Завантаження...
Друкувати
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф.

Порівняти:
⇄

Глава 3 з 22
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22
Глvа, г~”
Κεφάλαιο 3
1
1
И$ поя'тъ соло'мон# дще'рь фараѓ'на цр~я е^гљ=пет#ска себњ въ женђ и^ приведе' ю& въ' граD дв~двъ до'ндеже сконча себњ здати до'мъ свои и^ доM гн~ь пе'рвое и^ стњнђ і^ерsли'мовђ ѓ%крsтъ. За сеDмь лњтъ, сътвори и^ сконча`” И$ бя'ше ё^ соло'мона, Wо~, мђж'ъ, нося'щихъ бре'мена. дњ'лающихъ ка'менїе. и^, Wп~, сњкђщ'ихъ въ горњ` дре'во. и^ сътвори` соло'монъ мо'ре и^ ё^крњпленїа, и^ ба'ня вели'кїя и^ столъпы`, и^ ё^глы дво'рныя и^ море мњ'дяное, и^ созда` кра'инаа и^ среднаа е^го. и^ разби` граD двд~въ. та'ко дщ^и фараѓ'ня преиде эT гра'да двд~ва, в до'мъ сво'и е%же созда` е'й. и^ тогда` созда ѓ%лтарь и^ соло'монъ возноша'ше трижды лњтомъ жрътвђ” И$ ми'рная на ѓ'лтарь и^же созда гв~и. и^ жря'ше преD гм~ъ, и^ скон#ча до'мъ. и^ сїи старњ'ишины притсавле'ныи` наD дњ'ломъ цря~ соло'мона, Wг~, и^ х~, приста'вниk за люDми дњ'лающими дњ'ло. и^ созда` а^сђръ, и^ магъдо'нъ, и^ газе'ръ, и^ вњтђрђ. и^ вы'шнїи а^вела'џъ. тоkмо же по созданїи домђ гн~я, и^ стњны і^е^рsли'мъскїя ѓ%кsртъ” Таже потомъ созда` грады сїя. вънегда` е^щеy сђщ'е двд~ђ жи'вђ, заповњ'да соло'монђ гл~я” Се'й да е^сть с тобо'ю семе'и сн~ъ гираи'нъ, сн~ъ семе'не и^е^менеи'на эT хевро'на” И$ с^е кля'тъ м^я клятво'ю ё^кори'зненою. въ дн~ь вонже и^дя'хђ с по'лки. ты же сни'де въ срњтенїе м^и на і^ѓ^рда'нъ. и^ кляXся е^мђ гм~ъ гл~я. ја%ко не ё^мръщ#влю тебе ѓ^рђжїемъ. и^ нн~њ не каса'ися е^мђ ја%ко мђж'ъ смы'сленъ е^си т^ы. и^ разђмњи ја%же сътвори'ши е^мђ. и^ сведе'ши ста'рость е^го со кро'вїю во аD”
*
2
2
то'кмо” Лю'дїе же тогда` бя'хђ жрђщ'е на высина'хъ, ја^ко не бњ` созда'нъ до'мъ и%мени гн~ю да'же и^ до дн~и ѓ%ного”
ΠΛΗΝ ὁ λαὸς ἦσαν θυμιῶντες ἐπὶ τοῖς ὑψηλοῖς, ὅτι οὐκ ᾠκοδομήθη οἶκος τῷ Κυρίῳ ἕως τοῦ νῦν.
3
3
И$ възлюби` соло'монъ г~а. ходи'ти в наё^че'нїиX дв~двыхъ эTц~а свое^го, то'кмо на хоlмњхъ жря'ше и^ кадя'ше”
καὶ ἠγάπησε Σαλωμὼν τὸν Κύριον πορεύεσθαι ἐν τοῖς προστάγμασι Δαυὶδ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, πλὴν ἐν τοῖς ὑψηλοῖς ἔθυε καὶ ἐθυμία.
4
4
И$ въста` соломонъ и%де в гаваѓ'нъ пожрњти т^ђ, ја%кота'мо бњ` высота` ве'лїя и^ ты'сящђ жрътвъ възнесе`, на жрътвеницњ в гаваѓ%нњ”
καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη εἰς Γαβαὼν θῦσαι ἐκεῖ, ὅτι αὕτη ὑψηλοτάτη καὶ μεγάλη· χιλίαν ὁλοκαύτωσιν ἀνήνεγκε Σαλωμὼν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐν Γαβαών.
5
5
И$ ја^ви'ся г~ь соло'монђ въ снњ` но'щїю, и^ рече е^мђ проси` чт^о хо'щеши и^ да'мъ т^и”
καὶ ὤφθη Κύριος τῷ Σαλωμὼν ἐν ὕπνῳ τὴν νύκτα, καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαλωμών· αἴτησαί τι αἴτημα σεαυτῷ.
6
6
И$ рече соло'монъ, ты` е^си сътвориl со ра'бомъ твои^мъ дв~домъ эTц~емъ мои'мъ млsть ве'лїю, ја%коже е^сть ходи'лъ преD тобо'ю, и%стинною и^ пра'вдою, и^ пра'вымъ срDцемъ с тобо'ю и^ съхрани` е^мђ млsть вели'кђю, и^ еy да'ти сн~ови е^го сњ'сти на прsтлњ е^го ја%ко и^ дне'сь ја%вњ”
καὶ εἶπεν Σαλωμών· σὺ ἐποίησας μετὰ τοῦ δούλου σου Δαυὶδ τοῦ πατρός μου ἔλεος μέγα, καθὼς διῆλθεν ἐνώπιόν σου ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐν εὐθύτητι καρδίας μετὰ σοῦ, καὶ ἐφύλαξας αὐτῷ τὸ ἔλεος τὸ μέγα τοῦτο δοῦναι τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ θρόνου αὐτοῦ, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη·
7
7
И$ н~нњ г~и бж~е мо'и ты` сътвори'лъ е^си раба` свое^го цр~емъ въ дв~да мњсто эTц~а мое^го, и^ а'зъ е^смь ѓ^тро'чищъ ма'лъ, и^ не ви'дњ и^схо'да свое^го и^ вхо'да”
καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεός μου, σὺ ἔδωκας τὸν δοῦλόν σου ἀντὶ Δαυὶδ τοῦ πατρός μου, καὶ ἐγώ εἰμι παιδάριον μικρὸν καὶ οὐκ οἶδα τὴν ἔξοδόν μου καὶ τὴν εἴσοδόν μου,
8
8
Раb же твои посредњ людїи твои^хъ. ја%же и^збра` лю'ди мно'ги, ја%ко пњсо'къ и^же при' мори, е^гоже никто'же не и^зочте'тъ эT мно'жества”
ὁ δὲ δοῦλός σου ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ σου, ὃν ἐξελέξω λαὸν πολύν, ὃς οὐκ ἀριθμηθήσεται.
9
9
Сего ради да'ждь рабђ` свое^мђ срDце смы'слено. на послђша'нїе и^ сђже'нїе лю'дем# твоиM въ пра'вдђ и^же разђмњва'ти посреди добрђ и^ ѕл^ђ, ја^ко кт^о мо'жетъ сђди'ти людемъ твои^мъ тя'жкимъ си'мъ”
καὶ δώσεις τῷ δούλῳ σου καρδίαν ἀκούειν καὶ διακρίνειν τὸν λαόν σου ἐν δικαιοσύνῃ καὶ τοῦ συνιεῖν ἀνὰ μέσον ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ· ὅτι τίς δυνηθήσεται κρίνειν τὸν λαόν σου τὸν βαρὺν τοῦτον;
10
10
И$ ё^го'дно бы'сть сло'во с^е преD гм~ъ бм~ъ. ја%ко и^спроси` соло'мон# гл~ъ се'и”
καὶ ἤρεσεν ἐνώπιον Κυρίου, ὅτι ᾐτήσατο Σαλωμὼν τὸ ρῆμα τοῦτο,
11
11
И$ рече г~ь к немђ зане'же проси` эT мене` гл~ъ се'и. и^ не проси` эT мене` дн~їи мно'го, и^ не проси` богаTства, ниже проси` дш~а вра'гъ твоиX н^о и^спроси` себњ мђ'дрости и^ ра'зђма, да послђш'аеши сђ'да”
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν· ἀνθ᾿ ὧν ᾐτήσω παρ᾿ ἐμοῦ τὸ ρῆμα τοῦτο καὶ οὐκ ᾐτήσω σεαυτῷ ἡμέρας πολλὰς καὶ οὐκ ᾐτήσω πλοῦτον, οὐδὲ ᾐτήσω ψυχὰς ἐχθρῶν σου, ἀλλ᾿ ᾐτήσω σεαυτῷ τοῦ συνιεῖν τοῦ εἰσακούειν κρίμα,
12
12
с^е сътвориX по гл~ђ твое^мђ. с^е да'хъ т^и срDце смы'слено, и^ мђ'дрость” ЈА/коже нњсть бы'лъ мђж'ъ преD тобо'ю и^ потебњ` не воста'неT подо'бенъ тебњ”
ἰδοὺ πεποίηκα κατὰ τὸ ρῆμά σου· ἰδοὺ δέδωκά σοι καρδίαν φρονίμην καὶ σοφήν, ὡς σὺ οὐ γέγονεν ἔμπροσθέν σου καὶ μετὰ σὲ οὐκ ἀναστήσεται ὅμοιός σοι.
13
13
И к семђ и^хже не проси` да'хъ т^и, и^ бога'тъство и^ сла'вђ. ја%ко нњ'сть бы'лъ ни е^ді'нъ мђжъ подо'бенъ т^и въ цр~ехъ по вс^я дн~и твоя”
καὶ ἃ οὐκ ᾐτήσω, δέδωκά σοι, καὶ πλοῦτον καὶ δόξαν, ὡς οὐ γέγονεν ἀνὴρ ὅμοιός σοι ἐν βασιλεῦσι·
14
14
И$ а'ще хо'диши по пђти` мое^мђ, и^ сохраниши за'повњди моя и^ повеленїа моя. ја^коже ходи и^ дв~дъ эTц~ъ тво'и ё^мно'жђ дн~и твоя`”
καὶ ἐὰν πορευθῇς ἐν τῇ ὁδῷ μου φυλάσσειν τὰς ἐντολάς μου καὶ τὰ προστάγματά μου, ὡς ἐπορεύθη Δαυὶδ ὁ πατήρ σου, καὶ πληθυνῶ τὰς ἡμέρας σου.
15
15
И$ въз#бнђ соло'монъ и^ се бњ` со'ненъ. и^ воста'въ и%де въ і^ерsли'мъ, и^ ста` преD лицемъ жрътевникђ преD лицемъ кїѓ'та завњта гн~я въ сїѓ'нњ. и^ вознесе жрътвђ, и^ сътвори ми'рная. и^ сътвори пи'ръ ве'лїи себњ` и^ всњмъ ѓ%трокоM свои^мъ”
καὶ ἐξυπνίσθη Σαλωμών, καὶ ἰδοὺ ἐνύπνιον· καὶ ἀνέστη καὶ παραγίνεται εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἔστη κατὰ πρόσωπον τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ κατὰ πρόσωπον κιβωτοῦ διαθήκης Κυρίου ἐν Σιὼν καὶ ἀνήγαγεν ὁλοκαυτώσεις καὶ ἐποίησεν εἰρηνικὰς καὶ ἐποίησε πότον μέγα ἑαυτῷ καὶ πᾶσι τοῖς παισὶν αὐτοῦ.
16
16
Тогда преDста'стњ дв^њ женњ` блђ'дницы преD цр~емъ, и^ стоя'ста преD нимъ”
Τότε ὤφθησαν δύο γυναῖκες πόρναι τῷ βασιλεῖ καὶ ἔστησαν ἐνώπιον αὐτοῦ.
17
17
И$ рече жена` е^ді'на, въ мнњ` е^сть бњда` г~и мо'и. а%зъ и^ с^и по'дрђга ми, и^ живе'вњ в домђ` е^ді'ноM и^ породи'ховњ въ домђ”
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ μία· ἐν ἐμοί, κύριε· ἐγὼ καὶ ἡ γυνὴ αὕτη ᾠκοῦμεν ἐν οἴκῳ ἑνὶ καὶ ἐτέκομεν ἐν τῷ οἴκῳ.
18
18
И$ бысть потретїем# дн~и роженїа мое^го. и^ роди` и^ жена` сїя, и^ бњ'ховњ са'ми ме'ждђ собо'ю. и^ не бњ` никто'же с нама ра'звњ наs в домђ` на'ю”
καὶ ἐγενήθη ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ τεκούσης μου, ἔτεκε καὶ ἡ γυνὴ αὕτη· καὶ ἡμεῖς κατὰ τὸ αὐτό, καὶ οὐκ ἔστιν οὐθεὶς μεθ᾿ ἡμῶν πάρεξ ἀμφοτέρων ἡμῶν ἐν τῷ οἴκῳ.
19
19
И$ ё%мре сн~ъ жены` се'я в но'щи, ја%ко лежа` на не'мъ”
καὶ ἀπέθανεν ὁ υἱὸς τῆς γυναικὸς ταύτης τὴν νύκτα, ὡς ἐπεκοιμήθη ἐπ᾿ αὐτόν·
20
20
И$ воста'вши полђно'щїю взя` ѓ^троча` мое и^з рђкђ мое'ю. и^ ё^спи` на ло'нњ своеM, и^ ё^мръшее ѓ%троча свое` положи'ла бяше ё^ ме'не”
καὶ ἀνέστη μέσης τῆς νυκτὸς καὶ ἔλαβε τὸν υἱόν μου ἐκ τῶν ἀγκαλῶν μου καὶ ἐκοίμισεν αὐτὸν ἐν τῷ κόλπῳ αὐτῆς καὶ τὸν υἱὸν αὐτῆς τὸν τεθνηκότα ἐκοίμισεν ἐν τῷ κόλπῳ μου.
21
21
И$ востаX заё%тра накарми'ти ѓ^троча'ти. и^ ѓ^брњтоX е& мрътво. и^ внегда` сотща'нїемъ зря` заё%тра. и^ с^е нњсть сн~ъ мои е^гоже е^смь а%зъ родила”
καὶ ἀνέστην τὸ πρωΐ θηλάσαι τὸν υἱόν μου, καὶ ἐκεῖνος ἦν τεθνηκώς· καὶ ἰδοὺ κατενόησα αὐτὸν πρωΐ, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν ὁ υἱός μου, ὃν ἔτεκον.
22
22
И$ реq дрђга'я жена н^и, н^о с^е е^сть сн~ъ мо'и живы'и, а^ с^е е^сть сн~ъ твои ё^мры'и. и^ пря'стася преD цр~емъ”
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ ἡ ἑτέρα· οὐχί, ἀλλὰ ὁ υἱός μου ὁ ζῶν, ὁ δὲ υἱός σου ὁ τεθνηκώς. καὶ ἐλάλησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
23
23
И$ рече и%ма цр~ь. т^ы гл~еши тако с^е е^сть сн~ъ мо'и живы'и а^ сн~ъ се'я мр~твыи с^е. и^ т^ы гл~еши н^и, н^о живы'и е^сть сн~ъ мо'и, а^ твой сн~ъ ё^мръшїи”
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς αὐταῖς· σὺ λέγεις· οὗτος ὁ υἱός μου ὁ ζῶν, καὶ ὁ υἱὸς ταύτης ὁ τεθνηκώς. καὶ σὺ λέγεις· οὐχί, ἀλλὰ ὁ υἱός μου ὁ ζῶν, καὶ ὁ υἱός σου ὁ τεθνηκώς.
24
24
Принесите м^и меq и^ принесо'ша мечъ преD цр~я”
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· λάβετέ μοι μάχαιραν· καὶ προσήνεγκαν τὴν μάχαιραν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
25
25
И$ рече цр~ь разсњцыте ѓ%троча сђщее жи'во на' двое, и^ дади'те е'й полъ, а^ ѓ^но'и дрђгђю по'лъ”
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· διέλετε τὸ παιδίον τὸ ζῶν τὸ θηλάζον εἰς δύο καὶ δότε τὸ ἥμισυ αὐτοῦ ταύτῃ καὶ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ ταύτῃ.
26
26
И$ эTвњща жена` е'йже б^њ сн~ъ живы'и къ цр~ю. понеже смятеся ё^троба е^я` ѓ^ сн~ђ е^я и^ реq во мнњ е^сть бњда господи'не мо'и. дади'те е'й ѓ%троча с^и жи'во, смр~тїю же не ё^морите е^го. и^ т^а рече да не бђдетъ н^и мнњ н^и тебњ, н^о пресицњте е&”
καὶ ἀπεκρίθη ἡ γυνή, ἧς ἦν ὁ υἱὸς ὁ ζῶν, καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα, ὅτι ἐταράχθη ἡ μήτρα αὐτῆς ἐπὶ τῷ υἱῷ αὐτῆς, καὶ εἶπεν· ἐν ἐμοί, κύριε, δότε αὐτῇ τὸ παιδίον καὶ θανάτῳ μὴ θανατώσητε αὐτό· καὶ αὕτη εἶπε· μήτε ἐμοὶ μήτε αὐτῇ ἔστω, διέλετε.
27
27
И$ эTвњща цр~ь рече, дади'те дњтиu живы'и женњ рекше'и дади'те се'и е&, а^ смр~тїю не ё^мори'те е^го, сїя е^сть мт~и е^го”
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε· δότε τὸ παιδίον τῇ εἰπούσῃ· δότε αὐτῇ αὐτὸ καὶ θανάτῳ μὴ θανατώσητε αὐτό· αὕτη ἡ μήτηρ αὐτοῦ.
28
28
И слы'шавъ весь і^и^л~ь сDђ се'й, и^м#же сђди` цр~ь, и^ ё^боя'шася эT лица` цр~ева, разђмњша б^о ја%ко смы'слъ бж~їи б^њ в немъ сътвори'ти ѓ^правда'нїя”
καὶ ἤκουσαν πᾶς ᾿Ισραὴλ τὸ κρίμα τοῦτο, ὃ ἔκρινεν ὁ βασιλεύς, καὶ ἐφοβήθησαν ἀπὸ προσώπου τοῦ βασιλέως, ὅτι εἶδον ὅτι φρόνησις Θεοῦ ἐν αὐτῷ τοῦ ποιεῖν δικαίωμα. —————————————— *

Глава 3 з 22
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22
1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22
Друкувати
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф.