Ирмос: Прешавши воду као копно, и побегавши од египатског зла, Израиљац клицаше: Избавитељу и Богу нашем појмо!

Припев: Пресвета Богородице, спаси нас!

Многим напастима опседнут, к Теби прибегавам, иштући спасење; о, Мати Слова и Дјево, спаси ме од тешкоћа и опасности.

Навале страсти смућују ме, да душу моју испуне великом утученошћу; умири, Дјевице, тишином Сина и Бога Твог, Свебеспрекорна!

Слава: Тебе, која си родила Спаса и Бога, молим Дјево, да ме избавиш од мука; јер прибегавајући сада к Теби, пружам и душу и разум.

и сада: Мене, болесног телом и душом, удостоји Твоје божанствене посете и промишљања, једина Богомати, као блага, Родитељка Благога.

Ірмос: Ваду́ прайшо́ўшы ні́бы су́шу і егі́пецкага лі́ха пазбе́гнуўшы, ізраільця́нін ускліка́ў: Збаві́целю і Бо́гу на́шаму спява́йма.

Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас.

Мно́гімі апанава́ны выпрабава́ннямі, да Цябе́ я звярта́юся ў по́шуках спасе́ння: О, Ма́ці Сло́ва і Дзе́ва, ад ця́жкіх бе́дстваў спасі́ мяне́.

Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас.

Турбу́юць мяне́ напа́ды страсце́й, які́я напаўня́юць душу́ маю́ вялі́каю марко́таю; супако́й яе́ мі́рам Сы́на і Бо́га Твайго́, Дзе́ва Усебеззага́нная.

Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху.

Цябе́, што нарадзі́ла Спасі́целя і Бо́га, малю́ я, Дзе́ва, пра збаўле́нне мяне́ ад бе́дстваў; да Цябе́ цяпе́р звярта́ючыся, я скіро́ўваю і душу́, і ро́зум.

І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь.

Хво́рага це́лам і душо́ю, наве́двання Бо́жага і кло́пату ад Цябе́ спадо́бі, адзі́ная Багама́ці, бо Ты до́брая і До́брага нарадзі́ла.