|
Кондaкъ, глaсъ ѕ7:
|
Кандак, глас 6
|
|
T нб7съ пріsлъ є3си2 бжcтвенную бlгодaть, и3 твои1ма ўстнaма вс‰ ўчи1ши покланsтисz въ трbцэ є3ди1ному бGу, їwaнне златоyсте всебlжeнне, прпdбне, дост0йнw хвaлимъ тS: є3си1 бо настaвникъ, ћкw бжcтвєннаz kвлsz. И# нhнэ и3 при1снw, и3 во вёки вэкHвъ. Ґми1нь. |
З Нябёс прыня́ў ты Бажэ́ственную благада́ць, і сваі́мі ву́снамі ўсіх ву́чыш пакланя́цца ў Тро́іцы Адзі́наму Бо́гу, Іаа́не Залатаву́сце ўсеблажэ́нны, прападо́бны, дасто́йна хва́лім цябе́, бо ты наста́ўнік, які́ бажэ́ственнае нам адкрыва́е. І цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вяко́ў. Амі́нь. |