|
Пёснь д7.
|
Песня 4
|
|
Їрм0съ: Пришeлъ є3си2 t дв7ы, не ходaтай, ни ѓгGлъ, но сaмъ гDи вопл0щьсz, и3 сп7слъ є3си2 всег0 мz человёка. Тёмъ зовy ти: слaва си1лэ твоeй гDи. Припёвъ: Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй. Восхотёлъ є3си2 нaсъ рaди вопл0щьсz многомлcтиве, заклaнъ бhти ћкw nвчA, грBхъ рaди человёческихъ: тёмже молю1 тz, и3 мо‰ њчи1сти согрэшє1ніz. Припёвъ: Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2. И#сцэли2 души2 моеS ћзвы гDи, и3 всего2 њс™и2: и3 спод0би вLко, ћкw да причащyсz тaйныz твоеS бжcтвенныz вeчери nкаsнный. Припёвъ: Прес™az бцdе, сп7си2 нaсъ. Ўми1лостиви и3 мнЁ сyщаго t ўтр0бы твоеS вLчце, и3 соблюди1 мz несквeрна рабA твоего2 и3 непор0чна, ћкw да пріeмъ ќмнаго би1сера, њсщ7yсz. |
Прыйшо́ў не пасла́ннік, не Ангел, а Сам Гаспо́дзь, Які ўцяле́сніўся ад Дзе́вы і спас усяго́ мяне́, чалаве́ка. Таму ўскліка́ю да Цябе́: сла́ва сі́ле Тваёй, Го́спадзі. Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́. Дзе́ля нас уцяле́сніўшыся, Мнагамі́ласцівы, Ты пажада́ў быць зако́латым, як аве́чка, за грахі́ людскі́я, таму́ малю́ Цябе́: і мае́ ачы́сці саграшэ́нні. Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́. Ацалі́ ра́ны душы́ маёй, Го́спадзі, і ўсяго́ асвяці́, і спадо́бі, Уладару́, мяне́, няшча́снага, прычасці́цца Та́йнай Тваёй Бажэ́ственнай Вячэ́ры. Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь. (Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас). Багародзічны: Умі́ласціў і да мяне́, Улады́чыца, Наро́джанага Табо́ю, і захава́й мяне́, раба́ Твайго́, чы́стым і беззага́нным, каб, прыма́ючы духо́ўны жэ́мчуг, я асвяці́ўся. |
