|
Глава 4
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
|
Послу́шайте, дѣ́ти, наказа́нія о́тча и внемли́те разумѣ́ти помышле́ніє,
|
ΑΚΟΥΣΑΤΕ, παῖδες, παιδείαν πατρὸς καὶ προσέχετε γνῶναι ἔννοιαν·
|
|
2
|
2
|
|
да́ръ бо благі́й да́рую ва́мъ: моєго́ зако́на не оставля́йте.
|
δῶρον γὰρ ἀγαθὸν δωροῦμαι ὑμῖν, τὸν ἐμὸν νόμον μὴ ἐγκαταλίπητε.
|
|
3
|
3
|
|
Сы́нъ бо бы́хъ и а́зъ отцу́ послушли́вый, и люби́мый предъ лице́мъ ма́тере,
|
υἱὸς γὰρ ἐγενόμην κἀγὼ πατρὶ ὑπήκοος καὶ ἀγαπώμενος ἐν προσώπῳ μητρός,
|
|
4
|
4
|
|
и́же глаго́лаша и учи́ша мя́: да утвержда́єтся на́ше сло́во въ твоє́мъ се́рдцы: храни́ за́повѣди, не забыва́й:
|
οἳ ἐδίδασκόν με καὶ ἔλεγον· ἐρειδέτω ὁ ἡμέτερος λόγος εἰς σὴν καρδίαν· φύλασσε ἐντολάς, μὴ ἐπιλάθῃ
|
|
5
|
5
|
|
стяжи́ прему́дрость, стяжи́ ра́зумъ: не забу́ди, ниже́ пре́зри рѣче́нія мои́хъ у́стъ, ниже́ уклони́ся от глаго́лъ у́стъ мои́хъ.
|
μηδὲ παρίδῃς ρῆσιν ἐμοῦ στόματος,
|
|
6
|
6
|
|
Не оста́ви єя́, и и́мется тебе́: возжелѣ́й єя́, и соблюде́тъ тя́.
|
μηδὲ ἐγκαταλίπῃς αὐτήν, καὶ ἀνθέξεταί σου· ἐράσθητι αὐτῆς, καὶ τηρήσει σε·
|
|
7
|
8
|
|
Нача́ло прему́дрости: стяжа́ти прему́дрость, и во все́мъ стяжа́ніи твоє́мъ стяжи́ ра́зумъ.
|
περιχαράκωσον αὐτήν, καὶ ὑψώσει σε· τίμησον αὐτήν, ἵνα σε περιλάβῃ,
|
|
8
|
9
|
|
Огради́ ю́, и вознесе́тъ тя́: почти́ ю́, да тя́ объи́метъ,
|
ἵνα δῷ τῇ σῇ κεφαλῇ στέφανον χαρίτων, στεφάνῳ δὲ τρυφῆς ὑπερασπίσῃ σου.
|
|
9
|
10
|
|
да да́стъ главѣ́ твоє́й вѣне́цъ благода́тей, вѣнце́мъ же сла́дости защи́титъ тя́.
|
῎Ακουε, υἱέ, καὶ δέξαι ἐμοὺς λόγους, καὶ πληθυνθήσεται ἔτη ζωῆς σου, ἵνα σοι γένωνται πολλαὶ ὁδοὶ βίου·
|
|
10
|
11
|
|
Слы́ши, сы́не, и пріими́ моя́ словеса́, и умно́жатся лѣ́та живота́ твоєго́, да ти́ бу́дутъ мно́зи путіє́ житія́.
|
ὁδοὺς γὰρ σοφίας διδάσκω σε, ἐμβιβάζω δέ σε τροχιαῖς ὀρθαῖς.
|
|
11
|
12
|
|
Путе́мъ бо прему́дрости учу́ тя, наставля́ю же тебе́ на тече́нія пра́вая:
|
ἐὰν γὰρ πορεύῃ, οὐ συγκλεισθήσεταί σου τὰ διαβήματα, ἐὰν δὲ τρέχῃς οὐ κοπιάσεις.
|
|
12
|
13
|
|
а́ще бо хо́диши, не за́пнутся стопы́ твоя́: а́ще ли тече́ши, не утруди́шися.
|
ἐπιλαβοῦ ἐμῆς παιδείας, μὴ ἀφῇς, ἀλλὰ φύλαξον αὐτὴν σεαυτῷ εἰς ζωήν σου.
|
|
13
|
14
|
|
Ими́ся моєго́ наказа́нія, не оста́ви, но сохрани́ є́ себѣ́ въ жи́знь твою́.
|
ὁδοὺς ἀσεβῶν μὴ ἐπέλθῃς, μηδὲ ζηλώσῃς ὁδοὺς παρανόμων·
|
|
14
|
15
|
|
На пути́ нечести́выхъ не иди́, ниже́ возревну́й путе́мъ законопресту́пныхъ.
|
ἐν ᾧ ἂν τόπῳ στρατοπεδεύσωσι, μὴ ἐπέλθῃς ἐκεῖ, ἔκκλινον δὲ ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ παράλλαξον.
|
|
15
|
16
|
|
На не́мже а́ще мѣ́стѣ во́я соберу́тъ, не иди́ та́мо: уклони́ся же от ни́хъ и измѣни́:
|
οὐ γὰρ μὴ ὑπνώσωσιν, ἐὰν μὴ κακοποιήσωσιν, ἀφῄρηται ὁ ὕπνος αὐτῶν, καὶ οὐ κοιμῶνται·
|
|
16
|
17
|
|
не у́снутъ бо, а́ще зла́ не сотворя́тъ: отъи́мется со́нъ от ни́хъ, и не спя́тъ:
|
οἵδε γὰρ σιτοῦνται σῖτα ἀσεβείας, οἴνῳ δὲ παρανόμῳ μεθύσκονται.
|
|
17
|
18
|
|
ті́и бо пита́ются пи́щею нече́стія, віно́мъ же законопресту́пнымъ упива́ются.
|
αἱ δὲ ὁδοὶ τῶν δικαίων ὁμοίως φωτὶ λάμπουσι, προπορεύονται καὶ φωτίζουσιν, ἕως κατορθώσῃ ἡ ἡμέρα·
|
|
18
|
19
|
|
Путі́є же пра́ведныхъ подо́бнѣ свѣ́ту свѣ́тятся: предхо́дятъ и просвѣща́ютъ, до́ндеже испра́вится де́нь.
|
αἱ δὲ ὁδοὶ τῶν ἀσεβῶν σκοτειναί, οὐκ οἴδασι πῶς προσκόπτουσιν.
|
|
19
|
20
|
|
Путіє́ же нечести́выхъ те́мни: не вѣ́дятъ, ка́ко претыка́ются.
|
Υἱέ, ἐμῇ ρήσει πρόσεχε, τοῖς δὲ ἐμοῖς λόγοις παράβαλλε σὸν οὖς,
|
|
20
|
21
|
|
Сы́не, мои́мъ глаго́ломъ внима́й, къ мои́мъ же словесе́мъ прилага́й у́хо твоє́:
|
ὅπως μὴ ἐκλίπωσί σε αἱ πηγαί σου, φύλασσε αὐτὰς ἐν καρδίᾳ·
|
|
21
|
22
|
|
да не оскудѣ́ютъ ти́ исто́чницы твои́, храни́ я́ въ се́рдцы твоє́мъ:
|
ζωὴ γάρ ἐστι τοῖς εὑρίσκουσιν αὐτὰς καὶ πάσῃ σαρκὶ ἴασις.
|
|
22
|
23
|
|
живо́тъ бо су́ть всѣ́мъ обрѣта́ющымъ я́ и все́й пло́ти и́хъ исцѣле́ніє.
|
πάσῃ φυλακῇ τήρει σὴν καρδίαν, ἐκ γὰρ τούτων ἔξοδοι ζωῆς.
|
|
23
|
24
|
|
Вся́цѣмъ хране́ніємъ блюди́ твоє́ се́рдце: от си́хъ бо исхо́дища живота́.
|
περίελε σεαυτοῦ σκολιὸν στόμα καὶ ἄδικα χείλη μακρὰν ἀπὸ σοῦ ἄπωσαι.
|
|
24
|
25
|
|
Отими́ от себе́ стропти́ва уста́, и оби́дливы устнѣ́ дале́че от тебе́ отри́ни.
|
οἱ ὀφθαλμοί σου ὀρθὰ βλεπέτωσαν, τὰ δὲ βλέφαρά σου νευέτω δίκαια.
|
|
25
|
26
|
|
О́чи твои́ пра́во да зря́тъ, и вѣ́жди твои́ да помава́ютъ пра́ведная.
|
ὀρθὰς τροχιὰς ποίει σοῖς ποσὶ καὶ τὰς ὁδούς σου κατεύθυνε.
|
|
26
|
27
|
|
Пра́ва тече́нія твори́ твои́ма нога́ма и пути́ твоя́ исправля́й.
|
μὴ ἐκκλίνῃς εἰς τὰ δεξιὰ μηδὲ εἰς τὰ ἀριστερά, ἀπόστρεψον δὲ σὸν πόδα ἀπὸ ὁδοῦ κακῆς· ὁδοὺς γὰρ τὰς ἐκ δεξιῶν οἶδεν ὁ Θεός, διεστραμμέναι δέ εἰσιν αἱ ἐξ ἀριστερῶν· αὐτὸς δὲ ὀρθὰς ποιήσει τὰς τροχιάς σου, τὰς δὲ πορείας σου ἐν εἰρήνῃ προάξει.
|
|
27
|
|
|
Не уклони́ся ни на де́сно, ни на шу́є: отврати́ же но́гу твою́ от пути́ зла́:
|
|
|
28
|
|
|
пути́ бо десны́я вѣ́сть Госпо́дь, развраще́ни же су́ть, и́же ошу́юю.
|
|
|
29
|
|
|
То́й же пра́ва сотвори́тъ тече́нія твоя́, и хожде́нія твоя́ въ ми́рѣ поспѣши́тъ.
|