|
Глава 2
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
|
И бы́сть по си́хъ, и вопроси́ даві́дъ Го́спода, глаго́ля: вни́ду ли въ єди́нъ от градо́въ Іу́диныхъ? И рече́ Госпо́дь къ нему́: и вни́ди. И рече́ даві́дъ: ка́мо вни́ду? И рече́: въ Хевро́нъ.
|
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ ἐν Κυρίῳ λέγων· εἰ ἀναβῶ εἰς μίαν τῶν πόλεων ᾿Ιούδα; καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν· ἀνάβηθι. καὶ εἶπε Δαυίδ· ποῦ ἀναβῶ; καὶ εἶπεν· εἰς Χεβρών.
|
|
2
|
2
|
|
И и́де та́мо даві́дъ въ Хевро́нъ, и о́бѣ жены́ єго́, Ахінаа́мъ Ієзраилі́тыня и Авіге́а [бы́вшая] жена́ Нава́ла карми́лскаго,
|
καὶ ἀνέβη ἐκεῖ Δαυὶδ εἰς Χεβρὼν καὶ ἀμφότεραι αἱ γυναῖκες αὐτοῦ, ᾿Αχινόομ ἡ ᾿Ιεζραηλῖτις καὶ ᾿Αβιγαία ἡ γυνὴ Νάβαλ τοῦ Καρμηλίου,
|
|
3
|
3
|
|
и му́жіє и́же съ ни́мъ кі́йждо, и до́мове и́хъ, и нача́ша жи́ти во градѣ́хъ Хевро́нскихъ.
|
καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ, ἕκαστος καὶ ὁ οἶκος αὐτοῦ, καὶ κατῴκουν ἐν ταῖς πόλεσι Χεβρών.
|
|
4
|
4
|
|
И пріидо́ша му́жіє от Іуде́и и пома́заша та́мо даві́да, да ца́рствуєтъ надъ до́момъ Іу́динымъ. И возвѣсти́ша даві́ду, глаго́люще: я́ко му́жіє Іаві́са Галаадіті́тскаго погребо́ша Сау́ла.
|
καὶ ἔρχονται ἄνδρες τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ χρίουσι τὸν Δαυὶδ ἐκεῖ τοῦ βασιλεύειν ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα. Καὶ ἀπήγγειλαν τῷ Δαυὶδ λέγοντες· ὅτι οἱ ἄνδρες ᾿Ιαβὶς τῆς Γαλααδίτιδος ἔθαψαν τὸν Σαούλ.
|
|
5
|
5
|
|
И посла́ даві́дъ послы́ къ старѣ́йшинамъ Іаві́са Галаадіті́тскаго и рече́ къ ни́мъ даві́дъ: благослове́ни вы́ Го́споду, я́ко сотвори́сте ми́лость сію́ надъ господи́номъ ва́шимъ Сау́ломъ, хрісто́мъ Госпо́днимъ, и погребо́сте єго́ и Іонаѳа́на сы́на єго́:
|
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ ἀγγέλους πρὸς τοὺς ἡγουμένους ᾿Ιαβὶς τῆς Γαλααδίτιδος καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Δαυίδ· εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἐποιήσατε τὸ ἔλεος τοῦτο ἐπὶ τὸν κύριον ὑμῶν, ἐπὶ Σαοὺλ τὸν χριστὸν Κυρίου καὶ ἐθάψατε αὐτὸν καὶ ᾿Ιωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ.
|
|
6
|
6
|
|
и ны́нѣ да сотвори́тъ Госпо́дь съ ва́ми ми́лость и и́стину: и а́зъ сотворю́ съ ва́ми сіє́ благо́є, поне́же сотвори́сте глаго́лъ се́й:
|
καὶ νῦν ποιήσαι Κύριος μεθ᾿ ὑμῶν ἔλεος καὶ ἀλήθειαν, καί γε ἐγὼ ποιήσω μεθ᾿ ὑμῶν τὰ ἀγαθὰ ταῦτα, ὅτι ἐποιήσατε τὸ ρῆμα τοῦτο·
|
|
7
|
7
|
|
и ны́нѣ да укрѣпя́тся ру́ки ва́шя, и да бу́дете сы́нове си́льніи, я́ко у́мре господи́нъ ва́шъ Сау́лъ, мене́ же пома́за до́мъ Іу́динъ, да ца́рствую надъ ни́ми.
|
καὶ νῦν κραταιούσθωσαν αἱ χεῖρες ὑμῶν καὶ γίνεσθε εἰς υἱοὺς δυνατούς, ὅτι τέθνηκεν ὁ κύριος ὑμῶν Σαούλ, καί γε ἐμὲ κέχρικεν ὁ οἶκος ᾿Ιούδα ἐφ᾿ ἑαυτὸν εἰς βασιλέα.
|
|
8
|
8
|
|
И Авени́ръ сы́нъ ни́ровъ, нача́лный воєво́да Сау́ловъ, взя́ Ієвосѳе́а сы́на Сау́ля, и изведе́ єго́ изъ полка́ въ Манає́мъ,
|
Καὶ ᾿Αβεννὴρ υἱὸς Νὴρ ἀρχιστράτηγος τοῦ Σαοὺλ ἔλαβε τὸν ᾿Ιεβοσθὲ υἱὸν Σαοὺλ καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν ἐκ τῆς παρεμβολῆς εἰς Μαναὲμ
|
|
9
|
9
|
|
и воцари́ єго́ надъ Галааді́тією и надъ Ѳасірі́єю и надъ Ієзраи́лемъ и надъ Єфре́момъ и надъ Веніамі́номъ и надъ всѣ́мъ Ізра́илемъ.
|
καὶ ἐβασίλευσεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν Γαλααδῖτιν καὶ ἐπὶ τὸν Θασιρὶ καὶ ἐπὶ τὴν ᾿Ιεζράελ καὶ ἐπὶ τὸν ᾿Εφραὶμ καὶ ἐπὶ τὸν Βενιαμὶν καὶ ἐπὶ πάντα ᾿Ισραήλ.
|
|
10
|
10
|
|
Четы́редесять лѣ́тъ Ієвосѳе́ю бѣ́ сы́ну Сау́лову, єгда́ нача́ ца́рствовати надъ Ізра́илемъ, и два́ лѣ́та ца́рствова, кромѣ́ до́му Іу́дина, и́же бы́сть за даві́домъ.
|
τεσσαράκοντα ἐτῶν ᾿Ιεβοσθὲ υἱὸς Σαούλ, ὅτε ἐβασίλευσεν ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ δύο ἔτη ἐβασίλευσε, πλὴν τοῦ οἴκου ᾿Ιούδα, οἳ ἦσαν ὀπίσω Δαυίδ·
|
|
11
|
11
|
|
И бы́ша дні́є, въ ня́же даві́дъ ца́рствова въ Хевро́нѣ надъ до́момъ Іу́динымъ, се́дмь лѣ́тъ и ше́сть ме́сяцъ.
|
καὶ ἐγένοντο αἱ ἡμέραι, ἃς Δαυὶδ ἐβασίλευσεν ἐν Χεβρὼν ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα, ἑπτὰ ἔτη καὶ μῆνας ἕξ.
|
|
12
|
12
|
|
И изы́де Авени́ръ сы́нъ ни́ровъ и о́троцы Ієвосѳе́а сы́на Сау́ля изъ Манає́ма въ гавао́нъ.
|
Καὶ ἐξῆλθεν ᾿Αβεννὴρ υἱὸς Νὴρ καὶ οἱ παῖδες ᾿Ιεβοσθὲ υἱοῦ Σαοὺλ ἐκ Μαναὲμ εἰς Γαβαών·
|
|
13
|
13
|
|
И Іоа́въ сы́нъ саруі́євъ и о́троцы даві́довы изыдо́ша от Хевро́на и срѣто́шася съ ни́ми у пото́ка гавао́ня ку́пно, и сѣдо́ша сі́и надъ пото́комъ отсю́ду, и ті́и отту́ду.
|
καὶ ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας καὶ οἱ παῖδες Δαυὶδ ἐξήλθοσαν ἐκ Χεβρὼν καὶ συναντῶσιν αὐτοῖς ἐπὶ τὴν κρήνην τὴν Γαβαὼν ἐπὶ τὸ αὐτό, καὶ ἐκάθισαν οὗτοι ἐπὶ τὴ κρήνην ἐντεῦθεν, καὶ οὗτοι ἐπὶ τὴν κρήνην ἐντεῦθεν.
|
|
14
|
14
|
|
И рече́ Авени́ръ ко Іоа́ву: да воста́нутъ ны́нѣ о́троцы и да поигра́ютъ предъ на́ми. И рече́ Іоа́въ: да воста́нутъ.
|
καὶ εἶπεν ᾿Αβεννὴρ πρὸς ᾿Ιωάβ· ἀναστήτωσαν δὴ τὰ παιδάρια καὶ παιξάτωσαν ἐνώπιον ἡμῶν· καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· ἀναστήτωσαν.
|
|
15
|
15
|
|
И воста́ша и преидо́ша от о́трокъ Веніамі́новыхъ, число́мъ двана́десять Ієвосѳе́а сы́на Сау́ля, и от о́трокъ даві́довыхъ двана́десять:
|
καὶ ἀνέστησαν καὶ παρῆλθον ἐν ἀριθμῷ τῶν παίδων Βενιαμὶν δώδεκα τῶν ᾿Ιεβοσθὲ υἱοῦ Σαοὺλ καὶ δώδεκα ἐκ τῶν παίδων Δαυίδ.
|
|
16
|
16
|
|
и взя́ кі́йждо руко́ю за главу́ и́скренняго своєго́, и ме́чь єго́ въ ре́бра и́скренняго єго́, и падо́ша вку́пѣ: и нарече́ся и́мя мѣ́сту тому́ ча́сть навѣ́тниковъ, я́же є́сть въ гавао́нѣ.
|
καὶ ἐκράτησαν ἕκαστος τῇ χειρὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ πλησίον αὐτοῦ, καὶ μάχαιρα αὐτοῦ εἰς πλευρὰν τοῦ πλησίον αὐτοῦ, καὶ πίπτουσι κατὰ τὸ αὐτό· καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Μερὶς τῶν ἐπιβούλων, ἥ ἐστιν ἐν Γαβαών.
|
|
17
|
17
|
|
И бы́сть бра́нь же́стока зѣло́ въ то́й де́нь: и паде́ Авени́ръ и му́жіє Ізра́илстіи предъ о́троки даві́довы.
|
καὶ ἐγένετο ὁ πόλεμος σκληρὸς ὥστε λίαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ ἔπταισεν ᾿Αβεννὴρ καὶ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ ἐνώπιον παίδων Δαυίδ.
|
|
18
|
18
|
|
И бы́ша та́мо три́ сы́нове саруі́євы, Іоа́въ и Аве́сса и Асаи́лъ: Асаи́лъ же бѣ́ лего́къ нога́ма свои́ма, я́ко єди́на се́рна от су́щихъ на селѣ́.
|
καὶ ἐγένοντο ἐκεῖ τρεῖς υἱοὶ Σαρουΐας, ᾿Ιωὰβ καὶ ᾿Αβεσσὰ καὶ ᾿Ασαήλ, καὶ ᾿Ασαὴλ κοῦφος τοῖς ποσὶν αὐτοῦ ὡσεὶ μία δορκὰς ἐν ἀγρῷ.
|
|
19
|
19
|
|
И погна́ Асаи́лъ вслѣ́дъ Авени́ра, и не уклони́ся ни на де́сно ни на лѣ́во, но вслѣ́дъ Авени́ра:
|
καὶ κατεδίωξεν ᾿Ασαὴλ ὀπίσω ᾿Αβεννὴρ καὶ οὐκ ἐξέκλινε τοῦ πορεύεσθαι εἰς δεξιὰ οὐδὲ εἰς ἀριστερὰ κατόπισθεν ᾿Αβεννήρ.
|
|
20
|
20
|
|
и озрѣ́ся Авени́ръ наза́дъ себе́ и рече́: ты́ ли єси́ са́мъ, Асаи́ле? И рече́: а́зъ є́смь.
|
καὶ ἐπέβλεψεν ᾿Αβεννὴρ εἰς τὰ ὀπίσω αὐτοῦ καὶ εἶπεν· εἰ σὺ εἶ αὐτὸς ᾿Ασαήλ; καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι.
|
|
21
|
21
|
|
И рече́ єму́ Авени́ръ: уклони́ся ты́ на де́сно или́ на шу́єє, и возми́ себѣ́ єди́наго от о́трокъ, и возми́ себѣ́ все́ ору́жіє єго́. И не восхотѣ́ Асаи́лъ уклони́тися от него́.
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Αβεννήρ· ἔκλινον σὺ εἰς τὰ δεξιὰ ἢ εἰς τὰ ἀριστερὰ καὶ κάτασχε σεαυτῷ ἓν τῶν παιδαρίων καὶ λαβὲ σεαυτῷ τὴν πανοπλίαν αὐτοῦ· καὶ οὐκ ἠθέλησεν ᾿Ασαὴλ ἐκκλῖναι ἐκ τῶν ὄπισθεν αὐτοῦ.
|
|
22
|
22
|
|
И приложи́ єще́ Авени́ръ глаго́лати ко Асаи́лу: отступи́ от мене́, да не поражу́ тя о зе́млю: и ка́ко явлю́ лице́ моє́ ко Іоа́ву?
|
καὶ προσέθετο ἔτι ᾿Αβεννὴρ λέγων τῷ ᾿Ασαήλ· ἀπόστηθι ἀπ᾿ ἐμοῦ, ἵνα μὴ πατάξω σε εἰς τὴν γῆν· καὶ πῶς ἀρῶ τὸ πρόσωπόν μου πρὸς ᾿Ιωάβ;
|
|
23
|
23
|
|
и гдѣ́ су́ть сія́? возврати́ся ко Іоа́ву бра́ту твоєму́. И не хотя́ше отступи́ти. И уда́ри єго́ Авени́ръ копіє́мъ созади́ въ ля́двія: и про́йде копіє́ сквозѣ́ єго́, и паде́ та́мо и у́мре предъ ни́мъ: и бы́сть вся́къ приходя́й до мѣ́ста, идѣ́же паде́ Асаи́лъ и у́мре, и остановля́шеся.
|
καὶ ποῦ ἐστι ταῦτα; ἐπίστρεφε πρὸς ᾿Ιωὰβ τὸν ἀδελφόν σου. καὶ οὐκ ἐβούλετο τοῦ ἀποστῆναι. καὶ τύπτει αὐτὸν ᾿Αβεννὴρ ἐν τῷ ὀπίσω τοῦ δόρατος ἐπὶ τὴν ψόαν, καὶ διεξῆλθε τὸ δόρυ ἐκ τῶν ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ πίπτει ἐκεῖ καὶ ἀποθνήσκει ὑποκάτω αὐτοῦ. καὶ ἐγένετο πᾶς ὁ ἐρχόμενος ἕως τοῦ τόπου, οὗ ἔπεσεν ἐκεῖ ᾿Ασαὴλ καὶ ἀπέθανε, καὶ ὑφίστατο.
|
|
24
|
24
|
|
И погна́ша Іоа́въ и Аве́сса вслѣ́дъ Авени́ра, и со́лнце заходя́ше: и ті́и пріидо́ша да́же до холма́ Амма́, и́же є́сть предъ лице́мъ га́и, пу́ть пусты́ни гавао́ни.
|
καὶ κατεδίωξεν ᾿Ιωὰβ καὶ ᾿Αβεσσὰ ὀπίσω ᾿Αβεννήρ· καὶ ὁ ἥλιος ἔδυνε. καὶ αὐτοὶ εἰσῆλθον ἕως τοῦ βουνοῦ ᾿Αμμάν, ὅ ἐστιν ἐπὶ προσώπου Γαί, ὁδὸν ἔρημον Γαβαών.
|
|
25
|
25
|
|
И собра́шася сы́нове Веніамі́новы за Авени́ромъ и бы́ша въ сни́тіи єди́нѣмъ, и ста́ша на версѣ́ холма́ єди́наго.
|
καὶ συναθροίζονται οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν οἱ ὀπίσω ᾿Αβεννὴρ καὶ ἐγενήθησαν εἰς συνάντησιν μίαν καὶ ἔστησαν ἐπὶ κεφαλὴν βουνοῦ ἑνός.
|
|
26
|
26
|
|
И воззва́ Авени́ръ ко Іоа́ву и рече́: єда́ въ побѣ́ду поя́стъ ме́чь? или́ не вѣ́си, я́ко горька́ бу́дутъ послѣ́дняя? и доко́лѣ не рече́ши лю́демъ возврати́тися созади́ бра́тій на́шихъ?
|
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αβεννὴρ ᾿Ιωὰβ καὶ εἶπε· μὴ εἰς νῖκος καταφάγεται ἡ ρομφαία; ἦ οὐκ οἶδας ὅτι πικρὰ ἔσται εἰς τὰ ἔσχατα; καὶ ἕως πότε οὐ μὴ εἴπῃς τῷ λαῷ ἀποστρέφειν ἀπὸ ὄπισθεν τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν;
|
|
27
|
27
|
|
И рече́ Іоа́въ: жи́въ Госпо́дь, я́ко, а́ще бы не ре́клъ єси́, тогда́ от у́тра бы лю́діє мои́ преста́ли гоня́ще кі́йждо вслѣ́дъ бра́та своєго́.
|
καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· ζῇ Κύριος, ὅτι εἰ μὴ ἐλάλησας, διότι τότε ἐκ πρωϊόθεν ἀνέβη ἂν ὁ λαὸς ἕκαστος κατόπισθεν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
|
|
28
|
28
|
|
И воструби́ Іоа́въ трубо́ю, и ста́ша вси́ лю́діє, и не погна́ша вслѣ́дъ Ізра́илтянъ, и не приложи́ша ктому́ ра́товати.
|
καὶ ἐσάλπισεν ᾿Ιωὰβ τῇ σάλπιγγι, καὶ ἀπέστησαν πᾶς ὁ λαὸς καὶ οὐ κατεδίωξαν ὀπίσω τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ οὐ προσέθεντο ἔτι τοῦ πολεμεῖν.
|
|
29
|
29
|
|
Авени́ръ же и му́жіє єго́ идо́ша на за́падъ всю́ но́щь о́ну, и преидо́ша Іорда́нъ, и проидо́ша всю́ страну́ ту́, и пріидо́ша въ по́лкъ.
|
καὶ ᾿Αβεννὴρ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἀπῆλθον εἰς δυσμὰς ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην καὶ διέβαιναν τὸν ᾿Ιορδάνην καὶ ἐπορεύθησαν ὅλην τὴν παρατείνουσαν καὶ ἔρχονται εἰς τὴν παρεμβολήν.
|
|
30
|
30
|
|
И Іоа́въ возврати́ся вспя́ть от Авени́ра, и собра́ вся́ лю́ди, и исчи́слиша о́трокъ даві́довыхъ [па́дшихъ] девятьна́десять муже́й, и Асаи́ла.
|
καὶ ᾿Ιωὰβ ἀνέστρεψεν ὄπισθεν ἀπὸ τοῦ ᾿Αβεννὴρ καὶ συνήθροισε πάντα τὸν λαόν, καὶ ἐπεσκέπησαντῶν παίδων Δαυίδ ἐννεακαίδεκα ἄνδρες καὶ ᾿Ασαήλ.
|
|
31
|
31
|
|
О́троцы же даві́довы уби́ша сыно́въ Веніамі́нихъ муже́й Авени́ровыхъ три́ста и шестьдеся́тъ муже́й.
|
καὶ οἱ παῖδες Δαυὶδ ἐπάταξαν τῶν υἱῶν Βενιαμὶν τῶν ἀνδρῶν ᾿Αβεννὴρ τριακοσίους ἑξήκοντα ἄνδρας παρ᾿ αὐτοῦ.
|
|
32
|
32
|
|
И взя́ша Асаи́ла, и погребо́ша єго́ во гро́бѣ отца́ єго́ въ Виѳлеє́мѣ. И и́де Іоа́въ и му́жіє єго́ съ ни́мъ всю́ но́щь, и освѣто́ша въ Хевро́нѣ.
|
καὶ αἴρουσι τὸν ᾿Ασαὴλ καὶ θάπτουσιν αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν Βηθλεέμ. καὶ ἐπορεύθη ᾿Ιωὰβ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ὅλην τὴν νύκτα, καὶ διέφαυσεν αὐτοῖς ἐν Χεβρών.
|