|
Глава 5
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
|
И пріидо́ша вся́ племена́ Ізра́илева къ даві́ду въ Хевро́нъ и глаго́лаша єму́: се́, ко́сти твоя́ и пло́ть твоя́ мы́ єсмы́:
|
ΚΑΙ παραγίνονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Δαυὶδ εἰς Χεβρὼν καὶ εἶπαν αὐτῷ· ἰδοὺ ὀστᾶ σου καὶ σάρκες σου ἡμεῖς·
|
|
2
|
2
|
|
и вчера́ и тре́тіяго дне́ Сау́лу су́щу царю́ надъ на́ми, ты́ бы́лъ єси́ вводя́й и изводя́й Ізра́иля, и рече́ Госпо́дь къ тебѣ́: ты́ упасе́ши лю́ди моя́ Ізра́иля и ты́ бу́деши во́ждь лю́демъ мои́мъ Ізра́илю.
|
καὶ ἐχθὲς καὶ τρίτην ὄντος Σαοὺλ βασιλέως ἐφ᾿ ἡμῖν, σὺ ἦσθα ὁ ἐξάγων καὶ εἰσάγων τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ εἶπε Κύριος πρὸς σέ· σὺ ποιμανεῖς τὸν λαόν μου τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ σὺ ἔσῃ εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ.
|
|
3
|
3
|
|
И пріидо́ша вси́ старѣ́йшины Ізра́илевы къ царю́ въ Хевро́нъ, и положи́ и́мъ ца́рь даві́дъ завѣ́тъ въ Хевро́нѣ предъ Го́сподемъ: и пома́заша даві́да на ца́рство надъ всѣ́мъ Ізра́илемъ.
|
καὶ ἔρχονται πάντες οἱ πρεσβύτεροι ᾿Ισραὴλ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς Χεβρών, καὶ διέθετο αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ διαθήκην ἐν Χεβρὼν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ χρίουσι τὸν Δαυὶδ εἰς βασιλέα ἐπὶ πάντα ᾿Ισραήλ.
|
|
4
|
4
|
|
Сы́нъ три́десяти лѣ́тъ даві́дъ внегда́ воцари́тися єму́, и ца́рствова четы́редесять лѣ́тъ:
|
υἱὸς τριάκοντα ἐτῶν Δαυὶδ ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτὸν καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ἐβασίλευσεν,
|
|
5
|
5
|
|
се́дмь лѣ́тъ и ме́сяцей ше́сть ца́рствова въ Хевро́нѣ надъ Іу́дою, и три́десять три́ лѣ́та ца́рствова надъ всѣ́мъ Ізра́илемъ и Іу́дою во Ієрусали́мѣ.
|
ἑπτὰ ἔτη καὶ μῆνας ἓξ ἐβασίλευσεν ἐν Χεβρὼν ἐπὶ τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τριάκοντα τρία ἔτη ἐβασίλευσεν ἐπὶ πάντα ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδαν ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
6
|
6
|
|
И по́йде даві́дъ и вси́ му́жіє єго́ во Ієрусали́мъ ко Ієвусе́ю, живу́щему на земли́ то́й. И рѣ́ша даві́ду: не вни́деши сѣ́мо, я́ко воста́ша хромі́и и слѣпі́и глаго́люще: я́ко не вни́детъ даві́дъ сѣ́мо.
|
Καὶ ἀπῆλθε Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς τὸν ᾿Ιεβουσαῖον τὸν κατοικοῦντα τὴν γῆν. καὶ ἐρρέθη τῷ Δαυίδ· οὐκ εἰσελεύσῃ ὧδε, ὅτι ἀντέστησαν οἱ τυφλοὶ καὶ οἱ χωλοὶ λέγοντες ὅτι οὐκ εἰσελεύσεται Δαυὶδ ὧδε.
|
|
7
|
7
|
|
И взя́ даві́дъ крѣ́пость Сіо́ню: сія́ є́сть гра́дъ даві́довъ.
|
καὶ κατελάβετο Δαυὶδ τὴν περιοχὴν Σιὼν (αὕτη ἡ πόλις τοῦ Δαυίδ).
|
|
8
|
8
|
|
И рече́ даві́дъ въ де́нь то́й: вся́къ поража́яй Ієвусе́а да каса́єтся мече́мъ и хромы́хъ и слѣпы́хъ и ненави́дящихъ души́ даві́довы. Сего́ ра́ди реку́тъ: слѣпі́и и хромі́и не вни́дутъ въ до́мъ Госпо́день.
|
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· πᾶς τύπτων ᾿Ιεβουσαῖον ἁπτέσθω ἐν παραξιφίδι καὶ τοὺς χωλοὺς καὶ τοὺς τυφλοὺς καὶ τοὺς μισοῦντας τὴν ψυχὴν Δαυίδ· διὰ τοῦτο ἐροῦσι· τυφλοὶ καὶ χωλοὶ οὐκ εἰσελεύσονται εἰς οἶκον Κυρίου.
|
|
9
|
9
|
|
И сѣ́де даві́дъ въ крѣ́пости, и нарече́ся сія́ гра́дъ даві́довъ: и созда́ то́й гра́дъ о́коло от краєгра́дія, и до́мъ сво́й.
|
καὶ ἐκάθισε Δαυὶδ ἐν τῇ περιοχῇ, καὶ ἐκλήθη αὕτη ἡ πόλις Δαυίδ· καὶ ᾠκοδόμησεν αὐτὴν πόλιν κύκλῳ ἀπὸ τῆς ἄκρας καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ.
|
|
10
|
10
|
|
И идя́ше даві́дъ иды́й и велича́ємь, и Госпо́дь Вседержи́тель съ ни́мъ.
|
καὶ διεπορεύετο Δαυὶδ πορευόμενος καὶ μεγαλυνόμενος, καὶ Κύριος παντοκράτωρ μετ᾿ αὐτοῦ.
|
|
11
|
11
|
|
И посла́ хіра́мъ ца́рь ти́рскій послы́ къ даві́ду, и дре́ва ке́дрова, и древодѣ́лей, и каменодѣ́лателей, и созда́ша до́мъ даві́ду.
|
καὶ ἀπέστειλε Χειρὰμ βασιλεὺς Τύρου ἀγγέλους πρὸς Δαυὶδ καὶ ξύλα κέδρινα καὶ τέκτονας ξύλων καί τέκτονας λίθων καὶ ᾠκοδόμησαν οἶκον τῷ Δαυίδ.
|
|
12
|
12
|
|
И уразумѣ́ даві́дъ, я́ко угото́ва єго́ Госпо́дь въ царя́ надъ Ізра́илемъ, и я́ко вознесе́ся ца́рство єго́ люді́й єго́ ра́ди Ізра́иля.
|
καὶ ἔγνω Δαυὶδ ὅτι ἡτοίμασεν αὐτὸν Κύριος εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ὅτι ἐπῄρθη ἡ βασιλεία αὐτοῦ διὰ τὸν λαὸν αὐτοῦ ᾿Ισραήλ.
|
|
13
|
13
|
|
И поя́тъ даві́дъ єще́ жены́ и подло́жницы от Ієрусали́ма по прише́ствіи своє́мъ от Хевро́на: и бы́ша даві́ду єще́ сы́нове и дще́ри.
|
καὶ ἔλαβε Δαυὶδ ἔτι γυναῖκας καὶ παλλακὰς ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ μετὰ τὸ ἐλθεῖν αὐτὸν ἐκ Χεβρών, καὶ ἐγένοντο τῷ Δαυὶδ ἔτι υἱοὶ καὶ θυγατέρες.
|
|
14
|
14
|
|
И сія́ имена́ роди́вшымся єму́ во Ієрусали́мѣ: саму́съ и Сова́въ, и наѳа́нъ и Соломо́нъ,
|
καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν γεννηθέντων αὐτῷ ἐν ῾Ιερουσαλήμ· Σαμμοὺς καὶ Σωβὰβ καὶ Νάθαν καὶ Σαλωμὼν
|
|
15
|
15
|
|
и євеа́ръ и Єлісу́є, и Нафе́къ и Ієфіє́,
|
καὶ ᾿Εβεὰρ καὶ ᾿Ελισοὺς καὶ Ναφὲκ καὶ ᾿Ιεφιὲς
|
|
16
|
16
|
|
и Єлісама́ и Єлідає́ и Єліфала́ѳъ, самає́, Ієсіва́ѳъ, наѳа́нъ, Галамаа́нъ, Ієваа́ръ, Ѳеису́съ, Єліфала́ѳъ, наге́ѳъ, Нафе́къ, Іанаѳа́нъ и леасами́съ, Вааліма́ѳъ, Єліфаа́ѳъ.
|
καὶ ᾿Ελισαμὰ καὶ ᾿Ελιδαὲ καὶ ᾿Ελιφαλάθ, Σαμαέ, ᾿Ιεσσιβάθ, Νάθαν, Γαλαμαάν, ᾿Ιεβαάρ, Θεησοῦς, ᾿Ελιφαλάτ, Ναγέδ, Ναφέκ, ᾿Ιωνάθαν, Λεασαμύς, Βααλιμάθ, ᾿Ελιφαάθ.
|
|
17
|
17
|
|
И услы́шаша иноплеме́нницы, я́ко пома́зася даві́дъ ца́рь надъ Ізра́илемъ, и взыдо́ша вси́ иноплеме́нницы иска́ти даві́да. И услы́ша даві́дъ, и сни́де въ крѣ́пость.
|
Καὶ ἤκουσαν οἱ ἀλλόφυλοι ὅτι κέχρισται Δαυὶδ βασιλεὺς ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀνέβησαν πάντες οἱ ἀλλόφυλοι ζητεῖν τὸν Δαυίδ· καὶ ἤκουσε Δαυὶδ καὶ κατέβη εἰς τὴν περιοχήν.
|
|
18
|
18
|
|
Иноплеме́нницы же пріидо́ша и соєдини́шася во юдо́ли тіта́нстѣй.
|
καὶ οἱ ἀλλόφυλοι παραγίνονται καὶ συνέπεσαν εἰς τὴν κοιλάδα τῶν Τιτάνων
|
|
19
|
19
|
|
И вопроси́ даві́дъ Го́спода, глаго́ля: взы́ду ли ко иноплеме́нникомъ? и преда́си ли я́ въ ру́цѣ мои́? И рече́ Госпо́дь къ даві́ду: взы́ди, я́ко предая́ преда́мъ иноплеме́нники въ ру́цѣ твои́.
|
καὶ ἠρώτησε Δαυὶδ διὰ Κυρίου λέγων· εἰ ἀναβῶ πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους καὶ παραδώσεις αὐτοὺς εἰς τὰς χεῖράς μου; καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Δαυίδ· ἀνάβαινε, ὅτι παραδιδοὺς παραδώσω τοὺς ἀλλοφύλους εἰς τὰς χεῖράς σου.
|
|
20
|
20
|
|
И пріи́де даві́дъ съ вы́шнихъ сѣ́чей и посѣче́ иноплеме́нники та́мо. И рече́ даві́дъ: изсѣче́ Госпо́дь враги́ моя́ иноплеме́нники предо мно́ю, я́коже пресѣка́ются во́ды. Сего́ ра́ди нарече́ся и́мя мѣ́ста того́ свы́ше сѣ́чей.
|
καὶ ἦλθε Δαυὶδ ἐκ τῶν ἐπάνωδιακοπῶν καὶ ἔκοψε τοὺς ἀλλοφύλους ἐκεῖ, καὶ εἶπε Δαυίδ· διέκοψε Κύριος τοὺς ἐχθροὺς ἀλλοφύλους ἐνώπιον ἐμοῦ, ὡς διακόπτεται ὕδατα· διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, ᾿Επάνω διακοπῶν.
|
|
21
|
21
|
|
И оста́виша та́мо [иноплеме́нницы] бо́ги своя́, и взя́ и́хъ даві́дъ и му́жіє и́же съ ни́мъ [и рече́ даві́дъ сожещи́ и́хъ во огни́].
|
καὶ καταλιμπάνουσιν ἐκεῖ τοὺς θεοὺς αὐτῶν, καὶ ἐλάβοσαν αὐτοὺς Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ.
|
|
22
|
22
|
|
И приложи́ша па́ки пріити́ иноплеме́нницы и собра́шася на юдо́ли тіта́нстѣй.
|
καὶ προσέθεντο ἔτι ἀλλόφυλοι τοῦ ἀναβῆναι καὶ συνέπεσαν ἐν τῇ κοιλάδι τῶν Τιτάνων.
|
|
23
|
23
|
|
И вопроси́ даві́дъ Го́спода: взы́ду ли ко иноплеме́нникомъ? и преда́си ли и́хъ въ ру́цѣ мои́? И рече́ єму́ Госпо́дь: не исходи́ на срѣ́теніє и́мъ, но уклони́ся от ни́хъ, и присту́пиши къ ни́мъ бли́зъ дубра́вы пла́ча:
|
καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ διὰ Κυρίου καὶ εἶπε Κύριος· οὐκ ἀναβήσῃ εἰς συνάντησιν αὐτῶν, ἀποστρέφου ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ παρέσῃ αὐτοῖς πλησίον τοῦ Κλαυθμῶνος·
|
|
24
|
24
|
|
и бу́детъ, єгда́ услы́шиши гла́съ шу́ма от дубра́вы пла́ча, тогда́ сни́деши къ ни́мъ, я́ко тогда́ изы́детъ Госпо́дь предъ тобо́ю сѣщи́ на бра́ни иноплеме́нники.
|
καὶ ἔσται ἐν τῷ ἀκοῦσαί σε τὴν φωνὴν τοῦ συγκλεισμοῦ ἀπὸ τοῦ ἄλσους τοῦ Κλαυθμῶνος, τότε καταβήσῃ πρὸς αὐτούς, ὅτι τότε ἐξελεύσεται Κύριος ἔμπροσθέν σου κόπτειν ἐν τῷ πολέμῳ τῶν ἀλλοφύλων.
|
|
25
|
25
|
|
И сотвори́ даві́дъ, я́коже заповѣ́да єму́ Госпо́дь, и изби́ иноплеме́нники от гавао́на да́же до земли́ гази́ра.
|
καὶ ἐποίησε Δαυὶδ καθὼς ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος, καὶ ἐπάταξε τοὺς ἀλλοφύλους ἀπό Γαβαὼν ἕως τῆς γῆς Γαζηρά.
|
