|
Пёснь }.
|
Песня 8
|
|
Їрм0съ: Въ пeщь џгненную ко nтрокHмъ є3врє1йскимъ снизшeдшаго, и3 плaмень въ р0су прел0жшаго бGа, п0йте дэлA ћкw гDа, и3 превозноси1те во вс‰ вёки. Припёвъ: Сeрдце чи1сто сози1жди во мнЁ б9е, и3 дyхъ прaвъ њбнови2 во ўтр0бэ моeй. Нбcныхъ и3 стрaшныхъ и3 с™hхъ твои1хъ, хrтE, нhнэ т†инъ, и3 бжcтвенныz твоеS и3 тaйныz вeчери, џбщника бhти и3 менE спод0би tчazннаго, б9е сп7се м0й. Припёвъ: Не tвeржи менє2 t лицA твоегw2, и3 д¦а твоегw2 с™aгw не tими2 t менє2. Под8 твоE прибёгъ бlгоутр0біе бlже, со стрaхомъ зовy ти: во мнЁ пребyди сп7се, и3 ѓзъ, ћкоже рeклъ є3си2, въ тебЁ: сe бо дерзaz на млcть твою2, ћмъ тёло твоE, и3 пію2 кр0вь твою2. Припёвъ: Прес™az трbце б9е нaшъ, слaва тебЁ. Трепeщу пріeмлz џгнь, да не њпалю1сz ћкw в0скъ и3 ћкw травA. qле стрaшнагw тaинства! qле бlгоутр0біz б9іz! кaкw бжcтвеннагw тёла и3 кр0ве брeніе причащaюсz, и3 нетлёненъ сотворsюсz. |
Бога, Які сышо́ў у печ во́гненную да яўрэ́йскіх дзяце́й і по́лымя ператвары́ў у расу́, апява́йце, стварэ́нні, як Го́спада, і ўзно́сьце на ўсе вякі́. Сэ́рца чы́стае ствары́ ўва мне, Бо́жа, і дух пра́ўды аднаві́ ўнутры́ мяне́. Нябе́сных і стра́шных і святы́х Тваі́х Тайн, Хрысце́, і Бажэ́ственнай Тваёй і Та́йнай Вячэ́ры цяпе́р удзе́льнікам быць і мяне́ спадо́бі, адча́йнага, Бо́жа, Спасі́целю мой. Не адкі́нь мяне́ ад аблі́чча Твайго́ і Ду́ха Твайго́ Свято́га не адымі́ ад мяне́. Звярну́ўшыся да Тваёй міласэ́рнасці, До́бры, я са стра́хам ускліка́ю да Цябе́: ува мне будзь, Спасі́целю, а я ў Табе́, як сказа́ў Ты, бо, вось, спадзеючы́ся на мі́ласць Тваю́, я ем Це́ла Тваё і п'ю Кроў Тваю́. Сла́ва Айцу́, і Сы́ну, і Свято́му Ду́ху, і цяпе́р, і заўсёды, і на ве́кі вякоў. Амі́нь. (Або: Прасвята́я Багаро́дзіца, спасі́ нас). Багародзічны: Я трымчу́, прыма́ючы аго́нь: як бы мне не згарэ́ць, як воск і як трава́. О, стра́шная та́йна! О, міласэ́рнасць Бо́жая! Як я, прах, прычашча́юся Бажэ́ственнага Це́ла і Крыві́ і станаўлю́ся нятле́нным? |
