|
КанHнъ молeбный ко прес™ёй бцdэ.
|
Канон малебны да Прасвятой Багародзіцы
|
|
КанHнъ молeбный ко прес™ёй бцdэ, поeмый во всsкой ск0рби душeвнэй, и3 њбстоsніи. |
глас 8 Спяваецца пры ўсякім смутку душэўным і няшчасці. Твор манаха Феасцірыкта |
|
Тропaрь бцdэ, глaсъ д7:
|
|
|
Къ бцdэ прилёжнw нhнэ притецeмъ грёшніи и3 смирeнніи, и3 припадeмъ въ покаsніи зовyще и3з8 глубины2 души2: вLчце, помози2, на ны2 милосeрдовавши, потщи1сz, погибaемъ t мн0жества прегрэшeній, не tврати2 тво‰ рабы6 тщы2, тs бо и3 є3ди1ну надeжду и4мамы. Слaва, и3 нhнэ: Не ўмолчи1мъ никогдA бцdе, си6лы тво‰ глаг0лати недост0йніи: ѓще бо ты2 не бы2 предстоsла молsщи, кто2 бы нaсъ и3збaвилъ t толи1кихъ бёдъ; кт0 же бы сохрани1лъ до нhнэ своб0дны; не tстyпимъ вLчце, t тебE, тво‰ бо рабы6 сп7сaеши при1снw t всsкихъ лю1тыхъ. |
|
|
Pал0мъ н7:
|
|
|
Поми1луй мS б9е, по вели1цэй млcти твоeй, и3 по мн0жеству щедр0тъ твои1хъ њчи1сти беззак0ніе моE. Наипaче њмhй мS t беззак0ніz моегw2, и3 t грэхA моегw2 њчи1сти мS. Ћкw беззак0ніе моE ѓзъ знaю, и3 грёхъ м0й предо мн0ю є4сть вhну. ТебЁ є3ди1ному согрэши1хъ, и3 лукaвое пред8 тоб0ю сотвори1хъ: ћкw да њправди1шисz во словесёхъ твои1хъ, и3 побэди1ши, внегдA суди1ти ти2. Сe бо въ беззак0ніихъ зачaтъ є4смь, и3 во грэсёхъ роди1 мz мaти моS. Сe бо и4стину возлюби1лъ є3си2, безвBстнаz и3 т†йнаz премyдрости твоеS kви1лъ ми2 є3си2. Њкропи1ши мS v3ссHпомъ, и3 њчи1щусz: њмhеши мS, и3 пaче снёга ўбэлю1сz. Слyху моемY дaси рaдость и3 весeліе: возрaдуютсz кHсти смирє1нныz. Tврати2 лицE твоE t грBхъ мои1хъ, и3 вс‰ беззакHніz мо‰ њчи1сти. Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй. Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2. Воздaждь ми2 рaдость сп7сeніz твоегw2, и3 д¦омъ вLчнимъ ўтверди1 мz. НаучY беззакHнныz путє1мъ твои6мъ, и3 нечести1віи къ тебЁ њбратsтсz. И#збaви мS t кровeй б9е, б9е сп7сeніz моегw2: возрaдуетсz љзhкъ м0й прaвдэ твоeй. ГDи, ўстнЁ мои2 tвeрзеши, и3 ўстA мо‰ возвэстsтъ хвалY твою2. Ћкw ѓще бы восхотёлъ є3си2 жeртвы, дaлъ бhхъ ќбw: всесожжeніz не бlговоли1ши. Жeртва бGу дyхъ сокрушeнъ: сeрдце сокрушeнно и3 смирeнно бGъ не ўничижи1тъ. Ўбlжи2 гDи, бlговолeніемъ твои1мъ сіHна, и3 да сози1ждутсz стёны їеrли6мскіz. ТогдA бlговоли1ши жeртву прaвды, возношeніе и3 всесожегaємаz: тогдA возложaтъ на nлтaрь тв0й тельцы2. |
|
|
КанHнъ ко прест7ёй бцdэ, творeніе fеостирjкта монaха. Глaсъ }. Пёснь №.
|
Песня 1
|
|
Їрм0съ: В0ду прошeдъ ћкw сyшу, и3 є3гЂпетскагw ѕлA и3збэжaвъ, ї}льтzнинъ вопіsше: и3збaвителю и3 бGу нaшему пои1мъ. Припёвъ: Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Мн0гими содержи1мь напaстьми, къ тебЁ прибэгaю сп7сeніz и3скjй: q м™и сл0ва и3 дв7о, t тsжкихъ и3 лю1тыхъ мS сп7си2. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Страстeй мS смущaютъ прил0зи, мн0гагw ўнhніz и3сп0лнити мою2 дyшу: ўмири2 nтрокови1це, тишин0ю сн7а и3 бGа твоегw2, всенепор0чнаz. Слaва: Сп7са р0ждшую тS и3 бGа, молю2 дв7о, и3збaвитисz ми2 лю1тыхъ: къ тебё бо нhнэ прибэгaz, простирaю и3 дyшу и3 помышлeніе. И# нhнэ: Недyгующа тёломъ и3 душeю, посэщeніz бжcтвеннагw и3 промышлeніz t тебє2 спод0би, є3ди1на бGом™и, ћкw бlгaz, бlгaгw же роди1тельница. |
Ірмос: Ваду́ прайшо́ўшы ні́бы су́шу і егі́пецкага лі́ха пазбе́гнуўшы, ізраільця́нін ускліка́ў: Збаві́целю і Бо́гу на́шаму спява́йма. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Мно́гімі апанава́ны выпрабава́ннямі, да Цябе́ я звярта́юся ў по́шуках спасе́ння: О, Ма́ці Сло́ва і Дзе́ва, ад ця́жкіх бе́дстваў спасі́ мяне́. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Турбу́юць мяне́ напа́ды страсце́й, які́я напаўня́юць душу́ маю́ вялі́каю марко́таю; супако́й яе́ мі́рам Сы́на і Бо́га Твайго́, Дзе́ва Усебеззага́нная. Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху. Цябе́, што нарадзі́ла Спасі́целя і Бо́га, малю́ я, Дзе́ва, пра збаўле́нне мяне́ ад бе́дстваў; да Цябе́ цяпе́р звярта́ючыся, я скіро́ўваю і душу́, і ро́зум. І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь. Хво́рага це́лам і душо́ю, наве́двання Бо́жага і кло́пату ад Цябе́ спадо́бі, адзі́ная Багама́ці, бо Ты до́брая і До́брага нарадзі́ла. |
|
Пёснь G.
|
Песня 3
|
|
Їрм0съ: Нбcнагw крyга верхотв0рче гDи, и3 цRкве зижди1телю, ты2 менE ўтверди2 въ любви2 твоeй, желaній крaю, вёрныхъ ўтверждeніе, є3ди1не чlвэколю1бче. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Предстaтельство и3 покр0въ жи1зни моеS полагaю тS, бGороди1тельнице дв7о: тh мz њкорми2 ко пристaнищу твоемY, бlги1хъ вин0вна, вёрныхъ ўтверждeніе, є3ди1на всепётаz. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Молю2 дв7о, душeвное смущeніе и3 печaли моеS бyрю разори1ти: тh бо бGоневёстнаz, начaльника тишины2 хrтA родилA є3си2, є3ди1на пречcтаz. Слaва: Бlгодётелz р0ждши д0брыхъ вин0внаго, бlгодэsніz богaтство всBмъ и3сточи2: вс‰ бо м0жеши, ћкw си1льнаго въ крёпости хrтA р0ждши, бGобlжeннаz. И# нhнэ: Лю1тыми недyги, и3 болёзненными страстьми2 и3стzзaему, дв7о, тh ми помози2: и3сцэлeній бо неwскyдное тS знaю сокр0вище, пренепор0чнаz, неиждивaемое. |
Ірмос: Нябе́снага ку́пала Верхатво́рца Го́спадзі і Царквы́ Ствары́цель, умацу́й мяне́ ў любо́ві да Цябе́, Ты, мэ́та маі́х імкне́нняў, апо́ра ве́рных, адзі́ны Чалавекалю́бец. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Абаро́наю і по́крывам жыцця́ майго́ лічу́ я Цябе́, Богарадзі́целька Дзе́ва: Ты мяне́ скіру́й да пры́стані Тваёй, Віно́ўніца дабро́т, апо́ра ве́рных, адзі́ная Усяпе́тая *. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Малю́ Цябе́, Дзе́ва: душэ́ўную збянтэ́жанасць і бу́ру сму́тку майго́ разгані́, бо Ты, Боганяве́ста, крыні́цу спако́ю — Хрыста́ нарадзі́ла, адзі́ная Прачы́стая. Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху. Ты нарадзі́ла Дабрадзе́я, дабра́ Віно́ўніка, а таму́ бага́ццем дабрадзе́йства ўсіх адары́, бо Ты ўсё мо́жаш, пако́лькі мо́цнага сі́лаю Хрыста́ нарадзі́ла Ты, Богаблажэ́нная. І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь. Дзе́ва, Ты дапамажы́ мне, зму́чанаму лю́тымі не́мачамі і балю́чымі страсця́мі, бо я зна́ю Цябе́, Найбеззага́ннейшая, як ска́рбніцу ацале́нняў бага́тую і невычарпа́льную. |
|
Тaже:
|
Малебныя прыпевы
|
|
Сп7си2 t бёдъ рабы6 тво‰, бцdе, ћкw вси2 по бз7э къ тебЁ прибэгaемъ, ћкw неруши1мэй стэнЁ и3 предстaтельству. При1зри бlгосeрдіемъ, всепётаz бцdе, на моE лю1тое тэлесE њѕлоблeніе, и3 и3сцэли2 души2 моеS болёзнь. ГDи, поми1луй. [Три1жды.] |
Захава́й ад бед рабо́ў Тваі́х, Багаро́дзіца, бо мы ўсе пасля Бо́га да Цябе́ звярта́емся, як да несакруша́льнай сцяны́ і абаро́ны. Спагля́нь з міласэ́рнасцю, усяпе́тая Багаро́дзіца, на мае́ лю́тыя цяле́сныя паку́ты і ацалі́ не́мач душы́ маёй *. |
|
Тропaрь, глaсъ в7:
|
Сядальны, глас 2
|
|
Молeніе тeплое, и3 стэнA неwбори1маz, млcти и3ст0чниче, мjрови прибёжище, прилёжнw вопіeмъ ти2: бцdе вLчце, предвари2, и3 t бёдъ и3збaви нaсъ, є3ди1на вск0рэ предстaтельствующаz. |
Гара́чая малі́тва і сцяна́ непрысту́пная, мі́ласці крыні́ца, све́ту прыста́нішча, мы шчы́ра ўскліка́ем да Цябе́: Багаро́дзіца Улады́чыца, паспяшы́ і збаў нас ад бед, адзі́ная ско́рая абаро́нніца. |
|
Пёснь д7.
|
Песня 4
|
|
Їрм0съ: Ўслhшахъ гDи, смотрeніz твоегw2 тaинство, разумёхъ дэлA тво‰, и3 прослaвихъ твоE бжcтво2. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Страстeй мои1хъ смущeніе, к0рмчію р0ждшаz гDа, и3 бyрю ўтиши2 мои1хъ прегрэшeній, бGоневёстнаz. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Млcрдіz твоегw2 бeздну призывaющу подaждь ми2, ћже бlгосeрдаго р0ждшаz, и3 сп7са всёхъ пою1щихъ тS. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Наслаждaющесz пречcтаz, твои1хъ даровaній, бlгодaрственное воспэвaемъ пёніе, вёдуще тS бGом™рь. Слaва: На nдрЁ болёзни моеS и3 нeмощи низлежaщу ми2, ћкw бlголюби1ва, помози2 бцdе, є3ди1на приснодв7о. И# нhнэ: Надeжду и3 ўтверждeніе, и3 сп7сeніz стёну недви1жиму, и3мyще тS всепётаz, неуд0бства всsкагw и3збавлsемсz. |
Ірмос: Пачу́ў я, Го́спадзі, пра таі́нства заду́мы Тваёй, уразуме́ў спра́вы Твае́ і прасла́віў Тваё Бажаство́. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Страсце́й маі́х узбурэ́нне і бу́ру маі́х саграшэ́нняў уціхамі́р, Боганяве́ста, Яка́я нарадзі́ла Стырнаво́га — Го́спада. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Пада́й мне Тваю́ бязме́жную міласэ́рнасць у адка́з на мой за́клік да Цябе́, Яка́я нарадзі́ла Міласэ́рнага і Спасі́целя ўсіх, хто апява́е Цябе́. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Ма́ючы асало́ду ад Тваі́х даро́ў, Прачы́стая, мы спява́ем удзя́чную пе́сню, прызнаючы́ Цябе́ за Багама́ці. Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху. На ло́жы ў хваро́бе сваёй і не́мачы ляжу́ я, таму́ дапамажы́ мне як Добралюбі́вая*, адзі́ная Вечнадзе́ва. І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь. Надзе́ю і апо́ру, і непахі́сную сцяну́ спасе́ння ма́ючы ў Табе́, Усяпе́тая, мы ад уся́кай ця́жкасці збаўля́емся. |
|
Пёснь є7.
|
Песня 5
|
|
Їрм0съ: Просвэти2 нaсъ повелBніи твои1ми гDи, и3 мhшцею твоeю выс0кою тв0й ми1ръ подaждь нaмъ, чlвэколю1бче. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. И#сп0лни чcтаz, весeліz сeрдце моE, твою2 нетлённую даю1щи рaдость, весeліz р0ждшаz вин0внаго. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. И#збaви нaсъ t бёдъ, бцdе чcтаz, вёчное р0ждши и3збавлeніе, и3 ми1ръ всsкъ ќмъ преимyщій. Слaва: Разрэши2 мглY прегрэшeній мои1хъ, бGоневёсто, просвэщeніемъ твоеS свётлости, свётъ р0ждшаz бжcтвенный и3 превёчный. И# нhнэ: И#сцэли2 чcтаz, души2 моеS неможeніе, посэщeніz твоегw2 спод0бльшаz, и3 здрaвіе мlтвами твои1ми подaждь ми2. |
Ірмос: Прасвятлі́ нас нака́замі Тваі́мі, Го́спадзі, і сі́лаю * Тваёю высо́каю Тво́й мір пада́й нам, Чалавекалю́бец. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Напо́ўні, Чы́стая, весяло́сцю сэ́рца маё, Тваю́ чы́стую * даючы́ ра́дасць, бо Віно́ўніка весяло́сці нарадзі́ла Ты. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Збаў нас ад бед, Багаро́дзіца Чы́стая, што нарадзі́ла ве́чнае Збаўле́нне і мір, які́ перавыша́е ўся́кае разуме́нне. Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху. Рассе́й імглу́ саграшэ́нняў маі́х, Боганяве́ста, праме́ннем Твайго́ ззя́ння, Ты, што нарадзі́ла Святло́ Бажэ́ственнае і спрадве́чнае. І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь. Ацалі́, Чы́стая, душы́ * маёй не́мач, спадо́біўшы мяне́ Тваёй апе́кі, і здаро́ўе малі́твамі Тваі́мі пада́й мне. |
|
Пёснь ѕ7.
|
Песня 6
|
|
Їрм0съ: Мlтву пролію2 ко гDу, и3 томY возвэщY печ†ли мо‰, ћкw ѕHлъ душA моS и3сп0лнисz, и3 жив0тъ м0й ѓду прибли1жисz, и3 молю1сz ћкw їHна: t тли2 б9е, возведи1 мz. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Смeрти и3 тли2 ћкw сп7слъ є4сть, сaмъ сS и3здaвъ смeрти, тлёніемъ и3 смeртію моE є3стество2 ћто бhвшее, дв7о, моли2 гDа и3 сн7а твоего2, врагHвъ ѕлодёйствіz мS и3збaвити. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Предстaтельницу тS животA вёмъ, и3 храни1тельницу твeрду дв7о, и3 напaстей рэшaщу молвы6, и3 нал0ги бэсHвъ tгонsющу, и3 молю1сz всегдA, t тли2 страстeй мои1хъ и3збaвити мS. Слaва: Ћкw стёну прибёжища стzжaхомъ, и3 дyшъ всесовершeнное сп7сeніе, и3 прострaнство въ ск0рбэхъ, nтрокови1це, и3 просвэщeніемъ твои1мъ при1снw рaдуемсz: q вLчце, и3 нhнэ нaсъ t страстeй и3 бёдъ сп7си2. И# нhнэ: На nдрЁ нhнэ немощствyzй лежY, и3 нёсть и3сцэлeніz пл0ти моeй: но бGа и3 сп7са мjру, и3 и3збaвителz недyгwвъ р0ждшаz, тебЁ молю1сz бlг0й: t тли2 нед{гъ возстaви мS. ГDи, поми1луй. [Три1жды.] Слaва nц7Y, и3 сн7у, и3 с™0му д¦у, и3 нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь. |
Ірмос: Малі́тву я пралію́ да Го́спада і Яму́ адкры́ю бе́ды мае́, таму́ што́ злом душа́ мая́ напо́ўнена і жыццё маё да пе́кла наблі́жана. І малю́ся я, як Іо́на: ад згу́бы, Бо́жа, вы́баў мяне́. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Як Сам Той, Хто адда́ў Сябе́ на смерць, спас ад сме́рці і згу́бы маю́ істо́ту, ахо́пленую згу́баю і сме́рцю, так Ты, Дзе́ва, малі́ Го́спада і Сы́на Твайго́ зба́віць мяне́ ад ліхадзе́йства во́рагаў. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Як абаро́нніцу жыцця́ Цябе́ зна́ю і захава́льніцу надзе́йную, Дзе́ва, Яка́я спыня́е мно́ства спаку́с * і адво́дзіць зло́бу дэ́манаў; і малю́ся заўжды́: ад згу́бы страсце́й маі́х збаў мяне́. Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху. Мы ма́ем, Цябе́, Дзе́ва, як сцяну́ абаро́нную, як уседаскана́лае спасе́нне душ і ўце́ху ў няго́дах, і святлу́ Твайму́ заўжды́ ра́дуемся. О, Улады́чыца, і цяпе́р нас ад страсце́й і бед урату́й. І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь. У пасце́лі цяпе́р я хво́ры ляжу́, і няма́ ацале́ння пло́ці маёй, але́ да Цябе́ я малю́ся, До́брай, Яка́я нарадзі́ла Бо́га і Спасі́целя све́ту, і Збаві́целя ад не́мачаў: ад згу́бы не́мачаў падымі́ мяне́. |
|
Кондaкъ, глaсъ ѕ7:
|
Кандак, глас 6
|
|
Предстaтельство хrтіaнъ непостhдное, ходaтайство ко творцY непрел0жное, не прeзри грёшныхъ молeній глaсы, но предвари2 ћкw бlгaz на п0мощь нaсъ, вёрнw зовyщихъ ти2: ўскори2 на мlтву, и3 потщи1сz на ўмолeніе, предстaтельствующи при1снw бцdе, чтyщихъ тS. |
Абаро́на хрысція́н надзе́йная, Хада́йніца да Тварца́ нязме́нная, не пагарджа́й малітвамі грэ́шнікаў, а паспе́й як До́брая на дапамо́гу нам, што з ве́раю ўскліка́ем да Цябе́: паспяша́йся на засту́пніцтва і ху́тка прыйдзі́ на хада́йніцтва, абараня́ючы заўжды́, Багаро́дзіца, тых, хто шану́е Цябе́. |
|
И$нъ кондaкъ, глсъ тойже7:
|
Другі кандак, глас той жа
|
|
Не и4мамы и3ны1z п0мощи, не и4мамы и3ны1z надeжды, рaзвэ тебє2, пречcтаz дв7о. Ты2 нaмъ помози2, на тебE надёемсz, и3 тоб0ю хвaлимсz: твои1 бо є3смы2 раби2, да не постыди1мсz. |
Няма́ ў нас і́ншае дапамо́гі, няма́ і́ншае надзе́і, акрамя́ Цябе́, Прачы́стая Дзе́ва. Ты нам дапамажы́, на Цябе́ спадзяе́мся мы і Табо́ю хва́лімся, бо Твае́ мы рабы́, няха́й жа не пасаро́меемся. |
|
Стихи1ра, глaсъ тойже7:
|
Сціхіра, глас той жа
|
|
Не ввёри мS человёческому предстaтельству, прес™az вLце, но пріими2 молeніе рабA твоегw2: ск0рбь бо њбдержи1тъ мS, терпёти не могY дeмwнскагw стрэлsніz, покр0ва не и4мамъ, нижE гдЁ прибёгну њкаsнный, всегдA побэждaемь, и3 ўтэшeніz не и4мамъ, рaзвэ тебE вLчце мjра, ўповaніе и3 предстaтельство вёрныхъ, не прeзри молeніе моE, полeзно сотвори2. |
Не даруча́й мяне́ чалаве́чай абаро́не, Прасвята́я Улады́чыца, а прымі́ мале́нне раба́ Твайго́; бо няго́ды агарну́лі мяне́, я не магу́ цярпе́ць дэ́манскіх стрэ́л, прыту́лку не ма́ю і нідзе́ не знахо́джу прыста́нішча, няшча́сны я, адусю́ль напада́юць на мяне́, і ўце́хі не ма́ю, акрамя́ Цябе́, Улады́чыца све́ту, надзе́я і абаро́на ве́рных, не пагарджа́й малі́твай маёй і зрабі́ то́е, што кары́сна мне. |
|
Пёснь з7.
|
Песня 7
|
|
Їрм0съ: T їудeи дошeдше џтроцы, въ вавmлHнэ и3ногдA, вёрою трbческою плaмень пeщный попрaша, пою1ще: nтцє1въ б9е, бlгословeнъ є3си2. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Нaше сп7сeніе ћкоже восхотёлъ є3си2, сп7се, ўстр0ити, во ўтр0бу дв7ыz всели1лсz є3си2, ю4же мjру предстaтельницу показaлъ є3си2: nтє1цъ нaшихъ б9е, бlгословeнъ є3си2. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Воли1телz млcти, є3г0же родилA є3си2 м™и чcтаz, ўмоли2 и3збaвитисz t прегрэшeній и3 душeвныхъ сквeрнъ вёрою зовyщымъ: nтє1цъ нaшихъ б9е, бlгословeнъ є3си2. Слaва: Сокр0вище сп7сeніz и3 и3ст0чникъ нетлёніz, тS р0ждшую, и3 ст0лпъ ўтверждeніz, и3 двeрь покаsніz, зовyщымъ показaлъ є3си2: nтє1цъ нaшихъ б9е, бlгословeнъ є3си2. И# нhнэ: Тэлє1сныz слaбwсти и3 душє1вныz недyги, бGороди1тельнице, люб0вію приступaющихъ къ кр0ву твоемY, дв7о, и3сцэли1ти спод0би, сп7са хrтA нaмъ р0ждшаz. |
Ірмос: Юнакі́, які́я з Іудзе́і прыйшлі́, не́калі ў Вавіло́не ве́раю ў Тро́іцу по́лымя ў пе́чы перамаглі́, спява́ючы: Бо́жа айцо́ў, благаславёны Ты. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Жада́ючы на́ша спасе́нне здзе́йсніць, Спасі́целю, Ты ўсялі́ўся ва ўло́нне Дзе́вы, Яку́ю ўчыні́ў Ты Засту́пніцай све́ту; айцо́ў на́шых Бо́жа, благаславёны Ты. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Прыхі́льніка мі́ласці, Яко́га нарадзі́ла Ты, Ма́ці Чы́стая, умалі́, каб пазба́віліся ад саграшэ́нняў і душэ́ўнага бру́ду ты́я, што з ве́раю ўскліка́юць: айцо́ў на́шых Бо́жа, благаславёны Ты. Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху. Як ска́рбніцу спасе́ння, і крыні́цу нятле́ння, і надзе́йную цвярды́ню, і дзве́ры пакая́ння Ты паказа́ў Ту́ю, Яка́я нарадзі́ла Цябе́, тым, што ўскліка́юць: айцо́ў на́шых Бо́жа, благаславёны Ты. І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь. Цяле́сныя сла́басці і душэ́ўныя не́мачы тых, што з любо́ўю прыхо́дзяць, Богарадзі́целька, пад по́крыва Тваё, спадо́бі ацалі́ць, Дзе́ва, Яка́я Спасі́целя Хрыста́ нам нарадзі́ла. |
|
Пёснь }.
|
Песня 8
|
|
Їрм0съ: ЦRS нбcнаго, є3г0же пою1тъ вHи ѓгGльстіи, хвали1те и3 превозноси1те во вс‰ вёки. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. П0мощи ћже t тебє2 трeбующыz не прeзри, дв7о, пою1щыz и3 превозносsщыz тS во вёки. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Неможeніе души2 моеS и3сцэлsеши, и3 тэлє1сныz болBзни, дв7о: да тS прослaвлю, чcтаz, во вёки. Слaва: И#сцэлeній богaтство и3зливaеши вёрнw пою1щымъ тS, дв7о, и3 превозносsщымъ неизречeнное твоE ржcтво2. И# нhнэ: Напaстей ты2 прил0ги tгонsеши, и3 страстeй нах0ды, дв7о: тёмже тS поeмъ во вс‰ вёки. |
Ірмос: Цара́ Нябе́снага, Яко́га апява́юць * во́інствы А́нгелаў, апява́йце і ўслаўля́йце і высо́ка ўзно́сьце ва ўсе вякі́. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Не пагарджа́й, Дзе́ва, ты́мі, хто про́сіць Тваёй дапамо́гі, апява́ючы і высо́ка ўзно́сячы Цябе́ наве́кі. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. * Не́мачы душы́ маёй і цяле́сныя хваро́бы Ты ацаля́еш, Дзе́ва, каб я праслаўля́ў Цябе́, Чы́стая, наве́кі*. Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху. Ацале́нняў мно́ства Ты выліва́еш на тых, хто апява́е Цябе́, Дзе́ва, і высо́ка ўзно́сіць невымо́ўна Наро́джанага Табо́ю. І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь. На́ціскі спаку́с і напа́ды страсце́й адганя́еш Ты, Дзе́ва, таму́ мы апява́ем Цябе́ ва ўсе вякі́. |
|
Пёснь f7.
|
Песня 9
|
|
Їрм0съ: Вои1стинну бGор0дицу тS и3сповёдуемъ, сп7сeніи тоб0ю, дв7о чcтаz, съ безпл0тными ли1ки тS величaюще. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Т0ка слeзъ мои1хъ не tврати1сz, ћже t всsкагw лицA всsку слeзу teмшаго, дв7о, хrтA р0ждшаz. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Рaдости моE сeрдце и3сп0лни, дв7о, ћже рaдости пріeмшаz и3сполнeніе, грэх0вную печaль потреблsющи. Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Пристaнище и3 предстaтельство къ тебЁ прибэгaющихъ бyди, дв7о, и3 стэнA неруши1маz, прибёжище же и3 покр0въ и3 весeліе. Слaва: Свёта твоегw2 зарsми просвэти2, дв7о, мрaкъ невёдэніz tгонsющи, бlговёрнw бцdу тS и3сповёдающихъ. И# нhнэ: На мёстэ њѕлоблeніz нeмощи, смири1вшагосz дв7о, и3сцэли2, и3з8 нездрaвіz во здрaвіе претворsющи. |
Ірмос: Справядлі́ва Багаро́дзіцай мы вызнае́м Цябе́, праз Цябе́ спасёныя, Дзе́ва Чы́стая, з хара́мі бяспло́тных сіл Цябе́ веліча́ючы. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Не пагарджа́й пато́кам слёз маі́х, Дзе́ва, што нарадзі́ла Хрыста, Які́ выціра́е з ко́жнага тва́ру ко́жную слязу́. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Ра́дасцю маё сэ́рца напо́ўні, Дзе́ва, Яка́я атрыма́ла паўнату́ ра́дасці і зні́шчыла боль граху́. Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас. Прыста́нішчам і абаро́наю будзь, Дзе́ва, тым, хто звярта́ецца да Цябе́, сцяно́ю несакруша́льнаю, прыту́лкам, і по́крывам, і ра́дасцю. Сла́ва Айцу, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху. Святла́ Твайго́ праме́ннем разганя́ючы це́мру няве́дання, асвятлі́, Дзе́ва, тых, хто з паша́наю вызнае́ Цябе́ Багаро́дзіцаю. І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амінь. На ме́сцы паку́т ад не́мачы ацалі́ таго́, хто ўпаў ду́хам, Дзе́ва, з хво́рага зрабі́ўшы здаро́вым. |
|
Стихи1ры, глaсъ в7:
|
Сціхіры, глас 2
|
|
Вhшшую нб7съ, и3 чи1стшую свётлостей с0лнечныхъ, и3збaвльшую нaсъ t клsтвы, вLчцу мjра пёсньми почти1мъ. T мн0гихъ мои1хъ грэхHвъ немощствyетъ тёло, немощствyетъ и3 душA моS: къ тебЁ прибэгaю бlгодaтнэй, надeждо ненадeжныхъ, ты2 ми2 помози2. ВLчце и3 м™и и3збaвителz, пріими2 молeніе недост0йныхъ р†бъ твои1хъ, да ходaтайствуеши къ р0ждшемусz t тебE. Q вLчце мjра, бyди ходaтаица! Поeмъ прилёжнw тебЁ пёснь нhнэ всепётой бцdэ, рaдостнw, со п®тeчею, и3 всёми с™hми, моли2 бцdе, є4же ўщeдрити ны2. Вс‰ ѓгGлwвъ вHинства, п®тeче гDнь, ґпcлwвъ двоенадесsтице, с™jи вси2 съ бцdею, сотвори1те мlтву, во є4же сп7сти1сz нaмъ. |
Вышэ́йшую за нябёсы і чысце́йшую за святло́ со́нечнае, Ту́ю, што зба́віла нас ад праклёну, Улады́чыцу све́ту спе́вамі ўшану́ем. Ад мно́гіх маі́х грахо́ў хварэ́е це́ла, хварэ́е і душа́ мая́; да Цябе́ я звярта́юся, Благада́тнай: Надзе́я безнадзе́йных, Ты мне дапамажы́. Улады́чыца і Ма́ці Збаві́целя, прымі́ малі́тву недасто́йных рабо́ў Тваі́х, каб хада́йнічаць пе́рад Наро́джаным ад Цябе́. О, Улады́чыца све́ту, будзь хада́йніцаю! Стара́нна і ра́дасна мы спява́ем цяпе́р пе́сню Табе́, усі́мі апе́тай Багаро́дзіцы: з Прадце́чаю і ўсі́мі святы́мі малі́, Багаро́дзіца, Бо́га быць мі́ласцівым да нас. Усе́ во́інствы А́нгелаў, Прадце́ча Гаспо́дні, двана́ццаць Апо́сталаў, усе́ святы́я з Багаро́дзіцаю, учыні́це малі́тву, каб спаслі́ся мы. |
|
Мlтвы ко прес™ёй бцdэ:
|
|
|
ЦRи1це моS пребlгaz, надeждо моS бцdе, пріsтелище си1рыхъ, и3 стрaнныхъ предстaтельнице, скорбsщихъ рaдосте, њби1димыхъ покрови1тельнице! Зри1ши мою2 бэдY, зри1ши мою2 ск0рбь: помози1 ми ћкw нeмощну, њкорми1 мz ћкw стрaнна: њби1ду мою2 вёси, разрэши2 тY, ћкоже в0лиши: ћкw не и4мамъ и3нhz п0мощи рaзвэ тебє2, ни и3нhz предстaтельницы, ни бlгjz ўтёшительницы, т0кмw тебE, q бGом™и: ћкw да сохрани1ши мS, и3 покрhеши во вёки вэкHвъ. Ґми1нь. Къ комY возопію2, вLчце; къ комY прибёгну въ г0рести моeй, ѓще не къ тебЁ, цRи1це нбcнаz; кто2 плaчь м0й и3 воздыхaніе моE пріи1метъ, ѓще не ты2, пренепор0чнаz, надeждо хrтіaнъ и3 прибёжище нaмъ грBшнымъ; кто2 пaче тебє2 въ напaстехъ защи1титъ; Ўслhши u5бо стенaніе моE, и3 приклони2 ќхо твоE ко мнЁ, вLчце м™и бGа моегw2, и3 не прeзри менє2 трeбующагw твоеS п0мощи, и3 не tри1ни менє2 грёшнагw. Вразуми2 и3 научи1 мz, цRи1це нбcнаz: не tступи2 t менє2 рабA твоегw2, вLчце, за роптaніе моE, но бyди мнЁ м™и и3 застyпница. Вручaю себE млcтивому покр0ву твоемY: приведи1 мz грёшнаго къ ти1хой и3 безмzтeжнэй жи1зни, да плaчусz њ грэсёхъ мои1хъ. Къ комy бо прибёгну пови1нный ѓзъ, ѓще не къ тебЁ, ўповaнію и3 прибёжищу грёшныхъ, надeждою на неизречeнную млcть твою2 и3 щедрHты тво‰ њкрилsемь; Q вLчце цRи1це нбcнаz! ты2 мнЁ ўповaніе и3 прибёжище, покр0въ и3 заступлeніе и3 п0мощь. ЦRи1це моS пребlгaz и3 ск0раz застyпнице! покрhй твои1мъ ходaтайствомъ мо‰ прегрэшє1ніz, защити2 менE t вр†гъ ви1димыхъ и3 неви1димыхъ, ўмzгчи2 сердцA ѕлhхъ человBкъ, востаю1щихъ на мS. Q м™и гDа моегw2 творцA! ты2 є3си2 к0рень двcтва и3 неувzдaемый цвётъ чcтоты2. Q бGороди1тельнице! ты2 подaждь ми2 п0мощь немощствyющему плотски1ми страстьми2 и3 болёзнующему сeрдцемъ: є3ди1но бо твоE и3 съ тоб0ю твоегw2 сн7а и3 бGа нaшегw и4мамъ заступлeніе: и3 твои1мъ пречyднымъ заступлeніемъ да и3збaвлюсz t всsкіz бэды2 и3 напaсти, q пренепор0чнаz и3 преслaвнаz б9іz м™и мRjе. Тёмже со ўповaніемъ глаг0лю и3 вопію2: рaдуйсz, бlгодaтнаz: рaдуйсz, њбрaдованнаz: рaдуйсz, пребlгословeннаz: гDь съ тоб0ю. |
