Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Глава 3 з 22
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22
Глава 3
Κεφάλαιο 3
1
1
Єгда́ же ца́рство утверди́ся въ руцѣ́ Соломо́на, сва́товство сотвори́ Соломо́нъ съ фарао́номъ царе́мъ Єги́петскимъ: и поя́тъ дще́рь фарао́ню и введе́ ю́ во гра́дъ даві́довъ, до́ндеже сконча́ зда́ти до́мъ сво́й и до́мъ Госпо́день и стѣ́ну Ієрусали́ма о́крестъ.
*
2
2
Оба́че лю́діє тогда́ бя́ху жру́ще на высо́кихъ, я́ко не бѣ́ созда́нъ до́мъ Го́сподеви да́же до дне́ о́наго.
ΠΛΗΝ ὁ λαὸς ἦσαν θυμιῶντες ἐπὶ τοῖς ὑψηλοῖς, ὅτι οὐκ ᾠκοδομήθη οἶκος τῷ Κυρίῳ ἕως τοῦ νῦν.
3
3
И возлюби́ Соломо́нъ Го́спода, ходи́ти въ заповѣ́даніихъ даві́да отца́ своєго́, то́кмо на холмѣ́хъ жря́ше и кадя́ше.
καὶ ἠγάπησε Σαλωμὼν τὸν Κύριον πορεύεσθαι ἐν τοῖς προστάγμασι Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, πλὴν ἐν τοῖς ὑψηλοῖς ἔθυε καὶ ἐθυμία.
4
4
И воста́ Соломо́нъ, и и́де въ гавао́нъ пожре́ти та́мо, я́ко та́мо бѣ́ высота́ ве́лія: ты́сящу всесожже́нія вознесе́ на же́ртвенницѣ въ гавао́нѣ.
καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη εἰς Γαβαὼν θῦσαι ἐκεῖ, ὅτι αὕτη ὑψηλοτάτη καὶ μεγάλη· χιλίαν ὁλοκαύτωσιν ἀνήνεγκε Σαλωμὼν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐν Γαβαών.
5
5
И яви́ся Госпо́дь Соломо́ну во снѣ́ но́щію и рече́ єму́: проси́ что́ хо́щеши себѣ́.
καὶ ὤφθη Κύριος τῷ Σαλωμὼν ἐν ὕπνῳ τὴν νύκτα, καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαλωμών· αἴτησαί τι αἴτημα σεαυτῷ.
6
6
И рече́ Соломо́нъ: ты́ сотвори́лъ єси́ съ рабо́мъ твои́мъ даві́домъ отце́мъ мои́мъ ми́лость ве́лію, я́коже ходи́ предъ тобо́ю и́стиною и пра́вдою и пра́вымъ се́рдцемъ съ тобо́ю, и сохрани́лъ єси́ єму́ ми́лость вели́кую сію́, є́же да́ти сы́ну єго́ сѣдѣ́ти на престо́лѣ єго́, я́коже дне́сь:
καὶ εἶπεν Σαλωμών· σὺ ἐποίησας μετὰ τοῦ δούλου σου Δαυὶδ τοῦ πατρός μου ἔλεος μέγα, καθὼς διῆλθεν ἐνώπιόν σου ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐν εὐθύτητι καρδίας μετὰ σοῦ, καὶ ἐφύλαξας αὐτῷ τὸ ἔλεος τὸ μέγα τοῦτο δοῦναι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη·
7
7
и ны́нѣ, Го́споди Бо́же мо́й, ты́ да́лъ єси́ раба́ твоєго́ вмѣ́сто даві́да отца́ моєго́: и а́зъ є́смь о́трочищь ма́лъ, и не вѣ́мъ исхо́да моєго́ и вхо́да моєго́:
καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεός μου, σὺ ἔδωκας τὸν δοῦλόν σου ἀντὶ Δαυὶδ τοῦ πατρός μου, καὶ ἐγώ εἰμι παιδάριον μικρὸν καὶ οὐκ οἶδα τὴν ἔξοδόν μου καὶ τὴν εἴσοδόν μου,
8
8
ра́бъ же тво́й посредѣ́ люді́й твои́хъ, и́хже избра́лъ єси́ люді́й мно́гихъ, и́же не изочту́тся от мно́жества:
ὁ δὲ δοῦλός σου ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου, ὃν ἐξελέξω λαὸν πολύν, ὃς οὐκ ἀριθμηθήσεται.
9
9
и да́си рабу́ твоєму́ се́рдце смы́слено слы́шати и суди́ти лю́ди твоя́ въ пра́вдѣ, є́же разумѣва́ти посредѣ́ добра́ и зла́: я́ко кто́ мо́жетъ суди́ти лю́демъ твои́мъ тя́жкимъ си́мъ?
καὶ δώσεις τῷ δούλῳ σου καρδίαν ἀκούειν καὶ διακρίνειν τὸν λαόν σου ἐν δικαιοσύνῃ καὶ τοῦ συνιεῖν ἀνὰ μέσον ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ· ὅτι τίς δυνηθήσεται κρίνειν τὸν λαόν σου τὸν βαρὺν τοῦτον;
10
10
И уго́дно бы́сть сло́во сіє́ предъ Го́сподемъ, я́ко испроси́ Соломо́нъ глаго́лъ се́й.
καὶ ἤρεσεν ἐνώπιον Κυρίου, ὅτι ᾐτήσατο Σαλωμὼν τὸ ρῆμα τοῦτο,
11
11
И рече́ Госпо́дь къ нему́: зане́же проси́лъ єси́ от мене́ глаго́ла сего́, и не проси́лъ єси́ от мене́ дні́й мно́гихъ, и не проси́лъ єси́ бога́тства, ниже́ проси́лъ єси́ ду́шъ вра́гъ твои́хъ, но испроси́лъ єси́ себѣ́ ра́зума, є́же слы́шати су́дъ:
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν· ἀνθ᾿ ὧν ᾐτήσω παρ᾿ ἐμοῦ τὸ ρῆμα τοῦτο καὶ οὐκ ᾐτήσω σεαυτῷ ἡμέρας πολλὰς καὶ οὐκ ᾐτήσω πλοῦτον, οὐδὲ ᾐτήσω ψυχὰς ἐχθρῶν σου, ἀλλ᾿ ᾐτήσω σεαυτῷ τοῦ συνιεῖν τοῦ εἰσακούειν κρίμα,
12
12
се́, сотвори́хъ по глаго́лу твоєму́, се́, да́хъ ти́ се́рдце смы́слено и му́дро: я́коже ты́, не бы́сть му́жъ пре́жде тебе́ и по тебѣ́ не воста́нетъ подо́бенъ тебѣ́:
ἰδοὺ πεποίηκα κατὰ τὸ ρῆμά σου· ἰδοὺ δέδωκά σοι καρδίαν φρονίμην καὶ σοφήν, ὡς σὺ οὐ γέγονεν ἔμπροσθέν σου καὶ μετὰ σὲ οὐκ ἀναστήσεται ὅμοιός σοι.
13
13
и я́же не проси́лъ єси́, да́хъ тебѣ́, и бога́тство и сла́ву, я́коже ты́, не бы́сть му́жъ подо́бенъ тебѣ́ въ царе́хъ во вся́ дни́ твоя́:
καὶ ἃ οὐκ ᾐτήσω, δέδωκά σοι, καὶ πλοῦτον καὶ δόξαν, ὡς οὐ γέγονεν ἀνὴρ ὅμοιός σοι ἐν βασιλεῦσι·
14
14
и а́ще по́йдеши путе́мъ мои́мъ сохрани́ти за́повѣди моя́ и повелѣ́нія моя́, я́коже хожда́ше даві́дъ оте́цъ тво́й, и умно́жу дни́ твоя́.
καὶ ἐὰν πορευθῇς ἐν τῇ ὁδῷ μου φυλάσσειν τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ προστάγματά μου, ὡς ἐπορεύθη Δαυὶδ ὁ πατήρ σου, καὶ πληθυνῶ τὰς ἡμέρας σου.
15
15
И возбуди́ся Соломо́нъ, и се́, сновидѣ́ніє. И воста́, и и́де во Ієрусали́мъ, и ста́ предъ лице́мъ же́ртвенника, предъ лице́мъ ківо́та завѣ́та Госпо́дня въ Сіо́нѣ, и вознесе́ всесожже́нія и сотвори́ ми́рная, и сотвори́ пи́ръ ве́лій себѣ́ и всѣ́мъ отроко́мъ свои́мъ.
καὶ ἐξυπνίσθη Σαλωμών, καὶ ἰδοὺ ἐνύπνιον· καὶ ἀνέστη καὶ παραγίνεται εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἔστη κατὰ πρόσωπον τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ κατὰ πρόσωπον κιβωτοῦ διαθήκης Κυρίου ἐν Σιὼν καὶ ἀνήγαγεν ὁλοκαυτώσεις καὶ ἐποίησεν εἰρηνικὰς καὶ ἐποίησε πότον μέγα ἑαυτῷ καὶ πᾶσι τοῖς παισὶν αὐτοῦ.
16
16
Тогда́ яви́стѣся двѣ́ женѣ́ блудни́цѣ предъ царе́мъ и ста́стѣ предъ ни́мъ.
Τότε ὤφθησαν δύο γυναῖκες πόρναι τῷ βασιλεῖ καὶ ἔστησαν ἐνώπιον αὐτοῦ.
17
17
И рече́ жена́ єди́на: во мнѣ́, го́споди мо́й: а́зъ и жена́ сія́ жи́хомѣ въ дому́ єди́нѣмъ и роди́хомѣ въ дому́:
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ μία· ἐν ἐμοί, κύριε· ἐγὼ καὶ ἡ γυνὴ αὕτη ᾠκοῦμεν ἐν οἴκῳ ἑνὶ καὶ ἐτέκομεν ἐν τῷ οἴκῳ.
18
18
и бы́сть по тре́тіємъ дни́ рожде́нія моєго́, и роди́ и жена́ сія́: и бѣ́хомъ ку́пно, и не бѣ́ никто́же съ на́ми, кромѣ́ обои́хъ на́съ въ дому́:
καὶ ἐγενήθη ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ τεκούσης μου, ἔτεκε καὶ ἡ γυνὴ αὕτη· καὶ ἡμεῖς κατὰ τὸ αὐτό, καὶ οὐκ ἔστιν οὐθεὶς μεθ᾿ ἡμῶν πάρεξ ἀμφοτέρων ἡμῶν ἐν τῷ οἴκῳ.
19
19
и у́мре сы́нъ жены́ сея́ въ нощи́, я́ко лежа́ на не́мъ:
καὶ ἀπέθανεν ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς ταύτης τὴν νύκτα, ὡς ἐπεκοιμήθη ἐπ᾿ αὐτόν·
20
20
и воста́ въ полу́нощи, и взя́ отроча́ моє́ от объя́тій мои́хъ, и успи́ є́ на ло́нѣ своє́мъ, а отроча́ своє́ уме́ршеє положи́ на ло́нѣ моє́мъ:
καὶ ἀνέστη μέσης τῆς νυκτὸς καὶ ἔλαβε τὸν υἱόν μου ἐκ τῶν ἀγκαλῶν μου καὶ ἐκοίμισεν αὐτὸν ἐν τῷ κόλπῳ αὐτῆς καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν τεθνηκότα ἐκοίμισεν ἐν τῷ κόλπῳ μου.
21
21
и воста́хъ зау́тра накорми́ти отроча́ моє́, и обрѣто́хъ и ме́ртво: и се́, разсмотри́хъ єго́ ра́но, и се́, не бѣ́ сы́нъ мо́й, єго́же роди́хъ:
καὶ ἀνέστην τὸ πρωΐ θηλάσαι τὸν υἱόν μου, καὶ ἐκεῖνος ἦν τεθνηκώς· καὶ ἰδοὺ κατενόησα αὐτὸν πρωΐ, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν ὁ υἱός μου, ὃν ἔτεκον.
22
22
И рече́ друга́я жена́: ни́, но се́ є́сть сы́нъ мо́й живы́й, се́ же є́сть сы́нъ тво́й уме́рый. И пря́стѣся предъ царе́мъ.
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ ἡ ἑτέρα· οὐχί, ἀλλὰ ὁ υἱός μου ὁ ζῶν, ὁ δὲ υἱός σου ὁ τεθνηκώς. καὶ ἐλάλησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
23
23
И рече́ и́ма ца́рь: ты́ глаго́леши, я́ко се́й сы́нъ мо́й живы́й, сы́нъ же сея́ ме́ртвый: и ты́ глаго́леши: ни́, но живы́й є́сть сы́нъ мо́й, тво́й же сы́нъ уме́ршій.
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς αὐταῖς· σὺ λέγεις· οὗτος ὁ υἱός μου ὁ ζῶν, καὶ ὁ υἱὸς ταύτης ὁ τεθνηκώς. καὶ σὺ λέγεις· οὐχί, ἀλλὰ ὁ υἱός μου ὁ ζῶν, καὶ ὁ υἱός σου ὁ τεθνηκώς.
24
24
И рече́ ца́рь: принеси́те ми́ ме́чь. И принесо́ша ме́чь предъ царя́.
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· λάβετέ μοι μάχαιραν· καὶ προσήνεγκαν τὴν μάχαιραν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
25
25
И рече́ ца́рь: разсѣцы́те отроча́ ссу́щеє живо́є на дво́є, и дади́те полови́ну єго́ се́й, и другу́ю полови́ну о́нѣй.
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· διέλετε τὸ παιδίον τὸ ζῶν τὸ θηλάζον εἰς δύο καὶ δότε τὸ ἥμισυ αὐτοῦ ταύτῃ καὶ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ ταύτῃ.
26
26
И отвѣща́ жена́, єя́же бѣ́ сы́нъ живы́й, и рече́ ко царю́, поне́же смяте́ся утро́ба єя́ о сы́нѣ єя́, и рече́: во мнѣ́, го́споди мо́й, дади́те є́й отроча́ живо́є, сме́ртію же не умертви́те єго́. И та́ рече́: да не бу́детъ ни мнѣ́, ни́ тебѣ́, но пресѣцы́те є́.
καὶ ἀπεκρίθη ἡ γυνή, ἧς ἦν ὁ υἱὸς ὁ ζῶν, καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα, ὅτι ἐταράχθη ἡ μήτρα αὐτῆς ἐπὶ τῷ υἱῷ αὐτῆς, καὶ εἶπεν· ἐν ἐμοί, κύριε, δότε αὐτῇ τὸ παιδίον καὶ θανάτῳ μὴ θανατώσητε αὐτό· καὶ αὕτη εἶπε· μήτε ἐμοὶ μήτε αὐτῇ ἔστω, διέλετε.
27
27
И отвѣща́ ца́рь и рече́: дади́те дѣ́тище жи́во женѣ́ ре́кшей: дади́те се́й є́, сме́ртію же не умертви́те єго́: сія́ ма́ти єго́.
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε· δότε τὸ παιδίον τῇ εἰπούσῃ· δότε αὐτῇ αὐτὸ καὶ θανάτῳ μὴ θανατώσητε αὐτό· αὕτη ἡ μήτηρ αὐτοῦ.
28
28
И слы́ша ве́сь Ізра́иль су́дъ се́й, и́мже суди́ ца́рь, и убоя́шася от лица́ царе́ва, разумѣ́ша бо, я́ко ра́зумъ Бо́жій въ не́мъ є́же твори́ти оправда́нія.
καὶ ἤκουσαν πᾶς ᾿Ισραὴλ τὸ κρίμα τοῦτο, ὃ ἔκρινεν ὁ βασιλεύς, καὶ ἐφοβήθησαν ἀπὸ προσώπου τοῦ βασιλέως, ὅτι εἶδον ὅτι φρόνησις Θεοῦ ἐν αὐτῷ τοῦ ποιεῖν δικαίωμα. —————————————— *

Глава 3 з 22
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22