|
ΣΟΦΙΑ ΣΟΛΟΜΩΝΤΟΣ
|
Прђмђдрости соломони
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глvа а~”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΓΑΠΗΣΑΤΕ δικαιοσύνην, οἱ κρίνοντες τὴν γῆν, φρονήσατε περὶ τοῦ Κυρίου ἐν ἀγαθότητι, καὶ ἐν ἁπλότητι καρδίας ζητήσατε αὐτόν·
|
Възлюбиᲄе пра'вдђ сђдя'щеи ꙁе'млю. мђдръствђ'ите ѓ^ г~њ въ бл~госты'ни, и^ въ про'стости срDца въꙁы'щете е^го.
|
|
2
|
2
|
|
ὅτι εὑρίσκεται τοῖς μὴ πειράζουσιν αὐτόν, ἐμφανίζεται δὲ τοῖς μὴ ἀπιστοῦσιν αὐτῷ.
|
ја%ко ѓ^бря'щется не и^скђша'ющимъ е^го, ја^ви'т# же ся не невњ'рђющимъ е^мђ.
|
|
3
|
3
|
|
σκολιοὶ γὰρ λογισμοὶ χωρίζουσιν ἀπὸ Θεοῦ, δοκιμαζομένη τε ἡ δύναμις ἐλέγχει τοὺς ἄφρονας.
|
стропти'вая б^о помышле'нїя эTлђча'ютъ эT б~а, и^скђше'на же си'ла ѓ^бличи'тъ безђм#ныхъ.
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι εἰς κακότεχνον ψυχὴν οὐκ εἰσελεύσεται σοφία, οὐδὲ κατοικήσει ἐν σώματι κατάχρεῳ ἁμαρτίας·
|
ја%ко въ ѕло^ хђдожнђ дш~ђ не внидетъ премђдрость, ни ѓ^битаеT в телеси пови'ннемъ грњхоM.
|
|
5
|
5
|
|
ἅγιον γὰρ πνεῦμα παιδείας φεύξεται δόλον καὶ ἀπαναστήσεται ἀπὸ λογισμῶν ἀσυνέτων καὶ ἐλεγχθήσεται ἐπελθούσης ἀδικίας.
|
ст~ыи б^о дх~ъ накаꙁа'нїя эTбњжи'тъ л#сти'ва, и^ эTи^мется эT помышле'нїи беꙁраꙁђмныхъ, и^ ѓ^бличиTся эT находящаго беꙁако'нїя.
|
|
6
|
6
|
|
φιλάνθρωπον γὰρ πνεῦμα σοφία καὶ οὐκ ἀθῳώσει βλάσφημον ἀπὸ χειλέων αὐτοῦ· ὅτι τῶν νεφρῶν αὐτοῦ μάρτυς ὁ Θεὸς καὶ τῆς καρδίας αὐτοῦ ἐπίσκοπος ἀληθὴς καὶ τῆς γλώσσης ἀκουστής·
|
чл~колю'бенъ б^о дх~ъ премђдрости, и^ не и^ꙁвини'тъ прокля'того эT ё^стенъ е^го. ја%ко внђтрьниX е^го свњдњтель е^сть б~ъ, и^ срDцђ е^го и^ꙁыска'тель и%стиненъ, и^ ја^ꙁы'ка слы'шатель.
|
|
7
|
7
|
|
ὅτι πνεῦμα Κυρίου πεπλήρωκε τὴν οἰκουμένην, καὶ τὸ συνέχον τὰ πάντα γνῶσιν ἔχει φωνῆς.
|
ја%ко дх~ъ гн~ь и^спо'лни вселе'ннђю, и^ съдръжа'щаго вс^я ра'ꙁђма и%мать глsа”
|
|
8
|
8
|
|
διὰ τοῦτο φθεγγόμενος ἄδικα οὐδεὶς μὴ λάθῃ, οὐδὲ μὴ παροδεύσῃ αὐτὸν ἐλέγχουσα ἡ δίκη.
|
Сего ра'ди вњща'вшаго беꙁако'нная не мо'жетъ ё^таи^ти, и^ ни ми'мои^детъ е^го ѓ^блича'ющїи сђдъ.
|
|
9
|
9
|
|
ἐν γὰρ διαβουλίοις ἀσεβοῦς ἐξέτασις ἔσται, λόγων δὲ αὐτοῦ ἀκοὴ πρὸς Κύριον ἥξει εἰς ἔλεγχον ἀνομημάτων αὐτοῦ·
|
въ раꙁволе'нїиX б^о нечести'выхъ и^стяꙁа'нїе бђдетъ, слове'съ же е^го слы'шанїе къ г~ђ прїидеT, въ ѓ^бличе'нїе беꙁако'нїи е^го.
|
|
10
|
10
|
|
ὅτι οὖς ζηλώσεως ἀκροᾶται τὰ πάντα, καὶ θροῦς γογγυσμῶν οὐκ ἀποκρύπτεται.
|
ја%ко ё^хо рве'нїя слы'шитъ вс^я, и^ го'рко ропта'нїе не кры'ется.
|
|
11
|
11
|
|
φυλάξασθε τοίνυν γογγυσμὸν ἀνωφελῆ καὶ ἀπὸ καταλαλιᾶς φείσασθε γλώσσης· ὅτι φθέγμα λαθραῖον κενὸν οὐ πορεύσεται, στόμα δὲ καταψευδόμενον ἀναιρεῖ ψυχήν.
|
храни'теся ё^бо эT ропта'нїя неполе'ꙁна, и^ эT ѓ^болга'нїя щади'те ја^зы'къ, ја%ко вњща'нїе та'ино т#ще не и^деT. ё^ста же лжђщихъ ё^бива'етъ дш~ю”
|
|
12
|
12
|
|
μὴ ζηλοῦτε θάνατον ἐν πλάνῃ ζωῆς ὑμῶν, μηδὲ ἐπισπᾶσθε ὄλεθρον ἔργοις χειρῶν ὑμῶν·
|
Не вожделњите смр~ти въ блђже'нїи живота` ва'шего, не и^звлека'ите поги'бели дњ'лы рђ'къ ва'ших#”
|
|
13
|
13
|
|
ὅτι ὁ Θεὸς θάνατον οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ τέρπεται ἐπ᾿ ἀπωλείᾳ ζώντων.
|
ЈА/ко б~ъ смр~ти не сътвори, ни весели'тся ѓ^ поги'бели живыхъ.
|
|
14
|
14
|
|
ἔκτισε γὰρ εἰς τὸ εἶναι τὰ πάντα, καὶ σωτήριοι αἱ γενέσεις τοῦ κόσμου, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς φάρμακον ὀλέθρου οὔτε ᾅδου βασίλειον ἐπὶ γῆς.
|
съꙁда б^о въ е^же бы'ти вс^я. и^ сп~сены наро'ды ми'рђ. ни бо е^сть в ни'хъ врачева'нїа и^стребле'нїю, ниже а%дђ црsтвїе на ꙁемли`.
|
|
15
|
15
|
|
δικαιοσύνη γὰρ ἀθάνατός ἐστιν.
|
пра'вда б^о без#смр~тна еs, непра'вда же смр~ти снабдњ'нїе.
|
|
16
|
16
|
|
᾿Ασεβεῖς δὲ ταῖς χερσὶ καὶ τοῖς λόγοις προσεκαλέσαντο αὐτόν, φίλον ἡγησάμενοι αὐτὸν ἐτάκησαν καὶ συνθήκην ἔθεντο πρὸς αὐτόν, ὅτι ἄξιοί εἰσι τῆς ἐκείνου μερίδος εἶναι.
|
нечести'вїи же рђка'ма и^ словесы приꙁва'ша ю&, дрђги'ню вᲆмњни'ша ю&. себњ бы'ти попоlꙁнђшася, и^ сђпрђз#ство положи'ша к неи, ја%ко досто'ини сђть ѓ%ноя ча'сти бы'ти”
|
|
Κεφάλαιο 2
|
Глvа, в~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΙΠΟΝ γὰρ ἐν ἑαυτοῖς λογισάμενοι οὐκ ὀρθῶς· ὀλίγος ἐστὶ καὶ λυπηρὸς ὁ βίος ἡμῶν, καὶ οὐκ ἔστιν ἴασις ἐν τελευτῇ ἀνθρώπου, καὶ οὐκ ἐγνώσθη ὁ ἀναλύσας ἐξ ᾅδου.
|
Реко'ша б^о в себњ помышля'ющїи непра'веDне. маl е^сть и^ с нђждею живо'тъ на'шъ, и^ нњ'сть и^сцњле'нїя в концы чл~честњ, и^ нњ'сть познан# раздрњше'ныи эT а%да.
|
|
2
|
2
|
|
ὅτι αὐτοσχεδίως ἐγεννήθημεν, καὶ μετὰ τοῦτο ἐσόμεθα ὡς οὐχ ὑπάρξαντες· ὅτι καπνὸς ἡ πνοὴ ἐν ρισὶν ἡμῶν, καὶ ὁ λόγος σπινθὴρ ἐν κινήσει καρδίας ἡμῶν,
|
ја^ко ни эT чегоже рожDе'ны е^смы, и^ по сихъ бђ'демъ ја%ко не бы'хомъ. ја%ко ды'мъ дыха'нїе въ но'здрехъ на'шиX, и^ сло'во ја%ко и%скра въ воздвигне'нїе срDца на'шего.
|
|
3
|
3
|
|
οὗ σβεσθέντος τέφρα ἀποβήσεται τὸ σῶμα καὶ τὸ πνεῦμα διαχυθήσεται ὡς χαῦνος ἀήρ.
|
е^иже ё^га'сши пе'пелъ бђ'деT тњ'ло на'ше, и^ дх~ъ разлїется ја%ко мя'кокᲆ воздXђ”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ τὸ ὄνομα ἡμῶν ἐπιλησθήσεται ἐν χρόνῳ, καὶ οὐθεὶς μνημονεύσει τῶν ἔργων ἡμῶν· καὶ παρελεύσεται ὁ βίος ἡμῶν ὡς ἴχνη νεφέλης καὶ ὡς ὁμίχλη διασκεδασθήσεται διωχθεῖσα ὑπὸ ἀκτίνων ἡλίου καὶ ὑπὸ θερμότητος αὐτοῦ βαρυνθεῖσα.
|
І$ и^мя на'ше въ забве'нїе прїе'млется во вре'мя, и^ никто'же помяне'тъ дњ'лъ на'шиX” И$ пре'идеT живоT на'шᲆ ја%ко сᲄопы ѓ%блака, и^ ја%ко м#гла разDрњшиTся и^же погоне'на еs эT лђчъ слн~чныX и^ теплоᲄою е^го ѓ^тягчи'вшися” Вре'мя на'ше е^сть ја%ко
|
|
5
|
5
|
|
σκιᾶς γὰρ πάροδος ὁ βίος ἡμῶν, καὶ οὐκ ἔστιν ἀναποδισμὸς τῆς τελευτῆς ἡμῶν, ὅτι κατεσφραγίσθη, καὶ οὐδείς ἀναστρέφει.
|
стњнь прохода, и^ нњ'сть ѓ^браще'нїя конца на'шего. ја%ко запеча'танъ е^сть и^ никт^о ѓ^брати'тся”
|
|
6
|
6
|
|
δεῦτε οὖν καὶ ἀπολαύσωμεν τῶν ὄντων ἀγαθῶν καὶ χρησώμεθα τῇ κτίσει ὡς ἐν νεότητι σπουδαίως.
|
прїидњте ё^бо и^ поживеM въ сђщиX бл~гиX, ё^бл~жимся зда'нїем# ја%ко ю%ность ско'ре.
|
|
7
|
7
|
|
οἴνου πολυτελοῦς καὶ μύρων πλησθῶμεν, καὶ μὴ παροδευσάτω ἡμᾶς ἄνθος ἀέρος.
|
вина дража'ишаго и^ ми'ра во'ина и^сполᲆниMся, и^ да не про'идеT дасъ цвTњ вре'мени.
|
|
8
|
8
|
|
στεψώμεθα ρόδων κάλυξι πρὶν ἢ μαρανθῆναι.
|
вінчаеM насъ ро'жами преже неже ё^вянTђ,
|
|
9
|
9
|
|
μηδεὶς ἡμῶν ἄμοιρος ἔστω τῆς ἡμετέρας ἀγερωγίας, πανταχῆ καταλίπωμεν σύμβολα τῆς εὐφροσύνης, ὅτι αὕτη ἡ μερὶς ἡμῶν καὶ ὁ κλῆρος οὗτος.
|
н^и е^дїн# ё^ насъ лђчъ бђдеT, и^же не про'идеT блђженїа нашего. никто ва'сᲆ эTлђченъ бђдеT блђженїа нашеh вездњ ѓ^ста'виM совTњника веселїя, ја^ко сїя е^сᲄь ча'сᲄь наша и^ с^е е^сть жре'бїи наш#.
|
|
10
|
10
|
|
καταδυναστεύσωμεν πένητα δίκαιον, μὴ φεισώμεθα χήρας, μηδὲ πρεσβύτου ἐντραπῶμεν πολιὰς πολυχρονίους.
|
наси'лїе сътвориM ё^бо'гђ правеDнђ, и^ не пощадимъ вдовицы, ниже ста'рца почтеM сњдинъ многолњтныX.
|
|
11
|
11
|
|
ἔστω δὲ ἡμῶν ἡ ἰσχὺς νόμος τῆς δικαιοσύνης, τὸ γὰρ ἀσθενὲς ἄχρηστον ἐλέγχεται.
|
да бђдеT же намъ крњпость ꙁако'нъ правдњ, не крњпкое б^о неключимо ѓ^бря'щется.
|
|
12
|
12
|
|
ἐνεδρεύσωμεν δὲ τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστι καὶ ἐναντιοῦται τοῖς ἔργοις ἡμῶν καὶ ὀνειδίζει ἡμῖν ἁμαρτήματα νόμου καὶ ἐπιφημίζει ἡμῖν ἁμαρτήματα παιδείας ἡμῶν·
|
ё^ловимᲆ ле'стїю правеDнаго, ја%коже неключимъ е^сть намъ, и^ проти'виTся дњ'ломъ нашимъ, и^ поноситъ намъ грњхы ꙁако'на, і^ и^ꙁно'ситъ на на'съ грњхи приѓ^бщенїа на'шего.
|
|
13
|
13
|
|
ἐπαγγέλλεται γνῶσιν ἔχειν Θεοῦ καὶ παῖδα Κυρίου ἑαυτὸν ὀνομάζει·
|
въꙁвњща'етъ себе ра'ꙁђмъ бж~їи и^мњти, и^ сн~а бж~їа себе и^менђе'тъ”
|
|
14
|
14
|
|
ἐγένετο ἡμῖν εἰς ἔλεγχον ἐννοιῶν ἡμῶν· βαρύς ἐστιν ἡμῖν κα`βλεπόμενος,
|
и^ бысть намᲆ на ѓ^бличенїе помышленїи.
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι ἀνόμοιος τοῖς ἄλλοις ὁ βίος αὐτοῦ, καὶ ἐξηλλαγμέναι αἱ τρίβοι αὐτοῦ·
|
тя'жекъ е^сть намъ та'коже къ видњнїю, ја%ко неподобно еs и%ныM жи'тїе е^го, и^ пременени сђть стеѕи е^го”
|
|
16
|
16
|
|
εἰς κίβδηλον ἐλογίσθημεν αὐτῷ, καὶ ἀπέχεται τῶν ὁδῶν ἡμῶν ὡς ἀπὸ ἀκαθαρσιῶν· μακαρίζει ἔσχατα δικαίων καὶ ἀλαζονεύεται πατέρα Θεόν.
|
Въ порђга'нїе въмњни'хоMся е^мђ и^ въздръжится эT пђтїи на'шихъ ја%ко эT нечистотъ” И$ бл~житъ послDњняя правеDныX, и^ славится эTц~а и^мњти себњ б~а.
|
|
17
|
17
|
|
ἴδωμεν εἰ οἱ λόγοι αὐτοῦ ἀληθεῖς, καὶ πειράσωμεν τὰ ἐν ἐκβάσει αὐτοῦ·
|
ви'димъ б^о а%ще словеса` е^го и%стинна сђть, і^ и^скђсиM ја%же вᲆ и^схожDенїю е^го”
|
|
18
|
18
|
|
εἰ γάρ ἐστιν ὁ δίκαιος υἱὸς Θεοῦ, ἀντιλήψεται αὐτοῦ καὶ ρύσεται αὐτὸν ἐκ χειρὸς ἀνθεστηκότων.
|
А$ще б^о е^сть и%стинныи сн~ъ бж~їи въспрїимеT е^го, і^ и^ꙁба'витъ е^го эT рђкъ противя'щиXся.
|
|
19
|
19
|
|
ὕβρει καὶ βασάνῳ ἐτάσωμεν αὐτόν, ἵνα γνῶμεν τὴν ἐπικείκειαν αὐτοῦ καὶ δοκιμάσωμεν τὴν ἀνεξικακίαν αὐτοῦ·
|
досажденїемъ и^ мђкою и^спытаеM е^го, да ё^вњмы чsть е^го, и^ ѓ^сђдиM межDђ ѕло'бою е^го.
|
|
20
|
20
|
|
θανάτῳ ἀσχήμονι καταδικάσωμεν αὐτόν, ἔσται γὰρ αὐτοῦ ἐπισκοπὴ ἐκ λόγων αὐτοῦ.
|
смр~тїю поно'сною ѓ^сђдимъ е^го, бђдетъ б^о е^мђ расмотренїе эT словесъ е^го”
|
|
21
|
21
|
|
Ταῦτα ἐλογίσαντο, καὶ ἐπλανήθησαν· ἀπετύφλωσε γὰρ αὐτοὺς ἡ κακία αὐτῶν,
|
Сїя помы'слиша и^ съблаꙁни'шася, ѓ^слњпи б^о иX ѕло'ба и^хъ.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ οὐκ ἔγνωσαν μυστήρια Θεοῦ, οὐδὲ μισθὸν ἤλπισαν ὁσιότητος, οὐδὲ ἔκριναν γέρας ψυχῶν ἀμώμων.
|
и^ не ё^вњдњша та'инъ бж~їихъ, ниже м#зды ё^пова'ша преподобїя, ни'же сђди'ша чести дш~аM непоро'чныM”
|
|
23
|
23
|
|
ὅτι ὁ Θεὸς ἔκτισε τὸν ἄνθρωπον ἐπ᾿ ἀφθαρσίᾳ καὶ εἰκόνα τῆς ἰδίας ἰδιότητος ἐποίησεν αὐτόν·
|
ЈА/ко б~ъ създа чл~ка в неи^стлњнїе, и^ во ѓ'браZ подобїа свое^го сътвори е^го”
|
|
24
|
24
|
|
φθόνῳ δέ διαβόλου θάνατος εἰσῆλθεν εἰς τόν κόσμον,
|
За'вистїю же дїа'волею смр~ть внїиде въ ми'рᲆ, и^скђшаюT же е^го и^же ѓ%ного ча'сти сђть”
|
|
25
|
|
|
πειράζουσι δὲ αὐτὸν οἱ τῆς ἐκείνου μερίδος ὄντες.
|
|
|
Κεφάλαιο 3
|
Глvа, г~”
|
|
1
|
1
|
|
ΔΙΚΑΙΩΝ δὲ ψυχαὶ ἐν χειρὶ Θεοῦ, καὶ οὐ μὴ ἅψηται αὐτῶν βάσανος.
|
ПравеDныхъ дш~а в рђцњ бж~їи не прикоснется и^хъ мђ'ка.
|
|
2
|
2
|
|
ἔδοξαν ἐν ὀφθαλμοῖς ἀφρόνων τεθνάναι, καὶ ἐλογίσθη κάκωσις ἡ ἔξοδος αὐτῶν
|
непщевани бы'ша въ ѓ%чїю безђмныхъ ё^мрњти, въмњнися ѕло'ба и^схоD и^хъ”
|
|
3
|
3
|
|
καί ἡ ἀφ᾿ ἡμῶν πορεία σύντριμμα, οἱ δέ εἰσιν ἐν εἰρήνῃ.
|
и^ эT нашествїя сокрђшенїе. ѓ^ни' же сђть вᲆ ми'рњ,
|
|
4
|
4
|
|
καὶ γὰρ ἐν ὄψει ἀνθρώπων ἐὰν καλασθῶσιν, ἡ ἐλπὶς αὐτῶν ἀθανασίας πλήρης·
|
и^б^о преD лицеM члчsкимᲆ а^ще и^ мђкђ прїимђтъ, ё^пова'нїя и^хъ бесмр~тїя и^сполнь”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ὀλίγα παιδευθέντες μεγάλα εὐεργετηθήσονται, ὅτι ὁ Θεὸς ἐπείρασεν αὐτοὺς καὶ εὗρεν αὐτοὺς ἀξίους ἑαυτοῦ·
|
Въма'лњ наказа'ни быша и^ вели'каа въспрїимTђ. ја%ко б~ъ и^скђси иX, и^ ѓ^брњте иX досто'ины себњ.
|
|
6
|
6
|
|
ὡς χρυσὸν ἐν χωνευτηρίῳ ἐδοκίμασεν αὐτοὺς καὶ ὡς ὁλοκάρπωμα θυσίας προσεδέξατο αὐτούς.
|
и^ ја%ко зла'то въ горᲆнилњ и^скђси и^хъ, и^ ја%ко вс^еплоDнђ жрътвђ прїятᲆ и^хъ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐν καιρῷ ἐπισκοπῆς αὐτῶν ἀναλάμψουσι καὶ ὡς σπινθῆρες ἐν καλάμῃ διαδραμοῦνται·
|
и^ въ время посњщенїя и^хъ въсїя'ютъ, ја%ко и^скры по стеблїю потекTђ”
|
|
8
|
8
|
|
κρινοῦσιν ἔθνη καὶ κρατήσουσι λαῶν, καὶ βασιλεύσει αὐτῶν Κύριος εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
СђдяT ја^зы'комъ и^ ѓ^блада'ютъ люDми, и^ воцр~ится в нихъ г~ь въ вњки”
|
|
9
|
9
|
|
οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτῷ συνήσουσιν ἀλήθειαν, καὶ οἱ πιστοὶ ἐν ἀγάπῃ προσμενοῦσιν αὐτῷ, ὅτι χάρις καὶ ἔλεος ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ, καὶ ἐπισκοπὴ ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ.
|
И$ надњю^щїися на'нь раꙁђмњюT и%стин#нђ, и^ вњрнїи въ любви пребђ'дђтъ е^мђ” ЈА/ко блгDть и^ ми'лость въ прпDбныхъ е^го, и^ посњщенїе во и^ꙁбранныX е^го”
|
|
10
|
10
|
|
Οἱ δὲ ἀσεβεῖς καθὰ ἐλογίσαντο ἕξουσιν ἐπιτιμίαν, οἱ ἀμελήσαντες τοῦ δικαίου καὶ τοῦ Κυρίου ἀποστάντες.
|
Нечестивїи же ја%ко помы'слиша прїимђтъ беꙁъчестїе, и^же неради'ша правеDнаго, и^ эT г~а эTстђпи'ша”
|
|
11
|
11
|
|
σοφίαν γὰρ καὶ παιδείαν ὁ ἐξουθενῶν ταλαίπωρος, καὶ κενὴ ἡ ἐλπὶς αὐτῶν, καὶ οἱ κόποι ἀνόνητοι καὶ ἄχρηστα τὰ ἔργα αὐτῶν·
|
Премђ'дроs б^о и^ накаꙁа'нїе ё'ничижаяи нечестенъ е^сть, и^ празDно ё^пова'нїе и^хъ и^ трђды беꙁᲆплоDна, неключима е^сть дњ'ла и^хъ”
|
|
12
|
12
|
|
αἱ γυναῖκες αὐτῶν ἄφρονες, καί πονηρὰ τὰ τέκνα αὐτῶν, ἐπικατάρατος ἡ γένεσις αὐτῶν.
|
Же'ны и^хъ нечђв#ствены сђть, и^ лђка'вы чада иX, прокля'то рожденїе иX”
|
|
13
|
13
|
|
ὅτι μακαρία στεῖρα ἡ ἀμίαντος, ἥτις οὐκ ἔγνω κοίτην ἐν παραπτώματι, ἕξει καρπόν ἐν ἐπισκοπῇ ψυχῶν,
|
ЈА/ко бл~жена е^сть непло'ды неѓ^сквръненая, и^же не позна` ло'жа на грњхъ. и%мать плоD въ посњщенїи дш~ъ”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εὐνοῦχος ὁ μὴ ἐργασάμενος ἐν χειρὶ ἀνόμημα, μηδὲ ἐνθυμηθεὶς κατὰ τοῦ Κυρίου πονηρά, δοθήσεται γὰρ αὐτῷ τῆς πίστεως χάρις ἐκλεκτὴ καὶ κλῆρος ἐν ναῷ Κυρίου θυμηρέστερος.
|
И$ е^внђхъ и^же не съдњла в рђкђ свое'ю беꙁаконїа, н^и помысли'выи на г~а лђкавая” да'сᲄь б^о ся е^мђ вњры блгDть и^збра'нна, и^ жребїи в# хра'мњ бж~їи ё^гоDнњишїи”
|
|
15
|
15
|
|
ἀγαθῶν γὰρ πόνων καρπὸς εὐκλεής, καὶ ἀδιάπτωτος ἡ ρίζα τῆς φρονήσεως.
|
Бл~гыхъ б^о трђдовъ плоD сла'венъ, і^ и^же не эTпадеT ко'реня премђ'дросᲄи”
|
|
16
|
16
|
|
τέκνα δὲ μοιχῶν ἀτέλεστα ἔσται, καὶ ἐκ παρανόμου κοίτης σπέρμα ἀφανισθήσεται.
|
Ча'да же прелюбодњ'евъ не съвръшена бђдTђ, и^ эT ꙁаконопрестђ'пнаго ло'жа сњмя и^щеꙁнетъ”
|
|
17
|
17
|
|
ἐάν τε γὰρ μακρόβιοι γένωνται, εἰς οὐθὲν λογισθήσονται, καὶ ἄτιμον ἐπ᾿ ἐσχάτων τὸ γῆρας αὐτῶν·
|
А$ще б^о долгоживотни бђдђтъ нивочто'же въмᲇнятся, и^ въ беꙁᲆчестїи послDњняя ста'рость иX,
|
|
18
|
18
|
|
ἐάν τε ὀξέως τελευτήσωσιν, οὐχ ἕξουσιν ἐλπίδα, οὐδὲ ἐν ἡμέρᾳ διαγνώσεως παραμύθιον·
|
а^ще же ско'ро скончаTся не и^мњ'ютъ ё^пова'нїя, н^и во' дн~и поꙁна'нїя эT ба'снеи.
|
|
19
|
19
|
|
γενεᾶς γὰρ ἀδίκου χαλεπὰ τὰ τέλη.
|
ја^ꙁы'ка неправеDна лю'та сђть сконча'нїя”
|
|
Κεφάλαιο 4
|
Глvа, д~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΡΕΙΣΣΩΝ ἀτεκνία μετὰ ἀρετῆς· ἀθανασία γάρ ἐστιν ἐν μνήμῃ αὐτῆς, ὅτι καὶ παρὰ Θεῷ γινώσκεται καὶ παρὰ ἀνθρώποις·
|
Лђ'чши беꙁъчаDство съ бл~гочестїемъ, бесме'ртїе б^о еs въ па'мяти е^я, ја%ко и^ преD бм~ъ позна'ется и^ преD чл~ки.
|
|
2
|
2
|
|
παροῦσάν τε μιμοῦνται αὐτὴν καὶ ποθοῦσιν ἀπελθοῦσαν· καὶ ἐν τῷ αἰῶνι στεφανηφοροῦσα πομπεύει τὸν τῶν ἀμιάντων ἄθλων ἀγῶνα νικήσασα.
|
сђщїи б^о въспомина'ютъ ю& и любятъ эTше'дшђю и^ въ вњце вњн#цено'сно чти'тся. и^ нескверны'хъ подви'жникъ т#ща'нїе ѓ^долева'ющи.
|
|
3
|
3
|
|
πολύγονον δὲ ἀσεβῶν πλῆθος οὐ χρησιμεύσει, καὶ ἐκ νόθων μοσχευμάτων οὐ δώσει ρίζαν εἰς βάθος, οὐδὲ ἀσφαλῆ βάσιν ἑδράσει·
|
многопло'дна нечести'выхъ мно'жества неключи'ма бђдTђ, и^ эT прелюбодњя'нїи насажде'нное не да'сть ко'ренїеM глђбинђ, ниже крњ'пко стоя'нїе сътворитъ”
|
|
4
|
4
|
|
κἂν γὰρ ἐν κλάδοις πρὸς καιρὸν ἀναθάλῃ, ἐπισφαλῶς βεβηκότα ὑπὸ ἀνέμου σαλευθήσεται καὶ ὑπὸ βίας ἀνέμων ἐκριζωθήσεται.
|
А$ще ё^бо и^ вњтви на вре'мя процвњтђт#, не на крњпкаго вᲆꙁшеDшаго эT вњтрђ пококолᲇблеTся, и^ эT ѕњлныхъ вњтръ и^скорени'тся.
|
|
5
|
5
|
|
περικλασθήσονται κλῶνες ἀτέλεστοι, καὶ ὁ καρπὸς αὐτῶν ἄχρηστος, ἄωρος εἰς βρῶσιν καὶ εἰς οὐθὲν ἐπιτήδειος·
|
и^ съкрђшатся вњтви несконча'ни, и^ плоD и^хъ неключи'мъ ѓ^ско'меn во я'дь и^ нивочт^о потребеn.
|
|
6
|
6
|
|
ἐκ γὰρ ἀνόμων ὕπνων τέκνα γεννώμενα μάρτυρές εἰσι πονηρίας κατὰ γονέων ἐν ἐξετασμῷ αὐτῶν.
|
эT беꙁако'нныX б^о со'нїи ча'да рожде'ная, свњдњтели сђть лђка'вствїя на роди'тели б^о и^спыта'нїя и^хъ”
|
|
7
|
7
|
|
Δίκαιος δὲ ἐὰν φθάσῃ τελευτῆσαι, ἐν ἀναπαύσει ἔσται·
|
Пра'ведник же а^ще пости'гнетъ сконча'тися въ поко'и бђдеT”
|
|
8
|
8
|
|
γῆρας γὰρ τίμιον οὐ τὸ πολυχρόνιον οὐδὲ ἀριθμῷ ἐτῶν μεμέτρηται·
|
Ста'рость б^о чsтна не многолњтна, ниже число` лњтъ и^ꙁочте'но”
|
|
9
|
9
|
|
πολιὰ δέ ἐστι φρόνησις ἀνθρώποις καὶ ἡλικία γήρως βίος ἀκηλίδωτος.
|
Сњди'на же е^сть мђдрость чл~комъ, и^ во'зрастъ ста'рости жи'тїе непоро'чно.
|
|
10
|
10
|
|
εὐάρεστος τῷ Θεῷ γενόμενος ἠγαπήθη καὶ ζῶν μεταξὺ ἁμαρτωλῶν μετετέθη·
|
бл~гоё^гожде'нъ б~ђ бы'сть и^ въꙁлюби'ся, и^ живыи межDђ грњшными преложи'ся,
|
|
11
|
11
|
|
ἡρπάγη, μὴ κακία ἀλλάξῃ σύνεσιν αὐτοῦ ἢ δόλος ἀπατήσῃ ψυχὴν αὐτοῦ·
|
въсхищенъ бы'сть да не ꙁлоба и^ꙁмњнитъ ра'зђма е^го, и^л^и лесть прельсти'тъ дш~ђ е^го”
|
|
12
|
12
|
|
βασκανία γὰρ φαυλότητος ἀμαυροῖ τὰ καλά, καὶ ρεμβασμὸς ἐπιθυμίας μεταλλεύει νοῦν ἄκακον.
|
Раченїа бо ѕлая ѓ^мрача'етъ бл~гая, и^ жела'нїе по'хоти и^ꙁмњня'етъ ё'мъ незлобивъ.
|
|
13
|
13
|
|
τελειωθεὶς ἐν ὀλίγῳ ἐπλήρωσε χρόνους μακρούς,
|
сконча'вся вᲆ ма'лᲇ и^спо'лни лњта длъга,
|
|
14
|
14
|
|
ἀρεστὴ γὰρ ἦν Κυρίῳ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ· διὰ τοῦτο ἔσπευσεν ἐκ μέσου πονηρίας. οἱ δὲ λαοὶ ἰδόντες καὶ μὴ νοήσαντες, μηδὲ θέντες ἐπὶ διανοίᾳ τὸ τοιοῦτον,
|
ё^годна б^о бњ` гв~и дш~а е^го. тMњже пот#ща'ся эT среды лђкавствїя.
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι χάρις καὶ ἔλεος ἐν τοῖς ἐκλεκτοῖς αὐτοῦ καὶ ἐπισκοπὴ ἐν τοῖς ὁσίοις αὐτοῦ.
|
лю'дїе же ви'дњвше и^ не разђмњвше, ни положи'ша въ по'мыслњ таковое, ја%ко блгDть и^ млsть въ прпDбныхъ е^го, и^ посњще'нїе въ и^ꙁбра'нныхъ е^го”
|
|
16
|
16
|
|
κατακρινεῖ δὲ δίκαιος καμὼν τοὺς ζῶντας ἀσεβεῖς καὶ νεότης τελεσθεῖσα ταχέως πολυετὲς γῆρας ἀδίκου·
|
ѓ^сђди'т же пра'ведникъ ё^мира'яи живы'хъ нечести'выхъ, и^ ю'ность скоnча'ющаяся скоро долголњтнеи ста'рости непра'веднаго”
|
|
17
|
17
|
|
ὄψονται γὰρ τελευτὴν σοφοῦ καὶ οὐ νοήσουσι τί ἐβουλεύσατο περὶ αὐτοῦ καὶ εἰς τί ἠσφαλίσατο αὐτὸν ὁ Κύριος.
|
Оу^зрятъ б^о конецъ премђдраго, и^ не разђмњютъ чт^о въсхотњ ѓ^ немᲆ, и^ въ чт^о ё^ма'ли е^го г~ь”
|
|
18
|
18
|
|
ὄψονται καὶ ἐξουθενήσουσιν, αὐτοὺς δὲ ὁ Κύριος ἐκγελάσεται
|
ё^зрятъ и^ ё^ничижа'тъ е^го, и^мже г~ь посмње'тся.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἔσονται μετὰ τοῦτο εἰς πτῶμα ἄτιμον καὶ εἰς ὕβριν ἐν νεκροῖς δι᾿ αἰῶνος, ὅτι ρήξει αὐτοὺς ἀφώνους πρηνεῖς καὶ σαλεύσει αὐτοὺς ἐκ θεμελίων καὶ ἕως ἐσχάτου χερσωθήσονται καὶ ἔσονται ἐν ὀδύνῃ, καὶ ἡ μνήμη αὐτῶν ἀπολεῖται.
|
и^ бђдђтъ посемъ въ паде'нїе беꙁъчестно, и^ въ срамотђ въ мрътвыхъ въ вkњ” ЈА/ко поврьжетъ и^хъ бђ'ихъ на'дменыхъ, и^ поколњблетъ и^хъ эT ѓ^снова'нїя, и^ до послњди и^зчеꙁнђтъ” И$ бђдђтъ въ бо'лњꙁни, и^ па'мять и^хъ поги'бнетъ.
|
|
20
|
20
|
|
ἐλεύσονται ἐν συλλογισμῷ ἁμαρτημάτων αὐτῶν δειλοί, καὶ ἐλέγξει αὐτοὺς ἐξεναντίας τὰ ἀνομήματα αὐτῶν.
|
прїидђтъ въ помышле'нїе грњхъ свои^хъ, и^ ѓ^бли'чаT и^хъ проти'вђ беꙁаконїи и^хъ”
|
|
Κεφάλαιο 5
|
Глvа, е~”
|
|
1
|
1
|
|
ΤΟΤΕ στήσεται ἐν παρρησίᾳ πολλῇ ὁ δίκαιος κατὰ πρόσωπον τῶν θλιψάντων αὐτὸν καὶ τῶν ἀθετούντων τοὺς πόνους αὐτοῦ.
|
Тогда ста'нетъ въ дръꙁнове'нїи вели'цњ пра'ведникъ преD лицеM стђжа'ющиM е^го, и^ лишающиM трђдовъ е^го.
|
|
2
|
2
|
|
ἰδόντες ταραχθήσονται φόβῳ δεινῷ καὶ ἐκστήσονται ἐπὶ τῷ παραδόξῳ τῆς σωτηρίας.
|
ви'дящїи смђтятся сᲄра'хомъ тя'жкомъ, и^ ё^жаснђтся ѓ^ пресла'вномъ сп~сенїю.
|
|
3
|
3
|
|
ἐροῦσιν ἐν ἑαυτοῖς μετανοοῦντες καὶ διὰ στενοχωρίαν πνεύματος στενάξονται καὶ ἐροῦσιν·
|
и^ рекђтъ въ себњ ка'ющеся, и^ тњсноты` ради мая'нїя стеня'ще. се'и б^њ е^гоже и^мњхомъ нњкогда въ посмњхъ, и^ въ при'тчђ поноше'нїя.
|
|
4
|
4
|
|
οὗτος ἦν ὃν ἔσχομέν ποτε εἰς γέλωτα καὶ εἰς παραβολὴν ὀνειδισμοῦ οἱ ἄφρονες· τὸν βίον αὐτοῦ ἐλογισάμεθα μανίαν καὶ τὴν τελευτὴν αὐτοῦ ἄτιμον.
|
беꙁђмнїи животъ е^го въмњни'хомъ неи'сᲄово и^ конецъ е^го беꙁче'стенъ.
|
|
5
|
5
|
|
πῶς κατελογίσθη ἐν υἱοῖς Θεοῦ καὶ ἐν ἁγίοις ὁ κλῆρος αὐτοῦ ἐστιν;
|
ка'ко въмњни'ся въ сн~ехъ бж~їиX, и^ въ ст~ых# жребїи е^го е^сть”
|
|
6
|
6
|
|
ἄρα ἐπλανήθημεν ἀπὸ ὁδοῦ ἀληθείας, καὶ τὸ τῆς δικαιοσύνης φῶς οὐκ ἔλαμψεν ἡμῖν, καὶ ὁ ἥλιος οὐκ ἀνέτειλεν ἡμῖν·
|
Оу^бо заблђди'хомъ эT пђти` и%стиннаго, и^ пра'вды свњтъ не ѓ^блиста` наs. и^ слн~це не въз#сїя на'мъ,
|
|
7
|
7
|
|
ἀνομίας ἐνεπλήσθημεν τρίβοις καὶ ἀπωλείας καὶ διωδεύσαμεν ἐρήμους ἀβάτους, τὴν δὲ ὁδὸν Κυρίου οὐκ ἔγνωμεν.
|
беꙁаконїя и^сплънихомся въ стезя'хъ и^ поги'бели. и^ ходи'хоM въ пђсᲄы'ни непроходи'мыа, пђти же гн~я не ё^вњдњхомъ.
|
|
8
|
8
|
|
τί ὠφέλησεν ἡμᾶς ἡ ὑπερηφανία; καὶ τί πλοῦτος μετὰ ἀλαζονίας συμβέβληται ἡμῖν;
|
чт^о полꙁова` намъ горды'ня, и^л^и богаTство съ велича'нїемъ чт^о въꙁда'сть намъ.
|
|
9
|
9
|
|
παρῆλθεν ἐκεῖναι πάντα ὡς σκιὰ καὶ ὡς ἀγγελία παρατρέχουσα·
|
преидо'ша вс^я ѓ^на ја^ко сњнь и^ ја%ко вњсть претњка'ющїя”
|
|
10
|
10
|
|
ὡς ναῦς διερχομένη κυμαινόμενον ὕδωρ, ἧς διαβάσης οὐκ ἔστιν ἴχνος εὑρεῖν, οὐδὲ ἀτραπὸν τρόπιος αὐτῆς ἐν κύμασιν·
|
І$ ја^ко кора'бль преходя'и волны` вода'мъ, е^гоже проходђ нњсть стопы` ѓ^брњсти, ни пђть стеꙁе'и е^го въ волнаX.
|
|
11
|
11
|
|
ἢ ὡς ὀρνέου διαπτάντος ἀέρα οὐθὲν εὑρίσκεται τεκμήριον πορείας, πληγῇ δὲ ταρσῶν μαστιζόμενον πνεῦμα κοῦφον καὶ σχιζόμενον βίᾳ ροίζου, κινουμένων πτερύγων διωδεύθη, καὶ μετὰ τοῦτο οὐχ εὑρέθη σημεῖον ἐπιβάσεως ἐν αὐτῷ·
|
и^л^и ја%ко пти'ца прелњта'ющая по а^е'рђ, е^ја%же ни е^ді'но ѓ^брњтеся зна'менїе пђти`. ја%звђ же смђщаяи бїеное, ле'гкїи вњтръ и^ сњкђщи нђжею пђть а^е'ра. движе'нїемъ крыl прелњта'етъ, и^ посе'мъ ни е^ді'но зна'менїе ѓ^брњтеся прохо'дђ в неM”
|
|
12
|
12
|
|
ἢ ὡς βέλους βληθέντος ἐπὶ σκοπόν, τμηθεὶς ὁ ἀὴρ εὐθέως εἰς ἑαυτὸν ἀνελύθη ὡς ἀγνοῆσαι τὴν δίοδον αὐτοῦ.
|
И$л^и ја%ко стрњла` и^спђщена на намњреное мњсто, и^ раздњленыи а^е'ръ внеза'пђ въ себњ само'мъ заключе'н# е^сть, ја%ко да и^ не ви'дњтися прохо'дђ е^го”
|
|
13
|
13
|
|
οὕτως καὶ ἡμεῖς γεννηθέντες ἐξελίπομεν καὶ ἀρετῆς μὲν σημεῖον οὐδὲν ἔσχομεν δεῖξαι, ἐν δὲ τῇ κακίᾳ ἡμῶν κατεδαπανήθημεν.
|
Та'ко и^ мы` рожде'ни ѓ^скђдњваеM и^ чти` ё^бо ни е^ді'наго ꙁна'менїя мо'жемъ показа'ти, въ ѕло'бњ же на'шеи скончи'мся”
|
|
14
|
14
|
|
ὅτι ἐλπὶς ἀσεβοῦς ὡς φερόμενος χνοῦς ὑπὸ ἀνέμου καὶ ὡς πάχνη ὑπὸ λαίλαπος διωχθεῖσα λεπτὴ καὶ ὡς καπνὸς ὑπό ἀνέμου διεχύθη καὶ ὡς μνεία καταλύτου μονοημέρου παρώδευσε.
|
И$бо ё^пова'нїе нечести'выхъ ја%ко пра'хъ эT вњт'ра поDе'млется. и^ ја%ко пњна мя'к#ка эT бђря растръгнется, и^ ја%ко ды'мъ эT вњтра разливаеTся, и^ ја^ко па'мяᲄь прихо'да е^ді'ного дн~е пре'иде”
|
|
15
|
15
|
|
Δίκαιοι δὲ εἰς τὸν αἰῶνα ζῶσι, καὶ ἐν Κυρίῳ ὁ μισθὸς αὐτῶν, καὶ ἡ φροντὶς αὐτῶν παρὰ ῾Υψίστῳ.
|
Пра'ведници же въ вњки живђтъ. и въ г~њ м#зда` и^хъ, и^ помышле'нїе и^хъ преD вы'шнимъ”
|
|
16
|
16
|
|
διὰ τοῦτο λήψονται τὸ βασίλειον τῆς εὐπρεπείας καὶ τὸ διάδημα τοῦ κάλλους ἐκ χειρὸς Κυρίου, ὅτι τῇ δεξιᾷ σκεπάσει αὐτοὺς καὶ τῷ βραχίονι ὑπερασπιεῖ αὐτῶν.
|
Сего ра'ди прїимђть црsтвїе красоᲄы`, и^ дїади'мђ доброты` эT рђки` гн~я” ЈА/ко десни'цею покры'еT и^хъ, и^ мы'ш#цею защи'титъ и^х#”
|
|
17
|
17
|
|
λήψεται πανοπλίαν τὸν ζῆλον αὐτοῦ καὶ ὁπλοποιήσει τὴν κτίσιν εἰς ἄμυναν ἐχθρῶν·
|
И прїиметъ ѓ^рђжїе ре'вности е^го, и въѓ^рђжено съᲄворитъ сᲆзда'нїе на м#ще'нїе врагомъ.
|
|
18
|
18
|
|
ἐνδύσεται θώρακα δικαιοσύνην καὶ περιθήσεται κόρυθα κρίσιν ἀνυπόκριτον·
|
и^ ѓ^блече'тъ въ бро'ня пра'вды, и^ ѓ^бложитъ шле'м# сђда и%стинна”
|
|
19
|
19
|
|
λήψεται ἀσπίδα ἀκαταμάχητον ὁσιότητα,
|
Прїиметъ щи'тᲆ непобори'мъ прпDбїя,
|
|
20
|
20
|
|
ὀξυνεῖ δὲ ἀπότομον ὀργὴν εἰς ρομφαίαν, συνεκπολεμήσει δὲ αὐτῷ ὁ κόσμος ἐπὶ τοὺς παράφρονας.
|
поѓ'стрит# же напра'сенъ гнњвъ въ ѓ^рђжїе, и^ побо'реT с нимъ ми'ръ на безђмныа.
|
|
21
|
21
|
|
πορεύσονται εὔστοχοι βολίδες ἀστραπῶν καὶ ὡς ἀπὸ εὐκύκλου τόξου τῶν νεφῶν ἐπί σκοπὸν ἁλοῦνται,
|
И$ по'идђтъ пра'волђчне стрњлы моlнїя, и^ ја%ко эT бл~гокрђжна лђ'ка ѓ%блачна на намњрїе перђтъ”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ ἐκ πετροβόλου θυμοῦ πλήρεις ριφήσονται χάλαζαι. ἀγανακτήσει κατ᾿ αὐτῶν ὕδωρ θαλάσσης, ποταμοὶ δὲ συγκλύσουσιν ἀποτόμως.
|
И$ эT каменоме'тныя ја%рости и^сполнъ падђтъ гра'ды, и^ възнегодђ'етъ на нихъ вода` морьска'я, рњ'ки же потекђтъ жесточае.
|
|
23
|
23
|
|
ἀντιστήσεται αὐτοῖς πνεῦμα δυνάμεως καὶ ὡς λαῖλαψ ἐκλικμήσει αὐτούς. καὶ ἐρημώσει πᾶσαν τὴν γῆν ἀνομία, καὶ ἡ κακοπραγία περιτρέψει θρόνους δυναστῶν.
|
противђ тXњ ста'нетъ дх~ъ си'лы, и^ ја%ко бђря раздњлитъ ихъ.
|
|
Κεφάλαιο 6
|
Глvа, ѕ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΚΟΥΣΑΤΕ οὖν, βασιλεῖς, καὶ σύνετε· μάθετε, δικασταὶ περάτων γῆς.
|
Слы'шите б^о цр~їе и^ раꙁђмњ'ите, и^ наё^чи'теся сђдїя концемᲆ ꙁемли`.
|
|
2
|
2
|
|
ἐνωτίσασθε οἱ κρατοῦντες πλήθους καὶ γεγαυρωμένοι ἐπὶ ὄχλοις ἐθνῶν·
|
внђши'те съдержа'щїи мно'жества, и^ гор#дя'щеися ѓ^ наро'дњхъ ја^зы'къ”
|
|
3
|
3
|
|
ὅτι ἐδόθη παρὰ τοῦ Κυρίου ἡ κράτησις ὑμῖν καὶ ἡ δυναστεία παρὰ ῾Υψίστου, ὃς ἐξετάσει ὑμῶν τὰ ἔργα καὶ τὰς βουλὰς διερευνήσει·
|
ЈА/ко дана е^сть эT г~а держа'ва ва'мъ, и^ си'ла эT вы'шняго” И$же и^стя'жетᲆ дњ'ла ва'ша, и^ помышле'нїя и^спыта'етъ.
|
|
4
|
4
|
|
ὅτι ὑπηρέται ὄντες τῆς αὐτοῦ βασιλείας οὐκ ἐκρίνατε ὀρθῶς, οὐδὲ ἐφυλάξατε νόμον, οὐδὲ κατὰ τὴν βουλὴν τοῦ Θεοῦ ἐπορεύθητε.
|
ја%ко слђ'зи сђще црsтва е^го не сђди'сте пра'во, ни съхрани'сте ꙁако'на, ниже по во'ли бж~їеи ходи'сте”
|
|
5
|
5
|
|
φρικτῶς καὶ ταχέως ἐπιστήσεται ὑμῖν, ὅτι κρίσις ἀπότομος ἐν τοῖς ὑπερέχουσι γίνεται.
|
Съкрђше'нїе ско'ро ја^виTся ва'мъ, ја%ко сђдъ жесточа'ишїи на тњхъ въ находя'щихъ бывае^т#” Ма'ла
|
|
6
|
6
|
|
ὁ γὰρ ἐλάχιστος συγγνωστός ἐστιν ἐλέους, δυνατοὶ δὲ δυνατῶς ἐτασθήσονται·
|
б^о подается млsть, си'лнїи же си'лне и^стя'жђтся”
|
|
7
|
7
|
|
οὐ γὰρ ὑποστελεῖται πρόσωπον ὁ πάντων δεσπότης, οὐδὲ ἐντραπήσεται μέγεθος, ὅτι μικρὸν καὶ μέγαν αὐτὸς ἐποίησεν ὁμοίως τε προνοεῖ περὶ πάντων·
|
Не лишаеT бо ся лица всњхᲆ влDка. ниже ё^срами'тся вельмо'жи. ја%ко ма'ла и^ вели'ка се'и сътвори, подо'бне же прораꙁђмњва'етъ ѓ^ всњхъ.
|
|
8
|
8
|
|
τοῖς δὲ κραταιοῖς ἰσχυρὰ ἐφίσταται ἔρευνα.
|
держа'вным# же крњпко совњ'сть и^спыта'нїе”
|
|
9
|
9
|
|
πρὸς ὑμᾶς οὖν, ὦ τύραννοι, οἱ λόγοι μου, ἵνα μάθητε σοφίαν καὶ μὴ παραπέσητε·
|
К ваM б^о ЭO мђчи'тели словеса моя, да наё^чи'теся премђ'дрости и^ не падете.
|
|
10
|
10
|
|
οἱ γὰρ φυλάξαντες ὁσίως τὰ ὅσια ὁσιωθήσονται, καὶ οἱ διδαχθέντες αὐτὰ εὑρήσουσιν ἀπολογίαν.
|
и^бо съхраня'щеи прпDбне прпDбная преё^подобя'тся. і^ и'же наё^ча'ютᲆ сїа ѓ^бря'щђть эTвњтъ.
|
|
11
|
11
|
|
ἐπιθυμήσατε οὖν τῶν λόγων μου, ποθήσατε καὶ παιδευθήσεσθε.
|
въжделњ'ите ё^бо словеs моиX, въꙁлюби'те и^ накажи'теся”
|
|
12
|
12
|
|
Λαμπρὰ καὶ ἀμάραντός ἐστιν ἡ σοφία και εὐχερῶς θεωρεῖται ὑπὸ τῶν ἀγαπώντων αὐτὴν καὶ εὑρίσκεται ὑπὸ τῶν ζητούντων αὐτήν,
|
Свњтла и^ неё^вядо'ма е^сть премђдрость, и^ въꙁмо'жна ви'дится эT любя'щиX ю&, и^ ѓ^бря'щется эT и%щђщихᲆ ю&.
|
|
13
|
13
|
|
φθάνει τοὺς ἐπιθυμοῦντας προγνωσθῆναι.
|
достиꙁаеT жела'ющихъ преDвидњти”
|
|
14
|
14
|
|
ὁ ὀρθρίσας πρὸς αὐτὴν οὐ κοπιάσει, πάρεδρον γὰρ εὑρήσει τῶν πυλῶν αὐτοῦ.
|
Оу^рани'выи к не'и не ё^трђдиTся, преDтека'я б^о преD вра'ты его.
|
|
15
|
15
|
|
τὸ γὰρ ἐνθυμηθῆναι περὶ αὐτῆς φρονήσεως τελειότης, καὶ ὁ ἀγρυπνήσας δι᾿ αὐτὴν ταχέως ἀμέριμνος ἔσται·
|
е^же б^о помы'слити ѓ^ не'и чю'вство е^сть съверше'ное, и^ бдя'и е^я` ра'ди въ ско'ре беZ печа'ли бђдеT.
|
|
16
|
16
|
|
ὅτι τοὺς ἀξίους αὐτῆς αὕτη περιέρχεται ζητοῦσα καὶ ἐν ταῖς τρίβοις φαντάζεται αὐτοῖς εὐμενῶς καὶ ἐν πάσῃ ἐπινοίᾳ ὑπαντᾷ αὐτοῖς.
|
ја%ко досто'иныхъ е^я` сїя ѓ^бхо'дитъ и%щђщи, и^ на стезя'хъ пока'жеTся и^мъ блгDтнњ. и^ въ всеM провидњ'нїи преDтече'тъ и^мъ.
|
|
17
|
17
|
|
ἀρχὴ γὰρ αὐτῆς ἡ ἀληθεστάτη παιδείας ἐπιθυμία, φροντὶς δὲ παιδείας ἀγάπη,
|
нача'ло б^о е^я` и^стиннњ'ише е^сть наказа'нїя вожDелњ'нїе.
|
|
18
|
18
|
|
ἀγάπη δέ τήρησις νόμων αὐτῆς, προσοχὴ δὲ νόμων βεβαίωσις ἀφθαρσίας,
|
прилежа'нїе же наказа'нїя любы, и^ лю'битъ же хране'нїе зако'на е^я`.
|
|
19
|
19
|
|
ἀφθαρσία δὲ ἐγγὺς εἶναι ποιεῖ Θεοῦ.
|
хране'нїе же зако'на съверше'нїе нерастлњнїа е^сть, нерастлњнїе же тво'ритъ блиZ бы'ти б~ђ.
|
|
20
|
20
|
|
ἐπιθυμία ἄρα σοφίας ἀνάγει ἐπὶ βασιλείαν.
|
въжDелњ'нїе б^о премђ'дрости въꙁво'дитъ къ црsтвђ вњ'чномђ”
|
|
21
|
21
|
|
εἰ οὖν ἥδεσθε ἐπὶ θρόνοις καὶ σκήπτροις, τύραννοι λαῶν, τιμήσατε σοφίαν, ἵνα εἰς τὸν αἰῶνα βασιλεύσητε.
|
А$ще ё^бо наслажDаетеся прsтлы и^ скљ=петры ЭO мђчи'телїе людїи, почтњт'е премђ'дросᲄь да въ вњ'ки црsтвђете”
|
|
22
|
22
|
|
τί δέ ἐστι σοφία καὶ πῶς ἐγένετο, ἀπαγγελῶ καὶ οὐκ ἀποκρύψω ὑμῖν μυστήρια, ἀλλὰ ἀπ᾿ ἀρχῆς γενέσεως ἐξιχνιάσω καὶ θήσω εἰς τὸ ἐμφανὲς τὴν γνῶσιν αὐτῆς καὶ οὐ μὴ παροδεύσω τὴν ἀλήθειαν.
|
Чт^о же е^сть премђ'дрость и^ ја%ко бы'сть, възвњщђ
|
|
23
|
23
|
|
οὔτε μὴν φθόνῳ τετηκότι συνοδεύσω, ὅτι οὗτος οὐ κοινωνήσει σοφίᾳ.
|
и^ не ё^таю эT васъ та'инъ. н^о эT нача'ла роже'нїя иZслњ'жђ,
|
|
24
|
24
|
|
πλῆθος δὲ σοφῶν σωτηρία κόσμου, καὶ βασιλεὺς φρόνιμος εὐστάθεια δήμου.
|
и^ положђ на свTњ ра'ꙁђмъ е^я`, и^ не престђплю и^стин#ны.
|
|
25
|
25
|
|
ὥστε παιδεύσθε τοῖς ρήμασί μου, καὶ ὠφεληθήσεσθε.
|
ниже за'вистїю таю^щи сᲆпђтьствђю, ја%ко се'и не бђ'детъ прича'стникъ премђ'дрости.
|
|
Κεφάλαιο 7
|
Глvа, з~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΙΜΙ μὲν κἀγὼ θνητὸς ἄνθρωπος ἴσος ἅπασι καὶ γηγενοῦς ἀπόγονος πρωτοπλάστου· καὶ ἐν κοιλίᾳ μητρὸς ἐγλύφην σὰρξ
|
Єсмь б^о и^ а'зъ чл~къ смр~тенъ подо'бенъ всњмъ, и^ бывыи эT роди'теля прежде създа'н#наго.
|
|
2
|
2
|
|
δεκαμηνιαίῳ χρόνῳ παγεὶς ἐν αἵματι ἐκ σπέρματος ἀνδρὸς καὶ ἡδονῆς ὕπνῳ συνελθούσης.
|
и^ въ чре'вњ матерни взя'хъ пло'ть, десятїю мsцеи сътолстњхъ въ кро'ви эT сњмени мђж'еска, не ё^слаже'нїю л^и сна сънидо'хъ”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐγώ δὲ γενόμενος ἔσπασα τὸν κοινὸν ἀέρα καὶ ἐπὶ τὴν ὁμοιοπαθῆ κατέπεσον γῆν, πρώτην φωνὴν τὴν ὁμοίαν πᾶσιν ἴσα κλαίων·
|
И$ а'зъ рожDенъ въспрїяX ѓ%бщего а^е'ра, и^ в подо'бостра'стнђю зе'млю ё^падо'хъ, и^ перваго гла'са подо'бна всњмъ и^спђстиX пла'чђщи.
|
|
4
|
4
|
|
ἐν σπαργάνοις ἀνετράφην καὶ ἐν φροντίσιν·
|
и^ в пеленахъ въскормле'нъ е^смь, и^ вели'кимъ прилежа'нїемъ.
|
|
5
|
5
|
|
οὐδεὶς γὰρ βασιλεὺς ἑτέραν ἔσχε γενέσεως ἀρχήν,
|
ни е^ді'нъ б^о цр~ь и%но и^мњ рожде'нїя нача'ло.
|
|
6
|
6
|
|
μία δὲ πάντων εἴσοδος εἰς τὸν βίον, ἔξοδός τε ἴση.
|
е^ді'нᲆ бо вхоD всњмъ е^сть в жи'тїе подо'бен# же і^ и^схо'дъ”
|
|
7
|
7
|
|
διὰ τοῦτο ηὐξάμην, καὶ φρόνησις ἐδόθη μοι· ἐπεκαλεσάμην, καὶ ἦλθέ μοι πνεῦμα σοφίας.
|
Сего ради помоли'хся и^ дана бы'сть мнњ мђ'дрость, и призва'хъ и^ прїиде на' мя дх~ъ премђ'дрости.
|
|
8
|
8
|
|
προέκρινα αὐτὴν σκήπτρων καὶ θρόνων καὶ πλοῦτον οὐδὲν ἡγησάμην ἐν συγκρίσει αὐτῆς·
|
и^ преDсђди'хъ ю& скљпетръ и^ престо'лъ, и^ бога'тество ничт^оже мнњхъ бы'ти въ рас#сђже'нїю тоя.
|
|
9
|
9
|
|
οὐδὲ ὡμοίωσα αὐτῇ λίθον ἀτίμητον, ὅτι ὁ πᾶς χρυσὸς ἐν ὄψει αὐτῆς ψάμμος ὀλίγη, καὶ ὡς πηλὸς λογισθήσεται ἄργυρος ἐναντίον αὐτῆς.
|
ниже ё^подоби'хъ е^я` ка'мени пречи'стомђ, ја%ко все зла'то въ сложе'нїи тоя пњсо'къ е^сть меншїи, и^ ја%ко каl мни'тся преD не'ю сребро”
|
|
10
|
10
|
|
ὑπὲρ ὑγίειαν καὶ εὐμορφίαν ἠγάπησα αὐτὴν καὶ προειλόμην αὐτὴν ἀντὶ φωτὸς ἔχειν, ὅτι ἀκοίμητον τὸ ἐκ ταύτης φέγγος.
|
Па'че здра'вїя и^ красоты въꙁлюби'хъ ю&, и^ преDложи'хъ ю& ꙁа свњтъ и^мњти, ја%ко не ё^сыпа'емо е^сть вњща'нїе е^я.
|
|
11
|
11
|
|
ἦλθε δέ μοι τὰ ἀγαθὰ ὁμοῦ πάντα μετ᾿ αὐτῆς καὶ ἀναρίθμητος πλοῦτος ἐν χερσὶν αὐτῆς.
|
прїидо'ша же мнњ` бл~га вся вкђ'пњ с нею, и^ без#числе'но бога'тьство рђко'ю, е^я”
|
|
12
|
12
|
|
εὐφράνθην δὲ ἐπὶ πᾶσιν, ὅτι αὐτῶν ἡγεῖται σοφία, ἠγνόουν δὲ αὐτὴν γενέτιν εἶναι τούτων.
|
И$ въꙁвесели' же ся ѓ^ всњхъ ја%ко и^хъ мни'тся премђ'дрость, и^ не видXњ же е^я` в роже'нїю бы'ти си'хъ,
|
|
13
|
13
|
|
ἀδόλως τε ἔμαθον ἀφθόνως τε μεταδίδωμι, τὸν πλοῦτον αὐτῆς οὐκ ἀποκρύπτομαι·
|
неле'стне наё^чиXся, без# ꙁа'висᲄи подаю, и^ бога'тьства е^я` не съкры'ю,
|
|
14
|
14
|
|
ἀνεκλιπὴς γὰρ θησαυρός ἐστιν ἀνθρώποις, ὃν οἱ χρησάμενοι πρὸς Θεὸν ἐστείλαντο φιλίαν διὰ τὰς ἐκ παιδείας δωρεὰς συσταθέντες.
|
не конча'емо б^о е^сть сокро'вище чл~коM, е^го'же бл~гїи къ б~ђ посла'ша въ содрђже'нїе, и^ накаꙁа'нїа ради да'ры съста'влены”
|
|
15
|
15
|
|
᾿Εμοὶ δὲ δῴη ὁ Θεὸς εἰπεῖν κατὰ γνώμην καὶ ἐνθυμηθῆναι ἀξίως τῶν δεδομένων, ὅτι αὐτὸς καὶ τῆς σοφίας ὁδηγός ἐστι καὶ τῶν σοφῶν διορθωτής.
|
Мнњ же да'сть б~ъ гл~ати ѓ^сђжде'нїя и^ мнњти досто'ине ё^спњва'ю^щихъ” ја%ко тои премђ'дрости водитель е^сть, и^ премђдрымъ и^справи'тель”
|
|
16
|
16
|
|
ἐν γὰρ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἡμεῖς καὶ οἱ λόγοι ἡμῶν πᾶσά τε φρόνησις καὶ ἐργατειῶν ἐπιστήμη.
|
Въ рђ'кђ б^о е^го и^ мы` и^ словеса` наша и^ вся'ка же мђ'дрость, и^ дlњ хђдо'жество.
|
|
17
|
17
|
|
αὐτὸς γάρ μοι ἔδωκε τῶν ὄντων γνῶσιν ἀψευδῆ εἰδέναι σύστασιν κόσμου καὶ ἐνέργειαν στοιχείων,
|
сеи б^о даде мнњ и^же сђть ра'ꙁђма и%стинна, поꙁна'ти съставле'нїе ми'рђ, и^ сᲆдњла'нїе стихїи.
|
|
18
|
18
|
|
ἀρχὴν καὶ τέλος καὶ μεσότητα χρόνων, τροπῶν ἀλλαγὰς καὶ μεταβολὰς καιρῶν,
|
нача'ло и^ съверше'нїе и^ по'лъ вре'менїя, ѓ%браꙁъ премњне'нїе і^ и^ꙁмᲇне'нїе, и^ съверше'нїе вре'менемъ.
|
|
19
|
19
|
|
ἐνιαυτῶν κύκλους καὶ ἀστέρων θέσεις,
|
лњта крђ'гъ, и^ ѕвњꙁдамъ раз#смотре'нїе,
|
|
20
|
20
|
|
φύσεις ζῴων καὶ θυμοὺς θηρίων, πνευμάτων βίας καὶ διαλογισμοὺς ἀνθρώπων, διαφορὰς φυτῶν καὶ δυνάμεις ριζῶν,
|
е^стество живо'тныхъ, и^ гнњ'въ ѕвњр'еи. вњтровъ нђж'дђ и^ помышле'нїя чл~къ, ра'ꙁньство лњтора'слемъ и^ си'лы ко'ренїи,
|
|
21
|
21
|
|
ὅσα τέ ἐστι κρυπτὰ καὶ ἐμφανῆ ἔγνων· ἡ γὰρ πάντων τεχνῖτις ἐδίδαξέ με σοφία.
|
и^ е^ли'ка же сђть съкры'та и^ непреDвидњ'нна и^з#ё^чи'хъ. в сихъ б^о ё^мохитрецъ наёчи м^я премђ'дрости.
|
|
22
|
22
|
|
῎Εστι γὰρ ἐν αὐτῇ πνεῦμα νοερόν, ἅγιον, μονογενές, πολυμερές, λεπτόν, εὐκίνητον, τρανόν, ἀμόλυντον, σαφές, ἀπήμαντον, φιλάγαθον, ὀξύ, ἀκώλυτον, εὐεργετικόν,
|
е^сть б^о в то'и дх~ъ ст~ъ ра'ꙁђма, е^ді'нороDныи, мно'годе'ньныи ꙁра'чныи. бл~годви'жныи, пречи'стыи, нескве'рныи и%стиненъ, бл~гъ, любя'щъ добро`, ѓ%стръ не въꙁбра'ненъ, бл~годњлателенъ,
|
|
23
|
23
|
|
φιλάνθρωπον, βέβαιον, ἀσφαλές, ἀμέριμνον, παντοδύναμον, πανεπίσκοπον καὶ διὰ πάντων χωροῦν πνευμάτων νοερῶν καθαρῶν λεπτοτάτων.
|
любочл~ченъ, и^ꙁвњстныи крњ'пкїи, без'печа'ленъ, вс^еси'ленъ вс^евидя'щїи” Вы'нђ въмњщаяи дх~овъ раꙁђми'чныхъ чи'стых#, зрачнњ'ишихъ.
|
|
24
|
24
|
|
πάσης γὰρ κινήσεως κινητικώτερον σοφία, διήκει δὲ καὶ χωρεῖ διὰ πάντων διὰ τὴν καθαρότητα·
|
всњхъ б^о движе'нїи поDвижнњ'иша е^сть премђ'дрость” достиꙁа'етъ и^ въмњщаеT вы'нђ ради своея чистоты,
|
|
25
|
25
|
|
ἀτμὶς γάρ ἐστι τῆς τοῦ Θεοῦ δυνάμεως καὶ ἀπόρροια τῆς τοῦ Παντοκράτορος δόξης εἰλικρινής· διὰ τοῦτο οὐδὲν μεμιαμμένον εἰς αὐτὴν παρεμπίπτει.
|
мгла б^о е^сть си'лы бж~їа и^ꙁлїя'нїе вседержи'теля крњ'пка, и^ сего ра'ди ничто` ѓ^сквернено на ню прїиде'тъ”
|
|
26
|
26
|
|
ἀπαύγασμα γάρ ἐστι φωτὸς ἀϊδίου καὶ ἔσοπτρον ἀκηλίδωτον τῆς τοῦ Θεοῦ ἐνεργείας καὶ εἰκὼν τῆς ἀγαθότητος αὐτοῦ.
|
Оу^бњле'нїе б^о е^сть свњтлости вњ'чныя и^ зерца'ло непоро'чно бж~їя дњла'нїя, и^ ѓ'браꙁъ бл~госты'ня е^го.
|
|
27
|
27
|
|
μία δὲ οὖσα πάντα δύναται καὶ μένουσα ἐν αὐτῇ τὰ πάντα καινίζει καὶ κατὰ γενεὰς εἰς ψυχὰς ὁσίας μεταβαίνουσα φίλους Θεοῦ καὶ προφήτας κατασκευάζει·
|
е^ді'на же сђщи вся мо'жеT и^ пребыва'ющаа в неи вся ѓ^бновляеT” И$ по ро'дњхъ въ дш~а прпDбныхъ преходя'ща, дрђ'ги бж~їя и^ пррoки поставля'етъ.
|
|
28
|
28
|
|
οὐθὲν γὰρ ἀγαπᾷ ὁ Θεὸς εἰ μὴ τὸν σοφίᾳ συνοικοῦντα.
|
ничтоже б^о въꙁлю'битъ б~ъ, то'кмо сего и^же сᲆ премђ'дростїю пребываеT”
|
|
29
|
29
|
|
ἔστι γὰρ αὕτη εὐπρεπεστέρα ἡλίου καὶ ὑπὲρ πᾶσαν ἄστρων θέσιν, φωτὶ συγκρινομένη, εὑρίσκεται προτέρα·
|
Є$сть б^о сїя краснњ'иши сл~нца, и^ паче всњхъ ѕвњꙁдъ положе'нїя свњтђ, паче лђ'чша ѓ^брњтеся пре'жняя.
|
|
30
|
30
|
|
τοῦτο μὲν γὰρ διαδέχεται νύξ, σοφίας δὲ οὐ κατισχύει κακία.
|
сего ё^бо въспрїимђеT но'щь, премђ'дрости же не ё^долњеT ѕлоба”
|
|
Κεφάλαιο 8
|
Глvа, и~”
|
|
1
|
1
|
|
ΔΙΑΤΕΙΝΕΙ δὲ ἀπὸ πέρατος εἰς πέρας εὐρώστως καὶ διοικεῖ τὰ πάντα χρηστῶς.
|
дося'жетъ б^о эT конца да'же до конца крњ'пко, и^ раз#смотря'етъ вся` бл~го”
|
|
2
|
2
|
|
Ταύτην ἐφίλησα καὶ ἐξεζήτησα ἐκ νεότητός μου καὶ ἐζήτησα νύμφην ἀγαγέσθαι ἐμαυτῷ καὶ ἐραστὴς ἐγενόμην τοῦ κάλλους αὐτῆς.
|
Сїю въꙁлюби'хъ и^ въꙁыскаX эT ю%ности моея, и^ вᲆꙁыскаX невњстђ води'ти себњ, и^ люби'тель бы'хъ красоты тоя.
|
|
3
|
3
|
|
εὐγένειαν δοξάζει συμβίωσιν Θεοῦ ἔχουσα, καὶ ὁ πάντων δεσπότης ἠγάπησεν αὐτήν·
|
бл~гороDства тоя сла'витъ съжи'тїе и^мњ'ющи бж~їе, н^о и^ всњхъ влDка възлюби ю&.
|
|
4
|
4
|
|
μύστις γὰρ ἐστι τῆς τοῦ Θεοῦ ἐπιστήμης καὶ αἱρετὶς τῶν ἔργων αὐτοῦ.
|
ё^чи'тел#ница бо е^сть наказа'нїа бж~їа, и^збра'телница дњ'ла того,
|
|
5
|
5
|
|
εἰ δὲ πλοῦτός ἐστιν ἐπιθυμητὸν κτῆμα ἐν βίῳ, τί σοφίας πλουσιώτερον τῆς τὰ πάντα ἐργαζομένης;
|
и^ а'ще бога'тьство е^сть въжделњ'ннаго притяжа'нїя въ животњ. чт^о премђ'дрости богатњ'ише, е^ю'же дњ'лаются вся`,
|
|
6
|
6
|
|
εἰ δὲ φρόνησις ἐργάζεται, τίς αὐτῆς τῶν ὄντων μᾶλλόν ἐστι τεχνῖτις;
|
а^ще же чђв#ство дњ'лается, кт^о е^я` сђщихъ лђ'чшїи хђдо'жникъ е^сть”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἰ δικαιοσύνην ἀγαπᾷ τις, οἱ πόνοι ταύτης εἰσὶν ἀρεταί· σωφροσύνην γὰρ καὶ φρόνησιν ἐκδιδάσκει, δικαιοσύνην καὶ ἀνδρείαν, ὧν χρησιμώτερον οὐδέν ἐστιν ἐν βίῳ ἀνθρώποις.
|
И$ а'ще пра'вдђ възлю'битъ кт^о, трђды сея сђть чтsны. трезвњ'нїю б^о и^ премђ'дрости ё^читъ и^ пра'вдњ и^ мђжества, и%хже лђ'чши ничтоже е^сть въ жи'зни чл~комъ”
|
|
8
|
8
|
|
εἰ δὲ καὶ πολυπειρίαν ποθεῖ τις, οἶδε τὰ ἀρχαῖα καὶ τὰ μέλλοντα εἰκάζειν, ἐπίσταται στροφὰς λόγων καὶ λύσεις αἰνιγμάτων, σημεῖα καὶ τέρατα προγινώσκει καὶ ἐκβάσεις καιρῶν καὶ χρόνων.
|
И$ а'ще мно'жествђ ё%ма вожDелњ'етъ кто, вњдњти дре'вняа, и^ бђ'дђщая разђмњти. вњдњти вњтїя словесъ и^ рњше'нїя гада'нїи, зна'менїя и^ чюдеся провњ'дњ, и^ съхожде'нїе вре'менъ и^ вњ'ковъ”
|
|
9
|
9
|
|
ἔκρινα τοίνυν ταύτην ἀγαγέσθαι πρὸς συμβίωσιν, εἰδὼς ὅτι ἔσται μοι σύμβουλος ἀγαθῶν καὶ παραίνεσις φροντίδων καὶ λύπης.
|
Сђди'хъ ё^бо сїю и^звести мн^њ къ сожитїю, вњ'дђщи ја^ко бђ'детъ м^и съвњтникъ бл~гихъ, и^ прїе^дине'нїе попече'нїи и^ ско'рби”
|
|
10
|
10
|
|
ἕξω δι᾿ αὐτὴν δόξαν ἐν ὄχλοις καὶ τιμὴν παρὰ πρεσβυτέροις ὁ νέος·
|
И$ бђ'детъ сею сла'ва въ наро'дњхъ, и^ честь преD ста'рцы” ю%ноша
|
|
11
|
11
|
|
ὀξὺς εὑρεθήσομαι ἐν κρίσει καὶ ἐν ὄψει δυναστῶν θαυμασθήσομαι·
|
ѓ%стръ ѓ^бря'щђся въ сђ'дњ, и^ въ зра'цњ си'л#ныхъ ё^дивлюся”
|
|
12
|
12
|
|
σιγῶντά με περιμενοῦσι καὶ φθεγγομένῳ προσέξουσι καὶ λαλοῦντος ἐπί πλεῖον χεῖρα ἐπιθήσουσιν ἐπὶ στόμα αὐτῶν.
|
Молча'щђ м^и потръпяT, вњща'ющђ м^и вънмяT” и^ гл~ющђ м^и ѓ^ мно'ѕњ, рђ'кђ положаT на ё^ста своя”
|
|
13
|
13
|
|
ἕξω δι᾿ αὐτὴν ἀθανασίαν καὶ μνήμην αἰώνιον τοῖς μετ᾿ ἐμὲ ἀπολείψω.
|
Сея ради прїимђ без#смр~тїе, и^ па'мять вњ'чнђю симъ и^же по мнњ ѓ^ста'влю.
|
|
14
|
14
|
|
διοικήσω λαούς, καὶ ἔθνη ὑποταγήσεταί μοι·
|
расмотрю лю'ди, и^ ја^зы'цы повинђтся м^и.
|
|
15
|
15
|
|
φοβηθήσονταί με ἀκούσαντες τύραννοι φρικτοί, ἐν πλήθει φανοῦμαι ἀγαθὸς καὶ ἐν πολέμῳ ἀνδρεῖος.
|
ё^бояTся мене слы'шавши мђчи'тели стра'шнїи, и^ ѓ^ мно'жествњ ја%влю'ся бл~гъ и^ въ бра'ни крњ'покъ”
|
|
16
|
16
|
|
εἰσελθὼν εἰς τὸν οἶκόν μου προσαναπαύσομαι αὐτῇ· οὐ γὰρ ἔχει πικρίαν ἡ συναναστροφή αὐτῆς, οὐδὲ ὀδύνην ἡ συμβίωσις αὐτῆς, ἀλλὰ εὐφροσύνην καὶ χαράν.
|
Въходя'щи въ до'мъ мои ё^покоюся с нею” не бо и%мать го'рести жи'тїе е^я`” ни бо'лњзни съжи'тїе тоя, н^о весе'лїе и^ ра'дость”
|
|
17
|
17
|
|
ταῦτα λογισάμενος ἐν ἐμαυτῷ καὶ φροντίσας ἐν καρδίᾳ μου ὅτι ἐστιν ἀθανασία ἐν συγγενείᾳ σοφίας
|
Сїя помышля'ющи въ мнњ` и^ печахся въ срDцы мое^мъ, ја%ко без#смр~тна е^сть въ сроDствњ премђдросᲄь,
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἐν φιλίᾳ αὐτῆς τέρψις ἀγαθὴ καὶ ἐν πόνοις χειρῶν αὐτῆς πλοῦτος ἀνεκλιπὴς καὶ ἐν συγγυμνασίᾳ ὁμιλίας αὐτῆς φρόνησις καὶ εὔκλεια ἐν κοινωνίᾳ λόγων αὐτῆς, περιῄειν ζητῶν ὅπως λάβω αὐτὴν εἰς ἐμαυτόν.
|
и^ вᲆ содрђженїи е^я` ё^слаже'нїе бл~го, и^ въ трђдњхъ рђ'кђ е^я бога'тьство беZ ѓ^скђдњ'нїя” и^ въ ѓ^бъё^че'нїю бесњды е^я мђдрость, и^ просвњще'нїе въ приѓ^бще'нїи слове'съ е^я” ѓбхожа'хъ и%щђщи да въспрїимђ ю&.
|
|
19
|
19
|
|
παῖς δὲ ἤμην εὐφυὴς ψυχῆς τε ἔλαχον ἀγαθῆς,
|
ѓ%трокъ же быхъ разђ'менъ, дш~и же бл~гїя жре'бїи.
|
|
20
|
20
|
|
μᾶλλον δὲ ἀγαθὸς ὢν ἦλθον εἰς σῶμα ἀμίαντον.
|
паче же бл~гъ сы'и прїидоX въ тњ'ло нескве'рно”
|
|
21
|
21
|
|
γνοὺς δὲ ὅτι οὐκ ἄλλως ἔσομαι ἐγκρατής, ἐὰν μὴ ὁ Θεὸς δῷ —καὶ τοῦτο δ᾿ ἦν φρονήσεως τὸ εἰδέναι τίνος ἡ χάρις— ἐνέτυχον τῷ Κυρίῳ καὶ ἐδεήθην αὐτοῦ καὶ εἶπον ἐξ ὅλης τῆς καρδίας μου.
|
Познахъ же ја%ко не и^на'ко бђдђ въздержа'нᲆ, а^ще не б~ъ да'сть” И$ сїе кое^ю мђдростїю вњдњти кое^го е^сть блгDть” И$ прїидо'хъ къ г~ђ и^ моли'хся е^мђ, и^ реко'хъ эT всего срDца мое^го”
|
|
Κεφάλαιο 9
|
Глvа, џ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΘΕΕ πατέρων καὶ Κύριε τοῦ ἐλέους ὁ ποιήσας τὰ πάντα ἐν λόγῳ σου
|
Бе~ эTц~ъ и^ г~и млsти твое^я, сътвори'выи вся сло'вомъ твои^мъ.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ τῇ σοφίᾳ σου κατεσκεύσασας ἄνθρωπον, ἵνα δεσπόζῃ τῶν ὑπὸ σοῦ γενομένων κτισμάτων
|
и^ премђдростїю твое^ю ё^строи'выи чл~ка. да владњ'етъ эT тебе сътворе'нными тва'рми.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ διέπῃ τὸν κόσμον ἐν ὁσιότητι καὶ δικαιοσύνῃ καὶ ἐν εὐθύτητι ψυχῆς κρίσιν κρίνῃ,
|
и^ да расмо'трит# ми'ръ въ прпDбїи и^ пра'вдњ, и^ въ ё^правле'нїи дш~и сђдъ сђди'ти.
|
|
4
|
4
|
|
δός μοι τὴν τῶν σῶν θρόνων πάρεδρον σοφίαν καὶ μή με ἀποδοκιμάσῃς ἐκ παίδων σου.
|
да'жDь мнњ` престо'лъ твои^хъ преDста'тел#ницђ премђдрость, и^ не эTрини мене эT ѓ%трокъ твои^хъ.
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι ἐγὼ δοῦλος σὸς καὶ υἱὸς τῆς παιδίσκης σου, ἄνθρωπος ἀσθενὴς καὶ ὀλιγοχρόνιος καὶ ἐλάσσων ἐν συνέσει κρίσεως καὶ νόμων·
|
ја%ко а^ꙁъ рабъ твои, и^ сн~ъ рабы` твое^я” и^ чл~къ не'мощенъ и^ ма'ловре'мененъ, и^ ё^маленъ въ ра'ꙁђмњ сђда и^ ꙁако'нъ”
|
|
6
|
6
|
|
κἂν γάρ τις ᾖ τέλειος ἐν υἱοῖς ἀνθρώπων, τῆς ἀπὸ σοῦ σοφίας ἀπούσης, εἰς οὐδὲν λογισθήσεται.
|
И$ а'ще ё^бо кт^о бђдетъ съверше'нъ въ сн~њхъ чл~ческиX. а^ще ё^далиTся премђдрость твоя ни въчто'же почте'тся”
|
|
7
|
7
|
|
σύ με προείλω βασιλέα λαοῦ σου καὶ δικαστὴν υἱῶν σου καί θυγατέρων·
|
Ты же и^ꙁбра'лъ м^я е^си цр~я лю'демъ твои^мъ, и^ сђдїею сн~оM твои^мъ и^ дще'ремъ”
|
|
8
|
8
|
|
εἶπας οἰκοδομῆσαι ναὸν ἐν ὄρει ἁγίῳ σου καὶ ἐν πόλει κατασκηνώσεώς σου θυσιαστήριον, μίμημα σκηνῆς ἁγίας, ἣν προητοίμασας ἀπ᾿ ἀρχῆς.
|
И$ ре'клъ м^и е^си създа'ти хра'мъ въ горњ ст~њи твое'и, и^ въ гра'дњ ѓ^бита'нїя твое^го ѓ^лта'рь” Подо'бїемъ скљ=нїя твое^я ст~ыя; юже ё^гото'валъ е^си эT нача'ла.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ μετὰ σοῦ ἡ σοφία ἡ εἰδυῖα τὰ ἔργα σου καὶ παροῦσα, ὅτε ἐποίεις τὸν κόσμον, καὶ ἐπισταμένη τί ἀρεστὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ τί εὐθὲς ἐν ἐντολαῖς σου.
|
и^ с тобо'ю премђдрость вњдђщїя дњ'ла твоя. и^же пребы'сть тогда е^гда ми'ръ твори'лъ е^си, и^ видя'ше чт^о еs ё^гоDно ѓ^чи'ма твои^ма, и^ чт^о пра'во въ ꙁа'повњдехъ твоиX”
|
|
10
|
10
|
|
ἐξαπόστειλον αὐτὴν ἐξ ἁγίων οὐρανῶν καὶ ἀπὸ θρόνου δόξης σου πέμψον αὐτήν, ἵνα συμπαροῦσά μοι κοπιάσῃ καὶ γνῶ τί εὐάρεστόν ἐστι παρά σοί.
|
Посли ю& съ нб~съ ст~ыхъ, и^ эT прsтла сла'вы твое^я” Посли ю& да сђщи съ мно'ю трђдится, да вњмᲆ чт^о бл~гоё^го'дно е^сть преD тобо'ю.
|
|
11
|
11
|
|
οἶδε γὰρ ἐκείνη πάντα καὶ συνίει καὶ ὁδηγήσει με ἐν ταῖς πράξεσί μου σωφρόνως καὶ φυλάξει με ἐν τῇ δόξῃ αὐτῆς·
|
вњсть б^о ѓна вся` и^ раꙁђмњ'етъ, наста'виT м^я въ дњ'лехъ мои^хъ мђдрене, и^ съхрани'тъ м^я въ сла'вњ свое'и.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἔσται προσδεκτὰ τὰ ἔργα μου, καὶ διακρινῶ τὸν λαόν σου δικαίως καὶ ἔσομαι ἄξιος θρόνων πατρός μου.
|
и^ бђдTђ ё^го'дна дњ'ла моя, и^ рассђжђ лю'ди твоя пра'веDне, и^ бђдђ досто'инъ престо'ла эTц~а мое^го”
|
|
13
|
13
|
|
τίς γὰρ ἄνθρωπος γνώσεται βουλὴν Θεοῦ; ἢ τίς ἐνθυμηθήσεται τί θέλει ὁ Κύριος;
|
Кт^о бо чл~къ поꙁна'етъ совњтъ бж~їи, и^ кт^о помы'слитъ чт^о хо'щетъ б~ъ”
|
|
14
|
14
|
|
λογισμοὶ γὰρ θνητῶν δειλοί, καὶ ἐπισφαλεῖς αἱ ἐπίνοιαι ἡμῶν.
|
Помышле'нїя б^о смр~тна бояꙁне'на, и^ недовњдо'мы провидњнїа на'ша”
|
|
15
|
15
|
|
φθαρτὸν γὰρ σῶμα βαρύνει ψυχήν, καὶ βρίθει τὸ γεῶδες σκῆνος νοῦν πολυφρόντιδα.
|
Тњ'ло б^о тлњ'нное ѓ^тягчаеT дш~ю, и^ ꙁемное жи'тїе ѓ^дебелњваеT ё%мъ,
|
|
16
|
16
|
|
καὶ μόλις εἰκάζομεν τὰ ἐπὶ γῆς καί τὰ ἐν χερσὶν εὑρίσκομεν μετὰ πόνου· τὰ δὲ ἐν οὐρανοῖς τίς ἐξιχνίασε;
|
и^ велїе попеченїе мно'га помышля'юща. е^два раꙁђмњваеM и^же на ꙁемли`, и^ ја%же въ рђкахъ ѓ^бря'щемъ съ трђдомъ” А$ ја%же на нб~си кт^о и^с#слњди.
|
|
17
|
17
|
|
βουλὴν δέ σου τίς ἔγων, εἰ μὴ σὺ ἔδωκας σοφίαν καὶ ἔπεμψας τὸ ἅγιόν σου πνεῦμα ἀπὸ ὑψίστων;
|
во'лю же твою кт^о поꙁна, а^ще не ты` да'лъ е^си премђ'дрость, и^ посла'лъ е^си дх~а ст~аго твое^го эT высоты'”
|
|
18
|
18
|
|
καὶ οὕτως διωρθώθησαν αἱ τρίβοι τῶν ἐπὶ γῆς, καὶ τὰ ἀρεστά σου ἐδιδάχθησαν ἄνθρωποι,
|
И$ тако и^спра'виша стеѕя` и^же на ꙁемли`, и^ ја%же тебњ ё^го'дно наё^чи'ши чл~цы.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ τῇ σοφίᾳ ἐσώθησαν.
|
и^ премђ'дростїю твое^ю и^сцњлњша”
|
|
Κεφάλαιο 10
|
Глvа, і~”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΥΤΗ πρωτόπλαστον πατέρα κόσμου μόνον κτισθέντα διεφύλαξε καὶ ἐξείλατο αὐτὸν ἐκ παραπτώματος ἰδίου
|
Сїя прьвозда'нънаго эTц~а ми'рђ е^ді'но създа'на съхрани`, і^ и^зведе е^го эT грњха еh.
|
|
2
|
2
|
|
ἔδωκέ τε αὐτῷ ἰσχὺν κρατῆσαι ἁπάντων.
|
даде' же е^мђ крњпость содрᲆжа'ти вся'ческая.
|
|
3
|
3
|
|
ἀποστάς δὲ ἀπ᾿ αὐτῆς ἄδικος ἐν ὀργῇ αὐτοῦ, ἀδελφοκτόνοις συναπώλετο θυμοῖς·
|
эTстђпи' же эT нея непра'ведне въ гнњве е^го, братоё^бїическими поги'бе ја%роsми.
|
|
4
|
4
|
|
δι᾿ ὃν κατακλυζομένην γῆν πάλιν διέσωσε σοφία, δι᾿ εὐτελοῦς ξύλου τὸν δίκαιον κυβερνήσασα.
|
сего ра'ди потопля'емђ ꙁе'млю, па'ки сп~се премђдрость” въ составле'нїю древа пра'веднаго съблюде`.
|
|
5
|
5
|
|
αὕτη καὶ ἐν ὁμονοίᾳ πονηρίας ἐθνῶν συγχυθέντων ἔγνω τὸν δίκαιον καὶ ἐτήρησεν αὐτὸν ἄμεμπτον Θεῷ καὶ ἐπὶ τέκνου σπλάγχνοις ἰσχυρὸν ἐφύλαξεν.
|
сїя и^ во е^ді'номы'слїи лђка'въсᲄва ја^зы'ческа, сотря'сши ѓ^брњте` пра'веднаго и^ съхрани` е^го непоро'чна б~ђ, и^ на ча'дᲇ млsть крњпкђ снабди`.
|
|
6
|
6
|
|
αὕτη δίκαιον ἐξαπολλυμένων ἀσεβῶν ἐρρύσατο φυγόντα πῦρ καταβάσιον Πενταπόλεως·
|
сїя пра'веDнаh эT погиба'ющихъ нечести'выX и^зба'ви бњжа'щаго, ѓ^гня` ниꙁходя'ща на пять гра'дъ,
|
|
7
|
7
|
|
ἧς ἔτι μαρτύριον τῆς πονηρίας καπνιζομένη καθέστηκε χέρσος, καὶ ἀτελέσιν ὥραις καρποφοροῦντα φυτά, ἀπιστούσης ψυχῆς μνημεῖον ἑστηκυῖα στήλη ἁλός.
|
е^гоже е^ще свњдњтельство лђка'въствїя дымя'щися стоиT пђсте, и^ неи^сконча'ными вре'мены плодонося'ща древеса`. и^ невњрныя дш~а па'мять стоя'щи столпъ слаn
|
|
8
|
8
|
|
σοφίαν γὰρ παροδεύσαντες οὐ μόνον ἐβλάβησαν τοῦ μὴ γνῶναι τὰ καλά, ἀλλὰ καὶ τῆς ἀφροσύνης ἀπέλιπον τῷ βίῳ μνημόσυνον, ἵνα ἐν οἶς ἐσφάλησαν μηδὲ λαθεῖν δυνηθῶσι.
|
Премђдрость б^о ми'моходя'щїи не токмо съгрњши'ша е^же не вњдњти е^я` бл~га, н^о и^ беꙁђмїя свое^го ѓ^ста'виша жи'тїю па'мять, в ни'хже согрњши'ша да не възмо'гђтъ ё^таи^ти.
|
|
9
|
9
|
|
σοφία δὲ τοὺς θεραπεύσαντας αὐτὴν ἐκ πόνων ἐρρύσατο.
|
премђдрость же слђжа'щиX е'и эT болеꙁнеи и^ꙁба'ви.
|
|
10
|
10
|
|
αὕτη φυγάδα ὀργῆς ἀδελφοῦ δίκαιον ὡδήγησεν ἐν τρίβοις εὐθείαις· ἔδειξεν αὐτῷ βασιλείαν Θεοῦ καὶ ἔδωκεν αὐτῷ γνῶσιν ἁγίων· εὐπόρησεν αὐτὸν ἐν μόχθοις καί ἐπλήθυνε τοὺς πόνους αὐτοῦ·
|
сїя бњгльца гнњва бра'та пра'веднаго наста'ви въ стеꙁя` пра'вы и^ покаꙁа` е^мђ цр~ьствїе бж~їе. и^ да'сть е^мђ ра'ꙁђмъ ст~ыхъ, почти` е^го въ трђдехъ, и^ ё^мно'жи трђды е^го.
|
|
11
|
11
|
|
ἐν πλεονεξίᾳ κατισχυόντων αὐτὸν παρέστη καὶ ἐπλούτισεν αὐτόν·
|
въ ѓ^биде ѓ^дръжа'щихъ е^го, преDста` е^мђ и^ ѓ^богати` е^го,
|
|
12
|
12
|
|
διεφύλαξεν αὐτὸν ἀπὸ ἐχθρῶν, καὶ ἀπὸ ἐνεδρευόντων ἠσφαλίσατο καὶ ἀγῶνα ἰσχυρὸν ἐβράβευσεν αὐτῷ, ἵνα γνῷ, ὅτι παντὸς δυνατωτέρα ἐστὶν εὐσέβεια.
|
и^ съхрани` е^го эT вра'гъ, и^ эT лая'телїи защити` е^го. и^ поDвиh крњпокъ даде` е^мђ, да ё^вњсть ја%ко всњхъ силнњ'и е^сть бл~гочесᲄїе”
|
|
13
|
13
|
|
αὕτη πραθέντα δίκαιον οὐκ ἐγκατέλιπεν, ἀλλὰ ἐξ ἁμαρτίας ἐρρύσατο αὐτόν·
|
Сїа проданаго правеDнаго не ѓ^ста'ви, н^о и^ эT грњха` и^зба'ви е^го” сни'де же с ниM в ро'въ,
|
|
14
|
14
|
|
συγκατέβη αὐτῷ εἰς λάκκον καὶ ἐν δεσμοῖς οὐκ ἀφῆκεν αὐτόν, ἕως ἤνεγκεν αὐτῷ σκῆπτρα βασιλείας καὶ ἐξουσίαν τυραννούντων αὐτοῦ· ψευδεῖς τε ἔδειξε τοὺς μωμησαμένους αὐτὸν καὶ ἔδωκεν αὐτῷ δόξαν αἰώνιον.
|
и^ въ ё'ꙁахъ не ѓ^ста'ви е^го. дондеже принесе е^мђ скљ'петръ цр~ьствїя, и^ вла'сть на мђча'щиX е^го. и^ л#живыX же покаꙁа` поро'к# сътворшиX на'нь, и^ даде` е^мђ сла'вђ вњчнђю”
|
|
15
|
15
|
|
αὕτη λαὸν ὅσιον καὶ σπέρμα ἄμεμπτον ἐρρύσατο ἐξ ἔθνους θλιβόντων·
|
Сїя людїи пра'ведныхъ и^ сњмя непоро'чное и^ꙁба'ви, эT ја^ꙁы'къ ѓ^скорбля'ю^щихъ.
|
|
16
|
16
|
|
εἰσῆλθεν εἰς ψυχὴν θεράποντος Κυρίου καὶ ἀντέστη βασιλεῦσι φοβεροῖς ἐν τέρασι καὶ σημείοις.
|
вни'де въ дш~ђ раба` гн~я, и^ въста` противђ цр~еи стра'шнымъ в чюдесехъ и^ ꙁна'менїихъ.
|
|
17
|
17
|
|
ἀπέδωκεν ὁσίοις μισθὸν κόπων αὐτῶν, ὡδήγησεν αὐτοὺς ἐν ὁδῷ θαυμαστῇ καὶ ἐγένετο αὐτοῖς εἰς σκέπην ἡμέρας καὶ εἰς φλόγα ἄστρων τὴν νύκτα.
|
и^ въꙁда` прпDбнымъ м#здђ` трђдовъ и^хъ, и^ наста'ви и^хъ въ пђть ди'венъ. и^ бысть и^мъ въ покро'въ днем#, и^ въ пла'мень ѕвњꙁдъ в нощи.
|
|
18
|
18
|
|
διεβίβασεν αὐτοὺς θάλασσαν ἐρυθρὰν καὶ διήγαγεν αὐτοὺς δι᾿ ὕδατος πολλοῦ·
|
и^ проведе` и^хъ по морю чрьмномђ, и^ проведе` и^х# сквоѕᲇ во'дђ ꙁњлнђ.
|
|
19
|
19
|
|
τοὺς δὲ ἐχθροὺς αὐτῶν κατέκλυσε καὶ ἐκ βάθους ἀβύσσου ἀνέβρασεν αὐτούς.
|
враги же и^хъ потопи`, и^ эT глђби'нныя беꙁдны и^зврњ` и^хъ”
|
|
20
|
20
|
|
διὰ τοῦτο δίκαιοι ἐσκύλευσαν ἀσεβεῖς καὶ ὕμνησαν, Κύριε, τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν σου, τήν τε ὑπέρμαχόν σου χεῖρα ᾔνεσαν ὁμοθυμαδόν·
|
Сего ради пра'веднїи вꙁя'ша коры'сти нечести'выхъ. и^ въспњша г~и и%мя ст~ое твое, и^ ѓ^долњтелницђ рђ'кђ твою похвали'ша е^ді'нодђшне.
|
|
21
|
21
|
|
ὅτι ἡ σοφία ἤνοιξε στόμα κωφῶν καὶ γλώσσας νηπίων ἔθηκε τρανάς.
|
ја^ко премђдрость эTврьꙁе ё^ста нњмыхъ, и^ ја^ꙁы'цы младе'нцемъ сътвори` ја%сны”
|
|
Κεφάλαιο 11
|
Глvа, а~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΥΩΔΩΣΕ τὰ ἔργα αὐτῶν ἐν χειρὶ προφήτου ἁγίου.
|
И$ у^пра'ви дњла и^хъ в рђкђ пррoка ст~аго.
|
|
2
|
2
|
|
διώδευσαν ἔρημον ἀοίκητον καὶ ἐν ἀβάτοις ἔπηξαν σκηνάς·
|
про'иде пђсты'ню неѓ^бита'ннђю, и^ въ непроходи'мыX въдрђѕи` кђща.
|
|
3
|
3
|
|
ἀντέστησαν πολεμίοις καὶ ἠμύναντο ἐχθρούς.
|
съпроти'вишася бра'немъ и^ эTм#сти'ша врагомъ.
|
|
4
|
4
|
|
ἐδίψησαν καὶ ἐπεκαλέσαντό σε, καὶ ἐδόθη αὐτοῖς ἐκ πέτρας ἀκροτόμου ὕδωρ καὶ ἴαμα δίψης ἐκ λίθου σκληροῦ.
|
воZжада'ша и^ възва'ша тебе, и^ дана быs и^мъ вода` эT ка'мени несњко'ма, і^ и^сцњле'нїе жа'жди эT ка'мени жестока.
|
|
5
|
5
|
|
δι᾿ ὧν γὰρ ἐκολάσθησαν οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν, διὰ τούτων αὐτοὶ ἀποροῦντες εὐεργετήθησαν.
|
и^хже б^о ради пострада'ша вра'ѕи иX, сихъ ради
|
|
6
|
6
|
|
ἀντὶ μὲν πηγῆς ἀεννάου ποταμοῦ αἵματι λυθρώδει ταραχθέντος
|
сїи недоё^мњ'ющеся бл~годњя'нїя”
|
|
7
|
7
|
|
εἰς ἔλεγχον νηπιοκτόνου διατάγματος, ἔδωκας αὐτοῖς δαψιλὲς ὕδωρ ἀνελπίστως,
|
За и^сточникъ ё^бо вњ'чныя рњки, кро'ви и^злїя'нїе смяте'нны
|
|
8
|
8
|
|
δείξας διὰ τοῦ τότε δίψους πῶς τοὺς ὑπεναντίους ἐκόλασας.
|
въ ѓ^бли'ченїе младеnцеё^бїицA по повелњнїю да'лъ е^си и^мъ, гобꙁђю^щђся во'дђ беꙁ#наде'жне
|
|
9
|
9
|
|
ὅτε γὰρ ἐπειράσθησαν, καί περ ἐν ἐλέει παιδευόμενοι, ἔγνωσαν πῶς ἐν ὀργῇ κρινόμενοι ἀσεβεῖς ἐβασανίζοντο·
|
показа'лъ е^си. за е'же тогда жа'ждђщихъ ка'ко проти'вныX ё^мђчи.
|
|
10
|
10
|
|
τούτους μὲν γὰρ ὡς πατὴρ νουθετῶν ἐδοκίμασας, ἐκείνους δὲ ὡς ἀπότομος βασιλεὺς καταδικάζων ἐξήτασας.
|
е^гда б^о и^скђше'ни, и^б^о въ млsти наказа'нїи позна'ша како въ гнњве ѓ^сђжени нечести'вїи мђчишася.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἀπόντες δὲ καὶ παρόντες ὁμοίως ἐτρύχοντο·
|
си'х же ё^бо ја%ко эTц~ъ ё^ча'щи и^скђси'лъ е^си, ѓ'нњх же ја%ко жестокъ цр~ь ѓ^сђжда'я и^спыта'лъ е^си,
|
|
12
|
12
|
|
διπλῆ γὰρ αὐτοὺς ἔλαβε λύπη· καὶ στεναγμὸς μνημῶν τῶν παρελθόντων.
|
и^ эTстоя'щїи же и^ преDстоя'щїи та'кожDе мђчишася.
|
|
13
|
13
|
|
ὅτε γὰρ ἤκουσαν διὰ τῶν ἰδίων κολάσεων εὐεργετουμένους αὐτούς, ᾔσθοντο τοῦ Κυρίου·
|
сђгђба б^о и^хъ прїятъ печа'ль, и^ стена'нїе съ па'мятїю минђвшихъ”
|
|
14
|
14
|
|
ὃν γὰρ ἐν ἐκθέσει πάλαι ριφέντα ἀπεῖπον χλευάζοντες, ἐπὶ τέλει τῶν ἐκβάσεων ἐθαύμασαν, οὐχ ὅμοια δικαίοις διψήσαντες.
|
Є$гда б^о слы'шахђ свои^хъ ради мђче'нїи бл~годњяныхъ и^хъ, сᲆра'зђмњва'ли г~а”
|
|
15
|
15
|
|
ἀντὶ δὲ λογισμῶν ἀσυνέτων ἀδικίας αὐτῶν, ἐν οἷς πλανηθέντες ἐθρήσκευον ἄλογα ἑρπετὰ καὶ κνώδαλα εὐτελῆ, ἐπαπέστειλας αὐτοῖς πλῆθος ἀλόγων ζώων εἰς ἐκδίκησιν,
|
Въ эTложе'нїи б^о дре'вле рече'наго эTсᲄђпи'ша смњю'щася, на концы` слђче'нїю ё^диви'шася. неподо'бная пра'веднымъ жада'юще,
|
|
16
|
16
|
|
ἵνα γνῶσιν ὅτι δι᾿ ὧν τις ἁμαρτάνει, διὰ τούτων κολάζεται.
|
за помышле'нїя же безђмныхъ непра'вда и^хъ. в ни'хже блазня'щеся честова'хђ беꙁъслове'сныя пресмыка'ю^щїися, и^ звњреи лю'тых#” Послаl е^си и^мъ мно'жество без#слове'сныхъ животных# въ эTм#ще'нїе,
|
|
17
|
17
|
|
οὐ γὰρ ἠπόρει ἡ παντοδύναμός σου χεὶρ καὶ κτίσασα τὸν κόσμον ἐξ ἀμόρφου ὕλης ἐπιπέμψαι αὐτοῖς πλῆθος ἄρκων ἢ θρασεῖς λέοντας
|
да познаюT ја%ко и%миже сᲆгрњши'ша си'ми же и^ мђчатся”
|
|
18
|
18
|
|
ἢ νεοκτίστους θυμοῦ πλήρεις θῆρας ἀγνώστους ἤτοι πυρπνόον φυσῶντας ἆσθμα ἢ βρόμους λικμωμένους καπνοῦ ἢ δεινοὺς ἀπ᾿ ὀμμάτων σπινθῆρας ἀστράπτοντας,
|
Не невъꙁможна б^о всесил#ная рђка` твоя`, ја%же сътвори` ми'р# эT несоѓ^бра'ꙁныя ве'щи. и^ посла` и^мᲆ мно'жество медвњ'деи, и^л^и ё^давле'нїя льво'ва,
|
|
19
|
19
|
|
ὧν οὐ μόνον ἡ βλάβη ἠδύνατο συνεκτρῖψαι αὐτούς, ἀλλὰ καὶ ἡ ὄψις ἐκφοβήσασα διολέσαι.
|
и^л^и новороженыX гнњва по'лныхъ и^ незна'емыхъ ѕвњреи, и^л^и ѓ%гнь ды'шђщъ, и^л^и ды'ма воня'юща прилага'ющи. и^л^и сᲄра'шны эT ѓ'чїю и%скры насыла'ющи.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ χωρὶς δὲ τούτων, ἑνὶ πνεύματι πεσεῖν ἐδύναντο ὑπὸ τῆς δίκης διωχθέντες καὶ λικμηθέντες ὑπὸ πνεύματος δυνάμεώς σου· ἀλλὰ πάντα μέτρῳ καὶ ἀριθμῷ καὶ σταθμῷ διέταξας.
|
и^хже не ᲄо'кмо па'кость можа'ше и^стребиᲄи, н^о и^ ѓ'браꙁъ ё^боя'ся погђби'ти.
|
|
21
|
21
|
|
τὸ γὰρ μεγάλως ἰσχύειν πάρεστί σοι πάντοτε, καὶ κράτει βραχίονός σου τίς ἀντιστήσεται;
|
и^ беꙁъ тњхъ е^ді'нњмъ дх~омъ па'сти мого'ша, эT сђда го'нени, и^ развња'ни эT дх~а си'лы твоея, н^о вся в мњ'рђ и^ число` и^ превњ'съ расмотри'лъ е^си.
|
|
22
|
22
|
|
ὅτι ὡς ροπὴ ἐκ πλαστίγγων ὅλος ὁ κόσμος ἐναντίον σου καὶ ὡς ρανὶς δρόσου ὀρθρινὴ κατελθοῦσα ἐπὶ γῆν.
|
Мно'го б^о мощи тебњ па'че е^сть всегда, и^ державᲇ мы'ш#ца твоея кт^о съпроти'вится.
|
|
23
|
23
|
|
ἐλεεῖς δὲ πάντας, ὅτι πάντα δύνασαι, καὶ παρορᾷς ἁμαρτήματα ἀνθρώπων εἰς μετάνοιαν.
|
и^же ја%ко стра'жнк# въ превњсе тако весь ми'рᲆ преD тобо'ю, и^ ја%ко ка'пля росы` ё'тренїя сходя'щїя на' землю.
|
|
24
|
24
|
|
ἀγαπᾷς γὰρ τὰ ὄντα πάντα καὶ οὐδὲν βδελύσσῃ, ὧν ἐποίησας· οὐδὲ γὰρ ἂν μισῶν τι κατεσκεύασας.
|
ми'лђеши же всњхъ ја^ко вся` мо'жеши, и^ презира'еши грњхи` чл~комъ въ покая'нїе.
|
|
25
|
25
|
|
πῶς δὲ ἔμεινεν ἄν τι, εἰ μὴ σὺ ἠθέλησας ἢ τὸ μὴ κληθὲν ὑπὸ σοῦ διετηρήθη;
|
лю'биши же сђщая вс^я, и^ ничто'же гнђша'еши и^же сътвори'лъ е%си, ни б^о ненави'дящи чт^о ё^краси'лъ е^си.
|
|
26
|
26
|
|
φείδῃ δὲ πάντων, ὅτι σά ἐστι, δέσποτα φιλόψυχε.
|
ка'коже пребысть сїе а^ще ты` не и^ꙁво'ли, и^л^и е^же не нарече'но эT тебе` съхрани'ся.
|
|
Κεφάλαιο 12
|
Глvа, в~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΤΟ γὰρ ἄφθαρτόν σου πνεῦμά ἐστιν ἐν πᾶσι.
|
Нетлњ'нныи б^о дх~ъ твои еs въ всњхъ.
|
|
2
|
2
|
|
διὸ τοὺς παραπίπτοντας κατ᾿ ὀλίγον ἐλέγχεις καὶ ἐν οἷς ἁμαρτάνουσιν ὑπομιμνήσκων νουθετεῖς, ἵνα ἀπαλλαγέντες τῆς κακίας πιστεύσωσιν ἐπὶ σέ, Κύριε.
|
тњмже заблђжа'ющихъ по ма'лњ ѓ^блича'е^ши, и^ в ни'хже съгрњша'юT въспомина'я ё^чи'ши, да премњни'вшеся ѕло'бы вњрђюT в т^я г~и.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ γὰρ τοὺς παλαιοὺς οἰκήτορας τῆς ἁγίας σου γῆς μισήσας
|
и^ дре'внихъ б^о ѓ^бита'телеи ꙁемли` ст~ыя твоея, възненави'дњлъ е^си
|
|
4
|
4
|
|
ἐπὶ τῷ ἔχθιστα πράσσειν ἔργα φαρμακειῶν καὶ τελετὰς ἀνοσίους
|
ради дњя'нїи злы'хъ. вол#швенїи и%хже творя'хђ, и^ жрътвы не прпDбныхъ.
|
|
5
|
5
|
|
τέκνων τε φονέας ἀνελεήμονας καὶ σπλαγχνοφάγων ἀνθρωπίνων σαρκῶν θοῖναν καὶ αἵματος, ἐκ μέσου μύστας θιάσου
|
и^ чадоё^бїец# немлsтивыхъ, и^ ё^тробоја%дцовъ члчsкихъ плотеи и^ кровопїицевъ эT среды ст~ыX і^ и'стинныхъ твои^хъ.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ αὐθέντας γονεῖς ψυχῶν ἀβοηθήτων, ἐβουλήθης ἀπολέσαι διὰ χειρῶν πατέρων ἡμῶν,
|
и^ господїи ро'довъ дш~ъ беспо'мощ#ныхъ въсхотњлъ е^си погђби'ти рђками эTц~ъ на'шихъ.
|
|
7
|
7
|
|
ἵνα ἀξίαν ἀποικίαν δέξηται Θεοῦ παίδων ἡ παρὰ σοὶ πασῶν τιμιωτάτη γῆ.
|
да досто'ино прїимется преселенїе ѓ'трокъ бж~їихъ, и^же ё^ тебе всњхъ дра'жїе е^сть земля`.
|
|
8
|
8
|
|
ἀλλὰ καὶ τούτων ὡς ἀνθρώπων ἐφείσω ἀπέστειλάς τε προδρόμους τοῦ στρατοπέδου σου σφῆκας, ἵνα αὐτοὺς κατὰ βραχὺ ἐξολοθρεύσωσιν.
|
н^о и^ си'мъ ја%ко чл~комъ прости'лъ е^си посла'лъ же е^си преDтекђщихъ во'и твои^хъ ја%ко ѓ%сы, да тњхъ пома'лђ и^стребя'тъ”
|
|
9
|
9
|
|
οὐκ ἀδυνατῶν ἐν παρατάξει ἀσεβεῖς δικαίοις ὑποχειρίους δοῦναι ἢ θηρίοις δεινοῖς ἢ λόγῳ ἀποτόμῳ ὑφ᾿ ἓν ἐκτρῖψαι,
|
Не неси'ленъ бњше въ бра'ни покори'ти нечести'выхъ пра'веднымъ, и^л^и ꙁвњремъ сверњпымъ, и^л^и сло'вђ же'стокђ по е^дїномђ потреби'ти”
|
|
10
|
10
|
|
κρίνων δὲ κατὰ βραχὺ ἐδίδους τόπον μετανοίας, οὐκ ἀγνοῶν ὅτι πονηρὰ ἡ γένεσις αὐτῶν καὶ ἔμφυτος ἡ κακία αὐτῶν καὶ ὅτι οὐ μὴ ἀλλαγῇ ὁ λογισμὸς αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
|
Сђдя'щи же пома'ле дая'ше мњсто покая'нїю, не невњдящи ја%ко лђка'въ е^сть родъ и^хъ и^ е^стестве'ная ѕло'ба и^хъ, и^ ја%ко не премени'тся помышле'нїе иX въ вњки.
|
|
11
|
11
|
|
σπέρμα γὰρ ἦν κατηραμένον ἀπ᾿ ἀρχῆς, οὐδὲ εὐλαβούμενός τινα ἐφ᾿ οἷς ἡμάρτανον ἄδειαν ἐδίδους.
|
сњмя б^о бњ` про'клято эT нача'ла, ниже боја%щися кого эTпђще'нїе дава'ше грњхомъ и^хъ.
|
|
12
|
12
|
|
τίς γὰρ ἐρεῖ· τί ἐποίησας; ἢ τίς ἀντιστήσεται τῷ κρίματί σου; τίς δὲ ἐγκαλέσει σοι κατὰ ἐθνῶν ἀπολωλότων, ἃ σὺ ἐποίησας; ἢ τίς εἰς κατάστασίν σοι ἐλεύσεται ἔκδικος κατὰ ἀδίκων ἀνθρώπων;
|
кт^о б^о речетъ тебњ, чт^о сътвори'лъ е^си, и^л^и кт^о постоитъ проти'вђ сђдђ твое^мђ кт^о по'имеT тебе ѓ^ ја^зы'цехъ поги'бшихъ иXже ты` сътвори, и^л^и кт^о въ преDста'нїе ти прїи'детъ эTм#щая ѓ^ ѓ^би'дящихъ чл~цехъ.
|
|
13
|
13
|
|
οὔτε γὰρ Θεός ἐστι πλὴν σοῦ, ᾧ μέλει περὶ πάντων, ἵνα δείξῃς ὅτι οὐκ ἀδίκως ἔκρινας,
|
нњсть б^о и^нъ б~ъ ра'ꙁвњ тебе и^же ради'тъ ѓ^ всњхъ. да пока'жеши ја%ко не непра'во сђди'лъ е^си,
|
|
14
|
14
|
|
οὔτε βασιλεὺς ἢ τύραννος ἀντοφθαλμῆσαι δυνήσεταί σοι περὶ ὧν ἐκόλασας.
|
ниже цр~ь и^л^и мђчи'тель преD тобою въꙁыска'ти могђтъ и^хж погђби'лъ е^си”
|
|
15
|
15
|
|
δίκαιος δὲ ὢν δικαίως τὰ πάντα διέπεις, αὐτὸν τὸν μὴ ὀφείλοντα κολασθῆναι καταδικάσαι ἀλλότριον ἡγούμενος τῆς σῆς δυνάμεως.
|
Пра'веденъ сы'и, пра'во вся` раз#смотря'е^ши. неполе'знаго же мђчитися ѓсђдиши, и^ чю'жда твори'ши зе'мныя си'лы”
|
|
16
|
16
|
|
ἡ γὰρ ἰσχύς σου δικαιοσύνης ἀρχή, καὶ τὸ πάντων σε δεσπόζειν πάντων φείδεσθαι ποιεῖ.
|
Крњпость б^о твоя ѓ^правда'нїю нача'ло, и^ еже всњхъ тебе владычествовати и^ всњхъ щадњти творитъ.
|
|
17
|
17
|
|
ἰσχὺν γὰρ ἐνδείκνυσαι ἀπιστούμενος ἐπὶ δυνάμεως τελειότητι καὶ ἐν τοῖς εἰδόσι τὸ θράσος ἐξελέγχεις.
|
крњпость б^о пока'жеши невњрђющемђ въ си'лњ съврьше'нњи, и^ въ невњдђщихъ дрьзость ѓ^бличиj
|
|
18
|
18
|
|
σὺ δὲ δεσπόζων ἰσχύος ἐν ἐπιεικείᾳ κρίνεις καὶ μετὰ πολλῆς φειδοῦς διοικεῖς ἡμᾶς· πάρεστι γάρ σοι, ὅταν θέλῃς, τὸ δύνασθαι.
|
ты' же влDко си'лныи въ кро'тости сђдиши, и^ съ вели'кимъ щаде'нїемъ разъсматря'еши наs” С тобо'ю б^о е^сть е^гда хо'щеши мощи`,
|
|
19
|
19
|
|
᾿Εδίδαξας δέ σου τὸν λαὸν διά τῶν τοιούτων ἔργων, ὅτι δεῖ τὸν δίκαιον εἶναι φιλάνθρωπον· καὶ εὐέλπιδας ἐποίησας τοὺς υἱούς σου ὅτι δίδως ἐπὶ ἁμαρτήμασι μετάνοιαν.
|
наё^чиl же е^си лю'ди своя си'цевыX ра'ди дњл#, ја%ко подоба'етъ пра'ведномђ бы'ти чл~колю'бцђ. и^ въ бл~гоё^пова'нїи сътвори'лъ е^си сн~ы твоя, ја%ко дае'ши ѓ^ грњсехъ покая'нїе”
|
|
20
|
20
|
|
εἰ γὰρ ἐχθροὺς παίδων σου καὶ ὀφειλομένους θανάτῳ μετὰ τοσαύτης ἐτιμώρησας προσοχῆς καὶ διέσεως, δοὺς χρόνους καὶ τόπον, δι᾿ ὧν ἀπαλλαγῶσι τῆς κακίας,
|
А$ще б^о вра'г# ѓ%трокъ твои^хъ и^ длъжныX смр~ти, и^ съ си'цевыми мђчилъ е^си въ имњнїемъ и^ млsтїю, дая'и лњта и^ мњсто и%миже и^ꙁмњня'тся ѕло'бы.
|
|
21
|
21
|
|
μετὰ πόσης ἀκριβείας ἔκρινας τοὺς υἱούς σου, ὧν τοῖς πατράσιν ὅρκους καὶ συνθήκας ἔδωκας ἀγαθῶν ὑποσχέσεων;
|
с коли'кимъ прилежа'нїемъ сђди'лᲆ е^си сн~ы твоя. и^хже эTц~емъ кля'твы завњща'нїя далъ е^си бл~гихъ въꙁдержа'нїи.
|
|
22
|
22
|
|
῾Ημᾶς οὖν παιδεύων τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν ἐν μυριότητι μαστιγοῖς, ἵνα σου τὴν ἀγαθότητα μεριμνῶμεν κρίνοντες, κρινόμενοι δὲ προσδοκῶμεν ἔλεος.
|
насъ ё^бо накаꙁђя, враги` наша т#ма'ми бїеши. да бл~госты'ню твою помышля'еM сђдя'щи, сђди'ми же ча'емъ млsти.
|
|
23
|
23
|
|
ὅθεν καὶ τοὺς ἐν ἀφροσύνῃ ζωῆς βιώσαντας ἀδίκους διὰ τῶν ἰδίων ἐβασάνισας βδελυγμάτων·
|
эTню'дђже и^ непра'ведныхъ въ беꙁђмїи жи'вшиX живо'тъ. своиствеными и^хъ мрь'ꙁостями мђчилъ е^си”
|
|
24
|
24
|
|
καὶ γὰρ τῶν πλάνης ὁδῶν μακρότερον ἐπλανήθησαν, θεοὺς ὑπολαμβάνοντες τὰ καὶ ἐν ζῴοις τῶν ἐχθρῶν ἄτιμα, νηπίων δίκην ἀφρόνων ψευσθέντες.
|
И$б^о въ ꙁаблђже'нїе пђтїи должа'е блђди'ша, боги` мнњша ја%же въ животныхъ, врагоM беꙁᲆче'стна, младенецъ безMђныхъ м#щенїе лжђще”
|
|
25
|
25
|
|
διὰ τοῦτο ὡς παισὶν ἀλογίστοις τὴν κρίσιν εἰς ἐμπαιγμὸν ἔπεμψας.
|
Тњмже ја%ко ѓ^трокоM безъслове'сныM сђдъ в# порђга'нїе посла'лъ е^си.
|
|
26
|
26
|
|
οἱ δὲ παιγνίοις ἐπιτιμήσεως μὴ νουθετηθέντες ἀξίαν Θεοῦ κρίσιν πειράσουσιν.
|
и^же порђга'ньми ꙁапреще'нїя не наё^чи'шася, досто'ина сђда бж~їя и^скђсяT”
|
|
27
|
27
|
|
ἐφ᾿ οἷς γὰρ αὐτοὶ πάσχοντες ἠγανάκτουν, ἐπὶ τούτοις, οὓς ἐδόκουν θεούς, ἐν αὐτοῖς κολαζόμενοι, ἰδόντες ὃν πάλαι ἠρνοῦντο εἰδέναι Θεὸν ἐπέγνωσαν ἀληθῆ· διὸ καὶ τὸ τέρμα τῆς καταδίκης ἐπ᾿ αὐτοὺς ἐπῆλθεν.
|
В ниX же б^о сїи страдахђ нђжда'хђся ѓ^ сихъ и^хже мня'хђ боги`. в ни'хᲆ мђчи'ми бњша вњдђще е^гоже прежде эTмњта'хђся ꙁнати
|
|
Κεφάλαιο 13
|
Глvа, г~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΜΑΤΑΙΟΙ μὲν γὰρ πάντες ἄνθρωποι φύσει, οἷς παρῆν Θεοῦ ἀγνωσία καὶ ἐκ τῶν ὁρωμένων ἀγαθῶν οὐκ ἴσχυσαν εἰδέναι τὸν ὄντα οὔτε τοῖς ἔργοις προσχόντες ἐπέγνωσαν τὸν τεχνίτην·
|
Сђе'тниy ё^бо вс^и чл~ци, в ниXже не поDлежиT премђдрость ѓ% бѕ~њ. и^ эT ви'димых# бл~гъ не мого'ша враꙁђмњти сђщаго. н^и дњлахъ вне'млющи познаша хитрьца.
|
|
2
|
2
|
|
ἀλλ᾿ ἢ πῦρ ἢ πνεῦμα ἢ ταχινὸν ἀέρα ἢ κύκλον ἄστρων ἢ βίαιον ὕδωρ ἢ φωστῆρας οὐρανοῦ πρυτάνεις κόσμου θεοὺς ἐνόμισαν.
|
но и^ли ѓ%гнь, ил^и дх~ъ, и^ли скоръ воꙁдђхъ, и^ли вњнецъ ѕвњзда'мъ, и^ли зњлнђю во'дђ, и^ли свњтила нбsныи` стро'ители ми'рђ, бл~гы възакони'ша,
|
|
3
|
3
|
|
ὧν εἰ μὲν τῇ καλλονῇ τερπόμενοι ταῦτα θεοὺς ὑπελάμβανον, γνώτωσαν πόσῳ τούτων ὁ δεσπότης ἐστὶ βελτίων, ὁ γὰρ τοῦ κάλλους γενεσιάρχης ἔκτισεν αὐτά·
|
иXже красотою ё^слажа'ющеся боги мнњша” да ё^вњдятъ колико сиX влDка лђчши. красоты б^о родонача'лникъ соꙁда я&.
|
|
4
|
4
|
|
εἰ δὲ δύναμιν καὶ ἐνέργειαν ἐκπλαγέντες νοησάτωσαν ἀπ᾿ αὐτῶν πόσῳ ὁ κατασκευάσας αὐτὰ δυνατώτερός ἐστιν·
|
а^щеy си'лњ и^ дња'нїю ё^дивляюTся, да раꙁђмњюT эT ниX колико съᲄворивыи сїя силнњишїи еs.
|
|
5
|
5
|
|
ἐκ γὰρ μεγέθους καλλονῆς κτισμάτων ἀναλόγως ὁ γενεσιουργὸς αὐτῶν θεωρεῖται.
|
эT велі'чесᲄва б^о красоты и^зда'нїи неи^згл~ан#ныи рододњлаᲄель иX вњдTњся.
|
|
6
|
6
|
|
ἀλλ᾿ ὅμως ἐπὶ τούτοις ἔστι μέμψις ὀλίγη, καὶ γὰρ αὐτοὶ τάχα πλανῶνται Θεὸν ζητοῦντες καὶ θέλοντες εὑρεῖν·
|
н^о ѓ^баq ѓ^ сиX е^сть ё^ничиженїе ма'ло, и^бо са'ми сїи въскорњ прельщаюTся бг~а и%щђщи и^ хотящи ѓ^брњсᲄи.
|
|
7
|
7
|
|
ἐν γὰρ τοῖς ἔργοις αὐτοῦ ἀναστρεφόμενοι διερευνῶσι καὶ πείθονται τῇ ὄψει, ὅτι καλὰ τὰ βλεπόμενα.
|
въ дњлеX б^о е^го живђще ислњдђюT, и^ совњтђюTся ꙁра'комъ ја%ко бл~га ви'димая,
|
|
8
|
8
|
|
πάλιν δὲ οὐδ᾿ αὐτοὶ συγγνωστοί·
|
паки ни'же сїи прощени,
|
|
9
|
9
|
|
εἰ γὰρ τοσοῦτον ἴσχυσαν εἰδέναι, ἵνα δύνωνται στοχάσασθαι τὸν αἰῶνα, τὸν τούτων δεσπότην πῶς τάχιον οὐχ εὗρον;
|
а^ще б^о толикаго воꙁмогоша вњ'дњти, да могђтъ съꙁрњти вњ'къ. си'хже влDки како скоро не ѓ^брњтоша.
|
|
10
|
10
|
|
Ταλαίπωροι δὲ καὶ ἐν νεκροῖς αἱ ἐλπίδες αὐτῶν, οἵτινες ἐκάλεσαν θεοὺς ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων, χρυσὸν καὶ ἄργυρον τέχνης ἐμμελέτημα καὶ ἀπεικάσματα ζῴων ἢ λίθον ἄχρηστον χειρὸς ἔργον ἀρχαίας.
|
ѓ^каа'ни же сђть и^ въ мр~твыхъ ё^пова'нїа иX, и^же призваша бо'ги дњлъ рђк# чл~ческихᲆ. зла'то и^ сребро` хитросᲄи ё^мышленїе, и^ подобїя животныX, и^ли ка'мени неключи'маго дњло рђки дре'внеи”
|
|
11
|
11
|
|
εἰ δὲ καί τις ὑλοτόμος τέκνων εὐκίνητον φυτὸν ἐκπρίσας περιέξυσεν εὐμαθῶς πάντα τὸν φλοιὸν αὐτοῦ καὶ τεχνησάμενος εὐπρεπῶς κατεσκεύασε χρήσιμον σκεῦος εἰς ὑπηρεσίαν ζωῆς,
|
А$ще же кт^о веще сњчецᲆ текто'н#, эT лњса древо право эTсњчеT и^ ѓ^тешеT бл~гоё^чне вс^ю корђ` е^го, и^ хитрᲆствђя бл~голњпне сᲆтвориT добр# сосDђ въ сᲆжиᲄїе живота,
|
|
12
|
12
|
|
τὰ δὲ ἀποβλήματα τῆς ἐργασίας εἰς ἑτοιμασίαν τροφῆς ἀναλώσας ἐνεπλήσθη·
|
проданїе же дњ'ла на ё^готова'нїе бра'шна и^ꙁдав# насытиs.
|
|
13
|
13
|
|
τὸ δὲ ἐξ αὐτῶν ἀπόβλημα εἰς οὐθὲν εὔχρηστον, ξύλον σκολιὸν καὶ ὄζοις συμπεφηκός, λαβὼν ἔγλυψεν ἐν ἐπιμελείᾳ ἀργίας αὐτοῦ καὶ ἐμπειρίᾳ συνέσεως ἐτύπωσεν αὐτό, ἀπείκασεν αὐτὸ εἰκόνι ἀνθρώπου
|
і^ и^ꙁмњнено е^же эT ниX ни въчтоy бл~гопотребно, древо кри'во сђчїа поlно, прїиM и^зваа сᲆ расђжденїеM меDлњнїя свое^го. и^ во и^скђсњ ра'ꙁђма и^ꙁъѓ^бра'ꙁи е^го, и^ ё^подоби е^го ѓ%браꙁђ чл~чђ,
|
|
14
|
14
|
|
ἢ ζῴῳ τινὶ εὐτελεῖ ὡμοίωσεν αὐτό, καταχρίσας μίλτῳ καὶ φύκει ἐρυθήνας χρόαν αὐτοῦ, καὶ πᾶσαν κηλῖδα τὴν ἐν αὐτῷ καταχρίσας
|
и^ли нᲇкое^мђ живоTномђ. и^ помаꙁа е^го шарами раꙁли'кими и^ ѓ^чер#мни ма'сᲄь е^го, и^ всякъ порокъ и^же на немъ е^сть ниꙁма'ꙁа.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ποιήσας αὐτῷ αὐτοῦ ἄξιον οἴκημα, ἐν τοίχῳ ἔθηκεν αὐτὸ ἀσφαλισάμενος σιδήρῳ.
|
и^ сътвори е^мђ досᲄо'ино ѓ^бита'нїе, и^ на стњнњ поста'ви е&, и^ ё^крњпивши желњꙁоM
|
|
16
|
16
|
|
ἵνα μὲν οὖν μὴ καταπέσῃ, προενόησεν αὐτοῦ εἰδὼς ὅτι ἀδυνατεῖ ἑαυτῷ βοηθῆσαι· καὶ γάρ ἐστιν εἰκὼν καὶ χρείαν ἔχει βοηθείας.
|
да не ё^бо падетъ проꙁрњ е&. вњ'дыи ја%ко не мо'жеT помощи себњ, и^б^о и%доl е^сть, и^ требњ е^сть е^мђ помощи.
|
|
17
|
17
|
|
περὶ δὲ κτημάτων καὶ γάμων αὐτοῦ καὶ τέκνων προσευχόμενος, οὐκ αἰσχύνεται τῷ ἀψύχῳ προσλαλῶν καὶ περὶ μὲν ὑγιείας τὸ ἀσθενὲς ἐπικαλεῖται,
|
ѓ^ притяжанїях же и^ ѓ^ брацXњ е^го и^ чадњхъ моляся, не стыди'тся къ беꙁᲆдђшномђ гл~я.
|
|
18
|
18
|
|
περὶ δὲ ζωῆς τὸν νεκρὸν ἀξιοῖ, περὶ δὲ ἐπικουρίας τὸ ἀπειρότατον ἱκετεύει, περὶ δὲ ὁδοιπορίας τὸ μηδὲ βάσει χρῆσθαι δυνάμενον,
|
и^ ѓ^ ꙁдра'вїю ё^бо не'мощнаго приꙁыва'етъ, и^ за живоT мрътваго мо'лиT, и^ въ помо'щъ неключи'мђ призовеT.
|
|
19
|
19
|
|
περὶ δὲ πορισμοῦ καὶ ἐργασίας καὶ χειρῶν ἐπιτυχίας τὸ ἀδρανέστατον ταῖς χερσὶν εὐδράνειαν αἰτεῖται.
|
і^ ѓ^ пђтьше'сᲄвїи про'ситъ и%же ходи'ти не мо'жет#, и^ притяжанїи и^ дња'нїю и^ рђкотвер#женїя некрњпкаго рђками и^ мђжества про'ситᲆ эT него`, и^же всXњ е^сть не'мощнњи”
|
|
Κεφάλαιο 14
|
Глvа, д~і”
|
|
1
|
1
|
|
Πλοῦν τις πάλιν στελλόμενος καὶ ἄγρια μέλλων διοδεύειν κύματα, τοῦ φέροντος αὐτὸν πλοίου σαθρότερον ξύλον ἐπιβοᾶται.
|
Плы'ти паки кт^о помы'слиT, и^ сверњпыя волны` преходи'ти. нося'щаго е^го корабля` тлᲇннњишаго дре'ва приꙁыва'етᲆ”
|
|
2
|
2
|
|
ἐκεῖνο μὲν γὰρ ὄρεξις πορισμῶν ἐπενόησε, τεχνῖτις δὲ σοφίᾳ κατεσκεύασεν·
|
ѓ%ное же ё^бо похотњнїе къ снабдњнїю смы'слилъ, хи'трец же мђ'дростїю содњла”
|
|
3
|
3
|
|
ἡ δὲ σή, πάτερ, διακυβερνᾷ πρόνοια, ὅτι ἔδωκας καὶ ἐν θαλάσσῃ ὁδὸν καὶ ἐν κύμασι τρίβον ἀσφαλῆ,
|
Ты же эTч~е състроа'еши пораꙁђмᲇнїе, ја%ко далъ е^си и^ въ мори пђть, и^ въ волнаX стеѕю крњпча'ишђ
|
|
4
|
4
|
|
δεικνὺς ὅτι δύνασαι ἐκ παντὸς σώζειν, ἵνα κἂν ἄνευ τέχνης τις ἐπιβῇ.
|
покаꙁђющи ја%ко си'ленъ е^си эT вся'кого спасти, да а%ще и^ беꙁъ хђдожества кт^о въꙁыидетъ.
|
|
5
|
5
|
|
θέλεις δὲ μή ἀργὰ εἶναι τὰ τῆς σοφίας σου ἔργα, διὰ τοῦτο καὶ ἐλαχίστῳ ξύλῳ πιστεύουσιν ἄνθρωποι ψυχὰς καὶ διελθόντες κλύδωνα σχεδίᾳ διεσώθησαν.
|
хо'щеши же да не бђдђтᲆ праꙁни дњла премђ'дросᲄи твое'а, сего ради и^ мало'мђ дре'вђ, въвњря'ютъ чл~цы дш~а своа” и^ преходя'ще влъны корабльцемъ и^ꙁбавле'ни сђть.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἀρχῆς γὰρ ἀπολλυμένων ὑπερηφάνων γιγάντων, ἡ ἐλπὶς τοῦ κόσμου ἐπὶ σχεδίας καταφυγοῦσα ἀπέλιπεν αἰῶνι σπέρμα γενέσεως τῇ σῇ κυβερνηθεῖσα χειρί.
|
и эT нача'ла б^о погибшихъ го'рдыX гигаnтовъ” Оу^пова'нїе мира въ корабльци и^ꙁбњжа, ѓ^ста'ви вњкђ сњмя рожденїя, рђкою твое'ю ё^строе'но”
|
|
7
|
7
|
|
εὐλόγηται γὰρ ξύλον, δι᾿ οὗ γίνεται δικαιοσύνη·
|
Блsвитъ б^о ся дре'во и%мже быва'етъ ѓ^правда'нїе,
|
|
8
|
8
|
|
τὸ χειροποίητον δέ, ἐπικατάρατον αὐτὸν καὶ ὁ ποιήσας αὐτό, ὅτι ὁ μὲν εἰργάζετο, τὸ δὲ φθαρτὸν θεὸς ὠνομάσθη.
|
рђкоᲄворенїе же прокляᲄо е^сᲄь і^ и^же съᲄвори е^го. ја%ко е^же содњла тлњнное, б~а и^менова.
|
|
9
|
9
|
|
ἐν ἴσῳ γὰρ μισητὰ Θεῷ καὶ ὁ ἀσεβῶν καὶ ἡ ἀσέβεια αὐτοῦ·
|
въ равне б^о ненави'дима сђть б~ђ нечествђя'и и^ нечестїе е^го.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ γὰρ τὸ πραχθὲν σὺν τῷ δράσαντι κολασθήσεται.
|
и^б^о сътвореное съ сотворшимъ ё^мђ'чится”
|
|
11
|
11
|
|
διὰ τοῦτο καὶ ἐν εἰδώλοις ἐθνῶν ἐπισκοπὴ ἔσται, ὅτι ἐν κτίσματι Θεοῦ εἰς βδέλυγμα ἐγενήθησαν καὶ εἰς σκάνδαλα ψυχαῖς ἀνθρώπων καὶ εἰς παγίδα ποσὶν ἀφρόνων.
|
Сего ради и^ въ и%долехъ ја^ꙁы'ческихъ не бђдетъ расмоᲄренїе, ја%ко въ сᲆтворенїю бж~їеM въ мръꙁость сътворени сђть. и^ въ соблаꙁнъ дш~амъ чл~ческиM, и^ в сњть нога'мъ бђи^хъ.
|
|
12
|
12
|
|
᾿Αρχὴ γὰρ πορνείας ἐπίνοια εἰδώλων, εὕρεσις δὲ αὐτῶν φθορὰ ζωῆς.
|
начало б^о блђженїа е^сть вънима'нїе и%долехъ, ѓ^брњтенїе и^хъ ради тлњнїе живота` е^сть”
|
|
13
|
13
|
|
οὔτε γὰρ ἦν ἀπ᾿ ἀρχῆς, οὔτε εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται·
|
ниже б^о бњ` эT нача'ла, ниже бђдетъ въ вњки.
|
|
14
|
14
|
|
κενοδοξίᾳ γὰρ ἀνθρώπων εἰσῆλθεν εἰς κόσμον, καὶ διὰ τοῦτο σύντομον αὐτῶν τέλος ἐπενοήθη.
|
тщесла'вїе б^о чл~къ вни'де въ ми'ръ, и^ сего ради кратокъ и^хъ конецъ въмњнися”
|
|
15
|
15
|
|
ἀώρῳ γὰρ πένθει τρυχόμενος πατήρ, τοῦ ταχέως ἀφαιρεθέντος τέκνου εἰκόνα ποιήσας, τὸν τότε νεκρὸν ἄνθρωπον νῦν ὡς Θεὸν ἐτίμησε καὶ παρέδωκε τοῖς ὑποχειρίοις μυστήρια καὶ τελετάς.
|
Го'рькимъ б^о пла'чемъ сњтђ'я эTц~ъ скоро восхищенаго чада ѓ%браZ сътвори” Є$гоже тогда` чл~ка мр~тва. нн~њ ја%ко б~а чествова'ша. и^ предаде поDрђчнымъ та'ины и^ жрътвы”
|
|
16
|
16
|
|
εἶτα ἐν χρόνῳ κρατυνθὲν τὸ ἀσεβὲς ἔθος ὡς νόμος ἐφυλάχθη, καὶ τυράννων ἐπιταγαῖς ἐθρησκεύετο τὰ γλυπτά,
|
потомᲆ въ время въꙁмо'же нечестивыи ѓ^быча'и ја%ко ꙁаконъ съхраненᲆ е^сть, и^ мђчителеи повеленїемъ чествова'хђся и^ꙁвая'нная.
|
|
17
|
17
|
|
οὓς ἐν ὄψει μὴ δυνάμενοι τιμᾶν ἄνθρωποι διὰ τὸ μακρὰν οἰκεῖν, τὴν πόρρωθεν ὄψιν ἀνατυπωσάμενοι, ἐμφανῆ εἰκόνα τοῦ τιμωμένου βασιλέως ἐποίησαν, ἵνα τὸν ἀπόντα ὡς παρόντα κολακεύωσι διὰ τῆς σπουδῆς.
|
и%хже в лице не могђще чествовати чл~цы далняго ради ѓ^бита'нїя, и^ꙁдалеча же ѓ%браꙁъ и^ꙁᲆѓ^браженъ и^ꙁнесенъ е^сть ја^вля'ющи ѓ%браꙁъ цр~евъ е^гоже чествовати сътвори'ша. да эTстоя'щаго ја%ко настоа'щаго чествђ'ютᲆ съ прилежанїемъ.
|
|
18
|
18
|
|
εἰς ἐπίτασιν δὲ θρησκείας καὶ τοὺς ἀγνοοῦντας ἡ τοῦ τεχνίτου προετρέψατο φιλοτιμία·
|
вᲆ повеленїе за'кона и^ не раꙁђмњ'ющиX хђдожника и^ꙁмњняше любочестїе.
|
|
19
|
19
|
|
ὁ μὲν γὰρ τάχα τῷ κρατοῦντι βουλόμενος ἀρέσαι, ἐξεβιάσατο τῇ τέχνῃ τὴν ὁμοιότητα ἐπὶ τὸ κάλλιον·
|
се'и б^о хотя ё^годи'ти дрᲆжателю принђдися хи'тросᲄїю свое'ю да подобїе на'ипаче въѓ^браꙁитъ”
|
|
20
|
20
|
|
τὸ δὲ πλῆθος ἐφελκόμενον διὰ τὸ εὔχαρι τῆς ἐργασίας, τὸν πρὸ ὀλίγου τιμηθέντα ἄνθρωπον νῦν σέβασμα ἐλογίσαντο.
|
Мно'жество же чл~кᲆ и^з#влечено блгDти дњланїя ради. въ ма'лњ чесᲄвованаго чл~ка, и^ нн~њ б~а въмњни'ша.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ τοῦτο ἐγένετο τῷ βίῳ εἰς ἔνεδρον, ὅτι ἢ συμφορᾷ ἢ τυραννίδι δουλεύσαντες ἄνθρωποι τὸ ἀκοινώνητον ὄνομα λίθοις καὶ ξύλοις περιέθεσαν.
|
и^ сїе бысть жи'тїю въ лая'нїе, ја%ко ласканїю и^л^и мђчительствђ послђжи'ша чл~цы, ја%ко не ѓ^бщено и^мя ка'менїеM и^ древомъ ѓ^бложи'ша”
|
|
22
|
22
|
|
Εἶτ᾿ οὐκ ἤρκεσε τὸ πλανᾶσθαι περὶ τὴν τοῦ Θεοῦ γνῶσιν, ἀλλὰ καὶ μεγάλῳ ζῶντες ἀγνοίας πολέμῳ τὰ τοσαῦτα κακὰ εἰρήνην προσαγορεύουσιν.
|
Посемᲆ и^ не довлњша прельщатися ѓ бж~їю ра'ꙁђмњ, но и^ въ велицᲇ живђще беꙁђмїи бра'ни, сицевая зла'я миръ и^менђюT.
|
|
23
|
23
|
|
ἢ γὰρ τεκνοφόνους τελετὰς ἢ κρύφια μυστήρια ἢ ἐμμανεῖς ἐξ ἄλλων θεσμῶν κώμους ἄγοντες,
|
и^ли сн~оё^бїиство жрђще, и^ли съкровеныя жрътвы творя'ще, и^ли неи^стовъства эT и^ныX сложенїи подобїя приводя'ще.
|
|
24
|
24
|
|
οὔτε βίους οὔτε γάμους καθαροὺς ἔτι φυλάσσουσιν, ἕτερος δ᾿ ἕτερον ἢ λοχῶν ἀναιρεῖ ἢ νοθεύων ὀδυνᾷ.
|
ниже живота ниже браковъ чи'сто е^ще съхраня'тъ, е^теръ е^тераго и^ли дреколемъ ё^бива'етъ, и^ли блюдя'щи ѓ^скор#бляеT.
|
|
25
|
25
|
|
πάντας δ᾿ ἐπιμὶξ ἔχει αἷμα καὶ φόνος, κλοπὴ καὶ δόλος, φθορά, ἀπιστία, ταραχή, ἐπιορκία, θόρυβος ἀγαθῶν,
|
вся же смњшена сђть, кро'вь и^ ё^бїисᲄво, татьба, и^ лесть, и^стлњнїе, и^ невњръсᲄвїе, и^ смђщенїе, заклинанїе, молва, бл~гыX
|
|
26
|
26
|
|
χάριτος ἀμνησία, ψυχῶν μιασμός, γενέσεως ἐναλλαγή, γάμων ἀταξία, μοιχεία καὶ ἀσέλγεια.
|
блгDти не в#спомяновенїе, дш~амъ ѓ^скверненїе, роженїю премњненїе, бракомᲆ бесчинїе, прелюбодња'нїе стђдодњ'анїе”
|
|
27
|
27
|
|
ἡ γὰρ τῶν ἀνωνύμων εἰδώλων θρησκεία παντὸς ἀρχὴ κακοῦ καὶ αἰτία καὶ πέρας ἐστίν·
|
Не и^менована б^о и%доломъ слђженїя, начало всњмъ ꙁлы'мъ и^ вина и^ конецъ е^сть.
|
|
28
|
28
|
|
ἢ γὰρ εὐφραινόμενοι μεμήνασιν ἢ προφητεύουσι ψευδῆ ἢ ζῶσιν ἀδίκως ἢ ἐπιορκοῦσι ταχέως·
|
и^ли е^гда` веселятся неи^стоvствђ'ютъ, и^ли пророкђюT ло'жная, и^ли живђтъ неправеDне, и^ли ꙁаклина'ются скоро.
|
|
29
|
29
|
|
ἀψύχοις γὰρ πεποιθότες εἰδώλοις κακῶς ὀμόσαντες, ἀδικηθῆναι οὐ προσδέχονται.
|
беꙁдђшныM б^о и%долоM надњ'ются, ѕл^њ кленђщеся
|
|
30
|
30
|
|
ἀμφότερα δὲ αὐτοὺς μετελεύσεται τὰ δίκαια, ὅτι κακῶς ἐφρόνησαν περὶ Θεοῦ προσχόντες εἰδώλοις καὶ ἀδίκως ὤμοσαν ἐν δόλῳ καταφρονήσαντες ὁσιότητος·
|
во льсᲄи низᲆмђдрђюще преподобїе.
|
|
31
|
31
|
|
οὐ γὰρ ἡ τῶν ὀμνυομένων δύναμις, ἀλλ᾿ ἡ τῶν ἁμαρτανόντων δίκη ἐπεξέρχεται ἀεὶ τὴν τῶν ἀδίκων παράβασιν.
|
не бо си'ла кленђщихъ, н^о съгрњша'ющимᲆ сђдъ приходитъ вы'нђ за престђпленїе неправеDнымъ”
|
|
Κεφάλαιο 15
|
Глvа, е~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΣΥ δὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν χρηστὸς καὶ ἀληθής, μακρόθυμος καὶ ἐν ἐλέει διοικῶν τὰ πάντα.
|
Ты же б~ъ нашъ бл~гъ и^стинеn е^си, долготръпеливъ и^ ми'лостивъ расмотря'я вс^я.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ γὰρ ἐὰν ἁμάρτωμεν, σοί ἐσμεν, εἰδότες σου τὸ κράτος· οὐχ ἁμαρτησόμεθα δέ, εἰδότες ὅτι σοὶ λελογίσμεθα.
|
и^б^о а^ще съгрњшае^м# твои` е^смы` вњдђще деrжа'вђ ᲄвою. и^ а'ще не съгрњша'емъ вњмы ја%ко тебњ въмњнихомся.
|
|
3
|
3
|
|
τὸ γὰρ ἐπίστασθαί σε ὁλόκληρος δικαιοσύνη, καὶ εἰδέναι τὸ κράτος σου ρίζα ἀθανασίας.
|
позна'ти б^о тебе вс^есъвръшена е^сть пра'вда, и^ вњдњти си'лђ твою ко'рень е^сть бесмр~тїя”
|
|
4
|
4
|
|
οὔτε γὰρ ἐπλάνησεν ἡμᾶς ἀνθρώπων κακότεχνος ἐπίνοια, οὐδὲ σκιαγράφων πόνος ἄκαρπος, εἶδος σπιλωθὲν χρώμασι διηλλαγμένοις,
|
Ниже б^о прельсти на'съ чл~къ ѕл~охи'трьныхъ помышленїе, ниже сњнїю пи'саныи. трDђ бес плода ѓ%бразъ и^зваянᲆ различными виды,
|
|
5
|
5
|
|
ὧν ὄψις ἄφροσιν εἰς ὄνειδος ἔρχεται, ποθεῖ τε νεκρᾶς εἰκόνος εἶδος ἄπνουν.
|
и^же дасть безђмномђ похотњнїе, и^ любятъ мр~твыX ѓ^бразовъ виды безъ дш~я.
|
|
6
|
6
|
|
κακῶν ἐρασταὶ ἄξιοί τε τοιούτων ἐλπίδων, καὶ οἱ δρῶντες καὶ οἱ ποθοῦντες καὶ οἱ σεβόμενοι.
|
тњмже лђкавымъ любители достоини смр~ти сђть, и^же творятъ таковая ја%коже чествђютъ и^миже дњиствђютъ и^хже любятъ”
|
|
7
|
7
|
|
Καὶ γὰρ κεραμεὺς ἁπαλὴν γῆν θλίβων ἐπίμοχθον πλάσσει πρὸς ὑπηρεσίαν ἡμῶν ἓν ἕκαστον· ἀλλ᾿ ἐκ τοῦ αὐτοῦ πηλοῦ ἀνεπλάσατο τά τε τῶν καθαρῶν ἔργων δοῦλα σκεύη τά τε ἐναντία, πάνθ᾿ ὁμοίως· τούτων δὲ ἑκατέρου τίς ἑκάστῳ ἐστὶν ἡ χρῆσις, κριτὴς ὁ πηλουργός·
|
И$бо скђделникъ мя'къкїя земля` мнђщи съ трђдомъ дњла'етъ, ко и^зъѓ^билїю насъ кое^гождо. но эT сего же бренїя соꙁда, и^ ја%же чи'стыхᲆ дњлъ слђженїя сосђды и^ съпротивныя же вся` подобне. сиX же и^ на кое^гождо е^сᲄь потреба, сђдїя е^сть бренодњ'латель.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ κακόμοχθος θεὸν μάταιον ἐκ τοῦ αὐτοῦ πλάσσει πηλοῦ, ὃς πρὸ μικροῦ γῆς γεννηθεὶς μετ᾿ ὀλίγον πορεύεται ἐξ ἧς ἐλήφθη, τὸ τῆς ψυχῆς ἀπαιτηθεὶς χρέος.
|
и^ ꙁл^отрђдникъ бога сђетна эT сегоже творитъ бренїя” И$же въ ма'лњ преже эT ꙁемли сътворенъ бысть, и^ по ма'лњ и%детъ и^ꙁ нея'же въспрїя'тъ бы'сть дш~ею домъ”
|
|
9
|
9
|
|
ἀλλ᾿ ἔστιν αὐτῷ φροντὶς οὐχ ὅτι μέλλει κάμνειν, ἀλλ᾿ ὅτι βραχυτελῆ βίον ἔχει, ἀλλ᾿ ἀντερείδεται μέν χρυσουργοῖς καὶ ἀργυροχόοις, χαλκοπλάστας τε μιμεῖται καὶ δόξαν ἡγεῖται ὅτι κίβδηλα πλάσσει.
|
тяжетно е^сть и^хᲆ прилежа'нїе, не помышля'а ја%ко бђдетᲆ твори'ти” ниже ја%ко крато конечно житїе и%маT, зла'тодњлателемъ и^ сребро`лїятелемъ, и^ мњ'ди зда'телемъ подоби'ся, и^ сла'вђ мнитъ и^же хи'тре дњла'етъ”
|
|
10
|
10
|
|
σποδὸς ἡ καρδία αὐτοῦ, καὶ γῆς εὐτελεστέρα ἡ ἐλπὶς αὐτοῦ, πηλοῦ τε ἀτιμότερος ὁ βίος αὐτοῦ,
|
Пепелъ б^о е^сть срDце е^го, и^ ꙁемля` про'ста ё^пова'нїе е^го, и^ бренїя хђж#ши животъ е^го,
|
|
11
|
11
|
|
ὅτι ἠγνόησε τὸν πλάσαντα αὐτὸν καὶ τὸν ἐμπνεύσαντα αὐτῷ ψυχὴν ἐνεργοῦσαν καὶ ἐμφυσήσαντα πνεῦμα ζωτικόν·
|
ја%ко не ё^вњде съꙁда'вшаго е^го, и^ воDхнђвшаго е^мђ дш~ђ дњлателнђ. и^ въд#хнђвшаго дх~ъ животныи.
|
|
12
|
12
|
|
ἀλλ᾿ ἐλογίσαντο παίγνιον εἶναι τὴν ζωὴν ἡμῶν καὶ τὸν βίον πανηγυρισμὸν ἐπικερδῆ· δεῖν γάρ φησιν ὅθεν δή, κἂν ἐκ κακοῦ, πορίζειν.
|
н^о въмњниша порђга'нїе быти животъ на'шъ, и^ житїе вс^е ё^празнено е^сть на приѓ^брњтенїе” Подоба'етъ б^о рещи эTнђдђже а^ще и^ эT ꙁл^а приѓ^бристи.
|
|
13
|
13
|
|
οὗτος γὰρ παρὰ πάντας οἶδεν ὅτι ἁμαρτάνει, ὕλης γεώδους εὔθραυστα σκεύη καὶ γλυπτὰ δημιουργῶν.
|
се'и б^о паче всXњ вњдњ ја%ко съгрњша'етᲆ, вещи ꙁе'мленыя съкрђшены сосђды і^ и^ꙁвая'нїя рододњлныхъ.
|
|
14
|
14
|
|
πάντες δ᾿ ἀφρονέστατοι καὶ τάλαντες ὑπὲρ ψυχὴν νηπίου οἱ ἐχθροὶ τοῦ λαοῦ σου καταδυναστεύσαντες αὐτόν,
|
всњ же пребеꙁђмнњишїи и^ беꙁъчестнњиши, паче дш~и младеnца, вра'ѕи людїи твои^хъ понђди'вшїи их#.
|
|
15
|
15
|
|
ὅτι καὶ πάντα εἴδωλα τῶν ἐθνῶν ἐλογίσαντο θεούς, οἷς οὔτε ὀμμάτων χρῆσις εἰς ὅρασιν οὔτε ρῖνες εἰς συνολκὴν ἀέρος οὔτε ὦτα ἀκούειν οὔτε δάκτυλοι χειρῶν εἰς ψηλάφησιν, καὶ οἱ πόδες αὐτῶν ἀργοὶ πρὸς ἐπίβασιν.
|
ја%ко вс^я и%долы ја^зы'чески мени'ша бо'ги, и%мже ниже ѓ%чїю бы'ти въ виденїе, ниже но'ꙁдри въ привлеченїе а%е^ра, ниже ё'ши слђшати ниже перᲆсты рђкъ въ ѓ^сяѕа'нїе, и^ но'ги и^хъ пра'ꙁны ко хожDенїю.
|
|
16
|
16
|
|
ἄθρωπος γὰρ ἐποίησεν αὐτούς, καὶ τὸ πνεῦμα δεδανεισμένος ἔπλασεν αὐτούς· οὐδεὶς γὰρ αὐτῷ ὅμοιον ἄνθρωπος ἰσχύει πλάσαι Θεόν.
|
чл~кᲆ б^о сътвори и^хъ, и^ дђхъ въꙁа'именыи соꙁда и^хъ. н^и е^ді'нъ б^о чл~къ мо'жетъ себњ подобна б~а соꙁдати,
|
|
17
|
17
|
|
θνητὸς δὲ ὢν νεκρὸν ἐργάζεται χερσὶν ἀνόμοις· κρείττων γάρ ἐστι τῶν σεβασμάτων αὐτοῦ, ὧν αὐτὸς μὲν ἔζησεν, ἐκεῖνα δὲ οὐδέποτε.
|
смр~тенъ же сы'и, мр~тва дњ'лаетъ рђка'ма беꙁако'нныма” Лђ'че б^о еs е^го и%долъ ја%ко се'и ё^бо поживе ѓ%н же нико'гда.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ τὰ ζῷα δὲ τὰ ἔχθιστα σέβονται· ἀνοίᾳ γὰρ συγκρινόμενα τῶν ἄλλων ἐστὶ χείρονα·
|
и^ животная же бњдная чтђTся, беꙁђмїе б^о сърас#сђдное и%ныX е^сᲄь хђжшее”
|
|
19
|
19
|
|
οὐδ᾿ ὅσον ἐπιποθῆσαι ὡς ἐν ζῴων ὄψει καλὰ τυγχάνει, ἐκπέφευγε δὲ καὶ τὸν τοῦ Θεοῦ ἔπαινον καὶ τὴν εὐλογίαν αὐτοῦ.
|
Ниже е^ли'ко вожделњти ја%ко въ животныX лица` бл~га бђдTђ, эTбњжа же и^ бж~їя хвала и^ блsве'нїе е^го”
|
|
Κεφάλαιο 16
|
Глvа, ѕ~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΔΙΑ τοῦτο δ᾿ ὁμοίων ἐκολάσθησαν ἀξίως καὶ διὰ πλήθους κνωδάλων ἐβασανίσθησαν.
|
Сего ради же и^ сїи подобнњ пострадали сђть и^ досто'ине, и^ мно'жествоM ѕвњреи и^стреблени сђть”
|
|
2
|
2
|
|
ἀνθ᾿ ἧς κολάσεως εὐεργετήσας τὸν λαόν σου, εἰς ἐπιθυμίαν ὀρέξεως ξένην γεῦσιν, τροφὴν ἡτοίμασας ὀρτυγομήτραν,
|
Сего ради мђченїя ё^бл~жиl е^си лю'ди твоя, въ похотᲇнїе во'ли сᲄра'нническа въкђшенїя, пи'щђ ё^готовалᲆ е^си крастели.
|
|
3
|
3
|
|
ἵνα ἐκεῖνοι μὲν ἐπιθυμοῦντες τροφὴν διὰ τὴν εἰδέ χθειαν τῶν ἐπαπεσταλμένων καὶ τὴν ἀναγκαίαν ὄρεξιν ἀποστρέφωνται, αὐτοὶ δὲ ἐπ᾿ ὀλίγον ἐνδεεῖς γενόμενοι καὶ ξένης μετάσχωσι γεύσεως.
|
да ѓ^ни ё^бо вожделњвшїи пи'ща, покаꙁа'нїем# посла'ныX. и^ эT нђ'жнаго хотњ'нїя ѓ^братяTся” Сїи же въ ма'лњ ни'щи бы'ша, и^ стра'нна прїимњша въкђше'нїя”
|
|
4
|
4
|
|
ἔδει γὰρ ἐκείνοις μὲν ἀπαραίτητον ἔνδειαν ἐπελθεῖν τυραννοῦσι, τούτοις δὲ μόνον δειχθῆναι πῶς οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν ἐβασανίζοντο.
|
Подоба'ше б^о ѓ^нњмъ без#эTвњтнеи нищетњ наити мђчи'тельствомъ” СиM же толи'ко показа'ти, ка'ко враги иX мђ'чишася”
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ γὰρ ὅτε αὐτοῖς δεινὸς ἐπῆλθε θηρίων θυμὸς δήγμασί τε σκολιῶν διεφθείροντο ὄφεων, οὐ μέχρι τέλους ἔμεινεν ἡ ὀργή σου·
|
И$бо тњмъ на'иде жесто'къ ѕвњ'реи гнњвъ, кђса'нїемъ сверњпыхъ и^стребля'хђся ѕмїев#”
|
|
6
|
6
|
|
εἰς νουθεσίαν δὲ πρὸς ὀλίγον ἐταράχθησαν, σύμβουλον ἔχοντες σωτηρίας εἰς ἀνάμνησιν ἐντολῆς νόμου σου·
|
Но не до конца пребы'сть гнњвᲆ твои, въ накаꙁа'нїе же въ ма'лњ смђще'ни сђть” Зна'менїе и^мњ'ющи спsнїю, на въспомяненїе за'повњди ꙁако'на твое^го”
|
|
7
|
7
|
|
ὁ γὰρ ἐπιστραφεὶς οὐ διὰ τὸ θεωρούμενον ἐσώζετο, ἀλλὰ διὰ σὲ τὸν πάντων σωτῆρα.
|
ѓ^брати'выися ё^бо, не възрњ'ннаго ради цњля'шеся, н^о тебе ради всњхъ сп~са”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐν τούτῳ δὲ ἔπεισας τοὺς ἐχθροὺς ἡμῶν, ὅτι σὺ εἶ ὁ ρυόμενος ἐκ παντὸς κακοῦ·
|
И$ в сем# же накаꙁаl е^си враги на'ша, ја%ко т^ы е^си и^ꙁбавля'аи эT вся'кого ѕл^а,
|
|
9
|
9
|
|
οὓς μὲν γαρ ἀκρίδων καὶ μυιῶν ἀπέκτεινε δήγματα, καὶ οὐχ εὑρέθη ἴαμα τῇ ψυχῇ αὐτῶν, ὅτι ἄξιοι ἦσαν ὑπὸ τοιούτων κολασθῆναι·
|
и^х#же б^о а^кри'ды и^ мышица поби'ша кђса'нїеM, и^ не ѓ^брњтеся цњ'льба дш~амъ и^хъ ја%ко досто'ини бя'хђ эT таковыхъ мђчитися,
|
|
10
|
10
|
|
τοὺς δὲ υἱούς σου οὐδὲ ἰοβόλων δρακόντων ἐνίκησαν ὀδόντες, τὸ ἔλεος γάρ σου ἀντιπαρῆλθε καὶ ἰάσατο αὐτούς.
|
сн~овъ же твои^хъ ниже ѕмїевыхъ ꙁђбо'въ ја%ды ѓ^долњша, млsть бо твоа приходя'ще и^сцᲇля'ше и^хъ.
|
|
11
|
11
|
|
εἰς γὰρ ὑπόμνησιν τῶν λογίων σου ἐνεκεντρίζοντο καὶ ὀξέως διεσώζοντο, ἵνα μὴ εἰς βαθεῖαν ἐμπεσόντες λήθην ἀπερίσπαστοι γένωνται τῆς σῆς εὐεργεσίας.
|
въ па'мять б^о словесъ твои^х# ё^секня'хђся, и^ ско'ро и^сцњля'хђся, да не вᲆ глђбинђ в#пада'юще ꙁабве'нїа, эTлђча'тся твое^го бл~годњя'нїя.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ γὰρ οὔτε βοτάνη οὔτε μάλαγμα ἐθεράπευσεν αὐτούς, ἀλλὰ ὁ σός, Κύριε, λόγος ὁ πάντα ἱώμενος.
|
ниже б^о зе'лїе ниже ѓ^бяꙁа'нїе и^сцњли и^хъ, н^о сло'во твое г~и и^же цњли'тъ вся”
|
|
13
|
13
|
|
σὺ γὰρ ζωῆς καὶ θανάτου ἐξουσίαν ἔχεις καὶ κατάγεις εἰς πύλας ᾅδου καὶ ἀνάγεις.
|
Ты б^о животђ и^ смр~ти вла'сть и%машъ, і^ и^ꙁво'диши да'же до вра'т# а%дђ и^ въꙁво'диши.
|
|
14
|
14
|
|
ἄνθρωπος δὲ ἀποκτέννει μὲν τῇ κακίᾳ αὐτοῦ, ἐξελθὸν δὲ πνεῦμα οὐκ ἀναστρέφει οὐδὲ ἀναλύει ψυχὴν παραληφθεῖσαν.
|
чл~кᲆ же ё^биваеT ꙁло'бою свое^ю, и^сшеD же дх~ъ не вᲆꙁврати'тъ, ни приꙁове'тъ дш~ђ и^же въспрїа'та е^сть”
|
|
15
|
15
|
|
Τὴν δὲ σὴν χεῖρα φυγεῖν ἀδύνατόν ἐστιν·
|
твое^я же рђки и^ꙁбежа'ти невъꙁмо'жно е^сть.
|
|
16
|
16
|
|
ἀρνούμενοι γάρ σε εἰδέναι ἀσεβεῖς, ἐν ἰσχύϊ βραχίονός σου ἐμαστιγώθησαν, ξένοις ὑετοῖς καὶ χαλάζαις καὶ ὄμβροις διωκόμενοι ἀπαραιτήτοις καὶ πυρὶ καταναλισκόμενοι.
|
эTмњта'ющи бо ся тебе вњдњти нечести'вїи, въ крњ'пости мышца ᲄвое^а бїени сђть, сᲄра'нными дожDами и^ градами и^ бђрями гони'ми страда'ша, и^ ѓ^гнеM растаа'ни”
|
|
17
|
17
|
|
τὸ γὰρ παραδοξότατον, ἐν τῷ πάντα σβεννύντι ὕδατι πλεῖον ἐνήργει τὸ πῦρ, ὑπέρμαχος γὰρ ὁ κόσμος ἐστὶ δικαίων·
|
Пресла'вное б^о вᲆ всеё^чаща'ющеи водњ` мно'жае дњлаеT ѓ%гнь. котора'ющъ б^о ся е^сть ми'ръ па'че пра'ведныхъ”
|
|
18
|
18
|
|
ποτὲ μὲν γὰρ ἡμεροῦτο φλόξ, ἵνα μὴ καταφλέξῃ τὰ ἐπ᾿ ἀσεβεῖς ἀπεσταλμένα ζῷα, ἀλλ᾿ αὐτοὶ βλέποντες ἴδωσιν, ὅτι Θεοῦ κρίσει ἐλαύνονται·
|
Когда ё^бо ё^кротя'шеся пла'мень, да не съгоряT и^же на нечестивыхъ послана бњхђ животная. н^о сїи зря'ще вњ'дятъ ја%ко бж~їя сђда стражђтъ гоне'нїе,
|
|
19
|
19
|
|
ποτὲ δὲ καὶ μεταξὺ ὕδατος ὑπὲρ τὴν πυρὸς δύναμιν φλέγει, ἵνα ἀδίκου γῆς γεννήματα διαφθείρῃ.
|
нњкогдаже междђ водо'ю ѓ^гнь паля'ше, даже безако'наго земли` рожде'нїя растлиT.
|
|
20
|
20
|
|
ἀνθ᾿ ὧν ἀγγέλων τροφὴν ἐψώμισας τὸν λαόν σου καὶ ἕτοιμον ἄρτον αὐτοῖς ἀπ᾿ οὐρανοῦ ἔπεμψας ἀκοπιάτως πᾶσαν ἡδονὴν ἰσχύοντα καὶ πρὸς πᾶσαν ἁρμόνιον γεῦσιν·
|
и^хже ра'ди а^гг~лъскою пи'щею пита'лъ е^си лю'ди ᲄвоа, ё^гото'ванъ хлњбъ с нб~се пода'лᲆ е^си и^мъ безъ трђда, всеё^слажде'нїе в себњ и^мњ'ющи и^ вся'кђ сла'дость бл~гово'н#наго въкђше'нїя.
|
|
21
|
21
|
|
ἡ μὲν γὰρ ὑπόστασίς σου τὴν σὴν γλυκύτητα πρὸς τέκνα ἐνεφάνισε, τῇ δὲ τοῦ προσφερομένου ἐπιθυμίᾳ ὑπηρετῶν πρὸς ὅ τις ἐβούλετο μετεκιρνᾶτο.
|
съставле'нїя же твое^го и^ сла'дости ᲄвоея сн~оM покаꙁа`. и^ ё^гажда'ющи е^ді'ного ко'ждо во'ли ја%же въсхотњ, къ чемђ же кт^о хоᲄя'ше превраща'шеся.
|
|
22
|
22
|
|
χιὼν δὲ καὶ κρύσταλλος ὑπέμεινε πῦρ καὶ οὐκ ἐτήκετο, ἵνα γνῶσιν ὅτι τοὺς τῶν ἐχθρῶν καρποὺς κατέφθειρε πῦρ φλεγόμενον ἐν τῇ χαλάζῃ καὶ ἐν τοῖς ὑετοῖς διαστράπτον·
|
снhњ же и^ ледъ пребыва'ше си'лђ ѓ%гненђ и^ не растая'шеся, да ё^вњдятъ ја%ко плодъ враго'въ и^стребля'ше ѓ%гнь горя'щїи, въ' градњ и^ дождњхъ блиста'ю^щи”
|
|
23
|
23
|
|
τοῦτο πάλιν δ᾿ ἵνα τραφῶσι δίκαιοι, καὶ τῆς ἰδίας ἐπιλελῆσθαι δυνάμεως.
|
Сего ра'ди да ся паки питаюT пра'веднїи, и^ ѓ%гнь паки своея силы лиши'ся”
|
|
24
|
24
|
|
ἡ γὰρ κτίσις σοι τῷ ποιήσαντι ὑπηρετοῦσα ἐπιτείνεται εἰς κόλασιν κατὰ τῶν ἀδίκων καὶ ἀνίεται εἰς εὐεργεσίαν ὑπὲρ τῶν εἰς σὲ πεποιθότων.
|
творе'нїе б^о тебњ творцђ слђжа'ше, распросᲄира'ется на мђкђ проти'вђ непра'ведныхъ, и^ легча'е тво'рится въ бл~годњянїе ради на ᲄя надњю'щихся.
|
|
25
|
25
|
|
διὰ τοῦτο καὶ τότε εἰς πάντα μεταλλευομένη τῇ παντοτρόφῳ σου δωρεᾷ ὑπηρέτει πρὸς τὴν τῶν δεομένων θέλησιν,
|
сего ра'ди и^ тогда` вся` преѓ^браже'на всMњ кормиᲄелница, блгDти твоея слђжа'ше къ во'ли и^хъ и^же эT тебе пожелњни сђть.
|
|
26
|
26
|
|
ἵνα μάθωσιν οἱ υἱοί σου, οὓς ἠγάπησας, Κύριε, ὅτι οὐχ αἱ γενέσεις τῶν καρπῶν τρέφουσιν ἄνθρωπον, ἀλλὰ τὸ ρῆμά σου τοὺς σοὶ πιστεύοντας διατηρεῖ.
|
да наё^ча'тся сн~ове твои` и%хже възлюбиl е^си г~и, ја%ко не рожде'нїя плодо'въ пита'ютъ чл~ка, н^о сло'во твое тебᲇ вњ'рющихъ соблюда'етъ.
|
|
27
|
27
|
|
τὸ γὰρ ὑπὸ πυρὸς μὴ φθειρόμενον ἁπλῶς ὑπὸ βραχείας ἀκτῖνος ἡλίου θερμαινόμενον ἐτήκετο,
|
чт^о б^о ѓ^гне'мъ нерастлњно скоро эT малы'я лђча слн~чныя грњ'емое расᲄая'шеся,
|
|
28
|
28
|
|
ὅπως γνωστὸν ᾖ ὅτι δεῖ φθάνειν τὸν ἥλιον ἐπ᾿ εὐχαριστίαν σου καὶ πρὸς ἀνατολὴν φωτὸς ἐντυγχάνειν σοι.
|
да ꙁна'емо бђдетъ всњмъ ја%ко подоба'етъ дости'гнђти слн~цђ къ блsвенїю твое^мђ, и^ къ въз#сїянїю свњтA тебњ поклони'тися” Не
|
|
29
|
29
|
|
ἀχαρίστου γὰρ ἐλπὶς ὡς χειμέριος πάχνη τακήσεται καὶ ρυήσεται ὡς ὕδωρ ἄχρηστον.
|
бл~годарно б^о ё^пова'нїе ја%ко зиMныи и%неи раста'е^тъ, і^ и^злїется ја%ко вода` неключи'ма”
|
|
Κεφάλαιο 17
|
Глvа, з~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΜΕΓΑΛΑΙ γάρ σου αἱ κρίσεις καὶ δυσδιήγητοι· διὰ τοῦτο ἀπαίδευτοι ψυχαὶ ἐπλανήθησαν.
|
Вели'ци сђть сђди твои` г~и, и^ не и^ꙁъгл~анны. сего ра'ди ненакаꙁа'нїи дш~а съблазни'ша,
|
|
2
|
2
|
|
ὑπειληφότες γὰρ καταδυναστεύειν ἔθνος ἅγιον ἄνομοι, δέσμιοι σκότους καὶ μακρᾶς πεδῆται νυκτὸς κατακλεισθέντες ὀρόφοις, φυγάδες τῆς αἰωνίου προνοίας ἔκειντο.
|
въспрїяша б^о наси'ловати ја^зы'къ ст~ыи безаконнїи. ё'зники т#мы` и^ долгою но'щїю свя'ꙁани и^ заключе'ни поD кровы бњгльцы вњчнаго провњдњнїя лежа'ша”
|
|
3
|
3
|
|
λανθάνειν γὰρ νομίζοντες ἐπὶ κρυφαίοις ἁμαρτήμασιν, ἀφεγγεῖ λήθης παρακαλύμματι ἐσκορπίσθησαν, θαμβούμενοι δεινῶς καὶ ἰνδάλμασιν ἐκταρασσόμενοι·
|
Оу^таи'ти б^о мня'щеся въ мра'чныхъ грњсехъ, възвњсти'ся приключе'нїе, и^ расточе'ни сђть ё^жаса'ющеся стра'шно, и^ съ ё^дивле'нїемъ злы'мъ възмђщени сђть.
|
|
4
|
4
|
|
οὐδὲ γὰρ ὁ κατέχων αὐτοὺς μυχὸς ἀφόβως διεφύλασσεν, ἦχοι δὲ καταράσσοντες αὐτοὺς περιεκόμπουν, καὶ φάσματα ἀμειδήτοις κατηφῆ προσώποις ἐνεφανίζετο.
|
ниже б^о съдръжа'щїи и^хъ покровъ беꙁъ стра'ха съхрани`, шђ'ми же съходя'ще възмђща'хђ. и^ привидњнїя печа'лны ја^вля'ющися. ё'жасъ тњмъ подавахђ.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ πυρὸς μὲν οὐδεμία βία κατίσχυε φωτίζειν, οὔτε ἄστρων ἔκλαμπροι φλόγες καταυγάζειν ὑπέμενον τὴν στυγνὴν ἐκείνην νύκτα.
|
и^ ѓ'гнь б^о ни е^ді'ныя си'лы можаше ᲄњмъ възда'ти ни звњ'зды эT свњтлаго пла'мени просвњти'ти можа'хђ т^ђ но'щъ стра'шнђю.
|
|
6
|
6
|
|
διεφαίνετο δ᾿ αὐτοῖς μόνον αὐτομάτη πυρὰ φόβου πλήρης, ἐκδειματούμενοι δὲ τῆς μὴ θεωρουμένης ἐκείνης ὄψεως ἡγοῦντο χείρω τὰ βλεπόμενα.
|
ја^вля'ше же ся и^мъ токмо скоръ ѓ%гнь стра'ха и^спо'лнъ, и^ стра'хомъ побїени тогда и^же не ви'дњша ѓ^ноя. лица` ча'яхђ го'ршая бы'ти и^хже видя'хђ”
|
|
7
|
7
|
|
μαγικῆς δὲ ἐμπαίγματα κατέκειτο τέχνης, καὶ τῆς ἐπί φρονήσει ἀλαζονείας ἔλεγχος ἐφύβριστος·
|
во'л#хвъ же хђдо'жества преложе'ни бя'хђ въ посмњхъ и^ премђдрђющимъ велича'нїя ѓ^бличе'нїе кля'твено.
|
|
8
|
8
|
|
οἱ γὰρ ὑπισχνούμενοι δείματα καὶ ταραχὰς ἀπελαύνειν ψυχῆς νοσούσης, οὗτοι καταγέλαστον εὐλάβειαν ἐνόσουν.
|
ѓ^бњща'ющїи бо ся сᲄрахи и^ смђще'нїя и^згна'ти эT дш~а болящїя, сїи съ посмњхомъ полни стра'хомъ боля'хђ.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ γὰρ εἰ μηδὲν αὐτοὺς ταραχῶδες ἐφόβει, κνωδάλων παρόδοις καὶ ἑρπετῶν συριγμοῖς ἐκσεσοβημένοι, διώλλυντο ἔντρομοι καὶ τὸν μηθαμόθεν φευκτὸν ἀέρα προσιδεῖν ἀρνούμενοι.
|
и^б^о а^ще и^ни кто' же и^хъ възмђще'не ё^стра'ши и^ четвероно'гихъ прехо'ди, и^ змі'ем# звизда'нїя въздви'гнени стра'шно погиба'хђ. и^ а^е'ра е^гоже никт^о ники'м же пђтеM и^збњжа'ти възмо'же эTмњта'юща себе ви'дњти.
|
|
10
|
10
|
|
δειλὸν γὰρ ἰδίως πονηρία μαρτυρεῖ καταδικαζομένη, ἀεὶ δὲ προσείληφε τὰ χαλεπὰ συνεχομένη τῇ συνειδήσει·
|
нечистота` б^о своистве'не лђка'вая свњдњтельствђ'етъ ѓ^сђжда'ющи. вы'нђ же прїемлюще лю'тая, содръжи'мA совњстїю.
|
|
11
|
11
|
|
οὐθὲν γάρ ἐστι φόβος εἰ μὴ προδοσία τῶν ἀπὸ λογισμοῦ βοηθημάτων.
|
ничтоже б^о е^сть страX токмо преда'нїе эT по'мощеи помышле'нїя.
|
|
12
|
12
|
|
ἔνδοθεν δὲ οὖσα ἥττων ἡ προσδοκία, πλείονα λογίζεται τὴν ἄγνοιαν τῆς παρεχούσης τὴν βάσανον αἰτίας.
|
внђтрь же ме'нше сђще чая'нїе бо'лшђю мни'тъ нечистотђ` настоя'щего мђче'нїя вины`.
|
|
13
|
13
|
|
οἱ δὲ τὴν ἀδύνατον ὄντως νύκτα καὶ ἐξ ἀδυνάτου ᾅδου μυχῶν ἐπελθοῦσαν, τὸν αὐτὸν ὕπνον κοιμώμενοι,
|
тMњже и^же в немощнђю прїидо'ша но'щъ и^ эT не'мощнаго а'да нашеDшђю т#мђ` сно'мъ спя'щи.
|
|
14
|
14
|
|
τὰ μὲν τέρασιν ἠλαύνοντο φαντασμάτων, τὰ δὲ τῆς ψυχῆς παρελύοντο προδοσίᾳ· αἰφνίδιος γὰρ αὐτοῖς καὶ ἀπροσδόκητος φόβος ἐπῆλθεν.
|
ја^же ё^бо чюдесемъ попира'хђся привидᲇнїи ра'ди, и^ ја%же дш~и и^счеза'хђ преда'нїя. скоръ б^о иM и^ ненаде'женъ стра'хъ на'иде.
|
|
15
|
15
|
|
εἶθ᾿ οὕτως, ὃς δήποτ᾿ οὖν ἦν ἐκεῖ καταπίπτων, ἐφρουρεῖτο εἰς τὴν ἀσίδηρον εἱρκτὴν κατακλεισθείς·
|
а^щеy си'це се'и б^њ тђ` ниꙁпада'я. съхраня'шеся ё^ темни'цы беꙁъ желњ'за заключеn.
|
|
16
|
16
|
|
εἴ τε γὰρ γεωργὸς ἦν τις ἢ ποιμὴν ἢ τῶν κατ᾿ ἐρη μίαν ἐργάτης μόχθων, προληφθεὶς τὴν δυσάλυκτον ἔμενεν ἀνάγκην,
|
а^ще б^о землњ` дњлатель кт^о бы'сть и^л^и па'стыръ, и^л^и пђсты'ни дњлатель трђдоM преDѓ^бяT быs неи^ꙁбњж'нђю тръпяше нђж'дђ.
|
|
17
|
17
|
|
μιᾷ γὰρ ἁλύσει σκότους πάντες ἐδέθησαν· εἴτε πνεῦμα συρίζον ἢ περὶ ἀμφιλαφεῖς κλάδους ὀρνέων ἦχος εὐμελὴς ἢ ρυθμὸς ὕδατος πορευομένου βίᾳ ἢ κτύπος ἀπηνὴς καταρριπτομένων πετρῶν,
|
е^ді'нымъ б^о ю%жемъ желњꙁныM тмы` вси бяхђ свяꙁа'ни. и^ли дх~ъ ꙁвидꙁа'ющи и^ли межDђ ча'стыхъ древесныхъ вњтвеи птиченъ шђмъ бл~гъ, и^ли си'ла во'дная текђщи ѕњ'лне,
|
|
18
|
18
|
|
ἢ σκιρτώντων ζώων δρόμος ἀθεώρητος ἢ ὠρυομένων ἀπηνεστάτων θηρίων φωνὴ ἢ ἀντανακλωμένη ἐκ κοιλοτάτων ὀρέων ἠχώ, παρέλυεν αὐτοὺς ἐκφοβοῦντα.
|
и^ли шђмъ ѕњ'лнаго низпаде'нїя ка'менеи, и^ли и^гра'ющимъ ѕвњремъ тече'нїе невидимое, и^ли рыка'нїя ѕњлныX ѕвњреи гла'са, и^ли эTꙁыва'ющся эT де'бреи го'рскихъ глаs ѓ^скђдњва'ти творяще и^хъ стра'хъ”
|
|
19
|
19
|
|
ὅλος γὰρ ὁ κόσμος λαμπρῷ καταλάμπετο φωτὶ καὶ ἀνεμποδίστοις συνείχετο ἔργοις·
|
Вся б^о вселе'нная свњтло просвњща'шеся свњтомъ, несмњша'нымъ дњ'ломъ съдержа'шеся.
|
|
20
|
20
|
|
μόνοις δὲ ἐκείνοις ἐπετέτατο βαρεῖα νύξ, εἰκὼν τοῦ μέλλοντος αὐτοὺς διαδέχεσθαι σκότους, ἑαυτοῖς δὲ ἦσαν βαρύτεροι σκότους.
|
самњ'м же ѓ^нᲇмъ простира'шеся тяжка но'щь, ѓ%браꙁᲆ бђдђщаго и^хъ въспрїа'тїа тмы`, і^ и^мъ самњмъ бяше тяжча'иша”
|
|
Κεφάλαιο 18
|
Глvа, и~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΤΟΙΣ δὲ ὁσίοις σου μέγιστον ἦν φῶς· ὧν φωνὴν μὲν ἀκούοντες, μορφὴν δὲ οὐχ ὁρῶντες, ὅτι μὲν οὐ κἀκεῖνοι ἐπεπόνθεισαν, ἐμακάριζον,
|
ПрпDбным# же твои^мъ вели'къ б^њ свњтъ, и%хже ё^бо глsа слы'шаще ѓ%браꙁа же не ви'дяще” Зане же ё^бо ѓ^ни того же не страда'хђ блажа'хђ т^я,
|
|
2
|
2
|
|
ὅτι δὲ οὐ βλάπτουσι προηδικημένοι, ηὐχαρίστουν καὶ τοῦ διενεχθῆναι χάριν ἐδέοντο.
|
ја%ко не пакосᲄвовани преDѓ^биди'ми бл~годаря'хђ. и^ е'же пронестися блгDтїю моляхђся”
|
|
3
|
3
|
|
ἀνθ᾿ ὧν πυριφλεγῆ στῦλον, ὁδηγὸν μὲν ἀγνώστου ὁδοιπορίας, ἥλιον δὲ ἀβλαβῆ φιλοτίμου ξενιτείας παρέσχες.
|
Сихъ ра'ди ѓ^гнегоря'щїи столпъ во'жDа имњша невњдо'маго пђти ше'ствїя. слн~ца же беꙁ# па'кости любоче'стнаго стра'н#ничества пода'лъ е^си.
|
|
4
|
4
|
|
ἄξιοι μὲν γὰρ ἐκεῖνοι στερηθῆναι φωτὸς καὶ φυλακισθῆναι ἐν σκότει, οἱ κατακλείστους φυλάξαντες τοὺς υἱούς σου, δι᾿ ὧν ἤμελλε τὸ ἄφθαρτον νόμου φῶς τῷ αἰῶνι δίδοσθαι.
|
досто'ини б^о ѓ^ни лиши'тися свњта, и^ снабдњтися въ тмњ. и^же ꙁаключе'ныхъ стрежа'хђ сн~овъ твои^хъ, и%хъ же ради въсхотњ неи^стлњненъ ꙁако'на свњтъ вњкђ да'ти.
|
|
5
|
5
|
|
Βουλευσαμένους δ᾿ αὐτοὺς τὰ τῶν ὁσίων ἀποκτεῖναι νήπια καὶ ἑνὸς ἐκτεθέντος τέκνου καὶ σωθέντος, εἰς ἔλεγχον τὸ αὐτῶν ἀφείλω πλῆθος τέκνων καὶ ὁμοθυμαδὸν ἀπώλεσας ἐν ὕδατι σφοδρῷ.
|
совњтова'вшиX и^хъ прпDбныX ё^бива'ти младенца, и^ е^ді'номђ преложе'нђ ча'дђ и^ сп~сенђ. вᲆ ѓ^бличе'нїе иX вꙁя` мно'жество чаD, и^ е^ді'нодђшно погђби'лъ е^си въ водњ` ѕњлнњи”
|
|
6
|
6
|
|
ἐκείνη ἡ νὺξ προεγνώσθη πατράσιν ἡμῶν, ἵνα ἀσφαλῶς εἰδότες οἷς ἐπίστευσαν ὅρκοις ἐπευθυμήσωσι.
|
ѓ^на б^о но'щь провњдњся эTц~емъ на'шимъ, да и%стинно вњдђще и^мже кля'твамъ ё^вњри'ша вожDелњ'ютъ.
|
|
7
|
7
|
|
προσεδέχθη δὲ ὑπὸ λαοῦ σου σωτηρία μὲν δικαίων, ἐχθρῶν δὲ ἀπώλεια·
|
въспрїя'то же бы'сть эT людїи твои^хъ. сп~сенїе б^о пра'веDных# вра'гъ же и^стребле'нїе.
|
|
8
|
8
|
|
ᾧ γὰρ ἐτιμωρήσω τοὺς ὑπεναντίους, τοῦτο ἡμᾶς προσκαλεσάμενος ἐδόξασας.
|
ја%ко б^о ѓ^бещестилъ е^си сђпоста'ты на'ша, к семђ насъ приꙁыва'ющи просла'вилъ е^си.
|
|
9
|
9
|
|
κρυφῆ γὰρ ἐθυσίαζον ὅσιοι παῖδες ἀγαθῶν καὶ τὸν τῆς θειότητος νόμον ἐν ὁμονοίᾳ διέθεντο τῶν αὐτῶν ὁμοίως καὶ ἀγαθῶν καὶ κινδύνων μεταλήψεσθαι τοὺς ἁγίους, πατέρων ἤδη προαναμέλποντες αἴνους.
|
съкрове'но б^о жря'хђ прпDбнїи ѓ^тро'ки бл~гихъ, и^ ꙁако'на бжsтвеннаго въ съи^менова'нїе завњщаша” Та'коже бл~гихъ и^ бњ'дныX въспрїя'ти ст~ыX, эTц~ъ ё'же преDвъспњва'ющиX хва'лђ”
|
|
10
|
10
|
|
ἀντήχει δ᾿ ἀσύμφωνος ἐχθρῶν βοή, καὶ οἰκτρὰ διεφέρετο θρηνουμένων παίδων·
|
ВоZшђмњ же не подо'бно враго'въ во'пль, и^ пла'чь слы'шашеся пла'чющихъ младе'нецъ”
|
|
11
|
11
|
|
ὁμοίᾳ δὲ δίκῃ δοῦλος ἅμα δεσπότῃ κολασθεὶς καὶ δημότης βασιλεῖ τὰ αὐτὰ πάσχων,
|
Сицевою же ме'стїю ра'бъ съ господи'номъ ѓ^ꙁлобле'нъ е^сть, и^ ѓ^полче'ныи чл~къ цр~еви подо'бная пострада”
|
|
12
|
12
|
|
ὁμοθυμαδὸν δὲ πάντες ἐν ἑνὶ ὀνόματι θανάτου νεκροὺς εἶχον ἀναριθμήτους· οὐδὲ γὰρ πρὸς τὸ θάψαι οἱ ζῶντες ἦσαν ἱκανοί, ἐπεὶ πρὸς μίαν ροπὴν ἡ ἐντιμοτέρα γένεσις αὐτῶν διέφθαρτο.
|
Є$ді'нодђшно же ё^бо вс^и въ е^ді'номᲆ и^мени смр~тноM, мр~твыX и^мњя'хђ без#численыхъ” Ниже б^о въ погребе'нїе живы'хъ довляше, понеже е^ді'нымъ м#гнове'нїемᲆ честьнњ'ишїи ро'дъ и^хъ и^стребле'нъ е^сть.
|
|
13
|
13
|
|
πάντα γὰρ ἀπιστοῦντες διὰ τὰς φαρμακείας ἐπὶ τῷ τῶν πρωτοτόκων ὀλέθρῳ, ὡμολόγησαν Θεοῦ υἱὸν λαὸν εἶναι.
|
эT всњхъ б^о не вњрђюще ради чародњя'нїя, и^ ради первенецъ и^стребле'нїа и^сповњда'ша лю'ди бж~їя сн~ы бы'ти.
|
|
14
|
14
|
|
ἡσύχου γὰρ σιγῆς περιεχούσης τὰ πάντα καὶ νυκτὸς ἐν ἰδίῳ τάχει μεσαζούσης,
|
молча'нїю б^о съдержа'щђ всњхъ, и^ но'щь свое^го тече'нїя по'лъ пђти и^мњше.
|
|
15
|
15
|
|
ὁ παντοδύναμός σου λόγος ἀπ᾿ οὐρανῶν ἐκ θρόνων βασιλειῶν ἀπότομος πολεμιστὴς εἰς μέσον τῆς ὀλεθρίας ἥλατο γῆς,
|
всемогђще сло'во твое г~и и^сходя'щи эT нб~си эT прsтлъ црsкихъ, жесто'къ брани'тель посреди и^скорене'нїа и^ ꙁемли преDни'де.
|
|
16
|
16
|
|
ξίφος ὀξὺ τὴν ἀνυπόκριτον ἐπιταγήν σου φέρων, καὶ στὰς ἐπλήρωσε τὰ πάντα θανάτου· καὶ οὐρανοῦ μὲν ἥπτετο, βεβήκει δ᾿ ἐπὶ γῆς.
|
ме'чъ ѓ%стръ нелицемњрнаго повелњ'нїя твое^го нося'и, и^ стоя'щи и^споlни вс^я смр~ти. и^ да'же до нб~си досяꙁа'ше стоя'щи на ꙁемли`”
|
|
17
|
17
|
|
τότε παραχρῆμα φαντασίαι μὲν ὀνείρων δεινῶς ἐξετάραξαν αὐτούς, φόβοι δὲ ἐπέστησαν ἀδόκητοι,
|
Тогда` внеꙁа'пђ привидњнїя сно'въ лю'тњ смђти'ша и^хъ, страхи же наидо'ша ненаде'жны.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἄλλος ἀλλαχῇ ριφεὶς ἡμίθνητος δι᾿ ἣν ἔθνησκεν αἰτίαν ἐνεφάνιζεν·
|
и^ и'нъ и^на'мо въверженъ е^лњ жи'въ, е^я'же ради вины` смр~тїю и^щеꙁа'хђ”
|
|
19
|
19
|
|
οἱ γὰρ ὄνειροι θορυβήσαντες αὐτοὺς τοῦτο προεμήνυσαν, ἵνα μὴ ἀγνοοῦντες δι᾿ ὃ κακῶς πάσχουσιν ἀπόλωνται.
|
видњ'нїя б^о и^хъ смђти'ша и^хъ. сїе преDё^ча'хђ да не вњдяще е^гоже ради ѕл^а стражђще погибо'ша”
|
|
20
|
20
|
|
῞Ηψατο δὲ καὶ δικαίων πεῖρα θανάτου, καὶ θραῦσις ἐν ἐρήμῳ ἐγένετο πλήθους. ἀλλ᾿ οὐκ ἐπὶ πολὺ ἔμεινεν ἡ ὀργή·
|
Прикоснђ же ся тогда и^ пра'веDныхъ и^скђше'нїе смр~ти, і^ и^стлњ'нїя въ пђсты бы'сть мно'жество, н^о не до'лго пребы'сть гнњвъ”
|
|
21
|
21
|
|
σπεύσας γὰρ ἀνὴρ ἄμεμπτος προεμάχησε τὸ τῆς ἰδίας λειτουργίας ὅπλον, προσευχὴν καὶ θυμιάματος ἐξιλασμὸν κομίσας, ἀντέστη τῷ θυμῷ καὶ πέρας ἐπέθηκε τῇ συμφορᾷ, δεικνὺς ὅτι σός ἐστι θεράπων.
|
Потща' бо^ ся мђж'ь непоро'ченъ и^ преDбрашеся, свое^я слђжбы ѓ^рђж'їемъ. моли'твђ и^ џимїя'ма ѓ^цњще'нїе принесъ, съпроти'въ ста гнњвђ. и^ конца наста'вилъ требова'нїя, покаꙁђющи ја%ко твои е^сᲄь ра'бъ.
|
|
22
|
22
|
|
ἐνίκησε δὲ τὸν ὄχλον οὐκ ἰσχύϊ τοῦ σώματος, οὐχ ὅπλων ἐνεργείᾳ, ἀλλὰ λόγῳ τὸν κολάζοντα ὑπέταξεν, ὅρκους πατέρων καὶ διαθήκας ὑπομνήσας.
|
ѓ^долњ же наро'ды не въ си'лњ теле'снњи ниже ѓ^рђжїи дњлаными, н^о сло'воM повелњвшаго трђжа'тися. кляᲄвы эTц~ъ и^ ꙁавњты помина'ющи
|
|
23
|
23
|
|
σωρηδὸν γὰρ ἤδη πεπτωκότων ἐπ᾿ ἀλλήλων νεκρῶν, μεταξὺ στάς, ἀνέκοψε τὴν ὀργὴν καὶ διέσχισε τὴν πρὸς τοὺς ζῶντας ὁδόν.
|
хо'лми б^о ё^ паDшихъ дрђгъ на' дрђга межDђ мр~твыхъ ста'въ и^ эTсᲇче гнvњ, и^ раꙁдњли ја%же къ живы'мъ пђть.
|
|
24
|
24
|
|
ἐπὶ γὰρ ποδήρους ἐνδύματος ἦν ὅλος ὁ κόσμος, καὶ πατέρων δόξαι ἐπὶ τετραστίχου λίθου γλυφῆς, καὶ μεγαλωσύνη σου ἐπὶ διαδήματος κεφαλῆς αὐτοῦ.
|
въ ѓ^дежDи б^о подира б^њ весь ми'ръ, и^ эTц~ъ сла'вы на четы'реё^го'лномъ ка'мени и^ꙁвая'нъ, и^ вели'чество твое въ дїади'мњ главы е^го”
|
|
25
|
25
|
|
τούτοις εἶξεν ὁ ὀλοθρεύων, ταῦτα δὲ ἐφοβήθησαν· ἦν γὰρ μόνη ἡ πεῖρα τῆς ὀργῆς ἱκανή.
|
Сими прїиде и^скореняа, сїя же ё^страши'ша, б^њ бо то'кмо и^скђше'нїе гнњ'ва дово'лно”
|
|
Κεφάλαιο 19
|
Глvа, џ~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΤΟΙΣ δὲ ἀσεβέσι μέχρι τέλους ἀνελεήμων θυμὸς ἐπέστη· προῄδει γὰρ αὐτῶν καὶ τὰ μέλλοντα,
|
Нечести'вым же до конца` без# млsти ја%рость на'иде” Прови'дњ б^о и^хъ и^ бђдђщая,
|
|
2
|
2
|
|
ὅτι αὐτοὶ ἐπιτρέψαντες τοῦ ἀπιέναι καὶ μετὰ σπουδῆς προπέμψαντες αὐτούς, διώξουσι μεταμεληθέντες.
|
ја^ко сїи ѓ^браще'ннїи еже ѓ^ста'вити, и^ съ т#ща'нїемᲆ эTпђсти'ша и^хъ” Гна'ша въ слњд# раска'явшися,
|
|
3
|
3
|
|
ἔτι γὰρ ἐν χερσὶν ἔχοντες τὰ πένθη καὶ προσοδυρόμενοι τάφοις νεκρῶν, ἕτερον ἐπεσπάσαντο λογισμὸν ἀνοίας καὶ οὓς ἱκετεύοντες ἐξέβαλον, τούτους ὡς φυγάδες ἐδίωκον.
|
е^ще б^о въ рђка'хъ и^мњ'юще рыда'нїя, и^ сњтђ'ющися гробомъ мрт~выX, и%нъ себњ взя'ша по'мыслъ безђмїя. і^ и^хже моля'щи и^згна'ша иX а^ки бњгльцы гоня'хђ”
|
|
4
|
4
|
|
εἷλκε γὰρ αὐτοὺς ἡ ἀξία ἐπὶ τοῦτο τὸ πέρας ἀνάγκη καὶ τῶν συμβεβηκότων ἀμνηστίαν ἐνέβαλεν, ἵνα τὴν λείπουσαν ταῖς βασάνοις προαναπληρώσωσι κόλασιν,
|
Влеча'ше б^о и^хъ къ семђ концђ досто'ина нђжда, и^ приклю'чшихся не въспомянђтїе вложи`” да'же и^ прочая мђкамъ ко и^сполне'нїю мђче'нїя.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ὁ μὲν λαός σου παράδοξον ὁδοιπορίαν περάσῃ, ἐκεῖνοι δὲ ξένον εὕρωσι θάνατον.
|
лю'ди же ᲄвоя пресла'вное пђтьше'ствїе и^скђси`. ѓ^ни' же стра'ннђ ѓ^бря'щђтъ смр~ть”
|
|
6
|
6
|
|
ὅλη γὰρ ἡ κτίσις ἐν ἰδίῳ γένει πάλιν ἄνωθεν διετυποῦτο ὑπηρετοῦσα ταῖς σαῖς ἐπιταγαῖς. ἵνα οἱ σοὶ παῖδες φυλαχθῶσιν ἀβλαβεῖς.
|
Все' бо творе'нїе въ свое'мъ е^мђ родђ` па'ки со выjше преѓ^бразя'шеся, слђжа'щи своиственыM повеле'нїемъ, да ѓ'троцы твои` съхраня'тся неврежде'ни.
|
|
7
|
7
|
|
ἡ τὴν παρεμβολὴν σκιάζουσα νεφέλη, ἐκ δὲ προϋφεστῶτος ὕδατος ξηρᾶς ἀνάδυσις γῆς ἐθεωρήθη, ἐξ ἐρυθρᾶς θαλάσσης ὁδὸς ἀνεμπόδιστος καὶ χλοηφόρον πεδίον ἐκ κλύδωνος βιαίου·
|
ѓ%блакъ ѓ^сеня'щїи по'клъ и^хъ, и^ вла'жна земля` сђха ја^ви'ся. и^з мо'ря чермнаго пђть беꙁъ прет#кнове'нїя, и^ по'ле процвиᲄа'ющи эT волны зᲇлныя
|
|
8
|
8
|
|
δι᾿ οὗ πανεθνὶ διῆλθον οἱ τῇ σῇ σκεπαζόμενοι χειρί, θεωρήσαντες θαυμαστὰ τέρατα.
|
и^мже весь ја^зы'къ про'иде, твое'ю рђкою покрове'ни” Ви'дящи ди'вная и^ чюдеса`,
|
|
9
|
9
|
|
ὡς γὰρ ἵπποι ἐνεμήθησαν καὶ ὡς ἀμνοὶ διεσκίρτησαν αἰνοῦντές σε, Κύριε, τὸν ρυόμενον αὐτούς.
|
ја^ко ко'ни насыти'шася, и^ ја^ко а'гньци възра'довашася хваля'ще т^я г~и и^зба'вльшаго и^хъ”
|
|
10
|
10
|
|
ἐμέμνηντο γὰρ ἔτι τῶν ἐν τῇ παροικίᾳ αὐτῶν, πῶς ἀντὶ μὲν γενέσεως ζῴων ἐξήγαγεν ἡ γῆ σκνῖπα, ἀντὶ δὲ ἐνύδρων ἐξηρεύξατο ὁ ποταμὸς πλῆθος βατράχων.
|
Въспомянђся бо е^ще и^мъ, иже въ ѓ^бита'нїю и^хъ. ка'ко ё^бо за рожде'нїе живо'тныхъ и^зведе земля скни'фы, и^ за рыбы эTри'гнђ рњка` мно'жество жа'бъ”
|
|
11
|
11
|
|
ἐφ᾿ ὑστέρῳ δὲ εἶδον καὶ νέαν γένεσιν ὀρνέων, ὅτι ἐπιθυμίᾳ προαχθέντες ᾐτήσαντο ἐδέσματα τρυφῆς·
|
Послњди же ви'дњшA и^ новорожDенїе птицъ, ја%ко похотњнїемъ и^зве'дени, проси'ша сла'достьныя пи'ща,
|
|
12
|
12
|
|
εἰς γὰρ παραμυθίαν ἀνέβη αὐτοῖς ἀπὸ θαλάσσης ὀρτυγομήτρα.
|
въ похотњнїю б^о в#зыидо'ша и^мъ эT мо'ря крастели. мђче'нїя грњшнымъ наи^до'ша не безъ быvшихъ зна'менїи, по нђж'ди гро'ма пра'ведне б^о пострада'ша по свои^хъ безако'нїяхъ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ αἱ τιμωρίαι τοῖς ἀμαρτωλοῖς ἐπῆλθον οὐκ ἄνευ τῶν προγεγονότων τεκμηρίων τῇ βίᾳ τῶν κεραυνῶν· δικαίως γὰρ ἔπασχον ταῖς ἰδίαις αὐτῶν πονηρίαις, καὶ γὰρ χαλεπωτέραν μισοξενίαν ἐπετήδευσαν.
|
и^б^о лю'тњишее ненавидњнїе на страннолю'бца насᲄа'вишA и^нїи б^о незна'емыхъ не прїемля'хђ прише'лецъ, сїи же бл~годњтелїю страннолю'бцоM слђжа'хђ,
|
|
14
|
14
|
|
οἱ μὲν γὰρ τοὺς ἀγνοοῦντας οὐκ ἐδέχοντο παρόντας, οὗτοι δὲ εὐεργέτας ξένους ἐδουλοῦντο.
|
и^ не тоkмо н^о е^же кое расмотре'нїе бђдеT иX. зане насиляеми въспрїемляхђ чю'ждиX.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ οὐ μόνον, ἀλλ᾿ ἤ τις ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτῶν, ἐπεὶ ἀπεχθῶς προσεδέχοντο τοὺς ἀλλοτρίους·
|
нᲇцыи же съ пра'знесᲄвами въспрїеMля'хђ сиX, ё^же` ѓ^бы'чаемъ приѓ^бща'ющеся пра'ведныX. жесточа'ишими ѓ^ѕлоби'ша бо'лњꙁньми.
|
|
16
|
16
|
|
οἱ δὲ μετὰ ἑορτασμάτων εἰσδεξάμενοι τοὺς ἤδη τῶν αὐτῶν μετεσχηκότας δικαίων, δεινοῖς ἐκάκωσαν πόνοις.
|
побїени же сђть ѓ^слњпле'нїемъ, ја%коже и^ ѓ^ни` при две'реX прпDбнаго съ ско'рыми покровени бяхђ тма' ми. ко'ждо же прохода своиX две'рїи и^ска'ше,
|
|
17
|
17
|
|
ἐπλήγησαν δὲ καὶ ἀορασίᾳ, ὥσπερ ἐκεῖνοι ἐπὶ ταῖς τοῦ δικαίου θύραις, ὅτε ἀχανεῖ περιβληθέντες σκότει, ἕκαστος τῶν αὐτοῦ θυρῶν τὴν δίοδον ἐζήτει.
|
і^ и'хъ ра'ди стихїи премњне'ны. ја%ко въ гђслехᲆ стрђны послњдова'нїю и%мени премњня'тся, и^ всегда` свое^го шђма стрегђтъ. ꙁане` е^сть ви'дњти ѓ%бразђ бы'вшаго и%стиннњ.
|
|
18
|
18
|
|
δι᾿ ἑαυτῶν γὰρ τὰ στοιχεῖα μεθαρμοζόμενα, ὥσπερ ἐν ψαλτηρίῳ φθόγγοι τοῦ ρυθμοῦ τὸ ὄνομα διαλλάσσουσι, πάντοτε μένοντα ἤχῳ, ὅπερ ἐστὶν εἰκάσαι ἐκ τῆς τῶν γεγονότων ὄψεως ἀκριβῶς.
|
сђха'я въ вла'жная ѓ^браща'хђся, и^ е^ли'ка бњхђ пла'вающїа в зе'млю проидя'хђ.
|
|
19
|
19
|
|
χερσαῖα γὰρ εἰς ἔνυδρα μετεβάλλετο, καὶ νηκτὰ μετέβαινεν ἐπὶ γῆς·
|
ѓ%гнь можа'ше наD во'дђ выш#ше своея си'лы, и^ вода` ё^гаша'ющђ си'лђ ꙁабы`
|
|
20
|
20
|
|
πῦρ ἴσχυεν ἐν ὕδατι τῆς ἰδίας δυνάμεως, καὶ ὕδωρ τῆς σβεστικῆς δυνάμεως ἐπελανθάνετο·
|
пла'мени эT противле'нїя и^стлњнных# живо'тныхъ. не трђди'ша пло'теи проходя'щихъ. ниже та'ющаго ледоѓ'брзне тлњненъ ро'дъ нетлᲇнныя пи'ща.
|
|
21
|
21
|
|
φλόγες ἀνάπαλιν εὐφθάρτων ζῴων οὐκ ἐμάραναν σάρκας ἐμπεριπατούντων, οὐδὲ τηκτὸν κρυσταλλοειδὲς εὔτηκτον γένος ἀμβροσίας τροφῆς.
|
по всемђ` г~и въꙁвели'чилᲆ е^си лю'ди твоя, и^ просла'виl е^си и^ не пре'зрњлᲆ е^си въ все вре'мя и^ на вся'ком# мњсте преDстоя`”
|
|
22
|
|
|
Κατὰ πάντα γάρ, Κύριε, ἐμεγάλυνας τὸν λαόν σου καὶ ἐδόξασας καὶ οὐχ ὑπερεῖδες ἐν παντὶ καιρῷ καὶ τόπῳ παριστάμενος.
|
Категорії
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.