1
И собра́ даві́дъ єще́ вся́каго ю́ношу от Ізра́иля, я́ко се́дмьдесятъ ты́сящъ.
2
И воста́ и и́де даві́дъ и вси́ лю́діє, и́же съ ни́мъ, и от князе́й Іу́диныхъ, на восхо́дъ, є́же вознести́ отту́ду ківо́тъ Бо́жій, надъ ни́мже призва́ся и́мя Го́спода си́лъ, сѣдя́щаго на херуві́мѣхъ надъ ни́мъ:
3
и возложи́ша ківо́тъ Госпо́день на колесни́цу но́ву, и отвезо́ша єго́ изъ до́му Амінада́вля и́же на хо́лмѣ: оза́ же и бра́тія єго́ сы́нове Амінада́вли везя́ху колесни́цу съ ківо́томъ [Госпо́днимъ]:
4
и бра́тія єго́ идя́ху предъ ківо́томъ [Бо́жіимъ],
5
даві́дъ же и сы́нове Ізра́илевы [идя́ху] предъ Го́сподемъ, игра́юще во орга́ны устро́єнныя въ крѣ́пости, и въ пѣ́ніихъ и въ гу́слехъ, и въ свирѣ́лехъ и въ тимпа́нѣхъ, и въ кимва́лѣхъ и въ цѣвни́цахъ,
6
и пріидо́ша до гумна́ Нахо́рова. И простре́ оза́ ру́ку свою́ на ківо́тъ Бо́жій придержа́ти єго́, и я́тся за него́, поне́же превраща́ше єго́ теле́цъ.
7
И разгнѣ́вася гнѣ́вомъ Госпо́дь на озу́ и порази́ єго́ та́мо Бо́гъ, и у́мре та́мо у ківо́та Госпо́дня предъ Бо́гомъ.
8
И опеча́лися даві́дъ, поне́же порази́ Госпо́дь пораже́ніємъ озу́: и нарече́ся мѣ́сто то́ пораже́ніє ози́но и до сего́ дне́.
9
И убоя́ся Го́спода даві́дъ въ де́нь то́й, глаго́ля: ка́ко вни́детъ ко мнѣ́ ківо́тъ Госпо́день?
10
И не хотя́ше даві́дъ, да пріи́детъ къ нему́ ківо́тъ завѣ́та Госпо́дня во гра́дъ даві́довъ: и уклони́ єго́ даві́дъ въ до́мъ Аведда́ра геѳе́анина.
11
И стоя́ше ківо́тъ Госпо́день въ дому́ Аведда́ра геѳе́анина ме́сяцы три́, и благослови́ Госпо́дь ве́сь до́мъ Аведда́ровъ и вся́, я́же єго́.
12
И возвѣсти́ша царю́ даві́ду, глаго́люще: благослови́ Госпо́дь до́мъ Аведда́ровъ и вся́, я́же єго́, ківо́та ра́ди Бо́жія. И и́де даві́дъ, и взя́ ківо́тъ Бо́жій изъ до́му Аведда́рова во гра́дъ даві́довъ въ весе́ліи:
13
и бѣ́ша съ ни́мъ несу́ще ківо́тъ Госпо́день се́дмь лико́въ, и же́ртва теле́цъ и а́гнцы:
14
и даві́дъ бряца́ше во орга́ны устро́єны предъ Го́сподемъ, и оболче́нъ бы́сть даві́дъ во оде́жду изя́щну:
15
и даві́дъ и ве́сь до́мъ Ізра́илевъ неся́ху ківо́тъ Госпо́день съ во́племъ и со гла́сомъ тру́бнымъ.
16
И бы́сть ківо́ту приноси́му ко гра́ду даві́дову, и Мелхо́ла дщи́ Сау́лова приница́ше око́нцемъ и ви́дѣ царя́ даві́да ска́чуща и игра́юща предъ Го́сподемъ, и уничижи́ єго́ въ се́рдцы своє́мъ.
17
И внесо́ша ківо́тъ Госпо́день, и поста́виша єго́ на мѣ́стѣ єго́ посредѣ́ ски́ніи, ю́же поста́ви єму́ даві́дъ: и вознесе́ даві́дъ всесожига́ємая предъ Го́спода и ми́рная,
18
и соверши́ даві́дъ вознося́й всесожже́нія и ми́рная, и благослови́ лю́ди о и́мени Го́спода си́лъ,
19
и раздѣли́ всѣ́мъ лю́демъ на всю́ си́лу Ізра́илеву от Да́на да́же до вирсаві́и, и от му́жа да́же до жены́, коєму́ждо по укру́ху хлѣ́ба, и по ча́сти пече́наго мя́са, и по сковрадно́му млину́. И отидо́ша вси́ лю́діє, кі́йждо въ до́мъ сво́й.
20
И возврати́ся даві́дъ благослови́ти до́мъ сво́й, и изы́де Мелхо́ла дщи́ Сау́лова на срѣ́теніє даві́ду, и благослови́ єго́ и рече́: ко́ль просла́вися дне́сь ца́рь Ізра́илевъ, и́же откры́ся дне́сь предъ очи́ма рабы́нь рабо́въ свои́хъ, я́коже открыва́єтся откры́вшійся єди́нъ от пля́шущихъ?
21
И рече́ даві́дъ къ Мелхо́лѣ: предъ Го́сподемъ пляса́ти бу́ду: и благослове́нъ Госпо́дь, и́же избра́ мя па́че отца́ твоєго́ и па́че всего́ до́му єго́, поста́вити мя́ властели́на надъ людьми́ свои́ми надъ Ізра́илемъ, и бу́ду игра́ти и пляса́ти предъ Го́сподемъ:
22
и откры́юся єще́ та́кожде и бу́ду непотре́бенъ предъ очи́ма твои́ма, и съ рабы́нями, о ни́хже рекла́ єси́, непросла́влену бы́ти ми́.
23
И у Мелхо́лы дще́ре Сау́ли не бы́сть дѣ́тища до дне́ сме́рти єя́.