|
Глава 8
|
Κεφάλαιο 8
|
|
1
|
1
|
|
И глаго́ла Єліссе́й къ женѣ́, єя́же воскреси́ сы́на, глаго́ля: воста́ни и иди́ ты́ и до́мъ тво́й, и обита́й идѣ́же а́ще мо́жеши обита́ти, я́ко призва́ Госпо́дь гла́дъ на зе́млю, и пріи́детъ на зе́млю се́дмь лѣ́тъ.
|
ΚΑΙ ῾Ελισαιὲ ἐλάλησε πρὸς τὴν γυναῖκα, ἧς ἐζωπύρησε τὸν υἱόν, λέγων· ἀνάστηθι καὶ δεῦρο σὺ καὶ ὁ οἶκός σου καὶ παροίκει, οὗ ἐὰν παροικήσῃς, ὅτι κέκληκε Κύριος λιμὸν ἐπὶ τὴν γῆν, καί γε ἦλθεν ἐπὶ τὴν γῆν ἑπτὰ ἔτη.
|
|
2
|
2
|
|
И воста́ жена́, и сотвори́ но глаго́лу Єліссе́єву, и по́йде сама́ и до́мъ єя́, и обита́ на земли́ иноплеме́нничи се́дмь лѣ́тъ.
|
καὶ ἀνέστη ἡ γυνὴ καὶ ἐποίησε κατὰ τὸ ρῆμα ῾Ελισαιὲ καὶ αὐτὴ καὶ ὁ οἶκος αὐτῆς καὶ παρῴκει ἐν γῇ ἀλλοφύλων ἑπτὰ ἔτη.
|
|
3
|
3
|
|
И бы́сть но сконча́ніи седми́ лѣ́тъ, и возврати́ся жена́ от земли́ иноплеме́нничи во гра́дъ, и пріи́де возопи́ти къ царю́ о до́мѣ своє́мъ и о се́лѣхъ свои́хъ.
|
καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ τέλος τῶν ἑπτὰ ἐτῶν καὶ ἐπέστρεψεν ἡ γυνὴ ἐκ γῆς ἀλλοφύλων εἰς τὴν πόλιν καὶ ἦλθε βοῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα περὶ τοῦ οἴκου ἑαυτῆς καὶ περὶ τῶν ἀγρῶν αὐτῆς.
|
|
4
|
4
|
|
И глаго́ла ца́рь ко гієзі́ю о́троку Єліссе́а человѣ́ка Бо́жія глаго́ля: повѣ́ждь ми́ ны́нѣ вся́ вели́кая, я́же сотвори́ Єліссе́й.
|
καὶ ὁ βασιλεὺς ἐλάλει πρὸς Γιεζὶ τὸ παιδάριον ῾Ελισαιὲ τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θοεῦ λέγων· διήγησαι δὴ ἐμοὶ πάντα τὰ μεγάλα, ἃ ἐποίησεν ῾Ελισαιέ.
|
|
5
|
5
|
|
И бы́сть єму́ повѣ́дающу царе́ви, я́ко жи́ва сотвори́ сы́на уме́ршаго: и се́, жена́, єя́же воскреси́ Єліссе́й сы́на єя́, вопию́щи ко царе́ви о до́мѣ своє́мъ и о се́лѣхъ свои́хъ, И рече́ гієзі́й: господи́не царю́, сія́ жена́ и се́й сы́нъ єя́, єго́же жи́ва сотвори́ Єліссе́й.
|
καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἐξηγουμένου τῷ βασιλεῖ, ὡς ἐζωπύρησεν υἱὸν τεθνηκότα, καὶ ἰδοὺ ἡ γυνή, ἧς ἐζωπύρησε τὸν υἱὸν αὐτῆς ῾Ελισαιέ, βοῶσα πρὸς τὸν βασιλέα περὶ τοῦ οἴκου ἑαυτῆς καὶ περὶ τῶν ἀγρῶν ἑαυτῆς· καὶ εἶπε Γιεζί· κύριε βασιλεῦ, αὕτη ἡ γυνὴ καὶ οὖτος ὁ υἱὸς αὐτῆς, ὃν ἐζωπύρησεν ῾Ελισαιέ.
|
|
6
|
6
|
|
И вопроси́ ца́рь жену́: и повѣ́да єму́. И даде́ є́й ца́рь скопца́ єди́наго, глаго́ля возврати́ вся́, я́же єя́ су́ть, и вся́ плоды́ села́ єя́, от да, въ о́ньже оста́ви зе́млю, да́же до ны́нѣ.
|
καὶ ἐπηρώτησεν ὁ βασιλεὺς τὴν γυναῖκα καὶ διηγήσατο αὐτῷ· καὶ ἔδωκεν αὐτῇ ὁ βασιλεὺς εὐνοῦχον ἕνα λέγων· ἐπίστρεψον πάντα τὰ αὐτῆς καὶ πάντα τὰ γενήματα τοῦ ἀγροῦ ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς κατέλιπε τὴν γῆν ἕως τοῦ νῦν.
|
|
7
|
7
|
|
И пріи́де Єліссе́й въ Дама́скъ. И сы́нъ Аде́ровъ ца́рь Си́рскій разболѣ́ся, и возвѣсти́ша єму́, глаго́люще: пріи́де человѣ́къ Бо́жій до здѣ́.
|
Καὶ ἦλθεν ῾Ελισαιὲ εἰς Δαμασκόν, καὶ υἱὸς ῎Αδερ βασιλεὺς Συρίας ἠρρώστει, καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ λέγοντες· ἥκει ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἕως ὧδε.
|
|
8
|
8
|
|
И рече́ ца́рь ко азаи́лу: пріими́ въ ру́ку свою́ да́ръ, и иди́ во срѣ́теніє человѣ́ку Бо́жію, и вопроси́ Го́спода и́мъ, глаго́ля: а́ще ли жи́въ бу́ду от болѣ́зни сея́?
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Αζαήλ· λάβε ἐν τῇ χειρί σου μαναὰ καὶ δεῦρο εἰς ἀπαντὴν τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπιζήτησον τὸν Κύριον παρ᾿ αὐτοῦ λέγων· εἰ ζήσομαι ἐκ τῆς ἀρρωστίας μου ταύτης;
|
|
9
|
9
|
|
И и́де азаи́лъ на срѣ́теніє єму́, и взя́ да́ръ въ ру́ку свою́, и вся́ блага́я Дама́скова, бре́мя четы́редесять велблю́довъ, и пріи́де, и ста́ предъ ни́мъ, и рече́ ко Єліссе́ю: сы́нъ тво́й, сы́нъ Аде́ровъ, ца́рь Си́рскій, посла́ мя къ тебѣ́ вопроси́ти, глаго́ля: бу́ду ли жи́въ от болѣ́зни моєя́ сея́?
|
καὶ ἐπορεύθη ᾿Αζαὴλ εἰς ἀπαντὴν αὐτοῦ καὶ ἔλαβε μαναὰ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ ἀγαθὰ Δαμασκοῦ, ἄρσιν τεσσαράκοντα καμήλων, καὶ ἦλθε καὶ ἔστη ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ εἶπε πρὸς ῾Ελισαιέ· υἱός σου υἱὸς ῎Αδερ βασιλεὺς Συρίας ἀπέστειλέ με πρός σε ἐπερωτῆσαι λέγων· εἰ ζήσομαι ἐκ τῆς ἀρρωστίας μου ταύτης;
|
|
10
|
10
|
|
И рече́ къ нему́ Єліссе́й: иди́ и рцы́ єму́: живя́ поживе́ши: но показа́ ми Госпо́дь, я́ко сме́ртію у́мретъ.
|
καὶ καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· δεῦρο εἰπὸν αὐτῷ· ζωῇ ζήσῃ· καὶ ἔδειξέ μοι Κύριος ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ·
|
|
11
|
11
|
|
И предста́ лицу́ єго́, и возложи́ [ру́ки] да́же до постыдѣ́нія, и пла́кася человѣ́къ Бо́жій.
|
καὶ παρέστη τῷ προσώπῳ αὐτοῦ καὶ ἔθηκεν ἕως αἰσχύνης, καὶ ἔκλαυσεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ.
|
|
12
|
12
|
|
И рече́ азаи́лъ: что́ я́ко господи́нъ мо́й пла́четъ? И рече́: вѣ́мъ єли́ка сотвори́ши сыно́мъ Ізра́илевымъ зла́: крѣ́пости и́хъ сожже́ши огне́мъ, и избра́нныя и́хъ избіє́ши мече́мъ, и младе́нцы и́хъ разбіє́ши, и во чре́вѣ имѣ́ющыя и́хъ расто́ргнеши.
|
καὶ εἶπεν ᾿Αζαήλ· τί ὅτι ὁ κύριός μου κλαίει; καὶ εἶπεν· ὅτι οἶδα ὅσα ποιήσεις τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ κακά· τὰ ὀχυρώματα αὐτῶν ἐξαποστελεῖς ἐν πυρὶ καὶ τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτῶν ἐν ρομφαίᾳ ἀποκτενεῖς καὶ τὰ νήπια αὐτῶν ἐνσείσεις καὶ τὰς ἐν γαστρὶ ἐχούσας αὐτῶν ἀναρρήξεις.
|
|
13
|
13
|
|
И рече́ азаи́лъ: кто́ є́сть ра́бъ тво́й, пе́съ ме́ртвый, я́ко сотвори́тъ глаго́лъ се́й? И рече́ Єліссе́й: показа́ ми тя́ Госпо́дь ца́рствующа надъ сирі́єю.
|
καὶ εἶπεν ᾿Αζαήλ· τίς ἐστιν ὁ δοῦλός σου ὁ κύων ὁ τεθνηκώς, ὅτι ποιήσει τὸ ρῆμα τοῦτο; καὶ εἶπεν ῾Ελισαιέ· ἔδειξέ μοι Κύριός σε βασιλεύοντα ἐπὶ Συρίαν.
|
|
14
|
14
|
|
И отъи́де от Єліссе́а и вни́де ко господи́ну своєму́. И рече́ єму́ [ца́рь]: что́ ти рече́ Єліссе́й? Отвѣща́: рече́ ми Єліссе́й, живя́ поживе́ши.
|
καὶ ἀπῆλθεν ἀπὸ ῾Ελισαιὲ καὶ εἰσῆλθε πρὸς τὸν κύριον αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί εἶπέ σοι ῾Ελισαιέ; καὶ εἶπεν· εἶπέ μοι, ζωῇ ζήσῃ.
|
|
15
|
15
|
|
И бы́сть во у́тріи, и взя́ одея́ло, и намочи́ въ водѣ́, и обложи́ на лице́ єго́, и у́мре: и воцари́ся азаи́лъ вмѣ́сто єго́.
|
καὶ ἐγένετο τῇ ἐπαύριον, καὶ ἔλαβε τὸ μαχμὰ καὶ ἔβαψεν ἐν τῷ ὕδατι καὶ περιέβαλεν ἐπὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ ἀπέθανε, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Αζαὴλ ἀντ᾿ αὐτοῦ.
|
|
16
|
16
|
|
Въ лѣ́то пя́тоє Іора́ма сы́на Ахаа́ва царя́ Ізра́илева и Іосафа́та царя́ Іу́дина, воцари́ся Іора́мъ сы́нъ Іосафа́товъ ца́рь Іу́динъ:
|
᾿Εν ἔτει πέμπτῳ τῷ ᾿Ιωρὰμ υἱῷ ᾿Αχαὰβ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεῖ ᾿Ιούδα ἐβασίλευσεν ᾿Ιωρὰμ υἱὸς ᾿Ιωσαφὰτ βασιλεὺς ᾿Ιούδα.
|
|
17
|
17
|
|
сы́нъ три́десяти и двою́ лѣ́ту бѣ́, внегда́ воцари́тися єму́, и о́смь лѣ́тъ ца́рствова во Ієрусали́мѣ,
|
υἱὸς τριάκοντα καὶ δύο ἐτῶν ἦν ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ὀκτὼ ἔτη ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
18
|
18
|
|
и ходи́ въ пути́ царе́й Ізра́илевыхъ, я́коже сотвори́ до́мъ Ахаа́вль, бѣ́ бо дщи́ Ахаа́вля жена́ єму́, и сотвори́ лука́воє предъ Го́сподемъ.
|
καὶ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ βασιλέων ᾿Ισραήλ, καθὼς ἐποίησεν οἶκος ᾿Αχαάβ, ὅτι θυγάτηρ ᾿Αχαὰβ ἦν αὐτῷ εἰς γυναῖκα· καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου.
|
|
19
|
19
|
|
И не хотя́ше Госпо́дь потреби́ти Іу́ды, даві́да ра́ди раба́ своєго́, я́коже рече́ да́ти єму́ свѣти́лникъ и сыно́мъ єго́ во вся́ дни́.
|
καὶ οὐκ ἠθέλησε Κύριος διαφθεῖραι τὸν ᾿Ιούδαν διὰ Δαυὶδ τὸν δοῦλον αὐτοῦ, καθὼς εἶπε δοῦναι αὐτῷ λύχνον καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας.
|
|
20
|
20
|
|
Во дни́ єго́ отве́ржеся Єдо́мъ изъ подъ руки́ Іу́дины и поста́ви надъ собо́ю царя́.
|
ἐν ταῖς ἡμέραις αὐτοῦ ἠθέτησεν ᾿Εδὼμ ὑποκάτωθεν χειρὸς ᾿Ιούδα καὶ ἐβασίλευσαν ἐφ᾿ ἑαυτοὺς βασιλέα.
|
|
21
|
21
|
|
И взы́де Іора́мъ въ Сіо́ръ, и вся́ колесни́цы я́же съ ни́мъ. И бы́сть єму́ воста́вшу, и изби́ Єдо́ма обступи́вшаго о́крестъ єго́, и кня́зи колесни́цъ, и бѣжа́ша лю́діє въ селе́нія своя́.
|
καὶ ἀνέβη ᾿Ιωρὰμ εἰς Σιὼρ καὶ πάντα τὰ ἅρματα τὰ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐγένετο αὐτοῦ ἀναστάντος καὶ ἐπάταξε τὸν ᾿Εδὼμ τὸν κυκλώσαντα ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ τοὺς ἄρχοντας τῶν ἁρμάτων, καὶ ἔφυγεν ὁ λαὸς εἰς τὰ σκηνώματα αὐτῶν.
|
|
22
|
22
|
|
И отступи́ Єдо́мъ изъ подъ руки́ Іу́дины до дне́ сего́: тогда́ отве́ржеся ловна́ во вре́мя о́но.
|
καὶ ἠθέτησεν ᾿Εδὼμ ὑποκάτω τῆς χειρὸς ᾿Ιούδα ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. τότε ἠθέτησε Λοβενὰ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ.
|
|
23
|
23
|
|
И про́чая слове́съ Іора́млихъ, и вся́ єли́ка сотвори́, не се́ ли, сія́ пи́сана въ кни́зѣ слове́съ дні́й царе́й Іу́диныхъ?
|
καὶ τὰ λοιπὰ τῶν λόγων ᾿Ιωρὰμ καὶ πάντα, ὅσα ἐποίησεν, οὐκ ἰδοὺ ταῦτα γέγραπται ἐπὶ βιβλίῳ λόγων τῶν ἡμερῶν τοῖς βασιλεῦσιν ᾿Ιούδα;
|
|
24
|
24
|
|
И у́спе Іора́мъ со отцы́ свои́ми, и погребе́нъ бы́сть со отцы́ свои́ми во гра́дѣ даві́да отца́ своєго́: и ца́рствова Охозі́а сы́нъ єго́ вмѣ́сто єго́.
|
καὶ ἐκοιμήθη ᾿Ιωρὰμ μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ καὶ ἐτάφη μετὰ τῶν πατέρων αὐτοῦ ἐν πόλει Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ· καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Οχοζίας υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ.
|
|
25
|
25
|
|
Въ лѣ́то второєна́десять Іора́ма сы́на Ахаа́вля царя́ Ізра́илева, ца́рствовати нача́ Охозі́а сы́нъ Іора́ма царя́ Іу́дина:
|
᾿Εν ἔτει δωδεκάτῳ τῷ ᾿Ιωρὰμ υἱῷ ᾿Αχαὰβ βασιλεῖ ᾿Ισραὴλ ἐβασίλευσεν ᾿Οχοζίας υἱὸς ᾿Ιωράμ.
|
|
26
|
26
|
|
сы́нъ два́десяти дву́хъ лѣ́тъ бы́сть Охозі́а, єгда́ нача́ ца́рствовати, и лѣ́то єди́но ца́рствова во Ієрусали́мѣ. И́мя же ма́тери єго́ Гоѳолі́а, дще́рь Амврі́а царя́ Ізра́илева.
|
υἱὸς εἴκοσι καὶ δύο ἐτῶν ᾿Οχοζίας ἐν τῷ βασιλεύειν αὐτὸν καὶ ἐνιαυτὸν ἕνα ἐβασίλευσεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ὄνομα τῆς μητρὸς αὐτοῦ Γοθολία θυγάτηρ ᾿Αμβρὶ βασιλέως ᾿Ισραήλ.
|
|
27
|
27
|
|
И хожда́ше по путе́мъ до́му Ахаа́вля, и сотвори́ лука́воє предъ Го́сподемъ, я́коже до́мъ Ахаа́вль: зя́ть бо бѣ́ до́му Ахаа́вля.
|
καὶ ἐπορεύθη ἐν ὁδῷ οἴκου ᾿Αχαὰβ καὶ ἐποίησε τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου καθὼς ὁ οἶκος ᾿Αχαάβ.
|
|
28
|
28
|
|
И и́де со Іора́момъ сы́номъ Ахаа́влимъ на бра́нь, на азаи́ла царя́ иноплеме́ннича въ рамо́ѳъ Галаа́дскій, и уязви́ша Си́ряне Іора́ма.
|
καὶ ἐπορεύθη μετὰ ᾿Ιωρὰμ υἱοῦ ᾿Αχαὰβ εἰς πόλεμον μετὰ ᾿Αζαὴλ βασιλέως ἀλλοφύλων ἐν Ρεμμὼθ Γαλαάδ, καὶ ἐπάταξαν οἱ Σύροι τὸν ᾿Ιωράμ.
|
|
29
|
29
|
|
И возврати́ся ца́рь Іора́мъ цѣли́тися во Ієзрає́ль от я́звъ, и́миже уязви́ша єго́ въ рамо́ѳѣ, єгда́ ра́товаше то́й на азаи́ла царя́ Си́рска, и Охозі́а сы́нъ Іора́мль ца́рь Іу́динъ сни́де ви́дѣти Іора́ма, сы́на Ахаа́вля, во Ієзрає́ль, я́ко боля́ше то́й.
|
καὶ ἐπέστρεψεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ιωρὰμ τοῦ ἰατρευθῆναι ἐν ᾿Ιεζράελ ἀπὸ τῶν πληγῶν, ὧν ἐπάταξαν αὐτὸν ἐν Ρεμμὼθ ἐν τῷ πολεμεῖν αὐτὸν μετὰ ᾿Αζαὴλ βασιλέως Συρίας· καὶ ᾿Οχοζίας υἱὸς ᾿Ιωρὰμ κατέβη τοῦ ἰδεῖν τὸν ᾿Ιωρὰμ υἱὸν ᾿Αχαὰβ ἐν ᾿Ιεζράελ, ὅτι ἠρρώστει αὐτός.
|