|
Глvа, џ~”
|
Κεφάλαιο 9
|
|
1
|
1
|
|
Тогоже времени а^нтїѓ'хъ бещестїемъ ѓ^братися эT перси'ды,
|
ΠΕΡΙ δὲ τὸν καιρὸν ἐκεῖνον ἐτύγχανεν ᾿Αντίοχος ἀναλελυκὼς ἀκόσμως ἐκ τῶν κατὰ τὴν Περσίδα τόπων.
|
|
2
|
2
|
|
вшедъ б^о въ гл~емыи персиполисъ, и^ нача` расхища'ти храM и^ граD ѓ^бъдержа'тїи тњмже множесᲄво ё^стремляю^щиXся съ ѓ^рђжїи въ по'мощъ, в# бњгъ ѓ^брати'ша. и^ тако слђчи'ся а^нтиѓхђ бњжати эT поселя'нъ и^ ѓ^браᲄися сраменъ.
|
εἰσεληλύθει γὰρ εἰς τὴν λεγομένην Περσέπολιν καὶ ἐπεχείρησεν ἱεροσυλεῖν καὶ τὴν πόλιν συνέχειν. διὸ δὴ τῶν πληθῶν ὁρμησάντων ἐπὶ τὴν τῶν ὅπλων βοήθειαν ἐτράπησαν, καὶ συνέβη τροπωθέντα τὸν ᾿Αντίοχον ὑπὸ τῶν ἐγχωρίων ἀσχήμονα τὴν ἀναζυγὴν ποιήσασθαι.
|
|
3
|
3
|
|
пришедшђ же е^мђ къ е^квата'нђ, възвњсᲄи'ся е^мђ бы'вшаа ѓ^ никано'ре и^ тимоџе'ю”
|
ὄντι δὲ αὐτῷ κατ᾿ ᾿Εκβάτανα προσέπεσε τὰ κατὰ Νικάνορα καὶ τοὺς περὶ Τιμόθεον γεγονότα.
|
|
4
|
4
|
|
възнесе же ся ја%ростїю мня'ся ѕло'бђ е^го нанести на і^ё^дея эTбњгшихъ ради” тњмже повелњ а^рматилатђ беспреста'ни бњжа'ти ше'ствїе. нбsномђ сђдђ понђжда'ющђ е^го. сице б^о гордели'ве реq, многомђжїе і^ё^де'иское пришедъ сътворю вът#ще.
|
ἐπαρθεὶς δὲ τῷ θυμῷ ᾤετο καὶ τὴν τῶν πεφυγαδευκότων αὐτὸν κακίαν εἰς τοὺς ᾿Ιουδαίους ἐναπερείσασθαι, διὸ συνέταξε τὸν ἁρματηλάτην ἀδιαλείπτως ἐλαύνοντα κατανύειν τὴν πορείαν, τῆς ἐξ οὐρανοῦ δὴ κρίσεως συνούσης αὐτῷ· οὕτω γὰρ ὑπερηφάνως εἶπε· πολυάνδριον ᾿Ιουδαίων ῾Ιεροσόλυμα ποιήσω παραγενόμενος ἐκεῖ.
|
|
5
|
5
|
|
вседрᲆжитель же г~ь б~ъ і^и^л~евъ пораꙁи` е^го неи^сцњлною и^ неꙁри'мою ја%звою” Внеꙁапђ же и^ꙁмњншђся е^го сло'вђ јать е^го внђтреняя лютая болњꙁнь, и^ гръко мђча'шеся”
|
ὁ δὲ πανεπόπτης Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπάταξεν αὐτὸν ἀνιάτῳ καὶ ἀοράτῳ πληγῇ· ἄρτι δὲ αὐτοῦ καταλήξαντος τὸν λόγον, ἔλαβεν αὐτὸν ἀνήκεστος τῶν σπλάγχνων ἀλγηδὼν καὶ πικραὶ τῶν ἔνδον βάσανοι,
|
|
6
|
6
|
|
ѕњло праведне многими и^ чю'ждими раꙁличїи и^ныхъ ё^тробы мђчившаго. ѓ%н же ника'коже гордыня своея` преста`
|
πάνυ δικαίως τὸν πολλαῖς καὶ ξενιζούσαις συμφοραῖς ἑτέρων σπλάγχνα βασανίσαντα.
|
|
7
|
7
|
|
е^щеy велича'нїа и^сполня'шеs более ѓ'гнедышђще ја%ростїю на і^ё^де'а. и^ заповњда ё^скори'ти шесᲄвїе, слђчися е^мђ ё^стромлене и^дђщђ пасти эT колесница, и^ злымъ паде'нїеM паDша вся ё%ды плоти съкрђши.
|
ὁ δ᾿ οὐδαμῶς τῆς ἀγερωχίας ἔληγεν· ἔτι δὲ καὶ τῆς ὑπερηφανίας ἐπεπλήρωτο, πῦρ πνέων τοῖς θυμοῖς ἐπὶ τοὺς ᾿Ιουδαίους καὶ κελεύων ἐποξύνειν τὴν πορείαν. συνέβη δὲ καὶ πεσεῖν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ ἅρματος φερομένου ροίζῳ καὶ δυσχερεῖ πτώματι περιπεσόντα πάντα τὰ μέλη τοῦ σώματος ἀποστρεβλοῦσθαι.
|
|
8
|
8
|
|
ѓ%н же е^ще мняи волна'мъ морскимъ повелњвати горды'ня ради паче чл~къ” и^ множество великихъ горъ мняся въ мњри'лехъ и^змњрити. на ꙁеMли быs в носи'лњ ноша'шеся. ја^вленђ бж~їю силђ всњмъ покаꙁђя.
|
ὁ δ᾿ ἄρτι δοκῶν τοῖς τῆς θαλάσσης κύμασιν ἐπιτάσσειν διὰ τὴν ὑπὲρ ἄνθρωπον ἀλαζονείαν καὶ πλάστιγγι τὰ τῶν ὀρέων οἰόμενος ὕψη στήσειν, κατὰ γῆν γενόμενος ἐν φορείῳ παρεκομίζετο, φανερὰν τοῦ Θεοῦ πᾶσι τὴν δύναμιν ἐνδεικνύμενος,
|
|
9
|
9
|
|
ја%коже эT телеси е^го червемъ кипњти. и^ живђщђ въ бо'лњꙁнехъ плоти е^го и^ꙁлїяхђ смра'дъ, эT смрада же е^го и^ гно'я вси вои гнђша'хђся”
|
ὥστε καὶ ἐκ τοῦ σώματος τοῦ δυσσεβοῦς σκώληκας ἀναζεῖν, καὶ ζῶντος ἐν ὀδύναις καὶ ἀλγηδόσι τὰς σάρκας αὐτοῦ διαπίπτειν, ὑπὸ δὲ τῆς ὀσμῆς αὐτοῦ πᾶν τὸ στρατόπεδον βαρύνεσθαι τῇ σαπρίᾳ.
|
|
10
|
10
|
|
і^ и^же мало прежде нбsныX ѕвњꙁдъ коснђтися мня'щаго, е^гоже никто можа'ше носи'ти смрада ради лютаго.
|
καὶ τὸν μικρῷ πρότερον τῶν οὐρανίων ἄστρων ἅπτεσθαι δοκοῦντα παρακομίζειν οὐδεὶς ἐδύνατο διὰ τὸ τῆς ὀσμῆς ἀφόρητον βάρος.
|
|
11
|
11
|
|
эTсюдђ ё^бо нача` тя'гость мно'гїя горды'ня своея поꙁнава'ти дх~овною наё^ченъ ја%ывою. м#гновенїемъ е^ді'нњмъ болњзни своея пребыва'нїе прїемлюще”
|
ἐνταῦθα οὖν ἤρξατο τὸ πολὺ τῆς ὑπερηφανίας λήγειν ὑποτεθραυσμένος καὶ εἰς ἐπίγνωσιν ἔρχεσθαι θείᾳ μάστιγι κατὰ στιγμὴν ἐπιτεινόμενος ταῖς ἀλγηδόσι.
|
|
12
|
12
|
|
И$ е^гда ниже самъ смрада свое^го носи'ти можа'ше, тако реq. пра'ведно е^сть повинђтися б~ђ. и^ не смр~тна сђща равне б~а мђдръствова'ти го'рде.
|
καὶ μηδὲ τῆς ὀσμῆς αὐτοῦ δυνάμενος ἀνέχεσθαι ταῦτ᾿ ἔφη· δίκαιον ὑποτάσσεσθαι τῷ Θεῷ καὶ μὴ θνητὸν ὄντα ἰσόθεα φρονεῖν ὑπερηφάνως.
|
|
13
|
13
|
|
моля'ше же ся скверныи къ никогда поми'ловавшемђ е^го влDце, ᲄако гл~я.
|
ηὔχετο δὲ ὁ μιαρὸς πρὸς τὸν οὐκέτι αὐτὸν ἐλεήσοντα Δεσπότην, οὕτω λέγων
|
|
14
|
14
|
|
ст~ыи граD е^гоже спњшахся пришеD въ пра'хъ ѓ^братити, и^ гробища соꙁда'ти свободна ѓ^ста'влю
|
τὴν μὲν ἁγίαν πόλιν, ἣν σπεύδων παρεγίνετο ἰσόπεδον ποιῆσαι καὶ πολυάνδριον οἰκοδομῆσαι, ἐλευθέραν ἀναδεῖξαι·
|
|
15
|
15
|
|
і^ё^деѓ'въ, и^хже хотњхъ ниже погребенїю сподобиᲄи но пти'цамъ и^ ꙁвњремъ на растеръза'нїе предати съ младенцы. и^ всXњ и^хъ равно а^џине'ѓмъ сътвори'ти
|
τοὺς δὲ ᾿Ιουδαίους, οὓς διεγνώκει μηδὲ ταφῆς ἀξιῶσαι οἰωνοβρώτους δὲ σὺν τοῖς νηπίοις ἐκρίψειν θηρίοις, πάντας αὐτοὺς ἴσους ᾿Αθηναίους ποιήσειν·
|
|
16
|
16
|
|
храм же ст~ыи е^гоже прежде плени предобрњ'ишими да'ры ё^краси'ти и&, и^ сщ~е'нныя сосђды мно'го множице'ю возда'ти и^ подоба'ющая къ жертваM эT свои^хъ расхоD даровати.
|
ὃν δὲν πρότερον ἐσκύλευσεν ἅγιον νεὼν καλλίστοις ἀναθήμασι κοσμήσειν καὶ τὰ ἱερὰ σκεύη πολυπλάσια πάντα ἀποδώσειν, τὰς δὲ ἐπιβαλλούσας πρὸς τὰς θυσίας συντάξεις ἐκ τῶν ἰδίων προσόδων χορηγήσειν·
|
|
17
|
17
|
|
къ сиM же і^ё^де'я бы'ти на вся'комъ мњстњ вселе'нныя, проходи'ти и^ проповњда'ти бж~їю дръжа'вђ.
|
πρὸς δὲ τούτοις καὶ ᾿Ιουδαῖον ἔσεσθαι καὶ πάντα τόπον οἰκητὸν ἐπελεύσεσθαι καταγγέλλοντα τὸ τοῦ Θεοῦ κράτος.
|
|
18
|
18
|
|
н^о ника'коже преста бо'лњꙁнь, на'иде б^о на'нь пра'вым# бж~їимъ сђ'доM. на себе же не ё^пова`. писа` къ і^ё^де'ѓмъ симъ ѓ%браꙁомъ посланїе моли'твеныи чинᲆ мђще. и^мњше же ся си'це”
|
οὐδαμῶς δὲ ληγόντων τῶν πόνων, ἐπεληλύθει γὰρ ἐπ᾿ αὐτὸν δικαία ἡ τοῦ Θεοῦ κρίσις, τὰ κατ᾿ αὐτὸν ἀπελπίσας, ἔγραψε πρὸς τοὺς ᾿Ιουδαίους τὴν ὑπογεγραμμένην ἐπιστολήν, ἱκετηρίας τάξιν ἔχουσαν, περιέχουσαν δὲ οὕτως·
|
|
19
|
19
|
|
Предо'брыM гражаномъ і^ё^деѓ'мъ, ѕњло радова'тися и^ ꙁдравъствова'ти, и^ бл~годњи^ствовати” Цр~ь и^ стратигъ а^нтїѓX.
|
«Τοῖς χρηστοῖς ᾿Ιουδαίοις τοῖς πολίταις πολλὰ χαίρειν καὶ ὑγιαίνειν καὶ εὖ πράττειν βασιλεὺς καὶ στρατηγὸς ᾿Αντίοχος.
|
|
20
|
20
|
|
А$ще бл~го можете и^ чада ва'ша, и^ своя поꙁнана ваM сђть, молюs б^о б~ђ величесᲄва раd на' нб~о ё^пова'нїе и^мыи
|
εἰ ἔρρωσθε καὶ τὰ τέκνα καὶ τὰ ἴδια κατὰ γνώμην ἐστὶν ὑμῖν, εὔχομαι μὲν τῷ Θεῷ τὴν μεγίστην χάριν, εἰς οὐρανὸν τὴν ἐλπίδα ἔχων,
|
|
21
|
21
|
|
и^ аZ в немощи лежа` вашея чесᲄи и^ бл~гораꙁђмїя въспоминая любеꙁне, воз#вращаяся эT перси'д#скихъ мњстъ, и^ впадо'хъ в болеꙁнь тяжкђ нђжно и^мњхъ радити ѓ^бщаго ради всњх# ё^тверже'нїя.
|
κἀγὼ δὲ ἀσθενῶς διεκείμην, ὑμῶν τὴν τιμὴν καὶ τὴν εὔνοιαν ἂν ἐμνημόνευον φιλοστόργως. ἐπανάγων ἐκ τῶν περὶ τὴν Περσίδα τόπων καὶ περιπεσὼν ἀσθενείᾳ δυσχέρειαν ἐχούσῃ, ἀναγκαῖον ἡγησάμην φροντίσαι τῆς κοινῆς πάντων ἀσφαλείας.
|
|
22
|
22
|
|
и^ не нерадя ѓ^ сихъ ја^же ѓ^ мнњ, н^о ё^пова'нїе много и^мњ'ющи ё^бњжа'ти недђга,
|
οὐκ ἀπογινώσκων τὰ κατ᾿ ἐμαυτόν, ἀλλὰ ἔχων πολλὴν ἐλπίδα ἐκφεύξεσθαι τὴν ἀσθένειαν,
|
|
23
|
23
|
|
ꙁряy ја%ко и^ эTц~ъ мои въ ѓ^нњхъ временех# въ вы'шнихъ мњстехъ вое^ва`, покаꙁа` и^же по немъ прїиметъ нача'л#ство,
|
θεωρῶν δὲ ὅτι καὶ ὁ πατήρ, καθ᾿ οὓς καιροὺς εἰς τοὺς ἄνω τόπους ἐστρατοπέδευσεν, ἀνέδειξε τὸν διαδεξόμενον,
|
|
24
|
24
|
|
да а^ще чт^о проти'вно слђчится, и^л^и въꙁвњсти'тся чт^о бњ'дно, вњдђще сїя и^же въ страна'хъ е^мђже ѓ^ста'вишася ве'щи не смђтя'тся.
|
ὅπως ἐάν τι παράδοξον ἀποβαίνῃ ἢ καὶ προσαγγελθῇ τι δυσχερές, εἰδότες οἱ κατὰ τὴν χώραν ᾧ καταλέλειπται τὰ πράγματα, μὴ ἐπιταράσσωνται.
|
|
25
|
25
|
|
къ си'м же помышля'а прилежа'щихъ си'лныхъ. и^ съсњдъ црsтвїю временемъ придръжа'щих#, и^ прїемлющихъ эTшедшее. прїях# сы'на а^нтїѓ'ха цр~я, е^гоже мно'гащи въсᲄњка'ющаго на вы'шняя е^пар#хїа мно'гимъ вашимъ препорђчахъ и^ составля'хъ. писа'х же к немђ ја%же подъпи'сана сђть”
|
πρὸς δὲ τούτοις κατανοῶν τοὺς παρακειμένους δυνάστας καὶ γειτνιῶντας τῇ βασιλείᾳ τοῖς καιροῖς ἐπέχοντας καὶ προσδεχομένους τὸ ἀποβησόμενον, ἀναδέδειχα τὸν υἱόν μου ᾿Αντίοχον βασιλέα, ὃν πολλάκις ἀνατρέχων εἰς τὰς ἐπάνω σατραπείας τοῖς πλείστοις ὑμῶν παρακατετιθέμην καὶ συνίστων· γέγραφα δὲ πρὸς αὐτὸν τὰ ὑπογεγραμμένα.
|
|
26
|
26
|
|
Молю ё^бо ваs и^ прошђ, помяните бл~готворенїе ѓ'бщее, да кождо же съдръжиT бл~гораꙁђмїе къ мнњ и^ сн~ђ.
|
παρακαλῶ οὖν ὑμᾶς καὶ ἀξιῶ, μεμνημένους τῶν εὐεργεσιῶν κοινῇ καὶ κατ᾿ ἰδίαν, ἕκαστον συντηρεῖν τὴν οὖσαν εὔνοιαν εἰς ἐμὲ καὶ τὸν υἱόν μου·
|
|
27
|
27
|
|
ё^пова'ю б^о е^го кротце и^ чл~колюбне послњдђюща мое^мђ прои^ꙁволе'нїю, ѓ^бще с вами быти.
|
πέπεισμαι γὰρ αὐτὸν ἐπιεικῶς καὶ φιλανθρώπως παρακολουθοῦντα τῇ ἐμῇ προαιρέσει συμπεριενεχθήσεσθαι ὑμῖν».
|
|
28
|
28
|
|
мђже ё^бїица же ё^бо и^ хђлникъ ꙁлњ'ишая пострада, јако сеи и^ныхъ преложи на стра'н#нђю, на гора'хъ лю'тою смр~тїю и^счеꙁе`”
|
῾Ο μὲν οὖν ἀνδροφόνος καὶ βλάσφημος τὰ χείριστα παθών, ὡς ἑτέρους διέθηκεν, ἐπὶ ξένης ἐν τοῖς ὄρεσιν οἰκτίστῳ μόρῳ κατέστρεψε τὸν βίον.
|
|
29
|
29
|
|
Принесе же тњло е^го фили'п#пъ съвръстникъ е^го. и^же боя'щися сн~а а^нтїѓ'ха къ птоломе'ю филомиторђ въ е^гљ=петъ эTи^де”
|
παρεκομίζετο δὲ τὸ σῶμα Φίλιππος ὁ σύντροφος αὐτοῦ, ὃς καὶ διευλαβηθεὶς τὸν υἱὸν ᾿Αντιόχου, πρὸς Πτολεμαῖον τὸν Φιλομήτορα εἰς Αἴγυπτον διεκομίσθη.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.