|
Глvа, з~і”
|
Κεφάλαιο 17
|
|
1
|
1
|
|
И$ прїиде и^лїя` прoрк# эT џезві'я галаа'дъскїя къ а^хаа'вђ, и^ рече, жи'въ г~ь б~ъ і^и^л~въ и^же преDстою` пред ни'мъ. а^ще бђдетъ в лњто с^и роса` и^л^и дождъ, то'лїи эT ё'стъ словеси` мое^го”
|
ΚΑΙ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ ὁ προφήτης Θεσβίτης ὁ ἐκ Θεσβῶν τῆς Γαλαὰδ πρὸς ᾿Αχαάβ· ζῇ Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ᾧ παρέστην ἐνώπιον αὐτοῦ, εἰ ἔσται τὰ ἔτη ταῦτα δρόσος καὶ ὑετός, ὅτι εἰ μὴ διὰ στόματος λόγου μου.
|
|
2
|
2
|
|
И$ бы'сть гл~ъ гн~ь къ и^лїи`,
|
καὶ ἐγένετο ρῆμα Κυρίου πρὸς ᾿Ηλιού·
|
|
3
|
3
|
|
и^ди` эTсю'дђ на восто'къ. и^ скры'ися в# потоцњ хора'џа пря'мо лицђ` і^ѓ^рда'новђ”
|
πορεύου ἐντεῦθεν κατὰ ἀνατολὰς καὶ κρύβηθι ἐν τῷ χειμάρρῳ Χορρὰθ τοῦ ἐπὶ προσώπου τοῦ ᾿Ιορδάνου·
|
|
4
|
4
|
|
И$ бђдеши пи'ти эT пото'ка во'дђ и^ вра'номъ заповњ'дахъ препита'ти т^я тђ`”
|
καὶ ἔσται ἐκ τοῦ χειμάρρου πίεσαι ὕδωρ, καὶ τοῖς κόραξιν ἐντελοῦμαι διατρέφειν σε ἐκεῖ.
|
|
5
|
5
|
|
И$ сътвори` и^лїя` по г~лђ гн~ю, и^ сњдњ при пото'цњ хора'џи пря'мо лицђ` і^ѓ^рда'новђ”
|
καὶ ἐποίησεν ᾿Ηλιοὺ κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, καὶ ἐκάθισεν ἐν τῷ χειμάρρῳ Χορρὰθ ἐπὶ προσώπου τοῦ ᾿Ιορδάνου.
|
|
6
|
6
|
|
И$ вра'нове приноша'хђ е^мђ хлњ'бы заё'тра, и^ мя'са к ве'черђ, и^ эT пото'ка пїја%ше во'дђ”
|
καὶ οἱ κόρακες ἔφερον αὐτῷ ἄρτους τὸ πρωΐ καὶ κρέα τὸ δείλης, καὶ ἐκ τοῦ χειμάρρου ἔπινεν ὕδωρ.
|
|
7
|
7
|
|
И$ бы'сть по дн~ехъ и^сше` и^с#то'чникъ. ја%ко не бњ` до'жда на' землю”
|
καὶ ἐγένετο μεθ᾿ ἡμέρας καὶ ἐξηράνθη ὁ χειμάρρους, ὅτι οὐκ ἐγένετο ὑετὸς ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
8
|
8
|
|
И$ бы'сть гл~ъ гн~ь къ и^лїи` гл~я”
|
καὶ ἐγένετο ρῆμα Κυρίου πρὸς ᾿Ηλιού·
|
|
9
|
9
|
|
Въста'ни і^ и^ди` въ саре'џђ сидо'ньскђю и^ пребђди та'мо. се' бо заповњдахъ т^ђ женњ` вдови'ци препита'ти т^я”
|
ἀνάστηθι καὶ πορεύου εἰς Σαρεπτὰ τῆς Σιδωνίας· ἰδοὺ ἐντέταλμαι ἐκεῖ γυναικὶ χήρᾳ τοῦ διατρέφειν σε.
|
|
10
|
10
|
|
И$ въста'въ и%де въ саре'џђ сидо'ньскђю. и^ прїиде къ вра'томъ гра'да, и^ с^е т^ђ жена` вдови'ца събира'ющи дровца, и^ възопи` съзаd и^лїя`, и^ рече е'и. принеси` ё%бо ма'ло воды` в# сосђ'дњ и^ да пїю”
|
καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη εἰς Σαρεπτὰ καὶ ἧλθεν εἰς τὸν πυλῶνα τῆς πόλεως, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ γυνὴ χήρα συνέλεγε ξύλα· καὶ ἐβόησεν ὀπίσω αὐτῆς ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπεν αὐτῇ· λαβὲ δή μοι ὀλίγον ὕδωρ εἰς ἄγγος καὶ πίομαι.
|
|
11
|
11
|
|
І$ и'де взяти и^ възопи` въ слњдъ е^я` и^лїя`. и^ рече прїими` ё^бо ё^крђхъ хлњба в рђцњ свое'и и^ да ја%м#”
|
καὶ ἐπορεύθη λαβεῖν, καὶ ἐβόησεν ὀπίσω αὐτῆς ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπε· λήψῃ δή μοι ψωμὸν ἄρτου τοῦ ἐν τῇ χειρί σου.
|
|
12
|
12
|
|
И рече жена`, жи'въ г~ь б~ъ мои а^ще е^сть въ сокро'вищи мое^мъ чт^о. н^ото'кмо при'горща мђки` въ водоно'сњ, и^ ма'ло ма'сла въ чва'нцњ. и^ с^е а^зъ събира'ю дв^њ полњнцы. и^ вни'дђ и^ сътворю` себњ` и^ дњтемъ свои^мъ и^ ја%ми и^ ё'мреM”
|
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· ζῇ Κύριος ὁ Θεός σου, εἰ ἔστι μοι ἐγκρυφίας ἀλλ᾿ ἢ ὅσον δρὰξ ἀλεύρου ἐν τῇ ὑδρίᾳ καὶ ὀλίγον ἔλαιον ἐν τῷ καψάκῃ· καὶ ἰδοὺ ἐγὼ συλλέξω δύο ξυλάρια καὶ εἰσελεύσομαι καὶ ποιήσω αὐτὸ ἐμαυτῇ καὶ τοῖς τέκνοις μου, καὶ φαγόμεθα καὶ ἀποθανούμεθα.
|
|
13
|
13
|
|
И$ рече к ней и^лїя`. потщи'ся вни'ди и^ сътвори` ја%коже рече. и^ сътвори' ми эTтђдђ ѓ^прњ'снокъ ма'лъ пре'жде принеси` м^и. себњ` же и^ ча'домъ своиM сътвори'ши послњжде”
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν ᾿Ηλιού· θάρσει, εἴσελθε καὶ ποίησον κατὰ τὸ ρῆμά σου· ἀλλὰ ποίησόν μοι ἐκεῖθεν ἐγκρυφίαν μικρὸν καὶ ἐξοίσεις μοι ἐν πρώτοις, σαυτῇ δὲ καὶ τοῖς τέκνοις σου ποιήσεις ἐπ᾿ ἐσχάτῳ·
|
|
14
|
14
|
|
ЈА/кота'ко гл~етъ г~ь б~ъ і^и^л~евъ водоно'съ мђки` не ѓ^скђдњ'етъ, и^ чва'нецъ ма'сла не ё^мали'тся. до дн~е дондеже дасть г~ь до'ждъ на' землю”
|
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἡ ὑδρία τοῦ ἀλεύρου οὐκ ἐκλείψει καὶ ὁ καψάκης τοῦ ἐλαίου οὐκ ἐλαττονήσει ἕως ἡμέρας τοῦ δοῦναι Κύριον τὸν ὑετὸν ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
15
|
15
|
|
І$ и'де жена` и^ сътвори`, по гл~ђ и^лїи^нђ` и^ да'сть е^мђ, и^ ја^сть саM, и^ та` и^ ча'да е^я`”
|
καὶ ἐπορεύθη ἡ γυνή, καὶ ἐποίησε· καὶ ἤσθιεν αὐτὴ καὶ αὐτὸς καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς.
|
|
16
|
16
|
|
И$ съсђдъ мђ'чныи не ѓ^скђдњ. и^ чва'нецъ ма'сла не ё^мали'ся по гл~ђ гн~ю и^же гл~а рђко'ю и^лїи^но'ю”
|
καὶ ἡ ὑδρία τοῦ ἀλεύρου οὐκ ἐξέλιπε καὶ ὁ καψάκης τοῦ ἐλαίου οὐκ ἠλαττονήθη κατὰ τὸ ρῆμα Κυρίου, ὃ ἐλάλησεν ἐν χειρὶ ᾿Ηλιού.
|
|
17
|
17
|
|
Бы'сть по си'хъ и^ разболњся сн~ъ господы'ня до'мђ. и^ бо'лњзнь е^го бњ` крњ'пка ѕњ'ло, до'н#деже и^зы'иде эT него дх~ъ е^го”
|
καὶ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἠρρώστησεν ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς τῆς κυρίας τοῦ οἴκου, καὶ ἦν ἡ ἀρρωστία αὐτοῦ κραταιὰ σφόδρα, ἕως οὐχ ὑπελείφθη ἐν αὐτῷ πνεῦμα.
|
|
18
|
18
|
|
И$ реq къ и^лїи` чт^о мнњ` и^ тебњ чл~че бж~їи, вни'де къ мнњ` въспомянђти непра'вдъ моиX, и^ ё^мори'ти сн~а мое^го”
|
καὶ εἶπε πρὸς ᾿Ηλιού· τί ἐμοὶ καὶ σοί, ἄνθρωπε τοῦ Θεοῦ; εἰσῆλθες πρός με τοῦ ἀναμνῆσαι ἀδικίας μου καὶ θανατῶσαι τὸν υἱόν μου;
|
|
19
|
19
|
|
И$ рече и^лїя` къ женњ`, да'ждь м^и сн~а твое^го, и^ взя'тъ е^го эT ло'на е^я` и^ възнесе` и& в го'рницђ, и^дњже са'мъ т^ђ почива'ше, и^ положи` и& на ѓ^дрњ свое'мъ”
|
καὶ εἶπεν ᾿Ηλιοὺ πρὸς τὴν γυναῖκα· δός μοι τὸν υἱόν σου. καὶ ἔλαβεν αὐτὸν ἐκ τοῦ κόλπου αὐτῆς καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὸν εἰς τὸ ὑπερῷον, ἐν ᾧ αὐτὸς ἐκάθητο ἐκεῖ, καὶ ἐκοίμισεν αὐτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης.
|
|
20
|
20
|
|
И$ възопи` и^лїя` къ г~ђ и^ рече, ё^вы' мнњ г~и свњдњтелю вдовы` ё^ неја%же нн~њ а^зъ пребыва'ю, т^ы ѓ^ѕлоби` е^же ё^мори'ти сн~а е^я`”
|
καὶ ἀνεβόησεν ᾿Ηλιού, καὶ εἶπεν· οἴμοι, Κύριε, ὁ μάρτυς τῆς χήρας, μεθ᾿ ἧς ἐγὼ κατοικῶ μετ᾿ αὐτῆς, σὺ κεκάκωκας τοῦ θανατῶσαι τὸν υἱὸν αὐτῆς.
|
|
21
|
21
|
|
И$ дђнђ на ѓ^тро'чище три'жды, и^ призва` г~а и^ рече, г~и бж~е мо'и да възврати'тся ё^бо дш~а ѓ^тро'чища сего во'нь
|
καὶ ἐνεφύσησε τῷ παιδαρίῳ τρὶς καὶ ἐπεκαλέσατο τὸν Κύριον καὶ εἶπε· Κύριε ὁ Θεός μου, ἐπιστραφήτω δὴ ἡ ψυχὴ τοῦ παιδαρίου τούτου εἰς αὐτόν.
|
|
22
|
22
|
|
и^ бы'сть та'ко” И$ възопи` ѓ^тро'чищъ.
|
καὶ ἐγένετο οὕτως, καὶ ἀνεβόησε τὸ παιδάριον.
|
|
23
|
23
|
|
и^ сведе` и& съ го'рницы в домђ и^ да'сть и& мт~ри е^го. и^ рече и^лїя` ви'ждъ ја^ко жи'въ е^сть сн~ъ твои”
|
καὶ κατήγαγεν αὐτὸ ἀπὸ τοῦ ὑπερῴου εἰς τὸν οἶκον καὶ ἔδωκεν αὐτὸ τῇ μητρὶ αὐτοῦ· καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· βλέπε, ζῇ ὁ υἱός σου.
|
|
24
|
24
|
|
И$ рече жена` къ и^лїи`, с^е а'зъ разђмњхъ ја%ко чл~къ бж~їи е^си ты`, и^ гл~ъ гн~ь въ ё^стњхъ твои^х# и%стиненъ”
|
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ πρὸς ᾿Ηλιού· ἰδοὺ ἔγνωκα ὅτι σὺ ἄνθρωπος Θεοῦ καὶ ρῆμα Κυρίου ἐν τῷ στόματί σου ἀληθινόν.
|