|
Глvа, е~”
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
|
И$ посла хира'мъ цр~ь тљ=рскъ ѓ%троки своа помаза'нїя раd соло'мони слы'ша б^о ја%ко пома'заша е^го на црsтво въ двDа мњсто эTц~а е^го. ја%ко любя'ше б^њ хираM дв~да вс^я дн~и”
|
*ΚΑΙ ἐχορήγουν οἱ καθεσταμένοι οὕτως τῷ βασιλεῖ Σαλωμὼν καὶ πάντα τὰ διαγγέλματα ἐπὶ τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως, ἕκαστος μῆνα αὐτοῦ, οὐ παραλλάσσουσι λόγον·
|
|
2
|
2
|
|
И$ посла` соло'монъ къ хира'мђ гл~я”
|
καὶ τὰς κριθὰς καὶ τὸ ἄχυρον τοῖς ἵπποις καὶ τοῖς ἅρμασιν ᾖρον εἰς τὸν τόπον, οὗ ἂν ᾖ ὁ βασιλεύς, ἕκαστος κατὰ τὴν σύνταξιν αὐτοῦ. καὶ ταῦτα τὰ δέοντα τῷ Σαλωμὼν ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ· τριάκοντα κόροι σεμιδάλεως καὶ ἑξήκοντα κόροι ἀλεύρου κεκοπανισμένου.
|
|
3
|
3
|
|
Ты вњ'си эTц~а мое^го дв~да, ја%ко не возмо'же созда'ти домђ и%мени г~ђ б~ђ мое^мђ, эT лица` проти'вныхъ, ѓ%крsтныX е^го, до'ндеже дасть я& е^мђ г~ь поDножїе нога'ма е^го”
|
καὶ δέκα μόσχοι ἐκλεκτοὶ καὶ εἴκοσι βόες νομάδες καὶ ἑκατὸν πρόβατα ἐκτὸς ἐλάφων καὶ δορκάδων ἐκλεκτῶν, σιτευτά·
|
|
4
|
4
|
|
И$ нн~њ ё^покои` г~ь б~ъ мо'и мнњ` ѓ%крsтъ. нњсть врага`, ни'же сопротивля'ющагося лђка'вно”
|
ὅτι ἦν ἄρχων πέραν ποταμοῦ, καὶ ἦν αὐτῷ εἰρήνη ἐκ πάντων τῶν μερῶν κυκλόθεν.
|
|
5
|
5
|
|
И$ с^е а%зъ гл~ю созда'ти домъ и'мени б~а мое^го. ја%коже гл~а г~ь къ дв~дђ эTц~ђ мое^мђ гл~я. с^е сн~ъ твои е^гоже даM въ тебе` мњсто на прsтолъ тво'и, то'й соѕи'ждет# храM и%мени мое^мђ”
|
Καὶ ἔδωκε Κύριος φρόνησιν τῷ Σαλωμὼν καὶ σοφίαν πολλὴν σφόδρα καὶ χύμα καρδίας ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν.
|
|
6
|
10
|
|
И$ нн~њ заповњжъ да эTсњкђтъ м^и ке'дрова древа эT лива'на. и^ с^е рабъ мо'и съ рабы` твои^ми, и^ нае'мъ по'мощи твое'и дамъ т^и, по всемђ` е^ли'ко речеши. т^ы вњси ја%ко нњсть мн^њ вњ'данїя дре'ва сњщи, ја%коже сидо'нове”
|
καὶ ἐπληθύνθη Σαλωμὼν σφόδρα ὑπὲρ τὴν φρόνησιν πάντων ἀρχαίων ἀνθρώπων καὶ ὑπὲρ πάντας φρονίμους Αἰγύπτου
|
|
7
|
11
|
|
И$ бысть ја%ко слы'ша хираM слово соло'моне, възра'довася ѕњло и^ рече блsве'нъ б~ъ днsь. и^же дасть дв~дђ сн~а разђмна, наD люDми сими` мно'гими”
|
καὶ ἐσοφίσατο ὑπὲρ πάντας τοὺς ἀνθρώπους καὶ ἐσοφίσατο ὑπὲρ Γαιθὰν τὸν Ζαρείτην καὶ τὸν Αἰνὰν καὶ τὸν Χαλκὰλ καὶ Δαρδὰ υἱοὺς Μάλ.
|
|
8
|
12
|
|
И$ посла` хира'мъ къ соло'монђ гл~я. слы'шахъ ѓ^ всњхъ е^гоже ради посла` ко мнњ`, и^ а'зъ творю` вс^е хотњнїе твое. и^ дамъ ё^сњкнђти древа ке'дрова, и^ пе'вгова”
|
καὶ ἐλάλησε Σαλωμὼν τρισχιλίας παραβολάς, καὶ ἦσαν ᾠδαὶ αὐτοῦ πεντακισχίλιαι.
|
|
9
|
13
|
|
Слђ'ги моя и^знесђтъ я& эT лива'на въ мо'ре, и^ а'зъ положђ` я& въ складенїе на мњсто, и^дњже возвњсти'ши мн^њ, довезђтъ я&. и^ та'мо во'змеши я& и^ сотвори'ши хотњнїе мое, и^же да'ти кръмлю до'мђ мое^мђ”
|
καὶ ἐλάλησεν ὑπὲρ τῶν ξύλων ἀπὸ τῆς κέδρου τῆς ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ ἕως τῆς ὑσσώπου τῆς ἐκπορευομένης διὰ τοῦ τοίχου καὶ ἐλάλησε περὶ τῶν κτηνῶν καὶ περὶ τῶν πετεινῶν καὶ περὶ τῶν ἑρπετῶν καὶ περὶ τῶν ἰχθύων.
|
|
10
|
14
|
|
И$ б^њ хираM да'я соло'монђ, ке'дры смере'чи, и^ вс^е хотњнїе е^го сотвори”
|
καὶ παρεγίνοντο πάντες οἱ λαοὶ ἀκοῦσαι τῆς σοφίας Σαλωμὼν καὶ ἐλάμβανε δῶρα παρὰ πάντων τῶν βασιλέων τῆς γῆς, ὅσοι ἤκουον τῆς σοφίας αὐτοῦ. 14α Καὶ ἔλαβε Σαλωμὼν τὴν θυγατέρα Φαραὼ αὐτῷ εἰς γυναῖκα καὶ εἰσήγαγεν αὐτὴν εἰς τὴν πόλιν Δαυὶδ ἕως συντελέσαι αὐτὸν τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον ἑαυτοῦ καὶ τὸ τεῖχος ῾Ιερουσαλήμ. 14β τότε ἀνέβη Φαραὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου καὶ προκατελάβετο τὴν Γαζὲρ καὶ ἐνεπύρισεν αὐτὴν καὶ τὸν Χανανίτην τὸν κατοικοῦντα ἐν Μεργάβ, καὶ ἔδωκεν αὐτὰς Φαραὼ ἀποστολὰς θυγατρὶ αὐτοῦ γυναικὶ Σαλωμών, καὶ Σαλωμὼν ᾠκοδόμησε τὴν Γαζέρ.
|
|
11
|
15
|
|
И$ дасть соло'монъ, Wк~, мњръ пшеницы и^ пищђ до'мђ е^го” И$ к~, корчаh и^е^ле'ю чи'ста по семђ` даваше хира'мђ на въся'ко лњто,
|
Καὶ ἀπέστειλε Χιρὰμ βασιλεὺς Τύρου τοὺς παῖδας αὐτοῦ χρῖσαι τὸν Σαλωμὼν ἀντὶ Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ὅτι ἀγαπῶν ἦν Χιρὰμ τὸν Δαυὶδ πάσας τὰς ἡμέρας.
|
|
12
|
16
|
|
и^ г~ь дасть соло'монђ премђдрость. ја%коже гл~а е^мђ, и^ б^њ ми'ръ ме'ждђ хира'моM, и^ соло'моноM, и^ положиша завњтъ междђ собо'ю”
|
καὶ ἀπέστειλε Σαλωμὼν πρὸς Χιρὰμ λέγων·
|
|
13
|
17
|
|
И$ приведе` цр~ь вы'бранїе эT всего і^и^л~я, л~, ты'сящъ мђжъ”
|
σὺ οἶδας τὸν πατέρα μου Δαυὶδ ὅτι οὐκ ἠδύνατο οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ μου ἀπὸ προσώπου τῶν πολέμων τῶν κυκλωσάντων αὐτὸν ἕως τοῦ δοῦναι Κύριον αὐτοὺς ὑπὸ τὰ ἴχνη τῶν ποδῶν αὐτοῦ.
|
|
14
|
18
|
|
И$ посла` я& в лива'нъ, Wі~, на мsць въ премњнђ, мsць бывше в лива'нњ, а^ дв^а мsца, в домђ` свое^мъ. и^ бя'ше а^донира'мъ, наD выбра'нїеM”
|
καὶ νῦν ἀνέπαυσε Κύριος ὁ Θεός μου ἐμοὶ κυκλόθεν· οὐκ ἔστιν ἐπίβουλος καὶ οὐκ ἔστιν ἁμάρτημα πονηρόν.
|
|
15
|
19
|
|
И$ бя'ше соло'монђ. Wо~ нося'щихъ бремена`. и^ Wп~, сњкђщиX въ горњ`”
|
καὶ ἰδοὺ ἐγὼ λέγω οἰκοδομῆσαι οἶκον τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ μου, καθὼς ἐλάλησε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Δαυὶδ τὸν πατέρα μου, λέγων· ὁ υἱός σου, ὃν δώσω ἀντὶ σοῦ ἐπὶ τὸν θρόνον σου, οὗτος οἰκοδομήσει τὸν οἴκον τῷ ὀνόματί μου.
|
|
16
|
20
|
|
Кро'мњ старњ'ишин# и^ приста'вниk, и^же бњхђ наD дњломъ соло'мониM, Wг~, и^ х~, приста'вниk дњл'ающиX дњло,
|
καὶ νῦν ἔντειλαι καὶ κοψάτωσάν μοι ξύλα ἐκ τοῦ Λιβάνου, καὶ ἰδοὺ οἱ δοῦλοί μου μετὰ τῶν δούλων σου· καὶ τὸν μισθὸν δουλείας σου δώσω σοι κατὰ πάντα, ὅσα ἂν εἴπῃς, ὅτι σὺ οἶδας ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν εἰδὼς ξύλα κόπτειν καθὼς οἱ Σιδώνιοι.
|
|
17
|
21
|
|
καὶ ἐγενήθη καθὼς ἤκουσε Χιρὰμ τῶν λόγων Σαλωμών, ἐχάρη σφόδρα καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς ὁ Θεὸς σήμερον, ὃς ἔδωκε τῷ Δαυὶδ υἱὸν φρόνιμον ἐπὶ τὸν λαὸν τὸν πολὺν τοῦτον
|
|
|
18
|
22
|
|
и^ готова'ша дре'ва и^ ка'менїя, г~, лњта”
|
καὶ ἀπέστειλε πρὸς Σαλωμὼν λέγων· ἀκήκοα περὶ πάντων, ὧν ἀπέσταλκας πρός με· ἐγὼ ποιήσω πᾶν θέλημά σου, ξύλα κέδρινα καὶ πεύκινα·
|
Категорії
Контакти
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
