|
Псалом 16
|
ўало'мъ ѕ~і
|
|
0
|
0
|
|
Моли́тва Дави́ду, 16.
|
Моли'тва двд~ва. ѕ~і”
|
|
1
|
1
|
|
Услы́ши, Го́споди, пра́вду мою́, вонми́ моле́нію моєму́, внуши́ моли́тву мою́ не во устна́хъ льсти́выхъ.
|
Оу^слы'ши г~и пра'вдђ мою`, вънми` моле'нїе мое” внђши` мл~твђ мою, не вᲆ ё^стна'хᲆ льсти'вахᲆ”
|
|
2
|
2
|
|
От лица́ Твоєго́ судьба́ моя́ изы́детъ: о́чи мои́ да ви́дита правоты́.
|
эT лица твое^го сђдба` моя и^ꙁы'детъ, ѓ%чи мои да видњта правоты”
|
|
3
|
3
|
|
Искуси́лъ єси́ се́рдце моє́, посѣти́лъ єси́ но́щію: искуси́лъ мя́ єси́, и не обрѣ́теся во мнѣ́ непра́вда.
|
и^скђси'лᲆ е^си срDце мое, посњти'лъ е^си но'щїю. и^скђсилъ мя е^си, и^ не ѓ^брњтеся въ мнњ` непра'вда”
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко да не возглаго́лютъ уста́ моя́ дѣ́лъ человѣ́ческихъ, за словеса́ усте́нъ Твои́хъ а́зъ сохрани́хъ пути́ же́стоки.
|
ја%ко да не въꙁ#гл~ют# ё^ста` моя` дњ'лъ чл~чьскихᲆ, ꙁа словеса ё^сте'нъ твои^хъ а%ꙁъ съхранихъ пђти` жестоки”
|
|
5
|
5
|
|
Соверши́ стопы́ моя́ во стезя́хъ Твои́хъ, да не подви́жутся стопы́ моя́.
|
сᲆверши` стопы моа` въ стеꙁяхъ твои^хᲆ да не подви'жђт#ся стопы` моя`”
|
|
6
|
6
|
|
А́зъ воззва́хъ, я́ко услы́шалъ мя́ єси́, Бо́же: приклони́ у́хо Твоє́ мнѣ́ и услы́ши глаго́лы моя́.
|
А/ꙁъ възва'хъ ја%ко ё^слы'ша м^я б~е. приклони` ё^хо ᲄвое мнњ, и^ ё^слы'ши гл~ы моя”
|
|
7
|
7
|
|
Удиви́ ми́лости Твоя́, спаса́яй упова́ющыя на Тя́ от проти́вящихся десни́цѣ Твоє́й:
|
ё^диви` млsти твоя, сп~сааи` ё^пова'ющихъ на' тя” эT проти'вящихся десници твоей,
|
|
8
|
8
|
|
сохрани́ мя, Го́споди, я́ко зѣ́ницу о́ка: въ кро́вѣ крилу́ Твоє́ю покры́єши мя́
|
съхрани` мя г~и ја%ко ѕњницђ ѓ%ка” Въ кровᲇ крилђ твоею покры'еши мя,
|
|
9
|
9
|
|
от лица́ нечести́выхъ остра́стшихъ {оби́дящихъ} мя́: врази́ мои́ ду́шу мою́ одержа́ша
|
эT лица нечести'выхъ ѓ^стра'стьшихᲆ мя” Вра'ѕи мои` дш~ђ мою` ё^держаша,
|
|
10
|
10
|
|
ту́къ сво́й затвори́ша, уста́ и́хъ глаго́лаша горды́ню.
|
тђкъ свои ꙁатвори'ша, ё^ста иX гл~аша горды'ню”
|
|
11
|
11
|
|
Изгоня́щіи мя́ ны́нѣ обыдо́ша мя́, о́чи свои́ возложи́ша уклони́ти на зе́млю.
|
и^ꙁгоня'щеи мя нн~њ ѓ^быдоша мя, ѓ%чи свои` вᲆꙁложи'ша ё^клони'ти на' ꙁемлю”
|
|
12
|
12
|
|
Объя́ша мя́ я́ко ле́въ гото́въ на ло́въ и я́ко ски́менъ обита́яй въ та́йныхъ.
|
ѓ^бья'ша мя ја%ко ле'вᲆ гото'въ на ловᲆ, и^ ја%ко ски'менъ ѓ^бита'я въ скро'вищихᲆ”
|
|
13
|
13
|
|
Воскре́сни́, Го́споди, предвари́ я́ и запни́ и́мъ: изба́ви ду́шу мою́ от нечести́ваго, ору́жіє Твоє́
|
Въскрsни` г~и, предвари` я&, и^ ꙁапни иM” и^зми дш~ђ мою эT нечести'выхъ, ѓ^рђжїа твоя
|
|
14
|
14
|
|
от вра́гъ руки́ Твоєя́, Го́споди, от ма́лыхъ от земли́: раздѣли́ я́ въ животѣ́ и́хъ, и сокрове́нныхъ Твои́хъ испо́лнися чре́во и́хъ: насы́тишася сыно́въ, и оста́виша оста́нки младе́нцемъ свои́мъ.
|
эT рђкъ врагᲆ твои^хъ” г~и, эT маль эT ꙁемля раздњли я& в животᲇ и^хъ, и^ съкрове'ныхᲆ твои^хᲆ и^спо'лнися ё^тро'ба и^хᲆ” насы'тишася сн~оv, и^ ѓ^ста'виша ѓ^ста'нки младе'нцемъ свои'мъ”
|
|
15
|
15
|
|
А́зъ же пра́вдою явлю́ся лицу́ Твоєму́, насы́щуся, внегда́ яви́тимися сла́вѣ Твоє́й.
|
А/ꙁъ же пра'вдою ја%влю'ся лицђ твоемђ, насы'щђся вънегда` ја%ви'т ми ся сла'ва твоя”
|