|
Бlгодaрственнаz мlтва, №:
|
Малітва пасьля Сьв. Прычасьця
|
|
Бlгодарю1 тz гDи б9е м0й, ћкw не tри1нулъ мS є3си2 грёшнагw, но џбщника мS бhти с™hнь твои1хъ спод0билъ є3си2. Бlгодарю1 тz, ћкw менE недост0йнаго причасти1тисz пречcтыхъ твои1хъ и3 нбcныхъ дарHвъ спод0билъ є3си2. Но вLко чlвэколю1бче, нaсъ рaди ўмeрый же и3 воскRсhй, и3 даровaвый нaмъ стр†шнаz сі‰ и3 животвор‰щаz т†инства, во благодэsніе и3 њсщ7eніе дyшъ и3 тэлeсъ нaшихъ, дaждь бhти си6мъ и3 мнЁ во и3сцэлeніе души1 же и3 тёла, во tгнaніе всsкагw сопроти1внагw, въ просвэщeніе џчію сeрдца моегw2, въ ми1ръ душeвныхъ мои1хъ си1лъ, въ вёру непостhдну, въ люб0вь нелицемёрну, во и3сполнeніе премyдрости, въ соблюдeніе зaповэдей твои1хъ, въ приложeніе бжcтвенныz твоеS бlгодaти, и3 твоегw2 цrтвіz присвоeніе: да во с™hни твоeй тёми сохранsемь, твою2 бlгодaть поминaю всегдA, и3 не ктомY себЁ живY, но тебЁ нaшему вLцэ и3 бlгодётелю. И# тaкw сегw2 житіS и3зшeдъ њ надeжди животA вёчнагw, въ присносyщный дости1гну пок0й, и3дёже прaзднующихъ глaсъ непрестaнный, и3 безконeчнаz слaдость зрsщихъ твоегw2 лицA добр0ту неизречeнную. Тh бо є3си2 и4стинное желaніе, и3 неизречeнное весeліе лю1бzщихъ тS, хrтE б9е нaшъ, и3 тS поeтъ всS твaрь во вёки. Ґми1нь. |
Слава Табе, Божа, Слава Табе! (тры разы) Дзякую Табе, Госпаду Божа мой, што не адкінуў Ты мяне грэшнага, але дазволіў мне быць удзельнікам Тваіх Сьвятасьцяў. Дзякую Табе, што ўдастоіў мяне нявартага прычасьціцца Прачыстых і Нябесных Тваіх Дароў. Але, Людалюбны Ўладару, што дзеля нас памёр і ўваскрос, і даў нам страшныя й жыцьцятворчыя Таінствы на дабро й асьвячаньне душы й цела, на разьвеяньне ўсяго супраціўнага, на прасьвятляненьне вачэй сэрца майго, на супакой маіх душэўных сіл, на незасудную веру, на любоў някрывадушную. На паўнату мудрасьці, на выкананьне запаведаў Тваіх, на павялічэньне Боскае ласкі Твае, і на асягненьне Твайго Ўладарства: каб усім гэтым у сьвятыні Тваёй захаваны, я памятаў заўсёды ласку Тваю, і ўжо ня дзеля сябе жыў, а дзеля Цябе, нашага Ўладара й Дабрадзея. Дык, гэтае жыцьцё пакінуўшы ў надзеі жыцьця вечнага, асягну на векі супакой, дзе голас сьвяткуючых бязупынны, і бясконцая любата тых, што бачаць аблічча Тваяго красу нявымоўную. Бо Ты ёсьць праўдзівае жаданьне й бязьмежная радасьць тых, што любяць Цябе, Хрысьце Божа наш, і усякае стварэньне пяе хвалу Табе на векі. Амін. |
