|
ΜΙΧΑΙΑΣ
|
Михе'а пррoкъ
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глvа, а~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Μιχαίαν τὸν τοῦ Μωρασθεὶ ἐν ἡμέραις ᾿Ιωάθαμ καὶ ῎Αχαζ καὶ ᾿Εζεκίου βασιλέων ᾿Ιούδα, ὑπὲρ ὧν εἶδε περὶ Σαμαρείας καὶ περὶ ῾Ιερουσαλήμ.
|
Сло'во гн~е и^же бы'сть къ михе'ѓви морасџи'тинђ, въ дн~и і^ѓ^а^џаMли, и^ а^ха'ꙁовы, і^ е^зекїины цр~ь і^ё'динъ. и^х#же ради видњ ѓ^ самарїи, и^ ѓ^ і^ерsлимњ”
|
|
2
|
2
|
|
᾿Ακούσατε, λαοί, λόγους, καὶ προσεχέτω ἡ γῆ καὶ πάντες οἱ ἐν αὐτῇ, καὶ ἔσται Κύριος ἐν ὑμῖν εἰς μαρτύριον, Κύριος ἐξ οἴκου ἁγίου αὐτοῦ.
|
Слы'шите лю'дїе вс^и словеса`, и^ внемли` ꙁе'мле и^ вс^и и^же на не'и. и^ бђ'детъ г~ь въ ваs въ послђшесᲄвова'нїе, г~ь эT до'мђ свое^го ст~го.
|
|
3
|
3
|
|
διότι ἰδοὺ Κύριος ἐκπορεύεται ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ καὶ καταβήσεται καὶ ἐπιβήσεται ἐπὶ τὰ ὕψη τῆς γῆς,
|
и^м#же се г~ь и^схо'диT эT мњста свое^го. и^ сни'деT, и^ настђ'питъ на высоты ꙁе'мныя.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ σαλευθήσεται τὰ ὄρη ὑποκάτωθεν αὐτοῦ, καὶ αἱ κοιλάδες τακήσονται ὡς κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρὸς καὶ ὡς ὕδωρ καταφερόμενον ἐν καταβάσει.
|
и^ поколњ'блются го'ры поD ни'мъ, и^ раꙁдо'ли раста'ются ја^ко во'скъ эT лица` ѓ^гню, и^ ја%ко вода` сходя'щи по го'рь.
|
|
5
|
5
|
|
δι᾿ ἀσέβειαν ᾿Ιακὼβ πάντα ταῦτα καὶ δι᾿ ἁμαρτίαν οἴκου ᾿Ισραήλ. τίς ἡ ἀσέβεια τοῦ ᾿Ιακώβ; οὐ Σαμάρεια; καὶ τίς ἡ ἁμαρτία οἴκου ᾿Ιούδα; οὐχὶ ῾Ιερουσαλήμ;
|
бесче'стїя ради і^а'ковля вс^е се`, и^ грXњ ра'ди до'мђ і^и^л~ва. чт^о бесче'стїе до'мђ і^а'ковлю, не самарїя л^и ё^бо. чт^о грњ'хъ до'мђ і^ё'динђ, не і^ерsлимъ л^и ё^бо.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ θήσομαι Σαμάρειαν εἰς ὀπωροφυλάκιον ἀγροῦ καὶ εἰς φυτείαν ἀμπελῶνος καὶ κατασπάσω εἰς χάος τοὺς λίθους αὐτῆς καὶ τὰ θεμέλια αὐτῆς ἀποκαλύψω.
|
и^ положђ самарїю въ стра'жбђ ѓ%вощђ по'л#скомђ и^ в саD виногра'дђ, и^ раꙁвергђ въ про'пасть камы'ки е^я`, и^ ко'ренїе е^я` эTкры'ю.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ πάντα τὰ γλυπτὰ αὐτῆς κατακόψουσι καὶ πάντα τὰ μισθώματα αὐτῆς ἐμπρήσουσιν ἐν πυρί, καὶ πάντα τὰ εἴδωλα αὐτῆς θήσομαι εἰς ἀφανισμόν· διότι ἐκ μισθωμάτων πορνείας συνήγαγε καὶ ἐκ μισθωμάτων πορνείας συνέστρεψεν.
|
и^ вся и^ꙁвая'ныя е^я` съкрђшат#, и^ вся па'пьды е^я` ꙁапа'ляT ѓ^гне'мъ, и^ вся кђми'ры е^я` положђ вᲆ пагђбђ. поне'же эT наи^ма блDђница събра`, и^ эT наи^ма влDђница сᲆвраᲄи”
|
|
8
|
8
|
|
ἕνεκεν τούτου κόψεται καὶ θρηνήσει, πορεύσεται ἀνυπόδετος καὶ γυμνή, ποιήσεται κοπετὸν ὡς δρακόντων καὶ πένθος ὡς θυγατέρων σειρήνων·
|
Сего ради въꙁрыдаеT и^ въсплачеTся, и^ по'иде боса и^ нага. сътво'ритъ плаq а^ки ѕмїевъ, и^ печа'ль а^ки дще'рь сљ=ри'н#скь.
|
|
9
|
9
|
|
ὅτι κατεκράτησεν ἡ πληγὴ αὐτῆς, διότι ἦλθεν ἕως ᾿Ιούδα καὶ ἥψατο ἕως πύλης λαοῦ μου, ἕως ῾Ιερουσαλήμ.
|
ја%ко ѓ^бы'иде ја%ꙁва е^я` и^ прїиде до і^ё'ды, и^ прися'же до вра'тъ людїи мои^хъ до і^ерsлима”
|
|
10
|
10
|
|
οἱ ἐν Γέθ, μὴ μεγαλύνεσθε· οἱ ἐν ᾿Ακείμ, μὴ ἀνοικοδομεῖτε ἐξ οἴκου κατὰ γέλωτα, γῆν καταπάσασθε κατὰ γέλωτα ὑμῶν.
|
И$же въ ге'џњ не въꙁвелича'итеся, і^ и'же въ а^кљ=мњ не съгражDаите и^ꙁ до'мђ смњшнаго, прьстїю посы'плетеся на посмњя'нїе ваше.
|
|
11
|
11
|
|
κατοικοῦσα καλῶς τὰς πόλεις αὐτῆς, οὐκ ἐξῆλθε κατοικοῦσα Σενναὰν κόψασθαι οἶκον ἐχόμενον αὐτῆς, λήψεται ἐξ ὑμῶν πληγὴν ὀδύνης.
|
всели'вшїяся до'брњ раꙁорю граD е^я`. не и^ꙁы'идетъ живђщїя въ е^на'нь пла'катися дом# и^ и^мњ'ющь е^я` прїиметъ эT ваs ја%ꙁвђ бо'лњꙁнїи.
|
|
12
|
12
|
|
τίς ἤρξατο εἰς ἀγαθὰ κατοικούσῃ ὀδύνας; ὅτι κατέβη κακὰ παρὰ Κυρίου ἐπὶ πύλας ῾Ιερουσαλήμ,
|
кт^о нача въ бл~гости, вселившїи ся бо'лњзни, ја%ко сни'де ѕл^о эT г~а на вра'та і^ерsлимля.
|
|
13
|
13
|
|
ψόφος ἁρμάτων καὶ ἱππευόντων. κατοικοῦσα Λαχίς, ἀρχηγὸς ἁμαρτίας αὐτή ἐστι τῇ θυγατρὶ Σιών, ὅτι ἐν σοὶ εὑρέθησαν ἀσέβειαι τοῦ ᾿Ισραήλ.
|
шђмъ ѓ^рђ'жїя и^ кон#никъ живђщимъ в лахїи, нача'лникъ грњхђ т^а е^сть дще'ри сїѓ'ни, ја%ко в тебњ ѓ^брњто'шася бесче'стїя і^и^л~ева”
|
|
14
|
14
|
|
διὰ τοῦτο δώσεις ἐξαποστελλομένους ἕως κληρονομίας Γὲθ οἴκους ματαίους· εἰς κενὸν ἐγένοντο τοῖς βασιλεῦσι τοῦ ᾿Ισραήλ,
|
Сего ра'ди даси эTпђща'емыя до прича'стїя ге'џова до'мы сђ'я. до'мове сђ'ии вътще бы'ша цр~емъ і^и^л~евомъ.
|
|
15
|
15
|
|
ἕως τοὺς κληρονόμους ἀγάγωσι, κατοικοῦσα Λαχὶς κληρονομία, ἕως ᾿Οδολλὰμ ἥξει ἡ δόξα τῆς θυγατρὸς ᾿Ισραήλ.
|
до'ндеже приведђ прича'сники твоя живђщая в лахи'сњ, да'же до ѓ^дола'ма прїидетъ сла'ва дщери сїѓ'ни
|
|
16
|
16
|
|
ξύρησαι καὶ κεῖραι ἐπὶ τὰ τέκνα τὰ τρυφερά σου, ἐμπλάτυνον τὴν χηρείαν σου ὡς ἀετός, ὅτι ᾐχμαλωτεύθησαν ἀπὸ σοῦ.
|
ѓ^бръсни'ся и^ ѓ^стриꙁи по ча'дњхъ своихъ младыхъ, раз#шири ѓбръсненїе твое ја%ко ѓ^релᲆ, ја%ко плњне'ни бы'ша эT тебе`”
|
|
Κεφάλαιο 2
|
Глvа, в~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΓΕΝΟΝΤΟ λογιζόμενοι κόπους καὶ ἐργαζόμενοι κακὰ ἐν ταῖς κοίταις αὐτῶν καὶ ἅμα τῇ ἡμέρᾳ συνετέλουν αὐτά, διότι οὐκ ᾖραν πρὸς τὸν Θεὸν χεῖρας αὐτῶν.
|
Бы'ша помышля'юще трђды, и^ дњ'лающимъ ꙁлая в ло'жиX свои^хъ, и^ досвњта съвръша'хђть е&. и^м#же възвDиго'ша къ б~ђ рђцњ свое^я ю%ности,
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐπεθύμουν ἀγροὺς καὶ διήρπαζον ὀρφανοὺς καὶ οἴκους κατεδυνάστευον καὶ διήρπαζον ἄνδρα καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ, ἄνδρα καὶ τὴν κληρονομίαν αὐτοῦ.
|
и^ помышля'хђ на се'ла, и^ грабля'хђ си'роты, и^ до'мы эTи^махђ. и^ въсхитахђ мђж'а, и^ до'мъ е^го, мђж'а и^ прича'стїе е^го”
|
|
3
|
3
|
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ λογίζομαι ἐπὶ τὴν φυλὴν ταύτην κακά, ἐξ ὧν οὐ μὴ ἄρητε τοὺς τραχήλους ὑμῶν καὶ οὐ μὴ πορευθῆτε ὀρθοὶ ἐξαίφνης, ὅτι καιρὸς πονηρός ἐστιν.
|
Сего ради се гл~етъ г~ь, се а^ꙁъ помышля'ю на племя се ѕл^о, эT негоже не поDвигнете вы'и вашихъ, и^ не по'идете прости вънеꙁа'пь ја%ко врᲇ'мя ѕл^о е^сть”
|
|
4
|
4
|
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ληφθήσεται ἐφ᾿ ὑμᾶς παραβολή, καὶ θρηνηθήσεται θρῆνος ἐν μέλει λέγων· ταλαιπωρίᾳ ἐταλαιπωρήσαμεν· μερὶς λαοῦ μου κατεμετρήθη ἐν σχοινίῳ, καὶ οὐκ ἦν ὁ κωλύων αὐτὸν τοῦ ἀποστρέψαι· οἱ ἀγροὶ ὑμῶν διεμερίσθησαν.
|
В то'и дн~ь прїимется на' вы прит#ча, и въспла'чется пла'чь съ гла'сомъ, гл~ющемъ, стра'сть пострада'хоM. ча'сть людїи мои^хъ и^ꙁмњрися ю%жеM, и^ не бы` кт^о ставя е^го ја%ко въꙁврати'тися, се'ла ваша раꙁмњри'шася.
|
|
5
|
5
|
|
διὰ τοῦτο οὐκ ἔσται σοι βάλλων σχοινίον ἐν κλήρῳ ἐν ἐκκλησίᾳ Κυρίου.
|
сего ради не бђ'детъ тебњ въмещђщаго ю%же въ прича'стїе въ со'ньмњ гн~и”
|
|
6
|
6
|
|
μὴ κλαίετε δάκρυσι, μηδὲ δακρυέτωσαν ἐπὶ τούτοις· οὐδὲ γὰρ ἀπώσεται ὀνείδη.
|
Не пла'читеся слеꙁа'ми ни слеꙁи'те с^и ѓ^ семъ, не эTвержетъ б^о ё^кори'ꙁны.
|
|
7
|
7
|
|
ὁ λέγων· οἶκος ᾿Ιακὼβ παρώργισε πνεῦμα Κυρίου· οὐ ταῦτα τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ ἐστιν; οὐχ οἱ λόγοι αὐτοῦ εἰσι καλοὶ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ὀρθοὶ πεπόρευνται;
|
гл~яи до'мъ і^а'ковль, раꙁгнњва дх~ъ гн~ь, а^ще сђть начаTцы е^го, не сђть ли ё^бо словеса е^го добра с ни'мъ и^ про'ста и^схо'дятъ.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἔμπροσθεν ὁ λαός μου εἰς ἔχθραν ἀντέστη· κατέναντι τῆς εἰρήνης αὐτοῦ τὴν δορὰν αὐτοῦ ἐξέδειραν τοῦ ἀφελέσθαι ἐλπίδα συντριμμὸν πολέμου.
|
и^ проти'вђ люд' їе мои съпроᲄиви'шася на вра'ждђ съпроти'въ ми'рђ е^го. ко'жђ е^го ѓ^дра'ша эTја%ти ё^пова'нїе съкрђше'нїе ра'тное”
|
|
9
|
9
|
|
διὰ τοῦτο ἡγούμενοι λαοῦ μου ἀπορριφήσονται ἐκ τῶν οἰκιῶν τρυφῆς αὐτῶν, διὰ τὰ πονηρὰ ἐπιτηδεύματα αὐτῶν ἐξώσθησαν· ἐγγίσατε ὄρεσιν αἰωνίοις.
|
Сего ради старњ'ишины людїи мои^хъ и^ꙁве'ргђтся и^ꙁ домо'въ пи'ща и^хъ, ꙁлыхъ ради нача'токъ и^хъ эTри'нђшася. приближи'теся горахъ вњчныхъ”
|
|
10
|
10
|
|
ἀνάστηθι καὶ πορεύου, ὅτι οὐκ ἔστι σοι αὕτη ἀνάπαυσις ἕνεκεν ἀκαθαρσίας. διεφθάρητε φθορᾷ,
|
Въстанњте поидњте ја%ко нњсть вамъ с^е поко'и. нечистоты ра'ди и^стлњ'сте тлњнїеM,
|
|
11
|
11
|
|
κατεδιώχθητε οὐδενὸς διώκοντος· πνεῦμα ἔστησε ψεῦδος, ἐστάλαξέ σοι εἰς οἶνον καὶ μέθυσμα. καὶ ἔσται ἐκ τῆς σταγόνος τοῦ λαοῦ τούτου.
|
прогна'стеся ники'м же гони'ми” дђхъ поста'ви л#жђ, нака'пи тебњ вино` и^ пїанъство. и^ бђдетъ эT ка'пля людїи мои^хъ,
|
|
12
|
12
|
|
συναγόμενος συναχθήσεται ᾿Ιακὼβ σὺν πᾶσιν· ἐκδεχόμενος ἐκδέξομαι τοὺς καταλοίπους τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐπὶ τὸ αὐτὸ θήσομαι τὴν ἀποστροφὴν αὐτοῦ· ὡς πρόβατα ἐν θλίψει, ὡς ποίμνιον ἐν μέσῳ κοίτης αὐτῶν ἐξαλοῦνται ἐξ ἀνθρώπων·
|
събира'емъ събере'тся і^а'ковъ съ всњми. пожида'я пождђ` ѓ^ста'вшихъ і^и^л~евъ. въкђпњ положђ` възвраще'нїе и^хъ а^ки ѓ'вца въ пђсты'ни, и^ ја%ко па'ствђ средњ ло'жа и^хъ, и^стекђтъ эT чл~къ.
|
|
13
|
13
|
|
διά τῆς διακοπῆς πρὸ προσώπου αὐτῶν διέκοψαν καὶ διῆλθον πύλην καὶ ἐξῆλθον δι᾿ αὐτῆς, καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς αὐτῶν πρὸ προσώπου αὐτῶν, ὁ δὲ Κύριος ἡγήσεται αὐτῶν.
|
възы'иде просњче'нїемъ преD лице'мъ иX, просњко'ша и^ прои^до'ша вра'та, и^ прои^до'ша и'ми. і^ и^зы'иде цр~ь и^хъ преD ни'ми, г~ь же во'ждъ и^хъ”
|
|
Κεφάλαιο 3
|
Глvа, г~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐρεῖ· ἀκούσατε δὴ ταῦτα, αἱ ἀρχαὶ οἴκου ᾿Ιακὼβ καὶ οἱ κατάλοιποι οἴκου ᾿Ισραήλ. οὐχ ὑμῖν ἐστι τοῦ γνῶναι τὸ κρίμα;
|
И рече'тъ, слы'шите с^е вла'сти і^а'ковля, и^ ѓ^ста'вшїи до'мђ і^и^л~я, не ва'мъ л^и ё^бо е^сть раꙁђмњти сђд#.
|
|
2
|
2
|
|
μισοῦντες τὰ καλὰ καὶ ζητοῦντες τὰ πονηρά, ἁρπάζοντες τὰ δέρματα αὐτῶν ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ τὰς σάρκας αὐτῶν ἀπὸ τῶν ὀστέων αὐτῶν.
|
ненави'дящеи добра`, а^ възы'щђщеи зл^а. схита'ющеи ко'жа и^хъ с нихъ, и^ пло'ть и^хъ эT ко'сти и^хъ.
|
|
3
|
3
|
|
ὃν τρόπον κατέφαγον τὰς σάρκας τοῦ λαοῦ μου καὶ τὰ δέρματα αὐτῶν ἀπ᾿ αὐτῶν ἐξέδειραν καὶ τὰ ὀστέα αὐτῶν συνέθλασαν καὶ ἐμέλισαν ὡς σάρκας εἰς λέβητα καὶ ὡς κρέα εἰς χύτραν,
|
н^о ја^коже ѓ^бъја^ша пло'ть людїи мои^хъ, и^ ко'жђ и^хъ эT ко'сти иX ѓдра'ша, и^ ко'сти и^хъ стол#ко'ша, и съдроби'ша ја%ко пло'ть в коно'бъ, и^ јако мя'са в ла'ткђ.
|
|
4
|
4
|
|
οὕτως κεκράξονται πρὸς τὸν Κύριον, καὶ οὐκ εἰσακούσεται αὐτῶν. καὶ ἀποστρέψει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀπ᾿ αὐτῶν ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἀνθ᾿ ὧν ἐπονηρεύσαντο ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν ἐπ᾿ αὐτούς.
|
та'коже възᲆпїютъ къ гв~и и^ не послђшае^тъ и^х#, и^ эTврати'тъ лице` свое эT нихъ в т^о вре'мя. поне'же сᲆзли'ша в нача'тцXњ и^хъ на' ня”
|
|
5
|
5
|
|
τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ τοὺς προφήτας τοὺς πλανῶντας τὸν λαόν μου, τοὺς δάκνοντας ἐν τοῖς ὀδοῦσιν αὐτῶν καὶ κηρύσσοντας εἰρήνην ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ οὐκ ἐδόθη εἰς τὸ στόμα αὐτῶν, ἤγειραν ἐπ᾿ αὐτὸν πόλεμον.
|
Се^ гл~етъ г~ь до пррoкъ льстя'щихъ лю'ди моя, хаплющиX я& зђбы`, и^ проповњдающихъ на' ня ми'ръ, и^ не вда'ся въ ё^ста` и^хъ въста'виша на' ня ра'ть”
|
|
6
|
6
|
|
διὰ τοῦτο νὺξ ὑμῖν ἔσται ἐξ ὁράσεως, καὶ σκοτία ἔσται ὑμῖν ἐκ μαντείας, καὶ δύσεται ὁ ἥλιος ἐπὶ τοὺς προφήτας, καὶ συσκοτάσει ἐπ᾿ αὐτοὺς ἡ ἡμέρα.
|
Сего ра'ди но'щь бђдетъ вамъ эT видњнїя, и^ тма` бђдет# вамъ эT влъхвова'нїа. и^ ꙁа'идетъ слн~це на прoрки, и^ помръкнетъ на' ня дн~ь.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ καταισχυνθήσονται οἱ ὁρῶντες τὰ ἐνύπνια, καὶ καταγελασθήσονται οἱ μάντεις, καὶ καταλαλήσουσι κατ᾿ αὐτῶν πάντες αὐτοί, διότι οὐκ ἔσται ὁ ἐπακούων αὐτῶν.
|
и^ срамя'тся ви'дящеи сны`, и^ ѓ^брђга'ются вол#сви. и^ догл~ютъ до ни'хъ вс^и сїи, ꙁане` не бђдетъ послђшая'й и^хъ.
|
|
8
|
8
|
|
ἐὰν μὴ ἐγὼ ἐμπλήσω ἰσχὺν ἐν πνεύματι Κυρίου καὶ κρίματος καὶ δυναστείας τοῦ ἀπαγγεῖλαι τῷ ᾿Ιακὼβ ἀσεβείας αὐτοῦ καὶ τῷ ᾿Ισραὴλ ἁμαρτίας αὐτοῦ.
|
а^ще а^ꙁᲆ не наплъню си'лы дх~омъ гн~имъ, и^ сђдомъ и^ си'лою. ја%ко и^звњсти'ти і^а'ковђ бесче'стїе е^го, и^ і^ил~еви грњх# е^го”
|
|
9
|
9
|
|
ἀκούσατε δὴ ταῦτα, οἱ ἡγούμενοι οἴκου ᾿Ιακὼβ καὶ οἱ κατάλοιποι οἴκου ᾿Ισραήλ, οἱ βδελυσσόμενοι κρίμα καὶ πάντα τὰ ὀρθὰ διαστρέφοντες,
|
Слы'шите с^е старњ'ишины до'мђ і^а'ковля, и^ ѓ^ста'вшїи до'мђ і^и^л~ева. гнђша'ющеися сђда, и^ вс^е пра'вое развраща'ющеи.
|
|
10
|
10
|
|
οἱ οἰκοδομοῦντες Σιὼν ἐν αἵμασι καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ἀδικίαις.
|
възгражда'ю^щеи сїѓ'на кро'вьми, и^ і^рsли'ма непра'вдами”
|
|
11
|
11
|
|
οἱ ἡγούμενοι αὐτῆς μετὰ δώρων ἔκρινον, καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῆς μετὰ μισθοῦ ἀπεκρίνοντο, καὶ οἱ προφῆται αὐτῆς μετὰ ἀργυρίου ἐμαντεύοντο, καὶ ἐπὶ τὸν Κύριον ἐπανεπαύοντο λέγοντες· οὐχὶ ὁ Κύριος ἐν ἡμῖν ἐστιν; οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς κακά.
|
Старњ'ишины е^го на м#здњ` сђжда'хђ, и^ жръцы` е^го на взя'тїи эTвњщава'хђ, и^ прoрцы е^го на сребрњ` влъхвова'хђ. и^ къ гв~и не почива'хђ гл~юще, е^да` л^и г~ь в на'съ, не прїидетъ ѕло` на' ны”
|
|
12
|
12
|
|
διὰ τοῦτο δι᾿ ἡμᾶς Σιὼν ὡς ἀγρὸς ἀροτριαθήσεται, καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ὡς ὀπωροφυλάκιον ἔσται καὶ τὸ ὄρος τοῦ οἴκου εἰς ἄλσος δρυμοῦ.
|
Сего ради васъ дњля ја^ко и^ ни'ва разоре'тся съѓ'нъ, и^ і^рsли'мъ ја%ко стражба` пDђческа бђдетъ, и^ гора` до'мђ ја%ко и^ лђгъ дђбрав#скь”
|
|
Κεφάλαιο 4
|
Глvа, д~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἔσται ἐπ᾿ ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἐμφανὲς τὸ ὄρος Κυρίου, ἕτοιμον ἐπὶ τὰς κορυφὰς τῶν ὀρέων, καὶ μετεωρισθήσεται ὑπεράνω τῶν βουνῶν· καὶ σπεύσουσι πρὸς αὐτὸ λαοί,
|
И бђдетъ въ послњдняя дн~и ја^вле'на гора` гн~я ё^гото'вана наD връхи` гръными, и^ вᲆзнесе'тся выше хол#мь, и^ потща'тся к не'и лю'дїе,
|
|
2
|
2
|
|
καὶ πορεύσονται ἔθνη πολλὰ καὶ ἐροῦσι· δεῦτε, ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος Κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ᾿Ιακώβ, καὶ δείξουσιν ἡμῖν τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ πορευσόμεθα ἐν ταῖς τρίβοις αὐτοῦ· ὅτι ἐκ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος καὶ λόγος Κυρίου ἐξ ῾Ιερουσαλήμ.
|
и^ прїидђтъ к неи сᲄраны`, и^ рекђтᲆ. грядњте да възы'идем# на горђ` гн~ю, и^ в до'мъ б~а і^а'ковля. и^ покажђтъ на'мъ пђть е^го, и^ по'идемъ по пђтеM е^го” ЈА/ко эT сїѓ'на и^ꙁы'идет# закоn, и^ сло'во гн~е и^ꙁъ і^ерsлима.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ κρινεῖ ἀνὰ μέσον λαῶν πολλῶν καὶ ἐξελέγξει ἔθνη ἰσχυρὰ ἕως εἰς μακράν, καὶ κατακόψουσι τὰς ρομφαίας αὐτῶν εἰς ἄροτρα καὶ τὰ δόρατα αὐτῶν εἰς δρέπανα, καὶ οὐκέτι μὴ ἀντάρῃ ἔθνος ἐπ᾿ ἔθνος ρομφαίαν, καὶ οὐκέτι μὴ μάθωσι πολεμεῖν.
|
и^ рас#сђдиT средњ людїи мно'гь, и^ нака'жетъ страны` крњпки до земля` да'лняя” И$ раскђю'тъ ѓ^рђжїя своя на ра'ла, и сђ'лица своя на сръпы`. не въꙁмђт# лю'дїе противђ лю'демъ меча`, и^ не наё^ча'тся ксемђ` вое^ва'ти”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἀναπαύσεται ἕκαστος ὑποκάτω ἀμπέλου αὐτοῦ καὶ ἕκαστος ὑποκάτω συκῆς αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐκφοβῶν, διότι τὸ στόμα Κυρίου παντοκράτορος ἐλάλησε ταῦτα.
|
И$ почїетъ ко'ждо поD лозо'ю свое'ю, и^ ко'жDо поD смоко'вїю свое'ю, и^ не бђдетъ постраша'ющаго. ꙁане` ё^ста` гн~я вседръжи'теля гл~аже с^е.
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι πάντες οἱ λαοὶ πορεύσονται ἕκαστος τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, ἡμεῖς δὲ πορευσόμεθα ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ἐπέκεινα.
|
ја%ко вс^и лю'дїе по'идђт# ко'ждо въ пђть свои, а^ мы` по'идем# въ и^мя г~а б~а на'шего, въ вњкъ и^ про'че та'мо”
|
|
6
|
6
|
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, συνάξω τὴν συντετριμμένην καὶ τὴν ἐξωσμένην εἰσδέξομαι καὶ οὓς ἀπωσάμην·
|
Въ то'и дн~ь гл~етъ г~ь, съберђ` съкрђше'ннђю, и^ эTврьженђю прїимђ` е^яже эTринXђ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ θήσομαι τὴν συντετριμμένην εἰς ὑπόλειμμα καὶ τὴν ἀπωσμένην εἰς ἔθνος δυνατόν, καὶ βασιλεύσει Κύριος ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐν ὄρει Σιὼν ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ ἕως εἰς τὸν αἰῶνα.
|
и^ положђ` съкрђше'ннђю въ ѓ^ста'нокъ и^ эTврьженђю въ странђ` крњп#кђ. и^ црsтвђ'етъ г~ь в нихъ в горњ` сїѓ'нњ, эT нн~њ и^ въ вњкъ”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ σὺ πύργος ποιμνίου αὐχμώδης, θύγατερ Σιών, ἐπὶ σὲ ἥξει καὶ εἰσελεύσεται ἡ ἀρχὴ ἡ πρώτη, βασιλεία ἐκ Βαβυλῶνος τῇ θυγατρὶ ῾Ιερουσαλήμ. —
|
Ты' же сто'лпе па'ствы м#гле'нъ дщ^и сїѓ'ня к тебњ` прїидетъ, и^ внидетъ вла'сть прьвая црsтво и^з вављ=ло'на дще'ри і^ерsли'мли”
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ νῦν ἱνατί ἔγνως κακά; μὴ βασιλεὺς οὐκ ἦν σοι; ἢ ἡ βουλή σου ἀπώλετο ὅτι κατεκράτησάν σου ὠδῖνες ὡς τικτούσης;
|
И$ н~нњ въскђю позна` ѕл^о. не бњ' лли тебњ цр~я. и^л^и совTњ твои погиба'ше. ја^ко ѓ^быидо'ша т^я бо'лњꙁни ја%ко ражда'ющїя.
|
|
10
|
10
|
|
ὤδινε καὶ ἀνδρίζου καὶ ἔγγιζε, θύγατερ Σιών, ὡς τίκτουσα· διότι νῦν ἐξελεύσῃ ἐκ πόλεως καὶ κατασκηνώσεις ἐν πεδίῳ καὶ ἥξεις ἕως Βαβυλῶνος· ἐκεῖθεν ρύσεταί σε καὶ ἐκεῖθεν λυτρώσεταί σε Κύριος ὁ Θεός σου ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν σου.
|
претръпева'и и^ крњпи'ся, и^ приближа'ися дщ^и сїѓ'ня ја%ко ражда'ющїя. ꙁане` н~нњ и^зыидеши и^ꙁ гра'да и^ ё^сли'шися на' поли, и^ до'идеши вављ=ло'на. этTђ'дђ эTи^метъ т^я, и^ эTтђдђ и^ꙁба'витъ т^я г~ь б~ъ твои эT рђкъ вра'гъ твои^хъ.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ νῦν ἐπισυνήχθησαν ἐπὶ σὲ ἔθνη πολλὰ οἱ λέγοντες· ἐπιχαρούμεθα, καὶ ἐπόψονται ἐπὶ Σιὼν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν.
|
и^ н~нњ събра'шася на тя страны` мно'ги, глющеи, пора'дђемся, и^ позрњ'чете по сїѓ'нђ ѓ'чи на'ши.
|
|
12
|
12
|
|
αὐτοὶ δὲ οὐκ ἔγνωσαν τὸν λογισμὸν Κυρίου καὶ οὐ συνῆκαν τὴν βουλὴν αὐτοῦ, ὅτι συνήγαγεν αὐτοὺς ὡς δράγματα ἅλωνος.
|
сїи же не раꙁђмњша помышле'нїя гн~я, и^ не домы'слишася совњта е^го, ја%ко не събра` и^хъ а^ки снопо'въ гђме'нныхъ”
|
|
13
|
13
|
|
ἀνάστηθι, καὶ ἀλόα αὐτούς, θύγατερ Σιών, ὅτι τὰ κέρατά σου θήσομαι σιδηρᾶ καὶ τὰς ὁπλάς σου θήσομαι χαλκᾶς, καὶ κατατήξεις ἐν αὐτοῖς ἔθνη καὶ λεπτυνεῖς λαοὺς πολλοὺς καὶ ἀναθήσεις τῷ Κυρίῳ τὸ πλῆθος αὐτῶν καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτῶν τῷ Κυρίῳ πάσης τῆς γῆς.
|
Въста'ни и^зве'рзи я& дщ^и сїѓня, ја%ко ро'ги твоя положђ` желњ'ꙁны, и^ но'гти па'ꙁногти твоя` мњ'дяны. и^ ѓ^тон#чи'ши лю'ди мно'ги, и^ възло'жиши гв~и мно'жество и^хъ, и^ крњпость иX гв~и всея` земля`”
|
|
14
|
|
|
νῦν ἐμφραχθήσεται θυγάτηρ ᾿Εφραὶμ ἐν φραγμῷ, συνοχὴν ἔταξεν ἐφ᾿ ἡμᾶς, ἐν ράβδῳ πατάξουσιν ἐπὶ σιαγόνα τὰς φυλὰς τοῦ ᾿Ισραήλ.
|
|
|
Κεφάλαιο 5
|
Глvа, е~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ σύ, Βηθλεέμ, οἶκος τοῦ ᾿Εφραθά, ὀλιγοστὸς εἶ τοῦ εἶναι ἐν χιλιάσιν ᾿Ιούδα· ἐκ σοῦ μοι ἐξελεύσεται τοῦ εἶναι εἰς ἄρχοντα ἐν τῷ ᾿Ισραήλ, καὶ αἱ ἔξοδοι αὐτοῦ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἐξ ἡμερῶν αἰῶνος.
|
И$ н~нњ ѓ^градиTся дщ^и е^фрњмова ѓ^гражде'нїеM. ра'ть ёчиню` на вы, жезло'мъ пораꙁитᲆ за че'люсть пле'мена і^и^л~ева”
|
|
2
|
2
|
|
διὰ τοῦτο δώσει αὐτοὺς ἕως καιροῦ τικτούσης τέξεται, καὶ οἱ ἐπίλοιποι τῶν ἀδελφῶν αὐτῶν ἐπιστρέψουσιν ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραήλ.
|
И т^ы виџлеѓ'ме до'ме е^фра'џA е^да` маl е^си т^ы ја%коже быти в ты'сђщахъ і^ё'диныхъ” эT тебе б^о мн^њ и^зы'идетъ старњишина ја%ко бы'ти въ княж#ство въ і^и^л~и, и^сходи же е^го и^ско'ни дн~їи вњ'чныхъ”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ στήσεται καὶ ὄψεται καὶ ποιμανεῖ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐν ἰσχύϊ Κύριος, καὶ ἐν τῇ δόξῃ ὀνόματος Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν ὑπάρξουσι, διότι νῦν μεγαλυνθήσονται ἕως ἄκρων τῆς γῆς.
|
Сего раd дасть я& до вре'мене, ражда'ющая ро'дитъ. и^ ѓ^ста'вшеи бра'тїя и^хъ възвратяTся къ сн~омъ і^и^л~евомъ.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἔσται αὕτη εἰρήνη· ὅταν ᾿Ασσύριος ἐπέλθῃ ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν καὶ ὅταν ἐπιβῇ ἐπὶ τὴν χώραν ὑμῶν, καὶ ἐπεγερθήσονται ἐπ᾿ αὐτὸν ἑπτὰ ποιμένες καὶ ὀκτὼ δήγματα ἀνθρώπων·
|
и^ ста'нетъ и^ ё'зритъ, и^ ё^пасетъ па'ствђ свою съ крњпостїю г~ь. и^ въ сла'вђ и'мени г~а б~а томђ бђдђтъ. зане` нн~њ възвели'чится до конець земли`.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ποιμανοῦσι τὸν ᾿Ασσοὺρ ἐν ρομφαίᾳ καὶ τὴν γῆν τοῦ Νεβρὼδ ἐν τῇ τάφρῳ αὐτῆς· καὶ ρύσεται ἐκ τοῦ ᾿Ασσούρ, ὅταν ἐπέλθῃ ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν καὶ ὅταν ἐπιβῇ ἐπὶ τὰ ὅρια ὑμῶν.
|
и^ бђдетъ се'и ми'ръ. е^гда` а^сљ=ръ прїидетъ на ꙁе'млю ва'шђ, и^ е^гда` възы'детъ на странђ` ва'шђ” и^ въста'нђтъ на'нь се'дмь пастђхъ и^ ѓ'смь ја%ꙁвъ чл~чскь.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἔσται τὸ ὑπόλειμμα τοῦ ᾿Ιακὼβ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐν μέσῳ λαῶν πολλῶν ὡς δρόσος παρὰ Κυρίου πίπτουσα καὶ ὡς ἄρνες ἐπὶ ἄγρωστιν, ὅπως μὴ συναχθῇ μηδεὶς μηδὲ ὑποστῇ ἐν υἱοῖς ἀνθρώπων.
|
и^ ё^пасђтᲆ а^сљ=ра ѓ^рђ'жїемъ, и^ зе'млю невро'довђ ко'пїями ея`. і^ и^зба'витъ эT а^сљ=ра е^гда прїидетъ на ꙁе'млю ва'шђ, и^ е^гда въстђпиT на предњлы ва'ша.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἔσται τὸ ὑπόλειμμα ᾿Ιακὼβ ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐν μέσῳ λαῶν πολλῶν ὡς λέων ἐν κτήνεσι ἐν τῷ δρυμῷ καὶ ὡς σκύμνος ἐν ποιμνίοις προβάτων, ὃν τρόπον ὅταν διέλθῃ καὶ διαστείλας ἁρπάσῃ καὶ μὴ ᾖ ὁ ἐξαιρούμενος.
|
И$ бђдетъ ѓ^ста'нокъ і^а'ковль въ страна'хъ сре'дњ людїи мно'гъ а^ки роса` эT г~а па'дающи, и^ ја%ко а'гньцы на садњ`, ја%коже да не събере'тся ни е^ді'нъ, ни сътръпи'тъ въ сн~охъ чл~честњхъ”
|
|
8
|
8
|
|
ὑψωθήσεται ἡ χείρ σου ἐπὶ τοὺς θλίβοντάς σε, καὶ πάντες οἱ ἐχθροί σου ἐξολοθρευθήσονται. —
|
И$ бЂдетъ ѓ^станоk і^а'ковль въ страна'хъ средњ людїи мно'гъ а^ки ле'въ въ ско'тњхъ въ дђбра'вњ, и^ ја%ко льви'чищъ въ ста'дњхᲆ ѓ'вчїихъ. ја%коже е^гда про'идетъ и^ эTлђчи'въ въсхи'тить, и^ не бђдеT эTи^ма'ющаго.
|
|
9
|
9
|
|
Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, ἐξολοθρεύσω τοὺς ἵππους ἐκ μέσου σου καὶ ἀπολῶ τὰ ἅρματά σου
|
възнесе'тся рђка твоя на сожаля'ющая тебњ, и^ вс^и вра'зи твои` потребя'тся”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐξολοθρεύσω τὰς πόλεις τῆς γῆς σου καὶ ἐξαρῶ πάντα τὰ ὀχυρώματά σου·
|
И$ бђдеT в тои дн~ь гл~етъ г~ь, поᲄреблю` ко'ня твоя и^с# сре'ды твоея, и^ погђблю` ѓ^рђжїе твое,
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐξαρῶ τὰ φάρμακά σου ἐκ τῶν χειρῶν σου, καὶ ἀποφθεγγόμενοι οὐκ ἔσονται ἐν σοί·
|
и^ потреблю` гра'ды эT земля` твоея, и^ разве'ргђ вс^я тве'рди твоя.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐξολοθρεύσω τὰ γλυπτά σου καὶ τὰς στήλας σου ἐκ μέσου σου, καὶ οὐκέτι μὴ προσκυνήσῃς τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν σου·
|
и^ эTврь'гђ влъхвова'нїя эT рђкђ твоею, и^ влъхвђющїи не бђдђт# в тебњ`.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐκκόψω τὰ ἄλση ἐκ μέσου σου καὶ ἀφανιῶ τὰς πόλεις σου·
|
и^ потреблю` и^звая'н#ныя твоа, и^ кђми'ры твоя и^с# среды тебе. и^ посемъ да ся не поклониши дњлесеM рђкђ твоею.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ποιήσω ἐν ὀργῇ καὶ ἐν θυμῷ ἐκδίκησιν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ἀνθ᾿ ὧν οὐκ εἰσήκουσαν.
|
и^ посњкђ` лђги средњ тебе, и^ погђблю` гра'ды твоя.
|
|
Κεφάλαιο 6
|
Глvа, ѕ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΚΟΥΣΑΤΕ δὴ λόγον Κυρίου· Κύριος εἶπεν· ἀνάστηθι κρίθητι πρὸς τὰ ὄρη, καὶ ἀκουσάτωσαν βουνοὶ φωνήν σου.
|
Слы'шите е^гоже ради гл~а г~ь. въста'ни, и^ сᲆприся съ гора'ми, и^ да слы'шаT хо'лми глаs твои”
|
|
2
|
2
|
|
ἀκούσατε ὄρη, τὴν κρίσιν τοῦ Κυρίου, καὶ αἱ φάραγγες θεμέλια τῆς γῆς, ὅτι κρίσις τῷ Κυρίῳ πρὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ μετὰ τοῦ ᾿Ισραὴλ διελεγχθήσεται.
|
Слы'шите хо'лми сђдъ гн~ь, и^ де'бри по'жди земльнїи. ја%ко сђдъ гн~ь къ лю'дем# е^го, и^ съ і^и^л~емъ съпрится”
|
|
3
|
3
|
|
λαός μου, τί ἐποίησά σοι ἢ τί ἐλύπησά σε ἢ τί παρηνώχλησά σοι; ἀποκρίθητί μοι.
|
Лю'дїе мои` чт^о сътвори'хъ вамъ. чиM л^и васъ ѓ^скорби'хъ. чи'м ли в^ы стђжи'хъ. эTвњщаите м^и.
|
|
4
|
4
|
|
διότι ἀνήγαγόν σε ἐκ γῆς Αἰγύπτου καὶ ἐξ οἴκου δουλείας ἐλυτρωσάμην σε καὶ ἐξαπέστειλα πρὸ προσώπου σου τὸν Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν καὶ Μαριάμ.
|
ꙁане ли` и^зведохъ т^я иZ земля` е^гљ=пет#ски, і^ и^з до'мђ работы` и^зба'вихъ т^я, и^ пђсти'хъ преD тобо'ю мољ=сїя, и^ а^а^ро'на, и^ марїа'мъ
|
|
5
|
5
|
|
λαός μου, μνήσθητι δὴ τί ἐβουλεύσατο κατὰ σοῦ Βαλὰκ βασιλεὺς Μωὰβ καὶ τί ἀπεκρίθη αὐτῷ Βαλαὰμ υἱὸς τοῦ Βεὼρ ἀπὸ τῶν σχοίνων ἕως τοῦ Γαλγάλ, ὅπως γνωσθῇ ἡ δικαιοσύνη τοῦ Κυρίου.
|
Лю'дїе мои` помянњте ё'бо чт^о совњща` на' вы валаа'къ цр~ь моа^ви'т#скь, и^ чт^о е^мђ эTвњща` валаа'мъ сн~ъ веѓ'ровъ эT сести'ма до галга'лъ, ја%ко да позна'е^тся пра'вда гн~я”
|
|
6
|
6
|
|
ἐν τίνι καταλάβω τὸν Κύριον, ἀντιλήψομαι Θεοῦ μου ῾Υψίστου; εἰ καταλήψομαι αὐτὸν ἐν ὁλοκαυτώμασιν, ἐν μόσχοις ἐνιαυσίοις;
|
ѓ^ че'мъ пости'гнђ г~а. сря'щђ б~а мое^го вы'шняго. а^ще сря'щђ и& съ всесъжеже'нїемъ те'лцы лњтошними.
|
|
7
|
7
|
|
εἰ προσδέξεται Κύριος ἐν χιλιάσι κριῶν ἢ ἐν μυριάσι χιμάρων πιόνων; εἰ δῶ πρωτότοκά μου ὑπὲρ ἀσεβείας, καρπὸν κοιλίας μου ὑπὲρ ἁμαρτίας ψυχῆς μου;
|
а^ще прїимеT г~ь эT ты'сящъ ѓ'венъ, и^л^и эT те'мᲆ ко'злищъ тђченъ. а^ще дамъ пръве'нца моя за бесче'стїя моя. плоD ё^тробы мое'я ꙁа грњхи` дш~а моея. а^ще
|
|
8
|
8
|
|
εἰ ἀνηγγέλη σοι, ἄνθρωπε, τί καλόν; ἢ τί Κύριος ἐκζητεῖ παρὰ σοῦ ἀλλ᾿ ἢ τοῦ ποιεῖν κρίμα καὶ ἀγαπᾶν ἔλεον καὶ ἕτοιμον εἶναι τοῦ πορεύεσθαι μετὰ Κυρίου Θεοῦ σου; —
|
и^ꙁвњсᲄи'ся тебᲇ чл~че чт^о добро`, и^л^и чесо г~ь про'ситъ эT тебе`. н^о е^же твори'ти сDђ и^ люби'ти млsть, и^ гото'вђ бы'ти ја^коже по'ити сᲆ гм~ъ бм~ъ твои^мъ”
|
|
9
|
9
|
|
Φωνὴ Κυρίου τῇ πόλει ἐπικληθήσεται, καὶ σώσει φοβουμένους τὸ ὄνομα αὐτοῦ. ἄκουε, φυλή, καὶ τίς κοσμήσει πόλιν;
|
Гла'съ гн~ь гра'дђ приꙁове'тся, и^ сп~сетъ боя'щаяся и'мени е^го. послђшаи племя`, кт^о ё^бо ё^кра'ситъ гра'дъ,
|
|
10
|
10
|
|
μὴ πῦρ καὶ οἶκος ἀνόμου θησαυρίζων θησαυροὺς ἀνόμους καὶ μετὰ ὕβρεως ἀδικία;
|
е^да` ѓ'гнь, и^л^и домъ беꙁако'нныхъ събира'я и^мњнїя беꙁако'нїя, и^ сᲆ ё^кори'ꙁною непра'вдђ”
|
|
11
|
11
|
|
εἰ δικαιωθήσεται ἐν ζυγῷ ἄνομος καὶ ἐν μαρσίππῳ στάθμια δόλου;
|
и^ а'ще ѓ^правди'тся въ мњрахъ беꙁако'нникъ, и^ въ врᲇтищи мњры лђка'выя.
|
|
12
|
12
|
|
ἐξ ὧν τὸν πλοῦτον αὐτῶν ἀσεβείας ἔπλησαν, καὶ οἱ κατοικοῦντες αὐτὴν ἐλάλουν ψεύδη, καὶ ἡ γλῶσσα αὐτῶν ὑψώθη ἐν τῷ στόματι αὐτῶν.
|
эT них же богат#ство и^хъ бесче'стїя наплъниша, и^ живђщеи в неи гл~ахђ лжђ`, и^ ја%зы'къ и^хъ възнесе'ся въ ё^стеX и^хъ”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἐγὼ ἄρξομαι τοῦ πατάξαι σε, ἀφανιῶ σε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις σου.
|
И$ а'зъ начнђ` поража'ти т^я и^ погђблю` т^я грњхи` твои^ми.
|
|
14
|
14
|
|
σὺ φάγεσαι καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῇς· καὶ συσκοτάσει ἐν σοὶ καὶ ἐκνεύσει, καὶ οὐ μὴ διασωθῇς· καὶ ὅσοι ἂν διασωθῶσιν, εἰς ρομφαίαν παραδοθήσονται.
|
т^ы ја^си` и^ не насы'тишися, и^ эTри'нђ т^я тобо'ю. и^ съврати'шися, и^ не и^ꙁбђдеши. и^ е^ли'ко и^хъ а^ще и^збђ'детъ ѓ^рђжїю ся предадят#”
|
|
15
|
15
|
|
σὺ σπερεῖς καὶ οὐ μὴ ἀμήσῃς, σὺ πιέσεις ἐλαίαν καὶ οὐ μὴ ἀλείψῃ ἔλαιον, καὶ οἶνον καὶ οὐ μὴ πίητε, καὶ ἀφανισθήσεται νόμιμα λαοῦ μου.
|
Ты` сњ'еши, н^о не по'жнеши. т^ы и^з#гнете'ши масли'чїе, н^о не пома'жешися ма'слоM. и^ наса'дите вино`, и^ не и^спїете вина` того. и^ поги'бнђтъ зако'ни людїи мои^хъ.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐφύλαξας τὰ δικαιώματα Ζαμβρὶ καὶ πάντα τὰ ἔργα οἴκου ᾿Αχαὰβ καὶ ἐπορεύθητε ἐν ταῖς βουλαῖς αὐτῶν, ὅπως παραδῶ σε εἰς ἀφανισμὸν καὶ τοὺς κατοικοῦντας αὐτὴν εἰς συρισμόν· καὶ ὀνείδη λαῶν λήψεσθε.
|
снабдњша б^о ѓ^правле'нїя зам#брїина, и^ вс^я дњлеса` до'мђ а^ха'вля. и^ походи'сте въ совњтехъ и^х# ја%коже преда'ти в# пагђбђ, и живђщая в не'и въ звизда'нїе, и^ ё^кори'зны люDски прїимете”
|
|
Κεφάλαιο 7
|
Глvа, з~”
|
|
1
|
1
|
|
ΟΙΜΟΙ, ὅτι ἐγενήθην ὡς συνάγων καλάμην ἐν ἀμήτῳ, καὶ ὡς ἐπιφυλλίδα ἐν τρυγητῷ, οὐχ ὑπάρχοντος βότρυος τοῦ φαγεῖν τὰ πρωτόγονα. οἴμοι, ψυχή,
|
Оу лю'те мн^њ, быхъ а^ки събирая'й сла'мђ на жа'твњ и^ ја%ко па'родокъ въ и^ма'нїи. не бы'вшђ гро'ꙁнђ ја%ко ја%сти прьвоплоDныя ја%же въжделњ` дш~а моя”
|
|
2
|
2
|
|
ὅτι ἀπόλωλεν εὐσεβὴς ἀπὸ τῆς γῆς καὶ κατορθῶν ἐν ἀνθρώποις οὐχ ὑπάρχει· πάντες εἰς αἵματα δικάζονται, ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ ἐκθλίβουσιν ἐκθλιβῇ,
|
ОOу лю'те мн^њ дш~е ја%ко поги'бе бояꙁнивыи съ земля`, і^ и^справля'ющаго въ чл~цехъ нњсть. вс^и въ кро'вехъ пря'тся, ко'ждо и^х# по'дрђгђ свое^мђ заляеT,
|
|
3
|
3
|
|
ἐπὶ τὸ κακὸν τὰς χεῖρας αὐτῶν ἑτοιμάζουσιν. ὁ ἄρχων αἰτεῖ, καὶ ὁ κριτὴς εἰρηνικοὺς λόγους ἐλάλησε, καταθύμιον ψυχῆς αὐτοῦ ἐστι. καὶ ἐξελοῦμαι τὰ ἀγαθὰ αὐτῶν
|
на ѕло'бђ рђцњ и^хъ ё^готовля'ютъ. кн~ѕь проситъ, и^ сђдїи ми'рная словеса` гл~я, а^ по'мыслъ дш~а е^го ле'сть. и^ эTи^мђ бл~гости иX.
|
|
4
|
4
|
|
ὡς σὴς ἐκτρώγων καὶ βαδίζων ἐπὶ κανόνος ἐν ἡμέρᾳ σκοπιᾶς. οὐαὶ οὐαί, αἱ ἐκδικήσεις σου ἥκασι, νῦν ἔσονται κλαυθμοὶ αὐτῶν.
|
ја%ко мо'ль ја^дя'и и^ ходя'и въ вре'дњ въ дн~ь присњще'нїя ёO лю'те, ёO лю'те, эTм#ще'нїя твоя приспњша, н~нњ бђдђтᲆ пла'чи и^хъ.
|
|
5
|
5
|
|
μὴ καταπιστεύετε ἐν φίλοις καὶ μὴ ἐλπίζετε ἐπὶ ἡγουμένοις, ἀπὸ τῆς συγκοίτου σου φύλαξαι τοῦ ἀναθέσθαι τι αὐτῇ·
|
не ё^пова'ите въ дрђзXњ ни надњитеся старњ'ишинахъ. и^ эT сожи'телница свое'я хранися сказа'ти е'й чт^о.
|
|
6
|
6
|
|
διότι υἱὸς ἀτιμάζει πατέρα, θυγάτηρ ἐπαναστήσεται ἐπὶ τὴν μητέρα αὐτῆς, νύμφη ἐπὶ τὴν πενθερὰν αὐτῆς, ἐχθροὶ πάντες ἀνδρὸς οἱ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. —
|
понеже сн~ъ не чте'т# эTц~а, дщи' же въстан' етъ на мт~рь свою, и^ невњста на све'кровь свою. вра'зи вс^и мђжи и^же в домђ е^го”
|
|
7
|
7
|
|
᾿Εγὼ δὲ ἐπὶ τὸν Κύριον ἐπιβλέψομαι, ὑπομενῶ ἐπὶ τῷ Θεῷ τῷ σωτῆρί μου, εἰσακούσεταί μου ὁ Θεός μου.
|
А$з же къ гв~и възрю`, тръплю` къ б~ђ сп~сђ мое^мђ, и^ ё^слы'шитъ м^я б~ъ мои. да ся
|
|
8
|
8
|
|
μὴ ἐπίχαιρέ μοι, ἡ ἐχθρά μου, ὅτι πέπτωκα· καὶ ἀναστήσομαι, διότι ἐὰν καθίσω ἐν τῷ σκότει, Κύριος φωτιεῖ μοι.
|
не пора'дђетъ вра'гъ мои ја%ко падо'хся, и^ въсᲄа'нђ. ꙁане` а^ще ся'дђ въ тмњ`, г~ь свTњ мн^њ”
|
|
9
|
9
|
|
ὀργὴν Κυρίου ὑποίσω, ὅτι ἥμαρτον αὐτῷ, ἕως τοῦ δικαιῶσαι αὐτὸν τὴν δίκην μου· καὶ ποιήσει τὸ κρίμα μου καὶ ἐξάξει με εἰς τὸ φῶς. ὄψομαι τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ,
|
Гнњвъ гн~ь тръплю` ја^ко съгрњшиX е^мђ, дон#деже и^спра'витъ прю` мою и^ сътво'ритъ ѓ^сђжде'нїе мое, і^ и^зведе'тъ м^я на свњтъ, и^ ё^зрю` правDђ е^го”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ὄψεται ἡ ἐχθρά μου καὶ περιβαλεῖται αἰσχύνην ἡ λέγουσα πρός με· ποῦ Κύριος ὁ Θεός σου; οἱ ὀφθαλμοί μου ἐπόψονται αὐτήν· νῦν ἔσται εἰς καταπάτημα ὡς πηλὸς ἐν ταῖς ὁδοῖς
|
и^ ё'зритъ вра'гъ мои, и^ ё^смо'тритъ стыдњнїе гл~ющи къ мн^њ, гдњ` е^сть б~ъ твои. ѓ'чи мои` позерца'ета по не'и, нн~њ бђдетъ въ попра'нїе а^ки ка'лъ на пђте'хъ
|
|
11
|
11
|
|
ἡμέρας ἀλοιφῆς πλίνθου. ἐξάλειψίς σου ἡ ἡμέρα ἐκείνη, καὶ ἀποτρίψεται νόμιμά σου ἡ ἡμέρα ἐκείνη·
|
въ дн~и гражде'нїя лаи^нъ. и^ эTврьжеT тои дн~ь ꙁако'ны твоа,
|
|
12
|
12
|
|
καὶ αἱ πόλεις σου ἤξουσιν εἰς ὁμαλισμὸν καὶ εἰς διαμερισμὸν ᾿Ασσυρίων καὶ αἱ πόλεις σου αἱ ὀχυραὶ εἰς διαμερισμὸν ἀπὸ Τύρου ἕως τοῦ ποταμοῦ καὶ ἀπὸ θαλάσσης ἕως θαλάσσης καὶ ἀπὸ ὄρους ἕως τοῦ ὄρους·
|
и^ гра'ди твои` прїидђтъ на поравна'нїе и^ въ раздᲇле'нїе а^сљ=рїиско, и^ гра'ди твои` тве'рдїи въ раздњле'нїе эT тљ=ра до рњки` а^сљ=рїиски, и^ эT мо'ря до' моря, и^ эT горы` до горы`, дн~ь водњ` и^ млъвњ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἔσται ἡ γῆ εἰς ἀφανισμὸν σὺν τοῖς κατοικοῦσιν αὐτὴν ἀπὸ καρπῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν. —
|
и^ бђдетᲆ ꙁемля` въ па'гђбђ съ живђщими на не'и, эT пло'да нача'токъ иX”
|
|
14
|
14
|
|
Ποίμανε λαόν σου ἐν ράβδῳ σου, πρόβατα κληρονομίας σου, κατασκηνοῦντας καθ᾿ ἑαυτοὺς δρυμὸν ἐν μέσῳ τοῦ Καρμήλου· νεμήσονται τὴν Βασανῖτιν καὶ τὴν Γαλλαδῖτιν καθὼς αἱ ἡμέραι τοῦ αἰῶνος.
|
Паси` лю'ди своя жезлоM племя` свое ѓвца` прича'стїя твое^го вселя'ющаяся е^ді'ны в дђбра'вњ, средњ кармила попасTђ васанити'дђ и^ галаа^диTскђ, ја%коже и^ дн^е вњка.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ κατὰ τὰς ἡμέρας ἐξοδίας σου ἐξ Αἰγύπτου ὄψεσθε θαυμαστά.
|
и^ по днеM и^схо'да твое^го иZ е^гљ=пта ё'зриᲄе чюдеснаа,
|
|
16
|
16
|
|
ὄψονται ἔθνη καὶ καταισχυνθήσονται ἐκ πάσης τῆς ἰσχύος αὐτῶν, ἐπιθήσουσι χεῖρας ἐπὶ τὸ στόμα αὐτῶν, τὰ ὦτα αὐτῶν ἀποκωφωθήσεται,
|
ё'зряT страны` и^ ё^срамяTся эT всея крњпости иX. рђ'цњ възло'жаT на ё^ста` иX ё'ши иX ѓ^гло'хнета.
|
|
17
|
17
|
|
λείξουσι χοῦν ὡς ὄφεις σύροντες γῆν, συγχυθήσονται ἐν συγκλεισμῷ αὐτῶν· ἐπὶ τῷ Κυρίῳ Θεῷ ἡμῶν ἐκστήσονται καὶ φοβηθήσονται ἀπὸ σοῦ.
|
поли'жTђ прьсᲄь ја%ко ѕмїя плњжђще по' зеMли, смятTђся ѓ^бше'ствїеM иX. ѓ^ г~њ бѕ~њ на'шеM ё^жа'снTђся и^ ё^бояTся эT него.
|
|
18
|
18
|
|
τίς Θεὸς ὥσπερ σύ; ἐξαίρων ἀνομίας καὶ ὑπερβαίνων ἀσεβείας τοῖς καταλοίποις τῆς κληρονομίας αὐτοῦ καὶ οὐ συνέσχεν εἰς μαρτύριον ὀργήν αὐτοῦ, ὅτι θελητὴς ἐλέους ἐστίν.
|
кт^о б~ъ а^ки ты` эTм#ща'а беꙁако'нїа и^ пресᲄђпа'я непра'вDы ѓ^ста'вшиM прича'стїя е^го. и^ не ё^дръжа свидњ'нїе гнњ'ва свое^го ја^ко вольникᲆ млsти еs.
|
|
19
|
19
|
|
αὐτὸς ἐπιστρέψει καὶ οἰκτειρήσει ἡμᾶς, καταδύσει τὰς ἀδικίας ἡμῶν καὶ ἀπορριφήσονται εἰς τὰ βάθη τῆς θαλάσσης, πάσας τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
|
то'и ѓ^братиT и^ поми'лђетъ н^ы, и^ погрђзиT непра'вды на'ша, и^ въврьжет# въ глђбины` мор#скїя вс^я грњхи` на'ша.
|
|
20
|
20
|
|
δώσει εἰς ἀλήθειαν τῷ ᾿Ιακώβ, ἔλεον τῷ ῾Αβραάμ, καθότι ὤμοσας τοῖς πατράσιν ἡμῶν κατὰ τὰς ἡμέρας τὰς ἔμπροσθεν.
|
даси` и'стиnнђ і^а'ковђ, и^ ми'лость а^враа'мђ ја^коже е^си клял#ся эTц~емъ нашимъ въ дн~и прьвыя”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.