|
Κεφάλαιο 48
|
Глава́ м҃и
|
|
1
|
1
|
| ΚΑΙ μετὰ τοῦτο ἀνέστη Νάθαν προφητεύειν ἐν ἡμέραις Δαυίδ. | И҆ воста̀ и҆лїа̀ прⷪ҇ро́къ ꙗ҆́кѡ ѻ҆́гнь, и҆ сло́во є҆гѡ̀ ꙗ҆́кѡ свѣща̀ горѧ́ше: |
|
2
|
2
|
| ὥσπερ στέαρ ἀφωρισμένον ἀπὸ σωτηρίου, οὕτως Δαυὶδ ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ. | и҆́же нанесѐ на нѧ̀ гла́дъ и҆ ре́вностїю свое́ю оу҆ма́ли ѧ҆̀, |
|
3
|
3
|
| ἐν λέουσιν ἔπαιξεν ὡς ἐν ἐρίφοις καὶ ἐν ἄρκοις ὡς ἐν ἄρνασι προβάτων. | сло́вомъ гдⷭ҇нимъ оу҆держа̀ не́бо и҆ сведѐ та́кѡ три́жды ѻ҆́гнь съ небесѐ. |
|
4
|
4
|
| ἐν νεότητι αὐτοῦ οὐχὶ ἀπέκτεινε γίγαντα καὶ ἐξῇρεν ὀνειδισμὸν ἐκ λαοῦ ἐν τῷ ἐπᾶραι χεῖρα ἐν λίθῳ σφενδόνης καὶ καταβαλεῖν γαυρίαμα τοῦ Γολιάθ; | Ко́ль просла́вилсѧ є҆сѝ, и҆лїѐ, чꙋдесы̀ твои́ми, и҆ кто̀ подо́бенъ тебѣ̀ похвали́тисѧ; |
|
5
|
5
|
| ἐπεκαλέσατο γὰρ Κύριον τὸν ῞Υψιστον καὶ ἔδωκεν ἐν τῇ δεξιᾷ αὐτοῦ κράτος ἐξᾶραι ἄνθρωπον δυνατὸν ἐν πολέμῳ, ἀνυψῶσαι κέρας λαοῦ αὐτοῦ. | Воздви́гнꙋвъ мертвеца̀ ѿ сме́рти и҆ и҆з̾ а҆́да сло́вомъ вы́шнѧгѡ, |
|
6
|
6
|
| οὕτως ἐν μυριάσιν ἐδόξασαν αὐτὸν καὶ ᾔνεσαν αὐτὸν ἐν εὐλογίαις Κυρίου ἐν τῷ φέρεσθαι αὐτῷ διάδημα δόξης· | сведы́й цари̑ въ па́гꙋбꙋ и҆ просла́влєнныѧ ѿ ѻ҆дра̀ и҆́хъ, |
|
7
|
7
|
| ἐξέτριψε γὰρ ἐχθροὺς κυκλόθεν καὶ ἐξουδένωσε Φυλιστιεὶμ τοὺς ὑπεναντίους· ἕως σήμερον συνέτριψεν αὐτῶν κέρας. | слы́шавый въ сїна́и ѡ҆бличе́нїе и҆ въ хѡри́вѣ сꙋдбы̑ ѿмще́нїѧ, |
|
8
|
8
|
| ἐν παντὶ ἔργῳ αὐτοῦ ἔδωκεν ἐξομολόγησιν ἁγίῳ ῾Υψίστῳ ρήματι δόξης· ἐν πάσῃ καρδίᾳ αὐτοῦ ὕμνησε καὶ ἠγάπησε τὸν ποιήσαντα αὐτόν. | помазꙋ́ѧй цари̑ на воздаѧ́нїе и҆ прⷪ҇ро́ки прее́мники по себѣ̀, |
|
9
|
9
|
| καὶ ἔστησε ψαλτῳδοὺς κατέναντι τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐξ ἠχοῦς αὐτῶν γλυκαίνειν μέλη· | взѧ́выйсѧ ви́хромъ ѻ҆́гненнымъ на колесни́цѣ ко́ней ѻ҆́гненныхъ, |
|
10
|
10
|
| ἔδωκεν ἐν ἑορταῖς εὐπρέπειαν καὶ ἐκόσμησε καιροὺς μέχρι συντελείας ἐν τῷ αἰνεῖν αὐτοὺς τὸ ἅγιον ὄνομα αὐτοῦ καὶ ἀπὸ πρωΐ ἠχεῖν τὸ ἁγίασμα. | впи́санъ во ѡ҆бличє́нїѧ на времена̀, оу҆толи́ти гнѣ́въ пре́жде ꙗ҆́рости и҆ ѡ҆брати́ти се́рдце ѻ҆́тчее къ сы́нꙋ и҆ оу҆стро́ити кѡлѣ́на і҆а̑кѡвлѧ. |
|
11
|
11
|
| Κύριος ἀφεῖλε τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ καὶ ἀνύψωσεν εἰς αἰῶνα τὸ κέρας αὐτοῦ καὶ ἔδωκεν αὐτῷ διαθήκην βασιλέων καὶ θρόνον δόξης ἐν τῷ ᾿Ισραήλ.— | Блаже́ни ви́дѣвшїи тѧ̀ и҆ любо́вїю оу҆кра́шеннїи. |
|
12
|
12
|
| Μετὰ τοῦτον ἀνέστη υἱὸς ἐπιστήμων καὶ δι᾿ αὐτὸν κατέλυσεν ἐν πλατυσμῷ· | И҆́бо мы̀ житїе́мъ поживе́мъ. |
|
13
|
13
|
| Σαλωμὼν ἐβασίλευσεν ἐν ἡμέραις εἰρήνης, ᾧ ὁ Θεὸς κατέπαυσε κυκλόθεν, ἵνα στήσῃ οἶκον ἐπ᾿ ὀνόματι αὐτοῦ καὶ ἑτοιμάσῃ ἁγίασμα εἰς τὸν αἰῶνα. | И҆лїа̀, и҆́же ви́хромъ покрове́нъ бы́сть, и҆ є҆лїссе́й и҆спо́лнисѧ дꙋ́ха є҆гѡ̀ и҆ во дни̑ своѧ̑ не поколеба́сѧ ѿ кнѧзе́й, и҆ не премо́же є҆гѡ̀ никто́же: |
|
14
|
14
|
| ὡς ἐσοφίσθης ἐν νεότητί σου καὶ ἐνεπλήσθης ὡς ποταμὸς συνέσεως. | всѧ́ко сло́во не превзы́де є҆гѡ̀, и҆ во оу҆спе́нїи прⷪ҇ро́чествова тѣ́ло є҆гѡ̀: |
|
15
|
15
|
| γῆν ἐπεκάλυψεν ἡ ψυχή σου, καὶ ἐνέπλησας ἐν παραβολαῖς αἰνιγμάτων· | и҆ въ житїѝ свое́мъ сотворѝ чꙋдеса̀, и҆ во оу҆ме́ртвїи ди̑вна дѣла̀ є҆гѡ̀. |
|
16
|
16
|
| εἰς νήσους πόρρω ἀφίκετο τὸ ὄνομά σου, καὶ ἠγαπήθης ἐν τῇ εἰρήνῃ σου· | Во всѣ́хъ си́хъ не пока́ѧшасѧ лю́дїе и҆ не ѿстꙋпи́ша ѿ грѣ̑хъ свои́хъ, до́ндеже плѣне́ни бы́ша ѿ землѝ своеѧ̀ и҆ расточе́ни бы́ша по все́й землѝ. |
|
17
|
17
|
| ἐν ᾠδαῖς καὶ παροιμίαις καὶ παραβολαῖς καὶ ἐν ἑρμηνείαις ἀπεθαύμασάν σε χῶραι. | И҆ ѡ҆ста́сѧ люді́й ма́лѡ, и҆ кнѧ́зь въ домꙋ̀ даві́довѣ. |
|
18
|
18
|
| ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐπικεκλημένου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, συνήγαγες ὡς κασσίτερον τὸ χρυσίον καὶ ὡς μόλυβδον ἐπλήθυνας ἀργύριον. | Нѣ́цыи оу҆́бѡ ѿ ни́хъ сотвори́ша оу҆го́дное, нѣ́цыи же оу҆мно́жиша грѣхѝ. |
|
19
|
19
|
| παρανέκλινας τὰς λαγόνας σου γυναιξὶ καὶ ἐνεξουσιάσθης ἐν τῷ σώματί σου· | Є҆зекі́а оу҆твердѝ гра́дъ сво́й и҆ введѐ посредѣ̀ є҆гѡ̀ во́дꙋ: и҆скопа̀ желѣ́зомъ ка́мень и҆ созда̀ и҆сто́чники вода́мъ. |
|
20
|
20
|
| ἔδωκας μῶμον ἐν τῇ δόξῃ σου καὶ ἐβεβήλωσας τὸ σπέρμα σου ἐπαγαγεῖν ὀργὴν ἐπὶ τὰ τέκνα σου καὶ κατενύγην ἐπὶ τῇ ἀφροσύνῃ σου, | Во дне́хъ є҆гѡ̀ взы́де сеннахирі́мъ и҆ посла̀ раѱа́ка, и҆ воздви́же рꙋ́кꙋ свою̀ на сїѡ́на и҆ возвели́чисѧ горды́нею свое́ю. |
|
21
|
21
|
| γενέσθαι δίχα τυραννίδα καὶ ἐξ ᾿Εφραὶμ ἄρξαι βασιλείαν ἀπειθῆ. | Тогда̀ подвиго́шасѧ сердца̀ и҆ рꙋ́цѣ и҆́хъ, и҆ поболѣ́ша ꙗ҆́кѡ ражда́ющыѧ. |
|
22
|
22
|
| ὁ δὲ Κύριος οὐ μὴ καταλίπῃ τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ διαφθείρῃ ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ, οὐδὲ μὴ ἐξαλείψῃ ἐκλεκτοῦ αὐτοῦ ἔκγονα καὶ σπέρμα τοῦ ἀγαπήσαντος αὐτὸν οὐ μὴ ἐξάρῃ· καὶ τῷ ᾿Ιακὼβ ἔδωκε κατάλειμμα καὶ τῷ Δαυὶδ ἐξ αὐτοῦ ρίζαν.— | И҆ помоли́шасѧ гдⷭ҇ꙋ млⷭ҇тивомꙋ, воздѣ́вше рꙋ́ки своѧ̑ къ немꙋ̀: |
|
23
|
23
|
| Καὶ ἀνεπαύσατο Σαλωμὼν μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ κατέλιπε μετ᾿ αὐτὸν ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ λαοῦ ἀφροσύνην καὶ ἐλασσούμενον συνέσει, Ροβοάμ, ὃς ἀπέστησε λαὸν ἐκ βουλῆς αὐτοῦ, καὶ ῾Ιεροβοὰμ υἱὸν Ναβάτ, ὃς ἐξήμαρτε τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ ἔδωκε τῷ ᾿Εφραὶμ ὁδὸν ἁμαρτίας. | и҆ ст҃ы́й съ нб҃сѐ ско́рѡ оу҆слы́ша ѧ҆̀ и҆ и҆зба́ви ѧ҆̀ рꙋко́ю и҆са́їиною: |
|
24
|
24
|
| καὶ ἐπληθύνθησαν αἱ ἁμαρτίαι αὐτῶν σφόδρα ἀποστῆσαι αὐτοὺς ἀπὸ τῆς γῆς αὐτῶν· | поразѝ полкѝ а҆ссѷрі̑йскїѧ, и҆ сокрꙋшѝ ѧ҆̀ а҆́гг҃лъ є҆гѡ̀. |
|
25
|
25
|
| καὶ πᾶσαν πονηρίαν ἐξεζήτησαν, ἕως ἐκδίκησις ἔλθῃ ἐπ᾿ αὐτούς. | Сотвори́ бо є҆зекі́а оу҆го́дное гдⷭ҇еви и҆ оу҆крѣпи́сѧ на пꙋте́хъ даві́да ѻ҆тца̀ своегѡ̀, ꙗ҆̀же заповѣ́да и҆са́їа, прⷪ҇ро́къ ве́лїй и҆ вѣ́ренъ въ видѣ́нїи свое́мъ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • Іов. • Пс. • Притч.
• Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир. • Іс. • Єр. • Плач.
• Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан. • Ос. • Іоїл. • Ам.
• Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.