Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт

• Быт.

• Суд. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • Юдиф.

• Пс. • Притч.

• Іс. • Єз.

Новий Заповіт

• Мѳ. • Мк. • Лк. • Ін.

• Дѣян.

• Іак. • 1 Пет. • 2 Пет.

Порівняти:
⇄

Іезекі́иля
ΙΕΖΕΚΙΗΛ
Глава 1
Κεφάλαιο 1
1
1
И бы́сть въ тридеся́тоє лѣ́то, въ четве́ртый ме́сяцъ, въ пя́тый де́нь ме́сяца, и а́зъ бы́хъ посредѣ́ плѣне́нія при рѣцѣ́ Хова́ръ: и отверзо́шася небеса́, и ви́дѣхъ видѣ́нія Бо́жія.
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ τριακοστῷ ἔτει, ἐν τῷ τετάρτῳ μηνὶ πέμπτῃ τοῦ μηνὸς καὶ ἐγὼ ἤμην ἐν μέσῳ τῆς αἰχμαλωσίας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ ἠνοίχθησαν οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδον ὁράσεις Θεοῦ.
2
2
Въ пя́тый де́нь ме́сяца, сіє́ лѣ́то пя́тоє плѣне́нія царя́ Іоакі́ма,
πέμπτῃ τοῦ μηνός (τοῦτο τό ἔτος τὸ πέμπτον τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ βασιλέως ᾿Ιωακείμ) καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ᾿Ιεζεκιὴλ υἱὸν Βουζεί, τὸν ἱερέα, ἐν γῇ Χαλδαίων ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ·
3
3
и бы́сть сло́во Госпо́дне ко Ієзекі́илю сы́ну вузі́єву, свяще́ннику, въ земли́ Халде́йстѣй при рѣцѣ́ Хова́ръ. И бы́сть на мнѣ́ рука́ Госпо́дня,
καὶ ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ χεὶρ Κυρίου,
4
4
и ви́дѣхъ, и се́, ду́хъ воздвиза́яйся грядя́ше от сѣ́вера, и о́блакъ вели́кій въ не́мъ, и свѣ́тъ о́крестъ єго́, и о́гнь блиста́яйся:
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ πνεῦμα ἐξαῖρον ἤρχετο ἀπὸ βορρᾶ, καὶ νεφέλη μεγάλη ἐν αὐτῷ, καὶ φέγγος κύκλῳ αὐτοῦ καὶ πῦρ ἐξαστράπτον, καὶ ἐν τῷ μέσῳ αὐτοῦ ὡς ὅρασις ἠλέκτρου ἐν μέσῳ τοῦ πυρὸς καὶ φέγγος ἐν αὐτῷ.
5
5
и посредѣ́ єго́ я́ко видѣ́ніє иле́ктра посредѣ́ огня́, и свѣ́тъ въ не́мъ: и посредѣ́ я́ко подо́біє четы́рехъ живо́тныхъ. И сіє́ видѣ́ніє и́хъ, я́ко подо́біє человѣ́ка въ ни́хъ:
καὶ ἐν τῷ μέσῳ ὡς ὁμοίωμα τεσσάρων ζῴων, καὶ αὕτη ἡ ὅρασις αὐτῶν· ὁμοίωμα ἀνθρώπου ἐπ᾿ αὐτοῖς,
6
6
и четы́ри ли́ца єди́ному, и четы́ри кри́ла єди́ному,
καὶ τέσσαρα πρόσωπα τῷ ἑνί, καὶ τέσσαρες πτέρυγες τῷ ἑνί.
7
7
и го́лени и́хъ пра́вы, и перна́ты но́ги и́хъ, и и́скры я́ко блиста́ющаяся мѣ́дь, и ле́гка кри́ла и́хъ,
καὶ τὰ σκέλη αὐτῶν ὀρθά, καὶ πτερωτοὶ οἱ πόδες αὐτῶν, καὶ σπινθῆρες ὡς ἐξαστράπτων χαλκός, καὶ ἐλαφραὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν.
8
8
и рука́ человѣ́ча подъ кри́лами и́хъ на четы́рехъ страна́хъ и́хъ:
καὶ χεὶρ ἀνθρώπου ὑποκάτωθεν τῶν πτερύγων αὐτῶν ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῶν· καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν τῶν τεσσάρων
9
9
и ли́ца и́хъ, и кри́ла и́хъ четы́рехъ держа́щаяся дру́гъ дру́га, ли́ца же и́хъ четы́рехъ не обраща́хуся внегда́ ходи́ти и́мъ: ко́єждо пря́мо лица́ своєго́ хожда́ху.
οὐκ ἐπεστρέφοντο ἐν τῷ βαδίζειν αὐτά, ἕκαστον ἀπέναντι τοῦ προσώπου αὐτῶν ἐπορεύοντο.
10
10
И подо́біє ли́цъ и́хъ, лице́ человѣ́чеє и лице́ льво́во одесну́ю четы́ремъ, и лице́ те́лчеє ошу́юю четы́ремъ, и лице́ о́рлеє четы́ремъ:
καὶ ὁμοίωσις τῶν προσώπων αὐτῶν· πρόσωπον ἀνθρώπου καὶ πρόσωπον λέοντος ἐκ δεξιῶν τοῖς τέσσαρσι καὶ πρόσωπον μόσχου ἐξ ἀριστερῶν τοῖς τέσσαρσι καὶ πρόσωπον ἀετοῦ τοῖς τέσσαρσι.
11
11
[и ли́ца и́хъ] и кри́ла и́хъ просте́рта свы́ше четы́ремъ, коєму́ждо два́ сопряже́на дру́гъ ко дру́гу, и два́ покрыва́ху верху́ тѣлесе́ и́хъ, и ко́єждо пря́мо лицу́ своєму́ идя́ше:
καὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν ἐκτεταμέναι ἄνωθεν τοῖς τέσσαρσιν, ἑκατέρῳ δύο συνεζευγμέναι πρὸς ἀλλήλας, καὶ δύο ἐπεκάλυπτον ἐπάνω τοῦ σώματος αὐτῶν.
12
12
идѣ́же а́ще бя́ше ду́хъ ше́ствуяй, идя́ху и не обраща́хуся.
καὶ ἑκάτερον κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπορεύετο· οὗ ἂν ἦν τὸ πνεῦμα πορευόμενον, ἐπορεύοντο καὶ οὐκ ἐπέστρεφον.
13
13
И посредѣ́ живо́тныхъ видѣ́ніє, я́ко у́глія огня́ горя́щаго, я́ко видѣ́ніє свѣ́щъ сообраща́ющихся посредѣ́ живо́тныхъ, и свѣ́тъ огня́, и от огня́ исхожда́ше я́ко мо́лнія:
καὶ ἐν μέσῳ τῶν ζῴων ὅρασις ὡς ἀνθράκων πυρὸς καιομένων, ὡς ὄψις λαμπάδων συστρεφομένων ἀναμέσον τῶν ζῴων καὶ φέγγος τοῦ πυρός, καὶ ἐκ τοῦ πυρὸς ἐξεπορεύετο ἀστραπή.
14
15
и живо́тная теча́ху и обраща́хуся, я́ко видѣ́ніє везе́ково {блиста́нія}.
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τροχὸς εἷς ἐπὶ τῆς γῆς ἐχόμενος τῶν ζῴων τοῖς τέσσαρσι·
15
16
И ви́дѣхъ, и се́, ко́ло єди́но земли́ держа́щеєся живо́тныхъ четы́рехъ:
καὶ τὸ εἶδος τῶν τροχῶν ὡς εἶδος θαρσείς, καὶ ὁμοίωμα ἐν τοῖς τέσσαρσι, καὶ τὸ ἔργον αὐτῶν ἦν καθὼς ἂν εἴη τροχὸς ἐν τροχῷ.
16
17
и видѣ́ніє коле́съ и сотворе́ніє и́хъ, я́ко видѣ́ніє Ѳарсі́са, и подо́біє єди́но четы́ремъ: и дѣ́ло и́хъ бя́ше, я́коже а́ще бы бы́ло ко́ло въ колеси́:
ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῶν ἐπορεύοντο, οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτά,
17
18
на четы́ри страны́ и́хъ ше́ствоваху: не обраща́хуся, внегда́ ше́ствовати и́мъ,
οὐδ᾿ οἱ νῶτοι αὐτῶν, καὶ ὕψος ἦν αὐτοῖς· καὶ εἶδον αὐτά, καὶ οἱ νῶτοι αὐτῶν πλήρεις ὀφθαλμῶν κυκλόθεν τοῖς τέσσαρσι.
18
19
ниже́ хребты́ и́хъ, и высота́ бя́ше и́мъ. И ви́дѣхъ та́, и плеща́ и́хъ испо́лнена оче́съ о́крестъ четы́ремъ:
καὶ ἐν τῷ πορεύεσθαι τὰ ζῷα ἐπορεύοντο οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν, καὶ ἐν τῷ ἐξαίρειν τὰ ζῶα ἀπὸ τῆς γῆς ἐξῄροντο οἱ τροχοί.
19
20
и внегда́ ше́ствовати живо́тнымъ, ше́ствоваху и коле́са держа́щеся и́хъ: и внегда́ воздвиза́тися живо́тнымъ от земли́, воздвиза́хуся и коле́са.
οὗ ἂν ἦν ἡ νεφέλη, ἐκεῖ τὸ πνεῦμα τοῦ πορεύεσθαι· ἐπορεύοντο τὰ ζῷα καὶ οἱ τροχοὶ καὶ ἐξῄροντο σὺν αὐτοῖς, διότι πνεῦμα ζωῆς ἐν τοῖς τροχοῖς.
20
21
Идѣ́же а́ще бя́ше о́блакъ, та́мо бя́ше и ду́хъ, є́же ше́ствовати: ше́ствоваху и живо́тная, и коле́са воздвиза́хуся съ ни́ми, зане́ ду́хъ жи́зни бя́ше въ колесѣ́хъ.
ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὰ ἐπορεύοντο, καὶ ἐν τῷ ἑστάναι αὐτὰ εἱστήκεισαν καὶ ἐν τῷ ἐξαίρειν αὐτὰ ἀπὸ τῆς γῆς ἐξῄροντο σὺν αὐτοῖς, ὅτι πνεῦμα ζωῆς ἦν ἐν τοῖς τροχοῖς.
21
22
Внегда́ идя́ху сія́, идя́ху [и коле́са], и внегда́ стоя́ти и́мъ, стоя́ху [и коле́са съ ни́ми], и єгда́ воздвиза́хуся от земли́, воздвиза́хуся съ ни́ми [и коле́са], я́ко ду́хъ жи́зни бя́ше въ колесѣ́хъ.
καὶ ὁμοίωμα ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτοῖς τῶν ζῴων ὡσεὶ στερέωμα ὡς ὅρασις κρυστάλλου ἐκτεταμένον ἐπὶ τῶν πτερύγων αὐτῶν ἐπάνωθεν·
22
23
И подо́біє надъ главо́ю живо́тныхъ я́ко тве́рдь, я́ко видѣ́ніє криста́лла, просте́ртоє надъ кри́лами и́хъ свы́ше:
καὶ ὑποκάτωθεν τοῦ στερεώματος αἱ πτέρυγες αὐτῶν ἐκτεταμέναι, πτερυσσόμεναι ἑτέρα τῇ ἑτέρᾳ, ἑκάστῳ δύο συνεζευγμέναι ἐπικαλύπτουσαι τὰ σώματα αὐτῶν.
23
24
и подъ тве́рдію кри́ла и́хъ просте́рта, паря́ще дру́гъ ко дру́гу, кому́ждо два́ спряже́на, прикрыва́юще тѣлеса́ и́хъ.
καὶ ἤκουον τὴν φωνὴν τῶν πτερύγων αὐτῶν ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὰ ὡς φωνὴν ὕδατος πολλοῦ· καὶ ἐν τῷ ἑστάναι αὐτὰ κατέπαυον αἱ πτέρυγες αὐτῶν.
24
25
И слы́шахъ гла́съ кри́лъ и́хъ, внегда́ паря́ху, я́ко гла́съ во́дъ мно́гихъ, я́ко гла́съ Бо́га саддаі́: и внегда́ ходи́ти и́мъ, гла́съ сло́ва я́ко гла́съ полка́: и внегда́ стоя́ти и́мъ, почива́ху кри́ла и́хъ.
καὶ ἰδοὺ φωνὴ ὑπεράνωθεν τοῦ στερεώματος τοῦ ὄντος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν.
25
26
И се́, гла́съ превы́ше тве́рди су́щія надъ главо́ю и́хъ: внегда́ стоя́ти и́мъ, низпуска́хуся кри́ла и́хъ.
ὡς ὅρασις λίθου σαπφείρου ὁμοίωμα θρόνου ἐπ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τοῦ ὁμοιώματος τοῦ θρόνου ὁμοίωμα ὡς εἶδος ἀνθρώπου ἄνωθεν.
26
27
И надъ тве́рдію, я́же надъ главо́ю и́хъ, я́ко видѣ́ніє ка́мене сапфі́ра, подо́біє престо́ла на не́мъ, и на подо́біи престо́ла подо́біє я́коже ви́дъ человѣ́чь сверху́.
καὶ εἶδον ὡς ὄψιν ἠλέκτρου ἀπὸ ὁράσεως ὀσφύος καὶ ἐπάνω, καὶ ἀπὸ ὁράσεως ὀσφύος καὶ ἕως κάτω εἶδον ὡς ὅρασιν πυρὸς καὶ τὸ φέγγος αὐτοῦ κύκλῳ.
27
28
И ви́дѣхъ я́ко видѣ́ніє иле́ктра, я́ко видѣ́ніє огня́ вну́трь єго́ о́крестъ: от видѣ́нія чре́слъ и вы́ше и от видѣ́нія чре́слъ да́же до до́лу ви́дѣхъ видѣ́ніє огня́, и свѣ́тъ єго́ о́крестъ:
ὡς ὅρασις τόξου, ὅταν ᾖ ἐν τῇ νεφέλῃ ἐν ἡμέραις ὑετοῦ, οὕτως ἡ στάσις τοῦ φέγγους κυκλόθεν. αὕτη ἡ ὅρασις ὁμοιώματος δόξης Κυρίου· καὶ εἶδον καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἤκουσα φωνὴν λαλοῦντος.
28
я́ко видѣ́ніє дуги́, єгда́ є́сть на о́блацѣхъ въ де́нь дождя́, та́ко стоя́ніє свѣ́та о́крестъ.
Глава 2
Κεφάλαιο 2
1
1
Сіє́ видѣ́ніє подо́біє сла́вы Госпо́дни. И ви́дѣхъ, и падо́хъ ни́цъ, и слы́шахъ гла́съ глаго́лющаго, и рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, ста́ни на но́ги твоя́, и возглаго́лю тебѣ́.
ΚΑΙ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, στῆθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου, καὶ λαλήσω πρὸς σέ.
2
2
И пріи́де на мя́ ду́хъ, и взя́ мя́, и воздви́же мя́, и поста́ви мя́ на нога́хъ мои́хъ, и слы́шахъ єго́ глаго́люща ко мнѣ́.
καὶ ἦλθεν ἐπ᾿ ἐμὲ πνεῦμα καὶ ἀνέλαβέ με καὶ ἐξῆρέ με καὶ ἔστησέ με ἐπὶ τοὺς πόδας μου, καὶ ἤκουον αὐτοῦ λαλοῦντος πρός με,
3
3
И рече́ [Госпо́дь] ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, послю́ тя а́зъ къ до́му Ізра́илеву, огорчева́ющымъ мя́, и́же огорчи́ша мя́: са́ми и отцы́ и́хъ отверго́шася мене́ до дне́шняго дне́:
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἐξαποστέλλω ἐγώ σε πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ, τοὺς παραπικραίνοντάς με, οἵτινες παρεπίκρανάν με, αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας,
4
4
и сы́нове жестоколи́чніи и твердосерде́чніи. А́зъ послю́ тя къ тѣ́мъ, и рече́ши къ ни́мъ: та́ко глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь:
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος·
5
5
а́ще у́бо услы́шатъ, или́ убоя́тся, зане́ до́мъ огорчева́яй є́сть, и позна́ютъ, я́ко проро́къ єси́ ты́ посредѣ́ и́хъ.
ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν ἢ πτοηθῶσι -διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί- καὶ γνώσονται ὅτι προφήτης εἶ σὺ ἐν μέσῳ αὐτῶν.
6
6
И ты́, сы́не человѣ́чь, да не убои́шися и́хъ, ни ужаса́йся от лица́ и́хъ: зане́ разсверѣ́пѣютъ и обы́дутъ тя́ о́крестъ, посредѣ́ бо скорпі́євъ ты́ живе́ши: слове́съ и́хъ не убо́йся и от лица́ и́хъ не ужаса́йся, зане́ до́мъ огорчева́яй є́сть:
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, μὴ φοβηθῇς αὐτοὺς μηδὲ ἐκστῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· διότι παροιστρήσουσι καὶ ἐπισυστήσονται ἐπὶ σὲ κύκλῳ, καὶ ἐν μέσῳ σκορπίων σὺ κατοικεῖς· τοὺς λόγους αὐτῶν μὴ φοβηθῇς καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν μὴ ἐκστῇς, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
7
7
и возглаго́леши словеса́ моя́ къ ни́мъ, а́ще у́бо услы́шатъ, или́ убоя́тся, зане́ до́мъ прогнѣ́ваяй є́сть.
καὶ λαλήσεις τοὺς λόγους μου πρὸς αὐτούς, ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν ἢ πτοηθῶσιν, ὅτι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
8
8
И ты́, сы́не человѣ́чь, послу́шай глаго́лющаго къ тебѣ́, не бу́ди огорчева́яй, я́коже до́мъ преогорчева́яй: отве́рзи уста́ твоя́ и снѣ́ждь, я́же а́зъ даю́ тебѣ́.
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἄκουε τοῦ λαλοῦντος πρός σέ, μή γίνου παραπικραίνων καθὼς ὁ οἶκος ὁ παραπικραίνων· χάνε τὸ στόμα σου καὶ φάγε ὃ ἐγὼ δίδωμί σοι.
9
9
И ви́дѣхъ, и се́, рука́ просте́рта ко мнѣ́, и въ не́й сви́токъ кни́жный:
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ χεὶρ ἐκτεταμένη πρός με, καὶ ἐν αὐτῇ κεφαλὶς βιβλίου·
10
10
и разви́ єго́ предо мно́ю, и въ то́мъ пи́сана бы́ша пре́дняя и за́дняя: и впи́сано бя́ше въ не́мъ рыда́ніє и жа́лость и го́ре.
καὶ ἀνείλησεν αὐτὴν ἐνώπιόν μου, καὶ ἦν ἐν αὐτῇ γεγραμμένα τὰ ἔμπροσθεν καὶ τὰ ὄπισθεν, καὶ ἐγέγραπτο ἐπ᾿ αὐτὴν θρῆνος καὶ μέλος καὶ οὐαί.
Глава 3
Κεφάλαιο 3
1
1
И рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, снѣ́ждь сви́токъ се́й, и иди́ и рцы́ сыно́мъ Ізра́илевымъ.
ΚΑΙ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, κατάφαγε τὴν κεφαλίδα ταύτην καὶ πορεύθητι καὶ λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ.
2
2
И отверзо́хъ уста́ моя́, и напита́ мя сви́ткомъ си́мъ
καὶ διήνοιξε τὸ στόμα μου, καὶ ἐψώμισέ με τὴν κεφαλίδα
3
3
и рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, уста́ твоя́ снѣдя́тъ, и чре́во твоє́ насы́тится сви́тка сего́ да́ннаго тебѣ́. И снѣдо́хъ єго́, и бы́сть во устѣ́хъ мои́хъ я́ко ме́дъ сла́докъ.
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, τὸ στόμα σου φάγεται, καὶ ἡ κοιλία σου πλησθήσεται τῆς κεφαλίδος ταύτης τῆς δεδομένης εἰς σέ. καὶ ἔφαγον αὐτήν, καὶ ἐγένετο ἐν τῷ στόματί μου ὡς μέλι γλυκάζον.
4
4
И рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, иди́ и вни́ди въ до́мъ Ізра́илевъ, и глаго́ли словеса́ моя́ къ ни́мъ:
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, βάδιζε καὶ εἴσελθε πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ λάλησον τοὺς λόγους μου πρὸς αὐτούς·
5
5
я́ко не къ лю́демъ глубокорѣ́чивымъ и косноязы́чнымъ посыла́ємь єси́, къ до́му Ізра́илеву,
διότι οὐ πρὸς λαὸν βαθύχειλον καὶ βαρύγλωσσον σὺ ἐξαποστέλλῃ, πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ,
6
6
ниже́ къ лю́демъ мно́гимъ иноязы́чнымъ, инорѣ́чивымъ, ни тя́жкимъ язы́комъ су́щымъ, и́хже не разумѣ́лъ бы єси́ слове́съ: а́ще же и къ тацѣ́мъ посла́лъ бы́хъ тя́, то́ и ті́и послу́шали бы́ша тебе́:
οὐδὲ πρὸς λαοὺς πολλοὺς ἀλλοφώνους ἢ ἀλλογλώσσους οὐδὲ στιβαροὺς τῇ γλώσσῃ ὄντας, ὧν οὐκ ἀκούσῃ τοὺς λόγους αὐτῶν· καὶ εἰ πρὸς τοιούτους ἐξαπέστειλά σε, οὗτοι ἂν εἰσήκουσάν σου.
7
7
а до́мъ Ізра́илевъ не восхо́щетъ послу́шати тебе́, поне́же не хотя́тъ слу́шати мене́, я́ко ве́сь до́мъ Ізра́илевъ непокори́ви су́ть и жестокосе́рди:
ὁ δὲ οἶκος τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐ μὴ θελήσουσιν εἰσακοῦσαί σου, διότι οὐ βούλονται εἰσακούειν μου· ὅτι πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ φιλόνεικοί εἰσι καὶ σκληροκάρδιοι.
8
8
и се́, да́хъ лице́ твоє́ си́льно проти́ву лица́ и́хъ, и прю́ {Євр.: чело́.} твою́ укрѣплю́ проти́ву при́ и́хъ:
καὶ ἰδοὺ δέδωκα τὸ πρόσωπόν σου δυνατὸν κατέναντι τῶν προσώπων αὐτῶν καὶ τὸ νῖκός σου κατισχύσω κατέναντι τοῦ νίκους αὐτῶν,
9
9
и бу́детъ, всегда́ крѣпча́є ка́мене да́хъ прю́ твою́: не убо́йся и́хъ, ни ужаса́йся лица́ и́хъ, зане́ до́мъ разгнѣ́ваяй є́сть.
καὶ ἔσται διαπαντὸς κραταιότερον πέτρας. μὴ φοβηθῇς ἀπ᾿ αὐτῶν μηδὲ πτοηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
10
10
И рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, вся́ словеса́, я́же глаго́лахъ съ тобо́ю, возми́ въ се́рдце твоє́ и уши́ма твои́ма послу́шай:
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, πάντας τοὺς λόγους, οὓς λελάληκα μετὰ σοῦ, λαβὲ εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ τοῖς ὠσί σου ἄκουε,
11
11
и ше́дъ вни́ди въ плѣ́нъ къ сыно́мъ люді́й твои́хъ, и рече́ши къ ни́мъ и возглаго́леши къ ни́мъ: та́ко глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: а́ще у́бо послу́шаютъ и а́ще у́бо повину́тся.
καὶ βάδιζε, εἴσελθε εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν, ἐὰν ἄρα ἐνδῶσι.
12
12
И взя́ мя ду́хъ, и слы́шахъ гла́съ за собо́ю тру́са вели́ка, глаго́лющихъ: благослове́на сла́ва Госпо́дня от мѣ́ста єго́.
καὶ ἀνέλαβέ με πνεῦμα, καὶ ἤκουσα κατόπισθέν μου φωνὴν σεισμοῦ μεγάλου· εὐλογημένη ἡ δόξα Κυρίου ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ.
13
13
И ви́дѣхъ гла́съ кри́лъ живо́тныхъ скриля́ющихся дру́гъ ко дру́гу, и гла́съ коле́съ держа́щься и́хъ, и гла́съ тру́са вели́ка.
καὶ εἶδον φωνὴν τῶν πτερύγων τῶν ζῴων πτερυσσομένων ἑτέρα πρὸς τὴν ἑτέραν, καὶ φωνὴ τῶν τροχῶν ἐχομένη αὐτῶν καὶ φωνὴ τοῦ σεισμοῦ.
14
14
И ду́хъ воздви́же мя́ и взя́ мя, и поидо́хъ вознесе́нъ во устремле́ніи ду́ха моєго́, и рука́ Госпо́дня бы́сть на мнѣ́ крѣ́пкая.
καὶ τὸ πνεῦμα ἐξῇρέ με καὶ ἀνέλαβέ με, καὶ ἐπορεύθην ἐν ὁρμῇ τοῦ πνεύματός μου, καὶ χεὶρ Κυρίου ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ κραταιά.
15
15
И внидо́хъ въ плѣ́нники вознесе́нъ, и обыдо́хъ живу́щыя на рѣцѣ́ Хова́ръ, и сѣдо́хъ ту́ се́дмь дні́й, ходя́ посредѣ́ и́хъ.
καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν μετέωρος καὶ περιῆλθον τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβὰρ τοὺς ὄντας ἐκεῖ καὶ ἐκάθισα ἐκεῖ ἑπτὰ ἡμέρας ἀναστρεφόμενος ἐν μέσῳ αὐτῶν.
16
16
И бы́сть по седми́хъ дне́хъ сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο μετὰ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
17
17
сы́не человѣ́чь, стра́жа да́хъ тя́ до́му Ізра́илеву, да слы́шиши сло́во от у́стъ мои́хъ и воспрети́ши и́мъ от мене́.
υἱὲ ἀνθρώπου, σκοπὸν δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀκούσῃ ἐκ στόματός μου λόγον καὶ διαπειλήσῃ αὐτοῖς παρ᾿ ἐμοῦ.
18
18
Внегда́ глаго́лати ми́ беззако́ннику: сме́ртію у́мреши: и не возвѣсти́ши єму́, ни соглаго́леши, є́же оста́тися беззако́ннику и обрати́тися от пути́ своєго́, є́же жи́ву бы́ти єму́: беззако́нникъ то́й въ беззако́ніи своє́мъ у́мретъ, кро́ве же єго́ от руки́ твоєя́ взыщу́.
ἐν τῷ λέγειν με τῷ ἀνόμῳ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ οὐ διεστείλω αὐτῷ οὐδὲ ἐλάλησας τοῦ διαστείλασθαι τῷ ἀνόμῳ ἀποστρέψαι ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτοῦ τοῦ ζῆσαι αὐτόν, ὁ ἄνομος ἐκεῖνος τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.
19
19
И ты́ а́ще возвѣсти́ши беззако́ннику, и не обрати́тся от беззако́нія своєго́ и от пути́ своєго́ [беззако́нна]: то́й беззако́нникъ во беззако́ніи своє́мъ у́мретъ, а ты́ ду́шу твою́ изба́виши.
καὶ σὺ ἐὰν διαστείλῃ τῷ ἀνόμῳ, καὶ μὴ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, ὁ ἄνομος ἐκεῖνος ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ σὺ τὴν ψυχήν σου ρύσῃ.
20
20
И єгда́ соврати́тся пра́ведникъ от пра́вдъ свои́хъ и сотвори́тъ согрѣше́ніє: и да́мъ му́ку предъ ни́мъ, то́й у́мретъ, я́ко ты́ не воспрети́лъ єси́ єму́, и во грѣсѣ́хъ свои́хъ у́мретъ, зане́ не помяну́тся пра́вды єго́, я́же сотвори́: кро́ве же єго́ от руки́ твоєя́ взыщу́.
καὶ ἐν τῷ ἀποστρέφειν δίκαιον ἀπὸ τῶν δικαιοσυνῶν αὐτοῦ καὶ ποιήσει παράπτωμα καὶ δώσω τὴν βάσανον εἰς πρόσωπον αὐτοῦ, αὐτὸς ἀποθανεῖται, ὅτι οὐ διεστείλω αὐτῷ, καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ ἀποθανεῖται, διότι οὐ μὴ μνησθῶσιν αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ, ἃς ἐποίησε, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.
21
21
Ты́ же а́ще возвѣсти́ши пра́ведному, є́же не согрѣши́ти, и то́й не согрѣши́тъ: пра́ведный жи́знію поживе́тъ, я́ко воспрети́лъ єси́ єму́, и ты́ твою́ ду́шу изба́виши.
σὺ δὲ ἐὰν διαστείλῃ τῷ δικαίῳ τοῦ μὴ ἁμαρτεῖν, καὶ αὐτὸς μὴ ἁμάρτῃ, ὁ δίκαιος ζωῇ ζήσεται, ὅτι διεστείλω αὐτῷ, καὶ σὺ τὴν σεαυτοῦ ψυχὴν ρύσῃ.
22
22
И бы́сть на мнѣ́ рука́ Госпо́дня, и рече́ ко мнѣ́: воста́ни и изы́ди на по́ле, и та́мо возглаго́лется къ тебѣ́.
Καὶ ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ χεὶρ Κυρίου, καὶ εἶπε πρός με· ἀνάστηθι, καὶ ἔξελθε εἰς τὸ πεδίον, καὶ ἐκεῖ λαληθήσεται πρός σε.
23
23
И воста́хъ и изыдо́хъ на по́ле: и се́, та́мо сла́ва Госпо́дня стоя́ше, я́коже видѣ́ніє и я́коже сла́ва Госпо́дня, ю́же ви́дѣхъ на рѣцѣ́ Хова́ръ, и падо́хъ на лицы́ моє́мъ.
καὶ ἀνέστην καὶ ἐξῆλθον πρὸς τὸ πεδίον, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ δόξα Κυρίου εἱστήκει καθὼς ἡ ὅρασις καὶ καθὼς ἡ δόξα Κυρίου, ἣν εἶδον ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου.
24
24
И пріи́де на мя́ ду́хъ и поста́ви мя́ на ногу́ моє́ю: и глаго́ла ко мнѣ́ и рече́ ми́: вни́ди и затвори́ся средѣ́ до́му твоєго́.
καὶ ἦλθεν ἐπ᾿ ἐμὲ πνεῦμα καὶ ἔστησέ με ἐπὶ τοὺς πόδας μου, καὶ ἐλάλησε πρός με καὶ εἶπέ μοι· εἴσελθε καὶ ἐγκλείσθητι ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου σου.
25
25
И ты́, сы́не человѣ́чь, се́, да́шася на тя́ у́зы, и свя́жутъ тя́ и́ми, и не изы́деши от среды́ и́хъ:
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ δέδονται ἐπὶ σὲ δεσμοί, καὶ δήσουσί σε ἐν αὐτοῖς, καὶ οὐ μὴ ἐξέλθῃς ἐκ μέσου αὐτῶν.
26
26
и язы́къ тво́й привяжу́ къ горта́ни твоєму́, и онѣмѣ́єши и не бу́деши и́мъ въ му́жа обличе́нія, поне́же до́мъ разгнѣ́ваяй є́сть:
καὶ τὴν γλῶσσάν σου συνδήσω, καὶ ἀποκωφωθήσῃ, καὶ οὐκ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς ἄνδρα ἐλέγχοντα, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
27
27
и внегда́ глаго́лати ми́ къ тебѣ́, отве́рзу уста́ твоя́, и рече́ши къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: слы́шай да слы́шитъ, и не покаря́яйся да не покаря́єтся, зане́ до́мъ преогорчева́яй є́сть.
καὶ ἐν τῷ λαλεῖν με πρὸς σὲ ἀνοίξω τὸ στόμα σου, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ὁ ἀκούων ἀκουέτω, καὶ ὁ ἀπειθῶν ἀπειθήτω, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
Глава 4
Κεφάλαιο 4
1
1
И ты́, сы́не человѣ́чь, возми́ себѣ́ плі́нѳу и положи́ ю́ предъ лице́мъ твои́мъ, и да напи́шеши на не́й гра́дъ Ієрусали́мъ,
ΚΑΙ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ σεαυτῷ πλίνθον καὶ θήσεις αὐτὴν πρὸ προσώπου σου καὶ διαγράψεις ἐπ᾿ αὐτὴν πόλιν τὴν ῾Ιερουσαλήμ.
2
2
и да да́си о́крестъ єго́ огражде́ніє, и да согради́ши надъ ни́мъ забра́ла и обложи́ши єго́ остро́гомъ, и да поста́виши о́крестъ єго́ полки́ и да учини́ши поставле́нія стрѣ́льницъ о́крестъ:
καὶ δώσεις ἐπ᾿ αὐτὴν περιοχὴν καὶ οἰκοδομήσεις ἐπ᾿ αὐτὴν προμαχῶνας καὶ περιβαλεῖς ἐπ᾿ αὐτὴν χάρακα καὶ δώσεις ἐπ᾿ αὐτὴν παρεμβολὰς καὶ τάξεις τὰς βελοστάσεις κύκλῳ.
3
3
ты́ же возми́ себѣ́ сковра́ду желѣ́зну, и да положи́ши ю́ въ стѣ́ну желѣ́зну между́ тобо́ю и между́ гра́домъ, и да угото́виши лице́ твоє́ на́нь, и бу́детъ въ затво́рѣ, и затвори́ши и́: зна́меніє сіє́ є́сть сыно́мъ Ізра́илевымъ.
καὶ σὺ λάβε σεαυτῷ τήγανον σιδηροῦν καὶ θήσεις αὐτὸ τοῖχον σιδηροῦν ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς πόλεως καὶ ἑτοιμάσεις τὸ πρόσωπόν σου ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ ἔσται ἐν συγκλεισμῷ, καὶ συγκλείσεις αὐτήν· σημεῖόν ἐστι τοῦτο τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ. -
4
4
Ты́ же да спи́ши на лѣ́вѣмъ боку́ твоє́мъ, и да положи́ши непра́вды до́му Ізра́илева на не́мъ, по числу́ дні́й пятьдеся́тъ и сто́, въ ня́же поспи́ши на не́мъ, и во́змеши непра́вды и́хъ.
Καὶ σὺ κοιμηθήσῃ ἐπὶ τὸ πλευρόν σου τὸ ἀριστερὸν καὶ θήσεις τὰς ἀδικίας τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ ἐπ᾿ αὐτοῦ κατὰ ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν πεντήκοντα καὶ ἑκατόν, ἃς κοιμηθήσῃ ἐπ᾿ αὐτοῦ, καὶ λήψῃ τὰς ἀδικίας αὐτῶν.
5
5
И а́зъ да́хъ тебѣ́ двѣ́ непра́вды и́хъ въ число́ дні́й, въ де́вятьдесятъ и сто́ дні́й, и во́змеши непра́вды до́му Ізра́илева.
καὶ ἐγὼ δέδωκά σοι τὰς δύο ἀδικίας αὐτῶν εἰς ἀριθμὸν ἡμερῶν ἐνενήκοντα καὶ ἑκατὸν ἡμέρας. καὶ λήψῃ τὰς ἀδικίας τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ
6
6
И соверши́ши сія́, и поспи́ши на десны́хъ ре́брѣхъ твои́хъ второ́є, и во́змеши непра́вды до́му Іу́дина четы́редесять дні́й, де́нь за єди́но лѣ́то положи́хъ тебѣ́.
καὶ συντελέσεις ταῦτα πάντα· καὶ κοιμηθήσῃ ἐπὶ τὸ πλευρόν σου τὸ δεξιὸν καὶ λήψῃ τὰς ἀδικίας τοῦ οἴκου ᾿Ιούδα τεσσαράκοντα ἡμέρας. ἡμέραν εἰς ἐνιαυτὸν τέθεικά σοι.
7
7
И на заключе́ніє Ієрусали́ма да угото́ваєши лице́ твоє́, и мы́шцу твою́ утверди́ши, и проро́чествовати бу́деши на него́.
καὶ εἰς τὸν συγκλεισμὸν ῾Ιερουσαλὴμ ἑτοιμάσεις τὸ πρόσωπόν σου καὶ τὸν βραχίονά σου στερεώσεις καὶ προφητεύσεις ἐπ᾿ αὐτήν.
8
8
И се́, а́зъ да́хъ на тя́ у́зы, и не преврати́шися от ре́бръ твои́хъ на ре́бра твоя́, до́ндеже сконча́ются дні́є заключе́нія твоєго́.
καὶ ἐγὼ ἰδοὺ δέδωκα ἐπὶ σὲ δεσμούς, καὶ μὴ στραφῇς ἀπὸ τοῦ πλευροῦ σου ἐπὶ τὸ πλευρόν σου, ἕως οὗ συντελεσθῶσιν ἡμέραι τοῦ συγκλεισμοῦ σου. -
9
9
Ты́ же [сы́не человѣ́чь] возми́ себѣ́ пшени́цу и ячме́нь, и бо́бъ и ля́щу, и про́со и пы́ро, и вложи́ши я́ въ сосу́дъ єди́нъ гли́нянъ: и сотвори́ши я́ себѣ́ въ хлѣ́бы, и по числу́ дні́й, въ ня́же спи́ши на ре́брѣхъ твои́хъ, де́вятьдесятъ и сто́ дні́й я́сти бу́деши о́ныя.
Καὶ σὺ λάβε σεαυτῷ πυροὺς καὶ κριθὰς καὶ κύαμον καὶ φακὸν καὶ κέγχρον καὶ ὄλυραν καὶ ἐμβαλεῖς αὐτὰ εἰς ἄγγος ἓν ὀστράκινον καὶ ποιήσεις αὐτὰ σεαυτῷ εἰς ἄρτους, καὶ κατὰ ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν, ἃς σὺ καθεύδεις ἐπὶ τοῦ πλευροῦ σου, ἐνενήκοντα καὶ ἑκατὸν ἡμέρας φάγεσαι αὐτά.
10
10
Я́дь же твоя́, ю́же я́сти бу́деши, вѣ́сомъ два́десять Сі́кль на де́нь, от вре́мене до вре́мене снѣ́си сія́.
καὶ τὸ βρῶμά σου, ὃ φάγεσαι, ἐν σταθμῷ εἴκοσι σίκλους τὴν ἡμέραν· ἀπὸ καιροῦ ἕως καιροῦ φάγεσαι αὐτά.
11
11
И во́ду мѣ́рою пи́ти бу́деши, и шесту́ю ча́сть і́на от вре́мене до вре́мене испіє́ши.
καὶ ὕδωρ ἐν μέτρῳ πίεσαι τὸ ἕκτον τοῦ εἴν· ἀπὸ καιροῦ ἕως καιροῦ πίεσαι.
12
12
И опрѣсно́къ ячме́нный снѣ́си я́, въ ла́йнѣ моты́лъ человѣ́чихъ сокры́єши я́ предъ очи́ма и́хъ
καὶ ἐγκρυφίαν κρίθινον φάγεσαι αὐτά· ἐν βολβίτοις κόπρου ἀνθρωπίνης ἐγκρύψεις αὐτὰ κατ᾿ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν
13
13
и рече́ши: сія́ глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ: та́ко снѣдя́тъ сы́нове Ізра́илевы хлѣ́бъ сво́й нечи́стъ во язы́цѣхъ, а́може разсы́плю я́.
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραήλ· οὕτως φάγονται οἱ υἱοὶ τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀκάθαρτα ἐν τοῖς ἔθνεσι.
14
14
И рѣ́хъ: ника́коже, Го́споди Бо́же Ізра́илевъ! се́, душа́ моя́ не оскверни́лася въ нечистотѣ́, и мертвечи́ны и звѣроя́дины не ядо́хъ от рожде́нія моєго́ да́же доны́нѣ, ниже́ вни́де во уста́ моя́ вся́коє мя́со ме́рзко и скверна́во.
καὶ εἶπα· μηδαμῶς, Κύριε Θεὲ τοῦ ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἡ ψυχή μου σὺ μεμίανται ἐν ἀκαθαρσίᾳ, καὶ θνησιμαῖον καὶ θηριάλωτον οὐ βέβρωκα ἀπὸ γενέσεώς μου ἕως τοῦ νῦν, οὐδὲ εἰσελήλυθεν εἰς τὸ στόμα μου πᾶν κρέας ἕωλον.
15
15
И рече́ ко мнѣ́: се́, да́хъ тебѣ́ моты́ла говя́жая вмѣ́сто моты́лъ человѣ́чихъ, и сотвори́ши хлѣ́бы себѣ́ въ ни́хъ.
καὶ εἶπε πρός με· ἰδοὺ δέδωκά σοι βόλβιτα βοῶν ἀντὶ τῶν βολβίτων τῶν ἀνθρωπίνων, καὶ ποιήσεις τοὺς ἄρτους σου ἐπ᾿ αὐτῶν.
16
16
И рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, се́, а́зъ сотру́ утвержде́ніє хлѣ́бноє во Ієрусали́мѣ, и снѣдя́тъ хлѣ́бъ вѣ́сомъ и во оскудѣ́ніи, и во́ду мѣ́рою и въ па́губѣ испію́тъ,
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ἐγὼ συντρίβω στήριγμα ἄρτου ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ φάγονται ἄρτον ἐν σταθμῷ καὶ ἐν ἐνδείᾳ καὶ ὕδωρ ἐν μέτρῳ καὶ ἐν ἀφανισμῷ πίονται,
17
17
я́ко да ску́дни бу́дутъ хлѣ́бомъ и водо́ю: и поги́бнетъ человѣ́къ и бра́тъ єго́, и иста́ютъ въ непра́вдахъ свои́хъ.
ὅπως ἐνδεεῖς γένωνται ἄρτου καὶ ὕδατος· καὶ ἀφανισθήσεται ἄνθρωπος καὶ ἀδελφὸς αὐτοῦ καὶ τακήσονται ἐν ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν.
Глава 5
Κεφάλαιο 5
1
1
Ты́ же, сы́не человѣ́чь, возми́ себѣ́ ме́чь о́стръ па́че бри́твы стригу́щаго, притяжи́ єго́ себѣ́ и возложи́ єго́ на главу́ твою́ и на браду́ твою́: и возми́ превѣ́съ вѣсо́въ, и размѣ́риши я́.
ΚΑΙ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ σεαυτῷ ρομφαίαν ὀξεῖαν ὑπὲρ ξυρὸν κουρέως· κτήσῃ αὐτὴν σεαυτῷ καὶ ἐπάξεις αὐτὴν ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου καὶ ἐπὶ τὸν πώγωνά σου. καὶ λήψῃ ζυγὸν σταθμίων καὶ διαστήσεις αὐτούς·
2
2
Четве́ртую ча́сть да сожже́ши на огни́ средѣ́ гра́да по исполне́нію дні́й затворе́нія:
τὸ τέταρτον ἐν πυρὶ ἀνακαύσεις ἐν μέσῃ τῇ πόλει κατὰ τὴν πλήρωσιν τῶν ἡμερῶν τοῦ συγκλεισμοῦ· καὶ λήψῃ τὸ τέταρτον καὶ κατακαύσεις αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ τὸ τέταρτον κατακόψεις ἐν ρομφαίᾳ κύκλῳ αὐτῆς, καὶ τὸ τέταρτον διασκορπιεῖς τῷ πνεύματι, καὶ μάχαιραν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτῶν.
3
3
и да во́змеши четве́ртую ча́сть и сожже́ши ю́ средѣ́ гра́да, четве́ртую же ча́сть содроби́ши мече́мъ о́крестъ єго́, и четве́ртую ча́сть разсы́плеши вѣ́тромъ: и ме́чь извлеку́ вслѣ́дъ и́хъ.
καὶ λήψῃ ἐκεῖθεν ὀλίγους ἐν ἀριθμῷ καὶ συμπεριλήψῃ αὐτοὺς τῇ ἀναβολῇ σου.
4
4
И во́змеши отту́ду ма́ло и́хъ число́мъ и ввя́жеши я́ во оде́жду твою́: и от тѣ́хже во́змеши єще́ и вве́ржеши я́ средѣ́ огня́ и сожже́ши я́ на огни́: и от того́ изы́детъ о́гнь на ве́сь до́мъ Ізра́илевъ. И рече́ши всему́ до́му Ізра́илеву:
καὶ ἐκ τούτων λήψῃ ἔτι καὶ ρίψεις αὐτοὺς εἰς μέσον τοῦ πυρὸς καὶ κατακαύσεις αὐτοὺς ἐν πυρί· ἐξ αὐτῆς ἐξελεύσεται πῦρ. - Καὶ ἐρεῖς παντὶ οἴκω ᾿Ισραήλ.
5
5
сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́й Ієрусали́мъ, посредѣ́ язы́ковъ положи́хъ єго́, и страны́, я́же о́крестъ єго́.
τάδε λέγει Κύριος· αὕτη ἡ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν τέθεικα αὐτὴν καὶ τὰς κύκλῳ αὐτῆς χώρας.
6
6
И рече́ши: измѣни́ оправда́нія моя́ во беззако́ніє па́че язы́ковъ, и зако́ны моя́ па́че стра́нъ, я́же о́крестъ єго́: поне́же оправда́нія моя́ отри́нуша и по зако́номъ мои́мъ не ходи́ша въ ни́хъ.
καὶ ἐρεῖς τὰ δικαιώματά μου τῇ ἀνόμῳ ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ τὰ νόμιμά μου ἐκ τῶν χωρῶν τῶν κύκλῳ αὐτῆς, διότι τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο καὶ ἐν τοῖς νομίμοις μου οὐκ ἐπορεύθησαν ἐν αὐτοῖς.
7
7
Сего́ ра́ди та́ко глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же вина́ ва́ша па́че язы́къ, и́же о́крестъ ва́съ, и не ходи́сте въ зако́нѣхъ мои́хъ и оправда́ній мои́хъ не сотвори́сте, но и по судо́мъ язы́ческимъ, я́же о́крестъ ва́съ, не сотвори́сте:
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν ἡ ἀφορμὴ ὑμῶν ἐκ τῶν ἐθνῶν τῶν κύκλῳ ὑμῶν καὶ ἐν τοῖς νομίμοις μου οὐκ ἐπορεύθητε καὶ τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐποιήσατε, ἀλλ᾿ οὐδὲ κατὰ τὰ δικαιώματα τῶν ἐθνῶν τῶν κύκλῳ ὑμῶν οὐ πεποιήκατε,
8
8
сего́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ на тя́, и сотворю́ средѣ́ тебе́ су́дъ предъ язы́ки,
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ καὶ ποιήσω ἐν μέσῳ σου κρίμα ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν
9
9
и сотворю́ средѣ́ тебе́, и́хже не сотвори́хъ и и́хже не сотворю́ подо́бныхъ и́мъ ктому́, по всѣ́мъ ме́рзостемъ твои́мъ.
καὶ ποιήσω ἐν σοὶ ἃ οὐ πεποίηκα καὶ ἃ οὐ ποιήσω ὅμοια αὐτοῖς ἔτι κατὰ πάντα τὰ βελύγματά σου.
10
10
Сего́ ра́ди отцы́ снѣдя́тъ ча́дъ средѣ́ тебе́, и ча́да снѣдя́тъ отце́въ: и сотворю́ въ тебѣ́ суды́, и разсѣ́ю вся́ оста́вшая от тебе́ по всему́ вѣ́тру.
διὰ τοῦτο πατέρες φάγονται τέκνα ἐν μέσῳ σου, καὶ τέκνα φάγονται πατέρας· καὶ ποιήσω ἐν σοὶ κρίματα καὶ διασκορπιῶ πάντας τοὺς καταλοίπους σου εἰς πάντα ἄνεμον.
11
11
Сего́ ра́ди живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, вои́стинну поне́же свята́я моя́ оскверни́лъ єси́ всѣ́ми ме́рзостьми твои́ми, и а́зъ отри́ну тя́, и не пощади́тъ о́ко моє́, и а́зъ не поми́лую тя́.
διὰ τοῦτο ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἦ μὴν ἀνθ᾿ ὧν τὰ ἅγιά μου ἐμίανας ἐν πᾶσι τοῖς βδελύγμασί σου, κἀγὼ ἀπώσομαί σε, οὐ φείσεταί μου ὁ ὀφθαλμός, κἀγὼ οὐκ ἐλεήσω.
12
12
Че́тверть тебе́ сме́ртію потреби́тся, и че́тверть тебе́ гла́домъ сконча́єтся средѣ́ тебе́, че́тверть же тебе́ паде́тъ мече́мъ о́крестъ тебе́, че́тверть же тебе́ разсы́плю по всему́ вѣ́тру, и ме́чь извлеку́ вслѣ́дъ и́хъ.
τὸ τέταρτόν σου ἐν θανάτῳ ἀναλωθήσεται, καὶ τὸ τέταρτόν σου ἐν λιμῷ συντελεσθήσεται ἐν μέσῳ σου, καὶ τὸ τέταρτόν σου εἰς πάντα ἄνεμον σκορπιῶ αὐτούς, καὶ τὸ τέταρτόν σου ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται κύκλῳ σου, καὶ μάχαιραν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτῶν.
13
13
И сконча́єтся я́рость моя́ и гнѣ́въ мо́й на ни́хъ, и утѣ́шуся, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь глаго́лахъ во рве́ніи моє́мъ, внегда́ сконча́ти ми́ гнѣ́въ мо́й на ни́хъ.
καὶ συντελεσθήσεται ὁ θυμός μου καὶ ἡ ὀργή μου ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἐπιγνώσῃ διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα ἐν ζήλῳ μου ἐν τῷ συντελέσαι με τὴν ὀργήν μου ἐπ᾿ αὐτούς.
14
14
И положу́ тя въ пусты́ню и во укори́зну язы́комъ су́щымъ о́крестъ тебе́ и предъ вся́кимъ проходя́щимъ.
καὶ θήσομαί σε εἰς ἔρημον καὶ τὰς θυγατέρας σου κύκλῳ σου ἐνώπιον παντὸς διοδεύοντος,
15
15
И бу́деши во стена́ніє и у́жасъ, наказа́ніємъ и па́губою во язы́цѣхъ, и́же о́крестъ тебе́, єгда́ сотворю́ въ тебѣ́ суды́ во гнѣ́въ и въ я́рость и во отмще́ніє я́рости моєя́: а́зъ Госпо́дь глаго́лахъ:
καὶ ἔσῃ στενακτὴ καὶ δηλαϊστὴ ἐν τοῖς ἔθνεσι τοῖς κύκλῳ σου ἐν τῷ ποιῆσαί με ἐν σοὶ κρίματα ἐν ἐκδικήσει θυμοῦ μου· ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
16
16
и єгда́ послю́ стрѣ́лы гла́да на ня́, и бу́дутъ во сконча́ніє, и послю́ растли́ти вы́, и гла́дъ соберу́ на вы́, и сотру́ утвержде́ніє хлѣ́ба твоєго́,
καὶ ἐν τῷ ἀποστεῖλάι με βολίδας τοῦ λιμοῦ ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἔσονται εἰς ἔκλειψιν, καὶ συντρίψω στήριγμα ἄρτου σου.
17
17
и испущу́ на тя́ гла́дъ и звѣ́ри лю́ты, и уму́чу тя́, сме́рть же и кро́вь про́йдутъ сквозѣ́ тя́, и ме́чь наведу́ на тя́ о́крестъ: а́зъ Госпо́дь глаго́лахъ.
καὶ ἐξαποστελῶ ἐπὶ σὲ λιμὸν καὶ θηρία πονηρὰ καὶ τιμωρήσομαί σε, καὶ θάνατος καὶ αἷμα διελεύσονται ἐπὶ σέ, καὶ ρομφαίαν ἐπάξω ἐπὶ σὲ κυκλόθεν· ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
Глава 6
Κεφάλαιο 6
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, утверди́ лице́ твоє́ къ гора́мъ Ізра́илевымъ и прорцы́ къ ни́мъ,
υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ καὶ προφήτευσον ἐπ᾿ αὐτὰ
3
3
и рече́ши: го́ры Ізра́илевы, слы́шите сло́во Госпо́дне, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь гора́мъ и холмо́мъ, и ка́менемъ и де́бремъ: се́, а́зъ наведу́ на вы́ ме́чь, и потребя́тся высоты́ ва́шя:
καὶ ἐρεῖς· τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος τοῖς ὄρεσι καὶ τοῖς βουνοῖς καὶ ταῖς φάραγξι καὶ ταῖς νάπαις· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγων ἐφ᾿ ὑμᾶς ρομφαίαν καὶ ἐξολοθρευθήσεται τὰ ὑψηλὰ ὑμῶν,
4
4
и сокруша́тся тре́бища ва́ша и кумі́рницы ва́шя, и пове́ргу я́звеныхъ ва́шихъ предъ кумі́ры ва́шими:
καὶ συντριβήσονται τὰ θυσιαστήρια ὑμῶν καὶ τὰ τεμένη ὑμῶν, καὶ καταβαλῶ τραυματίας ὑμῶν ἐνώπιον τῶν εἰδώλων ὑμῶν
5
5
и да́мъ тру́пы сыно́въ Ізра́илевыхъ предъ кумі́ры и́хъ и расточу́ ко́сти ва́шя о́крестъ тре́бищъ ва́шихъ.
καὶ διασκορπιῶ τὰ ὀστᾶ ὑμῶν κύκλῳ τῶν θυσιαστηρίων ὑμῶν.
6
6
И во все́мъ селе́ніи ва́шемъ опустѣ́ютъ гра́ды, и высо́кая ва́ша поги́бнутъ, я́ко да потребя́тся тре́бницы ва́ши и сокруша́тся, и преста́нутъ кумі́ры ва́ши, и отве́ргутся кумі́рницы ва́шя, и потребя́тся дѣла́ ва́ша:
καὶ ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν αἱ πόλεις ἐξερημωθήσονται καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀφανισθήσεται, ὅπως ἐξολοθρευθῇ τὰ θυσιαστήρια ὑμῶν, καὶ συντριβήσονται τὰ εἴδωλα ὑμῶν, καὶ ἐξαρθήσεται τὰ τεμένη ὑμῶν,
7
7
и паду́тъ я́звеніи посредѣ́ ва́съ, и позна́єте, я́ко а́зъ Госпо́дь.
καὶ πεσοῦνται τραυματίαι ἐν μέσῳ ὑμῶν, καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
8
8
И оста́влю є́же бы́ти от ва́съ избѣ́гшымъ от меча́ во язы́цѣхъ, и въ разсы́паніи ва́шемъ во страна́хъ,
ἐν τῷ γενέσθαι ἐξ ὑμῶν ἀνασῳζομένους ἐκ ρομφαίας ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἐν τῷ διασκορπισμῷ ὑμῶν ἐν ταῖς χώραις
9
9
и помяну́тъ мя́ уцѣлѣ́вшіи от ва́съ во язы́цѣхъ, а́може бы́ша плѣне́ни: кля́хся бо се́рдцу и́хъ блуди́вшему и отста́вшему от мене́ и очесе́мъ и́хъ блуди́вшымъ вслѣ́дъ начина́ній и́хъ: и би́ти и́мутъ ли́ца своя́ о зло́бахъ, я́же твори́ша во всѣ́хъ ме́рзостехъ свои́хъ,
καὶ μνησθήσονταί μου οἱ ἀνασῳζόμενοι ἐξ ὑμῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ ᾐχμαλωτεύθησαν ἐκεῖ· ὀμώμοκα τῇ καρδίᾳ αὐτῶν τῇ ἐκπορνευούσῃ ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν τοῖς ἐκπορνεύουσιν ὀπίσω τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν, καὶ κόψονται πρόσωπα αὐτῶν ἐν πᾶσι τοῖς βδελύγμασιν αὐτῶν·
10
10
и позна́ютъ, я́ко а́зъ Госпо́дь не ту́не глаго́лахъ сотвори́ти и́мъ вся́ зла́я сія́.
καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
11
11
Та́ко глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: восплещи́ руко́ю и вострепли́ ного́ю и рцы́: бла́гоже, бла́гоже о всѣ́хъ ме́рзостехъ зло́бы до́му Ізра́илева: я́ко мече́мъ и гла́домъ и сме́ртію паду́тъ.
τάδε λέγει Κύριος· κρότησον τῇ χειρὶ καὶ ψόφησον τῷ πόδι καὶ εἰπόν· εὖγε εὖγε ἐπὶ πᾶσι τοῖς βδελύγμασιν οἴκου ᾿Ισραήλ· ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν θανάτῳ καὶ ἐν λιμῷ πεσοῦνται.
12
12
Да́льніи сме́ртію сконча́ются, а бли́жніи мече́мъ паду́тъ: оста́вшіи же и обдержи́міи гла́домъ сконча́ются: и сконча́ю гнѣ́въ мо́й на ни́хъ,
ὁ ἐγγὺς ἐν ρομφαίᾳ πεσεῖται, ὁ δὲ μακρὰν ἐν θανάτῳ τελευτήσει, καὶ ὁ περιεχόμενος ἐν λιμῷ συντελεσθήσεται, καὶ συντελέσω τὴν ὀργήν μου ἐπ᾿ αὐτούς.
13
13
и увѣ́сте, я́ко а́зъ Госпо́дь, єгда́ бу́дутъ я́звеніи ва́ши средѣ́ кумі́ръ ва́шихъ о́крестъ тре́бищъ ва́шихъ, на вся́цѣмъ хо́лмѣ высо́цѣмъ и на всѣ́хъ версѣ́хъ го́рнихъ, и подъ ду́бомъ сѣ́ннымъ и подъ вся́кимъ дре́вомъ ча́щнымъ, идѣ́же дая́ху воню́ благоуха́нія всѣ́мъ кумі́ромъ свои́мъ.
καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ εἶναι τοὺς τραυματίας ὑμῶν ἐν μέσῳ τῶν εἰδώλων ὑμῶν κύκλῳ τῶν θυσιαστηρίων ὑμῶν, ἐπὶ πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω δένδρου συσκίου, οὗ ἔδωκαν ἐκεῖ ὀσμὴν εὐωδίας πᾶσι τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν.
14
14
И простру́ ру́ку мою́ на ня́, положу́ зе́млю въ па́губу и въ потребле́ніє от пусты́ни Девлаѳа́, от всего́ селе́нія и́хъ: и позна́єте, я́ко а́зъ Госпо́дь.
καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ θήσομαι τὴν γῆν εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς ὄλεθρον ἀπὸ τῆς ἐρήμου Δεβλαθὰ ἐκ πάσης τῆς κατοικίας· καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
Глава 7
Κεφάλαιο 7
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
и ты́, сы́не человѣ́чь, рцы́: сія́ глаго́летъ Госпо́дь: земли́ Ізра́илевѣ коне́цъ пріи́де, коне́цъ пріи́де на четы́ри краи́ земли́.
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος τῇ γῇ τοῦ ᾿Ισραήλ· πέρας ἥκει, τὸ πέρας ἥκει ἐπὶ τὰς τέσσαρας πτέρυγας τῆς γῆς.
3
3
Прише́лъ є́сть коне́цъ, ны́нѣ коне́цъ тебѣ́, и испущу́ я́рость мою́ на тя́, и отмщу́ тебѣ́ по путе́мъ твои́мъ, да́мъ на тя́ вся́ ме́рзости твоя́.
ἥκει τὸ πέρας
4
4
Не пощади́тъ о́ко моє́ на тя́, и не поми́лую, зане́ пу́ть тво́й на тя́ да́мъ, и ме́рзости твоя́ средѣ́ тебе́ бу́дутъ, и увѣ́си, я́ко а́зъ Госпо́дь.
ἐπὶ σὲ τὸν κατοικοῦντα τὴν γῆν, ἥκει ὁ καιρός, ἤγγικεν ἡ ἡμέρα, οὐ μετὰ θορύβων οὐδὲ μετὰ ὠδίνων.
5
5
Тѣ́мже сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: зло́ єди́но зло́, се́, и́детъ.
νῦν ἐγγύθεν ἐκχεῶ τὴν ὀργήν μου ἐπὶ σὲ καὶ συντελέσω τὸν θυμόν μου ἐν σοὶ καὶ κρινῶ σε ἐν ταῖς ὁδοῖς σου καὶ δώσω ἐπὶ σὲ πάντα τὰ βδελύγματά σου·
6
6
Коне́цъ прише́лъ є́сть, пріи́де коне́цъ, воста́ на тя́, се́, пріи́де.
οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός μου, οὐδὲ μὴ ἐλεήσω, διότι τὰς ὁδούς σου ἐπὶ σὲ δώσω, καὶ τὰ βδελύγματά σου ἐν μέσῳ σου ἔσονται, καὶ ἐπιγνώσῃ διότι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ τύπτων.
7
7
Пріи́де плете́ніє на тя́ живу́щаго на земли́: пріи́де вре́мя, прибли́жися де́нь, не съ молво́ю, ниже́ съ болѣ́зньми.
νῦν τὸ πέρας πρὸς σέ, καὶ ἀποστελῶ ἐγὼ ἐπὶ σὲ καὶ ἐκδικήσω σε ἐν ταῖς ὀδοῖς σου καὶ δώσω ἐπὶ σὲ πάντα τὰ βδελύγματά σου·
8
8
Ны́нѣ избли́зу излію́ гнѣ́въ мо́й на тя́ и сконча́ю я́рость мою́ на тебѣ́, и осужду́ тя́ по путе́мъ твои́мъ и да́мъ на тя́ вся́ ме́рзости твоя́.
οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ σέ, οὐδὲ μὴ ἐλεήσω, διότι τὴν ὁδόν σου ἐπὶ σὲ δώσω, καὶ τὰ βδελύγματά σου ἐν μέσῳ σου ἔσται· καὶ ἐπιγνώσῃ διότι ἐγὼ Κύριος·
9
9
Не пощади́тъ о́ко моє́, и не поми́лую, зане́ пути́ твоя́ на тя́ да́мъ, и ме́рзости твоя́ посредѣ́ тебе́ бу́дутъ, и позна́єши, я́ко а́зъ Госпо́дь бія́й.
διότι τάδε λέγει Κύριος·
10
10
Се́, де́нь Госпо́день прихо́дитъ, се́, коне́цъ прише́лъ є́сть, изы́де плете́ніє, и процвѣте́ же́злъ,
ἰδοὺ τὸ πέρας ἥκει, ἰδοὺ ἡμέρα Κυρίου· εἰ καὶ ἡ ράβδος ἤνθηκεν, ἡ ὕβρις ἐξανέστηκε.
11
11
прозябе́ укори́зна, и сокруши́тъ утвержде́ніє беззако́нника: и не съ пли́щемъ, ни съ потща́ніємъ: и не от ни́хъ су́ть, и нѣ́сть красы́ въ ни́хъ.
καί συντρίψει στήριγμα ἀνόμου καὶ οὐ μετὰ θορύβου οὐδὲ μετὰ σπουδῆς.
12
12
Пріи́де вре́мя, прибли́жися де́нь: купу́яй да не ра́дуєтся, и продая́й да не пла́чется, я́ко гнѣ́въ на все́ мно́жество и́хъ.
ἥκει ὁ καιρός, ἰδοὺ ἡ ἡμέρα· ὁ κτώμενος μὴ χαιρέτω, καὶ ὁ πωλῶν μὴ θρηνείτω·
13
13
Зане́же притяжава́яй ко продаю́щему ктому́ не возврати́тся, и єще́ въ жи́зни живу́щему, я́ко видѣ́ніє на все́ мно́жество и́хъ не возврати́тся, и человѣ́къ во очесѣ́хъ жи́зни своєя́ не укрѣпи́тся.
διότι ὁ κτώμενος πρὸς τὸν πωλοῦντα οὐκέτι μὴ ἐπιστρέψῃ, καὶ ἄνθρωπος ἐν ὀφθαλμῷ ζωῆς αὐτοῦ οὐ κρατήσει.
14
14
Воструби́те трубо́ю и разсуди́те вся́, и не бу́детъ гряду́щаго на ра́ть, я́ко гнѣ́въ мо́й на все́ мно́жество и́хъ.
σαλπίσατε ἐν σάλπιγγι καὶ κρίνατε τὰ σύμπαντα.
15
15
Ра́ть отвнѣ́ съ мече́мъ, гла́дъ же и сме́рть извну́трь: и́же на по́ли мече́мъ сконча́єтся, су́щихъ же во гра́дѣ гла́дъ и сме́рть сконча́єтъ.
ὁ πόλεμος ἐν ρομφαίᾳ ἔξωθεν, καὶ ὁ λιμὸς καὶ ὁ θάνατος ἔσωθεν· ὁ ἐν τῷ πεδίῳ ἐν ρομφαίᾳ τελευτήσει, τοὺς δ᾿ ἐν τῇ πόλει λιμὸς καὶ θάνατος συντελέσει.
16
16
И уцѣлѣ́ютъ спасе́нніи от ни́хъ и бу́дутъ на гора́хъ я́ко голуби́цы скорбя́ще: и всѣ́хъ избію́, коєго́ждо въ непра́вдахъ єго́.
καὶ ἀνασωθήσονται οἱ ἀνασῳζόμενοι ἐξ αὐτῶν καὶ ἔσονται ἐπὶ τῶν ὀρέων· πάντας ἀποκτενῶ, ἕκαστον ἐν ταῖς ἀδικίαις αὐτοῦ.
17
17
Вся́ ру́ки разслабѣ́ютъ, и вся́ сте́гна окаля́ются мо́кростію.
πᾶσαι χεῖρες ἐκλυθήσονται, καὶ πάντες μηροὶ μολυνθήσονται ὑγρασίᾳ,
18
18
И препоя́шутся во вре́тища, и покры́єтъ я́ у́жасъ: и на вся́цѣмъ лицы́ сра́мъ на ни́хъ, и на вся́цѣй главѣ́ плѣ́шь.
καὶ περιζώσονται σάκκους, καὶ καλύψει αὐτοὺς θάμβος, καὶ ἐπὶ πᾶν πρόσωπον αἰσχύνη ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἐπὶ πᾶσαν κεφαλὴν φαλάκρωμα.
19
19
Сребро́ и́хъ на сто́гнахъ пове́ржется, и зла́то и́хъ презрѣ́но бу́детъ: сребро́ и́хъ и зла́то не возмо́жетъ изба́вити и́хъ въ де́нь гнѣ́ва Госпо́дня, ду́ши и́хъ не насы́тятся, и чрева́ и́хъ не напо́лнятся, зане́ ка́знь непра́востей и́хъ бы́сть.
τὸ ἀργύριον αὐτῶν ριφήσεται ἐν ταῖς πλατείαις, καὶ τὸ χρυσίον αὐτῶν ὑπεροφθήσεται· αἱ ψυχαὶ αὐτῶν οὐ μὴ ἐμπλησθῶσι, καὶ αἱ κοιλίαι αὐτῶν οὐ μὴ πληρωθῶσι, διότι βάσανος τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν ἐγένετο.
20
20
Избра́нныя у́твари въ горды́ню положи́ша я́, и о́бразы ме́рзостей свои́хъ и гну́сности сотвори́ша от ни́хъ: сего́ ра́ди да́хъ о́ная и́мъ въ нечистоту́.
ἐκλεκτὰ κόσμου εἰς ὑπερηφανίαν ἔθεντο αὐτὰ καὶ εἰκόνας τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν ἐποίησαν ἐξ αὐτῶν· ἕνεκεν τούτου δέδωκα αὐτὰ αὐτοῖς εἰς ἀκαθαρσίαν,
21
21
И преда́мъ я́ въ чужді́я ру́цѣ, є́же разгра́бити я́, и губи́телемъ земли́ въ коры́сти, и оскверня́тъ я́.
καὶ παραδώσω αὐτὰ εἰς χεῖρας ἀλλοτρίων τοῦ διαρπάσαι αὐτὰ καὶ τοῖς λοιμοῖς τῆς γῆς εἰς σκῦλα, καὶ βεβηλώσουσιν αὐτά.
22
22
И отвращу́ лице́ моє́ от ни́хъ, и оскверня́тъ стражбу́ мою́, и вни́дутъ въ ня́ неопа́сно, и оскверня́тъ я́:
καὶ ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ μιανοῦσι τὴν ἐπισκοπήν μου καὶ εἰσελεύσονται εἰς αὐτὰ ἀφυλάκτως καὶ βεβηλώσουσιν αὐτά·
23
23
и сотворя́тъ мяте́жъ, поне́же земля́ полна́ суда́ кро́ве, и гра́дъ по́лнъ беззако́нія.
καὶ ποιήσουσι φυρμόν, διότι ἡ γῆ πλήρης λαῶν, καὶ ἡ πόλις πλήρης ἀνομίας.
24
24
И приведу́ злы́я язы́ки, и наслѣ́дятъ до́мы и́хъ: и отвращу́ велича́ніє крѣ́пости и́хъ, и оскверня́тся свята́я и́хъ.
καὶ ἀποστρέψω τὸ φρύαγμα τῆς ἰσχύος αὐτῶν, καὶ μιανθήσεται τὰ ἅγια αὐτῶν.
25
25
И моле́ніє пріи́детъ, и взы́щетъ ми́ра, и не бу́детъ.
ἐξιλασμὸς ἥξει καὶ ζητήσει εἰρήνην, καὶ οὐκ ἔσται.
26
26
Го́ре на го́ре бу́детъ, и вѣ́сть на вѣ́сть бу́детъ, и не бу́детъ видѣ́ніє от проро́ка, и зако́нъ поги́бнетъ от жерца́ и совѣ́тъ от ста́рецъ.
οὐαὶ ἐπὶ οὐαὶ ἔσται, καὶ ἀγγελία ἐπὶ ἀγγελίαν ἔσται, καὶ ζητηθήσεται ὅρασις ἐκ προφήτου, καὶ νόμος ἀπολεῖται ἐξ ἱερέως καὶ βουλὴ ἐκ πρεσβυτέρων.
27
27
Ца́рь воспла́чется, и кня́зь облече́тся въ па́губу, и ру́ки люді́й земли́ разслабѣ́ютъ: по путе́мъ и́хъ сотворю́ и́мъ и по судо́мъ и́хъ отмщу́ и́мъ, и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ Госпо́дь.
ἄρχων ἐνδύσεται ἀφανισμόν, καὶ αἱ χεῖρες τοῦ λαοῦ τῆς γῆς παραλυθήσονται· κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτῶν ποιήσω αὐτοῖς καὶ ἐν τοῖς κρίμασιν αὐτῶν ἐκδικήσω αὐτούς· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος.
Глава 8
Κεφάλαιο 8
1
1
И бы́сть въ лѣ́то шесто́є въ шесты́й ме́сяцъ, въ пя́тый де́нь ме́сяца, а́зъ сѣдѣ́хъ въ дому́ моє́мъ, и старѣ́йшины Іу́дины сѣдя́ху предо мно́ю, и бы́сть на мнѣ́ рука́ Адонаі́ Го́спода.
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἕκτῳ ἔτει ἐν τῷ πέμπτῳ μηνί, πέμπτῃ τοῦ μηνός, ἐγὼ ἐκαθήμην ἐν τῷ οἴκῳ, καὶ οἱ πρεσβύτεροι ᾿Ιούδα ἐκάθηντο ἐνώπιόν μου, καὶ ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ χεὶρ Κυρίου,
2
2
И ви́дѣхъ, и се́, подо́біє му́жа, от чре́слъ єго́ и да́же до ни́зу о́гнь, от чре́слъ же єго́ въ ве́рхъ єго́ я́коже видѣ́ніє зари́ и я́ко взо́ръ иле́ктра.
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ὁμοίωμα ἀνδρός, ἀπὸ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ καὶ ἕως κάτω πῦρ, καὶ ἀπὸ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ ὑπεράνω αὐτοῦ ὡς ὅρασις ἠλέκτρου.
3
3
И простре́ подо́біє руки́ и взя́ мя́ за ве́рхъ главы́ моєя́, и взя́ мя́ ду́хъ средѣ́ земли́ и средѣ́ небесе́ и веде́ мя во Ієрусали́мъ въ видѣ́ніи Бо́жіи на преддве́ріє вра́тъ вну́треннѣйшихъ зря́щихъ на сѣ́веръ, идѣ́же бѣ́ сто́лпъ и о́бразъ ре́вности притяжава́ющаго.
καὶ ἐξέτεινεν ὁμοίωμα χειρὸς καὶ ἀνέλαβέ με τῆς κορυφῆς μου καὶ ἀνέλαβέ με πνεῦμα ἀναμέσον τῆς γῆς καὶ ἀναμέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἤγαγέ με εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ὁράσει Θεοῦ ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης τῆς ἐσωτέρας τῆς βλεπούσης εἰς βορρᾶν, οὗ ἦν ἡ στήλη τοῦ κτωμένου.
4
4
И се́, ту́ бя́ше сла́ва Го́спода Бо́га Ізра́илева по видѣ́нію, є́же ви́дѣхъ на по́ли.
καὶ ἰδού, ἦν ἐκεῖ δόξα Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραὴλ κατὰ τὴν ὅρασιν, ἣν εἶδον ἐν τῷ πεδίῳ.
5
5
И рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, воззри́ очи́ма твои́ма на сѣ́веръ. И воззрѣ́хъ очи́ма мои́ма на сѣ́веръ, и се́, от сѣ́вера ко врато́мъ зря́щымъ на восто́къ тре́бника, идѣ́же о́бразъ рве́нія сего́ во вхо́дѣ.
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἀνάβλεψον τοῖς ὀφθαλμοῖς σου πρὸς βορρᾶν· καὶ ἀνέβλεψα τοῖς ὀφθαλμοῖς μου πρὸς βορρᾶν, καὶ ἰδοὺ ἀπὸ βορρᾶ ἐπὶ τὴν πύλην τὴν πρὸς ἀνατολάς.
6
6
И рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, ви́дѣлъ ли єси́, что́ сі́и творя́тъ? беззако́нія вели́ка до́мъ Ізра́илевъ твори́тъ здѣ́, є́же удаля́тися от святы́нь мои́хъ: є́же обрати́вся у́зриши бо́лшая беззако́нія.
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἑώρακας τί οὗτοι ποιοῦσιν; ἀνομίας μεγάλας ποιοῦσιν ὧδε τοῦ ἀπέχεσθαι ἀπὸ τῶν ἁγίων μου, καὶ ἔτι ὄψει ἀνομίας μείζονας.
7
7
И введе́ мя ко предвра́тію двора́, и ви́дѣхъ, и се́, сква́жня єди́на въ стѣнѣ́.
καὶ εἰσήγαγέ με ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς αὐλῆς
8
8
И рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, раскопа́й стѣ́ну. И раскопа́хъ, и се́, две́рь єди́на.
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ὄρυξον· καὶ ὤρυξα, καὶ ἰδοὺ θύρα μία.
9
9
И рече́ ко мнѣ́: вни́ди и ви́ждь беззако́нія зла́я, я́же творя́тъ сі́и здѣ́.
καὶ εἶπε πρός με· εἴσελθε καὶ ἰδὲ τάς ἀνομίας, ἃς οὗτοι ποιοῦσιν ὧδε.
10
10
И внидо́хъ и ви́дѣхъ, и се́, вся́коє подо́біє га́да и скота́, су́єтная гнуше́нія и вся́цыи кумі́ры до́му Ізра́илева напи́сани бы́ша на стѣнѣ́ всю́ду о́коло.
καὶ εἰσῆλθον καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ μάταια βδελύγματα καὶ πάντα τὰ εἴδωλα οἴκου ᾿Ισραὴλ διαγεγραμμένα ἐπ᾿ αὐτοῦ κύκλῳ,
11
11
И се́дмьдесятъ муже́й от старѣ́йшинъ до́му Ізра́илева, и Ієзо́ніа сы́нъ Сафа́новъ посредѣ́ и́хъ стоя́ше предъ лице́мъ и́хъ, и кі́йждо кади́лницу свою́ имѣ́яше въ руцѣ́ своє́й, и ды́мъ кади́ла восхожда́ше.
καὶ ἑβδομήκοντα ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσβυτέρων οἴκου ᾿Ισραήλ, καὶ ᾿Ιεζονίας ὁ τοῦ Σαφὰν ἐν μέσῳ αὐτῶν εἱστήκει πρὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ ἕκαστος θυμιατήριον αὐτοῦ εἶχεν ἐν τῇ χειρί, καὶ ἡ ἀτμὶς τοῦ θυμιάματος ἀνέβαινε.
12
12
И рече́ ко мнѣ́: ви́дѣлъ ли єси́, сы́не человѣ́чь, я́же ста́рцы до́му Ізра́илева творя́тъ здѣ́, кі́йждо и́хъ на ло́жи та́йнѣмъ своє́мъ, зане́ рѣ́ша: не ви́дитъ Госпо́дь, оста́вилъ Госпо́дь зе́млю.
καὶ εἶπε πρός με· ἑώρακας, υἱὲ ἀνθρώπου, ἃ οἱ πρεσβύτεροι οἴκου ᾿Ισραὴλ ποιοῦσιν, ἕκαστος αὐτῶν ἐν τῷ κοιτῶνι τῷ κρυπτῷ αὐτῶν; διότι εἶπαν· οὐχ ὁρᾷ ὁ Κύριος, ἐγκαταλέλοιπε Κύριος τὴν γῆν.
13
13
И рече́ ко мнѣ́: єще́ обрати́ся, и у́зриши беззако́нія бо́лшая, я́же сі́и творя́тъ.
καὶ εἶπε πρός με· ἔτι ὄψει ἀνομίας μείζονας, ἃς οὗτοι ποιοῦσι.
14
14
И введе́ мя въ преддве́ріє вра́тъ до́му Госпо́дня зря́щихъ на сѣ́веръ: и се́, та́мо жены́ сѣдя́щыя пла́чущяся о Ѳамму́зѣ.
καὶ εἰσήγαγέ με ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης οἴκου Κυρίου τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ γυναῖκες καθήμεναι θρηνοῦσαι τὸν Θαμμούζ,
15
15
И рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, ви́дѣлъ єси́, и єще́ у́зриши ме́рзости и́хъ бо́лшыя си́хъ.
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἑώρακας; καὶ ἔτι ὄψει ἐπιτηδεύματα μείζονα τούτων.
16
16
И введе́ мя во дво́ръ до́му Госпо́дня вну́тренній, и въ преддве́ріє хра́ма Госпо́дня, между́ Єла́момъ и между́ же́ртвенникомъ, я́ко два́десять и пя́ть муже́й, за́дняя своя́ да́вшихъ ко хра́му Госпо́дню, и ли́ца и́хъ пря́мо къ восто́ку: и сі́и покланя́ются на восто́къ со́лнцу.
καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν οἴκου Κυρίου τὴν ἐσωτέραν, καὶ ἰδοὺ ἐπὶ τῶν προθύρων τοῦ ναοῦ Κυρίου ἀναμέσον τῶν αἰλὰμ καὶ ἀναμέσον τοῦ θυσιαστηρίου ὡς εἴκοσι ἄνδρες, τὰ ὀπίσθια αὐτῶν πρὸς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ἀπέναντι, καὶ οὗτοι προσκυνοῦσι τῷ ἡλίῳ·
17
17
И рече́ ко мнѣ́: ви́дѣлъ єси́, сы́не человѣ́чь, єда́ ма́ло до́му Іу́дину, є́же твори́ти беззако́нія, я́же сотвори́ша здѣ́? поне́же напо́лниша зе́млю беззако́нія, и обрати́шася разгнѣ́вати мя́: и се́, сі́и простира́ютъ ло́зу а́ки руга́ющеся мнѣ́:
καὶ εἶπε πρός με· ἑώρακας, υἱὲ ἀνθρώπου; μὴ μικρὰ τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα τοῦ ποιεῖν τὰς ἀνομίας, ἃς πεποιήκασιν ὧδε; διότι ἔπλησαν τὴν γῆν ἀνομίας, καὶ ἰδοὺ αὐτοὶ ὡς μυκτηρίζοντες.
18
18
и а́зъ сотворю́ и́мъ съ я́ростію: не пощади́тъ о́ко моє́, и не поми́лую: и воззову́тъ во у́шы мои́ гла́сомъ вели́кимъ, и не услы́шу и́хъ.
καὶ ἐγὼ ποιήσω αὐτοῖς μετὰ θυμοῦ· οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός μου, οὐδὲ μὴ ἐλεήσω.
Глава 9
Κεφάλαιο 9
1
1
И возопи́ во у́шы мои́ гла́сомъ вели́кимъ, глаго́ля: прибли́жися отмще́ніє гра́да: и кі́йждо имѣ́яше сосу́ды истребле́нія въ руцѣ́ своє́й.
ΚΑΙ ἀνέκραγεν εἰς τὰ ὦτά μου φωνῇ μεγάλῃ λέγων· ἤγγικεν ἡ ἐκδίκησις τῆς πόλεως· καὶ ἕκαστος εἶχε τὰ σκεύη τῆς ἐξολοθρεύσεως ἐν χειρὶ αὐτοῦ.
2
2
И се́, ше́сть муже́й идо́ша от пути́ вра́тъ высо́кихъ зря́щихъ на сѣ́веръ, и коєму́ждо сѣки́ра [погубле́нія] въ руцѣ́ єго́: и му́жъ єди́нъ посредѣ́ и́хъ облече́нъ въ поди́ръ, и по́ясъ от сапфі́ра о чре́слѣхъ єго́: и внидо́ша и ста́ша бли́зъ же́ртвенника мѣ́дянаго.
καὶ ἰδοὺ ἓξ ἄνδρες ἤρχοντο ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης τῆς ὑψηλῆς τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν, καὶ ἑκάστου πέλυξ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ· καὶ εἷς ἀνὴρ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐνδεδυκὼς ποδήρη, καὶ ζώνη σαπφείρου ἐπὶ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ· καὶ εἰσήλθοσαν καὶ ἔστησαν ἐχόμενοι τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ χαλκοῦ.
3
3
И сла́ва Бо́га Ізра́илева взы́де от херуві́мовъ су́щая на ни́хъ въ непокрове́нноє до́му: и призва́ му́жа оболче́на въ поди́ръ, и́же имѣ́яше на чре́слѣхъ свои́хъ по́ясъ.
καὶ δόξα Θεοῦ τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀνέβη ἀπὸ τῶν Χερουβὶμ ἡ οὖσα ἐπ᾿ αὐτῶν εἰς τὸ αἴθριον τοῦ οἴκου. καὶ ἐκάλεσε τὸν ἄνδρα τὸν ἐνδεδυκότα τὸν ποδήρη, ὃς εἶχεν ἐπί τῆς ὀσφύος αὐτοῦ τὴν ζώνην,
4
4
И рече́ Госпо́дь къ нему́: пройди́ средѣ́ гра́да Ієрусали́ма и да́ждь зна́менія на ли́ца муже́й стеня́щихъ и болѣ́знующихъ о всѣ́хъ беззако́ніихъ быва́ющихъ средѣ́ и́хъ.
καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· δίελθε μέσην τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ δὸς τὸ σημεῖον ἐπὶ τὰ μέτωπα τῶν ἀνδρῶν τῶν καταστεναζόντων καὶ τῶν κατωδυνωμένων ἐπὶ πάσαις ταῖς ἀνομίαις ταῖς γινομέναις ἐν μέσῳ αὐτῆς.
5
5
И си́мъ рече́, слы́шащу мнѣ́: иди́те во гра́дъ вслѣ́дъ єго́, изсѣцы́те и не пощади́те очи́ма ва́шима и не поми́луйте:
καὶ τούτοις εἶπεν ἀκούοντός μου· πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ εἰς τὴν πόλιν καὶ κόπτετε καὶ μὴ φείδεσθε τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑμῶν καὶ μὴ ἐλεήσητε·
6
6
ста́рца и ю́ношу и дѣ́ву, и младе́нцы и жены́ избі́йте въ потребле́ніє: а ко всѣ́мъ, на ни́хже є́сть зна́меніє, не прикаса́йтеся: от освяще́нныхъ мои́хъ начни́те. И нача́ша от муже́й ста́рыхъ, и́же бѣ́ша вну́трь въ дому́.
πρεσβύτερον καὶ νεανίσκον καὶ παρθένον καὶ νήπια καὶ γυναῖκας ἀποκτείνατε εἰς ἐξάλειψιν, ἐπὶ δὲ πάντας, ἐφ᾿ οὕς ἐστι τὸ σημεῖον, μὴ ἐγγίσητε· καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου ἄρξασθε. καὶ ἤρξαντο ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν τῶν πρεσβυτέρων, οἳ ἦσαν ἔσω ἐν τῷ οἴκῳ.
7
7
И рече́ къ ни́мъ: оскверни́те до́мъ, и напо́лните пути́ мертвеце́въ исходя́ще, и изсѣцы́те [су́щихъ во гра́дѣ].
καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· μιάνατε τὸν οἶκον καὶ πλήσατε τὰς ὁδοὺς νεκρῶν ἐκπορευόμενοι καὶ κόπτετε.
8
8
И бы́сть внегда́ сѣча́ху и́хъ, оста́хъ а́зъ и падо́хъ ни́цъ, и возопи́хъ и рѣ́хъ: го́ре, [го́ре,] о, лю́тѣ мнѣ́, Адонаю́ Го́споди! єда́ потребля́єши ты́ оста́нки Ізра́илевы, єгда́ разлива́єши я́рость твою́ на Ієрусали́мъ?
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κόπτειν αὐτοὺς καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἀνεβόησα καὶ εἶπα· οἴμοι Κύριε, ἐξαλείφεις σὺ τοὺς καταλοίπους τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ἐκχέαι σε τὸν θυμόν σου ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ;
9
9
И рече́ ко мнѣ́: непра́вда до́му Ізра́илева и Іу́дина возвели́чися зѣло́ зѣло́, я́ко напо́лнися земля́ люді́й мно́гихъ, и гра́дъ напо́лнися непра́вдъ и нечисто́тъ, я́ко рѣ́ша: оста́вилъ є́сть Госпо́дь зе́млю и не ви́дитъ Госпо́дь.
καὶ εἶπε πρός με· ἀδικία τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα μεμεγάλυνται σφόδρα σφόδρα, ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ λαῶν πολλῶν, καὶ ἡ πόλις ἐπλήσθη ἀδικίας καὶ ἀκαθαρσίας· ὅτι εἶπαν· ἐγκαταλέλοιπε Κύριος τὴν γῆν, οὐκ ἐφορᾷ ὁ Κύριος.
10
10
И а́зъ є́смь, и не пощади́тъ о́ко моє́, ни поми́лую, пути́ и́хъ на главы́ и́хъ да́хъ.
καὶ οὐ φείσεταί μου ὁ ὀφθαλμός, οὐδὲ μὴ ἐλεήσω· τὰς ὁδοὺς αὐτῶν εἰς κεφαλὰς αὐτῶν δέδωκα.
11
11
И се́, му́жъ, оболче́ный въ поди́ръ и препоя́санъ по́ясомъ о чре́слѣхъ свои́хъ, отвѣщава́ше, глаго́ля: сотвори́хъ, я́коже заповѣ́далъ ми́ єси́.
καὶ ἰδοὺ ὁ ἀνὴρ ὁ ἐνδεδυκὼς τὸν ποδήρη καὶ ἐζωσμένος τῇ ζώνῃ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἀπεκρίνατο λέγων· πεποίηκα καθὼς ἐνετείλω μοι.
Глава 10
Κεφάλαιο 10
1
1
И ви́дѣхъ, и се́, верху́ тве́рди су́щія надъ главо́ю херуві́мовъ, я́ко ка́мень сапфі́ровый, подо́біє престо́ла на ни́хъ.
ΚΑΙ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἐπάνω τοῦ στερεώματος τοῦ ὑπὲρ κεφαλῆς τῶν Χερουβὶμ ὡς λίθος σαπφείρου ὁμοίωμα θρόνου ἐπ᾿ αὐτῶν.
2
2
И рече́ къ му́жу облече́ному во у́тварь: вни́ди средѣ́ коле́съ, я́же подъ херуві́мами, и напо́лни го́рсти твоя́ у́глія о́гненнаго от среды́ херуві́мовъ и разсы́пли на гра́дъ. И вни́де предо мно́ю:
καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν ἐνδεδυκότα τὴν στολήν· εἴσελθε εἰς τὸ μέσον τῶν τροχῶν τῶν ὑποκάτω τῶν Χερουβὶμ καὶ πλῆσον τὰς δράκας σου ἀνθράκων πυρὸς ἐκ μέσου τῶν Χερουβὶμ καὶ διασκόρπισον ἐπὶ τὴν πόλιν· καὶ εἰσῆλθεν ἐνώπιον ἐμοῦ.
3
3
херуві́ми же стоя́ху одесну́ю до́му, внегда́ вхожда́ше му́жъ, и о́блакъ напо́лни дво́ръ вну́тренній.
καὶ τὰ Χερουβὶμ εἰστήκει ἐκ δεξιῶν τοῦ οἴκου ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι τὸν ἄνδρα, καὶ ἡ νεφέλη ἔπλησε τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν.
4
4
И воздви́жеся сла́ва Госпо́дня от херуві́мовъ въ непокрове́ніє до́му, и напо́лни до́мъ о́блакъ, и дво́ръ напо́лнися сія́нія сла́вы Госпо́дни:
καὶ ἀπῇρεν ἡ δόξα Κυρίου ἀπὸ τῶν Χερουβὶμ εἰς τὸ αἴθριον τοῦ οἴκου, καὶ ἔπλησε τὸν οἶκον ἡ νεφέλη, καὶ ἡ αὐλὴ ἐπλήσθη τοῦ φέγγους τῆς δόξης Κυρίου·
5
5
и гла́съ кри́лъ херуві́мскихъ слы́шашеся да́же до внѣ́шняго двора́, я́коже гла́съ Бо́га саддаі́ глаго́лющаго.
καὶ φωνὴ τῶν πτερύγων τῶν Χερουβὶμ ἠκούετο ἕως τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας ὡς φωνὴ Θεοῦ Σαδδαΐ λαλοῦντος.
6
6
И бы́сть внегда́ заповѣ́даше му́жу облече́ному во у́тварь святу́ю, глаго́ля: возми́ о́гнь от среды́ коле́съ, и́же средѣ́ херуві́мовъ. И вни́де и ста́ бли́зъ коле́съ.
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐντέλλεσθαι αὐτὸν τῷ ἀνδρὶ τῷ ἐνδεδυκότι τὴν στολὴν τὴν ἁγίαν λέγων· λαβὲ πῦρ ἐκ μέσου τῶν τροχῶν ἐκ μέσου τῶν Χερουβίμ, καὶ εἰσῆλθε καὶ ἔστη ἐχόμενος τῶν τροχῶν,
7
7
И простре́ херуві́мъ ру́ку свою́ въ среди́ну огня́ су́щаго средѣ́ херуві́мовъ, и взя́ и вдаде́ въ ру́цѣ оболче́ному во у́тварь святу́ю, и взя́ и изы́де.
καὶ ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς μέσον τοῦ πυρὸς τοῦ ὄντος ἐν μέσῳ τῶν Χερουβὶμ καὶ ἔλαβε καὶ ἔδωκεν εἰς τὰς χεῖρας τοῦ ἐνδεδυκότος τὴν στολὴν τὴν ἁγίαν, καὶ ἔλαβε καὶ ἐξῆλθε.
8
8
И ви́дѣхъ херуві́мы, и се́, подо́біє ру́къ человѣ́чихъ подъ кри́лы и́хъ.
καὶ εἶδον τὰ Χερουβὶμ ὁμοίωμα χειρῶν ἀνθρώπων ὑποκάτωθεν τῶν πτερύγων αὐτῶν.
9
9
И ви́дѣхъ, и се́, четы́ри коле́са стоя́ху держа́щеся херуві́мовъ: ко́ло єди́но держа́шеся єди́наго херуві́ма, и ко́ло єди́но держа́шеся друга́го херуві́ма: взо́ръ же коле́съ я́коже взо́ръ ка́менія Анѳра́кса:
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τροχοὶ τέσσαρες εἱστήκεισαν ἐχόμενοι τῶν Χερουβίμ, τροχὸς εἷς ἐχόμενος Χερουβὶμ ἑνός, καὶ ἡ ὄψις τῶν τροχῶν ὡς ὄψις λίθου ἄνθρακος.
10
10
и взо́ръ и́хъ подо́біє єди́но четы́ремъ, а́кибы бы́ло ко́ло въ колеси́:
καὶ ἡ ὄψις αὐτῶν ὁμοίωμα ἓν τοῖς τέσσαρσιν, ὃν τρόπον ὅταν ᾖ τροχὸς ἐν μέσῳ τροχοῦ.
11
11
внегда́ идя́ху, на четы́ри ча́сти и́хъ идя́ху, и не обраща́хуся внегда́ идя́ху: я́ко, на не́же мѣ́сто а́ще зря́ше нача́ло єди́но, идя́ху [вслѣ́дъ єго́], и не обраща́хуся, внегда́ ити́ и́мъ.
ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὰ εἰς τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῶν ἐπορεύοντο, οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτά· ὅτι εἰς ὃν ἂν τόπον ἐπέβλεψεν ἡ ἀρχὴ ἡ μία, ἐπορεύοντο καὶ οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτά.
12
12
Вся́ же тѣлеса́ и́хъ и хребты́ и́хъ, и ру́цѣ и́хъ и кри́ла и́хъ и коле́са по́лна оче́съ о́крестъ четы́рехъ коле́съ.
καὶ οἱ νῶτοι αὐτῶν καὶ αἱ χεῖρες αὐτῶν καὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν καὶ οἱ τροχοὶ πλήρεις ὀφθαλμῶν κυκλόθεν τοῖς τέσσαρσι τροχοῖς αὐτῶν·
13
13
Коле́самъ же си́мъ воззва́ся ге́лгель, слы́шащу мнѣ́.
τοῖς δὲ τροχοῖς τούτοις ἐπεκλήθη Γελγὲλ ἀκούοντός μου· [
14
14
Четы́ри же ли́ца коєму́ждо и́хъ: єди́ному лице́ херуві́мле, лице́ же друго́му лице́ человѣ́чо, тре́тіє же лице́ льво́во и четве́ртоє лице́ о́рлеє.
καὶ τέσσαρα πρόσωπα τῷ ἑνί, τὸ πρόσωπον τοῦ ἑνὸς πρόσωπον τοῦ Χερούβ, καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ δευτέρου πρόσωπον ἀνθρώπου καὶ τὸ τρίτον πρόσωπον λέοντος καὶ τὸ τέταρτον πρόσωπον ἀετοῦ].
15
15
И взя́шася херуві́ми: сіє́ є́сть живо́тноє, є́же ви́дѣхъ на рѣцѣ́ Хова́ръ.
καὶ ᾖραν τὰ Χερουβίμ. τοῦτο τὸ ζῷον, ὃ εἶδον ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ.
16
16
И єгда́ идя́ху херуві́ми, идя́ху и коле́са и́хъ, и сі́и держа́хуся и́хъ: и внегда́ воздвиза́ху херуві́ми кри́ла своя́, є́же возвы́ситися от земли́, не обраща́хуся коле́са и́хъ, и та́ держа́хуся и́хъ:
καὶ ἐν τῷ πορεύεσθαι τὰ Χερουβὶμ ἐπορεύοντο οἱ τροχοί, καὶ οὗτοι ἐχόμενοι αὐτῶν· καὶ ἐν τῷ ἐξαίρειν τὰ Χερουβὶμ τὰς πτέρυγας αὐτῶν τοῦ μετεωρίζεσθαι ἀπὸ τῆς γῆς οὐκ ἐπέστρεφον οἱ τροχοὶ αὐτῶν.
17
17
єгда́ стоя́ху ті́и, стоя́ху и они́, и внегда́ возвыша́хуся ті́и, возвыша́хуся и они́ съ ни́ми: зане́ ду́хъ жи́зни бѣ́ въ ни́хъ.
ἐν τῷ ἑστάναι αὐτὰ εἱστήκεισαν, καὶ ἐν τῷ μετεωρίζεσθαι αὐτὰ ἐμετεωρίζοντο μετ᾿ αὐτῶν, διότι πνεῦμα ζωῆς ἐν αὐτοῖς ἦν.
18
18
И изы́де сла́ва Госпо́дня от непокрове́нія до́му и взы́де на херуві́мы.
καὶ ἐξῆλθε δόξα Κυρίου ἀπὸ τοῦ οἴκου καὶ ἐπέβη ἐπὶ τὰ Χερουβίμ,
19
19
И воздвиго́ша херуві́ми кри́ла своя́ и возвы́сишася от земли́ предо мно́ю: єгда́ изыдо́ша ті́и, и коле́са держа́хуся и́хъ: и ста́ша надъ преддве́ріємъ вра́тъ до́му Госпо́дня, я́же проти́ву восто́ку, и сла́ва Го́спода Бо́га Ізра́илева бѣ́ надъ ни́ми свы́ше.
καὶ ἀνέλαβον τὰ Χερουβὶμ τὰς πτέρυγας αὐτῶν καὶ ἐμετεωρίσθησαν ἀπὸ τῆς γῆς ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν τῷ ἐξελθεῖν αὐτά, καὶ οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν. καὶ ἔστησαν ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης οἴκου Κυρίου τῆς ἀπέναντι, καὶ δόξα Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἦν ἐπ᾿ αὐτῶν ὑπεράνω.
20
20
Сіє́ живо́тноє є́сть, є́же ви́дѣхъ подъ Бо́гомъ Ізра́илевымъ на рѣцѣ́ Хова́ръ, и позна́хъ, я́ко херуві́ми су́ть.
τοῦτο τὸ ζῷόν ἐστιν, ὃ εἶδον ὑποκάτω Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπί τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ ἔγνων ὅτι Χερουβίμ ἐστι.
21
21
Четы́ри ли́ца єди́ному, и четы́ри кри́ла єди́ному, и подо́біє ру́къ человѣ́чихъ подъ кри́лы и́хъ.
τέσσαρα πρόσωπα τῷ ἑνί, καὶ ὀκτὼ πτέρυγες τῷ ἑνί, καὶ ὁμοίωμα χειρῶν ἀνθρώπου ὑποκάτωθεν τῶν πτερύγων αὐτῶν.
22
22
И подо́біє ли́цъ и́хъ: сія́ ли́ца су́ть, я́же ви́дѣхъ подъ сла́вою Бо́га Ізра́илева при рѣцѣ́ Хова́ръ воззрѣ́ніє и́хъ: и сія́ ко́ждо пря́мо лицу́ своєму́ идя́ху.
καὶ ὁμοίωσις τῶν προσώπων αὐτῶν, ταῦτα τὰ πρόσωπά ἐστιν ἃ εἶδον ὑποκάτω τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ αὐτὰ ἕκαστον κατὰ πρόσωπον αὐτῶν ἐπορεύοντο.
Глава 11
Κεφάλαιο 11
1
1
И воздви́же мя́ ду́хъ и возведе́ мя́ ко врато́мъ до́му Госпо́дня, я́же пря́мо зря́тъ на восто́къ: и се́, предъ преддве́ріємъ вра́тъ я́ко два́десять и пя́ть муже́й: и ви́дѣхъ средѣ́ и́хъ Ієхоні́ю сы́на Іазе́рова и Фалті́ю ване́ова, старѣ́йшины людскі́я.
ΚΑΙ ἀνέλαβέ με πνεῦμα καὶ ἤγαγέ με ἐπὶ τὴν πύλην τοῦ οἴκου Κυρίου τὴν κατέναντι τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολάς· καὶ ἰδοὺ ἐπὶ τῶν προθύρων τῆς πύλης ὡς εἴκοσι καὶ πέντε ἄνδρες, καὶ εἶδον ἐν μέσῳ αὐτῶν τὸν ᾿Ιεζονίαν τὸν τοῦ ῎Εζερ καὶ Φαλτίαν τὸν τοῦ Βαναίου, τοὺς ἀφηγουμένους τοῦ λαοῦ.
2
2
И рече́ Госпо́дь ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, сі́и му́жіє помышля́ющіи су́єтная и совѣ́тъ творя́щіи лука́въ во гра́дѣ се́мъ,
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, οὗτοι οἱ ἄνδρες οἱ λογιζόμενοι μάταια καὶ βουλευόμενοι βουλὴν πονηρὰν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ,
3
3
глаго́лющіи: не въ но́вѣ ли согради́шася до́мове? се́й є́сть коно́бъ, мы́ же мяса́.
οἱ λέγοντες· οὐχὶ προσφάτως ᾠκοδόμηνται αἱ οἰκίαι; αὕτη ἐστὶν ὁ λέβης, ἡμεῖς δέ τὰ κρέα.
4
4
Сего́ ра́ди прорцы́ на ня́, прорцы́, сы́не человѣ́чь.
διὰ τοῦτο προφήτευσον ἐπ᾿ αὐτούς, προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου.
5
5
И нападе́ на мя́ Ду́хъ Госпо́день и рече́ ко мнѣ́: глаго́ли, сія́ глаго́летъ Госпо́дь: та́ко реко́сте, до́ме Ізра́илевъ, и умышле́нія ду́ха ва́шего а́зъ вѣ́мъ:
καὶ ἔπεσεν ἐπ᾿ ἐμὲ πνεῦμα Κυρίου καὶ εἶπε πρός με· λέγε· τάδε λέγει Κύριος· οὕτως εἴπατε, οἶκος ᾿Ισραήλ, καὶ τὰ διαβούλια τοῦ πνεύματος ὑμῶν ἐγὼ ἐπίσταμαι.
6
6
умно́жисте мертвецы́ ва́шя во гра́дѣ се́мъ и напо́лнисте пути́ єго́ я́звенныхъ.
ἐπληθύνατε νεκροὺς ὑμῶν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ καὶ ἐνεπλήσατε τὰς ὁδοὺς αὐτῆς τραυματιῶν.
7
7
Того́ ра́ди та́ко глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: мертвецы́ ва́ши, я́же изби́сте средѣ́ єго́, ті́и су́ть мяса́, а се́й коно́бъ є́сть, и ва́съ изведу́ от среды́ єго́.
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· τοὺς νεκροὺς ὑμῶν, οὓς ἐπατάξατε ἐν μέσῳ αὐτῆς, οὗτοί εἰσι τὰ κρέα, αὐτὴ δὲ ὁ λέβης ἐστί, καὶ ὑμᾶς ἐξάξω ἐκ μέσου αὐτῆς.
8
8
Меча́ боите́ся, и ме́чь наведу́ на ва́съ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь:
ρομφαίαν φοβεῖσθε, καὶ ρομφαίαν ἐπάξω ἐφ᾿ ὑμᾶς, λέγει Κύριος·
9
9
и изведу́ ва́съ от среды́ єго́ и преда́мъ ва́съ въ ру́цѣ чужди́хъ и сотворю́ въ ва́съ су́дъ:
καὶ ἐξάξω ὑμᾶς ἐκ μέσου αὐτῆς καὶ παραδώσω ὑμᾶς εἰς χεῖρας ἀλλοτρίων καὶ ποιήσω ἐν ὑμῖν κρίματα.
10
10
мече́мъ паде́те, на гора́хъ Ізра́илевыхъ сужду́ ва́мъ, и увѣ́сте, я́ко а́зъ Госпо́дь:
ἐν ρομφαίᾳ πεσεῖσθε, ἐπὶ τῶν ὀρέων τοῦ ᾿Ισραὴλ κρινῶ ὑμᾶς· καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
11
11
то́й не бу́детъ ва́мъ въ коно́бъ, и вы́ не бу́дете посредѣ́ єго́ въ мяса́: на гора́хъ Ізра́илевыхъ сужду́ ва́мъ,
αὐτὴ ὑμῖν οὐκ ἔσται εἰς λέβητα, καὶ ὑμεῖς οὐ μὴ γένησθε ἐν μέσῳ αὐτῆς εἰς κρέα· ἐπὶ τῶν ὀρέων τοῦ ᾿Ισραὴλ κρινῶ ὑμᾶς,
12
12
и увѣ́сте, я́ко а́зъ Госпо́дь, я́ко по за́повѣдемъ мои́мъ не ходи́сте и судо́въ мои́хъ не сотвори́сте, но по обы́чаємъ язы́ковъ су́щихъ о́крестъ ва́съ сотвори́сте.
καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. -
13
13
И бы́сть внегда́ прорица́ти ми́, и Фалті́а сы́нъ ване́овъ у́мре: и падо́хъ ни́цъ и возопи́хъ гла́сомъ вели́кимъ, глаго́ля: го́ре мнѣ́, лю́тѣ мнѣ́, Адонаю́ Го́споди! на сконча́ніє ли твори́ши ты́ оста́нки Ізра́илевы?
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ προφητεύειν με καὶ Φαλτίας ὁ τοῦ Βαναίου ἀπέθανε, καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἀνεβόησα φωνῇ μεγάλῃ καὶ εἶπα· οἴμοι οἴμοι, Κύριε, εἰς συντέλειαν ποιεῖς σὺ τοὺς καταλοίπους τοῦ ᾿Ισραήλ;
14
14
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
15
15
сы́не человѣ́чь, бра́тія твоя́ и му́жіє плѣ́на твоєго́ и ве́сь до́мъ Ізра́илевъ сконча́ся, и́мже реко́ша живу́щіи во Ієрусали́мѣ: дале́че удали́теся от Го́спода, на́мъ дана́ є́сть земля́ въ наслѣ́діє.
υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ ἀδελφοί σου καὶ οἱ ἄνδρες τῆς αἰχμαλωσίας σου καὶ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραὴλ συντετέλεσται, οἷς εἶπαν αὐτοῖς οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλήμ· μακρὰν ἀπέχετε ἀπὸ τοῦ Κυρίου, ἡμῖν δέδοται ἡ γῆ εἰς κληρονομίαν.
16
16
Сего́ ра́ди реко́хъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: я́ко отри́ну я́ во язы́ки и разсѣ́ю я́ по все́й земли́, и бу́ду и́мъ во освяще́ніє ма́ло во страна́хъ, а́може вни́дутъ та́мо.
διὰ τοῦτον εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ὅτι ἀπώσομαι αὐτοὺς εἰς τὰ ἔθνη καὶ διασκορπιῶ αὐτοὺς εἰς πᾶσαν γῆν, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς ἁγίασμα μικρὸν ἐν ταῖς χώραις, οὗ ἐὰν εἰσέλθωσιν ἐκεῖ.
17
17
Сего́ ра́ди рцы́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: и пріиму́ я́ от язы́къ и соберу́ я́ от стра́нъ, идѣ́же разсѣ́яхъ я́ въ ни́хъ, и да́мъ и́мъ зе́млю Ізра́илеву:
διὰ τοῦτο εἶπόν· τάδε λέγει Κύριος· καὶ εἰσδέξομαι αὐτοὺς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ συνάξω αὐτοὺς ἐκ τῶν χωρῶν, οὗ διέσπειρα αὐτοὺς ἐν αὐταῖς, καὶ δώσω αὐτοῖς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ.
18
18
и вни́дутъ та́мо и отве́ргутъ вся́ ме́рзости єя́ и вся́ беззако́нія єя́ от нея́:
καὶ εἰσελεύσονται ἐκεῖ καὶ ἐξαροῦσι πάντα τὰ βδελύγματα αὐτῆς καὶ πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῆς ἐξ αὐτῆς.
19
19
и да́мъ и́мъ се́рдце и́но и ду́хъ но́въ да́мъ и́мъ, и исто́ргну ка́менноє се́рдце от пло́ти и́хъ и да́мъ и́мъ се́рдце пло́тяно,
καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν ἑτέραν καὶ πνεῦμα καινὸν δώσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐκσπάσω τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτῶν καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν σαρκίνην·
20
20
я́ко да въ за́повѣдехъ мои́хъ хо́дятъ и оправда́нія моя́ сохраня́тъ и сотворя́тъ я́: и бу́дутъ ми́ въ лю́ди, и а́зъ и́мъ бу́ду въ Бо́га.
ὅπως ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύωνται καὶ τὰ δικαιώματά μου φυλάσσωνται καὶ ποιῶσιν αὐτά· καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαὸν καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν.
21
21
А и́хже се́рдце по гну́сностемъ и́хъ и по беззако́ніємъ и́хъ хо́дитъ, пути́ тѣ́хъ на главы́ и́хъ положу́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ εἰς τὴν καρδίαν τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν καὶ τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν, ὡς ἡ καρδία αὐτῶν ἐπορεύετο, τὰς ὁδοὺς αὐτῶν εἰς τὰς κεφαλάς αὐτῶν δέδωκα, λέγει Κύριος. -
22
22
И воздвиго́ша херуві́ми кри́ла своя́, и коле́са держа́щаяся и́хъ: сла́ва же Бо́га Ізра́илева бѣ́ на ни́хъ свы́ше и́хъ.
Καὶ ἐξῇραν τὰ Χερουβὶμ τὰς πτέρυγας αὐτῶν, καὶ οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν, καὶ ἡ δόξα Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπ᾿ αὐτὰ ὑπεράνω αὐτῶν.
23
23
И взы́де сла́ва Госпо́дня от среды́ гра́да и ста́ на горѣ́, я́же бя́ше пря́мо гра́да на восто́къ.
καὶ ἀνέβη ἡ δόξα Κυρίου ἐκ μέσης τῆς πόλεως καὶ ἔστη ἐπὶ τοῦ ὄρους, ὃ ἦν ἀπέναντι τῆς πόλεως.
24
24
И ду́хъ взя́ мя́ и принесе́ мя́ на зе́млю Халде́йску въ плѣ́нники, въ видѣ́ніи, Ду́хомъ Бо́жіимъ.
καὶ ἀνέλαβέ με πνεῦμα καὶ ἤγαγέ με εἰς γῆς Χαλδαίων εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν ὁράσει ἐν πνεύματι Θεοῦ. καὶ ἀνέβην ἀπὸ τῆς ὁράσεως, ἧς εἶδον.
25
25
И взыдо́хъ от видѣ́нія, є́же ви́дѣхъ, и глаго́лахъ ко плѣ́нникомъ вся́ словеса́ Госпо́дня, я́же показа́ мнѣ́.
καὶ ἐλάλησα πρὸς τὴν αἰχμαλωσίαν πάντας τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, οὓς ἔδειξέ μοι.
Глава 12
Κεφάλαιο 12
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, посредѣ́ непра́вдъ и́хъ ты́ живе́ши, и́же о́чи и́мутъ ви́дѣти, и не ви́дятъ, и у́шы и́мутъ є́же слы́шати, и не слы́шатъ, зане́ до́мъ преогорчева́яй є́сть.
υἱὲ ἀνθρώπου, ἐν μέσῳ τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν σὺ κατοικεῖς, οἵ ἔχουσιν ὀφθαλμοὺς τοῦ βλέπειν καὶ οὐ βλέπουσι καὶ ὦτα ἔχουσι τοῦ ἀκούειν καὶ οὐκ ἀκούουσι, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
3
3
И ты́, сы́не человѣ́чь, сотвори́ себѣ́ сосу́ды плѣ́ннически, и плѣне́нъ бу́ди дне́мъ предъ ни́ми, и преселе́нъ бу́ди от мѣ́ста твоєго́ на мѣ́сто друго́є предъ ни́ми, я́ко да ви́дятъ, зане́ до́мъ прогнѣвля́яй є́сть.
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ποίησον σεαυτῷ σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας ἐνώπιον αὐτῶν καὶ αἰχμαλωτευθήσῃ ἐκ τοῦ τόπου σου εἰς ἕτερον τόπον ἐνώπιον αὐτῶν, ὅπως ἴδωσι, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
4
4
И да изнесе́ши сосу́ды твоя́, я́ко сосу́дъ плѣ́нническій, дне́мъ предъ очи́ма и́хъ: ты́ же изы́деши въ ве́черъ предъ ни́ми, я́коже исхо́дитъ плѣ́нникъ.
καὶ ἐξοίσεις τὰ σκεύη σου σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας κατ᾿ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ σὺ ἐξελεύσῃ ἑσπέρας ὡς ἐκπορεύεται αἰχμάλωτος·
5
5
Прокопа́й себѣ́ стѣ́ну, и да изы́деши сквозѣ́ ю́ предъ ни́ми.
ἐνώπιον αὐτῶν διόρυξον σεαυτῷ εἰς τὸν τοῖχον καὶ διεξελεύσῃ δι᾿ αὐτοῦ·
6
6
На ра́менѣхъ взя́тъ бу́деши и покрове́нъ изы́деши, лице́ твоє́ покры́єши, и да не ви́диши земли́, поне́же чу́до тя́ да́хъ до́му Ізра́илеву.
ἐνώπιον αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀναληφθήσῃ καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύσῃ, τὸ πρόσωπόν σου συγκαλύψεις καὶ οὐ μὴ ἴδῃς τὴν γῆν, διότι τέρας δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ.
7
7
И сотвори́хъ та́ко все́, єли́ко ми́ заповѣ́да Госпо́дь: и сосу́ды изнесо́хъ я́ко сосу́ды плѣ́нничы дне́мъ, и въ ве́черъ прокопа́хъ себѣ́ стѣ́ну руко́ю, и о́тай изыдо́хъ, и на ра́мена взя́тъ бы́хъ предъ ни́ми.
καὶ ἐποίησα οὕτως κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατό μοι, καὶ σκεύη ἐξήνεγκα ὡς σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας καὶ ἑσπέρας διώρυξα ἐμαυτῷ τὸν τοῖχον καὶ κεκρυμμένος ἐξῆλθον, ἐπ᾿ ὤμων ἀνελήφθην ἐνώπιον αὐτῶν. -
8
8
И бы́сть сло́во Госпо́дне зау́тра ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου τὸ πρωΐ πρός με λέγων·
9
9
сы́не человѣ́чь, не рѣ́ша ли къ тебѣ́ до́мъ Ізра́илевъ, до́мъ прогнѣвля́яй: что́ ты твори́ши?
υἱὲ ἀνθρώπου, οὐκ εἶπαν πρός σὲ ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, οἶκος ὁ παραπικραίνων· τί σὺ ποιεῖς;
10
10
Рцы́ къ ни́мъ: та́ко глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: ко кня́зю и старѣ́йшинамъ Ієрусали́млимъ, и всему́ до́му Ізра́илеву, и́же су́ть средѣ́ и́хъ,
εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὁ ἄρχων καὶ ὁ ἀφηγούμενος ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ παντὶ οἴκω ᾿Ισραήλ, οἵ εἰσιν ἐν μέσῳ αὐτῶν,
11
11
рцы́, я́ко а́зъ чудеса́ творю́, я́коже сотвори́хъ, си́це и́мъ бу́детъ: во преселе́ніи и во плѣне́ніи изы́дутъ.
εἰπόν, ὅτι ἐγὼ τέρατα ποιῶ ἐν μέσῳ αὐτῆς· ὃν τρόπον πεποίηκα, οὕτως ἔσται αὐτοῖς· ἐν μετοικεσίᾳ καὶ ἐν αἰχμαλωσίᾳ πορεύσονται,
12
12
И кня́зь средѣ́ и́хъ на ра́мена взя́тъ бу́детъ, и о́тай изы́детъ сквозѣ́ стѣ́ну, и прокопа́єтъ, є́же єму́ изы́ти сквозѣ́ ю́, лице́ своє́ покры́єтъ, да не ви́димь бу́детъ очесы́, и са́мъ земли́ не у́зритъ.
καὶ ὁ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀρθήσεται καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύσεται διὰ τοῦ τοίχου, καὶ διορύξει τοῦ ἐξελθεῖν αὐτὸν δι᾿ αὐτοῦ· τὸ πρόσωπον αὐτοῦ συγκαλύψει, ὅπως μὴ ὁραθῇ ὀφθαλμῷ, καὶ αὐτὸς τὴν γῆν οὐκ ὄψεται.
13
13
И простру́ мре́жу мою́ на́нь, и я́тъ бу́детъ во одержа́ніи моє́мъ, и введу́ єго́ въ Вавило́нъ въ зе́млю Халде́йску, и не у́зритъ єя́, и та́мо сконча́єтся.
καὶ ἐκπετάσω τὸ δίκτυόν μου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ συλληφθήσεται ἐν τῇ περιοχῇ μου, καὶ ἄξω αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα εἰς γῆν Χαλδαίων, καὶ αὐτὴν οὐκ ὄψεται καὶ ἐκεῖ τελευτήσει.
14
14
И вся́, и́же о́крестъ єго́, помо́щники єго́, и вся́ заступа́ющыя єго́ разсѣ́ю по всѣ́мъ вѣ́тромъ, и ме́чь излію́ вслѣ́дъ и́хъ:
καὶ πάντας τοὺς κύκλῳ αὐτοῦ τοὺς βοηθοὺς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἀντιλαμβανομένους αὐτοῦ διασπερῶ εἰς πάντα ἄνεμον καὶ ρομφαίαν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτῶν·
15
15
и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь, и єгда́ разсы́плю я́ во язы́ки и разсѣ́ю я́ по страна́мъ:
καὶ γνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ διασκορπίσαι με αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν ταῖς χώραις.
16
16
и оста́влю от ни́хъ му́жы въ число́ от меча́ и от гла́да и от сме́рти, я́ко да повѣ́дятъ вся́ беззако́нія и́хъ во язы́цѣхъ, а́може вни́дутъ: и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь.
καὶ ὑπολείψομαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρας ἀριθμῷ ἐκ ρομφαίας καὶ ἐκ λιμοῦ καὶ ἐκ θανάτου, ὅπως ἐκδιηγῶνται πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος. -
17
17
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
18
18
сы́не человѣ́чь, хлѣ́бъ тво́й съ болѣ́знію снѣ́си и во́ду твою́ со страда́ніємъ и ско́рбію испіє́ши.
υἱὲ ἀνθρώπου, τὸν ἄρτον σου μετὰ ὀδύνης φάγεσαι καὶ τὸ ὕδωρ σου μετὰ βασάνου καὶ θλίψεως πίεσαι
19
19
И рече́ши къ лю́демъ земли́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь живу́щымъ во Ієрусали́мѣ на земли́ Ізра́илевѣ: хлѣ́бы своя́ съ недоста́ткомъ снѣдя́тъ и во́ду свою́ съ па́губою испію́тъ: я́ко да поги́бнетъ земля́ со исполне́ніємъ свои́мъ, въ нече́стіи бо вси́ живу́щіи въ не́й.
καὶ ἐρεῖς πρὸς τὸν λαὸν τῆς γῆς· τάδε λέγει Κύριος τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλὴμ ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραήλ· τοὺς ἄρτους αὐτῶν μετὰ ἐνδείας φάγονται καὶ τὸ ὕδωρ αὐτῶν μετὰ ἀφανισμοῦ πίονται, ὅπως ἀφανισθῇ ἡ γῆ σὺν πληρώματι αὐτῆς, ἐν ἀσεβείᾳ γὰρ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ·
20
20
И гра́ди и́хъ населе́нніи опустѣ́ютъ, и земля́ и́хъ въ поги́бель бу́детъ, и увѣ́сте, я́ко а́зъ Госпо́дь.
καὶ αἱ πόλεις αὐτῶν αἱ κατοικούμεναι ἐξερημωθήσονται, καὶ ἡ γῆ εἰς ἀφανισμὸν ἔσται· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
21
21
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
22
22
сы́не человѣ́чь, ка́я при́тча сія́ ва́мъ на земли́ Ізра́илевѣ, глаго́лющымъ: до́лги дни́, поги́бе вся́коє видѣ́ніє?
υἱὲ ἀνθρώπου, τίς ἡ παραβολὴ ὑμῖν ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραὴλ λέγοντες· μακρὰν αἱ ἡμέραι, ἀπόλωλεν ὅρασις;
23
23
Сего́ ра́ди рцы́ къ ни́мъ: та́ко глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: отвращу́ при́тчу сію́, и пото́мъ не реку́тъ при́тчи тоя́ до́мъ Ізра́илевъ, я́ко рече́ши къ ни́мъ: прибли́жишася дні́є и сло́во вся́каго видѣ́нія.
διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἀποστρέψω τὴν παραβολὴν ταύτην, καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσι τὴν παραβολὴν ταύτην οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, ὅτι λαλήσεις πρὸς αὐτούς· ἠγγίκασιν αἱ ἡμέραι καὶ λόγος πάσης ὁράσεως·
24
24
Зане́ не бу́детъ ктому́ вся́коє видѣ́ніє ло́жноє, и волхву́яй уго́дная средѣ́ сыно́въ Ізра́илевыхъ.
ὅτι οὐκ ἔσται ἔτι πᾶσα ὅρασις ψευδὴς καὶ μαντευόμενος τὰ πρὸς χάριν ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ,
25
25
Я́ко а́зъ Госпо́дь возглаго́лю словеса́ моя́, возглаго́лю и сотворю́ и не продолжу́ ктому́: во дни́ ва́шя, до́ме прогнѣ́ваяй, реку́ сло́во и сотворю́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
διότι ἐγὼ Κύριος λαλήσω τοὺς λόγους μου, λαλήσω καὶ ποιήσω καὶ οὐ μὴ μηκύνω ἔτι· ὅτι ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, οἶκος ὁ παραπικραίνων, λαλήσω λόγον καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος. -
26
26
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
27
27
сы́не человѣ́чь, се́, до́мъ Ізра́илевъ преогорчева́яй глаго́люще глаго́лютъ: видѣ́ніє, є́же се́й ви́дитъ, на дни́ мно́ги, и на времена́ до́лга се́й прорица́єтъ.
υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ ὁ παραπικραίνων λέγοντες λέγουσιν· ἡ ὅρασις, ἣν οὗτος ὁρᾷ, εἰς ἡμέρας πολλάς, καὶ εἰς καιροὺς μακροὺς οὗτος προφητεύει.
28
28
Сего́ ра́ди рцы́ къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: не продолжа́тся ктому́ вся́ словеса́ моя́, я́же возглаго́лю: я́ко возглаго́лю сло́во и сотворю́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· οὐ μὴ μηκύνωσιν οὐκέτι πάντες οἱ λόγοι μου, οὓς ἂν λαλήσω· λαλήσω καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος.
Глава 13
Κεφάλαιο 13
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, прорцы́ на проро́ки Ізра́илевы прорица́ющыя и рече́ши проро́комъ прорица́ющымъ от се́рдца своєго́, и прорцы́ и рече́ши къ ни́мъ: слы́шите сло́во Госпо́дне,
υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τοὺς προφήτας τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ προφητεύσεις καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἀκούσατε λόγον Κυρίου.
3
3
сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: лю́тѣ прорица́ющымъ от се́рдца своєго́, ходя́щымъ вслѣ́дъ ду́ха своєго́, а отню́дъ не ви́дящымъ.
τάδε λέγει Κύριος· οὐαὶ τοῖς προφητεύουσιν ἀπὸ καρδίας αὐτῶν καὶ τὸ καθόλου μὴ βλέπουσιν.
4
4
Я́коже лиси́цы въ пусты́ни, [та́ко] проро́цы твои́ [бы́ша], Ізра́илю!
ὡς ἀλώπεκες ἐν ταῖς ἐρήμοις, οἱ προφῆταί σου ᾿Ισραήλ.
5
5
Не ста́ша на тве́рди и собра́ша стада́ къ до́му Ізра́илеву: не воста́ша глаго́лющіи въ де́нь Госпо́день,
οὐκ ἔστησαν ἐν στερεώματι καὶ συνήγαγον ποίμνια ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· οὐκ ἀνέστησαν οἱ λέγοντες· ἐν ἡμέρᾳ Κυρίου·
6
6
ви́дящіи ло́жная и волхву́ющіи су́єтная, глаго́люще, та́ко глаго́летъ Госпо́дь, Госпо́дь же не посла́ и́хъ, и нача́ша возставля́ти сло́во.
βλέποντες ψευδῆ, μαντευόμενοι μάταια, οἱ λέγοντες· λέγει Κύριος, καὶ Κύριος οὐκ ἀπέσταλκεν αὐτούς, καὶ ἤρξαντο τοῦ ἀναστῆσαι λόγον.
7
7
Не ло́жноє ли у́бо видѣ́ніє ви́дѣсте и волхвова́нія су́єтная реко́сте? глаго́лете, рече́ Госпо́дь: а́зъ же не глаго́лахъ.
οὐχὶ ὅρασιν ψευδῆ ἑωράκατε καὶ μαντείας ματαίας εἰρήκατε;
8
8
Сего́ ра́ди рцы́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же словеса́ ва́ша лжи́ва и волхвова́нія ва́ша су́єтна, того́ ра́ди, се́, а́зъ на вы́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь,
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν οἱ λόγοι ὑμῶν ψευδεῖς καὶ αἱ μαντεῖαι ὑμῶν μάταιαι, διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἐφ᾿ ὑμᾶς, λέγει Κύριος,
9
9
и простру́ ру́ку мою́ на проро́ки ви́дящыя лжу́ и провѣщава́ющыя су́єтная: въ наказа́ніи люді́й мои́хъ не бу́дутъ, и въ писа́ніи до́му Ізра́илева не впи́шутся, и въ зе́млю Ізра́илеву не вни́дутъ, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς προφήτας τοὺς ὁρῶντας ψευδῆ καὶ τοὺς ἀποφθεγγομένους μάταια· ἐν παιδείᾳ τοῦ λαοῦ μου οὐκ ἔσονται, οὐδὲ ἐν γραφῇ οἴκου ᾿Ισραὴλ οὐ γραφήσονται καὶ εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐκ εἰσελεύσονται· καὶ γνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος·
10
10
Поне́же прельсти́ша люді́й мои́хъ, глаго́люще: ми́ръ, ми́ръ: и не бя́ше ми́ра: и се́й согражда́єтъ стѣ́ну, а они́ помазу́ютъ ю́, паде́тся.
ἀνθ᾿ ὧν ἐπλάνησαν τὸν λαόν μου λέγοντες· εἰρήνη εἰρήνη, καὶ οὐκ ἔστιν εἰρήνη, καὶ οὗτος οἰκοδομεῖ τοῖχον, καὶ αὐτοὶ ἀλείφουσιν αὐτόν, εἰ πεσεῖται,
11
11
Глаго́ли къ помазу́ющымъ ю́: паде́тся, и бу́детъ ту́ча потопля́ющая, и да́мъ ка́меніє стрѣ́льноє въ сву́зы и́хъ, и паду́тся, и вѣ́тръ воздви́жущь разме́щетъ, и разся́дется.
εἰπὸν πρὸς τοὺς ἀλείφοντας· πεσεῖται, καὶ ἔσται ὑετὸς κατακλύζων, καὶ δώσω λίθους πετροβόλους εἰς τοὺς ἐνδέσμους αὐτῶν, καὶ πεσοῦνται, καὶ πνεῦμα ἐξαῖρον, καὶ ραγήσεται.
12
12
И се́, паде́ся стѣна́, и не реку́тъ ли къ ва́мъ: гдѣ́ є́сть пома́заніє ва́ше, и́мже пома́засте?
καὶ ἰδοὺ πέπτωκεν ὁ τοῖχος, καὶ οὐκ ἐροῦσι πρὸς ὑμᾶς· ποῦ ἐστιν ἡ ἀλοιφὴ ὑμῶν, ἣν ἠλείψατε;
13
13
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: и наве́ргу бу́рю разоря́ющую со я́ростію, и ту́ча потопля́ющи гнѣ́вомъ мои́мъ бу́детъ, и ка́меніє стрѣ́льноє наведу́ я́ростію во сконча́ніє:
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· καὶ ρήξω πνοὴν ἐξαίρουσαν μετὰ θυμοῦ, καὶ ὑετὸς κατακλύζων ἐν ὀργῇ μου ἔσται, καὶ τοὺς λίθους τοὺς πετροβόλους ἐν θυμῷ ἐπάξω εἰς συντέλειαν
14
14
и раскопа́ю стѣ́ну, ю́же пома́засте, и паде́тся, и положу́ ю́ на земли́, и откры́ются основа́нія єя́, и паде́тся, и сконча́єтеся со обличе́ніємъ и позна́єте, я́ко а́зъ Госпо́дь:
καὶ κατασκάψω τὸν τοῖχον, ὃν ἠλείψατε, καὶ πεσεῖται· καὶ θήσω αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἀποκαλυφθήσεται τὰ θεμέλια αὐτοῦ, καὶ πεσεῖται, καὶ συντελεσθήσεσθε μετ᾿ ἐλέγχων· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
15
15
и сконча́ю я́рость мою́ на стѣнѣ́ и на помазу́ющихъ ю́, и паде́тъ. И реко́хъ къ ва́мъ: нѣ́сть стѣны́, ни помазу́ющихъ єя́,
καὶ συντελέσω τὸν θυμόν μου ἐπὶ τὸν τοῖχον καὶ ἐπὶ τοὺς ἀλείφοντας αὐτόν, καὶ πεσεῖται. καὶ εἶπα πρὸς ὑμᾶς· οὐκ ἔστιν ὁ τοῖχος οὐδὲ οἱ ἀλείφοντες αὐτὸν
16
16
проро́цы Ізра́илевы, прорица́ющіи на Ієрусали́мъ и ви́дящіи єму́ ми́ръ, и нѣ́сть ми́ра, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
προφῆται τοῦ ᾿Ισραὴλ οἱ προφητεύοντες ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἱ ὁρῶντες αὐτῇ εἰρήνην, καὶ οὐκ ἔστιν εἰρήνη, λέγει Κύριος. -
17
17
И ты́, сы́не человѣ́чь, утверди́ лице́ твоє́ на дще́ри люді́й твои́хъ, на прорица́ющыя от се́рдца своєго́, и прорцы́ на ни́хъ,
Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὰς θυγατέρας τοῦ λαοῦ σου τὰς προφητευούσας ἀπὸ καρδίας αὐτῶν καὶ προφήτευσον ἐπ᾿ αὐτὰς
18
18
и рече́ши: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: го́ре сшива́ющымъ возгла́війцы подъ вся́кій ла́коть руки́ и сотворя́ющымъ покрыва́ла надъ вся́кую главу́ вся́каго во́зраста, є́же разврати́ти ду́шы: ду́ши разврати́шася люді́й мои́хъ, и ду́шъ снабдѣва́ху:
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· οὐαὶ ταῖς συρραπτούσαις προσκεφάλαια ὑπὸ πάντα ἀγκῶνα χειρὸς καὶ ποιούσαις ἐπιβόλαια ἐπὶ πᾶσαν κεφαλὴν πάσης ἡλικίας τοῦ διαστρέφειν ψυχάς· αἱ ψυχαὶ διεστράφησαν τοῦ λαοῦ μου, καὶ ψυχὰς περιεποιοῦντο.
19
19
и осквернавля́ху мя́ у люді́й мои́хъ, го́рсти ра́ди ячме́не и ра́ди укру́ха хлѣ́ба, є́же изби́ти ду́шы, и́мже не подоба́ше умре́ти, и оживи́ти ду́шы, и́мже не подоба́ше жи́ти, провѣща́юще лю́демъ мои́мъ, послу́шающымъ лжи́выхъ провѣща́ній.
καὶ ἐβεβήλουν με πρὸς τὸν λαόν μου ἕνεκεν δρακὸς κριθῶν καὶ ἕνεκεν κλασμάτων ἄρτων τοῦ ἀποκτεῖναι ψυχάς, ἃς οὐκ ἔδει ἀποθανεῖν, καὶ τοῦ περιποιήσασθαι ψυχάς, ἃς οὐκ ἔδει ζῆσαι, ἐν τῷ ἀποφθέγγεσθαι ὑμᾶς λαῷ εἰσακούοντι μάταια ἀποφθέγματα.
20
20
Сего́ ра́ди сія́ глаго́летъ Госпо́дь: се́, а́зъ на возгла́вія ва́ша, и́миже вы́ развраща́єте ду́шы та́мо: и отто́ргну я́ от мы́шцей ва́шихъ, и послю́ ду́шы, я́же вы́ развраща́сте ду́шы и́хъ на разсы́паніє,
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ τὰ προσκεφάλαια ὑμῶν, ἐφ᾿ ἃ ὑμεῖς ἐκεῖ συστρέφετε ψυχάς, καὶ διαρρήξω αὐτὰ ἀπὸ τῶν βραχιόνων ὑμῶν καὶ ἐξαποστελῶ τὰς ψυχάς, ἃς ὑμεῖς ἐκστρέφετε τὰς ψυχὰς αὐτῶν, εἰς διασκορπισμόν·
21
21
и растерза́ю покрыва́ла ва́ша, и отиму́ лю́ди моя́ от руки́ ва́шея, и ктому́ не бу́дутъ въ рука́хъ ва́шихъ на развраще́ніє, и позна́єте, я́ко а́зъ Госпо́дь:
καὶ διαρρήξω τὰ ἐπιβόλαια ὑμῶν καὶ ρύσομαι τὸν λαόν μου ἐκ χειρὸς ὑμῶν, καὶ οὐκέτι ἔσονται ἐν χερσὶν ὑμῶν εἰς συστροφήν· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
22
22
поне́же развраща́сте се́рдце пра́веднаго непра́ведно, а́зъ же не развраща́хъ єго́, и укрѣпля́сте ру́цѣ беззако́ннику, є́же отню́дъ не обрати́тися єму́ от пути́ єго́ зла́го и жи́ву бы́ти єму́,
ἀνθ᾿ ὧν διεστρέφετε καρδίαν δικαίου ἀδίκως, καὶ ἐγὼ οὐ διέστρεφον αὐτόν, καὶ τοῦ κατισχῦσαι χεῖρας ἀνόμου τὸ καθόλου μὴ ἀποστρέψαι ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ζῆσαι αὐτόν,
23
23
сего́ ра́ди не у́зрите лжи́, и волхвова́нія ктому́ не и́мате волхвова́ти: и изба́влю лю́ди моя́ от ру́къ ва́шихъ, и увѣ́сте, я́ко а́зъ Госпо́дь.
διὰ τοῦτο ψευδῆ οὐ μὴ ἴδητε καὶ μαντείας οὐ μὴ μαντεύσησθε ἔτι, καὶ ρύσομαι τὸν λαόν μου ἐκ χειρὸς ὑμῶν· καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
Глава 14
Κεφάλαιο 14
1
1
И пріидо́ша ко мнѣ́ му́жіє от ста́рецъ Ізра́илевыхъ и сѣдо́ша предо мно́ю.
ΚΑΙ ἦλθον πρός με ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐκάθησαν πρὸ προσώπου μου.
2
2
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
καὶ ἐγένετο πρός με λόγος Κυρίου λέγων·
3
3
сы́не человѣ́чь, му́жіє сі́и положи́ша помышле́нія своя́ на сердца́хъ свои́хъ и муче́ніє непра́вдъ свои́хъ поста́виша предъ лице́мъ свои́мъ: а́ще отвѣща́яй отвѣща́ю и́мъ?
υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ ἄνδρες οὗτοι ἔθεντο τὰ διανοήματα αὐτῶν ἐπὶ τὰς καρδίας αὐτῶν καὶ τὴν κόλασιν τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν ἔθηκαν πρὸ προσώπου αὐτῶν· εἰ ἀποκρινόμενος ἀποκριθῶ αὐτοῖς;
4
4
Сего́ ра́ди глаго́ли къ ни́мъ и рече́ши и́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: человѣ́къ человѣ́къ от до́му Ізра́илева, и́же а́ще положи́тъ мы́сли своя́ въ се́рдцы своє́мъ и муче́ніє непра́вды своєя́ учини́тъ предъ лице́мъ свои́мъ и пріи́детъ ко проро́ку, а́зъ Госпо́дь отвѣща́ю єму́ о си́хъ, и́миже держи́тся мы́сль єго́:
διὰ τοῦτο λάλησον αὐτοῖς καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου ᾿Ισραήλ, ὃς ἂν θῇ τὰ διανοήματα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ καὶ τὴν κόλασιν τῆς ἀδικίας αὐτοῦ τάξῃ πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἔλθῃ πρὸς τὸν προφήτην, ἐγὼ Κύριος ἀποκριθήσομαι αὐτῷ ἐν οἷς ἐνέχεται ἡ διάνοια αὐτοῦ,
5
5
я́ко да уклоня́тъ до́мъ Ізра́илевъ сердца́мъ и́хъ удале́нымъ от мене́ помышле́ньми и́хъ.
ὅπως πλαγιάση τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ κατὰ τὰς καρδίας αὐτῶν τὰς ἀπηλλοτριωμένας ἀπ᾿ ἐμοῦ ἐν τοῖς ἐνθυμήμασιν αὐτῶν.
6
6
Сего́ ра́ди рцы́ до́му Ізра́илеву: сія́ глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: обрати́теся и отврати́теся от начина́ній ва́шихъ и от всѣ́хъ нече́стій ва́шихъ, и обрати́те ли́ца ва́ша ко мнѣ́:
διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἀπὸ τῶν ἐπιτηδευμάτων ὑμῶν καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν ὑμῶν καὶ ἐπιστρέψατε τὰ πρόσωπα ὑμῶν.
7
7
зане́ человѣ́къ человѣ́къ от до́му Ізра́илева и от прише́лцевъ прише́дшихъ ко Ізра́илеви, и́же а́ще удали́тся от мене́ и положи́тъ мы́сли своя́ на се́рдцы своє́мъ и муче́ніє непра́вды своєя́ учини́тъ предъ лице́мъ свои́мъ и пріи́детъ ко проро́ку є́же вопроси́ти єму́ мене́, а́зъ Госпо́дь отвѣща́ю єму́, въ не́мже держи́тся о́нъ,
διότι ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ ἐκ τῶν προσηλύτων τῶν προσηλυτευόντων ἐν τῷ ᾿Ισραήλ, ὃς ἂν ἀπαλλοτριωθῇ ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ θῆται τὰ ἐνθυμήματα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ καὶ τὴν κόλασιν τῆς ἀδικίας αὐτοῦ τάξῃ πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἔλθῃ πρὸς τὸν προφήτην τοῦ ἐπερωτῆσαι αὐτὸν ἐν ἐμοί, ἐγὼ Κύριος ἀποκριθήσομαι αὐτῷ ἐν ᾧ ἐνέχεται ἐν αὐτῷ.
8
8
и утвержу́ лице́ моє́ на человѣ́ка того́ и положу́ єго́ въ поги́бель и въ потребле́ніє и изве́ргу єго́ от среды́ люді́й мои́хъ, и увѣ́сте, я́ко а́зъ Госпо́дь.
καὶ στηριῶ τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ θήσομαι αὐτὸν εἰς ἔρημον καὶ εἰς ἀφανισμὸν καὶ ἐξαρῶ αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου, καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
9
9
И проро́къ а́ще прельсти́тся и рече́тъ сло́во, а́зъ Госпо́дь прельсти́хъ проро́ка того́, и простру́ ру́ку мою́ на́нь и потреблю́ єго́ от среды́ люді́й Ізра́илевыхъ.
καὶ ὁ προφήτης ἐὰν πλανηθῇ καὶ λαλήσῃ, ἐγὼ Κύριος πεπλάνηκα τὸν προφήτην ἐκεῖνον, καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ ἀφανιῶ αὐτόν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου ᾿Ισραήλ.
10
10
И пріи́мутъ непра́вду свою́ по непра́вдѣ вопроша́ющаго, и по непра́вдѣ та́кожде проро́ку бу́детъ,
καὶ λήψονται τὴν ἀδικίαν αὐτῶν κατὰ τὸ ἀδίκημα τοῦ ἐπερωτῶντος, καὶ κατὰ τὸ ἀδίκημα ὁμοίως τῷ προφήτῃ ἔσται,
11
11
я́ко да не прельща́єтся ктому́ до́мъ Ізра́илевъ от мене́, и да не оскверня́ются ктому́ во всѣ́хъ грѣсѣ́хъ свои́хъ, и бу́дутъ ми́ въ лю́ди, а́зъ же бу́ду и́мъ въ Бо́га, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
ὅπως μὴ πλανᾶται ἔτι ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἵνα μὴ μιαίνωνται ἔτι ἐν πᾶσι τοῖς παραπτώμασιν αὐτῶν· καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν, λέγει Κύριος.
12
12
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
13
13
сы́не человѣ́чь, земля́ а́ще согрѣши́тъ ми́, є́же па́стися грѣхо́мъ, простру́ ру́ку мою́ на ню́ и сотру́ утвержде́ніє хлѣ́бноє и пущу́ на ню́ гла́дъ и возму́ съ нея́ человѣ́ки и скоты́,
υἱὲ ἀνθρώπου, γῆ ἐὰν ἁμάρτῃ μοι τοῦ παραπεσεῖν παράπτωμα καὶ ἐκτενῶν τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ συντρίψω αὐτῆς στήριγμα ἄρτου καὶ ἐξαποστελῶ ἐπ᾿ αὐτὴν λιμὸν καὶ ἐξαρῶ ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτήνη·
14
14
и а́ще бу́дутъ сі́и тріє́ му́жіє средѣ́ єя́, Но́є и даніи́лъ и і́овъ, ті́и во пра́вдѣ своє́й спасу́тся, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь:
καὶ ἐὰν ὦσιν οἱ τρεῖς ἄνδρες οὗτοι ἐν μέσῳ αὐτῆς, Νῶε καὶ Δανιὴλ καὶ ᾿Ιώβ, αὐτοὶ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτῶν σωθήσονται, λέγει Κύριος.
15
15
а́ще и звѣ́ри злы́я напущу́ на зе́млю и уму́чу ю́, и бу́детъ въ па́губу, и не бу́детъ проходя́щаго сквозѣ́ ю́ от лица́ звѣре́й,
ἐὰν καὶ θηρία πονηρὰ ἐπάγω ἐπὶ τὴν γῆν καὶ τιμωρήσομαι αὐτὴν καὶ ἔσται εἰς ἀφανισμὸν καὶ οὐκ ἔσται ὁ διοδεύων ἀπὸ προσώπου τῶν θηρίων,
16
16
и а́ще бу́дутъ тріє́ сі́и му́жіє средѣ́ єя́, живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, ни сы́нове, ни дще́ри и́хъ спасу́тся, но то́кмо сі́и єди́ни спасу́тся, а земля́ въ потребле́ніє бу́детъ:
καὶ οἱ τρεῖς ἄνδρες οὗτοι ἐν μέσῳ αὐτῆς ὦσι, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, εἰ υἱοὶ ἢ θυγατέρες σωθήσονται, ἀλλ᾿ ἢ αὐτοὶ μόνοι σωθήσονται, ἡ δὲ γῆ ἔσται εἰς ὄλεθρον.
17
17
а́ще же наведу́ на ту́ зе́млю ме́чь и реку́: ме́чь да про́йдетъ зе́млю, и возму́ от нея́ человѣ́ка и скота́,
ἢ καὶ ρομφαίαν ἐὰν ἐπάγω ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην καὶ εἴπω· ρομφαία διελθάτω διὰ τῆς γῆς, καὶ ἐξαρῶ ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος,
18
18
и тріє́ му́жіє сі́и бу́дутъ средѣ́ єя́, живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, не изба́вятъ ни сыно́въ, ни дще́рей свои́хъ, но ті́и єди́ни спасу́тся:
καὶ οἱ τρεῖς ἄνδρες οὗτοι ἐν μέσῳ αὐτῆς, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, οὐ μὴ ρύσωνται υἱοὺς οὐδὲ θυγατέρας, ἀλλ᾿ ἢ αὐτοὶ μόνοι σωθήσονται.
19
19
а́ще же и сме́рть пущу́ на зе́млю о́ну и излію́ я́рость мою́ на ню́ въ кро́ви, є́же потреби́ти от нея́ человѣ́ки и скоты́,
ἢ καὶ θάνατον ἐπαποστείλω ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην καὶ ἐκχεῶ τὸν θυμόν μου ἐπ᾿ αὐτὴν ἐν αἵματι τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος,
20
20
Но́є же и даніи́лъ и і́овъ бу́дутъ посредѣ́ єя́, живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, ни сы́нове, ни дще́ри не оста́нутъ и́мъ, ті́и же во пра́вдѣ своє́й спасу́тся и изба́вятъ ду́шы своя́.
καὶ Νῶε καὶ Δανιὴλ καὶ ᾿Ιὼβ ἐν μέσῳ αὐτῆς, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν υἱοὶ ἢ θυγατέρες ὑπολειφθῶσιν, αὐτοὶ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτῶν ρύσονται τὰς ψυχὰς αὐτῶν.
21
21
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: а́ще же и четы́ри ме́сти моя́ лю́тыя пущу́ на Ієрусали́ма, ме́чь и гла́дъ, и звѣ́ри лю́ты и сме́рть, є́же потреби́ти от него́ человѣ́ки и скоты́,
τάδε λέγει Κύριος· ἐὰν δὲ καὶ τὰς τέσσαρας ἐκδικήσεις μου τὰς πονηράς, ρομφαίαν καὶ λιμὸν καὶ θηρία πονηρὰ καὶ θάνατον, ἐξαποστείλω ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος
22
22
и се́, оста́влени въ не́мъ спасе́нніи от него́, сі́и изведу́тъ сы́ны и дще́ри: се́, ті́и изы́дутъ къ ва́мъ, и у́зрите пути́ и́хъ и помышле́нія и́хъ, и раска́єтеся от злы́хъ, я́же наведо́хъ на Ієрусали́мъ, вся́ зла́я, я́же наведо́хъ на́нь,
καὶ ἰδοὺ ὑπολελειμμένοι ἐν αὐτῇ οἱ ἀνασεσωσμένοι αὐτῆς, οἳ ἐξάγουσιν ἐξ αὐτῆς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, ἰδοὺ αὐτοὶ ἐκπορεύονται πρὸς ὑμᾶς, καὶ ὄψεσθε τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν καὶ μεταμεληθήσεσθε ἐπὶ τὰ κακά, ἃ ἐπήγαγον ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, πάντα τὰ κακὰ ἃ ἐπήγαγαν ἐπ᾿ αὐτήν,
23
23
и утѣ́шатъ ва́съ: поне́же у́зрите пути́ и́хъ и умышле́нія и́хъ, и уразумѣ́єте, я́ко не всу́є сотвори́лъ є́смь вся́, єли́ка сотвори́хъ въ не́мъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ παρακαλέσουσιν ὑμᾶς, διότι ὄψεσθε τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν, καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι οὐ μάτην πεποίηκα πάντα, ὅσα ἐποίησα ἐν αὐτῇ, λέγει Κύριος.
Глава 15
Κεφάλαιο 15
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, что́ бы́ло бы дре́во ло́зноє от всѣ́хъ древе́съ гро́здныхъ, су́щихъ во древесѣ́хъ дубра́вныхъ?
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, τί ἂν γένοιτο τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου ἐκ πάντων τῶν ξύλων τῶν κλημάτων τῶν ὄντων ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ;
3
3
А́ще во́змутъ от него́ дре́во, є́же сотвори́ти дѣ́ло? и а́ще во́змутъ ко́лъ от него́, є́же обѣ́сити на не́мъ кі́й либо сосу́дъ?
εἰ λήψονται ἐξ αὐτῆς ξύλον τοῦ ποιῆσαι εἰς ἐργασίαν; εἰ λήψονται ἐξ αὐτῆς πάσσαλον τοῦ κρεμάσαι ἐπ᾿ αὐτὸν πᾶν σκεῦος;
4
4
Ра́звѣ є́же огне́ви преда́стся на потребле́ніє, лѣ́тнеє очище́ніє єго́ потребля́єтъ о́гнь, и исчеза́єтъ до конца́: єда́ потре́бно бу́детъ на дѣ́ло?
πάρεξ πυρὶ δέδοται εἰς ἀνάλωσιν, τὴν κατ᾿ ἐνιαυτὸν κάθαρσιν ἀπ᾿ αὐτῆς ἀναλίσκει τὸ πῦρ, καὶ ἐκλείπει εἰς τέλος· μὴ χρήσιμον ἔσται εἰς ἐργασίαν;
5
5
И єще́ цѣ́лу єму́ су́щу не бу́детъ на дѣ́ло, кольми́ па́че а́ще о́гнь є́ попали́тъ до конца́, бу́детъ ли на дѣ́ло пото́мъ?
οὐδὲ ἔτι αὐτοῦ ὄντος ὁλοκλήρου οὐκ ἔσται εἰς ἐργασίαν. μὴ ὅτι ἐὰν καὶ πῦρ αὐτὸ ἀναλώσῃ εἰς τέλος, εἰ ἔτι ἔσται εἰς ἐργασίαν;
6
6
Сего́ ра́ди рцы́: си́це глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: я́коже лоза́ віногра́дная во дре́вѣхъ дубра́вныхъ, ю́же да́хъ на потребле́ніє огне́ви, та́ко да́мъ живу́щыя во Ієрусали́мѣ:
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ὃν τρόπον τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ, ὃ δέδωκα αὐτὸ πυρὶ εἰς ἀνάλωσιν, οὕτως δέδωκα τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλήμ.
7
7
и да́мъ лице́ моє́ на ня́, от огня́ изы́дутъ, и о́гнь поя́стъ я́: и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь, єгда́ утвержду́ лице́ моє́ на ни́хъ:
καὶ δώσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπ᾿ αὐτούς· ἐκ τοῦ πυρὸς ἐξελεύσονται, καὶ πῦρ αὐτοὺς καταφάγεται, καὶ ἐπιγνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ στηρίσαι με τὸ πρόσωπόν μου ἐπ᾿ αὐτούς.
8
8
и да́мъ зе́млю въ па́губу, зане́ впадо́ша въ грѣ́хъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ δώσω τὴν γῆν εἰς ἀφανισμόν, ἀνθ᾿ ὧν παρέπεσον παραπτώματι, λέγει Κύριος.
Глава 16
Κεφάλαιο 16
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, засвидѣ́телствуй Ієрусали́му беззако́нія єго́
υἱὲ ἀνθρώπου, διαμάρτυραι τῇ ῾Ιερουσαλὴμ τὰς ἀνομίας αὐτῆς
3
3
и рече́ши: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь дще́ри Ієрусали́мстѣй: ко́рень тво́й и бытіє́ твоє́ от земли́ Ханане́йски: оте́цъ тво́й Аморре́анинъ и ма́ти твоя́ Хетте́аныня:
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος τῇ ῾Ιερουσαλήμ· ἡ ρίζα σου καὶ ἡ γένεσίς σου ἐκ γῆς Χαναάν, ὁ πατήρ σου ᾿Αμορραῖος, καὶ ἡ μήτηρ σου Χετταία.
4
4
и рожде́ніє твоє́, въ о́ньже де́нь роди́лася єси́, не обяза́ша сосе́цъ твои́хъ {Євр.: не отрѣ́заша ти́ пу́па.}, и водо́ю не омы́ша тя́ на спасе́ніє, ни со́лію осоли́ша, ниже́ пелена́ми пови́ша:
καὶ ἡ γένεσίς σου, ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐτέχθης, οὐκ ἔδησας τοὺς μαστούς σου καί ἐν ὕδατι οὐκ ἐλούσθης, οὐδὲ ἁλὶ ἡλίσθης καὶ ἐν σπαργάνοις οὐκ ἐσπαργανώθης,
5
5
и не пощадѣ́ тебе́ о́ко моє́, є́же сотвори́ти тебѣ́ єди́но от всѣ́хъ си́хъ, пострада́ти что́ о тебѣ́, и отве́ржена была́ єси́ на лице́ по́ля стро́потствомъ души́ твоєя́, въ де́нь въ о́ньже роди́лася єси́.
οὐδὲ ἐφείσατο ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ σοὶ τοῦ ποιῆσαί σοι ἓν ἐκ πάντων τούτων, τοῦ παθεῖν τι ἐπὶ σοί, καὶ ἀπερρίφης ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πεδίου τῇ σκολιότητι τῆς ψυχῆς σου ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐτέχθης.
6
6
И проидо́хъ сквозѣ́ тя и ви́дѣхъ тя́ смѣ́шену во кро́ви твоє́й и реко́хъ ти́: от кро́ве твоєя́ жива́ бу́ди: и реко́хъ тебѣ́: во кро́ви твоє́й живо́тъ тво́й:
καὶ διῆλθον ἐπὶ σὲ καὶ εἶδόν σε πεφυρμένην ἐν τῷ αἵματί σου καὶ εἶπά σοι· ἐκ τοῦ αἵματός σου ζωή·
7
7
умножа́йся, я́коже прозябе́ніє се́лноє да́хъ тя́, и умно́жилася єси́ и возвели́чилася и вошла́ єси́ во гра́ды градо́въ: сосцы́ твои́ возрасто́ша, и вла́си твои́ просвѣтлѣ́ша, ты́ же была́ єси́ нага́ и безъ красы́.
πληθύνου, καθὼς ἡ ἀνατολὴ τοῦ ἀγροῦ δέδωκά σε· καὶ ἐπληθύνθης καὶ ἐμεγαλύνθης καὶ εἰσῆλθες εἰς πόλεις πόλεων· οἱ μαστοί σου ἀνωρθώθησαν, καὶ ἡ θρίξ σου ἀνέτειλε, σὺ δὲ ἦσθα γυμνὴ καὶ ἀσχημονοῦσα.
8
8
И проидо́хъ сквозѣ́ тя и ви́дѣхъ тя́: и се́, вре́мя твоє́, я́ко вре́мя вита́ющихъ: и простро́хъ крилѣ́ мои́ на тя́ и прикры́хъ сту́дъ тво́й, и кля́хся тебѣ́ и внидо́хъ въ завѣ́тъ съ тобо́ю, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, и была́ єси́ мнѣ́:
καὶ διῆλθον διὰ σοῦ καὶ εἶδόν σε, καὶ ἰδοὺ καιρός σου καὶ καιρὸς καταλυόντων, καὶ διεπέτασα τὰς πτέρυγάς μου ἐπὶ σὲ καὶ ἐκάλυψα τὴν ἀσχημοσύνην σου· καὶ ὤμοσά σοι καὶ εἰσῆλθον ἐν διαθήκῃ μετὰ σοῦ, λέγει Κύριος, καὶ ἐγένου μοι.
9
9
и омы́хъ тя́ водо́ю и ополоска́хъ кро́вь твою́ от тебе́ и пома́захъ тя́ єле́ємъ,
καὶ ἔλουσά σε ἐν ὕδατι καὶ ἀπέπλυνα τὸ αἷμά σου ἀπὸ σοῦ καὶ ἔχρισά σε ἐν ἐλαίῳ
10
10
и облеко́хъ тя́ въ пестроты́ и обу́хъ тя́ въ червле́ны, и препоя́сахъ тя́ виссо́номъ и возложи́хъ на тя́ тріха́птонъ,
καὶ ἐνέδυσά σε ποικίλα καὶ ὑπέδυσά σε ὑάκινθον καὶ ἔζωσά σε βύσσῳ καὶ περιέβαλόν σε τριχάπτῳ
11
11
и украси́хъ тя́ у́тварію и возложи́хъ запя́стіє на ру́цѣ твои́ и гри́вну на вы́ю твою́,
καὶ ἐκόσμημά σε κόσμῳ καὶ περιέθηκα ψέλια περὶ τὰς χεῖράς σου καὶ κάθεμα περὶ τὸν τράχηλόν σου
12
12
и да́хъ усеря́зи на но́здри твоя́ и ко́лца во у́шы твои́ и вѣне́цъ хвалы́ на главу́ твою́:
καὶ ἔδωκα ἐνώτιον περὶ τὸν μυκτῆρά σου καὶ τροχίσκους ἐπὶ τὰ ὦτά σου καὶ στέφανον καυχήσεως ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου.
13
13
и украше́нна была́ єси́ зла́томъ и сребро́мъ, и оде́жды твоя́ виссо́нны и тріха́пты и испещре́нія, семіда́лъ и ме́дъ и ма́сло я́ла єси́, и была́ єси́ добра́ зѣло́ зѣло́, и упра́вилася єси́ на ца́рство:
καὶ ἐκοσμήθης χρυσίῳ καὶ ἀργυρίῳ, καὶ τὰ περιβόλαιά σου βύσσινα καὶ τρίχαπτα καὶ ποικίλα· σεμίδαλιν καὶ ἔλαιον καὶ μέλι ἔφαγες καὶ ἐγένου καλή σφόδρα.
14
14
и изы́де и́мя твоє́ во язы́ки въ добро́тѣ твоє́й, зане́ соверше́нно бѣ́ лѣ́потою въ красотѣ́, ю́же учини́хъ на тебѣ́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ ἐξῆλθέ σου ὄνομα ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐν τῷ κάλλει σου, διότι συντετελεσμένον ἦν ἐν εὐπρεπείᾳ ἐν τῇ ὡραιότητι, ᾗ ἔταξα ἐπὶ σέ, λέγει Κύριος. -
15
15
Ты́ же упова́ла єси́ на добро́ту твою́ и соблуди́ла єси́ во и́мени твоє́мъ и излія́ла єси́ блуже́ніє твоє́ на вся́каго мимоходя́щаго, тому́ была́ єси́, єму́же не подоба́ше:
Καὶ ἐπεποίθεις ἐν τῷ κάλλει σου καὶ ἐπόρνευσας ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου καὶ ἐξέχεας τὴν πορνείαν σου ἐπὶ πάντα πάροδον, ὃ οὐκ ἔσται.
16
16
и взяла́ єси́ от ри́зъ твои́хъ и сотвори́ла себѣ́ кумі́ры сошве́ныя и соблуди́ла єси́ съ ни́ми, и не вни́деши, и не бу́детъ.
καὶ ἔλαβες ἐκ τῶν ἱματίων σου καὶ ἐποίησας σεαυτῇ εἴδωλα ραπτὰ καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπ᾿ αὐτά· καὶ οὐ μὴ εἰσέλθῃς, οὐδὲ μὴ γένηται.
17
17
И взяла́ єси́ сосу́ды хвалы́ твоєя́ от сребра́ моєго́ и зла́та моєго́, от ни́хже да́хъ тебѣ́, и сотвори́ла себѣ́ о́бразы му́жески, и соблуди́ла єси́ въ ни́хъ.
καὶ ἔλαβες τὰ σκεύη τῆς καυχήσεώς σου ἐκ τοῦ χρυσίου μου καὶ ἐκ τοῦ ἀργυρίου μου, ἐξ ὧν ἔδωκά σοι καὶ ἐποίησας σεαυτῇ εἰκόνας ἀρσενικὰς καὶ ἐξεπόρνευσας ἐν αὐταῖς·
18
18
И взяла́ єси́ ри́зы своя́ испещре́нныя и одѣ́ялася єси́ въ ня́, и ма́сло моє́ и ѳиміа́мъ мо́й положи́ла єси́ предъ лице́мъ и́хъ,
καὶ ἔλαβες τὸν ἱματισμὸν τὸν ποικίλον σου καὶ περιέβαλες αὐτὰ καὶ τὸ ἔλαιόν μου καὶ τὸ θυμίαμά μου ἔθηκας πρὸ προσώπου αὐτῶν·
19
19
и хлѣ́бы моя́, я́же да́хъ тебѣ́, семіда́ломъ и ма́сломъ и ме́домъ напита́хъ тя́, и положи́ла єси́ та́ предъ лице́мъ и́хъ въ воню́ благоуха́нія. И бы́сть по си́хъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь,
καὶ τοὺς ἄρτους μου, οὓς ἔδωκά σοι, σεμίδαλιν καὶ ἔλαιον καὶ μέλι ἐψώμισά σε καὶ ἔθηκας αὐτὰ πρὸ προσώπου αὐτῶν εἰς ὀσμήν εὐωδίας· καὶ ἐγένετο, λέγει Κύριος,
20
20
и взяла́ єси́ сы́ны твоя́ и дще́ри твоя́, я́же родила́ єси́, и закла́ла єси́ и́мъ въ потребле́ніє. Єда́ ма́ло соблуди́ла єси́?
καὶ ἔλαβες τοὺς υἱούς σου καὶ τὰς θυγατέρας σου, ἃς ἐγέννησας, καὶ ἔθυσας αὐτὰ αὐτοῖς εἰς ἀνάλωσιν, ὡς μικρὰ ἐξεπόρνευσας,
21
21
И закла́ла єси́ ча́да твоя́ и дала́ єси́ я́, внегда́ принесла́ єси́ и́хъ на же́ртву и́мъ.
καὶ ἔσφαξας τὰ τέκνα σου καὶ ἔδωκας αὐτὰ ἐν τῷ ἀποτροπιάζεσθαί σε ἐν αὐτοῖς.
22
22
Сіє́ па́че вся́каго блуда́ твоєго́ и гну́сностей твои́хъ: и не помяну́ла єси́ дні́й младе́нства твоєго́, єгда́ была́ єси́ нага́ и безобра́зна, и смѣ́шена во кро́ви твоє́й жила́ єси́.
τοῦτο παρὰ πᾶσαν τὴν πορνείαν σου, καὶ οὐκ ἐμνήσθης τῆς νηπιότητός σου, ὅτε ἦσθα γυμνὴ καὶ ἀσχημονοῦσα καὶ πεφυρμένη ἐν τῷ αἵματί σου ἔζησας.
23
23
И бы́сть по всѣ́хъ зло́бахъ твои́хъ, го́ре го́ре тебѣ́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь,
καὶ ἐγένετο μετὰ πάσας τὰς κακίας σου, λέγει Κύριος,
24
24
и создала́ єси́ себѣ́ хра́мъ блудни́ческій и сотвори́ла себѣ́ полага́нія на всѣ́хъ сто́гнахъ:
καὶ ᾠκοδόμησας σεαυτῇ οἴκημα πορνικὸν καὶ ἐποίησας σεαυτῇ ἔκθεμα ἐν πάσῃ πλατείᾳ
25
25
и въ нача́лѣ вся́каго пути́ создала́ єси́ блуди́лища своя́ и растли́ла добро́ту твою́, и разложи́ла го́лени твоя́ вся́кому мимоходя́щему и умно́жила єси́ блу́дъ тво́й:
καὶ ἐπ᾿ ἀρχῆς πάσης ὁδοῦ ᾠκοδόμησας τὰ πορνεῖά σου καὶ ἐλυμήνω τὸ κάλλος σου καὶ διήγαγες τὰ σκέλη σου παντὶ παρόδῳ καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου·
26
26
и соблуди́ла съ сынми́ Єги́петскими сосѣ́ды твои́ми дебелопло́тными, и мно́гажды блуди́ла єси́, є́же разгнѣ́вати мя́.
καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Αἰγύπτου τοὺς ὁμοροῦντάς σοι τοὺς μεγαλοσάρκους καὶ πολλαχῶς ἐξεπόρνευσας τοῦ παροργίσαι με.
27
27
И се́, простру́ ру́ку мою́ на тя́ и отве́ргу зако́ны твоя́ и преда́мъ тя́ душа́мъ ненави́дящымъ тебе́, дще́ремъ иноплеме́нниковъ, совраща́ющымъ тя́ съ пути́ твоєго́, и́мже нече́ствовала єси́.
ἐὰν δὲ ἐκτείνω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σέ, καὶ ἐξαρῶ τὰ νόμιμά σου καὶ παραδώσω εἰς ψυχὰς μισούντων σε, θυγατέρας ἀλλοφύλων τὰς ἐκκλινούσας σε ἐκ τῆς ὁδοῦ σου, ἧς ἠσέβησας.
28
28
И соблуди́ла єси́ съ сынми́ Асси́ровыми и ниже́ та́ко насы́тилася єси́: и соблуди́ла и не насы́тилася,
καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπὶ τὰς θυγατέρας ᾿Ασσοὺρ καὶ οὐδ᾿ οὕτως ἐνεπλήσθης· καὶ ἐξεπόρνευσας καὶ οὐκ ἐνεπίπλω.
29
29
и умно́жила завѣ́ты твоя́ ко земли́ Ханане́йстѣй, Халде́йстѣй, и ниже́ въ си́хъ насы́тилася єси́.
καὶ ἐπλήθυνας τὰς διαθήκας σου πρὸς γῆν Χαλδαίων καὶ οὐδὲ ἐν τούτοις ἐνεπλήσθης.
30
30
Что́ сотворю́ се́рдцу твоєму́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, внегда́ твори́ши вся́ сія́ дѣла́ жены́ блудни́цы проде́рзыя? И соблуди́ла єси́ трегу́бо во дще́рехъ твои́хъ.
τί διαθῶ τὴν θυγατέρα σου, λέγει Κύριος, ἐν τῷ ποιῆσαί σε πάντα ταῦτα, ἔργα γυναικὸς πόρνης; καὶ ἐξεπόρνευσας τρισσῶς ἐν ταῖς θυγατράσι σου·
31
31
Єгда́ согради́ла єси́ блуди́лище твоє́ въ нача́лѣ вся́каго пути́ и высо́кая твоя́ сотвори́ла єси́ на всѣ́хъ сто́гнахъ, и не была́ я́ко блудни́ца собира́ющая нає́мъ.
τὸ πορνεῖον ᾠκοδόμησας ἐν πάσῃ ἀρχῇ ὁδοῦ καὶ τὴν βάσιν σου ἐποίησας ἐν πάσῃ πλατείᾳ καὶ ἐγένου ὡς πόρνη συνάγουσα μισθώματα.
32
32
Жена́ любодѣ́йница подо́бна тебѣ́, от му́жа своєго́ взе́млющи нає́мъ,
ἡ γυνὴ ἡ μοιχωμένη ὁμοία σοι παρὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς λαμβάνουσα μισθώματα·
33
33
всѣ́мъ блуди́вшымъ съ не́ю дая́ше нає́мъ: и ты́ дала́ єси́ нає́мъ всѣ́мъ рачи́телемъ твои́мъ и обременя́ла и́хъ, є́же приходи́ти и́мъ къ тебѣ́ отвсю́ду во блуже́нія твоя́.
πᾶσι τοῖς ἐκπορνεύσασιν αὐτὴν προσεδίδου μισθώματα, καὶ σὺ δέδωκας μισθώματα πᾶσι τοῖς ἐρασταῖς σου καὶ ἐφόρτιζες αὐτοὺς τοῦ ἔρχεσθαι πρός σε κυκλόθεν ἐν τῇ πορνείᾳ σου.
34
34
И бы́сть въ тебѣ́ сопроти́вно обы́чаю же́нску во блуже́ніи твоє́мъ, и съ тобо́ю соблуди́вшымъ, вмѣ́сто є́же бы да́ти тебѣ́ нає́мъ, и нає́мъ не даде́ся тебѣ́, и бы́сть въ тебѣ́ сопроти́вно.
καὶ ἐγένετο ἐν σοὶ διεστραμμένον παρὰ τὰς γυναῖκας ἐν τῇ πορνείᾳ σου, καὶ μετὰ σοῦ πεπορνεύκασιν ἐν τῷ προσδιδόναι σε μισθώματα, καὶ σοὶ μισθώματα οὐκ ἐδόθη, καὶ ἐγένετο ἐν σοὶ διεστραμμένα. -
35
35
Сего́ ра́ди слы́ши, блудни́це, сло́во Госпо́дне.
Διὰ τοῦτο, πόρνη, ἄκουε λόγον Κυρίου·
36
36
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: зане́ излія́ла єси́ мѣ́дь твою́, и откры́єтся сра́мъ тво́й во блуже́ніи твоє́мъ ко рачи́телемъ твои́мъ, и во вся́ помышле́нія беззако́ній твои́хъ, и во кро́ви ча́дъ твои́хъ, я́же дала́ єси́ и́мъ:
τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν ἐξέχεας τὸν χαλκόν σου, καὶ ἀποκαλυφθήσεται ἡ αἰσχύνη ἐν τῇ πορνείᾳ σου πρὸς τοὺς ἐραστάς σου καὶ εἰς πάντα τὰ ἐνθυμήματα τῶν ἀνομιῶν σου καὶ ἐν τοῖς αἵμασι τῶν τέκνων σου, ὧν ἔδωκας αὐτοῖς.
37
37
сего́ ра́ди, се́, а́зъ на тя́ соберу́ вся́ похотники́ твоя́, съ ни́миже смѣси́лася єси́, и всѣ́хъ, и́хже люби́ла єси́, со всѣ́ми, и́хже ненави́дѣла єси́: и соберу́ я́ на тя́ отвсю́ду и откры́ю зло́бы твоя́ къ ни́мъ, и у́зрятъ ве́сь сра́мъ тво́й.
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ συνάγω πάντας τοὺς ἐραστάς σου, ἐν οἷς ἐπεμίγης ἐν αὐτοῖς καὶ πάντας, οὓς ἠγάπησας, σὺν πᾶσιν, οἷς ἐμίσεις· καὶ συνάξω αὐτοὺς ἐπὶ σὲ κυκλόθεν καὶ ἀποκαλύψω τὰς κακίας σου πρὸς αὐτούς, καὶ ὄψονται πᾶσαν τὴν αἰσχύνην σου·
38
38
И отмщу́ ти отмще́ніємъ любодѣ́йцы и пролива́ющія кро́вь, и положу́ тя во кро́ви я́рости и рве́нія,
καὶ ἐκδικήσω σε ἐκδικήσει μοιχαλίδος καὶ ἐκχεούσης αἷμα καὶ θήσω σε ἐν αἵματι θυμοῦ καὶ ζήλου.
39
39
и преда́мъ тя́ въ ру́цѣ и́хъ, и раскопа́ютъ блуди́лище твоє́ и разоря́тъ высо́кая твоя́, и совлеку́тъ съ тебе́ ри́зы твоя́ и во́змутъ сосу́ды хвалы́ твоєя́, и оста́вятъ тя́ на́гу и безсту́дну:
καὶ παραδώσω σε εἰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ κατασκάψουσι τὸ πορνεῖόν σου καὶ καθελοῦσι τὴν βάσιν σου, καὶ ἐκδύσουσί σε τὰ ἱμάτιά σου καὶ λήψονται τὰ σκεύη τῆς καυχήσεώς σου καί ἀφήσουσί σε γυμνὴν καὶ ἀσχημονοῦσαν.
40
40
и приведу́тъ на тя́ наро́ды, и побію́тъ тебе́ ка́меніємъ и изсѣку́тъ тя́ мечьми́ свои́ми,
καὶ ἄξουσιν ἐπὶ σὲ ὄχλους καὶ λιθοβολήσουσί σε ἐν λίθοις καὶ κατασφάξουσί σε ἐν τοῖς ξίφεσιν αὐτῶν.
41
41
и запаля́тъ до́мы твоя́ огне́мъ и сотворя́тъ въ тебѣ́ отмще́ніє предъ жена́ми мно́гими: и обращу́ тя от блуже́нія, и найма́ ктому́ не да́си.
καὶ ἐμπρήσουσι τοὺς οἴκους σου πυρὶ καὶ ποιήσουσιν ἐν σοὶ ἐκδικήσεις ἐνώπιον γυναικῶν πολλῶν· καὶ ἀποστρέψω σε ἐκ τῆς πορνείας σου, καὶ μισθώματα οὐ μὴ δῷς οὐκέτι.
42
42
И послю́ я́рость мою́ на тя́, и отъи́мется рве́ніє моє́ от тебе́: и почі́ю и ктому́ не попеку́ся.
καὶ ἐπαφήσω τὸν θυμόν μου ἐπὶ σέ, καὶ ἐξαρθήσεται ὁ ζῆλός μου ἐκ σοῦ, καὶ ἀναπαύσομαι καὶ σὺ μὴ μεριμνήσω οὐκέτι.
43
43
Поне́же не помяну́ла єси́ дні́й младе́нства твоєго́ и опеча́лила мя́ во всѣ́хъ си́хъ: и се́, а́зъ пути́ твоя́ на главу́ твою́ да́хъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: и та́ко сотвори́ла єси́ нече́стіє по всѣ́мъ беззако́ніємъ твои́мъ.
ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἐμνήσθης τῆς νηπιότητός σου καὶ ἐλύπεις με ἐν πᾶσι τούτοις, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ τὰς ὁδούς σου εἰς κεφαλήν σου δέδωκα, λέγει Κύριος· καὶ οὕτως ἐποίησας τὴν ἀσέβειαν ἐπὶ πάσαις ταῖς ἀνομίαις σου.
44
44
Сія́ су́ть вся́, єли́ка реко́ша на тя́ въ при́тчи, глаго́люще: я́коже ма́ти, та́ко и дще́рь.
ταῦτά ἐστι πάντα, ὅσα εἶπαν κατὰ σοῦ ἐν παραβολῇ λέγοντες· καθὼς ἡ μήτηρ,
45
45
Дще́рь ма́тере твоєя́ ты́ єси́, отри́нувшая му́жа своєго́ и ча́да своя́: и сестры́ се́стръ твои́хъ, отри́нувшыя муже́й свои́хъ и ча́дъ свои́хъ: ма́ти ва́ша Хетте́аныня, а оте́цъ ва́шъ Аморре́й:
καὶ ἡ θυγάτηρ· θυγάτηρ τῆς μητρός σου σὺ εἶ ἡ ἀπωσαμένη τὸν ἄνδρα αὐτῆς καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς καὶ ἀδελφοὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν ἀπωσαμένων τοὺς ἄνδρας αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν· ἡ μήτηρ ὑμῶν Χετταία, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ᾿Αμορραῖος.
46
46
сестра́ ва́ша старѣ́йшая самарі́а, та́ и дще́ри єя́ живу́щыя ошу́юю тебе́: и сестра́ твоя́ ме́ншая, живу́щая одесну́ю тебе́, Содо́ма и дще́ри єя́.
ἡ ἀδελφὴ ὑμῶν ἡ πρεσβυτέρα Σαμάρεια, αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς, ἡ κατοικοῦσα ἐξ εὐωνύμων σου· καὶ ἡ ἀδελφή σου ἡ νεωτέρα σου ἡ κατοικοῦσα ἐκ δεξιῶν σου Σόδομα καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς.
47
47
Но ниже́ по путе́мъ и́хъ ходи́ла єси́, ниже́ сотвори́ла по беззако́ніємъ и́хъ поне́ ма́ло, и превозшла́ єси́ и́хъ во всѣ́хъ путе́хъ твои́хъ.
καὶ οὐδ᾿ ὧς ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν ἐπορεύθης, οὐδὲ κατὰ τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐποίησας· παρὰ μικρὸν καὶ ὑπέρκεισαι αὐτὰς ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς σου.
48
48
Живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, не сотвори́ла Содо́ма сія́ сестра́ твоя́ и дще́ри єя́, я́коже ты́ сотвори́ла и дще́ри твоя́.
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, εἰ πεποίηκε Σόδομα ἡ ἀδελφή σου, αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς, ὃν τρόπον ἐποίησας σὺ καὶ αἱ θυγατέρες σου.
49
49
Оба́че сіє́ беззако́ніє Содо́мы сестры́ твоєя́, го́рдость въ сы́тости хлѣ́ба и во изоби́ліи віна́, и сластолю́бствоваша та́ и дще́ри єя́: сіє́ бя́ше є́й и дще́ремъ єя́: и руки́ убо́гому и ни́щему не подая́ху,
πλὴν τοῦτο τὸ ἀνόμημα Σοδόμων τῆς ἀδελφῆς σου, ὑπερηφανία· ἐν πλησμονῇ ἄρτων καὶ ἐν εὐθηνίᾳ οἴνου ἐσπατάλων αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς. τοῦτο ὑπῆρχεν αὐτῇ καὶ ταῖς θυγατράσιν αὐτῆς, καὶ χεῖρα πτωχοῦ καὶ πένητος οὐκ ἀντελαμβάνοντο.
50
50
и велича́хуся, и сотвори́ша беззако́нія предо мно́ю: и отверго́хъ я́ я́коже ви́дѣхъ.
καὶ ἐμεγαλαύχουν καὶ ἐποίησαν ἀνομήματα ἐνώπιον ἐμοῦ, καὶ ἐξῇρα αὐτὰς καθὼς εἶδον.
51
51
Самарі́а же по́лъ грѣхо́въ твои́хъ не согрѣши́: и умно́жила єси́ беззако́нія твоя́ па́че о́нѣхъ, и оправда́ла єси́ сестры́ твоя́ во всѣ́хъ беззако́ніихъ твои́хъ, я́же сотвори́ла єси́.
καὶ Σαμάρεια κατὰ τὰς ἡμίσεις τῶν ἁμαρτιῶν σου οὐχ ἥμαρτε· καὶ ἐπλήθυνας τὰς ἀνομίας σου ὑπὲρ αὐτὰς καὶ ἐδικαίωσας τὰς ἀδελφάς σου ἐν πάσαις ταῖς ἀνομίαις σου, αἷς ἐποίησας.
52
52
И ты́ пріими́ муче́ніє твоє́, въ не́мже растли́ла єси́ сестры́ твоя́ во грѣсѣ́хъ твои́хъ, и́миже беззако́нновала па́че тѣ́хъ, и оправда́ла и́хъ па́че тебе́: и ты́ посрами́ся и пріими́ безче́стіє твоє́, внегда́ оправда́ти тебѣ́ сестры́ твоя́.
καὶ σὺ κόμισαι βάσανόν σου, ἐν ᾗ ἔφθειρας τὰς ἀδελφάς σου ἐν ταῖς ἁμαρτίαις σου, αἷς ἠνόμησας ὑπὲρ αὐτάς, καὶ ἐδικαίωσας αὐτὰς ὑπὲρ σεαυτήν· καὶ σὺ αἰσχύνθητι καὶ λάβε τὴν ἀτιμίαν σου ἐν τῷ δικαιῶσαί σε τὰς ἀδελφάς σου.
53
53
И обращу́ обраще́нія и́хъ, обраще́ніє Содо́мы и дще́рей єя́, и обраще́ніє самарі́и и дщере́й єя́, и обращу́ обраще́ніє твоє́ средѣ́ и́хъ,
καὶ ἀποστρέψω τὰς ἀποστροφὰς αὐτῶν, τὴν ἀποστροφὴν Σοδόμων καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς, καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποστροφὴν Σαμαρείας καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς, καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποστροφήν σου ἐν μέσῳ αὐτῶν,
54
54
я́ко да пріи́меши муче́ніє твоє́ и безче́стна бу́деши от всѣ́хъ, я́же сотвори́ла єси́ во разгнѣ́ваніи моє́мъ.
ὅπως κομίσῃ τὴν βάσανόν σου καὶ ἀτιμωθήσῃ ἐκ πάντων, ὧν ἐποίησας ἐν τῷ παροργίσαι με.
55
55
И сестра́ твоя́ Содо́ма и дще́ри єя́ возста́вятся, я́коже бѣ́ша испе́рва: и самарі́а и дще́ри єя́ возста́вятся, я́коже бѣ́ша испе́рва: и ты́ и дще́ри твоя́ возста́витеся, я́коже бѣ́сте пре́жде.
καὶ ἡ ἀδελφή σου Σόδομα καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς ἀποκατασταθήσονται καθὼς ἦσαν ἀπ᾿ ἀρχῆς, καὶ Σαμάρεια καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς ἀποκατασταθήσονται καθὼς ἦσαν ἀπ᾿ ἀρχῆς, καὶ σὺ καὶ αἱ θυγατέρες σου ἀποκατασταθήσεσθε καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς ἦτε.
56
56
И не была́ Содо́ма сестра́ твоя́ во слы́шаніє во устѣ́хъ твои́хъ во дне́хъ горды́ни твоєя́,
καὶ εἰ μὴ ἦν Σόδομα ἡ ἀδελφή σου εἰς ἀκοὴν ἐν τῷ στόματί σου ἐν ταῖς ἡμέραις ὑπερηφανίας σου,
57
57
пре́жде открове́нія зло́бъ твои́хъ, я́коже ны́нѣ укори́зна єси́ дще́рей Си́рскихъ и всѣ́хъ су́щихъ о́крестъ єя́ дще́рей иноплеме́нничихъ одержа́щихъ тя́ о́крестъ:
πρὸ τοῦ ἀποκαλυφθῆναι τὰς κακίας σου, ὃν τρόπον νῦν ὄνειδος εἶ θυγατέρων Συρίας καὶ πάντων τῶν κύκλῳ αὐτῆς, θυγατέρων ἀλλοφύλων τῶν περιεχουσῶν σε κύκλῳ;
58
58
нече́стія твоя́ и беззако́нія твоя́ ты́ понесла́ єси́ я́, глаго́летъ Госпо́дь.
τὰς ἀσεβείας σου καὶ τὰς ἀνομίας σου, σὺ κεκόμισαι αὐτάς, λέγει Κύριος.
59
59
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: и сотворю́ въ тебѣ́, я́коже сотвори́ла єси́, я́коже презрѣ́ла єси́ є́же преступи́ти завѣ́тъ мо́й:
τάδε λέγει Κύριος· καὶ ποιήσω ἐν σοὶ καθὼς ἐποίησας, ὡς ἠτίμωσας ταῦτα τοῦ παραβῆναι τὴν διαθήκην μου.
60
60
и воспомяну́ а́зъ завѣ́тъ мо́й, и́же съ тобо́ю во дне́хъ младе́нства твоєго́, и возста́влю тебѣ́ завѣ́тъ вѣ́чный:
καὶ μνησθήσομαι ἐγὼ τῆς διαθήκης μου τῆς μετὰ σοῦ ἐν ἡμέραις νηπιότητός σου καὶ ἀναστήσω σοι διαθήκην αἰώνιον.
61
61
и помяне́ши пути́ твоя́ и безче́стна бу́деши, внегда́ по́ймеши сестры́ твоя́ старѣ́йшыя со юнѣ́йшими твои́ми, и да́мъ я́ тебѣ́ на созида́ніє, но не от завѣ́та твоєго́:
καὶ μνησθήσῃ τὴν ὁδόν σου καὶ ἐξατιμωθήσῃ ἐν τῷ ἀναλαβεῖν σε τὰς ἀδελφάς σου τὰς πρεσβυτέρας σου σὺν ταῖς νεωτέραις σου, καὶ δώσω αὐτάς σοι εἰς οἰκοδομὴν καὶ οὐκ ἐκ διαθήκης σου.
62
62
и возста́влю а́зъ завѣ́тъ мо́й съ тобо́ю, и увѣ́си, я́ко а́зъ Госпо́дь:
καὶ ἀναστήσω ἐγὼ τὴν διαθήκην μου μετὰ σοῦ, καὶ ἐπιγνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριος,
63
63
я́ко да помяне́ши и усрами́шися, и не бу́детъ тебѣ́ ктому́ отве́рсти у́стъ твои́хъ от лица́ безче́стія твоєго́, єгда́ ми́лостивъ бу́ду тебѣ́ по всѣ́мъ, єли́ка сотвори́ла єси́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
ὅπως μνησθῇς καὶ αἰσχυνθῆς, καὶ μὴ ᾖ σοι ἔτι ἀνοῖξαι τὸ στόμα σου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀτιμίας σου ἐν τῷ ἐξιλάσκεσθαί μέ σοι κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησας, λέγει Κύριος.
Глава 17
Κεφάλαιο 17
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, повѣ́ждь по́вѣсть и рцы́ при́тчу на до́мъ Ізра́илевъ,
υἱὲ ἀνθρώπου, διήγησαι διήγημα καὶ εἰπὸν παραβολὴν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ
3
3
и рече́ши: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: оре́лъ вели́кій, великокри́лый, до́лгій протяже́ніємъ, испо́лнь ногте́й, и́же и́мать повелѣ́ніє вни́ти въ Ліва́нъ, и взя́ избра́нныя ке́дра,
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· ὁ ἀετὸς ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος, ὁ μακρὸς τῇ ἐκτάσει, πλήρης ὀνύχων, ὃς ἔχει τὸ ἥγημα εἰσελθεῖν εἰς τὸν Λίβανον καὶ ἔλαβε τὰ ἐπίλεκτα τῆς κέδρου,
4
4
и верхи́ мя́гкости острога́, и принесе́ я́ въ зе́млю Ханане́йску, во гра́дѣ огражде́ннѣмъ положи́ я́:
τὰ ἄκρα τῆς ἁπαλότητος ἀπέκνισε καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς γῆν Χαναάν, εἰς πόλιν τετειχισμένην ἔθετο αὐτά.
5
5
и взя́ от сѣ́мене земна́го и даде́ є́ на по́ли пло́днѣ, [да утверди́тъ коре́ніє] надъ вода́ми мно́гими, ви́дѣно учини́ є́:
καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς γῆς καὶ ἔδωκεν αὐτὸ εἰς τὸ πεδίον φυτὸν ἐφ᾿ ὕδατι πολλῷ, ἐπιβλεπόμενον ἔταξεν αὐτό.
6
6
и прозябе́ и бы́сть въ віногра́дъ не́мощенъ и ма́лъ вели́чествомъ, є́же явля́тися ло́зію єго́ на не́мъ, и коре́ніє єго́ подъ ни́мъ бя́ше: и бы́сть въ віногра́дъ, и сотвори́ ро́зги, и простре́ отра́сли своя́.
καὶ ἀνέτειλε καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον ἀσθενοῦσαν καὶ μικρὰν τῷ μεγέθει τοῦ ἐπιφαίνεσθαι αὐτήν· τὰ κλήματα αὐτῆς ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ ρίζαι αὐτῆς ὑποκάτω αὐτῆς ἦσαν. καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον καὶ ἐποίησεν ἀπώρυγας καὶ ἐξέτεινε τὴν ἀναδενδράδα αὐτῆς.
7
7
И бы́сть оре́лъ другі́й вели́къ, великокри́лный, мно́гъ ногтьми́, и се́, віногра́дъ се́й оплета́яся объ не́мъ: и коре́ніє єго́ къ нему́, и ло́зіє своє́ испусти́ єму́, є́же напая́ти себе́ со гру́діємъ са́да своєго́.
καὶ ἐγένετο ἀετὸς ἕτερος μέγας, μεγαλοπτέρυγος, πολὺς ὄνυξι, καὶ ἰδοὺ ἡ ἄμπελος αὕτη περιπεπλεγμένη πρὸς αὐτόν, καὶ ρίζαι αὐτῆς πρὸς αὐτόν, καὶ τὰ κλήματα αὐτῆς ἐξαπέστειλεν αὐτῷ τοῦ ποτίσαι αὐτὴν σὺν τῷ βώλῳ τῆς φυτείας αὐτῆς.
8
8
На по́ли до́брѣ, на водѣ́ мно́зѣ пита́єтся то́й, є́же сотвори́ти прозябе́нія и приноси́ти пло́дъ, є́же бы́ти въ віногра́дъ вели́къ.
εἰς πεδίον καλὸν ἐφ᾿ ὕδατι πολλῷ αὕτη πιαίνεται τοῦ ποιεῖν βλαστοὺς καὶ φέρειν καρπόν, τοῦ εἶναι εἰς ἄμπελον μεγάλην.
9
9
Сего́ ра́ди рцы́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: єда́ испра́вится? не коре́ніє ли мягкоты́ єго́ и пло́дъ изгніє́тъ? и и́зсхнутъ вся́ лѣ́торасли єго́, и не мы́шцею ли вели́кою, ни людьми́ мно́гими є́же исто́ргнути єго́ изъ коре́нія єго́?
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· εἰ κατευθυνεῖ; οὐχὶ αἱ ρίζαι τῆς ἁπαλότητος αὐτῆς καὶ ὁ καρπὸς σαπήσεται, καὶ ξηρανθήσεται πάντα τὰ προανατέλλοντα αὐτῆς; καὶ οὐκ ἐν βραχίονι μεγάλῳ, οὐδὲ ἐν λαῷ πολλῷ τοῦ ἐκσπᾶσαι αὐτὴν ἐκ ριζῶν αὐτῆς·
10
10
И се́, ты́єтъ: єда́ успѣ́єтъ? не а́біє ли, єгда́ ко́снется єму́ вѣ́тръ зно́йный, посхне́тъ сухото́ю? со гру́діємъ прозябе́нія своєго́ и́зсхнетъ.
καὶ ἰδοὺ πιαίνεται· μὴ κατευθυνεῖ; οὐχὶ ἅμα τῷ ἅψασθαι αὐτῆς ἀνεμον τὸν καύσωνα ξηρανθήσεται; σὺν τῷ βώλῳ ἀνατολῆς αὐτῆς ξηρανθήσεται.
11
11
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
12
12
сы́не человѣ́чь, рцы́ ко до́му прогнѣвля́ющему мя́: не вѣ́сте ли, что́ су́ть сія́? рцы́ и́мъ: се́, гряде́тъ ца́рь Вавило́нскъ на Ієрусали́мъ, и во́зметъ царя́ єго́ и кня́зя єго́, и отведе́тъ я́ къ себѣ́ въ Вавило́нъ:
υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν δὴ πρὸς τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα· οὐκ ἐπίστασθε τί ἦν ταῦτα; εἰπόν· ὅταν ἔλθῃ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ λήψεται τὸν βασιλέα αὐτῆς καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῆς καὶ ἄξῃ αὐτοὺς πρὸς ἑαυτὸν εἰς Βαβυλῶνα.
13
13
и по́йметъ от пле́мене ца́рска, и завѣща́єтъ съ ни́мъ завѣ́тъ, и введе́тъ єго́ въ кля́твѣ, и старѣ́йшины земли́ во́зметъ,
καὶ λήψεται ἐκ τοῦ σπέρματος τῆς βασιλείας καὶ διαθήσεται πρὸς αὐτὸν διαθήκην καὶ εἰσάξει αὐτὸν ἐν ἀρᾷ, καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῆς γῆς λήψεται
14
14
є́же бы́ти въ ца́рство немощно́, є́же весьма́ не возноси́тися, [но] храни́ти завѣ́тъ єго́ и стоя́ти въ не́мъ:
τοῦ γενέσθαι εἰς βασιλείαν ἀσθενῆ τὸ καθόλου μὴ ἐπαίρεσθαι, τοῦ φυλάσσειν τὴν διαθήκην αὐτοῦ καὶ ἱστάνειν αὐτήν.
15
15
и отве́ржется от него́ посыла́я послы́ своя́ во Єги́петъ да́ти єму́ ко́ни и лю́ди мно́ги: єда́ испра́витъ? спасе́тся ли творя́й сопроти́вная? и преступа́яй завѣ́тъ спасе́тся ли?
καὶ ἀποστήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ τοῦ ἐξαποστέλλειν ἀγγέλους ἑαυτοῦ εἰς Αἴγυπτον, τοῦ δοῦναι αὐτῷ ἵππους καὶ λαὸν πολύν. εἰ κατευθυνεῖ; εἰ διασωθήσεται ὁ ποιῶν ἐναντία; καὶ παραβαίνων διαθήκην εἰ διασωθήσεται;
16
16
Живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, а́ще не на мѣ́стѣ, идѣ́же ца́рь воцари́вый єго́, и́же поху́ли кля́тву мою́ и и́же преступи́ завѣ́тъ мо́й, съ ни́мъ средѣ́ Вавило́на сконча́єтся.
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν μὴ ἐν ᾧ τόπῳ ὁ βασιλεὺς ὁ βασιλεύσας αὐτόν, ὃς ἠτίμωσε τὴν ἀράν μου καὶ ὃς παρέβη τὴν διαθήκην μου, μετ᾿ αὐτοῦ ἐν μέσῳ Βαβυλῶνος τελευτήσει.
17
17
И не въ си́лѣ вели́цѣй, ниже́ въ наро́дѣ мно́зѣ сотвори́тъ съ ни́мъ фарао́нъ бра́нь во остро́зѣ и въ согражде́ніи стрѣ́льницъ, є́же изъя́ти ду́шы мно́ги.
καὶ οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλῃ οὐδὲ ἐν ὄχλῳ πολλῷ ποιήσει πρὸς αὐτὸν Φαραὼ πόλεμον, ἐν χαρακοβολίᾳ καὶ ἐν οἰκοδομῇ βελοστάσεων τοῦ ἐξᾶραι ψυχάς.
18
18
И поху́ли кля́тву, є́же преступи́ти завѣ́тъ, и се́, даде́ ру́ку свою́ и вся́ сія́ сотвори́ єму́: не спасе́тся.
καὶ ἠτίμωσεν ὁρκωμοσίαν τοῦ παραβῆναι διαθήκην, καὶ ἰδοὺ δέδωκε τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ πάντα ταῦτα ἐποίησεν αὐτῷ· μὴ σωθήσεται;
19
19
Сего́ ра́ди рцы́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: живу́ а́зъ, а́ще не кля́тву мою́, ю́же поху́ли, и завѣ́тъ мо́й, єго́же преступи́, да́мъ на главу́ єго́:
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ζῶ ἐγὼ ἐὰν μὴ τὴν ὁρκωμοσίαν μου, ἣν ἠτίμωσε, καὶ τὴν διαθήκην μου, ἣν παρέβη, καὶ δώσω αὐτὰ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ.
20
20
и простру́ мре́жу мою́ на́нь, и я́тъ бу́детъ во одержа́ніи єя́: и приведу́ єго́ въ Вавило́нъ и разсужду́ся съ ни́мъ та́мо о непра́вдѣ єго́, є́юже непра́вдова ко мнѣ́:
καὶ ἐκπετάσω ἐπ᾿ αὐτὸν τὸ δίκτυόν μου, καὶ ἁλώσεται ἐν τῇ περιοχῇ αὐτοῦ.
21
21
и вси́ избѣ́гшіи єго́ и вси́ избра́нніи со всѣ́ми ополче́ніи єго́ мече́мъ паду́тъ, и вся́ оста́вшая и́хъ разсѣ́ю по всему́ вѣ́тру, и увѣ́сте, я́ко а́зъ Госпо́дь глаго́лахъ.
ἐν πάσῃ παρατάξει αὐτοῦ ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται, καὶ τοὺς καταλοίπους εἰς πάντα ἄνεμον διασπερῶ, καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα. -
22
22
Сего́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: и возму́ а́зъ от избра́нныхъ ке́дра высо́каго от верха́ и да́мъ от главы́ отра́слей єго́, сердца́ и́хъ остружу́ и насажду́ а́зъ на горѣ́ высо́цѣ:
Διότι τάδε λέγει Κύριος· καὶ λήψομαι ἐγὼ ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν τῆς κέδρου, ἐκ κορυφῆς καρδίας αὐτῶν ἀποκνιῶ καὶ καταφυτεύσω ἐγὼ ἐπ᾿ ὄρος ὑψηλόν·
23
23
и повѣ́шу и́ въ горѣ́ высо́цѣ Ізра́илевѣ и насажду́ и́, и прорасти́тъ отра́сль и сотвори́тъ пло́дъ и бу́детъ въ ке́дръ вели́къ: и почі́єтъ подъ ни́мъ вся́къ звѣ́рь, и подъ сѣ́нію єго́ почі́єтъ вся́ка пти́ца, и ло́зіє єго́ па́ки устро́ятся:
καὶ κρεμάσω αὐτὸν ἐν ὄρει μετεώρῳ τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ καταφυτεύσω, καὶ ἐξοίσει βλαστὸν καὶ ποιήσει καρπὸν καὶ ἔσται εἰς κέδρον μεγάλην, καὶ ἀναπαύσεται ὑποκάτω αὐτοῦ πᾶν θηρίον, καὶ πᾶν πετεινὸν ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ ἀναπαύσεται, τὰ κλήματα αὐτοῦ ἀποκατασταθήσεται.
24
24
и увѣ́сть вся́ко дре́во полево́є, я́ко а́зъ Госпо́дь смиря́яй дре́во высо́коє и вознося́й дре́во смире́нноє, и изсуша́яй дре́во зеле́ноє и прораща́яй дре́во сухо́є: а́зъ Госпо́дь глаго́лахъ и сотворю́.
καὶ γνώσονται πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου διότι ἐγὼ Κύριος ὁ ταπεινῶν ξύλον ὑψηλὸν καὶ ὑψῶν ξύλον ταπεινὸν καὶ ξηραίνων ξύλον χλωρὸν καὶ ἀναθάλλων ξύλον ξηρόν· ἐγὼ Κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω.
Глава 18
Κεφάλαιο 18
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, что́ ва́мъ при́тча сія́ на земли́ Ізра́илевѣ, глаго́лющымъ: отцы́ ядо́ша те́рпкоє, а зубо́мъ ча́дъ и́хъ оско́мины бы́ша?
υἱὲ ἀνθρώπου, τί ὑμῖν ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγοντες· οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα καὶ οἱ ὀδόντες τῶν τέκνων ἐγομφίασαν;
3
3
Живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, а́ще бу́детъ єще́ глаго́лема при́тча сія́ во Ізра́или.
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν γένηται ἔτι λεγομένη ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τῷ ᾿Ισραήλ·
4
4
Я́ко вся́ ду́шы моя́ су́ть, я́коже душа́ о́тча, та́ко и душа́ сыно́вня, моя́ су́ть: душа́, я́же согрѣши́тъ, та́ у́мретъ, и зоба́вшаго па́родки зу́бы оско́минны бу́дутъ.
ὅτι πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἐμαί εἰσιν, ὃν τρόπον ἡ ψυχὴ τοῦ πατρός, οὕτως καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ υἱοῦ, ἐμαί εἰσιν· ἡ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα, αὕτη ἀποθανεῖται. -
5
5
Человѣ́къ же, и́же є́сть пра́веденъ, творя́й су́дъ и пра́вду,
῾Ο δὲ ἄνθρωπος ὃς ἔσται δίκαιος, ὁ ποιῶν κρίμα καὶ δικαιοσύνην,
6
6
на гора́хъ не снѣ́сть и оче́съ свои́хъ не воздви́гнетъ на кумі́ры до́му Ізра́илева, и жены́ бли́жняго своєго́ не оскверна́витъ и къ женѣ́ въ мѣ́сячныхъ су́щей не прибли́жится,
ἐπὶ τῶν ὀρέων οὐ φάγεται καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐ μὴ ἐπάρῃ πρὸς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ οὐ μὴ μιάνῃ καὶ πρὸς γυναῖκα ἐν ἀφέδρῳ οὖσαν οὐ προσεγγιεῖ
7
7
и человѣ́ку не наси́льствуєтъ, зало́гъ должнику́ отда́стъ и хище́ніємъ не восхи́титъ, хлѣ́бъ сво́й а́лчному да́стъ и нага́го облече́тъ въ ри́зу,
καὶ ἄνθρωπον οὐ μὴ καταδυναστεύσῃ, ἐνεχυρασμὸν ὀφείλοντος ἀποδώσει καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἁρπᾶται, τὸν ἄρτον αὐτοῦ τῷ πεινῶντι δώσει καὶ γυμνὸν περιβαλεῖ
8
8
и сребра́ своєго́ въ ли́хву не да́стъ и прибы́тка не во́зметъ, и от непра́вды отврати́тъ ру́ку свою́ и су́дъ сотвори́тъ между́ му́жемъ и бли́жнимъ свои́мъ,
καὶ τὸ ἀργύριον αὐτοῦ ἐπὶ τόκῳ οὐ δώσει καὶ πλεονασμὸν οὐ λήψεται καὶ ἐξ ἀδικίας ἀποστρέψει τὴν χεῖρα αὐτοῦ, κρίμα δίκαιον ποιήσει ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πλησίον αὐτοῦ
9
9
и въ за́повѣдехъ мои́хъ ходи́лъ и оправда́нія моя́ снабдѣ́лъ, є́же твори́ти та́: пра́веденъ се́й є́сть, жи́знію жи́ти и́мать, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ τοῖς προστάγμασί μου πεπόρευται καὶ τὰ δικαιώματά μου πεφύλακται τοῦ ποιῆσαι αὐτά· δίκαιος οὗτός ἐστι, ζωῇ ζήσεται, λέγει Κύριος. -
10
10
И а́ще роди́тъ сы́на губи́теля, пролива́ющаго кро́вь и творя́ща грѣхи́,
Καὶ ἐὰν γεννήσῃ υἱὸν λοιμὸν ἐκχέοντα αἷμα καὶ ποιοῦντα ἁμαρτήματα,
11
11
въ пу́ть отца́ своєго́ пра́веднаго не ходи́лъ, но и на гора́хъ пожре́, и жену́ бли́жняго своєго́ оскверна́вилъ,
ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοῦ δικαίου οὐκ ἐπορεύθη, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων ἔφαγε καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἐμίανε
12
12
и убо́гаго и ни́щаго преоби́дѣ, и хище́ніємъ восхи́тилъ и зало́га не отда́лъ, и къ кумі́ромъ положи́ о́чи свои́, беззако́нія сотвори́,
καὶ πτωχὸν καὶ πένητα κατεδυνάστευσε καὶ ἅρπαγμα ἥρπασε καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἀπέδωκε καὶ εἰς τὰ εἴδωλα ἔθετο τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ἀνομίαν πεποίηκε,
13
13
съ ли́хвою даде́ и съ примноже́ніємъ прія́лъ, се́й жи́знію не поживе́тъ: вся́ сія́ беззако́нія сотвори́, сме́ртію у́мретъ, кро́вь єго́ на не́мъ бу́детъ.
μετὰ τόκου ἔδωκε καὶ πλεονασμὸν ἔλαβεν, οὗτος ζωῇ οὐ ζήσεται, πάσας τὰς ἀνομίας ταύτας ἐποίησε, θανάτῳ θανατωθήσεται, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται. -
14
14
А́ще же роди́тъ сы́на, о́нъ же уви́дитъ вся́ грѣхи́ отца́ своєго́, я́же сотвори́лъ є́сть, и убои́тся и не сотвори́тъ по ни́мъ,
᾿Εὰν δὲ γεννήσῃ υἱόν, καὶ ἴδῃ πάσας τὰς ἁμαρτίας τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἃς ἐποίησε, καὶ φοβηθῇ καὶ μὴ ποιήσῃ κατ᾿ αὐτάς,
15
15
на гора́хъ не снѣ́сть и оче́съ свои́хъ не положи́тъ къ кумі́ромъ до́му Ізра́илева, и жены́ по́друга своєго́ не оскверна́витъ
ἐπὶ τῶν ὀρέων οὐ βέβρωκε καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐκ ἔθετο εἰς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ οὐκ ἐμίανε
16
16
и человѣ́ка не наси́льствуєтъ, и зало́га не удержи́тъ и хище́ніємъ не восхи́титъ, хлѣ́бъ сво́й а́лчному да́стъ и на́га одѣ́єтъ ри́зою,
καὶ ἄνθρωπον οὐ κατεδυνάστευσε καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἐνεχύρασε καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἥρπασε, τὸν ἄρτον αὐτοῦ τῷ πεινῶντι ἔδωκε καὶ γυμνὸν περιέβαλε,
17
17
и от непра́вды отврати́тъ ру́ку свою́, ли́хвы и примноже́нія не во́зметъ, пра́вду сотвори́тъ и въ за́повѣдехъ мои́хъ ходи́ти бу́детъ: не сконча́єтся въ непра́вдахъ отца́ своєго́, [но] жи́знь поживе́тъ.
καὶ ἀπὸ ἀδικίας ἀπέστρεψε τὴν χεῖρα αὐτοῦ, τόκον οὐδὲ πλεονασμὸν οὐκ ἔλαβε, δικαιοσύνην ἐποίησε καὶ ἐν τοῖς προστάγμασί μου ἐπορεύθη, οὐ τελευτήσει ἐν ἀδικίαις πατρὸς αὐτοῦ, ζωῇ ζήσεται.
18
18
Оте́цъ же єго́ а́ще ско́рбію оскорби́тъ и хище́ніємъ восхи́титъ, сопроти́вная сотвори́тъ посредѣ́ люді́й мои́хъ, и у́мретъ въ непра́вдахъ свои́хъ.
ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ ἐὰν θλίψει θλίψῃ καὶ ἁρπάσῃ ἅρπαγμα, ἐναντία ἐποίησεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ μου καὶ ἀποθανεῖται ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ. -
19
19
И рече́те: что́ я́ко не взя́ сы́нъ непра́вды отца́ своєго́? Поне́же сы́нъ пра́вду и ми́лость сотвори́, вся́ зако́ны моя́ соблюде́ и сотвори́ я́, жи́знію поживе́тъ.
Καὶ ἐρεῖτε· τί ὅτι οὐκ ἔλαβε τὴν ἀδικίαν ὁ υἱὸς τοῦ πατρός; ὅτι ὁ υἱὸς δικαιοσύνην καὶ ἔλεος πεποίηκε, πάντα τὰ νόμιμά μου συνετήρησε καὶ ἐποίησεν αὐτά· ζωῇ ζήσεται.
20
20
Душа́ же согрѣша́ющая, та́ у́мретъ: сы́нъ не во́зметъ непра́вды отца́ своєго́, и оте́цъ не во́зметъ непра́вды сы́на своєго́: пра́вда пра́веднаго на не́мъ бу́детъ, и беззако́ніє беззако́нника на не́мъ бу́детъ.
ἡ δὲ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα ἀποθανεῖται· ὁ δὲ υἱὸς οὐ λήψεται τὴν ἀδικίαν τοῦ πατρός, οὐδὲ ὁ πατὴρ λήψεται τὴν ἀδικίαν τοῦ υἱοῦ· δικαιοσύνη δικαίου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται, καὶ ἀνομία ἀνόμου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται.
21
21
И беззако́нникъ а́ще обрати́тся от всѣ́хъ беззако́ній свои́хъ, я́же сотвори́лъ, и сохрани́тъ вся́ за́повѣди моя́ и сотвори́тъ су́дъ и пра́вду и ми́лость, жи́знію поживе́тъ и не у́мретъ:
καὶ ὁ ἄνομος ἐὰν ἀποστρέψῃ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, καὶ φυλάξηται πάσας τὰς ἐντολάς μου καὶ ποιήσῃ δικαιοσύνην καὶ ἔλεος, ζωῇ ζήσεται καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ.
22
22
вся́ согрѣше́нія єго́, єли́ка сотвори́лъ, не помяну́тся єму́: но въ пра́вдѣ своє́й, ю́же сотвори́лъ, жи́въ бу́детъ.
πάντα τὰ παραπτώματα αὐτοῦ, ὅσα ἐποίησεν, οὐ μνησθήσεται, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ, ᾗ ἐποίησε, ζήσεται.
23
23
Єда́ хотѣ́ніємъ восхощу́ сме́рти грѣ́шника, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, а не є́же обрати́тися єму́ от пути́ зла́ и жи́ву бы́ти єму́?
μὴ θελήσει θελήσω τὸν θάνατον τοῦ ἀνόμου, λέγει Κύριος, ὡς τὸ ἀποστρέψαι αὐτὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ζῆν αὐτόν;
24
24
И а́ще соврати́тся пра́ведникъ от пра́вды своєя́ и сотвори́тъ непра́вду по всѣ́мъ беззако́ніємъ, я́же сотвори́лъ беззако́нникъ, вся́ пра́вды єго́, я́же сотвори́лъ є́сть, не помяну́тся: въ преступле́ніи своє́мъ, и́мже преступи́, и во грѣсѣ́хъ свои́хъ, и́миже согрѣши́, въ ни́хъ у́мретъ.
ἐν δὲ τῷ ἀποστρέψαι δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιῆσαι ἀδικίαν κατὰ πάσας τὰς ἀνομίας, ἃς ἐποίησεν ὁ ἄνομος, πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ, ἃς ἐποίησεν, οὐ μὴ μνησθῶσιν· ἐν τῷ παραπτώματι αὐτοῦ, ᾧ παρέπεσε, καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ, αἷς ἥμαρτεν, ἐν αὐταῖς ἀποθανεῖται.
25
25
И реко́сте: не упра́вится пу́ть Госпо́день. Слы́шите у́бо, ве́сь до́мъ Ізра́илевъ, єда́ пу́ть мо́й не упра́вится? ва́шъ ли пу́ть у́бо упра́вится?
καὶ εἴπατε· οὐ κατευθύνει ἡ ὁδὸς Κυρίου. ἀκούσατε δὴ πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραήλ· μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατευθύνει; οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν οὐ κατευθύνει;
26
26
Єгда́ соврати́тся пра́ведникъ от пра́вды своєя́ и сотвори́тъ грѣ́хъ, и у́мретъ въ преступле́ніи, є́же сотвори́лъ, въ то́мъ у́мретъ.
ἐν τῷ ἀποστρέψαι τὸν δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιήσει παράπτωμα καὶ ἀποθάνῃ, ἐν τῷ παραπτώματι, ᾧ ἐποίησεν, ἐν αὐτῷ ἀποθανεῖται.
27
27
И єгда́ обрати́тся беззако́нникъ от беззако́нія своєго́, є́же сотвори́лъ, и сотвори́тъ су́дъ и пра́вду, то́й ду́шу свою́ снабдѣ́лъ є́сть:
καὶ ἐν τῷ ἀποστρέψαι ἄνομον ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ, ἧς ἐποίησε, καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην, οὗτος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐφύλαξε
28
28
и ви́дѣ и обрати́ся от всѣ́хъ беззако́ній свои́хъ, я́же сотвори́, жи́знію поживе́тъ и не у́мретъ.
καὶ ἀπέστρεψεν ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, ζωῇ ζήσεται, οὐ μὴ ἀποθάνῃ.
29
29
И глаго́летъ до́мъ Ізра́илевъ: упра́вится пу́ть Госпо́день. Єда́ пу́ть мо́й не управля́єтся? о, до́ме Ізра́илевъ, у́бо ва́шъ ли пу́ть управля́єтся?
καὶ λέγουσιν ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ· οὐ κατορθοῖ ἡ ὁδὸς Κυρίου. μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατορθοῖ, οἶκος ᾿Ισραήλ; οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν οὐ κατορθοῖ;
30
30
[Сего́ ра́ди] кому́ждо по пути́ єго́ сужду́ ва́мъ, до́ме Ізра́илевъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: обрати́теся и отве́ржитеся от всѣ́хъ нече́стій ва́шихъ, и не бу́дутъ ва́мъ непра́вды въ муче́ніє:
ἕκαστον κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ κρινῶ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος. ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν ὑμῶν, καὶ οὐκ ἔσονται ὑμῖν εἰς κόλασιν ἀδικίας.
31
31
отве́ржите от себе́ вся́ нече́стія ва́ша, и́миже нече́ствовасте ко мнѣ́, и сотвори́те себѣ́ се́рдце но́во и ду́хъ но́въ, и сотвори́те вся́ за́повѣди моя́: и вску́ю умира́єте, до́ме Ізра́илевъ? глаго́летъ Госпо́дь.
ἀπορρίψατε ἀφ᾿ ἑαυτῶν πάσας τὰς ἀσεβείας ὑμῶν, ἃς ἠσεβήσατε εἰς ἐμὲ καὶ ποιήσατε ἑαυτοῖς καρδίαν καινὴν καὶ πνεῦμα καινόν· καὶ ἱνατί ἀποθνήσκετε, οἶκος ᾿Ισραήλ;
32
32
Поне́же не хощу́ сме́рти грѣ́шника умира́ющаго, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, но є́же обрати́тися єму́ от пути́ своєго́ и жи́ти души́ єго́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: обрати́теся у́бо, и жи́ви бу́дете.
διότι οὐ θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἀποθνήσκοντος, λέγει Κύριος.
Глава 19
Κεφάλαιο 19
1
1
Ты́ же, сы́не человѣ́чь, возми́ пла́чь на кня́зи Ізра́илевы,
ΚΑΙ σὺ λαβὲ θρῆνον ἐπὶ τὸν ἄρχοντα τοῦ ᾿Ισραὴλ
2
2
и рече́ши: почто́ ма́ти твоя́ льви́ца средѣ́ льво́въ почи́, посредѣ́ льво́въ умно́жи льви́чища своя́?
καὶ ἐρεῖς· τί ἡ μήτηρ σου; σκύμνος· ἐν μέσῳ λεόντων ἐγενήθη, ἐν μέσῳ λεόντων ἐπλήθυνε σκύμνους αὐτῆς.
3
3
И отскочи́ єди́нъ от льви́чищъ єя́ и бы́сть ле́въ, и научи́ся восхища́ти восхище́нія и человѣ́ки снѣде́.
καὶ ἀπεπήδησεν εἷς τῶν σκύμνων αὐτῆς, λέων ἐγένετο καὶ ἔμαθε τοῦ ἁρπάζειν ἁρπάγματα, ἀνθρώπους ἔφαγε.
4
4
И слы́шаша о не́мъ язы́цы, и я́тъ бы́сть въ растлѣ́ніи и́хъ, приведо́ша єго́ во уздѣ́ во Єги́петъ.
καὶ ἤκουσαν κατ' αὐτοῦ ἔθνη, ἐν τῇ διαφθορᾷ αὐτῶν συνελήφθη, καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἐν κημῷ εἰς γῆν Αἰγύπτου.
5
5
И ви́дѣ, я́ко отведе́нъ бы́сть от нея́, и поги́бе ча́яніє єя́: и взя́ ина́го от льви́чищъ свои́хъ и льво́мъ учини́ єго́,
καὶ εἶδεν ὅτι ἀπῶσται ἀπ' αὐτῆς, ἀπώλετο ἡ ὑπόστασις αὐτῆς, καὶ ἔλαβεν ἄλλον ἐκ τῶν σκύμνων αὐτῆς, λέοντα ἔταξεν αὐτόν,
6
6
и живя́ше посредѣ́ льво́въ, бы́сть ле́въ и научи́ся восхища́ти восхище́нія: человѣ́ки изъяде́,
καὶ ἀνεστρέφετο ἐν μέσῳ λεόντων, λέων ἐγένετο καὶ ἔμαθεν ἁρπάζειν ἁρπάγματα, ἀνθρώπους ἔφαγε·
7
7
и пася́шеся въ лю́тости своє́й, и гра́ды и́хъ пу́сты поста́ви, и погуби́ зе́млю и исполне́ніє єя́ гла́сомъ рыка́нія своєго́.
καὶ ἐνέμετο τῷ θράσει αὐτοῦ καὶ τὰς πόλεις αὐτῶν ἐξηρήμωσε καὶ ἠφάνισε γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς ἀπὸ φωνῆς ὠρυώματος αὐτοῦ.
8
8
И да́ша на́нь язы́цы о́крестъ от стра́нъ и простро́ша на́нь мре́жи своя́, и въ погубле́ніи и́хъ я́тъ бы́сть.
καὶ ἔδωκαν ἐπ' αὐτὸν ἔθνη ἐκ χωρῶν κυκλόθεν καὶ ἐξεπέτασαν ἐπ' αὐτὸν δίκτυα αὐτῶν, ἐν διαφθορᾷ αὐτῶν συνελήφθη·
9
9
И положи́ша єго́ во уздѣ́ и въ клѣ́ти, приведо́ша єго́ ко царю́ Вавило́нску и вверго́ша єго́ въ темни́цу, я́ко да не слы́шится гла́съ єго́ ктому́ на гора́хъ Ізра́илевыхъ.
καὶ ἔθεντο αὐτὸν ἐν κημῷ καὶ ἐν γαλεάγρᾳ, ἦλθε πρὸς βασιλέα Βαβυλῶνος, καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς φυλακήν, ὅπως μὴ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ἐπὶ τὰ ὄρη τοῦ ᾿Ισραήλ.
10
10
Ма́ти твоя́ я́ко віногра́дъ и я́ко цвѣ́тъ ши́пчанъ на водѣ́ насажде́нъ, пло́дъ єго́ и отра́сль єго́ бы́сть от воды́ мно́ги.
ἡ μήτηρ σου ὡς ἄμπελος καὶ ὡς ἄνθος ἐν ρόᾳ ἐν ὕδατι πεφυτευμένη, ὁ καρπὸς αὐτῆς καὶ ὁ βλαστὸς αὐτῆς ἐγένετο ἐξ ὕδατος πολλοῦ.
11
11
И бы́сть єму́ же́злъ крѣ́пости надъ пле́менемъ старѣ́йшинъ, и вознесе́ся въ вели́чіи своє́мъ средѣ́ ло́зія: и ви́дѣ вели́чество своє́ во мно́жествѣ ло́зія своєго́,
καὶ ἐγένετο αὐτῇ ράβδος ἐπὶ φυλὴν ἡγουμένων, καὶ ὑψώθη τῷ μεγέθει αὐτῆς ἐν μέσῳ στελεχῶν καὶ εἶδε τὸ μέγεθος αὐτῆς ἐν πλήθει κλημάτων αὐτῆς.
12
12
и обломи́ся въ я́рости, и на зе́млю пове́рженъ бы́сть, и вѣ́тръ зно́йный изсуши́ плоды́ єго́: увядо́ша, и и́зсше же́злъ крѣ́пости єго́: о́гнь потреби́ єго́.
καὶ κατεκλάσθη ἐν θυμῷ, ἐπὶ γῆν ἐρρίφη, καὶ ἄνεμος ὁ καύσων ἐξήρανε τὰ ἐκλεκτὰ αὐτῆς· ἐξεδικήθη καὶ ἐξηράνθη ἡ ράβδος ἰσχύος αὐτῆς, πῦρ ἀνήλωσεν αὐτήν.
13
13
И ны́нѣ насади́ша єго́ въ пусты́ни, на земли́ безво́днѣ.
καὶ νῦν πεφύτευκαν αὐτὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐν γῇ ἀνύδρῳ·
14
14
И изы́де о́гнь от жезла́ избра́нныхъ єго́ и пояде́ и́, и не бѣ́ въ не́мъ жезла́ крѣ́пости єго́: пле́мя въ при́тчу пла́ча є́сть, и бу́детъ пла́чь.
καὶ ἐξῆλθε πῦρ ἐκ ράβδου ἐκλεκτῶν αὐτῆς καὶ κατέφαγεν αὐτήν, καὶ οὐκ ἦν ἐν αὐτῇ ράβδος ἰσχύος. φυλὴ εἰς παραβολὴν θρήνου ἐστὶ καὶ ἔσται εἰς θρῆνον.
Глава 20
Κεφάλαιο 20
1
1
И бы́сть въ лѣ́то седмо́є, въ пя́тый ме́сяцъ, въ деся́тый де́нь ме́сяца, пріидо́ша му́жіє от старѣ́йшинъ до́му Ізра́илева вопроси́ти Го́спода и сѣдо́ша предъ лице́мъ мои́мъ.
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ, ἐν τῷ πέμπτῳ μηνί, δεκάτῃ τοῦ μηνός, ἦλθον ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσβυτέρων οἴκου ᾿Ισραὴλ ἐπερωτῆσαι τὸν Κύριον καὶ ἐκάθισαν πρὸ προσώπου μου.
2
2
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
3
3
сы́не человѣ́чь, глаго́ли ко старѣ́йшинамъ до́му Ізра́илева и рече́ши къ ни́мъ: та́ко глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: єда́ вопроси́ти мене́ вы́ прихо́дите? живу́ а́зъ, а́ще отвѣща́ю ва́мъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
υἱὲ ἀνθρώπου, λάλησον πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· εἰ ἐπερωτῆσαί με ὑμεῖς ἔρχεσθε; ζῶ ἐγὼ εἰ ἀποκριθήσομαι ὑμῖν, λέγει Κύριος·
4
4
А́ще отмще́ніємъ отмщу́ и́мъ: сы́не человѣ́чь, беззако́нія оте́цъ и́хъ засвидѣ́телствуй и́мъ,
εἰ ἐκδικήσω αὐτοὺς ἐκδικήσει, υἱὲ ἀνθρώπου, τὰς ἀνομίας τῶν πατέρων αὐτῶν διαμάρτυραι αὐτοῖς
5
5
и рече́ши къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: от него́же дне́ избра́хъ до́мъ Ізра́илевъ, и увѣ́дѣнъ бы́хъ пле́мени до́му Іа́ковля и позна́нъ бы́хъ и́мъ во земли́ Єги́петстѣй, и прія́хъ я́ руко́ю моє́ю глаго́ля: а́зъ Госпо́дь Бо́гъ ва́шъ:
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἀφ' ἧς ἡμέρας ᾑρέτισα τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ καὶ ἐγνωρίσθην τῷ σπέρματι οἴκου ᾿Ιακὼβ καὶ ἐγνώσθην αὐτοῖς ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ ἀντελαβόμην τῇ χειρί μου αὐτῶν λέγων· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν,
6
6
въ то́й де́нь подъя́хъ я́ руко́ю моє́ю, є́же извести́ я́ изъ земли́ Єги́петскія въ зе́млю, ю́же угото́вахъ и́мъ, зе́млю кипя́щую млеко́мъ и ме́домъ, со́тъ є́сть па́че всѣ́хъ земе́ль,
ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀντελαβόμην τῇ χειρί μου αὐτῶν τοῦ ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου εἰς τὴν γῆν, ἣν ἡτοίμασα αὐτοῖς, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, κηρίον ἐστὶ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν.
7
7
и реко́хъ къ ни́мъ: кі́йждо ме́рзости от оче́съ свои́хъ отве́ржите и во творе́ніихъ Єги́петскихъ не оскверня́йтеся, а́зъ Госпо́дь Бо́гъ ва́шъ.
καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς· ἕκαστος βδελύγματα τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ἀπορριψάτω, καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν Αἰγύπτου μὴ μιαίνεσθε, ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
8
8
И отверго́шася мене́ и не хотѣ́ша послу́шати мя́: кі́йждо ме́рзостей от оче́съ свои́хъ не отверго́ша и творе́ній Єги́петскихъ не оста́виша. И реко́хъ, є́же излія́ти я́рость мою́ на ня́ и сконча́ти гнѣ́въ мо́й на ни́хъ средѣ́ земли́ Єги́петскія.
καὶ ἀπέστησαν ἀπ' ἐμοῦ καὶ οὐκ ἠθέλησαν εἰσακοῦσαί μου, τὰ βδελύγματα τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν οὐκ ἀπέρριψαν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα Αἰγύπτου οὐκ ἐγκατέλιπον. καὶ εἶπα τοῦ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς τοῦ συντελέσαι τὴν ὀργήν μου ἐν αὐτοῖς ἐν μέσῳ γῆς Αἰγύπτου.
9
9
И сотвори́хъ, я́ко да и́мя моє́ весьма́ не оскверни́тся предъ язы́ки, въ ни́хже су́ть ті́и средѣ́ и́хъ, въ ни́хже позна́нъ бы́хъ и́мъ предъ лице́мъ и́хъ, є́же извести́ я́ изъ земли́ Єги́петскія.
καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὧν αὐτοί εἰσιν ἐν μέσῳ αὐτῶν, ἐν οἷς ἐγνώσθην πρὸς αὐτοὺς ἐνώπιον αὐτῶν τοῦ ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
10
10
И изведо́хъ я́ изъ земли́ Єги́петскія и введо́хъ я́ въ пусты́ню,
καὶ ἤγαγον αὐτοὺς εἰς τὴν ἔρημον
11
11
и да́хъ и́мъ за́повѣди моя́, и оправда́нія моя́ яви́хъ и́мъ, я́же а́ще сотвори́тъ человѣ́къ, жи́въ бу́детъ въ ни́хъ:
καὶ ἔδωκα αὐτοῖς τὰ προστάγματά μου καὶ τὰ δικαιώματά μου ἐγνώρισα αὐτοῖς, ὅσα ποιήσει αὐτὰ ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοῖς.
12
12
и суббо́ты моя́ да́хъ и́мъ, є́же бы́ти въ зна́меніє между́ мно́ю и между́ и́ми, є́же разумѣ́ти и́мъ, я́ко а́зъ Госпо́дь освяща́яй и́хъ.
καὶ τὰ σάββατά μου ἔδωκα αὐτοῖς τοῦ εἶναι εἰς σημεῖον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον αὐτῶν τοῦ γνῶναι αὐτοὺς διότι ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
13
13
И глаго́лахъ ко до́му Ізра́илеву въ пусты́ни: въ за́повѣдехъ мои́хъ ходи́те и оправда́нія моя́ сохрани́те, є́же твори́ти я́, я́же сотвори́тъ человѣ́къ и жи́въ бу́детъ въ ни́хъ. И разгнѣ́ва мя́ до́мъ Ізра́илевъ въ пусты́ни: въ за́повѣдехъ бо мои́хъ не ходи́ша и оправда́нія моя́ отверго́ша, я́же сотвори́тъ человѣ́къ и жи́въ бу́детъ въ ни́хъ: и суббо́ты моя́ оскверни́ша зѣло́. И реко́хъ, є́же излія́ти я́рость мою́ на ня́ въ пусты́ни, є́же потреби́ти и́хъ.
καὶ εἶπα πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύεσθε· καὶ οὐκ ἐπορεύθησαν καὶ τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο, ἃ ποιήσει αὐτὰ ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοῖς, καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν σφόδρα. καὶ εἶπα τοῦ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ ἐξαναλῶσαι αὐτούς.
14
14
И сотвори́хъ, я́ко да весьма́ и́мя моє́ не оскверни́тся предъ язы́ки, изъ ни́хже изведо́хъ я́ предъ очи́ма и́хъ.
καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξήγαγον αὐτοὺς κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
15
15
И а́зъ воздвиго́хъ ру́ку мою́ на ня́ въ пусты́ни весьма́, є́же не ввести́ и́хъ въ зе́млю, ю́же да́хъ и́мъ, въ зе́млю теку́щую млеко́мъ и ме́домъ, со́тъ є́сть па́че всея́ земли́:
καὶ ἐγὼ ἐξῇρα τὴν χεῖρά μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τὸ παράπαν τοῦ μὴ εἰσαγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωκα αὐτοῖς, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, κηρίον ἐστὶ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν,
16
16
поне́же судьбы́ моя́ отверго́ша и въ за́повѣдехъ мои́хъ не ходи́ша, и суббо́ты моя́ оскверни́ша и вслѣ́дъ помышле́ній се́рдца своєго́ хожда́ху.
ἀνθ' ὧν τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο καὶ ἐν τοῖς προστάγμασί μου οὐκ ἐπορεύθησαν ἐν αὐτοῖς καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν καὶ ὀπίσω τῶν ἐνθυμημάτων καρδίας αὐτῶν ἐπορεύοντο.
17
17
И пощадѣ́ я́ о́ко моє́, є́же потреби́ти и́хъ, и не сотвори́хъ и́мъ сконча́нія въ пусты́ни.
καὶ ἐφείσατο ὁ ὀφθαλμός μου ἐπ' αὐτοὺς τοῦ ἐξαλεῖψαι αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτοὺς εἰς συντέλειαν ἐν τῇ ἐρήμῳ.
18
18
И реко́хъ ко ча́домъ и́хъ въ пусты́ни: въ зако́нѣхъ оте́цъ ва́шихъ не ходи́те и оправда́ній и́хъ не храни́те, и ко творе́ніємъ Єги́петскимъ не примѣша́йтеся и не оскверня́йтеся:
καὶ εἶπα πρὸς τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἐν τοῖς νομίμοις τῶν πατέρων ὑμῶν μὴ πορεύεσθε καὶ τὰ δικαιώματα αὐτῶν μὴ φυλάσσεσθε καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν μὴ συναναμίσγεσθε καὶ μὴ μιαίνεσθε.
19
19
а́зъ Госпо́дь Бо́гъ ва́шъ: въ за́повѣдехъ мои́хъ ходи́те, и оправда́нія моя́ снабди́те и твори́те я́,
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύεσθε καὶ τὰ δικαιώματά μου φυλάσσεσθε, καὶ ποιεῖτε αὐτά·
20
20
и суббо́ты моя́ освяща́йте: и бу́детъ въ зна́меніє между́ мно́ю и между́ ва́ми, є́же вѣ́дѣти ва́мъ, я́ко а́зъ Госпо́дь Бо́гъ ва́шъ.
καὶ τὰ σάββατά μου ἁγιάζετε, καὶ ἔστω εἰς σημεῖον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν τοῦ γινώσκειν διότι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
21
21
И разгнѣ́ваша мя́, и ча́да и́хъ въ за́повѣдехъ мои́хъ не ходи́ша и оправда́ній мои́хъ не снабдѣ́ша, є́же твори́ти я́: сія́ бо сотвори́въ человѣ́къ жи́въ бу́детъ въ ни́хъ: и суббо́ты моя́ оскверни́ша зѣло́. И реко́хъ: излію́ я́рость мою́ на ня́, є́же сконча́ти гнѣ́въ мо́й на ни́хъ въ пусты́ни.
καὶ παρεπίκρανάν με καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, ἐν τοῖς προστάγμασί μου οὐκ ἐπορεύθησαν, καὶ τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐφυλάξαντο τοῦ ποιεῖν αὐτά, ἃ ποιήσει ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοῖς, καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν. καὶ εἶπα τοῦ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ συντελέσαι τὴν ὀργήν μου ἐπ' αὐτούς·
22
22
И сотвори́хъ, я́ко да и́мя моє́ весьма́ не оскверна́вится предъ язы́ки, от ни́хже изведо́хъ я́ предъ очи́ма и́хъ.
καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξήγαγον αὐτοὺς κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
23
23
И а́зъ воздвиго́хъ ру́ку мою́ на ня́ въ пусты́ни, є́же расточи́ти я́ во язы́цѣхъ и разсѣ́яти я́ во страна́хъ,
καὶ ἐξῇρα τὴν χεῖρά μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ διασκορπίσαι αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ διασπεῖραι αὐτοὺς ἐν ταῖς χώραις,
24
24
поне́же оправда́ній мои́хъ не сотвори́ша и за́повѣди моя́ отри́нуша и суббо́ты моя́ оскверни́ша, и вслѣ́дъ кумі́ровъ оте́цъ и́хъ бы́ша очеса́ и́хъ.
ἀνθ' ὧν τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐποίησαν καὶ τὰ προστάγματά μου ἀπώσαντο καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν, καὶ ὀπίσω τῶν ἐνθυμημάτων τῶν πατέρων αὐτῶν ἦσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν.
25
25
И да́хъ и́мъ за́повѣди не добры́ и оправда́нія, въ ни́хже не бу́дутъ жи́ви:
καὶ ἐγὼ ἔδωκα αὐτοῖς προστάγματα οὐ καλὰ καὶ δικαιώματα, ἐν οἷς οὐ ζήσονται ἐν αὐτοῖς.
26
26
и оскверню́ я́ въ дая́ніихъ и́хъ, внегда́ проводи́ти [и́мъ] вся́коє разверза́ющеє ложесна́, да погублю́ и́хъ, да уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ Госпо́дь.
καὶ μιανῶ αὐτοὺς ἐν τοῖς δόμασιν αὐτῶν ἐν τῷ διαπορεύεσθαί με πᾶν διανοῖγον μήτραν, ὅπως ἀφανίσω αὐτούς.
27
27
Сего́ ра́ди глаго́ли къ до́му Ізра́илеву, сы́не человѣ́чь, и рече́ши къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: да́же до сего́ разгнѣ́ваша мя́ отцы́ ва́ши во грѣсѣ́хъ свои́хъ, и́миже согрѣши́ша ко мнѣ́:
Διὰ τοῦτο λάλησον πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἕως τούτου παρώργισάν με οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν τοῖς παραπτώμασιν αὐτῶν, ἐν οἷς παρέπεσον εἰς ἐμέ.
28
28
и введо́хъ я́ въ зе́млю, въ ню́же воздвиго́хъ ру́ку мою́, є́же да́ти ю́ и́мъ: и ви́дѣша вся́къ хо́лмъ высо́къ и вся́ко дре́во присѣ́нноє, и пожро́ша та́мо бого́мъ свои́мъ и учини́ша та́мо я́рость даро́въ свои́хъ, и положи́ша та́мо воню́ благово́нія своєго́ и возлія́ша та́мо возлія́нія своя́.
καὶ εἰσήγαγον αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ᾖρα τὴν χεῖρά μου τοῦ δοῦναι αὐτὴν αὐτοῖς, καὶ εἶδον πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ πᾶν ξύλον κατάσκιον καὶ ἔθυσαν ἐκεῖ τοῖς θεοῖς αὐτῶν καὶ ἔταξαν ἐκεῖ ὀσμὴν εὐωδίας καὶ ἔσπεισαν ἐκεῖ τὰς σπονδὰς αὐτῶν.
29
29
И реко́хъ къ ни́мъ: что́ су́ть аввама́ {высо́коє}, я́ко вы́ вхо́дите та́мо? и прозва́ша и́мя єму́ аввама́ да́же до дне́шняго дне́.
καὶ εἶπον πρὸς αὐτούς· τί ἐστιν ᾿Αβαμά, ὅτι ὑμεῖς εἰσπορεύεσθε ἐκεῖ; καὶ ἐπεκάλεσαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Αβαμὰ ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.
30
30
Сего́ ра́ди рцы́ къ до́му Ізра́илеву: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: а́ще во беззако́ніихъ оте́цъ ва́шихъ вы́ оскверня́єтеся и вслѣ́дъ ме́рзостей и́хъ вы́ соблужда́єте,
διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· εἰ ἐν ταῖς ἀνομίαις τῶν πατέρων ὑμῶν ὑμεῖς μιαίνεσθε καὶ ὀπίσω τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν ὑμεῖς ἐκπορνεύετε,
31
31
и въ приноше́ніи даро́въ ва́шихъ и въ наро́цѣхъ ва́шихъ, єгда́ прохо́дятъ ча́да ва́ша сквозѣ́ о́гнь: вы́ оскверня́єтеся во всѣ́хъ кумі́рѣхъ ва́шихъ да́же до дне́шняго дне́, и а́зъ отвѣща́ю ли ва́мъ, до́ме Ізра́илевъ? Живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, а́ще отвѣща́ю ва́мъ и а́ще взы́детъ на ду́хъ ва́шъ сіє́.
καὶ ἐν ταῖς ἀπαρχαῖς τῶν δομάτων ὑμῶν, ἐν τοῖς ἀφορισμοῖς, οἷς ὑμεῖς μιαίνεσθε ἐν πᾶσι τοῖς ἐνθυμήμασιν ὑμῶν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας, καὶ ἐγὼ ἀποκριθῶ ὑμῖν, οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ; ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, εἰ ἀποκριθήσομαι ὑμῖν, καὶ εἰ ἀναβήσεται ἐπὶ τὸ πνεῦμα ὑμῶν τοῦτο.
32
32
И не бу́детъ, я́коже вы́ глаго́лете: бу́демъ, я́коже язы́цы и я́коже племена́ земна́я, служи́ти дре́ву и ка́менію.
καὶ οὐκ ἔσται ὃν τρόπον ὑμεῖς λέγετε· ἐσόμεθα ὡς τὰ ἔθνη καὶ ὡς αἱ φυλαὶ τῆς γῆς τοῦ λατρεύειν ξύλοις καὶ λίθοις.
33
33
Сего́ ра́ди живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, а́ще не руко́ю крѣ́пкою и мы́шцею высо́кою и въ я́рости излія́ннѣй ца́рствовати бу́ду надъ ва́ми:
διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐν θυμῷ κεχυμένῳ βασιλεύσω ἐφ' ὑμᾶς·
34
34
и изведу́ вы́ от люді́й и пріиму́ вы от стра́нъ, въ ни́хже бѣ́сте разсѣ́яни, руко́ю крѣ́пкою и мы́шцею высо́кою и я́ростію излія́нною,
καὶ ἐξάξω ὑμᾶς ἐκ τῶν λαῶν καὶ εἰσδέξομαι ὑμᾶς ἐκ τῶν χωρῶν, οὗ διεσκορπίσθητε ἐν αὐταῖς, ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐν θυμῷ κεχυμένῳ.
35
35
и приведу́ ва́съ въ пусты́ню лю́дскую и разсужду́ся съ ва́ми та́мо лице́мъ къ лицу́:
καὶ ἄξω ὑμᾶς εἰς τὴν ἔρημον τῶν λαῶν, καὶ διακριθήσομαι πρὸς ὑμᾶς ἐκεῖ πρόσωπον κατὰ πρόσωπον.
36
36
я́коже суди́хся со отцы́ ва́шими въ пусты́ни земли́ Єги́петскія, та́ко сужду́ и ва́мъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь:
ὃν τρόπον διεκρίθην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Αἰγύπτου, οὕτως κρινῶ ὑμᾶς, λέγει Κύριος·
37
37
и проведу́ вы́ подъ жезло́мъ мои́мъ и введу́ вы́ въ числѣ́ завѣ́та,
καὶ διάξω ὑμᾶς ὑπὸ τὴν ράβδον μου καὶ εἰσάξω ὑμᾶς ἐν ἀριθμῷ
38
38
и изберу́ от ва́съ нечести́выя и отве́ргшыяся: изъ земли́ бо обита́нія и́хъ изведу́ я́, и въ зе́млю Ізра́илеву не вни́дутъ, и позна́єте, я́ко а́зъ Госпо́дь Бо́гъ.
καὶ ἐκλέξω ἐξ ὑμῶν τοὺς ἀσεβεῖς καὶ τοὺς ἀφεστηκότας, διότι ἐκ τῆς παροικεσίας αὐτῶν ἐξάξω αὐτούς, καὶ εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐκ εἰσελεύσονται· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος Κύριος.
39
39
Вы́ же, до́ме Ізра́илевъ, си́це глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: кі́йждо кумі́ры своя́ отими́те, и пото́мъ а́ще послу́шаєте мене́, и и́мене моєго́ свята́го не оскверна́вите ксему́ въ дарѣ́хъ ва́шихъ и рукотворе́ніихъ ва́шихъ:
καὶ ὑμεῖς οἶκος ᾿Ισραήλ, τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἕκαστος τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ ἐξάρατε· καὶ μετὰ ταῦτα εἰ ὑμεῖς εἰσακούετέ μου καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον οὐ βεβηλώσετε οὐκέτι ἐν τοῖς δώροις ὑμῶν καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ὑμῶν·
40
40
поне́же на горѣ́ моє́й святѣ́й, на горѣ́ высо́цѣ Ізра́илевѣ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, та́мо послу́жатъ ми́ ве́сь до́мъ Ізра́илевъ до конца́ на земли́, и та́мо пріиму́ я́ и та́мо присѣщу́ на приноше́нія ва́ша и нача́тки обѣ́товъ ва́шихъ во всѣ́хъ освяще́нныхъ ва́шихъ.
διότι ἐπὶ τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου μου, ἐπ' ὄρους ὑψηλοῦ, λέγει Κύριος Κύριος, ἐκεῖ δουλεύσουσί μοι πᾶς οἶκος ᾿Ισραὴλ εἰς τέλος, καὶ ἐκεῖ προσδέξομαι καὶ ἐκεῖ ἐπισκέψομαι τὰς ἀπαρχὰς ὑμῶν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν ἀφορισμῶν ὑμῶν ἐν πᾶσι τοῖς ἁγιάσμασιν ὑμῶν·
41
41
Въ воню́ благово́нія пріиму́ вы́, єгда́ изведу́ вы́ изъ люді́й и пріиму́ вы́ от стра́нъ, въ ня́же расточе́ни бы́сте, и освящу́ся въ ва́съ предъ очи́ма людски́ма:
ἐν ὀσμῇ εὐωδίας προσδέξομαι ὑμᾶς ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν με ὑμᾶς ἐκ τῶν λαῶν καὶ εἰσδέχεσθαι ὑμᾶς ἐκ τῶν χωρῶν, ἐν αἷς διεσκορπίσθητε ἐν αὐταῖς, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν ὑμῖν κατ' ὀφθαλμοὺς τῶν λαῶν.
42
42
и увѣ́сте, я́ко а́зъ Госпо́дь, єгда́ введу́ вы́ въ зе́млю Ізра́илеву, въ зе́млю, на ню́же воздвиго́хъ ру́ку мою́ да́ти ю́ отце́мъ ва́шымъ:
καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν με ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ, εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν ᾖρα τὴν χεῖρά μου τοῦ δοῦναι αὐτὴν τοῖς πατράσιν ὑμῶν.
43
43
и помяне́те та́мо пути́ ва́шя и вся́ ме́рзкія грѣхи́ ва́шя, въ ни́хже оскверни́стеся, и посрамите́ ли́ца ва́ша во всѣ́хъ зло́бахъ ва́шихъ, я́же сотвори́сте:
καὶ μνησθήσεσθε ἐκεῖ τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν, ἐν οἷς ἐμιαίνεσθε ἐν αὐτοῖς, καὶ κόψεσθε τὰ πρόσωπα ὑμῶν ἐν πάσαις ταῖς κακίαις ὑμῶν.
44
44
и позна́єте, я́ко а́зъ Госпо́дь, єгда́ сотворю́ ва́мъ та́ко, я́ко да и́мя моє́ не оскверни́тся по путе́мъ ва́шымъ злы́мъ и по рукотворе́ніємъ ва́шымъ растлѣ́ннымъ, до́ме Ізра́илевъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ ποιῆσαί με οὕτως ὑμῖν, ὅπως τὸ ὄνομά μου μὴ βεβηλωθῇ κατὰ τὰς ὁδοὺς ὑμῶν τὰς κακὰς καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν τὰ διεφθαρμένα, λέγει Κύριος. (Μασ. ΚΑ´
45
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
).
46
45
сы́не человѣ́чь, утверди́ лице́ твоє́ на ю́гъ и воззри́ на даро́ма, и прорцы́ на дубра́ву старѣ́йшину наге́ва
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
47
46
и рече́ши дубра́вѣ наге́вовѣ: слы́ши сло́во Госпо́дне, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ возгнѣщу́ въ тебѣ́ о́гнь, и пожже́тъ въ тебѣ́ вся́ко дре́во зеле́ноє и вся́ко дре́во сухо́є, не уга́снетъ пла́мень разжже́ный, и изгори́тъ въ не́мъ вся́ко лице́ от полу́дне до сѣ́вера,
υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Θαιμὰν καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ Δαρὸμ καὶ προφήτευσον ἐπὶ δρυμὸν ἡγούμενον Ναγὲβ
48
47
и увѣ́сть вся́ка пло́ть, я́ко а́зъ Госпо́дь разжего́хъ єго́, и не уга́снетъ.
καὶ ἐρεῖς τῷ δρυμῷ Ναγέβ· ἄκουε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀνάπτω ἐν σοὶ πῦρ, καὶ καταφάγεται ἐν σοὶ πᾶν ξύλον χλωρὸν καὶ πᾶν ξύλον ξηρόν, οὐ σβεσθήσεται ἡ φλὸξ ἡ ἐξαφθεῖσα, καὶ κατακαυθήσεται ἐν αὐτῇ πᾶν πρόσωπον ἀπὸ ἀπηλιώτου ἕως βορρᾶ·
49
48
И реко́хъ: ника́коже, Го́споди, Го́споди! сі́и глаго́лютъ ко мнѣ́: не при́тча ли є́сть сія́ глаго́лема?
καὶ ἐπιγνώσεται πᾶσα σὰρξ ὅτι ἐγὼ Κύριος ἐξέκαυσα αὐτὸ καὶ οὐ σβεσθήσεται.
Глава 21
Κεφάλαιο 21
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сего́ ра́ди прорцы́, сы́не человѣ́чь, и утверди́ лице́ твоє́ на Ієрусали́мъ и воззри́ на святы́ни и́хъ, и прорцы́ на зе́млю Ізра́илеву,
διὰ τοῦτο προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ τὰ ἅγια αὐτῶν καὶ προφητεύσεις ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ
3
3
и рече́ши ко земли́ Ізра́илевѣ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ на тя́, и извлеку́ ме́чь мо́й изъ ноже́нъ єго́, и потреблю́ от тебе́ непра́веднаго и беззако́ннаго.
καὶ ἐρεῖς πρὸς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς σὲ καὶ ἐκσπάσω τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ τοῦ κολεοῦ αὐτοῦ καὶ ἐξολοθρεύσω ἐκ σοῦ ἄνομον καὶ ἄδικον·
4
4
Поне́же потреблю́ от тебе́ непра́веднаго и беззако́нника, та́ко изы́детъ ме́чь мо́й изъ ноже́нъ свои́хъ на вся́ку пло́ть от ю́га да́же до сѣ́вера,
ἀνθ' ὧν ἐξολοθρεύσω ἐκ σοῦ ἄδικον καὶ ἄνομον, οὕτως ἐξελεύσεται τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ τοῦ κολεοῦ αὐτοῦ ἐπὶ πᾶσαν σάρκα ἀπὸ ἀπηλιώτου ἕως βορρᾶ·
5
5
и увѣ́сть вся́ка пло́ть, я́ко а́зъ Госпо́дь извлеко́хъ ме́чь мо́й изъ ноже́нъ єго́, и ктому́ не возврати́тся.
καὶ ἐπιγνώσεται πᾶσα σὰρξ διότι ἐγὼ Κύριος ἐξέσπασα τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ τοῦ κολεοῦ αὐτοῦ καὶ οὐκ ἀποστρέψει οὐκέτι.
6
6
И ты́, сы́не человѣ́чь, воздохни́ въ сокруше́ніи чре́слъ твои́хъ и въ болѣ́знехъ возстени́ предъ очи́ма и́хъ.
καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, καταστέναξον ἐν συντριβῇ ὀσφύος σου καὶ ἐν ὀδύναις στενάξεις κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
7
7
И бу́детъ, а́ще реку́тъ къ тебѣ́: чесо́ ра́ди ты́ стене́ши? и рече́ши: о возвѣще́ніи, я́ко гряде́тъ: и сокруши́тся вся́ко се́рдце, и ослабѣ́ютъ вся́ ру́ки, и и́здшетъ вся́ка пло́ть и вся́къ ду́хъ, и вся́ сте́гна оскверна́вятся мокрото́ю: се́, гряде́тъ и бу́детъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσι πρὸς σέ· ἕνεκα τίνος σὺ στενάζεις; καὶ ἐρεῖς· ἐπὶ τῇ ἀγγελίᾳ, διότι ἔρχεται, καὶ θραυσθήσεται πᾶσα καρδία, καὶ πᾶσαι χεῖρες παραλυθήσονται, καὶ ἐκψύξει πᾶσα σὰρξ καὶ πᾶν πνεῦμα, καὶ πάντες μηροὶ μολυνθήσονται ὑγρασίᾳ· ἰδοὺ ἔρχεται καὶ ἔσται λέγει Κύριος.
8
8
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με, λέγων·
9
9
сы́не человѣ́чь, прорцы́ и рече́ши: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: рцы́: мечу́, мечу́! изостри́ся и разъяри́ся,
υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· εἰπόν· ρομφαία ρομφαία, ὀξύνου καὶ θυμώθητι,
10
10
я́ко да изсѣче́ши сѣче́нія: изостри́ся, я́ко да бу́деши въ блеща́ніє и гото́въ на разсы́паніє: сѣцы́, изничтожа́й, отри́ни вся́коє дре́во.
ὅπως σφάξῃς σφάγια, ὀξύνου ὅπως γένῃ εἰς στίλβωσιν, ἑτοίμη εἰς παράλυσιν, σφάζε, ἐξουδένει, ἀπωθοῦ πᾶν ξύλον.
11
11
И даде́ єго́ угото́ванна, є́же держа́ти въ рука́хъ єго́: наостри́лся ме́чь, гото́въ є́сть, є́же да́нъ бы́ти въ ру́цѣ сѣку́щаго.
καὶ ἔδωκεν αὐτὴν ἑτοίμην τοῦ κρατεῖν χεῖρα αὐτοῦ· ἐξηκονήθη ἡ ρομφαία, ἐστὶν ἑτοίμη τοῦ δοῦναι αὐτὴν εἰς χεῖρα ἀποκεντοῦντος.
12
12
Возопі́й и воспла́чися, сы́не человѣ́чь, я́ко се́й бы́сть въ лю́дехъ мои́хъ, се́й во всѣ́хъ старѣ́йшинахъ Ізра́илевыхъ: обита́ющіи бли́зъ подъ ме́чь бы́ша съ людьми́ мои́ми: сего́ ра́ди восплещи́ рука́ма твои́ма,
ἀνάκραγε καὶ ὀλόλυξον, υἱὲ ἀνθρώπου, ὅτι αὐτὴ ἐγένετο ἐν τῷ λαῷ μου, αὐτὴ ἐν πᾶσι τοῖς ἀφηγουμένοις τοῦ ᾿Ισραήλ· παροικήσουσιν ἐπὶ ρομφαίᾳ, ἐγένετο ἐν τῷ λαῷ μου. διὰ τοῦτο κρότησον ἐπὶ τὴν χεῖρά σου,
13
13
я́ко оправда́ся. И что́, а́ще и пле́мя отри́нется? Не бу́детъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
ὅτι δεδικαίωται· καὶ τί εἰ καὶ φυλὴ ἀπώσθη; οὐκ ἔσται, λέγει Κύριος Κύριος.
14
14
И ты́, сы́не человѣ́чь, прорцы́ и восплещи́ рука́ма и усугу́би ме́чь: тре́тій ме́чь я́звенымъ є́сть, ме́чь я́звенымъ вели́къ, и ужаси́ши я́,
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ κρότησον χεῖρα ἐπὶ χεῖρα καὶ διπλασίασον ρομφαίαν· ἡ τρίτη ρομφαία τραυματιῶν ἐστι, ρομφαία τραυματιῶν ἡ μεγάλη καὶ ἐκστήσει αὐτούς,
15
15
я́ко да сокруши́тся се́рдце и́хъ, и умно́жатся немощні́и во всѣ́хъ вратѣ́хъ и́хъ, предаю́тся на усѣче́ніє ме́чноє: бла́го о́стръ бы́сть на сѣче́ніє, бла́го бы́сть на блиста́ніє.
ὅπως θραυσθῇ ἡ καρδία καὶ πληθυνθῶσιν οἱ ἀσθενοῦντες ἐπὶ πᾶσαν πύλην αὐτῶν· παραδέδονται εἰς σφάγια ρομφαίας, εὖ γέγονεν εἰς σφαγήν, εὖ γέγονεν εἰς στίλβωσιν.
16
16
Проходи́ я́ко мо́лнія, остри́ся одесну́ю и ошу́юю, а́може а́ще лице́ твоє́ воста́нетъ:
καὶ διαπορεύου, ὀξύνου, ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων, οὗ ἂν τὸ πρόσωπόν σου ἐξεγείρηται.
17
17
и а́зъ восплещу́ руко́ю моє́ю къ руцѣ́ моє́й и напущу́ я́рость мою́, а́зъ Госпо́дь глаго́лахъ.
καὶ ἐγὼ δὲ κροτήσω χεῖρά μου πρὸς χεῖρά μου καὶ ἀναφήσω τόν θυμόν μου· ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
18
18
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
19
19
и ты́, сы́не человѣ́чь, учини́ себѣ́ пути́ два́, є́же вни́ти мечу́ царя́ Вавило́нска, от страны́ єди́ныя изы́дутъ нача́ла два́, и ру́ку угото́ваютъ въ нача́лѣ пути́ гра́да, от нача́ла пути́ учини́ши,
καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, διάταξον σεαυτῷ δύο ὁδοὺς
20
20
я́ко вни́ти мечу́ на равва́ѳъ сыно́въ Аммо́нихъ и на Іуде́ю и Ієрусали́мъ средѣ́ єго́.
τοῦ εἰσελθεῖν ρομφαίαν βασιλέως Βαβυλῶνος· ἐκ χώρας μιᾶς ἐξελεύσονται αἱ δύο, καὶ χεὶρ ἐν ἀρχῇ ὁδοῦ πόλεως, ἐπ' ἀρχῆς ὁδοῦ διατάξεις τοῦ εἰσελθεῖν ρομφαίαν ἐπὶ Ραββὰθ υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ ἐπὶ τὴν ᾿Ιουδαίαν καὶ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν μέσῳ αὐτῆς.
21
21
Поне́же ста́нетъ ца́рь Вавило́нскъ на ста́рѣмъ пути́, на нача́лѣ обои́хъ путі́й, є́же волхвова́ти волхвова́ніємъ, я́коже вскипѣ́ти жезлу́, и вопроша́ти ва́яныхъ и вражи́ти во утро́бахъ.
διότι στήσεται βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν ὁδόν, ἐπ' ἀρχῆς τῶν δύο ὁδῶν, τοῦ μαντεύσασθαι μαντείαν, τοῦ ἀναβράσαι ράβδον καὶ ἐπερωτῆσαι ἐν τοῖς γλυπτοῖς καὶ κατασκοπήσασθαι ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ.
22
22
И бы́сть одесну́ю єго́ волше́бство на Ієрусали́мъ, є́же обста́вити остро́гъ и є́же отве́рсти уста́ съ во́племъ и возвы́сити гла́съ со глаше́ніємъ тру́бнымъ, и я́ко поста́вити остро́гъ предъ враты́ єго́ и насы́пати пе́рсти и поста́вити стрѣ́лницы.
ἐγένετο τὸ μαντεῖον ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ βαλεῖν χάρακα, τοῦ διανοῖξαι στόμα ἐν βοῇ, ὑψῶσαι φωνὴν μετὰ κραυγῆς, τοῦ βαλεῖν χάρακα ἐπὶ τὰς πύλας αὐτῆς καὶ βαλεῖν χῶμα καὶ οἰκοδομῆσαι βελοστάσεις.
23
23
И то́й а́ки волхву́я и́мъ волхвова́ніє предъ ни́ми, уседмеря́я седмери́цы, и то́й воспомина́яй непра́вды єго́ помяну́ти.
καὶ αὐτὸς αὐτοῖς ὡς μαντευόμενος μαντείαν ἐνώπιον αὐτῶν καὶ αὐτὸς ἀναμιμνήσκων ἀδικίας αὐτοῦ μνησθῆναι.
24
24
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же воспомяну́сте непра́вды ва́шя, внегда́ откры́шася нече́стія ва́ша, я́ко яви́тися грѣхо́мъ ва́шымъ во всѣ́хъ беззако́ніихъ ва́шихъ и во всѣ́хъ начина́ніихъ ва́шихъ, поне́же воспомяну́сте, въ тѣ́хъ я́ти бу́дете.
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἀνεμνήσατε τὰς ἀδικίας ὑμῶν, ἐν τῷ ἀποκαλυφθῆναι τὰς ἀσεβείας ὑμῶν, τοῦ ὁραθῆναι ἁμαρτίας ὑμῶν ἐν πάσαις ταῖς ἀσεβείαις ὑμῶν καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ὑμῶν, ἀνθ' ἀνεμνήσατε, ἐν τούτοις ἁλώσεσθε.
25
25
И ты́, скверна́ве, беззако́нниче, старѣ́йшино Ізра́илевъ, єго́же гряде́тъ де́нь во вре́мя непра́вды, коне́цъ:
καὶ σύ, βέβηλε, ἄνομε, ἀφηγούμενε τοῦ ᾿Ισραήλ, οὗ ἥκει ἡ ἡμέρα, ἐν καιρῷ ἀδικίας πέρας,
26
26
сія́ глаго́летъ Госпо́дь: сними́ кіда́ръ и отложи́ вѣне́цъ, се́й не тако́въ бу́детъ, смири́лъ єси́ высо́коє и возне́слъ смире́нноє:
τάδε λέγει Κύριος· ἀφείλου τὴν κίδαριν καὶ ἐπέθου τὸν στέφανον· αὕτη οὐ τοιαύτη ἔσται· ἐταπείνωσας τὸ ὑψηλὸν καὶ ὕψωσας τὸ ταπεινόν.
27
27
непра́вду, непра́вду, непра́вду положу́ єго́, и то́й не тако́въ бу́детъ, до́ндеже пріи́детъ, єму́же досто́итъ, и преда́мъ єму́.
ἀδικίαν ἀδικίαν θήσομαι αὐτήν, οὐδ' αὕτη τοιαύτη ἔσται, ἕως οὗ ἔλθῃ ᾧ καθήκει, καὶ παραδώσω αὐτῷ. -
28
28
И ты́, сы́не человѣ́чь, прорцы́ и рече́ши: се́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь къ сыно́мъ Аммо́нимъ и ко укори́знѣ и́хъ, и рече́ши: мечу́, мечу́ извлече́ный на сѣче́ніє, извлече́ный на сконча́ніє, дви́гнися, я́ко да блиста́єши:
Καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον, καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ πρὸς τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν καὶ ἐρεῖς· ρομφαία ρομφαία ἐσπασμένη εἰς σφάγια καὶ ἐσπασμένη εἰς συντέλειαν, ἐγείρου ὅπως στίλβῃς
29
29
въ видѣ́ніи твоє́мъ су́єтнѣмъ, и внегда́ вражби́ти тебѣ́ ло́жная, єгда́ предає́шися ты́ на вы́и я́звеныхъ беззако́нниковъ, и́хже де́нь приспѣ́ во вре́мя непра́вды, коне́цъ:
ἐν τῇ ὁράσει σου τῇ ματαίᾳ καὶ ἐν τῷ μαντεύεσθαί σε ψευδῆ, τοῦ παραδοῦναί σε ἐπὶ τραχήλους τραυματιῶν ἀνόμων, ὧν ἥκει ἡ ἡμέρα, ἐν καιρῷ ἀδικίας πέρας.
30
30
возврати́ся въ ножны́ твоя́ и не ста́ни на мѣ́стѣ се́мъ, въ не́мже роди́лся єси́, на земли́ твоє́й и́мамъ тя́ суди́ти:
ἀπόστρεφε, μὴ καταλύσῃς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ᾧ γεγέννησαι· ἐν τῇ γῇ τῇ ἰδίᾳ σου κρινῶ σε
31
31
и излію́ на тя́ гнѣ́въ мо́й, во огни́ гнѣ́ва моєго́ ду́ну на тя́ и преда́мъ тя́ въ ру́цѣ муже́й ва́рваръ, творя́щихъ па́губу:
καὶ ἐκχεῶ ἐπὶ σέ ὀργήν μου, ἐν πυρὶ ὀργῆς μου ἐμφυσήσω ἐπὶ σέ καὶ παραδώσω σε εἰς χεῖρας ἀνδρῶν βαρβάρων τεκταινόντων διαφθοράν.
32
32
огню́ бу́деши я́дь, кро́вь твоя́ бу́детъ посредѣ́ земли́ твоєя́: не бу́детъ твоєя́ па́мяти, зане́же а́зъ Госпо́дь глаго́лахъ.
ἐν πυρὶ ἔσῃ κατάβρωμα, τὸ αἷμά σου ἔσται ἐν μέσῳ τῆς γῆς σου· οὐ μὴ γένηταί σου μνεία, διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
Глава 22
Κεφάλαιο 22
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
и ты́, сы́не человѣ́чь, а́ще суди́ти бу́деши гра́ду крове́й, и яви́ єму́ вся́ беззако́нія єго́,
καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, εἰ κρινεῖς τὴν πόλιν τῶν αἱμάτων; καὶ παράδειξον αὐτῇ πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῆς
3
3
и рече́ши: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: о, гра́де пролива́яй кро́вь средѣ́ себе́, є́же пріити́ вре́мени єго́, и творя́й кумі́ры на себе́, є́же оскверни́тися самому́:
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὦ πόλις ἐκχέουσα αἵματα ἐν μέσῳ αὐτῆς τοῦ ἐλθεῖν καιρὸν αὐτῆς καὶ ποιοῦσα ἐνθυμήματα καθ' ἑαυτῆς, τοῦ μιαίνειν αὐτήν,
4
4
въ кро́ви и́хъ, ю́же излія́лъ єси́, согрѣши́лъ єси́, и въ кумі́рѣхъ твои́хъ, я́же твори́лъ, оскверни́лся єси́, и сократи́лъ єси́ дни́ твоя́, и приве́дъ вре́мя лѣ́тъ твои́хъ: сего́ ра́ди да́хъ тя́ на укори́зну язы́комъ и на поруга́ніє всѣ́мъ страна́мъ,
ἐν τοῖς αἵμασιν αὐτῶν, οἷς ἐξέχεας, παραπέπτωκας καὶ ἐν τοῖς ἐνθυμήμασί σου, οἷς ἐποίεις, ἐμιαίνου, καὶ ἤγγισας τὰς ἡμέρας σου καὶ ἤγαγες καιρὸν ἐτῶν σου. διὰ τοῦτο δέδωκά σε εἰς ὀνειδισμὸν τοῖς ἔθνεσι, καὶ εἰς ἐμπαιγμὸν πάσαις ταῖς χώραις
5
5
бли́зъ тебе́ и дале́че от тебе́ су́щымъ, и поруга́ются тебѣ́ и возопію́тъ на тя́: о, нечи́стый, преслову́тый и мно́гъ во беззако́ніихъ!
ταῖς ἐγγιζούσαις πρὸς σὲ καὶ ταῖς μακρὰν ἀπεχούσαις ἀπὸ σοῦ, καὶ ἐμπαίξονται ἐν σοί· ἀκάθαρτος ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ ἐν ταῖς ἀνομίαις.
6
6
се́, старѣ́йшины до́му Ізра́илева, кі́йждо ко свои́мъ у́жикамъ смѣси́шася въ тебѣ́, я́ко да пролію́тъ кро́вь:
ἰδοὺ οἱ ἀφηγούμενοι οἴκου ᾿Ισραήλ, ἕκαστος πρὸς τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ συνανεφύροντο ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν αἷμα·
7
7
отцу́ и ма́тери злосло́вяху въ тебѣ́ и ко прише́лцу обраща́хуся непра́вдами въ тебѣ́: сироту́ и вдови́цу преоби́дяху въ тебѣ́:
πατέρα καὶ μητέρα ἐκακολόγουν ἐν σοί, καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον ἀνεστρέφοντο ἐν ἀδικίαις ἐν σοί, ὀρφανὸν καὶ χήραν κατεδυνάστευον ἐν σοί·
8
8
и свята́я моя́ уничижа́ху и суббо́ты моя́ оскверня́ху въ тебѣ́:
καὶ τὰ ἅγιά μου ἐξουθένουν καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν ἐν σοί.
9
9
му́жіє разбо́йницы бѣ́ша въ тебѣ́, я́ко да пролію́тъ въ тебѣ́ кро́вь, и на гора́хъ ядя́ху въ тебѣ́ и скве́рны творя́ху въ тебѣ́:
ἄνδρες λῃσταὶ ἦσαν ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν ἐν σοὶ αἷμα, καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων ἤσθιον ἐν σοί, ἀνόσια ἐποίουν ἐν μέσῳ σου.
10
10
сты́дъ о́тчій откры́ша въ тебѣ́, и въ нечистотѣ́ сѣдя́щую обруга́ша въ тебѣ́:
αἰσχύνην πατρὸς ἀπεκάλυψαν ἐν σοὶ καὶ ἐν ἀκαθαρσίαις ἀποκαθημένην ἐταπείνουν ἐν σοί·
11
11
кі́йждо на жену́ по́друга своєго́ беззако́нноваша, и кі́йждо невѣ́стку свою́ оскверня́ше въ нече́стіи, и кі́йждо сестру́ свою́, дще́рь отца́ своєго́, обругава́ше въ тебѣ́:
ἕκαστος τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἠνομοῦσαν, καὶ ἕκαστος τὴν νύμφην αὐτοῦ ἐμίαινεν ἐν ἀσεβείᾳ, καὶ ἕκαστος τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ θυγατέρα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐταπείνουν ἐν σοί.
12
12
мзды́ взима́ху въ тебѣ́, я́ко да пролію́тъ кро́вь, ли́хву и избы́токъ взима́ху въ тебѣ́: и сконча́лъ єси́ сконча́ніє зло́бы твоєя́ я́же въ наси́ліи, мене́ же забы́лъ єси́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
δῶρα ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν αἷμα, τόκον καὶ πλεονασμὸν ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί· καὶ συνετελέσω συντέλειαν κακίας σου τὴν ἐν καταδυναστείᾳ, ἐμοῦ δὲ ἐπελάθου, λέγει Κύριος.
13
13
Се́ у́бо, уда́рю руко́ю моє́ю о ру́ку мою́ на та́, я́же соверши́лъ єси́ и я́же сотвори́лъ єси́, и на кро́ви твоя́ бы́вшыя посредѣ́ тебе́:
ἐὰν δὲ πατάξω χεῖρά μου πρὸς χεῖρά μου ἐφ' οἷς συντετέλεσαι, οἷς ἐποίησας, καὶ ἐπὶ τοῖς αἵμασί σου τοῖς γεγενημένοις ἐν μέσῳ σου,
14
14
а́ще устои́тъ се́рдце твоє́, и а́ще преодолѣ́ютъ ру́цѣ твои́ во дне́хъ, въ ня́же а́зъ творю́ въ тебѣ́? А́зъ Госпо́дь глаго́лахъ, и сотворю́.
εἰ ὑποστήσεται ἡ καρδία σου; εἰ κρατήσουσιν αἱ χεῖρές σου ἐν ταῖς ἡμέραις, αἷς ἐγὼ ποιῶ ἐν σοί; ἐγὼ Κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω.
15
15
И разсы́плю тя́ во язы́цѣхъ и разсѣ́ю тя́ въ страна́хъ, и оскудѣ́єтъ нечистота́ твоя́ изъ тебе́,
καὶ διασκορπιῶ σε ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ διασπερῶ σε ἐν ταῖς χώραις, καὶ ἐκλείψει ἡ ἀκαθαρσία σου ἐκ σοῦ,
16
16
и владѣ́ти бу́ду тобо́ю предъ очи́ма язы́ковъ, и позна́єши, я́ко а́зъ Госпо́дь.
καὶ κατακληρονομήσω ἐν σοὶ κατ' ὀφθαλμοὺς τῶν ἐθνῶν· καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. -
17
17
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
18
18
сы́не человѣ́чь, се́, бы́ша мнѣ́ до́мъ Ізра́илевъ смѣ́шани вси́ съ мѣ́дію и желѣ́зомъ, и со о́ловомъ чи́стымъ и со свинце́мъ, средѣ́ пе́щи сребро́ смѣ́шено су́ть.
υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ γεγόνασί μοι ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ ἀναμεμειγμένοι πάντες χαλκῷ καὶ σιδήρῳ καὶ κασσιτέρῳ καὶ μολίβῳ, ἐν μέσῳ ἀργυρίου ἀναμεμειγμένος ἐστί.
19
19
Сего́ ра́ди рцы́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же бы́сте вси́ во смѣше́ніє єди́но, сего́ ра́ди, се́, а́зъ пріиму́ ва́съ во среди́ну Ієрусали́ма:
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐγένεσθε εἰς σύγκρασιν μίαν, διὰ τοῦτο ἐγὼ εἰσδέχομαι ὑμᾶς εἰς μέσον ῾Ιερουσαλήμ.
20
20
я́коже пріє́млется сребро́ и мѣ́дь, и желѣ́зо и свине́цъ и о́лово чи́стоє во среди́ну пе́щи, є́же ду́нути на ня́ огню́, да слію́тся, та́ко пріиму́ ва́съ во гнѣ́вѣ моє́мъ и въ я́рости моє́й, и соберу́ и слію́ ва́съ,
καθὼς εἰσδέχεται ἄργυρος καὶ χαλκὸς καὶ σίδηρος καὶ κασσίτερος καὶ μόλιβος εἰς μέσον καμίνου τοῦ ἐκφυσῆσαι εἰς αὐτὸ πῦρ τοῦ χωνευθῆναι, οὕτως εἰσδέξομαι ἐν ὀργῇ μου καὶ συνάξω καὶ χωνεύσω ὑμᾶς
21
21
и ду́ну на вы́ во огни́ гнѣ́ва моєго́, и слія́ни бу́дете средѣ́ єго́:
καὶ ἐκφυσήσω ἐφ' ὑμᾶς ἐν πυρὶ ὀργῆς μου, καὶ χωνευθήσεσθε ἐν μέσῳ αὐτῆς.
22
22
я́коже слива́єтся сребро́ средѣ́ пе́щи, та́ко сліє́теся посредѣ́ єго́ и позна́єте, я́ко а́зъ Госпо́дь излія́хъ я́рость мою́ на ва́съ.
ὃν τρόπον χωνεύεται ἀργύριον ἐν μέσῳ καμίνου, οὕτως χωνευθύσεσθε ἐν μέσῳ αὐτῆς· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐφ' ὑμᾶς. -
23
23
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
24
24
сы́не человѣ́чь, рцы́ єму́: ты́ єси́ земля́ неодожди́мая, ниже́ до́ждь бы́сть на тя́ въ де́нь я́рости.
υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν αὐτῇ· σὺ εἶ γῆ ἡ οὐ βρεχομένη, οὐδὲ ὑετὸς ἐγένετο ἐπὶ σὲ ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς·
25
25
Єго́же старѣ́йшины средѣ́ єго́, я́ко львы́ рыка́юще, восхища́юще восхище́нія, ду́шы изъяда́юще наси́ліємъ, бога́тство и че́сть пріє́млюще, и вдови́цы твоя́ умно́жишася посредѣ́ тебе́:
ἧς οἱ ἀφηγούμενοι ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λέοντες ὠρυόμενοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα, ψυχὰς κατεσθίοντες ἐν δυναστείᾳ, καὶ τιμὰς λαμβάνοντες ἐν ἀδικίᾳ, καὶ αἱ χῆραί σου ἐπληθύνθησαν ἐν μέσῳ σου.
26
26
и жерцы́ єго́ отверго́шася зако́на моєго́ и оскверни́ша свята́я моя́: между́ святы́мъ и скверна́вымъ не разлуча́ху, и между́ нечи́стымъ и чи́стымъ не раздѣля́ху, и от суббо́тъ мои́хъ покрыва́ху о́чи свои́, и оскверня́ху мя́ посредѣ́ себе́:
καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῆς ἠθέτησαν νόμον μου καὶ ἐβεβήλουν τὰ ἅγιά μου· ἀναμέσον ἁγίου καὶ βεβήλου οὐ διέστελλον καὶ ἀναμέσον ἀκαθάρτου καὶ τοῦ καθαροῦ οὐ διέστελλον καὶ ἀπὸ τῶν σαββάτων μου παρεκάλυπτον τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ ἐβεβηλούμην ἐν μέσῳ αὐτῶν.
27
27
кня́зи єго́ средѣ́ єго́ я́ко во́лцы восхища́юще похище́нія, є́же пролія́ти кро́вь и погуби́ти ду́шы, я́ко да лихои́мствомъ лихои́мствуютъ:
οἱ ἄρχοντες αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λύκοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα τοῦ ἐκχέαι αἷμα, ὅπως πλεονεξίᾳ πλεονεκτῶσι.
28
28
и проро́цы єго́ помазу́ющіи и́хъ паду́тъ, ви́дящіи су́єтная, волхву́ющіи ло́жная, глаго́люще: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: а Госпо́дь не глаго́ла.
καὶ οἱ προφῆται αὐτῆς ἀλείφοντες αὐτοὺς πεσοῦνται, ὁρῶντες μάταια, μαντευόμενοι ψευδῆ, λέγοντες· τάδε λέγει Κύριος, καὶ Κύριος οὐκ ἐλάλησε.
29
29
Люді́й земли́ утѣсня́юще непра́вдою и восхища́юще восхище́нія, ни́ща и убо́га наси́льствующе и со прише́лцемъ не живу́ще судо́мъ.
λαὸν τῆς γῆς ἐκπιεζοῦντες ἀδικίᾳ καὶ διαρπάζοντες ἁρπάγματα, πτωχὸν καὶ πένητα καταδυναστεύοντες καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον οὐκ ἀναστρεφόμενοι μετὰ κρίματος.
30
30
И иска́хъ от ни́хъ му́жа живу́ща пра́во и стоя́ща цѣ́ло предъ лице́мъ мои́мъ во вре́мя гнѣ́ва моєго́, є́же бы не до конца́ погуби́ти єго́ {гра́дъ Ієрусали́мъ}, и не обрѣто́хъ.
καὶ ἐζήτουν ἐξ αὐτῶν ἄνδρα ἀναστρεφόμενον ὀρθῶς καὶ ἑστῶτα πρὸ προσώπου μου ὁλοσχερῶς ἐν τῷ καιρῷ τῆς γῆς τοῦ μὴ εἰς τέλος ἐξαλεῖψαι αὐτήν, καὶ οὐχ εὗρον.
31
31
И излія́хъ на́нь я́рость мою́ во огни́ гнѣ́ва моєго́, є́же сконча́ти я́: пути́ и́хъ на главы́ и́хъ да́хъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ ἐξέχεα ἐπ' αὐτὴν θυμόν μου ἐν πυρὶ ὀργῆς μου τοῦ συντελέσαι· τὰς ὁδοὺς αὐτῶν εἰς κεφαλὰς αὐτῶν δέδωκα, λέγει Κύριος Κύριος.
Глава 23
Κεφάλαιο 23
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, двѣ́ женѣ́ бѣ́стѣ дще́ри ма́тере єди́ныя
υἱὲ ἀνθρώπου, δύο γυναῖκες ἦσαν θυγατέρες μητρὸς μιᾶς
3
3
и соблуди́стѣ во Єги́птѣ, въ ю́ности своє́й соблуди́стѣ: та́мо спадо́ша сосцы́ и́хъ, и та́мо растли́стѣ дѣ́вство.
καὶ ἐξεπόρνευσαν ἐν Αἰγύπτῳ ἐν τῇ νεότητι αὐτῶν· ἐκεῖ ἔπεσον οἱ μαστοὶ αὐτῶν, ἐκεῖ διεπαρθενεύθησαν.
4
4
Имена́ же и́ма: оола́ старѣ́йшая, ооліва́ же ме́ншая сестра́ єя́: и бы́стѣ мнѣ́ и роди́стѣ сы́ны и дще́ри: имена́ же и́ма: самарі́а оола́, и Ієрусали́мъ ооліва́.
καὶ τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἦν ᾿Οολὰ ἡ πρεσβυτέρα καὶ ᾿Οολιβὰ ἡ ἀδελφὴ αὐτῆς. καὶ ἐγένοντό μοι καὶ ἔτεκον υἱοὺς καὶ θυγατέρας, καὶ τὰ ὀνόματα αὐτῶν· Σαμάρεια ἦν ᾿Οολὰ καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἦν ᾿Οολιβά.
5
5
И соблуди́ оола́ от мене́ и возложи́ся на похотники́ своя́, на Ассирі́аны приближа́ющыяся є́й,
καὶ ἐξεπόρνευσεν ἡ ᾿Οολὰ ἀπ' ἐμοῦ καὶ ἐπέθετο ἐπὶ τοὺς ἐραστὰς αὐτῆς, ἐπὶ τοὺς ᾿Ασσυρίους τοὺς ἐγγίζοντας αὐτῇ,
6
6
облече́нныя въ червлени́цы, старѣ́йшины и воєво́ды: ю́ноши избра́нніи, вси́ ко́нницы яздя́щіи на ко́нехъ:
ἐνδεδυκότας ὑακίνθινα, ἡγουμένους καὶ στρατηγούς· νεανίσκοι καὶ ἐπίλεκτοι πάντες, ἱππεῖς ἱππαζόμενοι ἐφ' ἵππων.
7
7
и даде́ блуже́ніє своє́ къ ни́мъ: избра́ннымъ сыно́мъ Ассирі́йскимъ всѣ́мъ, и ко всѣ́мъ, на ня́же возлага́шеся, во всѣ́хъ нечистота́хъ и́хъ оскверня́шеся:
καὶ ἔδωκε τὴν πορνείαν αὐτῆς ἐπ' αὐτούς· ἐπίλεκτοι υἱοὶ ᾿Ασσυρίων πάντες, καὶ ἐπὶ πάντας, οὓς ἐπέθετο, ἐν πᾶσι τοῖς ἐνθυμήμασιν αὐτοῖς ἐμιαίνετο.
8
8
и блуже́нія своєго́, є́же изъ Єги́пта, не оста́ви, я́ко съ не́ю спа́ху въ ю́ности єя́, и ті́и растли́ша дѣ́вство єя́ и излія́ша блуже́ніє своє́ на ню́.
καὶ τὴν πορνείαν αὐτῆς ἐξ Αἰγύπτου οὐκ ἐγκατέλιπεν, ὅτι μετ' αὐτῆς ἐκοιμῶντο ἐν νεότητι αὐτῆς, καὶ αὐτοὶ διεπαρθένευσαν αὐτὴν καὶ ἐξέχεαν τὴν πορνείαν αὐτῶν ἐπ' αὐτήν.
9
9
Того́ ра́ди преда́хъ ю́ въ ру́цѣ похотнико́мъ єя́, въ ру́цѣ сыно́мъ Ассирі́йскимъ, на ни́хже возлага́шеся.
διὰ τοῦτο παρέδωκα αὐτὴν εἰς χεῖρας τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, εἰς χεῖρας υἱῶν ᾿Ασσυρίων, ἐφ' οὓς ἐπετίθετο.
10
10
Ті́и откры́ша сты́дъ єя́, сы́ны и дще́ри єя́ поя́ша и саму́ю мече́мъ усѣ́кнуша: и бы́сть поноше́ніє въ жена́хъ, и отмще́ніє сотвори́ша въ не́й во дщере́хъ єя́.
αὐτοὶ ἀπεκάλυψαν τὴν αἰσχύνην αὐτῆς, υἱοὺς καὶ θυγατέρας αὐτῆς ἔλαβον καὶ αὐτὴν ἐν ρομφαίᾳ ἀπέκτειναν. καὶ ἐγένετο λάλημα εἰς γυναῖκας, καὶ ἐποίησαν ἐκδικήσεις ἐν αὐτῇ εἰς τὰς θυγατέρας. -
11
11
И ви́дѣ сестра́ єя́ ооліва́, и растли́ возложе́ніє своє́ па́че єя́, и блу́дъ сво́й па́че блуда́ сестры́ своєя́ умно́жи:
Καὶ εἶδεν ἡ ἀδελφὴ αὐτῆς ᾿Οολιβὰ καὶ διέφθειρε τὴν ἐπίθεσιν αὐτῆς ὑπὲρ αὐτὴν καὶ τὴν πορνείαν αὐτῆς ὑπὲρ τὴν πορνείαν τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς.
12
12
на сыно́въ Ассирі́йскихъ возложи́ся, на старѣ́йшины и воєво́ды, и́же бли́зъ єя́, облече́нны во благоистка́нны, на ко́нники яздя́щыя на ко́нехъ, ю́ноши избра́нни вси́.
ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ᾿Ασσυρίων ἐπέθετο, ἡγουμένους καὶ στρατηγοὺς τοὺς ἐγγὺς αὐτῆς ἐνδεδυκότας εὐπάρυφα, ἱππεῖς ἱππαζομένους ἐφ' ἵππων· νεανίσκοι ἐπίλεκτοι πάντες.
13
13
И ви́дѣхъ, я́ко оскверни́ся пу́ть єди́нъ обою́.
καὶ εἶδον ὅτι μεμίανται· ὁδὸς μία τῶν δύο.
14
14
И приложи́ ко блуже́нію своєму́, и ви́дѣ му́жы напи́саны на стѣнѣ́, о́бразы халде́йски напи́саны ша́рами,
καὶ προσέθετο πρὸς τὴν πορνείαν αὐτῆς καὶ εἶδεν ἄνδρας ἐζωγραφημένους ἐπὶ τοῦ τοίχου, εἰκόνας Χαλδαίων, ἐζωγραφημένους ἐν γραφίδι,
15
15
препоя́саны пестрота́ми о чре́слѣхъ свои́хъ, и прево́и краше́нніи на глава́хъ и́хъ, ви́дъ троя́кій всѣ́хъ, подо́біє сыно́въ Вавило́нскихъ, Халде́йскихъ, земли́ оте́чества и́хъ:
ἐζωσμένους ποικίλματα ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὐτῶν, καὶ τιάραι βαπταὶ ἐπὶ τῶν κεφαλῶν αὐτῶν, ὄψις τρισσὴ πάντων, ὁμοίωμα υἱῶν Χαλδαίων, γῆς πατρίδος αὐτῶν,
16
16
и возложи́ся на ня́ зрѣ́ніємъ оче́й свои́хъ, и посла́ послы́ къ ни́мъ въ зе́млю Халде́йску.
καὶ ἐπέθετο ἐπ' αὐτοὺς τῇ ὁράσει ὀφθαλμῶν αὐτῆς καὶ ἐξαπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς αὐτοὺς εἰς γῆν Χαλδαίων.
17
17
И пріидо́ша къ не́й сы́нове Вавило́нстіи на ло́же вита́ющихъ и оскверни́ша ю́ въ блуже́ніи єя́, и оскверни́ся въ ни́хъ, и отступи́ душа́ єя́ от ни́хъ:
καὶ ἤλθοσαν πρὸς αὐτὴν υἱοὶ Βαβυλῶνος εἰς κοίτην καταλυόντων καὶ ἐμίαινον αὐτὴν ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆς, καὶ ἐμιάνθη ἐν αὐτοῖς· καὶ ἀπέστη ἡ ψυχὴ αὐτῆς ἀπ' αὐτῶν.
18
18
и откры́ блуже́ніє своє́ и откры́ срамоту́ свою́. И отступи́ душа́ моя́ от нея́, я́коже отступи́ душа́ моя́ от сестры́ єя́.
καί ἀπεκάλυψε τὴν πορνείαν αὐτῆς καὶ ἀπεκάλυψεν αἰσχύνην αὐτῆς, καὶ ἀπέστη ἡ ψυχή μου ἀπ' αὐτῆς, ὃν τρόπον ἀπέστη ἡ ψυχή μου ἀπὸ τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς.
19
19
И умно́жила єси́ блуже́ніє твоє́, є́же помяну́ти дни́ ю́ности твоєя́, въ ня́же блуди́ла єси́ во Єги́птѣ,
καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου τοῦ ἀναμνῆσαι ἡμέραν νεότητός σου, ἐν αἷς ἐπόρνευσας ἐν Αἰγύπτῳ,
20
20
и возлегла́ єси́ на халде́и, и́хже пло́ти бы́ша а́ки пло́ти о́сли, и я́ко ло́на ко́нская ло́на и́хъ,
καὶ ἐπέθου ἐπὶ τοὺς Χαλδαίους, ὧν ὡς ὄνων αἱ σάρκες αὐτῶν καὶ αἰδοῖα ἵππων τὰ αἰδοῖα αὐτῶν.
21
21
и посѣти́ла єси́ беззако́ніє ю́ности твоєя́, я́же твори́ла єси́ во Єги́птѣ во вита́лищи твоє́мъ, идѣ́же сосцы́ ю́ности твоєя́ спадо́ста.
καὶ ἐπεσκέψω τὴν ἀνομίαν νεότητός σου, ἃ ἐποίεις ἐν Αἰγύπτῳ ἐν τῷ καταλύματί σου, οὗ οἱ μαστοὶ νεότητός σου. -
22
22
Того́ ра́ди, ооліво́, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ воздви́гну похотники́ твоя́ на тя́, от ни́хже отступи́ душа́ твоя́, и наведу́ и́хъ на тя́ о́крестъ,
Διὰ τοῦτο ᾿Οολιβά, τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω τοὺς ἐραστάς σου ἐπὶ σέ, ἀφ' ὧν ἀπέστη ἡ ψυχή σου ἀπ' αὐτῶν, καὶ ἐπάξω αὐτοὺς ἐπὶ σὲ κυκλόθεν,
23
23
сыно́въ Вавило́нскихъ и всѣ́хъ халде́євъ, факу́да и су́да и ку́да, и вся́ сы́ны Ассирі́йски съ ни́ми, ю́ношы избра́нны, старѣ́йшины и воєво́ды, вся́ тріста́ты и наро́читыя, ко́нники на ко́нехъ вси́.
υἱοὺς Βαβυλῶνος καὶ πάντας τοὺς Χαλδαίους, Φακοὺδ καὶ Σουὲ καὶ Κουὲ καὶ πάντας υἱοὺς ᾿Ασσυρίων μετ' αὐτῶν, νεανίσκους ἐπιλέκτους, ἡγεμόνας καὶ στρατηγοὺς πάντας, τρισσοὺς καὶ ὀνομαστοὺς ἱππεύοντας ἐφ' ἵππων·
24
24
И пріи́дутъ на тя́ вси́ от сѣ́вера, колесни́цы и коле́са со мно́гимъ наро́домъ, щиты́ и су́лицы и шле́мы, и поста́вятъ стражбу́ о́крестъ тебе́, и да́мъ предъ лице́мъ и́хъ су́дъ, и отмстя́тъ ти́ въ судѣ́хъ свои́хъ:
καὶ πάντες ἥξουσιν ἐπὶ σὲ ἀπὸ βορρᾶ, ἅρματα καὶ τροχοὶ μετ' ὄχλου λαῶν, θυρεοὶ καὶ πέλται, καὶ βαλοῦσι φυλακὴν ἐπὶ σὲ κύκλῳ.
25
25
и да́мъ рве́ніє моє́ въ тебѣ́, и сотворя́тъ съ тобо́ю гнѣ́въ я́рости моєя́, но́здри твоя́ и у́шы твои́ обрѣ́жутъ, и оста́вшихъ твои́хъ мече́мъ изсѣку́тъ: ті́и сыно́въ твои́хъ и дще́рей твои́хъ во́змутъ, и оста́вшихъ твои́хъ потреби́тъ о́гнь:
καὶ δώσω πρὸ προσώπου αὐτῶν κρίμα, καὶ ἐκδικήσουσί σε ἐν τοῖς κρίμασιν αὐτῶν. καὶ δώσω τὸν ζῆλόν μου ἐν σοί, καὶ ποιήσουσι μετὰ σοῦ ἐν ὀργῇ θυμοῦ· μυκτῆρά σου καὶ ὦτά σου ἀφελοῦσι καὶ τοὺς καταλοίπους σου ἐν ρομφαίᾳ καταβαλοῦσιν. αὐτοὶ υἱούς σου καὶ θυγατέρας σου λήψονται, καὶ τοὺς καταλοίπους σου πῦρ καταφάγεται.
26
26
и совлеку́тъ съ тебе́ ри́зы твоя́ и во́змутъ сосу́ды хвалы́ твоєя́.
καὶ ἐκδύσουσί σε τὸν ἱματισμόν σου καὶ λήψονται τὰ σκεύη τῆς καυχήσεώς σου.
27
27
И отвращу́ нече́стія твоя́ от тебе́ и блу́дъ тво́й от земли́ Єги́петскія: и не воздви́гнеши оче́съ твои́хъ на ни́хъ и Єги́пта не помяне́ши ктому́.
καὶ ἀποστρέψω τὰς ἀσεβείας σου ἐκ σοῦ καὶ τὴν πορνείαν σου ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ οὐ μὴ ἄρῃς τοὺς ὀφθαλμούς σου ἐπ' αὐτούς, καὶ Αἰγύπτου οὐ μὴ μνησθῇς οὐκέτι.
28
28
Поне́же сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ предаю́ тя въ ру́цѣ, и́хже ненави́диши, от ни́хже отступи́ душа́ твоя́:
διότι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμί σε εἰς χεῖρας ὧν μισεῖς, ἀφ' ὧν ἀπέστη ἡ ψυχή σου ἀπ' αὐτῶν.
29
29
и сотворя́тъ въ тебѣ́ въ не́нависти, и во́змутъ вся́ труды́ твоя́ и дѣла́ твоя́, и бу́деши нага́ и посра́млена, и откры́єтся сту́дъ блуда́ твоєго́ и нече́стіє твоє́.
καί ποιήσουσιν ἐν σοὶ ἐν μίσει καὶ λήψονται πάντας τοὺς πόνους σου καὶ τοὺς μόχθους σου, καὶ ἔσῃ γυμνὴ καὶ αἰσχύνουσα, καὶ ἀποκαλυφθήσεται αἰσχύνη πορνείας σου καὶ ἀσέβειά σου. καὶ ἡ πορνεία σου
30
30
И блуже́ніє твоє́ сотвори́ сія́ тебѣ́, єгда́ блуди́ла єси́ вслѣ́дъ язы́ковъ и оскверня́лася въ кумі́рѣхъ и́хъ:
ἐποίησε ταῦτά σοι ἐν τῷ ἐκπορνεῦσαί σε ὀπίσω ἐθνῶν καὶ ἐμιαίνου ἐν τοῖς ἐνθυμήμασιν αὐτῶν.
31
31
въ пути́ сестры́ твоєя́ ходи́ла єси́, и да́мъ ча́шу єя́ въ ру́цѣ твои́.
ἐν τῇ ὁδῷ τῆς ἀδελφῆς σου ἐπορεύθης, καὶ δώσω τὸ ποτήριον αὐτῆς εἰς χεῖράς σου.
32
32
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: ча́шу сестры́ твоєя́ испіє́ши глубо́кую и широ́кую, и бу́детъ на смѣ́хъ и подражне́ніє, изоби́лную ко соверше́нію пія́нства,
τάδε λέγει Κύριος· τὸ ποτήριον τῆς ἀδελφῆς σου πίεσαι, τὸ βαθὺ καὶ τὸ πλατύ, τὸ πλεονάζον τοῦ συντελέσαι μέθην,
33
33
и разслабле́нія напо́лнишися: ча́ша же потребле́нія и погубле́нія ча́ша сестры́ твоєя́ самарі́и:
καὶ ἐκλύσεως πλησθήσῃ· καὶ τὸ ποτήριον ἀφανισμοῦ, ποτήριον ἀδελφῆς σου Σαμαρείας,
34
34
и испіє́ши ю́ и истощи́ши, и чре́пъ єя́ яду́щи потреби́ши, и сосца́ твоя́ отто́ргнеши: и пра́здники и новоме́сячія твоя́ отвращу́: поне́же а́зъ глаго́лахъ, рече́ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ πίεσαι αὐτό· καὶ τὰς ἑορτὰς καὶ τὰς νουμηνίας αὐτῆς ἀποστρέψω· διότι ἐγὼ λελάληκα, λέγει Κύριος.
35
35
Сего́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же забы́ла мя́ єси́ и отве́ргла мене́ наза́дъ тѣ́ла твоєго́, и ты́ возми́ нече́стіє твоє́ и блу́дъ тво́й.
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐπελάθου μου καὶ ἀπέρριψάς με ὀπίσω τοῦ σώματός σου, καὶ σὺ λαβὲ τὴν ἀσέβειάν σου καὶ τὴν πορνείαν σου. -
36
36
И рече́ Госпо́дь ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, не бу́деши ли суди́ти оолѣ́ и оолівѣ́, и возвѣсти́ши ли и́ма беззако́нія єю́?
Καὶ εἶπε Κύριος πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, οὐ κρινεῖς τὴν ᾿Οολὰν καὶ τὴν ᾿Οολιβάν, καὶ ἀναγγελεῖς αὐταῖς τὰς ἀνομίας αὐτῶν;
37
37
я́ко любодѣ́йствовастѣ, и кро́вь въ рука́хъ єю́, и въ кумі́рѣхъ єю́ прелюбодѣ́йствовастѣ, и ча́да своя́, я́же роди́стѣ мнѣ́, провожда́стѣ и́мъ сквозѣ́ о́гнь.
ὅτι ἐμοιχῶντο, καὶ αἷμα ἐν χερσὶν αὐτῶν· τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν ἐμοιχῶντο, καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, ἃ ἐγέννησάν μοι, διήγαγον αὐτοῖς δι' ἐμπύρων.
38
38
Да́же и сія́ сотвори́стѣ ми́, оскверня́стѣ свята́я моя́ въ то́й де́нь, и суббо́ты моя́ оскверня́стѣ:
ἕως καὶ ταῦτα ἐποίησάν μοι· τὰ ἅγιά μου ἐμίαινον καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν·
39
39
и внегда́ закала́стѣ ча́да своя́ кумі́ромъ свои́мъ, и вхожда́стѣ во свята́я моя́ въ то́й де́нь, є́же скверни́ти я́: и се́, та́ко творя́стѣ средѣ́ до́му моєго́:
καὶ ἐν τῷ σφάζειν αὐτοὺς τὰ τέκνα αὐτῶν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν καὶ εἰσεπορεύοντο εἰς τὰ ἅγιά μου τοῦ βεβηλοῦν αὐτά· καὶ ὅτι οὕτως ἐποίουν ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου.
40
40
и посыла́стѣ ко муже́мъ гряду́щымъ издале́ча, къ ни́мже посло́въ посыла́стѣ. И єгда́ приходи́ти и́мъ, а́біє умыва́лася єси́ и утваря́ла єси́ о́чи твои́ и украша́лася у́тварію,
καὶ ὅτι τοῖς ἀνδράσι τοῖς ἐρχομένοις μακρόθεν, οἷς ἀγγέλους ἐξαπέστειλαν πρὸς αὐτούς, καὶ ἅμα τῷ ἔρχεσθαι αὐτοὺς εὐθὺς ἐλούου καὶ ἐστιβίζου τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἐκόσμου κόσμῳ
41
41
и сѣдѣ́ла єси́ на одрѣ́ по́стланѣ, и трапе́за укра́шенна предъ лице́мъ єя́, и ѳиміа́мъ мо́й и єле́й мо́й предлага́ла предъ ни́ми, и веселя́хуся въ ни́хъ:
καὶ ἐκάθου ἐπὶ κλίνης ἐστρωμένης, καὶ τράπεζα κεκοσμημένη πρὸ προσώπου αὐτῆς, καὶ τὸ θυμίαμα καὶ τὸ ἔλαιόν μου εὐφραίνοντο ἐν αὐτοῖς.
42
42
и гла́сомъ сли́чнымъ возглаша́ху, и ко муже́мъ от мно́жества человѣ́ча приходя́щымъ от пусты́ни, и дая́ху пе́рстни на ру́ки и́хъ и вѣне́цъ хвалы́ на главы́ и́хъ.
καὶ φωνὴν ἁρμονίας ἀνεκρούοντο, καὶ πρὸς ἄνδρας ἐκ πλήθους ἀνθρώπων ἥκοντας ἐκ τῆς ἐρήμου, καὶ ἐδίδοσαν ψέλλια ἐπὶ τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ στέφανον καυχήσεως ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν.
43
43
И реко́хъ: не въ си́хъ ли прелюбодѣ́йствуютъ? и дѣла́ блудни́цы, и сама́ соблуди́.
καὶ εἶπα· οὐκ ἐν τούτοις μοιχεύουσι; καὶ ἔργα πόρνης καὶ αὐτὴ ἐξεπόρνευσε.
44
44
И вхожда́ху къ не́й: я́коже вла́зятъ къ женѣ́ блудни́цѣ, та́ко вла́зяху ко оолѣ́ и ко оолівѣ́, жена́мъ беззако́нницамъ, є́же сотвори́ти беззако́ніє.
καὶ εἰσεπορεύοντο πρὸς αὐτήν, ὃν τρόπον εἰσπορεύονται πρὸς γυναῖκα πόρνην, οὕτως εἰσεπορεύοντο πρὸς ᾿Οολὰν καὶ πρὸς ᾿Οολιβὰν τοῦ ποιῆσαι ἀνομίαν.
45
45
Му́жіє же пра́ведніи, ті́и и отмстя́тъ и́ма отмще́ніємъ любодѣ́йницъ и отмще́ніємъ пролива́ющихъ кро́вь, я́ко любодѣ́йцы су́ть, и кро́вь въ рука́хъ и́хъ.
καὶ ἄνδρες δίκαιοι αὐτοὶ καὶ ἐκδικήσουσιν αὐτὰς ἐκδικήσει μοιχαλίδος καὶ ἐκδικήσει αἵματος, ὅτι μοιχαλίδες εἰσί, καὶ αἷμα ἐν χερσὶν αὐτῶν.
46
46
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: приведи́ на ни́хъ наро́ды и да́ждь на ни́хъ мяте́жъ и разграбле́ніє,
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνάγαγε ἐπ' αὐτὰς ὄχλον καὶ δὸς ἐν αὐταῖς ταραχὴν καὶ διαρπαγὴν
47
47
и ве́ржи ка́меніє на ни́хъ, ка́меніє наро́довъ, и да избоду́тъ и́хъ мечьми́ свои́ми: сы́ны и́хъ и дще́ри и́хъ избію́тъ и до́мы и́хъ огне́мъ сожгу́тъ:
καὶ λιθοβόλησον ἐπ' αὐτὰς λίθοις ὄχλων καὶ κατακέντει αὐτὰς ἐν τοῖς ξίφεσιν αὐτῶν· υἱοὺς αὐτῶν καὶ θυγατέρας αὐτῶν ἀποκτενοῦσι καὶ τοὺς οἴκους αὐτῶν ἐμπρήσουσι.
48
48
и отвращу́ нече́стіє от земли́, и нака́жутся вся́ жены́ и не сотворя́тъ по нече́стіємъ и́хъ:
καὶ ἀποστρέψω ἀσέβειαν ἐκ τῆς γῆς, καὶ παιδευθήσονται πᾶσαι αἱ γυναῖκες καὶ οὐ μὴ ποιήσουσι κατὰ τὰς ἀσεβείας αὐτῶν.
49
49
и да́стся нече́стіє ва́ше на вы́: и [вся́] грѣхи́ кумі́ръ ва́шихъ пріи́мете и уразумѣ́єте, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ δοθήσεται ἡ ἀσέβεια ὑμῶν ἐφ' ὑμᾶς, καὶ τὰς ἁμαρτίας τῶν ἐνθυμημάτων ὑμῶν λήψεσθε· καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
Глава 24
Κεφάλαιο 24
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́, въ девя́тоє лѣ́то, въ ме́сяцъ деся́тый, въ деся́тый де́нь ме́сяца, глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ, ἐν τῷ μηνὶ τῷ δεκάτῳ, δεκάτῃ τοῦ μηνός, λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, напиши́ себѣ́ и́мя дне́ сего́, от него́же укрѣпи́ся ца́рь Вавило́нскій на Ієрусали́мъ, от сего́ дне́, и́же дне́сь,
υἱὲ ἀνθρώπου, γράψον σεαυτῷ εἰς ἡμέραν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης, ἀφ' ἧς ἀπηρείσατο βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς σήμερον,
3
3
и рцы́ при́тчу къ до́му прогнѣвля́ющему, и рече́ши къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: наста́ви коно́бъ, наста́ви и влі́й въ о́нь во́ду,
καὶ εἰπὸν ἐπὶ τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα παραβολὴν καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἐπίστησον τὸν λέβητα καὶ ἔγχεον εἰς αὐτὸν ὕδωρ
4
4
и ве́рзи въ о́нь на дво́є разсѣче́ная, вся́коє разсѣче́ніє до́броє, го́лень и ра́мо, обрѣ́зана от косте́й,
καὶ ἔμβαλε εἰς αὐτὸν τὰ διχοτομήματα, πᾶν διχοτόμημα καλόν, σκέλος καὶ ὦμον ἐκσεσαρκισμένα ἀπὸ τῶν ὀστῶν
5
5
о избра́нныхъ ското́въ взя́тая, и подгнѣща́й костьми́ подъ ними́: возврѣ́ и воскипѣ́, и свари́шася ко́сти єго́ посредѣ́ єго́.
ἐξ ἐπιλέκτων κτηνῶν εἰλημμένων καὶ ὑπόκαιε τὰ ὀστᾶ ὑποκάτω αὐτῶν· ἔζεσεν ἔζεσε, καὶ ἥψηται τὰ ὀστᾶ αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς.
6
6
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: о, граде́ крове́й! коно́бе, въ не́мже є́сть я́дъ, и я́дъ не изы́де изъ него́: по у́домъ єго́ изнесе́, не паде́ на не́мъ жре́бій.
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ὦ πόλις αἱμάτων, λέβης ἐν ᾧ ἐστιν ἰὸς ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ ἰὸς οὐκ ἐξῆλθεν ἐξ αὐτῆς· κατὰ μέλος αὐτῆς ἐξήνεγκεν, οὐκ ἔπεσεν ἐπ' αὐτὴν κλῆρος.
7
7
Я́ко кро́вь єго́ средѣ́ єго́ є́сть, на гла́дцѣмъ ка́мени вчини́хъ ю́: не пролія́хъ єя́ на зе́млю, є́же покры́ти ю́ земле́ю,
ὅτι αἷμα αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐστιν, ἐπὶ λεωπετρίαν τέταχα αὐτό. οὐκ ἐκκέχυκα αὐτὸ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ καλύψαι ἐπ' αὐτὸ γῆν·
8
8
є́же навести́ я́рость мою́ [на ню́], во отмще́ніє є́же отмсти́ти: да́хъ кро́вь єго́ на гла́дцѣмъ ка́мени, є́же не покры́ти єя́.
τοῦ ἀναβῆναι θυμὸν εἰς ἐκδίκησιν ἐκδικηθῆναι δέδωκα τὸ αἷμα αὐτῆς ἐπὶ λεωπετρίαν τοῦ μὴ καλύψαι αὐτό.
9
9
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: о, лю́тѣ, граде́ крове́й! а́зъ же возвели́чу главню́
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· κἀγὼ μεγαλυνῶ τὸν δαλὸν
10
10
и умно́жу дрова́ и возгнѣщу́ о́гнь, я́ко да иста́ютъ мяса́, и оскудѣ́єтъ юха́, и ко́сти иста́ютъ,
καὶ πληθυνῶ τὰ ξύλα καὶ ἀνακαύσω τὸ πῦρ, ὅπως τακῇ τὰ κρέα καὶ ἐλαττωθῇ ὁ ζωμὸς
11
11
и ста́нетъ на главня́хъ єго́, [то́щь] разгорѣ́ся, я́ко да изгори́тъ, и распали́тся и сгори́тъ мѣ́дь єго́, и иста́єтъ средѣ́ єго́ нечистота́ єго́, и оскудѣ́єтъ я́дъ єго́:
καὶ στῇ ἐπὶ τοὺς ἄνθρακας, ὅπως προσκαυθῇ καὶ θερμανθῇ ὁ χαλκὸς αὐτῆς καὶ τακῇ ἐν μέσῳ ἀκαθαρσίας αὐτῆς, καὶ ἐκλίπῃ ὁ ἰὸς αὐτῆς,
12
12
да смири́тся я́дъ єго́, и не изы́детъ изъ него́ мно́гій я́дъ єго́, и посрами́тся я́дъ єго́:
καὶ οὐ μὴ ἐξέλθῃ ἐξ αὐτῆς πολὺς ὁ ἰὸς αὐτῆς, καταισχυνθήσεται ὁ ἰὸς αὐτῆς,
13
13
въ нечистотѣ́ твоє́й укро́пъ, поне́же оскверня́лся єси́ ты́ и не очи́стился от нечистоты́ твоєя́: и что́ бу́детъ а́ще не очи́стишися по се́мъ, до́ндеже испо́лню я́рость мою́ въ тебѣ́?
ἀνθ' ὧν ἐμιαίνου σύ. καὶ τί ἐὰν μὴ καθαρισθῇς ἔτι, ἕως οὗ ἐμπλήσω τὸν θυμόν μου;
14
14
А́зъ Госпо́дь глаго́лахъ, и пріи́детъ, и сотворю́, и не укосню́, и не пощажу́, и не бу́ду умоле́нъ: по путе́мъ твои́мъ и по помысло́мъ твои́мъ сужду́ тебѣ́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: сего́ ра́ди, се́, а́зъ сужду́ тебѣ́ по кро́вемъ твои́мъ и по помысло́мъ твои́мъ сужду́ тебѣ́, нечи́сте, преслову́те и вели́кій на разгнѣ́ваніє.
ἐγὼ Κύριος λελάληκα, καὶ ἥξει, καὶ ποιήσω, οὐ διαστελῶ οὐδὲ μὴ ἐλεήσω· κατὰ τὰς ὁδούς σου, καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε, λέγει Κύριος. διὰ τοῦτο ἐγὼ κρινῶ σε κατὰ τὰ αἵματά σου καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε, ἡ ἀκάθαρτος, ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ τοῦ παραπικραίνειν.
15
15
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
16
16
сы́не человѣ́чь, се́, а́зъ взе́млю от тебе́ жела́нія оче́съ твои́хъ въ пораже́ніи, не воспла́чи, ниже́ возрыда́й, ниже́ да пріи́дутъ тебѣ́ сле́зы,
υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω ἐκ σοῦ τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν σου ἐν παρατάξει· οὐ μὴ κοπῇς οὐδ' οὐ μὴ κλαυσθῇς.
17
17
возстени́ молчя́: стена́ніє кро́ве, чре́слъ пла́чь є́сть: да бу́дутъ вла́си твои́ сплете́ни на тебѣ́, и сапо́зи твои́ на нога́хъ твои́хъ, и да не утѣ́шишися устна́ми и́хъ, и хлѣ́ба муже́й да не снѣ́си.
στεναγμὸς αἵματος, ὀσφύος, πένθους ἐστίν· οὐκ ἔσται τὸ τρίχωμά σου συμπεπλεγμένον ἐπὶ σὲ καὶ τὰ ὑποδήματά σου ἐν τοῖς ποσί σου, οὐ μὴ παρακληθῇς ἐν χείλεσιν αὐτῶν καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ μὴ φάγῃς.
18
18
И глаго́лахъ къ лю́демъ зау́тра, я́коже заповѣ́да ми́, и у́мре жена́ моя́ въ ве́черъ, и сотвори́хъ зау́тра, я́коже повелѣ́ся ми́.
καὶ ἐλάλησα πρὸς τὸν λαὸν τὸ πρωΐ, ὃν τρόπον ἐνετείλατό μοι, καὶ ἀπέθανεν ἡ γυνή μου ἑσπέρας, καὶ ἐποίησα τὸ πρωΐ ὃν τρόπον ἐπετάγη μοι.
19
19
И реко́ша ко мнѣ́ лю́діє: не возвѣсти́ши ли на́мъ, что́ су́ть сія́, я́же ты́ твори́ши?
καὶ εἶπε πρός με ὁ λαός· οὐκ ἀναγγελεῖς ἡμῖν τί ἐστι ταῦτα, ἃ σὺ ποιεῖς;
20
20
И реко́хъ къ ни́мъ: сло́во Госпо́дне бы́сть ко мнѣ́ глаго́ля:
καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς· λόγος Κυρίου ἐγένετο πρός με λέγων·
21
21
рцы́ къ до́му Ізра́илеву, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ оскверню́ свята́я моя́, велича́нія крѣ́пости ва́шея, жела́нія оче́съ ва́шихъ, и и́хже щадя́тъ ду́ши ва́шя: и сы́нове ва́ши и дще́ри ва́шя, я́же оста́висте, мече́мъ паду́тъ:
εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ βεβηλῶ τὰ ἅγιά μου, φρύαγμα ἰσχύος ὑμῶν, ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν ὑμῶν, καὶ ὑπὲρ ὧν φείδονται αἱ ψυχαὶ ὑμῶν· καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν, οὓς ἐγκατελίπετε, ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται.
22
22
и сотворите́, я́коже а́зъ сотвори́хъ: от у́стъ и́хъ не утѣ́шитеся и хлѣ́ба муже́й не снѣ́сте,
καὶ ποιήσετε ὃν τρόπον πεποίηκα· ἀπὸ στόματος αὐτῶν οὐ παρακληθήσεσθε καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ φάγεσθε,
23
23
и вла́си ва́ши на глава́хъ ва́шихъ, и сапо́зи ва́ши на нога́хъ ва́шихъ: не бу́дете терза́тися, ниже́ пла́кати, и иста́єте въ непра́вдахъ ва́шихъ, и не утѣ́шите кі́йждо бра́та своєго́.
καὶ αἱ κόμαι ὑμῶν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν, καὶ τὰ ὑποδήματα ὑμῶν ἐν τοῖς ποσὶν ὑμῶν· οὔτε μὴ κόψησθε οὔτε μὴ κλαύσητε, καὶ ἐντακήσεσθε ἐν ταῖς ἀδικίαις ὑμῶν καὶ παρακαλέσετε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ.
24
24
И бу́детъ ва́мъ Ієзекі́иль въ чу́до: по всему́ єли́ка сотвори́хъ, сотворите́: єгда́ пріи́дутъ сія́, и уразумѣ́єте, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ ἔσται ᾿Ιεζεκιὴλ ὑμῖν εἰς τέρας· κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησα, ποιήσετε, ὅταν ἔλθῃ ταῦτα· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. -
25
25
И ты́, сы́не человѣ́чь, не въ де́нь ли то́й, єгда́ возму́ от ни́хъ крѣ́пость и́хъ, вознесе́ніє хвальбы́ и́хъ, жела́нія о́чію и́хъ и возноше́ніє души́ и́хъ, сы́ны и́хъ и дще́ри и́хъ:
Καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, οὐχὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ὅταν λαμβάνων τὴν ἰσχὺν παρ' αὐτῶν, τὴν ἔπαρσιν τῆς καυχήσεως αὐτῶν, τὰ ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν αὐτῶν καὶ τὴν ἔπαρσιν ψυχῆς αὐτῶν, υἱοὺς αὐτῶν καὶ θυγατέρας αὐτῶν,
26
26
въ то́й де́нь пріи́детъ уцѣлѣ́вый къ тебѣ́ возвѣсти́ти тебѣ́ во у́шы,
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἥξει ὁ ἀνασῳζόμενος πρὸς σὲ τοῦ ἀναγγεῖλαί σοι εἰς τὰ ὦτα;
27
27
въ то́й де́нь отве́рзутся уста́ твоя́ ко уцѣлѣ́вшему, и возглаго́леши и не премолчи́ши ктому́, и бу́деши и́мъ въ чу́до: и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διανοιχθήσεται τὸ στόμα σου πρὸς τὸν ἀνασῳζόμενον καὶ λαλήσεις καὶ οὐ μὴ ἀποκωφωθῇς οὐκέτι· καὶ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς τέρας, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος.
Глава 25
Κεφάλαιο 25
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, утверди́ лице́ твоє́ на сы́ны Аммо́ни и прорцы́ на ня́,
υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτοὺς
3
3
и рече́ши сыно́мъ Аммо́нимъ [глаго́ля]: слы́шите сло́во Го́спода Адоная́, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же пора́довастеся от святы́хъ мои́хъ, я́ко оскверне́на бы́ша, и о земли́ Ізра́илевѣ, я́ко поги́бе, и о дому́ Іу́динѣ, я́ко отъи́де въ плѣне́ніє:
καὶ ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς ᾿Αμμών· ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐπεχάρητε ἐπὶ τὰ ἅγιά μου, ὅτι ἐβεβηλώθη, καὶ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ, ὅτι ἠφανίσθη, καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ιούδα, ὅτι ἐπορεύθησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ,
4
4
того́ ра́ди, се́, а́зъ предаю́ ва́съ сыно́мъ Кеде́млимъ въ наслѣ́діє, и вселя́тся со имѣ́ніємъ свои́мъ въ тебѣ́ и поста́вятъ въ тебѣ́ селе́нія своя́: ті́и поядя́тъ плоды́ твоя́, и ті́и испію́тъ ту́къ тво́й:
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμι ὑμᾶς τοῖς υἱοῖς Κεδὲμ εἰς κληρονομίαν, καὶ κατασκηνώσουσιν ἐν τῇ ἀπαρτίᾳ αὐτῶν ἐν σοὶ καὶ δώσουσιν ἐν σοὶ τὰ σκηνώματα αὐτῶν· αὐτοὶ φάγονται τοὺς καρπούς σου, καὶ αὐτοὶ πίονται τὴν πιότητά σου.
5
5
и да́мъ гра́дъ Аммо́нь па́ствы велблю́довъ и сы́ны Аммо́ни на па́ству ове́цъ, и уразумѣ́єте, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ δώσω τὴν πόλιν τοῦ ᾿Αμμὼν εἰς νομὰς καμήλων καὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν εἰς νομὴν προβάτων· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
6
6
Сего́ ра́ди та́ко глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: поне́же восплеска́лъ єси́ руко́ю твоє́ю и потопта́лъ ного́ю твоє́ю и пора́довался єси́ душе́ю твоє́ю о земли́ Ізра́илевѣ,
διότι τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐκρότησας τὴν χεῖρά σου καὶ ἐψόφησας τῷ ποδί σου καὶ ἐπέχαρας ἐκ ψυχῆς σου ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ,
7
7
того́ ра́ди, се́, а́зъ простру́ ру́ку мою́ на тя́ и да́мъ тя́ въ разграбле́ніє язы́комъ, и потреблю́ тя от люді́й и погублю́ тя от стра́нъ па́губою, и увѣ́си, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
διὰ τοῦτο ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ δώσω σε εἰς διαρπαγὴν ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἐξολοθρεύσω σε ἐκ τῶν λαῶν καὶ ἀπολῶ σε ἐκ τῶν χωρῶν ἀπωλείᾳ· καὶ ἐπιγνώσῃ διότι ἐγὼ Κύριος. -
8
8
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же рече́ Моа́въ и Сиі́ръ: се́, я́коже вси́ язы́цы, до́мъ Ізра́илевъ и Іу́да,
Τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν εἶπε Μωάβ· ἰδοὺ ὃν τρόπον πάντα τὰ ἔθνη οἶκος ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα,
9
9
сего́ ра́ди, се́, а́зъ разсла́блю мы́шцу Моа́влю от градо́въ кра́йнихъ єго́, избра́нную зе́млю, до́мъ Іасіму́ѳовъ надъ исто́чникомъ гра́да примо́рскаго [ваєлмо́на и каріаѳаі́ма]:
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ παραλύω τὸν ὦμον Μωὰβ ἀπὸ πόλεων ἀκρωτηρίων αὐτοῦ, ἐκλεκτὴν γῆν, οἶκον ᾿Ασιμοὺθ ἐπάνω πηγῆς πόλεως παραθαλασσίας.
10
10
сы́ны Кеде́мли на сы́ны Аммо́ни да́хъ я́ въ наслѣ́діє, я́ко да не бу́детъ па́мяти сыно́въ Аммо́нихъ во язы́цѣхъ:
τοῖς υἱοῖς Κεδὲμ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν δέδωκα αὐτοὺς εἰς κληρονομίαν, ὅπως μὴ μνεία γένηται τῶν υἱῶν ᾿Αμμών·
11
11
и въ Моа́вѣ сотворю́ отмще́ніє, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь.
καὶ εἰς Μωὰβ ποιήσω ἐκδίκησιν, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος. -
12
12
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же сотвори́ Ідуме́а, єгда́ отмсти́ша ті́и отмще́ніємъ [во гнѣ́вѣ] до́му Іу́дову, и памятозло́бствоваша и отмсти́ша прю́ от ни́хъ:
Τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐποίησεν ἡ ᾿Ιδουμαία ἐν τῷ ἐκδικῆσαι αὐτοὺς ἐκδίκησιν εἰς τὸν οἶκον ᾿Ιούδα καὶ ἐμνησικάκησαν καὶ ἐξεδίκησαν δίκην,
13
13
того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: простру́ ру́ку мою́ на Ідуме́ю и потреблю́ от нея́ человѣ́ки и ско́тъ и поста́влю ю́ пу́сту, и от Ѳема́нъ гони́ми мече́мъ паду́тъ:
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν καὶ ἐξολοθρεύσω ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος καὶ θήσομαι αὐτὴν ἔρημον, καὶ ἐκ Θαιμὰν διωκόμενοι ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται.
14
14
и да́мъ отмще́ніє моє́ на Ідуме́ю руко́ю люді́й мои́хъ Ізра́иля, и сотворя́тъ во Ідуме́и по гнѣ́ву моєму́ и по я́рости моє́й, и увѣ́дятъ отмще́ніє моє́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ δώσω ἐκδίκησίν μου ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν ἐν χειρὶ λαοῦ μου ᾿Ισραήλ, καὶ ποιήσουσιν ἐν τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ κατὰ τὴν ὀργήν μου καὶ κατὰ τὸν θυμόν μου· καὶ ἐπιγνώσονται τὴν ἐκδίκησίν μου, λέγει Κύριος. -
15
15
Сего́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же сотвори́ша иноплеме́нницы во отмще́ніи и возста́виша ме́сть ра́дующеся все́ю душе́ю є́же потреби́ти да́же до вѣ́ка,
Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐποίησαν οἱ ἀλλόφυλοι ἐν ἐκδικήσει καὶ ἐξανέστησαν ἐκδίκησιν ἐπιχαίροντες ἐκ ψυχῆς τοῦ ἐξαλεῖψαι ἕως ἑνός,
16
16
того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ простру́ ру́ку мою́ на иноплеме́нники, и потреблю́ кри́тянъ, и погублю́ оста́вшыя живу́щыя на примо́ріи,
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκτείνω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἐξολοθρεύσω Κρῆτας καὶ ἀπολῶ τοὺς καταλοίπους τοὺς κατοικοῦντας τὴν παραλίαν·
17
17
и сотворю́ въ ни́хъ отмще́ніє вели́ко, во обличе́ніихъ я́рости моєя́, и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь, єгда́ да́мъ отмще́ніє моє́ на ня́.
καὶ ποιήσω ἐν αὐτοῖς ἐκδικήσεις μεγάλας, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ δοῦναι τὴν ἐκδίκησίν μου ἐπ' αὐτούς.
Глава 26
Κεφάλαιο 26
1
1
И бы́сть во єдинонадеся́тоє лѣ́то, въ пе́рвый де́нь ме́сяца, бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγενήθη ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, поне́же рече́ со́ръ на Ієрусали́ма: бла́гоже, сокруши́ся, погибо́ша язы́цы, обрати́ся ко мнѣ́, и́же бѣ́ испо́лненый, опустѣ́:
υἱὲ ἀνθρώπου, ἀνθ' ὧν εἶπε Σὸρ ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ· εὖγε, συνετρίβη, ἀπόλωλε τὰ ἔθνη, ἐπεστράφη πρός με, ἡ πλήρης ἠρήμωται,
3
3
того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ на тя́, со́ръ, и приведу́ на тя́ язы́ки мно́ги, я́коже восхо́дитъ мо́ре волна́ми свои́ми.
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σέ, Σόρ, καὶ ἀνάξω ἐπὶ σὲ ἔθνη πολλά, ὡς ἀναβαίνει ἡ θάλασσα τοῖς κύμασιν αὐτῆς.
4
4
И обваля́тъ стѣ́ны со́ра и разоря́тъ столпы́ твоя́, и развѣ́ю пра́хъ єго́ изъ него́ и да́мъ єго́ во гла́докъ ка́мень.
καὶ καταβαλοῦσι τὰ τείχη Σὸρ καὶ καταβαλοῦσι τοὺς πύργους σου, καὶ λικμήσω τὸν χοῦν αὐτῆς ἀπ' αὐτῆς καὶ δώσω αὐτὴν εἰς λεωπετρίαν.
5
5
Суше́ніє мре́жей бу́детъ средѣ́ мо́ря, я́ко а́зъ глаго́лахъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: и бу́детъ на плѣне́ніє язы́комъ,
ψυγμὸς σαγηνῶν ἔσται ἐν μέσῳ θαλάσσης, ὅτι ἐγὼ λελάληκα, λέγει Κύριος· καὶ ἔσται εἰς προνομὴν τοῖς ἔθνεσι.
6
6
и дще́ри єго́, я́же на по́ли, мече́мъ убіє́ны бу́дутъ, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь.
καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς αἱ ἐν τῷ πεδίῳ μαχαίρᾳ ἀναιρεθήσονται, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος.
7
7
Я́ко сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ наведу́ на тя́, со́ръ, Навуходоно́сора царя́ Вавило́нска от сѣ́вера, ца́рь царе́мъ є́сть, съ ко́ньми и колесни́цами и съ ко́нниками и собра́ніємъ мно́гихъ язы́ковъ зѣло́:
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σέ, Σόρ, τὸν Ναβουχοδονόσορ βασιλέα Βαβυλῶνος ἀπὸ τοῦ βορρᾶ (βασιλεὺς βασιλέων ἐστί) μεθ' ἵππων καὶ ἁρμάτων καὶ ἱππέων καὶ συναγωγῆς ἐθνῶν πολλῶν σφόδρα.
8
8
се́й дще́ри твоя́ на по́ли мече́мъ избіє́тъ, и приста́витъ на тя́ стражбу́ и огради́тъ тя́, и окопа́єтъ тя́ ро́вомъ и сотвори́тъ о́крестъ тебе́ остро́гъ, и обста́витъ ору́жіємъ и ко́пія своя́ пря́мо тебѣ́ поста́витъ,
οὗτος τὰς θυγατέρας σου τὰς ἐν τῷ πεδίῳ μαχαίρᾳ ἀνελεῖ καὶ δώσει ἐπὶ σὲ προφυλακὴν καὶ περιοικοδομήσει καὶ ποιήσει ἐπὶ σὲ κύκλῳ χάρακα καὶ περίστασιν ὅπλων καὶ τὰς λόγχας αὐτοῦ ἀπέναντί σου δώσει·
9
9
стѣ́ны твоя́ и пи́рги твоя́ разори́тъ ору́жіємъ свои́мъ:
τὰ τείχη σου καὶ τοὺς πύργους σου καταβαλεῖ ἐν ταῖς μαχαίραις αὐτοῦ.
10
10
от мно́жества ко́ней єго́ покры́єтъ тя́ пра́хъ и́хъ, и от ржа́нія ко́ней єго́ и от коле́съ колесни́цъ єго́ потрясу́тся стѣ́ны твоя́, входя́щу єму́ во врата́ твоя́, а́ки входя́щу во гра́дъ съ по́ля:
ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἵππων αὐτοῦ κατακαλύψει σε ὁ κονιορτὸς αὐτῶν, καὶ ἀπὸ τῆς φωνῆς τῶν ἱππέων αὐτοῦ καὶ τῶν τροχῶν τῶν ἁρμάτων αὐτοῦ σεισθήσεται τὰ τείχη σου εἰσπορευομένου αὐτοῦ τὰς πύλας σου, ὡς εἰσπορευόμενος εἰς πόλιν ἐκ πεδίου.
11
11
копы́тами ко́ней свои́хъ поперу́тъ вся́ сто́гны твоя́: лю́ди твоя́ мече́мъ изсѣче́тъ, и соста́въ крѣ́пости твоєя́ на земли́ пове́ржетъ,
ἐν ταῖς ὁπλαῖς τῶν ἵππων αὐτοῦ καταπατήσουσί σου πάσας τὰς πλατείας· τὸν λαόν σου μαχαίρᾳ ἀνελεῖ καὶ τὴν ὑπόστασιν τῆς ἰσχύος σου ἐπὶ τὴν γῆν κατάξει.
12
12
и плѣни́тъ си́лу твою́, и во́зметъ имѣ́нія твоя́, и разсы́плетъ стѣ́ны твоя́, и до́мы твоя́ вожделѣ́нныя разори́тъ, и древа́ твоя́ и ка́меніє твоє́ и пе́рсть твою́ средѣ́ мо́ря вве́ржетъ,
καὶ προνομεύσει τὴν δύναμίν σου καὶ σκυλεύσει τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ καταβαλεῖ τὰ τείχη σου καὶ τοὺς οἴκους σου τοὺς ἐπιθυμητοὺς καθελεῖ, καὶ τοὺς λίθους σου καὶ τὰ ξύλα σου καὶ τὸν χοῦν σου εἰς μέσον τῆς θαλάσσης σου ἐμβαλεῖ.
13
13
и упраздни́тъ мно́жество мусікі́й твои́хъ, и гла́съ пѣвни́цъ твои́хъ не услы́шится въ тебѣ́ ктому́.
καὶ καταλύσει τὸ πλῆθος τῶν μουσικῶν σου, καὶ ἡ φωνὴ τῶν ψαλτηρίων σου οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἔτι.
14
14
И да́мъ тя́ во ка́мень гла́докъ, суше́ніє мре́жноє бу́деши, не согради́шися ктому́, я́ко а́зъ глаго́лахъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ δώσω σε εἰς λεωπετρίαν, ψυγμὸς σαγηνῶν ἔσῃ, οὐ μὴ οἰκοδομηθῇς ἔτι, ὅτι ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα, λέγει Κύριος.
15
15
Я́ко сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь со́ру: не от гла́са ли паде́нія твоєго́, єгда́ возстену́тъ я́звеніи твои́, єгда́ извлече́тся ме́чь посредѣ́ тебе́, потрясу́тся о́строви?
διότι τάδε λέγει Κύριος Κύριος τῇ Σόρ· οὐκ ἀπὸ φωνῆς τῆς πτώσεώς σου ἐν τῷ στενάξαι τραυματίας, ἐν τῷ σπάσαι μάχαιραν ἐν μέσῳ σου σεισθήσονται αἱ νῆσοι;
16
16
И сни́дутъ со престо́лъ свои́хъ вси́ кня́зи язы́къ морски́хъ, и све́ргутъ вѣнцы́ со гла́въ свои́хъ, и ри́зы своя́ испещре́нныя совлеку́тъ съ себе́, у́жасомъ ужа́снутся: на земли́ ся́дутъ, и убоя́тся поги́бели своєя́, и возстену́тъ о тебѣ́,
καὶ καταβήσονται ἀπὸ τῶν θρόνων αὐτῶν πάντες οἱ ἄρχοντες ἐκ τῶν ἐθνῶν τῆς θαλάσσης καὶ ἀφελοῦνται τὰς μίτρας ἀπὸ τῶν κεφαλῶν αὐτῶν καὶ τὸν ἱματισμὸν τὸν ποικίλον αὐτῶν ἐκδύσονται. ἐκστάσει ἐκστήσονται, ἐπὶ γῆν καθεδοῦνται καὶ φοβηθήσονται τὴν ἀπώλειαν αὐτῶν καὶ στενάξουσιν ἐπὶ σέ·
17
17
и пріи́мутъ о тебѣ́ пла́чь, глаго́люще: ка́ко поги́блъ и разсы́пался єси́ от мо́ря, гра́де хвали́мый, и́же бы́лъ єси́ крѣ́покъ на мо́ри, ты́ и живу́щіи въ тебѣ́, и́же дая́лъ єси́ стра́хъ тво́й всѣ́мъ живу́щымъ въ тебѣ́?
καὶ λήψονται ἐπὶ σὲ θρῆνον καὶ ἐροῦσί σοι· πῶς κατελύθης ἐκ θαλάσσης, ἡ πόλις ἡ ἐπαινετή, ἡ δοῦσα τὸν φόβον αὐτῆς πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν αὐτήν;
18
18
И убоя́тся [вси́] о́строви от дне́ паде́нія твоєго́, и смяту́тся о́строви въ мо́ри от исхо́да твоєго́.
καὶ φοβηθήσονται αἱ νῆσοι ἀπὸ ἡμέρας πτώσεώς σου·
19
19
Я́ко сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: єгда́ да́мъ тя́ гра́дъ опустѣ́вшь, я́коже гра́ды ненаселе́ны никогда́же, внегда́ возведу́ на тя́ бе́здну, и покры́єтъ тя́ вода́ мно́га:
ὅτι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὅταν δῶ σε πόλιν ἠρημωμένην ὡς τὰς πόλεις τὰς μὴ κατοικισθησομένας, ἐν τῷ ἀναγαγεῖν με ἐπὶ σὲ τὴν ἄβυσσον καὶ κατακαλύψει σε ὕδωρ πολύ,
20
20
и сведу́ тя къ низходя́щымъ въ про́пасть къ лю́демъ вѣ́ка, и вселю́ тя во глубина́хъ земны́хъ, я́ко пусты́ню вѣ́чную съ низходя́щими въ про́пасть, я́ко да не насели́шися, ниже́ воста́неши на земли́ живота́:
καὶ καταβιβάσω σε πρὸς τοὺς καταβαίνοντας εἰς βόθρον πρὸς λαὸν αἰῶνος καὶ κατοικιῶ σε εἰς βάθη τῆς γῆς ὡς ἔρημον αἰώνιον μετὰ καταβαινόντων εἰς βόθρον, ὅπως μὴ κατοικηθῇς μηδὲ ἀναστῇς ἐπὶ γῆς ζωῆς.
21
21
на па́губу тя́ отда́мъ, и не бу́деши ктому́, и взы́щешися и не обря́щешися во вѣ́къ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
ἀπώλειάν σε δώσω, καὶ οὐχ ὑπάρξεις ἔτι εἰς τὸν αἰῶνα, λέγει Κύριος Κύριος.
Глава 27
Κεφάλαιο 27
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
и ты́, сы́не человѣ́чь, возми́ на со́ръ пла́чь,
καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ ἐπὶ Σὸρ θρῆνον
3
3
и рече́ши со́ру населе́нному на морстѣ́мъ вхо́дѣ, то́ржищу люді́й от острово́въ мно́гихъ, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь со́ру: ты́ ре́клъ єси́: а́зъ са́мъ возложи́хъ на мя́ мою́ добро́ту,
καὶ ἐρεῖς τῇ Σὸρ τῇ κατοικούσῃ ἐπὶ τῆς εἰσόδου τῆς θαλάσσης, τῷ ἐμπορίῳ τῶν λαῶν ἀπὸ νήσων πολλῶν· τάδε λέγει Κύριος τῇ Σόρ· σὺ εἶπας· ἐγὼ περιέθηκα ἐμαυτῇ κάλλος μου.
4
4
въ се́рдцы морстѣ́мъ веєлі́му, и сы́нове твои́ возложи́ша на тя́ добро́ту.
ἐν καρδίᾳ θαλάσσης τῷ Βεελεὶμ υἱοί σου περιέθηκάν σοι κάλλος.
5
5
Ке́дръ от сані́ра истеса́ся тебѣ́, то́нкія до́ски кипарі́сныя от Ліва́на взяты́ бы́ша, є́же сотвори́ти тебѣ́ ядри́ла Єло́ва:
κέδρος ἐκ Σανεὶρ ᾠκοδομήθη σοι, ταινίαι σανίδων κυπαρίσσου ἐκ τοῦ Λιβάνου ἐλήφθησαν τοῦ ποιῆσαί σοι ἱστοὺς ἐλατίνους·
6
6
от Васані́тіды сотвори́ша ве́сла твоя́: святи́лища твоя́ состро́иша от слоно́выхъ [косте́й], до́мы древя́ны от острово́въ Хеттіи́мскихъ:
ἐκ τῆς Βασανίτιδος ἐποίησαν τὰς κώπας σου, τὰ ἱερά σου ἐποίησαν ἐξ ἐλέφαντος, οἴκους ἀλσώδεις ἀπὸ νήσων τῶν Χετιείμ.
7
7
виссо́нъ со испещре́ніємъ от Єги́пта бы́сть тебѣ́ посте́ля, є́же обложи́ти тебѣ́ сла́ву и облещи́ тя въ синету́ и во багряни́цу от острово́въ Єліссе́, и бы́сть оде́жда твоя́.
βύσσος μετὰ ποικιλίας ἐξ Αἰγύπτου ἐγένετό σοι στρωμνὴ τοῦ περιθεῖναί σοι δόξαν καὶ περιβαλεῖν σε ὑάκινθον καὶ πορφύραν ἐκ τῶν νήσων ᾿Ελεισαὶ καὶ ἐγένετο περιβόλαιά σου.
8
8
И кня́зи твои́ живу́щіи во Сідо́нѣ и Араді́ане бы́ша ве́сленицы твои́: прему́дріи твои́, со́ръ, и́же бы́ша въ тебѣ́, сі́и ко́рмчіи твои́.
καὶ οἱ ἄρχοντές σου οἱ κατοικοῦντες Σιδῶνα καὶ ᾿Αράδιοι ἐγένοντο κωπηλάται σου· οἱ σοφοί σου, Σόρ, οἳ ἦσαν ἐν σοί, οὗτοι κυβερνῆταί σου.
9
9
Старѣ́йшины вівлі́йстіи и прему́дріи и́хъ, и́же бы́ша въ тебѣ́, ті́и укрѣпля́ху совѣ́тъ тво́й: и вси́ корабли́ морсті́и и ве́сленицы и́хъ бы́ша въ тебѣ́ ко за́падомъ за́падовъ.
οἱ πρεσβύτεροι βιβλίων καὶ οἱ σοφοὶ αὐτῶν ἦσαν ἐν σοί, οὗτοι ἐνίσχυον τὴν βουλήν σου· καὶ πάντα τὰ πλοῖα τῆς θαλάσσης καὶ οἱ κωπηλάται αὐτῶν ἐγένοντό σοι ἐπὶ δυσμὰς δυσμῶν.
10
10
Пе́рсяне и ли́дяне и Ліви́ане бѣ́ша въ си́лѣ твоє́й, му́жіє до́бліи твои́ щиты́ и шле́мы повѣ́сиша въ тебѣ́, сі́и да́ша сла́ву твою́.
Πέρσαι καὶ Λυδοὶ καὶ Λίβυες ἦσαν ἐν τῇ δυνάμει σου, ἄνδρες πολεμισταί σου πέλτας καὶ περικεφαλαίας ἐκρέμασαν ἐν σοί, οὗτοι ἔδωκαν τὴν δόξαν σου.
11
11
Сы́нове Араді́йстіи и си́ла твоя́ на забра́лѣхъ твои́хъ о́крестъ: но и ми́дяне во пи́ргахъ твои́хъ бы́ша стра́жіє, ту́лы своя́ обѣ́сиша на забра́лѣхъ твои́хъ о́крестъ: сі́и соверши́ша твою́ добро́ту.
υἱοὶ ᾿Αραδίων καὶ ἡ δύναμίς σου ἐπὶ τῶν τειχέων σου φύλακες ἐν τοῖς πύργοις σου ἦσαν, τὰς φαρέτρας αὐτῶν ἐκρέμασαν ἐπὶ τῶν ὅρμων σου κύκλῳ· οὗτοι ἐτελείωσάν σου τὸ κάλλος.
12
12
Кархидо́няне купцы́ твои́, от мно́жества си́лы твоєя́, сребро́ и зла́то, и мѣ́дь и желѣ́зо, и чи́стоє о́лово и свине́цъ да́ша ку́плю твою́.
Καρχηδόνιοι ἔμποροί σου ἀπὸ πλήθους πάσης ἰσχύος σου, ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ σίδηρον καὶ κασσίτερον καὶ μόλιβον ἔδωκαν τὴν ἀγοράν σου.
13
13
Єлла́да вся́ и бли́жніи твои́ продая́ху въ тебѣ́ ду́шы человѣ́чы, и сосу́ды мѣ́дяны да́ша ку́плю твою́.
ἡ ῾Ελλὰς καὶ ἡ σύμπασα καὶ τὰ παρατείνοντα, οὗτοι ἐνεπορεύοντό σοι ἐν ψυχαῖς ἀνθρώπων καὶ σκεύη χαλκᾶ ἔδωκαν τὴν ἐμπορίαν σου.
14
14
От до́му Ѳорга́мова ко́ни и ко́нники и мщя́та да́ша ку́плю твою́.
ἐξ οἴκου Θεργαμὰ ἵππους καὶ ἱππεῖς ἔδωκαν τὴν ἀγοράν σου.
15
15
Сы́нове роді́йстіи купцы́ твои́ от острово́въ умно́жиша ку́плю твою́, зу́бы слоно́вы, и вводи́мымъ воздава́лъ єси́ мзды́ твоя́.
υἱοὶ Ροδίων ἔμποροί σου ἀπὸ νήσων ἐπλήθυναν τὴν ἐμπορίαν σου ὀδόντας ἐλεφαντίνους, καὶ τοῖς εἰσαγομένοις ἀντεδίδους τοὺς μισθούς σου,
16
16
Человѣ́ки ку́плю твою́ от мно́жества примѣ́шенца твоєго́, ста́кти и пестроты́ и синету́ от Ѳарсі́са, и рамо́ѳъ и хорхо́ръ да́ша ку́плю твою́.
ἀνθρώπους ἐμπορίαν σου ἀπὸ πλήθους τοῦ συμμείκτου σου, στακτὴν καὶ ποικίλματα ἐκ Θαρσίς, καὶ Ραμὸθ καὶ Χορχὸρ ἔδωκαν τὴν ἀγοράν σου.
17
17
Іу́да и сы́нове Ізра́илевы, сі́и купцы́ твои́: продая́ніємъ пшени́цы и ми́ровъ и касі́и, и пе́рвый ме́дъ и єле́й и риті́ну да́ша примѣ́шенцу твоєму́.
᾿Ιούδας καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ ᾿Ισραήλ, οὗτοι ἔμποροί σου ἐν πράσει σίτου καὶ μύρων καὶ κασίας, καὶ πρῶτον μέλι καὶ ἔλαιον καὶ ρητίνην ἔδωκαν εἰς τὸν σύμμεικτόν σου.
18
18
Дама́скъ купцы́ твои́ от мно́жества всея́ си́лы твоєя́, віно́ от хелво́на, и во́лну блеща́щуся от Міли́та, и віно́ Деда́ново и Іона́ново и меозе́лево въ ку́плю твою́ да́ша.
Δαμασκὸς ἔμπορός σου ἐκ πλήθους πάσης δυνάμεώς σου· οἶνος ἐκ Χελβὼν καὶ ἔρια ἐκ Μιλήτου, καὶ οἶνον εἰς τὴν ἀγοράν σου ἔδωκαν.
19
19
От Ассіи́ла желѣ́зо дѣ́ланоє и коле́са въ примѣ́сницѣхъ твои́хъ су́ть.
ἐξ ᾿Ασὴλ σίδηρος εἰργασμένος καὶ τροχὸς ἐν τῷ συμμείκτῳ σού ἐστι.
20
20
Деда́нъ купцы́ твои́ со скоты́ избра́нными въ колесни́цы.
Δαιδὰν ἔμποροί σου μετὰ κτηνῶν ἐκλεκτῶν εἰς ἅρματα.
21
21
Араві́а и вси́ кня́зи Кида́рстіи, сі́и купцы́ руко́ю твоє́ю, велблю́ды и овны́ и а́гнцы въ тебѣ́ продадя́тъ, и́миже ку́плю творя́тъ.
ἠ ᾿Αραβία καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες Κηδάρ, οὗτοι ἔμποροί σου διά χειρός σου, καμήλους καὶ ἀμνοὺς καὶ κριοὺς ἐν οἷς ἐμπορεύονταί σε.
22
22
Купцы́ са́вы и раммы́, ті́и купцы́ твои́ съ пе́рвыми сла́достьми и со ка́меніємъ драги́мъ, и зла́то да́ша ку́плю тебѣ́.
ἔμποροι Σαββὰ καὶ Ραγμά, οὗτοι ἔμποροί σου μετὰ πρώτων ἡδυσμάτων καὶ λίθων χρηστῶν καὶ χρυσὸν ἔδωκαν τὴν ἀγοράν σου.
23
23
Харра́нъ, ханаа́ и Деда́нъ, сі́и купцы́ твои́: Сава́, Ассу́ръ и Харма́нъ купцы́ твои́,
Χαρρὰν καὶ Χαννά, οὗτοι ἔμποροί σου· ᾿Ασσοὺρ καὶ Χαρμὰν ἔμποροί σου
24
24
принося́ще ку́плю синету́ и червлени́цу, и испещре́нная и сокро́вища избра́нная свя́зана у́жами, кипарі́сная.
φέροντες ἐμπορίαν ὑάκινθον καὶ θησαυροὺς ἐκλεκτοὺς δεδεμένους σχοινίοις καὶ κυπαρύσσινα.
25
25
Корабли́, въ тѣ́хъ ку́пля твоя́, [корабли́] кархидо́нстіи купцы́ твои́, во мно́жествѣ смѣ́сникъ твои́хъ, и насы́тился єси́, и отягча́лъ зѣло́ въ сердца́хъ морски́хъ.
πλοῖα, ἐν αὐτοῖς Καρχηδόνιοι ἔμποροί σου ἐν τῷ πλήθει, ἐν τῷ συμμείκτῳ σου, καὶ ἐνεπλήσθης καὶ ἐβαρύνθης σφόδρα ἐν καρδίᾳ θαλάσσης.
26
26
Въ водѣ́ мно́зѣ привожда́ху тя́ ве́сленицы твои́: вѣ́тръ ю́жный сокруши́ тя въ се́рдцы морстѣ́мъ.
ἐν ὕδατι πολλῷ ἦγόν σε οἱ κωπηλάται σου· τὸ πνεῦμα τοῦ νότου συνέτριψέ σε ἐν καρδίᾳ θαλάσσης.
27
27
Бы́ша си́лы твоя́ и мзда́ твоя́ от смѣ́сникъ твои́хъ, и ве́сленицы твои́ и ко́рмчіи твои́, и совѣ́тницы твои́ и смѣ́сницы от смѣ́сниковъ твои́хъ, и вси́ му́жіє твои́ до́бліи въ тебѣ́ и ве́сь со́нмъ тво́й паду́тъ средѣ́ тебе́ въ се́рдцы морстѣ́мъ, въ де́нь паде́нія твоєго́.
ἦσαν δυνάμεις σου καὶ ὁ μισθός σου καὶ τῶν συμμείκτων σου καὶ οἱ κωπηλάται σου καὶ οἱ κυβερνῆταί σου καὶ οἱ σύμβουλοί σου καὶ οἱ σύμμεικτοί σου ἐκ τῶν συμμείκτων σου καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταί σου οἱ ἐν σοὶ καὶ πᾶσα συναγωγή σου ἐν μέσῳ σου, πεσοῦνται ἐν καρδίᾳ θαλάσσης ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς πτώσεώς σου.
28
28
От гла́са во́пля твоєго́ ко́рмчіи твои́ стра́хомъ убоя́тся.
πρὸς τὴν κραυγὴν τῆς φωνῆς σου οἱ κυβερνῆταί σου φόβῳ φοβηθήσονται,
29
29
И сни́дутъ съ корабле́й свои́хъ вси́ ве́сленицы твои́, и вса́дницы и ловцы́ морсті́и на земли́ ста́нутъ:
καὶ καταβήσονται ἀπὸ τῶν πλοίων πάντες οἱ κωπηλάται καὶ οἱ ἐπιβάται καὶ οἱ πρωρεῖς τῆς θαλάσσης ἐπὶ τὴν γῆν στήσονται
30
30
и воскли́кнутъ на тя́ гла́сомъ свои́мъ, и воскрича́тъ го́рцѣ, и возложа́тъ зе́млю на главы́ своя́, и пра́хъ посте́лютъ:
καὶ ἀλαλάξουσιν ἐπὶ σὲ τῇ φωνῇ αὐτῶν καὶ κεκράξονται πικρὸν καὶ ἐπιθήσουσι γῆν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῶν καὶ σποδὸν ὑποστρώσονται.
31
32
и оплѣши́вѣютъ надъ тобо́ю плѣшьми́, и облеку́тся во вре́тище, и воспла́чутся о тебѣ́ въ го́рести души́, и пла́чемъ го́рькимъ ужа́снутся:
καὶ λήψονται οἱ υἱοὶ αὐτῶν ἐπὶ σὲ θρῆνον καὶ θρήνημά σοι·
32
33
и во́змутъ о тебѣ́ сы́нове и́хъ пла́чь, возрыда́ютъ пла́каніємъ о тебѣ́: кто́ я́коже ти́ръ умо́лкнувый средѣ́ мо́ря? коли́ку обрѣ́лъ єси́ мзду́ от мо́ря?
πόσον τινὰ εὗρες μισθὸν ἀπὸ τῆς θαλάσσης; ἐνέπλησας ἔθνη ἀπὸ τοῦ πλήθους σου καὶ ἀπὸ τοῦ συμμείκτου σου ἐπλούτησας πάντας βασιλεῖς τῆς γῆς.
33
34
Напо́лнилъ єси́ страны́ от мно́жества твоєго́ и от смѣ́сникъ твои́хъ обогати́лъ єси́ вся́ цари́ земны́я.
νῦν συνετρίβης ἐν θαλάσσῃ, ἐν βάθει ὕδατος· ὁ σύμμεικτός σου καὶ πᾶσα ἡ συναγωγή σου ἐν μέσῳ σου
34
35
Ны́нѣ же сокруши́лся єси́ въ мо́ри, во глубина́хъ во́дныхъ смѣ́сницы твои́, и ве́сь со́нмъ тво́й средѣ́ тебе́ падо́ша, и вси́ ве́сленицы твои́.
ἔπεσον, πάντες οἱ κωπηλάται σου. πάντες οἱ κατοικοῦντες τὰς νήσους ἐστύγνασαν ἐπὶ σέ, καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν ἐκστάσει ἐξέστησαν, καὶ ἐδάκρυσε τὸ πρόσωπον αὐτῶν.
35
36
Вси́ же живу́щіи во о́стровѣхъ уны́ли по тебѣ́, и ца́ріє и́хъ у́жасомъ ужасо́шася, и прослези́ся лице́ и́хъ.
ἔμποροι ἀπὸ ἐθνῶν ἐσύρισάν σε, ἀπώλεια ἐγένου, καὶ οὐκέτι ἔσῃ εἰς τὸν αἰῶνα.
36
Купцы́ от язы́къ позви́ждутъ о тебѣ́, въ поги́бель бы́лъ єси́, и ктому́ не бу́деши въ вѣ́къ, глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ.
Глава 28
Κεφάλαιο 28
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
и ты́, сы́не человѣ́чь, рцы́ кня́зю ти́рску: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же вознесе́ся се́рдце твоє́, и ре́клъ єси́: а́зъ є́смь Бо́гъ, въ селе́ніє Бо́жіє всели́хся въ се́рдцы морстѣ́мъ: ты́ же человѣ́къ єси́, а не Бо́гъ, и положи́лъ єси́ се́рдце твоє́ я́ко се́рдце Бо́жіє.
καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν τῷ ἄρχοντι Τύρου· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ὑψώθη σου ἡ καρδία, καὶ εἶπας· θεός εἰμι ἐγώ, κατοικίαν θεοῦ κατῴκησα ἐν καρδίᾳ θαλάσσης, σὺ δὲ εἶ ἄνθρωπος καὶ οὐ Θεός, καὶ ἔδωκας τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν Θεοῦ.
3
3
Єда́ прему́дрѣє ты́ єси́ даніи́ла? прему́дріи не наказа́ша тебе́ хи́тростію своє́ю.
μὴ σοφώτερος εἶ σὺ τοῦ Δανιήλ; ἢ σοφοὶ οὐκ ἐπαίδευσάν σε τῇ ἐπιστήμη αὐτῶν;
4
4
Єда́ хи́тростію твоє́ю или́ смы́сломъ твои́мъ сотвори́лъ єси́ себѣ́ си́лу и притяжа́лъ єси́ сребро́ и зла́то въ сокро́вищихъ твои́хъ?
μὴ ἐν τῇ ἐπιστήμῃ σου ἢ τῇ φρονήσει σου ἐποίησας σεαυτῷ δύναμιν καὶ χρυσίον καὶ ἀργύριον ἐν τοῖς θησαυροῖς σου;
5
5
или́ во мно́зѣй хи́трости твоє́й и въ ку́пли твоє́й умно́жилъ єси́ си́лу твою́? вознесе́ся се́рдце твоє́ въ си́лѣ твоє́й.
ἐν τῇ πολλῇ ἐπιστήμῃ σου καὶ ἐμπορίᾳ σου ἐπλήθυνας δύναμίν σου, ὑψώθη ἡ καρδία σου ἐν τῇ δυνάμει σου.
6
6
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же да́лъ єси́ се́рдце своє́ я́ко се́рдце Бо́жіє,
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐπειδὴ δέδωκας τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν Θεοῦ,
7
7
вмѣ́сто сего́, се́, а́зъ наведу́ на тя́ чужды́я губи́тели от язы́къ, и извлеку́тъ мечы́ своя́ на тя́ и на добро́ту хи́трости твоєя́, и посте́лютъ добро́ту твою́ въ погубле́ніє,
ἀντὶ τούτου ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σὲ ἀλλοτρίους λοιμοὺς ἀπὸ ἐθνῶν, καὶ ἐκκενώσουσι τὰς μαχαίρας αὐτῶν ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τὸ κάλλος τῆς ἐπιστήμης σου καὶ στρώσουσι τὸ κάλλος σου εἰς ἀπώλειαν·
8
8
и сведу́тъ тя́, и у́мреши сме́ртію я́звеныхъ въ се́рдцы морстѣ́мъ.
καὶ καταβιβάσουσί σε, καὶ ἀποθανῇ θανάτῳ τραυματιῶν ἐν καρδίᾳ θαλάσσης.
9
9
Єда́ рече́ши глаго́ля предъ убива́ющими тя́: Бо́гъ є́смь а́зъ? ты́ же человѣ́къ єси́, а не Бо́гъ, въ руцѣ́ убива́ющихъ тя́.
μὴ λέγων ἐρεῖς· Θεός εἰμι ἐγώ, ἐνώπιον τῶν ἀναιρούντων σε; σὺ δὲ εἶ ἄνθρωπος καὶ οὐ Θεός.
10
10
Смертьми́ необрѣ́заныхъ у́мреши въ рука́хъ чужди́хъ: я́ко а́зъ реко́хъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
ἐν πλήθει ἀπεριτμήτων ἀπολῇ ἐν χερσὶν ἀλλοτρίων, ὅτι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει Κύριος. -
11
11
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
12
12
сы́не человѣ́чь, возми́ пла́чь на кня́зя ти́рска и рцы́ єму́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: ты́ єси́ печа́ть уподобле́нія, испо́лненъ прему́дрости и вѣне́цъ добро́ты,
υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ θρῆνον ἐπὶ τὸν ἄρχοντα Τύρου καὶ εἰπὸν αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· σὺ ἀποσφράγισμα ὁμοιώσεως καὶ στέφανος κάλλους
13
13
въ сла́дости рая́ Бо́жія бы́лъ єси́, вся́кимъ ка́меніємъ драги́мъ украси́лся єси́, Са́рдіємъ и топа́зіємъ, и смара́гдомъ и иакі́нѳомъ, и Анѳра́ксомъ и сапфі́ромъ, и Іа́спісомъ и сребро́мъ и зла́томъ, и Ліги́ріємъ и Аха́томъ, и амеѳи́стомъ и хрисолі́ѳомъ, и вири́лліємъ и о́нихомъ и злато́мъ напо́лнилъ єси́ сокро́вища твоя́ и жи́тницы твоя́, от него́же дне́ со́зданъ єси́.
ἐν τῇ τρυφῇ τοῦ παραδείσου τοῦ Θεοῦ ἐγενήθης· πάντα λίθον χρηστὸν ἐνδέδεσαι, σάρδιον καὶ τοπάζιον καὶ σμάραγδον καὶ ἄνθρακα καὶ σάπφειρον καὶ ἴασπιν καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ λιγύριον καί ἀχάτην καὶ ἀμέθυστον καὶ χρυσόλιθον καὶ βηρύλλιον καὶ ὀνύχιον, καὶ χρυσίου ἐνέπλησας τοὺς θησαυρούς σου καὶ τὰς ἀποθήκας σου ἐν σοὶ
14
14
Ты́, съ херуві́момъ вчини́хъ тя́ въ горѣ́ святѣ́й Бо́жіи, бы́лъ єси́ средѣ́ ка́меней о́гненныхъ.
ἀφ' ἧς ἡμέρας ἐκτίσθης σύ. μετὰ τοῦ Χεροὺβ ἔθηκά σε ἐν ὄρει ἁγίῳ Θεοῦ, ἐγενήθης ἐν μέσῳ λίθων πυρίνων.
15
15
Бы́лъ єси́ ты́ непоро́ченъ во дне́хъ твои́хъ, от него́же дне́ со́зданъ єси́, до́ндеже обрѣто́шася непра́вды въ тебѣ́.
ἐγενήθης σὺ ἄμωμος ἐν ταῖς ἡμέραις σου, ἀφ' ἧς ἡμέρας σὺ ἐκτίσθης ἕως εὑρέθη τὰ ἀδικήματα ἐν σοί.
16
16
От мно́жества ку́пли твоєя́ напо́лнилъ єси́ сокро́вища твоя́ беззако́нія, и согрѣши́лъ єси́, и уя́звленъ єси́ от горы́ Бо́жія: и сведе́ тя херуві́мъ осѣняя́й от среды́ камы́ковъ о́гненныхъ.
ἀπὸ πλήθους τῆς ἐμπορίας σου ἔπλησας τὰ ταμιεῖά σου ἀνομίας καὶ ἥμαρτες καὶ ἐτραυματίσθης ἀπὸ ὄρους τοῦ Θεοῦ, καὶ ἤγαγέ σε τὸ Χεροὺβ ἐκ μέσου λίθων πυρίνων.
17
17
Вознесе́ся се́рдце твоє́ въ добро́тѣ твоє́й, истлѣ́ хи́трость твоя́ съ добро́тою твоє́ю: мно́жества ра́ди грѣхо́въ твои́хъ на зе́млю поверго́хъ тя́, предъ цари́ да́хъ тя́ во обличе́ніє.
ὑψώθη ἡ καρδία σου ἐπὶ τῷ κάλλει σου, διεφθάρη ἡ ἐπιστήμη σου μετὰ τοῦ κάλλους σου· διὰ πλῆθος ἁμαρτιῶν σου ἐπὶ τὴν γῆν ἔρριψά σε, ἐναντίον βασιλέων ἔδωκά σε παραδειγματισθῆναι.
18
18
Мно́жества ра́ди грѣхо́въ твои́хъ и непра́вдъ ку́пли твоєя́, оскверни́лъ єси́ свята́я твоя́, и изведу́ о́гнь от среды́ твоєя́, се́й снѣ́сть тя́: и да́мъ тя́ во пра́хъ на земли́ предъ всѣ́ми ви́дящими тя́.
διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν σου καὶ τῶν ἀδικιῶν τῆς ἐμπορίας σου ἐβεβήλωσα τά ἱερά σου, καὶ ἐξάξω πῦρ ἐκ μέσου σου, τοῦτο καταφάγεταί σε· καὶ δώσω σε εἰς σποδὸν ἐπὶ τῆς γῆς σου ἐναντίον πάντων τῶν ὁρώντων σε.
19
19
И вси́ вѣ́дящіи тебе́ во язы́цѣхъ возстену́тъ по тебѣ́: па́губа учине́нъ єси́, и не бу́деши ктому́ во вѣ́къ.
καὶ πάντες οἱ ἐπιστάμενοί σε ἐν τοῖς ἔθνεσι στυγνάσουσιν ἐπὶ σέ· ἀπώλεια ἐγένου καὶ οὐχ ὑπάρξεις ἔτι εἰς τὸν αἰῶνα.
20
20
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
21
21
сы́не человѣ́чь, утверди́ лице́ твоє́ на Сідо́на и прорцы́ о не́мъ и рцы́:
υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Σιδῶνα καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτὴν
22
22
сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ на тя́, Сідо́не, и просла́влюся въ тебѣ́, и уразумѣ́єши, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь, єгда́ сотворю́ въ тебѣ́ су́дъ и освящу́ся въ тебѣ́:
καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σέ, Σιδών, καὶ ἐνδοξασθήσομαι ἐν σοί, καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ποιῆσαί με ἐν σοὶ κρίματα, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν σοί.
23
23
и послю́ на тя́ сме́рть, и кро́вь въ сто́гнахъ твои́хъ бу́детъ, и паду́тъ я́звеніи средѣ́ тебе́ мече́мъ, въ тебѣ́ и о́крестъ тебе́, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь:
αἷμα καὶ θάνατος ἐν ταῖς πλατείαις σου, καὶ πεσοῦνται τετραυματισμένοι ἐν μαχαίραις ἐν σοὶ περικύκλῳ σου· καὶ γνώσονται διότι ἐγώ εἰμι Κύριος. -
24
24
и не бу́детъ ктому́ до́му Ізра́илеву осте́нъ го́рести и те́рнъ болѣ́зни от всѣ́хъ окре́стныхъ єго́ обезче́стившихъ и́хъ, и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ є́смь Адонаі́ Госпо́дь.
Καὶ οὐκ ἔσονται οὐκέτι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ᾿Ισραὴλ σκόλοψ πικρίας καὶ ἄκανθα ὀδύνης ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ αὐτῶν τῶν ἀτιμασάντων αὐτούς· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
25
25
Та́ко глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: и соберу́ до́мъ Ізра́илевъ от язы́къ, идѣ́же разсы́пашася та́мо, и освящу́ся въ ни́хъ предъ людьми́ и язы́ки: и вселя́тся на земли́ своє́й, ю́же да́хъ рабу́ моєму́ Іа́кову,
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ συνάξω τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ τῶν ἐθνῶν, οὗ διεσκορπίσθησαν ἐκεῖ, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν αὐτοῖς ἐνώπιον τῶν λαῶν καὶ τῶν ἐθνῶν·
26
26
и населя́тся на не́й съ наде́ждею, и сози́ждутъ до́мы, и насадя́тъ віногра́ды, и вселя́тся на не́й съ наде́ждею, єгда́ сотворю́ су́дъ во всѣ́хъ, и́же укори́ша я́ во окре́стныхъ и́хъ: и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ Госпо́дь Бо́гъ и́хъ и Бо́гъ отце́въ и́хъ.
καὶ κατοικήσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, ἣν δέδωκα τῷ δούλῳ μου ᾿Ιακώβ, καὶ κατοικήσουσιν ἐπ' αὐτῆς ἐν ἐλπίδι καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας καὶ φυτεύσουσιν ἀμπελῶνας καὶ κατοικήσουσιν ἐν ἐλπίδι, ὅταν ποιήσω κρίμα ἐν πᾶσι τοῖς ἀτιμάσασιν αὐτοὺς ἐν τοῖς κύκλῳ αὐτῶν· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν καὶ ὁ Θεὸς τῶν πατέρων αὐτῶν.
Глава 29
Κεφάλαιο 29
1
1
Въ деся́тоє лѣ́то, въ деся́тый ме́сяцъ, [въ пе́рвый де́нь] ме́сяца, бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΕΝ τῷ ἔτει τῷ δωδεκάτῳ, ἐν τῷ δεκάτῳ μηνί, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, утверди́ лице́ твоє́ на фарао́на царя́ Єги́петска и прорцы́ на́нь и на Єги́петъ ве́сь:
υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτὸν καὶ ἐπ' Αἴγυπτον ὅλην
3
3
глаго́ли и рцы́: си́це глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ наведу́ на тя́, фарао́не, царю́ Єги́петскій, змі́а вели́каго, сѣдя́щаго средѣ́ рѣ́къ свои́хъ, глаго́лющаго: моя́ су́ть рѣ́ки, и а́зъ сотвори́хъ я́.
καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ Φαραώ, τὸν δράκοντα τὸν μέγαν τὸν ἐγκαθήμενον ἐν μέσῳ ποταμῶν αὐτοῦ, τὸν λέγοντα· ἐμοί εἰσιν οἱ ποταμοί, καὶ ἐγὼ ἐποίησα αὐτούς.
4
4
А́зъ же да́мъ узду́ въ че́люсти твоя́, и прилѣплю́ ры́бы рѣки́ твоєя́ ко крило́ма твои́ма, и возведу́ тя от среды́ рѣки́ твоєя́, и къ чешуя́мъ твои́мъ прильпну́тъ:
καὶ ἐγὼ δώσω παγίδας εἰς τὰς σιαγόνας σου καὶ προσκολλήσω τοὺς ἰχθύας τοῦ ποταμοῦ σου πρὸς τὰς πτέρυγάς σου καὶ ἀνάξω σε ἐκ μέσου τοῦ ποταμοῦ σου·
5
5
и низве́ргу тя́ вско́рѣ и вся́ ры́бы рѣки́ твоєя́: на лицы́ по́ля паде́ши, и не собере́шися, и не огради́шися, звѣре́мъ земны́мъ и пти́цамъ небе́снымъ да́хъ тя́ во снѣ́дь.
καὶ καταβαλῶ σε ἐν τάχει καὶ πάντας τοὺς ἰχθύας τοῦ ποταμοῦ σου· ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πεδίου πεσῇ, καὶ οὐ μὴ συναχθῇς καὶ οὐ μὴ περισταλῇς, τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ δέδωκά σε εἰς κατάβρωμα·
6
6
И увѣ́дятъ вси́ живу́щіи во Єги́птѣ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь: зане́ бы́лъ єси́ же́злъ тро́стянъ до́му Ізра́илеву:
καὶ γνώσονται πάντες οἱ κατοικοῦντες Αἴγυπτον ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ἀνθ' ὧν ἐγενήθης ράβδος καλαμίνη τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ.
7
7
єгда́ я́ся тебе́ руко́ю своє́ю, сокруши́лся єси́, и єгда́ восплеска́ на ни́хъ вся́ка рука́, и єгда́ почи́ша на тебѣ́, сте́рлся єси́ и сломи́лъ єси́ и́хъ вся́ чре́сла.
ὅτε ἐπελάβοντό σου τῇ χειρὶ αὐτῶν, ἐθλάσθης, καὶ ὅτε ἐπεκρότησεν ἐπ' αὐτοὺς πᾶσα χεὶρ καὶ ὅτε ἐπανεπαύσαντο ἐπὶ σέ, συνετρίβης καὶ συνέκλασας αὐτῶν πᾶσαν ὀσφύν.
8
8
Сего́ ра́ди та́ко глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ наведу́ на тя́ ме́чь и погублю́ от тебе́ человѣ́ки и скоты́,
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σὲ ρομφαίαν καὶ ἀπολῶ ἀπὸ σοῦ ἀνθρώπους καὶ κτήνη·
9
9
и бу́детъ земля́ Єги́петска въ поги́бель и во опустѣ́ніє, и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь. Поне́же глаго́лалъ єси́, я́ко рѣ́ки моя́ су́ть, и а́зъ сотвори́хъ я́:
καὶ ἔσται ἡ γῆ Αἰγύπτου ἀπώλεια καὶ ἔρημος, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ἀντὶ τοῦ λέγειν σε· οἱ ποταμοὶ ἐμοί εἰσι, καὶ ἐγὼ ἐποίησα αὐτούς.
10
10
того́ ра́ди, се́, а́зъ на тя́ и на вся́ рѣ́ки твоя́, и да́мъ зе́млю Єги́петску во опустѣ́ніє и въ ме́чь и въ поги́бель, от Магдо́ла и Сіи́ны и да́же до предѣ́лъ єѳіо́пскихъ:
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ποταμούς σου καὶ δώσω γῆν Αἰγύπτου εἰς ἔρημον καὶ ρομφαίαν καὶ ἀπώλειαν ἀπὸ Μαγδώλου καὶ Συήνης καὶ ἕως ὁρίων Αἰθιόπων.
11
11
не про́йдетъ сквозѣ́ єя́ нога́ человѣ́ча, ни нога́ ско́тія не поступи́тъ по не́й, и не насели́тся четы́редесять лѣ́тъ:
οὐ μὴ διέλθῃ ἐν αὐτῇ ποὺς ἀνθρώπου, καὶ ποὺς κτήνους οὐ μὴ διέλθῃ αὐτήν, καὶ οὐ κατοικηθήσεται τεσσαράκοντα ἔτη.
12
12
и да́мъ зе́млю єго́ въ па́губу средѣ́ земли́ опустѣ́лыя, и гра́ди єго́ средѣ́ градо́въ опустѣ́вшихъ бу́дутъ, въ разоре́ніи бу́дутъ четы́редесять лѣ́тъ: и разсѣ́ю Єги́пта во язы́цѣхъ, и развѣ́ю я́ по страна́мъ.
καὶ δώσω τὴν γῆν αὐτῆς ἀπώλειαν ἐν μέσῳ γῆς ἠρημωμένης, καὶ αἱ πόλεις αὐτῆς ἐν μέσῳ πόλεων ἠρημωμένων ἔσονται τεσσαράκοντα ἔτη· καὶ διασπερῶ Αἴγυπτον ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ λικμήσω αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας.
13
13
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: по четы́редесятихъ лѣ́тѣхъ соберу́ Єги́птяны от язы́къ, а́може разсы́пашася,
τάδε λέγει Κύριος· μετὰ τεσσαράκοντα ἔτη συνάξω Αἰγυπτίους ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, οὗ διεσκορπίσθησαν ἐκεῖ,
14
14
и возвращу́ плѣ́нники Єги́петскія и вселю́ я́ въ зе́млю фаѳо́рскую, въ зе́млю, отону́дуже взя́ти бы́ша, и бу́детъ вла́сть смире́нна:
καὶ ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν Αἰγυπτίων καὶ κατοικίσω αὐτοὺς ἐν γῇ Φαθωρῆς, ἐν τῇ γῇ, ὅθεν ἐλήφθησαν· καὶ ἔσται ἀρχὴ ταπεινὴ
15
15
па́че всѣ́хъ власте́й бу́детъ смире́нна, и не вознесе́тся ктому́ надъ язы́ки, и ума́лены сотворю́ я́, є́же не бы́ти и́мъ мно́гимъ во язы́цѣхъ.
παρὰ πάσας τὰς ἀρχάς, οὐ μὴ ὑψωθῇ ἔτι ἐπὶ τὰ ἔθνη, καὶ ὀλιγοστοὺς αὐτοὺς ποιήσω τοῦ μὴ εἶναι αὐτοὺς πλείονας ἐν τοῖς ἔθνεσι.
16
16
И не бу́дутъ ктому́ до́му Ізра́илеву въ наде́жду воспомина́ющую беззако́ніє, внегда́ послѣ́довати и́мъ по ни́хъ: и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.
καὶ οὐκέτι ἔσονται τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ εἰς ἐλπίδα ἀναμιμνήσκουσαν ἀνομίαν ἐν τῷ ἀκολουθῆσαι αὐτοὺς ὀπίσω αὐτῶν· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
17
17
И бы́сть въ два́десять седмо́є лѣ́то, во єди́нъ де́нь ме́сяца пе́рваго, бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑβδόμῳ καὶ εἰκοστῷ ἔτει, μιᾷ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
18
18
сы́не человѣ́чь, Навуходоно́соръ ца́рь Вавило́нскъ порабо́ти си́лу свою́ рабо́тою вели́кою на ти́ра, вся́ка глава́ плѣши́ва и вся́ко ра́мо на́го: и мзда́ не бы́сть єму́ ни си́лѣ єго́ на ти́ра, за рабо́ту, є́юже рабо́таша на́нь.
υἱὲ ἀνθρώπου, Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος κατεδουλώσατο τὴν δύναμιν αὐτοῦ δουλείᾳ μεγάλῃ ἐπὶ Τύρου, πᾶσα κεφαλὴ φαλακρὰ καὶ πᾶς ὦμος μαδῶν, καὶ μισθὸς οὐκ ἐγενήθη αὐτῷ καὶ τῇ δυνάμει αὐτοῦ ἐπὶ Τύρου καὶ τῆς δουλείας, ἧς ἐδούλευσαν ἐπ' αὐτήν.
19
19
Того́ ра́ди си́це глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ даю́ Навуходоно́сору царю́ Вавило́нску зе́млю Єги́петску, и во́зметъ мно́жество єя́, и плѣни́тъ плѣ́нъ єя́, и расхи́титъ коры́сти єя́, и бу́детъ мзда́ си́лѣ єго́:
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι τῷ Ναβουχοδονόσορ βασιλεῖ Βαβυλῶνος γῆν Αἰγύπτου, καὶ προνομεύσει τὴν προνομὴν αὐτῆς καὶ σκυλεύσει τὰ σκῦλα αὐτῆς, καὶ ἔσται μισθὸς τῇ δυνάμει αὐτοῦ·
20
20
за слу́жбу єго́, є́юже послужи́ на ти́ра, да́хъ єму́ зе́млю Єги́петску, зане́ послужи́ мнѣ́, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
ἀντὶ τῆς λειτουργίας αὐτοῦ, ἧς ἐδούλευσεν ἐπὶ Τύρον, δέδωκα αὐτῷ γῆν Αἰγύπτου. τάδε λέγει Κύριος Κύριος·
21
21
Въ то́й де́нь взы́детъ ро́гъ всему́ до́му Ізра́илеву, и тебѣ́ да́мъ уста́ отве́рста средѣ́ и́хъ, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀνατελεῖ κέρας παντὶ τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, καὶ σοὶ δώσω στόμα ἀνεῳγμένον ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
Глава 30
Κεφάλαιο 30
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, прорцы́ и рцы́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь:
υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ὦ ὦ ἡ ἡμέρα,
3
3
возрыда́йте: оле, оле де́нь! я́ко бли́зъ де́нь Госпо́день, и приближа́єтся де́нь о́блака, и коне́цъ язы́ковъ бу́детъ:
ὅτι ἐγγὺς ἡμέρα τοῦ Κυρίου, ἡμέρα νεφέλης, πέρας ἐθνῶν ἔσται.
4
4
и пріи́детъ ме́чь на Єги́птяны, и бу́детъ мяте́жъ во єѳіо́піи, и паду́тъ я́звеніи во Єги́птѣ, и взя́то бу́детъ мно́жество и́хъ, и паду́тся основа́нія єго́:
καὶ ἥξει μάχαιρα ἐπ' Αἰγυπτίους, καὶ ἔσται ταραχὴ ἐν τῇ Αἰθιοπίᾳ, καὶ πεσοῦνται τετραυματισμένοι ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ συμπεσεῖται τὰ θεμέλια αὐτῆς.
5
5
пе́рсяне и кри́тяне, и ли́дяне и Ліви́ане, и му́рини [и вся́ Ара́віа] и вси́ примѣ́сницы, и сы́нове, и́же от завѣ́та моєго́, въ не́мъ мече́мъ паду́тъ съ ни́мъ.
Πέρσαι καὶ Κρῆτες καὶ Λυδοὶ καὶ Λίβυες καὶ πάντες οἱ ἐπίμεικτοι καὶ τῶν υἱῶν τῆς διαθήκης μου μαχαίρᾳ πεσοῦνται ἐν αὐτῇ.
6
6
Сія́ глаго́летъ Госпо́дь: и паду́тъ подпо́ры Єги́пта, и сни́детъ укори́зна крѣ́пости єго́ от Магдо́ла да́же до Сіи́ны, мече́мъ паду́тъ въ не́мъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ πεσοῦνται τά ἀντιστηρίγματα Αἰγύπτου, καὶ καταβήσεται ἡ ὕβρις τῆς ἰσχύος αὐτῆς ἀπὸ Μαγδώλου ἕως Συήνης· μαχαίρᾳ πεσοῦνται ἐν αὐτῇ, λέγει Κύριος.
7
7
И опустѣ́ютъ средѣ́ стра́нъ поги́бшихъ, и гра́ди и́хъ средѣ́ градо́въ опустѣ́вшихъ бу́дутъ:
καὶ ἐρημωθήσεται ἐν μέσῳ χωρῶν ἠρημωμένων, καὶ αἱ πόλεις αὐτῶν ἐν μέσῳ πόλεων ἠρημωμένων ἔσονται·
8
8
и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь, єгда́ да́мъ о́гнь на Єги́петъ, и сокруша́тся вси́ помага́ющіи єму́.
καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ὅταν δῶ πῦρ ἐπ' Αἴγυπτον καὶ συντριβῶσι πάντες οἱ βοηθοῦντες αὐτῇ.
9
9
Въ то́й де́нь пріи́дутъ вѣ́стницы от лица́ моєго́ въ сієі́мъ тща́щеся погуби́ти наде́жду му́ринскія земли́, и бу́детъ и́мъ мяте́жъ въ де́нь Єги́петскъ, я́ко се́, приспѣ́.
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελεύσονται ἄγγελοι σπεύδοντες ἀφανίσαι τὴν Αἰθιοπίαν, καὶ ἔσται ταραχὴ ἐν αὐτοῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ Αἰγύπτου, ὅτι ἰδοὺ ἥκει. -
10
10
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: и погублю́ мно́жество Єги́птянъ руко́ю Навуходоно́сора царя́ Вавило́нска,
Τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ ἀπολῶ πλῆθος Αἰγυπτίων διὰ χειρὸς Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Βαβυλῶνος,
11
11
самаго́ и люді́й єго́ съ ни́мъ, губи́теліє от язы́къ по́слани погуби́ти зе́млю: и извлеку́тъ вси́ мечы́ своя́ на Єги́пта, и напо́лнится земля́ я́звеными.
αὐτοῦ καὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· λοιμοὶ ἀπὸ ἐθνῶν ἀπεσταλμένοι ἀπολέσαι τὴν γῆν καὶ ἐκκενώσουσι πάντες τὰς μαχαίρας αὐτῶν ἐπ' Αἴγυπτον, καὶ πλησθήσεται ἡ γῆ τραυματιῶν.
12
12
И да́мъ рѣ́ки и́хъ во опустѣ́ніє и отда́мъ зе́млю въ ру́цѣ злы́хъ, и погублю́ зе́млю и исполне́ніє єя́ рука́ми чужди́хъ, а́зъ Госпо́дь глаго́лахъ.
καὶ δώσω τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν ἐρήμους καὶ ἀπολῶ τὴν γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς ἐν χερσὶν ἀλλοτρίων· ἐγὼ Κύριος λελάληκα. -
13
13
Я́ко сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: погублю́ кумі́ры и испражню́ вельмо́жы от мемфі́са и старѣ́йшины от земли́ Єги́петскія, и не бу́дутъ ктому́: и да́мъ стра́хъ во земли́ Єги́петстѣй.
῞Οτι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ ἀπολῶ μεγιστᾶνας ἀπὸ Μέμφεως καὶ ἄρχοντας ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ οὐκ ἔσονται ἔτι.
14
14
И погублю́ зе́млю фаѳо́рскую, и да́мъ о́гнь на та́ніса, и сотворю́ отмще́ніє въ Діоспо́ли,
καὶ ἀπολῶ γῆν Φαθωρῆς καὶ δώσω πῦρ ἐπὶ Τάνιν καὶ ποιήσω ἐκδίκησιν ἐν Διοσπόλει
15
15
и излію́ я́рость мою́ на саі́нъ крѣ́пость Єги́петску, и погублю́ мно́жество ме́мфы.
καὶ ἐκχεῶ τὸν θυμόν μου ἐπὶ Σαὶν τὴν ἰσχὺν Αἰγύπτου καὶ ἀπολῶ τὸ πλῆθος Μέμφεως.
16
16
И да́мъ о́гнь на Єги́пта, и мяте́жемъ возмяте́тся саи́съ, и въ Діоспо́ли бу́детъ разсѣ́лина, и разлію́тся во́ды.
καὶ δώσω πῦρ ἐπ' Αἴγυπτον, καὶ ταραχῇ ταραχθήσεται ἡ Συήνη, καὶ ἐν Διοσπόλει ἔσται ἔκρηγμα καὶ διαχυθήσεται ὕδατα.
17
17
Ю́ноши иліупо́ля и вува́ста мече́мъ паду́тъ, и жены́ въ плѣ́нъ по́йдутъ:
νεανίσκοι ῾Ηλιουπόλεως καὶ Βουβάστου ἐν μαχαίρᾳ πεσοῦνται, καὶ αἱ γυναῖκες ἐν αἰχμαλωσίᾳ πορεύσονται.
18
18
и въ тафне́сѣ помрачи́тся де́нь, єгда́ сокрушу́ та́мо ски́петры Єги́петски, и поги́бнетъ та́мо укори́зна крѣ́пости єго́, и того́ покры́єтъ о́блакъ, и дще́ри єго́ во плѣне́ніє отведу́тся.
καὶ ἐν Τάφναις συσκοτάσει ἡ ἡμέρα ἐν τῷ συντρίψαι με ἐκεῖ τὰ σκῆπτρα Αἰγύπτου, καὶ ἀπολεῖται ἐκεῖ ἡ ὕβρις ἰσχύος αὐτῆς, καὶ ταύτην νεφέλη καλύψει, καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς αἰχμάλωτοι ἀχθήσονται.
19
19
И сотворю́ су́дъ во Єги́птѣ, и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.
καὶ ποιήσω κρίμα ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
20
20
И бы́сть во єдинонадеся́тоє лѣ́то, въ пе́рвый ме́сяцъ, въ седмы́й де́нь ме́сяца, бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ πρώτω μηνί, ἑβδόμῃ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
21
21
сы́не человѣ́чь, мы́шцы фарао́на царя́ Єги́петска сотро́хъ, и се́, не помоли́ся, є́же да́ти єму́ цѣльбу́, приложи́ти єму́ пла́стырь, [обяза́ти,] да́ти си́лу, да во́зметъ ме́чь.
υἱὲ ἀνθρώπου, τοὺς βραχίονας Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου συνέτριψα, καὶ ἰδοὺ οὐ κατεδέθη τοῦ δοθῆναι ἴασιν, τοῦ δοθῆναι ἐπ' αὐτὸν μάλαγμα, τοῦ δοθῆναι ἰσχὺν ἐπιλαβέσθαι μαχαίρας.
22
22
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ на фарао́на царя́ Єги́петска, и сокрушу́ мы́шцы єго́ крѣ́пкія и протяже́ныя и сотре́ныя, и изри́ну ме́чь єго́ изъ руки́ єго́:
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ συντρίψω τοὺς βραχίονας αὐτοῦ τοὺς ἰσχυροὺς καὶ τοὺς τεταμένους καὶ καταβαλῶ τὴν μάχαιραν αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ
23
23
и разсѣ́ю Єги́пта во язы́ки и развѣ́ю и́хъ во страны́:
καὶ διασπερῶ Αἴγυπτον εἰς τά ἔθνη καὶ λικμήσω αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας·
24
24
и укрѣплю́ мы́шцы царя́ Вавило́нска и да́мъ ме́чь мо́й въ ру́ку єго́, и наведе́тъ єго́ на Єги́пта, и плѣни́тъ плѣне́ніє єго́, и во́зметъ коры́сти єго́:
καὶ κατισχύσω τοὺς βραχίονας βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ δώσω τὴν ρομφαίαν μου εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ἐπάξει αὐτὴν ἐπ' Αἴγυπτον καὶ προνομεύσει τὴν προνομὴν αὐτῆς καὶ σκυλεύσει τά σκῦλα αὐτῆς.
25
25
и укрѣплю́ мы́шцы царя́ Вавило́нска, мы́шцы же фарао́ни паду́тъ: и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь, єгда́ да́мъ ме́чь мо́й въ ру́цѣ царя́ Вавило́нска, и простре́тъ єго́ на зе́млю Єги́петску,
καὶ ἐνισχύσω τοὺς βραχίονας βασιλέως Βαβυλῶνος, οἱ δέ βραχίονες Φαραὼ πεσοῦνται· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ἐν τῷ δοῦναι τὴν ρομφαίαν μου εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ ἐκτενεῖ αὐτὴν ἐπὶ γῆν Αἰγύπτου.
26
26
и разсѣ́ю Єги́пта во язы́ки и развѣ́ю и́хъ во страны́: и увѣ́дятъ вси́, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.
καὶ διασπερῶ Αἴγυπτον εἰς τὰ ἔθνη καὶ λικμήσω αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας· καὶ γνώσονται πάντες ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
Глава 31
Κεφάλαιο 31
1
1
И бы́сть во єдинонадеся́тоє лѣ́то, въ тре́тій ме́сяцъ, во єди́нъ де́нь ме́сяца, бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ τρίτῳ μηνί, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, рцы́ фарао́ну царю́ Єги́петску и мно́жеству єго́: кому́ уподо́билъ єси́ себе́ въ высотѣ́ твоє́й?
υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ τῷ πλήθει αὐτοῦ· τίνι ὡμοίωσας σεαυτὸν ἐν τῷ ὕψει σου;
3
3
Се́, Ассу́ръ кипарі́съ въ Ліва́нѣ, до́бръ отра́сльми и высо́къ вели́чествомъ и ча́стъ покро́вомъ, и средѣ́ о́блакъ бы́сть вла́сть єго́:
ἰδοὺ ᾿Ασσοὺρ κυπάρισσος ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ καλὸς ταῖς παραφυάσι καὶ ὑψηλὸς τῷ μεγέθει, εἰς μέσον νεφελῶν ἐγένετο ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ.
4
4
вода́ воспита́ єго́, бе́здна вознесе́ єго́, рѣ́ки своя́ приведе́ о́крестъ садо́въ свои́хъ, и соста́вы своя́ испусти́ во вся́ древеса́ полева́я.
ὕδωρ ἐξέθρεψεν αὐτόν, ἡ ἄβυσσος ὕψωσεν αὐτόν, τοὺς ποταμοὺς αὐτῆς ἤγαγε κύκλῳ τῶν φυτῶν αὐτοῦ καὶ τὰ συστέματα αὐτῆς ἐξαπέστειλεν εἰς πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου.
5
5
Сего́ ра́ди вознесе́ся вели́чество єго́ па́че всѣ́хъ древе́съ по́льныхъ, разшири́шася вѣ́твіє єго́, и вознесо́шася отра́сли єго́ от воды́ мно́ги, єгда́ протяже́ся.
ἕνεκεν τούτου ὑψώθη τὸ μέγεθος αὐτοῦ παρὰ πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου, καὶ ἐπλατύνθησαν οἱ κλάδοι αὐτοῦ ἀφ' ὕδατος πολλοῦ.
6
6
Во отра́слехъ єго́ возгнѣзди́шася вся́ пти́цы небе́сныя, и подъ вѣ́твьми єго́ ражда́хуся вси́ звѣ́ріє по́льніи, подъ сѣ́нію єго́ всели́ся все́ мно́жество язы́ковъ.
ἐν ταῖς παραφυάσιν αὐτοῦ ἐνόσσευσαν πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ὑποκάτω τῶν κλάδων αὐτοῦ ἐγεννῶσαν πάντα τὰ θηρία τοῦ πεδίου, ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ κατῴκησε πᾶν πλῆθος ἐθνῶν.
7
7
И бы́сть до́бръ въ высотѣ́ своє́й мно́жества ра́ди вѣ́твій свои́хъ, я́ко бѣ́ша коре́ніє єго́ въ водѣ́ мно́зѣ.
καὶ ἐγένετο καλὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ διὰ τὸ πλῆθος τῶν κλάδων αὐτοῦ, ὅτι ἐγενήθησαν αἱ ρίζαι αὐτοῦ εἰς ὕδωρ πολύ.
8
8
И кипарі́си не таковы́ въ раи́ Бо́жіи, и со́сны неподо́бны отра́слемъ єго́, и є́ліє не бы́сть подо́бно вѣ́твіямъ єго́: вся́коє дре́во, є́же въ раи́ Бо́жіи, не бы́сть подо́бно єму́ въ добро́тѣ єго́, мно́жества ра́ди вѣ́твій єго́.
κυπάρισσοι τοιαῦται οὐκ ἐγενήθησαν ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ Θεοῦ, καὶ πίτυες οὐχ ὅμοιαι ταῖς παραφυάσιν αὐτοῦ, καὶ ἐλάται οὐκ ἐγένοντο ὅμοιαι τοῖς κλάδοις αὐτοῦ· πᾶν ξύλον ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὡμοιώθη αὐτῷ ἐν τῷ κάλλει αὐτοῦ
9
9
Добра́ сотвори́хъ єго́ во мно́жествѣ вѣ́твій єго́, и возревнова́ша єму́ древеса́ ра́йская сла́дости Бо́жія.
διὰ τὸ πλῆθος τῶν κλάδων αὐτοῦ, καὶ ἐζήλωσαν αὐτὸν τὰ ξύλα τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς τοῦ Θεοῦ.
10
10
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же бы́лъ єси́ вели́къ вели́чествомъ и да́лъ єси́ вла́сть свою́ во среди́ну о́блакъ, и вознесе́ся се́рдце єго́ въ высотѣ́ єго́, и ви́дѣхъ, єгда́ вознесе́ся:
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐγένου μέγας τῷ μεγέθει καὶ ἔδωκας τὴν ἀρχήν σου εἰς μέσον νεφελῶν, καὶ εἶδον ἐν τῷ ὑψωθῆναι αὐτόν,
11
11
и преда́хъ єго́ въ ру́цѣ кня́зя язы́ческа, и сотвори́ па́губу єго́, по нече́стію єго́.
καὶ παρέδωκα αὐτὸν εἰς χεῖρας ἄρχοντος ἐθνῶν, καὶ ἐποίησε τὴν ἀπώλειαν αὐτοῦ.
12
12
И изгна́хъ єго́ а́зъ, и потреби́ша єго́ чужді́и губи́теліє от язы́къ, и поверго́ша єго́ на гора́хъ: и во всѣ́хъ де́брехъ падо́ша вѣ́тви єго́, и сотро́шася отра́сли єго́ на вся́цѣмъ по́ли земнѣ́мъ, и снидо́ша от покро́ва єго́ вси́ лю́діє язы́ковъ и разори́ша єго́.
καὶ ἐξωλόθρευσαν αὐτὸν ἀλλότριοι λοιμοὶ ἀπὸ ἐθνῶν καὶ κατέβαλον αὐτὸν ἐπὶ τῶν ὀρέων, ἐν πάσαις ταῖς φάραγξιν ἔπεσαν οἱ κλάδοι αὐτοῦ, καὶ συνετρίβη τὰ στελέχη αὐτοῦ ἐν παντὶ πεδίῳ τῆς γῆς, καὶ κατέβησαν ἀπὸ τῆς σκέπης αὐτῶν πάντες οἱ λαοὶ τῶν ἐθνῶν καὶ ἠδάφισαν αὐτόν.
13
13
Во паде́ніи єго́ почи́ша вся́ пти́цы небе́сныя, и на сте́блієхъ єго́ бы́ша вси́ звѣ́ріє се́лніи,
ἐπὶ τὴν πτῶσιν αὐτοῦ ἀνεπαύσαντο πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐπὶ τὰ στελέχη αὐτοῦ ἐγένοντο πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ,
14
14
я́ко да не возно́сятся вели́чествомъ свои́мъ вся́ древеса́, я́же въ водѣ́, и не дадя́тъ вла́сти своєя́ средѣ́ о́блакъ, и не ста́нутъ въ высотѣ́ и́хъ къ нему́ вси́ пію́щіи во́ду, вси́ отда́ни бы́ша во сме́рть во глубину́ земли́, средѣ́ сыно́въ человѣ́ческихъ къ низходя́щымъ въ про́пасть.
ὅπως μὴ ὑψωθῶσιν ἐν τῷ μεγέθει αὐτῶν πάντα τὰ ξύλα τὰ ἐν τῷ ὕδατι· καὶ ἔδωκαν τὴν ἀρχὴν αὐτῶν εἰς μέσον νεφελῶν καὶ οὐκ ἔστησαν ἐν τῷ ὕψει αὐτῶν πρὸς αὐτὰ πάντες οἱ πίνοντες ὕδωρ. πάντες ἐδόθησαν εἰς θάνατον, εἰς γῆς βάθος, ἐν μέσῳ υἱῶν ἀνθρώπων πρὸς καταβαίνοντας εἰς βόθρον. -
15
15
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: въ о́ньже де́нь сведе́ся во а́дъ, пла́кася о не́мъ бе́здна: и удержа́хъ рѣ́ки єя́ и возбрани́хъ мно́жеству во́дъ, и поме́рче о не́мъ Ліва́нъ, и вся́ древеса́ полева́я о не́мъ разсла́бишася:
Τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἐν ᾗ ἡμέρᾳ κατέβη εἰς ᾅδου, ἐπένθησεν αὐτὸν ἡ ἄβυσσος, καὶ ἐπέστησα τοὺς ποταμοὺς αὐτῆς καὶ ἐκώλυσα πλῆθος ὕδατος, καὶ ἐσκότασεν ἐπ' αὐτὸν ὁ Λίβανος, πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου ἐπ' αὐτῷ ἐξελύθησαν.
16
16
от гла́са паде́нія єго́ потрясо́шася язы́цы, єгда́ свожда́хъ єго́ во а́дъ со снизходя́щими въ ро́въ, и утѣша́ху єго́ въ земли́ до́лнѣйшей вся́ древеса́ сла́дости, и избра́нная и до́брая Ліва́нова, вся́ пію́щая во́ду:
ἀπὸ τῆς φωνῆς τῆς πτώσεως αὐτοῦ ἐσείσθησαν τὰ ἔθνη, ὅτε κατεβίβαζον αὐτὸν εἰς ᾅδου μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἐν γῇ πάντα τὰ ξύλα τῆς τρυφῆς καὶ τὰ ἐκλεκτὰ τοῦ Λιβάνου, πάντα τὰ πίνοντα ὕδωρ.
17
17
и та́ бо сведо́шася съ ни́мъ во а́дъ со я́звеными от меча́, и сѣ́мя єго́, и живу́щіи подъ покро́вомъ єго́ средѣ́ жи́зни своєя́ погибо́ша.
καὶ γὰρ αὐτοὶ κατέβησαν μετ' αὐτοῦ εἰς ᾅδου ἐν τοῖς τραυματίαις ἀπὸ μαχαίρας, καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ, οἱ κατοικοῦντες ὑπὸ τὴν σκέπην αὐτοῦ, ἐν μέσῳ τῆς ζωῆς αὐτῶν ἀπώλοντο.
18
18
Кому́ уподо́бился єси́ си́лою и сла́вою и вели́чествомъ во древесѣ́хъ сла́дости? Слѣ́зи и сни́ди со древеса́ми сла́дости во глубину́ земну́ю: средѣ́ необрѣ́заныхъ у́спнеши со я́звеными мече́мъ: та́ко фарао́нъ и все́ мно́жество крѣ́пости єго́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
τίνι ὡμοιώθης; κατάβηθι καὶ καταβιβάσθητι μετὰ τῶν ξύλων τῆς τρυφῆς εἰς γῆς βάθος· ἐν μέσῳ ἀπεριτμήτων κοιμηθήσῃ μετὰ τραυματιῶν μαχαίρας. οὕτως Φαραὼ καὶ τὸ πλῆθος τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, λέγει Κύριος Κύριος.
Глава 32
Κεφάλαιο 32
1
1
И бы́сть во второєна́десять лѣ́то, во вторыйна́десять ме́сяцъ, во єди́нъ де́нь ме́сяца,
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ δωδεκάτῳ μηνί, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля: сы́не человѣ́чь, возми́ пла́чь на фарао́на царя́ Єги́петска и рече́ши єму́: льву́ язы́ковъ уподо́бился єси́ ты́, и я́ко змі́й вели́кій, и́же въ мо́ри, и би́лъ єси́ рога́ми въ рѣка́хъ твои́хъ, и возмуща́лъ єси́ во́ду нога́ма твои́ма, и попира́лъ єси́ рѣ́ки твоя́.
υἱὲ ἀνθρώπου λαβὲ θρῆνον ἐπὶ Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· λέοντι ἐθνῶν ὡμοιώθης καὶ σὺ ὡς δράκων ὁ ἐν τῇ θαλάσσῃ καὶ ἐκεράτιζες τοῖς ποταμοῖς σου καὶ ἐτάρασσες ὕδωρ τοῖς ποσί σου καὶ κατεπάτεις τοὺς ποταμούς σου.
3
3
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: и возложу́ на тя́ сѣ́ти моя́ въ собра́ніи люді́й мно́гихъ,
τάδε λέγει Κύριος· καὶ περιβαλῶ ἐπὶ σὲ δίκτυα λαῶν πολλῶν καὶ ἀνάξω σε ἐν τῷ ἀγκίστρῳ μου
4
4
и изведу́ тя у́дою моє́ю, и простру́ тя на земли́: поля́ напо́лнятся тебе́, и посажду́ на тебѣ́ вся́ пти́цы небе́сныя, и насы́щу тобо́ю вся́ звѣ́ри всея́ земли́:
καὶ ἐκτενῶ σε ἐπὶ τὴν γῆν· πεδία πλησθήσεταί σου, καὶ ἐπικαθιῶ ἐπὶ σέ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐμπλήσω ἐκ σοῦ πάντα τὰ θηρία πάσης τῆς γῆς,
5
5
и пове́ргу пло́ти твоя́ на гора́хъ, и напо́лню кро́вію твоє́ю всю́ зе́млю,
καὶ δώσω τὰς σάρκας σου ἐπὶ τὰ ὄρη καὶ ἐμπλήσω ἀπὸ τοῦ αἵματός σου,
6
6
и напіє́тся земля́ от гно́я твоєго́, от мно́жества твоєго́ на гора́хъ: и де́бри напо́лню от тебе́,
καὶ ποτισθήσεται ἡ γῆ ἀπὸ τῶν προχωρημάτων σου ἀπὸ τοῦ πλήθους σου ἐπὶ τῶν ὀρέων, φάραγγας ἐμπλήσω ἀπὸ σοῦ.
7
7
и покры́ю не́бо, єгда́ уга́снеши, и помрачу́ звѣ́зды єго́, со́лнце во о́блацѣ сокры́ю, и луна́ не яви́тъ свѣ́та своєго́:
καὶ κατακαλύψω ἐν τῷ σβεσθῆναί σε οὐρανὸν καὶ συσκοτάσω τὰ ἄστρα αὐτοῦ, ἥλιον ἐν νεφέλῃ καλύψω, καὶ σελήνη οὐ μὴ φάνῃ τὸ φῶς αὐτῆς·
8
8
вся́ свѣти́ла небе́сная помрачу́ на тя́ и да́мъ тму́ на зе́млю твою́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
πάντα τὰ φαίνοντα φῶς ἐν τῷ οὐρανῷ συσκοτάσουσιν ἐπὶ σέ, καὶ δώσω σκότος ἐπὶ τὴν γῆν σου, λέγει Κύριος Κύριος.
9
9
И разгнѣ́ваю сердца́ люді́й мно́гихъ, єгда́ изведу́ плѣ́нники твоя́ во язы́ки, въ зе́млю, єя́же не зна́лъ єси́.
καὶ παροργιῶ καρδίαν λαῶν πολλῶν, ἡνίκα ἂν ἄγω αἰχμαλωσίαν σου εἰς τὰ ἔθνη, εἰς γῆν, ἣν οὐκ ἔγνως.
10
10
И уны́ютъ о тебѣ́ язы́цы мно́зи, и ца́ріє и́хъ у́жасомъ ужа́снутся о тебѣ́, єгда́ налети́тъ ме́чь мо́й на ли́ца и́хъ, ча́юще паде́нія своєго́ от дне́ паде́нія твоєго́.
καὶ στυγνάσουσιν ἐπὶ σὲ ἔθνη πολλά, καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν ἐκστάσει ἐκστήσονται ἐν τῷ πέτασθαι τὴν ρομφαίαν μου ἐπὶ πρόσωπα αὐτῶν, προσδεχόμενοι τὴν πτῶσιν αὐτῶν ἀφ' ἡμέρας πτώσεώς σου.
11
11
Я́ко сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: ме́чь царя́ Вавило́нска пріи́детъ тебѣ́, мечьми́ исполи́новъ, и поражу́ крѣ́пость твою́:
ὅτι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ρομφαία βασιλέως Βαβυλῶνος ἥξει σοι,
12
12
губи́теліє от язы́къ вси́, и погубя́тъ укори́зну Єги́петску, и сокруши́тся вся́ крѣ́пость єго́.
ἐν μαχαίραις γιγάντων, καὶ καταβαλῶ τὴν ἰσχύν σου· λοιμοὶ ἀπὸ ἐθνῶν πάντες, καὶ ἀπολοῦσι τὴν ὕβριν Αἰγύπτου, καὶ συντριβήσεται πᾶσα ἡ ἰσχὺς αὐτῆς.
13
13
И погублю́ вся́ скоты́ єго́ от воды́ мно́ги, и не возмути́тъ єя́ нога́ человѣ́ческа ктому́, и стопа́ ско́тія не сту́питъ на ню́.
καὶ ἀπολῶ πάντα τὰ κτήνη αὐτῆς ἀφ' ὕδατος πολλοῦ, καὶ οὐ μὴ ταράξῃ αὐτὸ ποὺς ἀνθρώπου ἔτι, καὶ ἴχνος κτηνῶν οὐ μὴ καταπατήσῃ αὐτό.
14
14
Та́ко тогда́ умо́лкнутъ во́ды и́хъ, и рѣ́ки и́хъ я́ко єле́й потеку́тъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь,
οὕτως τότε ἡσυχάσει τὰ ὕδατα αὐτῶν, καὶ οἱ ποταμοὶ αὐτῶν ὡς ἔλαιον πορεύσονται, λέγει Κύριος.
15
15
єгда́ да́мъ Єги́пта въ па́губу, и опустѣ́єтъ земля́ съ полното́ю своє́ю, єгда́ разсѣ́ю вся́ живу́щыя на не́й, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.
ὅταν δῶ Αἴγυπτον εἰς ἀπώλειαν καὶ ἐρημωθῇ ἡ γῆ σὺν τῇ πληρώσει αὐτῆς, ὅταν διασπείρω πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
16
16
Пла́чь є́сть, и воспла́чешися о не́мъ, и дще́ри язы́ческія воспла́чутся о не́мъ, надъ Єги́птомъ и надъ все́ю си́лою єго́ воспла́чутся, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
θρῆνός ἐστι καὶ θρηνήσεις αὐτόν, καὶ αἱ θυγατέρες τῶν ἐθνῶν θρηνήσουσιν αὐτόν· ἐπ' Αἴγυπτον καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν ἰσχὺν αὐτῆς θρηνήσουσιν αὐτήν, λέγει Κύριος Κύριος.
17
17
И бы́сть во второєна́десять лѣ́то, пе́рваго ме́сяца въ пятыйна́десять де́нь, бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει τοῦ πρώτου μηνός, πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
18
18
сы́не человѣ́чь, воспла́чися о крѣ́пости Єги́петстѣй [прекланя́я преведи́ єго́]: и сведу́тъ дще́рей єго́ ме́ртвыхъ язы́цы во глубину́ земну́ю ко низходя́щымъ въ про́пасть.
υἱὲ ἀνθρώπου, θρήνησον ἐπὶ τὴν ἰσχὺν Αἰγύπτου, καὶ καταβιβάσουσιν αὐτῆς τὰς θυγατέρας τὰ ἔθνη νεκρὰς εἰς τὸ βάθος τῆς γῆς, πρὸς τοὺς καταβαίνοντας εἰς βόθρον.
19
19
От во́дъ благолѣ́пно сни́ди и поспи́ съ необрѣ́заными.
ἐν μέσῳ μαχαίρας τραυματιῶν πεσοῦνται μετ' αὐτοῦ,
20
20
Средѣ́ я́звеныхъ мече́мъ паду́тъ съ ни́мъ, и у́спнетъ вся́ крѣ́пость єго́.
καὶ κοιμηθήσεται πᾶσα ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ.
21
21
И реку́тъ ти́ исполи́ни: во глубинѣ́ про́пасти бу́ди, кого́ лу́чши єси́ ты́? сни́ди и ля́зи съ необрѣ́заными средѣ́ я́звеныхъ мече́мъ.
καὶ ἐροῦσί σοι οἱ γίγαντες· ἐν βάθει βόθρου γίνου, τίνος κρείττων εἶ; κατάβηθι καὶ κοιμήθητι μετὰ ἀπεριτμήτων ἐν μέσῳ τραυματιῶν μαχαίρας.
22
22
Та́мо Ассу́ръ и ве́сь со́нмъ єго́, и вси́ я́звеніи та́мо да́шася, и гро́бъ и́хъ во глубинѣ́ про́пасти, и бы́сть со́нмъ єго́ о́крестъ гро́ба єго́, вси́ я́звеніи па́дшіи мече́мъ,
ἐκεῖ ᾿Ασσοὺρ καὶ πᾶσα ἡ συναγωγὴ αὐτοῦ, πάντες τραυματίαι ἐκεῖ ἐδόθησαν, καὶ ἡ ταφὴ αὐτῶν ἐν βάθει βόθρου, καὶ ἐγενήθη ἡ συναγωγὴ αὐτοῦ περικύκλῳ τοῦ μνήματος αὐτοῦ, πάντες οἱ τραυματίαι οἱ πεπτωκότες μαχαίρᾳ,
23
23
и́же да́ша гро́бы єго́ во сте́гнѣхъ рва́, и бы́сть со́нмъ єго́ о́крестъ гро́ба єго́, вси́ ті́и я́звеніи па́дающіи мече́мъ, и́же да́ша стра́хъ сво́й на земли́ живы́хъ.
οἱ δόντες τὸν φόβον αὐτῶν ἐπὶ γῆς ζωῆς.
24
24
Та́мо Єла́мъ и вся́ си́ла єго́ о́крестъ гро́ба єго́, вси́ я́звеніи па́дшіи мече́мъ и низходя́щіи необрѣ́зани во глубину́ земну́ю, да́вшіи стра́хъ сво́й на земли́ живы́хъ:
ἐκεῖ Αἰλὰμ καὶ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτοῦ περικύκλῳ τοῦ μνήματος αὐτοῦ, πάντες οἱ τραυματίαι οἱ πεπτωκότες μαχαίρᾳ καὶ καταβαίνοντες ἀπερίτμητοι εἰς γῆς βάθος, οἱ δεδωκότες αὐτῶν φόβον ἐπὶ γῆς ζωῆς καὶ ἐλάβοσαν τὴν βάσανον αὐτῶν μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς βόθρον
25
25
и прія́ша муче́ніє своє́ съ низходя́щими въ про́пасть, средѣ́ я́звеныхъ.
ἐν μέσῳ τραυματιῶν.
26
26
Та́мо да́шася Мосо́хъ, и Ѳове́ль, и вся́ си́ла єго́, о́крестъ гро́ба єго́, вси́ необрѣ́занніи я́звеніи от меча́, да́вшіи стра́хъ сво́й на земли́ жи́зни.
ἐκεῖ ἐδόθησαν Μοσὸχ καὶ Θοβὲλ καὶ πᾶσα ἡ ἰσχὺς αὐτῶν περικύκλῳ τοῦ μνήματος αὐτοῦ, πάντες τραυματίαι αὐτοῦ, πάντες ἀπερίτμητοι τραυματίαι ἀπὸ μαχαίρας, οἱ δεδωκότες τὸν φόβον αὐτῶν ἐπὶ γῆς ζωῆς.
27
27
И успо́ша со исполи́ны па́дшими от вѣ́ка, и́же снидо́ша во а́дъ во ору́жіи во́инстѣмъ и положи́ша мечы́ своя́ подъ главы́ своя́, и бы́ша беззако́нія и́хъ на косте́хъ и́хъ, я́ко устраши́ша всѣ́хъ во житіи́ своє́мъ, и стра́хъ си́льнымъ бы́ша на земли́ живу́щымъ.
καὶ ἐκοιμήθησαν μετὰ τῶν γιγάντων τῶν πεπτωκότων ἀπ' αἰῶνος, οἳ κατέβησαν εἰς ᾅδου ἐν ὅπλοις πολεμικοῖς καὶ ἔθηκαν τὰς μαχαίρας αὐτῶν ὑπὸ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν· καὶ ἐγενήθησαν αἱ ἀνομίαι αὐτῶν ἐπὶ τῶν ὀστέων αὐτῶν, ὅτι ἐξεφόβησαν γίγαντας ἐν γῇ ζωῆς.
28
28
И ты́ посредѣ́ необрѣ́занныхъ сокруши́шися и поспи́ши со я́звеными мече́мъ.
καὶ σὺ ἐν μέσῳ ἀπεριτμήτων κοιμηθήσῃ μετὰ τετραυματισμένων μαχαίρᾳ.
29
29
Та́мо Єдо́мъ и ца́ріє єго́ и вси́ кня́зи Ассу́ровы, да́вшіи крѣ́пость свою́ на я́зву ме́чную: сі́и со я́звеными успо́ша, съ низходя́щими въ ро́въ.
ἐκεῖ ἐδόθησαν οἱ ἄρχοντες ᾿Ασσοὺρ οἱ δόντες τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ εἰς τραῦμα μαχαίρας· οὗτοι μετὰ τραυματιῶν ἐκοιμήθησαν, μετὰ καταβαινόντων εἰς βόθρον.
30
30
Та́мо кня́зи сѣ́верстіи вси́, та́мо вси́ воєво́ды Ассу́ровы, и́же сведе́ни бы́ша со я́звеными со стра́хомъ свои́мъ и со крѣ́постію своє́ю стыдя́щеся, успо́ша необрѣ́занніи со я́звеными мече́мъ, и прія́ша муче́ніє своє́ съ низходя́щими въ про́пасть.
ἐκεῖ οἱ ἄρχοντες τοῦ βορρᾶ πάντες στρατηγοὶ ᾿Ασσούρ, οἱ καταβαίνοντες τραυματίαι, σὺν τῷ φόβῳ αὐτῶν καὶ τῇ ἰσχύϊ αὐτῶν ἐκοιμήθησαν ἀπερίτμητοι μετὰ τραυματιῶν μαχαίρας καὶ ἀπήνεγκαν τὴν βάσανον αὐτῶν μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς βόθρον.
31
31
Тѣ́хъ у́зритъ ца́рь фарао́нъ и утѣ́шится о все́й крѣ́пости и́хъ: фарао́нъ и я́звеніи мече́мъ и вся́ си́ла єго́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
ἐκείνους ὄψεται βασιλεὺς Φαραὼ καὶ παρακληθήσεται ἐπὶ πᾶσαν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν, λέγει Κύριος Κύριος.
32
32
Я́ко да́хъ стра́хъ мо́й на земли́ жи́зни, и у́спнетъ средѣ́ необрѣ́занныхъ со я́звеными мече́мъ фарао́нъ, и все́ мно́жество єго́ съ ни́мъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
ὅτι δέδωκα τὸν φόβον αὐτοῦ ἐπὶ γῆς ζωῆς, καὶ κοιμηθήσεται ἐν μέσῳ ἀπεριτμήτων μετὰ τραυματιῶν μαχαίρας, Φαραὼ καὶ πᾶν τὸ πλῆθος αὐτοῦ, λέγει Κύριος Κύριος.
Глава 33
Κεφάλαιο 33
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, глаго́ли ко сыно́мъ люді́й твои́хъ и рече́ши къ ни́мъ: земля́, на ню́же а́зъ а́ще наведу́ ме́чь, и по́ймутъ лю́діє земли́ человѣ́ка єди́наго от себе́ и поста́вятъ єго́ себѣ́ во стра́жа,
Υἱὲ ἀνθρώπου, λάλησον τοῖς υἱοῖς τοῦ λαοῦ σου καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· γῆ, ἐφ' ἣν ἂν ἐπάγω ρομφαίαν, καὶ λάβῃ ὁ λαὸς τῆς γῆς ἄνθρωπον ἕνα ἐξ αὐτῶν καὶ δῶσιν αὐτὸν ἑαυτοῖς εἰς σκοπόν,
3
3
и у́зритъ ме́чь гряду́щь на зе́млю, и востру́битъ трубо́ю, и проповѣ́сть лю́демъ,
καὶ ἴδῃ τὴν ρομφαίαν ἐρχομένην ἐπὶ τὴν γῆν καὶ σαλπίσῃ τῇ σάλπιγγι καὶ σημάνῃ τῷ λαῷ,
4
4
и услы́шитъ услы́шавый гла́съ трубы́, а не сохрани́тся, и на́йдетъ ме́чь и пости́гнетъ єго́, кро́вь єго́ на главѣ́ єго́ бу́детъ:
καὶ ἀκούσῃ ὁ ἀκούσας τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος καὶ μὴ φυλάξηται, καὶ ἐπέλθῃ ἡ ρομφαία καὶ καταλάβῃ αὐτόν, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἔσται·
5
5
я́ко слы́ша гла́съ трубы́ и не сохрани́ся, кро́вь єго́ на не́мъ бу́детъ: а се́й, поне́же сохрани́ся, ду́шу свою́ изба́вилъ.
ὅτι τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος ἀκούσας οὐκ ἐφυλάξατο, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ' αὐτοῦ ἔσται, καὶ οὗτος ὅτι ἐφυλάξατο, τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐξείλατο.
6
6
И стра́жъ, а́ще уви́дитъ ме́чь гряду́щь, и не востру́битъ трубо́ю, [и не проповѣ́сть лю́демъ,] и лю́діє не охраня́тъ себе́, и наше́дъ ме́чь во́зметъ от ни́хъ ду́шу, та́ у́бо беззако́нія ра́ди своєго́ взя́ся, а кро́ве єя́ от руки́ стра́жа взыщу́.
καὶ ὁ σκοπός, ἐὰν ἴδῃ τὴν ρομφαίαν ἐρχομένην καὶ μὴ σημάνῃ τῇ σάλπιγγι, καὶ ὁ λαὸς μὴ φυλάξηται, καὶ ἐλθοῦσα ἡ ρομφαία λάβῃ ἐξ αὐτῶν ψυχήν, αὕτη διὰ τὴν αὐτῆς ἀνομίαν ἐλήφθη, καὶ τὸ αἷμα ἐκ χειρὸς τοῦ σκοποῦ ἐκζητήσω.
7
7
И ты́, сы́не человѣ́чь, во стра́жа да́хъ тя́ до́му Ізра́илеву, и услы́шиши от у́стъ мои́хъ сло́во, и проповѣ́си и́мъ от мене́.
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, σκοπὸν δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀκούσῃ ἐκ στόματός μου λόγον.
8
8
Єгда́ реку́ грѣ́шнику: грѣ́шниче, сме́ртію у́мреши: и не бу́деши глаго́лати [грѣ́шнику], є́же сохрани́тися нечести́вому, [є́же обрати́тся єму́] от пути́ своєго́ [и жи́ву бы́ти єму́], то́й беззако́нникъ во беззако́ніи своє́мъ у́мретъ, а кро́ве єго́ от руки́ твоєя́ взыщу́.
ἐν τῷ εἰπεῖν με τῷ ἁμαρτωλῷ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ μὴ λαλήσῃς τοῦ φυλάξασθαι τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, αὐτὸς ὁ ἄνομος τῇ ἀνομίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, τὸ δὲ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.
9
9
А́ще же ты́ проповѣ́си нечести́вому пу́ть єго́, є́же обрати́тися от него́, и не обрати́тся съ пути́ своєго́, то́й въ нече́стіи своє́мъ у́мретъ, а ты́ ду́шу твою́ изба́вилъ єси́.
σὺ δὲ ἐὰν προαπαγγείλῃς τῷ ἀσεβεῖ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ τοῦ ἀποστρέψαι ἀπ' αὐτῆς, καὶ μὴ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, οὗτος τῇ ἀσεβείᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ σὺ τὴν ψυχὴν σεαυτοῦ ἐξήρησαι. -
10
10
И ты́, сы́не человѣ́чь, рцы́ до́му Ізра́илеву: си́це рѣ́сте глаго́люще: пре́лести на́шя и беззако́нія на́ша въ на́съ су́ть, и мы́ въ ни́хъ та́ємъ, и ка́ко на́мъ живы́мъ бы́ти?
Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ· οὕτως ἐλαλήσατε λέγοντες· αἱ πλάναι ἡμῶν καὶ αἱ ἀνομίαι ἡμῶν ἐφ' ἡμῖν εἰσι καὶ ἐν αὐταῖς ἡμεῖς τηκόμεθα· καὶ πῶς ζηζόμεθα;
11
11
Рцы́ и́мъ: живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, не хощу́ сме́рти грѣ́шника, но є́же обрати́тися нечести́вому от пути́ своєго́ и жи́ву бы́ти єму́: обраще́ніємъ обрати́теся от пути́ ва́шего зла́го: и вску́ю умира́єте, до́ме Ізра́илевъ?
εἰπὸν αὐτοῖς· ζῶ ἐγώ, τάδε λέγει Κύριος, οὐ βούλομαι τὸν θάνατον τοῦ ἀσεβοῦς ὡς τὸ ἀποστρέψαι τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ καὶ ζῆν αὐτόν. ἀποστροφῇ ἀποστρέψατε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ ὑμῶν· καί ἱνατί ἀποθνήσκετε, οἶκος ᾿Ισραήλ;
12
12
И ты́, сы́не человѣ́чь, рцы́ ко сыно́мъ люді́й твои́хъ: пра́вда пра́ведника не изба́витъ єго́, въ о́ньже де́нь прельсти́тся: и беззако́ніє беззако́нника не убіє́тъ, въ о́ньже де́нь обрати́тся от беззако́нія своєго́: и пра́ведникъ не мо́жетъ спасти́ся въ де́нь грѣха́ своєго́.
εἰπὸν πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου· δικαιοσύνη δικαίου οὐ μὴ ἐξελεῖται αὐτὸν ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ πλανηθῇ, καὶ ἀνομία ἀσεβοῦς οὐ μὴ κακώσῃ αὐτὸν ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ· καὶ δίκαιος οὐ μὴ δύνηται σωθῆναι.
13
13
Єгда́ реку́ пра́веднику: жи́знію жи́въ бу́деши: се́й же упова́я на пра́вду свою́ и сотвори́тъ беззако́ніє, вся́ пра́вды єго́ не воспомяну́тся, въ непра́вдѣ своє́й, ю́же сотвори́, въ то́й у́мретъ.
ἐν τῷ εἰπεῖν με τῷ δικαίῳ· οὗτος πέποιθεν ἐπὶ τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ, καὶ ποιήσει ἀνομίαν, πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ οὐ μὴ ἀναμνησθῶσιν· ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ, ᾗ ἐποίησεν, ἐν αὐτῇ ἀποθανεῖται.
14
14
И єгда́ реку́ нечести́вому: сме́ртію у́мреши: и обрати́тся от грѣха́ своєго́ и сотвори́тъ су́дъ и пра́вду,
καὶ ἐν τῷ εἰπεῖν με τῷ ἀσεβεῖ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ ἀποστρέψει ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην
15
15
и зало́гъ отда́стъ и восхище́ноє возврати́тъ, беззако́нникъ въ за́повѣдехъ жи́зни ходи́ти бу́детъ, є́же не сотвори́ти непра́вды, жи́знію жи́въ бу́детъ и не у́мретъ:
καὶ ἐνεχύρασμα ἀποδῷ καὶ ἅρπαγμα ἀποτίσει, ἐν προστάγμασι ζωῆς διαπορεύηται τοῦ μὴ ποιῆσαι ἄδικον, ζωῇ ζήσεται καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ.
16
16
вси́ грѣси́ єго́, я́же согрѣши́, не помяну́тся: поне́же су́дъ и пра́вду сотвори́, жи́въ бу́детъ въ ни́хъ.
πᾶσαι αἱ ἁμαρτίαι αὐτοῦ, ἃς ἥμαρτεν, οὐ μὴ ἀναμνησθῶσιν, ὅτι κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐποίησεν, ἐν αὐτοῖς ζήσεται.
17
17
И реку́тъ сы́нове люді́й твои́хъ: непра́въ пу́ть Госпо́день. И се́, пу́ть и́хъ непра́въ.
καὶ ἐροῦσιν οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου· οὐκ εὐθεῖα ἡ ὁδὸς τοῦ Κυρίου· καὶ αὕτη ἡ ὁδὸς αὐτῶν οὐκ εὐθεῖα.
18
18
Єгда́ соврати́тся пра́ведникъ от пра́вды своєя́ и сотвори́тъ беззако́ніє, и у́мретъ въ не́мъ.
ἐν τῷ ἀποστρέψαι δίκαιον ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιήσει ἀνομίας, καὶ ἀποθανεῖται ἐν αὐταῖς·
19
19
И єгда́ грѣ́шникъ возврати́тся от беззако́нія своєго́ и сотвори́тъ су́дъ и пра́вду, то́й жи́въ бу́детъ въ ни́хъ.
καὶ ἐν τῷ ἀποστρέψαι τὸν ἁμαρτωλὸν ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην, ἐν αὐτοῖς αὐτὸς ζήσεται.
20
20
И се́ є́сть, є́же реко́сте: непра́въ пу́ть Госпо́день. Кому́ждо по путе́мъ єго́ сужду́ ва́мъ, до́ме Ізра́илевъ.
καὶ τοῦτό ἐστιν, ὃ εἴπατε· οὐκ εὐθεῖα ἡ ὁδὸς Κυρίου· ἕκαστον ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ κρινῶ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ.
21
21
И бы́сть во второєна́десять лѣ́то, ме́сяца вторагона́десять, въ пя́тый де́нь ме́сяца плѣне́нія на́шего, пріи́де ко мнѣ́ от Ієрусали́ма уцѣлѣ́вый глаго́ля: плѣне́нъ бы́сть гра́дъ.
Καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ δωδεκάτῳ μηνί, πέμπτῃ τοῦ μηνὸς τῆς αἰχμαλωσίας ἡμῶν, ἦλθε πρός με ὁ ἀνασωθεὶς ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· ἑάλω ἡ πόλις.
22
22
И рука́ Госпо́дня бы́сть на мнѣ́ въ ве́черъ, пре́жде прише́ствія єго́, и отве́рзе уста́ моя́, до́ндеже пріи́де ко мнѣ́ зау́тра: и отве́рзшаяся уста́ моя́ не затвори́шася ктому́.
καὶ χεὶρ Κυρίου ἐγενήθη ἐπ' ἐμὲ ἑσπέρας πρὶν ἐλθεῖν αὐτὸν καὶ ἤνοιξέ μου τὸ στόμα, ἕως ἦλθε πρός με τὸ πρωΐ, καὶ ἀνοιχθὲν τὸ στόμα μου οὐ συνεσχέθη ἔτι.
23
23
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
24
24
сы́не человѣ́чь, живу́щіи на опустѣ́вшихъ мѣ́стѣхъ во земли́ Ізра́илевѣ глаго́лютъ: єди́нъ бя́ше Авраа́мъ и одержа́ше зе́млю, а мы́ мно́жайшіи єсмы́, на́мъ дана́ є́сть земля́ во одержа́ніє.
υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ κατοικοῦντες τὰς ἠρημωμένας ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραὴλ λέγουσιν· εἷς ἦν ῾Αβραὰμ καὶ κατέσχε τὴν γῆν, καὶ ἡμεῖς πλείους ἐσμέν, ἡμῖν δέδοται ἡ γῆ εἰς κατάσχεσιν.
25
25
Того́ ра́ди рцы́ и́мъ: си́це глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же съ кро́вію я́сте и о́чи ва́ши воздвиго́сте ко кумі́ромъ и кро́вь пролива́єте, и зе́млю ли наслѣ́дите?
διὰ τοῦτο εἰπὸν αὐτοῖς·
26
27
ста́сте съ мече́мъ ва́шимъ, сотвори́сте ме́рзости, и кі́йждо жену́ бли́жняго своєго́ оскверни́сте, и та́ко ли зе́млю и́мате наслѣ́дити?
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ζῶ ἐγώ, εἰ μὴν οἱ ἐν ταῖς ἠρημωμέναις μαχαίρᾳ πεσοῦνται, καὶ οἱ ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ δοθήσονται εἰς κατάβρωμα, καὶ τοὺς ἐν ταῖς τετειχισμέναις καὶ τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις θανάτῳ ἀποκτενῶ.
27
28
Того́ ра́ди рцы́ и́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: живу́ а́зъ, я́ко паду́тъ мече́мъ су́щіи во опустѣ́вшихъ, и и́же на лицы́ по́ля, звѣре́мъ по́льнымъ предаду́тся на изъяде́ніє, и су́щыя во градѣ́хъ и и́же въ пеще́рахъ сме́ртію поражу́,
καὶ δώσω τὴν γῆν ἔρημον, καὶ ἀπολεῖται ἡ ὕβρις τῆς ἰσχύος αὐτῆς, καὶ ἐρημωθήσεται τὰ ὄρη τοῦ ᾿Ισραὴλ διὰ τὸ μὴ εἶναι διαπορευόμενον.
28
29
и да́мъ зе́млю на опустѣ́ніє, и поги́бнетъ го́рдость крѣ́пости єя́, и опустѣ́ютъ го́ры Ізра́илевы, зане́же не бу́детъ проходя́щаго:
καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος· καὶ ποιήσω τὴν γῆν αὐτῶν ἔρημον, καὶ ἐρημωθήσεται διὰ πάντα τὰ βδελύγματα αὐτῶν, ἃ ἐποίησαν.
29
30
и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь: и сотворю́ зе́млю и́хъ пу́сту, и опустѣ́єтъ всѣ́хъ ра́ди ме́рзостей и́хъ, я́же сотвори́ша.
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου οἱ λαλοῦντες περὶ σοῦ παρὰ τὰ τείχη καὶ ἐν τοῖς πυλῶσι τῶν οἰκιῶν καὶ λαλοῦσιν ἄνθρωπος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ λέγοντες· συνέλθωμεν καὶ ἀκούσωμεν τὰ ἐκπορευόμενα παρὰ Κυρίου,
30
31
И ты́, сы́не человѣ́чь, сы́нове люді́й твои́хъ глаго́лющіи о тебѣ́ у забра́лъ и во вратѣ́хъ дворо́въ, и глаго́лютъ кі́йждо ко бли́жнему своєму́ и кі́йждо ко бра́ту своєму́, глаго́люще: собери́мся и услы́шимъ исходя́щая от у́стъ Госпо́днихъ.
ἔρχονται πρός σε, ὡς συμπορεύεται λαός, καὶ κάθηνται ἐναντίον σου καὶ ἀκούουσι τὰ ρήματά σου, καὶ αὐτὰ οὐ μὴ ποιήσουσιν, ὅτι ψεῦδος ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ ὀπίσω τῶν μιασμάτων ἡ καρδία αὐτῶν.
31
32
И прихо́дятъ къ тебѣ́, я́коже схо́дятся лю́діє, и сѣдя́тъ лю́діє мои́ предъ тобо́ю, и послу́шаютъ глаго́ловъ твои́хъ, и не сотворя́тъ и́хъ: поне́же лжа́ во устѣ́хъ и́хъ, и вслѣ́дъ скве́рнъ и́хъ се́рдце и́хъ хо́дитъ.
καὶ γίνῃ αὐτοῖς ὡς φωνὴ ψαλτηρίου ἡδυφώνου, εὐαρμόστου, καὶ ἀκούσονταί σου τὰ ρήματα καὶ οὐ μὴ ποιήσουσιν αὐτά.
32
33
И бу́деши и́мъ я́ко гла́съ пѣ́снивца сладкогла́снаго благосли́чнаго, и услы́шатъ глаго́лы твоя́, и не сотворя́тъ и́хъ.
καὶ ἡνίκα ἐὰν ἔλθῃ, ἐροῦσιν· ἰδοὺ ἥκει· καὶ γνώσονται ὅτι προφήτης ἦν ἐν μέσῳ αὐτῶν.
33
И єгда́ пріи́деши, реку́тъ: се́, пріи́де. И увѣ́дятъ, я́ко проро́къ бѣ́ средѣ́ и́хъ.
Глава 34
Κεφάλαιο 34
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, прорцы́ на па́стыри Ізра́илевы, прорцы́ и рцы́ па́стыремъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь:
υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τοὺς ποιμένας τοῦ ᾿Ισραήλ, προφήτευσον καὶ εἰπὸν τοῖς ποιμέσι· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὦ ποιμένες ᾿Ισραήλ, μὴ βόσκουσι ποιμένες ἑαυτούς; οὐ τὰ πρόβατα βόσκουσιν οἱ ποιμένες;
3
3
оле, па́стыріє Ізра́илевы! єда́ пасу́тъ па́стыріє сами́хъ себе́? не ове́цъ ли пасу́тъ па́стыріє? се́, млеко́ ядите́ и во́лною одѣва́єтеся и ту́чноє закала́єте, а ове́цъ мои́хъ не пасе́те:
ἰδοὺ τὸ γάλα κατέσθετε καὶ τὰ ἔρια περιβάλλεσθε καὶ τὸ παχὺ σφάζετε καὶ τὰ πρόβατά μου οὐ βόσκετε.
4
4
изнемо́гшаго не подъя́сте и боля́щаго не уврачева́сте, и сокруше́ннаго не обяза́сте и заблужда́ющаго не обрати́сте, и поги́бшаго не взыска́сте и крѣ́пкоє оскорби́сте трудо́мъ и вла́стію наказа́сте я́ и наруга́ніємъ.
τὸ ἠσθενηκὸς οὐκ ἐνισχύσατε καὶ τὸ κακῶς ἔχον οὐκ ἐσωματοποιήσατε καὶ τὸ συντετριμμένον οὐ κατεδήσατε καὶ τὸ πλανώμενον οὐκ ἐπεστρέψατε καὶ τὸ ἀπολωλὸς οὐκ ἐζητήσατε καὶ τὸ ἰσχυρὸν κατηργάσασθε μόχθῳ.
5
5
И разсы́пашася о́вцы моя́, поне́же не имѣ́яху па́стырей, и бы́ша на изъяде́ніє всѣ́мъ звѣре́мъ се́лнымъ.
καὶ διεσπάρη τά πρόβατά μου διὰ τὸ μὴ εἶναι ποιμένας καὶ ἐγενήθη εἰς κατάβρωμα πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ.
6
6
И расточи́шася о́вцы моя́ по всѣ́мъ гора́мъ и [заблуди́ша] по всѣ́мъ холмо́мъ высо́кимъ, и на лицы́ всея́ земли́ разсы́пашася о́вцы моя́, и не бѣ́ взыска́ющаго, ни обраща́ющаго.
καὶ διεσπάρη τά πρόβατά μου ἐν παντὶ ὄρει καὶ ἐπὶ πᾶν βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς διεσπάρη, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐκζητῶν οὐδὲ ὁ ἀποστρέφων.
7
7
Того́ ра́ди, о, па́стыріє, слы́шите сло́во Госпо́дне:
διὰ τοῦτο, ποιμένες, ἀκούσατε λόγον Κυρίου·
8
8
живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, поне́же учине́на су́ть стада́ моя́ въ расхище́ніє, и о́вцы моя́ бы́ша во снѣде́ніє всѣ́мъ звѣре́мъ се́лнымъ, зане́же нѣ́сть па́стырей, и не поиска́ша па́стыріє ове́цъ мои́хъ, но пасо́ша па́стыріє сами́хъ себе́, а ове́цъ мои́хъ не пасо́ша:
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος Κύριος, εἰ μὴν ἀντὶ τοῦ γενέσθαι τὰ πρόβατά μου εἰς προνομὴν καὶ γενέσθαι τὰ πρόβατά μου εἰς κατάβρωμα πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ πεδίου, παρὰ τὸ μὴ εἶναι ποιμένας, καὶ οὐκ ἐξεζήτησαν οἱ ποιμένες τὰ πρόβατά μου, καὶ ἐβόσκησαν οἱ ποιμένες ἑαυτούς, τὰ δὲ πρόβατά μου οὐκ ἐβόσκησαν,
9
9
сего́ ра́ди, па́стыріє, слы́шите сло́во Госпо́дне,
ἀντὶ τούτου, ποιμένες,
10
10
сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ на па́стыри, и взыщу́ ове́цъ мои́хъ от ру́къ и́хъ, и отста́влю я́ от па́ствы ове́цъ мои́хъ, и не бу́дутъ пасти́ и́хъ па́стыріє: ниже́ сами́хъ себе́ и́мутъ пасти́, и отиму́ о́вцы моя́ изъ у́стъ и́хъ, и ктому́ не бу́дутъ и́мъ на изъяде́ніє.
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ τοὺς ποιμένας καὶ ἐκζητήσω τὰ πρόβατά μου ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἀποστρέψω αὐτοὺς τοῦ μὴ ποιμαίνειν τὰ πρόβατά μου, καὶ οὐ βοσκήσουσιν ἔτι οἱ ποιμένες αὐτά· καὶ ἐξελοῦμαι τὰ πρόβατά μου ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν. καὶ οὐκ ἔσονται αὐτοῖς ἔτι εἰς κατάβρωμα.
11
11
Сего́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ взыщу́ ове́цъ мои́хъ и присѣщу́ и́хъ:
διότι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκζητήσω τὰ πρόβατά μου καὶ ἐπισκέψομαι αὐτά.
12
12
я́коже присѣща́єтъ пасту́хъ па́ству свою́ въ де́нь, єгда́ є́сть о́блаченъ и мгля́нъ, средѣ́ ове́цъ свои́хъ разлуче́ныхъ, та́ко взыщу́ ове́цъ мои́хъ и изба́влю я́ от вся́каго мѣ́ста, а́може су́ть разсы́паны въ де́нь о́блаченъ и примра́ченъ.
ὥσπερ ζητεῖ ὁ ποιμὴν τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ, ὅταν ᾖ γνόφος καὶ νεφέλη ἐν μέσῳ προβάτων διακεχωρισμένων, οὕτως ἐκζητήσω τά πρόβατά μου καὶ ἀπελάσω αὐτὰ ἀπὸ παντὸς τόπου, οὗ διεσπάρησαν ἐκεῖ ἐν ἡμέρᾳ νεφέλης καὶ γνόφου.
13
13
И изведу́ я́ от язы́къ и соберу́ я́ от стра́нъ, и введу́ я́ въ зе́млю и́хъ и упасу́ я́ на гора́хъ Ізра́илевыхъ и въ де́брехъ и во все́мъ селе́ніи земли́,
καὶ ἐξάξω αὐτοὺς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ συνάξω αὐτοὺς ἀπὸ τῶν χωρῶν καὶ εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν αὐτῶν καὶ βοσκήσω αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ καὶ ἐν ταῖς φάραγξι καὶ ἐν πάσῃ κατοικίᾳ τῆς γῆς·
14
14
на па́жити бла́зѣ упасу́ я́, на горѣ́ высо́цѣ Ізра́илевѣ: и бу́дутъ огра́ды и́хъ та́мо, и у́спнутъ и почі́ютъ та́мо въ пи́щи бла́зѣ, и на па́жити ту́чнѣ упасу́тся на гора́хъ Ізра́илевыхъ.
ἐν νομῇ ἀγαθῇ βοσκήσω αὐτοὺς καὶ ἐν τῷ ὄρει τῷ ὑψηλῷ ᾿Ισραὴλ ἔσονται αἱ μάνδραι αὐτῶν· ἐκεῖ κοιμηθήσονται καὶ ἐκεῖ ἀναπαύσονται ἐν τρυφῇ ἀγαθῇ, καὶ ἐν νομῇ πίονι βοσκηθήσονται ἐπὶ τῶν ὀρέων ᾿Ισραήλ.
15
15
А́зъ упасу́ о́вцы моя́ и а́зъ упоко́ю я́, и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.
ἐγὼ βοσκήσω τὰ πρόβατά μου καὶ ἐγὼ ἀναπαύσω αὐτά, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος. τάδε λέγει Κύριος Κύριος·
16
16
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поги́бшеє взыщу́ и заблуди́вшеє обращу́, и сокруше́нноє обяжу́ и немощно́є укрѣплю́, и крѣ́пкоє снабдю́ и упасу́ я́ съ судо́мъ.
τὸ ἀπολωλὸς ζητήσω καὶ τὸ πλανώμενον ἐπιστρέψω καὶ τὸ συντετριμμένον καταδήσω καὶ τὸ ἐκλεῖπον ἐνισχύσω καὶ τὸ ἰσχυρὸν φυλάξω καὶ βοσκήσω αὐτὰ μετὰ κρίματος.
17
17
И вы́, о́вцы моя́, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ разсужду́ между́ овце́ю и овце́ю, и овно́мъ и козло́мъ.
καὶ ὑμεῖς, πρόβατα, τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ διακρινῶ ἀναμέσον προβάτου καὶ προβάτου, κριῶν καὶ τράγων.
18
18
Не дово́лно ли ва́мъ, я́ко на бла́зѣй па́жити пасо́стеся, и оста́нокъ па́жити ва́шея нога́ми ва́шими попира́сте, и устоя́вшуюся во́ду пива́сте, и оста́нокъ нога́ми ва́шими возмуща́сте,
καὶ οὐχ ἱκανὸν ὑμῖν ὅτι τὴν καλὴν νομὴν ἐνέμεσθε, καὶ τὰ κατάλοιπα τῆς νομῆς ὑμῶν κατεπατεῖτε τοῖς ποσὶν ὑμῶν; καὶ τὸ καθεστηκὸς ὕδωρ ἐπίνετε, καὶ τὸ λοιπὸν τοῖς ποσὶν ὑμῶν ἐταράσσετε;
19
19
и о́вцы моя́ попра́ніємъ но́гъ ва́шихъ живя́ху, и возмуще́нную во́ду нога́ми ва́шими пія́ху?
καὶ τὰ πρόβατά μου τὰ πατήματα τῶν ποδῶν ὑμῶν ἐνέμοντο καὶ τὸ τεταραγμένον ὕδωρ ὑπὸ τῶν ποδῶν ὑμῶν ἔπινον;
20
20
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ разсужду́ между́ овча́темъ си́льнымъ и между́ овча́темъ немощны́мъ.
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ διακρινῶ ἀναμέσον προβάτου ἰσχυροῦ καὶ ἀναμέσον προβάτου ἀσθενοῦς.
21
21
Ре́брами и плеща́ми ва́шими рѣ́ясте и рога́ми ва́шими бодо́сте, и вся́коє немощно́є пха́сте, до́ндеже изгна́сте я́ во́нъ:
ἐπὶ ταῖς πλευραῖς καὶ τοῖς ὤμοις ὑμῶν διωθεῖσθε καὶ τοῖς κέρασιν ὑμῶν ἐκερατίζετε καὶ πᾶν τὸ ἐκλεῖπον ἐξεθλίβετε.
22
22
и спасу́ о́вцы моя́, и ктому́ не бу́дутъ на разграбле́ніє, и разсужду́ между́ овча́темъ и овча́темъ, и между́ овно́мъ и овно́мъ:
καὶ σώσω τὰ πρόβατά μου, καὶ οὐ μὴ ὦσιν ἔτι εἰς προνομήν, καὶ κρινῶ ἀναμέσον κριοῦ πρὸς κριόν.
23
23
и возста́влю и́мъ па́стыря єди́наго, и упасе́тъ я́, раба́ моєго́ даві́да, то́й упасе́тъ я́, [и то́й упоко́итъ я́,] и бу́детъ и́мъ па́стырь,
καὶ ἀναστήσω ἐπ' αὐτοὺς ποιμένα ἕνα καὶ ποιμανεῖ αὐτούς, τὸν δοῦλόν μου Δαυίδ, καὶ ἔσται αὐτῶν ποιμήν·
24
24
а́зъ же Госпо́дь бу́ду и́мъ въ Бо́га, и ра́бъ мо́й даві́дъ кня́зь средѣ́ и́хъ: а́зъ Госпо́дь глаго́лахъ.
καὶ ἐγὼ Κύριος ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν, καὶ Δαυὶδ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν· ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα.
25
25
И завѣща́ю даві́дови завѣ́тъ ми́рный, и потреблю́ звѣ́ри злы́ от земли́, и вселя́тся въ пусты́ни, упова́юще у́спнутъ въ дубра́вахъ.
καὶ διαθήσομαι τῷ Δαυὶδ διαθήκην εἰρήνης καὶ ἀφανιῶ θηρία πονηρὰ ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ κατοικήσουσιν ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ὑπνώσουσιν ἐν τοῖς δρυμοῖς.
26
26
И да́мъ и́мъ о́крестъ горы́ моєя́ благослове́ніє, и испущу́ до́ждь ва́мъ во вре́мя своє́, до́ждь благослове́нія.
καὶ δώσω αὐτοὺς περικύκλῳ τοῦ ὄρους μου· καὶ δώσω τὸν ὑετὸν ὑμῖν, ὑετὸν εὐλογίας.
27
27
И древеса́ на по́ли дадя́тъ пло́дъ сво́й, и земля́ да́стъ си́лу свою́, и вселя́тся на земли́ своє́й съ наде́ждею ми́ра, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь, єгда́ сокрушу́ у́зы и́га и́хъ: и изба́влю я́ изъ руки́ порабо́тившихъ я́,
καὶ τὰ ξύλα τὰ ἐν τῷ πεδίῳ δώσει τὸν καρπὸν αὐτῶν, καὶ ἡ γῆ δώσει τὴν ἰσχὺν αὐτῆς, καὶ κατοικήσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν ἐν ἐλπίδι εἰρήνης, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ συντρίψαι με τὸν ζυγὸν αὐτῶν· καὶ ἐξελοῦμαι αὐτοὺς ἐκ χειρὸς τῶν καταδουλωσαμένων αὐτούς.
28
28
и не бу́дутъ ктому́ во плѣне́ніє язы́комъ, и звѣ́ріє земні́и не поядя́тъ и́хъ ктому́: и вселя́тся съ наде́ждею, и не бу́детъ устраша́яй и́хъ.
καὶ οὐκ ἔσονται ἔτι ἐν προνομῇ τοῖς ἔθνεσι, καὶ τὰ θηρία τῆς γῆς οὐκέτι μὴ φάγωσιν αὐτούς· καὶ κατοικήσουσιν ἐν ἐλπίδι, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐκφοβῶν αὐτούς.
29
29
И возста́влю и́мъ са́дъ ми́ренъ, и не бу́дутъ ктому́ ма́лы число́мъ на земли́, и не бу́дутъ погубле́ни гла́домъ на земли́, и не пріи́мутъ ктому́ укоре́нія от язы́къ:
καὶ ἀναστήσω αὐτοῖς φυτὸν εἰρήνης, καὶ οὐκέτι ἔσονται ἀπολλύμενοι λιμῷ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ὀνειδισμὸν ἐθνῶν οὐ μὴ ἐνέγκωσιν ἔτι.
30
30
и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь Бо́гъ и́хъ съ ни́ми, а ті́и лю́діє мои́ до́мъ Ізра́илевъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь:
καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαός μου, οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος Κύριος.
31
31
вы́ же о́вцы моя́ и о́вцы па́ствы моєя́ єсте́, и а́зъ Госпо́дь Бо́гъ ва́шъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
πρόβατά μου καὶ πρόβατα ποιμνίου μού ἐστε, καὶ ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, λέγει Κύριος Κύριος.
Глава 35
Κεφάλαιο 35
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, обрати́ лице́ твоє́ къ горѣ́ сеі́ръ и прорцы́ на ню́ и рцы́ є́й:
υἱὲ ἀνθρώπου, ἐπίστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἐπ' ὄρος Σηεὶρ καὶ προφήτευσον εἰς αὐτὸ
3
3
сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ на тя́, горо́ сеі́ръ, и простру́ ру́ку мою́ на тя́ и поста́влю тя́ пу́сту, и опустѣ́єши,
καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σέ, ὄρος Σηείρ, καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σέ καὶ δώσω σε εἰς ἔρημον καὶ ἐρημωθήσῃ,
4
4
и во градѣ́хъ твои́хъ пусты́ню сотворю́, и ты́ въ пусты́ню бу́деши, и уразумѣ́єши, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.
καὶ ταῖς πόλεσί σου ἐρημίαν ποιήσω, καὶ σὺ ἔρημος ἔσῃ· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος,
5
5
Поне́же бы́сть въ тебѣ́ вражда́ вѣ́чная, и присѣдѣ́ла єси́ до́му Ізра́илеву лука́вствомъ, руко́ю враго́въ съ мече́мъ во вре́мя печа́ли и́хъ и во вре́мя непра́вды, на послѣ́докъ:
ἀντὶ τοῦ γενέσθαι σε ἐχθρὰν αἰωνίαν καὶ ἐνεκάθισας τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ δόλῳ, ἐν χειρὶ ἐχθρῶν μαχαίρᾳ ἐν καιρῷ ἀδικίας ἐπ' ἐσχάτῳ,
6
6
сего́ ра́ди живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, поне́же въ кро́ви согрѣши́ла єси́, и кро́вь пожене́тъ тя́, кро́вь возненави́дѣла єси́, и кро́вь иждене́тъ тя́.
διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος Κύριος, εἰ μήν, εἰς αἷμα ἥμαρτες, καὶ αἷμα διώξεταί σε.
7
7
И поста́влю го́ру сеі́ръ пу́сту и опустѣ́вшу, и погублю́ от нея́ человѣ́ки и скоты́, [и приходя́ша и отходя́ща:]
καὶ δώσω τὸ ὄρος Σηεὶρ εἰς ἔρημον καὶ ἠρημωμένον καὶ ἀπολῶ ἀπ' αὐτοῦ ἀνθρώπους καὶ κτήνη
8
8
и напо́лню я́звеными твои́ми хо́лмы твоя́ и де́бри твоя́, и на всѣ́хъ по́лехъ твои́хъ я́звеніи мече́мъ паду́тъ въ тебѣ́:
καὶ ἐμπλήσω τῶν τραυματιῶν τοὺς βουνούς σου καὶ τὰς φάραγγάς σου, καὶ ἐν πᾶσι τοῖς πεδίοις σου τετραυματισμένοι μαχαίρᾳ πεσοῦνται ἐν σοί.
9
9
и пу́сту во вѣ́къ поста́влю тя́, и гра́ди твои́ не населя́тся ктому́, и уразумѣ́єши, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.
ἐρημίαν αἰώνιον θήσομαί σε, καὶ αἱ πόλεις σου οὐ μὴ κατοικηθῶσιν ἔτι· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
10
10
Поне́же рекла́ єси́: о́ба язы́ка и о́бѣ странѣ́ мои́ бу́дутъ, и возму́ и́хъ въ наслѣ́діє, а Госпо́дь та́мо є́сть:
διὰ τὸ εἶπεῖν σε· τὰ δύο ἔθνη καὶ αἱ δύο χῶραι ἐμαὶ ἔσονται καὶ κληρονομήσω αὐτάς, καὶ Κύριος ἐκεῖ ἐστι,
11
11
сего́ ра́ди живу́ а́зъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, и сотворю́ тебѣ́ по враждѣ́ твоє́й и по ре́вности твоє́й, ю́же сотвори́ла єси́ от ненавидѣ́нія къ ни́мъ, и позна́нъ бу́ду тобо́ю, єгда́ и́мамъ тебе́ суди́ти, и уразумѣ́єши, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.
διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, καὶ ποιήσω σοι κατὰ τὴν ἔχθραν σου καὶ γνωσθήσομαί σοι, ἡνίκα ἂν κρινῶ σε,
12
12
Слы́шахъ гла́съ всѣ́хъ хуле́ній твои́хъ, я́же глаго́лала єси́: го́ры Ізра́илевы пу́сты даны́ на́мъ во снѣ́дь:
καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος. ἤκουσα τῆς φωνῆς τῶν βλασφημιῶν σου, ὅτι εἶπας· τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ ἔρημα, ἡμῖν δέδοται εἰς κατάβρωμα·
13
13
и велерѣ́чила єси́ на мя́ усты́ твои́ми и умно́жила на мя́ словеса́, а́зъ же услы́шахъ.
καὶ ἐμεγαλορρημόνησας ἐπ' ἐμὲ τῷ στόματί σου· ἐγὼ ἤκουσα.
14
14
Сего́ ра́ди та́ко глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: во весе́ліи всея́ земли́ пу́сту тя́ сотворю́:
τάδε λέγει Κύριος· ἐν τῇ εὐφροσύνῃ πάσης τῆς γῆς ἔρημον ποιήσω σε,
15
15
я́коже пора́довалася єси́ о наслѣ́дій до́му Ізра́илева, я́ко поги́бе, та́ко сотворю́ тебѣ́: пуста́ бу́деши, горо́ сеі́ръ, и вся́ Ідуме́а потреби́тся, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь Бо́гъ и́хъ.
ἔρημον ἔσῃ, ὄρος Σηείρ, καὶ πᾶσα ἡ ᾿Ιδουμαία ἐξαναλωθήσεται· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν.
Глава 36
Κεφάλαιο 36
1
1
И ты́, сы́не человѣ́чь, прорцы́ на го́ры Ізра́илевы и рцы́:
ΚΑΙ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ καὶ εἰπὸν τοῖς ὄρεσι τοῦ ᾿Ισραήλ· ἀκούσατε λόγον Κυρίου·
2
2
го́ры Ізра́илевы, слы́шите сло́во Госпо́дне, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же рече́ вра́гъ на вы́: бла́гоже, пусты́ня вѣ́чная во одержа́ніє на́мъ бы́сть:
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνθ' ὧν εἶπεν ἐφ' ὑμᾶς ὁ ἐχθρός· εὖγε ἔρημα αἰώνια εἰς κατάσχεσιν ἡμῖν ἐγενήθη,
3
3
того́ ра́ди прорцы́ и рцы́: та́ко глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: зане́ бы́ти ва́мъ погубле́нымъ и безче́стнымъ и возненави́дѣнымъ от язы́къ окре́стныхъ ва́мъ, є́же бы́ти ва́мъ во одержа́ніє про́чымъ язы́комъ, и взыдо́сте и бы́сте въ поноше́ніє усте́нъ и во укори́зну страна́мъ:
διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀντὶ τοῦ ἀτιμασθῆναι ὑμᾶς καὶ μισηθῆναι ὑμᾶς ὑπὸ τῶν κύκλῳ ὑμῶν τοῦ εἶναι ὑμᾶς εἰς κατάσχεσιν τοῖς καταλοίποις ἔθνεσι καὶ ἀνέβητε λάλημα γλώσσῃ καὶ εἰς ὀνείδισμα ἔθνεσι,
4
4
сего́ ра́ди, го́ры Ізра́илевы, слы́шите сло́во Госпо́дне, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь гора́мъ и холмо́мъ, и пото́комъ и де́бремъ, и поля́намъ и опустоше́нымъ, и разоре́нымъ и градо́мъ оста́вленымъ, и́же бы́ша въ плѣне́ніє и въ попра́ніє оста́вшымъ язы́комъ окре́стнымъ.
διὰ τοῦτο ὄρη ᾿Ισραήλ, ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος τοῖς ὄρεσι καὶ τοῖς βουνοῖς καὶ τοῖς χειμάρροις καὶ ταῖς φάραγξι καὶ τοῖς ἐξηρημωμένοις καὶ ἠφανισμένοις καὶ ταῖς πόλεσι ταῖς ἐγκαταλελειμμέναις, αἳ ἐγένοντο εἰς προνομὴν καὶ εἰς καταπάτημα τοῖς καταλειφθεῖσιν ἔθνεσι περικύκλῳ·
5
5
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: а́ще не во огни́ рве́нія моєго́ глаго́лахъ на про́чыя язы́ки и на Ідуме́ю всю́, я́ко да́ша зе́млю мою́ себѣ́ во одержа́ніє со весе́ліємъ [от всего́ се́рдца], обезче́стивше ду́шы, є́же потреби́ти повоєва́ніємъ:
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· εἰ μὴν ἐν πυρὶ θυμοῦ μου ἐλάλησα ἐπὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη καὶ ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν πᾶσαν, ὅτι ἔδωκαν τὴν γῆν μου ἑαυτοῖς εἰς κατάσχεσιν μετ' εὐφροσύνης ἀτιμάσαντες ψυχὰς τοῦ ἀφανίσαι ἐν προνομῇ.
6
6
того́ ра́ди прорцы́ на зе́млю Ізра́илеву и рцы́ гора́мъ и холмо́мъ, и поля́намъ и де́бремъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ во рве́ніи моє́мъ и въ я́рости моє́й глаго́лахъ, за укори́зну, ю́же прія́сте от язы́къ.
διὰ τοῦτο προφήτευσον ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ εἰπὸν τοῖς ὄρεσι καί τοῖς βουνοῖς καὶ ταῖς φάραγξι καὶ ταῖς νάπαις· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐν τῷ ζήλῳ μου καὶ ἐν τῷ θυμῷ μου ἐλάλησα, ἀντὶ τοῦ ὀνειδισμοὺς ἐθνῶν ἐνέγκαι ὑμᾶς.
7
7
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ воздви́гну ру́ку мою́ на язы́ки, и́же о́крестъ ва́съ, ті́и безче́стіє своє́ пріи́мутъ.
διὰ τοῦτο ἐγὼ ἀρῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ περικύκλῳ ὑμῶν, οὗτοι τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν λήψονται·
8
8
Ва́ше же гро́здіє и пло́дъ ва́шъ, го́ры Ізра́илевы, поядя́тъ лю́діє мои́, я́ко надѣ́ются пріити́.
ὑμῶν δέ, ὄρη ᾿Ισραήλ, τὴν σταφυλὴν καὶ τὸν καρπὸν ὑμῶν καταφάγεται ὁ λαός μου, ὅτι ἐλπίζουσι τοῦ ἐλθεῖν.
9
9
Я́ко се́, а́зъ къ ва́мъ, и призрю́ на вы́, и воздѣ́лаєте и насѣ́єте:
ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ἐφ' ὑμᾶς καὶ ἐπιβλέψω ἐφ' ὑμᾶς, καὶ κατεργασθήσεσθε καὶ σπαρήσεσθε.
10
10
и умно́жу въ ва́съ человѣ́ки, ве́сь до́мъ Ізра́илевъ до конца́, и населя́тся гра́ди, и пусты́ни оградя́тся:
καὶ πληθυνῶ ἐφ' ὑμᾶς ἀνθρώπους, πᾶν οἶκον ᾿Ισραὴλ εἰς τέλος· καὶ κατοικηθήσονται αἱ πόλεις καὶ ἡ ἠρημωμένη οἰκοδομηθήσεται.
11
11
и умно́жу ва́съ людьми́ и ското́мъ, и умно́жатся и возрасту́тъ, и вселю́ ва́съ я́коже пре́жде, и бла́го сотворю́ ва́мъ я́коже бы́вшымъ пре́жде ва́съ, и уразумѣ́єте, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь:
καὶ πληθυνῶ ἐφ' ὑμᾶς ἀνθρώπους καὶ κτήνη καὶ κατοικιῶ ὑμᾶς ὡς τὸ ἐν ἀρχῇ ὑμῶν καὶ εὖ ποιήσω ὑμᾶς ὥσπερ τὰ ἔμπροσθεν ὑμῶν· καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
12
12
и нарожду́ въ ва́съ человѣ́ки лю́ди моя́ Ізра́иля, и наслѣ́дятъ ва́съ, и бу́дете и́мъ во одержа́ніє, и не приложите́ ктому́ безча́дни бы́ти от ни́хъ.
καὶ γεννήσω ἐφ' ὑμᾶς ἀνθρώπους, τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ, καὶ κληρονομήσουσιν ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθε αὐτοῖς εἰς κατάσχεσιν· καὶ οὐ μὴ προστεθῆτε ἔτι ἀτεκνωθῆναι ἀπ' αὐτῶν.
13
13
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же глаго́лаша тебѣ́: земля́ пояда́ющая человѣ́ки ты́ єси́, и безча́дная от язы́ка, твоєго́ была́ єси́:
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνθ' ὧν εἶπάν σοι· κατέσθουσα ἀνθρώπους εἶ καὶ ἠτεκνωμένη ὑπὸ τοῦ ἔθνους σου ἐγένου,
14
14
того́ ра́ди человѣ́ковъ ктому́ не поя́си и язы́ка твоєго́ не обезча́диши ктому́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
διὰ τοῦτο ἀνθρώπους οὐκέτι φάγεσαι καὶ τὸ ἔθνος σου οὐκ ἀτεκνώσεις ἔτι, λέγει Κύριος Κύριος.
15
15
И не услы́шится въ ва́съ ктому́ безче́стіє язы́ковъ, и укори́зны люді́й не пріи́мете ктому́, и язы́къ тво́й не бу́детъ безъ ча́дъ ктому́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ οὐκ ἀκουσθήσεται οὐκέτι ἐφ' ὑμᾶς ἀτιμία ἐθνῶν, καὶ ὀνειδισμοὺς λαῶν οὐ μὴ ἀνενέγκητε ἔτι, λέγει Κύριος Κύριος.
16
16
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
17
17
сы́не человѣ́чь, до́мъ Ізра́илевъ всели́ся на земли́ своє́й, и оскверни́ша ю́ путе́мъ свои́мъ и кумі́рми свои́ми и нечистота́ми свои́ми, и по нечистотѣ́ мѣ́сячная иму́щія бы́сть пу́ть и́хъ предъ лице́мъ мои́мъ:
υἱὲ ἀνθρώπου, οἶκος ᾿Ισραὴλ κατῴκησεν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν καὶ ἐμίαναν αὐτὴν ἐν τῇ ὁδῷ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν καὶ ἐν ταῖς ἀκαθαρσίαις αὐτῶν· κατὰ τὴν ἀκαθαρσίαν τῆς ἀποκαθημένης ἐγενήθη ἡ ὁδὸς αὐτῶν πρὸ προσώπου μου.
18
18
и излія́хъ я́рость мою́ на ня́, кро́ви ра́ди, ю́же пролія́ша на зе́млю, и кумі́рми свои́ми оскверни́ша ю́,
καὶ ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς
19
19
и разсы́пахъ я́ во язы́ки и развѣ́яхъ я́ во страны́: по пути́ и́хъ по начина́нію и́хъ суди́хъ и́мъ.
καὶ διέσπειρα αὐτοὺς εἰς τὰ ἔθνη καὶ ἐλίκμησα αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας· κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῶν καὶ κατὰ τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν ἔκρινα αὐτούς.
20
20
И внидо́ша во язы́ки, въ ня́же внидо́ша та́мо, и оскверни́ша и́мя моє́ свято́є, внегда́ глаго́латися и́мъ: лю́діє Госпо́дни сі́и и от земли́ своєя́ изыдо́ша.
καὶ εἰσήλθοσαν εἰς τὰ ἔθνη, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ, καὶ ἐβεβήλωσαν τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον ἐν τῷ λέγεσθαι αὐτούς· λαὸς Κυρίου οὗτοι καὶ ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ ἐξεληλύθασι.
21
21
И пощади́хъ я́ и́мене ра́ди моєго́ свята́го є́же оскверни́ша до́мъ Ізра́илевъ во язы́цѣхъ, а́може внидо́ша.
καὶ ἐφεισάμην αὐτῶν διὰ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον, ὃ ἐβεβήλωσαν οἶκος ᾿Ισραὴλ ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ.
22
22
Того́ ра́ди рцы́ до́му Ізра́илеву: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: не ва́мъ а́зъ творю́, до́ме Ізра́илевъ, но и́мене моєго́ ра́ди свята́го, є́же оскверни́сте во язы́цѣхъ, та́мо а́може внидо́сте.
διὰ τοῦτο εἰπὸν τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· οὐχ ὑμῖν ἐγὼ ποιῶ, οἶκος ᾿Ισραήλ, ἀλλ' ἢ διὰ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον, ὃ ἐβεβηλώσατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθετε ἐκεῖ.
23
23
И освящу́ и́мя моє́ вели́коє, оскверне́нноє во язы́цѣхъ, є́же оскверни́сте средѣ́ и́хъ, и уразумѣ́ютъ язы́цы, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, внегда́ освящу́ся въ ва́съ предъ очи́ма и́хъ.
καὶ ἁγιάσω τὸ ὄνομά μου τὸ μέγα τὸ βεβηλωθὲν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὃ ἐβεβηλώσατε ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ἁγιασθῆναί με ἐν ὑμῖν κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
24
24
И возму́ вы́ от язы́къ и соберу́ вы́ от всѣ́хъ земе́ль, и введу́ вы́ въ зе́млю ва́шу,
καὶ λήψομαι ὑμᾶς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ ἀθροίσω ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν γαιῶν καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν.
25
25
и воскроплю́ на вы́ во́ду чи́сту, и очи́ститеся от всѣ́хъ нечисто́тъ ва́шихъ и от всѣ́хъ кумі́ровъ ва́шихъ, и очи́щу ва́съ.
καὶ ρανῶ ἐφ' ὑμᾶς καθαρὸν ὕδωρ, καὶ καθαρισθήσεσθε ἀπὸ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν εἰδώλων ὑμῶν, καὶ καθαριῶ ὑμᾶς.
26
26
И да́мъ ва́мъ се́рдце но́во и ду́хъ но́въ да́мъ ва́мъ, и отиму́ се́рдце ка́менноє от пло́ти ва́шея и да́мъ ва́мъ се́рдце пло́тяно, и Ду́хъ мо́й да́мъ въ ва́съ:
καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν καινὴν καὶ πνεῦμα καινὸν δώσω ἐν ὑμῖν καὶ ἀφελῶ τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην ἐκ τῆς σαρκὸς ὑμῶν καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν σαρκίνην.
27
27
и сотворю́, да въ за́повѣдехъ мои́хъ хо́дите, и суды́ моя́ сохраните́ и сотворите́ я́.
καὶ τὸ πνεῦμά μου δώσω ἐν ὑμῖν καὶ ποιήσω ἵνα ἐν τοῖς δικαιώμασί μου πορεύησθε, καὶ τὰ κρίματά μου φυλάξησθε καὶ ποιήσητε.
28
28
И вселите́ся на земли́, ю́же да́хъ отце́мъ ва́шымъ, и бу́дете ми́ въ лю́ди, а́зъ же бу́ду ва́мъ въ Бо́га.
καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καὶ ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς Θεόν.
29
29
И спасу́ вы́ от всѣ́хъ нечисто́тъ ва́шихъ [и очи́щу вы́ от грѣ́хъ ва́шихъ всѣ́хъ], и призову́ пшени́цу и умно́жу ю́, и не да́мъ на вы́ гла́да:
καὶ σώσω ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν καὶ καλέσω τὸν σῖτον
30
30
и распложу́ пло́дъ древе́сный и плоды́ се́лныя, я́ко да не пріи́мете ктому́ гла́дныя укори́зны во язы́цѣхъ.
καὶ πληθυνῶ αὐτὸν καὶ οὐ δώσω ἐφ' ὑμᾶς λιμόν· καὶ πληθυνῶ τὸν καρπὸν τοῦ ξύλου καὶ τὰ γεννήματα τοῦ ἀγροῦ, ὅπως ἂν μὴ λάβητε ὀνειδισμὸν λιμοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσι.
31
31
И помяне́те пути́ своя́ злы́я и начина́нія ва́ша не блага́я, и вознегоду́єте предъ лице́мъ и́хъ о беззако́ніихъ ва́шихъ и о ме́рзостехъ ва́шихъ.
καὶ μνησθήσεσθε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν τὰς πονηρὰς καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν τὰ μὴ ἀγαθὰ καὶ προσοχθιεῖτε κατὰ πρόσωπον αὐτῶν ἐν ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν καὶ ἐπὶ τοῖς βδελύγμασιν αὐτῶν.
32
32
Не ва́съ ра́ди а́зъ творю́, до́ме Ізра́илевъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, вѣ́стно да бу́детъ ва́мъ, [до́ме Ізра́илевъ:] постыди́теся и усрами́теся от путі́й ва́шихъ, до́ме Ізра́илевъ.
οὐ δι' ὑμᾶς ἐγὼ ποιῶ, λέγει Κύριος Κύριος, γνωστὸν ἔσται ὑμῖν· αἰσχύνθητε καὶ ἐντράπητε ἐκ τῶν ὁδῶν ὑμῶν, οἶκος ᾿Ισραήλ.
33
33
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: во о́ньже де́нь очи́щу вы́ от всѣ́хъ беззако́ній ва́шихъ и населю́ гра́ды, и соградя́тся пусты́ни,
τάδε λέγει ᾿Αδωναΐ Κύριος· ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ καθαριῶ ὑμᾶς ἐκ πασῶν ἀνομιῶν ὑμῶν, καὶ κατοικιῶ τὰς πόλεις, καὶ οἰκοδομηθήσονται ἔρημοι.
34
34
и земля́ поги́бшая воздѣ́лаєтся вмѣ́сто того́, я́ко погубле́на бы́сть предъ очи́ма вся́каго мимоходя́щаго:
καὶ ἡ γῆ ἡ ἠφανισμένη ἐργασθήσεται, ἀνθ' ὧν ὅτι ἠφανισμένη ἐγενήθη κατ' ὀφθαλμοὺς παντὸς παροδεύοντος.
35
35
и реку́тъ: земля́ о́ная поги́бшая бы́сть я́ко вертогра́дъ сла́дости, и гра́ди опустѣ́вшіи и разоре́нніи и раско́панніи, забра́лы утвержде́нни ста́ша:
καὶ ἐροῦσιν· ἡ γῆ ἐκείνη ἡ ἠφανισμένη ἐγενήθη ὡς κῆπος τρυφῆς, καὶ αἱ πόλεις αἱ ἔρημοι καὶ ἠφανισμέναι καὶ κατεσκαμμέναι ὀχυραὶ ἐκάθισαν.
36
36
и уразумѣ́ютъ язы́цы, єли́цы оста́нутся о́крестъ ва́съ, я́ко а́зъ Госпо́дь возгради́хъ разоре́нныя и насади́хъ погубле́нныя: а́зъ Госпо́дь глаго́лахъ и сотворю́.
καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη, ὅσα ἂν καταλειφθῶσι κύκλῳ ὑμῶν, ὅτι ἐγὼ Κύριος ᾠκοδόμησα τὰς καθῃρημένας καὶ κατεφύτευσα τὰς ἠφανισμένας. ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα καὶ ποιήσω.
37
37
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, єще́ обря́щуся до́му Ізра́илеву, є́же сотвори́ти и́мъ: умно́жу и́хъ я́ко о́вцы, человѣ́ки я́ко о́вцы святы́я,
τάδε λέγει ᾿Αδωναΐ Κύριος· ἔτι τοῦτο ζητηθήσομαι τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς· πληθυνῶ αὐτοὺς ὡς πρόβατα ἀνθρώπους,
38
38
я́ко о́вцы Ієрусали́мли во пра́здникахъ єго́, та́ко бу́дутъ гра́ди опустѣ́вшіи по́лни ста́дъ человѣ́ческихъ: и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ Госпо́дь.
ὡς πρόβατα ἅγια, ὡς πρόβατα ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῆς, οὕτως ἔσονται αἱ πόλεις αἱ ἔρημοι πλήρεις προβάτων ἀνθρώπων, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος.
Глава 37
Κεφάλαιο 37
1
1
И бы́сть на мнѣ́ рука́ Госпо́дня, и изведе́ мя въ Ду́сѣ Госпо́дни и поста́ви мя́ средѣ́ по́ля: се́ же бя́ше по́лно косте́й человѣ́ческихъ:
ΚΑΙ ἐγένετο ἐπ' ἐμὲ χεὶρ Κυρίου, καὶ ἐξήγαγέ με ἐν πνεύματι Κύριος καὶ ἔθηκέ με ἐν μέσῳ τοῦ πεδίου, καὶ τοῦτο ἦν μεστὸν ὀστέων ἀνθρωπίνων·
2
2
и обведе́ мя о́крестъ и́хъ о́коло, и се́, мно́ги зѣло́ на лицы́ по́ля, и се́, су́хи зѣло́.
καὶ περιήγαγέ με ἐπ' αὐτὰ κυκλόθεν κύκλῳ, καὶ ἰδοὺ πολλὰ σφόδρα ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου, ξηρὰ σφόδρα.
3
3
И рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, оживу́тъ ли ко́сти сія́? И реко́хъ: Го́споди Бо́же, ты́ вѣ́си сія́.
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, εἰ ζήσεται τὰ ὀστέα ταῦτα; καὶ εἶπα· Κύριε Κύριε, σὺ ἐπίστῃ ταῦτα.
4
4
И рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, прорцы́ на ко́сти сія́ и рече́ши и́мъ: ко́сти сухі́я, слы́шите сло́во Госпо́дне:
καὶ εἶπε πρός με· προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὀστᾶ ταῦτα καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· τὰ ὀστᾶ τὰ ξηρά, ἀκούσατε λόγον Κυρίου.
5
5
се́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь косте́мъ си́мъ: се́, а́зъ введу́ въ ва́съ ду́хъ живо́тенъ
τάδε λέγει Κύριος τοῖς ὀστέοις τούτοις· ἰδοὺ ἐγὼ φέρω ἐφ' ὑμᾶς πνεῦμα ζωῆς
6
6
и да́мъ на ва́съ жи́лы, и возведу́ на ва́съ пло́ть и простру́ по ва́мъ ко́жу, и да́мъ Ду́хъ мо́й въ ва́съ, и оживете́ и увѣ́сте, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.
καὶ δώσω ἐφ' ὑμᾶς νεῦρα καὶ ἀνάξω ἐφ' ὑμᾶς σάρκας, καὶ ἐκτενῶ ἐφ' ὑμᾶς δέρμα καὶ δώσω πνεῦμά μου εἰς ὑμᾶς, καὶ ζήσεσθε· καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
7
7
И прореко́хъ, я́коже заповѣ́да ми́ Госпо́дь. И бы́сть гла́съ внегда́ ми́ проро́чествовати, и се́, тру́съ, и совокупля́хуся ко́сти, ко́сть къ ко́сти, ка́яждо ко соста́ву своєму́.
καὶ ἐπροφήτευσα καθὼς ἐνετείλατό μοι. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐμὲ προφητεῦσαι καὶ ἰδοὺ σεισμός, καὶ προσήγαγε τὰ ὀστᾶ ἑκάτερον πρὸς τὴν ἁρμονίαν αὐτοῦ.
8
8
И ви́дѣхъ, и се́, бы́ша и́мъ жи́лы, и пло́ть растя́ше, и восхожда́ше [и протяже́ся] и́мъ ко́жа верху́, ду́ха же не бя́ше въ ни́хъ.
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἐπ' αὐτὰ νεῦρα καὶ σάρκες ἐφύοντο, καὶ ἀνέβαινεν ἐπ' αὐτὰ δέρμα ἐπάνω, καὶ πνεῦμα οὐκ ἦν ἐπ' αὐτοῖς.
9
9
И рече́ ко мнѣ́: прорцы́ о ду́сѣ, прорцы́, сы́не человѣ́чь, и рцы́ ду́хови: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: от четы́рехъ вѣ́тровъ пріиди́, ду́ше, и вду́ни на ме́ртвыя сія́, и да оживу́тъ.
καὶ εἶπε πρός με· προφήτευσον ἐπὶ τὸ πνεῦμα, προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ εἰπὸν τῷ πνεύματι· τάδε λέγει Κύριος· ἐκ τῶν τεσσάρων πνευμάτων ἐλθὲ καὶ ἐμφύσησον εἰς τοὺς νεκροὺς τούτους, καὶ ζησάτωσαν.
10
10
И прореко́хъ, я́коже повелѣ́ ми́, и вни́де въ ня́ ду́хъ жи́зни, и ожи́ша и ста́ша на нога́хъ свои́хъ, собо́ръ мно́гъ зѣло́.
καὶ ἐπροφήτευσα καθότι ἐνετείλατό μοι· καὶ εἰσῆλθεν εἰς αὐτοὺς τὸ πνεῦμα, καὶ ἔζησαν καὶ ἔστησαν ἐπὶ τῶν ποδῶν αὐτῶν, συναγωγὴ πολλὴ σφόδρα.
11
11
И рече́ Госпо́дь ко мнѣ́ глаго́ля: сы́не человѣ́чь, сія́ ко́сти ве́сь до́мъ Ізра́илевъ є́сть, ті́и бо глаго́лютъ: су́хи бы́ша ко́сти на́шя, поги́бе наде́жда на́ша, убіє́ни бы́хомъ.
καὶ ἐλάλησε Κύριος πρός με λέγων· υἱὲ ἀνθρώπου, τὰ ὀστᾶ ταῦτα πᾶς οἶκος ᾿Ισραήλ ἐστι, καὶ αὐτοὶ λέγουσι· ξηρὰ γέγονε τὰ ὀστᾶ ἡμῶν, ἀπόλωλεν ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, διαπεφωνήκαμεν.
12
12
Того́ ра́ди прорцы́ [сы́не человѣ́чь] и рцы́ къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ отве́рзу гро́бы ва́шя и изведу́ ва́съ от гро́бъ ва́шихъ, лю́діє мои́, и введу́ вы́ въ зе́млю Ізра́илеву:
διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀνοίγω τὰ μνήματα ὑμῶν καὶ ἀνάξω ὑμᾶς ἐκ τῶν μνημάτων ὑμῶν καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ,
13
13
и увѣ́сте, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь, внегда́ отве́рсти ми́ гро́бы ва́шя, є́же возвести́ ми ва́съ от гробо́въ ва́шихъ, лю́діє мои́: и да́мъ Ду́хъ мо́й въ ва́съ, и жи́ви бу́дете,
καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ἀνοῖξαί με τοὺς τάφους ὑμῶν τοῦ ἀναγαγεῖν με ἐκ τῶν τάφων τὸν λαόν μου.
14
14
и поста́влю вы́ на земли́ ва́шей, и увѣ́сте, я́ко а́зъ Госпо́дь: глаго́лахъ и сотворю́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ δώσω πνεῦμά μου εἰς ὑμᾶς, καὶ ζήσεσθε, καὶ θήσομαι ὑμᾶς ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν, καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος· λελάληκα καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος.
15
15
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
16
16
сы́не человѣ́чь, возми́ себѣ́ же́злъ єди́нъ и напиши́ на не́мъ Іу́ду и сы́ны Ізра́илевы прилежа́щыя къ нему́: и же́злъ вторы́й возми́ себѣ́ и напиши́ на не́мъ Іо́сифа, же́злъ Єфре́мовъ, и вся́ сы́ны Ізра́илевы приложи́вшыяся къ нему́:
υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ σεαυτῷ ράβδον καὶ γράψον ἐπ' αὐτὴν τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς προσκειμένους ἐπ' αὐτόν· καὶ ράβδον δευτέραν λήψῃ σεαυτῷ καὶ γράψεις αὐτὴν τῷ ᾿Ιωσήφ, ράβδον ᾿Εφραὶμ καὶ πάντας τοὺς υἰοὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς προστεθέντας πρὸς αὐτόν.
17
17
и совокупи́ я́ дру́гъ ко дру́гу себѣ́ въ же́злъ єди́нъ, є́же связа́ти я́, и бу́дутъ [вку́пѣ] въ руцѣ́ твоє́й:
καὶ συνάψεις αὐτὰς πρὸς ἀλλήλας σαυτῷ εἰς ράβδον μίαν τοῦ δῆσαι αὐτάς, καὶ ἔσονται ἐν τῇ χειρί σου.
18
18
и бу́детъ, єгда́ реку́тъ къ тебѣ́ сы́нове люді́й твои́хъ, вопроша́юще: не возвѣсти́ши ли на́мъ ты́, что́ су́ть сія́ тебѣ́?
καὶ ἔσται ὅταν λέγωσι πρὸς σὲ οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου· οὐκ ἀναγγέλλεις ἡμῖν τί ἐστι ταῦτά σοι;
19
19
и рече́ши къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ поиму́ пле́мя Іо́сифово, є́же є́сть въ руцѣ́ Єфре́мовѣ, и племена́ Ізра́илева прилежа́щая къ нему́, и да́мъ я́ въ пле́мя Іу́дино, и бу́дутъ въ же́злъ єди́нъ въ руцѣ́ Іу́динѣ.
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ λήψομαι τὴν φυλὴν ᾿Ιωσήφ, τὴν διὰ χειρὸς ᾿Εφραίμ, καὶ τὰς φυλὰς ᾿Ισραὴλ τὰς προσκειμένας πρὸς αὐτὸν καὶ δώσω αὐτοὺς ἐπὶ τὴν φυλὴν ᾿Ιούδα, καὶ ἔσονται εἰς ράβδον μίαν τῇ χειρὶ ᾿Ιούδα.
20
20
И бу́дутъ жезли́, на ни́хже писа́ти бу́деши, въ руцѣ́ твоє́й предъ очи́ма и́хъ,
καὶ ἔσονται αἱ ράβδοι, ἐφ' αἷς σὺ ἔγραψας ἐπ' αὐταῖς, ἐν τῇ χειρί σου ἐνώπιον αὐτῶν,
21
21
и рече́ши къ ни́мъ: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ поє́млю ве́сь до́мъ Ізра́илевъ от среды́ язы́ковъ, а́може внидо́ша, и соберу́ я́ от всѣ́хъ су́щихъ о́крестъ и́хъ и введу́ и́хъ въ зе́млю Ізра́илеву,
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω πάντα οἶκον ᾿Ισραὴλ ἐκ μέσου τῶν ἐθνῶν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ, καὶ συνάξω αὐτοὺς ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ αὐτῶν καὶ εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ·
22
22
и да́мъ я́ во язы́къ на земли́ моє́й и въ гора́хъ Ізра́илевыхъ: и кня́зь єди́нъ бу́детъ во всѣ́хъ си́хъ царе́мъ, и не бу́дутъ ктому́ въ два́ язы́ка, ни раздѣля́тся ктому́ на два́ ца́рства,
καὶ δώσω αὐτοὺς εἰς ἔθνος ἓν ἐν τῇ γῇ μου καὶ ἐν τοῖς ὄρεσιν ᾿Ισραήλ, καὶ ἄρχων εἷς ἔσται αὐτῶν, καὶ οὐκ ἔσονται ἔτι εἰς δύο ἔθνη, οὐδὲ μὴ διαιρεθῶσιν οὐκέτι εἰς δύο βασιλείας,
23
23
да не оскверня́ются ктому́ въ кумі́рѣхъ свои́хъ и въ ме́рзостехъ свои́хъ и во всѣ́хъ нече́стіихъ свои́хъ: и изба́влю я́ от всѣ́хъ беззако́ній и́хъ, и́миже согрѣши́ша, и очи́щу я́, и бу́дутъ ми́ въ лю́ди, и а́зъ бу́ду и́мъ въ Бо́га.
ἵνα μὴ μιαίνωνται ἔτι ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν. καὶ ρύσομαι αὐτοὺς ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν, ὧν ἡμάρτοσαν ἐν αὐταῖς, καὶ καθαριῶ αὐτούς, καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ Κύριος ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν.
24
24
И ра́бъ мо́й даві́дъ кня́зь средѣ́ и́хъ и па́стырь єди́нъ бу́детъ всѣ́хъ, я́ко въ за́повѣдехъ мои́хъ ходи́ти бу́дутъ и суды́ моя́ сохраня́тъ и сотворя́тъ я́,
καὶ ὁ δοῦλός μου Δαυὶδ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν ἔσται ποιμὴν εἷς πάντων· ὅτι ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύσονται καὶ τὰ κρίματά μου φυλάξονται καὶ ποιήσουσιν αὐτά.
25
25
и вселя́тся на земли́ своє́й, ю́же да́хъ рабу́ моєму́ Іа́кову, на не́йже жи́ша та́мо отцы́ и́хъ, и вселя́тся на не́й ті́и и сы́нове и́хъ и сы́нове сыно́въ и́хъ да́же до вѣ́ка: и даві́дъ ра́бъ мо́й кня́зь и́хъ бу́детъ во вѣ́къ.
καὶ κατοικήσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, ἣν ἐγὼ δέδωκα τῷ δούλῳ μου ᾿Ιακώβ, οὗ κατῴκησαν ἐκεῖ οἱ πατέρες αὐτῶν· καὶ κατοικήσουσιν ἐπ' αὐτῆς αὐτοί, καὶ Δαυὶδ ὁ δοῦλός μου ἄρχων αὐτῶν ἔσται εἰς τὸν αἰῶνα.
26
26
И утвержу́ и́мъ завѣ́тъ ми́ренъ, и завѣ́тъ вѣ́ченъ бу́детъ съ ни́ми, и укореню́ я́ и умно́жу,
καὶ διαθήσομαι αὐτοῖς διαθήκην εἰρήνης, διαθήκη αἰωνία ἔσται μετ' αὐτῶν· καὶ θήσω τὰ ἅγιά μου ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
27
27
и да́мъ освяще́ніє моє́ посредѣ́ и́хъ во вѣ́къ, и бу́детъ вселе́ніє моє́ въ ни́хъ, и бу́ду и́мъ Бо́гъ, а они́ бу́дутъ ми́ лю́діє:
καὶ ἔσται ἡ κατασκήνωσίς μου ἐν αὐτοῖς, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς Θεός, καὶ αὐτοί μου ἔσονται λαός.
28
28
и увѣ́дятъ язы́цы, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь освяща́яй я́, внегда́ бу́дутъ свята́я моя́ средѣ́ и́хъ во вѣ́къ.
καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτοὺς ἐν τῷ εἶναι τὰ ἅγιά μου ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
Глава 38
Κεφάλαιο 38
1
1
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
2
2
сы́не человѣ́чь, утверди́ лице́ твоє́ на го́га и на зе́млю Маго́га кня́зя ро́съ {Євр.: ро́шъ, славе́н.: глава́ или́ гла́внѣйшій.}, Мосо́ха и Ѳове́ля, и прорцы́ на́нь,
υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Γὼγ καὶ τὴν γῆν τοῦ Μαγώγ, ἄρχοντα Ρώς, Μοσὸχ καὶ Θοβέλ, καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτὸν
3
3
и рцы́ єму́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ на тя́, го́гъ, и на кня́зя Ро́съ, Мосо́ха и Ѳове́ля,
καὶ εἰπὸν αὐτῷ τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ Γὼγ ἄρχοντα Ρώς, Μοσὸχ καὶ Θοβὲλ
4
4
и обращу́ тя о́крестъ, и вложу́ узду́ въ че́люсти твоя́, и соберу́ тя и всю́ си́лу твою́, ко́ни и ко́нники оболче́ны во броня́ вся́, собо́ръ мно́гъ, шле́мы и мечы́ и щиты́ вси́ ті́и иму́ще:
καὶ συνάξω σε καὶ πᾶσαν τὴν δύναμίν σου, ἵππους καὶ ἱππεῖς ἐνδεδυμένους θώρακας πάντας, συναγωγῇ πολλῇ, πέλται καὶ περικεφαλαῖαι καὶ μάχαιραι,
5
5
пе́рсяне и му́ряне, и ли́дяне и Ліви́ане, вси́ сі́и щиты́ и шле́мы иму́ще:
Πέρσαι καὶ Αἰθίοπες καὶ Λίβυες, πάντες περικεφαλαίαις καὶ πέλταις,
6
6
гоме́ръ и вси́ и́же о́крестъ єго́, до́мъ Ѳоргама́нь от коне́цъ сѣ́вера и вси́ и́же о́крестъ єго́, и язы́цы мно́зи съ тобо́ю.
Γομὲρ καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτόν, οἶκος τοῦ Θεργαμὰ ἀπ' ἐσχάτου βορρᾶ καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτόν, καὶ ἔθνη πολλὰ μετὰ σοῦ·
7
7
Угото́вися, угото́вися са́мъ ты́ и ве́сь со́нмъ тво́й со́браный съ тобо́ю, и бу́деши ми́ въ пре́днюю стражбу́.
ἑτοιμάσθητι, ἑτοίμασον σεαυτὸν σύ, καὶ πᾶσα ἡ συναγωγή σου ἡ συνηγμένη μετὰ σοῦ καὶ ἔσῃ μοι εἰς προφυλακήν.
8
8
От дні́й мно́жайшихъ угото́вишися, и въ послѣ́дняя лѣ́та пріи́деши, и пріи́деши на зе́млю низвраще́нную от меча́, со́браныхъ от язы́къ мно́гихъ на зе́млю Ізра́илеву, я́же бы́сть пуста́ весьма́: и ті́и от язы́къ изыдо́ша, и вселя́тся съ ми́ромъ вси́.
ἀφ' ἡμερῶν πλειόνων ἑτοιμασθήσεται καὶ ἐπ' ἐσχάτου ἐτῶν ἐλεύσεται καὶ ἥξει εἰς τὴν γῆν τὴν ἀπεστραμμένην ἀπὸ μαχαίρας, συνηγμένων ἀπὸ ἐθνῶν πολλῶν, ἐπὶ γῆν ᾿Ισραήλ, ἣ ἐγενήθη ἔρημος δι' ὅλου· καὶ οὗτος ἐξ ἐθνῶν ἐξελήλυθε καὶ κατοικήσουσιν ἐπ' εἰρήνης ἅπαντες.
9
9
И взы́деши а́ки до́ждь и пріи́деши а́ки о́блакъ, покры́ти зе́млю, и паде́ши ты́ и вси́ и́же о́крестъ тебе́, и язы́цы мно́зи съ тобо́ю.
καὶ ἀναβήσῃ ὡς ὑετὸς καὶ ἥξεις ὡς νεφέλη κατακαλύψαι γῆν καὶ ἔσῃ σὺ καὶ πάντες οἱ περὶ σὲ καὶ ἔθνη πολλὰ μετὰ σοῦ.
10
10
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: и бу́детъ въ то́й де́нь, взы́дутъ глаго́лы на се́рдце твоє́,
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀναβήσεται ρήματα ἐπὶ τὴν καρδίαν σου, καὶ λογιῇ λογισμοὺς πονηροὺς
11
11
и помы́слиши помышле́нія зла́я и рече́ши: взы́ду на зе́млю отве́рженую, пріиду́ на молча́щыя въ тишинѣ́ и живу́щыя ми́рно, на вся́ живу́щыя на земли́, на не́йже нѣ́сть огра́ды, ни две́рій, ни вере́й,
καὶ ἐρεῖς· ἀναβήσομαι ἐπὶ γῆν ἀπερριμμένην, ἥξω ἐπὶ ἡσυχάζοντας ἐν ἡσυχίᾳ καὶ οἰκοῦντας ἐπ' εἰρήνης, πάντας κατοικοῦντας γῆν, ἐν ᾗ οὐχ ὑπάρχει τεῖχος οὐδὲ μοχλοί, καὶ θύραι οὐκ εἰσὶν αὐτοῖς.
12
12
є́же плѣни́ти плѣ́нъ и взя́ти коры́сти и́хъ, є́же обрати́ти ру́ку мою́ на зе́млю опустоше́ную, я́же насели́ся, и на язы́къ со́браный от язы́ковъ мно́гихъ, сотвори́вшихъ притяжа́нія имѣ́ній и живу́щихъ на пу́пѣ земли́.
προνομεῦσαι προνομὴν καὶ σκῦλα σκυλεῦσαι αὐτῶν, τοῦ ἐπιστρέψαι χεῖράς μου εἰς τὴν ἠρημωμένην, ἣ κατῳκίσθη, καὶ ἐπ' ἔθνος συνηγμένον ἀπὸ ἐθνῶν πολλῶν, πεποιηκότας κτήσεις, κατοικοῦντας ἐπὶ τὸν ὀμφαλὸν τῆς γῆς.
13
13
Сава́ и Деда́нъ и купцы́ кархидо́нстіи и вся́ ве́си и́хъ реку́тъ тебѣ́: єда́ на плѣне́ніє, є́же плѣни́ти, ты́ гряде́ши, и взя́ти коры́сти? и собра́лъ єси́ лю́ди твоя́ взя́ти сребро́ и зла́то, отвести́ притяжа́нія и имѣ́нія, є́же плѣни́ти плѣ́нъ вели́къ.
Σαββὰ καὶ Δαιδὰν καὶ ἔμποροι Καρχηδόνιοι καὶ πᾶσαι αἱ κῶμαι αὐτῶν ἐροῦσί σοι· εἰς προνομὴν τοῦ προνομεῦσαι σὺ ἔρχῃ καὶ σκυλεῦσαι σκῦλα; συνήγαγες συναγωγήν σου λαβεῖν ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἀπενέγκασθαι κτῆσιν τοῦ σκυλεῦσαι σκῦλα.
14
14
Того́ ра́ди прорцы́, сы́не человѣ́чь, и рцы́ го́гу: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: не въ то́й ли де́нь, єгда́ жи́ти бу́дутъ лю́діє мои́ Ізра́иль съ ми́ромъ, воста́неши?
διὰ τοῦτο προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ εἰπὸν τῷ Γώγ· τάδε λέγει Κύριος· οὐκ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐν τῷ κατοικισθῆναι τόν λαόν μου ᾿Ισραὴλ ἐπ' εἰρήνης ἐγερθήσῃ;
15
15
и пріи́деши от мѣ́ста своєго́ от конца́ сѣ́вера, и язы́цы мно́зи съ тобо́ю: ко́нницы на ко́нехъ вси́, собо́ръ вели́къ и си́ла мно́га,
καὶ ἥξεις ἐκ τοῦ τόπου σου ἀπ' ἐσχάτου βορρᾶ καὶ ἔθνη πολλὰ μετὰ σοῦ, ἀναβάται ἵππων πάντες, συναγωγὴ μεγάλη καὶ δύναμις πολλή,
16
16
и взы́деши на лю́ди моя́ Ізра́иля, я́ко о́блакъ покры́ти зе́млю: въ послѣ́днія дни́ бу́детъ, и возведу́ тя на зе́млю мою́, да мя́ увѣ́дятъ вси́ язы́цы, єгда́ освящу́ся въ тебѣ́ предъ ни́ми, [о, го́гъ!]
καὶ ἀναβήσῃ ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραὴλ ὡς νεφέλη καλύψαι γῆν· ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἔσται, καὶ ἀνάξω σε ἐπὶ τὴν γῆν μου, ἵνα γνῶσι πάντα τὰ ἔθνη ἐμὲ ἐν τῷ ἁγιασθῆναί με ἐν σοὶ ἐνώπιον αὐτῶν.
17
17
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь го́гу: ты́ єси́, о не́мже глаго́лахъ во дни́ пе́рвыя руко́ю ра́бъ мои́хъ проро́къ Ізра́илевыхъ, проре́кшихъ въ о́ныя дни́ и лѣ́та, є́же привести́ тя на ня́.
τάδε λέγει Κύριος Κύριος τῷ Γώγ· σὺ εἶ περὶ οὗ ἐλάλησα πρὸ ἡμερῶν τῶν ἔμπροσθεν διά χειρὸς τῶν δούλων μου τῶν προφητῶν τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἔτεσι, τοῦ ἀναγαγεῖν σε ἐπ' αὐτούς.
18
18
И бу́детъ въ то́й де́нь, въ о́ньже пріи́детъ го́гъ на зе́млю Ізра́илеву, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь, взы́детъ я́рость моя́ во гнѣ́вѣ моє́мъ
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν ἔλθῃ Γὼγ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος Κύριος, ἀναβήσεται ὁ θυμός μου
19
19
и рве́нія моя́ во огни́ гнѣ́ва моєго́: глаго́лахъ, а́ще не бу́детъ въ то́й де́нь тру́съ вели́къ на земли́ Ізра́илевѣ:
καὶ ὁ ζῆλός μου. ἐν πυρὶ τῆς ὀργῆς μου ἐλάλησα, εἰ μὴν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται σεισμὸς μέγας ἐπὶ γῆς ᾿Ισραήλ.
20
20
и потрясу́тся от лица́ Госпо́дня ры́бы морскі́я и пти́цы небе́сныя, и звѣ́ріє по́льніи и вси́ га́ди по́лзающіи по земли́, и вси́ человѣ́цы и́же на лицы́ земли́, и расто́ргнутся го́ры и паду́тъ де́бри, и вся́ка стѣна́ на зе́млю паде́тъ.
καὶ σεισθήσονται ἀπὸ προσώπου Κυρίου οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ θηρία τοῦ πεδίου καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τὰ ἕρποντα ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ πάντες οἱ ἄνθρωποι οἱ ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς, καὶ ραγήσεται τά ὄρη καὶ πεσοῦνται αἱ φάραγγες, καὶ πᾶν τεῖχος ἐπὶ τὴν γῆν πεσεῖται.
21
21
И призову́ на́нь ве́сь стра́хъ ме́чный, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: ме́чь человѣ́ка на бра́та єго́ бу́детъ.
καὶ καλέσω ἐπ' αὐτὸν πᾶν φόβον, λέγει Κύριος· μάχαιρα ἀνθρώπου ἐπὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἔσται.
22
22
И отсужду́ єму́ сме́ртію и кро́вію, и дожде́мъ потопля́ющимъ и ка́меніємъ гра́днымъ, о́гнь и ка́мень горя́щь одождю́ на́нь и на вся́ су́щыя съ ни́мъ и на язы́ки мно́гія съ ни́мъ:
καὶ κρινῶ αὐτὸν θανάτῳ καὶ αἵματι καὶ ὑετῷ κατακλύζοντι καὶ λίθοις χαλάζης, καὶ πῦρ καὶ θεῖον βρέξω ἐπ' αὐτὸν καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς μετ' αὐτοῦ καὶ ἐπ' ἔθνη πολλὰ μετ' αὐτοῦ.
23
23
и возвели́чуся и освящу́ся, и просла́влюся и увѣ́данъ бу́ду предъ язы́ки мно́гими, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь.
καὶ μεγαλυνθήσομαι καὶ ἁγιασθήσομαι καὶ ἐνδοξασθήσομαι καὶ γνωσθήσομαι ἐναντίον ἐθνῶν πολλῶν. καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
Глава 39
Κεφάλαιο 39
1
1
И ты́, сы́не человѣ́чь, прорцы́ на го́га и рцы́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ на тя́, го́гъ, кня́зя Ро́съ, Мосо́ха и Ѳове́ля,
ΚΑΙ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ Γὼγ καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ Γὼγ ἄρχοντα Ρώς, Μοσὸχ καὶ Θοβὲλ
2
2
и соберу́ тя и наста́влю тя́, и возведу́ тя от конца́ сѣ́вера и возведу́ тя на го́ры Ізра́илевы:
καὶ συνάξω σε καὶ καθοδηγήσω σε καὶ ἀναβιβῶ σε ἐπ' ἐσχάτου τοῦ βορρᾶ καὶ ἀνάξω σε ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ ᾿Ισραήλ.
3
3
и исто́ргну лу́къ тво́й от руки́ твоєя́ лѣ́выя и стрѣ́лы твоя́ от руки́ твоєя́ десны́я,
καὶ ἀπολῶ τὸ τόξον σου ἀπὸ τῆς χειρός σου τῆς ἀριστερᾶς καὶ τὰ τοξεύματά σου ἀπὸ τῆς χειρός σου τῆς δεξιᾶς καὶ καταβαλῶ σε
4
4
и поражу́ тя на гора́хъ Ізра́илевыхъ, и паде́ши ты́ и вси́ и́же о́крестъ тебе́, и язы́цы и́же съ тобо́ю отдадя́тся во мно́жество пти́цъ вся́кому паря́щему, и всѣ́мъ звѣре́мъ по́льнымъ да́хъ тя́ на изъяде́ніє:
ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραήλ, καὶ πεσῇ σὺ καὶ πάντες οἱ περὶ σέ, καὶ τὰ ἔθνη τὰ μετὰ σοῦ δοθήσονται εἰς πλήθη ὀρνέων, παντὶ πετεινῷ καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ πεδίου δέδωκά σε καταβρωθῆναι.
5
5
на лицы́ по́ля паде́ши, я́ко а́зъ глаго́лахъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου πεσῇ, ὅτι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει Κύριος.
6
6
И пущу́ о́гнь на Маго́га, и населя́тся о́строви съ ми́ромъ,
καὶ ἀποστελῶ πῦρ ἐπὶ Γώγ, καὶ κατοικηθήσονται αἱ νῆσοι ἐπ' εἰρήνης· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
7
7
и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь: и и́мя моє́ свято́є вѣ́стно бу́детъ средѣ́ люді́й мои́хъ Ізра́иля, и не оскверни́тся и́мя моє́ свято́є ктому́, и увѣ́дятъ вси́ язы́цы, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь святы́й средѣ́ Ізра́иля.
καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον γνωσθήσεται ἐν μέσῳ λαοῦ μου ᾿Ισραήλ, καὶ οὐ βεβηλωθήσεται τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον οὐκέτι· καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἅγιος ἐν ᾿Ισραήλ.
8
8
Се́, приспѣ́, и увѣ́си, я́ко бу́детъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́ є́сть де́нь, о не́мже глаго́лахъ,
ἰδοὺ ἥκει, καὶ γνώσῃ ὅτι ἔσται, λέγει Κύριος Κύριος· αὕτη ἐστὶν ἡ ἡμέρα, ἐν ᾗ ἐλάλησα.
9
9
и изы́дутъ живу́щіи во градѣ́хъ Ізра́илевыхъ, и пожгу́тъ ору́жіє, и щиты́ и ко́пія, и лу́ки и стрѣ́лы, и жезлы́ ручны́я и су́лицы, и раждегу́тъ и́ми о́гнь се́дмь лѣ́тъ:
καὶ ἐξελεύσονται οἱ κατοικοῦντες τὰς πόλεις ᾿Ισραὴλ καὶ καύσουσιν ἐν τοῖς ὅπλοις, πέλταις καὶ κοντοῖς καὶ τόξοις καὶ τοξεύμασι καὶ ράβδοις χειρῶν καὶ λόγχαις· καὶ καύσουσιν ἐν αὐτοῖς πῦρ ἑπτὰ ἔτη.
10
10
и не во́змутъ древе́съ съ по́ля, ни изсѣку́тъ от дубра́вы, но ору́жіємъ раждегу́тъ о́гнь, и плѣня́тъ плѣни́вшыя и́хъ и расхи́тятъ расхи́тившихъ я́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ οὐ μὴ λάβωσι ξύλα ἐκ τοῦ πεδίου οὐδὲ μὴ κόψωσιν ἐκ τῶν δρυμῶν, ἀλλ' ἢ τὰ ὅπλα κατακαύσουσι πυρί· καὶ προνομεύσουσι τοὺς προνομεύσαντας αὐτοὺς καὶ σκυλεύσουσι τοὺς σκυλεύσαντας αὐτούς, λέγει Κύριος.
11
11
И бу́детъ, въ то́й де́нь да́мъ го́гу мѣ́сто наро́чито, гро́бъ во Ізра́или, многопогреба́телно, прише́дшихъ на восто́къ мо́ря, и заградя́тъ у́стіє де́бри и погребу́тъ та́мо го́га и все́ мно́жество єго́, и прозове́тся та́ де́брь: многопогреба́телноє го́га.
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ δώσω τῷ Γὼγ τόπον ὀνομαστόν, μνημεῖον ἐν ᾿Ισραήλ, τὸ πολυάνδριον τῶν ἐπελθόντων πρὸς τῇ θαλάσσῃ, καὶ περιοικοδομήσουσι τὸ περιστόμιον τῆς φάραγγος.
12
12
И закопа́ютъ я́ до́мъ Ізра́илевъ, да очи́стится земля́ въ се́дмь ме́сяцъ,
καὶ κατορύξουσιν ἐκεῖ τὸν Γὼγ καὶ πᾶν τὸ πλῆθος αὐτοῦ, καὶ κληθήσεται Τὸ γαὶ τὸ πολυάνδριον τοῦ Γώγ.
13
13
и погребу́тъ я́ вси́ лю́діє земли́, и бу́детъ и́мъ имени́то, въ о́ньже де́нь просла́влюся, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ κατορύξουσιν αὐτοὺς οἶκος ᾿Ισραήλ, ἵνα καθαρισθῇ ἡ γῆ, ἐν ἑπταμήνῳ· καὶ κατορύξουσιν αὐτοὺς πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς, καὶ ἔσται αὐτοῖς ὀνομαστὸν ᾗ ἡμέρᾳ ἐδοξάσθη, λέγει Κύριος.
14
14
И муже́й всегда́ поста́вятъ обходи́ти всю́ зе́млю, є́же погребсти́ оста́вшихся на лицы́ земли́ и очи́стити ю́ по седми́ ме́сяцѣхъ, и взы́щутъ опа́сно.
καὶ ἄνδρας διὰ παντὸς διαστελοῦσιν ἐπιπορευομένους τὴν γῆν θάψαι τοὺς καταλελειμμένους ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς, καθαρίσαι αὐτὴν μετὰ τὴν ἑπτάμηνον, καὶ ἐκζητήσουσι.
15
15
Вся́къ проходя́й зе́млю и узрѣ́вый ко́сть человѣ́чу сотвори́тъ у нея́ зна́меніє, до́ндеже погребу́тъ ю́ погреба́ющіи въ де́бри, многопогреба́телнѣмъ го́говѣ.
καὶ πᾶς ὁ διαπορευόμενος τὴν γῆν καὶ ἰδὼν ὀστοῦν ἀνθρώπου οἰκοδομήσει παρ' αὐτῷ σημεῖον, ἕως ὅτου θάψωσιν αὐτὸ οἱ θάπτοντες εἰς τὸ γαὶ τὸ πολυάνδριον τοῦ Γώγ·
16
16
И́бо и́мя мѣ́сту [прозове́тся] паде́ніє многопогреба́телноє: и очи́стится земля́.
καὶ γὰρ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως Πολυάνδριον· καὶ καθαρισθήσεται ἡ γῆ.
17
17
И ты́, сы́не человѣ́чь, рцы́: сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: рцы́ вся́цѣй пти́цѣ паря́щей и ко вся́кому звѣ́рю се́лному: собери́теся и пріиди́те от всѣ́хъ окре́стныхъ єго́ на заколе́ніє моє́, є́же закла́хъ ва́мъ, закла́ніє ве́ліє на гора́хъ Ізра́илевыхъ, яди́те мяса́ и пі́йте кро́вь:
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· εἰπὸν παντὶ ὀρνέῳ πετεινῷ καὶ πρὸς πάντα τὰ θηρία τοῦ πεδίου· συνάχθητε καὶ ἔρχεσθε, συνάχθητε ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ ἐπὶ τὴν θυσίαν μου ἣν τέθυκα ὑμῖν, θυσίαν μεγάλην ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραήλ, καὶ φάγεσθε κρέα καὶ πίεσθε αἷμα.
18
18
мяса́ исполи́новъ изъя́сте и кро́вь князе́й земны́хъ испієте́, овны́ и телцы́, и козлы́ и волы́ ту́чніи вси́:
κρέα γιγάντων φάγεσθε καὶ αἷμα ἀρχόντων τῆς γῆς πίεσθε, κριοὺς καὶ μόσχους καὶ τράγους, καὶ οἱ μόσχοι ἐστεατωμένοι πάντες.
19
19
и да я́сте ту́къ до сы́тости испієте́ кро́вь до пія́нства от закла́нія моєго́, є́же закла́хъ ва́мъ:
καὶ φάγεσθε στέαρ εἰς πλησμονὴν καὶ πίεσθε αἷμα εἰς μέθην ἀπὸ τῆς θυσίας μου, ἧς ἔθυσα ὑμῖν.
20
20
и насы́титеся от трапе́зы моєя́, от коня́ и вса́дника, исполи́на и вся́каго му́жа во́инскаго, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
καὶ ἐμπλησθήσεσθε ἐπὶ τῆς τραπέζης μου ἵππον καὶ ἀναβάτην, γίγαντα καὶ πάντα ἄνδρα πολεμιστήν, λέγει Κύριος.
21
21
И да́мъ сла́ву мою́ въ ва́съ, и у́зрятъ вси́ язы́цы су́дъ мо́й, єго́же сотвори́хъ, и ру́ку мою́, ю́же наведо́хъ на ня́,
καὶ δώσω τὴν δόξαν μου ἐν ὑμῖν, καὶ ὄψονται πάντα τὰ ἔθνη τὴν κρίσιν μου, ἣν ἐποίησα, καὶ τὴν χεῖρά μου, ἣν ἐπήγαγον ἐπ' αὐτούς.
22
22
и увѣ́сть до́мъ Ізра́илевъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь Бо́гъ и́хъ от сего́ дне́ и въ про́чыя.
καὶ γνώσονται οἶκος ᾿Ισραὴλ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἐπέκεινα.
23
23
И увѣ́дятъ вси́ язы́цы, я́ко грѣхо́въ ра́ди свои́хъ плѣне́ни бы́ша до́мъ Ізра́илевъ, поне́же отверго́шася мене́, и отврати́хъ лице́ моє́ от ни́хъ и преда́хъ я́ въ ру́цѣ враго́въ и́хъ, и падо́ша мече́мъ вси́:
καὶ γνώσονται πάντα τὰ ἔθνη ὅτι διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ᾐχμαλωτεύθησαν οἶκος ᾿Ισραήλ, ἀνθ' ὧν ἠθέτησαν εἰς ἐμέ, καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ' αὐτῶν καὶ παρέδωκα αὐτοὺς εἰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, καὶ ἔπεσαν πάντες μαχαίρᾳ.
24
24
по нечистота́мъ и́хъ и по беззако́ніємъ и́хъ сотвори́хъ и́мъ и отврати́хъ лице́ моє́ от ни́хъ.
κατὰ τὰς ἀκαθαρσίας αὐτῶν καὶ κατὰ τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ἐποίησα αὐτοῖς καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ' αὐτῶν.
25
25
Того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: ны́нѣ возвращу́ плѣне́ніє Іа́ковле и поми́лую до́мъ Ізра́илевъ, и возревну́ю и́мене ра́ди моєго́ свята́го:
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· νῦν ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐλεήσω τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ καὶ ζηλώσω διὰ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου.
26
26
и во́змутъ безче́стіє своє́ и вся́кую непра́вду свою́, є́юже непра́вдоваша, єгда́ вселя́тся на земли́ своє́й съ ми́ромъ и не бу́детъ устраша́ющаго,
καὶ λήψονται τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν καὶ τὴν ἀδικίαν, ἣν ἠδίκησαν, ἐν τῷ κατοικισθῆναι αὐτοὺς ἐπὶ τὴν γῆν αὐτῶν ἐπ' εἰρήνης, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐκφοβῶν.
27
27
внегда́ возвращу́ я́ от язы́къ и соберу́ я́ от стра́нъ язы́ческихъ и освящу́ся въ ни́хъ предъ язы́ки:
ἐν τῷ ἀποστρέψαι με αὐτοὺς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ συναγαγεῖν με αὐτοὺς ἐκ τῶν χωρῶν τῶν ἐθνῶν καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν αὐτοῖς ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν,
28
28
и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ є́смь Госпо́дь Бо́гъ и́хъ, внегда́ явлю́ся и́мъ во язы́цѣхъ и соберу́ я́ на зе́млю и́хъ и не оста́влю от ни́хъ та́мо ктому́:
καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν ἐν τῷ ἐπιφανῆναί με αὐτοῖς ἐν τοῖς ἔθνεσι.
29
29
и не отвращу́ лица́ моєго́ ктому́ от ни́хъ, зане́ излія́хъ я́рость мою́ на до́мъ Ізра́илевъ, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь. и не отвращу́ лица́ моєго́ ктому́ от ни́хъ, зане́ излія́хъ я́рость мою́ на до́мъ Изра́илевъ, глаго́летъ Адонаи́ Госпо́дь. оста́влены Євре́йскія рѣ́чи въ соста́вѣ, поне́же во всѣ́хъ гре́ческихъ перево́дѣхъ стоя́тъ Євре́йскія жь: а лу́чшаго ра́ди вразумле́нія чита́телемъ, значе́нія и́хъ изображены́ подъ соста́вомъ славе́нски.}.
καὶ οὐκ ἀποστρέψω οὐκέτι τὸ πρόσωπόν μου ἀπ' αὐτῶν, ἀνθ' οὗ ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος Κύριος.
Глава 40
Κεφάλαιο 40
1
1
И бы́сть во два́десять пя́тоє лѣ́то плѣне́нія на́шего, пе́рваго ме́сяца, въ деся́тый де́нь ме́сяца, въ четвертоєна́десять лѣ́то по плѣне́ніи гра́да, въ то́й де́нь бы́сть на мнѣ́ рука́ Госпо́дня: и веде́ мя та́мо,
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ ἔτει τῆς αἰχμαλωσίας ἡμῶν, ἐν τῷ πρώτῳ μηνί, δεκάτῃ τοῦ μηνός, ἐν τῷ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ ἔτει μετὰ τὸ ἁλῶναι τὴν πόλιν, ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐγένετο ἐπ' ἐμὲ χεὶρ Κυρίου καὶ ἤγαγέ με·
2
2
въ видѣ́ніи Бо́жіи веде́ мя на зе́млю Ізра́илеву и поста́ви мя́ на горѣ́ высо́цѣ зѣло́, на не́йже я́ко согражде́ніє гра́да пря́мо [полу́дне],
ἐν ὁράσει Θεοῦ εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ ἔθηκέ με ἐπ' ὄρους ὑψηλοῦ σφόδρα, καὶ ἐπ' αὐτοῦ ὡσεὶ οἰκοδομὴ πόλεως ἀπέναντι.
3
3
и введе́ мя́ та́мо: и се́, му́жъ, и зра́къ єго́ бя́ше, я́ко видѣ́ніє мѣ́ди блеща́щіяся, и въ руцѣ́ єго́ бя́ше ве́рвь зи́ждущихъ и тро́сть мѣ́рителная. То́й же стоя́ше у вра́тъ
καὶ εἰσήγαγέ με ἐκεῖ, καὶ ἰδοὺ ἀνήρ, καὶ ἡ ὅρασις αὐτοῦ ἦν ὡσεὶ ὅρασις χαλκοῦ στίλβοντος, καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ ἦν σπαρτίον οἰκοδόμων καὶ κάλαμος μέτρου, καὶ αὐτὸς εἱστήκει ἐπὶ τῆς πύλης.
4
4
и рече́ ко мнѣ́: ви́дѣлъ ли єси́, сы́не человѣ́чь? ви́ждь очи́ма твои́ма и уши́ма твои́ма слы́ши, и учини́ въ се́рдцы твоє́мъ вся́, єли́ка а́зъ показу́ю тебѣ́, зане́ того́ ра́ди вше́лъ єси́ сѣ́мо, да покажу́ тебѣ́, и пока́жеши ты́ вся́, єли́ка ви́диши, до́му Ізра́илеву.
καὶ εἶπε πρός με ὁ ἀνήρ· ἑώρακας, υἱὲ ἀνθρώπου; ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς σου ἰδὲ καὶ ἐν τοῖς ὠσί σου ἄκουε καὶ τάξον εἰς τὴν καρδίαν σου πάντα, ὅσα ἐγὼ δεικνύω σοι, διότι ἕνεκα τοῦ δεῖξαί σοι εἰσελήλυθας ὧδε καὶ δείξεις πάντα, ὅσα σὺ ὁρᾷς, τῷ οἴκῳ τοῦ ᾿Ισραήλ.
5
5
И се́, огра́да внѣу́ду о́крестъ хра́ма, и въ руцѣ́ му́жа мѣ́ра тро́стяна шести́ лако́тъ въ ла́коть шестодла́нный, и измѣ́ри предстѣ́ніє ширину́ ра́вно тро́сти, и высоту́ єго́ ра́вно тро́сти.
Καὶ ἰδοὺ περίβολος ἔξωθεν τοῦ οἴκου κύκλῳ· καὶ ἐν τῇ χειρὶ τοῦ ἀνδρὸς κάλαμος, τὸ μέτρον πηχῶν ἓξ ἐν πήχει καὶ παλαιστῆς, καὶ διεμέτρησε τὸ προτείχισμα, πλάτος ἴσον τῷ καλάμῳ καὶ τὸ ὕψος αὐτοῦ ἴσον τῷ καλάμῳ.
6
6
И вни́де во врата́ зря́щая на восто́къ седмію́ степе́ньми, и измѣ́ри Ѳеє́, ше́сть о сію́ страну́, ше́сть же объ ону́, и Єла́мъ {притво́ръ} две́рный ра́вно тро́сти.
καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς ἐν ἑπτὰ ἀναβαθμοῖς καὶ διεμέτρησε τὸ αἰλὰμ τῆς πύλης ἴσον τῷ καλάμῳ
7
7
И ѳеє́ {черто́гъ} ра́вно тро́сти въ долготу́ и ра́вно тро́сти въ широту́, и аіла́мъ {подво́и} средѣ́ ѳенла́ѳъ {черто́говъ} шести́ лако́тъ. И Ѳеє́ второ́є {вторы́й} ра́вно тро́сти въ широту́ и ра́вно тро́сти въ долготу́, Єла́мъ {притво́ръ} же пяти́ лако́тъ.
καὶ τὸ θεὲ ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ μῆκος καὶ ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ πλάτος καὶ τὸ αἰλὰμ ἀναμέσον τοῦ θεηλαθὰ πηχῶν ἓξ καὶ τὸ θεὲ τὸ δεύτερον ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ πλάτος καὶ ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ μῆκος καὶ τὸ αἰλὰμ πηχέων πέντε καὶ τὸ θεὲ τὸ τρίτον ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ μῆκος, καὶ ἴσον τῷ καλάμῳ πλάτος καὶ τό αἰλὰμ τοῦ πυλῶνος πλησίον τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης
8
8
И ѳеє́ {черто́гъ} тре́тіє ра́вно тро́сти въ долготу́ и ра́вно тро́сти въ широту́,
πηχῶν ὀκτὼ
9
9
Єла́мъ же вра́тный, и́же бли́зъ Єла́ма {притво́ра} две́рнаго осми́ лако́тъ, аіле́въ же {подво́и же єго́} двою́ лакте́й: и Єла́мъ {притво́ръ} две́рный внутрьу́ду.
καὶ τὰ αἰλεῦ πηχῶν δύο καὶ τὸ αἰλὰμ τῆς πύλης ἔσωθεν
10
10
И ѳеє́ две́рныя {черто́зи две́рніи} пря́мо ѳеє́ {черто́гомъ}, три́ о сію́ страну́ и три́ объ ону́, мѣ́ра же єди́на тріє́мъ: и мѣ́ра єди́на аіла́мъ {подво́ємъ} сю́ду и сю́ду.
καὶ τὰ θεὲ τῆς πύλης τοῦ θεὲ κατέναντι τρεῖς ἔνθεν καὶ τρεῖς ἔνθεν καὶ μέτρον ἓν τοῖς τρισὶ καὶ μέτρον ἓν τοῖς αἰλὰμ ἔνθεν καὶ ἔνθεν.
11
11
И размѣ́ри широту́ вхо́да вра́тнаго десяти́ лакте́й, широту́ же вра́тную трина́десяти лакте́й,
καὶ διεμέτρησε τὸ πλάτος τῆς θύρας τοῦ πυλῶνος πηχῶν δέκα καὶ τὸ εὖρος τοῦ πυλῶνος πηχῶν δεκατριῶν,
12
12
и ла́коть єди́нъ своди́мь пря́мо ѳеєі́мъ {черто́гомъ} ла́ктя єди́наго и ла́ктя єди́наго, предѣ́лъ сю́ду и сю́ду, и Ѳеє́ шести́ лакте́й о сію́ страну́ и шести́ лакте́й объ ону́ страну́.
καὶ πῆχυς ἐπισυναγόμενος ἐπὶ πρόσωπον τῶν θεεὶμ ἔνθεν καὶ ἔνθεν, καὶ τὸ θεὲ πηχῶν ἓξ ἔνθεν καὶ πηχῶν ἓξ ἔνθεν.
13
13
И размѣ́ри врата́ от стѣны́ Ѳеє́ до стѣны́ Ѳеє́, широта́ два́десяти и пяти́ лакте́й: сія́ врата́ ко врато́мъ,
καὶ διεμέτρησε τὴν πύλην ἀπὸ τοῦ τοίχου τοῦ θεὲ ἐπὶ τὸν τοῖχον τοῦ θεὲ πλάτος πήχεις εἴκοσι καὶ πέντε, αὕτη πύλη ἐπὶ πύλην·
14
14
и непокрове́нноє Єла́ма {притво́ра} вра́тъ шести́десятъ лакте́й, [два́десяти пяти́] и ѳеє́ {черто́гъ} двора́ о́крестъ,
καὶ τὸ αἴθριον τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης ἑξήκοντα πήχεις, εἴκοσι θεεὶμ τῆς πύλης κύκλῳ·
15
15
и непокрове́нноє вра́тъ отвнѣ́ въ непокрове́нноє [вра́тъ] Єла́ма вра́тъ внутрьу́ду пятьдеся́тъ лакте́й.
καὶ τὸ αἴθριον τῆς πύλης ἔξωθεν εἰς τὸ αἴθριον αἰλὰμ τῆς πύλης ἔσωθεν πηχῶν πεντήκοντα·
16
16
И око́нца сокрове́на ѳеєі́мъ {въ черто́зѣхъ} и въ аіла́мъ {подво́єхъ и́хъ} вну́трь вра́тъ двора́ о́крестъ: та́кожде и Єла́мъ {притво́рамъ} око́нца внутрьу́ду о́крестъ, и на Аіла́мъ {и на подво́єхъ} фі́ніки сю́ду и сю́ду [изва́яны].
καὶ θυρίδες κρυπταὶ ἐπὶ τὸ θεεὶμ καὶ ἐπὶ τὰ αἰλὰμ ἔσωθεν τῆς πύλης τῆς αὐλῆς κυκλόθεν, καὶ ὡσαύτως τοῖς αἰλὰμ θυρίδες κύκλῳ ἔσωθεν, καὶ ἐπὶ τὸ αἰλὰμ φοίνικες ἔνθεν καὶ ἔνθεν.
17
17
И введе́ мя во дво́ръ вну́тренній, и се́, прегражде́нія и междусто́лпія о́крестъ двора́, прегражде́ніи же три́десять въ междусто́лпіихъ,
καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν, καὶ ἰδοὺ παστοφόρια καὶ περίστυλα κύκλῳ τῆς αὐλῆς, τριάκοντα παστοφόρια ἐν τοῖς περιστύλοις,
18
18
и притво́ры проти́ву за́дней странѣ́ вра́тъ, по долготѣ́ вра́тъ междусто́лпіє ни́жнеє.
καὶ αἱ στοαὶ κατὰ νώτου τῶν πυλῶν, κατὰ τὸ μῆκος τῶν πυλῶν τὸ περίστυλον τὸ ὑποκάτω.
19
19
И размѣ́ри широту́ двора́ от непокрове́наго вра́тъ внѣ́шнихъ вну́трь ко непокрове́ному вра́тъ зря́щихъ внѣ́, лакте́й сто́ зря́щихъ на восто́къ: и введе́ мя на сѣ́веръ,
καὶ διεμέτρησε τὸ πλάτος τῆς αὐλῆς ἀπὸ τοῦ αἰθρίου τῆς πύλης τῆς ἐξωτέρας ἔσωθεν ἐπὶ τὸ αἴθριον τῆς πύλης τῆς βλεπούσης ἔξω, πήχεις ἑκατόν, τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς. καὶ ἤγαγέ με ἐπὶ βορρᾶν,
20
20
и се́, врата́ зря́щая на сѣ́веръ двору́ внѣ́шнему, и размѣ́ри я́, долготу́ и́хъ и широту́.
καὶ ἰδοὺ πύλη βλέπουσα πρὸς βορρᾶν τῇ αὐλῇ τῇ ἐξωτέρᾳ, καὶ διεμέτρησεν αὐτήν, τό τε μῆκος αὐτῆς καὶ τὸ πλάτος.
21
21
И ѳеє́ {черто́зи и́хъ} три́ о сію́ страну́, три́ же объ ону́, и аіле́въ {подво́и и́хъ}, и Єла́мы {притво́ры и́хъ}, и фі́ніки и́хъ: и бы́сть по мѣ́рѣ вра́тъ зря́щихъ на восто́къ, пяти́десяти лакте́й долгота́ и́хъ, а широта́ и́хъ дву́десяти и пяти́ лакте́й:
καὶ τὰ θεὲ τρεῖς ἔνθεν καὶ τρεῖς ἔνθεν καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμὼ καὶ τοὺς φοίνικας αὐτῆς, καὶ ἐγένετο κατὰ τὰ μέτρα τῆς πύλης τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολὰς πηχῶν πεντήκοντα τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ πηχῶν εἰκοσιπέντε τὸ εὖρος αὐτῆς.
22
22
и око́нца и́хъ, и Єла́мы, и фі́ніки и́хъ, я́коже врата́ зря́щая на восто́къ: и седмію́ восхо́дами восхожда́ху на ня́, и Єла́мы внутрьу́ду.
καὶ αἱ θυρίδες αὐτῆς καὶ τὰ αἰλαμμὼ καὶ οἱ φοίνικες αὐτῆς καθὼς ἡ πύλη ἡ βλέπουσα κατὰ ἀνατολάς· καὶ ἐν ἑπτὰ κλιμακτῆρσιν ἀνέβαινον ἐπ' αὐτήν, καὶ τὰ αἰλαμμὼ ἔσωθεν.
23
23
И врата́ двору́ вну́треннему зря́щая ко врато́мъ сѣ́вернымъ, я́коже врата́ зря́щая на восто́къ: и размѣ́ри дво́ръ от вра́тъ до вра́тъ лакте́й сто́.
καὶ πύλη τῇ αὐλῇ τῇ ἐσωτέρᾳ βλέπουσα ἐπὶ πύλην τοῦ βορρᾶ ὃν τρόπον τῆς πύλης τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς, καὶ διεμέτρησε τὴν αὐλὴν ἀπὸ πύλης ἐπὶ πύλην πήχεις ἑκατόν.
24
24
И веде́ мя къ ю́гу, и се́, врата́ зря́щая на ю́гъ, и размѣ́ри я́, и ѳеє́ {черто́ги и́хъ}, и аіле́ва {подво́и и́хъ}, и Єла́мы {притво́ры и́хъ}, по тѣ́мжде мѣ́рамъ.
καὶ ἤγαγέ με κατὰ νότον, καὶ ἰδοὺ πύλη βλέπουσα πρὸς νότον, καὶ διεμέτρησεν αὐτὴν καὶ τὰ θεὲ καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμὼ κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα.
25
25
И око́нца и́хъ и Єла́мы о́крестъ я́коже и око́нца Єла́гъ {о́ныя}, пяти́десяти лакте́й долгота́ и́хъ, а широта́ дву́десяти и пяти́ лакте́й,
καὶ αἱ θυρίδες αὐτῆς καὶ τὰ αἰλαμμὼ κυκλόθεν καθὼς αἱ θυρίδες τοῦ αἰλάμ, πηχῶν πεντήκοντα τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ πηχῶν εἰκοσιπέντε τὸ εὖρος αὐτῆς.
26
26
и се́дмь восхо́довъ и́мъ, и Єла́мы внутрьу́ду, и фі́ніки и́хъ, єди́нъ о сію́ страну́, а другі́й объ ону́ надъ аіле́въ {подво́ями и́хъ}.
καὶ ἑπτὰ κλιμακτῆρες αὐτῇ, καὶ αἰλαμμὼ ἔσωθεν καὶ φοίνικες αὐτῇ, εἷς ἔνθεν καὶ εἷς ἔνθεν ἐπὶ τὰ αἰλεῦ.
27
27
И врата́ пря́мо врато́мъ двора́ вну́тренняго на ю́гъ: и размѣ́ри дво́ръ от вра́тъ до вра́тъ на ю́гъ, сто́ лакте́й въ широту́.
καὶ πύλη κατέναντι τῆς πύλης τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέρας πρὸς νότον· καὶ διεμέτρησε τὴν αὐλὴν ἀπὸ πύλης ἐπὶ πύλην, πήχεις ἑκατὸν τὸ εὖρος πρὸς νότον.
28
28
И введе́ мя во дво́ръ вну́тренній вра́тъ, я́же на ю́гъ, и размѣ́ри врата́, я́же на ю́гъ, по тѣ́мжде мѣ́рамъ:
Καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον καὶ διεμέτρησε τὴν πύλην κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα
29
29
и ѳеє́ {черто́зи и́хъ}, и аіле́въ {подво́и и́хъ}, и Єла́мы {притво́ры и́хъ} по тѣ́мжде мѣ́рамъ.
καὶ τὰ θεὲ καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμὼ κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα· καὶ θυρίδες αὐτῇ καὶ τῷ αἰλαμμὼ κύκλῳ· πήχεις πεντήκοντα τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ τὸ εὖρος πήχεις εἰκοσιπέντε.
30
31
И око́нца и́хъ и Єла́мы о́крестъ, пяти́десяти лакте́й долгота́ и́хъ, а широта́ дву́десяти и пяти́ лакте́й.
καὶ αἰλαμμὼ εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν καὶ φοίνικες τῷ αἰλεῦ, καὶ ὀκτὼ κλιμακτῆρες.
31
32
Єла́мы же во дво́ръ внѣ́шній, и фі́ніки аіле́въ {подво́ємъ и́хъ}, и о́смь восхо́довъ.
καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς καὶ διεμέτρησεν αὐτὴν κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα
32
33
И введе́ мя во врата́ зря́щая на восто́къ, и размѣ́ри я́ по тѣ́мжде мѣ́рамъ, и ѳеє́ {черто́ги и́хъ} и аіле́въ {подво́и} и Єла́мы {притво́ры и́хъ} по тѣ́мжде мѣ́рамъ.
καὶ τὰ θεὲ καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμὼ κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα· καὶ θυρίδες αὐτῇ καὶ τῷ αἰλαμμὼ κύκλῳ, πήχεις πεντήκοντα μῆκος αὐτῆς καὶ εὖρος αὐτῆς πήχεις εἰκοσιπέντε.
33
34
И око́нца и́мъ, и Єла́мы {и притво́рамъ и́хъ} о́крестъ, пяти́десяти лакте́й долгота́ и́хъ, а широта́ и́хъ дву́десяти и пяти́ лакте́й.
καὶ αἰλαμμὼ εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν, καὶ φοίνικες ἐπὶ τοῦ αἰλεῦ ἔνθεν καὶ ἔνθεν, καὶ ὀκτὼ κλιμακτῆρες αὐτῇ.
34
35
И Єла́мы во дво́ръ вну́тренній, и фі́ніки на Аіле́въ {на подво́єхъ и́хъ} сю́ду и сю́ду, и о́смь восхо́довъ и́мъ.
καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν πύλην τὴν πρὸς βορρᾶν καὶ διεμέτρησε κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα
35
36
И введе́ мя во врата́ я́же на сѣ́веръ, и размѣ́ри по тѣ́мжде мѣ́рамъ,
καὶ τὰ θεὲ καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμώ· καὶ θυρίδες αὐτῇ κύκλῳ καὶ τῷ αἰλαμμὼ αὐτῆς· πήχεις πεντήκοντα μῆκος αὐτῆς καὶ εὖρος πήχεις εἰκοσιπέντε.
36
37
и Ѳеє́ и Аіле́въ и Єла́мы, и око́нца и́мъ о́крестъ, пяти́десяти лакте́й долгота́ и́хъ, а широта́ дву́десяти и пяти́ лакте́й,
καὶ τὰ αἰλαμμὼ εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν, καὶ φοίνικες τῷ αἰλεῦ ἔνθεν καὶ ἔνθεν, καὶ ὀκτὼ κλιμακτῆρες αὐτῇ.
37
38
и Єла́мы во внѣ́шній дво́ръ, и фі́ніки аіле́ву {подво́ємъ и́хъ} сю́ду и сю́ду, и о́смь восхо́довъ и́мъ.
τὰ παστοφόρια αὐτῆς καὶ τὰ θυρώματα αὐτῆς καὶ τὰ αἰλαμμὼ αὐτῆς ἐπὶ τῆς πύλης τῆς δευτέρας ἔκρυσις,
38
39
И прегра́ды и́хъ, и две́ри и́хъ, и Єла́мы и́хъ предъ враты́ и́хъ вторы́ми сто́къ, та́мо измыва́ютъ всесожже́нія.
ὅπως σφάζωσιν ἐν αὐτῇ τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ τὰ ὑπὲρ ἀγνοίας·
39
40
Во Єла́мѣ {въ притво́рѣ} же вра́тъ, двѣ́ трапе́зы о сію́ страну́, двѣ́ же объ ону́, є́же закала́ти на ни́хъ всесожже́нія, я́же за грѣхи́ и я́же за невѣ́дѣніє.
καὶ κατὰ νώτου τοῦ ρύακος τῶν ὁλοκαυτωμάτων τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν δύο τράπεζαι πρὸς ἀνατολὰς καὶ κατὰ νώτου τῆς δευτέρας καὶ τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης δύο τράπεζαι κατὰ ἀνατολάς,
40
41
И созади́ сто́ка всесожже́ній две́рій зря́щихъ на сѣ́веръ двѣ́ трапе́зы на восто́къ проти́ву за́дней странѣ́ [две́рій] вторы́хъ, и проти́ву Єла́ма вра́тъ двѣ́ трапе́зы на восто́къ.
τέσσαρες ἔνθεν καὶ τέσσαρες ἔνθεν κατὰ νώτου τῆς πύλης, ἐπ' αὐτὰς σφάξουσι τὰ θύματα κατέναντι τῶν ὀκτὼ τραπεζῶν τῶν θυμάτων.
41
42
Четы́ри о сію́ страну́, четы́ри же объ ону́ проти́ву за́дней странѣ́ вра́тъ, на тѣ́хъ закала́ютъ заколе́нія: пря́мо осми́ трапе́зъ заколе́ній:
καὶ τέσσαρες τράπεζαι τῶν ὁλοκαυτωμάτων λίθιναι λελαξευμέναι πήχεως καὶ ἡμίσους τὸ πλάτος καὶ πήχεων δύο καὶ ἡμίσους τὸ μῆκος καὶ ἐπὶ πῆχυν τὸ ὕψος, ἐπ' αὐτὰς ἐπιθήσουσι τὰ σκεύη, ἐν οἷς σφάζουσιν ἐκεῖ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ θύματα.
42
43
четы́ри же трапе́зы всесожже́ній ка́менны исте́саны, въ широту́ ла́ктя єди́наго и по́лъ, въ долготу́ дву́хъ лакте́й и по́лъ, а въ высоту́ ла́коть єди́нъ: на ты́я возлага́ютъ ору́дія, и́миже закала́ютъ та́мо всесожже́нія и заколе́нія.
καὶ παλαιστὴν ἕξουσιν γεῖσος λελαξευμένον ἔσωθεν κύκλῳ καὶ ἐπὶ τὰς τραπέζας ἐπάνωθεν στέγας τοῦ καλύπτεσθαι ἀπὸ τοῦ ὑετοῦ καὶ ἀπὸ τῆς ξηρασίας.
43
44
И имѣ́ютъ огражде́ніє ма́ло исте́сано на дла́нь внутрь у́ду о́крестъ, верху́ же трапе́зы покро́въ, є́же покрыва́тися и́мъ от дождя́ и зно́я.
καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν, καὶ ἰδοὺ δύο ἐξέδραι ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἐσωτέρᾳ, μία κατὰ νώτου τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν φέρουσα πρὸς νότον καὶ μία κατὰ νώτου τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον, βλεπούσης δὲ πρὸς βορρᾶν.
44
45
И введе́ мя во дво́ръ вну́треннѣйшій, и се́, двѣ́ прегра́ды во вну́треннѣйшемъ дворѣ́, єди́на проти́ву за́дней странѣ́ вра́тъ зря́щихъ на сѣ́веръ, вводя́щая на ю́гъ, а друга́я проти́ву за́дней странѣ́ вра́тъ су́щихъ на ю́гъ, зря́щихъ же къ сѣ́веру.
καὶ εἶπε πρός με· ἡ ἐξέδρα αὕτη ἡ βλέπουσα πρὸς νότον τοῖς ἱερεῦσι τοῖς φυλάσσουσι τὴν φυλακὴν τοῦ οἴκου,
45
46
И рече́ ко мнѣ́: прегра́да сія́, я́же зри́тъ на ю́гъ, жерце́мъ є́сть, и́же стрегу́тъ стражбу́ хра́ма:
καὶ ἡ ἐξέδρα ἡ βλέπουσα πρὸς βορρᾶν τοῖς ἱερεῦσι τοῖς φυλάσσουσι τὴν φυλακὴν τοῦ θυσιαστηρίου· ἐκεῖνοί εἰσιν οἱ υἱοὶ Σαδδοὺκ οἱ ἐγγίζοντες ἐκ τοῦ Λευΐ πρὸς Κύριον λειτουργεῖν αὐτῷ.
46
47
а прегра́да, я́же зри́тъ къ сѣ́веру, жерце́мъ є́сть стрегу́щымъ стра́жу тре́бника: ті́и су́ть сы́нове саду́ковы, приступа́ющіи от Леві́а ко Го́сподеви, є́же служи́ти єму́.
καὶ διεμέτρησε τὴν αὐλὴν μῆκος πηχῶν ἑκατὸν καὶ εὖρος πήχεις ἑκατὸν ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῆς καὶ τὸ θυσιαστήριον ἀπέναντι τοῦ οἴκου. -
47
48
И размѣ́ри дво́ръ ста́ лакте́й въ долготу́ и въ широту́ ста́ лакте́й, на четы́ри страны́ єго́, и тре́бникъ пря́мо хра́му.
Καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὸ αἰλὰμ τοῦ οἴκου. καὶ διεμέτρησε τὸ αἲλ τοῦ αἰλὰμ πηχῶν πέντε τὸ πλάτος ἔνθεν καὶ πηχῶν πέντε ἔνθεν, καὶ τὸ εὖρος τοῦ θυρώματος πηχῶν δεκατεσσάρων, καὶ ἐπωμίδες τῆς θύρας τοῦ αἰλὰμ πηχῶν τριῶν ἔνθεν καὶ πηχῶν τριῶν ἔνθεν.
48
49
И введе́ мя во Єла́мъ {притво́ръ} хра́ма: и размѣ́ри аі́лъ {подво́и} Єла́ма пяти́ лакте́й широту́ о сію́ страну́, пяти́ же лакте́й объ ону́, широта́ же две́рная четырехна́десяти лакте́й, и бока́ две́рная Єла́ма три́ ла́кти о сію́ страну́, три́ же объ ону́.
καὶ τὸ μῆκος τοῦ αἰλὰμ πηχῶν εἴκοσι καὶ τὸ εὖρος πηχῶν δώδεκα· καὶ ἐπὶ δέκα ἀναβαθμῶν ἀνέβαινον ἐπ' αὐτό· καὶ στῦλοι ἦσαν ἐπὶ τὸ αἰλάμ, εἷς ἔνθεν καὶ εἷς ἔνθεν.
49
Долгота́ же Єла́ма два́десять лакте́й, а широта́ двана́десять лакте́й: и десятію́ степе́ньми восхожда́ху къ нему́, и столпи́ бя́ху у аіла́ма {у подво́євъ}, єди́нъ о сію́ страну́, а другі́й объ ону́.
Глава 41
Κεφάλαιο 41
1
1
И введе́ мя во хра́мъ, и размѣ́ри аіла́мъ {подво́и}, шести́ лакте́й широта́ о сію́ страну́ и шести́ лакте́й широта́ Аіла́мъ объ о́ну,
ΚΑΙ εἰσήγαγέ με εἰς τὸν ναόν, ᾧ διεμέτρησε τὸ αἰλὰμ πηχῶν ἓξ τὸ πλάτος ἔνθεν
2
2
и широта́ вра́тъ де́сять лакте́й, и бока́ вра́тъ пяти́ лакте́й о сію́ страну́ и пяти́ объ ону́: и измѣ́ри долготу́ и́хъ четы́редесять лакте́й, а широту́ два́десять лакте́й.
καὶ πηχῶν ἓξ τὸ εὖρος τοῦ αἰλὰμ ἔνθεν, καὶ τὸ εὖρος τοῦ πυλῶνος πηχῶν δέκα, καὶ ἐπωμίδες τοῦ πυλῶνος πηχῶν πέντε ἔνθεν καὶ πηχῶν πέντε ἔνθεν· καὶ διεμέτρησε τὸ μῆκος αὐτοῦ πηχῶν τεσσαράκοντα καὶ τὸ εὖρος πηχῶν εἴκοσι.
3
3
И вни́де во дво́ръ вну́тренній, и размѣ́ри Аіла́мъ две́рій дву́хъ лакте́й, и две́ри шести́ лакте́й, бока́ же две́рная седми́ лакте́й о сію́ страну́ и седми́ объ ону́.
καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν καὶ διεμέτρησε τὸ αἲλ τοῦ θυρώματος πηχῶν δύο καὶ τὸ θύρωμα πηχῶν ἓξ καὶ τὰς ἐπωμίδας τοῦ θυρώματος πηχῶν ἑπτὰ ἔνθεν καὶ πηχῶν ἑπτὰ ἔνθεν.
4
4
И размѣ́ри долготу́ две́рій четы́редесять лакте́й, а широту́ два́десять лакте́й предъ лице́мъ хра́ма, и рече́ ко мнѣ́: сіє́ свято́є святы́хъ.
καὶ διεμέτρησε τὸ μῆκος τῶν θυρῶν πηχῶν τεσσαράκοντα καὶ εὖρος πηχῶν εἴκοσι κατὰ πρόσωπον τοῦ ναοῦ. καὶ εἶπε· τοῦτο τὸ ἅγιον τῶν ἁγίων.
5
5
И размѣ́ри стѣ́ну хра́ма шести́ лакте́й и широту́ страны́ четы́рехъ лакте́й о́крестъ,
καὶ διεμέτησε τὸν τοῖχον τοῦ οἴκου πηχῶν ἓξ καὶ τὸ εὖρος τῆς πλευρᾶς πηχῶν τεσσάρων κυκλόθεν.
6
6
страны́ же страна́ до страны́ три́десять и три́ два́щи: и разстоя́ніє въ стѣнѣ́ хра́ма во страна́хъ о́крестъ, є́же на прозра́къ бы́ти входя́щымъ, да отню́дъ не прикаса́ются ко стѣна́мъ хра́ма.
καὶ τὰ πλευρὰ πλευρὸν ἐπὶ πλευρὸν τριάκοντα καὶ τρεῖς δίς, καὶ διάστημα ἐν τῷ τοίχῳ τοῦ οἴκου ἐν τοῖς πλευροῖς κύκλῳ τοῦ εἶναι τοῖς ἐπιλαμβανομένοις ὁρᾶν, ὅπως τὸ παράπαν μὴ ἅπτωνται τῶν τοίχων τοῦ οἴκου.
7
7
Широта́ же вы́шнія страны́ по приложе́нію от стѣны́ къ вы́шней о́крестъ хра́ма, я́ко да разширя́єтся свы́ше, и да от до́лнихъ восхо́дятъ на го́рняя, а от сре́днихъ на трекро́вная.
καὶ τὸ εὖρος τῆς ἀνωτέρας τῶν πλευρῶν κατὰ τὸ πρόσθεμα ἐκ τοῦ τοίχου πρὸς τὴν ἀνωτέραν κύκλῳ τοῦ οἴκου, ὅπως διαπλατύνηται ἄνωθεν καὶ ἐκ τῶν κάτωθεν ἀναβαίνωσιν ἐπὶ τὰ ὑπερῷα καὶ ἐκ τῶν μέσων ἐπὶ τὰ τριώροφα.
8
8
И ви́дѣхъ хра́ма высоту́ о́крестъ разстоя́ніє стра́нъ ра́вно тро́сти шести́ лакте́й разстоя́нія,
καὶ τὸ θραὲλ τοῦ οἴκου ὕψος κύκλῳ διάστημα τῶν πλευρῶν ἴσον τῷ καλάμῳ, πηχῶν ἓξ διάστημα.
9
9
широта́ же стѣны́ страны́ внѣу́ду пяти́ лакте́й, и про́чая между́ страна́ми хра́ма,
καὶ εὖρος τοῦ τοίχου τῆς πλευρᾶς ἔξωθεν πηχῶν πέντε· καὶ τὰ ἀπόλοιπα ἀναμέσον τῶν πλευρῶν τοῦ οἴκου
10
10
и между́ прегра́дами широта́ два́десяти лакте́й, окру́жность о́крестъ хра́ма.
καὶ ἀναμέσον τῶν ἐξεδρῶν εὖρος πηχῶν εἴκοσι, τὸ περιφερὲς τῷ οἴκῳ κύκλῳ.
11
11
Две́ри же прегра́дъ ко про́чему две́рій єди́ныхъ я́же къ сѣ́веру: и две́рь єди́на къ ю́гу, широта́ же свѣ́та про́чаго пяти́ лакте́й широта́ о́крестъ.
καὶ αἱ θύραι τῶν ἐξεδρῶν ἐπὶ τὸ ἀπόλοιπον τῆς θύρας τῆς μιᾶς τῆς πρὸς βορρᾶν· καὶ ἡ θύρα ἡ μία πρὸς νότον, καὶ τὸ εὖρος τοῦ φωτὸς τοῦ ἀπολοίπου πηχῶν πέντε πλάτος κυκλόθεν.
12
12
Раздѣ́лъ же проти́ву про́чему а́ки къ мо́рю се́дмьдесятъ лакте́й, широта́ стѣны́ раздѣля́ющія, широта́ о́крестъ пя́ть лакте́й, и долгота́ єя́ де́вятьдесятъ лакте́й
καὶ τὸ διορίζον κατὰ πρόσωπον τοῦ ἀπολοίπου ὡς πρὸς θάλασσαν πηχῶν ἑβδομήκοντα, πλάτος τοῦ τοίχου τοῦ διορίζοντος πηχῶν πέντε, εὖρος κυκλόθεν καὶ μῆκος αὐτοῦ πηχῶν ἐνενήκοντα.
13
13
и размѣ́ри проти́ву хра́ма долготу́ сто́ лакте́й, и про́чая и раздѣля́ющая, и стѣ́ны и́хъ въ долготу́ сто́ лакте́й.
καὶ διεμέτρησε κατέναντι τοῦ οἴκου μῆκος πηχῶν ἑκατόν, καὶ τὰ ἀπόλοιπα καὶ τὰ διορίζοντα καὶ οἱ τοῖχοι αὐτῶν μῆκος πηχῶν ἑκατόν,
14
14
И широта́ проти́ву хра́ма, и про́чая проти́ву ста́ лакте́й.
καὶ τὸ εὖρος κατὰ πρόσωπον τοῦ οἴκου καὶ τὰ ἀπόλοιπα κατέναντι πηχῶν ἑκατόν.
15
15
И размѣ́ри долготу́ раздѣ́лу проти́ву лицу́ про́чему созади́ хра́му тому́, и про́чая о сію́ страну́ и объ ону́ ста́ лакте́й долготу́: хра́мъ же и у́глы, и Єла́мъ {притво́ръ} внѣ́шній, до́ски по́стланы.
καὶ διεμέτρησε μῆκος τοῦ διορίζοντος κατὰ πρόσωπον τοῦ ἀπολοίπου τῶν κατόπισθεν τοῦ οἴκου ἐκείνου καὶ τὰ ἀπόλοιπα ἔνθεν καὶ ἔνθεν πηχῶν ἑκατὸν τὸ μῆκος. καὶ ὁ ναὸς καὶ αἱ γωνίαι καὶ τὸ αἰλὰμ τὸ ἐξώτερον πεφατνωμένα,
16
16
И о́кна реше́тчатая свѣще́нія о́крестъ тріє́мъ [страна́мъ] є́же приница́ти: хра́мъ же и я́же бли́зъ єго́ устла́на дре́вомъ о́крестъ, и помо́стъ, и от помо́ста до о́конъ: о́кна же отворя́єма троя́ко на приница́ніє,
καὶ αἱ θυρίδες δικτυωταί, ὑποφαύσεις κύκλῳ τοῖς τρισὶν ὥστε διακύπτειν· καὶ ὁ οἶκος καὶ τὰ πλησίον ἐξυλωμένα κύκλῳ καὶ τὸ ἔδαφος καὶ ἐκ τοῦ ἐδάφους ἕως τῶν θυρίδων, καὶ αἱ θυρίδες ἀναπτυσσόμεναι τρισσῶς εἰς τὸ διακύπτειν.
17
17
и да́же до до́му вну́тренняго и до внѣ́шняго, и на все́й стѣнѣ́ о́крестъ вну́тренней и внѣ́шней мѣ́ры,
καὶ ἕως πλησίον τῆς ἐσωτέρας καὶ ἕως τῆς ἐξωτέρας καὶ ἐφ' ὅλον τὸν τοῖχον κύκλῳ ἐν τῷ ἔσωθεν καὶ ἐν τῷ ἔξωθεν
18
18
и изва́янніи херуві́ми и фі́ніки: фі́нікъ посредѣ́ херуві́ма и херуві́ма: два́ лица́ херуві́му:
γεγλυμμένα Χερουβίμ, καὶ φοίνικες ἀναμέσον Χερούβ καὶ Χερούβ· δύο πρόσωπα τῷ Χερούβ,
19
19
лице́ человѣ́ческо къ фі́ніку сю́ду и сю́ду, и лице́ льво́во къ фі́ніку сю́ду и сю́ду, изва́янъ ве́сь хра́мъ о́крестъ.
πρόσωπον ἀνθρώπου πρὸς τὸν φοίνικα ἔνθεν καὶ ἔνθεν καὶ πρόσωπον λέοντος πρὸς τὸν φοίνικα ἔνθεν καὶ ἔνθεν· διαγεγλυμμένος ὅλος ὁ οἶκος κυκλόθεν,
20
20
От помо́ста да́же до сво́да херуві́ми и фі́ніки изва́яни.
ἐκ τοῦ ἐδάφους ἕως τοῦ φατνώματος τὰ Χερουβὶμ καὶ οἱ φοίνικες διαγεγλυμμένοι.
21
21
Свято́є же и хра́мъ отверза́ємь на четы́ри страны́, предъ лице́мъ святы́хъ видѣ́ніє я́ко зра́къ тре́бника древя́на,
καὶ τὸ ἅγιον καὶ ὁ ναὸς ἀναπτυσσόμενος τετράγωνα. κατὰ πρόσωπον τῶν ἁγίων ὅρασις ὡς ὄψις
22
22
три́ ла́кти высота́ єго́, а долгота́ дву́ лакте́й, и широта́ та́кожде: имѣ́яше же ро́ги, и основа́ніє єго́ и стѣ́ны єго́ древя́ны. И рече́ ко мнѣ́: сія́ трапе́за, я́же предъ лице́мъ Госпо́днимъ:
θυσιαστηρίου ξυλίνου, πηχῶν τριῶν τὸ ὕψος αὐτοῦ καὶ τὸ μῆκος πηχῶν δύο καὶ τὸ εὖρος πηχῶν δύο· καὶ κέρατα εἶχε, καὶ ἡ βάσις αὐτοῦ καὶ οἱ τοῖχοι αὐτοῦ ξύλινοι· καὶ εἶπε πρός με· αὕτη ἡ τράπεζα ἡ πρὸ προσώπου Κυρίου. καὶ δύο θυρώματα τῷ ναῷ
23
23
дво́и же две́ри хра́му и дво́и две́ри свято́му,
καὶ τῷ ἁγίῳ·
24
24
двои́мъ две́ремъ враща́ющымся: двѣ́ вереи́ єди́нымъ, и двѣ́ вереи́ вторы́мъ две́ремъ.
δύο θυρώματα τοῖς δυσὶ θυρώμασι τοῖς στροφωτοῖς, δύο θυρώματα τῷ ἑνὶ καὶ δύο θυρώματα τῇ θύρᾳ τῇ δευτέρᾳ.
25
25
И вая́нія надъ ни́ми и надъ две́рьми хра́ма херуві́мъ и фі́ніки, по вая́нію святы́хъ, и древеса́ потре́бна предъ лице́мъ Єла́ма {притво́ра} от внѣу́ду,
καὶ γλυφὴ ἐπ' αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τὰ θυρώματα τοῦ ναοῦ Χερουβίμ, καὶ φοίνικες κατὰ τὴν γλυφὴν τῶν ἁγίων, καὶ σπουδαῖα ξύλα κατὰ πρόσωπον τοῦ αἰλὰμ ἔξωθεν
26
26
и о́кна сокрове́на. И размѣ́ри сю́ду и сю́ду въ покро́вѣхъ Єла́ма, и страны́ хра́ма древа́ми сопряжены́.
καὶ θυρίδες κρυπταί. καὶ διεμέτρησεν ἔνθεν καὶ ἔνθεν εἰς τὰ ὀροφώματα τοῦ αἰλὰμ καὶ τὰ πλευρὰ τοῦ οἴκου ἐζυγωμένα.
Глава 42
Κεφάλαιο 42
1
1
И введе́ мя во дво́ръ внѣ́шній на восто́ки, пря́мо вра́тъ я́же къ сѣ́веру, и введе́ мя [вну́трь], и се́, прегра́дъ пя́ть держа́щыяся про́чаго и держа́щыяся предѣ́ла къ сѣ́веру,
ΚΑΙ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν κατά ἀνατολὰς κατέναντι τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν· καὶ εἰσήγαγέ με, καὶ ἰδοὺ ἐξέδραι πέντε ἐχόμεναι τοῦ ἀπολοίπου καὶ ἐχόμεναι τοῦ διορίζοντος πρὸς βορρᾶν,
2
2
проти́ву лица́ ста́ лакте́й долгота́ къ сѣ́веру, а широта́ пятьдеся́тъ лакте́й,
ἐπὶ πήχεις ἑκατὸν μῆκος πρὸς βορρᾶν καὶ τὸ πλάτος πεντήκοντα πηχῶν,
3
3
распи́саны я́коже врата́ двора́ вну́тренняго, и я́коже междусто́лпія внѣ́шняго двора́ чинорасполо́жены, прямоли́чны притво́ры три́.
διαγεγραμμέναι ὃν τρόπον αἱ πύλαι τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέρας καὶ ὃν τρόπον τὰ περίστυλα τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας, ἐστιχισμέναι ἀντιπρόσωποι στοαὶ τρισσαί.
4
4
И пря́мо прегра́дамъ прохо́дъ десяти́ лакте́й въ широту́, во вну́тренняя пути́ єди́наго ла́ктя на сто́ лакте́й долгота́, и две́ри и́хъ къ сѣ́веру.
καὶ κατέναντι τῶν ἐξεδρῶν περίπατος πηχῶν δέκα τὸ πλάτος, ἐπὶ πήχεις ἑκατὸν τὸ μῆκος· καὶ τὰ θυρώματα αὐτῶν πρὸς βορρᾶν.
5
5
И прохо́ди го́рничніи та́кожде, я́ко изница́ше междусто́лпіє изъ него́, от до́лнаго междусто́лпія, и разстоя́ніє: си́це междусто́лпіє и разстоя́ніє,
καὶ οἱ περίπατοι οἱ ὑπερῷοι ὡσαύτως, ὅτι ἐξείχετο τὸ περίστυλον ἐξ αὐτοῦ, ἐκ τοῦ ὑποκάτωθεν περιστύλου, καὶ τὸ διάστημα· οὕτως περίστυλον καὶ διάστημα
6
6
и си́це притво́ры: поне́же трегу́бы бя́ху и столпо́въ не имѣ́ша, я́коже столпи́ прегра́дъ: того́ ра́ди изница́ху изъ ни́жнихъ и сре́днихъ от земли́.
καὶ οὕτως στοαί· διότι τριπλαῖ ἦσαν καὶ στύλους οὐκ εἶχον καθὼς οἱ στῦλοι τῶν ἐξωτέρων, διὰ τοῦτο ἐξείχοντο τῶν ὑποκάτωθεν καὶ τῶν μέσων ἀπὸ τῆς γῆς.
7
7
И свѣ́тъ внѣу́ду, я́коже прегра́ды двора́ внѣ́шняго, зря́щыя проти́ву прегра́дамъ, я́же къ сѣ́веру, долгота́ пяти́десяти лакте́й.
καὶ φῶς ἔξωθεν ὃν τρόπον αἱ ἐξέδραι τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας αἱ βλέπουσαι ἀπέναντι τῶν ἐξεδρῶν τῶν πρὸς βορρᾶν, μῆκος πηχῶν πεντήκοντα·
8
8
Зане́ долгота́ прегра́дъ зря́щихъ во дво́ръ внѣ́шній бя́ше пяти́десяти лакте́й, и ты́я су́ть прямоли́чны тѣ́мъ: все́ же [бѣ́] ста́ лакте́й.
ὅτι τὸ μῆκος τῶν ἐξεδρῶν τῶν βλεπουσῶν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν ἦν πηχῶν πεντήκοντα, καὶ αὐταί εἰσιν αἱ ἀντιπρόσωποι ταύταις· τὸ πᾶν πηχῶν ἑκατόν.
9
9
Две́ри же прегра́дъ тѣ́хъ вхо́да, и́же на восто́ки, є́же входи́ти и́ми от двора́ внѣ́шняго,
καὶ αἱ θύραι τῶν ἐξεδρῶν τούτων τῆς εἰσόδου τῆς πρὸς ἀνατολὰς τοῦ εἰσπορεύεσθαι δι' αὐτῶν ἐκ τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας
10
10
по свѣ́ту су́щаго въ нача́лѣ прохо́да: и къ ю́гу на лице́ ю́га, и пря́мо про́чему, и пря́мо раздѣле́нія, и прегра́ды,
κατὰ τὸ φῶς τοῦ ἐν ἀρχῇ περιπάτου. καὶ τὰ πρὸς νότον κατὰ πρόσωπον τοῦ νότου κατὰ πρόσωπον τοῦ ἀπολοίπου καὶ κατὰ πρόσωπον τοῦ διορίζοντος ἐξέδραι,
11
11
и прохо́дъ проти́ву лицу́ и́хъ, по мѣ́рамъ прегра́дъ я́же къ сѣ́веру и по долготѣ́ и́хъ и по широтѣ́ и́хъ, и по всѣ́мъ исхо́домъ и́хъ и по всѣ́мъ враще́ніємъ и́хъ, и по свѣ́томъ и́хъ и по две́ремъ и́хъ,
καὶ ὁ περίπατος κατὰ πρόσωπον αὐτῶν κατὰ τὰ μέτρα ἐξεδρῶν τῶν πρὸς βορρᾶν καὶ κατὰ τὸ μῆκος αὐτῶν καὶ κατὰ τὸ εὖρος αὐτῶν καὶ κατὰ πάσας τὰς ἐξόδους αὐτῶν καὶ κατὰ πάσας τὰς ἐπιστροφὰς αὐτῶν καὶ κατὰ τά φῶτα αὐτῶν καὶ κατὰ τὰ θυρώματα αὐτῶν
12
12
прегра́дъ я́же къ ю́гу, и по две́ремъ от нача́ла прохо́да а́ки къ свѣ́ту разстоя́нія тро́сти, и на восто́къ є́же входи́ти и́ми.
τῶν ἐξεδρῶν τῶν πρὸς νότον καὶ κατὰ τὰ θυρώματα ἀπ' ἀρχῆς τοῦ περιπάτου ὡς ἐπὶ φῶς διαστήματος καλάμου καὶ κατὰ ἀνατολὰς τοῦ εἰσπορεύεσθαι δι' αὐτῶν. -
13
13
И рече́ ко мнѣ́: прегра́ды, я́же къ сѣ́веру, и прегра́ды, я́же къ ю́гу, су́щыя проти́ву лицу́ разстоя́ній, сія́ су́ть прегра́ды свята́го, въ ни́хже ядя́тъ жерцы́ сы́нове саду́ковы, и́же приступа́ютъ ко Го́сподеви, свята́я святы́хъ, и та́мо положа́тъ свята́я святы́хъ и же́ртву, и я́же за грѣхи́ и я́же за невѣ́дѣніє, поне́же мѣ́сто свято є́сть.
Καὶ εἶπε πρός με· αἱ ἐξέδραι αἱ πρὸς βορρᾶν, καὶ αἱ ἐξέδραι αἱ πρὸς νότον αἱ οὖσαι κατὰ πρόσωπον τῶν διαστημάτων, αὗταί εἰσιν αἱ ἐξέδραι τοῦ ἁγίου, ἐν αἷς φάγονται ἐκεῖ οἱ ἱερεῖς υἱοὶ Σαδδοὺκ οἱ ἐγγίζοντες πρὸς Κύριον τὰ ἅγια τῶν ἁγίων· καὶ ἐκεῖ θήσουσι τὰ ἅγια τῶν ἁγίων καὶ τὴν θυσίαν καὶ τὰ περὶ ἁμαρτίας καὶ τὰ περὶ ἀγνοίας, διότι ὁ τόπος ἅγιος.
14
14
Да не вхо́дятъ та́мо, кромѣ́ жерце́въ, и да не исхо́дятъ от свята́го во дво́ръ внѣ́шній, я́ко да при́сно святи бу́дутъ принося́щіи, и да не прикаса́ются ри́замъ и́хъ, въ ни́хже слу́жатъ, поне́же свя́та су́ть, но да облеку́тся въ ри́зы и́ны, єгда́ прикаса́ются лю́демъ.
οὐκ εἰσελεύσονται ἐκεῖ πάρεξ τῶν ἱερέων· οὐκ ἐξελεύσονται ἐκ τοῦ ἁγίου εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν, ὅπως διαπαντὸς ἅγιοι ὦσιν οἱ προσάγοντες, καὶ μὴ ἅπτωνται τοῦ στολισμοῦ αὐτῶν, ἐν οἷς λειτουργοῦσιν ἐν αὐτοῖς, διότι ἅγιά ἐστι· καὶ ἐνδύσονται ἱμάτια ἕτερα, ὅταν ἅπτωνται τοῦ λαοῦ. -
15
15
И соверши́ся размѣ́реніє хра́ма внутрьу́ду. И изведе́ мя по пути́ вра́тъ зря́щихъ на восто́къ, и размѣ́ри подо́біє хра́ма о́крестъ чинорасположе́ніємъ.
Καὶ συνετελέσθη ἡ διαμέτρησις τοῦ οἴκου ἔσωθεν. καὶ ἐξήγαγέ με καθ' ὁδὸν τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς ἀνατολὰς καὶ διεμέτρησε τὸ ὑπόδειγμα τοῦ οἴκου κυκλόθεν ἐν διατάξει.
16
16
И ста́ созади́ вра́тъ зря́щихъ на восто́къ, и размѣ́ри пя́ть со́тъ тро́стію мѣ́рною.
καὶ ἔστη κατὰ νώτου τῆς πύλης τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολὰς καὶ διεμέτρησε πεντακοσίους ἐν τῷ καλάμῳ τοῦ μέτρου·
17
17
И обрати́ся на сѣ́веръ, и размѣ́ри на лице́ сѣ́вера лакте́й пя́ть со́тъ тро́стію мѣ́рною.
καὶ ἐπέστρεψε πρὸς βορρᾶν καὶ διεμέτρησε τὸ κατὰ πρόσωπον τοῦ βορρᾶ πήχεις πεντακοσίους ἐν τῷ καλάμῳ τοῦ μέτρου·
18
18
И обрати́ся къ мо́рю, и размѣ́ри на лице́ мо́ря пя́ть со́тъ лакте́й тро́стію мѣ́рною.
καὶ ἐπέστρεψε πρὸς θάλασσαν καὶ διεμέτρησε τὸ κατὰ πρόσωπον τῆς θαλάσσης πεντακοσίους ἐν τῷ καλάμῳ τοῦ μέτρου.
19
19
И обрати́ся на ю́гъ, и размѣ́ри проти́ву ю́гу пя́ть со́тъ тро́стію мѣ́рною.
καὶ ἐπέστρεψε πρὸς νότον καὶ διεμέτρησε κατέναντι τοῦ νότου πεντακοσίους ἐν τῷ καλάμῳ τοῦ μέτρου·
20
20
Четы́ри страны́ то́южде тро́стію: и расположи́ єго́, и огра́ду о́крестъ єму́, пя́ть со́тъ лакте́й [долготу́] на восто́къ, и пя́ть со́тъ лакте́й широту́, є́же разлуча́ти между́ святы́ми и между́ предстѣ́ніємъ су́щимъ въ чиноположе́ніи хра́ма.
τὰ τέσσαρα μέρη τοῦ αὐτοῦ καλάμου. καὶ διέταξεν αὐτὸν καὶ περίβολον αὐτῶν κύκλῳ πεντακοσίων πρὸς ἀνατολὰς καὶ πεντακοσίων πηχῶν εὖρος τοῦ διαστέλλειν ἀναμέσον τῶν ἁγίων καὶ ἀναμέσον τοῦ προτειχίσματος τοῦ ἐν διατάξει τοῦ οἴκου.
Глава 43
Κεφάλαιο 43
1
1
И веде́ мя ко врато́мъ зря́щымъ на восто́ки и изведе́ мя:
ΚΑΙ ἤγαγέ με ἐπὶ τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἐξήγαγέ με,
2
2
и се́, сла́ва Бо́га Ізра́илева грядя́ше по пути́ вра́тъ зря́щихъ на восто́ки, и гла́съ полка́ а́ки гла́съ усугубля́ющихъ мно́гихъ, и земля́ свѣтя́шеся а́ки свѣ́тъ от сла́вы єго́ о́крестъ.
καὶ ἰδοὺ δόξα Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἤρχετο κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς ἀνατολάς, καὶ φωνὴ τῆς παρεμβολῆς ὡς φωνὴ διπλασιαζόντων πολλῶν, καὶ ἡ γῆ ἐξέλαμπεν ὡς φέγγος ἀπὸ τῆς δόξης κυκλόθεν.
3
3
И видѣ́ніє, є́же ви́дѣхъ, по видѣ́нію, є́же ви́дѣхъ, єгда́ вхожда́хъ пома́зати гра́дъ: и видѣ́ніє колесни́цы, ю́же ви́дѣхъ, подо́бяшеся видѣ́нію, є́же ви́дѣхъ на рѣцѣ́ Хова́ръ. И падо́хъ на лице́ моє́.
καὶ ἡ ὅρασις, ἣν εἶδον, κατὰ τὴν ὅρασιν, ἣν εἶδον ὅτε εἰσεπορευόμην τοῦ χρῖσαι τὴν πόλιν, καὶ ἡ ὅρασις τοῦ ἅρματος, οὗ εἶδον, κατὰ τὴν ὅρασιν, ἣν εἶδον ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ· καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου.
4
4
Сла́ва же Госпо́дня вни́де во хра́мъ по пути́ вра́тъ зря́щихъ на восто́къ.
καὶ δόξα Κυρίου εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς.
5
5
И взя́ мя ду́хъ и введе́ мя во дво́ръ вну́тренній: и се́, по́лнъ сла́вы до́мъ Госпо́день.
καὶ ἀνέλαβέ με πνεῦμα καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν, καὶ ἰδοὺ πλήρης δόξης Κυρίου ὁ οἶκος.
6
6
И ста́хъ, и се́, гла́съ от хра́ма глаго́лющаго ко мнѣ́, и му́жъ стоя́ше бли́зъ мене́
καὶ ἔστην, καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τοῦ οἴκου λαλοῦντος πρός με, καὶ ὁ ἀνὴρ εἱστήκει ἐχόμενός μου.
7
7
и рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, ви́дѣлъ ли єси́ мѣ́сто престо́ла моєго́ и мѣ́сто стопы́ но́гъ мои́хъ, идѣ́же всели́тся и́мя моє́ средѣ́ до́му Ізра́илева во вѣ́къ? и не оскверня́тъ ктому́ и́мене моєго́ свята́го до́мъ Ізра́илевъ, ті́и и старѣ́йшины и́хъ во блуже́ніи своє́мъ и во убі́йствахъ старѣ́йшинъ свои́хъ средѣ́ себе́,
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἑώρακας τὸν τόπον τοῦ θρόνου μου καὶ τὸν τόπον τοῦ ἴχνους τῶν ποδῶν μου, ἐν οἷς κατασκηνώσει τὸ ὄνομά μου ἐν μέσῳ οἴκου ᾿Ισραὴλ τὸν αἰῶνα· καὶ οὐ βεβηλώσουσιν οὐκέτι οἶκος ᾿Ισραὴλ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου, αὐτοὶ καὶ οἱ ἡγούμενοι αὐτῶν, ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς φόνοις τῶν ἡγουμένων ἐν μέσῳ αὐτῶν,
8
8
внегда́ полага́ху преддве́ріє моє́ во преддве́ріихъ свои́хъ и пра́ги моя́ бли́зъ пра́говъ свои́хъ: и да́ша стѣ́ну мою́ я́ко держа́щуюся мене́ и о́нѣхъ, и оскверни́ша и́мя моє́ свято́є въ беззако́ніихъ свои́хъ, я́же творя́ху: и сконча́хъ я́ въ я́рости моє́й и во избіє́ніи:
ἐν τῷ τιθέναι αὐτοὺς τὸ πρόθυρόν μου ἐν τοῖς προθύροις αὐτῶν καὶ τὰς φλιάς μου ἐχομένας τῶν φλιῶν αὐτῶν καὶ ἔδωκαν τὸν τοῖχόν μου ὡς συνεχόμενον ἐμοῦ καὶ αὐτῶν καὶ ἐβεβήλωσαν τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν, αἷς ἐποίουν· καὶ ἐξέτριψα αὐτοὺς ἐν θυμῷ μου καὶ ἐν φόνῳ.
9
9
и ны́нѣ да отри́нутъ блуже́ніє своє́ и убі́йства старѣ́йшинъ свои́хъ от мене́, и вселю́ся средѣ́ и́хъ во вѣ́къ.
καὶ νῦν ἀπωσάσθωσαν τὴν πορνείαν αὐτῶν καὶ τοὺς φόνους τῶν ἡγουμένων αὐτῶν ἀπ' ἐμοῦ, καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ αὐτῶν τὸν αἰῶνα.
10
10
Ты́ же, сы́не человѣ́чь, покажи́ до́му Ізра́илеву хра́мъ, и да преста́нутъ от грѣхо́въ свои́хъ: и видѣ́ніє єго́, и чиноположе́ніє єго́,
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, δεῖξον τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ τὸν οἶκον, καὶ κοπάσουσιν ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν· καὶ τὴν ὅρασιν αὐτοῦ καὶ τὴν διάταξιν αὐτοῦ,
11
11
и ті́и пріиму́тъ ка́знь свою́ о всѣ́хъ, я́же сотвори́ша: и распи́шеши хра́мъ и угото́ваніє єго́, и исхо́ды єго́ и вхо́ды єго́, и бытіє́ єго́ и вся́ повелѣ́нія єго́ и вся́ зако́ны єго́ возвѣсти́ши и́мъ и да впи́шеши предъ ни́ми, и снабдя́тъ вся́ оправда́нія моя́ и вся́ повелѣ́нія моя́ и сотворя́тъ я́.
καὶ αὐτοὶ λήψονται τὴν κόλασιν αὐτῶν περὶ πάντων, ὧν ἐποίησαν. καὶ διαγράψεις τὸν οἶκον καὶ τὰς ἐξόδους αὐτοῦ καὶ τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ καὶ πάντα τά προστάγματα αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ νόμιμα αὐτοῦ γνωριεῖς αὐτοῖς καὶ διαγράψεις ἐναντίον αὐτῶν, καὶ φυλάξονται πάντα τὰ δικαιώματά μου καὶ πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ ποιήσουσιν αὐτά·
12
12
И расписа́ніє хра́ма на верху́ горы́: вси́ предѣ́лы єго́ о́крестъ свята́я святы́хъ су́ть.
καὶ τὴν διαγραφὴν τοῦ οἴκου ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους, πάντα τὰ ὅρια αὐτοῦ κυκλόθεν ἅγια ἁγίων.
13
13
Се́й зако́нъ хра́ма, и сія́ мѣ́ра тре́бника, въ ла́коть ла́ктя и дла́ни, нѣ́дро глубины́ ла́коть на ла́коть и ла́коть въ широту́, и огражде́ніє у́стія єму́ о́крестъ, пя́ди.
Καὶ ταῦτα τὰ μέτρα τοῦ θυσιαστηρίου ἐν πήχει τοῦ πήχεως καὶ παλαιστῆς· κόλπωμα βάθους ἐπὶ πῆχυν καὶ πῆχυς τὸ εὖρος, καὶ γεῖσος ἐπὶ τὸ χεῖλος αὐτοῦ κυκλόθεν σπιθαμῆς. καὶ τοῦτο τὸ ὕψος τοῦ θυσιαστηρίου·
14
14
И сія́ высота́ тре́бника, и от глубины́ нача́ла вдоле́нія єго́ ко очисти́лищу вели́кому, є́же внизу́, дву́хъ лакте́й, широта́ же ла́коть: а от очисти́лища ма́лаго ко очисти́лищу вели́кому ла́кти четы́ри, и широта́ ла́коть.
ἐκ βάθους τῆς ἀρχῆς τοῦ κοιλώματος αὐτοῦ πρὸς τὸ ἱλαστήριον τὸ μέγα τὸ ὑποκάτωθεν πηχῶν δύο καὶ τὸ εὖρος πήχεως· καὶ ἀπὸ τοῦ ἱλαστηρίου τοῦ μικροῦ ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον τὸ μέγα πήχεις τέσσαρες καὶ εὖρος πῆχυς·
15
15
И Аріи́лъ четы́рехъ лакте́й, а от Аріи́ла и вы́ше рого́въ ла́коть:
καὶ τῷ ἀριὴλ πηχῶν τεσσάρων, καὶ ἀπὸ τοῦ ἀριὴλ καὶ ὑπεράνω τῶν κεράτων πῆχυς·
16
16
Аріи́лъ же двана́десять лакте́й въ долготу́ и двана́десять лакте́й въ широту́, четвероуго́ленъ на четы́ри ча́сти своя́.
καὶ τὸ ἀριὴλ πηχῶν δώδεκα μήκους ἐπὶ πήχεις δώδεκα πλάτους, τετράγωνον ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτοῦ.
17
17
И очисти́лище четырена́десять лакте́й въ долготу́ и четырена́десять лакте́й въ широту́, четвероуго́лно на четы́ри ча́сти своя́: и огражде́ніє єму́ о́крестъ окружа́ющеє єго́ по́лъ ла́ктя, и обдержа́ніє єго́ ла́коть о́крестъ, и степе́ни єго́ зря́щыя на восто́къ.
καὶ τὸ ἱλαστήριον πηχῶν δεκατεσσάρων τὸ μῆκος ἐπὶ πήχεις δεκατέσσαρας τὸ εὖρος ἐπὶ τέσσαρα μέρη αὐτοῦ· καὶ τὸ γεῖσος αὐτῷ κυκλόθεν κυκλούμενον αὐτῷ. ἥμισυ πήχεως, καὶ τὸ κύκλωμα αὐτοῦ πῆχυς κυκλόθεν· καὶ οἱ κλιμακτῆρες αὐτοῦ βλέποντες κατὰ ἀνατολάς.
18
18
И рече́ ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, сія́ глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ: сія́ за́повѣди тре́бника въ де́нь сотворе́нія єго́, є́же возноси́ти на не́мъ всесожже́нія и возлива́ти на́нь кро́вь.
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ταῦτα τὰ προστάγματα τοῦ θυσιαστηρίου ἐν ἡμέρᾳ ποιήσεως αὐτοῦ τοῦ ἀναφέρειν ἐπ' αὐτοῦ ὁλοκαυτώματα καὶ προσχέειν πρὸς αὐτὸ αἷμα.
19
19
И да́си жерце́мъ и леві́томъ, и́же су́ть от сѣ́мене саду́кова, приступа́ющымъ ко мнѣ́, глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ, є́же служи́ти мнѣ́, телца́ от говя́дъ за грѣ́хъ:
καὶ δώσεις τοῖς ἱερεῦσι τοῖς Λευίταις τοῖς ἐκ τοῦ σπέρματος Σαδδοὺκ τοῖς ἐγγίζουσι πρός με, λέγει Κύριος ὁ Θεός, τοῦ λειτουργεῖν μοι, μόσχον ἐκ βοῶν περὶ ἁμαρτίας·
20
20
и да во́змутъ от кро́ве єго́ и да возложа́тъ на четы́ри ро́ги тре́бника и на четы́ри ча́сти очисти́лища и на основа́ніє о́крестъ, и окропи́ши є́, и очи́стятъ є́:
καὶ λήψονται ἐκ τοῦ αἵματος αὐτοῦ καὶ ἐπιθήσουσιν ἐπὶ τὰ τέσσαρα κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τοῦ ἱλαστηρίου καὶ ἐπὶ τὴν βάσιν κύκλῳ καὶ ἐξιλάσονται αὐτό·
21
21
и да во́змутъ телца́, и́же за грѣ́хъ, и да сожже́тся во отлуче́ннѣмъ хра́мѣ внѣ́ святы́хъ.
καὶ λήψονται τὸν μόσχον τὸν περὶ ἁμαρτίας, καὶ κατακαυθήσεται ἐν τῷ ἀποκεχωρισμένῳ τοῦ οἴκου ἔξωθεν τῶν ἁγίων.
22
22
А во вторы́й де́нь да во́змутъ два́ ко́злища от ко́зъ непоро́чныхъ за грѣ́хъ и да очи́стятъ тре́бникъ, я́коже очи́стиша телце́мъ.
καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ λήψονται ἐρίφους δύο αἰγῶν ἀμώμους ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ ἐξιλάσονται τὸ θυσιαστήριον καθότι ἐξιλάσαντο ἐν τῷ μόσχῳ·
23
23
И єгда́ сконча́ютъ очище́ніє, да принесу́тъ телца́ от говя́дъ непоро́чна и овна́ от ове́цъ непоро́чна,
καὶ μετὰ τὸ συντελέσαι τὸν ἐξιλασμὸν προσοίσουσι μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον καὶ κριὸν ἐκ προβάτων ἄμωμον,
24
24
и да принесете́ предъ Го́спода: и да возве́ргутъ на ня́ жерцы́ со́ль и да вознесу́тъ я́ Го́сподеви всесожже́нія.
καὶ προσοίσετε ἐναντίον Κυρίου, καὶ ἐπιρρίψουσιν οἱ ἱερεῖς ἐπ' αὐτὰ ἅλα καὶ ἀνοίσουσιν αὐτὰ ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ.
25
25
Се́дмь дні́й да сотвори́ши ко́злище за грѣ́хъ по вся́ дни́, и телца́ от говя́дъ и овна́ от ове́цъ непоро́чна, да сотворя́тъ се́дмь дні́й:
ἑπτὰ ἡμέρας ποιήσεις ἔριφον ὑπὲρ ἁμαρτίας καθ' ἡμέραν καὶ μόσχον ἐκ βοῶν καὶ κριὸν ἐκ προβάτων, ἄμωμα ποιήσουσιν
26
26
и да очи́стятъ тре́бникъ и освятя́тъ єго́, и напо́лнятъ ру́ки своя́.
ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ ἐξιλάσονται τὸ θυσιαστήριον καὶ καθαριοῦσιν αὐτὸ καὶ πλήσουσι χεῖρας αὐτῶν.
27
27
И сконча́ютъ се́дмь дні́й, и бу́детъ от осма́го дне́ и пото́мъ, сотворя́тъ жерцы́ на же́ртвенницѣ всесожже́нія ва́ша и я́же спасе́нія ва́шего: и пріиму́ вы, глаго́летъ Госпо́дь.
καὶ ἔσται ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὀγδόης καὶ ἐπέκεινα ποιήσουσιν οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου ὑμῶν. καὶ προσδέξομαι ὑμᾶς, λέγει Κύριος.
Глава 44
Κεφάλαιο 44
1
1
И обрати́ мя на пу́ть вра́тъ святы́хъ внѣ́шнихъ, зря́щихъ на восто́ки: и сія́ бя́ху затворе́нна.
ΚΑΙ ἐπέστρεψέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῶν ἁγίων τῆς ἐξωτέρας τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς, καὶ αὕτη ἦν κεκλεισμένη.
2
2
И рече́ Госпо́дь ко мнѣ́: сія́ врата́ заключе́нна бу́дутъ и не отве́рзутся, и никто́же про́йдетъ и́ми: я́ко Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ вни́детъ и́ми, и бу́дутъ заключе́нна.
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἡ πύλη αὕτη κεκλεισμένη ἔσται, οὐκ ἀνοιχθήσεται, καὶ οὐδεὶς μὴ διέλθῃ δι' αὐτῆς, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ εἰσελεύσεται δι' αὐτῆς, καὶ ἔσται κεκλεισμένη·
3
3
Зане́ старѣ́йшина се́й ся́детъ въ ни́хъ я́сти хлѣ́бъ предъ Го́сподемъ: по пути́ Єла́ма {притво́ра} вра́тъ вни́детъ и по пути́ єго́ изы́детъ.
διότι ὁ ἡγούμενος, οὗτος καθήσεται ἐν αὐτῇ τοῦ φαγεῖν ἄρτον ἐναντίον Κυρίου. κατὰ τὴν ὁδὸν αἰλὰμ τῆς πύλης εἰσελεύσεται καὶ κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐξελεύσεται. -
4
4
И введе́ мя по пути́ вра́тъ я́же къ сѣ́веру, пря́мо хра́му: и ви́дѣхъ, и се́, по́лнъ сла́вы до́мъ Госпо́день. И падо́хъ ни́цъ на лицы́ моє́мъ.
Καὶ εἰσήγαγέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν κατέναντι τοῦ οἴκου, καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ πλήρης δόξης ὁ οἶκος τοῦ Κυρίου, καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου.
5
5
И рече́ Госпо́дь ко мнѣ́: сы́не человѣ́чь, сложи́ въ се́рдцы твоє́мъ, и ви́ждь очи́ма твои́ма и уши́ма твои́ма слы́ши вся́, єли́ка а́зъ глаго́лю съ тобо́ю, по всѣ́мъ повелѣ́ніємъ хра́ма Госпо́дня и по всѣ́мъ узаконе́ніємъ єго́: и устро́иши се́рдце твоє́ на вхо́дъ хра́ма по всѣ́мъ исхо́дамъ єго́ во всѣ́хъ святы́хъ.
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, τάξον εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ ἰδὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς σου καὶ τοῖς ὠσί σου ἄκουε πάντα, ὅσα ἐγὼ λαλῶ μετὰ σοῦ, κατὰ πάντα τά προστάγματα τοῦ οἴκου Κυρίου καὶ κατὰ πάντα τὰ νόμιμα αὐτοῦ· καὶ τάξεις τὴν καρδίαν σου εἰς τὴν εἴσοδον τοῦ οἴκου κατὰ πάσας τὰς ἐξόδους αὐτοῦ ἐν πᾶσι τοῖς ἁγίοις.
6
6
И рече́ши къ до́му прогнѣвля́ющему мя́, къ до́му Ізра́илеву: сія́ глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: да довлѣ́єтъ ва́мъ от всѣ́хъ беззако́ній ва́шихъ, до́ме Ізра́илевъ,
καὶ ἐρεῖς πρὸς τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα, πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεός· ἱκανούσθω ὑμῖν ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν ὑμῶν, οἶκος ᾿Ισραήλ,
7
7
є́же вводи́ти ва́мъ сы́ны иноплеме́нничы необрѣ́заны се́рдцемъ и необрѣ́заны пло́тію, є́же быва́ти и́мъ во святы́хъ мои́хъ, и оскверня́ху я́, єгда́ прино́сите вы́ хлѣ́бы, ту́къ и мяса́ и кро́вь: и преступа́сте завѣ́тъ мо́й во всѣ́хъ беззако́ніихъ ва́шихъ,
τοῦ εἰσαγαγεῖν ὑμᾶς υἱοὺς ἀλλογενεῖς ἀπεριτμήτους καρδίᾳ καὶ ἀπεριτμήτους σαρκὶ τοῦ γίνεσθαι ἐν τοῖς ἁγίοις μου, καὶ ἐβεβήλουν αὐτὰ ἐν τῷ προσφέρειν ὑμᾶς ἄρτους, στέαρ καὶ αἷμα, καὶ παρεβαίνετε τὴν διαθήκην μου ἐν πάσαις ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν
8
8
и не снабдѣ́сте храни́ти стражбы́ во святы́хъ мои́хъ, и поста́висте страже́й стрещи́ стражбы́ святы́хъ мои́хъ себѣ́.
καὶ διετάξατε τοῦ φυλάσσειν φυλακὰς ἐν τοῖς ἁγίοις μου.
9
9
Того́ ра́ди си́це глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: вся́къ сы́нъ иноплеме́нничь необрѣ́занъ се́рдцемъ и необрѣ́занъ пло́тію да не вни́детъ во свята́я моя́ во всѣ́хъ сынѣ́хъ иноплеме́нничихъ, и́же су́ть средѣ́ до́му Ізра́илева:
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεός· πᾶς υἱὸς ἀλλογενὴς ἀπερίτμητος καρδίᾳ καὶ ἀπερίτμητος σαρκὶ οὐκ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ἅγιά μου ἐν πᾶσιν υἱοῖς ἀλλογενῶν τῶν ὄντων ἐν μέσῳ οἴκου ᾿Ισραήλ,
10
10
но и леві́ти, и́же отверго́шася мене́, єгда́ заблужда́ше Ізра́иль, и́же заблуди́ша от мене́ вслѣ́дъ по́мысловъ свои́хъ, и во́змутъ непра́вду свою́
ἀλλ' ἢ οἱ Λευῖται, οἵτινες ἀφήλαντο ἀπ' ἐμοῦ ἐν τῷ πλανᾶσθαι τὸν ᾿Ισραὴλ ἀπ' ἐμοῦ κατόπισθεν τῶν ἐνθυμημάτων αὐτῶν, καὶ λήψονται ἀδικίαν αὐτῶν
11
11
и бу́дутъ служа́ще во святы́хъ мои́хъ, вратари́ у две́рій хра́ма и служа́щіи хра́му: ті́и да закала́ютъ же́ртвы и всесожже́нія лю́демъ и ті́и да ста́нутъ предъ людьми́, є́же служи́ти и́мъ.
καὶ ἔσονται ἐν τοῖς ἁγίοις μου λειτουργοῦντες θυρωροὶ ἐπὶ τῶν πυλῶν τοῦ οἴκου καὶ λειτουργοῦντες τῷ οἴκῳ· οὗτοι σφάξουσι τὰς θυσίας καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα τῷ λαῷ, καὶ οὗτοι στήσονται ἐναντίον τοῦ λαοῦ τοῦ λειτουργεῖν αὐτοῖς.
12
12
Поне́же служи́ша и́мъ предъ лице́мъ кумі́ровъ свои́хъ, и бы́сть до́му Ізра́илеву въ муче́ніє непра́вды: того́ ра́ди воздвиго́хъ на ня́ ру́ку мою́, глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ [Ізра́илевъ], и во́змутъ беззако́ніє своє́,
ἀνθ' ὧν ἐλειτούργουν αὐτοῖς πρὸ προσώπου τῶν εἰδώλων αὐτῶν καὶ ἐγένετο τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ εἰς κόλασιν ἀδικίας, ἕνεκα τούτου ᾖρα τὴν χεῖρά μου ἐπ' αὐτούς, λέγει Κύριος ὁ Θεός,
13
13
и не присту́пятъ ко мнѣ́ служи́ти мнѣ́, ни приноси́ти ко святы́мъ сыно́въ Ізра́илевыхъ, ниже́ ко святы́мъ святы́нь мои́хъ, и во́змутъ безче́стіє своє́ въ заблужде́ніи, въ не́мже прельсти́шася:
καὶ οὐκ ἐγγιοῦσι πρός με τοῦ ἱερατεύειν μοι, οὐδὲ τοῦ προσάγειν πρὸς τὰ ἅγια υἱῶν τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐδὲ πρὸς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων μου καὶ λήψονται ἀτιμίαν αὐτῶν ἐν τῇ πλανήσει, ᾗ ἐπλανήθησαν.
14
14
и учиня́тъ я́ стрещи́ стражбы́ хра́ма на вся́ дѣла́ єго́
καὶ κατατάξουσιν αὐτοὺς φυλάσσειν φυλακὰς τοῦ οἴκου εἰς πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ καὶ εἰς πάντα, ὅσα ἂν ποιήσωσιν.
15
15
и на вся́, єли́ка сотворя́тъ жерцы́ и леві́ти, сы́нове саду́ковы, и́же сохрани́ша стражбы́ святы́нь мои́хъ [и пути́ моя́], єгда́ заблужда́ше до́мъ Ізра́илевъ от мене́: сі́и присту́пятъ ко мнѣ́, є́же служи́ти мнѣ́, и ста́нутъ предъ лице́мъ мои́мъ, є́же приноси́ти мнѣ́ же́ртву, ту́къ и кро́вь, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
οἱ ἱερεῖς οἱ Λευῖται, οἱ υἱοὶ τοῦ Σαδδούκ, οἵτινες ἐφυλάξαντο τὰς φυλακὰς τῶν ἁγίων μου ἐν τῷ πλανᾶσθαι οἶκον ᾿Ισραὴλ ἀπ' ἐμοῦ, οὗτοι προσάξουσι πρός με τοῦ λειτουργεῖν μοι καὶ στήσονται πρὸ προσώπου μου τοῦ προσφέρειν μοι θυσίαν, στέαρ καὶ αἷμα, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
16
16
Сі́и вни́дутъ во свята́я моя́ и сі́и присту́пятъ ко трапе́зѣ моє́й, є́же служи́ти мнѣ́, и сохраня́тъ стражбы́ моя́.
οὗτοι εἰσελεύσονται εἰς τὰ ἅγιά μου, καὶ οὗτοι προσελεύσονται πρὸς τὴν τράπεζάν μου τοῦ λειτουργεῖν μοι καὶ φυλάξουσι τὰς φυλακάς μου.
17
17
И бу́детъ внегда́ входи́ти и́мъ во врата́ двора́ вну́тренняго, въ ри́зы льня́ны да облеку́тся, а да не облеку́тся въ волня́ны, внегда́ служи́ти и́мъ от вра́тъ двора́ вну́тренняго.
καὶ ἔσται ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτοὺς τὰς πύλας τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέρας στολὰς λινᾶς ἐνδύσονται καὶ οὐκ ἐνδύσονται ἔρια ἐν τῷ λειτουργεῖν αὐτοὺς ἀπὸ τῆς πύλης τῆς ἐσωτέρας αὐλῆς·
18
18
И клобуки́ {Гре́ч.: кіда́ры.} льня́ны да и́мутъ на глава́хъ свои́хъ, и опоя́санія льня́на да и́мутъ о чре́слѣхъ свои́хъ, и да не препоясу́ются крѣ́пко:
καὶ κιδάρεις λινᾶς ἕξουσιν ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς αὐτῶν καὶ περισκελῆ λινᾶ ἕξουσιν ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὐτῶν καὶ οὐ περιζώσονται βίᾳ.
19
19
и єгда́ исхо́дятъ къ лю́демъ во внѣ́шній дво́ръ, да совлеку́тся ри́зъ свои́хъ, въ ни́хже ті́и слу́жатъ, и да положа́тъ я́ въ прегра́дахъ святы́хъ, и облеку́тся въ ри́зы и́ны, и да не освятя́тъ люді́й въ ри́захъ свои́хъ:
καὶ ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι αὐτοὺς εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν πρὸς τὸν λαὸν ἐκδύσονται τὰς στολὰς αὐτῶν, ἐν αἷς αὐτοὶ λειτουργοῦσιν ἐν αὐταῖς, καὶ θήσουσιν αὐτὰς ἐν ταῖς ἐξέδραις τῶν ἁγίων καὶ ἐνδύσονται στολὰς ἑτέρας καὶ οὐ μὴ ἁγιάσωσι τὸν λαὸν ἐν ταῖς στολαῖς αὐτῶν.
20
20
и гла́въ свои́хъ да не обрі́ютъ, и вла́съ свои́хъ да не растя́тъ, покрыва́юще покры́ютъ главы́ своя́.
καὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν οὐ ξυρήσονται καὶ τὰς κόμας αὐτῶν οὐ ψιλώσουσι, καλύπτοντες καλύψουσι τὰς κεφαλὰς αὐτῶν.
21
21
И віна́ да не піє́тъ вся́къ жре́цъ, єгда́ вхо́дитъ во вну́тренній дво́ръ.
καὶ οἶνον οὐ μὴ πίωσι πᾶς ἱερεὺς ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτοὺς εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν.
22
22
И вдови́цы и пущени́цы да не поє́млютъ себѣ́ въ жену́, но то́кмо дѣви́цу от пле́мене до́му Ізра́илева: и а́ще бу́детъ вдова́ же́рча, да о́ную по́ймутъ.
καὶ χήραν καὶ ἐκβεβλημένην οὐ λήψονται ἑαυτοῖς εἰς γυναῖκα, ἀλλ' ἢ παρθένον ἐκ τοῦ σπέρματος ᾿Ισραήλ· καὶ χήρα ἐὰν γένηται ἐξ ἱερέως, λήψονται.
23
23
И лю́ди моя́ да науча́тъ разлуча́ти между́ святы́мъ и скверна́вымъ, и между́ чи́стымъ и нечи́стымъ возвѣстя́тъ и́мъ.
καὶ τὸν λαόν μου διδάξουσιν ἀνὰ μέσον ἁγίου καὶ βεβήλου καὶ ἀνὰ μέσον ἀκαθάρτου καὶ καθαροῦ γνωριοῦσιν αὐτοῖς.
24
24
И на судѣ́ кро́ве ті́и да стоя́тъ, є́же разсужда́ти: оправда́нія моя́ да оправдя́тъ и суды́ моя́ да су́дятъ, и зако́ны моя́ и повелѣ́нія моя́ во всѣ́хъ пра́здницѣхъ мои́хъ сохраня́тъ, и суббо́ты моя́ освятя́тъ.
καὶ ἐπὶ κρίσιν αἵματος οὗτοι ἐπιστήσονται τοῦ διακρίνειν· τὰ δικαιώματά μου δικαιώσουσι καὶ τὰ κρίματά μου κρινοῦσι καὶ τὰ νόμιμά μου καὶ τὰ προστάγματά μου ἐν πάσαις ταῖς ἑορταῖς μου φυλάξονται καὶ τὰ σάββατά μου ἁγιάσουσι.
25
25
И надъ ду́шу человѣ́ка не пріи́дутъ оскверни́тися {къ ме́ртвому да не прико́снутся}, но то́чію надъ отце́мъ и ма́терію, и сы́номъ и дще́рію, и бра́томъ и сестро́ю своє́ю, я́же не посягла́ за му́жа, оскверни́тся.
καὶ ἐπὶ ψυχὴν ἀνθρώπου οὐκ εἰσελεύσονται τοῦ μιανθῆναι, ἀλλ' ἢ ἐπὶ πατρὶ καὶ ἐπὶ μητρὶ καὶ ἐπὶ υἱῷ καὶ ἐπὶ θυγατρὶ καὶ ἐπὶ ἀδελφῷ καὶ ἐπὶ ἀδελφῇ αὐτοῦ, ἣ οὐ γέγονεν ἀνδρί, μιανθήσεται.
26
26
И по очище́ніи своє́мъ се́дмь дні́й да сочте́тъ себѣ́.
καὶ μετὰ τὸ καθαρισθῆναι αὐτὸν ἑπτὰ ἡμέρας ἐξαριθμηθήσῃ αὐτῷ·
27
27
И во о́ньже де́нь вхо́дятъ во дво́ръ вну́тренній, є́же служи́ти во святи́лищи, да принесу́тъ очище́ніє, глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ.
καὶ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ εἰσπορεύωνται εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν τοῦ λειτουργεῖν ἐν τῷ ἁγίῳ, προσοίσουσιν ἱλασμόν, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
28
28
И бу́детъ и́мъ въ наслѣ́діє: а́зъ и́мъ наслѣ́діє, и одержа́ніє и́мъ не да́стся въ сынѣ́хъ Ізра́илевыхъ, я́ко а́зъ одержа́ніє и́хъ.
καὶ ἔσται αὐτοῖς εἰς κληρονομίαν· ἐγὼ κληρονομία αὐτοῖς, καὶ κατάσχεσις αὐτοῖς οὐ δοθήσεται ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐγὼ κατάσχεσις αὐτῶν.
29
29
Же́ртвы же и я́же за грѣхи́ и за невѣ́дѣніє сі́и да ядя́тъ: и вся́коє отлуче́нноє во Ізра́или тѣ́мъ да бу́детъ:
καὶ τὰς θυσίας καὶ τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ τὰ ὑπὲρ ἀγνοίας οὗτοι φάγονται, καὶ πᾶν ἀφόρισμα ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ αὐτοῖς ἔσται·
30
30
нача́тки всѣ́хъ и пе́рвенцы всѣ́хъ и уча́стія вся́, от всѣ́хъ нача́тковъ ва́шихъ жерце́мъ да бу́дутъ: и нача́тки жи́тъ ва́шихъ да да́сте жерцу́, є́же положи́ти благослове́нія въ домѣ́хъ ва́шихъ.
ἀπαρχαὶ πάντων καὶ τὰ πρωτότοκα πάντων καὶ τὰ ἀφαιρέματα πάντα ἐκ πάντων τῶν ἀπαρχῶν ὑμῶν τοῖς ἱερεῦσιν ἔσται· καὶ τὰ πρωτογεννήματα ὑμῶν δώσετε τῷ ἱερεῖ τοῦ θεῖναι εὐλογίας ὑμῶν ἐπὶ τοὺς οἴκους ὑμῶν.
31
31
И вся́кія мертвечи́ны и звѣроя́дины, от пти́цъ и от ско́тъ да не ядя́тъ жерцы́.
καὶ πᾶν θνησιμαῖον καὶ θηριάλωτον ἐκ τῶν πετεινῶν καὶ ἐκ τῶν κτηνῶν οὐ φάγονται οἱ ἱερεῖς.
Глава 45
Κεφάλαιο 45
1
1
И єгда́ раздѣля́ти ва́мъ зе́млю въ наслѣ́діє, отлучи́те нача́токъ Го́сподеви, свято от земли́, въ долготу́ дву́десяти и пяти́ ты́сящъ, а въ широту́ десяти́ ты́сящъ, свято да бу́детъ во всѣ́хъ предѣ́лѣхъ и́хъ о́крестъ.
ΚΑΙ ἐν τῷ καταμετρεῖσθαι ὑμᾶς τὴν γῆν ἐν κληρονομίᾳ ἀφοριεῖτε ἀπαρχὴν τῷ Κυρίῳ ἅγιον ἀπὸ τῆς γῆς, πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας μῆκος καὶ εὖρος εἴκοσι χιλιάδας· ἅγιον ἔσται ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτοῦ κυκλόθεν.
2
2
И да бу́дутъ от того́ на свято́є пя́ть со́тъ, по пяти́ со́тъ четвероуго́лно о́крестъ, разстоя́ніє же и́хъ пятьдеся́тъ лакте́й о́крестъ.
καὶ ἔσται ἐκ τούτου εἰς ἁγίασμα πεντακόσιοι ἐπὶ πεντακοσίους τετράγωνον κυκλόθεν, καὶ πεντήκοντα πήχεις διάστημα αὐτῷ κυκλόθεν.
3
3
И от сего́ размѣре́нія да размѣ́риши въ долготу́ два́десять пя́ть ты́сящъ, а въ широту́ де́сять ты́сящъ: и въ то́мъ да бу́детъ освяще́ніє, свята́я святы́хъ.
καὶ ἐκ ταύτης τῆς διαμετρήσεως διαμετρήσεις μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας καὶ εὖρος εἴκοσι χιλιάδας, καὶ ἐν αὐτῇ ἔσται τὸ ἁγίασμα ἅγια τῶν ἁγίων.
4
4
Свято от земли́ да бу́детъ жерце́мъ служа́щымъ во святѣ́мъ и да бу́детъ приступа́ющымъ служи́ти Го́сподеви, и бу́детъ и́мъ мѣ́сто на до́мы отлуче́нны освяще́нію и́хъ,
ἀπὸ τῆς γῆς ἔσται τοῖς ἱερεῦσι τοῖς λειτουργοῦσιν ἐν τῷ ἁγίῳ καὶ ἔσται τοῖς ἐγγίζουσι λειτουργεῖν τῷ Κυρίῳ, καὶ ἔσται αὐτοῖς τόπος εἰς οἴκους ἀφωρισμένους τῷ ἁγιασμῷ αὐτῶν.
5
5
два́десять пя́ть ты́сящъ въ долготу́ и два́десять {Євр.: де́сять.} ты́сящъ въ широту́ да бу́детъ, леві́томъ служа́щымъ хра́му, тѣ́мъ во одержа́ніє гра́ды ко обита́нію.
εἴκοσι καὶ πέντε χιλιάδας μῆκος καὶ εὖρος εἴκοσι χιλιάδες ἔσται τοῖς Λευίταις τοῖς λειτουργοῦσι τῷ οἴκῳ, αὐτοῖς εἰς κατάσχεσιν, πόλεις τοῦ κατοικεῖν.
6
6
И одержа́ніє гра́да да да́си въ широту́ пя́ть ты́сящъ, а въ долготу́ два́десять пя́ть ты́сящъ, я́коже нача́токъ святы́хъ всему́ до́му Ізра́илеву да бу́детъ
καὶ τὴν κατάσχεσιν τῆς πόλεως δώσεις πέντε χιλιάδας εὖρος καὶ μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας· ὃν τρόπον ἡ ἀπαρχὴ τῶν ἁγίων παντὶ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ ἔσονται.
7
7
и старѣ́йшинѣ от того́: и от сего́ въ нача́тки святы́хъ, во одержа́ніє гра́да по лицу́ нача́тковъ святы́нь и по лицу́ одержа́нія гра́да, я́же къ мо́рю, и от су́щихъ къ мо́рю, я́же на восто́къ: долгота́ же я́ко єди́на ча́сть от предѣ́лъ и́же къ мо́рю, и долгота́ ко предѣ́ломъ и́же на восто́къ земли́.
καὶ τῷ ἡγουμένῳ ἐκ τούτου καὶ ἀπὸ τούτου εἰς τὰς ἀπαρχὰς τῶν ἁγίων εἰς κατάσχεσιν τῆς πόλεως, κατὰ πρόσωπον τῶν ἀπαρχῶν τῶν ἁγίων καὶ κατὰ πρόσωπον τῆς κατασχέσεως τῆς πόλεως τὰ πρὸς θάλασσαν καὶ ἀπὸ τῶν πρὸς θάλασσαν πρὸς ἀνατολάς, καὶ τὸ μῆκος ὡς μία τῶν μερίδων ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν πρὸς θάλασσαν καὶ τό μῆκος ἐπὶ τὰ ὅρια τὰ πρὸς ἀνατολὰς τῆς γῆς.
8
8
И бу́детъ єму́ во одержа́ніє во Ізра́или, и да не наси́луютъ ктому́ старѣ́йшины Ізра́илевы лю́демъ мои́мъ, и зе́млю да наслѣ́дятъ до́мъ Ізра́илевъ по племено́мъ свои́мъ.
καὶ ἔσται αὐτῷ εἰς κατάσχεσιν ἐν τῷ ᾿Ισραήλ, καὶ οὐ καταδυναστεύσουσιν οὐκέτι οἱ ἀφηγούμενοι τοῦ ᾿Ισραὴλ τὸν λαόν μου, καὶ τὴν γῆν κατακληρονομήσουσιν οἶκος ᾿Ισραὴλ κατὰ φυλὰς αὐτῶν.
9
9
Сія́ глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: да довлѣ́ютъ ва́мъ, старѣ́йшины Ізра́илевы, непра́вду и озлобле́ніє отве́ржите, су́дъ же и пра́вду сотвори́те: изыми́те наси́ліє от люді́й мои́хъ, глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ.
τάδε λέγει Κύριος Θεός· ἱκανούσθω ὑμῖν, οἱ ἀφηγούμενοι τοῦ ᾿Ισραήλ· ἀδικίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἀφέλεσθε καὶ κρίμα καὶ δικαιοσύνην ποιήσατε, ἐξάρατε καταδυναστείαν ἀπὸ τοῦ λαοῦ μου, λέγει Κύριος Θεός.
10
10
Вѣ́съ пра́ведный и мѣ́ра пра́ведна и хі́ніксъ пра́веденъ да бу́дутъ ва́мъ въ мѣ́ры:
ζυγὸς δίκαιος καὶ μέτρον δίκαιον καὶ χοῖνιξ δικαία ἔστω ὑμῖν.
11
11
и хі́ніксъ та́кожде єди́нъ да бу́детъ ва́мъ, є́же пріима́ти, деся́тая ча́сть гомо́ра хі́ніксъ, и деся́тая ча́сть гомо́ра є́фі, мѣ́ра къ гомо́ру да бу́детъ ра́вна.
τὸ μέτρον καὶ ἡ χοῖνιξ ὁμοίως μία ἔσται τοῦ λαμβάνειν· τὸ δέκατον τοῦ γομὸρ ἡ χοῖνιξ, καὶ τὸ δέκατον τοῦ γομὸρ τὸ μέτρον, πρὸς τὸ γομὸρ ἔσται ἴσον.
12
12
И вѣ́съ, два́десять о́воли сі́кль, и два́десять пя́ть сі́клей, и два́десять сі́клей, и пятьна́десять сі́клей мна́съ бу́детъ ва́мъ.
καὶ τὰ στάθμια εἴκοσιν ὀβολοί· οἱ πέντε σίκλοι πέντε, καὶ οἱ δέκα σίκλοι δέκα, καὶ πεντήκοντα σίκλοι ἡ μνᾶ ἔσται ὑμῖν. -
13
13
И се́й нача́токъ, єго́же отлучите́, шесту́ю ча́сть мѣ́ры от гомо́ра пшени́цы и шесту́ю ча́сть є́фі от ко́ра ячме́ня.
Καὶ αὕτη ἡ ἀπαρχή, ἣν ἀφοριεῖτε, ἕκτον μέτρου ἀπὸ τοῦ γομὸρ τοῦ πυροῦ καὶ τὸ ἕκτον τοῦ οἰφὶ ἀπὸ τοῦ κόρου τῶν κριθῶν.
14
14
За́повѣдь же о єле́и, мѣ́ру єле́а от десяти́ мѣ́ръ, поне́же де́сять мѣ́ръ су́ть гомо́ръ.
καὶ τὸ πρόσταγμα τοῦ ἐλαίου· κοτύλην ἐλαίου ἀπὸ δέκα κοτυλῶν, ὅτι αἱ δέκα κοτύλαι εἰσὶ γομόρ.
15
15
И овча́ єди́но от десяти́ ове́цъ уча́стіє от всѣ́хъ оте́чествъ Ізра́илевыхъ, на же́ртвы и на всесожже́нія и на спасе́ніє, є́же умоли́ти о ва́съ, глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ.
καὶ πρόβατον ἀπὸ τῶν δέκα προβάτων ἀφαίρεμα ἐκ πασῶν τῶν πατριῶν τοῦ ᾿Ισραὴλ εἰς θυσίας καὶ εἰς ὁλοκαυτώματα καὶ εἰς σωτηρίου τοῦ ἐξιλάσκεσθαι περὶ ὑμῶν λέγει Κύριος Θεός.
16
16
Вси́ же лю́діє земли́ да дадя́тъ се́й нача́токъ старѣ́йшинѣ Ізра́илеву,
καὶ πᾶς ὁ λαὸς δώσει τὴν ἀπαρχὴν ταύτην τῷ ἀφηγουμένῳ τοῦ ᾿Ισραήλ.
17
17
и старѣ́йшиною да быва́ютъ всесожже́нія: и же́ртвы и возлія́нія бу́дутъ въ пра́здники и въ новоме́сячія, и въ суббо́ты и во вся́ пра́здники до́му Ізра́илева: то́й сотвори́тъ я́же за грѣхи́ и же́ртву, и всесожже́нія и я́же спасе́нія, є́же умоля́ти о до́мѣ Ізра́илевѣ.
καὶ διὰ τοῦ ἀφηγουμένου ἔσται τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ αἱ θυσίαι καὶ αἱ σπονδαὶ ἔσονται ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ ἐν ταῖς νουμηνίαις καὶ ἐν τοῖς σαββάτοις καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἑορταῖς οἴκου ᾿Ισραήλ· αὐτὸς ποιήσει τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ τὴν θυσίαν καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου τοῦ ἐξιλάσκεσθαι ὑπὲρ τοῦ οἴκου ᾿Ισραήλ.
18
18
Та́ко глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: въ пе́рвый ме́сяцъ, во єди́нъ де́нь ме́сяца, да во́змете телца́ от говя́дъ непоро́чна, є́же очи́стити свято́є:
Τάδε λέγει Κύριος Θεός· ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ μιᾷ τοῦ μηνὸς λήψεσθε μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον τοῦ ἐξιλάσασθαι τὸ ἅγιον.
19
19
и да во́зметъ жре́цъ от кро́ве очище́нія и да возліє́тъ на пра́ги хра́ма и на четы́ри у́глы святи́лища, и на же́ртвенникъ и на пра́ги вра́тъ двора́ вну́тренняго.
καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ ἐξιλασμοῦ καὶ δώσει ἐπὶ τὰς φλιὰς τοῦ οἴκου καὶ ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τοῦ ἱεροῦ καὶ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐπὶ τὰς φλιὰς τῆς πύλης τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέρας.
20
20
И си́це да сотвори́ши въ седмы́й ме́сяцъ: во єди́нъ [де́нь] ме́сяца во́змеши от коєго́ждо невѣ́дущаго и от младе́нца, и очи́стите хра́мъ.
καὶ οὕτως ποιήσεις ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ, μιᾷ τοῦ μηνός, λήψῃ παρ' ἑκάστου ἀπόμοιραν καὶ ἐξιλάσεσθε τὸν οἶκον.
21
21
Въ пе́рвый ме́сяцъ, четвертагона́десять дне́ ме́сяца, да бу́детъ ва́мъ па́сха пра́здникъ: се́дмь дні́й да я́сте опрѣсно́ки.
καὶ ἐν τῷ πρώτῳ μηνί, τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός, ἔσται ὑμῖν τὸ πάσχα ἑορτή· ἑπτὰ ἡμέρας ἄζυμα ἔδεσθε.
22
22
И сотвори́тъ старѣ́йшина въ то́й де́нь за ся́ и за до́мъ и за вся́ лю́ди земли́, телца́ за грѣ́хъ:
καὶ ποιήσει ὁ ἀφηγούμενος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τοῦ οἴκου καὶ ὑπὲρ παντὸς τοῦ λαοῦ τῆς γῆς μόσχον ὑπὲρ ἁμαρτίας.
23
23
въ се́дмь же дні́й пра́здника да сотвори́тъ всесожже́нія Го́сподеви се́дмь телце́въ и се́дмь овно́въ непоро́чныхъ по вся́къ де́нь седми́ дні́й: и за грѣ́хъ ко́злище от ко́зъ на вся́къ де́нь, и же́ртву,
καὶ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας τῆς ἑορτῆς ποιήσει ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ, ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριοὺς ἀμώμους καθ' ἡμέραν, τὰς ἑπτὰ ἡμέρας καὶ ὑπὲρ ἁμαρτίας ἔριφον αἰγῶν καθ' ἡμέραν.
24
24
и опрѣсно́ки телцу́ и опрѣсно́ки овну́ да сотвори́ши, и єле́а і́нъ опрѣсно́ку.
καὶ θυσίαν πέμμα τῷ μόσχῳ καὶ πέμμα τῷ κριῷ ποιήσεις καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
25
25
Въ седмы́й же ме́сяцъ, въ пятыйна́десять де́нь ме́сяца, въ пра́здницѣ сотвори́ши по тому́жде, се́дмь дні́й, я́коже и за грѣ́хъ, и я́коже всесожже́нія, и я́коже да́ръ, и я́коже ма́сло древя́ноє.
καὶ ἐν τῷ ἑβδόμῳ μηνί, πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός, ἐν τῇ ἑορτῇ, ποιήσεις κατὰ τὰ αὐτὰ ἑπτὰ ἡμέρας καθὼς τὰ ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας καὶ καθὼς τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ καθὼς τὸ μαναὰ καὶ καθὼς τὸ ἔλαιον.
Глава 46
Κεφάλαιο 46
1
1
Сія́ глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: врата́, я́же во дворѣ́ вну́треннемъ зря́щая на восто́къ, да бу́дутъ затворе́на на ше́сть дні́й дѣ́лныхъ: въ де́нь же суббо́тный да отверза́ются, и въ де́нь новоме́сячія да отве́рзутся.
ΤΑΔΕ λέγει Κύριος Θεός· ἡ πύλη ἡ ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἐσωτέρᾳ ἡ βλέπουσα πρὸς ἀνατολὰς ἔσται κεκλεισμένη ἓξ ἡμέρας τὰς ἐνεργούς, ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἀνοιχθήσεται καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς νουμηνίας ἀνοιχθήσεται.
2
2
И вни́детъ старѣ́йшина по пути́ Єла́ма {притво́ра} вра́тъ внѣ́шнихъ и да ста́нетъ у преддве́рія вра́тъ, и да сотворя́тъ жерцы́ всесожже́нія єго́ и я́же спасе́нія єго́:
καὶ εἰσελεύσεται ὁ ἀφηγούμενος κατὰ τὴν ὁδὸν τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης τῆς ἔσωθεν καὶ στήσεται ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης, καὶ ποιήσουσιν οἱ ἱερεῖς τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτοῦ καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου αὐτοῦ·
3
3
и да покло́нится у преддве́рія вра́тъ и изы́детъ, врата́ же да не заключа́тся до ве́чера, и да покланя́ются лю́діє земли́ у преддве́рія вра́тъ тѣ́хъ въ суббо́ты и въ новоме́сячія предъ Го́сподемъ.
καὶ προσκυνήσει ἐπὶ τοῦ προθύρου τῆς πύλης καὶ ἐξελεύσεται καὶ ἡ πύλη οὐ μὴ κλεισθῇ ἕως ἑσπέρας. καὶ προσκυνήσει ὁ λαὸς τῆς γῆς κατὰ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης ἐκείνης ἐν τοῖς σαββάτοις καὶ ἐν ταῖς νουμηνίαις ἐναντίον Κυρίου.
4
4
И всесожже́нія да принесе́тъ старѣ́йшина въ де́нь суббо́тный Го́сподеви, ше́сть а́гнцевъ непоро́чныхъ и овна́ непоро́чна,
καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα προσοίσει ὁ ἀφηγούμενος τῷ Κυρίῳ· ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἓξ ἀμνοὺς ἀμώμους καὶ κριὸν ἄμωμον
5
5
и манау́ {да́ръ}, опрѣсно́къ овну́, и а́гнцемъ же́ртву, да́ръ руки́ своєя́, и єле́а і́нъ опрѣсно́ку.
καὶ μαναὰ πέμμα τῷ κριῷ καὶ τοῖς ἀμνοῖς θυσίαν δόμα χειρὸς αὐτοῦ, καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
6
6
И въ де́нь новоме́сячія теле́цъ от ста́да непоро́ченъ и ше́сть а́гнцевъ и ове́нъ непоро́ченъ да бу́детъ,
καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς νουμηνίας μόσχον ἄμωμον καὶ ἓξ ἀμνούς, καὶ κριὸς ἄμωμος ἔσται,
7
7
и опрѣсно́къ телцу́ и опрѣсно́къ овну́ да бу́детъ Манаа́, и а́гнцемъ, я́коже пости́гнетъ рука́ єго́, и ма́сла і́нъ опрѣсно́ку.
καὶ πέμμα τῷ κριῷ καὶ πέμμα τῷ μόσχῳ ἔσται μαναά, καὶ τοῖς ἀμνοῖς καθὼς ἂν ἐκποιῇ ἡ χεὶρ αὐτοῦ, καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
8
8
И єгда́ вхо́дитъ старѣ́йшина, по пути́ Єла́ма вра́тъ да вни́детъ и по пути́ вра́тъ да изы́детъ.
καὶ ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι τὸν ἀφηγούμενον κατὰ τὴν ὁδὸν τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης εἰσελεύσεται καὶ κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης ἐξελεύσεται.
9
9
И єгда́ вхо́дятъ лю́діє земли́ предъ Го́спода въ пра́здники, входя́щіи по пути́ вра́тъ зря́щихъ на сѣ́веръ поклони́тися, да исхо́дятъ по пути́ вра́тъ я́же на ю́гъ: и и́же вхо́дятъ по пути́ вра́тъ я́же на ю́гъ, да исхо́дятъ по пути́ вра́тъ я́же на сѣ́веръ, да не возвраща́ются во врата́, и́миже внидо́ша, но пря́мо и́мъ да изы́дутъ.
καὶ ὅταν εἰσπορεύηται ὁ λαὸς τῆς γῆς ἐναντίον Κυρίου ἐν ταῖς ἑορταῖς, ὁ εἰσπορευόμενος κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν προσκυνεῖν ἐξελεύσεται κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον, καὶ ὁ εἰσπορευόμενος κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον ἐξελεύσεται κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν· οὐκ ἀναστρέψει κατὰ τὴν πύλην, εἰς ἣν εἰσελήλυθεν, ἀλλ' ἢ κατ' εὐθὺ αὐτῆς ἐξελεύσεται.
10
10
И старѣ́йшина посредѣ́ и́хъ, єгда́ ті́и вхо́дятъ, да вни́детъ съ ни́ми, и єгда́ исхо́дятъ, да изы́детъ.
καὶ ὁ ἀφηγούμενος ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτοὺς εἰσελεύσεται μετ' αὐτῶν καὶ ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι αὐτοὺς ἐξελεύσεται.
11
11
И въ пра́здники и въ торжества́ да бу́детъ Манаа́ опрѣсно́къ телцу́ и опрѣсно́къ овну́, и а́гнцемъ, я́коже пости́гнетъ рука́ єго́, и єле́а і́нъ опрѣсно́ку.
καὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν ἔσται τὸ μαναὰ πέμμα τῷ μόσχῳ καὶ πέμμα τῷ κριῷ καὶ τοῖς ἀμνοῖς καθὼς ἂν ἐκποιῇ ἡ χεὶρ αὐτοῦ καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
12
12
А́ще же сотвори́тъ старѣ́йшина исповѣ́даніє, всесожже́ніє спасе́нія Го́сподеви, и отвори́тъ себѣ́ врата́ зря́щая на восто́къ и сотвори́тъ всесожже́ніє своє́ и я́же спасе́нія своєго́, я́коже є́сть обы́чай твори́ти въ де́нь суббо́тный: и да изы́детъ и затвори́тъ две́ри по исхожде́ніи своє́мъ:
ἐὰν δέ ποιήσῃ ὁ ἀφηγούμενος ὁμολογίαν ὁλοκαύτωμα σωτηρίου τῷ Κυρίῳ, καὶ ἀνοίξῃ ἑαυτῷ τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς καὶ ποιήσει τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτοῦ καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου αὐτοῦ, ὃν τρόπον ποιεῖ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων, καὶ ἐξελεύσεται καὶ κλείσει τὰς θύρας μετὰ τὸ ἐξελθεῖν αὐτόν.
13
13
а́гнца же єдинолѣ́тнаго непоро́чна да сотвори́тъ во всесожже́ніє на вся́къ де́нь Го́сподеви, зау́тра да сотвори́тъ єго́.
καὶ ἀμνὸν ἐνιαύσιον ἄμωμον ποιήσει εἰς ὁλοκαύτωμα καθ' ἡμέραν τῷ Κυρίῳ, πρωΐ ποιήσει αὐτόν·
14
14
И манаа́ {приноше́ніє} да сотвори́тъ надъ ни́мъ зау́тра зау́тра, шесту́ю ча́сть мѣ́ры, и єле́а тре́тію ча́сть і́на, є́же смѣси́ти семіда́лъ манаа́ Го́сподеви, за́повѣдь вѣ́чная при́сно.
καὶ μαναὰ ποιήσει ἐπ' αὐτῷ τὸ πρωΐ ἕκτον τοῦ μέτρου καὶ ἐλαίου τὸ τρίτον τοῦ εἲν τοῦ ἀναμεῖξαι τὴν σεμίδαλιν μαναὰ τῷ Κυρίῳ, πρόσταγμα διαπαντός.
15
15
Да сотворите́ а́гнца, и Манаа́, и ма́сло древя́но да сотворите́ зау́тра всесожже́ніє при́сно.
ποιήσετε τὸν ἀμνὸν καὶ τὸ μαναὰ καὶ τὸ ἔλαιον ποιήσετε τὸ πρωΐ ὁλοκαύτωμα διὰ παντός.
16
16
Сія́ глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: а́ще да́стъ старѣ́йшина дая́ніє єди́ному от сыно́въ свои́хъ от наслѣ́дія своєго́, сіє́ сыно́мъ єго́ да бу́детъ: одержа́ніє и́хъ сіє́ въ наслѣ́діє.
Τάδε λέγει Κύριος Θεός· ἐὰν δῷ ὁ ἀφηγούμενος δόμα ἑνὶ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκ τῆς κληρονομίας αὐτοῦ, τοῦτο τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ ἔσται κατάσχεσις ἐν κληρονομίᾳ.
17
17
А́ще же да́стъ дая́ніє єди́ному от ра́бъ свои́хъ, да бу́детъ єму́ до лѣ́та отпуще́нія, и да возда́стъ старѣ́йшинѣ: оба́че наслѣ́діє сыно́въ єго́ и́мъ да бу́детъ.
ἐὰν δὲ δῷ δόμα ἑνὶ τῶν παίδων αὐτοῦ, καὶ ἔσται αὐτῷ ἕως τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως, καὶ ἀποδώσει τῷ ἀφηγουμένῳ· πλὴν τῆς κληρονομίας τῶν υἱῶν αὐτοῦ, αὐτοῖς ἔσται.
18
18
И да не взе́млетъ старѣ́йшина от наслѣ́дія люді́й є́же наси́лити и́мъ, от одержа́нія своєго́ да́стъ наслѣ́діє сыно́мъ свои́мъ: я́ко да не расточа́тся лю́діє мои́ кі́йждо от одержа́нія своєго́.
καὶ οὐ μὴ λάβῃ ὁ ἀφηγούμενος ἐκ τῆς κληρονομίας τοῦ λαοῦ τοῦ καταδυναστεῦσαι αὐτούς· ἐκ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ κατακληρονομήσει τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, ὅπως μὴ διασκορπίζηται ὁ λαός μου ἕκαστος ἐκ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ. -
19
19
И введе́ мя во вхо́дъ вра́тъ, я́же къ ю́гу, въ прегра́ду святы́хъ жерце́въ, зря́щую на сѣ́веръ: и се́, та́мо мѣ́сто отлуче́но.
Καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τήν εἴσοδον τῆς κατὰ νώτου τῆς πύλης εἰς τὴν ἐξέδραν τῶν ἁγίων τῶν ἱερέων τὴν βλέπουσαν πρὸς βορρᾶν, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ τόπος κεχωρισμένος.
20
20
И рече́ ко мнѣ́: сіє́ мѣ́сто є́сть, идѣ́же варя́тъ жерцы́, я́же за невѣ́дѣніє и я́же за грѣхи́, и та́мо да пеку́тъ Манау́ весьма́, є́же не износи́ти во дво́ръ внѣ́шній освяща́ти лю́ди.
καὶ εἶπε πρός με· οὗτος ὁ τόπος ἐστίν, οὗ ἑψήσουσιν ἐκεῖ οἱ ἱερεῖς τὰ ὑπὲρ ἀγνοίας καὶ τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ ἐκεῖ πέψουσι τὸ μαναὰ τὸ παράπαν τοῦ μὴ ἐκφέρειν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν τοῦ ἁγιάζειν τὸν λαόν.
21
21
И изведе́ мя во дво́ръ внѣ́шній и обведе́ мя на четы́ри ча́сти двора́: и се́, дво́ръ по у́гламъ двора́.
καὶ ἐξήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν καὶ περιήγαγέ με ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη τῆς αὐλῆς, καὶ ἰδοὺ αὐλὴ κατὰ τὸ κλίτος τῆς αὐλῆς·
22
22
По у́глу дво́ръ, на четы́рехъ у́глѣхъ двора́, дво́ръ ма́лый въ долготу́ лакте́й четы́редесять, а въ широту́ лакте́й три́десять, мѣ́ра єди́на четы́ремъ.
ἐπὶ τὰ τέσσαρα κλίτη τῆς αὐλῆς αὐλὴ μικρά, μήκους πηχῶν τεσσαράκοντα καὶ εὖρος πηχῶν τριάκοντα, μέτρον ἓν ταῖς τέσσαρσι.
23
23
И прегра́ды о́крестъ въ ни́хъ, о́крестъ четы́ремъ: и пова́рни устро́єныя подъ прегра́дами о́крестъ.
καὶ ἐξέδραι κύκλῳ ἐν αὐταῖς, κύκλῳ ταῖς τέσσαρσι, καὶ μαγειρεῖα γεγονότα ὑποκάτω τῶν ἐξεδρῶν κύκλῳ.
24
24
И рече́ ко мнѣ́: сі́и до́мове поваро́въ, идѣ́же варя́тъ служа́щіи хра́му заколе́нія людска́я.
καὶ εἶπε πρός με· οὗτοι οἱ οἶκοι τῶν μαγειρείων, οὗ ἑψήσουσιν ἐκεῖ οἱ λειτουργοῦντες τῷ οἴκῳ τὰ θύματα τοῦ λαοῦ.
Глава 47
Κεφάλαιο 47
1
1
И введе́ мя ко преддве́рію хра́ма, и се́, вода́ исхожда́ше изъ подъ непокрове́ннаго хра́ма на восто́къ, я́ко лице́ хра́ма зря́ше на восто́къ, и исхожда́ше вода́ от страны́ десны́я, от ю́га къ же́ртвеннику.
ΚΑΙ εἰσήγαγέ με ἐπὶ τὰ πρόθυρα τοῦ οἴκου, καὶ ἰδοὺ ὕδωρ ἐξεπορεύετο ὑποκάτωθεν τοῦ αἰθρίου κατὰ ἀνατολάς, ὅτι τὸ πρόσωπον τοῦ οἴκου ἔβλεπε κατὰ ἀνατολάς, καὶ τὸ ὕδωρ κατέβαινεν ἀπὸ τοῦ κλίτους τοῦ δεξιοῦ ἀπὸ νότου ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
2
2
И изведе́ мя по пути́ вра́тъ я́же на сѣ́веръ и обведе́ мя путе́мъ вра́тнымъ внѣу́ду ко врато́мъ двора́, зря́щаго на восто́къ, и се́, вода́ исхожда́ше от страны́ десны́я,
καὶ ἐξήγαγέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν καὶ περιήγαγέ με τὴν ὁδὸν ἔξωθεν πρὸς τὴν πύλην τῆς αὐλῆς τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς, καὶ ἰδοὺ τὸ ὕδωρ κατεφέρετο ἀπὸ τοῦ κλίτους τοῦ δεξιοῦ.
3
3
я́коже исхо́дъ му́жа проти́ву: и мѣ́ра въ руцѣ́ єго́: и измѣ́ри ты́сящу мѣ́рою, и пре́йде водо́ю во́ду оставле́нія {Євр.: и преведе́ мя чрезъ во́ду да́же до гле́знъ.}.
καθὼς ἔξοδος ἀνδρὸς ἐξεναντίας, καὶ μέτρον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ διεμέτρησε χιλίους ἐν τῷ μέτρῳ, καὶ διῆλθεν ἐν τῷ ὕδατι ὕδωρ ἀφέσεως·
4
4
И [па́ки] измѣ́ри ты́сящу, и преведе́ мя чрезъ во́ду, и взы́де вода́ до колѣ́нъ: и размѣ́ри ты́сящу, и взы́де вода́ да́же до чре́слъ.
καὶ διεμέτρησε χιλίους, καὶ διῆλθεν ἐν τῷ ὕδατι ὕδωρ ἕως τῶν μηρῶν· καὶ διεμέτρησε χιλίους, καὶ διῆλθεν ὕδωρ ἕως ὀσφύος·
5
5
И размѣ́ри ты́сящу, пото́къ, и не возмо́же прейти́ {Євр.: и не мого́хъ прейти́.}, я́ко кипя́ше вода́, а́ки шу́мъ пото́чный, єго́же не пре́йдутъ.
καὶ διεμέτρησε χιλίους, καὶ οὐκ ἠδύνατο διελθεῖν, ὅτι ἐξύβριζε τὸ ὕδωρ ὡς ροῖζος χειμάρρου, ὃν οὐ διαβήσονται.
6
6
И рече́ ко мнѣ́: ви́дѣлъ ли єси́, сы́не человѣ́чь? И веде́ мя и обрати́ мя на бре́гъ рѣ́чный, во обраще́ніи моє́мъ:
καὶ εἶπε πρός με· ἑώρακας, υἱὲ ἀνθρώπου; καὶ ἤγαγέ με καὶ ἐπέστρεψέ με ἐπὶ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ.
7
7
и се́, на бре́зѣ рѣ́чнѣмъ древеса́ мно́га зѣло́ сю́ду и сю́ду.
ἐν τῇ ἐπιστροφῇ μου καὶ ἰδοὺ ἐπὶ τοῦ χείλους τοῦ ποταμοῦ δένδρα πολλὰ σφόδρα ἔνθεν καὶ ἔνθεν.
8
8
И рече́ ко мнѣ́: вода́ сія́ теку́щая въ Галіле́ю, я́же на восто́къ, и низхожда́ше ко Араві́и, и грядя́ше до мо́ря къ водѣ́ исхо́да, и исцѣли́тъ во́ды:
καὶ εἶπε πρός με· τὸ ὕδωρ τοῦτο τὸ ἐκπορευόμενον εἰς τὴν Γαλιλαίαν τὴν πρὸς ἀνατολὰς καὶ κατέβαινεν ἐπὶ τὴν ᾿Αραβίαν καὶ ἤρχετο ἕως ἐπὶ τὴν θάλασσαν ἐπὶ τὸ ὕδωρ τῆς διεκβολῆς, καὶ ὑγιάσει τὰ ὕδατα.
9
9
и бу́детъ вся́ка душа́ живо́тныхъ врѣ́ющихъ, на вся́, на ня́же на́йдетъ та́мо рѣка́, жи́ва бу́дутъ: и бу́дутъ та́мо ры́бы мно́ги зѣло́, я́ко пріи́детъ та́мо вода́ сія́ и исцѣли́тъ, и жи́во бу́детъ вся́коє, на не́же а́ще пріи́детъ рѣка́, та́мо жи́во бу́детъ.
καὶ ἔσται πᾶσα ψυχὴ τῶν ζῴων τῶν ἐκζεόντων ἐπὶ πάντα, ἐφ᾿ ἃ ἂν ἐπέλθῃ ἐκεῖ ὁ ποταμός, ζήσεται. καὶ ἔσται ἐκεῖ ἰχθὺς πολὺς σφόδρα, ὅτι ἥκει ἐκεῖ τὸ ὕδωρ τοῦτο, καὶ ὑγιάσει καὶ ζήσεται· πᾶν ἐφ᾿ ὃ ἂν ἔλθῃ ὁ ποταμὸς ἐκεῖ, ζήσεται.
10
10
И ста́нутъ та́мо ры́баріє от інгадда́ до ингалі́ма: суши́ло мре́жамъ бу́детъ, о себѣ́ бу́детъ: и ры́бы єя́ я́ко ры́бы мо́ря вели́каго, мно́жество мно́го зѣло́.
καὶ στήσονται ἐκεῖ ἁλιεῖς ἀπὸ Αἰνγαδεὶν ἕως ᾿Εναγαλείμ· ψυγμὸς σαγηνῶν ἔσται, καθ᾿ ἑαυτὴν ἔσται, καὶ οἱ ἰχθύες αὐτῆς ὡς οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης τῆς μεγάλης, πλῆθος πολὺ σφόδρα.
11
11
И во исхо́дѣ єя́ и во обраще́ніи єя́ и въ возвыше́ніи єя́ мѣлины́ єя́ не исцѣля́тся, въ со́ль вдаду́тся:
καὶ ἐν τῇ διεκβολῇ αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ ἐπιστροφῇ αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ ὑπεράρσει αὐτοῦ οὐ μὴ ὑγιάσωσιν· εἰς ἅλας δέδονται.
12
12
и надъ рѣку́ взы́детъ, и на бре́зѣ єя́ о́ба по́лы, вся́коє дре́во ядо́моє не обетша́єтъ у нея́, ни оскудѣ́єтъ пло́дъ єго́, но́вости своєя́ пе́рвый пло́дъ принесе́тъ, и́бо во́ды и́хъ сія́ от святы́хъ исхо́дятъ, и бу́детъ пло́дъ и́хъ въ снѣ́дь и прозябе́ніє и́хъ во здра́віє.
καὶ ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ ἀναβήσεται, ἐπὶ τοῦ χείλους αὐτοῦ ἔνθεν καὶ ἔνθεν πᾶν ξύλον βρώσιμον, οὐ μὴ παλαιωθῇ ἐπ᾿ αὐτοῦ, οὐδὲ μὴ ἐκλείπῃ ὁ καρπὸς αὐτοῦ· τῆς καινότητος αὐτοῦ πρωτοβολήσει, διότι τὰ ὕδατα αὐτῶν ἐκ τῶν ἁγίων ταῦτα ἐκπορεύεται, καὶ ἔσται ὁ καρπὸς αὐτῶν εἰς βρῶσιν καὶ ἀνάβασις αὐτῶν εἰς ὑγίειαν.
13
13
Си́це глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: сія́ предѣ́лы наслѣ́дите земли́, двуна́десяти племено́мъ сыно́въ Ізра́илевыхъ приложе́ніє у́жа.
Τάδε λέγει Κύριος Θεός· ταῦτα τὰ ὅρια κατακληρονομήσετε τῆς γῆς, ταῖς δώδεκα φυλαῖς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ πρόσθεσις σχοινίσματος.
14
14
И наслѣ́дите ю́ кі́йждо, я́коже бра́тъ єго́, на ню́же воздвиго́хъ ру́ку мою́, є́же да́ти ю́ отце́мъ и́хъ, и паде́тъ земля́ сія́ ва́мъ въ наслѣ́діє.
καὶ κατακληρονομήσετε αὐτὴν ἕκαστος καθὼς ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, εἰς ἣν ᾖρα τὴν χεῖρά μου τοῦ δοῦναι αὐτὴν τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ πεσεῖται ἡ γῆ αὕτη ὑμῖν ἐν κληρονομίᾳ.
15
15
И сі́и предѣ́лы земли́ на сѣ́веръ, от мо́ря вели́каго сходя́щаго и отдѣля́ющаго вхо́дъ имаселда́мъ,
καὶ ταῦτα τὰ ὅρια τῆς γῆς τῆς πρὸς βορρᾶν· ἀπὸ θαλάσσης τῆς μεγάλης τῆς καταβαινούσης καὶ περισχιζούσης τῆς εἰσόδου ᾿Ημὰθ Σεδαδά,
16
16
маавѳира́съ, єврамиліа́мъ средѣ́ предѣ́лъ Дама́сковыхъ и средѣ́ предѣ́лъ има́ѳовыхъ, дворы́ Савна́ни, и́же су́ть вы́ше предѣ́лъ авраніті́дскихъ.
Βηρωθὰ Σεβραὶμ ῾Ηλιὰμ ἀναμέσον ὁρίων Δαμασκοῦ καὶ ἀναμέσον ὁρίων ᾿Ημάθ, αὐλὴ τοῦ Σαυνάν, αἵ εἰσιν ἐπάνω τῶν ὁρίων Αὐρανίτιδος.
17
17
Сі́и предѣ́лы от мо́ря: от двора́ Єна́нова, предѣ́лы Дама́сковы, и я́же къ сѣ́веру, и предѣ́лъ Єма́ѳовъ, и предѣ́лъ сѣ́верскъ.
ταῦτα τὰ ὅρια ἀπὸ τῆς θαλάσσης ἀπὸ τῆς αὐλῆς τοῦ Αἰνάν, ὅρια Δαμασκοῦ καὶ τὰ πρὸς βορρᾶν.
18
18
И я́же на восто́ки: между́ авраніті́дою и между́ Дама́скомъ, и между́ Галааді́тідою и между́ земле́ю Ізра́илевою, Іорда́нъ дѣли́тъ къ мо́рю, є́же на восто́ки фі́ніковъ: сія́ на восто́ки.
καὶ τὰ πρὸς ἀνατολὰς ἀναμέσον τῆς Αὐρανίτιδος καὶ ἀναμέσον Δαμασκοῦ καὶ ἀναμέσον τῆς Γαλααδίτιδος καὶ ἀναμέσον τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραήλ, ὁ ᾿Ιορδάνης διορίζει ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν πρὸς ἀνατολὰς Φοινικῶνος· ταῦτα τὰ πρὸς ἀνατολάς.
19
19
И я́же къ ю́гу и Лі́ву: от Ѳема́на и фі́ніковъ да́же до воды́ Марімо́ѳъ-кади́мъ, продолжа́ющеєся къ мо́рю вели́кому.
καὶ τὰ πρὸς νότον καὶ λίβα ἀπὸ Θαιμὰν καὶ Φοινικῶνος ἕως ὕδατος Μαριμὼθ Κάδης παρεκτεῖνον ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν μεγάλην·
20
20
Сія́ страна́ ю́га и Лі́ва, сія́ страна́ мо́ря вели́каго раздѣля́єтъ да́же пря́мо вхо́ду има́ѳъ, да́же до вхо́да єго́: сія́ су́ть я́же къ мо́рю има́ѳъ.
τοῦτο τὸ μέρος νότος καὶ λίψ. τοῦτο τὸ μέρος τῆς θαλάσσης τῆς μεγάλης· ὁρίζει ἕως κατέναντι τῆς εἰσόδου ᾿Ημάθ, ἕως εἰσόδου αὐτοῦ· ταῦτά ἐστι τὰ πρὸς θάλασσαν ᾿Ημάθ.
21
21
И раздѣли́те зе́млю ва́мъ, племено́мъ Ізра́илевымъ.
καὶ διαμερίσετε τὴν γῆν ταύτην αὐτοῖς, ταῖς φυλαῖς τοῦ ᾿Ισραήλ.
22
22
Расположи́те ю́ жре́біємъ ва́мъ и прише́лцемъ обита́ющымъ средѣ́ ва́съ, и́же роди́ша сы́ны посредѣ́ ва́съ, и бу́дутъ ва́мъ я́ко тузе́мцы въ сынѣ́хъ Ізра́илевыхъ: съ ва́ми да ядя́тъ во уча́стіи средѣ́ племе́нъ Ізра́илевыхъ,
βαλεῖτε αὐτὴν ἐν κλήρῳ ὑμῖν καὶ τοῖς προσηλύτοις τοῖς παροικοῦσιν ἐν μέσῳ ὑμῶν, οἵτινες ἐγέννησαν υἱοὺς ἐν μέσῳ ὑμῶν· καὶ ἔσονται ὑμῖν ὡς αὐτόχθονες ἐν τοῖς υἱοῖς τοῦ ᾿Ισραήλ, μεθ᾿ ὑμῶν φάγονται ἐν κληρονομίᾳ ἐν μέσῳ τῶν φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ·
23
23
и бу́дутъ въ пле́мени прише́лцевъ, въ прише́лцѣхъ и́же съ ни́ми: та́мо дади́те уча́стіє и́мъ, глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ.
καὶ ἔσονται ἐν φυλῇ προσηλύτων ἐν τοῖς προσηλύτοις τοῖς μετ᾿ αὐτῶν, ἐκεῖ δώσετε κληρονομίαν αὐτοῖς, λέγει Κύριος Θεός.
Глава 48
Κεφάλαιο 48
1
1
Сія́ же имена́ племе́нъ от нача́ла є́же къ сѣ́веру, по странѣ́ схожде́нія раздѣля́ющаго ко вхо́ду има́ѳову двора́ Єна́ня, предѣ́лъ Дама́сковъ къ сѣ́веру по странѣ́ има́ѳова двора́: и бу́дутъ и́мъ я́же на восто́ки, да́же до мо́ря, да́ново єди́но.
ΚΑΙ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν φυλῶν· ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς πρὸς βορρᾶν κατὰ τὸ μέρος τῆς καταβάσεως τοῦ περισχίζοντος ἐπὶ τὴν εἴσοδον τῆς ᾿Ημὰθ αὐλῆς τοῦ Αἰνάν, ὅριον Δαμασκοῦ πρὸς βορρᾶν κατὰ μέρος ᾿Ημὰθ αὐλῆς, καὶ ἔσται αὐτοῖς τὰ πρὸς ἀνατολὰς ἕως πρὸς θάλασσαν Δάν, μία.
2
2
И от предѣ́лъ да́новыхъ къ восто́комъ да́же до мо́ря, Аси́рово єди́но.
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τοῦ Δὰν τὰ πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν ᾿Ασσήρ, μία.
3
3
И от предѣ́лъ Аси́ровыхъ, от су́щихъ къ восто́комъ, да́же до моря́, Нефѳалі́мле єди́но.
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων ᾿Ασσὴρ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Νεφθαλίμ, μία.
4
4
От предѣ́лъ же Нефѳалі́млихъ от страны́ восто́чныя да́же до страны́ мо́ря, Манассі́ино єди́но.
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων Νεφθαλὶμ ἀπὸ ἀνατολῶν ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Μανασσῆ, μία.
5
5
От предѣ́лъ же Манассі́иныхъ, су́щихъ на восто́ки, да́же до су́щихъ къ мо́рю, Єфре́мле єди́но.
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων Μανασσῆ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ὥς τῶν πρὸς θάλασσαν ᾿Εφραίμ, μία.
6
6
От предѣ́лъ же Єфре́млихъ, и́же на восто́къ, да́же до моря́, Руви́мле єди́но.
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων ᾿Εφραὶμ ἀπό τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Ρουβήν, μία.
7
7
От предѣ́лъ же Руви́млихъ, и́же на восто́ки, да́же до мо́ря, Іу́дино єди́но.
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων Ρουβὴν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν ᾿Ιούδα, μία.
8
8
А от предѣ́лъ Іу́диныхъ, и́же къ восто́комъ, да́же до мо́ря, бу́детъ нача́токъ удѣле́нія два́десяти и пяти́ ты́сящъ широта́, и долгота́ я́коже єди́на от часте́й су́щихъ къ восто́комъ, и да́же до тѣ́хъ я́же къ мо́рю: и бу́детъ свято́є посредѣ́ и́хъ.
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων ᾿Ιούδα ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν ἔσται ἡ ἀπαρχὴ τοῦ ἀφορισμοῦ, πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες εὖρος καὶ μῆκος καθὼς μία τῶν μερίδων ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς καὶ ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν, καὶ ἔσται τὸ ἅγιον ἐν μέσῳ αὐτῶν·
9
9
Нача́токъ, єго́же отдѣля́тъ Го́сподеви, въ долготу́ два́десять и пя́ть ты́сящъ и въ широту́ два́десять и пя́ть ты́сящъ.
ἀπαρχή, ἣν ἀφοριοῦσι τῷ Κυρίῳ, μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες καὶ εὗρος εἴκοσι καὶ πέντε χιλιάδες.
10
10
От си́хъ бу́детъ нача́токъ святы́хъ жерце́мъ, къ сѣ́веру [въ долготу́] два́десять и пя́ть ты́сящъ, и къ мо́рю въ широту́ де́сять ты́сящъ, и къ восто́ку де́сять ты́сящъ, и на ю́гъ въ долготу́ два́десять и пя́ть ты́сящъ: и гора́ святы́хъ бу́детъ посредѣ́ єго́
τούτων ἔσται ἡ ἀπαρχὴ τῶν ἁγίων· τοῖς ἱερεῦσι, πρὸς βορρᾶν πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες καὶ πρὸς θάλασσαν πλάτος δέκα χιλιάδες καὶ πρὸς ἀνατολὰς πλάτος δέκα χιλιάδες καὶ πρὸς νότον μῆκος εἴκοσι καὶ πέντε χιλιάδες, καὶ τὸ ὄρος τῶν ἁγίων ἔσται ἐν μέσῳ αὐτοῦ·
11
11
жерце́мъ, освяще́ннымъ сыно́мъ саду́ковымъ, стрегу́щымъ стражбы́ хра́ма, и́же не прельсти́шася во прельще́ніє сыно́въ Ізра́илевыхъ, я́коже прельсти́шася леві́ти.
τοῖς ἱερεῦσι τοῖς ἡγιασμένοις, υἱοῖς Σαδδούκ, τοῖς φυλάσσουσι τὰς φυλακὰς τοῦ οἴκου, οἵτινες οὐκ ἐπλανήθησαν ἐν τῇ πλανήσει υἱῶν ᾿Ισραήλ, ὃν τρόπον ἐπλανήθησαν οἱ Λευῖται,
12
12
И бу́детъ и́мъ нача́токъ дає́мый от нача́тковъ земли́, свято́є святы́хъ от предѣ́лъ леві́тскихъ.
καὶ ἔσται αὐτοῖς ἡ ἀπαρχὴ δεδομένη ἐκ τῶν ἀπαρχῶν τῆς γῆς, ἅγιον ἁγίων ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Λευιτῶν.
13
13
Леві́томъ же бли́жняя предѣ́ловъ жре́ческихъ, два́десяти и пяти́ ты́сящъ въ долготу́, а въ широту́ десяти́ ты́сящъ: вся́ долгота́ два́десяти и пяти́ ты́сящъ, а широта́ десяти́ ты́сящъ.
τοῖς δὲ Λευίταις τὰ ἐχόμενα τῶν ὁρίων τῶν ἱερέων, μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες, καὶ εὗρος δέκα χιλιάδες. πᾶν τὸ μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες καὶ εὖρος εἴκοσι χιλιάδες.
14
14
Да не прода́стся от него́, ни замѣни́тся, ниже́ оти́мутся пе́рвая жи́та земли́, я́ко свято є́сть Го́сподеви.
οὐ πραθήσεται ἐξ αὐτοῦ οὐδὲ καταμετρηθήσεται, οὐδὲ ἀφαιρεθήσεται τὰ πρωτογεννήματα τῆς γῆς, ὅτι ἅγιόν ἐστι τῷ Κυρίῳ.
15
15
Пя́ть же ты́сящъ избыто́чныхъ въ широтѣ́ два́десяти и пяти́ ты́сящей, предгра́діє да бу́детъ гра́ду на вселе́ніє и въ разстоя́ніє єго́: и да бу́детъ гра́дъ средѣ́ єго́.
τὰς δὲ πέντε χιλιάδας τὰς περισσὰς ἐπὶ τῷ πλάτει ἐπὶ ταῖς πέντε, καὶ εἴκοσι χιλιάσι, προτείχισμα ἔσται τῇ πόλει εἰς τὴν κατοικίαν καὶ εἰς διάστημα αὐτοῦ, καὶ ἔσται ἡ πόλις ἐν μέσῳ αὐτοῦ.
16
16
И сія́ мѣ́ры єго́: от сѣ́вера четы́ре ты́сящы и пя́ть со́тъ, и от ю́га четы́ре ты́сящы и пя́ть со́тъ, и от восто́къ четы́ре ты́сящы и пя́ть со́тъ, и от мо́ря четы́ре ты́сящы и пя́ть со́тъ.
καὶ ταῦτα τὰ μέτρα αὐτῆς· ἀπὸ τῶν πρὸς βορρᾶν πεντακόσιοι καὶ τετρακισχίλιοι, καὶ ἀπὸ τῶν πρὸς νότον πεντακόσιοι καὶ τέσσαρες χιλιάδες, καὶ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολάς πεντακόσιοι καὶ τέσσαρες χιλιάδες, καὶ ἀπὸ τῶν πρὸς θάλασσαν τετρακισχιλίους πεντακόσιους.
17
17
И да бу́детъ разстоя́ніє гра́ду къ сѣ́веру дву́сту и пяти́десяти, и къ ю́гу дву́сту и пяти́десяти, и на восто́къ дву́сту и пяти́десяти, и къ мо́рю дву́сту и пяти́десяти.
καὶ ἔσται διάστημα τῇ πόλει πρὸς βορρᾶν διακόσιοι πεντήκοντα καὶ πρὸς νότον διακόσιοι καὶ πεντήκοντα καὶ πρὸς ἀνατολὰς διακόσιοι πεντήκοντα καὶ πρὸς θάλασσαν διακόσιοι πεντήκοντα.
18
18
Избыто́къ же долготы́ держа́щься нача́тковъ святы́хъ де́сять ты́сящъ къ восто́комъ и де́сять ты́сящъ къ мо́рю: и бу́дутъ нача́тки свята́го, и бу́дутъ жи́та єя́ во хлѣ́бы дѣ́лающымъ гра́дъ.
καὶ τὸ περισσὸν τοῦ μήκους τὸ ἐχόμενον τῶν ἀπαρχῶν τῶν ἁγίων δέκα χιλιάδες πρὸς ἀνατολὰς καὶ δέκα χιλιάδες πρὸς θάλασσαν· καὶ ἔσονται αἱ ἀπαρχαὶ τοῦ ἁγίου καὶ ἔσται τὰ γεννήματα αὐτῆς εἰς ἄρτους τοῖς ἐργαζομένοις τὴν πόλιν·
19
19
Дѣ́лающіи же гра́дъ да дѣ́лаютъ єго́ от всѣ́хъ племе́нъ Ізра́илевыхъ.
οἱ δὲ ἐργαζόμενοι τὴν πόλιν ἐργῶνται αὐτὴν ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ.
20
20
Ве́сь нача́токъ два́десяти и пяти́ ты́сящъ на два́десять и пя́ть ты́сящъ: четвероуго́лно отдѣли́те от него́ нача́токъ свята́го, от одержа́нія гра́дскаго,
πᾶσα ἡ ἀπαρχὴ πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας· τετράγωνον ἀφοριεῖτε αὐτοῦ τὴν ἀπαρχὴν τοῦ ἁγίου ἀπὸ τῆς κατασχέσεως τῆς πόλεως.
21
21
а избы́токъ старѣ́йшинѣ от сего́: и от о́наго, от нача́тковъ свята́го и во уча́стіє гра́да, спреди́ на два́десять и пя́ть ты́сящъ долгота́, до предѣ́лъ, и́же къ мо́рю и къ восто́комъ, спреди́ на два́десять и пя́ть ты́сящъ, до предѣ́лъ, и́же къ мо́рю, бли́зъ часте́й старѣ́йшины: и да бу́детъ нача́токъ святы́хъ и освяще́ніє хра́ма средѣ́ єго́.
τὸ δὲ περισσὸν τῷ ἀφηγουμένῳ ἐκ τούτου καὶ ἐκ τούτου ἀπὸ τῶν ἀπαρχῶν τοῦ ἁγίου καὶ εἰς τὴν κατάσχεσιν τῆς πόλεως ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας μῆκος ἕως τῶν ὁρίων τῶν πρὸς ἀνατολὰς καὶ πρὸς θάλασσαν ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας ἕως τῶν ὁρίων τῶν πρὸς θάλασσαν ἐχόμενα τῶν μερίδων τοῦ ἀφηγουμένου· καὶ ἔσται ἡ ἀπαρχὴ τῶν ἁγίων καὶ τὸ ἁγίασμα τοῦ οἴκου ἐν μέσῳ αὐτῆς.
22
22
От уча́стія же леві́тска и от уча́стія гра́да, средѣ́ старѣ́йшинъ, бу́детъ средѣ́ предѣ́лъ Іу́диныхъ и средѣ́ предѣ́лъ Веніамі́нихъ, и старѣ́йшинъ да бу́детъ.
καὶ ἀπὸ τῆς κατασχέσεως τῶν Λευιτῶν καὶ ἀπὸ τῆς κατασχέσεως τῆς πόλεως ἐν μέσῳ τῶν ἀφηγουμένων ἔσται· ἀναμέσον τῶν ὁρίων ᾿Ιούδα καὶ ἀναμέσον τῶν ὁρίων Βενιαμὶν τῶν ἀφηγουμένων ἔσται. -
23
23
А избы́точноє племе́нъ от су́щихъ къ восто́комъ да́же до су́щихъ къ мо́рю, Веніамі́ново єди́но.
Καὶ τὸ περισσὸν τῶν φυλῶν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Βενιαμίν, μία.
24
24
От предѣ́лъ же Веніамі́нихъ къ восто́комъ да́же до страны́ я́же къ мо́рю, Симео́не єди́но.
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Βενιαμὶν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Συμεών, μία.
25
25
От предѣ́лъ же Симео́нихъ, от страны́ я́же на восто́къ да́же до страны́ я́же къ мо́рю, Іссаха́рово єди́но.
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Συμεὼν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν ᾿Ισσάχαρ, μία.
26
26
А от предѣ́лъ Іссаха́ровыхъ, от восто́ковъ да́же до мо́ря, Завуло́не єди́но.
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν ᾿Ισσάχαρ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Ζαβουλών, μία.
27
27
От предѣ́лъ же Завуло́нихъ, от восто́ка да́же до страны́ мо́ря, га́дово єди́но.
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Ζαβουλὼν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Γάδ, μία.
28
28
От предѣ́лъ же га́довыхъ, от восто́ка да́же до Лі́вы: и бу́дутъ предѣ́лы єго́ от ю́га, и воды́ Варімо́ѳъ-ка́диса, наслѣ́дія да́же до мо́ря вели́каго.
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Γὰδ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς λίβα καὶ ἔσται τὰ ὅρια αὐτοῦ ἀπὸ Θαιμὰν καὶ ὕδατος Μαριμὼθ Κάδης κληρονομίας ἕως τῆς θαλάσσης τῆς μεγάλης.
29
29
Сія́ земля́, ю́же расположи́те жре́біємъ племено́мъ Ізра́илевымъ: и сі́и раздѣ́лы и́хъ, глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ.
αὕτη ἡ γῆ, ἣν βαλεῖτε ἐν κλήρῳ ταῖς φυλαῖς τοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ οὗτοι οἱ διαμερισμοὶ αὐτῶν, λέγει Κύριος Θεός. -
30
30
И сі́и исхо́ды гра́да, и́же къ сѣ́веру, четы́ре ты́сящы и пя́ть со́тъ мѣ́рою:
Καὶ αὗται αἱ διεκβολαὶ τῆς πόλεως αἱ πρὸς βορρᾶν, τετρακισχίλιοι καὶ πεντακόσιοι μέτρῳ.
31
31
врата́ же гра́да по имено́мъ племе́нъ Ізра́илевыхъ: врата́ тро́я на сѣ́веръ: врата́ Руви́мля єди́на, врата́ же Іу́дина єди́на и врата́ Леві́ина єди́на:
καὶ αἱ πύλαι τῆς πόλεως ἐπ᾿ ὀνόματι φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ· πύλαι τρεῖς πρὸς βορρᾶν, πύλη Ρουβὴν μία καὶ πύλη ᾿Ιούδα μία καὶ πύλη Λευΐ μία.
32
32
и на восто́къ четы́ре ты́сящы и пя́ть со́тъ, и врата́ тро́я: врата́ єди́на Іо́сифова, врата́ же єди́на Веніамі́ня и врата́ Да́нова єди́на:
καὶ τὰς πρὸς ἀνατολὰς τετρακισχίλιοι καὶ πεντακόσιοι· καὶ πύλαι τρεῖς, πύλη ᾿Ιωσὴφ μία καὶ πύλη Βενιαμὶν μία καὶ πύλη Δὰν μία.
33
33
и я́же къ ю́гу четы́ре ты́сящы и пя́ть со́тъ мѣ́рою, и врата́ тро́я: врата́ єди́на Симео́ну, врата́ же єди́на Іссаха́ру и врата́ єди́на Завуло́ну:
καὶ τὰ πρὸς νότον τετρακισχίλιοι καὶ πεντακόσιοι μέτρῳ· καὶ πύλαι τρεῖς, πύλη Συμεὼν μία καὶ πύλη ᾿Ισσάχαρ μία καὶ πύλη Ζαβουλὼν μία.
34
34
и я́же къ мо́рю четы́ре ты́сящы и пя́ть со́тъ мѣ́рою: врата́ тро́я: врата́ єди́на га́дова, и врата́ Аси́рова єди́на и врата́ Нефѳалі́мова єди́на.
καὶ τὰ πρὸς θάλασσαν τετρακισχίλιοι καὶ πεντακόσιοι μέτρῳ· πύλαι τρεῖς, πύλη Γὰδ μία καὶ πύλη ᾿Ασσὴρ μία καὶ πύλη Νεφθαλὶμ μία.
35
35
Окру́глость же осмина́десяти ты́сящъ: и́мя же гра́ду, от него́же дне́ бу́детъ, Госпо́дь та́мо бу́детъ и́мя єму́. Коне́цъ кни́зѣ проро́ка Иєзекі́иля: и́мать въ себѣ́ гла́въ 48.
κύκλωμα δέκα καὶ ὀκτὼ χιλιάδες. καὶ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως, ἀφ᾿ ἧς ἂν ἡμέρας γένηται, ἔσται τὸ ὄνομα αὐτῆς.

Старий Заповіт

• Быт.

• Суд. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • Юдиф.

• Пс. • Притч.

• Іс. • Єз.

Новий Заповіт

• Мѳ. • Мк. • Лк. • Ін.

• Дѣян.

• Іак. • 1 Пет. • 2 Пет.