1
2
3
4
5
6
7
8
9
10
11
12
13
14
15
16
17
18
19
20
21
22
23
24
25
26
27
28
29
30
31
32
33
34
35
36
37
38
39
40
...
|
Κεφάλαιο 44
|
Глава́ м҃д
|
|
1
|
1
|
| ΓΑΥΡΙΑΜΑ ὕψους στερέωμα καθαριότητος, εἶδος οὐρανοῦ ἐν ὁράματι δόξης. | Восхва́лимъ оу҆́бѡ мꙋ́жы сла̑вны и҆ ѻ҆тцы̀ на́шѧ въ бытїѝ. |
|
2
|
2
|
| ἥλιος ἐν ὀπτασίᾳ διαγγέλων ἐν ἐξόδῳ, σκεῦος θαυμαστόν, ἔργον ῾Υψίστου. | Мно́гꙋ сла́вꙋ созда̀ гдⷭ҇ь въ ни́хъ вели́чїемъ свои́мъ ѿ вѣ́ка. |
|
3
|
3
|
| ἐν μεσημβρίᾳ αὐτοῦ ἀναξηραίνει χώραν, καὶ ἐναντίον καύματος αὐτοῦ τίς ὑποστήσεται; | Госпо́дствꙋюще во ца́рствїихъ свои́хъ и҆ мꙋ́жїе и҆мени́ти си́лою, совѣ́тꙋюще ра́зꙋмомъ свои́мъ, провѣща́вшїи во прⷪ҇ро́чествахъ, |
|
4
|
4
|
| κάμινον φυσῶν ἐν ἔργοις καύματος, τριπλασίως ἥλιος ἐκκαίων ὄρη· ἀτμίδας πυρώδεις ἐκφυσῶν καὶ ἐκλάμπων ἀκτῖνας ἀμαυροῖ ὀφθαλμούς. | старѣ̑йшины люді́й въ совѣ́тѣхъ и҆ въ ра́зꙋмѣ писа̑нїѧ люді́й: |
|
5
|
5
|
| μέγας Κύριος ὁ ποιήσας αὐτόν, καὶ ἐν λόγοις αὐτοῦ κατέσπευσε πορείαν.— | премꙋ̑драѧ словеса̀ въ наказа́нїи и҆́хъ, и҆́щꙋще гла́са мꙋсїкі́йска и҆ повѣ́дающе пѡ́вѣсти во писа́нїихъ: |
|
6
|
6
|
| Καὶ ἡ σελήνη ἐν πᾶσιν εἰς καιρὸν αὐτῆς, ἀνάδειξιν χρόνων καὶ σημεῖον αἰῶνος. | мꙋ́жїе бога́тїи, ѡ҆бдарова́ни крѣ́постїю, ми́рнѡ живꙋ́ще въ жили́щихъ свои́хъ. |
|
7
|
7
|
| ἀπὸ σελήνης σημεῖον ἑορτῆς, φωστὴρ μειούμενος ἐπὶ συντελείας. | Всѝ сі́и въ ро́дѣхъ просла́влени бы́ша, и҆ во дне́хъ и҆́хъ похвала̀. |
|
8
|
8
|
| μὴν κατὰ τὸ ὄνομα αὐτῆς ἐστιν, αὐξανομένη θαυμαστῶς ἐν ἀλλοιώσει, σκεῦος παρεμβολῶν ἐν ὕψει, ἐν στερεώματι οὐρανοῦ ἐκλάμπων. | Сꙋ́ть ѿ ни́хъ, и҆́же ѡ҆ста́виша и҆́мѧ, є҆́же повѣ́дати хвалы̑: и҆ сꙋ́ть, и҆́хже нѣ́сть па́мѧти, и҆ погибо́ша ꙗ҆́кѡ не сꙋ́щїи, и҆ бы́ша ꙗ҆́кѡ не бы́вше, и҆ ча̑да и҆́хъ по ни́хъ. |
|
9
|
9
|
| κάλλος οὐρανοῦ, δόξα ἄστρων, κόσμος φωτίζων ἐν ὑψίστοις Κυρίου· | Но сі́и мꙋ́жїе ми́лостивїи, и҆́хже пра̑вды не забвє́ны бы́ша: |
|
10
|
10
|
| ἐν λόγοις ἁγίου στήσονται κατὰ κρίμα καὶ οὐ μὴ ἐκλυθῶσιν ἐν φυλακαῖς αὐτῶν. | съ сѣ́менемъ и҆́хъ пребꙋ́детъ до́брое наслѣ́дїе, и҆зча̑дїѧ и҆́хъ въ завѣ́тѣхъ: |
|
11
|
11
|
| ἰδὲ τόξον καὶ εὐλόγησον τὸν ποιήσαντα αὐτό, σφόδρα ὡραῖον ἐν τῷ αὐγάσματι αὐτοῦ· | ѡ҆ста́сѧ сѣ́мѧ и҆́хъ, и҆ ча̑да и҆́хъ по ни́хъ: |
|
12
|
12
|
| ἐγύρωσεν οὐρανὸν ἐν κυκλώσει δόξης, χεῖρες ῾Υψίστου ἐτάνυσαν αὐτό.— | до вѣ́ка пребꙋ́детъ сѣ́мѧ и҆́хъ, и҆ сла́ва и҆́хъ не потреби́тсѧ: |
|
13
|
13
|
| Προστάγματι αὐτοῦ κατέσπευσε χιόνα καὶ ταχύνει ἀστραπὰς κρίματος αὐτοῦ. | тѣлеса̀ и҆́хъ въ ми́рѣ погребє́на бы́ша, а҆ и҆мена̀ и҆́хъ живꙋ́тъ въ ро́ды. |
|
14
|
14
|
| διὰ τοῦτο ἠνεῴχθησαν θησαυροί, καὶ ἐξέπτησαν νεφέλαι ὡς πετεινά· | Премꙋ́дрость и҆́хъ повѣ́дѧтъ лю́дїе, и҆ похвалꙋ̀ и҆́хъ и҆сповѣ́сть цр҃ковь. |
|
15
|
15
|
| ἐν μεγαλείῳ αὐτοῦ ἴσχυσε νεφέλας, καὶ διεθρύβησαν λίθοι χαλάζης· | Є҆нѡ́хъ оу҆годѝ гдⷭ҇еви и҆ преложи́сѧ, ѡ҆́бразъ покаѧ́нїѧ родѡ́мъ. |
|
16
|
16
|
| καὶ ἐν ὀπτασίαις αὐτοῦ σαλευθήσεται ὄρη, ἐν θελήματι πνεύσεται νότος. | Нѡ́е ѡ҆брѣ́тесѧ соверше́нъ, пра́веденъ, во вре́мѧ гнѣ́ва бы́сть примире́нїе: |
|
17
|
17
|
| φωνὴ βροντῆς αὐτοῦ ὠδίνησε γῆν καὶ καταιγὶς Βορέου καὶ συστροφὴ πνεύματος. | сегѡ̀ ра́ди бы́сть ѡ҆ста́нокъ землѝ, є҆гда̀ бѧ́ше пото́пъ. |
|
18
|
18
|
| ὡς πετεινὰ καθιπτάμενα πάσσει χιόνα, καὶ ὡς ἀκρὶς καταλύουσα ἡ κατάβασς αὐτῆς· κάλλος λευκότητος αὐτῆς ἐκθαυμάσει ὀφθαλμός, καὶ ἐπὶ τοῦ ὑετοῦ αὐτῆς ἐκστήσεται καρδία. | Завѣ́ты вѣ́чнїи положе́ни бы́ша съ ни́мъ, да не потреби́тсѧ пото́помъ всѧ́ка пло́ть. |
|
19
|
19
|
| καὶ πάχνην ὡς ἅλα ἐπὶ γῆς χέει, καὶ παγεῖσα γίνεται σκολόπων ἄκρα. | А҆враа́мъ вели́кїй ѻ҆те́цъ мно́жествꙋ ꙗ҆зы́кѡвъ, и҆ не ѡ҆брѣ́тесѧ подо́бный во сла́вѣ є҆гѡ̀: |
|
20
|
20
|
| ψυχρὸς ἄνεμος Βορέης πνεύσει, καὶ παγήσεται κρύσταλλος ἐφ᾿ ὕδατος· ἐπὶ πᾶσαν συναγωγὴν ὕδατος καταλύσει, καὶ ὡς θώρακα ἐνδύσεται τὸ ὕδωρ. | и҆́же соблюдѐ зако́нъ вы́шнѧгѡ и҆ бы́сть въ завѣ́тѣ съ ни́мъ: |
|
21
|
21
|
| καταφάγεται ὄρη καὶ ἔρημον ἐκκαύσει καὶ ἀποσβέσει χλόην ὡς πῦρ. | и҆ на пло́ти є҆гѡ̀ оу҆ста́ви завѣ́тъ и҆ во и҆скꙋше́нїи ѡ҆брѣ́тесѧ вѣ́ренъ: |
|
22
|
22
|
| ἴασις πάντων κατὰ σπουδὴν ὁμίχλη, δρόσος ἀπαντῶσα ἀπὸ καύσωνος ἱλαρώσει.— | сегѡ̀ ра́ди клѧ́твою поста́ви съ ни́мъ благослови́тисѧ ꙗ҆зы́кѡмъ ѡ҆ сѣ́мени є҆гѡ̀, |
|
23
|
23
|
| Λογισμῷ αὐτοῦ ἐκόπασεν ἄβυσσον, καὶ ἐφύτευσεν ἐν αὐτῇ νήσους. | оу҆мно́жити є҆го̀ ꙗ҆́кѡ пе́рсть землѝ, и҆ ꙗ҆́кѡ ѕвѣ́зды возвы́сити сѣ́мѧ є҆гѡ̀, и҆ наслѣ́дити и҆̀мъ ѿ мо́рѧ до мо́рѧ и҆ ѿ рѣкѝ до кра́ѧ землѝ. |
|
24
|
24
|
| οἱ πλέοντες τὴν θάλασσαν διηγοῦνται τὸν κίνδυνον αὐτῆς, καὶ ἀκοαῖς ὠτίων ἡμῶν θαυμάζομεν. | И҆ ѡ҆ і҆саа́цѣ оу҆твердѝ си́це а҆враа́ма ра́ди ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀ благослове́нїе всѣ́хъ человѣ́кѡвъ и҆ завѣ́тъ: |
|
25
|
25
|
| καὶ ἐκεῖ τὰ παράδοξα καὶ θαυμάσια ἔργα, ποικιλία παντὸς ζῴου, κτίσις κητῶν. | и҆ почѝ на главѣ̀ і҆а́кѡвли. |
|
26
|
26
|
| δι᾿ αὐτὸν εὐοδοῖ ἄγγελος αὐτοῦ, καὶ ἐν λόγῳ αὐτοῦ σύγκειται πάντα. | Позна̀ є҆го̀ блгⷭ҇вє́нїи свои́ми и҆ дадѐ є҆го̀ въ наслѣ́дїе, и҆ раздѣлѝ ча̑сти є҆гѡ̀ на колѣ́нъ двана́десѧть, |
|
27
|
27
|
| Πολλὰ ἐροῦμεν καὶ οὐ μὴ ἐφικώμεθα, καὶ συντέλεια λόγων· τὸ πᾶν ἐστιν αὐτός. | и҆ и҆зведѐ ѿ негѡ̀ мꙋ́жа ми́лости, ѡ҆брѣ́тшаго благода́ть пред̾ ѻ҆чесы̀ всѧ́кїѧ пло́ти. |
|
28
|
|
| δοξάζοντες ποῦ ἰσχύσομεν; αὐτὸς γὰρ ὁ μέγας παρὰ πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ. | |
|
29
|
|
| φοβερὸς Κύριος καὶ σφόδρα μέγας, καὶ θαυμαστὴ ἡ δυναστεία αὐτοῦ. | |
|
30
|
|
| δοξάζοντες Κύριον ὑψώσατε, καθόσον ἂν δύνησθε, ὑπερέξει γὰρ καὶ ἔτι· καὶ ὑψοῦντες αὐτὸν πληθύνατε ἐν ἰσχύϊ· μὴ κοπιᾶτε, οὐ γὰρ μὴ ἐφίκησθε. | |
|
31
|
|
| τίς ἑώρακεν αὐτὸν καὶ ἐκδιηγήσεται; καὶ τίς μεγαλυνεῖ αὐτὸν καθώς ἐστι; | |
|
32
|
|
| πολλὰ ἀπόκρυφά ἐστι μείζονα τούτων, ὀλίγα γὰρ ἑωράκαμεν τῶν ἔργων αὐτοῦ· | |
|
33
|
|
| πάντα γὰρ ἐποίησεν ὁ Κύριος, καὶ τοῖς εὐσεβέσιν ἔδωκε σοφίαν. |
