Блаже́н муж... 1-й антифон.

На Го́споди, воззва́х, стихири на 6, глас 4. Подібний: Я́ко до́бля:

Втори́й ти бил єси́ Константи́н, / сло́вом і ді́лом: / он во христия́нськоє вре́м'я роди́ся, / і мно́га лі́та во є́ллинстві сотвори́л єсть. / Ти же от варя́г роди́вся, / но возлюби́л єси́ возлюби́вшаго тя Христа́, / к Нему́же возше́л єси́ ра́дуяся. / Єго́же моля́ не преста́й о чту́щих па́м'ять твою́.

Весели́ться ві́чно сві́тло сія́ющи гора́ Сина́йськая, / Моїсе́йським освяти́вшися зако́ном, / Неви́димаго ви́дівши, / сві́тло же сія́я весели́ться і ра́дується / вели́кий град твой, Васи́ліє; / не я́ко во мра́ці, / но я́ко в Ду́сі Си́на со Отце́м ви́дя в себі́ сла́вима. / Єго́же моли́, / спасти́ і просвіти́ти ду́ші на́ша.

Я́коже оте́ць духо́вно, цар же чу́вственно, / жи́тельствущим в Ки́євстій Русі́ бил єси́, Васи́ліє; / і́стинний же пропові́датель, я́ко апо́стол Христо́в, / провозвісти́л єси́ спаси́тельноє Креще́ніє; / і тім сві́тло просвіти́в, освяти́л єси́ лю́ди твоя́ / во всіх страна́х ца́рствія твоєго́, блаже́нне.

Ко́рень правові́рія ти бил єси́, Васи́ліє, / напоє́н же Ду́хом Пресвяти́м, / возрасти́вий нам ві́тві богосажде́нния, / цвіт благоуха́нія істоча́ющия, / Бори́са чу́днаго і Глі́ба, ревни́теля благоче́стію, / кип'я́щия всім ві́рним оби́льно чудеси́. / С ни́ми же предстоя́ Христу́, / моли́ся спасти́ і просвіти́ти ду́ші на́ша.

Сла́ва, глас 8:

Прийді́те, стеце́мся всі / в честні́й па́м'яті отця́ / і наста́вника на́шего Влади́мира; / сей бо от варя́г роди́ся, / і возлю́би возлюби́вшаго єго́ Христа́, / к Нему́же взи́де ра́дуяся, / с прама́терію своє́ю Єле́ною; / вся бо лю́ди своя́ научи́ ві́ровати / і покланя́тися в Тро́йці Єди́ному Бо́гу, / і́доли же разруши́в, попра́; / і ізрасти́ нам своя́ честни́я лі́тораслі, / Рома́на і Дави́да. / Ті́мже і ми сві́тло ни́ні пі́сньми па́м'ять їх ві́рно чту́ще, / любо́вію пра́зднуєм; / да мо́ляться о нас ко Го́споду, / во́їнству же на́шему пода́ти побі́ди на пога́ния враги́, / і умири́ти весь мир, і спасти́ ду́ші на́ша.

І ни́ні, Богородичний: Цар небе́сний...

Вхід.

Прокимен дня. І три читання.

Ста Соломо́н пред лице́м же́ртвенника Госпо́дня, / пред всім собо́ром Ізра́їлевим, / і возді́в ру́ці свої́ на не́бо, і рече́: / Го́споди Бо́же Ізра́їлев, / ність Бог, я́коже Ти на небесі́ горі́, і на землі́ до́лі. / А́ще бо не́бо, і не́бо небесе́ не довлі́ють Тебі́, / ка́ко дом сей, єго́же созда́х і́мені Твоєму́? / Оба́че і при́зриши на моли́тву мою́, Го́споди Бо́же Ізра́їлев, / усли́шати моле́нія і моли́тву, є́юже раб Твой мо́литься пред Тобо́ю, к Тебі́ днесь. / Да бу́дуть о́чі Твої́ отве́рсти на дом сей день і нощ, / на мі́сто сіє́, о не́мже глаго́лал єси́: / бу́деть і́м'я Моє́ та́мо, є́же усли́шати моли́тву, / є́юже мо́литься раб Твой на мі́сті сем, во дні і но́щі. / І послу́шати мольби́ раба́ Твоєго́, і люде́й Твої́х Ізра́їля. / І єли́ка а́ще помо́ляться к Тебі́ на мі́сті сем, / і Ти усли́шиши на мі́сті жили́ща Твоєго́ на Небесі́, / і сотвори́ши, і ми́лостив бу́деши їм.

Да возра́дується душа́ моя́ о Го́споді, / облече́ бо м'я в ри́зу спасе́нія, і оде́ждею весе́лія оді́я м'я: / я́ко жениху́ возложи́ мні віне́ць, / я́ко неві́сту украси́ м'я красото́ю. / І я́ко земля́ растя́щая цвіт свой, / і я́ко вертогра́д сі́мена своя́ прозяба́єть, / та́ко возсія́єть Госпо́дь пра́вду, і ра́дость пред всі́ми язи́ки. / Сіо́на ра́ди не умо́лкну, і Ієрусали́ма ра́ди не попущу́, / до́ндеже у́бо ізи́деть я́ко світ пра́вда моя́, / спасе́ніє же моє́ я́ко свіща́ разжже́ться. / І у́зрять язи́ци пра́вду твою́, і всі ца́ріє зе́мстії сла́ву твою́, / і нареку́ться і́менем твої́м но́вим, є́же Госпо́дь імену́єть є. / І бу́деши віне́ць добро́ти в руці́ Госпо́дні, / і діади́ма ца́рствія в руці́ Бо́га твоєго́. / І ктому́ не нарече́шися оста́влен, / і земля́ твоя́ ктому́ не нарече́ться пуста́, / тебі́ бо нарече́ться во́ля моя́, і земля́ твоя́ вселе́нная, / я́ко благоволи́ть Госпо́дь в тебі́, і земля́ твоя́ насели́ться. / І я́ко живи́й ю́ноша с ді́вою, / та́ко поживу́ть си́нове твої́ с тобо́ю. / І бу́деть, і́мже о́бразом возвесели́ться жени́х о неві́сті, / та́ко возвесели́ться Госпо́дь о тебі́.

Світи́ся, світи́ся, Ієрусали́ме, / при́йде бо твой світ, / і сла́ва Госпо́дня на тебі́ возсія́. / Я́ко се тьма покри́єть зе́млю, і мрак на язи́ки, / на тебі́ же яви́ться Госпо́дь, і сла́ва Єго́ на тебі́ у́зриться. / І по́йдуть ца́ріє сві́том твої́м, / і язи́ци сві́тлостію восто́ка твоєго́. / Возведи́ о́крест о́чі твої́, і виждь со́бранная ча́да твоя́; / при́йдуть всі си́нове твої́ іздале́ча, і дще́рі твої́ на ра́міх во́змуться. / Тогда́ у́зриши, і возра́дуєшися, і убої́шися, / і ужа́снешися се́рдцем, єгда́ приложи́ть на тя бога́тство мо́ря, і язи́к, і люде́й. / І при́йдуть ті стада́ вельблу́д, / і покри́ють тя вельблу́ди Мадіа́мстії і Гефа́рстії, / всі от Сави́ при́йдуть, нося́ще тебі́ зла́то і лива́н, / принесу́ть тебі́ і ка́мень че́стен, і спасе́ніє от Го́спода благовістя́ть. / І вся о́вці Кида́рськія соберу́ться тебі́, і овні́ Навео́фстії при́йдуть тебі́, / і вознесу́ться прия́тная на же́ртвенник Мой, / і дом моли́тви Моєя́ просла́виться. / Кі́ї суть, і́же я́ко о́блаци лета́ють, і я́ко го́лубіє со птенці́ свої́ми? / Со Мно́ю єсть Сіо́н, Мене́ о́строві ожида́ша, / і кораблі́ Фарсі́йстії в пе́рвих, / є́же привести́ ча́да твоя́ іздале́ча, / і сребро́ і зла́то їх с ни́ми, за і́м'я Госпо́днє свято́є, / і за є́же Свято́му Ізра́їлеву сла́вну би́ти. / І сози́ждуть си́нове іноро́днії сті́ни твоя́, і ца́ріє їх предста́нуть тебі́; / за гнів бо Мой порази́х тя, і за ми́лость Мою́ возлюби́х тя. / І отве́рзуться врата́ твоя́, Ієрусали́ме, ви́ну день і нощ, і не затворя́ться, / є́же ввести́ к тебі́ си́лу язи́ков, і царі́ їх ведо́мия. / Язи́ци бо і ца́ріє, і́же тебі́ не порабо́тають, поги́бнуть, / і язи́ци запусті́нієм запусті́ють. / І сла́ва Лива́нова к тебі́ при́йдеть в кипари́сі / і пе́вкі і ке́дрі вку́пі, / просла́вити мі́сто свято́є Моє́, / і мі́сто ног Мої́х просла́влю. / І по́йдуть к тебі́ боя́щіїся, си́нове смири́вших тя, і прогні́вавших тя, / і покло́няться сліда́м ног твої́х всі прогні́вавшії тя, / і нарече́шися град Госпо́день Сіо́н Свята́го Ізра́їлева. / За є́же би́ти тебі́ оста́влену і возненави́діну, і не бі помога́яй тебі́; / і положу́ тя в ра́дость ві́чную, весе́ліє родо́м родо́в. / І іссе́ши млеко́ язи́ков, і бога́тство царе́й сні́си, / і разумі́єши, я́ко Аз Госпо́дь спаса́яй тя, / і ізбавля́яй тя Бог Ізра́їлев.

На літії стихира храму, потім святого. Глас 2:

Днесь возсія́ благочести́ваго кня́зя Влади́мира па́м'ять, / я́ко ми́ро ізлія́нноє; / Христа́ бо возлюби́в, і́доли преоби́дів / це́ркві Распе́ншемуся нас ра́ди на землі́ воздви́же, / і на Небесі́х прия́т Ца́рство і віне́ць.

Сла́ва, глас 6:

Прийді́те, стеце́мся всі ві́рно / к честні́й па́м'яті отця́ / і наста́вника на́шего Васи́лія; / сей бо, отне́ліже рожде́н бисть, / возлюби́ возлю́бльшаго ї Христа́; / к Нему́же і взи́де ра́дуяся с прама́терію Єле́ною. / Тім і ми любе́зно пра́зднуєм / моля́щеся, моли́тися о нас ко Го́споду, / умири́ти мир і спасти́ ду́ші на́ша.

І ни́ні, Богородичний: Творе́ць і Ізба́витель...

На стиховні стихири, глас 8.

Подібний: О пресла́внаго чудесе́!

О пресла́внаго чудесе́! / Велича́вий ра́зум погубля́ється днесь, / і рида́ють вся лука́вая во́їнства, / ви́дяще ві́тв су́щу вседи́чну, / си́лою Бо́жиєю богонасажде́нну, і прославля́єму, / і сві́тло вінчава́єму от Бо́га, / вели́каго Васи́лія, / на́шего ві́рнаго нача́льника.

Стих: Вознесо́х ізбра́ннаго / от люде́й Мої́х.

Ди́вная чуде́с пучи́на, / жестосе́рдія бо ра́зумом, / і́же вотще́ шата́хуся, / от лиця́ днесь Васи́лієва, / веселя́ться в честні́й Це́ркві; / і ца́рствуєть Христо́с Бог, / обрі́т єго́, я́ко Па́вла пре́жде, / і поста́ви кня́зя ві́рна на землі́ Своє́й, / просвіти́вшаго лю́ди своя́ честни́м Креще́нієм.

Стих: Єле́єм святи́м Мої́м / пома́зах єго́.

Ра́дуйся, Ки́євськия Руси́ похвало́; / ра́дуйся, ві́рним прави́телю; / ра́дуйся, боже́ственний Влади́мире, нача́льниче наш; / ра́дуйся, ві́ри забра́ло; / ра́дуйся, чу́до чудесе́м пресла́вноє / і притека́ющим приста́нище ти́хоє; / ра́дуйся, всесвяти́й ка́меню ві́ри, / і моле́бниче о пою́щих тя, / і велича́ющих ві́рно.

Сла́ва, глас 8:

Нача́льника благоче́стія / і пропові́дника ві́ри, / і по всей Русі́ князе́й верхо́внаго, / днесь собо́ри правосла́внії соше́дшеся / восхва́лим вели́каго Влади́мира, / апо́столом ра́внаго, / хвала́ми і пі́сньми духо́вними вінча́єм єго́, глаго́люще: / ра́дуйся, Христо́в во́їне прехра́брий, / я́ко томи́теля врага́ до конця́ погуби́в / і нас от ле́сти єго́ ізба́вив, / приве́л єси́ Царю́ Христу́ Бо́гу; / но, о преблаже́нне і всехва́льне, / мир моли́ пода́ти во́їнству Украї́нському, / і на пога́ния побі́ди, / Це́ркві благостоя́ніє / і душа́м на́шим ве́лію ми́лость.

І ни́ні, Богородичний: Влади́чице, прийми́ моли́тви раб Твої́х...

Після благословення хлібів,

Тропар, глас 4:

Уподо́бился єси́ купцю́, і́щущему до́браго би́сера, / славнодержа́вний Влади́мире, / на висоті́ стола́ сідя́ ма́тере градо́в, богоспаса́ємаго Ки́єва; / іспиту́я же і посила́я к ца́рському гра́ду уві́діти правосла́вную ві́ру, / і обрі́л єси́ безці́нний би́сер Христа́, / ізбра́вшаго тя, я́ко втора́го Па́вла, / і оттря́сшаго сліпоту́ во святі́й купі́лі / душе́вную, вку́пі і тіле́сную; / ті́мже пра́зднуєм твоє́ успе́ніє / лю́діє твої́ су́ще. / Моли́ спасти́ся держа́ви твоєя́ нача́льником і мно́жеству владо́мих.

На Бог Госпо́дь, тропар двічі:

І Богородичний: Є́же от ві́ка утає́нноє...

Після 1-го стихослов'я сідальний, глас 1:

Я́ко нача́льнику і ко́реню ві́ри, і і́долов разруши́телю, / блаже́нне кня́же, равноапо́стольне Влади́мире, вопіє́м ті: / моли́ Христа́ Бо́га гріхо́в оставле́ніє дарова́ти / пра́зднующим любо́вію святу́ю па́м'ять твою́.

Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:

Наста́ви нас на путь покая́нія, укло́ншияся при́сно к безпу́тієм зол, / і Преблага́го прогні́вавшия Го́спода, / Неіскусобра́чная благослове́нная Марі́є, прибі́жище отча́янних челові́ков, / Бо́жиє жили́ще.

Після 2-го стихослов'я сідальний, глас 8:

Научи́вся неізрече́нною от Бо́га ви́шнею му́дростію, / бога́тно к ра́зуму ві́ри Єго́ дости́гл єси́, і к добро́ті Єго́ ско́ро прите́кл єси́. / Ті́мже із'ясни́л єси́ у́мния твоя́ о́чі, / к ра́зуму возве́л єси́ благоче́стія ві́ри. / Того́ ра́ди пра́зднующе глаго́лем: / благослове́н Бог, просвіти́вий сві́том разу́мним се́рдце твоє́, / світи́льниче сві́тлий Васи́ліє, / моли́ Христа́ Бо́га гріхо́в оставле́ніє дарова́ти / чту́щим любо́вію святу́ю па́м'ять твою́.

Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:

Гріхо́вний мрак покрива́єть м'я, і сту́дная моя́ діла́ без воздержа́нія ви́ну, / і со́вістноє томле́ніє непреста́нно му́чить м'я; / уви́ мні, гді у́бо ни́ні скри́юся? / К кому́ ли прите́к па́ки обря́щу по́мощ? / То́кмо к Тебі́, Богома́тері, припа́даю, і молю́ся Ті: / на вся́коє вре́м'я моли́ спасти́ся душа́м на́шим.

Полієлей і величання:

Велича́єм тя, / святи́й равноапо́стольний кня́же Влади́мире, / і чтем святу́ю па́м'ять твою́, / і́доли попра́вшаго / і Русь святи́м Креще́нієм просвіти́вшаго.

Вибраний псалом:

1. Блаже́н муж боя́йся Го́спода: 2. В за́повідех Єго́ восхо́щеть зіло́. 1. Сла́ва і бога́тство в дому́ єго́. 2. І пра́вда єго́ пребива́єть в вік ві́ка. 1. В па́м'ять ві́чную бу́деть пра́ведник. 2. Пра́ведник я́ко фі́нікс процвіте́ть, я́ко кедр, і́же в Лива́ні, умно́житься. 1. Возвесели́ться пра́ведник о Го́споді, і упова́єть на Него́. 2. Се устна́м мої́м не возбраню́, Го́споди. 1. Ти разумі́л єси́ пра́вду мою́ і і́стину мою́: 2. І язи́к мой поучи́ться пра́вді Твоє́й, весь день хвалі́ Твоє́й. 1. Світ возсія́ пра́веднику, і пра́вим се́рдцем весе́ліє. 2. Род пра́вих благослови́ться. 1. Сла́вою і че́стію вінча́л єси́ єго́. 2. Я́ко Ти благослови́ши пра́ведника, Го́споди. 1. Я́ко ору́жієм благоволе́нія вінча́л єси́ нас. 2. В ни́хже посіти́ нас Восто́к с висоти́; 1. Яви́тися во тьмі і сі́ні сме́ртній сідя́щим; 2. Напра́вити но́ги на́ша на путь ми́рен.

Сла́ва, і ни́ні: Аллилу́я [тричі].

Після полієлею сідальний, глас 4:

Ско́роє і тве́рдоє стяжа́л єси́ тща́ніє ко і́стинній ві́рі Христо́ві / і обрі́т купі́ль богоми́сленную і духо́вную, ско́ро прите́кл єси́ любо́вію, / скве́рну прегріше́ній очи́стив, лю́ди твоя́ освяти́л єси́; / моли́ся Христу́ Бо́гу спасти́ся душа́м на́шим.

Сла́ва:

Ско́ро предвари́, кня́же, ві́рних наста́вниче; / вразі́ бо ху́лять і претя́ть нам, Христо́в уго́дниче, / погуби́ ві́рою твоє́ю борю́щияся с на́ми, / да нави́кнуть і ті́ї сла́вити твою́ па́м'ять; / нас же, пою́щих тя, спаса́й от вся́каго гні́ва.

І ни́ні, Богородичний:

Сло́во О́тчеє, Христа́ Бо́га на́шего, / от Тебе́ воплоти́вшагося, позна́хом, Богоро́дице Ді́во, / єди́на Чи́стая, єди́на Благослове́нная; / тім непреста́нно Тя воспіва́юще велича́єм.

Потім степенні, 1-й антифон 4-го гласу.

Прокимен, глас 4: Вознесо́х ізбра́ннаго / от люде́й Мої́х. Стих: І́бо рука́ Моя́ засту́пить єго́. Вся́коє диха́ніє...

Євангеліє від Іоана, зачало 36.

Після 50-го псалма стихира, глас 8:

Апо́столом ревни́теля Влади́мира, / преблаже́ннаго отця́ і учи́теля, соше́дшеся, восхва́лим, / і́мже Христа́ Бо́га позна́хом / і, от тьми к сві́ту приближа́ющеся, / о́чі і се́рдця просвіща́єм, / в па́м'ять єго́ ликовству́юще, ку́пно веселі́мся, / обрі́тше єго́ вожда́ правові́рна в Ца́рствіє Небе́сноє.

Перший канон, глас 8, з ірмосом на 8.

І 6-го гласу на 6. Канон, глас 8.

Ірмос: Посі́ченний несіко́маго пресіче́, / і ви́ді со́лнце зе́млю, ю́же не ви́ді, / лю́таго врага́ вода́ потопи́, / і непроходи́моє про́йде Ізра́їль, / піснь же воспіва́шеся: / Го́сподеві пої́м, сла́вно бо просла́вися.

Собезнача́льноє Сло́во Бо́жиє, І́же дре́вле чети́рем стихі́ям Творе́ць / і ті́ми весь мир сотвори́вий, св'я́занную страстьми́ ду́шу мою́ разріши́, / я́ко да воспою́, лику́я, сла́внаго кня́зя Васи́лія.

От виспр соше́д, Влади́ко, невеще́ственно на духо́вную го́ру, / сви́ше прося́щим от Тебе́ оби́льну сві́тлость душа́м посли́ / достодо́лжно похвали́ти чу́днаго кня́зя Васи́лія.

Богородичний: Ма́терем і ді́вам похвала́ Ти, Влади́чице, / ро́ждшая Жизнь, Творця́ ми́рові, ма́терських же болі́зней не ощути́ла єси́, / но Ма́ти у́бо і Ді́ва пребила́ єси́. / Ті́мже хва́ляще Тя, ра́дуйся, вопіє́м Ті.

Інший канон. Глас 6.

Пісня 1.

Ірмос: Я́ко по су́ху, пішеше́ствовав Ізра́їль / по бе́здні стопа́ми, / гони́теля фарао́на / ви́дя потопля́єма, / Бо́гу побі́дную піснь пої́м, вопія́ше.

Прийді́те, ві́рнії, піснь духо́вную возопіє́м і просла́вим Христа́, / І́же сві́тло просла́вил єсть честна́го Влади́мира, вели́каго кня́зя.

І́же сі́м'я сі́ющему да́руя, / Ти і мні да́руй сло́во, Да́телю благи́х, / разріша́я мі соу́з язи́ка, і обнови́, Спа́се, к славословле́нію ві́рно.

І́же во́лею, а не ну́ждею, к Тебі́ всіх призива́єши, / я́коже дре́вле Моїсе́я і Іса́ю; / та́кожде і ни́ні в се́рдці возгласи́л єси́ ві́рнаго і достохва́льнаго кня́зя.

Богородичний: Укра́шена добро́тою доброді́телей, Богома́ти Чи́стая, / Бо́га І́стиннаго зачала́ єси́, / нас боже́ственними доброді́тельми просвіти́вшаго.

Катавасія: Отве́рзу уста́ моя́...

Ірмос: Утверди́ся се́рдце моє́ во Го́споді, / вознесе́ся рог мой в Бо́зі моє́м, / разшири́шася на враги́ моя́ уста́ моя́, / возвесели́хся о спасе́нії Твоє́м.

Я́ко труба́ богогла́сная возгласи́ язи́к твой, блаже́нне, духо́вний, / провозглаша́ющ всім конце́м Руси́ Христо́во правові́рноє Креще́ніє, / і́мже просвіще́н бив, мир весь просвіти́л єси́.

Сія́єть днесь, Васи́ліє, пресла́вная па́м'ять твоя́, / ю́же пра́зднують Христоімени́тії лю́діє, / тебе́ похваля́я, своєго́ пра́отця, / ї́хже к сві́ту разу́мному приве́л єси́.

Богородичний: Сінь зако́на пре́йде рождество́м Твої́м, Богоро́дице, благода́ті прише́дши, / О́тчу Сло́ву, Христу́ Бо́гу на́шему; / Єго́же позна́в, сла́вний князь Це́рков Твою́ сві́тло украси́л єсть.

Інший.

Ірмос: Ність свят, / я́коже Ти, Го́споди Бо́же мой, / вознеси́й рог ві́рних Твої́х, Бла́же, / і утверди́вий нас на ка́мені / іспові́данія Твоєго́.

І́же Па́вла просвіти́вий і ізбра́нна сотвори́вий, / та́ко і Васи́лія ни́ні, отця́ на́шего, очни́й неду́г отто́ргнул єси́, Ми́лостиве, / Твої́м Креще́нієм.

Константи́на ві́рнаго подо́бник яви́лся єси́, Христа́ в се́рдці твоє́м приі́м, / і Єго́ за́повідем, я́коже оте́ць, всю Русь от Ки́єва научи́л єси́.

Боже́ственною си́лою ти, возмога́я, безбо́жнаго Перу́на, ку́чу бісо́вськую сокруши́л єси́ / і, ко о́паши ко́нстій того́ прив'яза́в, / повелі́л єси́ во́їном разби́ти і́дола.

Богородичний: Сінь святу́ю обрі́т, Марі́ю Ді́ву, / Бо́жий сосу́д, Влади́мир, князь вели́кий, апо́стола Па́вла ревни́тель, / сей це́рков боже́ственную в Тоя́ і́м'я воздви́гл єсть.

Інший кондак, глас 4:

Оте́чеську пре́лесть і́доли, я́ко су́єтні отве́рг, / Христа́, всіх І́стиннаго Бо́га, Царя́ і Благода́теля, позна́л єси́. / Ті́мже і лю́ди, ізря́дни Тому́, святи́м Креще́нієм просвіти́л єси́, / пресла́вне Влади́мире. / Сего́ ра́ди почита́єм тя, / я́ко Тро́йці служи́теля, / Христа́ моли́ дарова́ти нам ве́лію ми́лость.

Інший ікос:

І́же от тьми нече́стія уклони́лся єси́, / і невече́рняго сія́нія Христа́ дости́гл єси́, / отню́дуже і омраче́нния безбо́жієм боже́ственною любве́ ба́нею освяти́л єси́, / Тро́йцю сла́вити во Єди́ном Божестві́ пресві́тло научи́л єси́, всеблаже́нне Влади́мире. / Но я́ко імі́я дерзнове́ніє к Бо́гу, / многообра́зних зол ізба́витися нам Христа́ моли́ / і дарова́ти нам ве́лію ми́лость.

Сідален, глас 2:

В моли́твах бдяй при́сно ра́достною душе́ю, Васи́ліє, / того́ ра́ди поче́рпл єси́ Ду́ха прему́дрости от істо́чника, сходя́щаго сви́ше. / Тім ві́рою просія́в, я́ко со́лнце, моля́ся Христу́ непреста́нно, / ускори́, ще́дрий, і потщи́ся спасти́ от прегріше́ній мир.

Сла́ва, і ни́ні, Богородичний:

Богоро́дице Безневі́стная Чи́стая, я́же без сі́мене ро́ждшая всіх Влади́ку, / Того́ со а́нгели моли́ ізба́витися нам от вся́каго недоумі́нія / і да́ти умиле́ніє і світ душа́м на́шим, / і согріше́ній очище́ніє, я́же єди́на вско́рі заступа́ющи.

Ірмос: Проро́к Авваку́м у́мнима очи́ма / прови́ді, Го́споди, прише́ствіє Твоє́, / тім і вопія́ше: / от ю́га при́йдеть Бог. / Сла́ва си́лі Твоє́й, сла́ва снизхожде́нію Твоєму́.

Сві́тло бисть і сла́дко по о́блаці, і́мже покрива́шеся небе́сноє со́лнце; / весела́ же і ра́достна весна́ по зи́мній ско́рбі; / ти же по о́блаці і́дольськаго мра́ка / Креще́нієм, я́ко со́лнце сві́тлоє, возсія́л єси́ нам, Васи́ліє.

Па́вел фарисе́й к Дама́ску гряди́й, / ма́лим блеща́нієм вели́каго сві́та осліпле́н, Креще́нієм же просвіти́ся: / єму́же ти подо́бник бил єси́, сла́вне, / Корсу́ня доше́л очни́й мрак отгна́л єси́.

Богородичний: Ти яви́лася єси́, Ді́во, ко́рень ненапоє́н, прозяба́я отпуще́ніє, / плод світоно́сний ро́ждши Христа́ Бо́га на́шего: / дря́хлующую страстьми́ ду́шу мою́ просвіти́, / і іспроси́ гріхо́в оставле́ніє.

Інший.

Ірмос: Христо́с моя́ си́ла, / Бог і Госпо́дь, / честна́я Це́рков / боголі́пно поє́ть, взива́ющи, / от сми́сла чи́ста о Го́споді пра́зднующи.

Чу́до стра́шноє і пресла́вноє і неізглаго́ланноє соверша́єть Влади́ка Христо́с: / обновля́єть бо боже́ственним Креще́нієм от Ки́єва всю зе́млю Ру́си, / і просвіща́єть кня́зя Васи́лія.

Сві́тло прийді́те, і достолі́пно возгласі́те, / Христоімени́тії, ко отцю́ на́шему Влади́миру, / і па́м'ять єго́ ві́рно всі да пра́зднуєм сві́тло.

О́тчеє нече́стіє отгна́л єси́, / всечестни́я же твоєя́ прама́тере правові́рную ві́ру возлюби́л єси́, / ра́вне апо́столом Христо́вим кня́же, вели́кий Влади́мире.

Богородичний: Я́ко двер приводя́щую к боже́ственному вхо́ду рая́ сві́тлаго, / я́ко ми́сленноє мі́сто свяще́нія, / я́ко добро́ту Іа́ковлю, Ді́ву ублажа́єм.

Ірмос: Го́споди Бо́же наш, мир даждь нам, / Го́споди Бо́же наш, стяжи́ ни, / Го́споди, ра́зві Тебе́, іно́го не ві́ми, / і́м'я Твоє́ імену́єм.

Ра́дуйся і красу́йся ду́хом, всея́ Руси́ царю́ Васи́ліє, / ізря́дния бо ві́тві богоса́дния ко Христу́ прине́сл єси́, / богоізря́дний твой плод, Бори́са сла́внаго, і Глі́ба благочести́ваго; / с ни́миже, предстоя́ Христу́, о нас моли́ся.

Ди́вний прорече́ Іса́я на Ієрусали́м: / бу́деть я́ві гора́ Госпо́дня, і дом на верх гор. / Пра́ведні же на тебі́ разумі́хом благода́ть Ду́ха; / дом бо Влади́ці созда́л єси́ на версі́х гор.

Богородичний: Пропові́дуєть о Тебі́ чу́дний Іса́я Ду́хом, / Ді́вою хотя́щу роди́ти Христа́ без сі́мене; / Дави́д же, Твой пра́дід, ди́вно провозвісти́ Твоя́ вели́чествія: / спасе́ бо нас, я́ко Ми́лостив.

Інший.

Ірмос: Бо́жиїм сві́том Твої́м, Бла́же, / у́тренюющих Ті ду́ші любо́вію озари́, молю́ся, / Тя ві́діти, Сло́ве Бо́жий, / І́стиннаго Бо́га, / от мра́ка гріхо́внаго взива́юща.

Днесь а́нгели Бо́жії ра́дуються сві́тло на небесі́х в па́м'ять твою́ святу́ю; / спасл бо єси́ нас от вся́каго лука́вства, / і жертв бісо́вських лю́ди мно́гі ізба́вил єси́, і Русь всю.

Рида́єть бісо́вськоє мно́жество і те́мноє собо́рище, / ви́дяще на землі́ попира́єми і́доли, і́же на поги́бель воздви́женния челові́ком; / ї́хже Бо́жиїм повелі́нієм, Васи́ліє, сокруши́л єси́.

Ра́дуйся і весели́ся, ра́бе Христо́в, / кня́же вели́кий і му́дрий, моле́бниче о душа́х на́ших; / тобо́ю бо ми всі ізба́влені єсьми́ бісо́вськия ле́сти. / Ті́мже ра́дуйся, вопіє́м ті.

Богородичний: Чистото́ю сія́ющи іздале́ча, / боже́ственноє угото́ваніє Влади́чне, Всепі́тая, би́вши; / Ти бо єди́на показа́лася єси́ Ма́ти су́щи Бо́гу, / і рука́ми, я́ко младе́нця, Того́ носи́вши.

Ірмос: Я́ко во́ди морські́я, Человіколю́бче, / волна́ми жите́йськими обурева́юся. / Ті́мже, я́ко Іо́на, та́ко вопію́ Ті: / возведи́ от тлі живо́т мой, Благоутро́бне Го́споди.

Благоче́стія ревни́тель сла́внаго царя́ Константи́на ти бил єси́, Васи́ліє, / просвіти́вшаго Креще́нієм е́ллинський род; / ти же духо́вною ба́нею лю́ди твоя́ пресві́тло обнови́л єси́.

Ослади́в любо́вію Христо́вою ду́шу, і разу́мния приє́м крилі́, / прелеті́л єси́ і́дольський мрак, і разгна́л єси́ тьму злові́рія, блаже́нне, / всели́вся в черто́г Спа́са всіх Бо́га.

Богородичний: Благоду́шствуєть це́рков Ки́євськая днесь, і правові́рних собо́ри, / в па́м'ять пресві́тлую Васи́лія, ублажа́юще Твоє́ безсі́менноє рождество́, Ді́во, / і прилі́жно Си́ну Твоєму́ моля́щеся зову́ть: / Тя велича́єм.

Інший.

Ірмос: Жите́йськоє мо́ре / воздвиза́ємоє зря напа́стей бу́рею, / к ти́хому приста́нищу Твоєму́ прите́к, вопію́ Ті: / возведи́ от тлі живо́т мой, / Многоми́лостиве.

Си́лою Бо́жиєю попра́н єсть сатана́ душегу́бець, і ле́стния єго́ же́ртви; / побі́дника бо яви́л нам єсть Христо́с, Васи́лія ві́рнаго кня́зя, / сокруши́ти і поврещи́ того́ под но́ги на́ша.

Спасе́ пре́жде Госпо́дь руко́ю Моїсе́йовою Ізра́їля от рабо́ти; / То́йже і ни́ні руко́ю Васи́лія, ві́рнаго кня́зя, / всіх нас от ле́сти і́дольськия спасл єсть.

Досто́йно ті взива́єм і вопіє́м всі: / ра́дуйся, всече́стне преблаже́нне, тя бо ізба́вителя с Бо́гом, Васи́ліє, і́мами. / Не пре́зри рабо́в твої́х, но при́сно сохраня́й нас.

Богородичний: Обріто́хом, Пречи́стая, Тобо́ю спасе́ніє, Ді́во Препі́тая; / Єго́же жела́ють а́нгели на небесі́х ви́діти, / Сей ни́ні ви́диться в ні́дріх Твої́х младе́нець, Бог наш.

Кондак, глас 8:

Подо́бствовав вели́кому апо́столу Па́влу в сіди́нах, всесла́вне Влади́мире, / вся, я́ко младе́нчеськая, мудрова́нія, я́же о і́доліх тща́нія оста́вль, / я́ко муж соверше́нний, украси́лся єси́ боже́ственнаго Креще́нія багряни́цею; / і ни́ні Спа́су Христу́ в весе́лії предстоя́, / моли́ спасти́ся держа́ви твоєя́ нача́льником, і мно́жеству владо́мих.

Ікос: Просвіти́вий дре́вле Ізра́їля Моїсе́йським зако́ном, / просвіти́л же єси́ мир явле́нієм Твоєго́ прише́ствія, Христе́ Бо́же, / богогла́сния Твоя́ ученики́ посла́л єси́ пропові́дати по страна́м, / є́же от Ді́ви безсі́менноє рождество́ Твоє́: / і тім повелі́л єси́ крести́ти, во і́м'я Отця́ і Си́на і Свята́го Ду́ха. / Обветша́вшу же ви́дя Русь Ки́євськую гріхо́м, / Дух Твой посла́л єси́, в кріпкоразу́мнаго ду́шу сла́внаго Влади́мира, / позна́ти Тебе́ Єди́наго от Тро́йці Христа́ Бо́га, / і Твої́м Креще́нієм просвіти́ти ізбра́нния Твоя́, / і от Тебе́ поруче́нния єму́ лю́ди, і привести́ к Тебі́ ві́рою вопію́щия: / ізба́ви Твоє́ достоя́ніє от сопроти́вних пога́н, / нача́льники держа́ви Твоєя́, і мно́жество владо́мих.

Ірмос: Халде́йськия пе́щі / всепа́губную си́лу угаси́вше, / о́бразом а́нгела снизше́дшаго, / Зижди́телю ю́ноші взива́ху: / благослове́н єси́ і хва́льний, Бо́же оте́ць на́ших.

Пра́отчі богоістка́нния м'я ри́зи враг душегу́бець обнажи́л єсть: / Ісу́с же безнача́льний явле́йся пло́тію, очи́стив водо́ю Ду́ха, па́ки мні подаде́ ю, / Єго́же позна́в, сла́вне Влади́мире, весели́шися вопія́: / благослове́н Бог оте́ць на́ших.

Моїсе́йський сохрани́в зако́н, Даниї́л боговиді́нія сподо́бися; / пра́отечеськія же ти попра́в і́доли, / не я́ко во мра́ці, но в бо́льшей сла́ві, разу́мно узрі́л єси́ Христа́ со Отце́м і Ду́хом, / Креще́нієм же просвіще́н, весели́шися вопія́: / благослове́н Бог оте́ць на́ших.

Богородичний: Боже́ственния обнажи́ оде́жди, враг прельсти́в первозда́ннаго пра́діда Твоєго́, Ді́во, / із боку́ же Твоє́ю чи́стою і неіскусобра́чною прише́д, Спас сла́дкий мой Ісу́с; / на Него́же поте́к а́ки на Ада́ма, но о Бо́га образи́ся, і сокруши́ся лю́ті. / Ми же Си́ну Твоєму́ зове́м: / благослове́н Бог оте́ць на́ших.

Інший.

Ірмос: Росода́тельну у́бо пещ / соді́ла а́нгел / преподо́бним отроко́м, / Халде́ї же опаля́ющеє / велі́ніє Бо́жиє мучи́теля увіща́ вопи́ти: / благослове́н єси́, Бо́же оте́ць на́ших.

Єле́ни ти но́вия любо́вію ізвісти́лся єси́, внук бив преблаже́нния О́льги: / Константи́н же Вели́кий но́вий яви́лся єси́, Христу́, Васи́ліє, вопія́: / благослове́н єси́, Бо́же оте́ць на́ших.

Лю́тий льстець двиза́шеся на христия́ни воєва́ти: / Превели́кий же Госпо́дь в Корсу́ні тя просвіща́єть, / і Креще́нію Боже́ственному сподобля́єть, / і Ца́рствіє Небе́сноє тебі́ дарова́л єсть.

Обветша́вшую лесть бісо́вськую прогна́л єси́, я́ко вели́кий Христо́в учени́к, / обнови́в просвіти́л єси́ всіх нас, вопи́ти Го́сподеві немо́лчно: / благослове́н Бог оте́ць на́ших.

Богородичний: От родо́в Тя всіх ізбра́л єсть Бог преві́чний пре́жде вік, / і в послі́днія дні плоть приє́м от Тебе́, / соверше́н вку́пі яви́ся Бог і челові́к, Присноді́во.

Ірмос: Покрива́яй вода́ми преви́спренняя Своя́, / полага́яй мо́рю преді́л песо́к, / і содержа́й вся, / Тя поє́ть со́лнце, Тя сла́вить луна́, / Тебі́ прино́сить піснь вся твар, / я́ко Соді́телю всіх во ві́ки.

Род пра́ведних благослови́ться, боже́ственния віща́ша уста́, є́же на тебі́ сби́стся, блаже́нне: / сі́м'я бо святолі́пноє і богоізбра́нноє прине́сл єси́ Христу́, / непобіди́мия му́ченики, ї́миже просвіти́л єси́ всю Русь. / Ї́хже похваля́юще с тобо́ю, превозно́сим Христа́ во ві́ки.

Ма́ти всіх градо́в воі́стину, ца́рства твоєго́ град яви́ся Ки́єв, / в не́мже Христо́с пре́жде со Отце́м і Ду́хом просла́вися, / твоє́ю прама́терію і тобо́ю, блаже́нне: / іді́же му́жественноє твоє́ ті́ло лежи́ть сві́тло в це́ркві Влади́чиці: / ми же лю́діє твої́ хва́ляще поє́м Христа́ во ві́ки.

Богородичний: Безнача́льноє сія́ніє і Сло́во О́тчеє, пропові́даша нело́жно проро́честії гла́си, / із Тебе́ хотя́щаго без тлі роди́тися Емману́їла, / Бо́га же і челові́ка, крі́пкоє язи́ков ча́яніє: / Єму́же, я́ко Ма́ти, моли́ся спасти́ся нам.

Інший.

Ірмос: Із пла́мене преподо́бним ро́су істочи́л єси́, / і пра́веднаго же́ртву водо́ю попали́л єси́: / вся бо твори́ши, Христе́, то́кмо є́же хоті́ти, / Тя превозно́сим во вся ві́ки.

От безду́шних і́долов всіх нас ізба́вил єси́, / ко Христу́ же Бо́гу приве́л єси́, о́тче, ві́рних князе́й, / наказа́теля стад твої́х, Христа́ пою́щих во ві́ки.

Константи́н но́вий ти ізвісти́лся єси́ по всей Руси́, от Ки́єва положи́в нача́ло, блаже́нне Васи́ліє: / ти бо і́м'я Христо́во із'ясни́л єси́, / Єго́же превозно́сим во ві́ки.

Царю́ ві́чному ни́ні ти предстої́ши, і десни́цею Єго́ вінча́н єси́: / моли́ся Єму́ за недосто́йния раби́ твоя́, / я́ко да поє́м Єго́, і превозно́сим во ві́ки.

Богородичний: О́блак Сло́ва Ти єси́, препі́тая, і свіща́ со́лнечная, / колесни́ця многоці́нная, діви́чеськоє возвише́ніє, горо́ ту́чная і усире́нная, / пребива́єши Пречи́стая Ді́во Господоімени́тая.

Ірмос: Ужасе́ся о сем не́бо, / і землі́ удиви́шася конці́, / я́ко Бог яви́ся челові́ком пло́тськи, / і чре́во Твоє́ бисть простра́ннійшеє небе́с. / Тім Тя, Богоро́дицю, / а́нгелов і челові́к чинонача́лія велича́ють.

Дави́д обрі́теся пре́жде Ізра́їлю держа́вний цар і лю́ди спасе́, / бо́ги іноязи́чния низложи́в, Ду́хом Бо́жия Си́на пропові́да. / Ти же в Тро́йці позна́л єси́ Бо́га, блаже́нне Васи́ліє, Єго́же велича́єм.

Да торжеству́ють днесь ве́село па́м'ять твою́, / святолі́пно в це́ркві Бо́жия Ма́тере, богоізбра́ннії лю́діє, ю́же любе́зно украси́л єси́, / в па́м'ять ві́чную твоєго́ преставле́нія, не́бо земно́є, / в не́мже почива́я, ожида́єши всестра́шния труби́ арха́нгелови, блаже́нне. / Тім тя при́сно велича́єм.

Богородичний: Ду́хом Боже́ственним распала́ємі всі ро́ди, любо́вію блажи́м Тя, Богоро́дице: / Ти бо кля́тву прама́тере разруши́ла єси́. / Прилі́жно же поє́м Бо́жия Сло́ва, / Того́ бо неопа́льно во чре́ві Твоє́м приє́мши, родила́ єси́ пло́тію. / К Нему́же моли́ся / ізба́витися ві́рному Твоєму́ ста́ду от вся́кия ну́жди і печа́лі.

Інший.

Ірмос: Бо́га / челові́ком не возмо́жно ви́діти, / на Него́же не смі́ють чи́ни а́нгельстії взира́ти; / Тобо́ю бо, Всечи́стая, яви́ся челові́ком / Сло́во воплоще́нно. / Єго́же велича́юще, / с небе́сними во́ї, Тя ублажа́єм.

Сла́док, я́коже фі́нікс висо́к ізраща́єм, / і цвіт творя́ ма́сличний, ві́тві многопло́дния, / ти бива́єши ви́нноє ізраще́ніє, ки́сті дві созрі́ли му́ченики принося́, / Рома́на і Дави́да честни́я.

Ли́ци князе́й ни́ні благоро́дних предстоя́ть, / от тебе́ благоче́стіє нося́ще, с людьми́ ві́рними хва́ляще тя: / наста́вниче і ско́рий засту́пниче, помина́й всіх нас, / я́ко да в ми́рі тобо́ю живо́т обря́щем.