Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Глава 20 з 31
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31
Глава 20
Глава́ к҃
1
1
И отбѣже́ даві́дъ от нава́ѳа [и́же] въ ра́мѣ и пріи́де ко Іонаѳа́ну и рече́: что́ сотвори́хъ? и что́ непра́вда моя́? и что́ согрѣши́хъ предъ отце́мъ твои́мъ, я́ко и́щетъ души́ моєя́?
И҆ ѿбѣжѐ даві́дъ ѿ наѵа́ѳа (и҆́же) въ ра́мѣ и҆ прїи́де ко і҆ѡнаѳа́нꙋ и҆ речѐ: что̀ сотвори́хъ; и҆ что̀ непра́вда моѧ̀; и҆ что̀ согрѣши́хъ пред̾ ѻ҆тце́мъ твои́мъ, ꙗ҆́кѡ и҆́щетъ дꙋшѝ моеѧ̀;
2
2
И рече́ єму́ Іонаѳа́нъ: ника́коже, ты́ не у́мреши: се́, не и́мать сотвори́ти оте́цъ мо́й глаго́ла вели́ка, или́ ма́ла, и не откры́єтъ у́ха моєго́: и что́ я́ко скры́єтъ оте́цъ мо́й глаго́лъ се́й от мене́? не бу́ди сіє́.
И҆ речѐ є҆мꙋ̀ і҆ѡнаѳа́нъ: ника́коже, ты̀ не оу҆́мреши: сѐ, не и҆́мать сотвори́ти ѻ҆те́цъ мо́й глаго́ла вели́ка, и҆лѝ ма́ла, и҆ не ѿкры́етъ оу҆́ха моегѡ̀: и҆ что̀ ꙗ҆́кѡ скры́етъ ѻ҆те́цъ мо́й глаго́лъ се́й ѿ менє̀; не бꙋ́ди сїѐ.
3
3
И отвѣща́ даві́дъ Іонаѳа́ну и рече́: вѣ́дая вѣ́даєтъ оте́цъ тво́й, я́ко обрѣто́хъ благода́ть предъ очи́ма твои́ма, и глаго́летъ: да не позна́єтъ сего́ Іонаѳа́нъ, не́гли не восхо́щетъ: но жи́въ Госпо́дь и жива́ душа́ твоя́, зане́ я́коже реко́хъ, испо́лнися между́ мно́ю и между́ отце́мъ твои́мъ да́же до сме́рти.
И҆ ѿвѣща̀ даві́дъ і҆ѡнаѳа́нꙋ и҆ речѐ: вѣ́даѧ вѣ́даетъ ѻ҆те́цъ тво́й, ꙗ҆́кѡ ѡ҆брѣто́хъ благода́ть пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма, и҆ глаго́летъ: да не позна́етъ сегѡ̀ і҆ѡнаѳа́нъ, не́гли не восхо́щетъ: но жи́въ гдⷭ҇ь и҆ жива̀ дꙋша̀ твоѧ̀, занѐ ꙗ҆́коже реко́хъ, и҆спо́лнисѧ междꙋ̀ мно́ю и҆ междꙋ̀ ѻ҆тце́мъ твои́мъ да́же до сме́рти.
4
4
И рече́ па́ки Іонаѳа́нъ къ даві́ду: чесого́ жела́єтъ душа́ твоя́, и что́ сотворю́ тебѣ́?
И҆ речѐ па́ки і҆ѡнаѳа́нъ къ даві́дꙋ: чесогѡ̀ жела́етъ дꙋша̀ твоѧ̀, и҆ что̀ сотворю̀ тебѣ̀;
5
5
И рече́ даві́дъ ко Іонаѳа́ну: се́, новоме́сячіє зау́тра, и а́зъ сѣдя́ не ся́ду съ царе́мъ я́сти, и по́слеши мя́, и скры́юся на по́ли до ве́чера дне́ тре́тіяго:
И҆ речѐ даві́дъ ко і҆ѡнаѳа́нꙋ: сѐ, новомчⷭ҇їе заꙋ́тра, и҆ а҆́зъ сѣдѧ̀ не сѧ́дꙋ съ царе́мъ ꙗ҆́сти, и҆ по́слеши мѧ̀, и҆ скры́юсѧ на по́ли до ве́чера днѐ тре́тїѧгѡ:
6
6
и а́ще смотря́ усмо́тритъ мя́ оте́цъ тво́й, и рече́ши: прося́ упроси́ся от мене́ даві́дъ отити́ до Виѳлеє́ма гра́да своєго́, я́ко же́ртва дні́й та́мо всему́ пле́мени:
и҆ а҆́ще смотрѧ̀ оу҆смо́тритъ мѧ̀ ѻ҆те́цъ тво́й, и҆ рече́ши: просѧ̀ оу҆проси́сѧ ѿ менє̀ даві́дъ ѿитѝ до виѳлее́ма гра́да своегѡ̀, ꙗ҆́кѡ же́ртва дні́й та́мѡ всемꙋ̀ пле́мени:
7
7
а́ще та́ко рече́тъ: бла́го: ми́ръ рабу́ твоєму́: а́ще же же́стоко отвѣща́єтъ тебѣ́, разумѣ́й, я́ко соверши́ся зло́ба от него́:
а҆́ще та́кѡ рече́тъ: бла́го: ми́ръ рабꙋ̀ твоемꙋ̀: а҆́ще же же́стокѡ ѿвѣща́етъ тебѣ̀, разꙋмѣ́й, ꙗ҆́кѡ соверши́сѧ ѕло́ба ѿ негѡ̀:
8
8
и да сотвори́ши ми́лость съ рабо́мъ твои́мъ, я́ко вве́лъ єси́ въ завѣ́тъ Госпо́день раба́ твоєго́ съ собо́ю: и а́ще є́сть непра́вда въ рабѣ́ твоє́мъ, умертви́ мя ты́, а ко отцу́ твоєму́ почто́ та́ко и́маши мя́ вводи́ти?
и҆ да сотвори́ши ми́лость съ рабо́мъ твои́мъ, ꙗ҆́кѡ вве́лъ є҆сѝ въ завѣ́тъ гдⷭ҇ень раба̀ твоего̀ съ собо́ю: и҆ а҆́ще є҆́сть непра́вда въ рабѣ̀ твое́мъ, оу҆мертви́ мѧ ты̀, а҆ ко ѻ҆тцꙋ̀ твоемꙋ̀ почто̀ та́кѡ и҆́маши мѧ̀ вводи́ти;
9
9
И рече́ Іонаѳа́нъ: ника́коже [бу́ди] тебѣ́: єгда́ а́ще разумѣва́я уразумѣ́ю, я́ко соверши́ся зло́ба отца́ моєго́, є́же пріити́ на тебе́, а́ще и не бу́деши во градѣ́хъ твои́хъ, а́зъ возвѣщу́ тебѣ́.
И҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ: ника́коже (бꙋ́ди) тебѣ̀: є҆гда̀ а҆́ще разꙋмѣва́ѧ оу҆разꙋмѣ́ю, ꙗ҆́кѡ соверши́сѧ ѕло́ба ѻ҆тца̀ моегѡ̀, є҆́же прїитѝ на тебѐ, а҆́ще и҆ не бꙋ́деши во градѣ́хъ твои́хъ, а҆́зъ возвѣщꙋ̀ тебѣ̀.
10
10
И рече́ даві́дъ ко Іонаѳа́ну: кто́ возвѣсти́тъ ми́, а́ще отвѣща́єтъ оте́цъ тво́й же́стоко?
И҆ речѐ даві́дъ ко і҆ѡнаѳа́нꙋ: кто̀ возвѣсти́тъ мѝ, а҆́ще ѿвѣща́етъ ѻ҆те́цъ тво́й же́стокѡ;
11
11
И рече́ Іонаѳа́нъ къ даві́ду: иди́, и пребу́ди на по́ли. И идо́ста о́ба на по́ле.
И҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ къ даві́дꙋ: и҆дѝ, и҆ пребꙋ́ди на по́ли. И҆ и҆до́ста ѻ҆́ба на по́ле.
12
12
И рече́ Іонаѳа́нъ къ даві́ду: Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ вѣ́сть, я́ко искушу́ отца́ моєго́ во вре́мя [сіє́] зау́тра, или́ тре́тіяго дне́, и сіє́, а́ще бла́го бу́детъ о даві́дѣ, и не и́мамъ посла́ти къ тебѣ́ на по́ле и возвѣсти́ти сія́ во у́шы твои́:
И҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ къ даві́дꙋ: гдⷭ҇ь бг҃ъ і҆и҃левъ вѣ́сть, ꙗ҆́кѡ и҆скꙋшꙋ̀ ѻ҆тца̀ моего̀ во вре́мѧ (сїѐ) заꙋ́тра, и҆лѝ тре́тїѧгѡ днѐ, и҆ сїѐ, а҆́ще бла́го бꙋ́детъ ѡ҆ даві́дѣ, и҆ не и҆́мамъ посла́ти къ тебѣ̀ на по́ле и҆ возвѣсти́ти сїѧ̑ во оу҆́шы твоѝ:
13
13
сія́ да сотвори́тъ Бо́гъ Іонаѳа́ну и сія́ да приложи́тъ, а́ще не возвѣщу́ зла́я на тя́, и откры́ю у́хо твоє́, и отпущу́ тя́, и отъи́деши въ ми́рѣ: и бу́детъ Госпо́дь съ тобо́ю, я́коже бѣ́ со отце́мъ мои́мъ:
сїѧ̑ да сотвори́тъ бг҃ъ і҆ѡнаѳа́нꙋ и҆ сїѧ̑ да приложи́тъ, а҆́ще не возвѣщꙋ̀ ѕла̑ѧ на тѧ̀, и҆ ѿкры́ю оу҆́хо твоѐ, и҆ ѿпꙋщꙋ̀ тѧ̀, и҆ ѿи́деши въ ми́рѣ: и҆ бꙋ́детъ гдⷭ҇ь съ тобо́ю, ꙗ҆́коже бѣ̀ со ѻ҆тце́мъ мои́мъ:
14
14
и а́ще у́бо єще́ жи́въ бу́ду а́зъ, да сотвори́ши ми́лость со мно́ю:
и҆ а҆́ще оу҆́бѡ є҆щѐ жи́въ бꙋ́дꙋ а҆́зъ, да сотвори́ши ми́лость со мно́ю:
15
15
и а́ще сме́ртію умру́, да не отъи́меши ми́лости твоєя́ от до́му моєго́ до вѣ́ка:
и҆ а҆́ще сме́ртїю оу҆мрꙋ̀, да не ѿи́меши ми́лости твоеѧ̀ ѿ до́мꙋ моегѡ̀ до вѣ́ка:
16
16
а́ще же ни́, єгда́ искорени́тъ Госпо́дь враги́ даві́довы, коєго́ждо от лица́ земли́, да обря́щется и́мя Іонаѳа́не въ дому́ даві́довѣ, и изы́щетъ Госпо́дь враги́ даві́довы.
а҆́ще же нѝ, є҆гда̀ и҆скорени́тъ гдⷭ҇ь врагѝ даві́дѡвы, коего́ждо ѿ лица̀ землѝ, да ѡ҆брѧ́щетсѧ и҆́мѧ і҆ѡнаѳа́не въ домꙋ̀ даві́довѣ, и҆ и҆зы́щетъ гдⷭ҇ь врагѝ даві́дѡвы.
17
17
И приложи́ Іонаѳа́нъ єще́ кля́тися даві́ду, я́ко возлюби́ ду́шу лю́бящаго єго́.
И҆ приложѝ і҆ѡнаѳа́нъ є҆щѐ клѧ́тисѧ даві́дꙋ, ꙗ҆́кѡ возлюбѝ дꙋ́шꙋ лю́бѧщагѡ є҆го̀.
18
18
И рече́ Іонаѳа́нъ къ нему́: зау́тра новоме́сячіє, и присмо́тренъ бу́деши, я́ко пра́здно усмо́трено бу́детъ мѣ́сто твоє́:
И҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ къ немꙋ̀: заꙋ́тра новомчⷭ҇їе, и҆ присмо́тренъ бꙋ́деши, ꙗ҆́кѡ пра́здно оу҆смо́трено бꙋ́детъ мѣ́сто твоѐ:
19
19
ты́ же преме́длиши три́ дни́ и пребу́деши на мѣ́стѣ твоє́мъ, идѣ́же скры́єшися въ де́нь дѣ́ланія, и ся́деши при єрга́вѣ о́нѣмъ:
ты́ же преме́длиши трѝ дни̑ и҆ пребꙋ́деши на мѣ́стѣ твое́мъ, и҆дѣ́же скры́ешисѧ въ де́нь дѣ́ланїѧ, и҆ сѧ́деши при є҆рга́вѣ ѻ҆́нѣмъ:
20
20
и а́зъ утро́ю стрѣла́ми стрѣля́я, и стрѣлю́ верга́я до Амагга́ріа:
и҆ а҆́зъ оу҆тро́ю стрѣла́ми стрѣлѧ́ѧ, и҆ стрѣлю̀ верга́ѧ до а҆магга́рїа:
21
21
и се́, послю́ о́трока, глаго́ля: иди́ и обря́щи ми́ стрѣлу́: и а́ще реку́ о́троку: здѣ́ стрѣла́ от тебе́, и здѣ́, возми́ ю́: и ты́ гряди́ ко мнѣ́, я́ко ми́ръ тебѣ́, и нѣ́сть о тебѣ́ сло́ва, жи́въ Госпо́дь:
и҆ сѐ, послю̀ ѻ҆́трока, глаго́лѧ: и҆дѝ и҆ ѡ҆брѧ́щи мѝ стрѣлꙋ̀: и҆ а҆́ще рекꙋ̀ ѻ҆́трокꙋ: здѣ̀ стрѣла̀ ѿ тебє̀, и҆ здѣ̀, возмѝ ю҆̀: и҆ ты̀ грѧдѝ ко мнѣ̀, ꙗ҆́кѡ ми́ръ тебѣ̀, и҆ нѣ́сть ѡ҆ тебѣ̀ сло́ва, жи́въ гдⷭ҇ь:
22
22
а́ще же та́ко реку́ ю́ноши: та́мо стрѣла́ от тебе́ и да́лѣє: иди́, я́ко отсла́ тя Госпо́дь:
а҆́ще же та́кѡ рекꙋ̀ ю҆́ноши: та́мѡ стрѣла̀ ѿ тебє̀ и҆ да́лѣе: и҆дѝ, ꙗ҆́кѡ ѿсла́ тѧ гдⷭ҇ь:
23
23
и глаго́лъ єго́же а́зъ и ты́ глаго́лахомъ, се́, Госпо́дь свидѣ́тель между́ тобо́ю и мно́ю до вѣ́ка.
и҆ глаго́лъ є҆го́же а҆́зъ и҆ ты̀ глаго́лахомъ, сѐ, гдⷭ҇ь свидѣ́тель междꙋ̀ тобо́ю и҆ мно́ю до вѣ́ка.
24
24
И скры́ся даві́дъ на по́ли, и пріи́де новоме́сячіє, и пріи́де ца́рь на трапе́зу я́сти,
И҆ скры́сѧ даві́дъ на по́ли, и҆ прїи́де новомчⷭ҇їе, и҆ прїи́де ца́рь на трапе́зꙋ ꙗ҆́сти,
25
25
и сѣ́де ца́рь на мѣ́стѣ своє́мъ я́коже и всегда́ на престо́лѣ при стѣнѣ́, и предвари́ Іонаѳа́на, и сѣ́де Авени́ръ от страны́ Сау́ловы, и усмо́трено бы́сть [пра́здно] мѣ́сто даві́дово.
и҆ сѣ́де ца́рь на мѣ́стѣ свое́мъ ꙗ҆́коже и҆ всегда̀ на престо́лѣ при стѣнѣ̀, и҆ предварѝ і҆ѡнаѳа́на, и҆ сѣ́де а҆вени́ръ ѿ страны̀ саꙋ́ловы, и҆ оу҆смо́трено бы́сть (пра́здно) мѣ́сто даві́дово.
26
26
И не глаго́ла Сау́лъ ничто́же въ то́й де́нь, помы́сли бо, слу́чай ви́дится, нечи́сту бы́ти, я́ко не очи́стися.
И҆ не глаго́ла саꙋ́лъ ничто́же въ то́й де́нь, помы́сли бо, слꙋ́чай ви́дитсѧ, нечи́стꙋ бы́ти, ꙗ҆́кѡ не ѡ҆чи́стисѧ.
27
27
И бы́сть нау́тріє ме́сяца въ де́нь вторы́й, и усмо́трено бы́сть пра́здно мѣ́сто даві́дово, и рече́ Сау́лъ ко Іонаѳа́ну сы́ну своєму́: что́ я́ко не пріи́де сы́нъ Ієссе́євъ ни вчера́, ни дне́сь на трапе́зу?
И҆ бы́сть наꙋ́трїе мцⷭ҇а въ де́нь вторы́й, и҆ оу҆смо́трено бы́сть пра́здно мѣ́сто даві́дово, и҆ речѐ саꙋ́лъ ко і҆ѡнаѳа́нꙋ сы́нꙋ своемꙋ̀: что̀ ꙗ҆́кѡ не прїи́де сы́нъ і҆ессе́евъ ни вчера̀, ни дне́сь на трапе́зꙋ;
28
28
И отвѣща́ Іонаѳа́нъ къ Сау́лу и рече́ єму́: упроси́ся от мене́ даві́дъ до Виѳлеє́ма гра́да своєго́ ити́,
И҆ ѿвѣща̀ і҆ѡнаѳа́нъ къ саꙋ́лꙋ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: оу҆проси́сѧ ѿ менє̀ даві́дъ до виѳлее́ма гра́да своегѡ̀ и҆тѝ,
29
29
и рече́: отпусти́ мя ны́нѣ [въ Виѳлеє́мъ], я́ко же́ртва колѣ́на на́шего во гра́дѣ, и заповѣ́даша мнѣ́ бра́тія моя́: и ны́нѣ а́ще обрѣто́хъ благода́ть предъ очи́ма твои́ма, да пойду́ ны́нѣ и узрю́ бра́тію мою́: сего́ ра́ди не пріи́де на трапе́зу царе́ву.
и҆ речѐ: ѿпꙋсти́ мѧ нн҃ѣ (въ виѳлее́мъ), ꙗ҆́кѡ же́ртва колѣ́на на́шегѡ во гра́дѣ, и҆ заповѣ́даша мнѣ̀ бра́тїѧ моѧ̑: и҆ нн҃ѣ а҆́ще ѡ҆брѣто́хъ благода́ть пред̾ ѻ҆чи́ма твои́ма, да пойдꙋ̀ нн҃ѣ и҆ оу҆зрю̀ бра́тїю мою̀: сегѡ̀ ра́ди не прїи́де на трапе́зꙋ царе́вꙋ.
30
30
И разгнѣ́вася гнѣ́вомъ Сау́лъ на Іонаѳа́на зѣло́ и рече́ єму́: сы́не дѣ́вокъ блудни́цъ, не вѣ́мъ ли, я́ко соо́бщникъ єси́ ты́ сы́ну Ієссе́єву въ срамоту́ твою́ и въ срамоту́ открове́нія ма́тере твоєя́?
И҆ разгнѣ́васѧ гнѣ́вомъ саꙋ́лъ на і҆ѡнаѳа́на ѕѣлѡ̀ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: сы́не дѣ́вѡкъ блꙋдни́цъ, не вѣ́мъ ли, ꙗ҆́кѡ соѡ́бщникъ є҆сѝ ты̀ сы́нꙋ і҆ессе́евꙋ въ срамотꙋ̀ твою̀ и҆ въ срамотꙋ̀ ѿкрове́нїѧ ма́тере твоеѧ̀;
31
31
я́ко во вся́ дни́, въ ня́же сы́нъ Ієссе́євъ жи́ти и́мать на земли́, не угото́вится ца́рство твоє́: ны́нѣ у́бо посла́въ, поими́ ю́ношу, я́ко сы́нъ сме́рти є́сть се́й.
ꙗ҆́кѡ во всѧ̑ дни̑, въ нѧ́же сы́нъ і҆ессе́евъ жи́ти и҆́мать на землѝ, не оу҆гото́витсѧ ца́рство твоѐ: нн҃ѣ оу҆̀бо посла́въ, поимѝ ю҆́ношꙋ, ꙗ҆́кѡ сы́нъ сме́рти є҆́сть се́й.
32
32
И отвѣща́ Іонаѳа́нъ Сау́лу отцу́ своєму́ и рече́: за что́ умира́єтъ? что́ сотвори́?
И҆ ѿвѣща̀ і҆ѡнаѳа́нъ саꙋ́лꙋ ѻ҆тцꙋ̀ своемꙋ̀ и҆ речѐ: за что̀ оу҆мира́етъ; что̀ сотворѝ;
33
33
И ве́рже Сау́лъ копіє́мъ на Іонаѳа́на, є́же умертви́ти єго́. И позна́ Іонаѳа́нъ, я́ко соверши́ся зло́ба сія́ от отца́ єго́, да умертви́тъ даві́да:
И҆ ве́рже саꙋ́лъ копїе́мъ на і҆ѡнаѳа́на, є҆́же оу҆мертви́ти є҆го̀. И҆ позна̀ і҆ѡнаѳа́нъ, ꙗ҆́кѡ соверши́сѧ ѕло́ба сїѧ̑ ѿ ѻ҆тца̀ є҆гѡ̀, да оу҆мертви́тъ даві́да:
34
34
и вскочи́ Іонаѳа́нъ от трапе́зы во гнѣ́вѣ я́рости, и не яде́ хлѣ́ба въ де́нь вторы́й ме́сяца, я́ко сокруши́ся о даві́дѣ, зане́ соверши́ [зло́бу] на него́ оте́цъ єго́.
и҆ вскочѝ і҆ѡнаѳа́нъ ѿ трапе́зы во гнѣ́вѣ ꙗ҆́рости, и҆ не ꙗ҆дѐ хлѣ́ба въ де́нь вторы́й мцⷭ҇а, ꙗ҆́кѡ сокрꙋши́сѧ ѡ҆ даві́дѣ, занѐ совершѝ (ѕло́бꙋ) на него̀ ѻ҆те́цъ є҆гѡ̀.
35
35
И бы́сть зау́тра, и изы́де Іонаѳа́нъ на село́, я́коже совѣща́ся о свидѣ́ніи съ даві́домъ, и о́трокъ ма́лъ съ ни́мъ.
И҆ бы́сть заꙋ́тра, и҆ и҆зы́де і҆ѡнаѳа́нъ на село̀, ꙗ҆́коже совѣща́сѧ ѡ҆ свидѣ́нїи съ даві́домъ, и҆ ѻ҆́трокъ ма́лъ съ ни́мъ.
36
36
И рече́ о́троку: тецы́, и обря́щи ми́ стрѣ́лы, и́миже а́зъ стрѣля́ю. И о́трокъ тече́, и о́нъ стрѣли́ стрѣло́ю за него́.
И҆ речѐ ѻ҆́трокꙋ: тецы̀, и҆ ѡ҆брѧ́щи мѝ стрѣ́лы, и҆́миже а҆́зъ стрѣлѧ́ю. И҆ ѻ҆́трокъ течѐ, и҆ ѻ҆́нъ стрѣлѝ стрѣло́ю за него̀.
37
37
И пріи́де о́трокъ до мѣ́ста стрѣлы́, идѣ́же стрѣли́лъ Іонаѳа́нъ. И возопи́ Іонаѳа́нъ вслѣ́дъ о́трока и рече́: та́мо стрѣла́ от тебе́ и да́лѣє.
И҆ прїи́де ѻ҆́трокъ до мѣ́ста стрѣлы̀, и҆дѣ́же стрѣли́лъ і҆ѡнаѳа́нъ. И҆ возопѝ і҆ѡнаѳа́нъ в̾слѣ́дъ ѻ҆́трока и҆ речѐ: та́мѡ стрѣла̀ ѿ тебє̀ и҆ да́лѣе.
38
38
И па́ки возопи́ Іонаѳа́нъ вслѣ́дъ о́трока своєго́, глаго́ля: потщи́ся ско́ро, и не сто́й. И собра́ о́трокъ Іонаѳа́ну стрѣ́лы и принесе́ и́хъ къ господи́ну своєму́.
И҆ па́ки возопѝ і҆ѡнаѳа́нъ в̾слѣ́дъ ѻ҆́трока своегѡ̀, глаго́лѧ: потщи́сѧ ско́рѡ, и҆ не сто́й. И҆ собра̀ ѻ҆́трокъ і҆ѡнаѳа́нꙋ стрѣ́лы и҆ принесѐ и҆̀хъ къ господи́нꙋ своемꙋ̀.
39
39
О́трокъ же не увѣ́дѣ ничесо́же, то́кмо Іонаѳа́нъ и даві́дъ вѣ́дѣста ве́щь.
Ѻ҆́трокъ же не оу҆вѣ́дѣ ничесѡ́же, то́кмѡ і҆ѡнаѳа́нъ и҆ даві́дъ вѣ́дѣста ве́щь.
40
40
И отда́ Іонаѳа́нъ ору́жіє своє́ о́троку своєму́ и рече́ о́троку своєму́: поиди́ и отнеси́ во гра́дъ.
И҆ ѿда̀ і҆ѡнаѳа́нъ ѻ҆рꙋ́жїе своѐ ѻ҆́трокꙋ своемꙋ̀ и҆ речѐ ѻ҆́трокꙋ своемꙋ̀: поидѝ и҆ ѿнесѝ во гра́дъ.
41
41
И єгда́ отъи́де о́трокъ, и даві́дъ воста́ от єрга́ва, и паде́ на лице́ своє́, и поклони́ся єму́ три́жды, и облобыза́ кі́йждо дру́гъ дру́га, и пла́кася кі́йждо о дру́гъ дру́зѣ до сконча́нія вели́ка.
И҆ є҆гда̀ ѿи́де ѻ҆́трокъ, и҆ даві́дъ воста̀ ѿ є҆рга́ва, и҆ падѐ на лицѐ своѐ, и҆ поклони́сѧ є҆мꙋ̀ три́жды, и҆ ѡ҆блобыза̀ кі́йждо дрꙋ́гъ дрꙋ́га, и҆ пла́касѧ кі́йждо ѡ҆ дрꙋ́гъ дрꙋ́зѣ до сконча́нїѧ вели́ка.
42
42
И рече́ Іонаѳа́нъ даві́ду: иди́ съ ми́ромъ, и я́коже кля́хомся мы́ о́ба и́менемъ Госпо́днимъ, глаго́люще: Госпо́дь да бу́детъ свидѣ́тель между́ мно́ю и тобо́ю и между́ сѣ́менемъ мои́мъ и между́ сѣ́менемъ твои́мъ до вѣ́ка.
И҆ речѐ і҆ѡнаѳа́нъ даві́дꙋ: и҆дѝ съ ми́ромъ, и҆ ꙗ҆́коже клѧ́хомсѧ мы̀ ѻ҆́ба и҆́менемъ гдⷭ҇нимъ, глаго́люще: гдⷭ҇ь да бꙋ́детъ свидѣ́тель междꙋ̀ мно́ю и҆ тобо́ю и҆ междꙋ̀ сѣ́менемъ мои́мъ и҆ междꙋ̀ сѣ́менемъ твои́мъ до вѣ́ка.
43
43
И воста́ даві́дъ и отъи́де. Іонаѳа́нъ же вни́де во гра́дъ.
И҆ воста̀ даві́дъ и҆ ѿи́де. І҆ѡнаѳа́нъ же вни́де во гра́дъ.

Глава 20 з 31
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31