1
И бы́сть по возвраще́ніи лѣ́та, во вре́мя исхожде́нія царе́й [на бра́нь], и посла́ даві́дъ Іоа́ва и о́троки своя́ съ ни́мъ, и всего́ Ізра́иля: и расточи́ша сы́ны Аммо́ни и обсѣдо́ша о́крестъ равва́ѳа, и даві́дъ сѣ́де во Ієрусали́мѣ.
2
И бы́сть при ве́черѣ, и воста́ даві́дъ от ло́жа своєго́, и хожда́ше на кро́вѣ до́му ца́рскаго, и уви́дѣ жену́ съ кро́ва мы́ющуюся: жена́ же взо́ромъ добра́ велми́:
3
и посла́ даві́дъ, и взыска́ жену́, и рече́: не сія́ ли вирсаві́а дще́рь Єліа́вля, жена́ урі́и Хетте́анина?
4
И посла́ даві́дъ слуги́, и взя́ ю́, и вни́де къ не́й, и преспа́ съ не́ю: и та́ бѣ́ очи́стилася от нечистоты́ своєя́, и возврати́ся въ до́мъ сво́й.
5
И зача́тъ жена́ во чре́вѣ: и посла́вши возвѣсти́ даві́ду и рече́: се́, а́зъ є́смь во чре́вѣ иму́щая.
6
И посла́ даві́дъ ко Іоа́ву, глаго́ля: посли́ ко мнѣ́ урі́ю Хетте́анина. И посла́ Іоа́въ урі́ю къ даві́ду.
7
И пріи́де урі́а и вни́де къ нему́, и вопроси́ єго́ даві́дъ о ми́рѣ Іоа́ва и о ми́рѣ люді́й и о ми́рѣ бра́ни.
8
И рече́ даві́дъ ко урі́и: иди́ въ до́мъ тво́й, и умы́й но́зѣ твои́. И изы́де урі́а изъ до́му царе́ва, и и́де вслѣ́дъ єго́ снѣ́дь царе́ва.
9
И спа́ урі́а предъ враты́ до́му царе́ва съ рабы́ господи́на своєго́, а не и́де въ до́мъ сво́й.
10
И возвѣсти́ша даві́ду, глаго́люще: я́ко не ходи́ урі́а въ до́мъ сво́й. И рече́ даві́дъ ко урі́и: не съ пути́ ли прише́лъ єси́? почто́ не вше́лъ єси́ въ до́мъ тво́й?
11
И рече́ урі́а къ даві́ду: ківо́тъ Бо́жій и Ізра́иль и Іу́да пребыва́ютъ въ ку́щахъ, и господи́нъ мо́й Іоа́въ и раби́ господи́на моєго́ на лицы́ се́лъ пребыва́ютъ, а́зъ же вни́ду ли въ до́мъ мо́й я́сти и пи́ти и спа́ти съ жено́ю моє́ю? ка́ко? жива́ душа́ твоя́, а́ще сотворю́ глаго́лъ се́й.
12
И рече́ даві́дъ ко урі́и: посѣди́ здѣ́ и дне́сь, и зау́тра отпущу́ тя. И пребы́сть урі́а во Ієрусали́мѣ въ то́й де́нь и во у́трешній.
13
И призва́ єго́ даві́дъ, и яде́ предъ ни́мъ и пія́ше, и упои́ єго́, и отъи́де въ ве́черъ спа́ти на ло́же своє́ съ рабы́ господи́на своєго́, въ до́мъ же сво́й не и́де.
14
И бы́сть у́тро, и написа́ даві́дъ писа́ніє ко Іоа́ву, и посла́ руко́ю урі́иною.
15
И написа́ въ писа́ніи, глаго́ля: введи́ урі́ю проти́ву бра́ни крѣ́пкія и возврати́теся вспя́ть от него́, да я́звенъ бу́детъ и у́мретъ.
16
И бы́сть єгда́ стрежа́ше Іоа́въ у гра́да, и поста́ви урі́ю на мѣ́стѣ, идѣ́же вѣ́дяше, я́ко му́жіє си́льни та́мо.
17
И изыдо́ша му́жіє изъ гра́да и бія́хуся со Іоа́вомъ: и падо́ша от люді́й от рабо́въ даві́довыхъ, у́мре же и урі́а Хетте́анинъ.
18
И посла́ Іоа́въ, и возвѣсти́ даві́ду вся́ словеса́, я́же о бра́ни, глаго́лати къ царю́.
19
И заповѣ́да [Іоа́въ] послу́, глаго́ля: єгда́ сконча́єши вся́ рѣ́чи, я́же от бра́ни, къ царю́ глаго́лати,
20
и бу́детъ а́ще разгнѣ́ваєтся ца́рь и рече́тъ ти́: почто́ прибли́жистеся ко гра́ду на бра́нь? не вѣ́дасте ли, я́ко стрѣля́ти бу́дутъ съ стѣны́?
21
кто́ уби́ Авімеле́ха сы́на ієроваа́ля сы́на ни́рова? не жена́ ли ве́рже на́нь уло́мкомъ же́рнова съ стѣны́, [и урази́ єго́,] и у́мре въ Ѳама́сѣ? почто́ приступа́сте къ стѣнѣ́? и рече́ши: и ра́бъ тво́й урі́а Хетте́анинъ [убіє́нъ бы́сть, и] у́мре.
22
И и́де посо́лъ Іоа́вль къ царю́ во Ієрусали́мъ, и пріи́де, и возвѣсти́ даві́ду вся́, єли́ка глаго́ла єму́ Іоа́въ, вся́ глаго́лы бра́ни. И разгнѣ́вася даві́дъ на Іоа́ва и рече́ къ послу́: почто́ прибли́жистеся ко гра́ду би́тися? не вѣ́дасте ли, я́ко я́звени бу́дете со стѣны́? кто́ уби́ Авімеле́ха сы́на ієроваа́ля? не жена́ ли ве́рже на́нь уло́мокъ же́рнова со стѣны́, и у́мре въ Ѳама́сѣ? почто́ прибли́жистеся къ стѣнѣ́?
23
И рече́ посо́лъ къ даві́ду: я́ко укрѣпи́шася на ны́ му́жіє и изыдо́ша на ны́ на село́, и гони́хомъ я́ до вра́тъ гра́да:
24
и стрѣля́ша стрѣлцы́ со стѣны́ на рабы́ твоя́, и умро́ша от о́трокъ ца́рскихъ, и ра́бъ тво́й урі́а Хетте́анинъ у́мре.
25
И рече́ даві́дъ къ послу́: си́це да рече́ши ко Іоа́ву: да не бу́детъ зло́ предъ очи́ма твои́ма сло́во сіє́, я́ко овогда́ у́бо си́це, овогда́ же ина́ко пояда́єтъ ме́чь: укрѣпи́ бра́нь твою́ на гра́дъ, и раскопа́й и́: и укрѣпи́ єго́.
26
И услы́ша жена́ урі́ина, я́ко у́мре урі́а му́жъ єя́, и рыда́ше по му́жи своє́мъ.
27
И пре́йде пла́чь, и посла́ даві́дъ, и введе́ ю́ въ до́мъ сво́й, и бы́сть єму́ жена́, и роди́ єму́ сы́на. И зо́лъ яви́ся глаго́лъ, єго́же сотвори́ даві́дъ, предъ очи́ма Госпо́днима.