Завантаження...

← До словника

Безнача́льный

Безнача́льний прикметник
вічний, що не має початку

Форми слова

Церковнослов’янська форма; під нею — українська транслітерація.

Відмінок однина множина
називний
безнача́льна
Безнача́льна
безнача́льный
Безнача́льний
безнача́льное
Безнача́льноє
Безнача́льнаѧ
Безнача́льная
—
родовий
безнача́льнагѡ
Безнача́льнаго
безнача́льнаго
Безнача́льнаго
безнача́льныхъ
безнача́льних
давальний
безнача́льномꙋ
Безнача́льному
—
знахідний
безнача́льна
Безнача́льна
безнача́льный
Безнача́льний
безнача́льное
Безнача́льноє
Безнача́льнаѧ
Безнача́льная
—
орудний
безнача́льнымъ
Безнача́льним
—
місцевий —
безнача́льныхъ
безнача́льних
кличний
Безнача́льне
Безнача́льне
—