|
Κεφάλαιο 14
|
Главa д7i
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ ἀναλαβοῦσα πᾶσα ἡ συναγωγὴ ἐνέδωκε φωνήν, καὶ ἔκλαιεν ὁ λαὸς ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην. | И# взeмъ вeсь с0нмъ, дадE глaсъ: и3 плaкахусz лю1діе всю2 н0щь тY: |
|
2
|
2
|
| καὶ διεγόγγυζον ἐπὶ Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, καὶ εἶπαν πρὸς αὐτοὺς πᾶσα ἡ συναγωγή· ὄφελον ἀπεθάνομεν ἐν τῇ Αἰγύπτῳ, ἢ ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ εἰ ἀπεθάνομεν. | и3 роптaху на мwmсeа и3 ґарHна вси2 сhнове ї}лтестіи, и3 рек0ша къ ни6мъ вeсь с0нмъ: |
|
3
|
3
|
| καὶ ἱνατί Κύριος εἰσάγει ἡμᾶς εἰς τὴν γῆν ταύτην πεσεῖν ἐν πολέμῳ; αἱ γυναῖκες ἡμῶν καὶ τὰ παιδία ἔσονται εἰς διαρπαγήν· νῦν οὖν βέλτιον ἡμῖν ἐστιν ἀποστραφῆναι εἰς Αἴγυπτον. | q, дабы2 ќмерли бhхомъ въ земли2 є3гЂпетстэй, и3ли2 въ пустhни сeй да бhхомъ ќмерли: и3 вскyю вв0дитъ нaсъ гDь въ зeмлю сію2, є4же пaсти на брaни; жєны2 нaшz и3 дёти нaшz бyдутъ въ разграблeніе: нн7э u5бо лyчше є4сть нaмъ возврати1тисz во є3гЂпетъ. |
|
4
|
4
|
| καὶ εἶπαν ἕτερος τῷ ἑτέρῳ· δῶμεν ἀρχηγὸν καὶ ἀποστρέψωμεν εἰς Αἴγυπτον. | И# речE дрyгъ ко дрyгу: постaвимъ себЁ старёйшину, и3 возврати1мсz во є3гЂпетъ. |
|
5
|
5
|
| καὶ ἔπεσε Μωυσῆς καὶ ᾿Ααρὼν ἐπὶ πρόσωπον ἐναντίον πάσης συναγωγῆς υἱῶν ᾿Ισραήλ. | И# пад0ста мwmсeй и3 ґарHнъ ни1цъ пред8 всёмъ с0нмомъ сынHвъ ї}левыхъ. |
|
6
|
6
|
| ᾿Ιησοῦς δὲ ὁ τοῦ Ναυὴ καὶ Χάλεβ ὁ τοῦ ᾿Ιεφοννή, τῶν κατασκεψαμένων τὴν γῆν, διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν | Їисyсъ же сhнъ наvи1нъ и3 халeвъ сhнъ їефоннjинъ t соглsдавшихъ зeмлю, растерзaста ри6зы сво‰ |
|
7
|
7
|
| καὶ εἶπαν πρὸς πᾶσαν συναγωγὴν υἱῶν ᾿Ισραὴλ λέγοντες· ἡ γῆ, ἣν κατεσκεψάμεθα αὐτήν, ἀγαθή ἐστι σφόδρα σφόδρα· | и3 рек0ста ко всемY с0нму сынHвъ ї}левыхъ, глаг0люще: землS, ю4же соглsдахомъ, добрA є4сть ѕэлw2 ѕэлw2: |
|
8
|
8
|
| εἰ αἱρετίζει ἡμᾶς Κύριος, εἰσάξει ἡμᾶς εἰς τὴν γῆν ταύτην καὶ δώσει αὐτὴν ἡμῖν, γῆ ἥτις ἐστὶ ρέουσα γάλα καὶ μέλι. | ѓще лю1битъ нaсъ гDь, введeтъ нaсъ въ зeмлю тY и3 дaстъ ю5 нaмъ: землs же є4сть кипsщаz мeдомъ и3 млек0мъ: |
|
9
|
9
|
| ἀλλὰ ἀπὸ τοῦ Κυρίου μὴ ἀποστάται γίνεσθε· ὑμεῖς δὲ μὴ φοβηθῆτε τὸν λαὸν τῆς γῆς, ὅτι κατάβρωμα ἡμῖν ἐστιν· ἀφέστηκε γὰρ ὁ καιρὸς ἀπ’ αὐτῶν, ὁ δὲ Κύριος ἐν ἡμῖν· μὴ φοβηθῆτε αὐτούς. | но t гDа не бyдите tст{пницы: вh же не ўб0йтесz людjй земли2 тоS, понeже въ снёдь нaмъ є4сть: tступи1ло бо врeмz t ни1хъ, гDь же съ нaми: не ўб0йтесz и4хъ. |
|
10
|
10
|
| καὶ εἶπε πᾶσα ἡ συναγωγὴ καταλιθοβολῆσαι αὐτοὺς ἐν λίθοις. καὶ ἡ δόξα Κυρίου ὤφθη ἐν τῇ νεφέλῃ ἐπὶ τῆς σκηνῆς τοῦ μαρτυρίου πᾶσι τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ. | И# речE вeсь с0нмъ поби1ти и5хъ кaменіемъ: и3 слaва гDнz kви1сz во w4блацэ над8 ски1ніею свидёніz всBмъ сынHмъ ї}лєвымъ. |
|
11
|
11
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἕως τίνος παροξύνει με ὁ λαὸς οὗτος καὶ ἕως τίνος οὐ πιστεύουσί μοι ἐπὶ πᾶσι τοῖς σημείοις, οἷς ἐποίησα ἐν αὐτοῖς; | И# речE гDь къ мwmсeю: док0лэ преwгорчевaютъ мS лю1діе сjи; и3 док0лэ не вёруютъ мнЁ во всёхъ знaменіихъ, ±же сотвори1хъ въ ни1хъ; |
|
12
|
12
|
| πατάξω αὐτοὺς θανάτῳ καὶ ἀπολῶ αὐτοὺς καὶ ποιήσω σὲ καὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου εἰς ἔθνος μέγα καὶ πολὺ μᾶλλον ἢ τοῦτο. | поражY и5хъ смeртію и3 погублю2 и5хъ: и3 сотворю1 тz и3 д0мъ nтцA твоегw2 въ kзhкъ вели1къ и3 мн0гъ пaче нeжели сeй. |
|
13
|
13
|
| καὶ εἶπε Μωυσῆς πρὸς Κύριον· καὶ ἀκούσεται Αἴγυπτος, ὅτι ἀνήγαγες τῇ ἰσχύϊ σου τὸν λαὸν τοῦτον ἐξ αὐτῶν, | И# речE мwmсeй ко гDу: и3 ўслhшатъ є3гЂптzне, ћкw возвeлъ є3си2 крёпостію твоeю лю1ди тво‰ сі‰ t ни1хъ: |
|
14
|
14
|
| ἀλλὰ καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς ταύτης ἀκηκόασιν, ὅτι σὺ εἶ Κύριος ἐν τῷ λαῷ τούτῳ, ὅστις ὀφθαλμοῖς κατ’ ὀφθαλμοὺς ὀπτάζῃ, Κύριε, καὶ ἡ νεφέλη σου ἐφέστηκεν ἐπ’ αὐτῶν, καὶ ἐν στύλῳ νεφέλης σὺ πορεύῃ πρότερος αὐτῶν τὴν ἡμέραν καὶ ἐν στύλῳ πυρὸς τὴν νύκτα. | но и3 вси2 живyщіи на земли2 сeй слhшаша, ћкw ты2 є3си2 гDь въ лю1дехъ си1хъ, и4же nчи1ма ко nчесeмъ kвлsешисz, гDи, и3 w4блакъ тв0й стA над8 ни1ми, и3 столп0мъ w4блачнымъ и4деши ты2 пред8 ни1ми въ дeнь, и3 столп0мъ џгненнымъ въ нощи2: |
|
15
|
15
|
| καὶ ἐκτρίψεις τὸν λαὸν τοῦτον ὡσεὶ ἄνθρωπον ἕνα, καὶ ἐροῦσι τὰ ἔθνη, ὅσοι ἀκηκόασι τὸ ὄνομά σου, λέγοντες· | и3 потреби1ши лю1ди сі‰ ѓки є3ди1наго человёка: и3 рекyтъ вси2 kзhцы, є3ли1цы слhшаша и4мz твоE, глаг0люще: |
|
16
|
16
|
| παρὰ τὸ μὴ δύνασθαι Κύριον εἰσαγαγεῖν τὸν λαὸν τοῦτον εἰς τὴν γῆν, ἣν ὤμοσεν αὐτοῖς, κατέστρωσεν αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ. | занeже не возм0же гDь людjй свои1хъ ввести2 въ зeмлю, њ нeйже клsтсz и5мъ, погуби2 и5хъ въ пустhни: |
|
17
|
17
|
| καὶ νῦν ὑψωθήτω ἡ ἰσχύς, Κύριε, ὃν τρόπον εἶπας λέγων· | и3 нн7э да вознесeтсz рукA твоS, гDи, ћкоже рeклъ є3си2, гlz: |
|
18
|
18
|
| Κύριος μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ ἀληθινός, ἀφαιρῶν ἀνομίας καὶ ἀδικίας καὶ ἁμαρτίας, καὶ καθαρισμῷ οὐ καθαριεῖ τὸν ἔνοχον ἀποδιδοὺς ἁμαρτίας πατέρων ἐπὶ τέκνα ἕως τρίτης καὶ τετάρτης γενεᾶς. | гDь долготерпэли1въ и3 многомлcтивъ и3 и4стиненъ, teмлzй беззакHніz и3 непр†вды и3 грэхи2, и3 њчищeніемъ не њчи1ститъ пови1ннагw, tдаS грэхи2 nтцє1въ на ч†да, до трeтіzгw и3 четвeртагw р0да: |
|
19
|
19
|
| ἄφες τὴν ἁμαρτίαν τῷ λαῷ τούτῳ κατὰ τὸ μέγα ἔλεός σου, καθάπερ ἵλεως ἐγένου αὐτοῖς ἀπ’ Αἰγύπτου ἕως τοῦ νῦν. | њстaви грёхъ лю1демъ си6мъ по вели1цэй млcти твоeй, ћкоже млcтивъ бhлъ є3си2 и5мъ t є3гЂпта дaже до нн7э. |
|
20
|
20
|
| καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν· ἵλεως αὐτοῖς εἰμι κατὰ τὸ ρῆμά σου· | И# речE гDь къ мwmсeю: млcтивъ и5мъ є4смь по словеси2 твоемY: |
|
21
|
21
|
| ἀλλὰ ζῶ ἐγὼ καὶ ζῶν τὸ ὄνομά μου καὶ ἐμπλήσει ἡ δόξα Κυρίου πᾶσαν τὴν γῆν, | но живY ѓзъ, и3 пrнw живeтъ и4мz моE, и3 нап0лнитъ слaва гDнz всю2 зeмлю: |
|
22
|
22
|
| ὅτι πάντες οἱ ἄνδρες οἱ ὁρῶντες τὴν δόξαν μου καὶ τὰ σημεῖα, ἃ ἐποίησα ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἐπείρασάν με τοῦτο δέκατον, καὶ οὐκ εἰσήκουσαν τῆς φωνῆς μου, | ћкw вси2 мyжіе ви1дzщіи слaву мою2 и3 знaмєніz, ±же сотвори1хъ во є3гЂптэ и3 въ пустhни сeй, и3 и3скуси1ша мS, сE, десsтое, и3 не послyшаша глaса моегw2, |
|
23
|
23
|
| ᾖ μὴν οὐκ ὄψονται τὴν γῆν, ἣν ὤμοσα τοῖς πατράσιν αὐτῶν, ἀλλ’ ἢ τὰ τέκνα αὐτῶν, ἅ ἐστι μετ’ ἐμοῦ ὧδε, ὅσοι οὐκ οἴδασιν ἀγαθὸν οὐδὲ κακόν, πᾶς νεώτερος ἄπειρος, τούτοις δώσω τὴν γῆν, πάντες δὲ οἱ παροξύναντές με οὐκ ὄψονται αὐτήν. | и4стиннw не ќзрzтъ земли2, є4юже клsхсz nтцє1мъ и4хъ: рaзвэ чaдwмъ и4хъ, ±же сyть со мн0ю здЁ, и5же не вёдzтъ добрA и3 ѕлA, всsкъ ю4ноша не вёдый, си6мъ дaмъ зeмлю: вси1 же разгнёвавшіи мS не ќзрzтъ ю5: |
|
24
|
24
|
| ὁ δὲ παῖς μου Χάλεβ, ὅτι πνεῦμα ἕτερον ἐν αὐτῷ καὶ ἐπηκολούθησέ μοι, εἰσάξω αὐτὸν εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν εἰσῆλθεν ἐκεῖ, καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ κληρονομήσει αὐτήν. | рaбъ же м0й халeвъ, ћкw бhсть д¦ъ и4нъ въ нeмъ, и3 возслёдова мнЁ, введY є3го2 въ зeмлю, въ ню1же ходи1лъ тaмw, и3 сёмz є3гw2 наслёдитъ ю5: |
|
25
|
25
|
| ὁ δὲ ᾿Αμαλὴκ καὶ ὁ Χαναναῖος κατοικοῦσιν ἐν τῇ κοιλάδι· αὔριον ἐπιστράφητε καὶ ἀπάρατε ὑμεῖς εἰς τὴν ἔρημον, ὁδὸν θάλασσαν ἐρυθράν. | ґмали1къ же и3 хананeй живyтъ во ю3д0ли: ќтрэ возврати1тесz и3 подви1гнитесz вы2 въ пустhню путeмъ м0рz чермнaгw. |
|
26
|
26
|
| Καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Μωυσῆν καὶ ᾿Ααρὼν λέγων· | И# речE гDь къ мwmсeю и3 ґарHну, гlz: |
|
27
|
27
|
| ἕως τίνος τὴν συναγωγὴν τὴν πονηρὰν ταύτην; ἃ αὐτοὶ γογγύζουσιν ἐναντίον μου, τὴν γόγγυσιν τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, ἣν ἐγόγγυσαν περὶ ὑμῶν, ἀκήκοα. 28εἰπὸν αὐτοῖς· ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ᾖ μὴν ὃν τρόπον λελαλήκατε εἰς τὰ ὦτά μου, οὕτω ποιήσω ὑμῖν. | док0лэ с0нмъ сeй ѕлhй; ±же nни2 р0пщутъ проти1ву мнЁ, роптaніе сынHвъ ї}левыхъ, и4мже возроптaша њ вaсъ, слhшахъ: |
|
29
|
29
|
| ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ πεσεῖται τὰ κῶλα ὑμῶν, καὶ πᾶσα ἡ ἐπισκοπὴ ὑμῶν καὶ οἱ κατηριθμημένοι ὑμῶν ἀπὸ εἰκοσαετοῦς καὶ ἐπάνω, ὅσοι ἐγόγγυζον ἐπ’ ἐμοί· | въ пустhни сeй падyтъ тэлесA в†ша, и3 всE соглsданіе вaше, и3 сочтє1ніz в†ша, t двaдесzти лётъ и3 вhшше, є3ли1цы роптaша на мS: |
|
30
|
30
|
| εἰ ὑμεῖς εἰσελεύσεσθε εἰς τὴν γῆν, ἐφ’ ἣν ἐξέτεινα τὴν χεῖρά μου κατασκηνῶσαι ὑμᾶς ἐπ’ αὐτῆς, ἀλλ’ ἢ Χάλεβ υἱὸς ᾿Ιεφοννὴ καὶ ᾿Ιησοῦς ὁ τοῦ Ναυή· | ѓще вы2 вни1дете въ зeмлю, на ню1же простр0хъ рyку мою2, всели1ти вaсъ на нeй, рaзвэ халeвъ сhнъ їефоннjинъ и3 їисyсъ сhнъ наvи1нъ: |
|
31
|
31
|
| καὶ τὰ παιδία, ἃ εἴπατε ἐν διαρπαγῇ ἔσεσθαι, εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, καὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν, ἣν ὑμεῖς ἀπέστητε ἀπ’ αὐτῆς. | и3 ч†да в†ша, и5хже рёсте въ разграблeніи бhти, введY | въ зeмлю, и3 наслёдzтъ зeмлю, t неsже вы2 tверг0стесz: |
|
32
|
32
|
| καὶ τὰ κῶλα ὑμῶν πεσεῖται ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ, | и3 тэлесA в†ша падyтъ въ пустhни сeй: |
|
33
|
33
|
| οἱ δὲ υἱοὶ ὑμῶν ἔσονται νεμόμενοι ἐν τῇ ἐρήμῳ τεσσαράκοντα ἔτη καὶ ἀνοίσουσι τὴν πορνείαν ὑμῶν, ἕως ἂν ἀναλωθῇ τὰ κῶλα ὑμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, | сhнове же вaши пас0ми бyдутъ въ пустhни четhредесzть лётъ, и3 носи1ти и4мутъ блужeніе вaше, д0ндеже потребsтсz тэлесA в†ша въ пустhни: |
|
34
|
34
|
| κατὰ τὸν ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν, ὅσας κατεσκέψασθε τὴν γῆν, τεσσαράκοντα ἡμέρας, ἡμέραν τοῦ ἐνιαυτοῦ, λήψεσθε τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν τεσσαράκοντα ἔτη καὶ γνώσεσθε τὸν θυμὸν τῆς ὀργῆς μου. | по числY днjй, въ ни1хже соглsдасте зeмлю, четhредесzть днjй, за дeнь лёто цёлое, понесeте грэхи2 вaшz четhредесzть лётъ, и3 ўвёсте ћрость гнёва моегw2: |
|
35
|
35
|
| ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα· ᾖ μὴν οὕτω ποιήσω τῇ συναγωγῇ τῇ πονηρᾷ ταύτῃ τῇ ἐπισυνισταμένῃ ἐπ’ ἐμέ· ἐν τῇ ἐρήμῳ ταύτῃ ἐξαναλωθήσονται καὶ ἐκεῖ ἀποθανοῦνται. | ѓзъ гDь гlахъ вaмъ: и4стиннw тaкw сотворю2 с0нму семY ѕл0му, востaвшему на мS: въ пустhни сeй потребsтсz, и3 тaмw и4змрутъ. |
|
36
|
36
|
| καὶ οἱ ἄνθρωποι, οὓς ἀπέστειλε Μωυσῆς κατασκέψασθαι τὴν γῆν καὶ παραγενηθέντες διεγόγγυσαν κατ’ αὐτῆς πρὸς τὴν συναγωγὴν ἐξενέγκαι ρήματα πονηρὰ περὶ τῆς γῆς, | И# мyжіе, и5хже посылA мwmсeй соглsдати зeмлю, и3 пришeдше возроптaша на ню2 къ с0нму, є4же бы и3знести2 словесA ѕл† њ земли2, |
|
37
|
37
|
| καὶ ἀπέθανον οἱ ἄνθρωποι οἱ κατείπαντες πονηρὰ κατὰ τῆς γῆς ἐν τῇ πληγῇ ἔναντι Κυρίου | и3 и3зомр0ша м{жи, глаг0лавшіи њ земли2 ѕло2, ћзвою пред8 гDемъ: |
|
38
|
38
|
| καὶ ᾿Ιησοῦς υἱὸς Ναυή, καὶ Χάλεβ υἱὸς ᾿Ιεφοννὴ ἔζησαν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐκείνων τῶν πεπορευμένων κατασκέψασθαι τὴν γῆν. | и3 їисyсъ сhнъ наvи1нъ и3 халeвъ сhнъ їефоннjинъ жи6вы њстaстасz t мужeй тёхъ ходи1вшихъ соглsдати зeмлю. |
|
39
|
39
|
| Καὶ ἐλάλησε Μωυσῆς τὰ ρήματα ταῦτα πρὸς πάντας υἱοὺς ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπένθησεν ὁ λαὸς σφόδρα. | И# глаг0ла мwmсeй словесA сі‰ ко всBмъ сынHмъ ї}лєвымъ: и3 восплaкашасz лю1діе ѕэлw2, |
|
40
|
40
|
| καὶ ὀρθρίσαντες τὸ πρωΐ ἀνέβησαν εἰς τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους λέγοντες· ἰδοὺ οἵδε ἡμεῖς ἀναβησόμεθα εἰς τὸν τόπον, ὃν εἶπε Κύριος, ὅτι ἡμάρτομεν. | и3 востaвше заyтра, взыд0ша на вeрхъ горы2, глаг0люще: сE, мы2 взhдемъ на мёсто, є4же речE гDь, ћкw согрэши1хомъ. |
|
41
|
41
|
| καὶ εἶπε Μωυσῆς· ἱνατί ὑμεῖς παραβαίνετε τὸ ρῆμα Κυρίου; οὐκ εὔοδα ἔσται ὑμῖν. | И# речE мwmсeй: вскyю вы2 преступaете сл0во гDне; не благопоспёшно бyдетъ вaмъ: |
|
42
|
42
|
| μὴ ἀναβαίνετε· οὐ γάρ ἐστι Κύριος μεθ’ ὑμῶν, καὶ πεσεῖσθε πρὸ προσώπου τῶν ἐχθρῶν ὑμῶν. | не восходи1те: нёсть бо гDь съ вaми: и3 падeте пред8 лицeмъ вр†гъ вaшихъ: |
|
43
|
43
|
| ὅτι ὁ ᾿Αμαλὴκ καὶ ὁ Χαναναῖος ἐκεῖ ἔμπροσθεν ὑμῶν, καὶ πεσεῖσθε μαχαίρᾳ, οὗ εἵνεκεν ἀπεστράφητε ἀπειθοῦντες Κυρίῳ, καὶ οὐκ ἔσται Κύριος ἐν ὑμῖν. | занE ґмали1къ и3 хананeй тaмw пред8 вaми, и3 падeте мечeмъ, понeже tврати1стесz, не покарsющесz гDу, и3 не бyдетъ гDь съ вaми. |
|
44
|
44
|
| καὶ διαβιασάμενοι ἀνέβησαν ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους· ἡ δὲ κιβωτὸς τῆς διαθήκης Κυρίου καὶ Μωυσῆς οὐκ ἐκινήθησαν ἐκ τῆς παρεμβολῆς. | И# понyдившесz взыд0ша на вeрхъ горы2: ківHтъ же завёта гDнz и3 мwmсeй не дви1гнушасz и3з8 среды2 полкA. |
|
45
|
45
|
| καὶ κατέβη ὁ ᾿Αμαλὴκ καὶ ὁ Χαναναῖος ὁ ἐγκαθήμενος ἐν τῷ ὄρει ἐκείνῳ καὶ ἐτρέψαντο αὐτοὺς καὶ κατέκοψαν αὐτοὺς ἕως ῾Ερμάν· καὶ ἀπεστράφησαν εἰς τὴν παρεμβολήν. | И# сни1де ґмали1къ и3 хананeй сэдsй въ горЁ т0й, и3 сотр0ша и5хъ, и3 и3зсэк0ша и5хъ дaже до є3рмaна: и3 возврати1шасz въ п0лкъ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.