|
Глvа, к~е”
|
Глава 25
|
|
1
|
1
|
|
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
|
И бы́сть сло́во Госпо́дне ко мнѣ́ глаго́ля:
|
|
2
|
2
|
|
сн~е чл~чь, ё^тверди лице свое на сн~ы а^м#мо'ня, и^ прорцыся на' ня.
|
сы́не человѣ́чь, утверди́ лице́ твоє́ на сы́ны Аммо́ни и прорцы́ на ня́,
|
|
3
|
3
|
|
и^ рече'ши сн~омъ а^м#мо'немъ, гл~я. слышите сло'во г~а а^дона'я. с^е гл~етᲆ а^дона'и г~ь, е^льмаже пора'довастеся до ст~ыхъ, мои^хъ, ја%ко ѓ^сквернавле'на бы'ша, и^ ѓ^ ꙁемли` і^и^л~евњ, ја%ко поги'бе. и^ ѓ^ домђ і^ё'динњ, ја%ко эTи^де въ плњне'нїе.
|
и рече́ши сыно́мъ Аммо́нимъ [глаго́ля]: слы́шите сло́во Го́спода Адоная́, сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же пора́довастеся от святы́хъ мои́хъ, я́ко оскверне́на бы́ша, и о земли́ Ізра́илевѣ, я́ко поги́бе, и о дому́ Іу́динѣ, я́ко отъи́де въ плѣне́ніє:
|
|
4
|
4
|
|
того ради предамъ ваs сн~омъ кеде'млемъ в наслњ'дїе, и^ вселя'тся въ грњсњ'хъ в# тебᲇ, и^ сътво'рятъ в# тебњ села и^хъ. тїи поја^дяT пло'ды твоя, и^ тїи и^спїюT бл~готђ твою.
|
того́ ра́ди, се́, а́зъ предаю́ ва́съ сыно́мъ Кеде́млимъ въ наслѣ́діє, и вселя́тся со имѣ́ніємъ свои́мъ въ тебѣ́ и поста́вятъ въ тебѣ́ селе́нія своя́: ті́и поядя́тъ плоды́ твоя́, и ті́и испію́тъ ту́къ тво́й:
|
|
5
|
5
|
|
и^ дамъ граD твои а^м#мо'не паствњ вельблюDстњ, и^ сн~ы а^м#мо'ня на па'ствы ѓ%вча. и^ раꙁђмњ'ете ја%ко а^ꙁъ а^дона'и г~ь” И/мже
|
и да́мъ гра́дъ Аммо́нь па́ствы велблю́довъ и сы́ны Аммо́ни на па́ству ове́цъ, и уразумѣ́єте, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
|
|
6
|
6
|
|
с^е гл~етъ г~ь б~ъ, поне'же въсплеска` рђко'ю свое^ю, и^ въстрепа ного'ю свое^ю, и^ порадовася дш~ею свое^ю ѓ^ ꙁемли і^и^л~евњ.
|
Сего́ ра́ди та́ко глаго́летъ Госпо́дь Бо́гъ: поне́же восплеска́лъ єси́ руко́ю твоє́ю и потопта́лъ ного́ю твоє́ю и пора́довался єси́ душе́ю твоє́ю о земли́ Ізра́илевѣ,
|
|
7
|
7
|
|
того ради с^е а^ꙁъ прострђ рђ'кђ свою на' тя. и^ дамъ т^я въ раꙁграбле'нїе странаM. и^ потреблю т^я эT людїи, и^ погђблю т^я эT стра'нъ па'гђбою. и^ ё^вњси ја%ко а^зъ а^дона'и г~ь”
|
того́ ра́ди, се́, а́зъ простру́ ру́ку мою́ на тя́ и да́мъ тя́ въ разграбле́ніє язы́комъ, и потреблю́ тя от люді́й и погублю́ тя от стра́нъ па́губою, и увѣ́си, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь.
|
|
8
|
8
|
|
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, поне'же рече моа'вᲆ и^ сїи^ръ, се ја%коже вся страны до'мъ і^и^л~евъ і^ и^ё'да.
|
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же рече́ Моа́въ и Сиі́ръ: се́, я́коже вси́ язы́цы, до́мъ Ізра́илевъ и Іу́да,
|
|
9
|
9
|
|
сего ради с^е а^зъ расы'плю сђроваго моа'ва эT ра'тныX е^мђ, эT поDго'рїя е^го и^ꙁбрънђ зе'млю до'мђ веџїаси'моџова, наD и^сто'чникоM гра'да, подо'лгъ мо'рскаго вае^лмо'на, и^ карїе^џе'ма,
|
сего́ ра́ди, се́, а́зъ разсла́блю мы́шцу Моа́влю от градо́въ кра́йнихъ єго́, избра́нную зе́млю, до́мъ Іасіму́ѳовъ надъ исто́чникомъ гра́да примо́рскаго [ваєлмо́на и каріаѳаі́ма]:
|
|
10
|
10
|
|
сн~ы кеде'мля на сн~ы а^м#мо'ня. да'хъ я& в# наслњ'дїе, и^ эTда'м# я& на в#ꙁя'тїе, ја%коже да не бђ'детъ па'мяти сн~овъ а^м#мо'нь въ странаX.
|
сы́ны Кеде́мли на сы́ны Аммо́ни да́хъ я́ въ наслѣ́діє, я́ко да не бу́детъ па́мяти сыно́въ Аммо́нихъ во язы́цѣхъ:
|
|
11
|
11
|
|
и^ в# моа'ве же сътворю эTме'стїе. и^ ё^вњ'дятъ ја%ко а^ꙁъ г~ь”
|
и въ Моа́вѣ сотворю́ отмще́ніє, и увѣ́дятъ, я́ко а́зъ Госпо́дь.
|
|
12
|
12
|
|
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, поне'же сᲆтвори и^дђме'а, е^гда эTм#сти'ша эTме'стїе въ гнњ'вњ в домђ` і^ё'динњ, и^ помни'ша ѕло'б#, и^ эTм#стиша пря` эT нихъ.
|
Сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же сотвори́ Ідуме́а, єгда́ отмсти́ша ті́и отмще́ніємъ [во гнѣ́вѣ] до́му Іу́дову, и памятозло́бствоваша и отмсти́ша прю́ от ни́хъ:
|
|
13
|
13
|
|
того ради с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, прострђ рђ'кђ свою на и^дђме'ю, и^ потреблю с нея чл~ки и^ ско'тᲆ, и^ поста'влю ю& пђстђ. и^ эT џема'нъ, и^ эT деда'нъ жено'ми мече'мъ падђтъ.
|
того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: простру́ ру́ку мою́ на Ідуме́ю и потреблю́ от нея́ человѣ́ки и ско́тъ и поста́влю ю́ пу́сту, и от Ѳема́нъ гони́ми мече́мъ паду́тъ:
|
|
14
|
14
|
|
и^ да'мъ эTм#ще'нїе мое на и^дђме'ю в рђцњ людїи мои^хъ і^и^л~я. и^ сътво'рятъ въ и^дђме'и по гнњ'вђ мое^мђ, и^ по ја%рости мое'и. и^ ё^вњ'дятъ эTмще'нїе мое, гл~етъ а^дона'и г~ь”
|
и да́мъ отмще́ніє моє́ на Ідуме́ю руко́ю люді́й мои́хъ Ізра́иля, и сотворя́тъ во Ідуме́и по гнѣ́ву моєму́ и по я́рости моє́й, и увѣ́дятъ отмще́ніє моє́, глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь.
|
|
15
|
15
|
|
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, поне'же сътвори'ша и^ноплеме'нницы въ гнњ'вњ, и^ въста'виша эTмще'нїе порадова'ющеся в#сею дш~ею, ја%коже расы'пати дш~а по вра'ждњ вњ'чнеи.
|
Сего́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: поне́же сотвори́ша иноплеме́нницы во отмще́ніи и возста́виша ме́сть ра́дующеся все́ю душе́ю є́же потреби́ти да́же до вѣ́ка,
|
|
16
|
16
|
|
того ради с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, се^ а^ꙁъ прострђ рђцњ свои на и^ноплеме'нники, и^ потреблю кри'ты, и^ погђблю про'чая живђщая подо'лгᲆ мо'ря.
|
того́ ра́ди сія́ глаго́летъ Адонаі́ Госпо́дь: се́, а́зъ простру́ ру́ку мою́ на иноплеме́нники, и потреблю́ кри́тянъ, и погублю́ оста́вшыя живу́щыя на примо́ріи,
|
|
17
|
17
|
|
и^ сътворю в нихъ эTмще'нїе вели'ко, въ ѓ^бличе'нїи ја%рости мое^я. и^ раꙁђмњ'ютъ ја%ко а^ꙁъ а^дона'и г~ь, е^гда` даM эTмще'нїе мое на' ня”
|
и сотворю́ въ ни́хъ отмще́ніє вели́ко, во обличе́ніихъ я́рости моєя́, и уразумѣ́ютъ, я́ко а́зъ Адонаі́ Госпо́дь, єгда́ да́мъ отмще́ніє моє́ на ня́.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.