|
И# ѓбіе настоsщыz стіхи2:
|
І вершы:
|
|
ХотS ћсти, человёче, тёло вLчне, Стрaхомъ приступи2, да не њпали1шисz: џгнь бо є4сть. Бжcтвенную же піS кр0вь ко nбщeнію, Пeрвэе примири1сz тS њпечaлившымъ. Тaже дерзaz тaинственное брaшно ћждь. |
Калі хочаш, чалавек, есці Цела Уладара, Са страхам прыступі, каб не апячыся, бо гэта агонь. Калі ж п'еш Бажэственную Кроў, прычашчаючыся, Перш прымірыся з тымі, хто засмуціў цябе. Пасля гэтага адважся Таемную Ежу есці. Перад прычашчэннем страшнай ахвяры — Жыватворнага Цела Уладара — Такім памаліся чынам з трымценнем: |
