|
Κεφάλαιο 6
|
Глvа, ѕ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΥΙΕ, ἐὰν ἐγγυήσῃ σὸν φίλον, παραδώσεις σὴν χεῖρα ἐχθρῷ·
|
Сн~е а^ще порђча'еши ꙁа свое^го дрђ'га, предаси свою` рђ'кђ вра'гђ”
|
|
2
|
2
|
|
παγὶς γὰρ ἰσχυρὰ ἀνδρὶ τὰ ἴδια χείλη, καὶ ἁλίσκεται χείλεσιν ἰδίου στόματος.
|
Сњть б^о крњ'пка мђжђ свои ё^стнњ, и^ ё^вяꙁаеT ё^стна'ми своихъ ё%стъ”
|
|
3
|
3
|
|
ποίει, υἱέ, ἃ ἐγώ σοι ἐντέλλομαι, καὶ σώζου· ἥκεις γὰρ εἰς χεῖρας κακῶν διὰ σὸν φίλον. ἴσθι μὴ ἐκλυόμενος, παρόξυνε δὲ καὶ τὸν φίλον σου, ὃν ἐνεγγυήσω.
|
Твори` сн~е ја%же а^ꙁъ ꙁаповњ'даю т^и и^ сп~сешися, и^деши б^о въ рђ'цњ ꙁлы'хъ ꙁа свои дрђ'гъ, бђди не ѓ^слабњя” Прогнњ'ваи же дрђ'га свое^го е^гоже спорђчи,
|
|
4
|
4
|
|
μὴ δῷς ὕπνον σοῖς ὄμμασι, μηδὲ ἐπινυστάξῃς σοῖς βλεφάροις,
|
не да'ждь сна` свои^ма ѓ^чи'ма, ни въꙁдрњмли вњкома свои^ма”
|
|
5
|
5
|
|
ἵνα σώζῃ ὥσπερ δορκὰς ἐκ βρόχων καὶ ὥσπερ ὄρνεον ἐκ παγίδος.
|
да сп~сешися а^ки серна` эT тенета`, и^ а^ки пти'ца эT склепцы`”
|
|
6
|
6
|
|
῎Ιθι πρὸς τὸν μύρμηκα, ὦ ὀκνηρέ, καὶ ζήλωσον ἰδὼν τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ γενοῦ ἐκείνου σοφώτερος·
|
И$ди` къ мравїи ЭO лњ'ностиве и^ въꙁревнђ'и ви'дњвъ пђти е^я`, и^ бђ'ди тоя` мђдрњ'и,
|
|
7
|
7
|
|
ἐκείνῳ γὰρ γεωργίου μὴ ὑπάρχοντος, μηδὲ τὸν ἀναγκάζοντα ἔχων, μηδὲ ὑπὸ δεσπότην ὤν,
|
ѓ^на б^о тяжа'нїю не сђщђ, ни нђдя'щаго и^мђщи ни поD вла'стїю сђщи,
|
|
8
|
8
|
|
ἑτοιμάζεται θέρους τὴν τροφὴν πολλήν τε ἐν τῷ ἀμητῷ ποιεῖται τὴν παράθεσιν. 8α ἢ πορεύθητι πρὸς τὴν μέλισσαν καὶ μάθε ὡς ἐργάτις ἐστὶ τήν τε ἐργασίαν ὡς σεμνὴν ποιεῖται· 8β ἦς τοὺς πόνους βασιλεῖς καὶ ἰδιῶται πρὸς ὑγίειαν προσφέρονται· ποθεινὴ δέ ἐστι πᾶσι καὶ ἐπίδοξος· 8γ καί περ οὖσα τῇ ρώμῃ ἀσθενής, τὴν σοφίαν τιμήσασα προήχθη.
|
гото'витᲆ с^и в# жаTвђ пи'щђ, и^ мно'го же въ лњто тво'рит# ё^гото'ванїе” И$ли и^ди къ б#челњ, и^ ё^вњжDъ ја%ко тяжа'телница е^сть, тяжа'нїе же ја%ко пречи'сто тво'риT, е^я'же ё^си'лїе цр~и и^ про'стїи къ ꙁрDа'вїю прилага'ютъ, и^ люби'ма же е^сть всњми и^ сла'вима. поне` сђщи си'лою не'мощна, н^о прмDростїю почте'на преDвидњся”
|
|
9
|
9
|
|
ἕως τίνος, ὀκνηρέ, κατάκεισαι; πότε δὲ ἐξ ὕπνου ἐγερθήσῃ;
|
доко'лњ ЭO лњ'ностиве въꙁлежи'ши, ко'гда же эT сна` въста'неши”
|
|
10
|
10
|
|
ὀλίγον μὲν ὑπνοῖς, ὀλίγον δὲ κάθησαι, μικρὸν δὲ νυστάζεις, ὀλίγον δὲ ἐναγκαλίζῃ χερσὶ στήθη·
|
Ма'ло ё^бо спи'ши, мало же сњди'ши, ма'ло дрњ'млеши, ма'ло же ѓ^бїе'млеши рђка'ма свои^ма пр'ьси”
|
|
11
|
11
|
|
εἶτ᾿ ἐμπαραγίνεταί σοι ὥσπερ κακὸς ὁδοιπόρος ἡ πενία καὶ ἡ ἔνδεια ὥσπερ ἀγαθὸς δρομεύς. 11α ἐὰν δὲ ἄοκνος ᾖς, ἥξει ὥσπερ πηγὴ ὁ ἀμητός σου, ἡ δὲ ἔνδεια ὥσπερ κακὸς δρομεὺς ἀπαυτομολήσει.
|
Пото'м же на'идетъ тебе` а^ки ꙁо'лъ спђтникъ ё^бо'жесᲄво, и^ нищета а^ки бл~гъ ходе'цъ теча`” А$ще ли нелњни'въ бђдеши, прїидетъ ја%ко и^сто'чникъ жа'тва твоя`, и^ нищеᲄа` ја%ко ꙁо'лъ ходецъ эT тебе` эTи%детъ”
|
|
12
|
12
|
|
᾿Ανὴρ ἄφρων καὶ παράνομος πορεύεται ὁδοὺς οὐκ ἀγαθάς·
|
Мђжъ беꙁђ'менъ, и^ ꙁако'нопрестђпенъ по'идетъ въ пђти не бл~ги”
|
|
13
|
13
|
|
ὁ δ᾿ αὐτὸς ἐννεύει ὀφθαλμῷ, σημαίνει δὲ ποδί, διδάσκει δὲ ἐννεύμασι δακτύλων.
|
То'и е^сть намиза'яи ѓ%комъ, и^ кле'плетъ ного'ю, и^ ё^чи'т# же помаа'нїа пе'рстомъ”
|
|
14
|
14
|
|
διεστραμμένῃ καρδίᾳ τεκταίνεται κακά, ἐν παντὶ καιρῷ ὁ τοιοῦτος ταραχὰς συνίστησι πόλει.
|
Раꙁвраще'но же срDце кђетъ ѕл^о на вся'ко время, тако'въ и^ мяте'жь съставляеT гра'дђ”
|
|
15
|
15
|
|
διὰ τοῦτο ἐξαπίνης ἔρχεται ἡ ἀπώλεια αὐτοῦ, διακοπὴ καὶ συντριβὴ ἀνίατος·
|
Сего ра'ди прихо'дитъ внезаа'пђ поги'бель е^мђ, раз#сњче'нїе и^ сᲆкрђше'нїе неи^сцᲇ'лно”
|
|
16
|
16
|
|
ὅτι χαίρει πᾶσιν, οἷς μισεῖ ὁ Θεός, συντρίβεται δὲ δι᾿ ἀκαθαρσίαν ψυχῆς.
|
ЈА/ко ра'дђется ѓ^ всXњ и%х#же ненави'дитъ б~ъ, съкрђшаеT же ся ꙁа не ѓ^цњще'нїе дш~и”
|
|
17
|
17
|
|
ὀφθαλμὸς ὑβριστοῦ, γλῶσσα ἄδικος, χεῖρες ἐκχέουσαι αἷμα δικαίου
|
ѓ^ко досади'телевњ ја^ꙁы'къ непра'веденъ, рђцњ же пролива'ющи кро'вь пра'веDнаго.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ καρδία τεκταινομένη λογισμοὺς κακοὺς καὶ πόδες ἐπισπεύδοντες κακοποιεῖν.
|
срDце кђ'ющее мы'сли ѕл^ы, и^ но'ѕњ подвиꙁа'ющися ѕл^о твори'ти и^скореня'тся”
|
|
19
|
19
|
|
ἐκκαίει ψεύδη μάρτυς ἄδικος καὶ ἐπιπέμπει κρίσεις ἀνὰ μέσον ἀδελφῶν.
|
Раждиꙁа'етъ л#жа свњдњтель непра'веденъ, и^ насыла'етъ сђды посредњ бра'тїя”
|
|
20
|
20
|
|
Υἱέ, φύλασσε νόμους πατρός σου καὶ μὴ ἀπώσῃ θεσμοὺς μητρός σου·
|
Сн~е храни` ꙁако'ны эTц~а твое^го, и^ не эTвръꙁи накаꙁа'нїя мт~ре свое^я.
|
|
21
|
21
|
|
ἄφαψαι δὲ αὐτοὺς ἐπὶ σῇ ψυχῇ διαπαντὸς καὶ ἐγκλοίωσαι περὶ σῷ τραχήλῳ.
|
навяжи же я& на свою дш~ђ прsно, и^ ѓ^бяжи я& ѓ^ свое'и вы'и”
|
|
22
|
22
|
|
ἡνίκα ἂν περιπατῇς, ἐπάγου αὐτὴν καὶ μετὰ σοῦ ἔστω· ὡς δ᾿ ἂν καθεύδῃς, φυλασσέτω σε, ἵνα ἐγειρομένῳ συλλαλῇ σοι.
|
Внегда` хо'диши води ю& и^ с тобо'ю да бђдетъ, е^гда же спи'ши да храни'тъ т^я, и^ въста'ющђ т^и гл~етъ с тобо'ю”
|
|
23
|
23
|
|
ὅτι λύχνος ἐντολὴ νόμου καὶ φῶς, ὁδὸς ζωῆς καὶ ἔλεγχος καὶ παιδεία
|
Зане` свњти'л#никъ ꙁа'повњдь ꙁако'нна и^ свњтъ, и^ пђть живо'тныи ѓ^бличе'нїе и^ накаꙁа'нїе.
|
|
24
|
24
|
|
τοῦ διαφυλάσσειν σὲ ἀπὸ γυναικὸς ὑπάνδρου καὶ ἀπὸ διαβολῆς γλώσσης ἀλλοτρίας.
|
е^же съхрани'ти т^я эT жены` мђжа'ты, и^ эT наважде'нїя ја^ꙁы'ка тђж'даго”
|
|
25
|
25
|
|
μή σε νικήσῃ κάλλους ἐπιθυμία, μηδὲ ἀγρευθῇς σοῖς ὀφθαλμοῖς, μηδὲ συναρπασθῇς ἀπὸ τῶν αὐτῆς βλεφάρων·
|
Сн~е да не ѓ^долњ'ет# т^и по'хоть тђж'дея доброты, ни ё^ловленъ бђ'ди твои^ма ѓ^чи'ма” Ниже да въсхити'шися эT вњ'и е^я`,
|
|
26
|
26
|
|
τιμὴ γὰρ πόρνης ὅση καὶ ἑνὸς ἄρτου, γυνὴ δὲ ἀνδρῶν τιμίας ψυχὰς ἀγρεύει.
|
цᲇна б^о любодњ'ицњ ја%ко е^ді'наго хлњ'ба, зане` жена мђжемъ чsтнымъ дш~а ё^лавля'етъ”
|
|
27
|
27
|
|
ἀποδήσει τις πῦρ ἐν κόλπῳ, τὰ δὲ ἱμάτια οὐ κατακαύσει;
|
Ввя'жетъ ли кт^о ѓ%гнь в на'дра ри'зъ своиX не вож#жеT л^и,
|
|
28
|
28
|
|
ἢ περιπατήσει τις ἐπ᾿ ἀνθράκων πυρός, τοὺς δὲ πόδας οὐ κατακαύσει;
|
и^ли настђ'пиT кт^о на ё%глїя ѓ%гнена но'гђ же свое^ю не ѓ^жже'тъ л^и.
|
|
29
|
29
|
|
οὕτως ὁ εἰσελθὼν πρὸς γυναῖκα ὕπανδρον, οὐκ ἀθῳωθήσεται, οὐδὲ πᾶς ὁ ἁπτόμενος αὐτῆς.
|
та'ко и^же вшедъ къ женњ` мђжа'тњ, не беꙁ мђ'ки бђ'деT ниже прикаса'яся е'и”
|
|
30
|
30
|
|
οὐ θαυμαστὸν ἐὰν ἁλῷ τις κλέπτων, κλέπτει γὰρ ἵνα ἐμπλήσῃ τὴν ψυχὴν πεινῶν·
|
Не ди'вно а^ще кт^о впаде'тъ крады'и, кра'детᲆ б^о да насы'титъ дш~ђ свою а%лчющђ”
|
|
31
|
31
|
|
ἐὰν δὲ ἁλῷ, ἀποτίσει ἑπταπλάσια καὶ πάντα τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ δοὺς ρύσεται ἑαυτόν.
|
А/ще же впаде'тъ и^скђпится сеDми'цею, и^ вс^е и^мњ'нїе да'вᲆ и^ꙁба'витъ себе`”
|
|
32
|
32
|
|
ὁ δὲ μοιχὸς δι᾿ ἔνδειαν φρενῶν ἀπώλειαν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ περιποιεῖται,
|
А$ прелюбодњ'и ꙁа скђ'дость ё^ма` поги'бель дш~и свое'и съдњва'етъ”
|
|
33
|
33
|
|
ὀδύνας τε καὶ ἀτιμίας ὑποφέρει, τὸ δὲ ὄνειδος αὐτοῦ οὐκ ἐξαλειφθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.
|
Болњꙁни же и^ досажде'нїе тръпи'тъ, тогда` поноше'нїе е^го въ вњ'къ не потреби'тся”
|
|
34
|
34
|
|
μεστὸς γὰρ ζήλου θυμὸς ἀνδρὸς αὐτῆς· οὐ φείσεται ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως,
|
И$спо'лнь б^о рве'нїя ја%ростнаго мђжђ е^я`, не пощади'тъ въ дн~ь сђ'да.
|
|
35
|
35
|
|
οὐκ ἀνταλλάξεται οὐδενὸς λύτρου τὴν ἔχθραν, οὐδὲ μὴ διαλυθῇ πολλῶν δώρων.
|
не и^ꙁмњни'тъ же ни е^ді'ною м#здо'ю вра'жды, ниже раꙁрᲇши'тся мно'гими дарми”
|
Категорії
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.