|
Глvа, в~”
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
|
Тогда ё^бо а^рхїереи нарица'е^мыи си'монъ, проти'вђ хра'мђ преклони колњна, и^ рђцњ просте'ръ бл~гочиnнотворя'ше мл~твђ сїю”
|
Ο μὲν οὖν ἀρχιερεὺς Σίμων ἐξεναντίας τοῦ ναοῦ κάμψας τὰ γόνατα καὶ τὰς χεῖρας προτείνας εὐτάκτως, ἐποιήσατο τὴν δέησιν τοιαύτην.
|
|
2
|
2
|
|
Ги~ г~и цр~ю нбsныи, и^ влDко вся'кого ꙁда'нїя. ст~ыи въ ст~ыхъ само нача'лниче, вседръжи'телю, во'нми наM и^з#неможенным#, і^ и^зба'ви эT непреподо'бнаго, и^ сквернаго и^ не'мощїю ѓ^гражде'ннаго, дръзости.
|
Κύριε Κύριε, βασιλεῦ τῶν οὐρανῶν καὶ δέσποτα πάσης κτίσεως, ἅγιε ἐν ἁγίοις, μόναρχε, παντοκράτωρ, πρόσχες ἡμῖν καταπονουμένοις ὑπὸ ἀνοσίου καὶ βεβήλου θράσει καὶ σθένει πεφρυαγμένου.
|
|
3
|
3
|
|
ты бо създа'выи вс^я, и^ всњхъ съдръжа'и, си'ленъ и^ крњпокъ е^си, и^ кля'твы, и^ гръдости дњ'ющимъ чт^о сђдиши.
|
σὺ γὰρ ὁ κτίσας τὰ πάντα καὶ τῶν ὅλων ἐπικρατῶν δυνάστης δίκαιος εἶ καὶ τοὺς ὕβρει καὶ ἀγερωχίᾳ πράσσοντάς τι κρίνεις.
|
|
4
|
4
|
|
ты` прежде безако'нїе сътворших#, в них же и^ гиган#ти бы'ша и^ силе и^ мђжествђ ё^пова'вшихъ растли`, наводя` и^мъ беꙁмњрнђю во'дђ.
|
σὺ τοὺς ἔμπροσθεν ἀδικίαν ποιήσαντας, ἐν οἷς καὶ γίγαντες ἦσαν ρώμῃ καὶ θράσει πεποιθότες, διέφθειρας ἐπαγαγὼν αὐτοῖς ἀμέτρητον ὕδωρ.
|
|
5
|
5
|
|
т^ы прегръдая творя'щихъ содо'млянᲆ, и^ въ беꙁвњстныхъ ѕло'бахъ бы'вшиX ѓ^гнемъ и^ жю'пеломъ попали`, ѓ'браZ по нихъ быва'ющимъ ѓ^ста'ви.
|
σὺ τοὺς ὑπερηφανίαν ἐργαζομένους Σοδομίτας, διαδήλους ταῖς κακίαις γενομένους, πυρὶ καὶ θείῳ κατέφλεξας, παράδειγμα τοῖς ἐπιγινομένοις καταστήσας.
|
|
6
|
6
|
|
т^ы сверњпаго фараѓ'на поработи'вша лю'ди твоя ст~ыя і^и^л~я, разли'чными и^ мно'гими и^скђси` мђ'ками. и^ сказа'лъ е^си и^мъ си'лђ твою,
|
σὺ τὸν θρασὺν Φαραὼ καταδουλωσάμενον τὸν λαόν σου τὸν ἅγιον ᾿Ισραήλ, ποικίλαις καὶ πολλαῖς δοκιμάσας τιμωρίαις, ἐγνώρισας τὴν σὴν δυναστείαν, ἐφ’ αἷς ἐγνώρισας τὸ μέγα σου κράτος·
|
|
7
|
7
|
|
и^ вᲆ ѓ'нњх# ве'лїю дръжа'вђ твою ја^виl е^си, и^ гоня'ща е^го за люд#ми твои^ми съ колесни'цами и^ наро'дъ мно'жествомъ заключи` въ глђбинњ` мор#стњи. вњрђющихъ же ти^ вся'кого зда'нїя силнњ'ишемђ невре'дны преве'лъ е^си. и^же ви'дњвше дњла твоея рђки`, въсхвали'ша тебе вседръжи'теля.
|
καὶ ἐπιδιώξαντα αὐτὸν σὺν ἅρμασι καὶ ὄχλων πλήθει ἐπέκλυσας βάθει θαλάσσης, τοὺς δὲ ἐμπιστεύσαντας ἐπὶ σοὶ τῷ τῆς ἁπάσης κτίσεως δυναστεύοντι σώους διεκόμισας,
|
|
8
|
8
|
|
т^ы цр~ю създа'выи непроходи'мђю и^ неи^змњри мђ зе'млю, и^збра'лъ е^си градъ сїи, и^ ѓ^ст~илъ е^си мњсто сїе и'мени твое^мђ ничто'же требђющемђ, и^ просла'вилъ е^си въ ја^вле'нїи великолњпїя съставле'нїе. сътвориy себњ сїе къ сла'вњ вели'це, и^ хвале'нїю и'мени твое^го ст~аго.
|
οἳ καὶ συνιδόντες ἔργα σῆς χειρὸς ᾔνεσάν σε τὸν παντοκράτορα.
|
|
9
|
9
|
|
и^ ёбо любя` домъ і^и^л~евъ и^звњсти'лъ е^си, ја%ко а^ще бђдетъ вамъ съвраще'нїе, и^ ѓ^бы'иметъ васъ тњснота`, тогда пришеDше въ мњсто сїе помоли'теся, и^ ё^слы'шђ мл~твђ ва'шђ.
|
σύ, βασιλεῦ, κτίσας τὴν ἀπέραντον καὶ ἀμέτρητον γῆν, ἐξελέξω τὴν πόλιν ταύτην καὶ ἁγιάσας τὸν τόπον τοῦτον εἰς ὄνομά σοι τῷ τῶν ἁπάντων ἀπροσδεεῖ καὶ παρεδόξασας ἐν ἐπιφανείᾳ μεγαλοπρεπεῖ, σύστασιν ποιησάμενος αὐτοῦ πρὸς δόξαν τοῦ μεγάλου καὶ ἐντίμου ὀνόματός σου.
|
|
10
|
10
|
|
и^ ё^бо вњренъ е^си і^ и'стиненъ. понеже мно'гащи ѓ^скорбленомъ бывшимъ эTц~емъ на'шимъ помо'же и^мᲆ т^ы въ нищетњ`, і^ и^зба'вилъ е^си эT вели'кихъ бњдъ.
|
καὶ ἀγαπῶν τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπηγγείλω δὴ ὅτι ἐὰν γένηται ἡμῶν ἀποστροφὴ καὶ καταλάβῃ ἡμᾶς στενοχωρία καὶ ἐλθόντες εἰς τὸν τόπον τοῦτον δεηθῶμεν, εἰσακούσῃ τῆς δεήσεως ἡμῶν.
|
|
11
|
11
|
|
мы' же сїя нн~њ ст~ыи цр~ю мно'гихъ ра'ди и^ вели'кихъ нашиX грњховъ страждеM, и^ повинђемся враго'мъ нашимъ, и^ есмы` в не'мощехъ
|
καὶ δὴ πιστὸς εἶ καὶ ἀληθινός.
|
|
12
|
12
|
|
ја%ко въ дн~е ниꙁпаде'нїя” дрᲆзости'выи же и^ скве'рныи се'и начинаеT похђли'ти на земли` възвыше'нное мњсто и'мени твое^мђ ст~омђ.
|
ἐπεὶ δὲ πλεονάκις θλιβέντων τῶν πατέρων ἡμῶν ἐβοήθησας αὐτοῖς ἐν τῇ ταπεινώσει καὶ ἐρρύσω αὐτοὺς ἐκ μεγάλων κινδύνων,
|
|
13
|
13
|
|
а^щеy и^ жили'ще твое нб~о нб~си непристђпно чл~комъ е^сть. н^о поне'же бл~говоли'лъ е^си сла'вђ твою в лю'деX твоиX і^и^л~и и^ ѓ^ст~илъ е^си мњсто сїе.
|
ἰδοὺ δὲ νῦν, ἅγιε βασιλεῦ, διὰ τὰς πολλὰς καὶ μεγάλας ἡμῶν ἁμαρτίας καταπονούμεθα καὶ ὑπετάγημεν τοῖς ἐχθροῖς ἡμῶν καὶ παρείμεθα ἐν ἀδυναμίαις.
|
|
14
|
14
|
|
да не ѓ^сђдиши на'съ в нечистотњ` сиX, ниже да погрђꙁи'ши насъ въ сквернњ сихъ. даже не похва'лятся ꙁако'нопрестђпнїи въ дђши и^хъ, м^ы попра'хомъ хра'мъ ст~ыни, ја%коже попираются храмы мер#зостеи, и^хже т^ы ѓ^мраꙁи'лъ е^си”
|
ἐν δὲ τῇ ἡμετέρᾳ καταπτώσει ὁ θρασὺς καὶ βέβηλος οὗτος ἐπιτηδεύει καθυβρίσαι τὸν ἐπὶ τῆς γῆς ἀναδεδειγμένον τῷ ὀνόματι τῆς δόξης σου ἅγιον τόπον.
|
|
15
|
15
|
|
ѓ^ста'ви грехи наша, и^ разрDђши непра'вости наша, и^ ја^ви млsть твою в ча'съ сїи. скоро да варят# н^ы щедроты` твоя. и^ даи же хва'лы вᲆ ёста` стра'ждђщиX и^ съкрђше'нныхъ дш~ами, сътвори'выи намъ миръ эTсю'дђ”
|
τὸ μὲν γὰρ οἰκητήριόν σου οὐρανὸς τοῦ οὐρανοῦ ἀνέφικτος ἀνθρώποις ἐστίν.
|
|
16
|
16
|
|
Всеви'децъ же, и^ прежде всњхъ ст~ыи въ ст~ых# ё^слы'ша мл~твђ смире'нїя. и^ хђло'ю и^ безстђдїем# вельма въꙁнесеннаго ё^ја^зви`, эTсю'дђ и^ эTѓ'нюдђ горды'ня е^го, ја%коже вњтромъ тро'сть. и^ на пожди ктомђ беꙁъчи'нне лежа'ти ё'дами расла'бленнђ, ниже прогласи'ти могђщи. пра'веднымъ б^о бњше ё^ја^зве'нъ сђдоM.
|
ἀλλ’ ἐπεὶ εὐδοκήσας τὴν δόξαν σου ἐν τῷ λαῷ σου ᾿Ισραὴλ ἡγίασας τὸν τόπον τοῦτον,
|
|
17
|
17
|
|
эTню'дђже дрђзи е^го и^ тњла стра'жїе внеꙁапђ и^ въско'рњ ви'дњвше ѓ^бъе'мшђю е^го бо'лњзнь. възбоя'шася да не живоᲄа гоньзнет#, въско'рњ е^го и^з#влеко'ша вн^њ, и^бо нашеDшимъ ё^ја^зве'ни стра'хомъ”
|
μὴ ἐκδικήσῃς ἡμᾶς ἐν τῇ τούτων ἀκαθαρσίᾳ, μηδὲ εὐθύνῃς ἡμᾶς ἐν βεβηλώσει, ἵνα μὴ καυχήσωνται οἱ παράνομοι ἐν θυμῷ αὐτῶν, μηδὲ ἀγαλλιάσωνται ἐν ὑπερηφανίᾳ γλώσσης αὐτῶν λέγοντες·
|
|
18
|
18
|
|
Послњде же прише'дъ в себњ, н^о никакоже в# покаа'нїе прїиде. запрети' же ѓ^ семъ, и^ съ преще'нїемъ го'ркимъ эTи'де.
|
ἡμεῖς κατεπατήσαμεν τὸν οἶκον τοῦ ἁγιασμοῦ, ὡς καταπατοῦνται οἱ οἶκοι τῶν προσοχθισμάτων.
|
|
19
|
19
|
|
пришеD же въ е^гљ=петъ зло'бою ѓ^дръжимъ, съ преDрече'нными прича'сники, і^ и'ными всея` пра'вды эTлђчеnными. не то'кмо бесчи'сленными стђдодњя'нїи довля'ше. н^о и^ на толи'ко бестђдїе възы'иде, ја%коже бњдне вњща'нїе въ мњстехъ всњхъ съста'вити. и^ мно'зи дрђзи вꙁира'юще на црsкое похотњнїе, и^ сїи послњдова'ша ѓ'наго зл^охотњнїю.
|
ἀπάλειψον τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ διασκέδασον τὰς ἀμπλακίας ἡμῶν καὶ ἐπίφανον τὸ ἔλεός σου κατὰ τὴν ὥραν ταύτην.
|
|
20
|
20
|
|
и^ преDста'ви цр~ь нароDнђ на ја%зы'къ і^ё^де'искїи и^здати ненависть. повелњ` на столпњ` въ дворњ` поста'вити и^дола, и^ пригвозди` писа'нїе, е^же ни е^ді'наго не жрђщихъ въ ст~ая и^хъ вни'ти. всњх же пожръшихъ вписа'ти в лю'ди, и^ въ слђже'бныи чи'нъ поста'вити. съпроти'в же гл~ющихъ нђждею ја%вши живота` лиши'ти.
|
ταχὺ προκαταλαβέτωσαν ἡμᾶς οἱ οἰκτιρμοί σου, καὶ δὸς αἰνέσεις ἐν στόματι τῶν καταπεπτωκότων καὶ συντετριμμένων τὰς ψυχὰς ποιήσας ἡμῖν εἰρήνην.
|
|
21
|
21
|
|
и^сповњда'вших же своя и^мена, наꙁнаменова'ти в тњло кїс#совымъ ли'стомъ въ ѓ^гни` раже'гши. е^же е^сть ꙁна'менїе деѓ^ни'сово, и^ эTлђчи'ти в рабъство.
|
᾿Ενταῦθα ὁ πάντων ἐπόπτης Θεὸς καὶ πρὸ πάντων ἅγιος ἐν ἁγίοις εἰσακούσας τῆς ἐνθέσμου λιτανείας, τὸν ὕβρει καὶ θράσει μεγάλως ἐπῃρμένον ἐμάστιξεν αὐτόν,
|
|
22
|
22
|
|
н^о да не всMњ эTринове'нъ ја%вится поDписа`. а^ще же нњцыи эT нихъ прои^зво'лятъ по назнаменова'нїю возврати'тися къ пожре'нїю, си'хъ ра'вныхъ гражDан#сᲄва а^лећан#дрїискаго сътворю быти.
|
ἔνθεν καὶ ἔνθεν κραδάνας αὐτὸν ὡς κάλαμον ὑπὸ ἀνέμου, ὥστε κατ’ ἐδάφους ἄπρακτον, ἔτι καὶ τοῖς μέλεσι παραλελυμένον μηδὲ φωνῆσαι δύνασθαι δικαίᾳ περιπεπλεγμένον κρίσει.
|
|
23
|
23
|
|
Тњмже ё^бо е^ді'ны бл~гочестїя своя нивъчто'же вмњня'ющи, съ радостїю себе вда'ша. мня'щи себњ великоя нњкоя причасти'тися по'чести эT сђщаго съжи'тїя цр~ьска.
|
ὅθεν οἵ τε φίλοι καὶ οἱ σωματοφύλακες αὐτοῦ ταχεῖαν καὶ ὀξεῖαν ἰδόντες τὴν καταλαβοῦσαν αὐτὸν εὔθυναν, φοβούμενοι μὴ καὶ τὸ ζῆν ἐκλείπῃ, ταχέως αὐτὸν ἐξείλκυσαν ὑπερβάλλοντι καταπεπληγμένοι φόβῳ.
|
|
24
|
24
|
|
мно'жаишїи же рода дш~ею ё^крњпи'вшеся не раꙁлђчи'шася бл~гочестїя, н^о сребреники за живо'тъ ѓ^беща'ша въ и^змњне'нїе дати. даже то'кмо и^мена` эT написа'нїи свободя'тъ. въ бл~гоё^пова'нїи же бы'ша помощъ полђчи'ти. а^ эTлђчи'вшихъ же ся эT ниX гнђша'хђся и^ ја%ко ра'тниковъ ро'да свое^го сђди'ша, такожDе и^ ѓ'бщаго съжи'тїя и^ бл~годњя'нїя лишахђ”
|
ἐν χρόνῳ δὲ ὕστερον ἀναλεξάμενος ἑαυτὸν οὐδαμῶς εἰς μετάμελον ἦλθεν ἐπιτιμηθείς, μετ’ ἀπειλῆς δὲ πικρᾶς ἀνέλυσε.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.