|
І$саїа пррoкъ
|
ΗΣΑΪΑΣ
|
|
Глvа, а~”
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
|
Видњнїе е^же ви'дњ і^саїа сн~ъ а^мо'совъ. е^же ви'дњ на і^ё^де'ю, и^ на і^ерsли'мъ. въ дн~и ѓ^ѕїевы, і^ѓ^а^џа'мовы, и^ а^ха'ꙁовы і^ е^ꙁекїины, и^же црsтвова'ша въ і^ё^де'и”
|
ΟΡΑΣΙΣ, ἣν εἶδεν ῾Ησαΐας υἱὸς ᾿Αμώς, ἣν εἶδε κατὰ τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ κατὰ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν βασιλεία ᾿Οζίου καὶ ᾿Ιωάθαμ καὶ ῎Αχαζ καὶ ᾿Εζεκίου, οἵ ἐβασίλευσαν τῆς ᾿Ιουδαίας.
|
|
2
|
2
|
|
Слы'ши нб~о, и^ внђши земле, ја%ко г~ь гл~а” Сн~ы родихъ, и^ възнесо'хъ. сїи же эTвръго'шася мене`”
|
῎Ακουε οὐρανὲ καὶ ἐνωτίζου γῆ, ὅτι Κύριος ἐλάλησεν· υἱοὺς ἐγέννησα καὶ ὕψωσα, αὐτοὶ δέ με ἠθέτησαν.
|
|
3
|
3
|
|
Поꙁна` во'лъ стяжа'вшаго и&, і^ ѓ^селъ ја%сли господи'на свое^го, і^и^л~ь же мене не поꙁна`, и^ лю'дїе мои` не раꙁђмњша мене`”
|
ἔγνω βοῦς τὸν κτησάμενον καὶ ὄνος τὴν φάτνην τοῦ κυρίου αὐτοῦ· ᾿Ισραὴλ δέ με οὐκ ἔγνω καὶ ὁ λαός με οὐ συνῆκεν.
|
|
4
|
4
|
|
ЭO лю'тњ, страно грњшна. лю'дїе по'лни грњховъ. племя` ѕло'е, сн~ове безако'ннїи. ѓ^ста'висте г~а, и^ раꙁ#гнњ'васте ст~го і^и^л~ева. эTврати'сᲄеся воспя'тᲆ.
|
οὐαὶ ἔθνος ἁμαρτωλόν, λαὸς πλήρης ἁμαρτιῶν, σπέρμα πονηρόν, υἱοὶ ἄνομοι· ἐγκατελίπατε τὸν Κύριον καὶ παρωργίσατε τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ.
|
|
5
|
5
|
|
чт^о и^ е^ще` ё^ја^ꙁвля'еᲄеся, прилага'юще беꙁако'нїя” Вся'ка глава въ бо'лњзнь, и^ вся'ко срDце в печа'ль.
|
τί ἔτι πληγῆτε προστιθέντες ἀνομίαν; πᾶσα κεφαλὴ εἰς πόνον καὶ πᾶσα καρδία εἰς λύπην.
|
|
6
|
6
|
|
эT но'гђ и^ до главы`, нњсть в немъ цњ'лости. ни стрђпђ, н^и ја%ꙁвњ, ниже ра'нњ гни'ющи, нњсть пластыра` приложи'ти, н^и ма'сла н^и ѓ^бяꙁа'нїа”
|
ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ ὁλοκληρία, οὔτε τραῦμα οὔτε μώλωψ οὔτε πληγὴ φλεγμαίνουσα· οὐκ ἔστιν μάλαγμα ἐπιθῆναι οὔτε ἔλαιον οὔτε καταδέσμους.
|
|
7
|
7
|
|
Земля` ва'ша пђ'ста, гра'ди ваши ѓ^гнеM пож#жени, странђ` вашђ преD вами чю'ждїи поја^да'ют#. и^ ѓ^пђстњ'етъ расы'пана ја%ко в расы'панїи вра'гᲆ.
|
ἡ γῆ ὑμῶν ἔρημος, αἱ πόλεις ὑμῶν πυρίκαυστοι· τὴν χώραν ὑμῶν ἐνώπιον ὑμῶν ἀλλότριοι κατεσθίουσι αὐτήν, καὶ ἠρήμωται κατεστραμμένη ὑπὸ λαῶν ἀλλοτρίων.
|
|
8
|
8
|
|
ѓ^ста'виTся дщ^и сїѓ'ня ја%ко кђщ'а въ виногра'дњ, и ја%ко страQба во ѓ%вощи, ја%ко граD вою'емъ”
|
ἐγκαταλειφθήσεται ἡ θυγάτηρ Σιὼν ὡς σκηνὴ ἐν ἀμπελῶνι καὶ ὡς ὀπωροφυλάκιον ἐν σικυηράτῳ, ὡς πόλις πολιορκουμένη·
|
|
9
|
9
|
|
І$ а^ще не бы` г~ь саваѓ'џ# ѓ^ста'вилъ наM сњмене. ја%ко содо'ма бы'ли бы'хомᲆ. и^ гомо'рњ ё^подоби'лися бы'хомъ”
|
καὶ εἰ μὴ Κύριος σαβαὼθ ἐγκατέλιπεν ἡμῖν σπέρμα, ὡς Σόδομα ἂν ἐγενήθημεν καὶ ὡς Γόμορρα ἂν ὡμοιώθημεν. —
|
|
10
|
10
|
|
Слы'шите сло'во гн~е кня'ѕи содо'мъстїи. внемли'те гл~ъ бж~їи лю'дїе гомо'рстїи”
|
᾿Ακούσατε λόγον Κυρίου, ἄρχοντες Σοδόμων· προσέχετε νόμον Θεοῦ λαὸς Γομόρρας.
|
|
11
|
11
|
|
Чт^о ми мно'жество жрътвъ вашихъ гл~етъ г~ь. по'лнъ е^смь вс^есож#женїя ѓ%вня, и^ ло'я а%гньча, и^ кро'ве ю%ньча и^ ко'злїя не хощђ.
|
τί μοι πλῆθος τῶν θυσιῶν ὑμῶν; λέγει Κύριος· πλήρης εἰμὶ ὁλοκαυτωμάτων κριῶν, καὶ στέαρ ἀρνῶν καὶ αἷμα ταύρων καὶ τράγων οὐ βούλομαι,
|
|
12
|
12
|
|
і^дњ'же а^ще прихо'диᲄе ја^ви'ти ми ся” Кт^о бо в#ꙁыска сиX эT рђк'ъ ва'шиX. ходи'ᲄи по дворђ мое^мђ не прило'жите”
|
οὐδὲ ἂν ἔρχησθε ὀφθῆναι μοι. τίς γὰρ ἐξεζήτησε ταῦτα ἐκ τῶν χειρῶν ὑμῶν; πατεῖν τὴν αὐλήν μου
|
|
13
|
13
|
|
І$ аще принесете м^и мђкђ` пшени'чнђ всђе. кади'ло ме'рьꙁость м^и еs”
|
οὐ προσθήσεσθαι· ἐὰν φέρητε σεμίδαλιν, μάταιον· θυμίαμα, βδέλυγμά μοί ἐστι· τὰς νουμηνίας ὑμῶν καὶ τὰ σάββατα καὶ ἡμέραν μεγάλην οὐκ ἀνέχομαι· νηστείαν καὶ ἀργίαν
|
|
14
|
14
|
|
Новомᲇсячїя ва'ша, и^ сђ'боты, и^ вели'ка дн~е не прїемлю. по'стъ и^ праZнованїя и^ праZники ва'ша воZненавидњ дш~а моа” Бы'сте м^и до сыᲄости. ксемђ` не ё^и^мђ грXњ ва'шиX”
|
καὶ τὰς νουμηνίας ὑμῶν καὶ τὰς ἑορτὰς ὑμῶν μισεῖ ἡ ψυχή μου· ἐγενήθητέ μοι εἰς πλησμονήν, οὐκέτι ἀνήσω τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν.
|
|
15
|
15
|
|
Є$гда` воꙁдви'гнете рђ'цњ ваши къ мнњ`, эTвращђ ѓ%чи свои` эT васъ. и^ а'ще ё^мно'жите мо'льбђ, не послђш'аю васъ. рђ'ки б^о ваша по'лны кро'ве”
|
ὅταν ἐκτείνητε τὰς χεῖρας ὑμῶν πρός με, ἀποστρέψω τοὺς ὀφθαλμούς μου ἀφ᾿ ὑμῶν, καὶ ἐὰν πληθύνητε τὴν δέησιν, οὐκ εἰσακούσομαι ὑμῶν· αἱ γὰρ χεῖρες ὑμῶν αἵματος πλήρεις.
|
|
16
|
16
|
|
И$змы'итеся и^ чи'сти бђдете, эTи^мњте лђка'въство эT дш~ъ вашиX преD ѓ^чима мои^ма” пресᲄанᲇте эT злоb вашиX”
|
λούσασθε καὶ καθαροὶ γίνεσθε, ἀφέλετε τὰς πονηρίας ἀπὸ τῶν ψυχῶν ὑμῶν ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν μου, παύσασθε ἀπὸ τῶν πονηριῶν ὑμῶν,
|
|
17
|
17
|
|
Наё^чи'теs до'бро твори'ти. въꙁыщите сђ'да. и^ꙁбави'те ѓ^биди'маго, сђдиᲄе си'рђ и^ ѓ^правдите вдови'цђ”
|
μάθετε καλὸν ποιεῖν, ἐκζητήσατε κρίσιν, ρύσασθε ἀδικούμενον, κρίνατε ὀρφανῷ καὶ δικαιώσατε χήραν·
|
|
18
|
18
|
|
И$ прїидᲇте да ся съвопрашаеM гл~етъ г~ь. и^ а'ще бђдђт# грњси ва'ши ја%ко чрьвле'ни, т^о ја%ко снњгъ ё^бњлю я&. и^ а'ще л^и бђ'дђтъ ја^ко багоръ, т^о ја%ко во'лнђ ё^бњлю”
|
καὶ δεῦτε διαλεχθῶμεν, λέγει Κύριος· καὶ ἐὰν ὦσιν αἱ ἁμαρτίαι ὑμῶν ὡς φοινικοῦν, ὡς χιόνα λευκανῶ, ἐὰν δὲ ὦσιν ὡς κόκκινον, ὡς ἔριον λευκανῶ.
|
|
19
|
19
|
|
И$ а^ще хо'щете и^ послђша'ете мене, бл~гая зеMли снњсте.
|
καὶ ἐὰν θέλητε καὶ εἰσακούσητέ μου, τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς φάγεσθε·
|
|
20
|
20
|
|
а^ще ли же не хо'щете ни послђша'ете мене, мечь вы поја%сть. ё^ста б^о гн~я гл~аша с^и”
|
ἐὰν δὲ μὴ θέλητε, μηδὲ εἰσακούσητέ μου, μάχαιρα ὑμᾶς κατέδεται· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα.
|
|
21
|
21
|
|
Како бы'сть блDђница граD вњрныи сїѓнъ по'лнъ сђда, в неMже пра'вда ё^спе`. в неM же нн~њ ё^бїицы”
|
Πῶς ἐγένετο πόρνη πόλις πιστὴ Σιών, πλήρης κρίσεως, ἐν ᾗ δικαιοσύνη ἐκοιμήθη ἐν αὐτῇ, νῦν δὲ φονευταί.
|
|
22
|
22
|
|
Сребро` ва'ше не потребно, корче'мници твои` мешаюT вино` с водо'ю”
|
τὸ ἀργύριον ὑμῶν ἀδόκιμον· οἱ κάπηλοί σου μίσγουσι τὸν οἶνον ὕδατι·
|
|
23
|
23
|
|
Княѕи твои` не покаря'юTся ѓ^бещницы та'тем#, лю'бяще м#зDђ погоня'ще эTдаа'нїе. си'ротамъ не сђдя'ще, и^ сђ'дђ вдови'цъ не вне'млюще”
|
οἱ ἄρχοντές σου ἀπειθοῦσι, κοινωνοὶ κλεπτῶν ἀγαπῶντες δῶρα, διώκοντες ἀνταπόδομα, ὀρφανοῖς οὐ κρίνοντες καὶ κρίσιν χηρῶν οὐ προσέχοντες.
|
|
24
|
24
|
|
Сего ради с^е гл~етъ влDка г~ь саваѓ'џъ. ЭO горе крњпкиM въ і^и^л~и. не преста'етъ б^о ја%рость моя на проти'вныя, и^ сђдъ эT вра'гъ мои^хъ сътворю`”
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ δεσπότης σαβαώθ, ὁ δυνάστης τοῦ ᾿Ισραήλ· οὐαὶ τοῖς ἰσχύουσιν ἐν ῾Ιερουσαλήμ· οὐ παύσεται γάρ μου ὁ θυμὸς ἐν τοῖς ὑπεναντίοις, καὶ κρίσιν ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου ποιήσω.
|
|
25
|
25
|
|
И$ наведђ рђкђ мою` на тя и^ раꙁъжегђ въ чистотђ`. не покаря'ю^щаяся погђблю`. и^ эTи^мђ всњхъ беꙁако'нныхъ эT тебе, и^ всњхъ гръдыхъ смирю`.
|
καὶ ἐπάξω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ πυρώσω σε εἰς καθαρόν, τοὺς δὲ ἀπειθοῦντας ἀπολέσω καὶ ἀφελῶ πάντας ἀνόμους ἀπὸ σοῦ καὶ πάντας ὑπηφάνους ταπεινώσω.
|
|
26
|
26
|
|
и^ приста'влю сђдїя твоя ја%ко и^ прежде, и^ совњтники твоя ја%ко и^спе'рва” И$ по си'хъ прозове'шися гра'дъ пра'веDныи, ма'ти градовомъ вњрныи сїѓ'нъ”
|
καὶ ἐπιστήσω τοὺς κριτάς σου ὡς τὸ πρότερον καὶ τοὺς συμβούλους σου ὡς τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς· καὶ μετὰ ταῦτα κληθήσῃ πόλις δικαιοσύνης, μητρόπολις πιστὴ Σιών.
|
|
27
|
27
|
|
Съ сђдомъ б^о сп~сђтся плњ'нницы е^го,
|
μετὰ γὰρ κρίματος σωθήσεται ἡ αἰχμαλωσία αὐτῆς καὶ μετὰ ἐλεημοσύνης.
|
|
28
|
28
|
|
и^ съкрђшаTся беꙁако'ннїи и^ грњшницы въкђпњ. и^ ѓ^ста'вившеи г~а сконᲆча'ются”
|
καὶ συντριβήσονται οἱ ἄνομοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἅμα, καὶ οἱ ἐγκαταλιπόντες τὸν Κύριον συντελεσθήσονται.
|
|
29
|
29
|
|
Зане' же постыдя'тся ѓ^ и'долњхъ своихъ, ја%же са'ми смышляхђ” И$ посрамяTся ѓ^ садXњ и^хъ ја%же възлюбиша.
|
διότι αἰσχυνθήσονται ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν, ἃ αὐτοὶ ἠβούλοντο, καὶ ἐπαισχυνθήσονται ἐπὶ τοῖς κήποις αὐτῶν, ἃ ἐπεθύμησαν.
|
|
30
|
30
|
|
бђдTђ б^о ја%ко дђбъ эTметнђвъ своя` ли'ствїя, и^ ја%ко врьтограD воды` не и^мы'и”
|
ἔσονται γὰρ ὡς τερέβινθος ἀποβεβληκυῖα τὰ φύλλα καὶ ὡς παράδεισος ὕδωρ μὴ ἔχων·
|
|
31
|
31
|
|
И$ бђдеT крњпость иX, ја^ко паздерїе иZгребное, и^ дњла и^хъ ја%ко и%скры ѓ%гнены. и^ съж#гђтся беꙁако'н#ницы и^ грњшницы въкђпњ, и^ не бђдетъ ё^гаша'яй”
|
καὶ ἔσται ἡ ἰσχὺς αὐτῶν ὡς καλάμη στιππύου καὶ αἱ ἐργασίαι αὐτῶν ὡς σπινθῆρες πυρός, καὶ κατακαυθήσονται οἱ ἄνομοι καὶ οἱ ἁμαρτωλοὶ ἅμα, καὶ οὐκ ἔσται ὁ σβέσων.
|
|
Глvа, в~”
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
|
Сло'во бы'вшее къ і^саїи` сн~ђ а^мо'совђ, ѓ^ і^ё^де'и, і^ ѓ^ і^е^рлsимњ”
|
Ο λόγος ὁ γενόμενος παρὰ Κυρίου πρὸς ῾Ησαΐαν υἱὸν ᾿Αμὼς περὶ τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ περὶ ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
2
|
2
|
|
ЈА/ко бђдетъ въ послњдняя дн~и ја^вле'на гора` гн~я” И$ до'мъ бж~їи на врьсњхъ го'рьскихъ, и^ възвысиTся превы'ше хо'лмовъ” И$ прїидђтъ на ню` вс^и ја^зы'цы,
|
῞Οτι ἔσται ἐν ταῖς ἐσχάταις ἡμέραις ἐμφανὲς τὸ ὄρος Κυρίου καὶ ὁ οἶκος τοῦ Θεοῦ ἐπ᾿ ἄκρων τῶν ὀρέων καὶ ὑψωθήσεται ὑπεράνω τῶν βουνῶν· καὶ ἥξουσιν ἐπ᾿ αὐτὸ πάντα τὰ ἔθνη,
|
|
3
|
3
|
|
и^ по'идђтᲆ лю'дїе мно'ѕи, и^ рекђтъ. прїидњте да в#зы'идемъ на горђ` гн~ю, и^ в до'мъ б~а і^а'ковля. и^ възвњсти'тъ наM пђть свои, и^ по'идеM по немђ`” эT сїѓ'на б^о и^зы'идетъ ꙁако'нъ, и^ сло'во гн~е и^з# і^ерsлі'ма.
|
καὶ πορεύσονται ἔθνη πολλὰ καὶ ἐροῦσι· δεῦτε καὶ ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος Κυρίου καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ ᾿Ιακώβ, καὶ ἀναγγελεῖ ἡμῖν τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ πορευσόμεθα ἐν αὐτῇ· ἐκ γὰρ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος καὶ λόγος Κυρίου ἐξ ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
4
|
4
|
|
и^ раз#сђ'дитъ по'средњ ја^зыk и^ ѓ^бличи'тъ лю'ди мно'ги” И$ раскђю'тъ меча` своя` на лемеша`, и^ ко'пїя своя` на срьпы`. и^ не въз#дви'гнђтъ ја^зы'къ на ја^зы'къ меча`, и^ не навы'кнђтъ ктомђ` ратова'тися”
|
καὶ κρινεῖ ἀναμέσον τῶν ἐθνῶν καὶ ἐλέγξει λαὸν πολύν, καὶ συγκόψουσι τὰς μαχαίρας αὐτῶν εἰς ἄροτρα καὶ τὰς ζιβύνας αὐτῶν εἰς δρέπανα, καὶ οὐ λήψεται ἔθνος ἐπ᾿ ἔθνος μάχαιραν, καὶ οὐ μὴ μάθωσιν ἔτι πολεμεῖν. —
|
|
5
|
5
|
|
И$ нн~њ до'ме і^а'ковль, прїидњте да ходимъ свњтомъ гн~имъ.
|
Καὶ νῦν, ὁ οἶκος ᾿Ιακώβ, δεῦτε πορευθῶμεν τῷ φωτὶ Κυρίου.
|
|
6
|
6
|
|
и^зведе` бо лю'ди своя` до'мъ і^а'ковль” ЈА/ко напо'лнися страна` иX ја%коже и^ пре'жде вол#хвова'нїя, ја%ко и^ноплеме'н#никъ, и^ чада и^ноплеме'н#на роди'шася и^м#”
|
ἀνῆκε γὰρ τὸν λαὸν αὐτοῦ τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐνεπλήσθη ὡς τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἡ χώρα αὐτῶν κληδονισμῶν, ὡς ἡ τῶν ἀλλοφύλων, καὶ τέκνα πολλὰ ἀλλόφυλα ἐγενήθη αὐτοῖς.
|
|
7
|
7
|
|
Напо'лни бо ся страна` и^хъ сребра` и зла'та, и^ не бя'ше числа` сᲆкро'вищ# и^хъ. и^ напо'лнися земля` иX ко'неи, и^ не бя'ше числа` ѓ^рђжїю и^х”
|
ἐνεπλήσθη γὰρ ἡ χώρα αὐτῶν ἀργυρίου καὶ χρυσίου, καὶ οὐκ ἦν ἀριθμὸς τῶν θησαυρῶν αὐτῶν· καὶ ἐνεπλήσθη ἡ γῆ ἵππων, καὶ οὐκ ἦν ἀριθμὸς τῶν ἁρμάτων αὐτῶν·
|
|
8
|
8
|
|
И$ напо'лнися ꙁемля` мр'ьзостеи дњлъ рђ'кђ и^хъ, и^ поклони'шася ја%же сътвори'ша прь'сты и^хъ.
|
καὶ ἐνεπλήσθη ἡ γῆ βδελυγμάτων τῶν ἔργων τῶν χειρῶν αὐτῶν, καὶ προσεκύνησαν, οἷς ἐποίησαν οἱ δάκτυλοι αὐτῶν·
|
|
9
|
9
|
|
преклони'ся чл~къ, и^ смири'ся мђжъ. и^ не претрьплю` и^мъ”
|
καὶ ἔκυψεν ἄνθρωπος, καὶ ἐταπεινώθη ἀνήρ, καὶ οὐ μὴ ἀνήσω αὐτούς.
|
|
10
|
10
|
|
И$ нн~њ вълњзете в# ка'менїе, и^ съкры'етеся в# ꙁе'млю, эT лица` страха гн~я, и^ эT сла'вы крњпости е^го. е^гда въста'нетъ погђби'ти зе'млю”
|
καὶ νῦν εἰσέλθετε εἰς τὰς πέτρας καὶ κρύπτεσθε εἰς τὴν γῆν ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν.
|
|
11
|
11
|
|
ѓ%чи б^о гн~и высо'ци, а^ чл~къ смире'нъ. и^ ѓ^бни'ꙁњетъ высота` чл~ча, и^ възнесется г~ь е^ді'нъ въ дн~ь ѓ'нъ”
|
οἱ γὰρ ὀφθαλμοὶ Κυρίου ὑψηλοί, ὁ δὲ ἄνθρωπος ταπεινός· καὶ ταπεινωθήσεται τὸ ὕψος τῶν ἀνθρώπων, καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρα ἐκείνῃ.
|
|
12
|
12
|
|
дн~ь б^о г~а саваѓ'џа на вся'кого досади'теля и^ горди'ваго, и^ на вся'каh высо'каго, и^ на высо'це гля даю^щаго, и^ смиряTся.
|
ἡμέρα γὰρ Κυρίου σαβαὼθ ἐπὶ πάντα ὑβριστὴν καὶ ὑπερήφανον καὶ ἐπὶ πάντα ὑψηλὸν καὶ μετέωρον, καὶ ταπεινωθήσονται,
|
|
13
|
13
|
|
и^ на вся'къ ке'дръ лива'ньскїи высо'къ и^ превоꙁнесе'нъ. и^ на вся'къ дђбъ желђ'дя васа'ньска.
|
καὶ ἐπὶ πᾶσαν κέδρον τοῦ Λιβάνου τῶν ὑψηλῶν καὶ μετεώρων καὶ ἐπὶ πᾶν δένδρον βαλάνου Βασὰν
|
|
14
|
14
|
|
и^ на вся'кђ горђ` высокђ, и^ на вся'къ хо'лмъ высо'къ.
|
καὶ ἐπὶ πᾶν ὑψηλὸν ὄρος καὶ ἐπὶ πάντα βουνὸν ὑψηλὸν
|
|
15
|
15
|
|
и^ на всяk сто'лпъ высокъ, и^ на вся'кђ стњнђ` высо'кђ.
|
καὶ ἐπὶ πάντα πύργον ὑψηλὸν καὶ ἐπὶ πᾶν τεῖχος ὑψηλὸν
|
|
16
|
16
|
|
и^ на вся'къ кора'бль морьскїи и^ на всяко видњнїе доброты` корабле'и”
|
καὶ ἐπὶ πᾶν πλοῖον θαλάσσης καὶ ἐπὶ πᾶσαν θέαν πλοίων κάλλους.
|
|
17
|
17
|
|
И$ смири'тся всякъ чл~къ, и^ падеTся высота` чл~ча. и^ възнесеTся г~ь е^диn въ дн~ь ѓ%нъ”
|
καὶ ταπεινωθήσεται πᾶς ἄνθρωπος, καὶ πεσεῖται ὕψος ἀνθρώπων, καὶ ὑψωθήσεται Κύριος μόνος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
|
|
18
|
18
|
|
И$ рђкотворе'ная вся` съкры'ютъ,
|
καὶ τὰ χειροποίητα πάντα κατακρύψουσιν,
|
|
19
|
19
|
|
вне'сше в пеще'ры и^ вᲆ рас#сњ'лины ка'менїя, и^ в# верте'пы зе'мныя, эT лица` стра'ха гн~я, и^ эT сла'вы крњпости е^го. е^гда въста'нетъ погђби'ти зе'млю”
|
εἰσενέγκαντες εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν καὶ εἰς τὰς τρώγλας τῆς γῆς ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν.
|
|
20
|
20
|
|
В то'и дн~ь и^зло'житъ чл~къ мр'ьзостная своя` сребреная и^ зла'тая. ја%же сътвори` покланя'тися сђ'етнымъ, и^ нетопыремъ но'щным#.
|
τῇ γὰρ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκβαλεῖ ἄνθρωπος τὰ βδελύγματα αὐτοῦ τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χρυσᾶ, ἃ ἐποίησαν προσκυνεῖν, τοῖς ματαίοις καὶ ταῖς νυκτερίσι,
|
|
21
|
21
|
|
ја%ко влњсᲄи в рас#сњлины твердаго ка'мене, и^ въ пещеры ка'менїя, эT лица` страха гн~я, и^ эT сла'вы крњ'пости е^го, е^гда въста'нетъ погђби'ти зе'млю”
|
τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὰς τρώγλας τῆς στερεᾶς πέτρας καὶ εἰς τὰς σχισμὰς τῶν πετρῶν ἀπὸ προσώπου τοῦ φόβου Κυρίου καὶ ἀπὸ τῆς δόξης τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, ὅταν ἀναστῇ θραῦσαι τὴν γῆν.
|
|
22
|
|
|
Оу^ста'вити вамъ эT чл~ка, е^мђже е^сть дыха'нїе в но'здряхъ. ја%ко преминя'ется симъ”
|
|
|
Глvа, г~”
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
|
Се^ влDка г~ь саваѓ'џъ, эTи^меT эT і^ё^де'я и^ эT і^ерsлима крњпкаго, и^ крњ'пкђю си'лђ хлњ'ба, и^ си'лђ воды`,
|
ΙΔΟΥ δὴ ὁ δεσπότης Κύριος σαβαὼθ ἀφελεῖ ἀπὸ τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ ἰσχύοντα καὶ ἰσχύουσαν, ἰσχὺν ἄρτου καὶ ἰσχὺν ὕδατος,
|
|
2
|
2
|
|
и^споли'на и^ крњ'пка, и^ чл~ка ра'тника, и^ сђдїю и^ пррoка, и^ смотрели'ва, и^ ста'рца,
|
γίγαντα καὶ ἰσχύοντα καὶ ἄνθρωπον πολεμιστὴν καὶ δικαστὴν καὶ προφήτην καὶ στοχαστὴν καὶ πρεσβύτερον
|
|
3
|
3
|
|
и^ пятьдесяTника, и^ ди'вна совњтника, и^ премђдра хђдо'жника, и^ ра'ꙁђмна послђш'ника.
|
καὶ πεντηκόνταρχον καὶ θαυμαστὸν σύμβουλον καὶ σοφὸν ἀρχιτέκτονα καὶ συνετὸν ἀκροατήν·
|
|
4
|
4
|
|
и^ поста'влю ю%ноша кня'ѕя и^хᲆ, и^ рђга'тели ѓ^блада'ютъ и%ми”
|
καὶ ἐπιστήσω νεανίσκους ἄρχοντας αὐτῶν, καὶ ἐμπαῖκται κυριεύσουσιν αὐτῶν.
|
|
5
|
5
|
|
И$ падTђ лю'дїе чл~къ къ чл~кђ, и^ чл~къ къ бли'жнемђ свое^мђ. ѓ^браꙁиTся ѓ%трокъ ѓ^ ста'рца, и^ беZче'стныи ѓ^ чsтнMњ”
|
καὶ συμπεσεῖται ὁ λαός, ἄνθρωπος πρὸς ἄνθρωπον καὶ ἄνθρωπος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· πρσκόψει τὸ παιδίον πρὸς τὸν πρεσβύτην, ὁ ἄτιμος πρὸς τὸν ἔντιμον.
|
|
6
|
6
|
|
ЈА/ко и^ме'тся чл~къ бра'та свое^го, и^ при'сныи эTц~а свое^го, гл~я, ри'ꙁђ и%маши, старњ'ишина намъ бђ'ди, и^ пи'ща моя` эT тебе` да бђдетъ.
|
ὅτι ἐπιλήψεται ἄνθρωπος τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ ἢ τοῦ οἰκείου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ λέγων· ἱμάτιον ἔχεις, ἀρχηγὸς ἡμῶν γενοῦ, καὶ τὸ βρῶμα τὸ ἐμὸν ὑπὸ σὲ ἔστω.
|
|
7
|
7
|
|
и^ эTвњща'въ в# то'и дн~ь речеT, не бђдђ старњ'ишина, нњ'сть б^о в домђ` моеM ни хлњ'ба ни ри'зы. не бђ'дђ старњ'ишина лю'демъ си'мъ”
|
καὶ ἀποκριθεὶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐρεῖ· οὐκ ἔσομαί σου ἀρχηγός· οὐ γὰρ ἔστιν ἐν τῷ οἴκῳ μου ἄρτος, οὐδὲ ἱμάτιον· οὐκ ἔσομαι ἀρχηγὸς τοῦ λαοῦ τούτου.
|
|
8
|
8
|
|
ЈА/ко ѓ^пђстњся і^ерsли'мъ, і^ё^де'я раꙁори'ся. и^ ја^ꙁы'цы и^хъ съ беꙁако'нїемъ не покаря'ются гв~и”
|
ὅτι αἰνεῖται ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἡ ᾿Ιουδαία συμπέπτωκε, καὶ αἱ γλῶσσαι αὐτῶν μετὰ ἀνομίας, τὰ πρὸς Κύριον ἀπειθοῦντες· διότι νῦν ἐταπεινώθη ἡ δόξα αὐτῶν,
|
|
9
|
9
|
|
Зане'же смири'ся сла'ва и^хъ, и^ стђдъ лица и^хъ противи'ся и^мъ. грњ'хъ же свои ја%ко содо'м#скїи въꙁвњстиша и^ ја^ви'ша” Го'ре дш~и и^хъ, ꙁане` ё^мы'слиша совњтъ лђкавъ в себњ,
|
καὶ ἡ αἰσχύνη τοῦ προσώπου αὐτῶν ἀντέστη αὐτοῖς· τὴν δὲ ἁμαρτίαν αὐτῶν ὡς Σοδόμων ἀνήγγειλαν καὶ ἐνεφάνισαν. οὐαὶ τῇ ψυχῇ αὐτῶν, διότι βεβούλευνται βουλὴν πονηρὰν καθ᾿ ἑαυτῶν
|
|
10
|
10
|
|
ре'кше. свя'жеM правди'ваго, ја%ко непотре'бенъ намᲆ е^сть. ё^бо пло'ды дњ'лъ свои^хъ поја^дя'тъ”
|
εἰπόντες· δήσωμεν τὸν δίκαιον, ὅτι δύσχρηστος ἡμῖν ἐστι· τοίνυν τὰ γεννήματα τῶν ἔργων αὐτῶν φάγονται.
|
|
11
|
11
|
|
Го'ре безако'нникђ, ѕла'а б^о приключаются е^мђ по дњ'лоM е^го”
|
οὐαὶ τῷ ἀνόμῳ· πονηρὰ κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ συμβήσεται αὐτῷ.
|
|
12
|
12
|
|
Лю'дїе мои приста'вницы ва'ши пожира'ютъ васъ, и^ постиза'ющеи ѓ^блада'ютъ ва'ми” Лю'дїе мои блажа'щеи васъ льстя'тᲆ в^ы, и^ стеѕя` но'гъ вашихъ въꙁмђща'ютъ”
|
λαός μου, οἱ πράκτορες ὑμῶν καλαμῶνται ὑμᾶς, καὶ οἱ ἀπαιτοῦντες κυριεύουσιν ὑμῶν· λαός μου, οἱ μακαρίζοντες ὑμᾶς πλανῶσιν ὑμᾶς καὶ τὸν τρίβον τῶν ποδῶν ὑμῶν ταράσσουσιν.
|
|
13
|
13
|
|
Но нн~њ ё^стро'ится г~ь на сђ'дъ, и^ поста'витъ на сђ'дњ лю'ди своя`.
|
ἀλλὰ νῦν καταστήσεται εἰς κρίσιν Κύριος καὶ στήσει εἰς κρίσιν τὸν λαὸν αὐτοῦ·
|
|
14
|
14
|
|
самъ г~ь на сђ'дъ прїидеT съ ста'рцы людїи, и^ съ кня'ѕи и^хъ. вы же чт^о запали'сте виногра'дъ мои, и^ раз#грабле'нїе ё^бо'гихъ в домо'хъ вашихъ.
|
αὐτὸς Κύριος εἰς κρίσιν ἥξει μετὰ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ καὶ μετὰ τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ. ὑμεῖς δὲ τί ἐνεπυρίσατε τὸν ἀμπελῶνά μου καὶ ἡ ἁρπαγὴ τοῦ πτωχοῦ ἐν τοῖς οἴκοις ὑμῶν;
|
|
15
|
15
|
|
почто` вы ѓ^бидите лю'ди моя`, и^ лица` ё^бо'гихъ ѓ^срамля'ете” Гл~етъ г~ь саваѓ'џъ.
|
τί ὑμεῖς ἀδικεῖτε τὸν λαόν μου καὶ τὸ πρόσωπον τῶν πτωχῶν καταισχύνετε;
|
|
16
|
16
|
|
сїе же гл~етъ г~ь, поне'же възнесо'шася дще'ри сїѓ'ня, и^ ходи'ша высо'кою вы'ею. и^ помиза'нїеM ѓ%чнњм# и^ стђпа'нїемъ но'гъ, ри'зы влекђща подолђ, и^ нога'ма кђп'но красђ'ющася.
|
Τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν ὑψώθησαν αἱ θυγατέρες καὶ ἐπορεύθησαν ὑψηλῷ τραχήλῳ καὶ ἐν νεύμασιν ὀφθαλμῶν καὶ τῇ πορείᾳ τῶν ποδῶν ἅμα σύρουσαι τοὺς χιτῶνας καὶ τοῖς ποσὶν ἅμα παίζουσαι,
|
|
17
|
17
|
|
и^ смири'тъ г~ь княги'ня дщи сїѓ'ня. и^ г~ь эTкры'етъ сличе'нїе иX
|
καὶ ταπεινώσει ὁ Θεὸς ἀρχούσας θυγατέρας Σιών, καὶ Κύριος ἀποκαλύψει τὸ σχῆμα αὐτῶν
|
|
18
|
18
|
|
в то'и дн~ь” И$ эTи^метъ г~ь сла'вђ риZ и^хъ, и^ красоты и^хъ, и^ в#плета'нїа зла'тая на главњ`, и^ тресны риZныа, и^ мsца гривен#ныа,
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἀφελεῖ Κύριος τὴν δόξαν τοῦ ἱματισμοῦ αὐτῶν καὶ τοὺς κόσμους αὐτῶν καὶ τὰ ἐμπλόκια καὶ τοὺς κοσύμβους καὶ τοὺς μηνίσκους
|
|
19
|
19
|
|
и^ срачи'ца тон#кїа, и^ красђ ли'чнђю, и^ състрое'нїе красы` сла'вныя, и^ ѓ^брђчи, и^ пер#стни, и^ мони'ста, и^ запя'стїя, и^ хђдо'ж#ная ё^серя'ѕя,
|
καὶ τὸ κάθεμα καὶ τὸν κόσμον τοῦ προσώπου αὐτῶν
|
|
20
|
20
|
|
и^ багря'ница, и^ пребагрянаа, и^ ё^тва'рь храмнђю”
|
καὶ τὴν σύνθεσιν τοῦ κόσμου τῆς δόξης καὶ τοὺς χλιδῶνας, καὶ τὰ ψέλια καὶ τὸ ἐμπλόκιον καὶ τὰ περιδέξια καὶ τοὺς δακτυλίους καὶ τὰ ἐνώτια
|
|
21
|
21
|
|
и^ свњтлая лако'ньская, и^ синеты`, и^ чер#влени'ца,
|
καὶ τὰ περιπόρφυρα καὶ τὰ μεσοπόρφυρα
|
|
22
|
22
|
|
и^ синетђ` съ зла'тоM претыка'нђ, и^ тончица преи^маны зла'томᲆ”
|
καὶ τὰ ἐπιβλήματα τὰ κατὰ τὴν οἰκίαν καὶ τὰ διαφανῆ Λακωνικὰ
|
|
23
|
23
|
|
И$ бђ'детъ вᲆ во'ня мњсᲄо до'брыя, смра'дъ, и^ в по'яса мњ'сто ё%жемъ препоя'шетеся. и^ въ ё^твари мњсто злаᲄыя ја%же на главњ` плњшъ прїимъши дњлеs твоиX ра'ди и^ вᲆ ри'зы мњсто багряни'чныя, препоя'шешися въ врњти'ще.
|
καὶ τὰ βύσσινα καὶ τὰ ὑακίνθινα καὶ τὰ κόκκινα καὶ τὴν βύσσον, σὺν χρυσῷ καὶ ὑακίνθῳ συγκαθυφασμένα καὶ θέριστρα κατάκλιτα.
|
|
24
|
24
|
|
и^ сн~ъ тво'и добрњи е^гоже любилъ е^си поD ме'чем# паде'тъ, и^ крњпцыи ва'ши поD мечеM падђть. і^ изнемогђть
|
καὶ ἔσται ἀντὶ ὀσμῆς ἡδείας κονιορτός, καὶ ἀντὶ ζώνης σχοινίῳ ζώσῃ καὶ ἀντὶ τοῦ κόσμου τῆς κεφαλῆς τοῦ χρυσίου φαλάκρωμα ἕξεις διὰ τὰ ἔργα σου καὶ ἀντὶ τοῦ χιτῶνος τοῦ μεσοπορφύρου περιζώσῃ σάκκον.
|
|
25
|
25
|
|
и^ вожделњюT лежа'лница ё^тва'рїи ва'шихъ. и^ ѓ^ста'неши е^ді'нъ, и^ въ ꙁемля плњненᲆ бђдеши”
|
καὶ ὁ υἱός σου ὁ κάλλιστος, ὃν ἀγαπᾷς, μαχαίρᾳ πεσεῖται, καὶ οἱ ἰσχύοντες ὑμῶν μαχαίρᾳ πεσοῦνται. Καὶ ταπεινωθήσονται
|
|
Глvа, д~”
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
|
И и'мђться сеDмь же'нъ ꙁа мђжа е^ді'наго гл~юще. хлњ'бъ на'шъ ја%сти бђдемъ, и^ въ ры'ꙁы наша да ся ѓ^дње'м#” То'чїю да ся наречетᲆ и%мя твое на на'съ, и^ эTвръзи ё^кори'ꙁнђ на'шђ”
|
ΚΑΙ ἐπιλήψονται ἑπτὰ γυναῖκες ἀνθρώπου ἑνὸς λέγουσαι· τὸν ἄρτον ἡμῶν φαγόμεθα καὶ τὰ ἱμάτια ἡμῶν περιβαλούμεθα πλὴν τὸ ὄνομα τὸ σὸν κεκλήσθω ἐφ᾿ ἡμᾶς, ἄφελε τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν. —
|
|
2
|
2
|
|
Въ то'и дн~ь просвњтитъ г~ь въ свњте съ сла'вою на земли`, ја%ко въꙁнести и^ просла'вити ѓ^ста'нокъ ѓ%трокъ і^и^л~евъ.
|
Τῇ δὲ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπιλάμψει ὁ Θεὸς ἐν βουλῇ μετὰ δόξης ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ὑψῶσαι καὶ δοξάσαι τὸ καταλειφθὲν τοῦ ᾿Ισραήλ·
|
|
3
|
3
|
|
и^ бђ'дет# ѓ^ста'выи въ сїѓ'нњ, и^ ѓ^ста'выи въ і^ерsли'мњ, ст~и проꙁовђтся вс^и, и^же сђть въпи'сани на жи'ꙁнь въ і^ерsли'мњ”
|
καὶ ἔσται τὸ ὑπολειφθὲν ἐν Σιών, καὶ τὸ καταλειφθὲν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἅγιοι κληθήσονται, πάντες οἱ γραφέντες εἰς ζωὴν ἐν ῾Ιερουσαλήμ·
|
|
4
|
4
|
|
ЈА/ко ѓ^мы'етъ г~ь сквернђ сн~овъ і^и^л~евъ и^ дще'рь сїѓ'нь, и^ кро'вь і^ерsли'мъскђ ѓ^цыститъ эT среды иX. дх~омъ сђд#нымъ и^ дх~омъ ва'рнымъ”
|
ὅτι ἐκπλυνεῖ Κύριος τὸν ρύπον τῶν υἱῶν καὶ τῶν θυγατέρων Σιὼν καὶ τὸ αἷμα ἐκκαθαριεῖ ἐκ μέσου αὐτῶν ἐν πνεύματι κρίσεως καὶ πνεύματι καύσεως.
|
|
5
|
5
|
|
И@ прїидетъ г~ь, и^ бђдетъ все` мњсто го'ры сїѓ'ня. и^ вс^я ја%же ѓ%крsтъ ея` ѓ^сњниT ѓ%блакъ въ дн~е. и^ ја%ко ды'ма, и^ свњта ѓ%гнена горя'ща въ но'щи, все'ю сла'вою покры'ется.
|
καὶ ἥξει, καὶ ἔσται πᾶς τόπος τοὺς ὄρους Σιὼν καὶ πάντα τὰ περικύκλῳ αὐτῆς σκιάσει νεφέλη ἡμέρας καὶ ὡς καπνοῦ καὶ ὡς φωτὸς πυρὸς καιομένου νυκτός, καὶ πάσῃ τῇ δόξῃ σκεπασθήσεται·
|
|
6
|
6
|
|
и^ бђдетъ въ сњни эT ꙁно'а и^ въ кро'вњ, и^ въ съкровᲇ эT же'стости до'жда”
|
καὶ ἔσται εἰς σκιὰν ἀπὸ καύματος καὶ ἐν σκέπῃ καὶ ἐν ἀποκρύφῳ ἀπὸ σκληρότητος καὶ ὑετοῦ.
|
|
Глvа, е~”
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
|
Въспо'ю въꙁлю'блен#номђ пњснь, въꙁлю'бленаго мое^го” ВинограD бы'сть възлю'бленномђ на холмњ, на мњ'стњ бла'ѕњ”
|
ΑΣΩ δὴ τῷ ἠγαπημένῳ ἆσμα τοῦ ἀγαπητοῦ μου τῷ ἀμπελῶνί μου. ἀμπελὼν ἐγενήθη τῷ ἠγαπημένῳ ἐν κέρατι, ἐν τόπῳ πίονι.
|
|
2
|
2
|
|
И$ ѓ^гражденїемъ ѓ^градихъ и^ ё^колихъ, и^ насади'хъ ло'зђ и^ꙁбран#нђ. и^ соꙁда'хъ сто'лпъ среди е^го, и^ преDточилїе и^ско'пахъ в немъ” И$ ждахъ да сътвори'тъ гро'здїе, сътвори' же те'рнїе”
|
καὶ φραγμὸν περιέθηκα καὶ ἐχαράκωσα καὶ ἐφύτευσα ἄμπελον Σωρὴχ καὶ ὠκοδόμησα πύργον ἐν μέσῳ αὐτοῦ καὶ προλήνιον ὤρυξα ἐν αὐτῷ· καὶ ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν, ἐποίησε δὲ ἀκάνθας.
|
|
3
|
3
|
|
І$ нн~њ чл~къ і^ё'динъ, и^ живђщїи` въ і^ерsли'мњ, сђди'те мн^њ и^ виногра'дђ мое^мђ.
|
καὶ νῦν, οἱ ἐνοικοῦντες ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἄνθρωπος τοῦ ᾿Ιούδα, κρίνατε ἐν ἐμοὶ καὶ ἀναμέσον τοῦ ἀμπελῶνός μου.
|
|
4
|
4
|
|
чт^о сътворю виногра'дђ мое^мђ, и^ не сътвориX е^мђ. ꙁане'же ждахъ да сътвори'тъ гро'ꙁдїе, н^о сътвори` тернїе”
|
τί ποιήσω ἔτι τῷ ἀμπελώνί μου καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτῷ; διότι ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι σταφυλήν, ἐποίησε δὲ ἀκάνθας.
|
|
5
|
5
|
|
Нн~њ ё^бо възвњщђ ё^же` вамъ, чт^о сътворю виногра'дђ мое^мђ, эTи^мђ ѓ^гражденїе е^го и^ бђ'детᲆ на раꙁъграбленїе. и^ раꙁорю стњнђ е^го, и^ бђдетъ въ попра'нїе.
|
νῦν δὲ ἀναγγελῶ ὑμῖν τί ἐγὼ ποιήσω τῷ ἀμπελῶνί μου· ἀφελῶ τὸν φραγμὸν αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς διαρπαγήν, καὶ καθελῶ τὸν τοῖχον αὐτοῦ καὶ ἔσται εἰς καταπάτημα·
|
|
6
|
6
|
|
и^ ѓ^ста'влю винограD мо'и, и^ не порњжеTся ни'же покопа'ется, и^ въꙁы'идеT в немъ ја%ко на цњлиꙁнњ те'рнїе. и^ ѓ%блакомъ ꙁаповњмъ е^же не ѓ^дождити на не'го”
|
καὶ ἀνήσω τὸν ἀμπελωνά μου καὶ οὐ τμηθῇ οὐδὲ μὴ σκαφῇ, καὶ ἀναβήσονται εἰς αὐτὸν ὡς εἰς χέρσον ἄκανθαι· καὶ ταῖς νεφέλαις ἐντελοῦμαι τοῦ μὴ βρέξαι εἰς αὐτὸν ὑετόν.
|
|
7
|
7
|
|
ВинограD б^о г~а саваѓ^џа, до'мъ і^и^л~евъ е^сть. и^ чл~къ і^ё'довъ, но'въ са'дъ возлю'бленъ” Жда'хъ да сътвори'тъ сђдъ, и^ сътвори беꙁако'нїе и^ во'пль и^ неправDђ”
|
ὁ γὰρ ἀμπελῶν Κυρίου σαβαὼθ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ ἐστι καὶ ἄνθρωπος τοῦ ᾿Ιούδα νεόφυτον ἠγαπημένον· ἔμεινα τοῦ ποιῆσαι κρίσιν, ἐποίησε δὲ ἀνομίαν καὶ οὐ δικαιοσύνην, ἀλλὰ κραυγήν.
|
|
8
|
8
|
|
Го'ре приближа'ющиM до'мъ къ до'мђ, и^ село` к# селђ, да бли'жнемђ эTи'мђть чт^о. е^да` всели'сᲄеся е^ді'ни на' ꙁеMли”
|
Οὐαὶ οἱ συνάπτοντες οἰκίαν πρὸς οἰκίαν καὶ ἀγρὸν πρὸς ἀγρὸν ἐγγίζοντες, ἵνα τοῦ πλησίον ἀφέλωνταί τι. μὴ οἰκήσετε μόνοι ἐπὶ τῆς γῆς;
|
|
9
|
9
|
|
Слыша бо ся с^е вᲆ ё%ши г~а саваѓ'џа. а^ще б^о и^ бђ'дђтъ до'мове мно'ѕи, ѓ^пђстњ'ютъ вели'ци же и^ до'брїи, и^ не бђ'дђтъ живђщеи в ниX”
|
ἠκούσθη γὰρ εἰς τὰ ὦτα Κυρίου σαβαὼθ ταῦτα· ἐὰν γὰρ γένωνται οἰκίαι πολλαί, εἰς ἔρημον ἔσονται μεγάλαι καὶ καλαί, καὶ οὐκ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐταῖς.
|
|
10
|
10
|
|
И$дњже б^о въꙁорютъ і~, воло'въ, по'жнетъ г~ спђды. и^ всњ'яи і~, спђ'дъ, и^ сᲆтвориT мњ'ры тр^и”
|
οὗ γὰρ ἐργῶνται δέκα ζεύγη βοῶν, ποιήσει κεράμιον ἕν, καὶ ὁ σπείρων ἀρτάβας ἓξ ποιήσει μέτρα τρία.
|
|
11
|
11
|
|
Го'ре вᲆста'ющиM ꙁаё'тра гоня'щимᲆ сикеръ. ждђщимъ вечера, вино` б^о пож#жетᲆ я&.
|
Οὐαὶ οἱ ἐγειρόμενοι τὸ πρωΐ, καὶ τὰ σίκερα διώκοντες, οἱ μένοντες τὸ ὀψέ· ὁ γὰρ οἶνος αὐτοὺς συγκαύσει.
|
|
12
|
12
|
|
сᲆ гђсльми б^о и^ прегђ'дницами, и^ тљMпа'ны, и^ свирњльми вино` пїю'ще” А$ дњлъ гн~ихъ не вњ'дятъ, и^ дњлесъ рђкђ е^го не сматря'ютъ”
|
μετὰ γὰρ κιθάρας καὶ ψαλτηρίου καὶ τυμπάνων καὶ αὐλῶν τὸν οἶνον πίνουσι, τὰ δὲ ἔργα Κυρίου οὐκ ἐμβλέπουσι καὶ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ οὐ κατανοοῦσι.
|
|
13
|
13
|
|
Оу^бо плене'ни бы'ша лю'дїе мои`, ꙁане` не вњ'дятъ г~а. и^ мно'жество бы'сть мертвыхъ глада ра'ди, и^ жа'жди во'дныя”
|
τοίνυν αἰχμάλωτος ὁ λαός μου ἐγενήθη διὰ τὸ μὴ εἰδέναι αὐτοὺς τὸν Κύριον, καὶ πλῆθος ἐγενήθη νεκρῶν διὰ λιμὸν καὶ δίψος ὕδατος.
|
|
14
|
14
|
|
И$ раз#шири` а'дъ дш~ђ свою, и^ разве'рѕе ё^ста своя не преста'ти. и^ снидђтъ сла'внїи и^ велицїи и^ бога'тїи, и^ гђби'тели иX, и^ веселя'ися в немъ”
|
καὶ ἐπλάτυνεν ὁ ᾅδης τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ διήνοιξε τὸ στόμα αὐτοῦ τοῦ μὴ διαλιπεῖν, καὶ καταβήσονται οἱ ἔνδοξοι καὶ οἱ μεγάλοι καὶ οἱ πλούσιοι καὶ οἱ λοιμοὶ αὐτῆς.
|
|
15
|
15
|
|
И$ смири'тся чл~къ, и^ ѓ^бесчестится мђжъ. и^ ѓ%чи высо'ко глядающеи ѓ^бниꙁњтася”
|
καὶ ταπεινωθήσεται ἄνθρωπος, καὶ ἀτιμασθήσεται ἀνήρ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ οἱ μετέωροι ταπεινωθήσονται.
|
|
16
|
16
|
|
И$ възнесется г~ь саваѓ%џъ сђдомъ, и^ б~ъ ст~ыи прославится пра'вдою”
|
καὶ ὑψωθήσεται Κύριος σαβαὼθ ἐν κρίματι, καὶ ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος δοξασθήσεται ἐν δικαιοσύνῃ.
|
|
17
|
17
|
|
И$ напасђтся расточе'нїи ја%ко ю'нцы, и^ пђстыня ѓ^ста'нокъ а%гньцы поја^дя'тъ”
|
καὶ βοσκηθήσονται οἱ διηρπασμένοι ὡς ταῦροι, καὶ τὰς ἐρήμους τῶν ἀπειλημμένων ἄρνες φάγονται.
|
|
18
|
18
|
|
Го'ре привлача'ю^щимъ грњхи` ја%ко ё'жемъ до'лгоM, и^ ја%ко и'гомъ стягнђтымъ. ю^ница беꙁако'нїя и^хъ
|
οὐαὶ οἱ ἐπισπώμενοι τὰς ἁμαρτίας ὡς σχοινίῳ μακρῷ καὶ ὡς ζυγοῦ ἱμάντι δαμάλεως τὰς ἀνομίας,
|
|
19
|
19
|
|
гл~юща, скоро да приближи'тся. е^же е^мђ сътвори'ти да ви'димъ. и^ да прїидетъ совњтъ ст~ого і^и^л~ева, да раꙁђмњ'емъ”
|
οἱ λέγοντες· τὸ τάχος ἐγγισάτω ἃ ποιήσει, ἵνα ἴδωμεν, καὶ ἐλθάτω ἡ βουλὴ τοῦ ἁγίου ᾿Ισραήλ, ἵνα γνῶμεν.
|
|
20
|
20
|
|
Го'ре гл~ющимъ ѕлђ` добро`, и^ добрђ` ѕло`. полага'ющимъ т#мђ` свњтъ, а^ свњтъ т#мђ`. полага'ющиM го'ркое сла'дко, а^ сла'дкое го'рко.
|
Οὐαὶ οἱ λέγοντες τὸ πονηρὸν καλὸν καὶ τὸ καλὸν πονηρόν, οἱ τιθέντες τὸ σκότος φῶς καὶ τὸ φῶς σκότος, οἱ τιθέντες τὸ πικρὸν γλυκὺ καὶ τὸ γλυκὺ πικρόν.
|
|
21
|
21
|
|
Го'ре мђдрыM в себњ, и^ преD собо'ю хи'трымъ”
|
Οὐαὶ οἱ συνετοὶ ἑαυτοῖς καὶ ἐνώπιον αὐτῶν ἐπιστήμονες.
|
|
22
|
22
|
|
Го'ре крњпкимъ ва'шимъ вино` пїющиM, и^ вельмо'жамъ че'рплющимъ сике'ра.
|
οὐαὶ οἱ ἰσχύοντες ὑμῶν, οἱ πίνοντες τὸν οἶνον καὶ οἱ δυνάσται οἱ κεραννύντες τὰ σίκερα,
|
|
23
|
23
|
|
ѓ^правда'ющимъ нечести'ва м#зды` ра'ди, и^ пра'вдђ пра'ведныхъ эTмещђщимъ”
|
οἱ δικαιοῦντες τὸν ἀσεβῆ ἕνεκεν δώρων καὶ τὸ δίκαιον τοῦ δικαίου αἴροντες.
|
|
24
|
24
|
|
Сего ради ја%коже погараеT те'рнїе главня'ми ѓ%гнеными, и^ погори'тъ пла'менемъ раꙁгорњвшиMся ко'рень и^хъ ја^ко прь'сть бђдетъ, и^ цвњтъ и^хъ ја%ко пра'хъ взы'идеT” Не въсхотњша б^о ꙁако'на г~а саваѓ'џа, и^ сло'во ст~ого і^и^л~ева прогнњваша”
|
διὰ τοῦτο ὃν τρόπον καυθήσεται καλάμη ὑπὸ ἄνθρακος πυρὸς καὶ συγκαυθήσεται ὑπὸ φλογὸς ἀνειμένης, ἡ ρίζα αὐτῶν ὡς χνοῦς ἔσται καὶ τὸ ἄνθος αὐτῶν ὡς κονιορτὸς ἀναβήσεται· οὐ γὰρ ἠθέλησαν τὸν νόμον Κυρίου σαβαώθ, ἀλλὰ τὸ λόγιον τοῦ ἁγίου ᾿Ισραὴλ παρώξυναν.
|
|
25
|
25
|
|
И$ възъја^ри'ся г~ь саваѓ'џъ гнњ'вомъ на лю'ди своя, и^ положи` рђкђ свою на нихъ и^ пораꙁи` и^хъ. и^ раZгнᲇвася на' горы и^ бы'ша мр~твцы` и^хъ ја%ко гно'и посреди пђти`. и^ въ всњхъ сихъ не эTврати'ся ја%рость е^го н^о и^ еще рђка` е^го высо'ка”
|
καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Κύριος σαβαὼθ ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἐπέβαλε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐπάταξεν αὐτούς, καὶ παρωξύνθη τὰ ὄρη, καὶ ἐγενήθη τὰ θνησιμαῖα αὐτῶν ὡς κοπρία ἐν μέσῳ ὁδοῦ. καὶ ἐν πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμὸς αὐτοῦ, ἀλλὰ ἔτι χεὶρ ὑψηλή.
|
|
26
|
26
|
|
Въꙁдви'гнетъ ё^бо зна'менїе страна'мъ да'лнимъ, и^ съвоздви'жетъ я& эT конецъ земли`. и^ с^е ско'ро ле'гце прїидTђ
|
τοιγαροῦν ἀρεῖ σύσσημον ἐν τοῖς ἔθνεσι τοῖς μακρὰν καὶ συριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς, καὶ ἰδοὺ ταχὺ κούφως ἔρχονται·
|
|
27
|
27
|
|
не въꙁа'лчютъ, ни трђдятся, ни въздрњмлютъ, ни поспя'тъ, ни распоја%шђтъ по'ясъ свои^хъ эT чресл# свои^хъ, ни раꙁ#слабя'тся възвђꙁы сапо'гомъ и^хъ.
|
οὐ πεινάσουσιν οὐδὲ κοπιάσουσιν οὐδὲ νυστάξουσιν οὐδὲ κοιμηθήσονται, οὐδὲ λύσουσι τὰς ζώνας αὐτῶν ἀπὸ τῆς ὀσφύος αὐτῶν, οὐδὲ μὴ ραγῶσιν οἱ ἱμάντες τῶν ὑποδημάτων αὐτῶν·
|
|
28
|
28
|
|
стрњлы и^хᲆ ѓ'стры сђть, и^ лђцы и^хъ напря'жени. копы'та ко'немъ и^хъ, ја%ко тве'рдъ ка'мень намњни'шася. колеса` колесни'цамъ и^хъ ја%ко бђря ё^стремляются.
|
ὧν τὰ βέλη ὀξέα ἐστὶ καὶ τὰ τόξα αὐτῶν ἐντεταμένα, οἱ πόδες τῶν ἵππων αὐτῶν ὡς στερεὰ πέτρα ἐλογίσθησαν, οἱ τροχοὶ τῶν ἁρμάτων αὐτῶν ὡς καταιγίς.
|
|
29
|
29
|
|
рыка'нїе иX ја%ко льво'ве. и^ преDста'ютъ ја%ко льви'чища. і^ и^меT и^ воꙁопїетъ ја%ко ѕвњръ і^ и^звержеT, и^ не бђдетъ эTе%млющаго и&.
|
ὁρμῶσιν ὡς λέοντες καὶ παρέστηκαν ὡς σκύμνοι λέοντος· καὶ ἐπιλήψεται καὶ βοήσει ὡς θηρίον καὶ ἐκβαλεῖ, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ρυόμενος αὐτούς.
|
|
30
|
30
|
|
и^ возопїетъ иX ра'ди в то'и дн~ь, ја%ко звkђ мо'ря мђтя'щася. и^ възря'тъ на' ꙁемлю, и^ с^е т#ма` же'стока въ недоё^мњнїи и^хъ”
|
καὶ βοήσει δι᾿ αὐτοὺς τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὡς φωνὴ θαλάσσης κυμαινούσης· καὶ ἐμβλέψονται εἰς τὴν γῆν, καὶ ἰδοὺ σκότος σκληρὸν ἐν τῇ ἀπορίᾳ αὐτῶν.
|
|
Глvа, ѕ~”
|
Κεφάλαιο 6
|
|
1
|
1
|
|
И бы'сть в лњто въ неже ё^мрњтъ і^ѓ^ѕїя цр~ь. видXњ г~а саваѓ'џа, сидя'ща на прsтлњ высо'цњ и^ превознесе'нњ. и^ по'лнъ до'мъ сла'вы е^го.
|
ΚΑΙ ἐγένετο τοῦ ἐνιαυτοῦ, οὗ ἀπέθανεν ᾿Οζίας ὁ βασιλεύς, εἶδον τὸν Κύριον καθήμενον ἐπὶ θρόνου ὑψηλοῦ καὶ ἐπῃρμένου, καὶ πλήρης ὁ οἶκος τῆς δόξης αὐτοῦ.
|
|
2
|
2
|
|
и^ серафи'ми стоя'хђ ѓ%крsтъ е^го шесть кры'лъ е^ді'номђ, и^ шесть кры'лъ дрђгомђ. двњма ё^бо покрива'хђ лица` своя, двњма же но'ги своя, а^ двњма лњта'хђ.
|
καὶ Σεραφὶμ εἱστήκεισαν κύκλῳ αὐτοῦ, ἓξ πτέρυγες τῷ ἑνὶ καὶ ἓξ πτέρυγες τῷ ἑνί, καὶ ταῖς μὲν δυσὶ κατεκάλυπτον τὸ πρόσωπον, ταῖς δὲ δυσὶ κατεκάλυπτον τοὺς πόδας καὶ ταῖς δυσὶν ἐπέταντο.
|
|
3
|
3
|
|
и^ възыва'хђ дрђгъ къ дрђгђ гл~я. ст~ъ, ст~ъ, ст~ъ, г~ь саваѓ'џъ, и^спо'лнь вся` земля` сла'вы е^го”
|
καὶ ἐκέκραγεν ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον καὶ ἔλεγον· ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος Κύριος σαβαώθ, πλήρης πᾶσα ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ.
|
|
4
|
4
|
|
И$ вꙁя'ся завњ'са наDдве'рняя эT гла'са и^же въпїяхђ, и^ до'мъ напо'лнися ды'ма”
|
καὶ ἐπήρθη τὸ ὑπέρθυρον ἀπὸ τῆς φωνῆς, ἧς ἐκέκραγον, καὶ ὁ οἶκος ἐπλήσθη καπνοῦ.
|
|
5
|
5
|
|
И$ рекохъ, ЭO ѓ^кая'нныи а^зъ, ја%ко сподоби'хся чл~къ сы'и и^ нечи'сты ё^стнњ` и^мы'и. и^ среди людїи нечи'сᲄы ё^стнњ` и^мђщи а^зъ живђ`. и^ г~а саваѓ'џа ви'дњхъ ѓ^чи'ма мои'ма”
|
καὶ εἶπον· ὦ τάλας ἐγώ, ὅτι κατανένυγμαι, ὅτι ἄνθρωπος ὢν καὶ ἀκάθαρτα χείλη ἔχων, ἐν μέσῳ λαοῦ ἀκάθαρτα χείλη ἔχοντος ἐγὼ οἰκῶ καὶ τὸν βασιλέα Κύριον σαβαὼθ εἶδον τοῖς ὀφθαλμοῖς μου.
|
|
6
|
6
|
|
И$ пђсти'ся къ мнњ` е^ді'нъ эT серафиM и^ в рђцњ` и^мњя'ше ё'гль горя'щъ. е^го'же клеща'ми взятъ эT ѓ^лтаря`
|
καὶ ἀπεστάλη πρός με ἓν τῶν Σεραφίμ, καὶ ἐν τῇ χειρὶ εἶχεν ἄνθρακα, ὃν τῇ λαβίδι ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου,
|
|
7
|
7
|
|
и^ прикоснђся ё^стњхъ моиX, и^ рече. с^е прикоснђ'хся ё^стна'хъ твои^хъ и^ эTвръжена бђдTђ беꙁаконїя твоя, и^ грњхи` твоя ѓ^чи'ститъ”
|
καὶ ἥψατο τοῦ στόματός μου καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἥψατο τοῦτο τῶν χειλέων σου καὶ ἀφελεῖ τὰς ἀνομίας σου καὶ τὰς ἁμαρτίας σου περικαθαριεῖ.
|
|
8
|
8
|
|
И$ слы'шахъ глsа гн~ь гл~ющъ. кого` пђщђ` и^л^и кт^о и^де'тъ к лю'демъ симъ. и^ реко'хъ, с^е а^зъ пђсти' мя,
|
καὶ ἤκουσα τῆς φωνῆς Κυρίου λέγοντος· τίνα ἀποστείλω, καὶ τίς πορεύσεται πρὸς τὸν λαὸν τοῦτον; καὶ εἶπα· ἰδοὺ ἐγώ εἰμι· ἀπόστειλόν με.
|
|
9
|
9
|
|
и^ рече. и^ди` и рцы` лю'демъ сиM. ё^ши'ма ё^слы'шите и^ не раꙁђмњ'ете. и^ ви'дяще ё^вњдите, и^ не и^мате ви'дњти.
|
καὶ εἶπε· πορεύθητι καὶ εἰπὸν τῷ λαῷ τούτῳ· ἀκοῇ ἀκούσετε καὶ οὐ μὴ συνῆτε καὶ βλέποντες βλέψετε καὶ οὐ μὴ ἴδητε·
|
|
10
|
10
|
|
ѓ^дебелњ' бо срDце людїи си'хъ, и^ ё^ши'ма свои^ма тя'жко слы'шаша и^ ѓ'чи свои` смњжи'ша. е^да когда ѓ^чи'ма ё^зря'тъ, и^ ё^ши'ма ё^слы'шатъ, и^ срDцемъ раꙁђмњю'тъ и^ ѓ^братяTся, і^ и^сцњлю` я&”
|
ἐπαχύνθη γὰρ ἡ καρδία τοῦ λαοῦ τούτου, καὶ τοῖς ὠσὶν αὐτῶν βαρέως ἤκουσαν καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν ἐκάμμυσαν μήποτε ἴδωσι τοῖς ὀφθαλμοῖς καὶ τοῖς ὠσὶν ἀκούσωσι καὶ τῇ καρδίᾳ συνῶσι, καὶ ἐπιστρέψωσι, καὶ ἰάσομαι αὐτούς.
|
|
11
|
11
|
|
И$ рекоX доко'лњ г~и, рече же. дондеже ѓ^пђстњ'ютъ гра'ди невселе'нїемъ, и^ домо'ве небы'тїемъ чл~чемъ, и^ ꙁемля` ѓ^ста'нетъ пђста`.
|
καὶ εἶπα· ἕως πότε Κύριε; καὶ εἶπεν· ἕως ἂν ἐρημωθῶσι πόλεις παρὰ τὸ μὴ κατοικεῖσθαι καὶ οἶκοι παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἀνθρώπους, καὶ ἡ γῆ καταλειφθήσεται ἔρημος.
|
|
12
|
12
|
|
и^ посемъ ё^дали'тъ б~ъ чл~ки, и^ ѓ^ста'вшїи на земли` ё^мно'жатся.
|
καὶ μετὰ ταῦτα μακρυνεῖ ὁ Θεὸς τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πληθυνθήσονται οἱ ἐγκαταλειφθέντες ἐπὶ τῆς γῆς·
|
|
13
|
13
|
|
и^ е^ще на не'и е^сть десяти'ны по'лъ и'на. и^ па'ки бђдеT на собра'нїе, ја%ко дђбъ и^ желђ'дь е^гда и^спадетъ и^с плюски своея. племя` ст~о ё^ стоя'нїе е^го”
|
καὶ ἔτι ἐπ᾿ αὐτῆς ἔστι τὸ ἐπιδέκατον, καὶ πάλιν ἔσται εἰς προνομὴν ὡς τερέβινθος καὶ ὡς βάλανος, ὅταν ἐκπέσῃ ἐκ τῆς θήκης αὐτῆς.
|
|
Глvа, з~”
|
Κεφάλαιο 7
|
|
1
|
1
|
|
И бы'сть въ дн~и а^ха'зовы, і^ѓ^а^џа'мля, сн~а і^ѓ^ѕїина, цр~я і^ё'дина. вꙁы'иде раі^си'мъ, цр~ь а^ра'мль. и^ факе'и, сн~ъ ромелїе'въ, цр~ь і^и^л~евъ, на і^ерsлим#, вое^ва'ти на'нь, и^ не мого'ша вое^ва'ти на'нь.
|
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις ῎Αχαζ τοῦ ᾿Ιωάθαμ τοῦ υἱοῦ ᾿Οζίου βασιλέως ᾿Ιούδα, ἀνέβη Ρασεὶμ βασιλεὺς ᾿Αρὰμ καὶ Φακεὲ υἱὸς Ρομελίου βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ πολεμῆσαι αὐτὴν καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν πολιορκῆσαι αὐτήν.
|
|
2
|
2
|
|
и^ съвњсти'ша в до'мъ двд~овъ гл~ющемъ, съвњща'лся е^сть а^ра'мъ съ е^фре'моM. і^ ё^жасе'ся дш~а е^го, и^ дш~а людїи е^го. ја%коже в дђбра'вњ дђ'бъ вњтромъ поколњбле'тся”
|
καὶ ἀνηγγέλη εἰς τὸν οἶκον Δαυὶδ λέγων· συνεφώνησεν ᾿Αρὰμ πρὸς τὸν ᾿Εφραίμ· καὶ ἐξέστη ἡ ψυχὴ αὐτοῦ καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, ὃν τρόπον ἐν δρυμῷ ξύλον ὑπὸ πνεύματος σαλευθῇ.
|
|
3
|
3
|
|
И$ рече г~ь къ і^са'їи, и^зыиди въ срњте'нїе а^ха'ꙁово т^ы, и^ ѓ^ста'выи и^а^сђ'въ сн~ъ твои, къ кђпелњ вы'шняго пђти` села` гнаџе'ѓ^ва.
|
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ᾿Ησαΐαν· ἔξελθε εἰς συνάντησιν ῎Αχαζ σὺ καὶ ὁ καταλειφθεὶς ᾿Ιασοὺβ ὁ υἱός σου πρὸς τὴν κολυμβήθραν τῆς ἄνω ὁδοῦ τοῦ ἀγροῦ τοῦ κναφέως
|
|
4
|
4
|
|
и^ рече'ши е^мђ снабди'ся и^ ё^молкни`, и^ не бо'ися, и^ да не ѓ^слабњ'ет# дш~а твоя` эT дво'ю древесђ главе'ннђю кђря'щђся. е^гда б^о гнњ'въ ја%рости мое^я` бђ'детъ па'ки и^сцњлю`.
|
καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· φυλάξαι τοῦ ἡσυχάσαι καὶ μὴ φοβοῦ, μηδὲ ἡ ψυχή σου ἀσθενείτω ἀπὸ τῶν δύο ξύλων τῶν δαλῶν τῶν καπνιζομένων τούτων· ὅταν γὰρ ὀργὴ τοῦ θυμοῦ μου γένηται, πάλιν ἰάσομαι.
|
|
5
|
5
|
|
сн~ъ же а^ра'мль, и^ сн~ъ ромелїевъ, ја%ко совњща'ста совњтъ зо'лᲆ ѓ^ тебњ гл~ще”
|
καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ᾿Αρὰμ καὶ ὁ υἱὸς τοῦ Ρομελίου, ὅτι ἐβουλεύσαντο βουλὴν πονηρὰν περὶ σοῦ λέγοντες·
|
|
6
|
6
|
|
вꙁы'идемъ въ і^ё^де'ю, и^ съгл~авше с ни'ми ѓ^брати'мъ я& к себњ`, и^ въцр~иM в ни'хъ сн~а тавелїева”
|
ἀναβησόμεθα εἰς τὴν ᾿Ιουδαίαν καὶ συλλαλήσαντες αὐτοῖς, ἀποστρέψομεν αὐτοὺς πρὸς ἡμᾶς καὶ βασιλεύσομεν αὐτοῖς τὸν υἱὸν Ταβεήλ·
|
|
7
|
7
|
|
Се^ гл~етъ г~ь саваѓ'џъ. не събђ'дется совTњ се'и, ни ё^ста'вится.
|
τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ· οὐ μὴ μείνῃ ἡ βουλὴ αὕτη οὐδὲ ἔσται·
|
|
8
|
8
|
|
н^о глава` а^ра'мђ дама'скъ, а^ глава` дама'скђ раа^сиM. н^о е^ще ше'стьдеся'тъ и^ пя'ть лTњ, ѓ^скђдњ'етъ црsтво е^фре'мово эT людїи.
|
ἀλλ᾿ ἡ κεφαλὴ ᾿Αρὰμ Δαμασκὸς καὶ ἡ κεφαλὴ Δαμασκοῦ Ρασεὶμ — ἀλλ᾿ ἔτι ἑξήκοντα καὶ πέντε ἐτῶν ἐκλείψει ἡ βασιλεία ᾿Εφραὶμ ἀπὸ λαοῦ —
|
|
9
|
9
|
|
глава` же е^фрем'ови сама'ръ, и^ глава` сама'рска сн~ъ ромелїѓ'въ. и^ а'ще не вњ'рђете, и^ не и%мате раꙁђмњти”
|
καὶ ἡ κεφαλὴ ᾿Εφραὶμ Σομόρων, καὶ ἡ κεφαλὴ Σομόρων υἱὸς τοῦ Ρομελίου· καὶ ἐὰν μὴ πιστεύσητε, οὐδὲ μὴ συνιῆτε. —
|
|
10
|
10
|
|
И$ приложи г~ь гл~ати къ а^ха'зђ, рекїи.
|
Καὶ προσέθετο Κύριος λαλῆσαι τῷ ῎Αχαζ λέγων·
|
|
11
|
11
|
|
проси` себњ` зна'менїя эT г~а б~а твое^го, въ глђбинђ и^ли въ высотђ”
|
αἴτησαι σεαυτῷ σημεῖον παρὰ Κυρίου Θεοῦ σου εἰς βάθος ἢ εἰς ὕψος.
|
|
12
|
12
|
|
И$ рече а^ха'зъ, не прошђ ниже и^скђшђ г~а”
|
καὶ εἶπεν ῎Αχαζ· οὐ μὴ αἰτήσω οὐδ᾿ οὐ μὴ πειράσω Κύριον.
|
|
13
|
13
|
|
И$ рече і^са'їа, слы'ши ё^бо до'ме двд~овъ. е^да` ма'лъ ваM е^сть трђ'дъ дая'ти чл~комъ, т^о ка'ко гв~и даете трђ'дъ”
|
καὶ εἶπεν· ἀκούσατε δή, οἶκος Δαυίδ· μὴ μικρὸν ὑμῖν ἀγῶνα παρέχειν ἀνθρώποις; καὶ πῶς Κυρίῳ παρέχετε ἀγῶνα;
|
|
14
|
14
|
|
Сего ради да'сть г~ь самъ зна'менїе вамᲆ” Се дв~ца въ чре'вњ за'чнетъ, и^ роди'тъ сн~ъ, и^ проꙁове'ши и^мя е^мђ е^м#манђи^лъ”
|
διὰ τοῦτο δώσει Κύριος αὐτὸς ὑμῖν σημεῖον· ἰδοὺ ἡ παρθένος ἐν γαστρὶ ἕξει, καὶ τέξεται υἱόν, καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Εμμανουήλ·
|
|
15
|
15
|
|
Ма'сло и^ ме'дъ снњ'сть, пре'жде да'же не раꙁђмњ'етъ, и^ не и^зво'литъ ѕл^а, и^ събере'тъ бл~гое.
|
βούτυρον καὶ μέλι φάγεται· πρὶν ἢ γνῶναι αὐτὸν ἢ προελέσθαι πονηρά, ἐκλέξεται τὸ ἀγαθόν·
|
|
16
|
16
|
|
зане` пре'же ё^вњде'нїа дњтищђ бл~га и^ ѕл^а, эTи^детъ ѕло'ба ја%ко и^збра'ти бл~гое” І$ и^ꙁбђдTе ꙁемля` е^я'же т^ы бои^шися эT лица сею` дво'ю цр~ю”
|
διότι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον ἀγαθὸν ἢ κακόν, ἀπειθεῖ πονηρίᾳ τοῦ ἐκλέξασθαι τὸ ἀγαθόν, καὶ καταλειφθήσεται ἡ γῆ, ἣν σὺ φοβῇ, ἀπὸ προσώπου τῶν δύο βασιλέων.
|
|
17
|
17
|
|
Но наведе'тᲆ г~ь на' тя, и^ на лю'ди твоа, и^ на до'мъ эTц~а твое^го дн~и. и^же не сђть е^ще` пришли`, эT негоже дн~е эTи^метъ е^фре'ма эT і^ё'ды цр~ь а^сљ=рїиск#”
|
ἀλλὰ ἐπάξει ὁ Θεὸς ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου ἡμέρας, αἳ οὔπω ἥκασιν ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἀφεῖλεν ᾿Εφραὶμ ἀπὸ ᾿Ιούδα τὸν βασιλέα τῶν ᾿Ασσυρίων.
|
|
18
|
18
|
|
И$ бђ'детъ в то'и дн~ь, поꙁвиждетъ г~ь мђхамᲆ, и^же владњ'ютъ ча'стїю рњки` е^гљ=пеTскїя, и^ пче'лы ја%же е^сть въ стра'нњ а^сљ=рїистњ.
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συριεῖ Κύριος μυίαις, ὃ κυριεύει μέρος ποταμοῦ Αἰγύπτου, καὶ τῇ μελίσσῃ, ἥ ἐστιν ἐν χώρᾳ ᾿Ασσυρίων,
|
|
19
|
19
|
|
и^ прїидђтъ вс^и и^ почї'ютъ на гра'динаX стра'нъ, и^ в пеще'рахъ, и^ въ все'и рас#сњ'линњ, и^ въ вся'комъ дре'ве”
|
καὶ ἐλεύσονται πάντες καὶ ἀναπαύσονται ἐν ταῖς φάραγξι τῆς χώρας καὶ ἐν ταῖς τρώγλαις τῶν πετρῶν καὶ εἰς τὰ σπήλαια καὶ εἰς πᾶσαν ραγάδα καὶ ἐν παντὶ ξύλῳ.
|
|
20
|
20
|
|
В то'и же дн~ь побръснетᲆ г~ь бри'чемᲆ вели'комъ, и^ напое'номъ ѓ^б# ѓ'нђ стра'нђ рњки` цр~я а^сљ=рїиска. главђ` и^ вла'сы но'жныя, и^ бра'дђ ѓ^стриже'тъ”
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ξυρήσει Κύριος τῷ ξυρῷ τῷ μεγάλῳ καὶ μεμεθυσμένῳ, ὅ ἐστι πέραν τοῦ ποταμοῦ βασιλέως ᾿Ασσυρίων, τὴν κεφαλὴν καὶ τὰς τρίχας τῶν ποδῶν, καὶ τὸν πώγωνα ἀφελεῖ.
|
|
21
|
21
|
|
И$ бђ'детъ въ то'и дн~ь, кормя'и чл~къ ю%нцђ эT воло'въ и^ дв^њ ѓ^вцы.
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ θρέψει ἄνθρωπος δάμαλιν βοῶν καὶ δύο πρόβατα,
|
|
22
|
22
|
|
и^ бђ'детъ эT мно'жества мле'чнаго ма'сло и^ ме'дъ ја%сти, вся'къ ѓ^ста'выи на ꙁемли`”
|
καὶ ἔσται ἀπὸ τοῦ πλεῖστον ποιεῖν, γάλα, βούτυρον καὶ μέλι φάγεται πᾶς ὁ καταλειφθεὶς ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
23
|
23
|
|
И$ бђ'детъ в то'и дн~ь, вся'ко мњ'сто и^дњж'е а^ще бђ'детъ ты'сяща ло'ꙁъ виногра'да, по ты'сящи вњ'дръ, цњли'ꙁною бђ'дђтъ и^ те'рнїемᲆ.
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη πᾶς τόπος, οὗ ἐὰν ὦσι χίλιαι ἄμπελοι χιλίων σίκλων, εἰς χέρσον ἔσονται καὶ εἰς ἄκανθαν·
|
|
24
|
24
|
|
съ стрела'ми стрњля'юще вни'дђтъ во'нь. ја%ко цњли'зною и^ те'рнїемъ бђдетъ вс^я земля`”
|
μετὰ βέλους καὶ τοξεύματος εἰσελεύσονται ἐκεῖ, ὅτι χέρσος καὶ ἄκανθα ἔσται πᾶσα ἡ γῆ.
|
|
25
|
25
|
|
И$ вся'ка гора` ѓ^ре'мая въз#ѓ^ре'тся, и^ не на'идетъ та'мо стра'хъ. бђдетъ б^о по цњли'ꙁнњ и^ по те'рнїю па'ства ѓ^вци`, и^ попра'нїе волђ'е”
|
καὶ πᾶν ὄρος ἀροτριώμενον ἀροτριωθήσεται, καὶ οὐ μὴ ἐπέλθῃ ἐκεῖ φόβος· ἔσται γὰρ ἀπὸ τῆς χέρσου καὶ ἀκάνθης εἰς βόσκημα προβάτου καὶ καταπάτημα βοός.
|
|
Глvа, и~”
|
Κεφάλαιο 8
|
|
1
|
1
|
|
И реq г~ь къ мнњ`, прїими` себњ сви'токъ но'въ вели'къ. и^ въпиши в не'мъ писа'лоM чл~чеM. ја%коже бы'стро сътвори'ти плњ'нь плњне'нїю, приспњл# б^о е^сть.
|
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρός με· λάβε σεαυτῷ τόμον καινοῦ μεγάλου καὶ γράψον εἰς αὐτὸν γραφίδι ἀνθρώπου· τοῦ ὀξέως προνομὴν ποιῆσαι σκύλων· πάρεστι γάρ.
|
|
2
|
2
|
|
и^ по'слђхи м^и сътвори и^звњстни чл~цы, ё%рїя жерца`, и^ ꙁаха'рїю сн~а варахїи^на.
|
καὶ μάρτυράς μοι ποίησον πιστοὺς ἀνθρώπους, τὸν Οὐρίαν καὶ Ζαχαρίαν υἱὸν Βαραχίου.
|
|
3
|
3
|
|
и^ пристђпи'хъ къ проро'чицы, и^ зача` въ ё^тро'бњ и^ породи` сн~а. и^ рече г~ь мнњ`. проꙁови и^мя е^мђ, ско'ро поDви'гни, ѓ^стрњ плњни.
|
καὶ προσῆλθον πρὸς τὴν προφῆτιν, καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβε καὶ ἔτεκεν υἱόν. καὶ εἶπε Κύριός μοι· κάλεσον τὸν ὄνομα αὐτοῦ Ταχέως σκύλευσον, ὀξέως προνόμευσον·
|
|
4
|
4
|
|
ꙁане` пре'же поꙁна'нїя дњтищђ призыва'ти эTц~а и^ли мт~ре, и^ прїимеᲄъ си'лђ дама'ска, и^ плњ'нъ самарїискъ прDе цр~емъ а^сљ=рїискомъ”
|
διότι πρὶν ἢ γνῶναι τὸ παιδίον καλεῖν πατέρα ἢ μητέρα, λήψεται δύναμιν Δαμασκοῦ καὶ τὰ σκῦλα Σαμαρείας ἔναντι βασιλέως ᾿Ασσυρίων.
|
|
5
|
5
|
|
И$ приложи г~ь гл~ати къ мнњ` е^ще`, гл~я.
|
καὶ προσέθετο Κύριος λαλῆσαί μοι ἔτι·
|
|
6
|
6
|
|
и%мже не и^ꙁво'лиша лю'дїе сїи воды` силоа'мля текђщая ти'сњ. н^о и^ꙁво'лиша и^мњти раа^со'на сн~а рамелїева цр~я в ни'х#.
|
διὰ τὸ μὴ βούλεσθαι τὸν λαὸν τοῦτον τὸ ὕδωρ τοῦ Σιλωὰμ τὸ πορευόμενον ἡσυχῆ, ἀλλὰ βούλεσθαι ἔχειν τὸν Ρασεὶμ καὶ τὸν υἱὸν Ρομελίου βασιλέα ἐφ᾿ ὑμῶν,
|
|
7
|
7
|
|
сего ради с^е възво'дитъ г~ь на' вы водђ рњки`, си'лнђ и^ мно'гђ цр~я а^сљ=рїиска и^ сла'вђ е^го. и^ взы'идетъ на вся'кђ де'брᲆ ва'шђ, и^ ѓ^бы'идетᲆ вс^я гра'ды ваша,
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ Κύριος ἀνάγει ἐφ᾿ ὑμᾶς τὸ ὕδωρ τοῦ ποταμοῦ τὸ ἰσχυρὸν καὶ τὸ πολύ, τὸν βασιλέα τῶν ᾿Ασσυρίων καὶ τὴν δόξαν αὐτοῦ· καὶ ἀναβήσεται ἐπὶ πᾶσαν φάραγγα ὑμῶν καὶ περιπατήσει ἐπὶ πᾶν τεῖχος ὑμῶν
|
|
8
|
8
|
|
и^ эTи^метъ эT і^ё^де'я чл~къ. и^же мо'жетъ главђ` въꙁдви'гнђти, и^л^и си'лно чт^о съверши'ти. и^ бђдеT по'лкъ е^го, ја%коже не съмњсти`ти ширинаM страны` твое^я” С на'ми б~ъ
|
καὶ ἀφελεῖ ἀπὸ τῆς ᾿Ιουδαίας ἄνθρωπον, ὃς δυνήσεται κεφαλὴν ἆραι ἢ δυνατὸν συντελέσασθαί τι, καὶ ἔσται ἡ παρεμβολὴ αὐτοῦ ὥστε πληρῶσαι τὸ πλάτος τῆς χώρας σου· μεθ᾿ ἡμῶν ὁ Θεός.
|
|
9
|
9
|
|
ё^вњдите страны` и^ повинитеся. послђшаите до конца` ꙁемли`. крњпи'вшеися повини'теся, а^ще б^о па'ки ё^крњпля'етеся, т^о па'ки повини'теся.
|
γνῶτε ἔθνη καὶ ἡττᾶσθε, ἐπακούσατε ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς, ἰσχυκότες ἡττᾶσθε· ἐὰν γὰρ πάλιν ἰσχύσητε, πάλιν ἡττηθήσεσθε.
|
|
10
|
10
|
|
и^же совTњ а^ще совњща'ете, расы'плетъ и& г~ь. и^ сло'во е^же а^ще въз#гл~ете, т^о не пребђдеT въ ваs. ја%ко с на'ми б~ъ”
|
καὶ ἣν ἂν βουλεύσησθε βουλήν, διασκεδάσει Κύριος, καὶ λόγον ὃν ἂν εἴπητε, οὐ μὴ ἐμμείνῃ ἐν ὑμῖν, ὅτι μεθ᾿ ἡμῶν ὁ Θεός.
|
|
11
|
11
|
|
Та'ко гл~етъ г~ь не покаря'ющимся, крњ'пкою рђко'ю. и^ хоже'нїю пђти` людїи си'хъ гл~юще,
|
Οὕτω λέγει Κύριος· τῇ ἰσχυρᾷ χειρὶ ἀπειθοῦσι τῇ πορείᾳ τῆς ὁδοῦ τοῦ λαοῦ τούτου λέγοντες·
|
|
12
|
12
|
|
е^да` когда` речете` жесто'ко. все` б^о е^же а^ще рекђтъ лю'дїе сїи жесто'ко е^сть. стра'ха же и^хъ не ё^бо'итеся, ни въꙁмятњтеся.
|
μήποτε εἴπητε σκληρόν· πᾶν γάρ, ὃ ἐὰν εἴπῃ ὁ λαὸς οὗτος, σκληρόν ἐστι· τὸν δὲ φόβον αὐτοῦ οὐ μὴ φοβηθῆτε, οὐδ᾿ οὐ μὴ ταραχθῆτε·
|
|
13
|
13
|
|
г~а си'лᲆ, того ѓ^сщ~аите. и^ то'и бђдетъ вамъ въ бо'яꙁнь.
|
Κύριον αὐτὸν ἁγιάσατε, καὶ αὐτὸς ἔσται σου φόβος.
|
|
14
|
14
|
|
и^ а'ще бђдеши на него ё^пова'я, то'и бђдетъ т^и въ ѓ^сщ~енїе и^ ника'коже ѓ^ ка'мень прет#кне'шися, н^и ја%ко ѓ^ ка'мень паде'нїя до'мъ же і^а'ковль, въ прђ'глњ и^ в раꙁдо'лїи сњдя'щеи` въ і^ерsлимњ.
|
καὶ ἐὰν ἐπ᾿ αὐτῷ πεποιθὼς ἦς, ἔσται σοι εἰς ἁγίασμα καὶ οὐχ ὡς λίθου προσκόμματι συναντήσεσθε αὐτῷ, οὐδὲ ὡς πέτρας πτώματι· οἱ δὲ οἶκοι ᾿Ιακὼβ ἐν παγίδι, καὶ ἐν κοιλάσματι ἐγκαθήμενοι ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
15
|
15
|
|
сего ради и^ꙁнемо'гђтъ в ни'хъ мно'ѕи, и^ падђтъ и^ съкрђшатся. и^ прибли'жатся, и^ плњня'тся чл~цы въ ё^тверже'нїи сђще”
|
διὰ τοῦτο ἀδυνατήσουσιν ἐν αὐτοῖς πολλοὶ καὶ πεσοῦνται καὶ συντριβήσονται, καὶ ἐγγιοῦσι καὶ ἁλώσονται ἄνθρωποι ἐν ἀσφαλείᾳ. —
|
|
16
|
16
|
|
Тогда` ја^вле'ни бђдђтъ зна'мена'ющїи ꙁако'нъ, ја%ко не ё^чи'тися”
|
Τότε φανεροὶ ἔσονται οἱ σφραγιζόμενοι τὸν νόμον τοῦ μὴ μαθεῖν.
|
|
17
|
17
|
|
И$ речетъ, пождђ б~а эTвра'щ#шаго лице` свое` эT до'мђ і^а'ковля, и^ ё^пова'я бђ'дђ на'нь”
|
καὶ ἐρεῖ· μενῶ τὸν Θεὸν τὸν ἀποστρέψαντα τὸ πρόσωπόν αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ οἴκου ᾿Ιακὼβ καὶ πεποιθὼς ἔσομαι ἐπ᾿ αὐτῷ.
|
|
18
|
18
|
|
Се аZ, и^ дњти ја%же м^и да'лъ б~ъ” И$ бђдђтъ зна'менїя и^ чюдеса` въ і^и^л~и эT г~а саваѓ'џа, и^же в#сели'ся на горњ` сїѓ'нъ”
|
ἰδοὺ ἐγὼ καὶ τὰ παιδία, ἅ μοι ἔδωκεν ὁ Θεός, καὶ ἔσται σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ παρὰ Κυρίου σαβαώθ, ὃς κατοικεῖ ἐν τῷ ὄρει Σιών.
|
|
19
|
19
|
|
И$ а'ще рекђтъ ва'мъ, проси'те ё^тро'бныхъ влъхвова'нїи, и^же эT земля` глася'щихъ. т#щеславђющиX, и^ эT чре'ва гл~ющихъ. не ја^ꙁы'къ л^и ё^бо къ б~ђ, ја%же ничесо` въпраша'ет# ѓ^ живыхъ и^ мр~твыхъ.
|
καὶ ἐὰν εἴπωσι πρὸς ὑμᾶς· ζητήσατε τοὺς ἐγγαστριμύθους καὶ τοὺς ἀπὸ τῆς γῆς φωνοῦντας, τοὺς κενολογοῦντας, οἳ ἐκ τῆς κοιλίας φωνοῦσιν, οὐχὶ ἔθνος πρὸς Θεὸν αὐτοῦ ἐκζητήσουσι; τί ἐκζητοῦσι περὶ τῶν ζώντων τοὺς νεκρούς;
|
|
20
|
20
|
|
ꙁако'нъ б^о на по'мощь да'сть. да рекђтъ не ја%ко с^е сло'во, ѓ^ не'мже нњ'сть м#зDы` да'ти ѓ^ немъ”
|
νόμον γὰρ εἰς βοήθειαν ἔδωκεν, ἵνα εἴπωσιν οὐχ ὡς τὸ ρῆμα τοῦτο, περὶ οὗ οὐκ ἔστι δῶρα δοῦναι περὶ αὐτοῦ.
|
|
21
|
21
|
|
И$ прїидетъ на' вы жестоk гла'дъ. и^ бђ'детъ е^гда` въз#а%лчете ско'рбни бђдете. и^ ѕл^њ речете кня'ѕю, и^ эTч~ествђ”
|
καὶ ἥξει ἐφ᾿ ὑμᾶς σκληρὰ λιμὸς καὶ ἔσται ὡς ἂν πεινάσητε, λυπηθήσεσθε καὶ κακῶς ἐρεῖτε τὸν ἄρχοντα καὶ τὰ πάτρια, καὶ ἀναβλέψονται εἰς τὸν οὐρανὸν ἄνω,
|
|
22
|
22
|
|
И$ въꙁря'тъ на' нб~о го'рњ, и^ на' ꙁемлю ни'ꙁђ приꙁряT. и^ с^е эTчая'нїе тњснота и^ тма`, печаl и^ тђга`, и^ сђмра'кь ја%коже не ви'дњᲄи. и^ не ѓ^скђдњ'етъ и^же въ тњснотњ сы'и до вре'мене”
|
καὶ εἰς τὴν γῆν κάτω ἐμβλέψονται, καὶ ἰδοὺ ἀπορία στενὴ καὶ σκότος, θλίψις καὶ στενοχωρία καὶ σκότος, ὥστε μὴ βλέπειν, καὶ οὐκ ἀπορηθήσεται ὁ ἐν στενοχωρίᾳ ὢν ἕως καιροῦ.
|
|
Глvа, џ~”
|
Κεφάλαιο 9
|
|
1
|
1
|
|
Се^ пре'же и^спїи, ско'ро сътвори странњ ꙁаё^ло'нњ, ꙁемли` неџали'мовњ. и^ про'чїи и^же при мо'ри живђщеи, и^ ѓ^бонђ` странђ` і^ѓ^рдана, стра'ны галиле'я ја%зы'комъ”
|
ΤΟΥΤΟ πρῶτον πίε, ταχὺ ποίει, χώρα Ζαβουλών, ἡ γῆ Νεφθαλὶμ ὁδὸν θαλάσσης καὶ οἱ λοιποὶ οἱ τὴν παραλίαν κατοικοῦντες καὶ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου, Γαλιλαία τῶν ἐθνῶν, τὰ μέρη τῆς ᾿Ιουδαίας.
|
|
2
|
2
|
|
Лю'дїе ходя'щеи въ тмњ`, видњша свњтъ вели'къ. живђщеи въ стра'нњ и^ в сњни см~ртнњи, свњтъ просвњтиTся на' вы”
|
ὁ λαὸς ὁ πορευόμενος ἐν σκότει, ἴδετε φῶς μέγα· οἱ κατοικοῦντες ἐν χώρᾳ καὶ σκιᾷ θανάτου, φῶς λάμψει ἐφ᾿ ὑμᾶς.
|
|
3
|
3
|
|
Множа'е людїи, ја%же и^ꙁведе` въ весе'лїе. и^ възвеселя'тся преD тобо'ю, ја%ко ра'дђющеися въ жа'твђ, и^ ја%ко дњля'щеи коры'сть.
|
τὸ πλεῖστον τοῦ λαοῦ, ὃ κατήγαγες ἐν εὐφροσύνῃ σου, καὶ εὐφρανθήσονται ἐνώπιόν σου ὡς οἱ εὐφραινόμενοι ἐν ἀμήτῳ καὶ ὃν τρόπον οἱ διαιρούμενοι σκῦλα.
|
|
4
|
4
|
|
ја%ко эTја%ться ја^ре'мъ лежа'и на ниX, и^ же'ꙁлᲆ и^же на выи и^хъ. же'ꙁлᲆ б^о погоня'ющиX расы'па, ја%ко и^ въ дн~и при мадїа'мᲇ”
|
διότι ἀφῄρηται ὁ ζυγὸς ὁ ἐπ᾿ αὐτῶν κείμενος καὶ ἡ ράβδος ἡ ἐπὶ τοῦ τραχήλου αὐτῶν· τὴν γὰρ ράβδον τῶν ἀπαιτούντων διεσκέδασε Κύριος, ὡς τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐπὶ Μαδιάμ.
|
|
5
|
5
|
|
ЈА/ко вся'кђ ѓ^де'жђ сᲆбра'ннђю ле'стїю, и^ ри'ꙁђ съ прибы'ткомъ и^стяжTђ. и^ въсхотя'тъ да бы'ша и^ ѓ^гнемъ съж#же'ны были”
|
ὅτι πᾶσαν στολὴν ἐπισυνηγμένην δόλῳ καὶ ἱμάτιον μετὰ καταλλαγῆς ἀποτίσουσι καὶ θελήσουσιν εἰ ἐγενήθησαν πυρίκαυστοι.
|
|
6
|
6
|
|
ЈА/ко ѓ^тро'ча роди'ся наM сн~ъ, и^ да'сться намъ” Є$мђже вла'сть бы'сть на рамњ е^го” И$ нарњцаеTся и^мя е^го вели'ка совњта а^гг~лᲆ. Чю'денъ совњтникъ” б~ъ крњ'покъ властели'нъ, кня'ѕь смире'нїя” эTц~ъ бђдђщаго вњ'ка. приведетᲆ б^о мирна княѕя, и^ ꙁдра'вїе е^мђ.
|
ὅτι παιδίον ἐγενήθη ἡμῖν, υἱὸς καὶ ἐδόθη ἡμῖν, οὗ ἡ ἀρχὴ ἐγενήθη ἐπὶ τοῦ ὤμου αὐτοῦ, καὶ καλεῖται τὸ ὄνομα αὐτοῦ μεγάλης βουλῆς ἄγγελός, θαυμαστὸς σύμβουλος, Θεὸς ἰσχυρός, ἐξουσιαστής, ἄρχων εἰρήνης, πατὴρ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος· ἐγὼ γὰρ ἄξω εἰρήνην ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας, εἰρήνην καὶ ὑγίειαν αὐτῷ.
|
|
7
|
7
|
|
вели'ка вла'сть е^го. и^ мирђ е^го нњ'сть конца`. на престо'лњ двд~вњ, и^ на црsтвњ е^го ся'детъ. напра'вити и&, и поDя'ти сђдом# и^ пра'вдою, эT нн~њ и^ до' вњка. р#ве'нїе г~а саваѓ'џа сътво'ритᲆ с^е”
|
μεγάλη ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ, καὶ τῆς εἰρήνης αὐτοῦ οὐκ ἔστιν ὅριον ἐπὶ τὸν θρόνον Δαυὶδ καὶ τὴν βασιλείαν αὐτοῦ κατορθῶσαι αὐτὴν καὶ ἀντιλαβέσθαι αὐτῆς ἐν κρίματι καὶ ἐν δικαιοσύνῃ ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸν αἰῶνα· ὁ ζῆλος Κυρίου σαβαὼθ ποιήσει ταῦτα.
|
|
8
|
8
|
|
Смр~ть посла` г~ь на і^а'кова, и^ прїиде на і^и^л~я.
|
Θάνατον ἀπέστειλε Κύριος ἐπὶ ᾿Ιακώβ, καὶ ἦλθεν ἐπὶ ᾿Ισραήλ,
|
|
9
|
9
|
|
и^ ё^вњдятъ вс^и лю'дїе е^фре'мовы, и^ сњдя'щеи въ самарїи съ ё^коре'нїемъ, и^ высо'киM срDцеM, гл~ющемъ.
|
καὶ γνώσονται πᾶς ὁ λαὸς τοῦ ᾿Εφραὶμ καὶ οἱ ἐγκαθήμενοι ἐν Σαμαρείᾳ ἐφ᾿ ὕβρει καὶ ὑψηλῇ καρδίᾳ λέγοντες·
|
|
10
|
10
|
|
пли'нџы падо'ша. н^о гряди'те да ё^сњче'мъ ка'менїе, и^ посњче'мъ ја%годи'чїе и^ смрњ'чїе, да съгради'мъ себњ` сто'лпъ”
|
πλίνθοι πεπτώκασιν, ἀλλὰ δεῦτε λαξεύσωμεν λίθους καὶ ἐκκόψωμεν συκαμίνους καὶ κέδρους καὶ οἱκοδομήσωμεν ἑαυτοῖς πύργον.
|
|
11
|
11
|
|
И$ поразитъ б~ъ вᲆста'вшая на горђ` сїѓ'ню, и^ на і^ерsлимъ, и^ враги` и^хᲆ расы'плеT.
|
καὶ ράξει ὁ Θεὸς τοὺς ἐπανισταμένους ἐπὶ ὄρος Σιὼν ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτῶν διασκεδάσει,
|
|
12
|
12
|
|
сирїю эT въсто'ка слн~чнаго, и^ е'ллины эT за'пада слн~чнаго. поја^да'ющая і^и^л~я всњми ё^сты`” ѓ^ всњхъ си'хᲆ не эTврати'ся ја%рость е^го, но и^ е^ще рђка` е^го высо'ка.
|
Συρίαν ἀφ᾿ ἡλίου ἀνατολῶν καὶ τοὺς ῞Ελληνας ἀφ᾿ ἡλίου δυσμῶν, τοὺς κατεσθίοντας τὸν ᾿Ισραὴλ ὅλῳ τῷ στόματι. ἐπὶ πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμός, ἀλλ᾿ ἔτι ἡ χεὶρ ὑψηλή.
|
|
13
|
13
|
|
и^ лю'дїе не наврати'шася, до'ндеже ја^зви'шася. и^ г~а не въꙁыска'ша”
|
καὶ ὁ λαὸς οὐκ ἀπεστράφη, ἕως ἐπλήγη, καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐξεζήτησαν.
|
|
14
|
14
|
|
И$ эTја%тᲆ г~ь эT і^и^л~я главђ` и^ ѓ'шибъ вели'ка и^ ма'ла, въ е^ді'нъ дн~ь.
|
καὶ ἀφεῖλε Κύριος ἀπὸ ᾿Ισραὴλ κεφαλὴν καὶ οὐράν, μέγαν καὶ μικρὸν ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ, πρεσβύτην καὶ τοὺς τὰ πρόσωπα θαυμάζοντας (αὕτη ἡ ἀρχὴ) καὶ προφήτην διδάσκοντα ἄνομα (οὗτος ἡ οὐρά).
|
|
15
|
15
|
|
ста'рца и^ чюдя'щаася лице'мъ, с^е вла'сть. и^ пррoка ё^ча'ща беꙁако'нная, с^е ѓ%шибъ.
|
καὶ ἔσονται οἱ μακαρίζοντες τὸν λαὸν τοῦτον πλανῶντες καὶ πλανῶσιν, ὅπως καταπίωσιν αὐτούς.
|
|
16
|
16
|
|
и^ бђ'дђт# блажа'щеи людїе с^и, льстя'ще льстяT, ја%ко да поглотяT я&”
|
διὰ τοῦτο ἐπὶ τοὺς νεανίσκους αὐτῶν οὐκ εὐφρανθήσεται ὁ Κύριος καὶ τοὺς ὀρφανοὺς αὐτῶν καὶ τὰς χήρας αὐτῶν οὐκ ἐλεήσει, ὅτι πάντες ἄνομοι καὶ πονηροί, καὶ πᾶν στόμα λαλεῖ ἄδικα. ἐπὶ πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμός, ἀλλ᾿ ἔτι ἡ χεὶρ ὑψηλή.
|
|
17
|
17
|
|
Сего раd ю^нотами иX не възвесели'тся г~ь, и^ сиро'тъ и^хъ и^ вдови'цъ и^хъ не поми'лђетъ. ја%ко вс^и беꙁако'нницы, и^ ѕл^и. и^ вся'ка ё^ста` гл~аша непра'вдђ” ѓ^ всњхъ сихъ не эTврати'ся ја%росᲄь е^го, н^о и^ е^ще` рђка` е^го высо'ка”
|
καὶ καυθήσεται ὡς πῦρ ἡ ἀνομία καὶ ὡς ἄγρωσις ξηρὰ βρωθήσεται ὑπὸ πυρός· καὶ καυθήσεται ἐν τοῖς δάσεσι τοῦ δρυμοῦ, καὶ συγκαταφάγεται τὰ κύκλῳ τῶν βουνῶν πάντα.
|
|
18
|
18
|
|
РаꙁгориTся ја%ко ѓ%гнь беꙁако'нїе, и^ ја%ко тро'скотъ сђхъ поја%сться ѓ^гнеM. и^ ꙁаж#же'тся в частинахъ дђбра'въскихъ, и^ поја%сть е^же ѓ%крsтъ холмъ вс^е.
|
διὰ θυμὸν ὀργῆς Κυρίου συγκέκαυται ἡ γῆ ὅλη, καὶ ἔσται ὁ λαὸς ὡς κατακεκαυμένος ὑπὸ πυρός· ἄνθρωπος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ οὐκ ἐλεήσει,
|
|
19
|
19
|
|
ја%рости дњ'ля гн~я погори'тъ вс^я ꙁемля`. и^ бђ'дђтъ лю'дїе ја^ко ѓ^гне'мъ пож#же'ни. чл~къ не поми'лђеT бра'та свое^го.
|
ἀλλὰ ἐκκλινεῖ εἰς τὰ δεξιά, ὅτι πεινάσει καὶ φάγεται ἐκ τῶν ἀριστερῶν, καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῇ ἄνθρωπος ἔσθων τὰς σάρκας τοῦ βραχίονος αὐτοῦ.
|
|
20
|
20
|
|
н^о ё^кло'нится на десно, ја%ко въз#а%лчетъ. і^ и^ꙁъја%сть эT лњ'выхъ, и^ не насыти'тся. чл~къ ја^ды'и пло'ть мы'шца свое^я. иZја%сть б^о манасїи е^фре'мово, и^ е^фре'мъ манасїино. ја%ко вкђ'пњ повою'ета і^ё'дђ”
|
φάγεται γὰρ Μανασσῆς τοῦ ᾿Εφραὶμ καὶ ᾿Εφραὶμ τοῦ Μανασσῆ, ὅτι ἅμα πολιορκήσουσι τὸν ᾿Ιούδαν. ἐπὶ τούτοις πᾶσιν οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμός, ἀλλ᾿ ἔτι ἡ χείρ ὑψηλή.
|
|
21
|
|
|
И$ въ всњхъ сихъ не эTврати'ся ја%рость е^го, н^о и^ е^ще` рђка` е^го высо'ка”
|
|
|
Глvа, і~”
|
Κεφάλαιο 10
|
|
1
|
1
|
|
Го'ре пи'шђщимъ непра'вдђ. пи'шђще бо лђка'вая пишTђ
|
ΟΥΑΙ τοῖς γράφουσι πονηρίαν· γράφοντες γὰρ πονηρίαν γράφουσιν
|
|
2
|
2
|
|
ё^кланя'юще сђдъ ё^бо'гиX. и^ въсхища'юще сђдъ ни'щиX людїи мои^хъ. ја%коже бђдеT и^мъ вдова` на въсхище'нїе, и^ сиротA на ѓ^грабле'нїе.
|
ἐκκλίνοντες κρίσιν πτωχῶν, ἁρπάζοντες κρίμα πενήτων τοῦ λαοῦ μου, ὥστε εἶναι αὐτοῖς χήραν εἰς διαρπαγὴν καὶ ὀρφανὸν εἰς προνομήν.
|
|
3
|
3
|
|
что' же сътворятъ въ дн~ь присњще'нїя. печа'ль б^о ва'м# эTдале'че прїидеT. и^ к# комђ` прибњ'гнете, да ва'мъ помо'жетъ. гдњ' ли ѓ^ста'вите сла'вђ ва'шђ,
|
καὶ τί ποιήσουσιν ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς ἐπισκοπῆς; ἡ γὰρ θλῖψις ὑμῖν πόρρωθεν ἥξει· καὶ πρὸς τίνα καταφεύξεσθε τοῦ βοηθηθῆναι; καὶ ποῦ καταλείψετε τὴν δόξαν ὑμῶν
|
|
4
|
4
|
|
ја%ко не въпа'сти въ плњне'нїе, и^ поD ё^бїеными падђтᲆ. и^ эT всњхъ сиX не эTврати'ся ја%рость е^го, н^о и^ е^ще рђка` е^го высо'ка”
|
τοῦ μὴ ἐμπεσεῖν εἰς ἐπαγωγήν; ἐπὶ πᾶσι τούτοις οὐκ ἀπεστράφη ὁ θυμός, ἀλλ᾿ ἔτι ἡ χεὶρ ὑψηλή.
|
|
5
|
5
|
|
Го'ре а^сљ=рїемъ, же'ꙁлъ ја%рости моея, и^ гнњвъ е^сть в рђкђ и^хъ.
|
οὐαὶ ᾿Ασσυρίοις· ἡ ράβδος τοῦ θυμοῦ μου καὶ ὀργῆς ἐστιν ἐν ταῖς χερσὶν αὐτῶν.
|
|
6
|
6
|
|
гнњ'въ мои пђщђ` на странђ беꙁако'ннђ, и^ свои^хъ людїи повелю` сътвори'ти плњнъ и^ плњне'нїе. и^ попра'ти гра'ды, и^ положи'тї я& въ праX
|
τὴν ὀργήν μου εἰς ἔθνος ἄνομον ἀποστελῶ καὶ τῷ ἐμῷ λαῷ συντάξω ποιῆσαι σκῦλα καὶ προνομὴν καὶ καταπατεῖν τὰς πόλεις καὶ θεῖναι αὐτὰς εἰς κονιορτόν.
|
|
7
|
7
|
|
с^е же не та'ко помы'слитъ, и^ дш~ею не та'ко намени'тъ. н^и и^ꙁмњни'тъ ё'мъ е^го, ја%коже потреби'ти страны` не ма'лы.
|
αὐτὸς δὲ οὐχ οὕτως ἐνεθυμήθη καὶ τῇ ψυχῇ οὐχ οὕτως λελόγισται, ἀλλὰ ἀπαλλάξει ὁ νοῦς αὐτοῦ καὶ τοῦ ἔθνη ἐξολοθρεῦσαι οὐκ ὀλίγα.
|
|
8
|
8
|
|
и^ а^ще рђкђтъ е^мђ, ты' ли е^си е^ді'нъ кня'ѕь,
|
καὶ ἐὰν εἴπωσιν αὐτῷ· σὺ μόνος εἶ ἄρχων,
|
|
9
|
9
|
|
и^ речеT. нњсм# л^и взя'лъ страны`, ја%же вы'ше вављ=ло'на, и^ хала'нъ и^дњже сто'лпъ съграже'нъ бњ. вꙁя'лъ е^смь а^равїю, и^ дама'скᲆ и^ самарїю.
|
καὶ ἐρεῖ· οὐκ ἔλαβον τὴν χώραν τὴν ἐπάνω Βαβυλῶνος καὶ Χαλάνης, οὗ ὁ πύργος ᾠκοδομήθη; καὶ ἔλαβον ᾿Αραβίαν καὶ Δαμασκὸν καὶ Σαμάρειαν·
|
|
10
|
10
|
|
ја%коже и^ сїа взяX и^ вся страны` възмђ`” Въспла'четеся и^звая'нїи въ і^ерsлі'мњ, и^ въ самарїи,
|
ὃν τρόπον ταύτας ἔλαβον ἐν τῇ χειρί μου, καὶ πάσας τὰς ἀρχὰς λήψομαι. ὀλολύξατε, τὰ γλυπτὰ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν Σαμαρείᾳ·
|
|
11
|
11
|
|
ја^коже б^о сътвориX самарїи, и^ рђкотворе'ннымъ ея`, та'коже сътворю` і^ерsлі'мови и^ кђми'ромъ е^го”
|
ὃν τρόπον γὰρ ἐποίησα Σαμαρείᾳ καὶ τοῖς χειροποιήτοις αὐτῆς, οὕτω ποιήσω καὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τοῖς εἰδώλοις αὐτῆς.
|
|
12
|
12
|
|
И$ бђдетъ е^гда сконча'етъ г~ь вся` тва'ри в горњ` сїѓ'нъ, и^ въ і^ерsлі'мњ наведе'тъ на смы'слъ вели'каго цр~я а^сљ=рїиска, и^ на высотђ` сла'вы ѓ^чїю е^го.
|
καὶ ἔσται, ὅταν συντελέσῃ Κύριος πάντα ποιῶν ἐν τῷ ὄρει Σιὼν καὶ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, ἐπάξει ἐπὶ τὸν νοῦν τὸν μέγαν, τὸν ἄρχοντα τῶν ᾿Ασσυρίων, καὶ ἐπὶ τὸ ὕψος τῆς δόξης τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.
|
|
13
|
13
|
|
рече б^о, крњпостїю си'лы моея сътворю`, и^ премђдростїю ра'ꙁђма мое^го эTи^мђ` предњ'лы ја^зы'комъ, и^ си'лђ и^хъ плњню`,
|
εἶπε γάρ· ἐν τῇ ἰσχύϊ ποιήσω καὶ ἐν τῇ σοφίᾳ τῆς συνέσεως, ἀφελῶ ὅρια ἐθνῶν καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτῶν προνομεύσω
|
|
14
|
14
|
|
и^ съᲄрясђ` гра'ды насе'леныя. и^ вселе'ннђю всю` ѓ^бои^мђ` рђко'ю мое^ю ја%ко гнњꙁдо`, и^ ја%ко ѓ^ста'вленыя ја%ица въꙁмђ`. и^ не бђдеT никтоже и^же ё^бњжи'тъ мене`, и^л^и эTвњща'етъ м^и съпроти'внњ”
|
καὶ σείσω πόλεις κατοικουμένας καὶ τὴν οἰκουμένην ὅλην καταλήψομαι τῇ χειρὶ ὡς νοσσιὰν καὶ ὡς καταλελειμμένα ὠὰ ἀρῶ, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς διαφεύξεταί με ἢ ἀντείπῃ μοι.
|
|
15
|
15
|
|
Є$да просла'вится секи'ра беꙁъ сњкђщаго ею`, и^л^и въꙁнесе'тся пила` безъ влача'щаго ю&. та'коже а^ще кт^о во'ꙁметъ же'зль и^л^и дре'во, и^ не та'ко.
|
μὴ δοξασθήσεται ἀξίνη ἄνευ τοῦ κόπτοντος ἐν αὐτῇ; ἢ ὑψωθήσεται πρίων ἄνευ τοῦ ἕλκοντος αὐτόν; ὡσαύτως ἐάν τις ἄρῃ ράβδον ἢ ξύλον.
|
|
16
|
16
|
|
н^о по'слетъ г'ь саваѓ'џъ на твою че'сть беꙁъче'стїе, и^ въ твое'и сла'вњ ѓ^гнь горя` въꙁгориTся.
|
καὶ οὐχ οὕτως, ἀλλὰ ἀποστελεῖ Κύριος σαβαὼθ εἰς τὴν σὴν τιμὴν ἀτιμίαν, καὶ εἰς τὴν σὴν δόξαν πῦρ καιόμενον καυθήσεται.
|
|
17
|
17
|
|
и^ бђдетъ свњтъ і^и^л~евъ въ ѓ'гнь. и^ ѓ^свњтитъ и& ѓ^гне'мъ горя'щемᲆ, и^ поя'сть ја%ко сњ'но ве'щь”
|
καὶ ἔσται τὸ φῶς τοῦ ᾿Ισραὴλ εἰς πῦρ καὶ ἁγιάσει αὐτὸν ἐν πυρὶ καιομένῳ καὶ φάγεται ὡσεὶ χόρτον τὴν ὕλην.
|
|
18
|
18
|
|
Въ то'и дн~ь ё^га'снђтъ го'ры и^ хо'лми и^ дђбра'вы, и^ поја%сть эT дш~а до пло'ти” И$ бђдетъ бњжа'и, ја%ко бњжа'нїе эT пла'мене горя'ща.
|
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀποσβεσθήσεται τὰ ὅρη καὶ οἱ βουνοὶ καὶ οἱ δρυμοί, καὶ καταφάγεται ἀπὸ ψυχῆς ἕως σαρκῶν· καὶ ἔσται ὁ φεύγων ὡς ὁ φεύγων ἀπὸ φλογός καιομένης·
|
|
19
|
19
|
|
и^ ѓ^ста'вшеи эT ниX бђдђтъ в число`, и^ дњтищъ впи'шеT я&”
|
καὶ οἱ καταλειφθέντες ἀπ᾿ αὐτῶν ἀριθμὸς ἔσονται, καὶ παιδίον γράψει αὐτούς.
|
|
20
|
20
|
|
И$ бђдетъ в то'и дн~ь, не прило'жится посе'мъ ѓ^ста'нокъ і^и^л~евъ. и^ ё^цњлњ'вшїи і^а'ковли, не бђдђтъ ксемђ` ё^пова'юще на ѓ^би'дњвшая иX н^о бђдђтъ ё^пова'юще къ б~ђ ст~омђ і^и^л~евђ, и%стин#номђ.
|
Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ οὐκέτι προστεθήσεται τὸ καταλειφθὲν ᾿Ισραήλ, καὶ οἱ σωθέντες τοῦ ᾿Ιακὼβ οὐκέτι μὴ πεποιθότες ὦσιν ἐπὶ τοὺς ἀδικήσαντας αὐτούς, ἀλλὰ ἔσονται πεποιθότες ἐπὶ τὸν Θεὸν τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραὴλ τῇ ἀληθείᾳ,
|
|
21
|
21
|
|
и^ бђдетъ ѓ^ста'нокъ і^а'ковль къ б~ђ крњ'пкомђ”
|
καὶ ἔσται τὸ καταλειφθὲν τοῦ ᾿Ιακὼβ ἐπὶ Θεὸν ἰσχύοντα.
|
|
22
|
22
|
|
І$ а'ще бђ'дђтъ сн~ове і^и^л~еви ја%ко пњсоk мор#скїи, ѓ^ста'нокъ и^хъ сп~сется.
|
καὶ ἐὰν γένηται ὁ λαὸς ᾿Ισραὴλ ὡς ἡ ἄμμος τῆς θαλάσσης, τὸ κατάλειμμα αὐτῶν σωθήσεται· λόγον συντελῶν καὶ συντέμνων ἐν δικαιοσύνῃ,
|
|
23
|
23
|
|
слово б^о съврьша'я и^ съвъкђпля'я пра'вдою, ја%ко сло'во съкраще'но сътвори'тъ г~ь въ все'и вселе'ннњи”
|
ὅτι λόγον συντετμημένον Κύριος ποιήσει ἐν τῇ οἰκουμένῃ ὅλῃ.
|
|
24
|
24
|
|
Сего ради с^е гл~етъ г~ь саваѓ'џъ, не бо'итеся лю'дїе мои` эT а^сљ=рїи живђщеи въ сїѓ'нњ. ја^ко жезло'мъ пора'ꙁиT т^я, ја^звђ б^о наведе'тъ на' тя, ја%ко ви'дњти пђть е^гљ=петьскъ,
|
Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ· μὴ φοβοῦ, ὁ λαός μου, οἱ κατοικοῦντες ἐν Σιών, ἀπὸ ᾿Ασσυρίων, ὅτι ἐν ράβδῳ πατάξει σε· πληγὴν γὰρ ἐπάγω ἐπὶ σὲ τοῦ ἰδεῖν ὁδὸν Αἰγύπτου.
|
|
25
|
25
|
|
е^ще б^о ма'ло и^ преста'нетъ гнњвъ. н^о ја^рость моя` на совње и^хъ”
|
ἔτι γὰρ μικρὸν καὶ παύσεται ἡ ὀργή, ὁ δὲ θυμός μου ἐπὶ τὴν βουλὴν αὐτῶν·
|
|
26
|
26
|
|
И$ въста'витъ б~ъ на' ня ра'нђ, ја%ко ја%звђ мадїаMлю, и^ ја%рость е^го по пђти` и^же по помо'рїю, на пђть и^же въ е^гљ=петъ”
|
καὶ ἐγερεῖ ὁ Θεὸς ἐπ᾿ αὐτοὺς κατὰ τὴν πληγὴν Μαδιὰμ ἐν τόπῳ θλίψεως, καὶ ὁ θυμὸς αὐτοῦ τῇ ὁδῷ τῇ κατὰ θάλασσαν εἰς τὴν ὁδὸν τὴν κατ᾿ Αἴγυπτον.
|
|
27
|
27
|
|
И$ бђ'детъ в то'и дн~ь. эTја%то бђдеT вре'мя е^го съ ра'мене твоеh, і^ и%го е^го эT вы'а твое^я`, и^ съгнїеT и%го эT твари е^ле'а”
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀφαιρεθήσεται ὁ ζυγὸς αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ ὤμου σου καὶ ὁ φόβος αὐτοῦ ἀπὸ σοῦ, καὶ καταφθαρήσεται ὁ ζυγὸς ἀπὸ τῶν ὤμων ὑμῶν.
|
|
28
|
28
|
|
ПрїидеT б^о въ граD а^г#га'и, и^ минеT маге'ддаѓ, и^ в маXма'сњ поло'житъ сосђ'ды своя.
|
ἥξει γὰρ εἰς τὴν πόλιν ᾿Αγγαὶ
|
|
29
|
29
|
|
и^ минеT де'бръ, и^ прїидетъ въ а^г#га'и. страX прїиметъ ра'ма, гра'дъ саё'ловъ
|
καὶ παρελεύσεται εἰς Μαγγεδὼ καὶ εἰς Μαχμὰς θήσει τὰ σκεύη αὐτοῦ· καὶ παρελεύσεται φάραγγα καὶ ἥξει εἰς ᾿Αγγαί, φόβος λήψεται Ραμᾶ πόλιν Σαούλ· φεύξεται
|
|
30
|
30
|
|
пробњгнетъ дщи` гали'мля, покорится лаи'са, покори'тся въ е^нанаџо'џњ.
|
ἡ θυγάτηρ Γαλλείμ, ἐπακούσεται Λαϊσά, ἐπακούσεται ᾿Αναθώθ·
|
|
31
|
31
|
|
ё^жасе'ся мадеми'на, и^ живђщїи в гљ=винњ”
|
καὶ ἐξέστη Μαδεβηνὰ καὶ οἱ κατοικοῦντες Γιββεΐρ·
|
|
32
|
32
|
|
Оу^тњшите дн~есь на пђти` пребы'ти. ё^тњшите рђко'ю горђ` дще'рь сїѓ'ню, и^ хо'лми и^же въ і^ерsлі'мњ”
|
παρακαλεῖται σήμερον ἐν ὁδῷ τοῦ μεῖναι, τῇ χειρὶ παρακαλεῖτε, τὸ ὄρος, τὴν θυγατέρα Σιών, καὶ οἱ βουνοὶ οἱ ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
33
|
33
|
|
Се` влDка г~ь саваѓ'џъ, смятеT сла'вныя крњ'постїю, и^ высо'кїа ё^кори'ꙁною съкрђшаTся, и^ смиряTся.
|
ἰδοὺ γὰρ ὁ δεσπότης Κύριος σαβαὼθ συνταράσσει τοὺς ἐνδόξους μετὰ ἰσχύος, καὶ οἱ ὑψηλοὶ τῇ ὕβρει συντριβήσονται, καὶ οἱ ὑψηλοὶ ταπεινωθήσονται,
|
|
34
|
34
|
|
и^ падTђ высо'цїи мечеM, дђбра'ва же сᲆ высо'кими падеTся”
|
καὶ πεσοῦνται οἱ ὑψηλοὶ μαχαίρᾳ, ὁ δὲ Λίβανος σὺν τοῖς ὑψηλοῖς πεσεῖται.
|
|
Глvа, а~і”
|
Κεφάλαιο 11
|
|
1
|
1
|
|
Изы'иде жеꙁлᲆ и^с ко'рене і^ес#се'ѓ'ва, и^ цвњтъ процвњтеT.
|
ΚΑΙ ἐξελεύσεται ράβδος ἐκ τῆς ρίζης ᾿Ιεσσαί, καὶ ἄνθος ἐκ τῆς ρίζης ἀναβήσεται.
|
|
2
|
2
|
|
и^ почїетъ на неM дх~ъ бж~їи. дх~ъ премђдрости, и^ смы'сла. дх~ъ совњта, и^ крњпости. дх~ъ видњ'нїя, и^ бл~гочестїя.
|
καὶ ἀναπαύσεται ἐπ᾿ αὐτὸν πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, πνεῦμα σοφίας καὶ συνέσεως, πνεῦμα βουλῆς καὶ ἰσχύος, πνεῦμα γνώσεως καὶ εὐσεβείας·
|
|
3
|
3
|
|
и^спо'лнитъ и& дх~ъ стра'ха бж~їя” Не по сла'вњ ѓ^сђдитъ, ни по гл~анїю ѓ^бличи'тъ.
|
ἐμπλήσει αὐτὸν πνεῦμα φόβου Θεοῦ. οὐ κατὰ τὴν δόξαν κρινεῖ οὐδὲ κατὰ τὴν λαλιὰν ἐλέγξει,
|
|
4
|
4
|
|
н^о ѓсђдитᲆ смире'нномђ сђдъ, и^ ѓ^бличи'тъ сла'вныя на ꙁемли`. и^ порази'тᲆ ꙁе'млю словесе'мъ ё^стъ е^го. и^ дх~омъ ё^стна'ми ё^бїетъ нечести'ваго.
|
ἀλλὰ κρινεῖ ταπεινῷ κρίσιν καὶ ἐλέγξει τοὺς ταπεινοὺς τῆς γῆς· καὶ πατάξει γῆν τῷ λόγῳ τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ ἐν πνεύματι διὰ χειλέων ἀνελεῖ ἀσεβῆ·
|
|
5
|
5
|
|
и^ бђдетъ препоя'санъ пра'вдою въ чре'сла е^го, і^ и'стинною пома'ꙁана ре'бра е^го”
|
καὶ ἔσται δικαιοσύνῃ ἐζωσμένος τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἀληθείᾳ εἰλημένος τὰς πλευράς.
|
|
6
|
6
|
|
И$ напасе'тся въкђпњ во'лк# съ а'гньцемъ, и^ ры'сь почїетъ съ ко'злищемъ, и^ ю'нець со льво'мъ вкђпᲇ напасђтся. и^ ѓ^троча` ма'ло поведеT я&.
|
καὶ συμβοσκηθήσεται λύκος μετ᾿ ἀρνός, καὶ πάρδαλις συναναπαύσεται ἐρίφω, καὶ μοσχάριον καὶ ταῦρος καὶ λέων ἅμα βοσκηθήσονται, καὶ παιδίον μικρὸν ἄξει αὐτούς·
|
|
7
|
7
|
|
и^ во'лᲆ и^ медвњдь вкђпњ напасе'тася, и^ въкђпњ племя` иX бђдеT” И$ во'лъ и^ ле'въ вкђпњ зо'блеᲄа плњвы”
|
καὶ βοῦς καὶ ἄρκος ἅμα βοσκηθήσονται, καὶ ἅμα τὰ παιδία αὐτῶν ἔσονται, καὶ λέων καὶ βοῦς ἅμα φάγονται ἄχυρα.
|
|
8
|
8
|
|
І$ ѓ^троча` мла'до на пеще'рђ а%спиDскђ, и^ на ло'же племене а'спид#ска рђкђ възло'жит#.
|
καὶ παιδίον νήπιον ἐπὶ τρώγλην ἀσπίδων καὶ ἐπὶ κοίτην ἐκγόνων ἀσπίδων τὴν χεῖρα ἐπιβαλεῖ.
|
|
9
|
9
|
|
и^ не сътворятъ ѕл^а, н^и въꙁмо'гђтᲆ погђби'ти нико'гоже ё^ горы` ст~ыя моея. ја%ко напо'лнися вся` ё^вᲇдњти г~а, ја%ко водњ` мно'ѕᲇ покрыти мо'реса”
|
καὶ οὐ μὴ κακοποιήσουσιν, οὐδὲ μὴ δύνωνται ἀπολέσαι οὐδένα ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου, ὅτι ἐνεπλήσθη ἡ σύμπασα τοῦ γνῶναι τὸν Κύριον ὡς ὕδωρ πολὺ κατακαλύψαι θαλάσσας.
|
|
10
|
10
|
|
И$ бђдетъ в то'и дн~ь ко'рень і^ес#се'ѓвъ, и^ въставля'е^мы владњти страна'ми. к немђ страны` надњ'ются, и^ бђ'детъ поко'и е^го чи'стъ”
|
Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἡ ρίζα τοῦ ᾿Ιεσσαὶ καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν, ἐπ᾿ αὐτῷ ἔθνη ἐλπιοῦσι, καὶ ἔσται ἡ ἀνάπαυσις αὐτοῦ τιμή.
|
|
11
|
11
|
|
И$ бђдетъ в то'и дн~ь, приложитъ г~ь ја%ко покаꙁа'ти рђкђ свою. и^ възревнова'ти ѓ^стаnкђ про'чемђ людїи, е^же а^ще ѓ^ста'нет# эT а^сљ=рїи и^ эT е^гљ=пта, и^ вављ=ло'на, и^ ефїѓпїя, и^ эT е^лами'ти, и^ эT солне'чныхъ въсто'къ, и^ эT а^равїя”
|
καὶ ἔσται τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη προσθήσει Κύριος τοῦ δεῖξαι τὴν χεῖρα αὐτοῦ τοῦ ζηλῶσαι τὸ καταλειφθὲν ὑπόλοιπον τοῦ λαοῦ, ὃ ἂν καταλειφθῇ ἀπὸ τῶν ᾿Ασσυρίων καὶ ἀπὸ Αἰγύπτου καὶ Βαβυλωνίας καὶ Αἰθιοπίας καὶ ἀπὸ ᾿Ελαμιτῶν καὶ ἀπὸ ἡλίου ἀνατολῶν καὶ ἐξ ᾿Αραβίας.
|
|
12
|
12
|
|
И$ воZдвигнетъ зна'менїе въ страны`, и^ сᲆберетъ поги'бшая і^и^л~евы. и^ расточе'нныя і^ё'дины съберетъ эT четырь ё'глъ земли`.
|
καὶ ἀρεῖ σημεῖον εἰς τὰ ἔθνη καὶ συνάξει τοὺς ἀπολομένους ᾿Ισραὴλ καὶ τοὺς διεσπαρμένους τοῦ ᾿Ιούδα συνάξει ἐκ τῶν τεσσάρων πτερύγων τῆς γῆς.
|
|
13
|
13
|
|
и^ эTи^мется рве'нь эT е^фре'ма, и^ вра'ѕи і^ё'дины поги'бнђтъ. и^ ефремъ не въꙁревнђеT і^ё'дњ, і^ё'да не ꙁазриT е^фремђ”
|
ἀφαιρεθήσεται ὁ ζῆλος ᾿Εφραὶμ καὶ οἱ ἐχθροὶ ᾿Ιούδα ἀπολοῦνται· ᾿Εφραὶμ οὐ ζηλώσει ᾿Ιούδαν, καὶ ᾿Ιούδας οὐ θλίψει ᾿Εφραίμ.
|
|
14
|
14
|
|
И$ въсперђтъ в# кораблихъ и^ноплемеnникъ мо'ре и^ногдо'ю повою'ютъ, і^ и^же на восᲄо'кы слн~чныя. і^ и^дђмею и^ на моа'ва прь'вое рђцњ възло'жатᲆ. сн~ове же а^м#мо'ни прежде покаряTся,
|
καὶ πετασθήσονται ἐν πλοίοις ἀλλοφύλων θάλασσαν, ἅμα προνομεύσουσι καὶ τοὺς ἀφ᾿ ἡλίου ἀνατολῶν καὶ ᾿Ιδουμαίαν· καὶ ἐπὶ Μωὰβ πρῶτον τὰς χεῖρας ἐπιβαλοῦσιν, οἱ δὲ υἱοὶ ᾿Αμμὼν πρῶτοι ὑπακούσονται.
|
|
15
|
15
|
|
и^ ѓ^пђститъ г~ь мо'ре е^гљ=пет#ско, и^ възло'житъ рђкђ свою на рњкђ` вњтромъ преси'лномъ. и^ пораꙁитᲆ на седмь де'брїи. ја%коже ходи'ти е^мђ ѓ^бђве'нђ.
|
καὶ ἐρημώσει Κύριος τὴν θάλασσαν Αἰγύπτου καὶ ἐπιβαλεῖ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ποταμὸν πνεύματι βιαίῳ καὶ πατάξει ἑπτὰ φάραγγας, ὥστε διαπορεύεσθαι αὐτὸν ἐν ὑποδήμασι·
|
|
16
|
16
|
|
и^ бђ'детъ прохо'дъ лю'деM мои^мъ ѓ^ста'вшимъ въ е^гљ=пте. и^ бђдеT і^и^л~ю ја%ко и^ дн~ь е^гда и^ꙁы'иде и^ꙁъ е^гљ=пта”
|
καὶ ἔσται δίοδος τῷ καταλειφθέντι μου λαῷ ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ ἔσται τῷ ᾿Ισραὴλ ὡς ἡ ἡμέρα ὅτε ἐξῆλθεν ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
|
|
Глvа, в~і”
|
Κεφάλαιο 12
|
|
1
|
1
|
|
И речеши в то'и дн~ь блsвлю т^я г~и, и^мже раZгнњвася на' мя. и^ эTврати` ја%рость свою эT мене и^ поми'лова м^я”
|
ΚΑΙ ἐρεῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· εὐλογήσω σε, Κύριε, διότι ὠργίσθης μοι καὶ ἀπέστρεψας τὸν θυμόν σου καὶ ἠλέησάς με.
|
|
2
|
2
|
|
Се б~ъ мои сп~съ мои г~ь, ё^пова'я бђдђ к немђ, и^ не ё^бою'ся. зане` сла'ва моя и^ хвала` г~ь, быs м^и на сп~сенїе”
|
ἰδοὺ ὁ Θεός μου σωτήρ μου Κύριος, πεποιθὼς ἔσομαι ἐπ᾿ αὐτῷ καὶ σωθήσομαι ἐν αὐτῷ καὶ οὐ φοβηθήσομαι, διότι ἡ δόξα μου καὶ ἡ αἴνεσίς μου Κύριος καὶ ἐγένετό μοι εἰς σωτηρίαν.
|
|
3
|
3
|
|
Почерпњте во'дђ съ весе'лїем#, эT и^сточникъ сп~сенїя”
|
καὶ ἀντλήσατε ὕδωρ μετ᾿ εὐφροσύνης ἐκ τῶν πηγῶν τοῦ σωτηρίου.
|
|
4
|
4
|
|
И$ рече'ши в то'и дн~ь, хвали'те г~а, въспо'ите и^мя е^го. въꙁвњсти'те въ ја^зы'цехъ сла'вная е^го, помина'ите ја%ко възнесе'ся и^мя е^го.
|
καὶ ἐρεῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· ὑμνεῖτε Κύριον, βοᾶτε τὸ ὄνομα αὐτοῦ, ἀναγγείλατε ἐν τοῖς ἔθνεσι τὰ ἔνδοξα αὐτοῦ, μιμνήσκεσθε, ὅτι ὑψώθη τὸ ὄνομα αὐτοῦ.
|
|
5
|
5
|
|
хвалиᲄе и%мя гн~е, ја%ко высо'кая сътвори`. възвњсти'те с^е вс^е по всеи ꙁемли`”
|
ὑμνήσατε τὸ ὄνομα Κυρίου, ὅτι ὑψηλὰ ἐποίησεν· ἀναγγείλατε ταῦτα ἐν πάση τῇ γῇ.
|
|
6
|
6
|
|
Весели'теся и^ ра'дђитеся живђщїи в сїѓ'нњ, ја%ко въꙁнесе'ся ст~ыи і^и^л~вᲆ посреди тебе”
|
ἀγαλλιᾶσθε καὶ εὐφραίνεσθε, οἱ κατοικοῦντες Σιών, ὅτι ὑψώθη ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν μέσῳ αὐτῆς.
|
|
Глvа, г~і”
|
Κεφάλαιο 13
|
|
1
|
1
|
|
Видњнїе на вављ=ло'на. е^же видњ і^са'їа сн~ъ а^мо'совъ”
|
Ορασις, ἣν εἶδεν ῾Ησαΐας υἱὸς ᾿Αμώς, κατὰ Βαβυλῶνος.
|
|
2
|
2
|
|
На горњ` ра'внњ въз#дви'гнеᲄе зна'менїе, въꙁнесете глsа свои, и^ не бо'итеся. поё^щаите рђко'ю, эTврьзи'те княѕи.
|
ἐπ᾿ ὄρους πεδινοῦ ἄρατε σημεῖον, ὑψώσατε τὴν φωνὴν αὐτοῖς, μὴ φοβεῖσθε, παρακαλεῖτε τῇ χειρί· ἀνοίξατε, οἱ ἄρχοντες.
|
|
3
|
3
|
|
аZ повелю`, аZ же я& поведђ`. щюдове и^дTђ сконча'ти ја%росᲄи мое^я, ра'дђющеся въкђпњ и^ ё^каря'юще”
|
ἐγὼ συντάσσω καὶ ἐγὼ ἄγω αὐτούς· [ἡγιασμένοι εἰσί, καὶ ἐγὼ ἄγω αὐτούς]. γίγαντες ἔρχονται πληρῶσαι τὸν θυμόν μου χαίροντες ἅμα καὶ ὑβρίζοντες.
|
|
4
|
4
|
|
Глsа стра'н# мно'гъ на гора'хъ, подобенъ стра'н# мно'гъ. гласъ цр~ь, и^ стра'нъ събра'нъ. г~ь саваѓg ꙁаповњда странњ` въѓ^рђже'неи
|
φωνὴ ἐθνῶν πολλῶν ἐπὶ τῶν ὀρέων, ὁμοία ἐθνῶν πολλῶν, φωνὴ βασιλέων καὶ ἐθνῶν συνηγμένων. Κύριος σαβαὼθ ἐντέταλται ἔθνει ὁπλομάχῳ
|
|
5
|
5
|
|
прїити эT ꙁемля` и^здале'ча, эT конца ѓ^снова'нїя нб~си г~ь, и^ въѓ^рђжи` е^го сњчца, расы'пати всю вселе'ннђю”
|
ἔρχεσθαι ἐκ γῆς πόρρωθεν ἀπ᾿ ἄκρου θεμελίου τοῦ οὐρανοῦ, Κύριος καὶ οἱ ὁπλομάχοι αὐτοῦ, τοῦ καταφθεῖραι πᾶσαν τὴν οἰκουμένην.
|
|
6
|
6
|
|
Рыда'ите бли'ꙁъ б^о дн~ь гн~ь. и^ съкрђше'нїе эT б~а прїидеT”
|
ὀλολύζετε, ἐγγὺς γὰρ ἡμέρα Κυρίου, καὶ συντριβὴ παρὰ τοῦ Θεοῦ ἥξει·
|
|
7
|
7
|
|
Сего ради вся'ка рђка раꙁъслабњ'етъ и^ вся'ка дш~а чл~ча ё^бои'тся,
|
διὰ τοῦτο πᾶσα χεὶρ ἐκλυθήσεται καὶ πᾶσα ψυχὴ ἀνθρώπου δειλιάσει.
|
|
8
|
8
|
|
и^ смятђтся послы`. и болњꙁни прїимђтъ я&, ја%ко женњ` ражда'ющи. и^ поскорбя'тъ дрђгъ ко' дрђгђ и^ ё^жаснђтся, и^ лице и^хъ ја%ко пла'мы премњня'тъ”
|
καὶ ταραχθήσονται οἱ πρέσβεις καὶ ὠδῖνες αὐτοὺς ἕξουσιν, ὡς γυναικὸς τικτούσης· καὶ συμφοράσουσιν ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον καὶ ἐκστήσονται καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῶν ὡς φλὸξ μεταβαλοῦσιν.
|
|
9
|
9
|
|
Се` б^о дн~ь гн~ь беꙁᲆ цњльбы` гряде'тъ ја^рости и^ гнњва, положи'ти вселе'ннђю всю пђстђ, и^ грњшники погђби'ти эT нея”
|
ἰδοὺ γὰρ ἡμέρα Κυρίου ἔρχεται ἀνίατος θυμοῦ καὶ ὀργῆς θεῖναι τὴν οἰκουμένην ἔρημον καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἀπολέσαι ἐξ αὐτῆς.
|
|
10
|
10
|
|
Звњзды б^о нбsныя и^ крђжи'лїя, и^ вся` тва'ръ нбsная свњта не просия'ют#. и^ помрьчеT слн~це въсїя'ющее и^ мsць не дасть свњта свое^го”
|
οἱ γὰρ ἀστέρες τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὁ ᾿Ωρίων καὶ πᾶς ὁ κόσμος τοῦ οὐρανοῦ τὸ φῶς οὐ δώσουσι, καὶ σκοτισθήσεται τοῦ ἡλίου ἀνατέλλοντος, καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φῶς αὐτῆς.
|
|
11
|
11
|
|
и^ ꙁаповњ'дњ вселе'ннњи все'и ѕло`, и^ нечести'вымъ грњхи` и^хъ. и^ погђблю` ё^кори'ꙁнђ беꙁако'нныхъ, и^ ё^кори'знђ преꙁори'выхъ смирю`”
|
καὶ ἐντελοῦμαι τῇ οἰκουμένῃ ὅλῃ κακὰ καὶ τοῖς ἀσεβέσι τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν· καὶ ἀπολῶ ὕβριν ἀνόμων, καὶ ὕβριν ὑπερηφάνων ταπεινώσω.
|
|
12
|
12
|
|
И$ бђдTђ ѓ^ста'вшеи честнњ'и, паче нежели ꙁлато пож#же'ное. и^ чл~къ честенъ бђдетъ, паче нежели ка'мень и^же эT сапџи'ра”
|
καὶ ἔσονται οἱ καταλελειμμένοι ἔντιμοι μᾶλλον ἢ τὸ χρυσίον τὸ ἄπυρον, καὶ ὁ ἄνθρωπος μᾶλλον ἔντιμος ἔσται ἢ ὁ λίθος ὁ ἐκ Σουφίρ.
|
|
13
|
13
|
|
Поколњблетъ бо ся нб~о, и^ земля` потрясеTся и^з д#на` свое^го” ЈА/рости дњля и^ гнњ'ва г~а саваѓ'џа, въ дн~ь е^гда` прїидетъ ја^рость е^го”
|
ὁ γὰρ οὐρανὸς θυμωθήσεται καὶ ἡ γῆ σεισθήσεται ἐκ τῶν θεμελίων σαβαὼθ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν ἐπέλθῃ ὁ θυμὸς αὐτοῦ.
|
|
14
|
14
|
|
И$ бђдђтъ ѓ^ста'вшеи ја%ко сернъ бњжA и^ ја%ко ѓ^вца` ꙁаблђди'вши. и^ не бђдеT сᲆбира'ющаго и&. ја%коже чл~кђ в люd своя ѓ^брати'тися, и^ чл~кђ въ странђ` свою прїити.
|
καὶ ἔσονται οἱ καταλελειμμένοι ὡς δορκάδιον φεῦγον καὶ ὡς πρόβατον πλανώμενον, καὶ οὐκ ἔσται ὁ συνάγων, ὥστε ἄνθρωπον εἰς τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀποστραφῆναι καὶ ἄνθρωπον εἰς τὴν χώραν ἑαυτοῦ διώξεται.
|
|
15
|
15
|
|
и^же б^о а^ще плњни'тся повине'тся. і^ и^же събра'ни сђть мечемъ падђтъ.
|
ὃς γὰρ ἂν ἁλῷ, ἡττηθήσεται, καὶ οἵτινες συνηγμένοι εἰσί, μαχαίρᾳ πεσοῦνται·
|
|
16
|
16
|
|
и^ ча'да и^хъ преD ними раꙁбїютъ. и^ домы` и^хъ плњня'тъ, и^ же'ны и^хъ по'имTђ”
|
καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν ἐνώπιον αὐτῶν ράξουσι καὶ τὰς οἰκίας αὐτῶν προνομεύσουσι καὶ τὰς γυναῖκας αὐτῶν ἕξουσιν.
|
|
17
|
17
|
|
Се` а^зъ въста'влю на вы ми'ды, и^ не мњнятъ сребра` ни зла'та требђюT”
|
ἰδοὺ ἐπεγείρω ὑμῖν τοὺς Μήδους, οἳ ἀργύριον οὐ λογίζονται, οὐδὲ χρυσίου χρείαν ἔχουσι.
|
|
18
|
18
|
|
стрњле'нїе ю'ношеско съкрђша'тъ, и^ ча'дъ вашихъ не поми'лђютъ. и^ не пощади'та ѓчи и^хъ ча'дъ твоиX”
|
τοξεύματα νεανίσκων συντρίψουσι καὶ τὰ τέκνα ὑμῶν οὐ μὴ ἐλεήσωσιν, οὐδὲ ἐπὶ τοῖς τέκνοις σου φείσονται οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν.
|
|
19
|
19
|
|
и^ бђдетъ вављ=ло'нᲆ добрыи и^ сла'вныи поD цр~и халде'иски. ја^коже расы'па б~ъ содомђ и^ гомо'рђ,
|
καὶ ἔσται Βαβυλών, ἣ καλεῖται ἔνδοξος ἀπὸ βασιλέως Χαλδαίων, ὃν τρόπον κατέστρεψεν ὁ Θεὸς Σόδομα καὶ Γόμορρα·
|
|
20
|
20
|
|
и^ не насели'тся въ вњчное время. и^ не вни'дђтъ в ни'хᲆ до многᲆ рожде'нїи, ни вни'дђтъ во'нь а^равля'не, и^ пастђси` не почїютъ в немъ”
|
οὐ κατοικηθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον, οὐδὲ μὴ εἰσέλθωσιν εἰς αὐτὴν διὰ πολλῶν γενεῶν, οὐδὲ μὴ διέλθωσιν αὐτὴν ῎Αραβες, οὐδὲ ποιμένες οὐ μὴ ἀναπαύσονται ἐν αὐτῇ·
|
|
21
|
21
|
|
И$ почїютъ т^ђ ѕвњрїе, и^ напо'лнятся домо'ве гласа. и^ почїютъ т^ђ сљ=рины, и^ бњ'си т^ђ въс#пля'шђтъ.
|
καὶ ἀναπαύσονται ἐκεῖ θηρία καὶ ἐμπλησθήσονται αἱ οἰκίαι ἤχου, καὶ ἀναπαύσονται ἐκεῖ σειρῆνες, καὶ δαιμόνια ἐκεῖ ὀρχήσονται,
|
|
22
|
22
|
|
и^ ѓ^нокен#таљ=ры т^ђ въселя'тся, и^ въгнњздя'тся е^же'ве в домо'хъ и^хъ”
|
καὶ ὀνοκένταυροι ἐκεῖ κατοικήσουσι, καὶ νοσσοποιήσουσιν ἐχῖνοι ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν· ταχὺ ἔρχεται καὶ οὐ χρονιεῖ.
|
|
Глvа, д~і”
|
Κεφάλαιο 14
|
|
1
|
1
|
|
Скоро и%детъ и^ не ё^меDлит#. и^ поми'лђетъ г~ь і^а'кова. и^ сᲆберет# е^ще` і^и^л~я, и^ почїеT на ꙁемли` свое'и. и^ прихо'дниk приложи'тся къ домђ` і^а'ковлю.
|
ΚΑΙ ἐλεήσει Κύριος τὸν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐκλέξεται ἔτι τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ ἀναπαύσονται ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, καὶ ὁ γειώρας προστεθήσεται πρὸς αὐτοὺς καὶ προστεθήσεται πρὸς τὸν οἶκον ᾿Ιακώβ,
|
|
2
|
2
|
|
и^ по'имђтъ я& страны`, и^ въведђтъ я& въ мњсто и^хъ и^ преи^мTђ, и^ ё^мно'жатся на ꙁемли` бж~їи в рабы` и^ рабы'ня. и^ бђдђтъ плњнени плњни'вшеи я&, и^ владњти бђдTђ ѓ^бладавшеи и^ми.
|
καὶ λήψονται αὐτοὺς ἔθνη καὶ εἰσάξουσιν εἰς τὸν τόπον αὐτῶν, καὶ κατακληρονομήσουσι καὶ πληθυνθήσονται ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ Θεοῦ εἰς δούλους καὶ δούλας· καὶ ἔσονται αἰχμάλωτοι οἱ αἰχμαλωτεύσαντες αὐτούς, καὶ κυριευθήσονται οἱ κυριεύσαντες αὐτῶν.
|
|
3
|
3
|
|
и^ бђдетᲆ в то'и дн~ь, покои'тъ т^я г~ь эT болњзнї и ја%рости твое'я, и^ эT рабо'ты жесто'кїя, е^ю^же рабо'тасте и^мъ”
|
Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀναπαύσει σε Κύριος ἀπὸ τῆς ὀδύνης καὶ τοῦ θυμοῦ σου καὶ τῆς δουλείας σου τῆς σκληρᾶς, ἧς ἐδούλευσας αὐτοῖς.
|
|
4
|
4
|
|
И$ прїиметъ приTчю сїю на цр~я вављ=лоньска, и^ речеши въ то'и дн~ь, ка'ко почи` въꙁемля'и. и^ почи` пот#щава'яи”
|
καὶ λήψη τὸν θρῆνον τοῦτον ἐπὶ τὸν βασιλέα Βαβυλῶνος καὶ ἐρεῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη· πῶς ἀναπέπαυται ὁ ἀπαιτῶν καὶ ἀναπέπαυται ὁ ἐπισπουδαστής;
|
|
5
|
5
|
|
съкрђши б~ъ ја^ремъ грњшничъ, ја^реM кня'ѕь
|
συνέτριψε Κύριος τὸν ζυγὸν τῶν ἁμαρτωλῶν, τὸν ζυγὸν τῶν ἀρχόντων·
|
|
6
|
6
|
|
пораѕи` вᲆ странђ` ја%ростїю, и^ ја%звою беZ и^сцњленїя. поража'я странђ` ја%ꙁвою ја%рости. е^ја%же не пощадњ почи` ё^пова'ющи”
|
πατάξας ἔθνος θυμῷ, πληγῇ ἀνιάτῳ, παίων ἔθνος πληγὴν θυμοῦ, ἣ οὐκ ἐφείσατο, ἀνεπαύσατο πεποιθώς.
|
|
7
|
7
|
|
Вс^я ꙁемля да вопїетъ сᲆ весе'лїемъ.
|
πᾶσα ἡ γῆ βοᾷ μετ᾿ εὐφροσύνης,
|
|
8
|
8
|
|
и^ сла'ва дђбравы да ся възра'дђетъ до тебе`, и^ смрњчїе дђбра'вы речеT. эTнелњ же ё^спе`, не въꙁы'иде посњка'яи насъ”
|
καὶ τὰ ξύλα τοῦ λιβάνου εὐφράνθησαν ἐπὶ σοὶ καὶ ἡ κέδρος τοῦ Λιβάνου· ἀφ᾿ οὗ σὺ κεκοίμησαι, οὐκ ἀνέβη ὁ κόπτων ἡμᾶς.
|
|
9
|
9
|
|
А/дъ до'лњ раз#гнњ'вася срњтъ т^я. вᲆста'ша с тобо'ю вс^и щђдове ѓ^блаDшей зеMле'ю” І$ и'же въста'ша эT прsтолъ свои^хъ вс^и цр~їе стра'ньстїи.
|
ὁ ᾅδης κάτωθεν ἐπικράνθη συναντήσας σοι, συνηγέρθησάν σοι πάντες οἱ γίγαντες οἱ ἄρξαντες τῆς γῆς, οἱ ἐγείραντες ἐκ τῶν θρόνων αὐτῶν πάντας βασιλεῖς ἐθνῶν.
|
|
10
|
10
|
|
вс^и эTвњща'ютъ и^ рекђтъ тебњ`, и^ т^ы плњне'нъ е^си ја^коже и^ м^ы, и^ въ наs намњненъ е^си”
|
πάντες ἀποκριθήσονται καὶ ἐροῦσί σοι· καὶ σὺ ἑάλως, ὥσπερ καὶ ἡμεῖς, ἐν ἡμῖν δὲ κατελογίσθης.
|
|
11
|
11
|
|
И$ сни'де сла'ва твоя въ а%дъ, мно'гое веселїе твое. поD тобо'ю посте'летъ гно'и, и^ покроv тво'и че'рвь”
|
κατέβη εἰς ᾅδου ἡ δόξα σου, ἡ πολλὴ εὐφροσύνη σου· ὑποκάτω σου στρώσουσι σῆψιν, καὶ τὸ κατακάλυμμά σου σκώληξ.
|
|
12
|
12
|
|
Ка'ко ся спаде съ нб~се деnница, вᲆсходя'щїа ꙁаё%тра. съкрђшися на ꙁемли`, пђща'яи къ всњмъ странаM”
|
πῶς ἐξέπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ὁ ἑωσφόρος ὁ πρωΐ ἀνατέλλων; συνετρίβη εἰς τὴν γῆν ὁ ἀποστέλλων πρὸς πάντα τὰ ἔθνη.
|
|
13
|
13
|
|
Ты б^о рече въ ё%мњ свое^мъ. на' нб~о въꙁы'идђ, и^ вы'ше ѕвњꙁдъ нбsныхъ поста'влю прsтлъ сво'и. и^ сядђ на горњ` высоцњ, на гора'хъ высока'хъ ја%же на сњ'веръ.
|
σὺ δὲ εἶπας ἐν τῇ διανοίᾳ σου· εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναβήσομαι, ἐπάνω τῶν ἀστέρων τοῦ οὐρανοῦ θήσω τὸν θρόνον μου, καθιῶ ἐν ὄρει ὑψηλῷ, ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ ὑψηλὰ τὰ πρὸς Βορρᾶν,
|
|
14
|
14
|
|
въꙁыидђ вы'ше ѓ%блакъ” и^ бђдђ ра'венъ вы'шнемђ”
|
ἀναβήσομαι ἐπάνω τῶν νεφῶν, ἔσομαι ὅμοιος τῷ ῾Υψίστῳ.
|
|
15
|
15
|
|
Нн~њ же во а%дъ сни'деши, и^ въ ко'ренїе ꙁеMли`”
|
νῦν δὲ εἰς ᾅδην καταβήσῃ καὶ εἰς τὰ θεμέλια τῆς γῆς.
|
|
16
|
16
|
|
И$ ё%ꙁрњвшеи ᲄя въчюдяTся ѓ^ тебњ и^ рекђтъ. се'й чл~къ и^же раꙁгнњва` вс^ю зе'млю, потряса'яи цр~я.
|
οἱ ἰδόντες σε θαυμάσονται ἐπὶ σοὶ καὶ ἐροῦσιν· οὗτος ὁ ἄνθρωπος ὁ παροξύνων τὴν γῆν, ὁ σείων βασιλεῖς;
|
|
17
|
17
|
|
порњва'яи вселе'ннђю вс^ю, грады расы'па и^ плњненыхъ не раꙁDрњши”
|
ὁ θεὶς τὴν οἰκουμένην ὅλην ἔρημον καὶ τὰς πόλεις αὐτοῦ καθεῖλε, τοὺς ἐν ἐπαγωγῇ οὐκ ἔλυσε.
|
|
18
|
18
|
|
Вс^и цр~и страньсᲄїи ё^спо'ша в чести. и^ чл~къ въ домђ` свое^м#. а^
|
πάντες οἱ βασιλεῖς τῶν ἐθνῶν ἐκοιμήθησαν ἐν τιμῇ, ἄνθρωπος ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ·
|
|
19
|
19
|
|
ты` повръжешися въ гора'хъ ја%ко мр~твецъ. похђленъ съ мно'гими мр~твъцы и^сњче'ными мечемъ. съходя'щимъ во а%дъ”
|
σὺ δὲ ριφήσῃ ἐν τοῖς ὄρεσιν ὡς νεκρὸς ἐβδελυγμένος μετὰ πολλῶν τεθνηκότων ἐκκεκεντημένων μαχαίραις, καταβαινόντων εἰς ᾅδου. ὃν τρόπον ἱμάτιον ἐν αἵματι πεφυρμένον οὐκ ἔσται καθαρόν,
|
|
20
|
20
|
|
ЈА/коже и^ ри'ꙁа въ кро'ви намо'чена не бђдетъ чи'ста. та'коже и^ т^ы не бђ'деши чи'стъ, ꙁане` зе'млю мою` погђби`, и^ лю'ди моа` и^ꙁби. не пребђ'деши въ вњ'чное вре'мя” Племя` ѕло'е
|
οὕτως οὐδὲ σὺ ἔσῃ καθαρός, διότι τὴν γῆν μου ἀπώλεσας καὶ τὸν λαόν μου ἀπέκτεινας· οὐ μὴ μείνῃς εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον, σπέρμα πονηρόν.
|
|
21
|
21
|
|
ё^готови` ча'да своя на ё^бїе'нїе, грњхи` эTц~а твое^го, да не въстанTђ и^ прича'стятъ с^и ꙁе'млю, и^ напо'лнятᲆ зе'млю ра'ти.
|
ἑτοίμασον τὰ τέκνα σου σφαγῆναι ταῖς ἁμαρτίαις τοῦ πατρὸς αὐτῶν, ἵνα μὴ ἀναστῶσι καὶ κληρονομήσωσι τὴν γῆν καὶ ἐμπλήσωσιν τὴν γῆν πολέμων.
|
|
22
|
22
|
|
и^ вᲆста'нђ на' ня гл~етъ г~ь саваѓ'џъ. и^ погђблю` и^мя и^хъ и^ ѓ^ста'нокъ и^ племя” Се^ гл~етъ г~ь.
|
Καὶ ἐπαναστήσομαι αὐτοῖς, λέγει Κύριος σαβαώθ, καὶ ἀπολῶ αὐτῶν ὄνομα καὶ κατάλειμμα καὶ σπέρμα — τάδε λέγει Κύριος —
|
|
23
|
23
|
|
положђ вављ=лона пђ'ста ја%ко въгнњꙁди'тися е^жемъ, и^ бђ'детъ нивочто'же. и^ положђ` и& бре'нїю пождь в па'гђбђ”
|
καὶ θήσω τὴν Βαβυλωνίαν ἔρημον, ὥστε κατοικεῖν ἐχίνους, καὶ ἔσται εἰς οὐδέν· καὶ θήσω αὐτὴν πηλοῦ βάραθρον εἰς ἀπώλειαν.
|
|
24
|
24
|
|
Се^ гл~етъ г~ь саваѓ'џᲆ. ја%коже гл~ахъ та'ко и^ бђ'детъ. и^ ја%коy совњща'хъ, та'ко и^ ё^ста'вится”
|
τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ· ὃν τρόπον εἴρηκα, οὕτως ἔσται, καὶ ὃν τρόπον βεβούλευμαι, οὕτως μενεῖ,
|
|
25
|
25
|
|
ЈА/ко погђби'ти а^сљ=рїю на земли` мое'и и на гора'хъ мои^хъ, и^ бђ'детъ въ попра'нїе. и^ эTи'мется эT нихъ ја^ре'мъ и^хъ, и^ бре'мя иX эT ра'ма иX эTи'меTся”
|
τοῦ ἀπολέσαι τοὺς ᾿Ασσυρίους ἀπὸ τῆς γῆς τῆς ἐμῆς καὶ ἀπὸ τῶν ὀρέων μου, καὶ ἔσονται εἰς καταπάτημα, καὶ ἀφαιρεθήσεται ἀπ᾿ αὐτῶν ὁ ζυγὸς αὐτῶν, καὶ τὸ κῦδος αὐτῶν ἀπὸ τῶν ὤμων ἀφαιρεθήσεται.
|
|
26
|
26
|
|
Се'и совњтъ и^же совњща` г~ь на вселе'ннђю всю`. и^ с^и рђка` высо'кая на вся` страны` вселе'ныя.
|
αὕτη ἡ βουλή, ἣν βεβούλευται Κύριος ἐπὶ τὴν ὅλην οἰκουμένην, καὶ αὕτη ἡ χεὶρ ἡ ὑψηλὴ ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη.
|
|
27
|
27
|
|
е^же б^о совњщаеT б~ъ, кт^о раꙁори'тъ, и^ рђкђ е^го высо'кђю кт^о эTвратиT”
|
ἃ γὰρ ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος βεβούλευται, τίς διασκεδάσει; καὶ τὴν χεῖρα αὐτοῦ τὴν ὑψηλὴν τίς ἀποστρέψει;
|
|
28
|
28
|
|
Въ лњто в не'же ё%мре а^ха'ꙁъ цр~ь. бы'сть сло'во с^е.
|
Τοῦ ἔτους, οὗ ἀπέθανεν ὁ βασιλεὺς ῎Αχαζ, ἐγενήθη τὸ ρῆμα τοῦτο.
|
|
29
|
29
|
|
не ра'дђитеся вс^и и^ноплеме'нницы. съкрђши б^о ся ја%ре'мъ поража'ющаго в^ы. эT племе'не б^о ꙁмїина и^зы'идет# поро'дъ а^спидьскъ, и^ поро'дъ и^хъ и^ꙁы'идетъ змїя паря'ща”
|
μὴ εὐφρανθείητε οἱ ἀλλόφυλοι πάντες, συνετρίβη γὰρ ὁ ζυγὸς τοῦ παίοντος ὑμᾶς· ἐκ γὰρ σπέρματος ὄφεως ἐξελεύσεται ἔκγονα ἀσπίδων, καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν ἐξελεύσονται ὄφεις πετόμενοι
|
|
30
|
30
|
|
И$ напасђтся ё^бозїи гм~ъ. ни'щїи же чл~цы въ ми'рњ почїютъ. и^ потребиT гладомъ племя` твое, и^ ѓ^ста'нокᲆ тво'и и^ꙁбїетъ”
|
καὶ βοσκηθήσονται πτωχοὶ δι᾿ αὐτοῦ, πτωχοὶ δὲ ἄνθρωποι ἐπὶ εἰρήνης ἀναπαύσονται· ἀνελεῖ δὲ λιμῷ τὸ σπέρμα σου καὶ τὸ κατάλειμμά σου ἀνελεῖ.
|
|
31
|
31
|
|
Пла'читеся вра'та граDная, да въꙁопїютъ гра'ды въꙁмятенїи. и^ноплеме'нници вс^и ја%ко ды'мъ эT сњ'вера и^детъ, и^ нњсть л#зњ бы'ти.
|
ὀλολύξατε, πύλαι πόλεων, κεκραγέτωσαν πόλεις τεταραγμέναι, οἱ ἀλλόφυλοι πάντες, ὅτι ἀπὸ Βορρᾶ καπνὸς ἔρχεται, καὶ οὐκ ἔστι τοῦ εἶναι.
|
|
32
|
32
|
|
чт^о ли эTвњща'ютъ кня'ѕи стра'ньстїи, ја%ко г~ь ѓ^снова` сїѓ'на. и^ тњмъ сп~сђтся смире'нїи въ лю'дехъ”
|
καὶ τί ἀποκριθήσονται βασιλεῖς ἐθνῶν; ὅτι Κύριος ἐθεμελίωσε Σιών, καὶ δι᾿ αὐτοῦ σωθήσονται οἱ ταπεινοὶ τοῦ λαοῦ.
|
|
Глvа, е~і”
|
Κεφάλαιο 15
|
|
1
|
1
|
|
Сло'во на моа^виTскђю зе'млю” Но'щїю поги'бнетъ моа^виTска земля`, но'щїю б^о поги'бнеT граD моа^витьскь.
|
Τὸ ρῆμα τὸ κατὰ τῆς Μωαβίτιδος. ΝΥΚΤΟΣ ἀπολεῖται ἡ Μωαβῖτις, νυκτὸς γὰρ ἀπολεῖται τὸ τεῖχος τῆς Μωαβίτιδος.
|
|
2
|
2
|
|
пла'читеся въ себњ`, поги'бнетъ б^о лаѓ^диво'нᲆ, в неMже требниk вашъ. та'мо въꙁы'дњте пла'катися къ наваљ=вђ моа^вљ=тъскђ” Пла'читеся, на все'и главњ` плњшъ, вс^я мы'шца ѓ^сњ'чены.
|
λυπεῖσθε ἐφ᾿ ἑαυτοῖς, ἀπολεῖται γὰρ καὶ Δηβών, οὗ ὁ βωμὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἀναβήσεσθε κλαίειν· ἐπὶ Ναβαῦ τῆς Μωαβίτιδος ὀλολύζετε ἐπὶ πάσης κεφαλῆς φαλάκρωμα, πάντες βραχίονες κατατετμημένοι·
|
|
3
|
3
|
|
на стогнаX е^го препоя'шетеся въ ја^ри'ги. и^ въспла'четеся на храми'нахъ е^го, и^ на ё%лицахъ е^го, и^ на распђтїи е^го вс^и въꙁрыда'ютъ съ пла'чеM.
|
ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς περιζώσασθε σάκκους καὶ κόπτεσθε, ἐπὶ τῶν δωμάτων αὐτῆς καὶ ἐν ταῖς πλατείαις αὐτῆς καὶ ἐν ταῖς ρύμας αὐτῆς πάντες ὀλολύζετε μετὰ κλαυθμοῦ.
|
|
4
|
4
|
|
ја%ко воꙁопи е^сево'нь, и^ гл~а. до'ндеже ё^слы'шася гла'съ е^го” Сего ради чресла` моа^виTска въпїю'тъ, дш~а е^я` ё^вњсть.
|
ὅτι κέκραγεν ᾿Εσεβὼν καὶ ᾿Ελεαλή, ἕως ᾿Ιασσὰ ἠκούσθη ἡ φωνὴ αὐτῶν· διὰ τοῦτο ἡ ὀσφὺς τῆς Μωαβίτιδος βοᾷ, ἡ ψυχὴ αὐτῆς γνώσεται.
|
|
5
|
5
|
|
срDце моа'витьскїя въпїетъ в не'и до сиго'ра. ю^ница б^о е^сть третиа^ки Въ вошествїи же е^же к тебњ пла'чющеся въꙁыдTђ пђтемъ а^рони'млем#, въпїетъ сътренїе и^ трђсъ.
|
ἡ καρδία τῆς Μωαβίτιδος βοᾷ ἐν αὐτῇ ἕως Σηγώρ· δάμαλις γάρ ἐστι τριετής· ἐπὶ δὲ τῆς ἀναβάσεως Λουεὶθ πρός σε κλαίοντες ἀναβήσονται, τῇ ὁδῷ ᾿Αρωνιεὶμ βοᾷ σύντριμμα καὶ σεισμός.
|
|
6
|
6
|
|
вода` неври'мля пђста бђ'детъ, и^ сњ'но е^я` ѓ^скђдњ'ет#, сњ'на бо ѕе'лена не бђдеT”
|
τὸ ὕδωρ τῆς Νεμρεὶμ ἔρημον ἔσται, καὶ ὁ χόρτος αὐτῆς ἐκλείψει· χόρτος γὰρ χλωρὸς οὐκ ἔσται.
|
|
7
|
7
|
|
е^да си'це хо'щетъ спасе'нъ бы'ти” Наведђ бо на де'брь а^ра'вскђ и^ во'ꙁмTђ ю&
|
μὴ καὶ οὕτως μέλει σωθῆναι; ἐπάξω γὰρ ἐπὶ τὴν φάραγγα ῎Αραβας, καὶ λήψονται αὐτήν.
|
|
8
|
8
|
|
съвокђпи б^о во'пль прењлъ моа^витьскь, съ а^галимлемъ, и^ пла'чь ея` до кла'дяѕя е^сали'мля.
|
συνῆψε γὰρ ἡ βοὴ τὸ ὅριον τῆς Μωαβίτιδος τῆς ᾿Αγαλείμ, καὶ ὀλολυγμὸς αὐτῆς ἕως τοῦ φρέατος τοῦ Αἰλείμ.
|
|
9
|
9
|
|
вода` рем#мо'ня напо'лнится кро'ви. наведђ` б^о на рем#мо'на а^равляны, и^ во'змђть племя` моа'вле, и^ а^рїилево. и^ прокъ а^дамо'нь,
|
τὸ δὲ ὕδωρ τὸ Ρεμμὼν πλησθήσεται αἵματος· ἐπάξω γὰρ ἐπὶ Ρεμμὼν ῎Αραβας καὶ ἀρῶ τὸ σπέρμα Μωὰβ καὶ ᾿Αριὴλ καὶ τὸ κατάλοιπον ᾿Αδαμά.
|
|
Глvа, ѕ~і”
|
Κεφάλαιο 16
|
|
1
|
1
|
|
пђщђ а^ки гаD на' ꙁемлю” Єда` камы'къ пђстъ е^сть гора` сїѓ'ня.
|
ΑΠΟΣΤΕΛΩ ὡς ἑρπετὰ ἐπὶ τὴν γῆν· μὴ πέτρα ἔρημός ἐστι τὸ ὄρος θυγατρὸς Σιών;
|
|
2
|
2
|
|
бђ'деши б^о а^ки пти'ца въсперђщи птиu. эTја^ть дщ^и моа'вля прохоd а^рно'ни боле совњщава'ите.
|
ἔσῃ γὰρ ὡς πετεινοῦ ἀνιπταμένου νεοσσὸς ἀφηρημένος, θύγατερ Μωάβ. ἔπειτα δέ, ᾿Αρνῶν, πλείονα
|
|
3
|
3
|
|
сътворя'ите кро'вᲆ желя' е^я` прsно въ плаDнђю тмђ` пробњгнђтъ, ё^жAснђшася. е^да` и^спе'рва
|
βουλεύου, ποίει τε σκέπην πένθους αὐτῇ διὰ παντός· ἐν μεσημβρινῇ σκοτίᾳ φεύγουσιν, ἐξέστησαν, μὴ ἀπαχθῇς.
|
|
4
|
4
|
|
ѓ^бита'ютъ тебњ` ё^бњ'ꙁи моавли бђ'дђтъ вᲆ покрове'нїе вам#, эT лица` прогоня'ща ја%ко эTја%ся по'мощь твоя`. и^ кня'ѕь погиба'етъ попира'яи на ꙁемли`.
|
παροικήσουσί σοι οἱ φυγάδες Μωάβ, ἔσονται σκέπη ὑμῖν ἀπὸ προσώπου διώκοντος, ὅτι ᾔρθη ἡ συμμαχία σου, καὶ ὁ ἄρχων ἀπώλετο ὁ καταπατῶν ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
5
|
5
|
|
і^ и^спра'вится съ ми'лостїю прsтлъ, и^ ся'детъ на не'мъ съ и^стинною въ хра'мњ двд~вњ сђдя` и^ възыска'я сDђ, и^ подвижа пра'вдою”
|
καὶ διορθωθήσεται μετ᾿ ἐλέους θρόνος, καὶ καθιεῖται ἐπ᾿ αὐτοῦ μετὰ ἀληθείας ἐν σκηνῇ Δαυὶδ κρίνων καὶ ἐκζητῶν κρίμα καὶ σπεύδων δικαιοσύνην.
|
|
6
|
6
|
|
Слы'шахомъ ё^кори'знђ моа'влю, ё^коре'нъ бы'сть ѕњ'ло. преꙁо'рь эTвръже, не та'ко воlхвова'нїе твое не та'ко.
|
᾿Ηκούσαμεν τὴν ὕβριν Μωάβ, ὑβριστὴς σφόδρα, τὴν ὑπερηφανίαν ἐξῇρας. οὐχ οὕτως ἡ μαντεία σου, οὐχ οὕτως.
|
|
7
|
7
|
|
въспла'чеTся моа'въ, въ моа'витьстњи б^о вси` воспла'чюTся живђщи. и%мже въсхотњ поё^чи'ши, и^ не ё^срамля'ешися.
|
ὀλολύξει Μωάβ, ἐν γὰρ τῇ Μωαβίτιδι πάντες ὀλολύξουσι· τοῖς κατοικοῦσι δὲ Σὲθ μελετήσεις· καὶ οὐκ ἐντραπήσῃ.
|
|
8
|
8
|
|
дњти е^сево'ня, пожелњ'ютъ винограD севама'нь. пожира'ющеи сратны`, попорете` виногра'ды е^го до наа^ꙁира не съвокђпи'теся. попла'ваите пђсты'ню, пђщенїи ѓ^ста'ша прои^до'шA пђсты'ню.
|
τὰ πεδία ᾿Εσεβὼν πενθήσει, ἄμπελος Σεβαμά· καταπίνοντες τὰ ἔθνη, καταπατήσατε τὰς ἀμπέλους αὐτῆς ἕως ᾿Ιαζήρ· οὐ μὴ συνάψητε, πλανήθητε τὴν ἔρημον· οἱ ἀπεσταλμένοι ἐγκατελείφθησαν, διέβησαν γὰρ τὴν ἔρημον.
|
|
9
|
9
|
|
сего ради въспла'чюTся, ја%ко пла'чь наꙁи'ревъ виногра'дъ севама'нь. дђ'бїе ти посече е^сево'нь, и^ е^леа'ли. ја%ко на жа'твђ твою` и^ на и^манїе винђ` поперђ е&, и^ вс^е падеTся”
|
διὰ τοῦτο κλαύσομαι ὡς τὸν κλαυθμὸν ᾿Ιαζὴρ ἄμπελον Σεβαμά· τὰ δένδρα σου κατέβαλεν, ᾿Εσεβὼν καὶ ᾿Ελεαλή, ὅτι ἐπὶ τῷ θερισμῷ καὶ ἐπὶ τῷ τρυγητῷ σου καταπατήσω, καὶ πάντα πεσοῦνται.
|
|
10
|
10
|
|
и^ въꙁдви'гнется ра'дость и^ весе'лїе эT виногра'да и^хъ, и^ въ виногра'дехъ твои^хъ не въꙁра'дђюTся. и^ не и^ꙁгнетђтъ вина` въ тњсцњх#, преста'ло б^о е^сть”
|
καὶ ἀρθήσεται εὐφροσύνη καὶ ἀγαλλίαμα ἐκ τῶν ἀμπελώνων σου, καὶ ἐν τοῖς ἀμπελῶσί σου οὐ μὴ εὐφρανθήσονται καὶ οὐ μὴ πατήσουσιν οἶνον εἰς τὰ ὑπολήνια, πέπαυται γάρ.
|
|
11
|
11
|
|
Сего ради чре'во мое` на моа^ва а^ки гђ'сли въꙁ#гласитъ, и^ ё^тро'ба моа` а^ки граD и^же понови`.
|
διὰ τοῦτο ἡ κοιλία μου ἐπὶ Μωὰβ ὡς κιθάρα ἠχήσει, καὶ τὰ ἐντός μου ὡσεὶ τεῖχος, ὃ ἐνεκαίνισας.
|
|
12
|
12
|
|
и^ бђдетъ ја%ко срамля'тися тебњ, ја%ко трђ'дися моа'въ ѓ^ требницњхъ. и^ вни'детъ въ сотворе'нныя рђка'ма еа` ја%ко помоли'тися, и^ не возмо'жетъ и^ꙁба'вити е^го”
|
καὶ ἔσται εἰς τὸ ἐντραπῆναί σε, ὅτι ἐκοπίασε Μωὰβ ἐπὶ τοῖς βωμοῖς καὶ εἰσελεύσεται εἰς τὰ χειροποίητα αὐτῆς ὥστε προσεύξασθαι, καὶ οὐ μὴ δύνηται ἐξελέσθαι αὐτόν.
|
|
13
|
13
|
|
Се сло'во е^же гл~а г~ь на моа'ва. е^гда же гл~а
|
Τοῦτο τὸ ρῆμα ὃ ἐλάλησε Κύριος ἐπὶ Μωάβ, ὁπότε καὶ ἐλάλησε.
|
|
14
|
14
|
|
и^ н~нњ гл~ю. въ тре'хъ лњтеX лњтъ нае%мника, похђ'лится слава моа'вля въ все'мъ бога'тьствњ мно'ѕњ. и^ ѓ^ста'виTся ё^мненъ и^ безъ че'сти”
|
καὶ νῦν λέγω· ἐν τρισὶν ἔτεσιν ἐτῶν μισθωτοῦ ἀτιμασθήσεται ἡ δόξα Μωὰβ ἐν παντὶ τῷ πλούτῳ τῷ πολλῷ, καὶ καταλειφθήσεται ὀλιγοστὸς καὶ οὐκ ἔντιμος.
|
|
Глvа, з~і”
|
Κεφάλαιο 17
|
|
1
|
1
|
|
Сло'во е^же на дама'скъ” Се^ дама'скъ во'ꙁмется эT граD и^ бђдетъ въ паде'нїе
|
Τὸ ρῆμα τὸ κατὰ Δαμασκοῦ. ΙΔΟΥ Δαμασκὸς ἀρθήσεται ἀπὸ πόλεων καὶ ἔσται εἰς πτῶσιν,
|
|
2
|
2
|
|
ѓ^ста'вленна въ вњ'къ, в ло'же па'стваM и^ въ поко'и. и^ не бђ'деT гоня'щаго.
|
καταλελειμμένη εἰς τὸν αἰῶνα, εἰς κοίτην ποιμνίων καὶ ἀνάπαυσιν, καὶ οὐκ ἔσται ὁ διώκων.
|
|
3
|
3
|
|
и^ къ семђ` не бђдетъ тве'рди ја%ко въбњгнђти е^фремђ. и^ къ семђ` не бђ'детъ црsтво въ дама'сцњ, и^ прокь сирь, нњси б^о ты` ё%н#ше сн~въ і^и^л~евъ, и^ сла'вы и^хъ” Се гл~етъ г~ь саваѓ'џъ.
|
καὶ οὐκέτι ἔσται ὀχυρὰ τοῦ καταφυγεῖν ᾿Εφραίμ. καὶ οὐκέτι ἔσται βασιλεία ἐν Δαμασκῷ, καὶ τὸ λοιπὸν τῶν Σύρων ἀπολεῖται· οὐ γὰρ σὺ βελτίων εἶ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ καὶ τῆς δόξης αὐτῶν· τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ.
|
|
4
|
4
|
|
бђдетъ въ то'и дн~ь, поме'рькнетъ сла'ва і^а'ковля. и^ си'лная сла'вы е^го потрясђтся”
|
῎Εσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔκλειψις τῆς δόξης ᾿Ιακώβ, καὶ τὰ πίονα τῆς δόξης αὐτοῦ σεισθήσεται.
|
|
5
|
5
|
|
И$ бђ'детъ ја%ко е^гда` кт^о сᲆбира'етᲆ жа'твђ стоа'щђ, и^ сᲇмя кла'съ пожина'етъ. и^ бђ'детъ ја%коy е^гда` кт^о сᲆбира'етъ кла'сы въ де'бри твердᲇ,
|
καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἐάν τις συναγάγῃ ἀμητὸν ἑστηκότα καὶ σπέρμα σταχύων ἐν τῷ βραχίονι αὐτοῦ ἀμήσῃ, καὶ ἔσται ὃν τρόπον ἐάν τις συναγάγῃ στάχυν ἐν φάραγγι στερεᾷ
|
|
6
|
6
|
|
и^ ѓ^ста'нетъ в не'и сте'блїе. и^ли а^ки ꙁе'рна масли'чна дв^њ и^л^и г~ на концы высо'цњ, и^л^и четы'ри и^л^и пя'ть на вњтви ея` ѓ^ста'нђтъ” Се гл~етъ г~ь б~ъ і^и^л~евъ.
|
καὶ καταλειφθῇ ἐν αὐτῇ καλάμη, ἢ ὡς ρῶγες ἐλαίας δύο ἢ τρεῖς ἐπ᾿ ἄκρου μετεώρου, ἢ τέσσαρες ἢ πέντε ἐπὶ τῶν κλάδων αὐτῶν καταλειφθῆ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ.
|
|
7
|
7
|
|
в то'и дн~ь ё^пова'я бђ'детъ чл~къ къ сътво'ръшемђ и&. и^ ѓ'чи е^го къ ст~мђ і^и^л~евђ во'ꙁрятъ.
|
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ πεποιθὼς ἔσται ἄνθρωπος ἐπὶ τῷ ποιήσαντι αὐτόν, οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἰς τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐμβλέψονται,
|
|
8
|
8
|
|
и^ не бђдђтъ ё^пова'юще къ требникомъ, н^и дњ'лы рђкђ и^хъ е^же сътвори'ста прьсты и^хъ. и^ не ё%ꙁрятᲆ дђбравъ иX, н^и гнюсныX и^хъ”
|
καὶ οὐ μὴ πεποιθότες ὦσιν ἐπὶ τοῖς βωμοῖς, οὐδὲ ἐπὶ τοῖς ἔργοις τῶν χειρῶν αὐτῶν, ἃ ἐποίησαν οἱ δάκτυλοι αὐτῶν, καὶ οὐκ ὄψονται τὰ δένδρα, οὐδὲ τὰ βδελύγματα αὐτῶν.
|
|
9
|
9
|
|
Въ то'и дн~ь бђ'дђтъ гра'ди твои` ѓ^ста'влени. ја%коже ѓ^ста'виша и& а^мор#реи і^ ељ=веи эT лица` сн~въ і^и^л~ев#, и^ бђдђтъ пђсти”
|
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσονται αἱ πόλεις σου ἐγκαταλελειμμέναι, ὃν τρόπον κατέλιπον οἱ ᾿Αμορραῖοι καὶ οἱ Εὐαῖοι ἀπὸ προσώπου τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ ἔσονται ἔρημοι,
|
|
10
|
10
|
|
Зане` ѓ^ста'ви бг~а сп~са твое^го, и^ г~а по'мощ#ника твое^го не помянђ`. сего ради насади'ши саD невњренъ, и^ сњмя невњрно.
|
διότι κατέλιπες τὸν Θεὸν τὸν σωτῆρά σου καὶ Κυρίου τοῦ βοηθοῦ σου οὐκ ἐμνήσθης. διὰ τοῦτο φυτεύσεις φύτευμα ἄπιστον καὶ σπέρμα ἄπιστον·
|
|
11
|
11
|
|
вон#же б^о дн~ь а^ще насади'ши ꙁаблђди'ши” А$ще л^и ꙁаё%тра насади'ши т^о процвњтеT на жатвђ, и^ во'ньже дн~ь причастиT, а^ки эTц~ь б^о чл~къ причастиT сн~ы своя`”
|
τῇ δὲ ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν φυτεύσῃς, πλανηθήσῃ· τὸ δὲ πρωΐ, ἐὰν σπείρῃς, ἀνθήσει εἰς ἀμητὸν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ κληρώσῃ, καὶ ὡς πατὴρ ἀνθρώπου κληρώσῃ, καὶ ὡς πατὴρ ἀνθρώπου κληρώση τοῖς ὑἱοῖς σου.
|
|
12
|
12
|
|
ЭO лю'те мно'жесᲄвђ страn мно'гᲆ а^ки мо'ре мятяся, та'коже ся смятеT. и^ ю'гъ б^о страn мно'гᲆ ја^ко вода` воZшђмиT,
|
Οὐαὶ πλῆθος ἐθνῶν πολλῶν· ὡς θάλασσα κυμαίνουσα οὕτω ταραχθήσεσθε, καὶ νῶτος ἐθνῶν πολλῶν ὡς ὕδωρ ἠχήσει.
|
|
13
|
13
|
|
а^ки множество во'дъ ја^зыцы мнози, а^ки во'ды мно'ги нђди'ми сходя'ще. и^ запретиT е^мђ, и^ дале'че проженеT и&. а^ки праX плњвныи вњ'ющиX проти'вђ вњтрђ, и^ ја%ко праX ко'лныи бђ'ря възнося'щи”
|
ὡς ὕδωρ πολὺ ἔθνη πολλά, ὡς ὕδατος πολλοῦ βίᾳ καταφερομένου· καὶ ἀποσκορακιεῖ αὐτὸν καὶ πόρρω αὐτὸν διώξεται ὡς χνοῦν ἀχύρου λικμώντων ἀπέναντι ἀνέμου καὶ ὡς κονιορτὸν τροχοῦ καταιγὶς φέρουσα.
|
|
14
|
14
|
|
К ве'черђ бђдеT же'ля, и^ преже заё%трины. и^ не бђдеT сїя ча'сть плњни'вшиX в^ы. и^ жре'бїи причасти'вшихъ ва'съ”
|
πρὸς ἑσπέραν ἔσται πένθος, πρὶν ἢ πρωΐ καὶ οὐκ ἔσται. αὕτη ἡ μερὶς τῶν προνομευσάντων ὑμᾶς καὶ κληρονομία τοῖς ὑμᾶς κληρονομήσασιν.
|
|
Глvа, и~і”
|
Κεφάλαιο 18
|
|
1
|
1
|
|
Го'ре земли` е^я'же кора'бльная кры'ла ѓ^бо'нђ странђ` рњки` мљ=рьски.
|
ΟΥΑΙ γῆς πλοίων πτέρυγες ἐπέκεινα ποταμῶν Αἰθιοπίας,
|
|
2
|
2
|
|
пђща'яи по' морю послы`, и^ кни'ги по'сланныя ве'рхђ воды`. по'идђтъ б^о вњ'стницы ле'гцы къ странњ` высо'цᲇ и^ къ лю'демъ сᲄра'нномъ и^ стра'шноM. кт^о ѓ^бо'нђ странђ` и^хᲆ страна не причаща'ема и^ попра'на”
|
ὁ ἀποστέλλων ἐν θαλάσσῃ ὅμηρα καὶ ἐπιστολὰς βιβλίνας ἐπάνω τοῦ ὕδατος· πορεύσονται γὰρ ἄγγελοι κοῦφοι πρὸς ἔθνος μετέωρον καὶ ξένον λαὸν καὶ χαλεπόν, τίς αὐτοῦ ἐπέκεινα; ἔθνος ἀνέλπιστον καὶ καταπεπατημένον. νῦν οἱ ποταμοὶ τῆς γῆς
|
|
3
|
3
|
|
Нн~њ рњки ꙁемныя вс^я а^ки страна` насе'лена насе'лится. страна` и^хᲆ а^ки ꙁна'менїе съ го'ръ въз#дви'гнется. а^ки гла'съ трђбы` ё^слы'шанъ бђ'детъ”
|
πάντες ὡς χώρα κατοικουμένη· κατοικηθήσεται ἡ χώρα αὐτῶν ὡσεὶ σημεῖον ἀπὸ ὄρους ἀρθῇ, ὡς σάλπιγγος φωνὴ ἀκουστὸν ἔσται.
|
|
4
|
4
|
|
ЈА/ко та'ко м^и рече г~ь. ё^тверженїе бђдеT въ мое^мъ градњ. а^ки свњтъ зно'я полђденьнаго. а^ки ѓ%блакъ ро'сныи въ дн~ь жа'твы. и^ бђ'детъ
|
διότι οὕτως εἶπέ μοι Κύριος· ἀσφάλεια ἔσται ἐν τῇ ἐμῇ πόλει ὡς φῶς καύματος μεσημβρίας, καὶ ὡς νεφέλη δρόσου ἡμέρας ἀμήτου ἔσται.
|
|
5
|
5
|
|
пре'же жа'твы е^гда` сконча'ется цвњтъ. и^ гре'ꙁнᲆ ꙁе'ленъ процвњте'тъ цвњтᲆ ки'селъ. и^ ѓ^бъе'млеT греꙁны ма'лыя се'рпомъ. и^ ло'зїе эTвръжетъ и^ посњчет#,
|
πρὸ τοῦ θερισμοῦ, ὅταν συντελεσθῇ ἄνθος καὶ ὄμφαξ ἐξανθήσῃ ἄνθος ὀμφακίζουσα, καὶ ἀφελεῖ τὰ βοτρύδια τὰ μικρὰ τοῖς δρεπάνοις καὶ τὰς κληματίδας ἀφελεῖ καὶ ἀποκόψει
|
|
6
|
6
|
|
и^ ѓ^ста'витъ въкђпњ п#тицамъ нбsнымъ и^ ѕвњ'ремъ зе'мныM. и сᲆберђтся на' ня пти'ца нбsныя, и^ вс^и ѕвњрїе земли на'нь прїидђтᲆ”
|
καὶ καταλείψει ἅμα τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς. καὶ συναχθήσεται ἐπ᾿ αὐτοὺς τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ πάντα τὰ θηρία τῆς γῆς ἐπ᾿ αὐτὸν ἥξει.
|
|
7
|
7
|
|
Въ то` вре'мя принесђтся да'рове г~ђ саваѓ'џђ, эT лю'дїи ско'рбныX и^ посњче'ныX. и^ эT лю'дїи вели'киX, эT нн~њ и^ въ вњ'чное время. страна` надњ'ющися и^ попра'на, ја%же е^сть въ ча'сти рњчнњи земля своея`. на мњсте и^дњже и%мя г~а саваѓ'џа, въ горњ` сїѓ'нњ”
|
ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀνενεχθήσεται δῶρα Κυρίῳ σαβαὼθ ἐκ λαοῦ τεθλιμμένου καὶ τετιλμένου καὶ ἀπὸ λαοῦ μεγάλου ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον· ἔθνος ἐλπίζον καὶ καταπεπατημένον, ὅ ἐστιν ἐν μέρει ποταμοῦ τῆς χώρας αὐτοῦ, εἰς τὸν τόπον, οὗ τὸ ὄνομα Κυρίου σαβαὼθ ἐπεκλήθη, ὄρος Σιών.
|
|
Глvа, џ~і”
|
Κεφάλαιο 19
|
|
1
|
1
|
|
Видњнїе на е^гљ=пта” Се^ г~ь сњди'тъ на ѓ%блацњ ле'гцњ. и^ прїидетъ въ е^гљ=петъ, и^ потрясђтся рђка'ми сътворе'нїи вс^и е^гљ=пет#стїи эT лица` е^мђ, и^ срDца и^хъ покаря'тся в ни'хъ,
|
῞Ορασις Αἰγύπτου. ΙΔΟΥ Κύριος κάθηται ἐπὶ νεφέλης κούφης καὶ ἥξει εἰς Αἴγυπτον, καὶ σεισθήσεται τὰ χειροποίητα Αἰγύπτου ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, καὶ ἡ καρδία αὐτῶν ἡττηθήσεται ἐν αὐτοῖς.
|
|
2
|
2
|
|
и^ въста'нђтъ е^гљ=птя'не на е^гљ=птя'ны. и^ въѓ^рђжи'тся чл~кᲆ на бра'та свое^го, и^ чл~къ на бли'жняго свое^го. и^ въста'нетъ гра'дъ на гра'дъ. и^ ꙁако'нъ на ꙁако'нъ.
|
καὶ ἐπεγερθήσονται Αἰγύπτιοι ἐπ᾿ Αἰγυπτίους, καὶ πολεμήσει ἄνθρωπος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἄνθρωπος τὸν πλησίον αὐτοῦ, πόλις ἐπὶ πόλιν καὶ νομὸς ἐπὶ νομόν.
|
|
3
|
3
|
|
и^ въꙁмяте'тся дх~ъ е^гљ=пет#скъ в ни'хъ, и^ совњтъ и^хъ расы'плю” И$ въпро'сятъ бого'въ своиX и^ кђми'ръ и^хъ, и^ глася'щихъ эT ꙁемля`, и^ влъхвова'нїи эT ё^тро'бы.
|
καὶ ταραχθήσεται τὸ πνεῦμα τῶν Αἰγυπτίων ἐν αὐτοῖς, καὶ τὴν βουλὴν αὐτῶν διασκεδάσω, καὶ ἐπερωτήσουσι τοὺς θεοὺς αὐτῶν καὶ τὰ ἀγάλματα αὐτῶν καὶ τοὺς ἐκ τῆς γῆς φωνοῦντας καὶ τοὺς ἐγγαστριμύθους.
|
|
4
|
4
|
|
и^ преда'мъ е^гљ=петъ в рђцњ чл~чи властелемъ жесто'комъ, и^ цр~и жесто'цы ѓ^блада'ютъ и%ми” Се гл~етъ г~ь саваѓ'џъ.
|
καὶ παραδώσω τὴν Αἴγυπτον εἰς χεῖρας ἀνθρώπων κυρίων σκληρῶν, καὶ βασιλεῖς σκληροὶ κυριεύσουσιν αὐτῶν· τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ.
|
|
5
|
5
|
|
и^ пїю'тъ е^гљ=пти во'дђ ја%же на помо'рїи, а^ рњка` ѓ^скђдњ'етъ и^ по'схнетъ.
|
καὶ πίονται οἱ Αἰγύπτιοι ὕδωρ τὸ παρὰ θάλασσαν, ὁ δὲ ποταμὸς ἐκλείψει καὶ ξηρανθήσεται.
|
|
6
|
6
|
|
и^ ѓ^скђдњ'ютъ рњ'ки, и^ рвени'ца рњ'чныя, и^ по'схнетъ ве'сь со'нмъ во'дныи. и^ въ всякомъ лђ'ѕњ тро'стнњмъ и^ си'тнњмъ,
|
καὶ ἐκλείψουσιν οἱ ποταμοὶ καὶ αἱ διώρυγες τοῦ ποταμοῦ, καὶ ξηρανθήσεται πᾶσα συναγωγὴ ὕδατος καὶ ἐν παντὶ ἕλει καλάμου καὶ παπύρου·
|
|
7
|
7
|
|
и^ лђ'чїе ꙁеле'но, и^ все е^же ѓ%крsтъ рњки`, и^ вс^е сњ'емое рњко'ю по'схнетъ вњтренымᲆ расыпа'нїемъ.
|
καὶ τὸ ἄχι τὸ χλωρὸν πᾶν τὸ κύκλῳ τοῦ ποταμοῦ, καὶ πᾶν τὸ σπειρόμενον διὰ τοῦ ποταμοῦ ξηρανθήσεται ἀνεμόφθορον.
|
|
8
|
8
|
|
и^ въꙁдохнђтъ рыбарїе вси в#мещђщеи мрежа в рњкђ, и^ вме'щђщеи не'воды, и^ вме'щђщеи ѓ^ме'ты вᲆжделњ'ютъ”
|
καὶ στενάξουσιν οἱ ἁλιεῖς, καὶ στενάξουσι πάντες οἱ βάλλοντες ἄγκιστρον εἰς τὸν ποταμόν, καὶ οἱ βάλλοντες σαγήνας καὶ οἱ ἀμφιβολεῖς πενθήσουσι.
|
|
9
|
9
|
|
И$ стђдъ прїимђтъ дњлающая ле'нъ, и^ дњлающая синетђ`. и^ бђ'дђтъ сновђю^щеи съ болњꙁнїю,
|
καὶ αἰσχύνη λήψεται τοὺς ἐργαζομένους τὸ λίνον τὸ σχιστὸν καὶ τοὺς ἐργαζομένους τὴν βύσσον,
|
|
10
|
10
|
|
и^ творя'щеи ѓ^ловинђ попекђтся, и^ поболя'тъ дш~а и^хъ.
|
καὶ ἔσονται οἱ ἐργαζόμενοι αὐτὰ ἐν ὀδύνῃ, καὶ πάντες οἱ ποιοῦντες τὸν ζῦθον λυπηθήσονται καὶ τὰς ψυχὰς πονέσουσι.
|
|
11
|
11
|
|
и^ ё^роди'ви бђ'дђтъ кня'ѕи џанеѓ'ви, и^ мђ'дрїи цр~евы совњтницы, совњты и^хъ ѓ^бъю^родњ'ютъ” Ка'ко речете` цр~ю сн~ове смы'сленыхъ, вы сн~ове цр~ь первыхъ.
|
καὶ μωροὶ ἔσονται οἱ ἄρχοντες Τάνεως· οἱ σοφοὶ σύμβουλοι τοῦ βασιλέως, ἡ βουλὴ αὐτῶν μωρανθήσεται. πῶς ἐρεῖτε τῷ βασιλεῖ· υἱοὶ συνετῶν ἡμεῖς, υἱοὶ βασιλέων τῶν ἐξ ἀρχῆς;
|
|
12
|
12
|
|
гдњ сђть мђдрїи твои, да т^и совњстя'тъ, и^ да рекђтъ. чт^о съвњща г~ь саваѓ'џᲆ на е^гљ=пта”
|
ποῦ εἰσι νῦν οἱ σοφοί σου καὶ ἀναγγειλάτωσάν σοι καὶ εἰπάτωσαν, τί βεβούλευται Κύριος σαβαὼθ ἐπ᾿ Αἴγυπτον;
|
|
13
|
13
|
|
ѓ^скђдњша княѕи џане'ѓви, и^ въꙁнесо'шася княѕи меMфи'т#стїи, и^ прельстятъ е^гљ=пта по племе'немъ.
|
ἐξέλιπον οἱ ἄρχοντες Τάνεως, καὶ ὑψώθησαν οἱ ἄρχοντες Μέμφεως, καὶ πλανήσουσιν Αἴγυπτον κατὰ φυλάς.
|
|
14
|
14
|
|
г~ь чрьпа и^мъ дђх'ъ прельще'нїя. и^ прельсти'ша е^гљ=пта всњми дњлесы` и^хъ, ја%коже прельща'ется пїа'ныи, і^ и^ꙁблева'выи воспяT”
|
Κύριος γὰρ ἐκέρασεν αὐτοῖς πνεῦμα πλανήσεως, καὶ ἐπλάνησαν Αἴγυπτον ἐν πᾶσι τοῖς ἔργοις αὐτῶν, ὡς πλανᾶται ὁ μεθύων καὶ ὁ ἐμῶν ἅμα.
|
|
15
|
15
|
|
и^ не бђ'детъ е^гљ=птя'номъ дњ'ла, е^же бы сътвори'ло главђ` и^ ѓ'шибъ. ре'кше нача'токъ и^ коне'цъ”
|
καὶ οὐκ ἔσται τοῖς Αἰγυπτίοις ἔργον, ὃ ποιήσει κεφαλὴν καὶ οὐράν, ἀρχὴν καὶ τέλος.
|
|
16
|
16
|
|
В то'и дн~ь бђдђтъ е^гљ=пти а^ки же'ны въ стра'сњ и^ въ трђсњ, эT лица` рђки` г~а саваѓ'џа, ю%же то'и въꙁложитъ на' ня.
|
Τῇ δὲ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσονται οἱ Αἰγύπτιοι ὡς γυναῖκες ἐν φόβῳ καὶ ἐν τρόμῳ ἀπὸ προσώπου τῆς χειρὸς Κυρίου σαβαώθ, ἣν αὐτὸς ἐπιβαλεῖ αὐτοῖς.
|
|
17
|
17
|
|
и^ бђдетъ стра'на жидо'въска въ странахъ е^гљ=птя'номъ. всяк# и^же а^ще въспомяне'тъ я& и^мъ, ё^боя'тся совњта ради г~а саваѓ'џа, и^же съвњща г~ь на' ня”
|
καὶ ἔσται ἡ χώρα τῶν ᾿Ιουδαίων τοῖς Αἰγυπτίοις εἰς φόβητρον· πᾶς, ὃς ἐὰν ὀνομάσῃ αὐτὴν αὐτοῖς, φοβηθήσονται διὰ τὴν βουλήν, ἣν βεβούλευται Κύριος σαβαὼθ ἐπ᾿ αὐτήν.
|
|
18
|
18
|
|
В то'и дн~ь бђ'детъ пя'ть гра'дъ въ е^гљ=птњ, гл~юще ја^ꙁы'комъ ханани'т#скомъ, и^ кленђщася и^менемъ гн~имъ. грDа а^се'дескъ, проꙁове'тся е^ді'нъ грDа”
|
Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσονται πέντε πόλεις ἐν τῇ Αἰγύπτῳ λαλοῦσαι τῇ γλώσσῃ τῇ Χαναανίτιδι καὶ ὀμνύουσαι τῷ ὀνόματι Κυρίου σαβαώθ· πόλις ἀσεδὲκ κληθήσεται ἡ μία πόλις.
|
|
19
|
19
|
|
В то'и дн~ь бђ'детъ тре'бникъ гв~и въ ꙁемли` е^гљ=пет#стњи, и^ сто'лпъ въ предњ'лехъ гв~и.
|
Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ ἐν χώρᾳ Αἰγυπτίων καὶ στήλη πρὸς τὸ ὅριον αὐτῆς τῷ Κυρίῳ
|
|
20
|
20
|
|
и^ бђ'детъ въ ꙁна'менїе въ вњ'къ гв~и въ ꙁемли` е^гљ=пет#стњ. ја%ко въскричатъ къ гв~и ꙁаѕля'щихъ и^мъ дњ'ля, и^ пђститъ и^мъ г~ь чл~ка, и^же сп~сетъ я&. сђдя'и сп~сетъ я&.
|
καὶ ἔσται εἰς σημεῖον εἰς τὸν αἰῶνα Κυρίῳ ἐν χώρᾳ Αἰγύπτου, ὅτι κεκράξονται πρὸς Κύριον διὰ τοὺς θλίβοντας αὐτούς, καὶ ἀποστελεῖ αὐτοῖς Κύριος ἄνθρωπον, ὃς σώσει αὐτούς, κρίνων σώσει αὐτούς.
|
|
21
|
21
|
|
и^ зна'емъ бђ'детъ г~ь е^гљ=птя'номъ, и^ ё^вњ'дятъ е^гљ=птя'не г~а в то'и дн~ь. и^ сътво'рятъ тре'бы и^ да'ры, и^ ѓ^бњща'ютъ моли'твы гв~и, и^ эTдадя'тъ.
|
καὶ γνωστὸς ἔσται Κύριος τοῖς Αἰγυπτίοις, καὶ γνώσονται οἱ Αἰγύπτιοι τὸν Κύριον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ποιήσουσι θυσίας καὶ εὔξονται εὐχὰς τῷ Κυρίῳ καὶ ἀποδώσουσι.
|
|
22
|
22
|
|
и^ поразиT г~ь е^гљ=птя'ны ја%ꙁвою вели'кою, і^ и^сцњлитъ я& цњльбо'ю. и^ ѓ^братяTся къ гв~и, и^ ё^слы'шиT я& і^ и^сцњлиT я&”
|
καὶ πατάξει Κύριος τοὺς Αἰγυπτίους πληγῇ καὶ ἰάσεται αὐτοὺς ἰάσει, καὶ ἐπιστραφήσονται πρὸς Κύριον, καὶ εἰσακούσεται αὐτῶν καὶ ἰάσεται αὐτούς.
|
|
23
|
23
|
|
В то'и дн~ь бђдетъ пђть е^гљ=птђ къ асирїемъ, и^ вни'дђтъ а^сирїи въ е^гљ=петъ. а^ е^гљ=пти по'идђтъ въ а^сирїю, и^ рабо'таютъ е^гљ=пти а^сиріеM”
|
Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη ἔσται ἡ ὁδὸς ἀπὸ Αἰγύπτου πρὸς ᾿Ασσυρίους καὶ εἰσελεύσονται ᾿Ασσύριοι εἰς Αἴγυπτον, καὶ Αἰγύπτιοι πορεύσονται πρὸς ᾿Ασσυρίους, καὶ δουλεύσουσιν Αἰγύπτιοι τοῖς ᾿Ασσυρίοις.
|
|
24
|
24
|
|
В то'и дн~ь бђдетъ і^и^л~ь трижды въ асирїи^хъ, и^ въ е^гљ=птянеX. блsвенъ в зе'млю,
|
Τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνη ἔσται ᾿Ισραὴλ τρίτος ἐν τοῖς ᾿Ασσυρίοις καὶ ἐν τοῖς Αἰγυπτίοις εὐλογημένος ἐν τῇ γῇ,
|
|
25
|
25
|
|
ю%же блsви г~ь саваѓ'џ#, гл~я. блsвени лю'дїе мои и^же въ е^гљ=птњ, і^ и'же въ а^сирїи^хъ. и^ прича'стїе мое і^и^л~ь”
|
ἣν εὐλόγησε Κύριος σαβαὼθ λέγων· εὐλογημένος ὁ λαός μου ὁ ἐν Αἰγύπτῳ καὶ ὁ ἐν ᾿Ασσυρίοις καὶ ἡ κληρονομία μου ᾿Ισραήλ.
|
|
Глvа, к~”
|
Κεφάλαιο 20
|
|
1
|
1
|
|
В лњто в не'же преиде наџа'нᲆ въ а^ꙁо'тъ, е^гда пђсти и^ а^рна` цр~ь а^сљ=рїискъ, и^ вое^ва` на а^ꙁо'тъ, и^ взя` и&”
|
ΤΟΥ ἔτους οὗ εἰσῆλθεν Τανάθαν εἰς ῎Αζωτον, ἡνίκα ἀπεστάλη ὑπὸ ᾿Αρνᾶ βασιλέως ᾿Ασσυρίων καὶ ἐπολέμησε τὴν ῎Αζωτον καὶ ἔλαβεν αὐτήν,
|
|
2
|
2
|
|
Тогда рече г~ь къ і^са'їи` сн~ђ а^мо'совђ, гл~я. и^ди` и^ свер#зи врњтище съ чреслъ свои^хъ, и^ санда'лїи своиX и^зђ'ися, и^ сътвори` си'це. ходя` на'гъ и^ бо'съ.
|
τότε ἐλάλησε Κύριος πρὸς ᾿Ησαΐαν υἱὸν ᾿Αμὼς λέγων· πορεύου καὶ ἄφελε τὸν σάκκον ἀπὸ τῆς ὀσφύος σου καὶ τὰ σανδάλιά σου ὑπόλυσαι ἀπὸ τῶν ποδῶν σου· καὶ ποίησον οὕτως πορευόμενος γυμνὸς καὶ ἀνυπόδετος.
|
|
3
|
3
|
|
и^ рече г~ь, ја%коже хо'диT рабъ мо'и і^са'їа на'гᲆ и^ бо'съ, г~ лњта бђдђтъ е^гљ=птяномъ зна'менїа и^ чюдеса`, и^ еџїѓ'пляномъ”
|
καὶ εἶπε Κύριος· ὃν τρόπον πεπόρευται ὁ παῖς μου ῾Ησαΐας γυμνὸς καὶ ἀνυπόδετος τρία ἔτη, τρία ἔτη ἔσται εἰς σημεῖα καὶ τέρατα τοῖς Αἰγυπτίοις καὶ Αἰθίοψιν·
|
|
4
|
4
|
|
ЈА/ко такоже эTведетъ цр~ь а^сљ=рїискъ плњнники е^гљ=пет#ски и^ еџїѓ'пъски, ю%ноша и^ ста'рца, на'ги и^ бо'сы эTкрове'ны стыдњнїи е^гљ=пет#ски.
|
ὅτι οὕτως ἄξει βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων τὴν αἰχμαλωσίαν Αἰγύπτου καὶ Αἰθιόπων, νεανίσκους καὶ πρεσβύτας, γυμνοὺς καὶ ἀνυποδέτους, ἀνακεκαλυμμένους τὴν αἰσχύνην Αἰγύπτου.
|
|
5
|
5
|
|
и^ срамя'тся ѓ^меншавше е^гљ=птяне съ е^џїѓ'пляны, и^миже ё^пова'хђ. бњша б^о и^хъ хвала`,
|
καὶ αἰσχυνθήσονται ἡττηθέντες οἱ Αἰγύπτιοι ἐπὶ τοῖς Αἰθίοψιν, ἐφ᾿ οἷς ἦσαν πεποιθότες οἱ Αἰγύπτιοι, ἦσαν γὰρ αὐτοῖς δόξα.
|
|
6
|
6
|
|
и^ рекђтъ живђщеи въ ѓ'стровњ се'мъ. се` мы бњхомъ ё^пова'юще бњжа'ти к нимъ на по'мощъ. сїи же не мого'ша и^ꙁбы'ти цр~я а^сљ=рїиска, то` ка'ко мы` сп~семся”
|
καὶ ἐροῦσιν οἱ κατοικοῦντες ἐν τῇ νήσῳ ταύτῃ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· ἰδοὺ ἡμεῖς ἦμεν πεποιθότες τοῦ φυγεῖν εἰς αὐτοὺς εἰς βοήθειαν, οἳ οὐκ ἠδύναντο σωθῆναι ἀπὸ βασιλέως ᾿Ασσυρίων· καὶ πῶς ἡμεῖς σωθησόμεθα;
|
|
Глvа, к~а”
|
Κεφάλαιο 21
|
|
1
|
1
|
|
Виденїе пђстыня” ЈАко бђ'ря сквозњ пђсты'ню про'идетъ, эT пђ'сты и^сходя'щи земли`.
|
Τὸ ὅραμα τῆς ἐρήμου. ΩΣ καταιγὶς δι᾿ ἐρήμου διέλθοι ἐξ ἐρήμου ἐρχομένη ἐκ γῆς, φοβερὸν
|
|
2
|
2
|
|
стра'шно видњ'нїе и^ жестоко повњдася мн^њ. ё^каря'яи ё^каряеT, и^ беꙁакоnная дњяи беꙁако'ниT на' мя е^ламите, и^ послы` прьстїи на мя и^дђтъ. нн~њ въздохнђ, и^ ё^тњшђся сам#.
|
τὸ ὅραμα καὶ σκληρὸν ἀνηγγέλη μοι. ὁ ἀθετῶν ἀθετεῖ, ὁ ἀνομῶν ἀνομεῖ. ἐπ᾿ ἐμοὶ οἱ ᾿Ελαμῖται, καὶ οἱ πρέσβεις τῶν Περσῶν ἐπ᾿ ἐμὲ ἔρχονται. νῦν στενάξω καὶ παρακαλέσω ἐμαυτόν.
|
|
3
|
3
|
|
сего дњля наплънишася чресла моя раслабленїя, и^ болњзни прїяша м^я а^ки ражда'ю^щђю. смято'хся ја%ко не слы'шати пот#ща'хся а^ки не ви'дњти.
|
διὰ τοῦτο ἐνεπλήσθη ἡ ὀσφύς μου ἐκλύσεως, καὶ ὠδῖνες ἔλαβόν με ὡς τὴν τίκτουσαν· ἠδίκησα τοῦ μὴ ἀκοῦσαι, ἐσπούδασα τοῦ μὴ βλέπειν.
|
|
4
|
4
|
|
срDце мое мяте'тся, і^ беꙁако'нїе погрђжа'е^тъ м^я. дш~а моя въ сᲄра'сᲇ стоиT.
|
ἡ καρδία μου πλανᾶται, καὶ ἡ ἀνομία με βαπτίζει, ἡ ψυχή μου ἐφέστηκεν εἰς φόβον.
|
|
5
|
5
|
|
Оу^гото'ви трапе'ꙁђ, ја^ди'те и^ пїите въста'вше княѕи ё^готовите щи'ты.
|
ἑτοίμασον τὴν τράπεζαν· φάγετε, πίετε· ἀναστάντες, οἱ ἄρχοντες, ἑτοιμάσατε θυρεούς.
|
|
6
|
6
|
|
ја%ко та'ко рече г~ь къ мнњ. шеD ё^ста'ви себњ стражбђ`, и^ е^гоже а^ще ё'зриши и^ въꙁвњсти`.
|
ὅτι οὕτως εἶπε πρός με Κύριος· βαδίσας σεαυτῷ στῆσον σκοπὸν καὶ ὃ ἂν ἴδῃς ἀνάγγειλον·
|
|
7
|
7
|
|
и^ ё^зрXњ снђзника дв^а, е^ді'нъ на ѓ^сля'ти, а^ дрђгїи на вельблюдњ. послђшати послђшанїя мно'га,
|
καὶ εἶδον ἀναβάτας ἱππεῖς δύο καὶ ἀναβάτην ὄνου καὶ ἀναβάτην καμήλου. ἀκρόασαι ἀκρόασιν πολλὴν
|
|
8
|
8
|
|
и^ приꙁови` ё'рїю на стражбђ гн~ю, и^ рцы`. ста'ни весь дн~ь, ста'ни всю но'щь ё^ по'лчища.
|
καὶ κάλεσον Οὐρίαν εἰς τὴν σκοπιὰν Κυρίου. καὶ εἶπεν· ἔστην διαπαντὸς ἡμέρας καὶ ἐπὶ τῆς παρεμβολῆς ἐγὼ ἔστην ὅλην τὴν νύκτα,
|
|
9
|
9
|
|
и^ с^е самъ грядетъ снђꙁнь мђжъ, и^ эTвњща'въ рече. падеся паде'ся вављ=ло'нъ, и^ вс^и кђми'ры е^го и^ вси` творенїи рђка'ми съкрђши'шася на зеMли
|
καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἔρχεται ἀναβάτης ξυνωρίδος. καὶ ἀποκριθεὶς εἶπε· πέπτωκε πέπτωκε Βαβυλών, καὶ πάντα τὰ ἀγάλματα αὐτῆς, καὶ τὰ χειροποίητα αὐτῆς συνετρίβησαν εἰς τὴν γῆν.
|
|
10
|
10
|
|
Послђшаите ѓ^ста'нки, и^ ѓ^болезненїи послђшаите. е^же слы'шахъ эT г~а саваѓ'џа. б~ъ і^и^л~евъ, възвњсти` намъ”
|
ἀκούσατε, οἱ καταλελειμμένοι καὶ οἱ ὀδυνώμενοι, ἀκούσατε ἃ ἤκουσα παρὰ Κυρίου σαβαώθ· ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀνήγγειλεν ἡμῖν.
|
|
11
|
11
|
|
Видњ'нїе на и^дђме'я” Къ мнњ` зоветъ эT сељ'ра. снабди'те забра'ла,
|
Τὸ ὅραμα τῆς ᾿Ιδουμαίας. Πρὸς ἐμὲ καλεῖ παρὰ τοῦ Σηείρ· φυλάσσετε ἐπάλξεις.
|
|
12
|
12
|
|
снабжђ` заё'тра и^ но'щїю. а^ще и%щеши т^о и^щи`, и^ ко мнњ` прїиди`”
|
φυλάσσω τὸ πρωΐ καὶ τὴν νύκτα· ἐὰν ζητῇς, ζήτει καὶ παρ᾿ ἐμοὶ οἴκει·
|
|
13
|
13
|
|
Въ дђбра'вњ вечеръ прележиши, и^л^и на пђти` деда'нове
|
ἐν τῷ δρυμῷ ἑσπέρας κοιμηθήσῃ ἐν τῇ ὁδῷ Δαιδάν.
|
|
14
|
14
|
|
Въ срњте'нїе жа'ждђщемђ во'дђ принесите, живђщїи въ странњ` џема'новњ. съ хлњбы срњта'ите бњжа'щая мно'жества ради ё^бїеныхъ,
|
εἰς συνάντησιν διψῶντι ὕδωρ φέρετε, οἱ ἐνοικοῦντες ἐν χώρᾳ Θαιμάν, ἄρτοις συναντᾶτε τοῖς φεύγουσι διὰ τὸ πλῆθος τῶν πεφονευμένων
|
|
15
|
15
|
|
и мно'жества ради прельщеныхъ, и^ мно'жества дњля мечнаго, и^ мно'жества дњля стрњле'цъ протяже'ныхъ, и^ мно'жества дњля падшиX на сњ'чи”
|
καὶ διὰ τὸ πλῆθος τῶν πλανωμένων καὶ διὰ τὸ πλῆθος τῆς μαχαίρας καὶ διὰ τὸ πλῆθος τῶν τοξευμάτων τῶν διατεταμένων καὶ διὰ τὸ πλῆθος τῶν πεπτωκότων ἐν τῷ πολέμῳ.
|
|
16
|
16
|
|
ЈА/ко сице рече г~ь къ мнњ. е^ще въ е^ді'номъ лњте, ја%коже в лњте нае^мника. ѓ^скђдњ'етъ сла'ва сн~овъ кљ=да'рь,
|
διότι οὕτως εἶπέ μοι Κύριος· ἔτι ἐνιαυτὸς ὡς ἐνιαυτὸς μισθωτοῦ, ἐκλείψει ἡ δόξα τῶν υἱῶν Κηδάρ,
|
|
17
|
17
|
|
и^ ѓ^ста'нцы стрlњцеv си'лныхъ сн~овъ кљ=дарь ё^ме'ншени бђдђтъ. ја%ко г~ь гл~а, б~ъ і^и^л~евъ”
|
καὶ τὸ κατάλοιπον τῶν τοξευμάτων τῶν ἰσχυρῶν υἱῶν Κηδὰρ ἔσται ὀλίγον, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ἐλάλησεν.
|
|
Глvа, к~в”
|
Κεφάλαιο 22
|
|
1
|
1
|
|
Видњ'нїе де'бри сїѓ'ни” Чт^о бы'сть тебњ нн~њ. ја%ко възлњꙁосте вси` на хра'мы т#ща`,
|
Τὸ ρῆμα τῆς φάραγγος Σιών. ΤΙ ἐγένετό σοι νῦν, ὅτι ἀνέβητε πάντες εἰς δώματα μάταια;
|
|
2
|
2
|
|
напо'лнися гра'дъ въпїющиX. ја^зве'нїи твои` не мече'мъ л^и сђть ё^бо ё^ја^ꙁвени. и^ мертвᲆцы` твои` не ё^мер#щве'ни л^и сђть ё^бо ра'тїю.
|
ἐνεπλήσθη ἡ πόλις βοώντων· οἱ τραυματίαι σου οὐ τραυματίαι μαχαίρας, οὐδὲ οἱ νεκροί σου νεκροὶ πολέμων.
|
|
3
|
3
|
|
вси` кня'ѕи твои` побњ'гнђша. и^ плененїи жестоцњ сђть свя'ꙁани, и^ крњпцїи` в тебњ дале'че эTбњжа'ша.
|
πάντες οἱ ἄρχοντές σου πεφεύγασι, καὶ οἱ ἁλόντες σκληρῶς δεδεμένοι εἰσί, καὶ οἱ ἰσχύοντες ἐν σοὶ πόρρω πεφεύγασι.
|
|
4
|
4
|
|
сего дњля реко'хъ, не дњ'ите мене да ся го'рцњ воспла'чю. не наляжи'те ё^тᲇша'юще м^я, ѓ^ сᲆкрђше'нїи дщери рожде'нїя мое^го.
|
διὰ τοῦτο εἶπα· ἄφετέ με, πικρῶς κλαύσομαι, μὴ κατισχύσητε παρακαλεῖν με ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ γένους μου.
|
|
5
|
5
|
|
ја%ко дн~ь мятежен# и^ па'гђбенъ” И$ попра'нїя льще'нїя, эT г~а саваѓ'џа, в де'бри сїѓ'ни прельща'ются. и^ ма'лъ и^ вели'къ тђля'ющеся въ гора'хъ”
|
ὅτι ἡμέρα ταραχῆς καὶ ἀπωλείας καὶ καταπατήματος καὶ πλάνησις παρὰ Κυρίου σαβαὼθ ἐν φάραγγι Σιών· πλανῶνται ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, πλανῶνται ἐπὶ τὰ ὄρη.
|
|
6
|
6
|
|
е^ламитеy взя'ша тђ'лы” Въся'дите чл~цы на ко'ня, и^ сᲆбо'ръ по'л#чныи.
|
οἱ δὲ ᾿Ελαμῖται ἔλαβον φαρέτρας, ἀναβάται ἄνθρωποι ἐφ᾿ ἵπποις καὶ συναγωγὴ παρατάξεως.
|
|
7
|
7
|
|
и^ бђдTђ и^збра'ни де'бри твоя`, и^ напо'лняTся ѓ^рђжїя, ко'н#ницы же ꙁастђ'пятъ бра'та твоя.
|
καὶ ἔσονται αἱ ἐκλεκταὶ φάραγγές σου πλησθήσονται ἁρμάτων, οἱ δὲ ἱππεῖς ἐμφράξουσι τὰς πύλας σου·
|
|
8
|
8
|
|
и^ эTкрыютъ вра'та і^ё'дина” И$ възря'тъ в то'и дн~ь въ и^ꙁбра'н#ныя домы` гра'да,
|
καὶ ἀνακαλύψουσι τὰς πύλας ᾿Ιούδα· καὶ ἐμβλέψονται τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εἰς τοὺς ἐκλεκτοὺς οἴκους τῆς πόλεως
|
|
9
|
9
|
|
и^ эTкры'ю^тъ съкрове'н#ная до'мовъ конца` двд~ва, и^ ё^ꙁря'тъ ја%ко множа'иши сђть” И$ ја%ко эTврати'ша во'дђ прьвы'я кђ'пели въ' градњ,
|
καὶ ἀνακαλύψουσι τὰ κρυπτὰ τῶν οἴκων τῆς ἄκρας Δαυίδ. καὶ εἴδοσαν ὅτι πλείους εἰσὶ καὶ ὅτι ἀπέστρεψε τὸ ὕδωρ τῆς ἀρχαίας κολυμβήθρας εἰς τὴν πόλιν
|
|
10
|
10
|
|
и^ ја%ко ё^стро'и^ша домы` і^ерsли'мля, на ё^твержDе'нїе стᲇнњ` гра'днеи.
|
καὶ ὅτι καθείλοσαν τοὺς οἴκους ῾Ιερουσαλὴμ εἰς ὀχύρωμα τείχους τῇ πόλει.
|
|
11
|
11
|
|
и^ съᲄвористе себᲇ во'дђ межDђ двњма ѓ^гра'дома, в#нђтръё'дђ паче кђ'пели дре'вняя” и^ не въꙁрњсте и^же и^спе'рва сътвори` ю&, и^ съгра'ждᲆшаго ю& не вњдњсте”
|
καὶ ἐποιήσατε ἑαυτοῖς ὕδωρ ἀναμέσον τῶν δύο τειχῶν ἐσώτερον τῆς κολυμβήθρας τῆς ἀρχαίας καὶ οὐκ ἐνεβλέψατε εἰς τὸν ἀπ᾿ ἀρχῆς ποιήσαντα αὐτὴν καὶ τὸν κτίσαντα αὐτὴν οὐκ εἴδετε.
|
|
12
|
12
|
|
И$ прозва` г~ь саваѓ'џъ в# то'и дн~ь плаq и^ рыда'нїе. и^ ѓ^бръсе'нїе, и^ препоя^са'нїе въ врњтища.
|
καὶ ἐκάλεσε Κύριος Κύριος σαβαὼθ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ κλαυθμὸν καὶ κοπετὸν καὶ ξύρησιν καὶ ζῶσιν σάκκων,
|
|
13
|
13
|
|
си' же сътвори'ша ра'дость и^ весе'лїе, ꙁакала'юще теlца и^ полага'юще тре'бы ѓ%вцами, ја%ко ја%сти мя'са, и^ пи'ти вино`. гл~юще ја^ди'мъ и^ пїемъ, ё'трњ б^о ё'мреM.
|
αὐτοὶ δὲ ἐποιήσαντο εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα σφάζοντες μόσχους καὶ θύοντες πρόβατα, ὥστε φαγεῖν κρέατα καὶ πιεῖν οἶνον λέγοντες· φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν.
|
|
14
|
14
|
|
се' же не покрове'н#но е^сть въ ё'шїю г~а саваѓ'џа, ја%ко не ѓ^ста'вится грњх# то'и вамъ, до'ндеже ё'мрете”
|
καὶ ἀνακεκαλυμμένα ταῦτά ἐστιν ἐν τοῖς ὠσὶ Κυρίου σαβαώθ, ὅτι οὐκ ἀφεθήσεται ὑμῖν αὕτη ἡ ἁμαρτία, ἕως ἂν ἀποθάνητε.
|
|
15
|
15
|
|
Си'це гл~етъ г~ь саваѓ'џъ. и^ди` в кђщђ к сана'нђ строи'телю до'ма. и^ рцы` е^мђ
|
Τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ· πορεύου εἰς τὸ παστοφόριον, πρὸς Σομνᾶν τὸν ταμίαν καὶ εἶπον αὐτῷ·
|
|
16
|
16
|
|
что' т^ы ꙁдњ`, что' ли тебᲇ здњ`, да ꙁдњ` е^си и^стеса'лъ гро'бъ себњ, и^ сътвори'лъ е^си себњ на высо'цњ гробъ, и^ вписа'лъ е^си себњ` на камени кђщђ”
|
τί σὺ ὧδε, καὶ τί σοί ἐστιν ὧδε, ὅτι ἐλατόμησας σεαυτῷ ὧδε μνημεῖον καὶ ἐποίησας σεαυτῷ ἐν ὑψηλῷ μνημεῖον καὶ ἔγραψας σεαυτῷ ἐν πέτρα σκηνήν;
|
|
17
|
17
|
|
Се` ё^бо г~ь саваѓg, сътре'тъ и^ свержетъ мђжа, и^ эTи^метъ ё^тва'ръ твою, и^ вњне'цъ тво'и сла'вныи.
|
ἰδοὺ δὴ Κύριος σαβαὼθ ἐκβαλεῖ καὶ ἐκτρίψει ἄνδρα καὶ ἀφελεῖ τὴν στολήν σου καὶ τὸν στέφανόν σου τὸν ἔνδοξον
|
|
18
|
18
|
|
и^ поврьжетъ т^я въ странђ` вели'кђ и^ беꙁъ мњры, и^ т^ђ ё'мреши. и^ поло'житᲆ ѓ^рђжїе твое` доброе въ беꙁъче'стїе, и^ доM кня'ѕя твое^го въ попра'нїе.
|
καὶ ρίψει σε εἰς χώραν μεγάλην καὶ ἀμέτρητον, καὶ ἐκεῖ ἀποθανῇ· καὶ θήσει τὸ ἅρμα σου τὸ καλὸν εἰς ἀτιμίαν καὶ τὸν οἶκον τοῦ ἄρχοντός σου εἰς καταπάτημα·
|
|
19
|
19
|
|
і^ и^ꙁвержешися эT строи'тельства домо'внаго, и^ эT стоя'нїя твое^го”
|
καὶ ἀφαιρεθήσῃ ἐκ τῆς οἰκονομίας σου καὶ ἐκ τῆς στάσεώς σου.
|
|
20
|
20
|
|
И$ бђдетъ в то'и дн~ь, призовђ` раба` мое^го е^лїаки'ма хел#кїева.
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καλέσω τὸν παῖδά μου ᾿Ελιακεὶμ τὸν τοῦ Χελκίου
|
|
21
|
21
|
|
и^ ѓ^блекђ и& въ ё^тва'ръ твою, и^ вњне'цъ твои дамъ е^мђ, и^ держа'вђ твою, и^ стро'и домо'вныи дамъ в рђцњ е^го. и^ бђдеT ја%ко эTц~ъ живђщимъ въ і^ерsлимњ, и^ живђщиM въ і^ё^де'и.
|
καὶ ἐνδύσω αὐτὸν τὴν στολήν σου καὶ τὸν στέφανόν σου δώσω αὐτῷ καὶ κράτος καὶ τὴν οἰκονομίαν σου δώσω εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ, καὶ ἔσται ὡς πατὴρ τοῖς ἐνοικοῦσιν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τοῖς ἐνοικοῦσιν ἐν ᾿Ιούδᾳ.
|
|
22
|
22
|
|
и^ да'мъ е^мђ сла'вђ дв~двђ и^ съвладњ'етъ, и^ не бђдеT съгл~юща проти'вђ” И$ даM ключь до'мђ двд~ва на ра'мᲇ е^го, и^ эTврьꙁетъ и^ не бђдет# ꙁатворя'ющаго. и^ ꙁатво'ритъ и^ не бђдетъ эTврьꙁа'ющаго”
|
καὶ δώσω τὴν δόξαν Δαυὶδ αὐτῷ, καὶ ἄρξει, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀντιλέγων. καὶ δώσω αὐτῷ τὴν κλεῖδα οἴκου Δαυὶδ ἐπὶ τῷ ὤμῳ αὐτοῦ καὶ ἀνοίξει, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀποκλείων, καὶ κλείσει καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἀνοίγων.
|
|
23
|
23
|
|
И$ поста'влю кня'ѕя на мᲇстњ вњрнњ, и^ бђдеT на прsтлњ сла'внњ домђ эTц~а е^мђ”
|
καὶ στήσω αὐτὸν ἄρχοντα ἐν τόπῳ πιστῷ καὶ ἔσται εἰς θρόνον δόξης τοῦ οἴκου τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
|
|
24
|
24
|
|
и^ бђдетъ ё^пова'я к немђ всякъ сла'венъ в домђ эTц~а е^го, и^ малъ и^ вели'къ бђдетъ, ѓ^бњсяTся е^мъ
|
καὶ ἔσται πεποιθὼς ἐπ᾿ αὐτὸν πᾶς ἔνδοξος ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου, καὶ ἔσονται ἐπικρεμάμενοι αὐτῷ.
|
|
25
|
25
|
|
в то'и дн~ь” Се` гл~етъ г~ь саваѓ'џъ подви'гнется чл~къ ё^тверженᲆ на мњстᲇ вњрнњ, и^ паде'тся, и^ эTи^мется сла'ва ја%же на немъ, ја%ко г~ь гл~а”
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ — τάδε λέγει Κύριος σαβαώθ — κινηθήσεται ὁ ἄνθρωπος ὁ ἐστηριγμένος ἐν τόπῳ πιστῷ καὶ ἀφαιρεθήσεται· καὶ πεσεῖται, καὶ ἐξολοθρευθήσεται ἡ δόξα ἡ ἐπ᾿ αὐτόν, ὅτι Κύριος ἐλάλησεν.
|
|
Глvа, к~г”
|
Κεφάλαιο 23
|
|
1
|
1
|
|
Видњнїе на тљ=ра” Пла'читеся кора'бли кархидоnстїи, ја%ко поги'бе и^ кᲆ семђ не прїидTђ эT земля` ките'иски приведе'ся плњнена.
|
Τὸ ὅραμα Τύρου. ΟΛΟΛΥΞΑΤΕ, πλοῖα Καρχηδόνος, ὅτι ἀπώλετο, καὶ οὐκέτι ἔρχονται ἐκ γῆς Κιτιαίων· ἦκται αἰχμάλωτος.
|
|
2
|
2
|
|
комђ` подо'бни бы'ша живђщеи во ѓ^стровњ. кђпцы фљ=ничести преходя'ще мо'ре,
|
τίνι ὅμοιοι γεγόνασιν οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τῇ νήσῳ μετάβολοι Φοινίκης διαπερῶντες τὴν θάλασσαν
|
|
3
|
3
|
|
въ во'дњ мно'ѕњ, племя кђпечьско а^ки жа'твњ вноси'мњ, кђпцы стра'ньстїи.
|
ἐν ὕδατι πολλῷ, σπέρμα μεταβόλων; ὡς ἀμητοῦ εἰσφερομένου οἱ μετάβολοι τῶν ἐθνῶν.
|
|
4
|
4
|
|
срамля'ися сидо'не, ре'че мо'ре. крњ'пость же мо'рьская рече, не болњхъ н^и поро'диX ни въскормихъ ю%ношъ, н^и въꙁнесоX дв~ицъ.
|
αἰσχύνθητι, Σιδών, εἶπεν ἡ θάλασσα. ἡ δὲ ἰσχὺς τῆς θαλάσσης εἶπεν· οὐκ ὤδινον οὐδὲ ἔτεκον οὐδὲ ἐξέθρεψα νεανίσκους οὐδὲ ὕψωσα παρθένους.
|
|
5
|
5
|
|
е^гда' же слы'шано бђ'детъ е^гљ=птђ, прїимеT я& бо'лњзнь ѓ^ тљ=ре
|
ὅταν δὲ ἀκουστὸν γένηται Αἰγύπτῳ, λήψεται αὐτοὺς ὀδύνη περὶ Τύρου.
|
|
6
|
6
|
|
и^дњте въ кархидо'нъ. пла'читеся живђще въ ѓ^стровњ се'м#,
|
ἀπέλθατε εἰς Καρχηδόνα, ὀλολύξατε, οἱ κατοικοῦντες ἐν τῇ νήσῳ ταύτῃ.
|
|
7
|
7
|
|
не бњ` ли с^е ё^бо ё^кориꙁне ваM и^сперва. преже плњненїя е^го
|
οὐχ αὕτη ἦν ὑμῶν ἡ ὕβρις ἀπ᾿ ἀρχῆς πρὶν ἢ παραδοθῆναι αὐτήν;
|
|
8
|
8
|
|
кᲄо совᲇща` с^е на тљ=ра. е^да` точенъ е^сть и^л^и не мо'жетъ. кђпцы е^го сла'вны, кня'ѕи ꙁемли`.
|
τίς ταῦτα ἐβούλευσεν ἐπὶ Τύρον; μὴ ἥσσων ἐστὶν ἢ οὐκ ἰσχύει; οἱ ἔμποροι αὐτῆς ἔνδοξοι, ἄρχοντες τῆς γῆς.
|
|
9
|
9
|
|
г~ь саваѓ'џъ совњща расы'пати вс^ю ё^кори'знђ сла'вныхъ, и^ похђли'ти всего сла'внаго на' земли.
|
Κύριος σαβαὼθ ἐβουλεύσατο παραλῦσαι πᾶσαν τὴν ὕβριν τῶν ἐνδόξων καὶ ἀτιμάσαι πᾶν ἔνδοξον ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
10
|
10
|
|
дњлаи зеMлю твою`, посе'мъ б^о кора'бли не прїидTђ эT кархидо'на,
|
ἐργάζου τὴν γῆν σου, καὶ γὰρ πλοῖα οὐκέτι ἔρχεται ἐκ Καρχηδόνος.
|
|
11
|
11
|
|
и^ рђка твоа` къ семђ` не ё^крњпње^тъ по' морю” Раꙁгнњ'вавшїя цр~я. г~ь саваѓ'џъ ꙁаповњ'да ѓ^ хананеисте, погђби'ти крᲇ'пость е^я.
|
ἡ δὲ χείρ σου οὐκέτι ἰσχύει κατὰ θάλασσαν, ἡ παροξύνουσα βασιλεῖς· Κύριος σαβαὼθ ἐνετείλατο περὶ Χαναὰν ἀπολέσαι αὐτῆς τὴν ἰσχύν.
|
|
12
|
12
|
|
и^ рекTђ къ семђ` не приложи'те ё^каря'ти, и^ ѓ^би'дњти дще'ри сїѓ'ня. а^ще и%деши вᲆ скљ=тины, и^ т^ђ не бђ'детᲆ т^и поко'я.
|
καὶ ἐροῦσιν· οὐκέτι οὐ μὴ προσθῆτε τοῦ ὑβρίζειν καὶ ἀδικεῖν τὴν θυγατέρα Σιδῶνος· καὶ ἐὰν ἀπέλθῃς εἰς Κιτιεῖς, οὐδὲ ἐκεῖ ἀνάπαυσις ἔσται σοι·
|
|
13
|
13
|
|
и^ на' землю хаlде'искђ, т^о и^ та` ѓ^пђстњ'ла а^сљ=рїими, ја^ко стњна ся е^и паде.
|
καὶ εἰς γῆν Χαλδαίων, καὶ αὕτη ἠρήμωται ἀπὸ τῶν ᾿Ασσυρίων, οὐδὲ ἐκεῖ σοι ἀνάπαυσις ἔσται, ὅτι ὁ τοῖχος αὐτῆς πέπτωκεν.
|
|
14
|
14
|
|
Пла'читеся кора'бли кархидо'ньстїи ја%ко погиба'етъ твердь ва'ша.
|
ὀλολύξατε, πλοῖα Καρχηδόνος, ὅτι ἀπόλωλε τὸ ὀχύρωμα ὑμῶν.
|
|
15
|
15
|
|
и^ бђдетъ въ то'и дн~ь. ѓ^ста'виTся тљ=рᲆ о~ лњтъ, ја%ко и^ лњто црsко, ја^ко и^ лњто члчsко” И$ бђ'детъ по сеDми десять лњтъ тљ=ръ ја%ко пњснь блDђница,
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καταλειφθήσεται Τύρος ἔτη ἑβδομήκοντα ὡς χρόνος βασιλέως, ὡς χρόνος ἀνθρώπου· καὶ ἔσται μετὰ ἑβδομήκοντα ἔτη, ἔσται Τύρος ὡς ᾆσμα πόρνης.
|
|
16
|
16
|
|
воꙁми гђсли, ѓ^быими гра'ды блђ'дница ꙁабвена до'брњ согђди” мно'го спо'и, да т^и па'мять бђдеT”
|
λαβὲ κιθάραν, ρέμβευσον, πόλις πόρνη ἐπιλελησμένη· καλῶς κιθάρισον, πολλὰ ᾆσον, ἵνα σου μνεία γένηται.
|
|
17
|
17
|
|
И$ бђ'детъ по сеDмидесять лњтъ. прᲇсњще'нїе сътвори'тъ б~ъ тљ=рђ, и^ па'ки ё^ста'вится ја%ко и^ прежде, и^ бђ'детъ торжище` всњмъ цр~емъ вселен#ныя.
|
καὶ ἔσται μετὰ τὰ ἑβδομήκοντα ἔτη, ἐπισκοπὴν ποιήσει ὁ Θεὸς Τύρου, καὶ πάλιν ἀποκατασταθήσεται εἰς τὸ ἀρχαῖον· καὶ ἔσται ἐμπόριον πάσαις ταῖς βασιλείας τῆς οἰκουμένης.
|
|
18
|
18
|
|
и^ бђдетъ ея` кђпля и^ м#ꙁда, ст~о гв~и. не тњм ся совокђпите, н^о живђщиM преD гм~ъ. ве'сь кђпь ея` ја%сти и^ пити, и^ напо'лнитеся во ѓ^дежDђ, на па'мять преD гм~ъ”
|
καὶ ἔσται αὐτῆς ἡ ἐμπορία καὶ ὁ μισθὸς ἅγιον Κυρίῳ· οὐκ αὐτοῖς συναχθήσεται, ἀλλὰ τοῖς κατοικοῦσιν ἔναντι Κυρίου πᾶσα ἡ ἐμπορία αὐτῆς φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ ἐμπλησθῆναι εἰς συμβολὴν μνημόσυνον ἔναντι Κυρίου.
|
|
Глvа, к~д”
|
Κεφάλαιο 24
|
|
1
|
1
|
|
Се^ г~ь расы'плетъ вселе'нђю, и^ ѓ^пђститъ ю&, и^ эTкры'ет# лице ея`, и^ расточитъ живђщаа на не'и.
|
ΙΔΟΥ Κύριος καταφθείρει τὴν οἰκουμένην καὶ ἐρημώσει αὐτὴν καὶ ἀνακαλύψει τὸ πρόσωπον αὐτῆς καὶ διασπερεῖ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν αὐτῇ.
|
|
2
|
2
|
|
и^ бђдђтъ лю'дїе а^ки жрецъ, и^ ра'бъ а^ки господи'н#, и^ раба` а^ки и^ госпо'жа. бђ'детъ же кђпђя'и, ја%ко прода'яи. и^ длᲆжныи, а^ки е^мђже е^сть до'лженᲆ
|
καὶ ἔσται ὁ λαὸς ὡς ὁ ἱερεὺς καὶ ὁ παῖς ὡς ὁ κύριος καὶ ἡ θεράπαινα ὡς ἡ κυρία· ἔσται ὁ ἀγοράζων ὡς ὁ πωλῶν, ὁ δανείζων ὡς ὁ δανειζόμενος καὶ ὁ ὀφείλων ὡς ᾧ ὀφείλει.
|
|
3
|
3
|
|
и^ тлњнїемъ и^стлњ'етᲆ ꙁемля`. ё^ста б^о гн~я гл~аша с^е”
|
φθορᾷ φθαρήσεται ἡ γῆ, καὶ προνομῇ προνομευθήσεται ἡ γῆ· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα.
|
|
4
|
4
|
|
Пла'кася зе'мля и^ ꙁемнїи высоцїи.
|
ἐπένθησεν ἡ γῆ, καὶ ἐφθάρη ἡ οἰκουμένη, ἐπένθησαν οἱ ὑψηλοὶ τῆς γῆς.
|
|
5
|
5
|
|
земля` б^о беꙁако'нїе сътво'ри живђщихъ ради на не'и” Поне'же престђпи'ша ꙁа'коn и^змᲇниша ꙁа'повњди, и^ꙁрђшиша ꙁавTњ вᲇчныи.
|
ἡ δὲ γῆ ἠνόμησε διὰ τοὺς κατοικοῦντας αὐτήν, διότι παρήλθοσαν τὸν νόμον καὶ ἤλλαξαν τὰ προστάγματα, διαθήκην αἰώνιον.
|
|
6
|
6
|
|
сего ради прокля'тїе поја%стъ зе'млю, ја%ко съгрњши'ша живђще'и на не'и” Сего ра'ди ё^боѕи бђ'дђтъ живђще'и на ꙁемли`, и^ ѓ^ста'нетъ чл~къ ма'ло.
|
διὰ τοῦτο ἀρὰ ἔδεται τὴν γῆν, ὅτι ἡμάρτοσαν οἱ κατοικοῦντες αὐτήν· διὰ τοῦτο πτωχοὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τῇ γῇ, καὶ καταλειφθήσονται ἄνθρωποι ὀλίγοι.
|
|
7
|
7
|
|
воспла'чеTся вино` да' рыда'етъ винограD. въꙁдъхнђт# вс^и ра'дђющеися дш~ею.
|
πενθήσει οἶνος, πενθήσει ἄμπελος, στενάξουσι πάντες οἱ εὐφραινόμενοι τὴν ψυχήν.
|
|
8
|
8
|
|
преста'ло е^сть весе'лїе, и^ бђ'бень преста'лъ е^сть гла'съ, и^ бога'тьство нечести'вых#, преста'лъ е^сть глаs гђсленыи,
|
πέπαυται εὐφροσύνη τυμπάνων, πέπαυται αὐθαδεία καὶ πλοῦτος ἀσεβῶν, πέπαυται φωνὴ κιθάρας.
|
|
9
|
9
|
|
и^ срами'шася не пи'ша вина`. горка бы'сть ѓ^лови'на пї'ющим#.
|
ἠσχύνθησαν οὐκ ἔπιον οἶνον, πικρὸν ἐγένετο τὸ σίκερα τοῖς πίνουσιν.
|
|
10
|
10
|
|
ѓ^пђстњша вс^и гра'ди, ꙁатво'ритъ хра'мъ ја%коже не вни'ти”
|
ἠρημώθη πᾶσα πόλις, κλείσει οἰκίαν τοῦ μὴ εἰσελθεῖν.
|
|
11
|
11
|
|
Пла'читеся ѓ^ винњ. всю'дђ пресᲄа'ла е^сть ра'досᲄь вся` зе'мная.
|
ὀλολύζεται περὶ τοῦ οἴνου πανταχῆ· πέπαυται πᾶσα εὐφροσύνη τῆς γῆς, ἀπῆλθε πᾶσα εὐφροσύνη τῆς γῆς.
|
|
12
|
12
|
|
и^ ѓ^станTђ гра'ди пђсти, и^ до'мове ѓ^ста'влени поги'бнђтъ”
|
καὶ καταλειφθήσονται πόλεις ἔρημοι, καὶ οἶκοι ἐγκαταλελειμμένοι ἀπολοῦνται.
|
|
13
|
13
|
|
с^е все` бђ'детъ на' земли среди страn. ја^коже кт^о ѓ^бира'етъ масли'чинђ, ѓ^бы'щђтъ я&. и^ а'ще ѓ^ста'нетъ и^ма'нїе виногра'дђ,
|
ταῦτα πάντα ἔσται ἐν τῇ γῆ ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν, ὃν τρόπον ἐάν τις καλαμήσηται ἐλαίαν, οὕτως καλαμήσονται αὐτούς, καὶ ἐὰν παύσηται ὁ τρύγητος.
|
|
14
|
14
|
|
сїи въꙁопїютъ. ѓ^ста'вшеи же на земли`, въꙁра'дђюTся съ сла'вою гн~ею. возмяте'тся бода` мо'рьская.
|
οὗτοι φωνῇ βοήσονται, οἱ δὲ καταλειφθέντες ἐπὶ τῆς γῆς εὐφρανθήσονται ἅμα τῇ δόξῃ Κυρίου. ταραχθήσεται τὸ ὕδωρ τῆς θαλάσσης·
|
|
15
|
15
|
|
сего ра`ди сла'ва гн~я въ ѓ^стро'вњхъ бђ'детъ мо'рьскихъ и%мя гн~е просла'влено бђ'детъ”
|
διὰ τοῦτο ἡ δόξα Κυρίου ἐν ταῖς νήσοις ἔσται τῆς θαλάσσης, τὸ ὄνομα Κυρίου ἔνδοξον ἔσται, Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ.
|
|
16
|
16
|
|
Гь~ б~ъ і^и^л~евъ, эT ё^глъ земныхъ чюдеса` слы'шахом#, наде'жа бл~гочестивомђ” И$ рекђтъ, го'ре хђля'щимᲆ и^же хђ'лятъ ꙁако'нъ. го'ре престђпником#, и^же престђпили сђть за'конъ.
|
ἀπὸ τῶν πτερύγων τῆς γῆς τέρατα ἠκούσαμεν, ἐλπὶς τῷ εὐσεβεῖ. καὶ ἐροῦσιν· οὐαὶ τοῖς ἀθετοῦσιν, οἱ ἀθετοῦντες τὸν νόμον.
|
|
17
|
17
|
|
стра'хъ и^ про'пасть, и^ прђгло на ва'съ живђщихъ на ꙁемли`.
|
φόβος καὶ βόθυνος καὶ παγὶς ἐφ᾿ ὑμᾶς τοὺς ἐνοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
18
|
18
|
|
и^ бђ'дет# бњж'ай страха, въпадеTся въ пропасᲄь. і^ и^ꙁлазя и^с пропа'сти, и%мется въ прђглњ” ЈА/ко две'ри съ нб~се эTвръзо'шася, и^ потря'сђтся ѓ^снова'нїа зеMная.
|
καὶ ἔσται ὁ φεύγων τὸν φόβον ἐμπεσεῖται εἰς τὸν βόθυνον, ὁ δὲ ἐκβαίνων ἐκ τοῦ βοθύνου ἁλώσεται ὑπὸ τῆς παγίδος, ὅτι θυρίδες ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἠνεῴχθησαν, καὶ σεισθήσεται τὰ θεμέλια τῆς γῆς.
|
|
19
|
19
|
|
мяте'жеM възмятется зеMля,
|
ταραχῇ ταραχθήσεται ἡ γῆ, καὶ ἀπορίᾳ ἀπορηθήσεται ἡ γῆ·
|
|
20
|
20
|
|
преклониT и^ потрясеTся земля а^ки кђща ѓ^гра'ды`, и^ а^ки пивыи пїанъ сыи падеTся и^ не возмо'жеT вᲆста'ти, съдолњ` б^о иM безако'нїе”
|
ἔκλινεν ὡς ὁ μεθύων καὶ κραιπαλῶν, καὶ σεισθήσεται ὡς ὀπωροφυλάκιον ἡ γῆ, καὶ πεσεῖται καὶ οὐ μὴ δύνηται ἀναστῆναι, κατίσχυσε γὰρ ἐπ᾿ αὐτῆς ἡ ἀνομία.
|
|
21
|
21
|
|
И$ бђдеT въ то'и дн~ь, наведеT г~ь на ё^тваръ нбsнђю рђкђ, и^ на цр~я зеMныя
|
καὶ ἐπάξει ὁ Θεὸς ἐπὶ τὸν κόσμον τοῦ οὐρανοῦ τὴν χεῖρα καὶ ἐπὶ τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς·
|
|
22
|
22
|
|
и^ съберђтъ събра'нїе е^го, и^ ꙁатво'ряT въ тверди и^ в темницы. мно'ѕњми ро'ды бђдетᲆ присњщенїе иX,
|
καὶ συνάξουσι καὶ ἀποκλείσουσιν εἰς ὀχύρωμα καὶ εἰς δεσμωτήριον, διὰ πολλῶν γενεῶν ἐπισκοπὴ ἔσται αὐτῶν.
|
|
23
|
23
|
|
і^ и^стаюT ла'ина и^ лова'я. и^ падеTся граD і^ и^змњниTся лђна` и^ посрами'тся сн~це. ја%ко црsтвђетъ г~ь въ сїѓ'нњ и^ въ і^ерsли'мњ. и преD ста'рцы сла'венъ бђдетъ”
|
καὶ τακήσεται ἡ πλίνθος, καὶ πεσεῖται τὸ τεῖχος, ὅτι βασιλεύσει Κύριος ἐν Σιὼν καὶ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἐνώπιον τῶν πρεσβυτέρων δοξασθήσεται.
|
|
Глvа, к~е”
|
Κεφάλαιο 25
|
|
1
|
1
|
|
Пњснь” Ги~ б~е мо'и въсхвалю т^я, вᲆспо'ю и%мя твое, ја%ко сътвори чюDнаа дњла” СовTњ пра'выи да бђ'детъ г~и”
|
ΚΥΡΙΕ ὁ Θεός μου, δοξάσω σε, ὑμνήσω τὸ ὄνομά σου, ὅτι ἐποίησας θαυμαστὰ πράγματα, βουλὴν ἀρχαίαν ἀληθινήν· γένοιτο, Κύριε·
|
|
2
|
2
|
|
ЈА/ко положи гра'ды въ перъсть” Гра'ды тве'рды ја^ко па'стися ѓ^снова'нїю и^хъ” Нечести'выхъ гра'ди въ вњ'ки не съградя'тся”
|
ὅτι ἔθηκας πόλεις εἰς χῶμα, πόλεις ὀχυρὰς τοῦ μὴ πεσεῖν αὐτῶν τὰ θεμέλια· τῶν ἀσεβῶν πόλις εἰς τὸν αἰῶνα οὐ μὴ οἰκοδομηθῇ.
|
|
3
|
3
|
|
И$ гра'ди чл~къ ѓ^биди'мыхъ въꙁ#блsвяT т^я”
|
διὰ τοῦτο εὐλογήσει σε ὁ λαὸς ὁ πτωχός, καὶ πόλεις ἀνθρώπων ἀδικουμένων εὐλογήσουσί σε·
|
|
4
|
4
|
|
Бы'сть б^о вся'комђ гра'дђ смире'ннђ помо'щникъ” И$ пренемага'ющимъ недоста'тка ради покро'въ” эT чл~къ ꙁлы'хъ и^ꙁба'витъ я&” Покро'въ жа'ждђщихъ. и^ ѓ^дше'нїе ѓ^бидимыX чл~къ”
|
ἐγένου γὰρ πάσῃ πόλει ταπεινῇ βοηθὸς καὶ τοῖς ἀθυμήσασι δι᾿ ἔνδειαν σκέπη, ἀπὸ ἀνθρώπων πονηρῶν ρύσῃ αὐτούς, σκέπη διψώντων καὶ πνεῦμα ἀνθρώπων ἀδικουμένων.
|
|
5
|
5
|
|
А$ки чл~цы малодш~ънїи и^ жа'ждђщїи в# сїѓ'нњ” эT чл~къ нечесᲄи'выX и%мже насъ преда`”
|
ὡς ἄνθρωποι ὀλιγόψυχοι διψῶντες ἐν Σιών, ἀπὸ ἀνθρώπων ἀσεβῶν, οἷς ἡμᾶς παρέδωκας.
|
|
6
|
6
|
|
И$ сътвори` г~ь саваѓ'џъ всњмъ страна'мъ. Оу^ горы` сея и^спїютъ ра'доs, і^ и^спїютᲆ вино`”
|
καὶ ποιήσει Κύριος σαβαὼθ πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν ἐπὶ τὸ ὄρος τοῦτο. πίονται εὐφροσύνην, πίονται οἶνον,
|
|
7
|
7
|
|
Пома'жђтся бл~гово'нною ма'стїю в сеи горњ`” Преда'ждь с^е все страна'мъ, то'и б^о совTњ на вся страны`”
|
χρίσονται μύρον. ἐν τῷ ὄρει τούτῳ παράδος ταῦτα πάντα τοῖς ἔθνεσιν· ἡ γὰρ βουλὴ αὕτη ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη.
|
|
8
|
8
|
|
И$ пожре'тъ смр~ть въꙁмо'гши” Паки же эTја%тᲆ б~ъ всю` слезђ эT всякого лица`” Поноше'нїе людїи эTја%тъ эT всея земля`, ё^ста` б^о гн~я гл~аша сїя”
|
κατέπιεν ὁ θάνατος ἰσχύσας, καὶ πάλιν ἀφεῖλε Κύριος ὁ Θεὸς πᾶν δάκρυον ἀπὸ παντὸς προσώπου· τὸ ὄνειδος τοῦ λαοῦ ἀφεῖλεν ἀπὸ πάσης τῆς γῆς, τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε.
|
|
9
|
9
|
|
И$ рекTђ в ᲄои дн~ь” Се` б~ъ нашъ к немђже надњја%хоMся” И$ веселова'хоMся ѓ^ сп~сњ на'шеM ЈА/ко
|
καὶ ἐροῦσι τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· ἰδοὺ ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐφ᾿ ᾧ ἠλπίζομεν καὶ ἠγαλλιώμεθα, καὶ σώσει ἡμᾶς. οὗτος Κύριος, ὑπεμείναμεν αὐτὸν καὶ ἀγαλλιασόμεθα καὶ ἐφρανθησόμεθα ἐπὶ τῇ σωτηρίᾳ ἡμῶν,
|
|
10
|
10
|
|
поко'и да'сть б~ъ ё^ горы` сея” И$ попереTся моа^виTская” ЈА/коже потока'ютъ токъ колесни'цею”
|
ὅτι ἀνάπαυσιν δώσει ὁ Θεὸς ἐπὶ τὸ ὄρος τοῦτο, καὶ καταπατηθήσεται ἡ Μωαβῖτις, ὃν τρόπον πατοῦσιν ἅλωνα ἐν ἁμάξαις·
|
|
11
|
11
|
|
И$ возᲆдви'гнеT рђцњ свои`” ЈА/коже и^ то'и смири` на погђбле'нїе” И$ смири` ё^кознђ е^го, на неже рђцњ възложи`”
|
καὶ ἀνήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ, ὃν τρόπον καὶ αὐτὸς ἐταπείνωσε τοῦ ἀπολέσαι, καὶ ταπεινώσει τὴν ὕβριν αὐτοῦ, ἐφ᾿ ἃ τὰς χεῖρας ἐπέβαλε·
|
|
12
|
12
|
|
И$ высотђ` ё^бњжи'ща гра'да твое^го смириT. и^ ѓ^бни'зится до земля`”
|
καὶ τὸ ὕψος τῆς καταφυγῆς τοῦ τοίχου ταπεινώσει, καὶ καταβήσεται ἕως τοῦ ἐδάφους.
|
|
Глvа, к~ѕ”
|
Κεφάλαιο 26
|
|
1
|
1
|
|
Въ то'и дн~ь въста'вятъ пњснь сїю на ꙁемли` і^ё'динᲇ гл~юще” Се граD тве'рдъ и^ сп~съ на'шъ” Съгради'тъ гра'дъ, и^ пригра'д#”
|
Τῌ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ᾄσονται τὸ ᾆσμα τοῦτο ἐπὶ γῆς ᾿Ιούδα· ἰδοὺ πόλις ἰσχυρά, καὶ σωτήριον ἡμῶν θήσει τεῖχος καὶ περίτειχος.
|
|
2
|
2
|
|
эTврьзњте вра'та, да вни'дђтъ лю'дїе” Снабдњва'яи пра'вдђ, и^ снабдњва'яи и%стиннђ”
|
ἀνοίξατε πύλας, εἰσελθέτω λαὸς φυλάσσων δικαιοσύνην καὶ φυλάσσων ἀλήθειαν,
|
|
3
|
3
|
|
ПоDе'мляй и%стиннђ и^ снабдњва'яй ми'рᲆ”
|
ἀντιλαμβανόμενος ἀληθείας καὶ φυλάσσων εἰρήνην. ὅτι ἐπὶ σοὶ ἐλπίδι
|
|
4
|
4
|
|
ЈА/ко к тебњ надњя'хомся г~и въ вњкъ” Бг~ъ вели'кїи вњчныи”
|
ἤλπισαν, Κύριε, ἕως τοῦ αἰῶνος, ὁ Θεὸς ὁ μέγας, ὁ αἰώνιος,
|
|
5
|
5
|
|
и^же смириv сведеT живђщая въ высо'киX” Гра'ды тверды разори'ши, и^ ѓ^бни'ꙁиши я& до земля`”
|
ὃς ταπεινώσας κατήγαγες τοὺς ἐνοικοῦντας ἐν ὑψηλοῖς· πόλεις ὀχυρὰς καταβαλεῖς καὶ κατάξεις ἕως ἐδάφους,
|
|
6
|
6
|
|
И$ поперђтъ я& но'ги кроTкихъ и^ смире'нныхъ”
|
καὶ πατήσουσιν αὐτοὺς πόδες πρᾳέων καὶ ταπεινῶν.
|
|
7
|
7
|
|
Пђть бл~гочести'выхъ пра'въ бы'сть” И$ ё^творенъ пђть бл~гочести'выхъ”
|
ὁδὸς εὐσεβῶν εὐθεῖα ἐγένετο, καὶ παρεσκευασμένη ἡ ὁδὸς τῶν εὐσεβῶν.
|
|
8
|
8
|
|
Пђть б^о гн~ь сђдъ” Оу^повахомъ къ и%мени твое^мђ” И$ къ па'мяти твое'и ю'же помышляеT дш~а на'ша”
|
ἡ γὰρ ὁδὸς Κυρίου κρίσις· ἠλπίσαμεν ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου καὶ ἐπὶ τῇ μνείᾳ,
|
|
9
|
9
|
|
Эt но'щи ё'тренюеT дх~ъ мои к тебњ бж~е” Зане свњтъ повеле'нїя ᲄвоя` на ꙁемли`” Пра'вдњ наё^чи'теся живђщеи на ꙁемли`,
|
ᾗ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχὴ ἡμῶν. ἐκ νυκτὸς ὀρθρίζει τὸ πνεῦμα μου πρός σε, ὁ Θεός, διότι φῶς τὰ προστάγματά σου ἐπὶ τῆς γῆς. δικαιοσύνην μάθετε, οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
10
|
10
|
|
помо'лче б^о нечести'выи” Не наё^чи'тся пра'вдњ на земли`” Истинны не сътво'риT. да ся во'ꙁметъ нечести'выи, да не ви'дитъ сла'вы гн~я”
|
πέπαυται γὰρ ὁ ἀσεβής· πᾶς ὃς οὐ μὴ μάθῃ δικαιοσύνην ἐπὶ τῆς γῆς, ἀλήθειαν οὐ μὴ ποιήσει· ἀρθήτω ὁ ἀσεβής, ἵνα μὴ ἴδῃ τὴν δόξαν Κυρίου.
|
|
11
|
11
|
|
Ги~ высо'ка мы'шца твоя`, и^ не ё^вњдњша” Оу^вњдњвше же ё^срамя'тся” За'висть прїимеT лю'ди ненака'заны” И$ нн~њ ѓ'гнь сђпостаTныя поја%сть”
|
Κύριε, ὑψηλός σου ὁ βραχίων, καὶ οὐκ ᾔδεισαν, γνόντες δὲ αἰσχυνθήσονται. ζῆλος λήψεται λαὸν ἀπαίδευτον, καὶ νῦν πῦρ τοὺς ὑπεναντίους ἔδεται.
|
|
12
|
12
|
|
Ги~ б~е нашᲆ ми'рᲆ даждь наM, вс^я б^о вᲆздаl е^си наM”
|
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, εἰρήνην δὸς ἡμῖν, πάντα γὰρ ἀπέδωκας ἡμῖν.
|
|
13
|
13
|
|
Ги~ бж~е наj прїими` н^ы. г~и, раZвњ тебе и%наго не вњмы, и^мя твое наричемъ”
|
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, κτῆσαι ἡμᾶς, Κύριε, ἐκτός σου ἄλλον οὐκ οἴδαμεν, τὸ ὄνομά σου ὀνομάζομεν.
|
|
14
|
14
|
|
Мр~твїи б^о живота` не и'мђть ви'дњти” И$ вра'чеве же не и'мђть въста'ти” Сего ради наведе` и^ погђби`, и^ взяT весь мђжескъ полъ и^хъ”
|
οἱ δὲ νεκροὶ ζωὴν οὐ μὴ ἴδωσιν, οὐδὲ ἰατροὶ οὐ μὴ ἀναστήσουσι· διὰ τοῦτο ἐπήγαγες καὶ ἀπώλεσας καὶ ᾖρας πᾶν ἄρσεν αὐτῶν.
|
|
15
|
15
|
|
Приложи` иM ѕла` г~и, приложи ѕла` сла'внымъ ꙁемли”
|
πρόσθες αὐτοῖς κακά, Κύριε, πρόσθες κακὰ τοῖς ἐνδόξοις τῆς γῆς.
|
|
16
|
16
|
|
Ги~ въ печа'ли помянђхоM т^я. въ печа'ли ма'ло накаꙁа'нїе твое намъ”
|
Κύριε, ἐν θλίψει ἐμνήσθην σου, ἐν θλίψει μικρᾷ ἡ παιδεία σου ἡμῖν.
|
|
17
|
17
|
|
ЈА/ко боля'щїя дњтищемъ приближается роди'ти, и^ ѓ^ бо'лњꙁни свое'и кричи'тъ” Та'ко быхомъ въꙁлю'бленномђ твее^мђ”
|
καὶ ὡς ἡ ὠδίνουσα ἐγγίζει τοῦ τεκεῖν καὶ ἐπὶ τῇ ὠδῖνι αὐτῆς ἐκέκραξεν, οὕτως ἐγενήθημεν τῷ ἀγαπητῷ σου διὰ τὸν φόβον σου, Κύριε.
|
|
18
|
18
|
|
Стра'ха ради твое^го г~и, въ чревњ прїяхомъ, и^ поболњ'хомъ и^ роди'хоM дх~ъ сп~сенїя твое^го, и^же сътвори` на ꙁемли`” Не паде'мся, н^о падTђся живђщїи на ꙁемли`”
|
ἐν γαστρὶ ἐλάβομεν καὶ ὠδινήσαμεν καὶ ἐτέκομεν· πνεῦμα σωτηρίας σου ἐποιήσαμεν ἐπὶ τῆς γῆς, οὐ πεσούμεθα, ἀλλὰ πεσοῦνται πάντες οἱ ἐνοικοῦντες ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
19
|
19
|
|
Въскр~снђтъ мр~твїи, и^ въста'нђтъ и^же въ гро'бњхъ. и^ възра'дђются и^же на ꙁемли” Роса` б^о ја%же эT тебе цњльба` и^мъ е^сть, земля' же нечестивыX паде'тъ”
|
ἀναστήσονται οἱ νεκροί, καὶ ἐγερθήσονται οἱ ἐν τοῖς μνημείοις, καὶ εὐφρανθήσονται οἱ ἐν τῇ γῇ· ἡ γὰρ δρόσος ἡ παρὰ σοῦ ἴαμα αὐτοῖς ἐστιν, ἡ δὲ γῆ τῶν ἀσεβῶν πεσεῖται.
|
|
20
|
20
|
|
И$дњте лю'дїе мои` вни'дњте въ храмъ ва'шъ, заᲄвори'те две'ри своя. съкры'итеся ма'ло е^ли'ко е^ли'ко, дондеже мине'тъ гнњвъ гн~ь”
|
βάδιζε, λαός μου, εἴσελθε εἰς τὰ ταμιεῖά σου, ἀπόκλεισον τὴν θύραν σου, ἀποκρύβηθι μικρὸν ὅσον ὅσον, ἕως ἂν παρέλθῃ ἡ ὀργὴ Κυρίου·
|
|
21
|
21
|
|
Се^ г~ь эT ст~ого мњсᲄа наво'дитъ гнњвъ на живђщая на ꙁемли`. и^ эTкры'етъ ꙁемля` кро'вь свою, и^ не покры'етъ и^ꙁбїеныхъ”
|
ἰδοὺ γὰρ Κύριος ἀπὸ τοῦ ἁγίου ἐπάγει τὴν ὀργὴν ἐπὶ τοὺς ἐνοικοῦντας ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἀνακαλύψει ἡ γῆ τὸ αἷμα αὐτῆς καὶ οὐ κατακαλύψει τοὺς ἀνῃρημένους ἐπ᾿ αὐτῆς.
|
|
Глvа, к~з”
|
Κεφάλαιο 27
|
|
1
|
1
|
|
Въ то'и дн~ь наведе'тъ г~ь ме'чъ ст~ыи вели'кїи и^ крњпкїи, на ꙁмїя бњжа'ща и^ на ꙁмїя лђка'ваго, и^ ё^бїетъ змїя”
|
ΕΝ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπάξει ὁ Θεὸς τὴν μάχαιραν τὴν ἁγίαν καὶ τὴν μεγάλην καὶ τὴν ἰσχυρὰν ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν φεύγοντα, ἐπὶ τὸν δράκοντα ὄφιν σκολιὸν καὶ ἀνελεῖ τὸν δράκοντα.
|
|
2
|
2
|
|
В то'и дн~ь виногра'дъ до'брыи помышленыи съвладђ на'нь
|
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀμπελὼν καλὸς ἐπιθύμημα ἐξάρχειν κατ᾿ αὐτῆς.
|
|
3
|
3
|
|
а^ꙁъ. гра'дъ си'лныи гра'дъ вою'емыи, въсђ'е напая'ю и&. плњне'нъ б^о бђдетъ но'щїю, днїюy паде'тся стњна` е^го, не бђдетъ того и^же не воꙁмеT эT не'го”
|
ἐγὼ πόλις ὀχυρά, πόλις πολιουρκουμένη, μάτην ποτιῶ αὐτήν· ἁλώσεται γὰρ νυκτός, ἡμέρας δὲ πεσεῖται τὸ τεῖχος.
|
|
4
|
4
|
|
Кт^о мя приста'витъ стрещи` на ни'вњ сте'блїю. ра'ти дњля сея похђли'хъ и& нн~њ ё^бо сего ради г~ь б~ъ вся` е^ли'ка ѓ^бњща` и^ꙁгори'тъ
|
οὐκ ἔστιν ἣ οὐκ ἐπελάβετο αὐτῆς· τίς με θήσει φυλάσσειν καλάμην ἐν ἀγρῷ; διὰ τὴν πολεμίαν ταύτην ἠθέτηκα αὐτήν· τοίνυν διὰ τοῦτο ἐποίησε Κύριος πάντα ὅσα συνέταξε. κατακέκαυμαι,
|
|
5
|
5
|
|
и^мъ. въꙁопїютъ живђщеи в немъ” Сътвори'мъ ми'ръ е^мђ, сътворь ми'ръ.
|
βοήσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐτῇ, ποιήσωμεν εἰρήνην αὐτῷ, ποιήσωμεν εἰρήνην.
|
|
6
|
6
|
|
приходя'щїя чада і^а'ковля прозябнђтъ, и^ процвњтетъ і^и^л~ь, и^ напо'лнится вселенная пло'да е^го”
|
οἱ ἐρχόμενοι, τέκνα ᾿Ιακώβ, βλαστήσει καὶ ἐξανθήσει ᾿Ισραήλ, καὶ ἐμπλησθήσεται ἡ οἰκουμένη τοῦ καρποῦ αὐτοῦ,
|
|
7
|
7
|
|
да ја%ко са'мъ порази`, и^ самъ си'це ё^яꙁви'тся. и^л^и ја%ко самъ ё^би`, та'коже ё^бїенъ бђдетᲆ.
|
μὴ ὡς αὐτὸς ἐπάταξε, καὶ αὐτὸς οὕτως πληγήσεται, καὶ ὡς αὐτὸς ἀνεῖλεν, οὕτως ἀναιρεθήσεται;
|
|
8
|
8
|
|
сваря'ся и^ ё^каря'я эTпђстиT я&. не бњ ли т^ы помышля'я дх~омъ же'стокимъ, ё^би'ти я& дх~омъ ја%рости”
|
μαχόμενος καὶ ὀνειδίζων ἐξαποστελεῖ αὐτούς· οὐ σὺ ἦσθα ὁ μελετῶν τῷ πνεύματι τῷ σκληρῷ ἀνελεῖν αὐτοὺς πνεύματι θυμοῦ;
|
|
9
|
9
|
|
Сего ради эTврьжется беꙁако'нїе і^а'ковле е^же е^сть блsвенїе е^го. е^гда эTврьгђ грњхъ е^го, е^да` поло'житъ вся` камы'ки требникъ кђмир#скъ съкрђше'ны а^ки пра'хъ дро'бенъ. и^ не пребђдетъ дђбїе и^хъ, и^ кђми'ры и^хъ посњчени а^ки дђбра'ва ѕњло”
|
διὰ τοῦτο ἀφαιρεθήσεται ἡ ἀνομία ᾿Ιακώβ, καὶ τοῦτό ἐστιν ἡ εὐλογία αὐτοῦ, ὅταν ἀφέλωμαι τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῦ, ὅταν θῶσι πάντας τοὺς λίθους τῶν βωμῶν κατακεκομμένους ὡς κονίαν λεπτήν· καὶ οὐ μὴ μείνῃ τὰ δένδρα αὐτῶν, καὶ τὰ εἴδωλα αὐτῶν ἐκκεκομμένα ὥσπερ δρυμὸς μακράν.
|
|
10
|
10
|
|
Вселе'нная па'ства расла'блена бђдет#, а^ки па'ства попђщена. и^ бђдђтъ на мно'га лњта, тоже почїютъ,
|
τὸ κατοικούμενον ποίμνιον ἀνειμένον ἔσται, ὡς ποίμνιον καταλελειμμένον καὶ ἔσται πολὺν χρόνον εἰς βόσκημα, καὶ ἐκεῖ ἀναπαύσονται ποίμνια.
|
|
11
|
11
|
|
и^ по вре'мени не бђдетъ в неи травы` ꙁане` посхнетъ” Же'ны грядђща с поꙁо'ра прїидњте, не сђть б^о лю'дїе и^мђще смы'слъ. сего ради не поми'лђетъ сътвори'выи я&, и^ съꙁда'выи не ѓ^ста'витъ и^мъ”
|
καὶ μετὰ χρόνον οὐκ ἔσται ἐν αὐτῇ πᾶν χλωρὸν διὰ τὸ ξηρανθῆναι. γυναῖκες ἐρχόμεναι ἀπὸ θέας, δεῦτε· οὐ γὰρ λαός ἐστιν ἔχων σύνεσιν, διὰ τοῦτο οὐ μὴ οἱκτειρήσῃ ὁ ποιήσας αὐτούς, οὐδὲ ὁ πλάσας αὐτοὺς οὐ μὴ ἐλεήσῃ.
|
|
12
|
12
|
|
И$ бђдетъ в то'и дн~ь, ꙁагради'тъ г~ь эT р#веница рњчны'я, до водоте'чи е^гљ=пет#ски. вы' же съберете сн~ы і^и^л~евы по е^ді'номђ е^ді'номђ”
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συμφράξει ὁ Θεὸς ἀπὸ τῆς διώρυγος τοῦ ποταμοῦ ἕως Ρινοκορούρων, ὑμεῖς δὲ συναγάγετε τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ κατὰ ἕνα ἕνα.
|
|
13
|
13
|
|
И$ бђдетъ в тои дн~ь, въстрђбятъ трђбо'ю вели'кою. и^ прїидђтъ погђбля'еми въ странњ` а^сљ=рїистеи, и^ погђбля'еми въ е^гљ=птњ. и^ покло'нятся гв~и ё^ горы` ст~ыя въ і^ерsли'мњ”
|
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ σαλπιοῦσι τῇ σάλπιγγι τῇ μεγάλῃ, καὶ ἥξουσιν οἱ ἀπολόμενοι ἐν τῇ χώρᾳ τῶν ᾿Ασσυρίων καὶ οἱ ἀπολόμενοι ἐν Αἰγύπτῳ καὶ προσκυνήσουσι τῷ Κυρίῳ ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιον ἐν ῾Ιερουσαλήμ
|
|
Глvа, к~и”
|
Κεφάλαιο 28
|
|
1
|
1
|
|
Го'ре вњнцђ` ё^кори'ꙁньномђ. наи'мницы е^фремовы, цвTњ эTпады'и эT сла'вы. на версњ горы` вели'кїя пїяни беꙁъ вина`.
|
ΟΥΑΙ τῷ στεφάνῳ τῆς ὕβρεως, οἱ μισθωτοὶ ᾿Εφραίμ· τὸ ἄνθος τὸ ἐκπεσὸν ἐκ τῆς δόξης ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους τοῦ παχέος, οἱ μεθύοντες ἄνευ οἴνου.
|
|
2
|
2
|
|
се крњпко и^ же'стоко ја%рость гн~я а^ки гра'дъ и^спђщаеM не и^мыи ꙁавњтїа, нђжею спђща'ем# ја%ко воды` вели'ко мно'жесᲄво подира'я странђ` ꙁемли` сътвори'тъ поко'и. рђка'ма
|
ἰδοὺ ἰσχυρὸν καὶ σκληρὸν ὁ θυμὸς Κυρίου ὡς χάλαζα καταφερομένη οὐκ ἔχουσα σκέπην, βίᾳ καταφερομένη· ὡς ὕδατος πολὺ πλῆθος σῦρον χώραν τῇ γῇ ποιήσει ἀνάπαυσιν ταῖς χερσί.
|
|
3
|
3
|
|
и^ нога'ма поперется вњнеw ё^кори'ꙁньныи наи'мницы е^фремовы”
|
καὶ τοῖς ποσὶ καταπατηθήσεται ὁ στέφανος τῆς ὕβρεως, οἱ μισθωτοὶ τοῦ ᾿Εφραίμ.
|
|
4
|
4
|
|
И$ бђдетъ эTпады'и цвњтъ и^ сла'вы на врьсњ горы` высо'кїя, а^ки прьвыи плодъ смок#винъ. ви'дњвыи же, и^ преже в#ꙁятїя в рђцњ е^го въсхо'щетъ пожрᲇти и&”
|
καὶ ἔσται τὸ ἄνθος τὸ ἐκπεσὸν τῆς ἐλπίδος τῆς δόξης ἐπ᾿ ἄκρου τοῦ ὄρους τοῦ ὑψηλοῦ ὡς πρόδρομος σύκου, ὁ ἰδὼν αὐτό, πρὶν ἢ εἰς τὴν χεῖραν αὐτοῦ λαβεῖν, θελήσει αὐτὸ καταπιεῖν.
|
|
5
|
5
|
|
В тои дн~ь бђдетъ г~ь саваѓ'џъ, вњнецъ надежа спле'теныи сла'вою ѓ^ста'вшиM лю'демъ.
|
τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται Κύριος σαβαὼθ ὁ στέφανος τῆς ἐλπίδος ὁ πλακεὶς τῆς δόξης τῷ καταλειφθέντι μου λαῷ·
|
|
6
|
6
|
|
и^ ѓ^ста'вятся дх~омъ сђднымъ на сђдъ, и^ крњпость въз#браня'я погђби'ти я&”
|
καταλειφθήσονται ἐπὶ πνεύματι κρίσεως ἐπὶ κρίσιν καὶ ἰσχὺν κωλύων ἀνελεῖν.
|
|
7
|
7
|
|
Сїи б^о виноM сђть прельще'ни, прельсти'шася ѓ^ловинъ дњля. жрецъ, и^ прoркъ ё^жасо'стася. вина` ради потрясошася, эT пїя'нъства ѓ^ловин#наго прел#сти'шася” Се` е^сть видњнїе,
|
οὗτοι γὰρ οἴνω πεπλανημένοι εἰσίν, ἐπλανήθησαν διὰ τὸ σίκερα· ἱερεὺς καὶ προφήτης ἐξέστησαν διὰ τὸ σίκερα, κατεπόθησαν διὰ τὸν οἶνον, ἐσείσθησαν ἀπὸ τῆς μέθης, ἐπλανήθησαν· τοῦτ᾿ ἔστι φάσμα.
|
|
8
|
8
|
|
прокля'тїе поја%сть па'ки совњтъ то'и совњтъ лиха'го дњля и^мњнїя”
|
ἀρὰ ἔδεται ταύτην τὴν βουλήν· αὕτη γὰρ ἡ βουλὴ ἕνεκεν πλεονεξίας.
|
|
9
|
9
|
|
Комђ совњсти'хомᲆ ѕл^о, и^л^и комђ повњда'хомъ вњсть, эTдое'нїи мле'комъ, эTторженїи эT со'са.
|
τίνι ἀνηγγείλαμεν κακὰ καὶ τίνι ἀνηγγείλαμεν ἀγγελίαν, οἱ ἀπογεγαλακτισμένοι ἀπὸ γάλακτος, οἱ ἀπεσπασμένοι ἀπὸ μαστοῦ;
|
|
10
|
10
|
|
печа'ль кᲆ печа'ли прїемли наде'жђ кᲆ наде'жи. и^ еще ма'ло
|
θλῖψιν ἐπὶ θλῖψιν προσδέχου, ἐλπίδα ἐπ᾿ ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρὸν
|
|
11
|
11
|
|
ѕло'бїю ё^сте'нною ја^зы'комъ и%нњмъ, ја%ко съгл~ютъ лю'деM си'мъ рекђще и^мъ.
|
διὰ φαυλισμὸν χειλέων διὰ γλώσσης ἑτέρας, ὅτι λαλήσουσι τῷ λαῷ τούτῳ
|
|
12
|
12
|
|
с^е паки а'лчномђ и^ се` съкрђше'нїе, и^ не въсхотњша слы'шати.
|
λέγοντες αὐτῷ· τοῦτο τὸ ἀνάπαυμα τῷ πεινῶντι καὶ τοῦτο τὸ σύντριμμα, καὶ οὐκ ἠθέλησαν ἀκούειν.
|
|
13
|
13
|
|
и^ бђдетъ и^мъ слово г~а б~а, печа'ль кᲆ печа'ли, надежда къ наде'жди. е^ще ма'ло, е^ще ма'ло, да и^дђтъ и^ падђтся въспя'тъ, и^ вᲆ бњдђ въпадђтъ и^ съкрђшаTся, и^ плњне'ни бђдђтъ”
|
καὶ ἔσται αὐτοῖς τὸ λόγιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ θλῖψις ἐπὶ θλῖψιν, ἐλπὶς ἐπ᾿ ἐλπίδι, ἔτι μικρὸν ἔτι μικρόν, ἵνα πορευθῶσι καὶ πέσωσιν εἰς τὰ ὀπίσω καὶ κινδυνεύσουσι καὶ συντριβήσονται καὶ ἁλώσονται.
|
|
14
|
14
|
|
Сего дњля слы'шасте слово гн~е мђжи печа'лни и^ кня'ѕи лю'дъстїи и^же въ і^ерsлимњ
|
διὰ τοῦτο ἀκούσατε λόγον Κυρίου, ἄνδρες τεθλιμμένοι καὶ ἄρχοντες τοῦ λαοῦ τούτου τοῦ ἐν ᾿Ιερουσαλήμ·
|
|
15
|
15
|
|
ЈА/ко рекосте сътвори'хомъ ꙁавњтъ со а'домъ, и^ сᲆ сме'ртїю ꙁаложе'нїе” Бђря носи'ма а^ще ми'мои^детъ, не прїидетъ на на'съ. приложи'хом# лжђ` надежђ нашђ, и^ лжею покры'хоMся”
|
ὅτι εἴπατε· ἐποιήσαμεν διαθήκην μετὰ τοῦ ᾅδου καὶ μετὰ τοῦ θανάτου συνθήκας, καταιγὶς φερομένη ἐὰν παρέλθῃ οὐ μὴ ἔλθῃ ἐφ᾿ ἡμᾶς· ἐθήκαμεν ψεῦδος τὴν ἐλπίδα ἡμῶν καὶ τῷ ψεύδει σκεπασθησόμεθα.
|
|
16
|
16
|
|
Сего ради та'ко гл~етъ г~ь, се а^ꙁъ вложђ` въ ѓ^снова'нїе сїѓ'не ка'мень многоцњненъ, и^збра'нъ, краеё^го'ленъ, честенъ, въ ѓ^снова'нїе е^мђ. и^ вњрђяй во'нь не постыди'тся.
|
διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐμβαλῶ εἰς τὰ θεμέλια Σιὼν λίθον πολυτελῆ ἐκλεκτὸν ἀκρογωνιαῖον, ἔντιμον, εἰς τὰ θεμέλια αὐτῆς, καὶ ὁ πιστεύων ἐπ᾿ αὐτῷ οὐ μὴ καταισχυνθῇ.
|
|
17
|
17
|
|
и^ положђ` сђдъ въ надежђ, млsть же мою в# мњры” И$ ё^пова'ю^щеи вът#ще лже'ю, ја%ко не минет# васъ бђря” Є$д^а
|
καὶ θήσω κρίσιν εἰς ἐλπίδα, ἡ δὲ ἐλεημοσύνη μου εἰς σταθμούς, καὶ οἱ πεποιθότες μάτην ψεύδει· ὅτι οὐ μὴ παρέλθῃ ὑμᾶς καταιγίς,
|
|
18
|
18
|
|
и^ эTврьжетъ ꙁалоh эT васъ смр~тныи, и^ надежа ва'ша ја%же къ а'дђ не пребђдетъ. бђря и^дђщїя а^ще мимои^детъ, бђдеT е'й в# попра'нїе,
|
μὴ καὶ ἀφέλῃ ὑμῶν τὴν διαθήκην τοῦ θανάτου, καὶ ἡ ἐλπὶς ὑμῶν ἡ πρὸς τὸν ᾅδην οὐ μὴ ἐμμείνῃ· καταιγὶς φερομένη ἐὰν ἐπέλθῃ, ἔσεσθε αὐτῇ εἰς καταπάτημα.
|
|
19
|
19
|
|
и^ егда ми'мои^де'тъ прїиметъ васъ” Заё'тра ꙁаё'тра минетъ дн~ь, и в нощи бђдет# надежа ѕл^а” Наё^чи'теся слы'шати тђжа'щеи,
|
ὅταν παρέλθῃ, λήψεται ὑμᾶς· πρωΐ πρωΐ παρελεύσεται ἡμέρας, καὶ ἐν νυκτὶ ἔσται ἐλπὶς πονηρά· μάθετε ἀκούειν.
|
|
20
|
20
|
|
не мо'жемся котора'ти. сами же и^ꙁнемага'емъ ја%коy събра'ти ны`”
|
στενοχωρούμενοι οὐ δυνάμεθα μάχεσθαι, αὐτοὶ δὲ ἀσθενοῦμεν τοῦ ὑμᾶς συναχθῆναι.
|
|
21
|
21
|
|
ЈА/коже гора` нечести'выхъ въста'нетъ, и^ бђдеT въ дебри гаваѓ'ньстњ, съ ја%ростїю сътвори'тᲆ дњла своя`, го'рести дњла. и^ ја%рость же е^го чюжа бђдетъ, и^ гнњвъ е^го чю'жъ”
|
ὥσπερ ὄρος ἀσεβῶν ἀναστήσεται Κύριος, καὶ ἔσται ἐν τῇ φάραγγι Γαβαών· μετὰ θυμοῦ ποιήσει τὰ ἔργα αὐτοῦ, πικρίας ἔργον· ὁ δὲ θυμὸς αὐτοῦ ἀλλοτρίως χρήσεται, καὶ ἡ πικρία αὐτοῦ ἀλλοτρία.
|
|
22
|
22
|
|
И$ вы не ра'дђитеся, да не възмо'гђтъ на' вы вя'жђщеи. ꙁане` сконча'ны и^ съкраще'ны ве'щи слышахъ эT г~а саваѓ'џа, ја%же сътвори'тъ по всеи земли`”
|
καὶ ὑμεῖς μὴ εὐφρανθείητε, μηδὲ ἰσχυσάτωσαν ὑμῶν οἱ δεσμοὶ διότι συντετελεσμένα καὶ συντετμημένα πράγματα ἤκουσα παρὰ Κυρίου σαβαώθ, ἃ ποιήσει ἐπὶ πᾶσαν τὴν γῆν.
|
|
23
|
23
|
|
Внђши'те и^ слы'шите глаs мои, вънемлњте и^ слы'шите словеса моя.
|
ἐνωτίζεσθε καὶ ἀκούετε τῆς φωνῆς μου, προσέχετε καὶ ἀκούεται τοὺς λόγους μου.
|
|
24
|
24
|
|
е^д^а весь дн~ь хощетъ ѓ^ря'и ѓ^ра'ти и^л^и сњмя ё^готовати, преже въꙁдњла'нїя ꙁе'мнаго.
|
μὴ ὅλην τὴν ἡμέραν ἀροτριάσει ὁ ἀροτριῶν; ἢ σπόρον προετοιμάσει πρὶν ἐργάσασθαι τὴν γῆν;
|
|
25
|
25
|
|
н^о е^гда ё^бо ё^мякчи'тъ ве'рхъ е'и, тогда всњеT ма'ло кђколи'ца, и^ кљ=ми'на. потоM же в#сњеT пшени'цђ, и^ ја^чме'нь, и^ пы'ро, въ предњлехъ твои^хᲆ.
|
οὐχ ὅταν ὁμαλίσῃ τὸ πρόσωπον αὐτῆς, τότε σπείρει μικρὸν μελάνθιον ἢ κύμινον καὶ πάλιν σπείρει πυρὸν καὶ κριθὴν καὶ κέγχρον καὶ ζέαν ἐν τοῖς ὁρίοις σου;
|
|
26
|
26
|
|
и^ нака'жешися сђдомъ б~а твое^го, и^ възра'дђе^шися.
|
καὶ παιδευθήσῃ κρίματι Θεοῦ σου καὶ εὐφρανθήσῃ.
|
|
27
|
27
|
|
не съ жесто'тою бо ся и^стребляеT кђколи'ца. и^ колоко'льное не ѓ^бы'идетъ кљ=ми'на. н^о жеѕломъ и^степется кђколи'ца. а^ кљ=ми'нъ с# хлњ'бомъ снњсться.
|
οὐ γὰρ μετὰ σκληρότητος καθαίρεται τὸ μελάνθιον, οὐδὲ τροχὸς ἁμάξης περιάξει ἐπὶ τὸν κύμινον, ἀλλὰ ράβδῳ τινάσσεται τὸ μελάνθιον,
|
|
28
|
28
|
|
Не въ вkњ б^о а^ꙁъ раꙁгнњваюся на' вы, и^ гласъ гнњва мое^го не попере'тъ васъ”
|
τὸ δὲ κύμινον μετὰ ἄρτου βρωθήσεται. οὐ γὰρ εἰς τὸν αἰῶνα ἐγώ εἰμι ὑμῖν ὀργισθήσομαι, οὐδὲ φωνὴ τῆς πικρίας μου καταπατήσει ὑμᾶς.
|
|
29
|
29
|
|
Се` эT г~а саваѓ'џа и^ꙁы'иде. чюдеса` совњща'ите, възнесњте т#ще` ё^тњше'нїе”
|
καὶ ταῦτα παρὰ Κυρίου σαβαὼθ ἐξῆλθε τὰ τέρατα· βουλεύσασθε, ὑψώσατε ματαίαν παράκλησιν.
|
|
Глvа, к~џ”
|
Κεφάλαιο 29
|
|
1
|
1
|
|
Го'ре гра'дђ а^рїи'левђ, на'нь же дв~дъ вое^ва`. събери'те жи'та эT го'да до года. ја%сть б^о в#кђпњ съ моа'вомъ,
|
ΟΥΑΙ ᾿Αριὴλ πόλις, ἣν ἐπολέμησε Δαυίδ· συναγάγετε γεννήματα ἐνιαυτὸν ἐπὶ ἐνιαυτόν, φάγεσθε, φάγεσθε γὰρ σὺν Μωάβ.
|
|
2
|
2
|
|
ꙁа ѕоль а^рїи'лю. и^ бђдетъ крњпоs е^го и^ богаTство мн^њ,
|
ἐκθλίψω γὰρ ᾿Αριήλ, καὶ ἔσται αὐτῆς ἡ ἰσχὺς καὶ ὁ πλοῦτος ἐμοί.
|
|
3
|
3
|
|
и^ ѓ^бся'дђ тя а^ки дв~дъ, и^ поста'влю ѓ%крстъ тебе` пра'ща, и^ съгражђ столпы`.
|
καὶ κυκλώσω ὡς Δαυὶδ ἐπὶ σὲ καὶ βαλῶ περὶ σὲ χάρακα καὶ θήσω περὶ σὲ πύργους,
|
|
4
|
4
|
|
и^ смиря'тся словеса` твоя до ꙁемля`, и^ в ꙁе'млю вни'дђтъ словеса` твоя. и^ бђдетъ гла'съ твои, а^ки глася'щихъ эT ꙁемля`, и^ къ ꙁемли эTнемо'жется гла'съ твои”
|
καὶ ταπεινωθήσονται εἰς τὴν γῆν οἱ λόγοι σου, καὶ εἰς τὴν γῆν οἱ λόγοι σου δύσονται· καὶ ἔσται ὡς οἱ φωνοῦντες ἐκ τῆς γῆς ἡ φωνή σου, καὶ πρὸς τὸ ἔδαφος ἡ φωνή σου ἀσθενήσει.
|
|
5
|
5
|
|
И$ бђдетъ ја%ко прьсть поD ко'лы бога'тъство нечести'выхъ, и^ а^ки пра'хъ летя'и” и^ бђдетъ в# часњ в#неꙁа'пь, эT г~а саваѓ'џа.
|
καὶ ἔσται ὡς κονιορτὸς ἀπὸ τροχοῦ ὁ πλοῦτος τῶν ἀσεβῶν καὶ ὡς χνοῦς φερόμενος τὸ πλῆθος τῶν καταδυναστευόντων σε, καὶ ἔσται ὡς στιγμὴ παραχρῆμα
|
|
6
|
6
|
|
присњще'нїе б^о бђдетъ съ гро'момъ и^ съ трђсомъ, и^ гла'сомъ вели'комъ. бђря грядђщи, и^ пла'мы ѓ'гньнᲆ попаля'я”
|
παρὰ Κυρίου σαβαώθ· ἐπισκοπὴ γὰρ ἔσται μετὰ βροντῆς καὶ σεισμοῦ καὶ φωνῆς μεγάλης, καταιγὶς φερομένη καὶ φλὸξ πυρὸς κατεσθίουσα.
|
|
7
|
7
|
|
И$ бђдетᲆ а^ки ви'дяи со'нїя спя`, бога'т#ство стра'н# всњхъ. и^же вое^ва'ша на і^ерsли'ма и^ вси събра'нїи на'нь. и^ ꙁаѕля'ющеи е^мђ
|
καὶ ἔσται ὡς ὁ ἐνυπνιαζόμενος καθ᾿ ὕπνους νυκτὸς ὁ πλοῦτος ἁπάντων τῶν ἐθνῶν, ὅσοι ἐπεστράτευσαν ἐπὶ ᾿Αριήλ, καὶ πάντες οἱ στρατευσάμενοι ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ πάντες οἱ συνηγμένοι ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ θλίβοντες αὐτήν.
|
|
8
|
8
|
|
бђдђтъ, а^ки въ снњ ја^дђщеи и^ пїющеи, въста'вшем же то'щъ иX со'нъ. ЈА/коже жа'ждяи въ снњ` и^ пїеT въс#прянђв же е^ще жа'ждеT, дш~а же е^го вотще надњя'ся. та'ко бђдет# бога'т#ство всњхъ стра'нъ, е^ли'коy и^хъ вое^ва` на горђ` сїѓ'ню”
|
καὶ ἔσονται ὡς οἱ ἐν τῷ ὕπνῳ πίνοντες καὶ ἔσθοντες, καὶ ἐξαναστάντων μάταιον αὐτῶν τὸ ἐνύπνιον, καὶ ὃν τρόπον ἐνυπνιάζεται ὁ διψῶν ὡς πίνων καὶ ἐξαναστὰς ἔτι διψᾷ, ἡ δὲ ψυχὴ αὐτοῦ εἰς κενὸν ἤλπισεν, οὕτως ἔσται ὁ πλοῦτος τῶν ἐθνῶν πάντων, ὅσοι ἐπεστράτευσαν ἐπὶ τὸ ὄρος Σιών.
|
|
9
|
9
|
|
ѓ^слабњ'ите и^ ё^жаснитеся, и^ ё^пїитеся не ѓ^ловиною ни вино'мъ.
|
ἐκλύθητε καὶ ἔκστητε καὶ κραιπαλήσατε οὐκ ἀπὸ σίκερα οὐδὲ ἀπὸ οἴνου·
|
|
10
|
10
|
|
ја%ко напои` в^ы г~ь дх~омъ покая'нїя, и^ смњжиT ѓ%чи иX, и^ пррoкомᲆ иX, и^ кня'ѕеM и^х#, ви'дящеи съкрове'ная”
|
ὅτι πεπότικεν ὑμᾶς Κύριος πνεύματι κατανύξεως καὶ καμμύσει τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν καὶ τῶν προφητῶν αὐτῶν καὶ τῶν ἀρχόντων αὐτῶν, οἱ ὁρῶντες τὰ κρυπτά.
|
|
11
|
11
|
|
И$ бђдђтъ ваM вся си` словеса`, а^ки словеса` кни'гъ печатлњнных#. е^мђже а^ще дасᲄь я& чл~кђ ё^мњ'ющђ книга'мъ, гл~юще. почти с^е, и^ речетъ. не могђ` почести`, печатлњнны б^о сђть.
|
καὶ ἔσονται ὑμῖν τὰ ρήματα πάντα ταῦτα ὡς οἱ λόγοι τοῦ βιβλίου τοῦ ἐσφραγισμένου τούτου, ὃ ἐὰν δῶσιν αὐτὸ ἀνθρώπῳ ἐπισταμένῳ γράμματα λέγοντες· ἀνάγνωθι ταῦτα· καὶ ἐρεῖ· οὐ δύναμαι ἀναγνῶναι, ἐσφράγισται γάρ.
|
|
12
|
12
|
|
и^ дадя'тся кни'ги сїи мђжђ не ё^мњю^щђ кни'гамъ, и^ речется е^мђ почти с^е, и^ речеT. не могђ почести`”
|
καὶ δοθήσεται τὸ βιβλίον τοῦτο εἰς χεῖρας ἀνθρώπου μὴ ἐπισταμένου γράμματα, καὶ ἐρεῖ αὐτῷ· ἀνάγνωθι τοῦτο· καὶ ἐρεῖ· οὐκ ἐπίσταμαι γράμματα.
|
|
13
|
13
|
|
И$ рече г~ь, приближа'ются лю'дїе си мн^њ ё^сты` свои'ми, и^ ё^сᲄна'ми и^хъ чтђтъ м^я, а^ срDце и^хъ далеq е^сть эT мене. въ т#ще же чᲄђтъ м^я наё^ча'юще ꙁа'повњди чл~чески, и^ ё^че'нїя”
|
Καὶ εἶπε Κύριος· ἐγγίζει μοι ὁ λαὸς οὗτος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καὶ ἐν τοῖς χείλεσιν αὐτῶν τιμῶσί με, ἡ δὲ καρδία αὐτῶν πόρρω ἀπέχει ἀπ᾿ ἐμοῦ· μάτην δὲ σέβονταί με διδάσκοντες ἐντάλματα ἀνθρώπων καὶ διδασκαλίας.
|
|
14
|
14
|
|
Сего ради с^е а^зъ приложђ ја%ко преста'вити лю'ди с^и. и^ погђблю` премђдрость премђдрыхъ, и^ ра'ꙁђмъ раꙁђмныхъ съкры'ю”
|
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ προσθήσω τοῦ μετατεθῆναι τὸν λαὸν τοῦτον καὶ μεταθήσω αὐτοὺς καὶ ἀπολῶ τὴν σοφίαν τῶν σοφῶν καὶ τὴν σύνεσιν τῶν συνετῶν κρύψω.
|
|
15
|
15
|
|
Го'ре творя'щимъ глђбоче совњтъ, а^ не гм~ъ” Го'ре творя'щимъ совњтъ ѓ^та'и, и бђдђтъ въ т#мњ` дњла иX. и^ рекђтъ, кт^о ны ви'дњ, и^л^и кт^о ны` раꙁђмњ ја^же мы` творимъ.
|
οὐαὶ οἱ βαθέως βουλὴν ποιοῦντες καὶ οὐ διὰ Κυρίου· οὐαὶ οἱ ἐν κρυφῇ βουλὴν ποιοῦντες καὶ ἔσται ἐν σκότει τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ ἐροῦσι· τίς ἑώρακεν ἡμᾶς; καὶ τίς ἡμᾶς γνώσεται ἢ ἃ ἡμεῖς ποιοῦμεν;
|
|
16
|
16
|
|
не ја%ко л^и ё^бо гли'на горньча'рска намњни'тся, е^да речетъ зданїе създа'вшемђ, нњ'си ты м^я създаl. и^л^и ᲄворе'нїе соᲄво'ршемђ, нераꙁђмна м^я сътвори`”
|
οὐχ ὡς ὁ πηλὸς τοῦ κεραμέως λογισθήσεσθε; μὴ ἐρεῖ τὸ πλάσμα τῷ πλάσαντι αὐτό· οὐ σύ με ἔπλασας; ἢ τὸ ποίημα τῷ ποιήσαντι· οὐ συνετῶς με ἐποίησας;
|
|
17
|
17
|
|
Но` е^ще ма'ло, и^ прибли'жится лива'нъ а^ки гора` хермель, и^ хермель в лђгъ намени'тся”
|
οὐκέτι μικρὸν καὶ μετατεθήσεται ὁ Λίβανος, ὡς τὸ ὄρος τὸ Χέρμελ καὶ τὸ Χέρμελ εἰς δρυμὸν λογισθήσεται;
|
|
18
|
18
|
|
И$ ёслы'шатъ въ дн~ь ѓ^нъ глђсїи словеса кни'гъ си'хъ, і^ и^же въ тмњ` і^ и^же въ м#глњ`, ѓ%чи слњпы'хъ ё%зрятъ.
|
καὶ ἀκούσονται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ κωφοὶ λόγους βιβλίου, καὶ οἱ ἐν τῷ σκότει καὶ οἱ ἐν τῇ ὁμίχλῃ ὀφθαλμοὶ τυφλῶν ὄψονται·
|
|
19
|
19
|
|
и^ въꙁрадђются ни'щїи гм~ъ съ ра'достїю, и^ эTчая'вшеися чл~цы напо'лнятся весе'лїя”
|
καὶ ἀγαλλιάσονται πτωχοὶ διὰ Κύριον ἐν εὐφροσύνῃ, καὶ οἱ ἀπηλπισμένοι τῶν ἀνθρώπων ἐμπλησθήσονται εὐφροσύνης.
|
|
20
|
20
|
|
И$щеѕе` беꙁако'нникъ, и^ поги'бе гръдыи, и^ потреби'шася беꙁаконђ'ющеи ѕло'бою,
|
ἐξέλιπεν ἄνομος, καὶ ἀπώλετο ὑπερήφανος, καὶ ἐξωλοθρεύθησαν οἱ ἀνομοῦντες ἐπὶ κακίᾳ,
|
|
21
|
21
|
|
и^ творя'щеи сᲆгрњша'ти чл~ки въ словњ. вся' же ѓ^блича'ющая при вратехъ претыка'нїе полага'ютъ, и^ пополꙁо'ша в непра'вдњ пра'веднаго
|
καὶ οἱ ποιοῦντες ἁμαρτεῖν ἀνθρώπους ἐν λόγῳ· πάντας δὲ τοὺς ἐλέγχοντας ἐν πύλαις πρόσκομμα θήσουσιν ὅτι ἐπλαγίασαν ἐπ᾿ ἀδίκοις δίκαιον.
|
|
22
|
22
|
|
Сего ра'ди та'ко гл~етъ г~ь на до'мъ і^а'ковль, и^же нарече эT а^враа'ма. не нн~њ постыди'тся і^а'ковъ, н^и нн~њ лице е^го и^ꙁмњни'тся.
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ιακώβ, ὃν ἀφώρισεν ἐξ ῾Αβραάμ· οὐ νῦν αἰσχυνθήσεται ᾿Ιακώβ, οὐδὲ νῦν τὸ πρόσωπον μεταβαλεῖ ᾿Ισραήλ·
|
|
23
|
23
|
|
н^о е^гдA ви'дяT ча'да и^хъ дњла моя, мене ради ѓ^ст~ятъ и'мя мое, и^ ѓ^ст~яT ст~ого і^а'ковля, и^ б~а і^и^л~ева ё^бояTся”
|
ἀλλ᾿ ὅταν ἴδωσι τὰ τέκνα αὐτῶν τὰ ἔργα μου, δι᾿ ἐμὲ ἁγιάσουσιν τὸ ὄνομά μου καὶ ἁγιάσουσιν τὸν ἅγιον ᾿Ιακὼβ καὶ τὸν Θεὸν τοῦ ᾿Ισραὴλ φοβηθήσονται.
|
|
24
|
24
|
|
И$ раꙁђмњ'ютъ льстя'щеися дх~омъ смышле'нїя, и^ ропщђщеи наё^ча'тся послђшати. и^ ја^зы'цы нњмђ'ющеи наё^чаTся гл~ати миръ”
|
καὶ γνώσονται οἱ πλανώμενοι τῷ πνεύματι σύνεσιν, οἱ δὲ γογγύζοντες μαθήσονται ὑπακούειν, καὶ αἱ γλῶσσαι αἱ ψελλίζουσαι μαθήσονται λαλεῖν εἰρήνην.
|
|
Глvа, л~”
|
Κεφάλαιο 30
|
|
1
|
1
|
|
Го'ре чада эTврьгшаяся” Се^ гл~еT г~ь, сътвори'сте совTњ не мно'ю, и^ ꙁавњты не дх~оM мои^мъ, приложи'ти грњхи къ грњхомъ.
|
ΟΥΑΙ τέκνα ἀποστάται, τάδε λέγει Κύριος. ἐποιήσατε βουλήν οὐ δι᾿ ἐμοῦ καὶ συνθήκας οὐ διὰ τοῦ πνεύματός μου προσθεῖναι ἁμαρτίας ἐφ᾿ ἁμαρτίας,
|
|
2
|
2
|
|
и^дђщеи сни'дђтъ въ е^гљ=петъ, мене же не въпрашаша, ја^ко помощи фараѓ'ном#, и^ ꙁастђпи'тися е^гљ=птянъми.
|
οἱ πορευόμενοι καταβῆναι εἰς Αἴγυπτον, ἐμὲ δὲ οὐκ ἐπηρώτησαν, τοῦ βοηθηθῆναι ὑπὸ Φαραὼ καὶ σκεπασθῆναι ὑπὸ Αἰγυπτίων.
|
|
3
|
3
|
|
бђдетъ же вамъ поро'въ фараѓ'на постыдњнїе, и^ ё^пова'ющимъ къ е^гљ=птђ ё^кори'ꙁна.
|
ἔσται γὰρ ὑμῖν σκέπη Φαραὼ εἰς αἰσχύνην καὶ τοῖς πεποιθόσιν ἐπ᾿ Αἴγυπτον ὄνειδος.
|
|
4
|
4
|
|
ја%ко сђть в та'инњ старњишины, вњстныцы ꙁл^и
|
ὅτι εἰσὶν ἐν Τάνει ἀρχηγοὶ ἄγγελοι πονηροί·
|
|
5
|
5
|
|
въ т#ще трђ'дятся къ лю'демъ, и^же не ё^спњ'ютъ, и^мъ, н^и на' помощъ, н^и на по'лзђ, н^о на стDђ и^ на ё^кориZнђ”
|
μάτην κοπιάσουσι πρὸς λαόν, ὃς οὐκ ὠφελήσει αὐτοὺς οὔτε εἰς βοήθειαν, οὔτε εἰς ὠφέλειαν, ἀλλὰ εἰς αἰσχύνην καὶ ὄνειδος.
|
|
6
|
6
|
|
Видњнїе четвероно'гихъ, и^же въ пђсты'ни” Въ печа'ли и^ въ тђѕњ` левъ и^ львичиu. эTтђдђ и^ а'спидъ и^ племя` а%спидъ паря'щиX, и^же несяхђ на ра'мђ и^ на вельблю'дехъ бога'тьство иX, къ сᲄранњ и^же не бы'сть и^мъ въ по'мощъ н^о на стђ'дъ и^ ё^кори'ꙁнђ.
|
῾Η ὅρασις τῶν τετραπόδων τῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ. ᾿Εν τῇ θλίψει καὶ τῇ στενοχωρίᾳ, λέων καὶ σκύμνος λέοντος ἐκεῖθεν καὶ ἀσπίδες καὶ ἔκγονα ἀσπίδων πετομένων, οἳ ἔφερον ἐπὶ ὄνων καὶ καμήλων τὸν πλοῦτον αὐτῶν πρὸς ἔθνος, ὃ οὐκ ὠφελήσει αὐτούς.
|
|
7
|
7
|
|
е^гљ=птяны въ тще и^ въ сђ'е ё^спњваютъ ваM. совњсти и^мъ ја%ко тщета ё^тњше'нїе ва'ше”
|
Αἰγύπτιοι μάταια καὶ κενὰ ὠφελήσουσιν ὑμᾶς· ἀπάγγειλον αὐτοῖς, ὅτι ματαία ἡ παράκλησις ὑμῶν αὕτη. —
|
|
8
|
8
|
|
Нн~њ ё^бо сњдъ вᲆпиши с^е въ д#скђ, и^ въ кни'ги, ја^ко бђдет# с^е въ дн~и вре'менъ и^ въ вњкъ.
|
Νῦν οὖν καθίσας γράψον ἐπὶ πυξίου ταῦτα καὶ εἰς βιβλίον, ὅτι ἔσται εἰς ἡμέρας καιρὸν ταῦτα καὶ ἕως εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
9
|
9
|
|
ја%ко лю'дїе непокори'ви сђть, сн~ове же лжи'вїи, и^же не похотᲇша слы'шати ꙁа'кона бж~їя.
|
ὅτι λαὸς ἀπειθής ἐστιν, υἱοὶ ψευδεῖς, οἳ οὐκ ἠβούλοντο ἀκούειν τὸν νόμον τοῦ Θεοῦ,
|
|
10
|
10
|
|
и^же гл~ютъ пррoкомъ, не повњда'ите на'мъ дрђга'го прельщенїя,
|
οἱ λέγοντες τοῖς προφήταις· μὴ ἀναγγέλλετε ἡμῖν, καὶ τοῖς τὰ ὁράματα ὁρῶσι· μὴ λαλεῖτε ἡμῖν, ἀλλὰ ἡμῖν λαλεῖτε καὶ ἀναγγέλλετε ἡμῖν ἑτέραν πλάνησιν.
|
|
11
|
11
|
|
да ны съврати'те съ пђти сего. эTи^мњте эT насъ пђть, и^ эTи'мњте эT на'съ сђ'дъ і^и^л~евъ”
|
καὶ ἀποστρέψατε ἡμᾶς ἀπὸ τῆς ὁδοῦ ταύτης, ἀφέλετε ἀφ᾿ ἡμῶν τὸν τρίβον τοῦτον καὶ ἀφέλετε ἀφ᾿ ἡμῶν τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ,
|
|
12
|
12
|
|
Того` ради си'це гл~етъ г~ь ст~ыи і^и^л~евъ, ја^ко не покори'стеся словесемъ си'мъ, и^ надњ'астеся къ л#жи. и^ ја%ко поропᲄа'сте, и^ ё^пова'я бы'сте къ словеси семђ`”
|
διὰ τοῦτο τάδε λέγει ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραήλ· ὅτι ἠπειθήσατε τοῖς λόγοις τούτοις καὶ ἠλπίσατε ἐπὶ ψεύδει καὶ ὅτι ἐγόγγυσας καὶ πεποιθὼς ἐγένου ἐπὶ τῷ λόγῳ τούτῳ,
|
|
13
|
13
|
|
Того ради бђ'детъ ва'мъ сїи грњхъ, ја%ко стњна` пада'ющися внеꙁа'пђ, и^ гра'да тверда плњне'на в не'мже въско'ре бђ'детъ паде'нїе.
|
διὰ τοῦτο ἔσται ὑμῖν ἡ ἁμαρτία αὕτη ὡς τεῖχος πῖπτον παραχρῆμα πόλεως ὀχυρᾶς ἑαλωκυίας, ἧς παραχρῆμα πάρεστι τὸ πτῶμα,
|
|
14
|
14
|
|
бђ'детъ ја%ко сокрђше'нїе сосђ'да гли'нена и^ эT гли'ны да дро'бно, ја%коже не ѓ^брњсти и^мъ чрњпа. в немже ѓ%гнь во'ꙁмеши, и^ во'ньже влїеши воды` ма'ло”
|
καὶ τὸ πτῶμα αὐτῆς ἔσται ὡς σύντριμμα ἀγγείου ὀστρακίνου, ἐκ κεραμίου λεπτὰ ὥστε μὴ εὑρεῖν ἐν αὐτοῖς ὄστρακον, ἐν ᾧ πῦρ ἀρεῖς καὶ ἐν ᾧ ἀποσυριεῖς ὕδωρ μικρόν.
|
|
15
|
15
|
|
Та'ко гл~етъ г~ь ст~ыи і^и^л~евъ. е^гда` воꙁврати'шися и^ въꙁдохнеши, т^о тогда` сп~сешися, и^ раꙁђмњ'еши где е^си бы'лᲆ е^гда` ё^поваше сђи^ми” Тща` крњ'пость ва'ша бы'сть, и^ не хотњсте послђ'шати.
|
οὕτω λέγει Κύριος Κύριος ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραήλ· ὅταν ἀποστραφεὶς στενάξῃς, τότε σωθήσῃ καὶ γνώσῃ ποῦ ἦσθα· ὅτε ἐπεποίθεις ἐπὶ τοῖς ματαίοις, ματαία ἡ ἰσχὺς ὑμῶν ἐγενήθη. καὶ οὐκ ἠβούλεσθε ἀκούειν,
|
|
16
|
16
|
|
н^о реко'сте, къ конемъ прибњ'гнемъ, того ради побњ'гнеᲄе, и^ речеᲄе на ско'рыя воZсядеM” Того ради т#щи бђдTђ гоня'щеи в^ы.
|
ἀλλ᾿ εἴπατε· ἐφ᾿ ἵππων φευξόμεθα· διὰ τοῦτο φεύξεσθε· καὶ εἴπατε· ἐπὶ κούφοις ἀναβάται ἐσόμεθα· διὰ τοῦτο κοῦφοι ἔσονται οἱ διώκοντες ὑμᾶς.
|
|
17
|
17
|
|
гла'сомъ е^ді'наго пробњгнеT ты'сяща и^ гла'сомъ пяти` пробњгнђтъ мно'ѕи. до'ндеже ѓ^ста'влени бђ'дете а^ки поста'въ на' горњ, и^ ја%ко ꙁна'менїе нося на холмњ`.
|
χίλιοι διὰ φωνὴν ἑνὸς φεύξονται, καὶ διὰ φωνὴν πέντε φεύξονται πολλοί, ἕως ἂν καταλειφθῆτε ὡς ἱστὸς ἐπ᾿ ὄρους, καὶ ὡς σημαίαν φέρων ἐπὶ βουνοῦ.
|
|
18
|
18
|
|
па'ки пребђдетᲆ б~ъ щедрова'ти вамъ. и^ сего ради въꙁнесе'тся ја%ко помилова'ти ва'съ зане сђдїи г~ь б~ъ на'шᲆ е^сть. где л^и ѓ^ста'вите сла'вђ вашђ” Бл~жени вс^и пребыва'ющеи в него,
|
καὶ πάλιν μενεῖ ὁ Θεὸς τοῦ οἰκτειρῆσαι ὑμᾶς καὶ διὰ τοῦτο ὑψωθήσεται τοῦ ἐλεῆσαι ὑμᾶς· διότι κριτὴς Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν ἐστι, καὶ ποῦ καταλείψεται τὴν δόξαν ὑμῶν; μακάριοι οἱ ἐμμένοντες ἐπ᾿ αὐτῷ.
|
|
19
|
19
|
|
ꙁане лю'дїе ст~їи въ сїѓ'нњ вселя'тся. і^ерsлиM же пла'чеM въспла'кася, поми'лђи м^я” поми'лђетъ т^я гла'съ крыча'нїя твое^го, е^гда` ё'ꙁрњ послђша'юща тебе`”
|
Διότι λαὸς ἅγιος ἐν Σιὼν οἰκήσει, καὶ ῾Ιερουσαλὴμ κλαυθμῷ ἔκλαυσεν· ἐλέησόν με· ἐλεήσει σε τὴν φωνὴν τῆς κραυγῆς σου· ἡνίκα εἶδεν, ἐπήκουσέ σου.
|
|
20
|
20
|
|
И$ да'сть б~ъ ваM хлbњ печа'л#ныи, и^ во'дђ тњснђю. и^ ктомђ` не приближа'тся к тебњ льсᲄя'щеи т^я ја%ко ѓ%чи твои` ё%ꙁрятъ льстя'щая т^я,
|
καὶ δώσει Κύριος ὑμῖν ἄρτον θλίψεως καὶ ὕδωρ στενόν, καὶ οὐκέτι μὴ ἐγγίσωσί σοι οἱ πλανῶντές σε· ὅτι οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται τοὺς πλανῶντάς σε,
|
|
21
|
21
|
|
и^ ё'ши твои` ё^слы'шатъ словеса` прельсти'вшихъ т^я съꙁа'ди, и^же гл~ютъ. с^е пђть и^дњмъ по не'мђ, и^л^и на' десно л^и на' лњво”
|
καὶ τὰ ὦτά σου ἀκούσονται τοὺς λόγους τῶν ὀπίσω σε πλανησάντων, οἱ λέγοντες· αὕτη ἡ ὁδός, πορευθῶμεν ἐν αὐτῇ εἴτε δεξιὰ εἴτε ἀριστερά.
|
|
22
|
22
|
|
И$ эTвръже'ши кђми'ры посребре'ныя и позлаще'н#ныя, и^ на дро'бно сътвори'ши, и^ разлїеши ја%ко во'дђ скверна'выя, и^ а^ки мотыла` эTвръжеши я&”
|
καὶ ἐξαρεῖς τὰ εἴδωλα τὰ περιηργυρωμένα καὶ τὰ περικεχρυσωμένα, λεπτὰ ποιήσεις καὶ λικμήσεις ὡς ὕδωρ ἀποκαθημένης καὶ ὡς κόπρον ὤσεις αὐτά.
|
|
23
|
23
|
|
Тогда` бђдетъ до'ждъ сњмени земля` твоея`, и^ хлњбъ жи'тA земля` твое^я` бђ'деT и^ꙁъѓ^би'ла бл~гъ. и напасђтся ско'ти твои` въ то'и дн~ь на мњстњ бла'ѕњ и^ простра'н#нњ.
|
τότε ἔσται ὁ ὑετὸς τῷ σπέρματι τῆς γῆς σου, καὶ ὁ ἄρτος τοῦ γεννήματος τῆς γῆς σου ἔσται πλησμονὴ καὶ λιπαρός· καὶ βοσκηθήσεταί σου τὰ κτήνη τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τόπον πίονα καὶ εὐρύχωρον,
|
|
24
|
24
|
|
ю%н#цы ва'ши и^ воло'ве дњ'лаю^щеи зеMлю, наја^дяTся плњвъ смњшенъ съ ја^чме'немъ и^ꙁвњ'яномъ”
|
οἱ ταῦροι ὑμῶν καὶ οἱ βόες οἱ ἐργαζόμενοι τὴν γῆν φάγονται ἄχυρα ἀναπεποιημένα ἐν κριθῇ λελικμημένα.
|
|
25
|
25
|
|
И$ бђ'детъ на вся'кои горњ` высо'цњ, и на вся'комъ хо'лмњ проꙁра'чнњ вода` текђщ'и. въ то'и дн~ь, е^гда` поги'бнTђ мно'ѕи, и^ е^гда` падђтся стол#пи”
|
καὶ ἔσται ἐπὶ παντὸς ὄρους ὑψηλοῦ καὶ ἐπὶ παντὸς βουνοῦ μετεώρου ὕδωρ διαπορευόμενον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅταν ἀπόλωνται πολλοὶ καὶ ὅταν πέσωσι πύργοι.
|
|
26
|
26
|
|
И$ бђдетъ свњтъ мњ'сячъ а^ки свњтъ слн~чь и^ свњтъ слн~чь бђдетъ сеDмори'цею, въ то'и дн~ь е^гда` и^сцњлитᲆ г~ь съкрђшенїе людїи своиX, и^ болњзнь ја%ꙁвы твое'я и^сцњ'литъ”
|
καὶ ἔσται τὸ φῶς τῆς σελήνης ὡς τὸ φῶς τοῦ ἡλίου καὶ τὸ φῶς τοῦ ἡλίου ἔσται ἑπταπλάσιον ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ὅταν ἰάσηται Κύριος τὸ σύντριμμα τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ τὴν ὀδύνην τῆς πληγῆς σου ἰάσεται.
|
|
27
|
27
|
|
Се^ и^мя гн~е вре'менемъ и%детъ мно'гомъ, горя'щи ја%рость съ сла'вою сло'во ё^стенъ е^го. сло'во гнњ'ва по'л#но, гнњвъ же ја%рости ја%ко ѓ%гнь попали'тъ,
|
᾿Ιδοὺ τὸ ὄνομα Κυρίου ἔρχεται διὰ χρόνου πολλοῦ, καιόμενος ὁ θυμός, μετὰ δόξης τὸ λόγιον τῶν χειλέων αὐτοῦ, λόγιον ὀργῆς πλῆρες, καὶ ἡ ὀργὴ τοῦ θυμοῦ ὡς πῦρ ἔδεται.
|
|
28
|
28
|
|
и^ дх~ъ е^го а^ки вода` в# дебри влекђщи прїидеT до вы'я. и^ раꙁдњ'лится ја^ко смя'сти страны` ѓ^ прельщенїи сђи^мъ. и^ проженетъ я& пре'лесть тща`, и^ прїимеT я& преD лици и^хъ”
|
καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ὡς ὕδωρ ἐν φάραγγι σῦρον ἥξει ἕως τοῦ τραχήλου καὶ διαιρεθήσεται τοῦ ταράξαι ἔθνη ἐπὶ πλανήσει ματαίᾳ, καὶ διώξεται αὐτοὺς πλάνησις καὶ λήψεται αὐτοὺς κατὰ πρόσωπον αὐτῶν.
|
|
29
|
29
|
|
Є$да при'сно е^сть вамъ ра'доватися, и^ въходи'ти въ ѓ^сщ~енїа моа прsно, а^ки праꙁнђ'ющеM и^ ја%ко веселя'щеMся вни'ти съ сопњлїю въ го'рђ гн~ю къ б~ђ і^и^л~евђ.
|
μὴ διαπαντὸς δεῖ ὑμᾶς εὐφραίνεσθαι καὶ εἰσπορεύεσθαι εἰς τὰ ἅγιά μου διαπαντὸς ὡσεὶ ἑορτάζοντας καὶ ὡσεὶ εὐφραινομένους εἰσελθεῖν μετὰ αὐλοῦ εἰς τὸ ὄρος Κυρίου πρὸς τὸν Θεὸν τοῦ ᾿Ισραήλ;
|
|
30
|
30
|
|
и^ слы'шанђ сътво'ритъ б~ъ сла'вђ гла'са своеh, и^ ја%рость мы'шца свое'я, покаꙁа'ти съ ја%ростїю и^ съ гнњ'вомъ. и^ с пла'менемъ попаля'ющемъ, и^ съ трясновенїемъ бњ'дномъ, и^ ја%ко вода` и^ граD съходя` нђ'жею”
|
καὶ ἀκουστὴν ποιήσει Κύριος τὴν δόξαν τῆς φωνῆς αὐτοῦ, καὶ τὸν θυμὸν τοῦ βραχίονος αὐτοῦ δείξει μετὰ θυμοῦ καὶ ὀργῆς καὶ φλογὸς κατεσθιούσης· κεραυνώσει βιαίως καὶ ὡς ὕδωρ καὶ χάλαζα συγκαταφερομένη βίᾳ.
|
|
31
|
31
|
|
Гла'сомъ б^о гн~им# ё^менша'ютъ ја%ꙁвою а^сљ=рїи, е^ю%же а^ще пораѕиT я&.
|
διὰ γὰρ τῆς φωνῆς Κυρίου ἡττηθήσονται ᾿Ασσύριοι τῇ πληγῇ, ᾗ ἂν πατάξῃ αὐτούς.
|
|
32
|
32
|
|
и^ бђдетъ ѓ%крsтъ эTнђ'дђже б^њ е^мђ наде'жа помышля'ти, е^ю'же то'и ё^пова'ше, съ сопᲇльми и^ гђ'сльми ратђ'ютᲆ на'нь эT премњне'нїя”
|
καὶ ἔσται αὐτῷ κυκλόθεν, ὅθεν ἦν αὐτῶν ἡ ἐλπὶς τῆς βοηθείας, ἐφ᾿ ᾗ αὐτὸς ἐπεποίθει· αὐτοὶ μετὰ αὐλῶν καὶ κιθάρας πολεμήσουσιν αὐτὸν ἐκ μεταβολῆς.
|
|
33
|
33
|
|
Не преже б^о дн~ь въспро'сится эT тебе`. е^да` и^ тебњ ё^гото'вася црsтвова'ти въ дебри` глђбо'цњ, и^ древеса лежа'ща ѓ%гнь и^ древеса мно'га. ја^рость б^о гн~я а^ки дебрᲆ ка'мы'комъ горя'щемъ жего'ма”
|
σὺ γὰρ πρὸ ἡμερῶν ἀπαιτηθήσῃ· μὴ καὶ σοὶ ἡτοιμάσθη βασιλεύειν, φάραγγα βαθεῖαν. ξύλα κείμενα, πῦρ καὶ ξύλα πολλά; ὁ θυμὸς Κυρίου ὡς φάραγξ ὑπὸ θείου καιομένη.
|
|
Глvа, л~а”
|
Κεφάλαιο 31
|
|
1
|
1
|
|
Го'ре сходя'щемъ въ е^гљ=пет# на по'мощъ, ё^пова'ющим# ко'ньми и^ ѓ^рђж'їемъ, е^сть б^о мно'го. и^ ко'н#ническо мно'жество мно'го. и^ не бњша ё^пова'ли къ ст~мђ і^и^л~евђ, и^ б~а не въꙁыскаша.
|
ΟΥΑΙ οἱ καταβαίνοντες εἰς Αἴγυπτον ἐπὶ βοήθειαν, οἱ ἐφ᾿ ἵπποις πεποιθότες καὶ ἐφ᾿ ἅρμασιν, ἔστι γὰρ πολλά, καὶ ἐφ᾿ ἵπποις, πλῆθος σφόδρα, καὶ οὐκ ἦσαν πεποιθότες ἐπὶ τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ τὸν Κύριον οὐκ ἐζήτησαν.
|
|
2
|
2
|
|
то'и же премђ'дръ привожа'ше ѕл^о, и^ сло'во е^го не похђ'лит#ся. и^ вᲆста'неT на домы` чл~къ ѕлыX, и^ на наде'жђ иX т#щђю.
|
καὶ αὐτὸς σοφῶς ἦγεν ἐπ᾿ αὐτοὺς κακά, καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ οὐ μὴ ἀθετηθῇ, καὶ ἐπαναστήσεται ἐπ᾿ οἴκους ἀνθρώπων πονηρῶν καὶ ἐπὶ τὴν ἐλπίδα αὐτῶν τὴν ματαίαν,
|
|
3
|
3
|
|
е^гљ=петъска чл~ка, а^ не б~а, ко'ньски пло'ти, и^ не бђ'детъ по'мощи” Гь~ же наведе'тᲆ рђ'кђ свою` на' ня, и^ трђ'дяᲄся помага'ющеи. и^ вси` и^ногдою погы'бнђт#,
|
Αἰγύπτιον ἄνθρωπον καὶ οὐ Θεόν, ἵππων σάρκας καὶ οὐκ ἔστι βοήθεια· ὁ δὲ Κύριος ἐπάξει τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ κοπιάσουσιν οἱ βοηθοῦντες, καὶ ἅμα πάντες ἀπολοῦνται.
|
|
4
|
4
|
|
ја^коже рече мнњ` г~ь” ЈА/коже въꙁреветъ ле'въ, и^ льви'чищъ ѓ^ лови'твњ ю^же и^ме'тъ, и^ въꙁопїетъ ѓ^ не'и, до'ндеже напо'лняTся го'ры гла'са е^го. и^ ё^менши'шася, и^ мно'жества ја%ростнаго ё^боа'шеся” Си'це сни'деT г~ь саваѓ'џъ вое^ва'ти на' горђ сїѓ'ню, и^ на' горы е^го,
|
ὅτι οὕτως εἶπέ μοι Κύριος· ὃν τρόπον ἐὰν βοήσῃ ὁ λέων ἢ ὁ σκύμνος ἐπὶ τῇ θύρᾳ, ᾗ ἔλαβε, καὶ κεκράξῃ ἐπ᾿ αὐτῇ, ἓως ἂν ἐμπλησθῇ τὰ ὄρη τῆς φωνῆς αὐτοῦ, καὶ ἡττήθησαν καὶ τὸ πλῆθος τοῦ θυμοῦ ἐπτοήθησαν, οὕτως καταβήσεται Κύριος σαβαὼθ ἐπιστρατεῦσαι ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ Σιών, ἐπὶ τὰ ὄρη αὐτῆς.
|
|
5
|
5
|
|
ја%ко пти'ца паря'ща. си'це защитиT г~ь і^ерsли'ма, і^ и^ꙁба'виT и^ потво'ритъ и^ сп~сетъ”
|
ὡς ὄρνεα πετόμενα, οὕτως ὑπερασπιεῖ Κύριος σαβαὼθ ὑπὲρ ῾Ιερουσαλήμ, ὑπερασπιεῖ καὶ ἐξελεῖται καὶ περιποιήσεται καὶ σώσει.
|
|
6
|
6
|
|
Э$брати'ᲄеся совњщава'ющей глђбо'къ совњт# безако'ненъ.
|
ἐπιστράφητε, οἱ τὴν βαθεῖαν βουλὴν βουλευόμενοι καὶ ἄνομον.
|
|
7
|
7
|
|
ја^ко въ то'и дн~ь эTвръгђтся чл~цы эT кђми'ръ свои^хъ сре'бреныхъ и^ златыхъ, ја%же сђть съᲄворили рђ'ки и^хъ”
|
ὅτι τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀπαρνήσονται οἱ ἄνθρωποι τὰ χειροποίητα αὐτῶν τὰ ἀργυρᾶ καὶ τὰ χειροποίητα τὰ χρυσᾶ, ἃ ἐποίησαν αἱ χεῖρες αὐτῶν.
|
|
8
|
8
|
|
И$ падетъ а^сљ=ръ не мече'мъ чл~чьскомъ, н^и меq мђж'ескъ потреби'тъ и&, и^ пробњ'гнетъ не эT лица` ме'чю. ю%ноты же бђдђтъ въ ё^мен#шенїе,
|
καὶ πεσεῖται ᾿Ασσούρ· οὐ μάχαιρα ἀνδρός, οὐδὲ μάχαιρα ἀνθρώπου καταφάγεται αὐτόν, καὶ φεύξεται οὐκ ἀπὸ προσώπου μαχαίρας· οἱ δὲ νεανίσκοι ἔσονται εἰς ἥττημα,
|
|
9
|
9
|
|
ка'менеM б^о ѓ^бы'имTђся ја%ко ѓ^граже'нїемъ, и^ пови'н#ни бђдђтъ. и^ бњжай плњненᲆ бђдеT” Се^ гл~еT г~ь. бл~жеn и^же и'мать племя` въ сїѓ'нњ, и^ ё'жики въ і^ерsли'мњ”
|
πέτρᾳ γὰρ περιληφθήσονται ὡς χάρακι καὶ ἡττηθήσονται, ὁ δὲ φεύγων ἁλώσεται. Τάδε λέγει Κύριος· μακάριος ὃς ἔχει ἐν Σιὼν σπέρμα καὶ οἰκείους ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
Глvа, л~в”
|
Κεφάλαιο 32
|
|
1
|
1
|
|
Се б^о цр~ь правди'въ црsтвђеT. и^ княѕи съ сђдомъ владњти начнђтъ”
|
ΙΔΟΥ γὰρ βασιλεὺς δίκαιος βασιλεύσει, καὶ ἄρχοντες μετὰ κρίσεως ἄρξουσι.
|
|
2
|
2
|
|
И$ бђдетъ чл~къ кры'ай словеса своа. и^ съкры'ется ја^ко во'дныи потоk, и^ ја^ви'тся въ сїѓ'нњ ја%ко рᲇка и^сточникъ текђщи сла'вныи въ земли жа'ждђщеи.
|
καὶ ἔσται ὁ ἄνθρωπος κρύπτων τοὺς λόγους αὐτοῦ καὶ κρυβήσεται ὡς ἀφ᾿ ὕδατος φερομένου· καὶ φανήσεται ἐν Σιὼν ὡς ποταμὸς φερόμενος ἔνδοξος ἐν γῇ διψώσῃ.
|
|
3
|
3
|
|
и^ ксемђ` не бђдђтᲆ ё^пова'юще чл~кы. н^о ё%ши дадя'тᲆ на послђша'нїе,
|
καὶ οὐκέτι ἔσονται πεποιθότες ἐπ᾿ ἀνθρώποις, ἀλλὰ τὰ ὦτα ἀκούειν δώσουσι.
|
|
4
|
4
|
|
и^ срDце и^ꙁнемо'гшиXся во'ньметъ послђш'ати. и^ ја^зы'цы нњмђ'ющихъ ско'ро наё^чаTся гл~ати ми'ръ.
|
καὶ ἡ καρδία τῶν ἀσθενούντων προσέξει τοῦ ἀκούειν, καὶ αἱ γλῶσσαι αἱ ψελλίζουσαι ταχὺ μαθήσονται λαλεῖν εἰρήνην.
|
|
5
|
5
|
|
и^ къ семђ не рекђтъ ю^роди'вомђ владњти. и^ къ семђ не рекђтъ слђгы` твоа помолчи”
|
καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσι τῷ μωρῷ ἄρχειν, καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσιν οἱ ὑπηρέται σου· σίγα.
|
|
6
|
6
|
|
Ю/родъ б^о ю^роди'вњ совњщава'етъ, и^ срDце е^го тще разђмњ'етъ съвръшевати безако'нная, и^ гл~ати къ гв~и пре'лесᲄь ја^ко раꙁ#сњя'ти дш~а а%л#чны, и^ дш~а жа'ждђща тща` сътвори'ти”
|
ὁ γὰρ μωρὸς μωρὰ λαλήσει, καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ μάταια νοήσει τοῦ συντελεῖν ἄνομα καὶ λαλεῖν πρὸς Κύριον πλάνησιν, τοῦ διασπεῖραι ψυχὰς πεινώσας καὶ τὰς ψυχὰς τὰς διψώσας κενὰς ποιῆσαι.
|
|
7
|
7
|
|
СовTњ б^о злы'хъ беꙁако'н#ная съвњщаваеT, расы'пати смиренныя словесы` непра'веDными, и^ расы'пати словеса` смире'ныхъ на сђ'дњ”
|
ἡ γὰρ βουλὴ τῶν πονηρῶν ἄνομα βουλεύσεται καταφθεῖραι ταπεινοὺς ἐν λόγοις ἀδίκοις καὶ διασκεδάσαι λόγους ταπεινῶν ἐν κρίσει.
|
|
8
|
8
|
|
Бл~гочsтивїи же смы'сленњ совњща'ша, то'и же совњтъ ё^ста'неT”
|
οἱ δὲ εὐσεβεῖς συνετὰ ἐβουλεύσαντο, καὶ αὕτη ἡ βουλὴ μενεῖ.
|
|
9
|
9
|
|
Же'ны бога'тыя вᲆста'ните и^ слы'шите гла'съ мо'и, дще'ри с наде'жDею слы'шите словеса` моа.
|
Γυναῖκες πλούσιαι, ἀνάστητε, καὶ ἀκούσατε τῆς φωνῆς μου· θυγατέρες ἐν ἐλπίδι, εἰσακούσατε λόγους μου.
|
|
10
|
10
|
|
дн~е лњтня па'мять сътворите въ бо'лњзнъ с наде'ждею. потребиTся и^ма'нїе ви'н#ное, ё^ста` сњмя и^ събира'нїе к семђ` не прїидетъ”
|
ἡμέρας ἐνιαυτοῦ μνείαν ποιήσασθε ἐν ὀδύνῃ μετ᾿ ἐλπίδος· ἀνήλωται ὁ τρυγητός, πέπαυται ὁ σπόρος καὶ οὐκέτι μὴ ἔλθῃ.
|
|
11
|
11
|
|
Оу^жаснитеся съжали'те с^и ё^пова'вшая, съвлецњтеся на'гы бђ'дете препоя'шите чре'сла своа вᲆ ја^риги,
|
ἔκστητε, λυπήθητε, αἱ πεποιθυῖαι, ἐκδύσασθε, γυμναὶ γένεσθε, περιζώσασθε σάκκους τὰς ὀσφύας
|
|
12
|
12
|
|
и^ по персемъ бїитеся. эT селњ помышленїя, и^ ѓ^ винограDнњмъ пло'дњ.
|
καὶ ἐπὶ τῶν μαστῶν κόπτεσθε ἀπὸ ἀγροῦ ἐπιθυμήματος καὶ ἀμπέλου γεννήματος.
|
|
13
|
13
|
|
на ꙁемли` людїи мои^хᲆ те'рнїе и^ бы'лїе въꙁни'кнеT, и^ эT всего` до'мђ ра'дость въсхити'тся” ГраD бога'тъ
|
ἡ γῆ τοῦ λαοῦ μου, ἄκανθα καὶ χόρτος ἀναβήσεται, καὶ ἐκ πάσης οἰκίας εὐφροσύνη ἀρθήσεται·
|
|
14
|
14
|
|
до'мове ѓ^ста'влени, бога'тьство граDное и^ до'мы похотњны ѓ^ста'вятъ, и^ бђдTђ вс^и пеще'ры до' вњка. ра'дость ѓ^слоM дивїимъ, па'ствы пастђш#скы”
|
πόλις πλουσία, οἶκοι ἐγκαταλελειμμένοι πλοῦτον πόλεως καὶ οἴκους ἐπιθυμήματος ἀφήσουσι· καὶ ἔσονται αἱ κῶμαι σπήλαια ἕως τοῦ αἰῶνος, εὐφροσύνη ὄνων ἀγρίων, βοσκήματα ποιμένων,
|
|
15
|
15
|
|
До'ндеже на'идетъ на' вы дх~ъ эT вы'ш#няго, и^ бђ'детъ пђ'стъ хермель. херме'ль же въ дђбра'вђ намњни'тся
|
ἕως ἂν ἔλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς πνεῦμα ἀφ᾿ ὑψηλοῦ. καὶ ἔσται ἔρημος ὁ Χέρμελ, καὶ ὁ Χέρμελ εἰς δρυμὸν λογισθήσεται.
|
|
16
|
16
|
|
и^ почие^ть въ пђсты'ни сђдᲆ, и^ правда въ карми'ль всели'тся”
|
καὶ ἀναπαύσεται ἐν τῇ ἐρήμῳ κρίμα, καὶ δικαιοσύνη ἐν τῷ Καρμήλῳ κατοικήσει·
|
|
17
|
17
|
|
И$ бђдTђ дњлеса пра'веDная ми'ръ, и^ ё^дръжиT пра'вда поко'и, и^ ё^пова'юще бђдђтᲆ до' вњка.
|
καὶ ἔσται τὰ ἔργα τῆς δικαιοσύνης εἰρήνη, καὶ κρατήσει ἡ δικαιοσύνη ἀνάπαυσιν, καὶ πεποιθότες ἕως τοῦ αἰῶνος·
|
|
18
|
18
|
|
и^ вселяTся лю'дїе е^го въ гра'дњ ми'рне, и^ вселя'тся ё^пова'юще и^ почїютъ съ бога'тьствоM”
|
καὶ κατοικήσει ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐν πόλει εἰρήνης καὶ ἐνοικήσει πεποιθώς, καὶ ἀναπαύσονται μετὰ πλούτου.
|
|
19
|
19
|
|
ГраD же а^ще сни'детъ, т^о не на' вы прїидеT” И$ бђдђтъ живђщ'еи въ дђбра'вахъ, ё^пова'юще ја%ко и^же на по'лихъ.
|
ἡ δὲ χάλαζα ἐὰν καταβῇ, οὐκ ἐφ᾿ ὑμᾶς ἥξει. καὶ ἔσονται οἱ ἐνοικοῦντες ἐν τοῖς δρυμοῖς πεποιθότες ὡς οἱ ἐν τῇ πεδινῇ.
|
|
20
|
20
|
|
блаже'ни сњю'щеи при вся'кои водњ`, и^дњже во'лъ и^ ѓ^се'лъ попира'етъ”
|
μακάριοι οἱ σπείροντες ἐπὶ πᾶν ὕδωρ, οὗ βοῦς καὶ ὄνος πατεῖ.
|
|
Глvа, л~г”
|
Κεφάλαιο 33
|
|
1
|
1
|
|
Го'ре ѓ^би'дящимъ ва'съ. ваs никтоже ѓ^би'дитъ, и^ хђляи же ва'съ не хђ'литъ. плњнени бђдђтᲆ хђля'щеи васъ и^ предадя'тся, и^ ја%ко мо'леве вᲆ ри'ꙁњ ё^меншатся”
|
ΟΥΑΙ τοῖς ταλαιπωροῦσιν ὑμᾶς, ὑμᾶς δὲ οὐδεὶς ποιεῖ ταλαιπώρους, καὶ ὁ ἀθετῶν ὑμᾶς οὐκ ἀθετεῖ· ἁλώσονται οἱ ἀθετοῦντες καὶ παραδοθήσονται καὶ ὡς σὴς ἐφ᾿ ἱματίου, οὕτως ἡττηθήσονται.
|
|
2
|
2
|
|
Ги~ поми'лђи ны, к тебњ б^о ё^пова'хом# Бы'сть племя непокаря'ющихся въ па'гђбђ, сп~съ же н^ы въ вре'мя печа'лно”
|
Κύριε, ἐλέησον ἡμᾶς, ἐπὶ σοὶ γὰρ πεποίθαμεν· ἐγενήθη τὸ σπέρμα τῶν ἀπειθούντων εἰς ἀπώλειαν, ἡ δὲ σωτηρία ἡμῶν ἐν καιρῷ θλίψεως.
|
|
3
|
3
|
|
Гла'сомъ стра'ха твое^го ё^жасошася лю'дїе, эT стра'ха твое^го раZсᲇа'шаs страны.
|
διὰ φωνὴν τοῦ φόβου ἐξέστησαν λαοὶ ἀπὸ τοῦ φόβου σου, καὶ διεσπάρησαν τὰ ἔθνη.
|
|
4
|
4
|
|
нн~њ же събереTся плњн# вашъ, вели'ка и^ мала. ја%коже а^ще кт^о сᲆберетᲆ прђ'гы, та'ко ся нарђга'ютъ ва'мъ”
|
νῦν δὲ συναχθήσεται τὰ σκῦλα ὑμῶν μικροῦ καὶ μεγάλου· ὃν τρόπον ἐάν τις συναγάγη ἀκρίδας, οὕτως ἐμπαίξουσιν ὑμῖν.
|
|
5
|
5
|
|
Ст~ъ б~ъ живя'и въ вы'шних#. напо'лнися сїѓ'нъ сђ'да и^ правды.
|
ἅγιος ὁ Θεὸς ὁ κατοικῶν ἐν ὑψηλοῖς, ἐνεπλήσθη Σιὼν κρίσεως καὶ δικαιοσύνης.
|
|
6
|
6
|
|
ꙁаконоM предадяTся. во и^менїихъ сп~съ на'шъ. т^ђ премђдрость и^ хи'трость и^ бл~гоче'стїе къ гв~и, с^е сђть съкро'вища пра'вды”
|
ἐν νόμῳ παραδοθήσονται, ἐν θησαυροῖς ἡ σωτηρία ἡμῶν, ἐκεῖ σοφία καὶ ἐπιστήμη καὶ εὐσέβεια πρὸς τὸν Κύριον· οὗτοί εἰσι θησαυροὶ δικαιοσύνης.
|
|
7
|
7
|
|
Се ё^бо въ стра'сњ ва'шемъ тїи ё^боя'тся, и%хже ся боя'сте въꙁопїютъ эT ва'съ” Вњстницы б^о пђстяTся горцы плачющеся моля'щася ми'рђ,
|
ἰδοὺ δὴ ἐν τῷ φόβῳ ὑμῶν αὐτοὶ φοβηθήσονται· οὓς ἐφοβεῖσθε, φοβηθήσονται ἀφ᾿ ὑμῶν· ἄγγελοι γὰρ ἀποσταλήσονται πικρῶς κλαίοντες, παρακαλοῦντες εἰρήνην.
|
|
8
|
8
|
|
ѓ^пђстњюT б^о сиX пђтїе” Преста` страX стра'ньскъ, и^ ꙁавTњ иже к ниM вᲆземлеTся, и^ не намњни'те иX чл~къ.
|
ἐρημωθήσονται γὰρ αἱ τούτων ὁδοί· πέπαυται ὁ φόβος τῶν ἐθνῶν, καὶ ἡ πρὸς τούτους διαθήκη αἴρεται, καὶ οὐ μὴ λογίσησθε αὐτοὺς ἀνθρώπους.
|
|
9
|
9
|
|
желњ земля, и^ посрамлеn лђгъ быs а^ки саро'нь” ЈА/влена бђдеT гали'лея, и^ кар#миль.
|
ἐπένθησεν ἡ γῆ, ᾐσχύνθη ὁ Λίβανος, ἕλη ἐγένετο ὁ Σάρων· φανερὰ ἔσται ἡ Γαλιλαία καὶ ὁ Κάρμηλος.
|
|
10
|
10
|
|
нн~њ въскрsнђ гл~етъ г~ь. нн~њ прославлю'ся. нн~њ възнесђся.
|
νῦν ἀναστήσομαι, λέγει Κύριος, νῦν δοξασθήσομαι, νῦν ὑψωθήσομαι·
|
|
11
|
11
|
|
нн~њ ё^зриᲄе, нн~њ почю'е^те т#ща крњ'посᲄь дх~а ва'шеh, ѓ%гнь в^ы попалитъ.
|
νῦν ὄψεσθε, νῦν αἰσθηθήσεσθε· ματαία ἔσται ἡ ἰσχὺς τοῦ πνεύματος ὑμῶν, πῦρ κατέδεται ὑμᾶς.
|
|
12
|
12
|
|
и бђ'дђтъ страны` пож#жены, а^ки тернїе на ни'вњ раꙁъме'тано и^ пож#жено.
|
καὶ ἔσονται ἔθνη κατακεκαυμένα ὡς ἄκανθα ἐν ἀγρῷ ἐρριμμένη καὶ κατακεκαυμένη.
|
|
13
|
13
|
|
ё^слы'шатъ да'лнїи е^же сътворихᲆ, гл~етъ г~ь. ё^вњдяT приближа'ющеися крњ'пость мою`.
|
ἀκούσονται οἱ πόρρωθεν ἃ ἐποίησα, γνώσονται οἱ ἐγγίζοντες τὴν ἰσχύν μου.
|
|
14
|
14
|
|
эTстђпи'ша и^же въ сїѓ'нњ беꙁако'нницы, прїиметъ трђсъ нечестивыя” Кт^о со'вњститъ ва'мъ ја%ко ѓ%гнь горитъ, кт^о совњститᲆ ва'мъ мњсто вњчно'е”
|
ἀπέστησαν οἱ ἐν Σιὼν ἄνομοι, λήψεται τρόμος τοὺς ἀσεβεῖς· τίς ἀναγγελεῖ ὑμῖν, ὅτι πῦρ καίεται; τίς ἀναγγελεῖ ὑμῖν τὸν τόπον τὸν αἰώνιον;
|
|
15
|
15
|
|
Ходя'и въ пра'вдњ гл~яи правы'и пђть, ненавидя'и беꙁако'нїя и^ непра'вды, и^ рђцњ эTтряса'яи эT м#зды. ѓ^тяж#чава'яи ё%ши, да не слы'шиT сђда` кро'внаго, смњжа'яи ѓ%чи да не ё%ꙁритъ непра'вды.
|
πορευόμενος ἐν διακαιοσύνῃ, λαλῶν εὐθεῖαν ὁδόν, μισῶν ἀνομίαν καὶ ἀδικίαν καὶ τὰς χεῖρας ἀποσειόμενος ἀπὸ δώρων, βαρύνων τὰ ὦτα, ἵνα μὴ ἀκούσῃ κρίσιν αἵματος, καμμύων τοὺς ὀφθαλμούς, ἵνα μὴ ἴδῃ ἀδικίαν,
|
|
16
|
16
|
|
се'и в#селиTся въ высо'цњ пещерњ ка'мене крњпка. хлњбъ ся е^мђ да'сᲄь, и^ вода` е^го вњрна.
|
οὗτος οἰκήσει ἐν ὑψηλῷ σπηλαίῳ πέτρας ἰσχυρᾶς· ἄρτος αὐτῷ δοθήσεται, καὶ τὸ ὕδωρ αὐτοῦ πιστόν.
|
|
17
|
17
|
|
цр~я съ сла'вою ё%ꙁриᲄе. и^ ѓ'чи ваши ё^ꙁряT землю и^ꙁдалече,
|
βασιλέα μετὰ δόξης ὄψεσθε, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ ὑμῶν ὄψονται γῆ πόρρωθεν.
|
|
18
|
18
|
|
дш~а ваша поё^чи'тся страхђ`” Гдњ` сђть кни'гочїя, гдњ сђть совњщава'ющеи, гдњ` е^сть съчита'яи смята'ющая ма'лы и^ вели'ки лю'ди.
|
ἡ ψυχὴ ἡμῶν μελετήσει φόβον· ποῦ εἰσιν οἱ γραμματικοί; ποῦ εἰσιν οἱ συμβουλεύοντες; ποῦ ἔστιν ὁ ἀριθμῶν τοὺς στρεφομένους
|
|
19
|
19
|
|
и%мже не совњща'ша, ни глђ'бокиM гла'сомъ ё^же`, ја%ко не слы'шати лю'дїи и^скаженїи. и^ нњсть слы'шащемђ смышле'нїя”
|
μικρὸν καὶ μέγα λαόν; ᾧ οὐ συνεβουλεύσατο, οὐδὲ ᾔδει βαθύφωνον ὥστε μὴ ἀκοῦσαι λαὸς πεφαυλισμένος καὶ οὐκ ἔστι τῷ ἀκούοντι σύνεσις.
|
|
20
|
20
|
|
Се сїѓn граD сп~съ нашᲆ, ѓ%чи твои` ё%ꙁрита і^ерsли'ма граD бога'тыи. хра'ми не поколњ'блются н^и подви'гнђтся, ко'лїе хра'ма е^го въ вњ'чное вре'мя, и^ ё'жа е^го не претръгнђтся.
|
ἰδοὺ Σιὼν ἡ πόλις, τὸ σωτήριον ἡμῶν· οἱ ὀφθαλμοί σου ὄψονται ῾Ιερουσαλήμ, πόλις πλουσία, σκηναί, αἳ οὐ μὴ σεισθῶσιν, οὐδὲ μὴ κινηθῶσιν οἱ πάσσαλοι τῆς σκηνῆς αὐτῆς εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον, οὐδὲ τὰ σχοινία αὐτῆς οὐ μὴ διαρραγῶσιν.
|
|
21
|
21
|
|
ја%ко и^мя гн~е вели'ко ва'мъ. мњсто вамъ бђдеT рњки`, рвени'ца широ'ки и^ просᲄра'нны. не пои^дете по семђ` пђти` н^и корабль пловыи.
|
ὅτι τὸ ὄνομα Κυρίου μέγα ὑμῖν· τόπος ὑμῖν ἔσται, ποταμοὶ καὶ διώρυχες πλατεῖς καὶ εὐρύχωροι· οὐ πορεύσῃ ταύτην τὴν ὁδόν, οὐδὲ πορεύσεται πλοῖον ἐλαῦνον.
|
|
22
|
22
|
|
б~ъ б^о мо'и вели'къ е^сть не минетъ мене` г~ь. сђдїи наj г~ь, кня'ѕь наj г~ь, цр~ь на'шъ г~ь, то'и насъ сп~сетъ”
|
ὁ γὰρ Θεός μου μέγας ἐστίν, οὐ παρελεύσεταί με Κύριος· κριτὴς ἡμῶν Κύριος, ἄρχων ἡμῶν Κύριος, βασιλεὺς ἡμῶν Κύριος, οὗτος ἡμᾶς σώσει.
|
|
23
|
23
|
|
Прерва'шася ё%жа твоя`, ја%ко не ёкрњпи` нњдро твое. преклони'ся не поло'житъ нњдръ, не въꙁдви'гнетъ зна'менїя. до'ндеже преда'сться на плњненїе” Тњмже ё^бо мно'ѕи хро'мїи плњнь сътворяT.
|
ἐρράγησαν τὰ σχοινία σου, ὅτι οὐκ ἐνίσχυσαν· ὁ ἱστός σου ἔκλινεν, οὐ χαλάσει τὰ ἱστία· οὐκ ἀρεῖ σημεῖον, ἕως οὗ παραδοθῇ εἰς προνομήν· τοίνυν πολλοὶ χωλοὶ προνομὴν ποιήσουσι.
|
|
24
|
24
|
|
и^ не рекђтᲆ трђжда'емся лю'дїе живђщеи в не'мъ, ѓ^ста'ви бо ся и^мъ грњхъ”
|
καὶ οὐ μὴ εἴπῃ· κοπιῶ, ὁ λαὸς ἐνοικῶν ἐν αὐτοῖς· ἀφέθη γὰρ αὐτοῖς ἡ ἁμαρτία.
|
|
Глvа, л~д”
|
Κεφάλαιο 34
|
|
1
|
1
|
|
Приведњте страны`, и^ слы'шите кня'ѕи. да слы'шиT ꙁемля` и^ живђщеи` на не'и.
|
ΠΡΟΣΑΓΑΓΕΤΕ, ἔθνη, καὶ ἀκούσατε, ἄρχοντες. ἀκουσάτω ἡ γῆ καὶ οἱ ἐν αὐτῇ, ἡ οἰκουμένη καὶ ὁ λαὸς ὁ ἐν αὐτῇ.
|
|
2
|
2
|
|
ꙁане` ја%рость гн~я на вся` страны`, и^ гнњ'въ на число` и^хъ. ја%ко погђби'ти я& и^ преда'ти я& на сњ'чь.
|
διότι θυμὸς Κυρίου ἐπὶ πάντα τὰ ἔθνη καὶ ὀργὴ ἐπὶ τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν τοῦ ἀπολέσαι αὐτοὺς καὶ παραδοῦναι αὐτοὺς εἰς σφαγήν.
|
|
3
|
3
|
|
и^ ја^зве'нїи и^хъ повергTђся и^ мертвᲆцы, и^ в#ꙁы'идетъ и^хъ смраD. и^ намо'кнђтъ предњ'ли кровїю и^хъ,
|
οἱ δὲ τραυματίαι αὐτῶν ριφήσονται καὶ οἱ νεκροί, καὶ ἀναβήσεται αὐτῶν ἡ ὀσμή, καὶ βραχήσεται τὰ ὄρη ἀπὸ τοῦ αἵματος αὐτῶν.
|
|
4
|
4
|
|
и^ възмђтя'тся вся` си'лы нбsныя. и^ съвье'тся нб~о а^ки сви'токъ. и^ вс^я ѕвњзды спадђтъ, ја%ко ли'ствїе съ лоꙁы`, и^ ја%коже спа'даетъ ли'ствїе съ смоквичїя”
|
καὶ τακήσονται πᾶσαι αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν, καὶ ἑλιγήσεται ὁ οὐρανὸς ὡς βιβλίον, καὶ πάντα τὰ ἄστρα πεσεῖται ὡς φύλλα ἐξ ἀμπέλου καὶ ὡς πίπτει φύλλα ἀπὸ συκῆς.
|
|
5
|
5
|
|
Оу^пи'ся ме'чь мои на' нб~си. се'и на и^дђме'ю сни'детъ, и^ на лю'ди па'гђбныя съ сђ'домъ.
|
ἐμεθύσθη ἡ μάχαιρά μου ἐν τῷ οὐρανῷ· ἰδοὺ ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν καταβήσεται καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν τῆς ἀπωλείας μετὰ κρίσεως.
|
|
6
|
6
|
|
меq гн~ь насыти'ся кро'ве, растол#стњ ло'емъ а%гньчимъ, и^ эT ло'я ко'зля и^ ѓ'вня. ја%ко тре'бы гв~и въ восо'рњ, и^ сњ'чь ве'лїи въ и^дђме'и.
|
ἡ μάχαιρα τοῦ Κυρίου ἐνεπλήσθη αἵματος, ἐπαχύνθη ἀπὸ στέατος ἀρνῶν καὶ ἀπὸ στέατος τράγων καὶ κριῶν· ὅτι θυσία τῷ Κυρίῳ ἐν Βοσὸρ καὶ σφαγὴ μεγάλη ἐν τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ.
|
|
7
|
7
|
|
и^ падђтъ с ни'ми висо'цїи ѓ%вни и^ ю'нцы, и^ ё^пїеTся ꙁемля` эT кро'ве, и^ эT тђ'ка и^хъ насыти'тся.
|
καὶ συμπεσοῦνται οἱ ἁδροὶ μετ᾿ αὐτῶν καὶ οἱ κριοὶ καὶ οἱ ταῦροι, καὶ μεθυσθήσεται ἡ γῆ ἀπὸ τοῦ αἵματος καὶ ἀπὸ τοῦ στέατος αὐτῶν ἐμπλησθήσεται.
|
|
8
|
8
|
|
дн~ь б^о сђда гн~я, и^ лњто эTдая'нїя сђ'да сїѓ'ня.
|
ἡμέρα γὰρ κρίσεως Κυρίου καὶ ἐνιαυτὸς ἀνταποδόσεως κρίσεως Σιών.
|
|
9
|
9
|
|
и^ ѓ^братя'тся де'бри е^го въ смолђ`, и^ ꙁемля` е^го в горя'щїи камы'къ.
|
καὶ στραφήσονται αἱ φάραγγες αὐτῆς εἰς πίσσαν καὶ ἡ γῆ αὐτῆς εἰς θεῖον, καὶ ἔσται ἡ γῆ αὐτῆς ὡς πίσσα καιομένη
|
|
10
|
10
|
|
и^ бђ'детъ земля` е^го горя'щи ја%ко смола`, дн~їю и^ но'щїю, и^ не ё^га'снетъ въ вњ'чное вре'мя. и^ вꙁы'идетъ ды'мъ е^я` высо'че, в роже'нїя ѓ^пђстњ'етъ.
|
νυκτὸς καὶ ἡμέρας καὶ οὐ σβεσθήσεται εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον, καὶ ἀναβήσεται ὁ καπνὸς αὐτῆς ἄνω· εἰς γενεὰς ἐρημωθήσεται καὶ εἰς χρόνον πολύν,
|
|
11
|
11
|
|
и^ въгнњꙁдяTся в не'мъ пти'ца, и^ е'жеве, со'вы, и^ вра'нове. и^ въꙁло'жатъ на'нь ё%же ꙁемлемњ'рно пђсты'ня. и^ ѓ^нокен#таљ=ри вселя'тся в не'мъ.
|
ὄρνεα καὶ ἐχῖνοι καὶ ἴβεις καὶ κόρακες κατοικήσουσιν ἐν αὐτῇ, καὶ ἐπιβληθήσεται ἐπ᾿ αὐτὴν σπαρτίον γεωμετρίας ἐρήμου, καὶ ὀνοκένταυροι οἰκήσουσιν ἐν αὐτῇ.
|
|
12
|
12
|
|
кня'ѕи е^го не бђ'дђтъ, цр~и б^о е^го и^ кн~ѕи и^ велмо'жа е^го бђ'дђтъ въ па'гђбђ”
|
οἱ ἄρχοντες αὐτῆς οὐκ ἔσονται· οἱ γὰρ βασιλεῖς καὶ οἱ μεγιστᾶνες αὐτῆς ἔσονται εἰς ἀπώλειαν.
|
|
13
|
13
|
|
И$ въꙁни'кнетъ въ гра'дњхъ иX те'рнїе и дђ'бїе, и^ въ твердњ'лехъ е^го. и^ бђдетъ село` ѕмїемъ, и^ сели'ще пти'цамъ.
|
καὶ ἀναφύσει εἰς τὰς πόλεις αὐτῶν ἀκάνθινα ξύλα καὶ εἰς τὰ ὀχυρώματα αὐτῆς, καὶ ἔσται ἔπαυλις σειρήνων καὶ αὐλὴ στρουθῶν.
|
|
14
|
14
|
|
и^ сря'щђтся бњ'си съ ѓ^нокен#та'љ=ры, и^ въꙁопїюT дрђ'гъ къ дрђ'гђ. т^ђ почїю'тъ ѓ^нокетаљ=ры, ѓ^брњто'ша б^о себњ поко'ище.
|
καὶ συναντήσουσι δαιμόνια ὀνοκενταύροις καὶ βοήσονται ἕτερος πρὸς τὸν ἕτερον· ἐκεῖ ἀναπαύσονται ὀνοκεύνταυροι, εὗρον γὰρ αὐτοῖς ἀνάπαυσιν.
|
|
15
|
15
|
|
тђ ся въгнњꙁди'тъ е%жь. и^ сп~се ꙁемля` дᲇти своя` съ ё^тверже'нїемъ. т^ђ е^ле'ни стрњто'шася, и^ ё^ви'дњша лица` своя` вᲆкђпњ,
|
ἐκεῖ ἐνόσσευσεν ἐχῖνος, καὶ ἔσωσεν ἡ γῆ τὰ παιδία αὐτῆς μετὰ ἀσφαλείας· ἐκεῖ συνήντησαν ἔλαφοι καὶ εἶδον τὰ πρόσωπα ἀλλήλων·
|
|
16
|
16
|
|
число'мъ минђша, и^ е^ді'нъ эT ни'хᲆ не поги'бе, дрђ'гъ дрђ'га не въꙁыска, ја%ко г~ь ꙁаповњда и^мъ, и^ дх~ъ е^го събра` е^я`.
|
ἀριθμῷ παρῆλθον, καὶ μία αὐτῶν οὐκ ἀπώλετο, ἑτέρα τὴν ἑτέραν οὐκ ἐζήτησαν, ὅτι ὁ Κύριος αὐτοῖς ἐνετείλατο, καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ συνήγαγεν αὐτάς.
|
|
17
|
17
|
|
то'и же в#вержеT и^мъ жре'бїя, и^ рђка` е^го раꙁдњлитъ жирова'ти въ вњ'чное вре'мя, причасти'тъ в ро'дъ роже'нїи почїюT в неM”
|
καὶ αὐτὸς ἐπιβαλεῖ αὐτοῖς κλήρους, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ διεμέρισε βόσκεσθαι· εἰς τὸν αἰῶνα χρόνον κληρονομήσετε, εἰς γενεὰς γενεῶν ἀναπαύσονται ἐπ᾿ αὐτῆς.
|
|
Глvа, л~е”
|
Κεφάλαιο 35
|
|
1
|
1
|
|
Ра'дђися пђсты'ни жа'ждђщїя. да ся веселђе'тъ пђсты'ни, и^ да процвњте'тъ ја%ко цвњтець,
|
ΕΥΦΡΑΝΘΗΤΙ, ἔρημος διψῶσα, ἀγαλλιάσθω ἔρημος καὶ ἀνθήτω ὡς κρίνον,
|
|
2
|
2
|
|
и^ процвњте'тъ. и^ възвесели'тся пђсты'ни і^ѓ^рда'нска, и^ сла'ва лива'нова да'сться е'и, и^ чsть карми'лова, и^ ё'ꙁрятъ лю'дїе мои` сла'вђ гн~ю, и^ высотђ` бж~їю”
|
καὶ ἐξανθήσει καὶ ὑλοχαρήσει καὶ ἀγαλλιάσεται τὰ ἔρημα τοῦ ᾿Ιορδάνου· καὶ ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου ἐδόθη αὐτῇ καὶ ἡ τιμὴ τοῦ Καρμήλου, καὶ ὁ λαός μου ὄψεται τὴν δόξαν Κυρίου καὶ τὸ ὕψος τοῦ Θεοῦ.
|
|
3
|
3
|
|
ё^крњпи'теся рђ'ки расла'блены, и^ колњ'на расы'пана.
|
ἰσχύσατε, χεῖρες ἀνειμέναι καὶ γόνατα παραλελυμένα·
|
|
4
|
4
|
|
моли'теся т#щи'вїи ё^мо'мъ крњпи'теся, не бо'итеся” Се^ б~ъ на'шъ, сђдъ възда'сть. то'и прїидетъ и^ сп~сетъ наs”
|
παρακαλέσατε, οἱ ὀλιγόψυχοι τῇ διανοίᾳ· ἰσχύσατε, μὴ φοβεῖσθε· ἰδοὺ ὁ Θεὸς ἡμῶν κρίσιν ἀναταποδίδωσι καὶ ἀνταποδώσει, αὐτὸς ἥξει καὶ σώσει ἡμᾶς.
|
|
5
|
5
|
|
Тогда` эTверꙁђтся ѓ%чи слњпы'мъ, и ё'ши глђхихъ ё^слы'шатъ.
|
τότε ἀνοιχθήσονται ὀφθαλμοὶ τυφλῶν, καὶ ὦτα κωφῶν ἀκούσονται.
|
|
6
|
6
|
|
тогда` ско'читъ хромыи ја%ко е%лень, и^ ја%сенъ бђ'детъ ја^ꙁы'къ гђгни'выхъ. ја%ко проторже'ся вода` в пђсты'ни, и^ де'бръ в ꙁемли` жа'ждђщеи.
|
τότε ἁλεῖται ὡς ἔλαφος ὁ χωλός, τρανὴ δὲ ἔσται γλῶσσα μογιλάλων, ὅτι ἐρράγη ἐν τῇ ἐρήμῳ ὕδωρ καὶ φάραγξ ἐν γῇ διψώσῃ·
|
|
7
|
7
|
|
и^ беꙁвоDная бђ'детъ вᲆ бла'та, и^ на жа'ждђщеи ꙁемли` и^сто'чникъ воDныи бђ'детъ” Тђ бђ'детъ в#селе'нїе пти'цамъ, и^ стая вельбђ'домъ, и^ лђ'ѕи.
|
καὶ ἔσται ἡ ἄνυδρος εἰς ἕλη, καὶ εἰς τὴν διψῶσαν γῆν πηγὴ ὕδατος ἔσται· ἐκεῖ ἔσται εὐφροσύνη ὀρνέων, ἐπαύλεις καλάμου καὶ ἕλη.
|
|
8
|
8
|
|
и^ т^ђ бђдетъ пђть чи'стᲆ, и^ пђть ст~ъ нарече'тся. и^ не минеT тђдђ нечи'стыи. рас#сњя'нїи же по'идђтъ по немђ, и^ не ꙁаблђдятъ.
|
ἐκεῖ ἔσται ὁδὸς καθαρὰ καὶ ὁδὸς ἁγία κληθήσεται, καὶ οὐ μὴ παρέλθῃ ἐκεῖ ἀκάθαρτος, οὐδὲ ἔσται ἐκεῖ ὁδὸς ἀκάθαρτος· οἱ δὲ διεσπαρμένοι πορεύσονται ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ οὐ μὴ πλανηθῶσι.
|
|
9
|
9
|
|
и^ не бђдетъ т^ђ льва`, ни эT ѕвњ'реи ѕлы'хъ не вꙁы'детъ на' ня, и^ не ѓ^бря'щется т^ђ. н^о по'идђтъ по немђ и^ꙁбавле'нїи
|
καὶ οὐκ ἔσται ἐκεῖ λέων, οὐδὲ τῶν πονηρῶν θηρίων οὐ μὴ ἀναβῇ ἐπ᾿ αὐτήν, οὐδὲ μὴ εὑρεθῇ ἐκεῖ, ἀλλὰ πορεύσονται ἐν αὐτῇ λελυτρωμένοι
|
|
10
|
10
|
|
и^ събра'нїи гм~ъ, ѓ^братяTся и^ прїидђтъ въ сїѓ'нъ с ра'достїю, и^ ра'дость вњ'чная наD главо'ю и^хъ. наD главо'ю б^о и^хъ хвала` и^ весе'лїе, и^ ра'дость прїиметъ я&, эTбњже бо'лњꙁнь и^ печа'ль и^ въꙁдыха'нїе”
|
καὶ συνηγμένοι διὰ Κύριον· καὶ ἀποστραφήσονται καὶ ἥξουσιν εἰς Σιὼν μετ᾿ εὐφροσύνης, καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν· ἐπὶ γὰρ τῆς κεφαλῆς αὐτῶν αἴνεσις καὶ ἀγαλλίαμα, καὶ εὐφροσύνη καταλήψεται αὐτούς. ἀπέδρα ὀδύνη, λύπη καὶ στεναγμός.
|
|
Глvа, л~ѕ”
|
Κεφάλαιο 36
|
|
1
|
1
|
|
И бы'сть в четве'ртоена'десяте лᲇто црsтвђ'ющђ е^зекїи. вꙁы'иде сенахери'мъ цр~ь а^сљ=рїискъ, на гра'ды тве'рды жидо'в#ски, и^ вꙁя` я&.
|
ΚΑΙ ἐγένετο τοῦ τεσσαρεσκαιδεκάτου ἔτους, βασιλεύοντος ᾿Εζεκίου, ἀνέβη Σενναχηρεὶμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ἐπὶ τὰς πόλεις τῆς ᾿Ιουδαίας τὰς ὀχυρὰς καὶ ἔλαβεν αὐτάς.
|
|
2
|
2
|
|
и^ посла` цр~ь а^сљ=рїискъ раўа'ка эT лахи'съ въ і^ерsлимъ къ цр~ю е^ꙁекїи съ си'лою вели'кою, и^ ста` ё^ веде'нїя воDнаго, кђ'пњли вы'шняа, на пђти` села` гнаџе'ѓва”
|
καὶ ἀπέστειλε βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων τὸν Ραψάκην ἐκ Λαχεὶς εἰς ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς τὸν βασιλέα ᾿Εζεκίαν μετὰ δυνάμεως πολλῆς, καὶ ἔστη ἐν τῷ ὑδραγωγῷ τῆς κολυμβήθρας τῆς ἄνω ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ ἀγροῦ τοῦ γναφέως.
|
|
3
|
3
|
|
І$ и^ꙁы'иде к немђ е^лїаки'мъ сн~ъ хел#кїевъ сам#чїи, и^ съмна'съ кни'гъчїи, і^ и^ѓ^а'хъ а^са'фовъ па'мятопи'счїи”
|
καὶ ἐξῆλθε πρὸς αὐτὸν ῾Ελιακεὶμ ὁ τοῦ Χελκίου ὁ οἰκονόμος καὶ Σομνᾶς ὁ γραμματεὺς καὶ ᾿Ιωὰχ ὁ τοῦ ᾿Ασὰφ ὁ ὑπομνηματογράφος.
|
|
4
|
4
|
|
И$ рече и^мъ раўа'къ, р#цњте е^ꙁекїи. се гл~етᲆ цр~ь вели'кїи, цр~ь а^сљ=рїискъ, чимъ ё^пова'яи е^си,
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Ραψάκης· εἴπατε ᾿Εζεκίᾳ· τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς ὁ μέγας, βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων· τί πεποιθὼς εἶ;
|
|
5
|
5
|
|
совњтомъ л^и, и^ли словесы` ё^стными по'лкъ быва'етъ. и^ нн~њ чи'мъ ё^пова'еши, ја%ко не покори'шася мнњ`
|
μὴ ἐν βουλῇ ἢ λόγοις χειλέων παράταξις γίνεται; καὶ νῦν ἐπὶ τίνα πέποιθας, ὅτι ἀπειθεῖς μοι;
|
|
6
|
6
|
|
жеꙁло'мъ л^и тростяномъ съкрђше'нымъ тњмъ, и^ли е^гљ=птомъ. и^же а^ще на'нь въсклонится влњ'ꙁетъ в рђ'цњ е^го и^ прободе и&. та'ко е^сть фараѓ'нъ цр~ь е^гљ=пет#скїи, и^ вс^и ё^пова'ющеи к немђ”
|
ἰδοὺ πεποιθὼς εἶ ἐπὶ τὴν ράβδον τὴν καλαμίνην τὴν τεθλασμένην ταύτην, ἐπ᾿ Αἴγυπτον· ὡς ἂν ἐπιστηριχθῇ ἀνὴρ ἐπ᾿ αὐτήν, εἰσελεύσεται εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ τρήσει αὐτήν· οὕτως ἐστὶ Φαραὼ βασιλεὺς Αἰγύπτου καὶ πάντες οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ αὐτῷ.
|
|
7
|
7
|
|
А$ще гл~ете мнњ` на г~а б~а на'шего ё^пова'емъ. не сеи л^и е^сть и^же эTяT эT е^зекїа высо'кая и^ тре'бища е^го, и^ ꙁаповᲇда і^ё'дњ і^ и^рsлимђ преD ѓ^лтареM симъ моли'теся дне'сь. т^о
|
εἰ δὲ λέγετε· ἐπὶ Κύριον τὸν Θεὸν ἡμῶν πεποίθαμεν,
|
|
8
|
8
|
|
нн~њ поDда'иᲄеся господи'нђ мое^мђ цр~ю а^сљ=рїискђ, и^ даM ваM дв^њ ты'сящї ко'нь. а^ще мо'жеᲄе да'ти всњда'ющаа на ни'хъ.
|
νῦν μείχθητε τῷ κυρίῳ μου τῷ βασιλεῖ ᾿Ασσυρίων, καὶ δώσω ὑμῖν δισχιλίαν ἵππον, εἰ δυνήσεσθε δοῦναι ἀναβάτας ἐπ᾿ αὐτούς.
|
|
9
|
9
|
|
не'гли ка'ко мо'жете эTврати'ти в# лице` вое^во'ды е^ді'ного, раби` сђть ё^пова'юще е^гљ=птя'н#ми, конемъ, и^ ко'н#никомᲆ”
|
καὶ πῶς δύνασθε ἀποστρέψαι εἰς πρόσωπον τῶν τοπαρχῶν; οἰκέται εἰσὶν οἱ πεποιθότες ἐπ᾿ Αἰγυπτίοις εἰς ἵππον καὶ ἀναβάτην.
|
|
10
|
10
|
|
И$ нн~њ е^гда` без# господа е^смы` пришли на странђ сїю вое^ва'ти на ню`. г~ь реq ко мнњ` в#зы'иди на зеMлю сїю и^ погђби ю&”
|
καὶ νῦν μὴ ἄνευ Κυρίου ἀνέβημεν ἐπὶ τὴν χώραν ταύτην πολεμῆσαι αὐτήν; Κύριος εἶπε πρός με· ἀνάβηθι ἐπὶ τὴν γῆν ταύτην, καὶ διάφθειρον αὐτήν.
|
|
11
|
11
|
|
И$ реq к немђ е^лїакиM, и^ съмнаs кни'гъчїи, и^ ѓ^а'хъ, гл~и к# рабо'мъ свои^мъ сљ=ръски, ё^слы'шимᲆ б^о м^ы, а^ не гл~и к наM жидо'в#ски. и^ въскђ'ю гл~еши въ ё%ши чл~комъ сњдя'щимъ на гра'дњ”
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ῾Ελιακεὶμ καὶ Σομνᾶς καὶ ᾿Ιωάχ· λάλησον πρὸς τοὺς παῖδάς σου Συριστί, ἀκούομεν γὰρ ἡμεῖς, καὶ μὴ λάλει πρὸς ἡμᾶς ᾿Ιουδαϊστί· καὶ ἱνατί λαλεῖς εἰς τὰ ὦτα τῶν ἀνθρώπων τῶν ἐπὶ τῷ τείχει;
|
|
12
|
12
|
|
И$ реq раўа'къ к ни'мъ, е^да л^и кᲆ господинђ ва'шемђ и^л^и к ва'мъ, пђсти'лъ м^я е^сть господи'нъ мои гл~ати словеса с^и, а^ не къ чл~комъ и^же сњдяT на гра'дњ, да ја^дя'тъ моты'ла, и^ пїю'тъ мо'чь с ва'ми вкђ'пњ.
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Ραψάκης· μὴ πρὸς τὸν Κύριον ὑμῶν ἢ πρὸς ὑμᾶς ἀπέσταλκέ με ὁ κύριός μου λαλῆσαι τοὺς λόγους τούτους; οὐχὶ πρὸς τοὺς ἀνθρώπους τοὺς καθημένους ἐπὶ τῷ τείχει, ἵνα φάγωσι κόπρον καὶ πίωσιν οὖρον μεθ᾿ ὑμῶν ἅμα;
|
|
13
|
13
|
|
и^ ста'въ раўа'къ, и^ въꙁопи' гла'сомъ ве'лїимъ жидо'в#ски, и^ рече” Слы'шите словеса` цр~я вели'каго, цр~я а^сљ=рїиска”
|
καὶ ἔστη Ραψάκης καὶ ἀνεβόησε φωνῇ μεγάλῃ ᾿Ιουδαϊστὶ καὶ εἶπεν· ἀκούσατε τοὺς λόγους τοῦ βασιλέως τοῦ μεγάλου, βασιλέως ᾿Ασσυρίων.
|
|
14
|
14
|
|
Се^ гл~етъ цр~ь, да не льсти'тъ ва'съ е^ꙁекїя словесы`. ја%же не въꙁмо'гђт# и^ꙁба'вити васъ,
|
τάδε λέγει ὁ βασιλεύς· μὴ ἀπατάτω ὑμᾶς ᾿Εζεκίας λόγοις, οἳ οὐ δυνήσονται ρύσασθαι ὑμᾶς·
|
|
15
|
15
|
|
и^ да не гл~етъ вамъ е^ꙁекїя ја%ко и^ꙁба'витъ в^ы б~ъ. и^ не преда'сться гра'дъ сїи в рђцњ цр~я а^сирїиска,
|
καὶ μὴ λεγέτω ὑμῖν ᾿Εζεκίας, ὅτι ρύσεται ὑμᾶς ὁ Θεός, καὶ οὐ μὴ παραδοθῇ ἡ πόλις αὕτη ἐν χειρὶ βασιλέως ᾿Ασσυρίων·
|
|
16
|
16
|
|
не послђшаите е^ꙁекїи” Се^ гл~етъ цр~ь а^сљ=рїискъ. а^ще хо'щете блsвени бы'ти. т^о и^злњꙁите къ мнњ`, и^ ѓ^бъе^млете ко'ждо винограD сво'и и^ смо'квинїе, и^ пїете эT пото'ка свое^го.
|
μὴ ἀκούετε ᾿Εζεκίου. τάδε λέγει ὁ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων· εἰ βούλεσθε εὐλογηθῆναι, ἐκπορεύεσθε πρός με καὶ φάγεσθε ἕκαστος τὴν ἄμπελον αὐτοῦ καὶ τὰς συκᾶς καὶ πίεσθε ὕδωρ ἐκ τοῦ λάκκου ὑμῶν,
|
|
17
|
17
|
|
до'ндеже прїидђ и^ поимђ в^ы на' ꙁемлю, и^же а^ки ва'ша ꙁемля`, земля` пшени'цы и^ винђ`, и^ хлњ'бы и^ виногра'дъ”
|
ἕως ἂν ἔλθω καὶ λάβω ὑμᾶς εἰς γῆν, ὡς ἡ γῆ ὑμῶν, γῆ σίτου καὶ οἴνου καὶ ἄρτων καὶ ἀμπελώνων.
|
|
18
|
18
|
|
да не льсти'тъ ва'съ е^ꙁекїя гл~я, б~ъ вашъ и^ꙁба'виT в^ы. е^да и^ꙁба'виша бо'ѕи ко'жDо странђ` свою` эT рђ'кђ цр~я а^сљ=рїиска.
|
μὴ ἀπατάτω ὑμᾶς ᾿Εζεκίας λέγων· ὁ Θεὸς ὑμῶν ρύσεται ὑμᾶς. μὴ ἐρρύσαντο οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ χώραν ἐκ χειρὸς βασιλέως ᾿Ασσυρίων;
|
|
19
|
19
|
|
гдњ` е^сть бо'гᲆ е^маџовъ, и^ а^рфаџо'въ, гдњ` е^сть б~ъ гра'да сем#фарђема. е^да` въꙁмого'ша и^зба'виᲄи самарїю эT рђ'кђ моею.
|
ποῦ ἐστιν ὁ θεὸς Αἰμὰθ καὶ ᾿Αρφάθ; καὶ ποῦ ὁ θεὸς τῆς πόλεως Σεπφαρείμ; μὴ ἐδύναντο ρύσασθαι Σαμάρειαν ἐκ χειρός μου;
|
|
20
|
20
|
|
кт^о эT бо'гъ ја%зы'къ всњхъ сиX и^ꙁба'ви зе'млю свою` эT рђ'кђ мое^ю, и^ ја%ко и^зба'витъ б~ъ і^ерsлима эT рђ'кђ моею”
|
τίς τῶν θεῶν πάντων τῶν ἐθνῶν τούτων, ὅστις ἐρρύσατο τὴ γῆν αὐτοῦ ἐκ χειρός μου, ὅτι ρύσεται ὁ Θεὸς ῾Ιερουσαλὴμ ἐκ χειρός μου;
|
|
21
|
21
|
|
И$ помол#кнђша, и^ никтоy не эTвњща` е^мђ словесе`, повелњ'нїа дњля цр~ва, ја%ко никто'же да не эTвњща'етъ”
|
καὶ ἐσιώπησαν, καὶ οὐδεὶς ἀπεκρίθη αὐτῷ λόγον, διὰ τὸ προστάξαι τὸν βασιλέα μηδένα ἀποκριθῆναι.
|
|
22
|
22
|
|
И$ вни'де е^леа^ки'мъ хелкїевъ самчїи, и^ съмна'съ кни'гъчїи, и^ ѓ^а^хъ а^са'фовъ памятопи'счїи, къ е^ꙁекїи, в растерꙁа'ныхъ ри'ꙁахъ, и^ повњда'ша е^мђ словеса` раўа'кова”
|
Καὶ εἰσῆλθεν ῾Ελιακεὶμ ὁ τοῦ Χελκίου οἰκονόμος καὶ Σομνᾶς ὁ γραμματεὺς τῆς δυνάμεως καὶ ᾿Ιωὰχ ὁ τοῦ ᾿Ασὰφ ὁ ὑπομνηματογράφος πρὸς ᾿Εζεκίαν ἐσχισμένοι τοὺς χιτῶνας καὶ ἀνήγγειλαν αὐτῷ τοὺς λόγους Ραψάκου.
|
|
Глvа, л~з”
|
Κεφάλαιο 37
|
|
1
|
1
|
|
И бы'сть внегда` слы'ша цр~ь е^ꙁекїя, растер#ꙁа` ри'ꙁы, и^ ѓ^блече'ся въ вре'тище, и^ вни'де въ хра'мъ гн~ь.
|
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἀκοῦσαι τὸν βασιλέα ᾿Εζεκίαν ἔσχισε τὰ ἱμάτια καὶ περιεβάλετο σάκκον καὶ ἀνέβη εἰς τὸν οἶκον Κυρίου.
|
|
2
|
2
|
|
и^ пђсти е^лїаки'ма самчїю, и^ съмнђ` кни'гъчїя, и^ ста'рца жре'чески ѓ^болче'ны въ врᲇтища. къ і^саїи пррoкђ сн~ђ а^мо'совђ,
|
καὶ ἀπέστειλεν ῾Ελιακεὶμ τὸν οἰκονόμον καὶ Σομνᾶν τὸν γραμματέα καὶ τοὺς πρεσβυτέρους τῶν ἱερέων περιβεβλημένους σάκκους πρὸς ῾Ησαΐαν υἱὸν ᾿Αμὼς τὸν προφήτην,
|
|
3
|
3
|
|
и^ рече е^мђ`” Се^ гл~етъ е^ꙁекїя. дн~ь печа'ли и^ ё^кори'зны и^ ѓ^бличе'нїя и^ гнњ'ва въ дне'шнїи дн~ь. ја%ко прїиде бо'лњзнь ража'ющеи, крњ'пости же не и^мђщи роди'ти”
|
καὶ εἶπαν αὐτῷ· τάδε λέγει ᾿Εζεκίας· ἡμέρα θλίψεως καὶ ὀνειδισμοῦ καὶ ἐλεγμοῦ καὶ ὀργῆς ἡ σήμερον ἡμέρα, ὅτι ἥκει ἡ ὠδὶν τῇ τικτούσῃ, ἰσχὺν δὲ οὐκ ἔχει τοῦ τεκεῖν.
|
|
4
|
4
|
|
да ё^слы'шитъ г~ь б~ъ твои словеса` раўа'кова, ја%же е^сть пђстиl цр~ь а^сљ=рїискъ господи'нъ е^го, ё^корити б~а жива'го, и^ ё^кори'ти словесы` ја%же слы'ша г~ь б~ъ твои. и^ да моли'шися къ гв~и б~ђ твое^мђ, ѓ^ ѓ^сᲄа'вшиX сиX”
|
εἰσακούσαι Κύριος ὁ Θεός σου τοὺς λόγους Ραψάκου, οὓς ἀπέστειλε βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ὀνειδίζειν Θεὸν ζῶντα καὶ ὀνειδίζειν λόγους, οὓς ἤκουσε Κύριος ὁ Θεός σου· καὶ δεηθήσῃ πρὸς Κύριον τὸν Θεόν σου περὶ τῶν καταλελειμμένων τούτων.
|
|
5
|
5
|
|
И$ прїидо'ша ѓ%троцы цр~евы къ і^саїи.
|
καὶ ἦλθον οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως ᾿Εζεκίου πρὸς ῾Ησαΐαν,
|
|
6
|
6
|
|
и рече и^мъ і^саїа, си'це рцњте къ господи'нђ ва'шемђ” Се^ гл~етъ г~ь. не бо'ися эT слове'съ ја%же е^си слы'шалъ, и^миже ё^кори'ша м^я послы` цр~я а^сљ=рїиска”
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ῾Ησαΐας· οὕτως ἐρεῖτε πρὸς τὸν κύριον ὑμῶν· τάδε λέγει Κύριος· μὴ φοβηθῇς ἀπὸ τῶν λόγων, ὧν ἤκουσας, οὓς ὠνείδισάν με οἱ πρέσβεις βασιλέως ᾿Ασσυρίων.
|
|
7
|
7
|
|
Се^ а^зъ вложю` во'нь дх~ъ, и^ ё^слы'шавъ вњ'сть възврати'тся на' ꙁемлю свою`, и^ пораꙁиTся мече'мъ на свое'и земли`”
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἐμβάλλω εἰς αὐτὸν πνεῦμα, καὶ ἀκούσας ἀγγελίαν ἀποστραφήσεται εἰς τὴν χώραν αὐτοῦ καὶ πεσεῖται μαχαίρᾳ ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ.
|
|
8
|
8
|
|
И$ ѓ^брати'ся раўа'къ, и^ ѓ^брњте цр~я а^сљ=рїискаго ѓ^блежа'ща ломна'мъ.
|
Καὶ ἀπέστρεψε Ραψάκης καὶ κατέλαβε τὸν βασιλέα ᾿Ασσυρίων πολιορκοῦντα Λομνάν. καὶ ἤκουσε βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων ὅτι
|
|
9
|
9
|
|
и^ ё^слы'ша цр~ь а^сљ=рїискъ, ја%ко прише'лъ е^сть џарака цр~ь мљ=рскъ вое^ва'ти на'нь, и^ ё^слы'шавъ ѓ^брати'ся” И$ пђсти послы` къ е^ꙁекїи гл~я.
|
ἐξῆλθε Θαρακὰ βασιλεὺς Αἰθιόπων πολιορκῆσαι αὐτόν· καὶ ἀκούσας ἀπέστρεψε καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς ᾿Εζεκίαν λέγων·
|
|
10
|
10
|
|
си'це рцњте е^зекїи цр~ю жидо'в#скђ, да не льсти'т# б~ъ твои тебе` на негоy ё^повая е^си, гл~я. ја%ко не преда'сться і^ерsлимъ в рђ'цњ цр~я а^сљ=рїиска.
|
οὕτως ἐρεῖτε ᾿Εζεκίᾳ βασιλεῖ τῆς ᾿Ιουδαίας· μή σε ἀπατάτω ὁ Θεός σου, ἐφ᾿ ᾧ πέποιθας ἐπ᾿ αὐτῷ λέγων· οὐ μὴ παραδοθῇ ῾Ιερουσαλὴμ εἰς χεῖρας βασιλέως ᾿Ασσυρίων.
|
|
11
|
11
|
|
и^ли нњ'си слы'шалъ, чт^о сђть сътвори'ли цр~и а^сљ=рїистїи все'и земли`, ка'ко погђби'ша.
|
ἢ οὐκ ἤκουσας ἃ ἐποίησαν βασιλεῖς ᾿Ασσυρίων πᾶσαν τὴν γῆν ὡς ἀπώλεσαν;
|
|
12
|
12
|
|
е^да` и^ꙁба'виша страны бо'ѕи иX, ја%же погђби'ша эTц~ы мои, гоꙁа'нъ, и^ харра'нъ, и^ расемъ, и^же сђть въ стра'нњ џее^маџи.
|
μὴ ἐρρύσαντο αὐτοὺς οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν, οὓς ἀπώλεσαν οἱ πατέρες μου, τήν τε Γωζᾶν καὶ Χαρὰν καὶ Ραφές, αἵ εἰσιν ἐν χώρᾳ Θεεμάθ;
|
|
13
|
13
|
|
гд^њ сђть цр~и е^маџови, и^ а^рфа'џови, и^ гра'ды е^сфарђма, а^нагђга'нса”
|
ποῦ εἰσιν οἱ βασιλεῖς Αἰμὰθ καὶ ᾿Αρφὰθ καὶ πόλεως Σεπφαρείμ, ᾿Ανὰγ Οὐγαυά;
|
|
14
|
14
|
|
И$ вꙁя` е^ꙁекїа кни'ги эT посло'вᲆ и^ прочте` я&. и^ вни'де въ храM гн~ь, и^ эTве'рꙁе я& прDе гм~ъ,
|
καὶ ἔλαβεν ᾿Εζεκίας τὸ βιβλίον παρὰ τῶν ἀγγέλων, καὶ ἤνοιξεν αὐτὸ ἐναντίον Κυρίου,
|
|
15
|
15
|
|
и^ помоли'ся е^зекїя къ гв~и гл~я”
|
καὶ προσηύξατο ᾿Εζεκίας πρὸς Κύριον λέγων·
|
|
16
|
16
|
|
Ги~ саваѓ'џе б~е і^и^л~евъ, сњдя'и на херђви'мњ, т^ы е^ді'нъ цр~ь е^си всемђ` цр~ьствђ зе'мномђ. т^ы сътвори нб~о и^ зе'млю.
|
Κύριε σαβαὼθ ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χερουβίμ, σὺ Θεὸς μόνος εἶ πάσης βασιλείας τῆς οἰκουμένης, σὺ ἐποίησας τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν.
|
|
17
|
17
|
|
приклони` г~и ё%хо твое, ё^слы'ши г~и, эTве'рзи г~и ѓ%чи твои`, и^ при'зри г~и, и^ ви'жDь, и^ слы'ши вся` словеса` ја%же пђсти'лъ е^сть сенахериM, ё^каря'а б~а жива'го. по
|
κλῖνον, Κύριε, τὸ οὖς σου, εἰσάκουσον, Κύριε, ἄνοιξον, Κύριε, τοὺς ὀφθαλμούς σου, εἴσβλεψον, Κύριε, καὶ ἰδὲ τοὺς λόγους Σενναχηρείμ, οὓς ἀπέστειλεν ὀνειδίζειν Θεὸν ζῶντα.
|
|
18
|
18
|
|
и%стиннњ б^о г~и, пђстђ съᲄвори'ша цр~и а^сљ=рїисᲄїи всю` зе'млю, и^ стра'ны и^хъ.
|
ἐπ᾿ ἀληθείας γάρ, Κύριε, ἠρήμωσαν βασιλεῖς ᾿Ασσυρίων τὴν οἰκουμένην ὅλην καὶ τὴν χώραν αὐτῶν
|
|
19
|
19
|
|
и^ вᲆвръго'ша кђми'ры и^хъ въ ѓ%гнь, не бњша б^о боѕи, н^о дњло рђ'къ чл~чь, дре'во, ка'менїе, и^ погђби'ша я&”
|
καὶ ἐνέβαλον τὰ εἴδωλα αὐτῶν εἰς τὸ πῦρ· οὐ γὰρ θεοὶ ἦσαν, ἀλλὰ ἔργα χειρῶν ἀνθρώπων, ξύλα καὶ λίθοι, καὶ ἀπώλεσεν αὐτούς.
|
|
20
|
20
|
|
Ты же г~и б~е нашъ сп~сы н^ы эT рђ'кђ и^хъ, да ё^вњдятъ вс^я црsтвїя зе'мная, ја%ко т^ы е^си г~ь б~ъ е^ді'нъ”
|
σὺ δέ, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, σῶσον ἡμᾶς ἐκ χειρὸς αὐτῶν, ἵνα γνῷ πᾶσα βασιλεία τῆς γῆς ὅτι σὺ εἶ ὁ Θεὸς μόνος.
|
|
21
|
21
|
|
И$ пђсти'ся і^саїа сн~ъ а^мо'совъ къ е^зекїи, и^ рече е^мђ” Се^ гл~етъ г~ь б~ъ і^и^л~евъ, слы'шахъ е^же моли'ся къ мнњ` ѓ^ сенахери'мњ цр~и а^сљ=рїисти”
|
Καὶ ἀπεστάλη ῾Ησαΐας υἱὸς ᾿Αμὼς πρὸς ᾿Εζεκίαν καὶ εἶπεν αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἤκουσα ἃ προσηύξω πρός με περὶ Σενναχηρεὶμ βασιλέως ᾿Ασσυρίων.
|
|
22
|
22
|
|
Се^ сло'во е^же гл~а ѓ^ немъ б~ъ, похђли` т^я и^ порђга'ся тебњ дв~це дщи сїѓ'ня, на тя главо'ю покива дщи і^ерsлимля.
|
οὗτος ὁ λόγος, ὃν ἐλάλησε περὶ αὐτοῦ ὁ Θεός· ἐφαύλισέ σε καὶ ἐμυκτήρισέ σε παρθένος θυγάτηρ Σιών, ἐπὶ σοὶ κεφαλὴν ἐκίνησε θυγάτηρ ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
23
|
23
|
|
кого ё^кори и^ разгнњ'ва, и^ли к# комђ` простре` гла'съ свои, и^ не въздви'же на высотђ` ѓ%чїю свое^ю къ ст~мђ і^и^л~вђ
|
τίνα ὠνείδισας καὶ παρώξυνας; ἢ πρὸς τίνα ὕψωσας τὴν φωνήν σου; καὶ οὐκ ᾖρας εἰς ὕψος τοὺς ὀφθαλμούς σου πρὸς τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραήλ;
|
|
24
|
24
|
|
ја%ко посла'ми ё^кори г~а. т^ы бо рече, мно'жествомъ ѓ^рђж'їя а^зъ възыидоX на высотђ го'ръ, и^ напослњ'докъ дђбра'вы, и^ посњко'хъ высотђ` е^я`, и^ добротђ кљ=пари'совђ. и^ внидо'хъ въ высотђ ча'сти дђбрав#ски,
|
ὅτι δι᾿ ἀγγέλων ὠνείδισας Κύριον· σὺ γὰρ εἶπας· τῷ πλήθει τῶν ἁρμάτων ἐγὼ ἀνέβην εἰς ὕψος ὀρέων καὶ εἰς τὰ ἔσχατα τοῦ Λιβάνου καὶ ἔκοψα τὸ ὕψος τῆς κέδρου αὐτοῦ καὶ τὸ κάλλος τῆς κυπαρίσσου καὶ εἰσῆλθον εἰς ὕψος μέρος τοὺς δρυμοῦ
|
|
25
|
25
|
|
и^ положи'хъ мо'стъ, і^ и^скази'хъ во'ды, и^ весь събо'ръ воDныи”
|
καὶ ἔθηκα γέφυραν καὶ ἠρήμωσα ὕδατα καὶ πᾶσαν συναγωγὴν ὕδατος.
|
|
26
|
26
|
|
Не слы'шала ли е^си ё^бо и^спе'рва, е^же а^зъ сътвори'хъ эT первыхъ дне'и ѓ^бњщахъ. нн~њ же ё^каза'хъ расы'пати страны въ твердыняхъ и^хъ. и^ живђщая въ твердыхъ гра'дњхъ,
|
οὐ ταῦτα ἤκουσας πάλαι, ἃ ἐγὼ ἐποίησα; ἐξ ἡμερῶν ἀρχαίων συνέταξα, νῦν δὲ ἐπέδειξα ἐξερημῶσαι ἔθνη ἐν ὀχυροῖς καὶ οἰκοῦντας ἐν πόλεσιν ὀχυραῖς.
|
|
27
|
27
|
|
и^ѓ^брати'хъ рђ'цы і^ и^схо'ша, и^ бы'ша сђси а^ки сᲇ'но на клњтехъ, и^ а^ки тро'скотъ”
|
ἀνῆκα τὰς χεῖρας, καὶ ἐξηράνθησαν καὶ ἐγένοντο ὡς χόρτος ξηρὸς ἐπὶ δωμάτων καὶ ὡς ἄγρωστις.
|
|
28
|
28
|
|
нн~њ же поко'и ᲄвои, і^ и^схоD твои, и^ вхоD твои, а^зъ съвњдᲇ,
|
νῦν δὲ τὴν ἀνάπαυσίν σου καὶ τὴν ἔξοδόν σου καὶ τὴν εἴσοδόν σου ἐγὼ ἐπίσταμαι.
|
|
29
|
29
|
|
и^ ја%рость твою е^ю'же разгнњ'вася. и^ гнњвъ твои взы'иде къ мнњ`, и^ вложђ прито'къ в но'здри твоя`, и^ ё^здђ въ ё^ста` твоя`, и^ възвращђ т^я пђтемъ и%мже е^си прише'лъ”
|
ὁ δὲ θυμός σου, ὃν ἐθυμώθης, καὶ ἡ πικρία σου ἀνέβη πρός με, καὶ ἐμβαλῶ φιμὸν εἰς τὴν ρῖνά σου, καὶ χαλινὸν εἰς τὰ χείλη σου καὶ ἀποστρέψω σε τῇ ὁδῷ ᾗ ἦλθες ἐν αὐτῇ.
|
|
30
|
30
|
|
Се же тебњ` зна'менїе, ја%ждь сего лњта е^же е^си всњ'ялъ, а^ во второ'е лњто е^же эT себе растеT, а^ въ тре'тее насњя'вше пожнете. и^ насади'те виногра'ды, и^ снњ'сте пло'ды и^хъ.
|
τοῦτο δέ σοι τὸ σημεῖον· φάγε τοῦτον τὸν ἐνιαυτὸν ἃ ἔσπαρκας, τῷ δὲ ἐνιαυτῷ τῷ δευτέρῳ τὸ κατάλειμμα, τῷ δὲ τρίτῳ σπείραντες ἀμήσατε καὶ φυτεύσατε ἀμπελῶνας καὶ φάγεσθε τὸν καρπὸν αὐτῶν.
|
|
31
|
31
|
|
и^ бђдђтъ ѓ^ста'вшеи въ і^ё^де'и, прони'кнђтъ ко'ренїя до'лђ, и^ сътворятъ съверхђ пло'дъ.
|
καὶ ἔσονται οἱ καταλελειμμένοι ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ φυήσουσι ρίζαν κάτω καὶ ποιήσουσι σπέρμα ἄνω.
|
|
32
|
32
|
|
ја%ко эT і^ерsлима бђдђт# ѓ^ста'вленїи, эT горы` сїѓ'ня. рве'нїе г~а саваѓ'џа сътвори'тъ с^е”
|
ὅτι ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ ἔσονται οἱ καταλελειμμένοι καὶ οἱ σῳζόμενοι ἐξ ὄρους Σιών· ὁ ζῆλος Κυρίου σαβαὼθ ποιήσει ταῦτα.
|
|
33
|
33
|
|
Сего раd си'це гл~етъ г~ь, на цр~я а^сљ=рїиска, не вни'детъ в сїи градъ, ни въстрњлитъ вонь стрњлы`, ни възло'жит# нань щи'та, ни ѓ^гради'тъ ѓ%крsтъ е^го ѓ^гражденїя.
|
διὰ τοῦτο οὕτω λέγει Κύριος ἐπὶ βασιλέα ᾿Ασσυρίων· οὐ μὴ εἰσέλθῃ εἰς τὴν πόλιν ταύτην οὐδὲ μὴ βάλῃ ἐπὶ αὐτὴν βέλος οὐδὲ μὴ ἐπιβάλῃ ἐπ᾿ αὐτὴν θυρεόν, οὐδὲ μὴ κυκλώσῃ ἐπ᾿ αὐτὴν χάρακα,
|
|
34
|
34
|
|
н^о пђтемъ иMже е^сть прише'лъ, тњмже ся ѓ^братиT и^ въ градъ се'и не вни'дет#” Се` гл~еT г~ь.
|
ἀλλὰ τῇ ὁδῷ ᾗ ἦλθεν, ἐν αὐτῇ ἀποστραφήσεται καὶ εἰς τὴν πόλιν ταύτην οὐ μὴ εἰσέλθῃ. τάδε λέγει Κύριος·
|
|
35
|
35
|
|
ꙁащищђ градъ се'и, ја%ко спsти е^го мене ради, и^ дв~да раба` мое^го”
|
ὑπερασπιῶ ὑπὲρ τῆς πόλεως ταύτης τοῦ σῶσαι αὐτὴν δι᾿ ἐμὲ καὶ διὰ Δαυὶδ τὸν παῖδά μου.
|
|
36
|
36
|
|
І$ и^зы'иде а^гг~лъ гн~ь, і^ и^зби` эT поlка а^сљ=рїиска, р~, и^ п~, и^ пя'ть ты'сящъ. и^ въста'вше ꙁаё'тра ѓ^брњтоша вся` телеса` ме'ртва.
|
Καὶ ἐξῆλθεν ἄγγελος Κυρίου καὶ ἀνεῖλεν ἐκ τῆς παρεμβολῆς τῶν ᾿Ασσυρίων ἑκατὸν ὀγδοηκονταπέντε χιλιάδας, καὶ ἀναστάντες τὸ πρωΐ εὗρον πάντα τὰ σώματα νεκρά.
|
|
37
|
37
|
|
и^ ѓ^брати'вся эTи^де сенахери'мъ цр~ь а^сљ=рїискъ, и^ всели'ся в ниневїю.
|
καὶ ἀπῆλθεν ἀποστραφεὶς Σενναχηρεὶμ βασιλεὺς ᾿Ασσυρίων, καὶ ᾤκησεν ἐν Νινευῇ.
|
|
38
|
38
|
|
и^ внегда` бы'сть покланя'тися е^мђ, в домђ` несереховњ бо'гђ е^го. а^драмеле'хъ и^ сарасаръ, сн~ове е^го ё^би'ша и& мече'мъ. тїи же ё^бњжа'ша въ а^рме'нїю. и^ црsтвова` а^сорда'нъ сн~ъ е^го в него мњсто”
|
καὶ ἐν τῷ αὐτὸν προσκυνεῖν ἐν τῷ οἴκῳ Νασαρὰχ τὸν πάτραρχον αὐτοῦ, ᾿Αδραμέλεχ καὶ Σαρασὰρ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐπάταξαν αὐτὸν μαχαίραις, αὐτοὶ δὲ διεσώθησαν εἰς ᾿Αρμενίαν· καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Ασορδὰν ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀντ᾿ αὐτοῦ.
|
|
Глvа, л~и”
|
Κεφάλαιο 38
|
|
1
|
1
|
|
Бысть же в т^о время, раꙁъболњся е^ꙁекїя до смр~ти. и^ прїиде к немђ і^саїа прoркъ сн~ъ а^мо'совъ. и^ рече к немђ Се^ гл~етъ г~ь, ё^стро'и ѓ^ домђ` свое^м# ё^мира'еши б^о т^ы и^ не бђдеши жи'в#.
|
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐμαλακίσθη ᾿Εζεκίας ἕως θανάτου· καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὸν ῾Ησαΐας υἱὸς ᾿Αμὼς ὁ προφήτης καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· τάδε λέγει Κύριος· τάξαι περὶ τοῦ οἴκου σου, ἀποθνήσκεις γὰρ σὺ καὶ οὐ ζήσῃ.
|
|
2
|
2
|
|
и^ ѓбрати и^е^ꙁекїя лице свое къ стњнњ`, и^ моли'ся къ гв~и гл~я”
|
καὶ ἀπέστρεψεν ᾿Εζεκίας τὸ πρόσωπον αὐτοῦ πρὸς τὸν τοῖχον καὶ προσηύξατο πρὸς Κύριον
|
|
3
|
3
|
|
Помяни` г~и ка'ко ходиX преD тобою съ и%стинною, срDцемъ и%стиннымъ, и^ ё^го'дная преD тобо'ю сътвори'хъ. и^ пла'кася е^зекїя гла'сомъ великомъ”
|
λέγων· μνήσθητι, Κύριε, ὡς ἐπορεύθην ἐνώπιόν σου μετὰ ἀληθείας, ἐν καρδίᾳ ἀληθινῇ, καὶ τὰ ἀρεστά ἐνώπιόν σου ἐποίησα· καὶ ἔκλαυσεν ᾿Εζεκίας κλαυθμῷ μεγάλῳ.
|
|
4
|
4
|
|
И$ быs сло'во гн~е къ і^саїи гл~я,
|
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ησαΐαν λέγων·
|
|
5
|
5
|
|
и^ди` и^ рцы` къ е^зекїи” Се` гл~етъ г~ь б~ъ дв~да эTц~а твое^го. ё^слы'шахъ мл~твђ твою, и^ ви'дњхъ сле'зы твоя. с^е прилага'ю къ лњтомᲆ твои^мъ, лTњ е~і.
|
πορεύθητι καὶ εἰπὸν ᾿Εζεκίᾳ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς Δαυὶδ τοῦ πατρός σου· ἤκουσα τῆς προσευχῆς σου καὶ εἶδον τὰ δάκρυά σου. ἰδοὺ προστίθημι πρὸς τὸν χρόνον σου δεκαπέντε ἔτη·
|
|
6
|
6
|
|
и^ эT рђкђ цр~я а^сљ=рїиска и^ꙁба'влю т^я, и^ граD се'и, и^ ꙁащищђ и&”
|
καὶ ἐκ χειρὸς βασιλέως ᾿Ασσυρίων ρύσομαί σε καὶ τὴν πόλιν ταύτην καὶ ὑπερασπιῶ ὑπὲρ τῆς πόλεως ταύτης.
|
|
7
|
7
|
|
Сеy тебњ ꙁна'менїе эT г~а, ја^ко б~ъ сътвори'тъ гл~ъ се'и ја^коже гл~а.
|
τοῦτο δὲ σοὶ τὸ σημεῖον παρὰ Κυρίου ὅτι ποιήσει ὁ Θεὸς τὸ ρῆμα τοῦτο·
|
|
8
|
8
|
|
с^е аZ ѓ^бращђ` сњнь степенеи ја%же сни'де слн~це, десять сᲄепенеи домђ эTц~а твоего, и^ въꙁвращђ` слн~це десять степенеи, иXже сни'де сњнь, и^ в#ꙁы'иде слн~це десять степенеи, иXже сни'де сњнь”
|
ἰδοὺ ἐγὼ στρέψω τὴν σκιὰν τῶν ἀναβαθμῶν, οὓς κατέβη ὁ ἥλιος, τοὺς δέκα ἀναβαθμοὺς τοῦ οἴκου τοῦ πατρός σου, ἀποστρέψω τὸν ἥλιον τοὺς δέκα ἀναβαθμούς. καὶ ἀνέβη ὁ ἥλιος τοὺς δέκα ἀναβαθμούς, οὓς κατέβη ἡ σκιά.
|
|
9
|
9
|
|
Мл~тва е^зекїя цр~я і^ё'дина, е^гда заболњ`, и^ въста` эT недђга свое^го.
|
Προσευχὴ ᾿Εζεκίου βασιλέως τῆς ᾿Ιουδαίας, ἡνίκα ἐμαλακίσθη, καὶ ἀνέστη ἐκ τῆς μαλακίας αὐτοῦ.
|
|
10
|
10
|
|
А$зъ рекохъ въ высотњ` дн~їи мои^хъ идђ въ вра'та а'дова, ѓ^ста'вля'я лњта про'чая”
|
᾿Εγὼ εἶπα· ἐν τῷ ὕψει τῶν ἡμερῶν μου πορεύσομαι ἐν πύλαις ᾅδου, καταλείψω τὰ ἔτη τὰ ἐπίλοιπα.
|
|
11
|
11
|
|
Реко'хъ ксемђ, не ё^зрю` сп~сенїя бж~їя на ꙁеMли` живыX. ксемђ не ё^зрю` чл~ка съ живђщими
|
εἶπα· οὐκέτι οὐ μὴ ἴδω τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἐπὶ γῆς ζώντων, οὐκέτι μὴ ἴδω τὸ σωτήριον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπὶ γῆς, οὐκέτι μὴ ἴδω ἄνθρωπον.
|
|
12
|
12
|
|
ѓ^ста'хъ эT срод#ства мое^го, ѓ^ставиX прочее живота` мое^го” И$зы'иде эTи^де эT мене, ја%ко расы'паяи кђщђ пот#кнђвъ” дх~ъ мои въ мн^њ быs, а^ки плаᲄно дњлаемо приближающиs ё^рњꙁати.
|
ἐξέλιπον ἐκ τῆς συγγενείας μου, κατέλιπον τὸ ἐπίλοιπον τῆς ζωῆς μου, ἐξῆλθε καὶ ἀπῆλθεν ἀπ᾿ ἐμοῦ ὥσπερ ὁ καταλύων σκηνὴν πήξας, τὸ πνεῦμά μου παρ᾿ ἐμοὶ ἐγένετο ὡς ἱστὸς ἐρίθου ἐγγιζούσης ἐκτεμεῖν.
|
|
13
|
13
|
|
в то'и дн~ь преда'хся до заё'тра а^ки льво'ви” Та'ко ко'сти моя съкрђши`, эT дн~е б^о до нощи преда'нъ быхъ”
|
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ παρεδόθην ἕως πρωΐ ὡς λέοντι· οὕτως συνέτριψε πάντα τὰ ὀστᾶ μου, ἀπὸ γὰρ τῆς ἡμέρα ἕως τῆς νυκτὸς παρεδόθην.
|
|
14
|
14
|
|
ЈА/ко ла'стовица та'коy въщебечю, и^ ја%ко го'лђбъ та'ко поё^чю'ся” И$щезо'сте б^о ѓ'чи мои` ја%ко възира'ти на высотђ` нбsнђю къ г~ђ, и^же и^ꙁба'ви мя, и^ эTврьже бо'лᲇзни дш~а моея”
|
ὡς χελιδών, οὕτω φωνήσω, καὶ ὡς περιστερά, οὕτω μελετήσω· ἐξέλιπον γάρ μου οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ βλέπειν εἰς τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ πρὸς τὸν Κύριον, ὃς ἐξείλατό με καὶ ἀφείλατό μου τὴν ὀδύνην τῆς ψυχῆς.
|
|
15
|
16
|
|
Κύριε, περὶ αὐτῆς γὰρ ἀνηγγέλη σοι, καὶ ἐξήγειράς μου τὴν πνοήν, καὶ παρακληθεὶς ἔζησα.
|
|
|
16
|
17
|
|
Ги~ ѓ^ тои б^о съвњсти'ся тебњ. и^ въздви'глъ е^си дыха'нїе мое, и^ ё^тњшився ѓ^жи'х#”
|
εἵλου γάρ μου τὴν ψυχήν, ἵνα μὴ ἀπόληται, καὶ ἀπέρριψας ὀπίσω μου πάσας τὰς ἁμαρτίας.
|
|
17
|
18
|
|
Въздви'же б^о дш~ђ мою, да не поги'бнеT, и^ ꙁаверже ꙁа мя вся грњхи`”
|
οὐ γὰρ οἱ ἐν ᾅδου αἰνέσουσί σε, οὐδὲ οἱ ἀποθανόντες εὐλογήσουσί σε, οὐδὲ ἐλπιοῦσιν οἱ ἐν ᾅδου τὴν ἐλεημοσύνην σου.
|
|
18
|
19
|
|
Не похва'лятъ бо тебе и^же въ а'дњ, ни ё^мръшїи въꙁъблsвятъ т^я” И$ не надњ'ются и^же въ а'дњ млsти твоея”
|
οἱ ζῶντες εὐλογήσουσί σε ὃν τρόπον κἀγώ· ἀπὸ γὰρ τῆς σήμερον παιδία ποιήσω, ἃ ἀναγγελοῦσι τὴν δικαιοσύνην σου,
|
|
19
|
20
|
|
Живїи же блsвятъ т^я ја^коже и^ а'зъ. эT днесь б^о дњти сътворю`, ја%же съвњстя'тъ пра'вдђ твою.
|
Κύριε τῆς σωτηρίας μου, καὶ οὐ παύσομαι εὐλογῶν σε μετὰ ψαλτηρίου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου κατέναντι τοῦ οἴκου τοῦ Θεοῦ.
|
|
20
|
21
|
|
г~и сп~сенїя мое^го, и^ не почїю блsвя т^я съ пњснїю вся дн~и животA мое^го, пря'мо домђ бж~їю”
|
Καὶ εἶπεν ῾Ησαΐας πρὸς ᾿Εζεκίαν· λάβε παλάθην ἐκ σύκων καὶ τρίψων καὶ κατάπλασαι, καὶ ὑγιὴς ἔσῃ.
|
|
21
|
22
|
|
И$ рече і^саїа къ е^зекїи, воꙁми` г~и молю ᲄя` эT смо'квїи, и^ сътеръ приложи`, и^ цњлъ бђдеши.
|
καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας· τοῦτο τὸ σημεῖον ὅτι ἀναβήσομαι εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ.
|
|
22
|
|
|
и^ рече е^зекїя, се' ли зна'менїе ја%ко взы'идђ в до'мᲆ г~а б~а”
|
|
|
Глvа, л~џ”
|
Κεφάλαιο 39
|
|
1
|
1
|
|
В т^о вре'мя посла` меродаX сн~ь лаа^да'нь, цр~ь вављ=ло'ньскь книги и^ послы` и^ да'ры е^зекїи” Слы'ша б^о ја%ко болlњ е^сть до смр~ти, и^ вᲆста`.
|
ΕΝ τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀπέστειλε Μαρωδὰχ Βαλαδὰν ὁ υἱὸς τοῦ Βαλαδάν, ὁ βασιλεὺς τῆς Βαβυλωνίας, ἐπιστολὰς καὶ πρέσβεις καὶ δῶρα ᾿Εζεκίᾳ· ἤκουσε γὰρ ὅτι ἐμαλακίσθη ἕως θανάτου καὶ ἀνέστη.
|
|
2
|
2
|
|
и^ ѓ^брадова'ся е^зекїя ра'достїю вели'кою” И$ покаꙁа и^мъ хра'мъ во'нь, и^ бл~говонїя и^стак#ти, и^ џимїяма и^ сребра` и^ зла'та, и^ всњхъ хра'мъ и^ сосђдъ гаZских#, и^ все` е^ли'коже бњше въ сокро'вищи его. и^ не ѓ^ста` ничтоy е^гоже не показа и^мъ е^зекїя въ домђ` свое^мъ”
|
καὶ ἐχάρη ἐπ᾿ αὐτοῖς ᾿Εζεκίας χαρὰν μεγάλην καὶ ἔδειξεν αὐτοῖς τὸν οἶκον τοῦ νεχωθᾶ καὶ τοῦ ἀργυρίου καὶ τοῦ χρυσίου καὶ τῆς στακτῆς καὶ τῶν θυμιαμάτων καὶ τοῦ μύρου καὶ πάντας τοὺς οἴκους τῶν σκευῶν τῆς γάζης καὶ πάντα, ὅσα ἦν ἐν τοῖς θησαυροῖς αὐτοῦ· καὶ οὐκ ἦν οὐθέν, ὃ οὐκ ἔδειξεν ᾿Εζεκίας ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ ἐν πάσῃ τῇ ἐξουσίᾳ αὐτοῦ.
|
|
3
|
3
|
|
И$ прїиде і^саїа пррoкъ къ е^зекїи цр~ю, и^ рече к немђ. чт^о гл~юT сїи мђж'и, и^ эTкђдђ прїидо'ша к тебњ. и^ рече е^зекїя, эT земля` и^здалеча пришли сђть къ мнњ` эT вављ=ло'на”
|
καὶ ἦλθεν ῾Ησαΐας ὁ προφήτης πρὸς τὸν βασιλέα ᾿Εζεκίαν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· τί λέγουσιν οἱ ἄνθρωποι οὗτοι; καὶ πόθεν ἥκασι πρός σέ; καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας· ἐκ τῆς γῆς πόρρωθεν ἥκασι πρός με, ἐκ Βαβυλῶνος.
|
|
4
|
4
|
|
И$ рече і^саїа, чт^о видњша вᲆ домђ` твое^мъ” И$ рече е^зекїя, вс^е е^лико въ домђ` моеM ви'дњша. и^ нњсть въ домђ` мое^мъ е^гоже не сђть ви'дњли, н^о і^ е^же въ ри'ꙁницахъ мои^хъ”
|
καὶ εἶπεν ῾Ησαΐας· τί εἴδοσαν ἐν τῷ οἴκῳ σου; καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας· πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ μου εἴδοσαν, καὶ οὐκ ἔστιν ἐν τῷ οἴκῳ μου ᾧ οὐκ εἴδοσαν, ἀλλὰ καὶ τὰ ἐν τοῖς θησαυροῖς μου.
|
|
5
|
5
|
|
И$ рече е^мђ і^саїа, послђша'и словесе` г~а саваѓ'џа”
|
καὶ εἶπεν ῾Ησαΐας αὐτῷ· ἄκουσον τὸν λόγον Κυρίου σαβαώθ·
|
|
6
|
6
|
|
Се дн~їе грядTђ гл~ть г~ь, и^ възмђтъ вс^е е^же в домђ` твоеM и^ е^ликоy сᲆбра'ша эTц~ы твои` и^ до дне'ш#няго дн~е, въ вављ=лонъ прїидетъ, и^ ничесо'же не ѓ^ста'вятъ”
|
ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται, λέγει Κύριος, καὶ λήψονται πάντα τὰ ἐν τῷ οἴκῳ σου, καὶ ὅσα συνήγαγον οἱ πατέρες σου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, εἰς Βαβυλῶνα ἥξει, καὶ οὐδὲν οὐ μὴ καταλείπωσιν· εἶπε δὲ ὁ Θεὸς
|
|
7
|
7
|
|
Рече же г~ь. ја%ко и^ эT чаD твои^хъ ја%же е^си родиl пои%мђтъ, и^ сътворят# ка'женики въ домђ` цр~я вављ=ло'ньска”
|
ὅτι καὶ ἀπὸ τῶν τέκνων σου, ὧν ἐγέννησας, λήψονται καὶ ποιήσουσι σπάδοντας ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ βασιλέως τῶν Βαβυλωνίων.
|
|
8
|
8
|
|
И$ рече е^зекїя къ і^саїи, бл~го слово гн~е е^же е^сть гл~алъ, да бђ'детъ ё^бо ми'ръ и^ правда въ дн~и моя`”
|
καὶ εἶπεν ᾿Εζεκίας ῾Ησαΐᾳ· ἀγαθὸς ὁ λόγος Κυρίου, ὃν ἐλάλησε· γενέσθω δὴ εἰρήνη καὶ δικαιοσύνη ἐν ταῖς ἡμέραις μου.
|
|
Глvа, м~”
|
Κεφάλαιο 40
|
|
1
|
1
|
|
Оу^тњша'ите ё^тњша'ите лю'ди моа` жерцы гл~тъ б~ъ,
|
ΠΑΡΑΚΑΛΕΙΤΕ παρακαλεῖτε τὸν λαόν μου, λέγει ὁ Θεός.
|
|
2
|
2
|
|
гл~ите вᲆ срDци і^ерsли'мђ, ётњша'ите и&, ја%ко напо'лнися смиренїе е^го, расы'пася грњхъ е^го, ја%ко прїя'тᲆ эT рђки гн~я сђгђбы грњхи своя`”
|
ἱερεῖς, λαλήσατε εἰς τὴν καρδίαν ῾Ιερουσαλήμ, παρακαλέσατε αὐτήν· ὅτι ἐπλήσθη ἡ ταπείνωσις αὐτῆς, λέλυται αὐτῆς ἡ ἁμαρτία· ὅτι ἐδέξατο ἐκ χειρὸς Κυρίου διπλᾶ τὰ ἁμαρτήματα αὐτῆς.
|
|
3
|
3
|
|
Глаs въпїющаh въ пђсты'ни, ё^готова'ите пђть гн~ь, пра'вы сътвори'те стеѕя бг~а на'шего”
|
φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἑτοιμάσατε τὴν ὁδὸν Κυρίου. εὐθείας ποιεῖτε τὰς τρίβους τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
|
|
4
|
4
|
|
Вся'ка де'брь напо'лнится, и^ всяка гора` и^ хо'лмъ ѓ^бниꙁњ'етъ. и^ бђ'деT вс^е кривое въ пра'во, и^ ѓ^строаво'е вᲆ пђти глаDки.
|
πᾶσα φάραγξ πληρωθήσεται καὶ πᾶν ὄρος καὶ βουνὸς ταπεινωθήσεται, καὶ ἔσται πάντα τὰ σκολιὰ εἰς εὐθεῖαν καὶ ἡ τραχεῖα εἰς ὁδοὺς λείας·
|
|
5
|
5
|
|
и^ ја%ви'тся сла'ва гн~я. и^ ё'зритъ всяка пло'ть сп~сенїе бж~їе, ја^ко г~ь гл~а”
|
καὶ ὀφθήσεται ἡ δόξα Κυρίου, καὶ ὄψεται πᾶσα σάρξ τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ, ὅτι Κύριος ἐλάλησε.
|
|
6
|
6
|
|
Гла'съ въпїю'щаго въꙁопїи, и^ рекохъ чт^о въꙁопїю, всяка пло'ть сњно, и^ всяка сла'ва чл~ча ја%ко цвњтъ тра'вныи.
|
φωνὴ λέγοντος· βόησον· καὶ εἶπα· τί βοήσω; πᾶσα σάρξ χόρτος, καὶ πᾶσα δόξα ἀνθρώπου ὡς ἄνθος χόρτου·
|
|
7
|
7
|
|
пос#ше трава', и^ цвњтъ эTпаде`,
|
ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καὶ τὸ ἄνθος ἐξέπεσε,
|
|
8
|
8
|
|
а^ гл~ъ б~а на'шего пребђ'детъ в# вњки”
|
τὸ δὲ ρῆμα τοῦ Θεοῦ ἡμῶν μένει εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
9
|
9
|
|
На' горђ высокђ възы'ди бл~говᲇствђи сїѓ'нђ, въꙁвыша'и крњ'постїю глаs сво'и” Бл~говњствђ'яи і^ерsли'мђ, и^ возвыси'те не бо'итеся” Рцы` гра'доv і^ё'диномъ
|
ἐπ᾿ ὄρος ὑψηλὸν ἀνάβηθι, ὁ εὐαγγελιζόμενος Σιών· ὕψωσον ἐν ἰσχύϊ τὴν φωνή σου, ὁ εὐαγγελιζόμενος ῾Ιερουσαλήμ· ὑψώσατε, μὴ φοβεῖσθε· εἰπὸν ταῖς πόλεσιν ᾿Ιούδα· ἰδοὺ ὁ Θεὸς ὑμῶν.
|
|
10
|
10
|
|
с^е б~ъ ва'шъ, с^е г~ь крњпостїю и%деT, и^ мы'ца е^го съ вла'стїю. с^е м#ꙁда е^го с ни'мъ, и^ дњ'ло е^го предᲆ ни'мъ.
|
ἰδοὺ Κύριος Κύριος μετὰ ἰσχύος ἔρχεται καὶ ὁ βραχίων μετὰ κυρίας· ἰδοὺ ὁ μισθὸς αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ τὸ ἔργον ἐναντίον αὐτοῦ.
|
|
11
|
11
|
|
а^ки пастђхъ ё^пасетъ па'ствђ свою, и^ мы'шцею свое'ю сᲆберет# а%гньца, і^ и^мђща въ ё^тро'бњ ё^тњшитъ”
|
ὡς ποιμὴν ποιμανεῖ τὸ ποίμνιον αὐτοῦ καὶ τῷ βραχίονι αὐτοῦ συνάξει ἄρνας καὶ ἐν γαστρὶ ἐχούσας παρακαλέσει.
|
|
12
|
12
|
|
Кт^о и^ꙁмњри го'рстїю во'дђ, и^ нб~о пя'дїю, и^ всю ꙁе'млю го'рьстїю. кт^о постави` го'ры въ мњрђ, и^ хо'лми а^ки въ ја^рмњ”
|
Τί ἐμέτρησε τῇ χειρὶ τὸ ὕδωρ καὶ τὸν οὐρανὸν σπιθαμῇ καὶ πᾶσαν τὴν γῆν δρακί; τίς ἔστησε τὰ ὄρη σταθμῷ καὶ τὰς νάπας ζυγῷ;
|
|
13
|
13
|
|
Кт^о раꙁђмњ ё%мъ гн~ь, и^ли кт^о е^мђ совњтникъ бы'сть, и^же поё^ча'етъ и&
|
τίς ἔγνω νοῦν Κυρίου, καὶ τίς αὐτοῦ σύμβουλος ἐγένετο, ὃς συμβιβᾷ αὐτόν;
|
|
14
|
14
|
|
и^л^и къ комђ` совњща, и^ поё^чи и&” Кт^о ли ё^каꙁа е^мђ сђдᲆ, и^л^и пђть смышленїя ё^каꙁа` е^мђ. и^ли кт^о преже да'сть е^мђ, да ся воздасть е^мђ”
|
ἢ πρὸς τίνα συνεβουλεύσατο καὶ συνεβίβασεν αὐτόν; ἢ τίς ἔδειξεν αὐτῷ κρίσιν; ἢ ὁδὸν συνέσεως τίς ἔδειξεν αὐτῷ;
|
|
15
|
15
|
|
Се вся` страны` ја%ко ка'пля эT ка'ди, и^ ја%ко преᲄяженїе превњсьнъ намњни'шася е^мђ. а^
|
εἰ πάντα τὰ ἔθνη ὡς σταγὼν ἀπὸ κάδου καὶ ὡς ροπὴ ζυγοῦ ἐλογίσθησαν καὶ ὡς σίελος λογισθήσονται·
|
|
16
|
16
|
|
дђбра'ва непостиж#на на съж#женїе. и^ вс^е четвероно'жное непости'жно на все`съж#женїе.
|
ὁ δὲ Λίβανος οὐχ ἱκανὸς εἰς καῦσιν, καὶ πάντα τὰ τετράποδα οὐχ ἱκανὰ εἰς ὁλοκάρπωσιν,
|
|
17
|
17
|
|
и^ вс^я страны` ја%ко нивъчто'же сђть, и^ въ ничтоже въмњни'шася”
|
καὶ πάντα τὰ ἔθνη ὡς οὐδέν εἰσι καὶ εἰς οὐθὲν ἐλογίσθησαν.
|
|
18
|
18
|
|
Комђ` ё^подоби'сте г~а, и^ кое^мђ подо'бїю ё^подоби'сте е^го.
|
τίνι ὡμοιώσατε Κύριον καὶ τίνι ὁμοιώματι ὡμοιώσατε αὐτόν;
|
|
19
|
19
|
|
е^да` б^о ѓ%браꙁъ съᲄвори древодњля, и^л^и ꙁла'тарь слїявᲆ ꙁла'то позлати и&, и^л^и подо'бїемъ сътвори` е^го.
|
μὴ εἰκόνα ἐποίησε τέκτων, ἢ χρυσοχόος χωνεύσας χρυσίον περιεχρύσωσεν αὐτόν, ὁμοίωμα κατεσκεύασεν αὐτόν;
|
|
20
|
20
|
|
дре'во б^о негнїющее и^збира'етъ дре'водњля, и^л^и мђдръ и^спытђе'тъ ка'ко поста'витъ ѓ%браZ е^го, да ся не поколњ'блеT.
|
ξύλον γὰρ ἄσηπτον ἐκλέγεται τέκτων καὶ σοφῶς ζητεῖ πῶς στήσει εἰκόνα αὐτοῦ καὶ ἵνα μὴ σαλεύητε.
|
|
21
|
21
|
|
не раꙁђмњсте л^и, не слы'шасте л^и, не възвњсти л^и ся вамъ и^спе'рва, не раꙁђмњсте л^и ѓ^снова'нїя земли`”
|
οὐ γνώσεσθε; οὐκ ἀκούσεσθε; οὐκ ἀνηγγέλη ἐξ ἀρχῆς ὑμῖν; οὐκ ἔγνωτε τὰ θεμέλια τῆς γῆς;
|
|
22
|
22
|
|
Съдръжа'и крђгъ ꙁемли`, и^ живђщаа на не'и а^ки прђ'ги. пропныи нб~о ја^ко кома'рю и^ простерь е& ја%ко покроv вселя'тися”
|
ὁ κατέχων τὸν γῦρον τῆς γῆς, καὶ οἱ ἐνοικοῦντες ἐν αὐτῇ ὡς ἀκρίδες, ὁ στήσας ὡς καμάραν τὸν οὐρανὸν καὶ διατείνας ὡς σκηνὴν κατοικεῖν,
|
|
23
|
23
|
|
да'выи кня'ѕя н^и вочто'же владᲇти и^ ꙁемлю а^ки н^ичто'же сᲆтвори`.
|
ὁ διδοὺς ἄρχοντας ὡς οὐδὲν ἄρχειν, τὴν δὲ γῆν ὡς οὐδὲν ἐποίησεν.
|
|
24
|
24
|
|
не насњ'ютъ б^о, н^и наса'дятъ, и^ не въкорени'тся въ ꙁемли` ко'ренїе иX. дъхнђ на нихъ вњтръ и^ посхо'ша, и^ бђря а^ки плњвы прїиметъ и^хъ”
|
οὐ γὰρ μὴ φυτεύσωσιν, οὐδὲ μὴ σπείρωσιν, οὐδὲ μὴ ριζωθῇ εἰς τὴν γῆν ἡ ρίζα αὐτῶν· ἔπνευσεν ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐξηράνθησαν, καὶ καταιγὶς ὡς φρύγανα λήψεται αὐτούς.
|
|
25
|
25
|
|
Нн~њ ё^бо комђ` м^я ё^подобисте, и въꙁнесђ'ся рече ст~ыи.
|
νῦν οὖν τίνι με ὡμοιώσατε καὶ ὑψωθήσομαι; εἶπεν ὁ ἅγιος.
|
|
26
|
26
|
|
возри'те на высотђ` ѓ^чима ва'шима, и^ ви'дите кт^о сътвори` сїя вс^я” Нося'и по числђ` тва'рь свою`, и^ вся` по и^мени приꙁоветъ. эT мно'гїя сла'вы и^ въ дръжа'вњ крњ'пости е^го, ничто'же ё^та'ися эT тебе`”
|
ἀναβλέψατε εἰς ὕψος τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ ἴδετε, τίς κατέδειξε ταῦτα πάντα; ὁ ἐκφέρων κατ᾿ ἀριθμὸν τὸν κόσμον αὐτοῦ πάντας ἐπ᾿ ὀνόματι καλέσει· ἀπὸ πολλῆς δόξης καὶ ἐν κράτει ἰσχύος αὐτοῦ οὐδέν σε ἔλαθε.
|
|
27
|
27
|
|
Почто` рече і^а'кове, и^ чт^о гл~а і^и^л~ю, ё^та'ися пђть мо'и эT бг~а, и^ б~ъ мо'и эTвръглᲆ е^сть сђдъ и^ эTстђпиl.
|
Μὴ γὰρ εἶπῃς, ᾿Ιακώβ, καὶ τί ἐλάλησας, ᾿Ισραήλ· ἀπεκρύβη ἡ ὁδός μου ἀπὸ τοῦ Θεοῦ, καὶ ὁ Θεός μου τὴν κρίσιν ἀφεῖλε καὶ ἀπέστη;
|
|
28
|
28
|
|
нн~њ же не разђмњ, а%ще б^ы не слы'шалᲆ е^си” Бг~ъ вњчныи, г~ь ё^строи'выи конца ꙁемли`. не въза'лчетъ ниже ё^трђ'дится, ниже е^сть и^ꙁъѓбрњт^енїя премђдрости е^го”
|
καὶ νῦν οὐκ ἔγνως εἰ μὴ ἤκουσας; Θεὸς αἰώνιος ὁ Θεὸς ὁ κατασκευάσας τὰ ἄκρα τῆς γῆς, οὐ πεινάσει, οὐδὲ κοπιάσει, οὐδέ ἐστιν ἐξεύρεσις τῆς φρονήσεως αὐτοῦ·
|
|
29
|
29
|
|
да'яи а%лчющимъ крᲇпость, и^ небо'лњꙁнымᲆ скорбь.
|
διδοὺς τοῖς πεινῶσιν ἰσχὺν καὶ τοῖς μὴ ὀδυνωμένοις λύπην.
|
|
30
|
30
|
|
въꙁалчютъ б^о ѓ%троцы, и^ ё^трђ'дяTся ю%ноты, і^ и^збраннїи не крᲇпцы бђдTђ
|
πεινάσουσι γὰρ νεώτεροι, καὶ κοπιάσουσι νεανίσκοι, καὶ ἐκλεκτοὶ ἀνίσχυες ἔσονται·
|
|
31
|
31
|
|
Терпя'щеи г~а и^змњняT крњ'пость. ѓкрилатњ'ютъ ја%ко ѓ^рли текђтъ и^ не ё^трђ'дятся”
|
οἱ δὲ ὑπομένοντες τὸν Θεὸν ἀλλάξουσιν ἰσχύν, πτεροφυήσουιν ὡς ἀετοί, δραμοῦνται καὶ οὐ κοπιάσουσι, βαδιοῦνται καὶ οὐ πεινάσουσιν.
|
|
Глvа, м~а”
|
Κεφάλαιο 41
|
|
1
|
1
|
|
Понови'теся кᲆ мнњ` ѓ%сᲄрови, кн~ѕи б^о и^ꙁмњняT ѓ%бласть. да ся приближатъ и^ да гл~юT вкђ'пњ, тогда` сђ'дъ да совњстђ'ютъ”
|
ΕΓΚΑΙΝΙΖΕΣΘΕ πρός με, νῆσοι, οἱ γὰρ ἄρχοντες ἀλλλάξουσιν ἰσχύν· ἐγγισάτωσαν καὶ λαλησάτωσαν ἅμα, τότε κρίσιν ἀναγγειλάτωσαν.
|
|
2
|
2
|
|
Кт^о въста'ви эT въсто'къ пра'вдђ. приꙁыва я& ꙁапя'ть но'гђ е^го, и^ по'идетъ. станет# же преD странами, и^ цр~я ё^жаси'тъ. и^ пове'ржетъ на земли` меча и^хъ, и^ а^ки плњвы эTве'ржены лђцы ихъ,
|
τίς ἐξήγειρεν ἀπὸ ἀνατολῶν δικαιοσύνην, ἐκάλεσεν αὐτὴν κατὰ πόδας αὐτοῦ, καὶ πορεύσεται; δώσει ἐναντίον ἐθνῶν καὶ βασιλεῖς ἐκστήσει καὶ δώσει εἰς γῆν τὰς μαχαίρας αὐτῶν καὶ ὡς φρύγανα ἐξωσμένα τὰ τόξα αὐτῶν·
|
|
3
|
3
|
|
и^ прожене'тъ я&, и^ по'идеT с ми'ромъ. пђть но'гђ е^го
|
καὶ διώξεται αὐτοὺς καὶ διελεύσεται ἐν εἰρήνῃ ἡ ὁδὸς τῶν ποδῶν αὐτοῦ.
|
|
4
|
4
|
|
кт^о съдњла, и^ сътвори с^е приꙁыва'я, призыва'яи эT рожде'нїи и^спе'рва” А$зъ б~ъ пе'рвыи, и^ вᲆ приходя'щее аZ е^смь.
|
τίς ἐνήργησε καὶ ἐποίησε ταῦτα; ἐκάλεσεν αὐτὴν ὁ καλῶν αὐτὴν ἀπὸ γενεῶν ἀρχῆς· ἐγὼ Θεὸς πρῶτος, καὶ εἰς τὰ ἐπερχόμενα ἐγώ εἰμι.
|
|
5
|
5
|
|
ви'дњша ја^зы'цы, и ё^боя'шася кон#цы зе'мнїи, приближи'шася и^ прїидо'ша вкђ'пњ.
|
εἴδοσαν ἔθνη καὶ ἐφοβήθησαν, τὰ ἄκρα τῆς γῆς ἤγγισαν καὶ ἦλθον ἅμα,
|
|
6
|
6
|
|
сђдя'и ко'ждо бли'жнемђ помощи бра'тђ, и^ речетъ.
|
κρίνων ἕκαστος τῷ πλησίον καὶ τῷ ἀδελφῷ βοηθῆσαι καὶ ἐρεῖ·
|
|
7
|
7
|
|
ё^крњпи мђ'жъ дре'водњ'ля, и^ коваq бїя мла'томъ, вкђ'пњ прокова'я” ѓ^ воли же речетъ спое'нїе добро` е^сть. ё^тверди'ша е& въ гво'здњхъ, и^ положатъ е& и^ не подвигнется”
|
ἴσχυσεν ἀνὴρ τέκτων καὶ χαλκεὺς τύπτων σφύρῃ ἅμα ἐλαύνων· ποτὲ μὲν ἐρεῖ· σύμβλημα καλόν ἐστίν· ἰσχύρωσαν αὐτὰ ἐν ἥλοις, θήσουσιν αὐτὰ καὶ οὐ κινηθήσονται.
|
|
8
|
8
|
|
Ты же і^и^л~ю рабе мои і^акове, е^гоже и^з#бра'хъ, племя` а^враа'мле е^гоже възлюби'хъ.
|
Σὺ δέ, ᾿Ισραήλ, παῖς μου ᾿Ιακώβ, ὃν ἐξελεξάμην, σπέρμα ῾Αβραάμ, ὃν ἠγάπησα,
|
|
9
|
9
|
|
е^гоже поDя'хъ эT конець зе'мныхъ, и^ эT стра'жбы е^я` призваX т^я, и^ реко'хъ т^и. ра'бᲆ мои е^си і^ и^збра'хъ т^я, и^ не ѓ^ста'вихъ тебе.
|
οὗ ἀντελαβόμην ἀπ᾿ ἄκρων τῆς γῆς καὶ ἐκ τῶν σκοπῶν αὐτῆς ἐκάλεσά σε καὶ εἶπά σοι· παῖς μου εἶ, ἐξελεξάμην σε καὶ οὐκ ἐγκατέλιπόν σε·
|
|
10
|
10
|
|
не бо'ися, с тобо'ю б^о е^смь. не прелща'ися, а^зъ б^о е^смь б~ъ твои. ё^крњпи'выи т^я, и^ помого'хъ т^и, и^ ё^тверди'хъ т^я десни'цею свое^ю пра'веDною”
|
μὴ φοβοῦ, μετὰ σοῦ γάρ εἰμι· μὴ πλανῶ, ἐγὼ γάρ εἰμι ὁ Θεός σου ὁ ἐνισχύσας σε καὶ ἐβοήθησά σοι καὶ ἠσφαλισάμην σε τῇ δεξιᾷ τῇ δικαίᾳ μου.
|
|
11
|
11
|
|
Се^ постыдя'тся и^ посрамя'тся вс^и сђпротивя'щеися тебњ`. бђдђтъ б^о ја%ко не сђщеи, и^ поги'бнђтъ вс^и сђперницы твои.
|
ἰδοὺ αἰσχυνθήσονται καὶ ἐντραπήσονται πάντες οἱ ἀντικείμενοί σοι· ἔσονται γὰρ ὡς οὐκ ὄντες καὶ ἀπολοῦνται πάντες οἱ ἀντίδικοί σου·
|
|
12
|
12
|
|
възы'щеши и^хъ, и^ не ѓ^бря'щеши. чл~кы и^же порђга'ются тебњ, бђдђтъ б^о а^ки не бы'вшеи, и^ не бђдђтъ ратя'щеися с тобо'ю”
|
ζητήσεις αὐτοὺς καὶ οὐ μὴ εὕρῃς τοὺς ἀνθρώπους, οἳ παροινήσουσιν εἰς σέ· ἔσονται γὰρ ὡς οὐκ ὄντες καὶ οὐκ ἔσονται οἱ ἀντιπολεμοῦντές σε.
|
|
13
|
13
|
|
ЈА/ко а^ꙁъ б~ъ твои держа'и т^я ꙁа десницђ твою, гл~яи тебњ.
|
ὅτι ἐγὼ ὁ Θεός σου ὁ κρατῶν τῆς δεξιᾶς σου, ὁ λέγων σοι· μὴ φοβοῦ,
|
|
14
|
14
|
|
не бо'ися і^а'кове малы'и і^и^л~ю, а^зъ помогоX т^и гл~еT г~ь, и^збавля'аи т^я ст~ыи і^и^л~ев#”
|
᾿Ιακώβ, ὀλιγοστὸς ᾿Ισραήλ· ἐγὼ ἐβοήθησά σοι, λέγει ὁ Θεός σου, ὁ λυτρούμενός σε, ᾿Ισραήλ.
|
|
15
|
15
|
|
Се^ сътвориX т^я а^ки колеса` ко'лная но'ва, верхђща пи'лныM ѓ%бразомъ. і^ и^ꙁвержеши го'ры, и^ ѓ^бтон#чи'ши хо'лмы. и^ а^ки пра'хъ положи'ши
|
ἰδοὺ ἐποίησά σε ὡς τροχοὺς ἁμάξης ἁλοῶντας καινοὺς πριστηροειδεῖς, καὶ ἁλοήσεις ὄρη καὶ λεπτυνεῖς βουνοὺς καὶ ὡς χνοῦν θήσεις·
|
|
16
|
16
|
|
і^ и^ꙁвњ'еши, и^ вњтръ воZмеT я&, и^ бђ'ря раꙁвњ'етъ я&” ты же възвесели'шися въ ст~ыхъ і^и^л~ю,
|
καὶ λικμήσεις, καὶ ἄνεμος λήψεται αὐτούς, καὶ καταιγὶς διασπερεῖ αὐτούς, σὺ δὲ εὐφρανθήσῃ ἐν τοῖς ἁγίοις ᾿Ισραήλ.
|
|
17
|
17
|
|
и^ възра'дђюTся ё^бо'ѕїи, и^ не и^мђщеи пои%щђтъ б^о воды`, и^ не бђ'детъ, ја^зы'къ и^хъ эT жа'жди и^с#хнђлъ е^сть” А$зъ г~ь б~ъ, послђшаю ё^бо'гихъ і^и^л~евъ, и^ не ѓ^ста'влю и^хъ.
|
καὶ ἀγαλλιάσονται οἱ πτωχοὶ καὶ οἱ ἐνδεεῖς· ζητήσουσι γὰρ ὕδωρ, καὶ οὐκ ἔσται, ἡ γλῶσσα αὐτῶν ἀπὸ τῆς δίψης ἐξηράνθη· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός, ἐγὼ ἐπακούσομαι ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω αὐτούς,
|
|
18
|
18
|
|
н^о эTверзђ на рогахъ рњки, и^ среди по'ля и^сто'чники. и^ сътворю пђсты'ню въ лђ'ги, и^ жа'ждђщђю зе'млю въ водоте'чахъ.
|
ἀλλὰ ἀνοίξω ἐπὶ τῶν ὀρέων ποταμοὺς καὶ ἐν μέσῳ πεδίων πηγάς· ποιήσω τὴν ἔρημον εἰς ἕλη ὑδάτων καὶ τὴν διψῶσαν γῆν ἐν ὑδραγωγοῖς·
|
|
19
|
19
|
|
положђ` в# вђзвоDнњи земли` с#мрњчїе, и^ зелени'чїе, и^ ми'рътђ и^ кљ=пари'съ, и^ топо'ль.
|
θήσω εἰς τὴν ἄνυδρον γῆν κέδρον καὶ πύξον καὶ μυρσίνην καὶ κυπάρισσον καὶ λεύκην,
|
|
20
|
20
|
|
да ё^зряT и^ разђмњ'ютъ, и^ помы'слятъ, и^ пристђ'пятъ въкђ'пњ. ја%ко рђка гн~я сътвори с^е вс^е, и^ ст~ыи і^и^л~евъ ё^каза'лъ е^сть.
|
ἵνα ἴδωσι καὶ γνῶσι καὶ ἐννοηθῶσι καὶ ἐπιστῶνται ἅμα, ὅτι χεὶρ Κυρίου ἐποίησε ταῦτα καὶ ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραὴλ κατέδειξεν.
|
|
21
|
21
|
|
приближа'ется сDђ вашᲆ гл~етъ г~ь б~ъ. приближи'шася совњти ваши гл~етъ цр~ь і^а'ковль.
|
᾿Εγγίζει ἡ κρίσις ὑμῶν, λέγει Κύριος ὁ Θεός· ἤγγισαν αἱ βουλαὶ ὑμῶν, λέγει ὁ βασιλεὺς ᾿Ιακώβ.
|
|
22
|
22
|
|
да ся приближатъ и^ съвњстяT ваM, е^мђ'же е^сть събы'тися. а^ще пе'рвое кое е^сть рцњте, да приста'влю ёM, и^ разђмњ'емъ чт^о послњ'днее, чт^о л^и приходя'щее рцњте намъ,
|
ἐγγισάτωσαν καὶ ἀναγγειλάτωσαν ὑμῖν ἃ συμβήσεται, ἢ τὰ πρότερον τίνα ἦν, εἴπατε, καὶ ἐπιστήσομεν τὸν νοῦν καὶ γνωσόμεθα τί τὰ ἔσχατα, καὶ τὰ ἐπερχόμενα εἴπατε ἡμῖν.
|
|
23
|
23
|
|
и^ съвњстите намъ грядђщ'ее послњжDе и^ ё^вњмъ ја%ко бо'ѕи е^сте. бл~го сътвори'те и^ ꙁаꙁли'те, и^ почюди'мся и^ ё'ꙁримъ въкђпњ.
|
ἀναγγείλατε ἡμῖν τὰ ἐπερχόμενα ἐπ᾿ ἐσχάτου, καὶ γνωσόμεθα ὅτι θεοί ἐστε· εὖ ποιήσατε καὶ κακώσατε, καὶ θαυμασόμεθα καὶ ὀψόμεθα ἅμα·
|
|
24
|
24
|
|
ја%ко эTкђдђ е^сᲄе в^ы, и^ эTкђдђ дњ'ло ваше, эT ꙁемля` гнђшенїе и^з#бра'выи в^ы.
|
ὅτι πόθεν ἐστὲ ὑμεῖς καὶ πόθεν ἡ ἐργασία ὑμῶν; ἐκ γῆς· βδέλυγμα ἐξελέξαντο ὑμᾶς.
|
|
25
|
25
|
|
а%зъ же съста'вихъ и^же эT сњ'вера, і^ и'же эT востокъ сл~нчныхᲆ приꙁовђтся и^мени мое^мђ. да прихо'дятъ кня'ѕи ја^ко бла'то, и^ ја%ко горньчарь первыи гли'нђ, та'ко же ся поперете.
|
ἐγὼ δὲ ἤγειρα τὸν ἀπὸ βορρᾶ καὶ τὸν ἀφ᾿ ἡλίου ἀνατολῶν, κληθήσονται τῷ ὀνόματί μου· ἐρχέσθωσαν ἄρχοντες, καὶ ὡς πηλὸς κεραμέως καὶ ὡς κεραμεὺς καταπατῶν τὸν πηλόν, οὕτως καταπατηθήσεσθε.
|
|
26
|
26
|
|
кт^о б^о възвњститъ е^же и^спе'рва да ё^вњмы, ја%же и^спе'рва и^ речемъ, ја%ко и%стин#на еs. и^ нᲇсть проповᲇда'ющаго, н^и слы'шаща слове'съ нашихъ.
|
τίς γάρ ἀναγγελεῖ τὰ ἐξ ἀρχῆς, ἵνα γνῶμεν, καὶ τὰ ἔμπροσθεν, καὶ ἐροῦμεν ὅτι ἀληθῆ ἐστιν; οὐκ ἔστιν ὁ προλέγων οὐδὲ ὁ ἀκούων ὑμῶν τοὺς λόγους.
|
|
27
|
27
|
|
зача'токъ сїѓ'нђ дамъ, і^ерsлима ё^тњшђ въ пђть,
|
ἀρχὴν Σιὼν δώσω καὶ ῾Ιερουσαλὴμ παρακαλέσω εἰς ὁδόν.
|
|
28
|
28
|
|
эT стра'нъ б^о сиX н^и е^ді'нъ же, и^ эT кђми'ръ и^хъ нњсть и^же совњсти'тъ. и^ а'ще въпрошђ иX эTкђдђ е^сте, т^о не эTвњща'юᲄъ м^и.
|
ἀπὸ γὰρ τῶν ἐθνῶν ἰδοὺ οὐδείς, καὶ ἀπὸ τῶν εἰδώλων αὐτῶν οὐκ ἦν ὁ ἀναγγέλλων· καὶ ἐὰν ἐρωτήσω αὐτούς· πόθεν ἐστέ; οὐ μὴ ἀποκριθῶσί μοι.
|
|
29
|
29
|
|
сђть б^о творя'щеи ва'съ, и^ прельща'ю^щеи ва'съ”
|
εἰσὶ γὰρ οἱ ποιοῦντες ὑμᾶς, καὶ μάτην οἱ πλανῶντες ὑμᾶς.
|
|
Глvа, м~в”
|
Κεφάλαιο 42
|
|
1
|
1
|
|
Іа'ковъ ра'бъ мо'и, и^ поDи^мђ и& і^и^л~ь и^ꙁбра'нныи мо'и, прїяT и& дш~а моя`. дахъ дх~ъ мо'и нань, сђдъ јазы'комъ възвњстит#.
|
ΙΑΚΩΒ ὁ παῖς μου, ἀντιλήψομαι αὐτοῦ· ᾿Ισραὴλ ὁ ἐκλεκτός μου, προσεδέξατο αὐτὸν ἡ ψυχή μου· ἔδωκα τὸ πνεῦμά μου ἐπ᾿ αὐτόν, κρίσιν τοῖς ἔθνεσιν ἐξοίσει.
|
|
2
|
2
|
|
н^и въꙁопїетъ ни прельстиT, и^ не ё^слы'шиTся внњ` глаs е^го”
|
οὐ κεκράξεται οὐδὲ ἀνήσει, οὐδὲ ἀκουσθήσεται ἔξω ἡ φωνὴ αὐτοῦ.
|
|
3
|
3
|
|
Тро'сти съкрђше'ны не сътреT и^ льна кђря'щася не ё^гаситъ, н^о въ и%стиннђ и^ꙁнесетᲆ сђдъ.
|
κάλαμον τεθλασμένον οὐ συντρίψει καὶ λίνον καπνιζόμενον οὐ σβέσει, ἀλλὰ εἰς ἀλήθειαν ἐξοίσει κρίσιν.
|
|
4
|
4
|
|
просвᲇтится и^ не потђ'хнетъ, до'ндеже положитъ на' ꙁемли сђда, и^ на и^мя е^го ја^зы'цы надњ'ются”
|
ἀναλάμψει καὶ οὐ θραυσθήσεται, ἕως ἄνθῇ ἐπὶ τῆς γῆς κρίσιν· καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματι αὐτοῦ ἔθνη ἐλπιοῦσιν.
|
|
5
|
5
|
|
Сице гл~еT г~ь б~ъ, сътвори'выи нб~о и^ поста'влеи е&, ё^тверже'и ꙁе'млю и^ ја%же на не'и. и^ дааи дыха'нїе людемъ и^же на не'и, и^ дх~ъ ходя'щиM на не'и”
|
οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας τὸν οὐρανὸν καὶ πήξας αὐτόν, ὁ στερεώσας τὴν γῆν καὶ τὰ ἐν αὐτῇ καὶ διδοὺς πνοὴν τῷ λαῷ τῷ ἐπ᾿ αὐτῆς καὶ πνεῦμα τοῖς πατοῦσιν αὐτήν·
|
|
6
|
6
|
|
А/зъ г~ь б~ъ приꙁвахᲆ т^я пра'вдою. и^ прїимђ т^я по рђкђ, и^ ё^крњплю т^я. и^ дахъ т^я въ ꙁавњтᲆ ро'дђ въ свњт# странамъ
|
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ἐκάλεσά σε ἐν δικαιοσύνῃ καὶ κρατήσω τῆς χειρός σου καὶ ἐνισχύσω σε καὶ ἔδωκά σε εἰς διαθήκην γένους, εἰς φῶς ἐθνῶν
|
|
7
|
7
|
|
эTвръсти ѓ%чи слњпымᲆ і^ и^ꙁвести эT ю'ꙁъ свяꙁа'ныя, і^ и^зъ до'мђ темница сњдящаа во т#мњ”
|
ἀνοῖξαι ὀφθαλμοὺς τυφλῶν, ἐξαγαγεῖν ἐκ δεσμῶν δεδεμένους καὶ ἐξ οἴκου φυλακῆς καθημένους ἐν σκότει.
|
|
8
|
8
|
|
А$ꙁъ г~ь б~ъ с^е е^сть и%мя мое. сла'вы мое'я и%номђ не да'мъ, н^и доброты мое'я и^стђка'н#нымъ.
|
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός, τοῦτό μού ἐστι τὸ ὄνομα· τὴν δόξαν μου ἑτέρῳ οὐ δώσω οὐδὲ τὰς ἀρετάς μου τοῖς γλυπτοῖς.
|
|
9
|
9
|
|
ја%же и^з нача'ла с^е грядђтъ, и^ но'вая и^же а%ꙁъ вᲆꙁвњщђ, и^ преже възвњщенїя повњдася ва'мъ.
|
τὰ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἰδοὺ ἥκασι, καὶ καινά, ἃ ἐγὼ ἀναγγέλλω, καὶ πρὸ τοῦ ἀναγγεῖλαι ἐδηλώθη ὑμῖν.
|
|
10
|
10
|
|
въспо'ите гв~и пњснь но'вђ, вла'сть е^го сла'вится і^ и'мя е^го эT ко'нець земли`. сᲆходя'щеи въ мо'ре и^ плава'ющеи по не'мђ ѓ%строви и^ живђщеи в ниX”
|
῾Υμνήσατε τῷ Κυρίῳ ὕμνον καινόν, ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ· δοξάζετε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ἀπ᾿ ἄκρου τῆς γῆς, οἱ καταβαίνοντες εἰς τὴν θάλασσαν καὶ πλέοντες αὐτήν, αἱ νῆσοι καὶ οἱ κατοικοῦντες αὐτάς.
|
|
11
|
11
|
|
Ра'дђися пђсты'ни и^ вс^я ея` ѓ^гра'ды и^ живђщеи вᲆ кљ=дарњ. въꙁра'дђются живђще'и на ка'мени эT верхъ го'рныхъ въꙁопїюT.
|
εὐφράνθητι, ἔρημος, καὶ αἱ κῶμαι αὐτῆς, ἐπαύλεις καὶ οἱ κατοικοῦντες Κηδάρ· εὐφρανθήσονται οἱ κατοικοῦντες Πέτραν, ἀπ᾿ ἄκρων τῶν ὀρέων βοήσουσι·
|
|
12
|
12
|
|
дадяT гв~и сла'вђ, нра'вы е^го до'брыя въ ѓ^стро'вњхъ въꙁвњстя'тъ”
|
δώσουσι τῷ Θεῷ δόξαν, τὰς ἀρετὰς αὐτοῦ ἐν ταῖς νήσοις ἀναγγελοῦσι.
|
|
13
|
13
|
|
Гь~ б~ъ си'лъ и^ꙁы'идетъ, и^ съкрђшитъ ра'ть. въз#дви'гнет# рве'нїе, и^ въꙁопїет# на враги своа` съ крњ'постїю.
|
Κύριος ὁ Θεὸς τῶν δυνάμεων ἐξελεύσεται καὶ συντρίψει πόλεμον, ἐπεγερεῖ ζῆλον καὶ βοήσεται ἐπὶ τοὺς ἐχθροὺς αὐτοῦ μετὰ ἰσχύος.
|
|
14
|
14
|
|
помолча'хъ, е^да` ё^бо и^ всегда` помолчю и^ претръплю, тръпњхъ ја%ко ражDа'ющїя. потреблю и^ посђшђ въкђ'пњ
|
ἐσιώπησα, μὴ καὶ ἀεὶ σιωπήσομαι καὶ ἀνέξομαι; ὡς ἡ τίκτουσα ἐκαρτέρησα, ἐκστήσω καὶ ξηρανῶ ἅμα.
|
|
15
|
15
|
|
пђ'сты сътворю` го'ры и^ хо'лми, и^ вся'кђ травђ` и^с#сђшђ. и положђ рњки вᲆ ѓ%стровы. и^ лђги и^с#сђшђ.
|
ἐρημώσω ὄρη καὶ βουνοὺς καὶ πάντα χόρτον αὐτῶν ξηρανῶ, καὶ θήσω ποταμοὺς εἰς νήσους καὶ ἕλη ξηρανῶ.
|
|
16
|
16
|
|
и^ наведђ слњпы'я на пђть е^гоже не ви'дњша, и^ стеѕя иXже не зна'ютъ ходи'ти по ни'мъ сътворю` и^мъ” Сътворю` иM т#мђ на свњтъ, и^ сᲄро'потное въ право'е. с^е гл~ю ја%же сътворю` и^ не ѓ^ста'влю иX, гл~етъ г~ь.
|
καὶ ἄξω τυφλοὺς ἐν ὁδῷ, ᾗ οὐκ ἔγνωσαν, καὶ τρίβους ἃς οὐκ ᾔδεισαν, πατῆσαι ποιήσω αὐτούς· ποιήσω αὐτοῖς τὸ σκότος εἰς φῶς καὶ τὰ σκολιὰ εἰς εὐθεῖαν· ταῦτα τὰ ρήματα ποιήσω καὶ οὐκ ἐγκαταλείψω αὐτούς.
|
|
17
|
17
|
|
сїи же воZврати'шася въспя'тᲆ” Срамля'итеся стыдњ'нїеM ё^пова'ющеи и^звая'ными гл~ющеи сълїя'нныM, вы` е^сте бо'ѕи наши”
|
αὐτοὶ δὲ ἀπεστράφησαν εἰς τὰ ὀπίσω· αἰσχύνθητε αἰσχύνην, οἱ πεποιθότες ἐπὶ τοῖς γλυπτοῖς, οἱ λέγοντες τοῖς χωνευτοῖς· ὑμεῖς ἐστε θεοὶ ἡμῶν.
|
|
18
|
18
|
|
Глђсїи слы'шите, и^ слњпїи` про'ꙁрите
|
Οἱ κωφοί, ἀκούσατε, καὶ οἱ τυφλοί, ἀναβλέψατε ἰδεῖν.
|
|
19
|
19
|
|
и^ ви'дњте. т^о кто` слњпᲆ н^о раби` мои`, и^ глђсїи н^о владђщеи и%ми. и^ ѓ^слњ'поша раби` бж~їи.
|
καὶ τίς τυφλός, ἀλλ᾿ ἢ οἱ παῖδές μου καὶ κωφοί, ἀλλ᾿ ἢ οἱ κυριεύοντες αὐτῶν; καὶ ἐτυφλώθησαν οἱ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ.
|
|
20
|
20
|
|
ви'дњсᲄе многа'жды, и^ не снабди'сте. эTврᲆзенњ ё%ши и^мђщи и^ не слы'шасте.
|
εἴδετε πλεονάκις, καὶ οὐκ ἐφυλάξασθε· ἠνοιγμένα τὰ ὦτα, καὶ οὐκ ἠκούσατε.
|
|
21
|
21
|
|
г~ь б~ъ хотњ да ѓправдиTся и^ воꙁвели'чиT хвалђ`”
|
Κύριος ὁ Θεὸς ἐβουλεύσατο, ἵνα δικαιωθῇ καὶ μεγαλύνῃ αἴνεσιν.
|
|
22
|
22
|
|
И$ видXњ и^ бы'ша лю'дїе съблђждени и' раꙁ#граблени. прђ'гло б^о вложихъ вездњ, и^ в домохъ въкђп'њ и^же съкры'ша я& бы'ша въ плњнъ. и^ не бы'сть эTи^ма'ющаго раZграбленїа, и^ не бњ` гл~ющаго въ ва'съ эTдаждь”
|
καὶ εἶδον, καὶ ἐγένετο ὁ λαὸς πεπρονομευμένος καὶ διηρπασμένος· ἡ γὰρ παγὶς ἐν τοῖς ταμιείος πανταχοῦ, καὶ ἐν οἴκοις ἅμα, ὅπου ἔκρυψαν αὐτούς· ἐγένοντο εἰς προνομήν, καὶ οὐκ ἦν ἐξαιρούμενος ἅρπαγμα, καὶ οὐκ ἦν ὁ λέγων· ἀπόδος.
|
|
23
|
23
|
|
Кт^о въ ва'съ и^же внђши'тъ с^е, и^ послђша'ет# въ грядђщая.
|
τίς ἐν ὑμῖν, ὃς ἐνωτιεῖται ταῦτα; εἰσακούσατε εἰς τὰ ἐπερχόμενα.
|
|
24
|
24
|
|
кт^о да'сᲄь на раꙁ#грабленїе і^а'кова, і^и^л~я плњня'ющиM е^го. не б~ъ л^и ё^бо е^мђже съгрњшиша, и^ не и^зволиша в# пђти е^го ходи'ти, н^и послђшати за'кона е^го.
|
τίς ἔδωκεν εἰς διαρπαγὴν ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραὴλ τοῖς προνομεύουσιν αὐτόν; οὐχὶ ὁ Θεός, ᾧ ἡμάρτοσαν αὐτῷ, καὶ οὐκ ἠβούλοντο ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ πορεύεσθαι οὐδὲ ἀκούειν τοῦ νόμου αὐτοῦ;
|
|
25
|
25
|
|
и наведе` на' ня гнњвъ ја%рости свое'я, и^ ё^крњпи на' ня ра'ть и^ паля'щеи е^го ѓ%крsтъ. и^ не ё^вњдњша ко'ждо и^хᲆ, и^ не положи'ша на ё'мњ”
|
καὶ ἐπήγαγεν ἐπ᾿ αὐτοὺς ὀργὴν θυμοῦ αὐτοῦ, καὶ κατίσχυσεν αὐτοὺς πόλεμος καὶ οἱ συμφλέγοντες αὐτοὺς κύκλῳ, καὶ οὐκ ἔγνωσαν ἕκαστος οὐδὲ ἔθεντο ἐπὶ ψυχήν.
|
|
Глvа, м~г”
|
Κεφάλαιο 43
|
|
1
|
1
|
|
И нн~њ си'це гл~етъ г~ь б~ъ, сътвори'выи т^я і^а'кове, създа'выи т^я і^и^л~ю, не бо'ися ја^ко и^зба'вихᲆ т^я. проꙁваX и^мя твое мо'и е^си т^ы.
|
ΚΑΙ νῦν οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας σε, ᾿Ιακώβ, ὁ πλάσας σε, ᾿Ισραήλ· μὴ φοβοῦ, ὅτι ἐλυτρωσάμην σε· ἐκάλεσά σε τὸ ὄνομά σου, ἐμὸς εἶ σύ.
|
|
2
|
2
|
|
и^ а'ще минђ'еши по водњ т^о с тобо'ю е^смь, и^ рњки не покрыюT тебе” И$ а'ще скво'ѕњ ѓ%гнь про'идеши не сож#жешися, и^ пла'мень не ѓ^палитъ тебе.
|
καὶ ἐὰν διαβαίνῃς δι᾿ ὕδατος, μετὰ σοῦ εἰμι, καὶ ποταμοὶ οὐ συγκλύσουσί σε· καὶ ἐὰν διέλθῃς διὰ πυρός, οὐ μὴ κατακαυθῇς, φλὸξ οὐ κατακαύσει σε.
|
|
3
|
3
|
|
ја%ко а^ꙁъ г~ь б~ъ твои, ст~ыи і^и^л~евъ сп~са'яи т^я” Сътворихъ премњнђ твою е^гљ=пта, и^ мљ=ры и^ сљ=инђ ꙁа тя.
|
ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός σου ὁ ἅγιος ᾿Ισραὴλ ὁ σῴζων σε· ἐποίησα ἄλλαγμά σου Αἴγυπτον καὶ Αἰθιοπίαν καὶ Σοήνην ὑπὲρ σοῦ.
|
|
4
|
4
|
|
эTнели' же че'стенъ бы'сть предо мно'ю и^ просла'вися, и^ аZ т^я въꙁлюбиX. дамъ чл~ки по ᲄебњ`, и^ кн~ѕя по главњ` твое'и”
|
ἀφ᾿ οὗ ἔντιμος ἐγένου ἐναντίον ἐμοῦ, ἐδοξάσθης, καὶ ἐγὼ σὲ ἠγάπησα· καὶ δώσω ἀνθρώπους πολλοὺς ὑπὲρ σοῦ καὶ ἄρχοντας ὑπὲρ τῆς κεφαλῆς σου.
|
|
5
|
5
|
|
Не бо'ися ја%ко с тобо'ю е^смь. эT восто'къ приведђ племя` твое, и^ эT ꙁа'пада сᲆберђ т^я.
|
μὴ φοβοῦ, ὅτι μετὰ σοῦ εἰμι· ἀπὸ ἀνατολῶν ἄξω τὸ σπέρμα σου καὶ ἀπὸ δυσμῶν συνάξω σε.
|
|
6
|
6
|
|
рекђ сњверђ приведи, и^ восто'чнђ не воꙁъбраня'и. приведи сн~ы моя` эT ꙁемля` далняя, и^ дще'ры моа эT кра'и ꙁеMныX вс^я, и^ приꙁываютъ и^мя мое.
|
ἐρῶ τῷ Βορρᾷ· ἄγε, καὶ τῷ Λιβί· μὴ κώλυε, ἅγιε τοὺς υἱούς μου ἀπὸ γῆς πόρρωθεν καὶ τὰς θυγατέρας μου ἀπ᾿ ἄκρων τῆς γῆς,
|
|
7
|
7
|
|
въ сла'вђ б^о свою` ё^готовахъ и^ соꙁдаX и& и^ сътвориX и&,
|
πάντας ὅσοι ἐπικέκληνται τῷ ὀνόματί μου· ἐν γὰρ τῇ δόξῃ μου κατεσκεύασα αὐτὸν καὶ ἔπλασα αὐτὸν καὶ ἐποίησα αὐτόν·
|
|
8
|
8
|
|
і^ иꙁведоX люди слњпы, и^ ѓ'чи сђть та'коже слњ'пы, и^ глђси ё%ши и^мђща.
|
καὶ ἐξήγαγον λαὸν τυφλόν, καὶ ὀφθαλμοί εἰσιν ὡσαύτως τυφλοί, καὶ κωφοὶ τὰ ὦτα ἔχοντες.
|
|
9
|
9
|
|
вс^и ја%ꙁы'цы сᲆбра'шаs въкђпᲇ, и^ сᲆберђтся кня'ѕи эT ниX” Кт^о совњсти'тъ с^е, и^л^и е^же и^спр'ьва кт^о совњститъ ва'мъ. да и^зведђтъ свњдњтеля своа` и^ да ся ѓ^правдяT, и^ да рекTђ и%стин#но и^ да послђшаюT и^х#.
|
πάντα τὰ ἔθνη συνήχθησαν ἅμα, καὶ συναχθήσονται ἄρχοντες ἐξ αὐτῶν. τίς ἀναγγελεῖ ταῦτα; ἢ τὰ ἐξ ἀρχῆς τίς ἀναγγελεῖ ὑμῖν; ἀγαγέτωσαν τοὺς μάρτυρας αὐτῶν καὶ δικαιωθήτωσαν καὶ εἰπάτωσαν ἀληθῆ.
|
|
10
|
10
|
|
бђдете м^и по'слђси, и^ а'зᲆ послXђ гл~еT г~ь б~ъ. и^ ра'бъ е^гоy и^з#браX, да ё^вњсте и^ вᲇрђете м^и. и^ ё^вњсте ја%ко а^зъ е^смь, предо мно'ю нњсть быl и%нъ б~ъ, и^ по мнњ` не бђ'детъ.
|
γίνεσθέ μοι μάρτυρες, καὶ ἐγὼ μάρτυς, λέγει Κύριος ὁ Θεός, καὶ ὁ παῖς μου, ὃν ἐξελεξάμην, ἵνα γνῶτε καὶ πιστεύσητε καὶ συνῆτε ὅτι ἐγώ εἰμι. ἔμπροσθέν μου οὐκ ἐγένετο ἄλλος Θεὸς καὶ μετ᾿ ἐμὲ οὐκ ἔσται.
|
|
11
|
11
|
|
а%ꙁъ б~ъ, и^ не бђ'дет# ра'ꙁвњ мене сп~са'яи
|
ἐγὼ ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστι πάρεξ ἐμοῦ ὁ σῴζων.
|
|
12
|
12
|
|
совњстихъ и^ сп~сохъ ё^корихъ, и^ не бњ` въ ва'съ чю'ждего. в^ы мнњ` по'слђси, и^ а'ꙁъ по'слђхъ, гл~етъ г~ь б~ъ”
|
ἐγὼ ἀνήγγειλα καὶ ἔσωσα, ὠνείδισα καὶ οὐκ ἦν ἐν ὑμῖν ἀλλότριος. ὑμεῖς ἐμοὶ μάρτυρες καὶ ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός.
|
|
13
|
13
|
|
Є$ще и^спе'рва, и^ нњсть и^же эT рђ'кђ мое'ю эTи'метъ, сътворю` и^ кт^о вовратитъ е&”
|
ἔτι ἀπ᾿ ἀρχῆς καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐκ τῶν χειρῶν μου ἐξαιρούμενος· ποιήσω, καὶ τίς ἀποστρέψει αὐτό;
|
|
14
|
14
|
|
Та'ко гл~етᲆ г~ь б~ъ, и^ꙁбавивыи в^ы ст~ыи і^и^л~евъ. ва'съ рада пђщђ въ вављ=лоn, и^ въставлю` вс^я бњжа'щая, и^ халде'и въ кораблеX свя'жђтся”
|
Οὕτως λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ λυτρούμενος ῾υμᾶς, ὁ ἅγιος τοῦ ᾿Ισραήλ· ἕνεκεν ὑμῶν ἀποστελῶ εἰς Βαβυλῶνα καὶ ἐπεγερῶ φεύγοντας πάντας, καὶ Χαλδαῖοι ἐν πλοίοις δεθήσονται.
|
|
15
|
15
|
|
А$ꙁъ г~ь б~ъ ст~ыи ваj, показа'выи і^и^л~я цр~я ва'шего”
|
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος ὑμῶν, ὁ καταδείξας ᾿Ισραὴλ βασιλέα ὑμῶν.
|
|
16
|
16
|
|
Си'це гл~етъ г~ь, да'яи пђть по' морю, и^ по во'дњ си'лнњ сте'ѕя.
|
οὕτως λέγει Κύριος, ὁ διδοὺς ἐν θαλάσσῃ ὁδὸν ἐν ὕδατι ἰσχυρῷ τρίβον,
|
|
17
|
17
|
|
и^ꙁводя'и ѓ^рђжїе и^ коня` и^ нароD мно'гъ. и^ ё^спо'ша и^ не вᲆста'нђтъ, ё^гасо'ша аки пря'диво ё^га'шен#но.
|
ὁ ἐξαγαγὼν ἅρματα καὶ ἵππον καὶ ὄχλον ἰσχυρόν· ἀλλ᾿ ἐκοιμήθησαν καὶ οὐκ ἀναστήσονται, ἐσβέσθησαν ὡς λίνον ἐσβεσμένον.
|
|
18
|
18
|
|
не помина'ите прьвыX и^ ветхиX не помышля'ите.
|
μὴ μνημονεύετε τὰ πρῶτα καὶ τὰ ἀρχαῖα μὴ συλλογίζεσθε.
|
|
19
|
19
|
|
с^е сътворю но'вая, нн~њ просїаюTся и^ ё^вᲇсте я&. и^ сътворю в# пђсты'ни пђть и^ въ беꙁвоDнњи рњки”
|
ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ καινὰ ἃ νῦν ἀνατελεῖ, καὶ γνώσεσθε αὐτά· καὶ ποιήσω ἐν τῇ ἐρήμῳ ὁδὸν καὶ τῇ ἀνύδρῳ ποταμούς.
|
|
20
|
20
|
|
Блsвятъ м^я ѕвњрїе по'льстїи сљ=рини, и^ дще'ри пти'ча. ја%ко дахᲆ въ пђсты'нњ водђ и^ рњки въ беꙁвоDнњи, напои^ти роD мо'и и^з#бра'нныи.
|
εὐλογήσουσί με τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ, σειρῆνες καὶ θυγατέρες στρουθῶν, ὅτι ἔδωκα ἐν τῇ ἐρήμῳ ὕδωρ καὶ ποταμοὺς ἐν τῇ ἀνύδρῳ ποτίσαι τὸ γένος μου τὸ ἐκλεκτόν,
|
|
21
|
21
|
|
и^ лю'ди моа` ја%же прострох#, нравы моа` и^сповњдова'ти”
|
λαόν μου, ὃν περιεποιησάμην τὰς ἀρετάς μου διηγεῖσθαι.
|
|
22
|
22
|
|
Не приꙁваX л^и нн~њ ё^бо тебе і^а'кове, и не трђди'тися сътвориX т^и і^и^л~ю”
|
οὐ νῦν ἐκάλεσά σε, ᾿Ιακώβ, οὐδὲ κοπιάσαι σε ἐποίησα, ᾿Ισραήλ.
|
|
23
|
23
|
|
Не приведе` б^о мнњ` ѓ^вецъ требы твое^я, и^ не просла'ви мене въ требахъ твои^хъ. н^и трDђна сътворихъ тя въ дђбра'вњ,
|
οὐκ ἐμοὶ ἤνεγκας πρόβατα τῆς ὁλοκαρπώσεώς σου, οὐδὲ ἐν ταῖς θυσίαις σου ἐδόξασάς με· οὐκ ἐδούλωσά σε ἐν θυσίαις, οὐδὲ ἔγκοπον ἐποίησά σε ἐν λιβάνῳ,
|
|
24
|
24
|
|
и^ не притяжа мнњ цњною џимїама, ни ло'я требъ твоиX въсхотњхъ. н^о въ грњсњхъ твои^х# и^ в# неправдахъ твои^хъ трђди м^я”
|
οὐδὲ ἐκτήσω μοι ἀργυρίου θυμίαμα, οὐδὲ τὸ στέαρ τῶν θυσιῶν σου ἐπεθύμησα, ἀλλὰ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις σου καὶ ἐν ταῖς ἀδικίαις σου προέστην σου.
|
|
25
|
25
|
|
А/ꙁъ е^смь, а^ꙁъ е^смь, потира'яи беꙁако'нїя твоа мене ради, и^ грњхъ твоиX не помянђ.
|
ἐγώ εἰμι, ὁ ἐξαλείφων τὰς ἀνομίας σου ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τὰς ἁμαρτίας σου καὶ οὐ μὴ μνησθήσομαι.
|
|
26
|
26
|
|
тыy помяни` и^ да ся съприве`, гл~и т^ы преже безако'нїя своа` да ся ѓ^правдиши.
|
σὺ δὲ μνήσθητι καὶ κριθῶμεν· λέγε σὺ τὰς ἀνομίας σου πρῶτος, ἵνα δικαιωθῇς.
|
|
27
|
27
|
|
эTц~ы ва'ши пр'ьвое грᲇши'ша, и^ вещ#цы ᲄвои` беꙁакониша къ мнњ`,
|
οἱ πατέρες ὑμῶν πρῶτοι καὶ οἱ ἄρχοντες ὑμῶν ἠνόμησαν εἰς ἐμέ,
|
|
28
|
28
|
|
и^ ѓ^скверниша кня'ѕи ст~ая моа`. и^ дахъ погђбити і^а'кова, і^и^л~я въ ё^кори'ꙁнђ”
|
καὶ ἐμίαναν οἱ ἄρχοντες τὰ ἅγιά μου, καὶ ἔδωκα ἀπολέσαι ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραὴλ εἰς ὀνειδισμόν.
|
|
Глvа, м~д”
|
Κεφάλαιο 44
|
|
1
|
1
|
|
И н~њ же слы'ши ра'бе мои і^а'кове, и^ вᲆꙁлю'бленыи і^и^л~ю е^гоy и^ꙁбрахъ”
|
ΝΥΝ δὲ ἄκουσον, ᾿Ιακὼβ ὁ παῖς μου καὶ ᾿Ισραήλ, ὃν ἐξελεξάμην·
|
|
2
|
2
|
|
Сице гл~етъ г~ь б~ъ. сътвори'выи т^я, и^ соꙁдавыи т^я вᲆ ё^тробᲇ е^ще` сђщђ т^и помо'же т^и” Не бо'ися ра'бе мо'и і^а'кове, и^ въꙁлю'бленныи і^и^л~ю е^гоже и^з#брахъ.
|
οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας σε καὶ ὁ πλάσας σε ἐκ κοιλίας· ἔτι βοηθηθήσῃ, μὴ φοβοῦ, παῖς μου ᾿Ιακὼβ καὶ ἠγαπημένος ᾿Ισραήλ, ὃν ἐξελεξάμην.
|
|
3
|
3
|
|
ја%ко а^ꙁъ да'мъ во'дђ въ жа'ждђ ходя'щимъ въ беꙁъво'днњи, наложђ дх~ъ мои на племя твое, и^ блsвенїя моа на ча'да твоя`
|
ὅτι ἐγὼ δώσω ὕδωρ ἐν δίψει τοῖς πορευομένοις ἐν ἀνύδρῳ, ἐπιθήσω τὸ πνεῦμά μου ἐπὶ τὸ σπέρμα σου καὶ τὰς εὐλογίας μου ἐπὶ τὰ τέκνα σου,
|
|
4
|
4
|
|
и^ проѕябнTђ а^ки трава средњ во'ды и^ ја%ко верба подолгъ рњки текђща”
|
καὶ ἀνατελοῦσιν ὡς ἀναμέσον ὕδατος χόρτος καὶ ὡς ἰτέα ἐπὶ παραρρέον ὕδωρ.
|
|
5
|
5
|
|
Се'и речетъ бж~їи е^смь, и^ се'и въꙁопїетъ къ и^мени і^а'ковлю. и^ дрђгыи напишет#ъ гл~я, бж~їи е^смь къ и^мени і^и^л~ю”
|
οὕτος ἐρεῖ· τοῦ Θεοῦ εἰμι, καὶ οὗτος βοήσεται ἐπὶ τῷ ὀνόματι ᾿Ιακώβ, καὶ ἕτερος ἐπιγράψει χειρὶ αὐτοῦ· τοῦ Θεοῦ εἰμι, καὶ ἐπὶ τῷ ὀνόματι ᾿Ισραὴλ βοήσεται. —
|
|
6
|
6
|
|
Сице гл~етъ б~ъ цр~ь і^и^л~вᲆ, и^ꙁбавле'и е^го б~ъ саваѓg” А$зъ б~ъ пр'ьвыи а^з же посемъ, ра'ꙁвњ мене нњсть б~а
|
Οὕτως λέγει ὁ Θεὸς ὁ βασιλεὺς τοῦ ᾿Ισραὴλ ὁ ρυσάμενος αὐτὸν Θεὸς σαβαώθ· ἐγὼ πρῶτος καὶ ἐγὼ μετὰ ταῦτα· πλὴν ἐμοῦ οὐκ ἔστι Θεός.
|
|
7
|
7
|
|
ктомђ ја%коже аZ да ста'ни и^ приꙁови и^ ё^готови м^и, эTнелњ же сътворихъ чл~ка въ вњкᲆ. и^ грядђщая преD прише'ствїемъ да совњстят# ва'мъ.
|
τίς ὥσπερ ἐγώ; στήτω καὶ καλεσάτω καὶ ἀναγγειλάτω καὶ ἑτοιμασάτω μοι ἀφ᾿ οὗ ἐποίησα ἄνθρωπον εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ τὰ ἐπερχόμενα πρὸ τοῦ ἐλθεῖν ἀναγγειλάτωσαν ὑμῖν.
|
|
8
|
8
|
|
не покрыва'ите, и^ не съблђди'те. не и^спр'ьва ли внђшисте и^ совњстихъ ва'мᲆ. по'слђси в^ы е^сте, а^ще еs б~ъ ра'ꙁвњ мене.
|
μὴ παρακαλύπτεσθε μηδὲ πλανᾶσθε· οὐκ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἠνωτίσασθε καὶ ἀπήγγειλα ὑμῖν; μάρτυρες ὑμεῖς ἐστε, εἰ ἔτσι Θεὸς πλὴν ἐμοῦ·
|
|
9
|
9
|
|
и^ не бњ` тогда` ꙁда'ющихъ и^ вая'ющихъ, вс^и тщи творя'щеи по'мыслы свои^ми и^же не ё^спњ'ютъ и^мъ.
|
καὶ οὐκ ἦσαν τότε οἱ πλάσσοντες καὶ γλύφοντες πάντες μάταιοι οἱ ποιοῦντες τὰ καταθύμια αὐτῶν, ἃ οὐκ ὠφελήσει αὐτούς· ἀλλὰ αἰσχυνθήσονται
|
|
10
|
10
|
|
н^о срамяTся вс^и соѕида'ющи б~а, и^ вая'ющїи беꙁ# ё^спᲇха,
|
πάντες οἱ πλάσσοντες Θεὸν καὶ γλύφοντες ἀνωφελῆ,
|
|
11
|
11
|
|
и^ вс^и эTкђдђ же бы'ша и^схоша” И$ глђсїи эT чл~къ съберњтеся вс^и, и^ ста'нете вᲆкђпњ, посрамля'и^теся и^ ё^врати'теся въкђпњ”
|
καὶ πάντες ὅθεν ἐγένοντο ἐξηράνθησαν, καὶ κωφοὶ ἀπὸ ἀνθρώπων συναχθήτωσαν πάντες καὶ στησάτωσαν ἅμα, ἐντραπήτωσαν καὶ αἰσχυνθήτωσαν ἅμα.
|
|
12
|
12
|
|
ја%ко наѓ^стри дре'водњля сњ'чиво, те'слою съдњла е& на гла'вняX, и^ длатомъ съдолбе е&, сᲆдњла е& крњпосᲄїю мы'шца е^го. и^ воꙁа'лчетъ і^ и^ꙁнемо'жет#, и^ не напїется воды`”
|
ὅτι ὤξυνε τέκτων σίδηρον, σκεπάρνῳ εἰργάσατο αὐτὸ καὶ ἐν τερέτρῳ ἔστησεν αὐτό, εἰργάσατο αὐτὸ ἐν τῷ βραχίονι τῆς ἰσχύος αὐτοῦ· καὶ πεινάσει καὶ ἀσθενήσει καὶ οὐ μὴ πίῃ ὕδωρ.
|
|
13
|
13
|
|
И$ꙁбра'в# древодњля дре'во поста'ви е& в мњрђ, и^ начерта'вᲆ сътвори е&. и^ сътвори е% ја%ко ѓ%браꙁъ мђжескъ, и^ ја%ко красђ чл~чю. поста'ви е& в домђ` е^же
|
ἐκλεξάμενος τέκτων ξύλον ἔστησεν αὐτὸ ἐν μέτρῳ καὶ ἐν κόλλῃ ἐρρύθμισεν αὐτὸ καὶ ἐποίησεν αὐτὸ ὡς μορφὴν ἀνδρὸς καὶ ὡς ὡραιότητα ἀνθρώπου στῆσαι αὐτὸ ἐν οἴκῳ.
|
|
14
|
14
|
|
посњче древо в# дђбра'вњ, е^же насади г~ь, и^ до'ждь продожDи.
|
ἔκοψε ξύλον ἐκ τοῦ δρυμοῦ, ὃ ἐφύτευσε Κύριος καὶ ὑετὸς ἐμήκυνεν,
|
|
15
|
15
|
|
даже бђдеT чл~коM на ж#женїе, и^ вꙁя` эT него` съгрᲇся, і^ и^ж#жегше я& и^спеко'ша и%ми хлњбы. и^ съ ѓ^ставшаго же сътвориша бо'ги, и^ покланя'ются и^мᲆ. и^ сътвори'ша и^ꙁвая#нна, и^ прекланяюTся и^мъ.
|
ἵνα ᾖ ἀνθρώποις εἰς καῦσιν· καὶ λαβὼν ἀπ᾿ αὐτοῦ ἐθερμάνθη, καὶ καύσαντες ἔπεψαν ἄρτους ἐπ᾿ αὐτῶν, τὸ δὲ λοιπὸν εἰργάσαντο θεούς, καὶ προσκυνοῦσιν αὐτοῖς.
|
|
16
|
16
|
|
поl е^го и^жжеглъ е^сть ѓ^гнемъ, и^ полъ же е^го съж#же на ё'глїе і^ и^спече в ниX хлњбы`, и^ верхђ иX и^спече мя'со и^ ја^де и насыти'ся. и^ съгрњ` вс^я, реq. слаDко мнњ` ја^ко съгрњхᲆся, и^ ви'дњхъ ѓ%гнь.
|
οὗ τὸ ἥμισυ αὐτοῦ κατέκαυσεν ἐν πυρὶ καὶ καύσαντες ἔπεψαν ἄρτους ἐπ᾿ αὐτῶν· καὶ ἐπ᾿ αὐτοῦ κρέας ὀπτήσας ἔφαγε καὶ ἐνεπλήσθη, καὶ θερμανθεὶς εἶπεν· ἡδύ μοι ὅτι ἐθερμάνθην καὶ εἶδον πῦρ.
|
|
17
|
17
|
|
и^ съ ѓ^ста'вшаго же съᲄвори бо'га и^звая'на, преклоняеTся е^мђ, и^ покланя'еᲄся и^ мо'лится е^мђ, гл~я, и^ꙁбави м^я ја%ко б~ъ мо'и е^си т^ы.
|
τὸ δὲ λοιπὸν ἐποίησεν εἰς θεὸν γλυπτὸν καὶ προσκυνεῖ αὐτῷ καὶ προσεύχεται λέγων· ἐξελοῦ με, ὅτι θεός μου εἰς σύ.
|
|
18
|
18
|
|
не ё^вњ'дњша смы'слит^и, ја%ко ѓ^темнњстњ ѓ%чи иX гля'даᲄи, и^ разђмњти срDцемъ иX.
|
οὐκ ἔγνωσαν φρονῆσαι, ὅτι ἀπημαυρώθησαν τοῦ βλέπειν τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν καὶ τοῦ νοῆσαι τῇ καρδίᾳ αὐτῶν.
|
|
19
|
19
|
|
и^ не помы'сли въ дш~и свое'и, н^и ё^вњдњ смышленїем#. ја%ко по'лъ е^го и^ж#жеглъ е^сть ѓ^гнемъ, і^ и^спеклъ еs въ ё%глїеX е^го хлњ'бы, і^ и^спеклъ мя'са и^ ја%лъ е^сть. и^ ѓ^ста'в#шее е^го вᲆ ме'рꙁосᲄь сътвори`, и^ покла'няю^тся е^мђ.
|
καὶ οὐκ ἐλογίσατο τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ οὐδὲ ἀνελογίσατο ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ οὐδὲ ἔγνω τῇ φρονήσει, ὅτι τὸ ἥμισυ αὐτοῦ κατέκαυσεν ἐν πυρὶ καὶ ἔπεψεν ἐπὶ τῶν ἀνθράκων αὐτοῦ ἄρτους καὶ ὀπτήσας κρέα ἔφαγε καὶ τὸ λοιπὸν αὐτοῦ εἰς βδέλυγμα ἐποίησε καὶ προσκυνοῦσιν αὐτῷ.
|
|
20
|
20
|
|
ё^вњждь ја%ко пе'пелъ е^сть срDце иX и^ прельща'ются, и^ н^и е^ді'нъ мо'жетъ дш~а свое'я и^ꙁба'вити. ви'дњте и^ не рцњте ја%ко л#жа вᲆ десницы мое'и”
|
γνῶθι ὅτι σποδὸς ἡ καρδία αὐτῶν, καὶ πλανῶνται, καὶ οὐδεὶς δύναται ἐξελέσθαι τὴν ψυχὴν αὐτοῦ· ἴδετε, οὐκ ἐρεῖτε ὅτι ψεῦδος ἐν τῇ δεξιᾷ μου;
|
|
21
|
21
|
|
Помяни сїя і^а'кове і^и^л~ю, ја%ко ра'бᲆ мои е^си т^ы. сътвориX т^я раба` мое^го і^и^л~ю и^ т^ы не ꙁабываи мене.
|
Μνήσθητι ταῦτα ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραήλ, ὅτι παῖς μου εἶ σύ· ἔπλασά σε παῖδά μου, καὶ σὺ ᾿Ισραὴλ μὴ ἐπιλανθάνου μου.
|
|
22
|
22
|
|
се б^о потроX ја^ко ѓ%блак# беꙁако'нїя твоя`, и^ ја%ко примракъ грњхи твоя`. ѓ^брати'ся къ мнњ` і^ и^зба'влю т^я”
|
ἰδοὺ γὰρ ἀπήλειψα ὡς νεφέλην τὰς ἀνομίας σου καὶ ὡς γνόφον τὰς ἁμαρτίας σου· ἐπιστράφηθι πρός με, καὶ λυτρώσομαί σε.
|
|
23
|
23
|
|
Ра'дђитеся нб~са ја%ко помилова б~ъ і^ил~я. въстрђби'те ѓ^снова'нїя ꙁе'мная, въꙁопїиᲄе го'ры съ веселїемъ, и^ холми и^ вся'ко дре'во е^же насадихᲆ. ја%ко и^ꙁба'ви б~ъ і^а'кова і^и^л~ь просла'вится”
|
εὐφράνθητε, οὐρανοί, ὅτι ἠλέησεν ὁ Θεός τὸν ᾿Ισραήλ· σαλπίσατε, τὰ θεμέλια τῆς γῆς, βοήσατε, ὄρη, εὐφροσύνην, οἱ βουνοὶ καὶ πάντα τὰ ξύλα τὰ ἐν αὐτοῖς, ὅτι ἐλυτρώσατο ὁ Θεὸς τὸν ᾿Ιακώβ, καὶ ᾿Ισραὴλ δοξασθήσεται.
|
|
24
|
24
|
|
Си'це гл~еT г~ь и^збави'выи т^я и^ созDавыи т^я эT чре'ва. а^зъ г~ь съвер#ша'яи вс^е, протягоX нб~о е^ді'нъ и^ ё^твердиX зеMлю.
|
Οὕτω λέγει Κύριος ὁ λυτρούμενός σε καὶ ὁ πλάσσων σε ἐκ κοιλίας· ἐγὼ Κύριος ὁ συντελῶν πάντα, ἐξέτεινα τὸν οὐρανὸν μόνος καὶ ἐστερέωσα τὴν γῆν.
|
|
25
|
25
|
|
кт^о и%нъ рас#сы'плетъ ꙁна'менїя ё^тробныхъ влъхвова'нїи и^ волшᲆбы эT срDца. эTвращая мђ'дрыя воспяᲄъ и^ совњты и^хъ ѓ^бђа'я.
|
τίς ἕτερος διασκεδάσει σημεῖα ἐγγαστριμύθων καὶ μαντείας ἀπὸ καρδίας, ἀποστρέφων φρονίμους εἰς τὰ ὀπίσω καὶ τὴν βουλὴν αὐτῶν μωραίνων
|
|
26
|
26
|
|
и^ ё^ставля'а гл~ы раба` свое^го, и^ совњтъ вњститеl твои^хъ съвръша'яи” Гл~я і^ерsли'мђ насели'шися. и^ гра'домъ і^ё^де'искимъ, ја^ко въꙁгради'теся и^ пђсᲄы'ня е^го просїя'ются”
|
καὶ ἱστῶν ρῆμα παιδὸς αὐτοῦ καὶ τὴν βουλὴν τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ ἀληθεύων; ὁ λέγων τῇ ῾Ιερουσαλήμ· κατοικηθήσῃ καὶ ταῖς πόλεσι τῆς ᾿Ιδουμαίας· οἰκοδομηθήσεσθε, καὶ τὰ ἔρημα αὐτῆς ἀνατελεῖ·
|
|
27
|
27
|
|
Гл~яи беꙁDнњ ѓ^пђстње'ши, и^ рᲇки твоа` посђшђ.
|
ὁ λέγων τῇ ἀβύσσῳ· ἐρημωθήσῃ, καὶ τοὺς ποταμούς σου ξηρανῶ·
|
|
28
|
28
|
|
гл~яи кљ=рђ смы'слиᲄи, и^ вс^я воля моа` сътвориши” Гл~яи і^ерsли'мђ воZгради'шися, и^ храM ст~ыи мо'и ѓ^снђю`”
|
ὁ λέγων Κύρῳ φρονεῖν καὶ πάντα τὰ θελήματά μου ποιήσει· ὁ λέγων ῾Ιερουσαλήμ· οἰκοδομηθήσῃ, καὶ τὸν οἶκον τὸν ἅγιόν μου θεμελιώσω.
|
|
Глvа, м~е”
|
Κεφάλαιο 45
|
|
1
|
1
|
|
Си'це гл~етъ г~ь б~ъ, пома'ꙁаnномђ свое^мђ кљ=рђ. е^гоже держа'хъ по десни'цђ, повинђти преD нимъ страны`, и^ крњпость црsкђ разрђшю. эTвръꙁђ преD нимъ вра'та, и^ гра'ди не затво'рятся.
|
ΟΥΤΩ λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τῷ χριστῷ μου Κύρῳ, οὗ ἐκράτησα τῆς δεξιᾶς ἐπακοῦσαι ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἔθνη, καὶ ἰσχὺν βασιλέων διαρρήξω, ἀνοίξω ἔμπροσθεν αὐτοῦ θύρας, καὶ πόλεις οὐ συγκλεισθήσονται.
|
|
2
|
2
|
|
а^ꙁъ преD нимᲆ поидђ` и^ го'ры ё^равна'ю. вра'та мњденая сᲆкрђшђ, и^ верїя желњꙁныя слоMлю.
|
ἐγὼ ἔμπροσθέν σου πορεύσομαι καὶ ὄρη ὁμαλιῶ, θύρας χαλκᾶς συντρίψω καὶ μοχλοὺς σιδηροῦς συγκλάσω
|
|
3
|
3
|
|
и^ да'мъ т^и и^мњнїя те'мная и^ съкрове'ная, и^ неви'димая эTврьꙁђ тебњ. да ё^вњси ја%ко а^ꙁъ г~ь б~ъ, прозыва'я и%мя твое, б~ъ і^и^л~евъ.
|
καὶ δώσω σοι θησαυροὺς σκοτεινούς, ἀποκρύφους, ἀοράτους ἀνοίξω σοι, ἵνα γνῷς, ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός σου ὁ καλῶν τὸ ὄνομά σου, ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ.
|
|
4
|
4
|
|
раба` дњля мое^го і^а'кова, і^и^л~я и^з#бра'ннаго мое^го” А$зъ приꙁовђ т^я и%менемъ твои^мъ, и^ прїимђ т^я,
|
ἕνεκεν τοῦ παιδός μου ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραὴλ τοῦ ἐκλεκτοῦ μου, ἐγὼ καλέσω σε τῷ ὀνόματί σου καὶ προσδέξομαί σε, σὺ δὲ οὐκ ἔγνως με
|
|
5
|
5
|
|
ты' же не поꙁна` мене ја^ко аZ г~ь б~ъ, и^ нњсть ра'ꙁвњ мене е^ще б~а, и^ не позна` мене.
|
ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστι πλὴν ἐμοῦ Θεός, ἐνίσχυσά σε καὶ οὐκ ᾔδεις με,
|
|
6
|
6
|
|
да бы'ша ё^вњдњли и^же эT востоk слн~чныхъ, і^ и^же эT за'пада ја%ко нњсть ра'ꙁвњ мене” А$ꙁъ г~ь б~ъ и^ нњсть по се'мъ.
|
ἵνα γνῶσι οἱ ἀπ᾿ ἀνατολῶν ἡλίου καὶ οἱ ἀπὸ δυσμῶν, ὅτι οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν ἐμοῦ· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι·
|
|
7
|
7
|
|
а^ꙁъ ё^стро'ивыи свњтъ, и^ сътвори'выи тмђ`. творя'и ми'ръ, и^ зиждя'и ѕл^о, а^зъ г~ь б~ъ творя'и все` с^е.
|
ἐγὼ ὁ κατασκευάσας φῶς καὶ ποιήσας σκότος, ὁ ποιῶν εἰρήνην καὶ κτίζων κακά· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ποιῶν πάντα ταῦτα.
|
|
8
|
8
|
|
да ся радђетъ нб~о свы'ше, и^ ѓ'блаци да кро'пятъ пра'вдђ. да прозя'бнетъ земля`, и^ да прорасти'тъ млsть, и^ пра'вда проꙁя'бнетъ въкђпњ. а^ꙁъ е^смь г~ь съгради'выи ᲄя,
|
εὐφρανθήτω ὁ οὐρανὸς ἄνωθεν, καὶ αἱ νεφέλαι ρανάτωσαν δικαιοσύνην· ἀνατειλάτω ἡ γῆ καὶ βλαστησάτω ἔλεος, καὶ δικαιοσύνην ἀνατειλάτω ἅμα· ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ κτίσας σε.
|
|
9
|
9
|
|
творя'и лђчшаа ё^гото'вахъ ја%ко гли'нђ скђде'лничђ не ѓ^ряи л^и въꙁореT зе'млю весь дн~ь. е^да речетъ гли'на скђде'лникђ, чт^о твори'ши, ја%ко не дњлае^ши, ниже и'маши рђкђ.
|
Ποῖον βέλτιον κατεσκεύασα ὡς πηλὸν κεραμέως; μὴ ὁ ἀροτριῶν ἀροτριάσει τὴν γῆν ὅλην τὴν ἡμέραν; μὴ ἐρεῖ ὁ πηλὸς τῷ κεραμεῖ· τί ποιεῖς, ὅτι οὐκ ἐργάζῃ οὐδὲ ἔχεις χεῖρας;
|
|
10
|
10
|
|
гл~яи эTц~ђ, чт^о роди'ши, и^ мт~ри, чиM поболиши”
|
μὴ ἀποκριθήσεται τὸ πλάσμα πρὸς τὸν πλάσαντα αὐτό; ὁ λέγων τῷ πατρί· τί γεννήσεις; καὶ τῇ μητρί· τί ὠδίνεις;
|
|
11
|
11
|
|
ЈА/ко та'ко гл~етъ г~ь б~ъ ст~ыи і^и^л~въ сътвори'выи грядђщая. въпраша'ите мене` ѓ^ сн~охъ мои^хъ, и^ ѓ^ дще'рехъ мои^хъ, и^ ѓ^ дњлесехъ рђкђ моею заповњдите мн^њ”
|
ὅτι οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ ἅγιος ᾿Ισραὴλ ὁ ποιήσας τὰ ἐπερχόμενα· ἐρωτήσατέ με περὶ τῶν υἱῶν μου καὶ περὶ τῶν θυγατέρων μου καὶ περὶ τῶν ἔργων τῶν χειρῶν μου ἐντείλασθέ μοι.
|
|
12
|
12
|
|
Аꙁъ сътвори'хъ ꙁемлю, и^ чл~ка на неи. а^з# рђкою мое^ю ё^тверди'хъ нб~о, а^ꙁъ всњмъ звњзда'мъ ꙁаповњдахъ.
|
ἐγὼ ἐποίησα γῆν καὶ ἄνθρωπον ἐπ᾿ αὐτῆς, ἐγὼ τῇ χειρί μου ἐστερέωσα τὸν οὐρανόν, ἐγὼ πᾶσι τοῖς ἄστροις ἐνετειλάμην.
|
|
13
|
13
|
|
аZ въста'вихъ съ пра'вдою цр~я, и^ вси` пђтїе е^го пра'вы. се'и възградитъ гра'дъ мои, и^ плњн#ники людїи моиX възврати'тъ, не по м#здњ ни по да'рђ рече г~ь саваѓ'џъ”
|
ἐγὼ ἤγειρα αὐτὸν μετὰ δικαιοσύνης βασιλέα, καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ εὐθεῖαι. οὗτος οἰκοδομήσει τὴν πόλιν μου καὶ τὴν αἰχμαλωσίαν τοῦ λαοῦ μου ἐπιστρέψει οὐ μετὰ λύτρων, οὐδὲ μετὰ δώρων, εἶπε Κύριος σαβαώθ.
|
|
14
|
14
|
|
Сице гл~етъ г~ь саваѓ'џъ, трђди'ся е^гљ=петъ, и^ кђпля е^џїѓ'пъски, и^ саваи'мъстїи мђжи высо'цыи, на тебе прїидђтъ и^ тебњ бђдђтъ раби`. и^ въ слњдъ тебе поидђтъ связани ё'ꙁами рђчны'ми, и^ прїидђтъ к тебњ, и^ покло'няᲄъ ти ся, и^ тебњ помо'ляTся, ја%ко в тебњ б~ъ е^сть. и^ рекTђ, нњсть б~а ра'ꙁвњ тебе,
|
Οὕτω λέγει Κύριος σαβαώθ· ἐκοπίασεν Αἴγυπτος καὶ ἐμπορία Αἰθιόπων, καὶ οἱ Σεβωεὶμ ἄνδρες ὑψηλοὶ ἐπὶ σὲ διαβήσονται καὶ σοὶ ἔσονται δοῦλοι καὶ ὀπίσω σου ἀκολουθήσουσι δεδεμένοι χειροπέδαις καὶ διαβήσονται πρός σε, καὶ προσκυνήσουσί σοι καὶ ἐν σοὶ προσεύξονται, ὅτι ἐν σοὶ ὁ Θεός ἐστι καὶ οὐκ ἐστι Θεὸς πλὴν σοῦ·
|
|
15
|
15
|
|
ты б^о е^си б~ъ, и^ не вњдњхомъ, б~ъ і^и^л~евъ и^ сп~съ.
|
σὺ γὰρ εἶ Θεός, καὶ οὐκ ᾔδειμεν, ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραὴλ σωτήρ.
|
|
16
|
16
|
|
постыдя'тся и^ посрамя'тся вс^и противящеися е^мђ, и^ по'идђтъ въ стђдњ” Поновля'итеся къ мн^њ ѓ'строви
|
αἰσχυνθήσονται καὶ ἐντραπήσονται πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ καὶ πορεύσονται ἐν αἰσχύνῃ. ἐγκαινίζεσθε πρός με, νῆσοι.
|
|
17
|
17
|
|
і^и^л~еви, сп~саитеся эT г~а сп~сенїемъ вњчныM. не постыдяTся ни посрамя'тся даже до' вњка.
|
᾿Ισραὴλ σώζεται ὑπὸ Κυρίου σωτηρίαν αἰώνιον· οὐκ αἰσχυνθήσονται οὐδὲ μὴ ἐντραπῶσιν ἕως τοῦ αἰῶνος ἔτι.
|
|
18
|
18
|
|
зане` та'ко гл~етъ г~ь б~ъ вседръжи'тель сътвори'выи нб~о. се'и б~ъ сътвори'выи зе'млю, и^ скаꙁа'въ ю&. то'и раꙁдњли ю&, не вът#ще сътвори ю&, н^о на вселе'нїе съꙁда ю&” А$зъ е^смь б~ъ и^ нњсть ксемђ`.
|
Οὕτως λέγει Κύριος ὁ ποιήσας τὸν οὐρανόν, οὗτος ὁ Θεὸς ὁ καταδείξας τὴν γῆν καὶ ποιήσας αὐτήν, αὐτὸς διώρισεν αὐτήν, οὐκ εἰς κενὸν ἐποίησεν αὐτήν, ἀλλὰ κατοικεῖσθαι ἔπλασεν αὐτὴν — ἐγώ εἰμι Κύριος, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι.
|
|
19
|
19
|
|
не ѓ^таи гл~ахъ ни въ те'мнњ мњсте зе'мльнњ” нњсмь ре'клъ племени і^а'ковлю в#сђ'е, проси'те сего” а^ꙁъ е^смь г~ь гл~яи пра'вдђ, и^ съвњствђя и%стин#нђ”
|
οὐκ ἐν κρυφῇ λελάληκα, οὐδὲ ἐν τόπῳ γῆς σκοτεινῷ· οὐκ εἶπα τῷ σπέρματι ᾿Ιακώβ· μάταιον ζητήσατε. ἐγώ εἰμι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ λαλῶν δικαιοσύνην καὶ ἀναγγέλλων ἀλήθειαν.
|
|
20
|
20
|
|
Сᲆбери'теся и^ прїидњте, съвᲇща'итеся въкђпњ сп~сае^мїи эT стра'нъ” не раꙁђмњша въз#дви'жђщеи дре'во и^ꙁвая'нїя и^хъ, и^ моля'щеся а^ки богомъ, ѓ^ни же не мо'гђтъ спsти.
|
συνάχθητε καὶ ἥκετε, βουλεύσασθε ἅμα οἱ σωζόμενοι ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, οὐκ ἔγνωσαν οἱ αἴροντες τὸ ξύλον γλύμμα αὐτῶν καὶ οἱ προσευχόμενοι ὡς πρὸς θεούς, οἳ οὐ σῴζουσι.
|
|
21
|
21
|
|
ни съвњстя'тъ да ся прибли'жатъ да ё^вњдяT въкђпњ. кт^о слы'шана сътвори сїя и^спе'рва, тогда` съвњсти'ся и^мъ. не а'ꙁъ л^и г~ь б~ъ, и^ нњсть и%наго ра'ꙁвњ мене.
|
εἰ ἀναγγελοῦσιν, ἐγγισάτωσαν, ἵνα γνῶσιν ἅμα τίς ἀκουστὰ ἐποίησε ταῦτα ἀπ᾿ ἀρχῆς· τότε ἀνηγγέλη ὑμῖν· ἐγὼ ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν ἐμοῦ· δίκαιος καὶ σωτὴρ οὐκ ἔστιν πάρεξ ἐμοῦ.
|
|
22
|
22
|
|
ѓ^брати'теся къ мн^њ и^ сп~сетеся и^же эT краа зе'мнаго. а^зъ е^смь б~ъ, и^ нњсть и%наго.
|
ἐπιστράφητε ἐπ᾿ ἐμὲ καὶ σωθήσεσθε, οἱ ἀπ᾿ ἐσχάτου τῆς γῆς· ἐγώ εἰμι ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος.
|
|
23
|
23
|
|
кленђся собо'ю, а^ще не и^зы'детъ и^ꙁъ ё'стъ мои^хъ пра'вда, словеса` моя не въз#вратя'тся. ја%ко мн^њ покло'нится вся'ко колњно, і^ и^сповњсться вся'къ ја^зы'къ бв~и, гл~я,
|
κατ᾿ ἐμαυτοῦ ὀμνύω, ἦ μὴν ἐξελεύσεται ἐκ τοῦ στόματός μου δικαιοσύνη, οἱ λόγοι μου οὐκ ἀποστραφήσονται, ὅτι ἐμοὶ κάμψει πᾶν γόνυ καὶ ἐξομολογήσεται πᾶσα γλῶσσα τῷ Θεῷ
|
|
24
|
24
|
|
пра'вда и^ слава к немђ` прїидеT. и^ посрамя'тся вси` эTлђча'ющеися
|
λέγων· δικαιοσύνη καὶ δόξα πρὸς αὐτὸν ἥξουσι καὶ αἰσχυνθήσονται πάντες οἱ ἀφορίζοντες ἑαυτούς·
|
|
25
|
25
|
|
эT г~а. ѓ^правдя'тся и^ ѓ^ бѕ~њ просла'виTся все племя` сн~овъ і^и^л~евъ”
|
ἀπὸ Κυρίου δικαιωθήσονται καὶ ἐν τῷ Θεῷ ἐνδοξασθήσονται πᾶν τὸ σπέρμα τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ.
|
|
Глvа, м~ѕ”
|
Κεφάλαιο 46
|
|
1
|
1
|
|
Паде'ся ви'лъ, и^ съкрђши'ся даго'нъ. бы'ша вая'нїя иX въ звњ'ри, и^ въ ско'тъ. задњ'ите я& свя'ꙁана ја%ко бре'мя трђжа'ющђся, и^ раслабњвшђ
|
ΕΠΕΣΕ Βήλ, συνετρίβη Δαγών, ἐγένετο τὰ γλυπτὰ αὐτῶν εἰς θηρία καὶ κτήνη· αἴρετε αὐτὰ καταδεδεμένα ὡς φορτίον κοπιῶντι
|
|
2
|
2
|
|
и^ а'лчющђ и^ не могђщђ вкђпᲇ. и^же не въꙁмогђтъ ё^цњлњти эT ра'ти, тїи бо плњне'ни приведо'шася”
|
καὶ πεινῶντι, ἐκλελυμένῳ, οὐκ ἰσχύοντι ἅμα, οἳ οὐ δυνήσονται σωθῆναι ἀπὸ πολέμου, αὐτοὶ δὲ αἰχμάλωτοι ἤχθησαν.
|
|
3
|
3
|
|
Послђшаите мене до'ме і^а'ковль, и^ весь ѓ^ста'нокъ і^и^л~евъ. въз#движемїи эT чрева, и^ накаꙁа'емїи эT дTњска до ста'рости”
|
᾿Ακούετέ μου, οἶκος τοῦ ᾿Ιακὼβ καὶ πᾶν τὸ κατάλοιπον τοῦ ᾿Ισραήλ, οἱ αἰρόμενοι ἐκ κοιλίας καὶ παιδευόμενοι ἐκ παιδίου
|
|
4
|
4
|
|
А$ꙁъ е^смь, и^ дон#деже състарњ'етеся, т^о а'зъ е^смь. а^з# тер#плю` вамъ, а^ꙁъ сътвори'хъ, а^ꙁъ посла'блю, аZ подоимђ и^ сп~сђ вы`”
|
ἕως γήρους· ἐγώ εἰμι, καὶ ἕως ἂν καταγηράσητε, ἐγώ εἰμι· ἐγὼ ἀνέχομαι ὑμῶν, ἐγὼ ἐποίησα καὶ ἐγὼ ἀνήσω, ἐγὼ ἀναλήψομαι καὶ σώσω ὑμᾶς.
|
|
5
|
5
|
|
Комђ м^я ё^подоби'сте, ви'дњте ё^хи'трисᲄе прельща'ющеися
|
τίνι με ὡμοιώσατε; ἴδετε, τεχνάσασθε, οἱ πλανώμενοι.
|
|
6
|
6
|
|
слага'ющеи зла'то и^ꙁ мњха. и^ сребро` въ превњсняхъ мњря'ще въ мњрђ. нае'мъши златаря сътвори'ша рђчнђю тва'рь, и^ преклони'вшеся поклAня'ются е^мђ.
|
οἱ συμβαλλόμενοι χρυσίον ἐκ μαρσιππίου καὶ ἀργύριον ἐν ζυγῷ, στήσουσιν ἐν σταθμῷ καὶ μισθωσάμενοι χρυσοχόον ἐποίησαν χειροποίητα, καὶ κύψαντες προσκυνοῦσιν αὐτοῖς.
|
|
7
|
7
|
|
въздви'жђтъ я& на ра'мњхъ и^ хо'дятъ, а^ще же положатъ я& на мњсте, т^о т^ђ лежаT не подвижђтся. і^ и^же а^ще възопїеT к немђ, т^о не ё^слы'шитъ печали е^го, ни сп~сетъ е^го”
|
αἴρουσιν αὐτὸ ἐπὶ τοῦ ὤμου, καὶ πορεύονται· ἐὰν δὲ θῶσιν αὐτό, ἐπὶ τοῦ τόπου αὐτοῦ μένει, οὐ μὴ κινηθῇ· καὶ ὡς ἐὰν βοήσῃ πρὸς αὐτόν, οὐ μὴ εἰσακούσῃ, ἀπὸ κακῶν οὐ μὴ σώση αὐτόν.
|
|
8
|
8
|
|
Помяните сїя и^ въздохнњте, пока'итеся прельсти'вшеся ѓ^браᲄи'теся срDцеM.
|
μνήσθητε ταῦτα καὶ στενάξατε, μετανοήσατε οἱ πεπλανημένοι, ἐπιστρέψατε τῇ καρδίᾳ,
|
|
9
|
9
|
|
и^ помянњте прьвая эT вњка, ја%ко аZ е^смь б~ъ, и^ нњсть ктомђ ра'ꙁвњ мене.
|
καὶ μνήσθητε τὰ πρότερα ἀπὸ τοῦ αἰῶνος, ὅτι ἐγώ εἰμι ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἔστιν ἔτι πλὴν ἐμοῦ
|
|
10
|
10
|
|
проповњда'яи прежде послњдняя, прежде даже не бђдетъ т^и а^бїе събђдђтся, и^ реко'хъ. весь совњтъ мои ста'нетъ, и^ вс^е е^ли'ко совњща'ю сътворю`.
|
ἀναγγέλλων πρότερον τὰ ἔσχατα πρὶν αὐτὰ γενέσθαι, καὶ ἅμα συνετελέσθη. καὶ εἶπα· πᾶσα ἡ βουλή μου στήσεται, καὶ πάντα, ὅσα βεβούλευμαι, ποιήσω·
|
|
11
|
11
|
|
добра эT восто'къ пти'ца, и^ эT земля` и^здале'ча ѓ^ нихже совњща'хъ. гл~ахъ, и^ приведохъ. стяжахъ, и^ сътвори'хъ приведохъ и&, и^ блгоё^годи'хᲆ пђть е^го”
|
καλῶν ἀπὸ ἀνατολῶν πετεινὸν καὶ ἀπὸ γῆς πόρρωθεν περὶ ὧν βεβούλευμαι, ἐλάλησα καὶ ἤγαγον, ἔκτισα καὶ ἐποίησα, ἤγαγον αὐτὸν καὶ εὐώδωσα τὴν ὁδὸν αὐτοῦ.
|
|
12
|
12
|
|
Послђшаите мене погђбльшеи срDце далнїи эT пра'вды.
|
ἀκούσατέ μου, οἱ ἀπολωλεκότες τὴν καρδίαν, οἱ μακρὰν ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης.
|
|
13
|
13
|
|
приближи'хъ пра'вдђ мою, и^ не ё^даляеTся и^ сп~сенїе е^же эT мене не ё^медлю. даX в сїѓ'нᲇ сп~сенїе і^и^л~ю вᲆ прославленїе”
|
ἤγγισα τὴν δικαιοσύνην μου καὶ τὴν σωτηρίαν τὴν παρ᾿ ἐμοῦ οὐ βραδυνῶ· δέδωκα ἐν Σιὼν σωτηρίαν τῷ ᾿Ισραὴλ εἰς δόξασμα.
|
|
Глvа, м~з”
|
Κεφάλαιο 47
|
|
1
|
1
|
|
Сни'ди ся'ди на ꙁемли` дњво дщи` вављ=лоня. вни'ди въ т#мђ` дщи` халде'иска, ја%ко не приложи'ши к семђ проꙁыва'тися млада и^ ю'на.
|
ΚΑΤΑΒΗΘΙ, κάθισον ἐπὶ τὴν γῆν, παρθένος, θυγάτηρ Βαβυλῶνος, εἴσελθε εἰς τὸ σκότος, θυγάτηρ Χαλδαίων, ὅτι οὐκέτι προστεθήσῃ κληθῆναι ἁπαλὴ καὶ τρυφερά.
|
|
2
|
2
|
|
воꙁми` жерновы смели` мђкђ`. эTкрыи покровъ ᲄвой, эTкры'и сњди'ны възсђчи` голени преиди` рњки.
|
λάβε μύλον, ἄλεσον ἄλευρον, ἀποκάλυψαι τὸ κατακάλυμμά σου, ἀνακάλυψαι τὰς πολιάς, ἀνάσυρε τὰς κνήμας, διάβηθι ποταμούς·
|
|
3
|
3
|
|
эTкры'е^тся стыдњнїе твое, ја^вя'тся ё^кори'ꙁны твоя, пра'ведное эT тебе въꙁмђ`, ксемђ не преда'мъ чл~ком#.
|
ἀνακαλυφθήσεται ἡ αἰσχύνη σου, φανήσονται οἱ ὀνειδισμοί σου· τὸ δίκαιον ἐκ σοῦ λήψομαι, οὐκέτι μὴ παραδῶ ἀνθρώποις.
|
|
4
|
4
|
|
Рече и^ꙁба'вивыи т^я г~ь саваѓ'џъ, и'мя е^мђ ст~ыи і^и^л~евъ.
|
εἶπεν ὁ ρυσάμενός σε Κύριος σαβαώθ, ὄνομα αὐτῷ ἅγιος ᾿Ισραήλ·
|
|
5
|
5
|
|
ся'ди ё^миле'на, вни'ди въ т#мђ дщи` халъдњ'иска, ксемђ не проꙁове'шися крњпость црsтвђ.
|
κάθισον κατανενυγμένη, εἴσελθε εἰς τὸ σκότος, θυγάτηρ Χαλδαίων, οὐκέτι μὴ κληθήσῃ ἰσχὺς βασιλείας.
|
|
6
|
6
|
|
раꙁгнњвахся на лю'ди моя, ѓ^скверни'хъ прича'стїе мое. а^зъ же подаX я& в рђкђ твою, ты' же не да` и^мъ млsти, ста'речь ја^ре'мъ ё^тяжчи'ла е^си ѕњло.
|
παρωξύνθην ἐπὶ τῷ λαῷ μου, ἐμίανας τὴν κληρονομίαν μου· ἐγὼ ἔδωκα αὐτοὺς εἰς τὴν χεῖρά σου, σὺ δὲ οὐκ ἔδωκας αὐτοῖς ἔλεος, τοῦ πρεσβυτέρου ἐβάρυνας τὸν ζυγὸν σφόδρα.
|
|
7
|
7
|
|
и^ рекла` е^си, въ вњкъ бђдђ владђща тобою. не помы'слила е^си сего въ срDцы свое^мъ, ни помянђ'ла е^си послњдниX”
|
καὶ εἶπας· εἰς τὸν αἰῶνα ἔσομαι ἄρχουσα· οὐκ ἐνόησας ταῦτα ἐν τῇ καρδίᾳ σου, οὐδὲ ἐμνήσθης τὰ ἔσχατα.
|
|
8
|
8
|
|
Нн~њ же слы'ши с^е ю'ная сњдя'щаа ё^пова'ющаа. гл~ющаа въ срDцы свое^мъ, а^ꙁъ е^смь и^ нњсть и'ноя. не ся'дђ вдово'ю, и^ не поꙁна'ю сиротъства.
|
νῦν δὲ ἄκουε ταῦτα, ἡ τρυφερά, ἡ καθημένη πεποιθυῖα, ἡ λέγουσα ἐν καρδίᾳ αὐτῆς· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα· οὐ καθιῶ χήρα οὐδὲ γνώσομαι ὀρφανίαν.
|
|
9
|
9
|
|
нн~њ же ѓ^бо'е т^о на ᲄя прїидетъ в#неꙁа'пђ въ е^ді'нъ дн~ь, вдо'в#ство и^ бесча'дїе. прїидеT внеза'пђ на' тя вол#шебъствомъ твоиM, и^ крњпостїю вол#хвъ твои^хъ
|
νῦν δὲ ἥξει ἐπὶ σὲ τὰ δύο ταῦτα ἐξαίφνης ἐν ἡμέρᾳ μιᾶ· ἀτεκνία καὶ χηρεία ἥξει ἐξαίφνης ἐπὶ σὲ ἐν τῇ φαρμακείᾳ σου, ἐν τῇ ἰσχύϊ τῶν ἐπαοιδῶν σου σφόδρα,
|
|
10
|
10
|
|
ѕњло надњя'нїемъ ѕлобы твоея” Ты` б^о рече а^ꙁъ е^смь и^ нњсть и%ноя, вњжDь ја%ко смышле'нїе си'хъ, и^ блђженїе твое бђ'детъ тебњ сра'мъ. и^ рече срDцемъ свои^мъ, а^ꙁъ е^смь и^ нњсть и%ноя.
|
τῇ ἐλπίδι τῆς πονηρίας σου· σὺ γὰρ εἶπας· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα. γνῶθι, ὅτι ἡ σύνεσις τούτων καὶ ἡ πορνεία σου ἔσται σοι αἰσχύνη. καὶ εἶπας τῇ καρδίᾳ σου· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα.
|
|
11
|
11
|
|
и^ прїидетъ на' тя па'гђба, и^ не ё^вњси про'пасти ё^паде'шися в ню. и^ прїидетъ на' тя печа'ль и^ не въꙁмо'жеши чи'ста бы'ти, и^ прїидетъ на тя внеꙁа'пђ па'гђба и^ не ё^вњси.
|
καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἀπώλεια, καὶ οὐ μὴ γνῷς, βόθυνος, καὶ ἐμπεσῇ εἰς αὐτόν· καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ταλαιπωρία, καὶ οὐ μὴ δυνήσῃ καθαρὰ γενέσθαι· καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἐξ ἀπίνης ἀπώλεια, καὶ οὐ μὴ γνῷς.
|
|
12
|
12
|
|
ста'ни ё^бо нн~њ съ вол#хвы твои^ми, и^ съ мно'гими ча'ры твои^ми, и%мже ся наё^чи и^ꙁъ ю'на, а^ще възмо'гђтъ т^и помощи`,
|
στῆθι νῦν ἐν ταῖς ἐπαοιδαῖς σου καὶ ἐν τῇ πολλῇ φαρμακείᾳ σου, ἃ ἐμάνθανες ἐκ νεότητός σου, εἰ δυνήσῃ ὠφεληθῆναι.
|
|
13
|
13
|
|
трђди'ся в# совњтехъ свои^хъ” да ста'нђтъ и^ спасђтъ т^я ꙁвњздочет#цы нб~си, смотря'щеи звњздъ да ти совњстяT, чесомђ е^сть на ᲄя прїити`.
|
κεκοπίακας ἐν ταῖς βουλαῖς σου· στήτωσαν δὴ καὶ σωσάτωσάν σε οἱ ἀστρολόγοι τοῦ οὐρανοῦ, οἱ ὁρῶντες τοὺς ἀστέρας ἀναγγειλάτωσάν σοι τί μέλλει ἐπὶ σὲ ἔρχεσθαι.
|
|
14
|
14
|
|
с^е вси` ја%ко х#вра'стїе ѓ^гнеM погоря'тъ, и^ не эTи^мђтᲆ дш~а своеа эT пла'мене, ја^ко и%маши главня` ѓ%гнены сњ'сти на нихъ.
|
ἰδοὺ πάντες ὡς φρύγανα ἐπὶ πυρὶ κατακαυθήσονται καὶ οὐ μὴ ἐξέλωνται τὴν ψυχὴν αὐτῶν ἐκ φλογός· ὅτι ἔχεις ἄνθρακας πυρός, κάθισαι ἐπ᾿ αὐτούς.
|
|
15
|
15
|
|
с^и бђдTђ тебњ по'мощъ, трђди'ся въ преложенїе твое эT ю'ности твоея. чл~кᲆ сам ся прельститъ, тебњ же не бђдетъ сп~сителя”
|
οὗτοι ἔσονταί σοι βοήθεια, ἐκοπίασας ἐν τῇ μεταβολῇ ἐκ νεότητος, ἄνθρωπος καθ᾿ ἑαυτὸν ἐπλανήθη, σοὶ δὲ οὐκ ἔσται σωτηρία.
|
|
Глvа, м~и”
|
Κεφάλαιο 48
|
|
1
|
1
|
|
Слы'ши сїя до'ме і^а'ковль, проꙁва'нїи и%менемᲆ і^и^л~евыM і^ и^ꙁшеDшеи и^зъ і^ё'ды. кленђщеися и'менемъ г~а б~а і^и^л~ева, помина'ющеися не съ и'стинною ни съ пра'вдою,
|
ΑΚΟΥΣΑΤΕ ταῦτα, οἶκος ᾿Ιακὼβ οἱ κεκλημένοι τῷ ὀνόματι ᾿Ισραὴλ καὶ ἐξ ᾿Ιούδα ἐξελθόντες, οἱ ὀμνύοντες τῷ ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, μιμνησκόμενοι οὐ μετὰ ἀληθείας οὐδὲ μετὰ δικαιοσύνης
|
|
2
|
2
|
|
и^ придержа'щїися и^мени гра'да ст~го, и^ къ б~ђ і^и^л~евђ ё^твержа'ющеся” г~ь саваѓ'џъ и'мя е^мђ”
|
καὶ ἀντεχόμενοι τῷ ὀνόματι τῆς πόλεως τῆς ἁγίας καὶ ἐπὶ τῷ Θεῷ ᾿Ισραὴλ ἀντιστηριζόμενοι, Κύριος σαβαὼθ ὄνομα αὐτῷ.
|
|
3
|
3
|
|
Прь'вая лњта совњстихъ, і^ и^ꙁъ ё'стъ мои^хъ и^ꙁы'иде, и^ слы'шано бысть. внеꙁа'пђ сътворихъ и^ наиде.
|
τὰ πρότερα ἔτι ἀνήγγειλα, καὶ ἐκ τοῦ στόματός μου ἐξῆλθε καὶ ἀκουστὸν ἐγένετο· ἐξάπινα ἐποίησα, καὶ ἐπῆλθε.
|
|
4
|
4
|
|
вњдя ја%ко жестокъ е^си, и^ жи'ла желњꙁна вы'я твоя, и^ чело твое мњдяно.
|
γινώσκω ὅτι σκληρὸς εἶ, καὶ νεῦρον σιδηροῦν ὁ τράχηλός σου, καὶ τὸ μέτωπόν σου χαλκοῦν.
|
|
5
|
5
|
|
и^ совњсти'хъ т^и прьвая, прежде пришествїа на' тя, и^ слы'шано тебᲇ сътвори'хъ. не рцы` ја%ко кђми'ры мн^њ сътвори'ша сїя, и^ не рцы` ја%ко и^ꙁвая'нїи и^ слїянїи ꙁаповњдаша мн^њ.
|
καὶ ἀνήγγειλά σοι πάλαι, πρὶν ἐλθεῖν ἐπὶ σὲ ἀκουστόν σοι ἐποίησα· μήποτε εἴπῃς ὅτι τὰ εἴδωλά μου ἐποίησε, καὶ εἴπῃς ὅτι τὰ γλυπτὰ καὶ τὰ χωνευτὰ ἐνετείλατό μοι.
|
|
6
|
6
|
|
слы'шасте все вы` и^ не раꙁђмњсте. н^о и^ слы'шано тебњ сътвори'х# новая эT нн~њ е^мђже бы'ти,
|
ἠκούσατε πάντα, καὶ ὑμεῖς οὐκ ἔγνωτε· ἀλλὰ καὶ ἀκουστά σοι ἐποίησα τὰ καινὰ ἀπὸ τοῦ νῦν, ἃ μέλλει γίνεσθαι, καὶ οὐκ εἶπας.
|
|
7
|
7
|
|
и^ не рече нн~њ бђдеT а^ не прежде, и^ не въ прьвыя дн~и слы'шаl е^си с^е. не рцы ја%ко вњдњ сїя,
|
νῦν γίνεται καὶ οὐ πάλαι, καὶ οὐ προτέραις ἡμέραις ἤκουσας αὐτά· μὴ εἴπῃς· ναὶ γινώσκω αὐτά.
|
|
8
|
8
|
|
ни вњдњлъ е^си, ни раꙁђмњлъ е^си и^сперва, нњси эTврьꙁлъ ё'шїю свое^ю. вњдњхъ б^о ја%ко похђля` похђли'ши, и^ беꙁако'нникъ е^ще эT чрева проꙁовешися.
|
οὔτε ἔγνως οὔτε ἠπίστω, οὔτε ἀπ᾿ ἀρχῆς ἤνοιξά σου τὰ ὦτα· ἔγνων γὰρ ὅτι ἀθετῶν ἀθετήσεις καὶ ἄνομος ἔτι ἐκ κοιλίας κληθήσῃ.
|
|
9
|
9
|
|
и%мени мое^го ра'ди покажђ т^и ја%рость мою, и^ сла'вная моя наведђ` на' тя, да не потреблю` тебе.
|
ἕνεκεν τοῦ ἐμοῦ ὀνόματος δείξω σοι τὸν θυμόν μου καὶ τὰ ἔνδοξά μου ἐπάξω ἐπὶ σέ, ἵνα μὴ ἐξολοθρεύσω σε.
|
|
10
|
10
|
|
се` прода'хъ т^я не сребра` ра'ди и^ꙁбра'х же т^я ис пе'щи ё^бо'жества.
|
ἰδοὺ πέπρακά σε οὐκ ἕνεκεν ἀργυρίου, ἐξειλάμην δέ σε ἐκ καμίνου πτωχείας·
|
|
11
|
11
|
|
мене ра'ди сътворю` т^и ја%ко мое и'мя ѓ^скверняеTся, и^ сла'вы своея и'номђ не да'мъ”
|
ἕνεκεν ἐμοῦ ποιήσω σοι, ὅτι τὸ ἐμὸν ὄνομα βεβηλοῦται, καὶ τὴν δόξαν μου ἑτέρῳ οὐ δώσω.
|
|
12
|
12
|
|
Послђшаи мене і^а'кове і^и^л~ю е^гоже а^ꙁъ приꙁыва'ю а^ꙁъ е^смь прьвыи, а^ꙁъ же е^смь въ вњк#.
|
῎Ακουέ μου, ᾿Ιακὼβ καὶ ᾿Ισραήλ, ὃν ἐγὼ καλῶ· ἐγώ εἰμι πρῶτος, καὶ ἐγώ εἰμι εἰς τὸν αἰῶνα,
|
|
13
|
13
|
|
и^ рђка` моя ѓ^снова` ꙁе'млю, и^ десни'цA моя ё^тверди` нб~о. приꙁовђ` я& и^ ста'нђтъ въкђпњ,
|
καὶ ἡ χείρ μου ἐθεμελίωσε τὴν γῆν, καὶ ἡ δεξιά μου ἐστερέωσε τὸν οὐρανόν. καλέσω αὐτούς, καὶ στήσονται ἅμα
|
|
14
|
14
|
|
и^ съберђтся вси` и^ ё^слы'шатъ. кт^о и^мъ съвњсти'тъ сїя, любя' тя сътвори'хъ во'лю твою въ вављ=лонњ, вꙁя'ти племя` халде'иско.
|
καὶ συναχθήσονται πάντες καὶ ἀκούσονται. τίς αὐτοῖς ἀνήγγειλε ταῦτα; ἀγαπῶν σε ἐποίησα τὸ θέλημά σου ἐπὶ Βαβυλῶνα τοῦ ἆραι σπέρμα Χαλδαίων.
|
|
15
|
15
|
|
а^ꙁъ гл~ахъ, а^з# въꙁва'хъ, и^ приведо'хъ и&, и^ ё^годиX пђть е^го.
|
ἐγὼ ἐλάλησα, ἐγὼ ἐκάλεσα, ἤγαγον αὐτὸν καὶ εὐώδωσα τὴν ὁδὸν αὐτοῦ.
|
|
16
|
16
|
|
пристђпи'те къ мн^њ и^ слы'шите сїя, и^сперва нњњсмь ѓ^та'и гл~алъ. эT того ча'сђ прьвеи неже были`, т^о тђ` бњхъ” И$ нн~њ г~ь посла` м^я, и^ дх~ъ е^го”
|
προσαγάγετε πρός με καὶ ἀκούσατε ταῦτα· οὐκ ἀπ᾿ ἀρχῆς ἐν κρυφῇ λελάληκα, οὐδὲ ἐν τόπῳ γῆς σκοτεινῷ· ἡνίκα ἐγένετο, ἐκεῖ ἤμην, καὶ νῦν Κύριος ἀπέστειλέ με καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ.
|
|
17
|
17
|
|
Тако гл~еT г~ь, и^ꙁба'вивыи тя ст~ыи і^и^л~евъ. а^ꙁᲆ е^смь г~ь б~ъ твои, накаꙁаX т^я ја%коже ѓ^брњсти тебњ пTђ по немђже поидеши.
|
οὕτως λέγει Κύριος ὁ ρυσάμενός σε, ὁ ἅγιος ᾿Ισραήλ· ἐγώ εἰμι ὁ Θεός σου, δέδειχά σοι τοῦ εὑρεῖν σε τὴν ὁδόν, ἐν ᾗ πορεύσῃ ἐν αὐτῆ.
|
|
18
|
18
|
|
и^ а'ще бы послђшалъ за'повᲇдїи моиX, т^о бы'л бы ё^бо а^ки рᲇка` ми'ръ твои и^ пра'вда ᲄвоа ја^ко волна` морьска'а
|
καὶ εἰ ἤκουσας τῶν ἐντολῶν μου, ἐγένετο ἂν ὡσεὶ ποταμὸς ἡ εἰρήνη σου καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ὡς κῦμα θαλάσσης·
|
|
19
|
19
|
|
и^ было б^ы ё^бо ја^ко пњсоk сњмя твое`, і^ и^с#ча'дїа чре'ва твое^го ја%ко пе'рсть ꙁеMнаа. и^ нн~њ не потреби'шися ниy поги'бнеT і^мя твое` предо мно'ю.
|
καὶ ἐγένετο ἂν ὡς ἡ ἄμμος τὸ σπέρμα σου καὶ τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας σου ὡς ὁ χοῦς τῆς γῆς· οὐδὲ νῦν οὐ μὴ ἐξολοθρευθῇς, οὐδὲ ἀπολεῖται τὸ ὄνομά σου ἐνώπιον ἐμοῦ. —
|
|
20
|
20
|
|
и^зы'ди эT вављ=лона бᲇжа эT хаlд'еи. глаs ра'дости совњстите и^ да слы'шано сїе бђдеT, вᲆзвњсᲄите даy до послDњниX зеMли. гл~ите ја%ко і^ꙁба'вилᲆ еs г~ь раба` своеh і^а'кова.
|
῎Εξελθε ἐκ Βαβυλῶνος φεύγων ἀπὸ τῶν Χαλδαίων· φωνὴν εὐφροσύνης ἀναγγείλατε, καὶ ἀκουστὸν γενέσθω τοῦτο, ἀπαγγείλατε ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς, λέγεται· ἐρρύσατο Κύριος τὸν δοῦλον αὐτοῦ ᾿Ιακώβ·
|
|
21
|
21
|
|
и^ а'ще вожа'ждTђ в# пђсᲄы'ни приведеT иX и^ во'дђ і^с ка'мени і^зведеT и^мᲆ, раZсядеTся ка'меn и^ потечеT вода` и^ пїюT лю'дїе мои`.
|
καὶ ἐὰν διψήσωσι, δι᾿ ἐρήμου ἄξει αὐτούς, ὕδωρ ἐκ πέτρας ἐξάξει αὐτοῖς· σχισθήσεται πέτρα, καὶ ρυήσεται ὕδωρ, καὶ πίεται ὁ λαός μου.
|
|
22
|
22
|
|
нsњ ра'доватися нечесᲄи'выM гл~еT г~ь”
|
οὐκ ἐστι χαίρειν, λέγει Κύριος, τοῖς ἀσεβέσιν.
|
|
Глvа, м~џ”
|
Κεφάλαιο 49
|
|
1
|
1
|
|
Послђшаите мене` ѓ%строви, и^ внима'ите страны`. вре'менемъ до'лгомъ ста'виTся, гл~етъ г~ь. эT чре'ва мт~ре мое^я нарече` и^мя мое`.
|
ΑΚΟΥΣΑΤΕ μου, νῆσοι, καὶ προσέχετε, ἔθνη· διὰ χρόνου πολλοῦ στήσεται, λέγει Κύριος. ἐκ κοιλίας μητρός μου ἐκάλεσε τὸ ὄνομά μου
|
|
2
|
2
|
|
и^ положи ё^ста` моя` ја%ко ме'чь ѓ%стръ. и^ поD кровомъ рђки` свое^я съкры` м^я. и^ положи м^я ја%ко стрњлђ и^ꙁбра'ннђ, и^ в тђ'лњ свое^мъ съкры` м^я.
|
καὶ ἔθηκε τὸ στόμα μου ὡσεὶ μάχαιραν ὀξεῖαν καὶ ὑπὸ τὴν σκέπην τῆς χειρὸς αὐτοῦ ἔκρυψέ με, ἔθηκέ με ὡς βέλος ἐκλεκτὸν καὶ ἐν τῇ φαρέτρᾳ αὐτοῦ ἔκρυψέ με.
|
|
3
|
3
|
|
и^ реq м^и, ра'бъ мои е^си т^ы і^и^л~ю, и^ в тебњ просла'влюся”
|
καὶ εἶπέ μοι· δοῦλός μου εἶ σύ, ᾿Ισραήλ, καὶ ἐν σοὶ δοξασθήσομαι.
|
|
4
|
4
|
|
А$ꙁ# же реко'хъ, вът#ще` трђди'х#ся и^ всђе, и^ ни в чесо'мъже да'хъ крњ'пость мою. сего ради сђ'дъ мои прDе гм~ъ, и^ трђ'дъ мои прDе бм~ъ мои^мъ”
|
καὶ ἐγὼ εἶπα· κενῶς ἐκοπίασα, εἰς μάταιον καὶ εἰς οὐδὲν ἔδωκα τὴν ἰσχύν μου· διὰ τοῦτο ἡ κρίσις μου παρὰ Κυρίῳ, καὶ ὁ πόνος μου ἐναντίον τοῦ Θεοῦ μου.
|
|
5
|
5
|
|
И$ нн~њ та'ко гл~етъ г~ь, съꙁда'выи м^я эT чре'ва раба` себњ`, ја%ко събра'ти і^а'кова, і^и^л~я к немђ съберђ. и^ просла'влюся преD гм~ъ, и^ б~ъ мои бђдетъ мн^њ крњ'пость”
|
καὶ νῦν οὕτως λέγει Κύριος ὁ πλάσας με ἐκ κοιλίας δοῦλον ἑαυτῷ τοῦ συναγαγεῖν τὸν ᾿Ιακὼβ πρὸς αὐτὸν καὶ ᾿Ισραὴλ — συναχθήσομαι καὶ δοξασθήσομαι ἐναντίον Κυρίου, καὶ ὁ Θεός μου ἔσται μοι ἰσχὺς —
|
|
6
|
6
|
|
И$ реq м^и, ве'лїе т^и е^сть ја%ко прозватися рабђ` мое^мђ, ја%ко въста'вити племена і^а'ковля, и^ ѓ^стан#ки і^и^л~вы ѓ^брати'ти” Се^ да'хъ т^я въ ꙁавTњ ро'домъ и^, въ свњтъ ја^ꙁы'комъ, ја%ко бы'ти тебњ сп~сђ да'же до конца` ꙁемли`”
|
καὶ εἶπέ μοι· μέγα σοί ἐστι τοῦ κληθῆναί σε παῖδά μου τοῦ στῆσαι τὰς φυλὰς ᾿Ιακὼβ καὶ τὴν διασπορὰν τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπιστρέψαι· ἰδοὺ δέδωκά σε εἰς διαθήκην γένους, εἰς φῶς ἐθνῶν τοῦ εἶναί σε εἰς σωτηρίαν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς. —
|
|
7
|
7
|
|
Та'ко гл~етъ г~ь, и^ꙁба'вивыи т^я б~ъ і^и^л~евъ. ѓ^ст~ите хђля'щаго дш~ђ е^го, мерзя'щаго по јазы'коX, рабXњ кня'ж#скиX. цр~їе ё%ꙁряT и&, и^ въстанTђ кн~ѕи, и^ покло'няTся е^мђ г~а ради. ја%ко вњренъ е^сть ст~ыи і^и^л~евъ і^ и^ꙁбра'выи т^я”
|
Οὕτως λέγει Κύριος ὁ ρυσάμενός σε, ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἁγιάσατε τὸν φαυλίζοντα τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, τὸν βδελυσσόμενον ὑπὸ τῶν ἐθνῶν τῶν δούλων τῶν ἀρχόντων· βασιλεῖς ὄψονται αὐτὸν καὶ ἀναστήσονται, ἄρχοντες καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ ἕνεκεν Κυρίου· ὅτι πιστός ἐστιν ὁ ἅγιος ᾿Ισραήλ, καὶ ἐξελεξάμην σε.
|
|
8
|
8
|
|
Та'ко гл~етъ г~ь, въ вре'мя прїя'тно послђшаX тебе`, и^ въ дн~ь сп~сенїя помогоX т^и. и^ съᲄвориX т^я, и^ даX т^я въ ꙁавTњ вњчныи стра'наM. ја%ко ё^стро'ити ꙁеMлю, и^ наслњди'ти наслњдїе пђстыня.
|
οὕτως λέγει Κύριος· καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι καὶ ἔπλασά σε καὶ ἔδωκά σε εἰς διαθήκην ἐθνῶν τοῦ καταστῆσαι τὴν γῆν καὶ κληρονομῆσαι κληρονομίας ἐρήμους,
|
|
9
|
9
|
|
гл~юще ёZникоM и^ꙁы'идњте, и^же вᲆ тмᲇ эTкрыитеся. на всXњ пђтеX напасђтся, и^ на всњхъ стеѕяX па'житъ иX.
|
λέγοντα τοῖς ἐν δεσμοῖς· ἐξέλθετε, καὶ τοῖς ἐν τῷ σκότει· ἀνακαλυφθῆναι. ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς βοσκηθήσονται, καὶ ἐν πάσαις ταῖς τρίβοις ἡ νομὴ αὐτῶν·
|
|
10
|
10
|
|
не въꙁа'лчюT ни въжажTдђ, ни пораꙁиT и^хъ зно'и, н^и слн~це” Но ми'лђя и^хъ ё^тњшит#, и^ скво'ꙁњ и^сто'чники воDныя проведе'тъ я&.
|
οὐ πεινάσουσιν οὐδὲ διψήσουσιν, οὐδὲ πατάξει αὐτοὺς καύσων, οὐδὲ ὁ ἥλιος, ἀλλ᾿ ὁ ἐλεῶν αὐτοὺς παρακαλέσει καὶ διὰ πηγῶν ὑδάτων ἄξει αὐτούς·
|
|
11
|
11
|
|
и^ положђ` вся'кђ горђ в# пђть, и^ вся'кђ стеѕю на па'ствђ иM”
|
καὶ θήσω πᾶν ὄρος εἰς ὁδὸν καὶ πᾶσαν τρίβον εἰς βόσκημα αὐτοῖς.
|
|
12
|
12
|
|
Се^ сїи и^ꙁдале'ча прїидTђ, сїи эT сњ'вера, а^ ѓ'нїи эT мо'ря, а^ дрђѕїи эT ꙁемля` пе'рски”
|
ἰδοὺ οὗτοι πόρρωθεν ἔρχονται, οὗτοι ἀπὸ βορρᾶ καὶ οὗτοι ἀπὸ θαλάσσης, ἄλλοι δὲ ἐκ γῆς Περσῶν.
|
|
13
|
13
|
|
Ра'дђитеся нб~са, и^ весели'ся ꙁемля. да эTвръзђтъ го'ры весе'лїе и^ хо'лми ра'дость, ја%ко поми'лова б~ъ лю'ди своя, и^ смире'нныя лю'дїи свои^хъ ё^тњшитъ”
|
εὐφραίνεσθαι, οὐρανοί, καὶ ἀγαλλιάσθω, ἡ γῆ, ρηξάτωσαν τὰ ὄρη εὐφροσύνην, ὅτι ἠλέησεν ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὐτοῦ καὶ τοὺς ταπεινοὺς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ παρεκάλεσεν. —
|
|
14
|
14
|
|
Рече же сїѓ'нъ, ѓ^ста'ви м^я г~ь, и^ б~ъ ꙁабы` м^я.
|
Εἶπε δὲ Σιών· ἐγκατέλιπέ με Κύριος, καὶ ὁ Κύριος ἐπελάθετό μου.
|
|
15
|
15
|
|
е^да` ꙁабђ'детъ мати ѓ^тро'ча свое, ја%ко не поми'ловати и^сча'дїя чре'ва свое^го. а^ще же и^ ꙁабђдетъ т^о жена`, н^о а^ꙁъ не ꙁабђ'дђ тебе` гл~етъ г~ь”
|
μὴ ἐπιλήσεται γυνὴ τοῦ παιδίου αὐτῆς τοῦ μὴ ἐλεῆσαι τὰ ἔκγονα τῆς κοιλίας αὐτῆς; εἰ δὲ καὶ ταῦτα ἐπιλάθοιτο γυνή, ἀλλ᾿ ἐγὼ οὐκ ἐπιλήσομαί σου, εἶπε Κύριος.
|
|
16
|
16
|
|
Се^ в рђ'кђ мое^ю въписа'хъ гра'ды твоя`, и^ предо мно'ю е^си прsно.
|
ἰδοὺ ἐπὶ τῶν χειρῶν μου ἐζωγράφηκά σου τὰ τείχη, καὶ ἐνώπιόν μου εἶ διαπαντός·
|
|
17
|
17
|
|
и^ въскорњ вᲆз#гради'шися и^миy раꙁори'ся. и^ потребив#шеи т^я и^зы'идђтъ и^с тебе`”
|
καὶ ταχὺ οἰκοδομηθήσῃ ὑφ᾿ ὧν καθῃρέθης, καὶ οἱ ἐρημώσαντές σε ἐξελεύσονται ἐκ σοῦ.
|
|
18
|
18
|
|
Въз#дви'гни ѓ%крsтъ ѓ%чи твои и^ ви'ждь вся`, с^е събра'шася и^ прїидо'ша к тебњ`” Жи'въ а^ꙁъ гл~етъ г~ь, ја%ко вся я& ѓ^блече'ши. и^ въꙁложи'ши на' ня ја%ко ё^тва'рᲆ невњ'стьскђ. ја%ко
|
ἆρον κύκλῳ τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἰδὲ πάντας, ἰδοὺ συνήχθησαν καὶ ἤλθοσαν πρός σε· ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ὅτι πάντας αὐτοὺς ὡς κόσμον ἐνδύσῃ καὶ περιθήσῃ αὐτοὺς ὡς κόσμον νύμφης.
|
|
19
|
19
|
|
и^ пђста'а твоя` и^ расы'паная и^ паDшаася, нн~њ ё^тњснњ'ютъ эT всели'вшихся. и^ ё^даляTся эT тебе` смири'вшеи т^я”
|
ὅτι τὰ ἔρημά σου καὶ τὰ διεφθαρμένα καὶ τὰ πεπτωκότα νῦν στενοχωρήσει ἀπὸ τῶν κατοικούντων, καὶ μακρυνθήσονται ἀπὸ σοῦ οἱ καταπίνοντές σε.
|
|
20
|
20
|
|
Рекђтъ б^о въ ё%ши твои сн~ове твои` и^хъже погђби`, тњ'сно намъ е^сть мњ'сто, сътвори м^и мњ'сто да ся вселю`”
|
ἐροῦσι γὰρ εἰς τὰ ὦτά σου οἱ υἱοί σου, οὓς ἀπολώλεκας· στενός μοι ὁ τόπος, ποίησόν μοι τόπον, ἵνα κατοικήσω.
|
|
21
|
21
|
|
И$ рече'ши въ срDцы свое^мъ, кт^о м^и породи я&, кт^о л^и я& въскорми мн^њ, а^ꙁъ б^о без#ча'дъ, и^ въ вдо'в#ствњ ѓ^ста'хъ е^ді'нъ. сїи же мнњ` гд^њ бы'ша.
|
καὶ ἐρεῖς ἐν τῇ καρδίᾳ σου· τίς ἐγέννησέ μοι τούτους; ἐγὼ δὲ ἄτεκνος καὶ χήρα, τούτους δὲ τίς ἐξέθρεψέ μοι; ἐγὼ δὲ κατελείφθην μόνη, οὗτοι δέ μοι ποῦ ἦσαν;
|
|
22
|
22
|
|
та'ко гл~етъ г~ь” Се^ въꙁдви'гнђ въ страны рђ'кђ мою, и^ въ ѓ%стровы ꙁна'менїе мое. и^ прїимђтъ сн~ы твоя в ло'нњ, и^ дще'ри твоя на пле'щђ во'ꙁмђтъ.
|
Οὕτως λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ αἴρω εἰς τὰ ἔθνη τὴν χεῖρά μου καὶ εἰς τὰς νήσους ἀρῶ σύσσημόν μου, καὶ ἄξουσι τοὺς υἱούς σου ἐν κόλπῳ, τὰς δὲ θυγατέρας σου ἐπ᾿ ὤμων ἀροῦσι,
|
|
23
|
23
|
|
и^ бђдTђ цр~е дои^теле твои, и^ княги'ня коръми'теле твои. и^ до ꙁемля` ни'цы покло'няT ти ся, и^ пра'хъ но'гђ твое^ю ѓ^бли'жђтъ. и^ ё^вњ'си ја%ко а^ꙁъ г~ь б~ъ и^ не посрамяTся ё^пова'ющеи на' мя”
|
καὶ ἔσονται βασιλεῖς τιθηνοί σου, αἱ δὲ ἄρχουσαι τροφοί σου· ἐπὶ πρόσωπον τῆς γῆς προσκυνήσουσί σε καὶ τὸν χοῦν τῶν ποδῶν σου λείξουσι· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριος, καὶ οὐκ αἰσχυνθήσονται οἱ ὑπομένοντές με.
|
|
24
|
24
|
|
Є$да во'ꙁмеT кто эT щђ'да плњн#, и^л^и а^ще кт^о плњниT непра'веDнњ сп~сет# л^и ся.
|
μὴ λήψεταί τις παρὰ γίγαντος σκῦλα; καὶ ἐὰν αἰχμαλωτεύσῃ τις ἀδίκως, σωθήσεται;
|
|
25
|
25
|
|
зане` та'ко гл~етъ г~ь” А$ще кт^о плњниT щђда да по'имеT плњнᲆ, прїемля же эT крњ'пкаго сп~сеT л^и ся” А$з# же прю` твою раз#сђжю, и^ а'ꙁъ сн~ы твоя` и^ꙁба'влю.
|
οὕτως λέγει Κύριος· ἐάν τις αἰχμαλωτεύσῃ γίγαντα, λήψεται σκύλα· λαμβάνων δὲ παρὰ ἰσχύοντος σωθήσεται· ἐγὼ δὲ τὴν κρίσιν σου κρινῶ, καὶ ἐγὼ τοὺς υἱούς σου ρύσομαι·
|
|
26
|
26
|
|
и^ ꙁазли'вшїи тебе` и^з#ја^дяT пло'ть свою`, і^ и^спїю'тᲆ ја%ко вино` но'во кро'вь свою, и^ ё^пїю'тся. и^ ё^вᲇ'сть вся'ка плоT, ја%ко а^ꙁᲆ и^ꙁба'вивыи т^я, и^ поDемля'и крњ'пость і^а'ковлю”
|
καὶ φάγονται οἱ θλίψαντές σε τὰς σάρκας αὐτῶν καὶ πίονται ὡς οἶνον νέον τὸ αἷμα αὐτῶν καὶ μεθυσθήσονται, καὶ αἰσθανθήσεται πᾶσα σάρξ ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ ρυσάμενός σε καὶ ἀντιλαμβανόμενος ἰσχύος ᾿Ιακώβ.
|
|
Глvа, н~”
|
Κεφάλαιο 50
|
|
1
|
1
|
|
Та'ко гл~етъ г~ь. сїя кни'ги эTпђще'нїя мт~ре ва'шея, и^миже эTпђстихъ ю&. и^ли комђ во до'лгъ прода'хъ в^ы, с^е грњхи свои^ми продасᲄеся. и^ беꙁако'нїи ради вашихъ эTпђстиX матеръ вашђ.
|
ΟΥΤΩΣ λέγει Κύριος· ποῖον τὸ βιβλίον τοῦ ἀποστασίου τῆς μητρὸς ὑμῶν, ᾧ ἐξαπέστειλα αὐτήν; ἢ τίνι ὑπόχρεῳ πέπρακα ὑμᾶς; ἰδοὺ ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν ἐπράθητε, καὶ ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν ἐξαπέστειλα τὴν μητέρα ὑμῶν.
|
|
2
|
2
|
|
чт^о ја%ко прїидо'хъ и^ не бњше чл~ка, поꙁва'хъ и^ не бњ послђшающаh. да и^л^и не можеT рђка` моя` и^зба'вити, и^ли не могђ эTја%ти” Се^ ꙁапреще'нїемъ свои^мъ и^скажю` мо'ре, и^ положђ рњ'ки пђсты. і^ и^с#хнђтъ ры'бы и^хъ не сђщи водњ, и^ ё^мрђтъ жа'ждею.
|
τί ὅτι ἦλθον καὶ οὐκ ἦν ἄνθρωπος; ἐκάλεσα καὶ οὐκ ἦν ὁ ὑπακούων; μὴ οὐκ ἰσχύει ἡ χείρ μου τοῦ ρύσασθαι ἢ οὐκ ἰσχύω τοῦ ἐξελέσθαι; ἰδοὺ τῇ ἀπειλῇ μου ἐξερημώσω τὴν θάλασσαν καὶ θήσω ποταμοὺς ἐρήμους, καὶ ξηρανθήσονται οἱ ἰχθύες αὐτῶν ἀπὸ τοῦ μὴ εἶναι ὕδωρ καὶ ἀποθανοῦνται ἐν δίψει.
|
|
3
|
3
|
|
и^ ѓ^блекђ нб~о въ тмђ`, и^ положђ а^ки врњтище ѓ^де'ждђ е^го”
|
ἐνδύσω τὸν οὐρανὸν σκότος καὶ ὡς σάκκον θήσω τὸ περιβόλαιον αὐτοῦ.
|
|
4
|
4
|
|
Гь~ даде м^и ја^ꙁы'къ наё^че'нїя, ја%коже раꙁђмњти въ вре'мя е^гда` лњ'по е^сть рещи сло'во. положи м^я ꙁаё^тра, приложи м^и ё%хо слы'шати.
|
Κύριος δίδωσί μοι γλῶσσαν παιδείας τοῦ γνῶναι ἡνίκα δεῖ εἰπεῖν λόγον ἔθηκέ μοι πρωΐ πρωΐ, προσέθηκέ μοι ὠτίον ἀκούειν·
|
|
5
|
5
|
|
и^ накаꙁа'нїе гн~е эTверꙁаеT ё%ши мои, а^з же не съпротивлю'ся, ни проти'вђ гл~ю.
|
καὶ ἡ παιδεία Κυρίου Κυρίου ἀνοίγει μου τὰ ὦτα, ἐγὼ δὲ οὐκ ἀπειθῶ οὐδὲ ἀντιλέγω,
|
|
6
|
6
|
|
хребе'тъ свои даX на ра'ны, и^ лани'тњ мои на заё^ше'нїе, и^ лица свое^го не эTвратиX эT стђда ꙁаплева'нїя.
|
τὸν νῶτόν μου ἔδωκα εἰς μάστιγας, τὰς δὲ σιαγόνας μου εἰς ραπίσματα, τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ἀπέστρεψα ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων·
|
|
7
|
7
|
|
и^ г~ь помо'щникъ м^и бы'сть, сего ради не ё^срами'хся. н^о положи'хъ лице` свое а^ки тве'рдъ камы'къ, и раꙁђмњхъ ја%ко не и^мамъ постыди'тися,
|
καὶ Κύριος Κύριος βοηθός μοι ἐγενήθη, διὰ τοῦτο οὐκ ἐνετράπην, ἀλλὰ ἔθηκα τὸ πρόσωπόν μου ὡς στερεὰν πέτραν καὶ ἔγνων ὅτι οὐ μὴ αἰσχυνθῶ·
|
|
8
|
8
|
|
ꙁане` приближаеTся ѓ^правда'выи м^я” Кт^о пря'ися съ мно'ю, да съпроти'вится мнњ`. и^ кт^о пря'ися съ мно'ю, да приближиTся къ мнњ`”
|
ὅτι ἐγγίζει ὁ δικαιώσας με. τίς ὁ κρινόμενός μοι; ἀντιστήτω μοι ἅμα· καὶ τίς ὁ κρινόμενός μοι; ἐγγισάτω μοι.
|
|
9
|
9
|
|
Се^ г~ь помо'жетъ м^и, кт^о ѓ^злобитъ м^я. с^е вс^и в^ы ја%ко ри'ꙁа ѓ^беTша'ете, и^ ја%ко мо'ль иZја%сть в^ы.
|
ἰδοὺ Κύριος Κύριος βοηθήσει μοι· τίς κακώσει με; ἰδοὺ πάντες ὑμεῖς ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσεσθε, καὶ ὡς σὴς καταφάγεται ὑμᾶς.
|
|
10
|
10
|
|
кт^о вᲆ ваs боя'ися г~а да послђшаеT глаs ѓ%трока е^го. ходя'щеи въ тмњ` и^ нњсть в ниX свњта. надњ'итеся на и^мя гн~е, и^ ё^твер#диᲄеся ѓ^ бѕ~њ”
|
Τίς ἐν ὑμῖν ὁ φοβούμενος τὸν Κύριον; ὑπακουσάτω τῆς φωνῆς τοῦ παιδὸς αὐτοῦ. οἱ πορευόμενοι ἐν σκότει καὶ οὐκ ἔστιν αὐτοῖς φῶς, πεποίθατε ἐπὶ τῷ ὀνόματι Κυρίου καὶ ἀντιστηρίσασθε ἐπὶ τῷ Θεῷ.
|
|
11
|
11
|
|
Се вси в^ы ѓ%гнь раждиза'ете, и^ ё^крњпля'ете пла'меn. хо'дите свњтоM ѓ^гня` ва'шего, и^ пламенеM е^гоже ражDего'сте. мене ради бы'ша сїа ваM, в# печа'ли ё^с#пнете”
|
ἰδοὺ πάντες ὑμεῖς πῦρ καίετε καὶ κατισχύετε φλόγα· πορεύεσθε τῷ φωτὶ τοῦ πυρὸς ὑμῶν καὶ τῇ φλογί, ᾗ ἐξεκαύσατε· δι᾿ ἐμὲ ἐγένετο ταῦτα ὑμῖν, ἐν λύπῃ κοιμηθήσεσθε.
|
|
Глvа н~а”
|
Κεφάλαιο 51
|
|
1
|
1
|
|
Послђшаите мене` наслњдђющеи пра'вдђ, и^ възыска'ющеи г~а. въꙁри'те на твердыи камы'къ, и^же и^с#сњко'сте. и^ в раꙁдо'ль пото'ка и^же и^скопа'сте”
|
ΑΚΟΥΣΑΤΕ μου, οἱ διώκοντες τὸ δίκαιον καὶ ζητοῦντες τὸν Κύριον, ἐμβλέψατε εἰς τὴν στερεὰν πέτραν, ἣν ἐλατομήσατε, καὶ εἰς τὸν βόθυνον τοῦ λάκκου, ὃν ὠρύξατε.
|
|
2
|
2
|
|
Въꙁри'те на а^враа'ма эTц~а ва'шего, и^ на сар#рђ породи'вшђю в^ы. ја%ко е^ді'нъ б^њ и^ призваX и&, и^ блsвиX и&, и^ възлюби'хъ и&, и^ ё^мно'жихъ и&.
|
ἐμβλέψατε εἰς ῾Αβραὰμ τὸν πατέρα ὑμῶν καὶ εἰς Σάρραν τὴν ὠδίνουσαν ὑμᾶς· ὅτι εἷς ἦν, καὶ ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ εὐλόγησα αὐτὸν καὶ ἠγάπησα αὐτὸν καὶ ἐπλήθυνα αὐτόν.
|
|
3
|
3
|
|
и^ т^я нн~њ ё^тњшђ сїѓ'не, ё^тњшихъ б^о вся` твоя пђсты'ня. и^ поста'влю пђсты'ню е^го ја%ко ра'и гн~ь. ра'дость и^ весе'лїе ѓ^бря'щђтъ в неM, и^сповњда'нїе и^ гла'съ хвале'нїя”
|
καὶ σὲ νῦν παρακαλέσω, Σιών, καὶ παρεκάλεσα πάντα τὰ ἔρημα αὐτῆς καὶ θήσω τὰ ἔρημα αὐτῆς ὡς παράδεισον Κυρίου· εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτῇ, ἐξομολόγησιν καὶ φωνὴν αἰνέσεως.
|
|
4
|
4
|
|
Послђшаите мене` людїе мои` послђшаите, и^ цр~и къ мнњ` внђши'те, ја%ко ꙁако'нъ эT мене` и^ꙁы'идетъ, и сDђ мои на свњтъ странамъ.
|
ἀκούσατέ μου, ἀκούσατέ μου, λαός μου, καὶ οἱ βασιλεῖς, πρός με ἐνωτίσασθε, ὅτι νόμος παρ᾿ ἐμοῦ ἐξελεύσεται καὶ ἡ κρίσις μου εἰς φῶς ἐθνῶν.
|
|
5
|
5
|
|
приближа'ется ско'ро пра'вда моя, и^ꙁы'идеT сп~сенїе мое, и^ къ мы'шцы мое'и страны надњюTся. мнњ ѓ%строви терпяT, и^ к# мышцы мое'и надњ'ются”
|
ἐγγίζει ταχὺ ἡ δικαιοσύνη μου, καὶ ἐξελεύσεται ὡς φῶς τὸ σωτήριόν μου καὶ εἰς τὸν βραχίονά μου ἔθνη ἐλπιοῦσιν· ἐμὲ νῆσοι ὑπομενοῦσι καὶ εἰς τὸν βραχίονά ἐλπιοῦσιν.
|
|
6
|
6
|
|
Въз#двигнњте на' нб~о ѓ%чи ваши, и погляди'те по ꙁемли` долђ. поне'же нб~о ја%ко ды'мъ ё^тверди'ся, и^ ꙁемля` ја%ко ри'за ѓ^беTша'етъ, живђщеи же на земли` ја%ко и^ то и^ꙁᲆмрTђ. сп~сенїе же мое вᲆ вњ'къ бђ'детъ, и^ пра'вда моя не ѓ^скђдњ'етъ”
|
ἄρατε εἰς τὸν οὐρανὸν τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν καὶ ἐμβλέψατέ εἰς τὴν γῆν κάτω, ὅτι ὁ οὐρανὸς ὡς καπνὸς ἐστερεώθη, ἡ δὲ γῆ ὡς ἱμάτιον παλαιωθήσεται, οἱ δὲ κατοικοῦντες τὴν γῆν ὥσπερ ταῦτα ἀποθανοῦνται, τὸ δὲ σωτήριόν μου εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται, ἡ δὲ δικαιοσύνη μου οὐ μὴ ἐκλίπῃ.
|
|
7
|
7
|
|
Послђшаите мене вњдящеи сђдъ, людїе мои и^мже ꙁако'нъ мои въ срDцы вашемъ. не бо'итеся ё^коре'нїя чл~ча, и^ по хђле'нїю и^хъ не покаря'иᲄеся.
|
ἀκούσατέ μου, οἱ εἰδότες κρίσιν, λαός μου, οὗ ὁ νόμος μου ἐν τῇ καρδίᾳ ὑμῶν· μὴ φοβεῖσθε ὀνειδισμὸν ἀνθρώπων καὶ τῷ φαυλισμῷ αὐτῶν μὴ ἡττᾶσθε.
|
|
8
|
8
|
|
ја%ко риза б^о ѓ^беTша'етъ лњтомъ, и^ ја%ко сђкно` иZја%сться мо'льми. а^ пра'вда моя` въ вњ'ки бђдетъ, и^ сп~съ мои въ ро'дъ и^ ро'дъ”
|
ὡς γὰρ ἱμάτιον βρωθήσεται ὑπὸ χρόνου καὶ ὡς ἔρια βρωθήσεται ὑπὸ σητός· ἡ δὲ δικαιοσύνη μου εἰς τὸν αἰῶνα ἔσται, τὸ δὲ σωτήριόν μου εἰς γενεὰς γενεῶν.
|
|
9
|
9
|
|
Въста'ни въста'ни і^ерsлиме, и^ ѓ^блецися въ крњ'пость мы'шца свое^я. въста'ни ја%ко в нача'токъ дн~е, ја%ко ро'дъ вњ'чныи. нњ'си л^и т^ы побњдил# го'рдаго, и^ ё^ја%звиl ѕмїя.
|
᾿Εξεγείρου ἐξεγείρου, ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔνδυσαι τὴν ἰσχὺν τοῦ βραχίονός σου· ἐξεγείρου ὡς ἐν ἀρχῇ ἡμέρας, ὡς γενεὰ αἰῶνος. οὐ σὺ εἶ
|
|
10
|
10
|
|
не т^ы л^и посђши мо'ре, во'дђ бе'ꙁдны мно'жество. и^же положи глђби'ны мо'рьскїа вᲆ пђть прохоDныи, и^ꙁбавле'ным# и^ эTја%тымъ.
|
ἡ ἐρημοῦσα θάλασσαν, ὕδωρ ἀβύσσου πλῆθος; ἡ θεῖσα τὰ βάθη τῆς θαλάσσης ὁδὸν διαβάσεως ρυομένοις
|
|
11
|
11
|
|
гм~ъ б^о вᲆꙁвратяTся, и^ прїидђтъ въ сїѓ'нъ съ ра'достїю, и^ съ весе'лїемъ вњ'чнымъ. на главњ` б^о и^хъ весе'лїе и^ хвала`, и^ ра'дость прїиметъ я&. эTбњже бо'лњꙁнь и^ печа'ль и^ въꙁдыха'нїе”
|
καὶ λελυτρωμένοις; ὑπὸ γὰρ Κυρίου ἀποστραφήσονται καὶ ἥξουσιν εἰς Σιὼν μετ᾿ εὐφροσύνης καὶ ἀγαλλιάματος αἰωνίου· ἐπὶ κεφαλῆς γὰρ αὐτῶν ἀγαλλίασις καὶ αἴνεσις; καὶ εὐφροσύνη καταλήψεται αὐτούς, ἀπέδρα ὀδύνη καὶ λύπη καὶ στεναγμός.
|
|
12
|
12
|
|
А$ꙁъ е^смь а^ꙁъ е^смь ё^тњша'яи т^я. раꙁђмњ'и кого бл~го страхова'вшися ё^боя чл~ка смр~тна и^ сн~а чл~ча, и^же ја%ко трава` посо'хша.
|
ἐγώ εἰμι, ἐγώ εἰμι ὁ παρακαλῶν σε· γνῶθι τίνα εὐλαβηθεῖσα ἐφοβήθης ἀπὸ ἀνθρώπου θνητοῦ καὶ ἀπὸ υἱοῦ ἀνθρώπου, οἳ ὡσεὶ χόρτος ἐξηράνθησαν.
|
|
13
|
13
|
|
и^ ꙁабы` б~а създавшаго т^я, сътво'ршаго нб~о, и^ ѓ^снова'вшаго ꙁе'млю. и^ боја%шася прsно вся` дн~и лица` ја%рости стђжа'ющаго тебњ`” ЈА$ко б^о и^ꙁво'ли ё^годи'ти. и^ нн~њ гд^њ ја%рость стђжа'ющаго тебњ.
|
καὶ ἐπελάθου Θεὸν τὸν ποιήσαντά σε, τὸν ποιήσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ θεμελιώσαντα τὴν γῆν, καὶ ἐφόβου ἀεὶ πάσας τὰς ἡμέρας τὸ πρόσωπον τοῦ θυμοῦ τοῦ θλίβοντός σε· ὃν τρόπον γὰρ ἐβουλεύσατο τοῦ ἆραί σε, καὶ νῦν ποῦ ὁ θυμὸς τοῦ θλίβοντός σε;
|
|
14
|
14
|
|
сп~са'ющђ бо ся тебњ`, не ѓ^ста'нетъ ни премедлиT”
|
ἐν γὰρ τῷ σῴζεσθαί σε οὐ στήσεται οὐδὲ χρονιεῖ·
|
|
15
|
15
|
|
ЈА/ко а^ꙁъ б~ъ твои. смђща'яи мо'ре, и^ възглаша'яи во'л#ны е^го. г~ь саваѓ'џъ и^мя мнњ`.
|
ὅτι ἐγὼ ὁ Θεός σου ὁ ταράσσων τὴν θάλασσαν καὶ ἠχῶν τὰ κύματα αὐτῆς, Κύριος σαβαὼθ ὄνομά μοι.
|
|
16
|
16
|
|
положђ словеса` моя` въ ё^стњхъ т^и, и^ поD сњ'нїю рђки` мое^я покры'ю т^я, е^ю'же поста'вихъ нб~о, и^ ѓ^снова'хъ зе'млю. и^ речетъ сїѓ'нъ, лю'дїе мои е^сте` в^ы.
|
θήσω τοὺς λόγους μου εἰς τὸ στόμα σου καὶ ὑπὸ τὴν σκιὰν τῆς χειρός μου σκεπάσω σε, ἐν ᾗ ἔστησα τὸν οὐρανὸν καὶ ἐθεμελίωσα τὴν γῆν· καὶ ἐρεῖ Σιών· λαός μου εἶ σύ.
|
|
17
|
17
|
|
въста'ни въста'ни въскресни` і^ерsлиме, и^спи'выи ча'шђ ја%рости эT рђки` гн~я” Ча'шђ б^о раꙁоре'нїя и^спи'тїе ја%рости и^спи`, і^ и^стощи`.
|
᾿Εξεγείρου ἐξεγείρου, ἀνάστηθι, ῾Ιερουσαλήμ, ἡ πιοῦσα ἐκ χειρὸς Κυρίου τὸ ποτήριον τοῦ θυμοῦ αὐτοῦ· τὸ ποτήριον γὰρ τῆς πτώσεως, τὸ κόνδυ τοῦ θυμοῦ ἐξέπιες καὶ ἐξεκένωσας.
|
|
18
|
18
|
|
и^ не бы'сть ё^тњша'яи тебе` эT всњ'хᲆ чаD твои^хъ ја%же породи. и^ не бы'сть поDемлющаго рђки` твое^я, ни эT всXњ сн~овъ твои^хъ ја%же въꙁнесе.
|
καὶ οὐκ ἦν ὁ παρακαλῶν σε ἀπὸ πάντων τῶν τέκνων σου, ὧν ἔτεκες, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀντιλαμβανόμενος τῆς χειρός σου οὐδὲ ἀπὸ πάντων τῶν υἱῶν σου, ὧν ὕψωσας.
|
|
19
|
19
|
|
дво'е с^е сђпротивляются тебњ`. кто ся пожалитъ с тобо'ю. раскаже'нїе, и^ съкрђше'нїе, глаD, и^ ме'чь” Кт^о т^я ё^тњшитъ.
|
δύο ταῦτα ἀντικείμενά σοι· τίς συλλυπηθήσεταί σοι; πτῶμα καὶ σύντριμμα, λιμὸς καὶ μάχαιρα. τίς παρακαλέσει σε;
|
|
20
|
20
|
|
сн~ове л^и и^же не посты'жни сњдя'щеи на кра'и всемђ` и^схо'дђ. ја%ко ꙁе'лїе в полы ва'рено, и^же и^спо'лнь ја%рости гн~я, расы'пани г~мᲆ бм~ъ”
|
οἱ υἱοί σου, οἱ ἀπορούμενοι, οἱ καθεύδοντες ἐπ᾿ ἄκρου πάσης ἐξόδου ὡς σευτλίον ἡμίεφθον, οἱ πλήρεις θυμοῦ Κυρίου, ἐκλελυμένοι διὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ.
|
|
21
|
21
|
|
Сего ради нарече'ся смире'нᲆ, и^ пїя'нъ не вино'мъ.
|
διὰ τοῦτο ἄκουε, τεταπεινωμένη, καὶ μεθύουσα οὐκ ἀπὸ οἴνου·
|
|
22
|
22
|
|
та'ко гл~етъ г~ь б~ъ, сђдя'и лю'демъ свои^мъ. с^е в#ꙁяX эT рђки` твое^я ча'шђ расыпа'нїя, и^спитїе ја%рости мое^я, и^ не приложи'ши к#семђ пи'ти е^я`.
|
οὕτω λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ὁ κρίνων τὸν λαὸν αὐτοῦ· ἰδοὺ εἴληφα ἐκ τῆς χειρός σου τὸ ποτήριον τῆς πτώσεως, τὸ κόνδυ τοῦ θυμοῦ μου, καὶ οὐ προσθήσῃ ἔτι πιεῖν αὐτό·
|
|
23
|
23
|
|
и^ вложђ я& в рђ'цњ преѓ^бњдившихъ т^я, и^ смири'вшиX т^я, и^же рекоша дш~и твое'и. преклони'ся да мине'мъ, и^ положи ра'вно ꙁемли` пле'щи свои, кро'мњ ми'моходя'щихъ”
|
καὶ δώσω αὐτὸ εἰς τὰς χεῖρας τῶν ἀδικησάντων σε καὶ τῶν ταπεινωσάντων σε, οἳ εἶπαν τῇ ψυχῇ σου· κύψον, ἵνα παρέλθωμεν· καὶ ἔθηκας ἴσα τῇ γῇ τὰ μετάφρενά σου ἔξω τοῖς παραπορευομένοις.
|
|
Глvа, н~в”
|
Κεφάλαιο 52
|
|
1
|
1
|
|
Въста'ни въста'ни сїѓ'не, ѓ^блеци'ся въ крњ'пость свою сїѓ'не, и^ ѓ^блеци'ся въ сла'вђ свою і^ерsлиме гра'де ст~ыи, к#семђ не приложитъ проиᲄи скво'ѕњ т^я, и^же неѓ^брњ'занъ и^ нечистъ.
|
ΕΞΕΓΕΙΡΟΥ ἐξεγείρου, Σιών, ἔνδυσαι τὴν ἰσχύν σου, Σιών, καὶ ἔνδυσαι τὴν δόξαν σου, ῾Ιερουσαλὴμ πόλις ἡ ἁγία· οὐκέτι προστεθήσεται διελθεῖν διὰ σοῦ ἀπερίτμητος καὶ ἀκάθαρτος.
|
|
2
|
2
|
|
и^ сᲆтряси` прахᲆ и^ въста'ни ся'ди і^ерsли'ме, съвлеци ё%зђ ча'ши свое'я плњненая дщи сїѓ'ня.
|
ἐκτίναξαι τὸν χοῦν καὶ ἀνάστηθι, κάθισον, ῾Ιερουσαλήμ· ἔκδυσαι τὸν δεσμὸν τοῦ τραχήλου σου, ἡ αἰχμάλωτος θυγάτηρ Σιών.
|
|
3
|
3
|
|
ја%ко с^е гл~етъ г~ь, тђне прода'ни бы'сте, и^ беꙁъ цњны и^ꙁбави'стеся”
|
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· δωρεὰν ἐπράθητε καὶ οὐ μετὰ ἀργυρίου λυτρωθήσεσθε.
|
|
4
|
4
|
|
Та'ко гл~етъ г~ь. въ е^гљ=петъ снидо'ша лю'дїе мои` пр'ьвое, ѓ^бита'ти та'мо, и^ въ а^сљ=рїю бњдо'ю приведо'шAся.
|
οὕτως λέγει Κύριος· εἰς Αἴγυπτον κατέβη ὁ λαός μου τὸ πρότερον παροικῆσαι ἐκεῖ, καὶ εἰς ᾿Ασσυρίους βίᾳ ἤχθησαν·
|
|
5
|
5
|
|
и^ нн~њ чт^о ꙁде е^сте, с^е гл~етъ г~ь. ја%ко вꙁя'шася лю'дїе мо'и тђне чюди'теся и^ пла'читеся гл~етъ г~ь, васъ ра'ди прsно и^мя мое` хђ'лится въ странаX”
|
καὶ νῦν τί ἐστε ὦδε; τάδε λέγει Κύριος· ὅτι ἐλήφθη ὁ λαός μου δωρεάν, θαυμάζετε καὶ ὀλολύζετε. τάδε λέγει Κύριος· δι᾿ ὑμᾶς διαπαντὸς τὸ ὄνομά μου βλασφημεῖται ἐν τοῖς ἔθνεσι.
|
|
6
|
6
|
|
Сего ради поꙁна'ютъ лю'дїе мои` и^мя мое вᲆ то'и дн~ь, ја%ко а^ꙁъ самъ е^смь, аZ гл~я, и^ прїидоX
|
διὰ τοῦτο γνώσεται ὁ λαός μου τὸ ὄνομά μου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅτι ἐγώ εἰμι αὐτὸς ὁ λαλῶν· πάρειμι
|
|
7
|
7
|
|
ја^ко время на' горы. ја^ко но'ѕᲇ бл~говњствђющиX вᲇсть ми'ра, ја%ко бл~говњсᲄвђя'и бл~госты'ню. ја%ко слы'шано сътворю` сп~сенїе твое, гл~я, сїѓ'не црsтвђет# въ тебњ` б~ъ тво'и.
|
ὡς ὥρα ἐπὶ τῶν ὀρέων, ὡς πόδες εὐαγγελιζομένου ἀκοὴν εἰρήνης, ὡς εὐαγγελιζόμενος ἀγαθά, ὅτι ἀκουστὴν ποιήσω τὴν σωτηρίαν σου λέγων Σιών· βασιλεύσει σου ὁ Θεός.
|
|
8
|
8
|
|
ја%ко глаs снабдя'щиX т^я въꙁнесе`ся, и^ гла'сомъ въкђпњ въꙁрадђюTся. ја%ко ѓ%чи къ ѓ^чи'ма възрита, е^гда` поми'лђетъ г~ь сїѓ%на”
|
ὅτι φωνὴ τῶν φυλασσόντων σε ὑψώθη, καὶ τῇ φωνῇ ἅμα εὐφρανθήσονται· ὅτι ὀφθαλμοὶ πρὸς ὀφθαλμοὺς ὄψονται, ἡνίκα ἂν ἐλεήσῃ Κύριος τὴν Σιών.
|
|
9
|
9
|
|
да и^злїютъ бл~горадова'нїе пђсты'ня і^ерsли'мля, ја^ко помилова и& г~ь, і^ и^ꙁба'ви і^ерsли'ма.
|
ρηξάτω εὐφροσύνην ἅμα τὰ ἔρημα ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι ἠλέησε Κύριος αὐτὴν καὶ ἐρρύσατο ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
10
|
10
|
|
и^ ја^ви'тъ г~ь мы'шцђ свою` ст~ђю преD всњми стра'нами. и^ ё'ꙁрятъ вс^и ја^зы'цы сп~се'нїе б~а на'шего”
|
καὶ ἀποκαλύψει Κύριος τὸν βραχίονα τὸν ἅγιον αὐτοῦ ἐνώπιον πάντων τῶν ἐθνῶν, καὶ ὄψονται πάντα ἄκρα τῆς γῆς τὴν σωτηρίαν τὴν παρὰ τοῦ Θεοῦ ἡμῶν.
|
|
11
|
11
|
|
эTстђпи'те эTстђпи'те и^ꙁы'идњте эTсю'дђ, и^ нечистотамъ не прикаса'итеся. и^ꙁы'идњте эT среды е^го, эTлђчи'теся възDвижђщеи сосђ'ды гн~я.
|
ἀπόστητε, ἀπόστητε, ἐξέλθατε ἐκεῖθεν καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε, ἐξέλθετε ἐκ μέσου αὐτῆς, ἀφορίσθητε, οἱ φέροντες τὰ σκεύη Κυρίου·
|
|
12
|
12
|
|
ја%ко не с# мяте'жеM и^ꙁыидете, н^и ё^бњжа'нїемъ эTи'дете. по'идетъ б^о преD ва'ми г~ь, и^ сᲆбира'яи в^ы г~ь б~ъ і^и^л~евᲆ”
|
ὅτι οὐ μετὰ ταραχῆς ἐξελεύσεσθε, οὐδὲ φυγῇ πορεύσεσθε, προπορεύσεται γὰρ πρότερος ὑμῶν Κύριος καὶ ὁ ἐπισυνάγων ὑμᾶς Θεὸς ᾿Ισραήλ.
|
|
13
|
13
|
|
Се^ раꙁђмњ'етъ ѓ%трокъ мо'и и^ въꙁнесется и^ просла'виTся ѕᲇло.
|
᾿Ιδοὺ συνήσει ὁ παῖς μου καὶ ὑψωθήσεται καὶ δοξασθήσεται καὶ μετεωρισθήσεται σφόδρα.
|
|
14
|
14
|
|
ја^коже б^о вᲆстанTђ на' тя мно'ѕи, та'ко ѓ%бесла'вится эT чл~къ видњнїе твое`, и^ сла'ва твоя` эT сн~овъ чл~чь”
|
ὃν τρόπον ἐκστήσονται ἐπὶ σὲ πολλοὶ — οὕτως ἀδοξήσει ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων τὸ εἶδός σου καὶ ἡ δόξα σου ἀπὸ υἱῶν ἀνθρώπων —
|
|
15
|
15
|
|
Та'ко б^о ё^дивяTся ѓ^ тебњ ја%зы'цы мно'ѕи, и^ заи%мђтᲆ цр~їе ё^ста` своя. ја%ко и%мже не воꙁвᲇсти'ся ѓ^ немъ ё%ꙁрятъ, і^ и'же не слы'шаша разђмњ'ютъ”
|
οὕτω θαυμάσονται ἔθνη πολλὰ ἐπ᾿ αὐτῷ, καὶ συνέξουσι βασιλεῖς τὸ στόμα αὐτῶν· ὅτι οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ, ὄψονται, καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασι, συνήσουσι.
|
|
Глvа, н~г”
|
Κεφάλαιο 53
|
|
1
|
1
|
|
Ги~, кт^о вњрова` слђ'хђ на'шемђ, и^ мы'ш#ца гн~я комђ ся ја%ви.
|
ΚΥΡΙΕ, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη;
|
|
2
|
2
|
|
совњсти'хомъ предъ нимъ ја%ко по'ле, ја%ко ко'рень въ ꙁемли` жа'ждђщеи. нњсть ѓ%браꙁA е^мђ н^и сла'вы. и^ ви'дᲇхомᲆ е^го, и^ не и^мња'ше видњнїя н^и доброты`.
|
ἀνηγγείλαμεν ὡς παιδίον ἐναντίον αὐτοῦ, ὡς ρίζα ἐν γῇ διψώσῃ. οὐκ ἔστιν εἶδος αὐτῷ οὐδὲ δόξα· καὶ εἴδομεν αὐτόν, καὶ οὐκ εἶχεν εἶδος οὐδὲ κάλλος·
|
|
3
|
3
|
|
н^о видњнїе е^го беꙁъче'стно, ё^мале'но паче сн~овъ чл~чьскиX. чл~къ въ ја%звњ сы'и и^ ё^мњя тръпњти мђ'кђ. не эTвратися лице е^го, беZ че'сти бы'сᲄь и^ не въмњни'ся”
|
ἀλλὰ τὸ εἶδος αὐτοῦ ἄτιμον καὶ ἐκλεῖπον παρὰ πάντας τοὺς υἱοὺς τῶν ἀνθρώπων· ἄνθρωπος ἐν πληγῇ ὢν καὶ εἰδὼς φέρειν μαλακίαν, ὅτι ἀπέστραπται τὸ πρόσωπον αὐτοῦ, ἠτιμάσθη καὶ οὐκ ἐλογίσθη.
|
|
4
|
4
|
|
Се'и грњхи на'ша поDе^млетъ, и^ ѓ^ насъ поболњ. и^ м^ы възмњни'хоM е^го вᲆ бо'лњзни сђща и^ вᲆ ја^звњ и^ въ ꙁазленїи.
|
οὗτος τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν φέρει καὶ περὶ ἡμῶν ὀδυνᾶται, καὶ ἡμεῖς ἐλογισάμεθα αὐτὸν εἶναι ἐν πόνῳ καὶ ἐν πληγῇ ὑπὸ Θεοῦ καὶ ἐν κακώσει.
|
|
5
|
5
|
|
то'и же ја%ꙁвеn бы'сть грXњ ради нашиX, и^ мђ'ченъ быs беꙁаконїи ради на'шихъ” Накаꙁа'нїе смире'нїя на'шего на'нь, ја%ꙁвою е^го м^ы и^сцњли'хоM
|
αὐτὸς δὲ ἐτραυματίσθη διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν καὶ μεμαλάκισται διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν· παιδεία εἰρήνης ἡμῶν ἐπ᾿ αὐτόν. τῷ μώλωπι αὐτοῦ ἡμεῖς ἰάθημεν.
|
|
6
|
6
|
|
вс^и. ја%ко ѓ%вца ꙁаблђди'хомъ, ходя` чл~къ пђтемъ свои^мъ прельсти'ся. и^ г~ь преда'сть е^го грњхъ ради на'шихъ,
|
πάντες ὡς πρόβατα ἐπλανήθημεν, ἄνθρωπος τῇ ὁδῷ αὐτοῦ ἐπλανήθη· καὶ Κύριος παρέδωκεν αὐτὸν ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν.
|
|
7
|
7
|
|
то'иже ꙁаѕлњнїа ради не эTвръꙁа'етъ ё'стъ свои^хъ” ЈА/ко ѓ%вча на заколе'нїе ведеся, и^ ја%ко а%гнецъ преD стрегђщиM е^го беꙁъгла'сенъ. та'коже не эTвръза'етъ ё%стъ свои^хъ.
|
καὶ αὐτὸς διὰ τὸ κεκακῶσθαι οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ· ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείροντος αὐτὸν ἄφωνος, οὕτως οὐκ ἀνοίγει τὸ στόμα.
|
|
8
|
8
|
|
въ смире'нїи е^го сђдъ е^го в#зятся, роD же е^го кт^о и^сповњстъ. ја%ко въꙁемле'тся эT земля живоT е^го. эT беꙁако'нїи людїи моиX прїиде на смр~ть”
|
ἐν τῇ ταπεινώσει ἡ κρίσις αὐτοῦ ἤρθη· τὴν δὲ γενεὰν αὐτοῦ τίς διηγήσεται; ὅτι αἴρεται ἀπὸ τῆς γῆς ἡ ζωὴ αὐτοῦ, ἀπὸ τῶν ἀνομιῶν τοῦ λαοῦ μου ἤχθη εἰς θάνατον.
|
|
9
|
9
|
|
И$ даM лђкавыа въ мњсто погребенїа е^го, и^ богаᲄыя въ мњсто смр~ти е^го. ја%ко беꙁаконїя не сътвори`, н^и ѓ^брњтеся ле'сть въ ё^стњхъ е^го.
|
καὶ δώσω τοὺς πονηροὺς ἀντὶ τῆς ταφῆς αὐτοῦ καὶ τοὺς πλουσίους ἀντὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ· ὅτι ἀνομίαν οὐκ ἐποίησεν, οὐδὲ εὑρέθη δόλος ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ.
|
|
10
|
10
|
|
и^ хо'щеT г~ь ѓ^чи'стити е^го эT ја%звы” А/ще да'сте ѓ^ грњсњхъ дш~а ва'ша, ё%ꙁрите сњмя до'лгоживо'тно.
|
καὶ Κύριος βούλεται καθαρίσαι αὐτὸν ἀπὸ τῆς πληγῆς. ἐὰν δῶτε περὶ ἁμαρτίας, ἡ ψυχὴ ὑμῶν ὄψεται σπέρμα μακρόβιον· καὶ βούλεται Κύριος ἀφελεῖν
|
|
11
|
11
|
|
и^ хо'щетъ г~ь эTја%ти бо'лезнь эT дш~а е^го, ја^ви'ти е^мђ свњтъ и^ сᲆзда'ти ра'зђмъ. ѓ^правда'ти пра'веDнаго до'брᲇ слђжа'ща мно'гомᲆ, и^ грњхи и^хъ то'и въз#двигнетъ”
|
ἀπὸ τοῦ πόνου τῆς ψυχῆς αὐτοῦ, δεῖξαι αὐτῷ φῶς καὶ πλάσαι τῇ συνέσει, δικαιῶσαι δίκαιον εὖ δουλεύοντα πολλοῖς, καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν αὐτὸς ἀνοίσει.
|
|
12
|
12
|
|
Сего ради то'и наслњ'дит# мно'гихъ, и крњпкихъ раꙁдњ'литъ кори'сть. зане предана бы'сть на смр~ть дш~а е^го, и^ съ беꙁако'нными вᲆмњни'ся. то'и б^о грњхи мно'гиX въꙁнесе`, и^ грXњ ради иX преда'сться”
|
διὰ τοῦτο αὐτὸς κληρονομήσει πολλοὺς καὶ τῶν ἰσχυρῶν μεριεῖ σκῦλα, ἀνθ᾿ ὧν παρεδόθη εἰς θάνατον ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, καὶ ἐν τοῖς ἀνόμοις ἐλογίσθη· καὶ αὐτὸς ἁμαρτίας πολλῶν ἀνήνεγκε καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν παρεδόθη.
|
|
Глvа, н~д”
|
Κεφάλαιο 54
|
|
1
|
1
|
|
Възвесели'ся непло'ды неража'ю^щїа. воꙁ#гласи, и^ вᲆꙁопїи не болњ'вшїя. ја%ко мно'га ча'да пђсты'а па'че ниже л^и и^мђщїя мђжа”
|
ΕΥΦΡΑΝΘΗΤΙ, στεῖρα ἡ οὐ τίκτουσα, ρῆξον καὶ βόησον, ἡ οὐκ ὠδίνουσα, ὅτι πολλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐρήμου μᾶλλον ἢ τῆς ἐχούσης τὸν ἄνδρα· εἶπε γὰρ Κύριος·
|
|
2
|
2
|
|
Ре'че б^о г~ь раꙁшири мњсто хра'ма свое^го, и^ дворовъ твои^хъ пот#кни и^ не пощади, продолжи ё%жа своя` и^ колца своа. ё^крњпи'ся
|
πλάτυνον τὸν τόπον τῆς σκηνῆς σου καὶ τῶν αὐλαιῶν σου, πῆξον, μὴ φείσῃ· μάκρυνον τὰ σχοινίσματά σου καὶ τοὺς πασσάλους σου κατίσχυσον.
|
|
3
|
3
|
|
е^ще на' десно и^ на лњ'во прострися, и^ племя` твое преи%метъ страны`. и^ гра'ды ѓ^пђстњвшая населитъ.
|
ἔτι εἰς τὰ δεξιὰ καὶ εἰς τὰ ἀριστερὰ ἐκπέτασον, καὶ τὸ σπέρμα σου ἔθνη κληρονομήσει, καὶ πόλεις ἠρημωμένας κατοικιεῖς.
|
|
4
|
4
|
|
не бо'ися ја%ко ѓ^срами'ся” Ни эTвратися ја%ко ё^кори'ся, ја%ко срамленїе вњ'чное ꙁабђ'деши, и^ ё^кориꙁны вдов#ства твое^го не помянеши ктомђ`,
|
μὴ φοβοῦ, ὅτι κατῃσχύνθης, μηδὲ ἐντραπῇς, ὅτι ὠνειδίσθης· ὅτι αἰσχύνην αἰώνιον ἐπιλήσῃ καὶ ὄνειδος τῆς χηρείας σου οὐ μὴ μνησθήσῃ ἔτι.
|
|
5
|
5
|
|
ја%ко г~ь творя'и т^я. г~ь саваѓ'џъ и^мя е^мђ, и^ꙁбави'выи т^я. то'и б~ъ і^и^л~евъ все'и ꙁемли проꙁовеTся”
|
ὅτι Κύριος ὁ ποιῶν σε, Κύριος σαβαὼθ ὄνομα αὐτῷ· καὶ ὁ ρυσάμενός σε αὐτὸς Θεὸς ᾿Ισραήλ, πάσῃ τῇ γῇ κληθήσεται.
|
|
6
|
6
|
|
Не ја%ко л^и женђ` ѓ^ста'вленђ, і^ и^ꙁнемогшђ приꙁва т^я г~ь, не ја%ко ли женђ` и^ꙁъ ю'на ненави'дњнђ. реq б~ъ тво'и,
|
οὐχ ὡς γυναῖκα καταλελειμμένην καὶ ὀλιγόψυχον κέκληκέ σε Κύριος, οὐδ᾿ ὡς γυναίκα ἐκ νεότητος μεμισημένην, εἶπεν ὁ Θεός σου·
|
|
7
|
7
|
|
въ время ма'ло ѓ^ста'виX т^я, н^о съ млsтїю вели'кою поми'лђю т^я.
|
χρόνον μικρὸν κατέλιπόν σε καὶ μετ᾿ ἐλέους μεγάλου ἐλεήσω σε,
|
|
8
|
8
|
|
въ ја%рости ма'лњ эTвратиX лице свое` эT тебе, н^о млsтїю вᲇ'чною поми'ловаX т^я” Рече и^ꙁбави'выи т^я г~ь
|
ἐν θυμῷ μικρῷ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπὸ σοῦ καὶ ἐν ἐλέει αἰωνίῳ ἐλεήσω σε, εἶπεν ὁ ρυσάμενός σε Κύριος.
|
|
9
|
9
|
|
эT повони ја^же при но'и, с^е ми е^сть ја^коже кля'хъся е^мђ в то` время, ја%ко на' ꙁемлю не раз#гнњ'ватися преD тобо'ю кᲆ семђ`, н^и ја%ростїю свое'ю
|
ἀπὸ τοῦ ὕδατος τοῦ ἐπὶ Νῶε τοῦτό μοί ἐστι· καθότι ὤμοσα αὐτῷ ἐν τῷ χρόνῳ ἐκείνῳ τῇ γῇ μὴ θυμωθήσεσθαι ἐπὶ σοὶ ἔτι, μηδὲ ἐν ἀπειλῇ σου
|
|
10
|
10
|
|
го'ры преста'вити, и^ холми твои` не подви'гнTђся Та'кождеже и^ эT мене млsть моя` не ѓ^скђдњ'етъ тебњ`, и^ завTњ ми'ра твое^го не преста'вится. рече б^о г~ь ми'лђяи т^я
|
τὰ ὄρη μεταστήσεσθαι, οὐδ᾿ οἱ βουνοί σου μετακινηθήσονται, οὕτως οὐδὲ τὸ παρ᾿ ἐμοῦ σοὶ ἔλεος ἐκλείψει, οὐδὲ ἡ διαθήκη τῆς εἰρήνης σου οὐ μὴ μεταστῇ· εἶπε γὰρ Κύριος· ἵλεώς σοι.
|
|
11
|
11
|
|
смирен#наго и^ расыпа'наh с^е ё^тњши'шися. с^е аZ ё^готова'ю тебњ а^н#фраћъ камы'къ тво'и, и^ ѓ^снова'нїю твоемђ сап#фиръ.
|
Ταπεινὴ καὶ ἀκατάστατος, οὐ παρεκλήθης, ἰδοὺ ἐγὼ ἑτοιμάζω σοι ἄνθρακα τὸν λίθον σου καὶ τὰ θεμέλιά σου σάπφειρον
|
|
12
|
12
|
|
и^ ꙁабра'ломъ твои^мъ и^а^спи'съ, и^ вра'томᲆ твои^мъ камы'къ криста'ль, и^ ѓ^граженїю твое^мђ камы'кᲆ и^з#бранныи.
|
καὶ θήσω τὰς ἐπάλξεις σου ἴασπιν καὶ τὰς πύλας σου λίθους κρυστάλλου καὶ τὸν περίβολόν σου λίθους ἐκλεκτοὺς
|
|
13
|
13
|
|
и^ вс^я сн~ы твоа наё^чены бм~ъ, и^ въ мно'ѕњ ми'рњ ча'да твоя`,
|
καὶ πάντας τοὺς υἱούς σου διδακτοὺς Θεοῦ καὶ ἐν πολλῇ εἰρήνῃ τὰ τέκνα σου.
|
|
14
|
14
|
|
и^ пра'вдою въꙁ#гради'шися. ё^дали'ся эT неправеDнаго, и^ не ё^бои'шися, и^ трђсъ не приближи'тся тебњ.
|
καὶ ἐν δικαιοσύνῃ οἰκοδομηθήσῃ· ἀπέχου ἀπὸ ἀδίκου καὶ οὐ φοβηθήσῃ, καὶ τρόμος οὐκ ἐγγιεῖ σοι.
|
|
15
|
15
|
|
с^е прихо'ди прїидђтъ тебᲇ мно'ю, и^ к тебњ прибњгнђтъ”
|
ἰδοὺ προσήλυτοι προσελεύσονταί σοι δι᾿ ἐμοῦ καὶ ἐπὶ σὲ καταφεύξονται.
|
|
16
|
16
|
|
Се^ а^ꙁъ съгражђ т^я, не ја%ко кђꙁнецъ раꙁдыма'я главня` і^ и^ꙁнося съсђ'дъ на дњ'ло. а^зъ б^о съградихъ т^я не на па'гђбђ расы'пати
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἔκτισά σε οὐχ ὡς χαλκεὺς φυσῶν ἄνθρακας καὶ ἐκφέρων σκεῦος εἰς ἔργον· ἐγὼ δὲ ἔκτισά σε οὐκ εἰς ἀπώλειαν φθεῖραι
|
|
17
|
17
|
|
ве'сь сосђдъ расыпа'ющъ. и^ на' тя не бл~гоё^гожђ, и^ ве'сь глаs и^же на' тя въста'нетъ на прю ѓ^долње'ши и^мъ всњмъ. пови'ннїи же твои бђдђтъ в немъ. с^е е^сть прича'стїе слђжа'щиM гв~и. и^ в^ы бђ'дете мнњ` правди'ви гл~етъ г~ь”
|
πᾶν σκεῦος φθαρτόν, ἐπὶ σὲ οὐκ εὐοδώσω, καὶ πᾶσα φωνὴ ἀναστήσεται ἐπὶ σὲ εἰς κρίσιν· πάντας αὐτοὺς ἡττήσεις, οἱ δὲ ἔνοχοί σου ἔσονται ἐν αὐτῇ. ἔστι κληρονομία τοῖς θεραπεύουσι Κύριον, καὶ ἡμεῖς ἔσεσθέ μοι δίκαιοι, λέγει Κύριος.
|
|
Глvа, н~е”
|
Κεφάλαιο 55
|
|
1
|
1
|
|
Жа'ждђщеи и^дњте на' водђ, и^ ели'коже ва'съ не и'мать сребра`, шедше кђпи'те и^ пїите беꙁᲆ сре'бреныя цњны` вино`, и^ тђкъ.
|
ΟΙ διψῶντες, πορεύεσθε ἐφ᾿ ὕδωρ, καὶ ὅσοι μὴ ἔχετε ἀργύριον, βαδίσαντες ἀγοράσατε, καὶ φάγετε καὶ πίεσθε ἄνευ ἀργυρίου καὶ τιμῆς οἶνον καὶ στέαρ.
|
|
2
|
2
|
|
въскђю цњните сребро` не въ хлњбы, и^ трDђ вашъ не въ сы'тость. послђшаите и^ снњсте бл~гая, и^ наслади'тся въ бл~гихъ дш~а ва'ша.
|
ἱνατί τιμᾶσθε ἀργυρίου ἐν οὐκ ἄρτοις καὶ τὸν μόχθον ὑμῶν οὐκ εἰς πλησμονήν; ἀκούσατέ μου καὶ φάγεσθε ἀγαθά, καὶ ἐντρυφήσει ἐν ἀγαθοῖς ἡ ψυχὴ ὑμῶν.
|
|
3
|
3
|
|
внемлњте ё^ши'ма ва'шима, и^ послњдђ'ите пђтемъ моиM. послђшаите мене, да живетъ въ бл~гихъ дш~а ва'ша. и^ завњща'ю вамъ завњтъ вњченъ, прпDбна дв~да и^ вњрна”
|
προσέχετε τοῖς ὠσὶν ὑμῶν καὶ ἐπακουλουθήσατε ταῖς ὁδοῖς μου· εἰσακούσατέ μου, καὶ ζήσεται ἐν ἀγαθοῖς ἡ ψυχὴ ὑμῶν· καὶ διαθήσομαι ὑμῖν διαθήκην αἰώνιον, τὰ ὅσια Δαυὶδ τὰ πιστά.
|
|
4
|
4
|
|
Се` послђшество въ страны` да'хъ е^го, кн~ѕя и^ повели'теля въ ја^зы'цеX.
|
ἰδοὺ μαρτύριον ἐν ἔθνεσιν ἔδωκα αὐτόν, ἄρχοντα καὶ προστάσσοντα ἔθνεσιν.
|
|
5
|
5
|
|
с^е ја^зы'цы и^же не вњдятъ тебе приꙁовTђ т^я, и^ лю'дїе и^же не вњдяT тебе к тебњ прибњгнђтъ, г~а ради твое^го, и^ ст~го і^и^л~ева ја%ко просла'виl т^я еs”
|
ἰδοὺ ἔθνη, ἃ οὐκ οἴδασί σε, ἐπικαλέσονταί σε, καὶ λαοί, οἳ οὐκ ἐπίστανταί σε, ἐπὶ σὲ καταφεύξονται ἕνεκεν Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, τοῦ ἁγίου ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐδόξασέ σε. —
|
|
6
|
6
|
|
Въꙁыщњте г~а, и^ внегда` ѓ^брњсти вамъ того приꙁовњте, и^ внегда приближа'ется к ва'мъ.
|
Ζητήσατε τὸν Κύριον καὶ ἐν τῷ εὑρίσκειν αὐτὸν ἐπικαλέσασθε· ἡνίκα δ᾿ ἂν ἐγγίζη ὑμῖν,
|
|
7
|
7
|
|
да ѓ^ста'виT нечести'выи пђти` своя, и^ мђжъ беꙁако'ненъ совњты своя. и^ да ѓ^брати'тся къ г~ђ, и^ поми'лђется. ја%ко паче мно'жае ѓ^ста'витъ грњхи` ва'ша”
|
ἀπολιπέτω ὁ ἀσεβὴς τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ καὶ ἀνὴρ ἄνομος τὰς βουλὰς αὐτοῦ καὶ ἐπιστραφήτω ἐπὶ Κύριον, καὶ ἐλεηθήσεται, ὅτι ἐπὶ πολὺ ἀφήσει τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν.
|
|
8
|
8
|
|
Не сђть б^о совњти мои`, ја%коже совњти ва'ши, ни ја%ко пђтїе ва'ши, пђтїе мои`, гл~етъ г~ь.
|
οὐ γάρ εἰσιν αἱ βουλαί μου ὥσπερ αἱ βουλαὶ ὑμῶν, οὐδ᾿ ὥσπερ αἱ ὁδοὶ ὑμῶν αἱ ὁδοί μου, λέγει Κύριος.
|
|
9
|
9
|
|
н^о е^ли'ко эTстоиT нб~о эT земля`, та'ко эTстои^тъ пђть мой эT пђтїи ва'шиX и^ ра'ꙁђми ва'ши эT ра'ꙁма мое^го.
|
ἀλλ᾿ ὡς ἀπέχει ὁ οὐρανὸς ἀπὸ τῆς γῆς, οὕτως ἀπέχει ἡ ὁδός μου ἀπὸ τῶν ὁδῶν ὑμῶν καὶ τὰ διανοήματα ὑμῶν ἀπὸ τῆς διανοίας μου.
|
|
10
|
10
|
|
ја%коже б^о а^ще сни'детъ до'ждь и^ снњг# с нб~се, и^ не въз#врати'тся до'ндеже напоитъ ꙁе'млю, і^ и^ꙁрасти'тъ и^ проꙁя'бнетъ” И$ да'сть сњмя сњю^щемђ, и^ хлњбъ въ снњдь.
|
ὡς γὰρ ἂν καταβῇ ὁ ὑετὸς ἢ χιὼν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ οὐ μὴ ἀποστραφῇ, ἕως ἂν μεθύσῃ τὴν γῆν, καὶ ἐκτέκῃ καὶ ἐκβλαστήσῃ καὶ δῷ σπέρμα τῷ σπείραντι καὶ ἄρτον εἰς βρῶσιν,
|
|
11
|
11
|
|
та'ко бђдетъ гл~ъ мои и^же а^ще и^ꙁы'идеT и^зъ ё'стъ мои^хъ, не въꙁвратиTся ко мн^њ то'щъ, до'ндеже сконча'еть все` е^ли'ка въсхотњхъ, і^ и^спра'влю пђти` твоя и^ ꙁаповњди моя,
|
οὕτως ἔσται τὸ ρῆμά μου, ὃ ἐὰν ἐξέλθῃ ἐκ τοῦ στόματός μου, οὐ μὴ ἀποστραφῇ, ἕως ἂν τελεσθῇ ὅσα ἂν ἠθέλησα καὶ εὐοδώσω τὰς ὁδούς μου καὶ τὰ ἐντάλματά μου.
|
|
12
|
12
|
|
съ весе'лїемъ б^о и^ꙁыидњте, и^ со ра'досᲄїю наё^чи'теся. го'ры б^о и^ хо'лми въꙁопїютъ ждђще васъ съ ра'достїю” и^ вся'ко дре'во польское въспле'щетъ вњтвьми.
|
ἐν γὰρ εὐφροσύνῃ ἐξελεύσεσθε καὶ ἐν χαρᾷ διδαχθήσεσθε· τὰ γὰρ ὄρη καὶ οἱ βουνοὶ ἐξαλοῦνται προσδεχόμενοι ὑμᾶς ἐν χαρᾷ, καὶ πάντα τὰ ξύλα τοῦ ἀγροῦ ἐπικροτήσει τοῖς κλάδοις,
|
|
13
|
13
|
|
и^ въꙁни'кнеᲄъ въ драчїя мњсто кљ=пари'съ, и^ въ стволїя мњсто въꙁы'идетъ ми'рта. и^ бђдетъ г~ь въ и^мя и^ въ ꙁна'менїе вњчное, и^ не ѓ^скђдњ'етъ”
|
καὶ ἀντὶ τῆς στοιβῆς ἀναβήσεται κυπάρισσος, ἀντὶ δὲ τῆς κονύζης ἀναβήσεται μυρσίνη· και ἔσται Κύριος εἰς ὄνομα καὶ εἰς σημεῖον αἰώνιον καὶ οὐκ ἐκλείψει.
|
|
Глvа, н~ѕ”
|
Κεφάλαιο 56
|
|
1
|
1
|
|
Се гл~етъ г~ь, снабди'те сDђ сътвори'те пра'вдђ. блиZ б^о е^сть спsнїе мое, прїидᲇте и^ млsть моя эTкры'ется.
|
ΤΑΔΕ λέγει Κύριος· φυλάσσεσθε κρίσιν καὶ ποιήσατε δικαιοσύνην· ἤγγικε γὰρ τὸ σωτήριόν μου παραγίνεσθαι καὶ τὸ ἔλεός μου ἀποκαλυφθῆναι.
|
|
2
|
2
|
|
бл~женъ мђжъ творя'и с^е, и^ чл~къ дръжа'и и^ снабдњваяи сђбо'тъ не ѓ^скверни'ти, и^ блюды'и рђцњ свои` не твори'ти непра'вды”
|
μακάριος ἀνὴρ ὁ ποιῶν ταῦτα καὶ ἄνθρωπος ὁ ἀντεχόμενος αὐτῶν καὶ φυλάσσων τὰ σάββατα μὴ βεβηλοῦν καὶ διατηρῶν τὰς χεῖρας αὐτοῦ μὴ ποιεῖν ἄδικα.
|
|
3
|
3
|
|
да не гл~етъ и^ноплемен#никъ прилњжа' гв~и, е^д^а эTлђчитᲆ м^я г~ь эT людїи свои^хъ. и^ да не гл~етъ кажени'къ ја%ко а^ꙁъ е^смь древо сђхо”
|
μὴ λεγέτω ὁ ἀλλογενὴς ὁ προσκείμενος πρὸς Κύριον· ἀφοριεῖ με ἄρα Κύριος ἀπὸ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· καὶ μὴ λεγέτω ὁ εὐνοῦχος ὅτι ξύλον ἐγώ εἰμι ξηρόν.
|
|
4
|
4
|
|
Се` гл~ет# г~ь каженикомъ, е^ликоже и^хъ а^ще снабдя'тъ сђбо'ты моя. и^ съберTђ е^же а^ꙁъ хощђ, и^ держа'тъ завњт# мой.
|
τάδε λέγει Κύριος τοῖς εὐνούχοις· ὅσοι ἂν φυλάξωνται τὰ σάββατά μου καὶ ἐκλέξωνται ἃ ἐγὼ θέλω καὶ ἀντέχωνται τῆς διαθήκης μου,
|
|
5
|
5
|
|
дамъ и^мъ в домђ` мое^мъ и^ вᲆ градњ мое^мъ мњсто и^мени'то, ё'не сн~овъ и^ дще'рь, и%мя вњчно дам# и^мъ, и^ не ѓ^скђдњ'етъ”
|
δώσω αὐτοῖς ἐν τῷ οἴκῳ μου καὶ ἐν τῷ τείχει μου τόπον ὀνομαστὸν κρείττω υἱῶν καὶ θυγατέρων, ὄνομα αἰώνιον δώσω αὐτοῖς καὶ οὐκ ἐκλείψει.
|
|
6
|
6
|
|
И$ноплемен#никомъ прилежа'щимъ гв~и рабо'тати е^мђ, и^ люби'ти и%мя гн~е, ја%ко бы'ти е^мђ рабо'мъ и^ рабы'няM. и^ вся` снабдя'щїя сђбо'ты моя и^ не ѓ^сквернавля'ющая, и^ дръжа'щая завњтъ мои.
|
καὶ τοῖς ἀλλογενέσι τοῖς προσκειμένοις Κυρίῳ δουλεύειν αὐτῷ καὶ ἀγαπᾶν τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ εἶναι αὐτῷ εἰς δούλους καὶ δούλας καὶ πάντας τοὺς φυλασσομένους τὰ σάββατά μου μὴ βεβηλοῦν καὶ ἀντεχομένους τῆς διαθήκης μου,
|
|
7
|
7
|
|
въведђ я& въ горђ` ст~ђю мою, и^ въꙁвеселю я& въ домђ` мл~твы мое^я. все`съж#же'нїя и^хъ и^ тре'бы бђдђтъ прїяты на требницњ мое^мъ” домъ б^о мои доM мл~твы нари'чеTся всњмъ ја^зы'коM,
|
εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου καὶ εὐφρανῶ αὐτοὺς ἐν τῷ οἴκῳ τῆς προσευχῆς μου· τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτῶν, καὶ αἱ θυσίαι αὐτῶν ἔσονται δεκταὶ ἐπὶ τοῦ θυσιαστηρίου μου· ὁ γὰρ οἶκός μου οἶκος προσευχῆς κληθήσεται πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν,
|
|
8
|
8
|
|
гл~етъ г~ь събира'яи расњя'ныя і^и^л~евы, ја%ко съберђ` нань сᲆбо'ръ”
|
εἶπε Κύριος ὁ συνάγων τοὺς διεσπαρμένους ᾿Ισραήλ, ὅτι συνάξω ἐπ᾿ αὐτὸν συναγωγήν. —
|
|
9
|
9
|
|
Вся` звњри дивїя прїидњте, и^ꙁъја^дњте вс^я звњ'ри дђбра'вныя.
|
Πάντα τὰ θηρία τὰ ἄγρια, δεῦτε φάγετε, πάντα τὰ θηρία τοῦ δρυμοῦ.
|
|
10
|
10
|
|
ви'дите ја%ко вс^и ѓ^слњпоша, не раꙁмњша смы'слити вси`. ўи` нњми не въꙁмогTђ ла'яти ви'дяще сны` на ло'жи любя'ще дрема'ти.
|
ἴδετε ὅτι ἐκτετύφλωνται πάντες, οὐκ ἔγνωσαν φρονῆσαι, πάντες κύνες ἐνεοί, οὐ δυνήσονται ὑλακτεῖν, ἐνυπνιαζόμενοι κοίτην, φιλοῦντες νυστάξαι.
|
|
11
|
11
|
|
и^ ўи` беꙁъ срама дш~ею не вњдяще сы'тости и^ сђть лђка'ви не вњ'дяще смы'сла, вс^и въ пђтеX иX въслњ'дятъ. кождо въ свои пђть ё^клони'шася в раз#вращен#ная, эT пр'ьваго даже и^ до послњдняго.
|
καὶ οἱ κύνες ἀναιδεῖς τῇ ψυχῇ, οὐκ εἰδότες πλησμονήν· καί εἰσι πονηροὶ οὐκ εἰδότες σύνεσιν, πάντες ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν ἐξηκολούθησαν, ἕκαστος κατὰ τὸ ἑαυτοῦ.
|
|
12
|
|
|
прїидњте да во'ꙁмемъ вино`, и^ наплъниMся пїя'нъства, и^ бђдетъ ја^ко днsь тако и^ ꙁаё'тра и^ мно'го поᲄомђже”
|
|
|
Глvа, н~з”
|
Κεφάλαιο 57
|
|
1
|
1
|
|
Ви'дите ја^ко многажды пра'вдивыи погиба'етъ, и^ никт'оже не пожида'етъ срDцеM и^ мђжи пра'вдивїи эTе'млюTся, и^ никто'же раꙁђмњ'еT, эT лица` б^о неправдњ вꙁя'ся правди'выи”
|
ΙΔΕΤΕ ὡς ὁ δίκαιος ἀπώλετο, καὶ οὐδεὶς ἐκδέχεται τῇ καρδίᾳ, καὶ ἄνδρες δίκαιοι αἴρονται, καὶ οὐδεὶς κατανοεῖ. ἀπὸ γὰρ προσώπου ἀδικίας ἦρται ὁ δίκαιος·
|
|
2
|
2
|
|
И$ бђдетъ с ми'ромъ погребенїе е^го, и^ вꙁя'ся эT среды”
|
ἔσται ἐν εἰρήνῃ ἡ ταφὴ αὐτοῦ, ᾖρται ἐκ τοῦ μέσου
|
|
3
|
3
|
|
Вы' же прїидњте сњмо сн~ове беꙁаконнїи племя` любодњя и^ блђдница.
|
ὑμεῖς δὲ προσαγάγετε ὧδε, υἱοὶ ἄνομοι, σπέρμα μοιχῶν καὶ πόρνης·
|
|
4
|
4
|
|
ки'мᲆ въспита'стеся, и^ на кого эTврьзо'сᲄе ё^ста` ва'ша, и^ на кого ѓ^бори'сте ја%зы'къ вашъ. нњсте л^и вы ё^бо чада па'гђбы племя` беꙁакон#но”
|
ἐν τίνι ἐνετρυφήσατε; καὶ ἐπὶ τίνα ἠνοίξατε τὸ στόμα ὑμῶν; καὶ ἐπὶ τίνα ἐχαλάσατε τὴν γλῶσσαν ὑμῶν; οὐχ ὑμεῖς ἐστε τέκνα ἀπωλείας; σπέρμα ἄνομον;
|
|
5
|
5
|
|
Моля'щеися къ кђми'ромъ поD дђбїеM ча'стом, ꙁакала'юще ча'да своя в де'брехъ среди ка'менїя.
|
οἱ παρακαλοῦντες εἴδωλα ὑπὸ δένδρα δασέα, σφάζοντες τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν ταῖς φάραγξιν ἀναμέσον τῶν πετρῶν.
|
|
6
|
6
|
|
т^о твоя ча'сть, с^е твое прича'стїе. и^ тњм# пролїя възлїанїя, и^ тMњ принесе требы. ѓ^ сеM ё^бо не раз#гнњ'ваю л^и ся
|
ἐκείνη σου ἡ μερίς, οὗτός σου ὁ κλῆρος, κἀκείνοις ἐξέχεας σπονδὰς κἀκείνοις ἀνήνεγκας θυσίας· ἐπὶ τούτοις οὖν οὐκ ὀργισθήσομαι;
|
|
7
|
7
|
|
на горњ` высо'цњ и^ въꙁнесе'нњ, т^ђ тебњ ло'же, и^ та'мо въꙁнесе тре'бы.
|
ἐπ᾿ ὄρος ὑψηλὸν καὶ μετέωρον, ἐκεῖ σου ἡ κοίτη, καὶ ἐκεῖ ἀνεβίβασας θυσίας σου.
|
|
8
|
8
|
|
и^ за поDбо'и дверїи твоихъ положи` па'мять свою. ЭO ты`, ја%ко а^ще эT мене эTсᲄђпиши, боле чт^о прїимеши. въꙁлюби` лежа'щая с тобою,
|
καὶ ὀπίσω τῶν σταθμῶν τῆς θύρας σου ἔθηκας μνημόσυνά σου· ᾤου ὅτι ἐὰν ἀπ᾿ ἐμοῦ ἀποστῇς, πλεῖόν τι ἕξεις· ἠγάπησας τοὺς κοιμωμένους μετὰ σοῦ
|
|
9
|
9
|
|
ё^мно'жи блђже'нїе твое с ни'ми. и^ многи сътвори и^же далече эT тебе, и^ пђсти` послы` предњлъ ради твои^хъ, и^ смири'ся до а'да.
|
καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου μετ᾿ αὐτῶν καὶ πολλοὺς ἐποίησας τοὺς μακρὰν ἀπὸ σοῦ καὶ ἀπέστειλας πρέσβεις ὑπὲρ τὰ ὅριά σου καὶ ἀπέστρεψας καὶ ἐταπεινώθης ἕως ᾅδου.
|
|
10
|
10
|
|
мно'гими пђтьми` твои^ми трђди'ся, и^ не рече да премол#кнђ крњпя'щися, ја%ко сътвори` с^е” Сего ради не помоли` м^и ся” ᲄы`
|
ταῖς πολιοδίαις σου ἐκοπίασας καὶ οὐκ εἶπας· παύσομαι ἐνισχύουσα, ὅτι ἔπραξας ταῦτα, διὰ τοῦτο οὐ κατεδεήθης μου σύ.
|
|
11
|
11
|
|
кого бл~гочте'ши ё^боя'ся, и^ солга` м^и, и^ не помянђ мене. не прїя мене` въ ё^мњ, ни въ срDце твое. и^ аZ т^я ви'дњвъ, презрю`. и^ мене ся не ё^боя`,
|
τίνα εὐλαβηθεῖσα ἐφοβήθης καὶ ἐψεύσω με καὶ οὐκ ἐμνήσθης μου, οὐδὲ ἔλαβές με εἰς τὴν διάνοιαν οὐδὲ εἰς τὴν καρδίαν σου; καὶ ἐγώ σε ἰδὼν παρορῶ, καὶ ἐμὲ οὐκ ἐφοβήθης.
|
|
12
|
12
|
|
и^ а^ꙁъ и^сповњдњ пра'вдђ мою и^ ѕло'бы твоя ја%же не ё^спњюT тебњ.
|
καὶ ἐγὼ ἀπαγγελῶ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ τὰ κακά σου, ἃ οὐκ ὠφελήσει σε.
|
|
13
|
13
|
|
е^гда въꙁопїеши, да тя и^ꙁба'витъ въ печа'лехъ твои^хъ. сїя бо вся` вњтръ воꙁметъ, и^ эTнесетъ бђря. а^ держа'щеися мене притя'жђтъ зе'млю, и^ причастя'тъ горђ ст~ђю.
|
ὅταν ἀναβοήσῃς, ἐξελέσθωσάν σε ἐν τῇ θλίψει σου· τούτους γὰρ πάντας ἄνεμος λήψεται καὶ ἀποίσει καταιγίς. οἱ δὲ ἀντεχόμενοί μου κτήσονται γῆν καὶ κληρονομήσουσι τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου.
|
|
14
|
14
|
|
и^ рекђт#, потреби'те преD лицемъ е^го пђти`, и^ эTврьзᲇте препо'нђ эT пђти` людїи мои^хъ”
|
καὶ ἐροῦσι· καθαρίσατε ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ὁδοὺς καὶ ἄρατε σκῶλα ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τοῦ λαοῦ μου. —
|
|
15
|
15
|
|
Се` гл~етъ г~ь вы'шнїи и^же живе'тъ въ высо'кихъ, въ вњкъ ст~ъ въ ст~ыхъ почива'я. і^ и^ꙁнемо'гшимъ дая тръпᲇнїе, и^ даяи живо'тъ съкрђшенымъ срDцеM.
|
Τάδε λέγει Κύριος ὁ ῞Υψιστος, ὁ ἐν ὑψηλοῖς κατοικῶν τὸν αἰῶνα, ἅγιος ἐν ἁγίοις ὄνομα αὐτῷ, Κύριος ῞Υψιστος ἐν ἁγίοις ἀναπαυόμενος καὶ ὀλιγοψύχοις διδοὺς μακροθυμίαν καὶ διδοὺς ζωὴν τοῖς συντετριμμένοις τὴν καρδίαν·
|
|
16
|
16
|
|
не въ вњкъ эTм#щђ ва'мъ, ни до коnца раз#гнњваюся на вы. дх~ъ б^о эT мене и^ꙁы'идетъ, и^ дыха'нїе вс^е а^ꙁъ е^см# сътвори'лъ”
|
οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα ἐκδικήσω ὑμᾶς, οὐδὲ διαπαντὸς ὀργισθήσομαι ὑμῖν· πνεῦμα γὰρ παρ᾿ ἐμοῦ ἐξελεύσεται καὶ πνοὴν πᾶσαν ἐγὼ ἐποίησα.
|
|
17
|
17
|
|
Грњха` ра'ди въ ма'лњ чт^о съжали'хъ е^мђ и^ заꙁлихъ е^го, и^ эTврати'хъ лице` свое эT него, и^ съжали` с^и, и^ пои^де дря'хлъ въ пђти` своя.
|
δι᾿ ἁμαρτίαν βραχύ τι ἐλύπησα αὐτὸν καὶ ἐπάταξα αὐτὸν καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐλυπήθη καὶ ἐπορεύθη στυγνὸς ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ.
|
|
18
|
18
|
|
пђти` е^го видXњ, і^ и^сцњлиX и&, и^ ё^тњшихъ и&. и^ да'хъ е^мђ ё^тњшенїе и'стин#но,
|
τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ ἑώρακα καὶ ἰασάμην αὐτὸν καὶ παρεκάλεσα αὐτὸν καὶ ἔδωκα αὐτῷ παράκλησιν ἀληθινήν,
|
|
19
|
19
|
|
ми'ръ на ми'ръ, сђщимъ далече, и^ блиꙁᲆ. и^ рече г~ь, и^сцњлю я&.
|
εἰρήνην ἐπ᾿ εἰρήνῃ τοῖς μακρὰν καὶ τοῖς ἐγγὺς οὖσι. καὶ εἶπε Κύριος· ἰάσομαι αὐτούς,
|
|
20
|
20
|
|
неправди'вїи же въꙁмятђтся, и^ почи'ти не возмо'гђтъ.
|
οἱ δὲ ἄδικοι οὕτως κλυδωνισθήσονται καὶ ἀναπαύσασθαι οὐ δυνήσονται.
|
|
21
|
21
|
|
нњсть ся ра'довати нечести'выM, рече г~ь б~ъ”
|
οὐκ ἔστι χαίρειν τοῖς ἀσεβέσιν, εἶπε Κύριος ὁ Θεός.
|
|
Глvа, н~и”
|
Κεφάλαιο 58
|
|
1
|
1
|
|
Въꙁопїи крњ'постїю, и^ не пощади`. ја%ко и^ трђ'бђ въꙁнеси глаs свои, и^ въꙁвњсти лю'демъ мои^мъ грњхи` иX, и^ до'мђ і^а'ковлю беꙁако'нїя ихъ.
|
ΑΝΑΒΟΗΣΟΝ ἐν ἰσχύϊ καὶ μὴ φείσῃ, ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου, καὶ ἀνάγγειλον τῷ λαῷ μου τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν καὶ τῷ οἴκῳ ᾿Ιακὼβ τὰς ἀνομίας αὐτῶν.
|
|
2
|
2
|
|
мене` дн~ь дн~е и%щђтъ, и^ раꙁђмњти пђти` моя` хотя'тъ. ја%ко лю'дїе сътвори'вшеи пра'вдђ, и^ сђ'да б~а свое^го не ѓ^ста'вившеи” Про'сяT ё^ мене` нн~њ сђда правди'ва, и^ приближи'тися къ г~ђ хотяT, гл~юще.
|
ἐμὲ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ζητοῦσι καὶ γνῶναί μου τὰς ὁδοὺς ἐπιθυμοῦσιν· ὡς λαὸς δικαιοσύνην πεποιηκὼς καὶ κρίσιν Θεοῦ αὐτοῦ μὴ ἐγκαταλελοιπὼς αἰτοῦσί με νῦν κρίσιν δικαίαν καὶ ἐγγίζειν Θεῷ ἐπιθυμοῦσι
|
|
3
|
3
|
|
чт^о ја%ко пости'хомся, и^ не ё^зрњ. и^ смири'хоM дш~а на'ша, и^ не ё^ви'дњ. въ дн~и бо поще'нїи вашиX ѓ^брњта'ете во'ля своя, и^ вся` поDрђ'чники ваша томите`.
|
λέγοντες· τί ὅτι ἐνησταύσαμεν καὶ οὐκ εἶδες; ἐταπεινώσαμεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔγνως; ἐν γὰρ ταῖς ἡμέραις τῶν νηστειῶν ὑμῶν εὑρίσκετε τὰ θελήματα ὑμῶν καὶ πάντας τοὺς ὑποχειρίους ὑμῶν ὑπονύσσετε.
|
|
4
|
4
|
|
а^ще в сђ'дњ и^ сва'рњхъ пости'теся, и^ бїете п#ха'юще смире'н#на. въскђ'ю м^и пости'те ся, ја%ко дне'сь ё^слы'шанђ бы'ти съ во'племъ гла'сђ вашемђ.
|
εἰ εἰς κρίσεις καὶ μάχας νηστεύετε καὶ τύπτετε πυγμαῖς ταπεινόν, ἱνατί μοι νηστεύετε ὡς σήμερον, ἀκουσθῆναι ἐν κραυγῇ τὴν φωνὴν ὑμῶν;
|
|
5
|
5
|
|
не си'цеваго по'ста а^зъ и^з#бра'хъ, и^ дн~е, во'нже смириT чл~къ дш~ђ свою`. а^ще и^ сляче'ши ја%ко се'рпъ вы'ю свою`, и^ врᲇтище и^ пе'пелᲆ постелеши. т^о ни та'ко нарече'тъ ми ся по'стъ прїя'тенъ,
|
οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐξελεξάμην καὶ ἡμέραν ταπεινοῦν ἄνθρωπον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ· οὐδ᾿ ἂν κάμψῃς ὡς κρίκον τὸν τράχηλόν σου καὶ σάκκον καὶ σποδὸν ὑποστρώσῃ, οὐδ᾿ οὕτω καλέσετε νηστείαν δεκτήν.
|
|
6
|
6
|
|
не такаго б^о по'ста а^зъ и^з#бра'хъ, гл~етъ г~ь. н^о раꙁрњша'и вся'къ съё'ꙁъ непра'вды, і^ и^справля'яи раꙁвраще'нїя нђ'жныхъ бре'менъ. эTпђсти плњне'ныя на свобо'дђ, и^ вся'ко въписа'нїе непра'ведно раздери.
|
οὐχὶ τοιαύτην νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην, λέγει Κύριος, ἀλλὰ λύε πάντα σύνδεσμον ἀδικίας, διάλυε στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάτων, ἀπόστελλε τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει καὶ πᾶσαν συγγραφὴν ἄδικον διάσπα·
|
|
7
|
7
|
|
раз#драбля'и а%лчющимъ хлњ'бъ свои, и^ ни'щая без#кро'вныя въведи въ до'мъ свои. а^ще ви'диши на'га ѓ^дежи, и^ сђщая эT свое^го племе'ни не презри`.
|
διάθρυπτε πεινῶντι τὸν ἄρτον σου καὶ πτωχοὺς ἀστέγους εἴσαγε εἰς τὸν οἶκόν σου· ἐὰν ἴδῃς γυμνόν, περίβαλε, καὶ ἀπὸ τῶν οἰκείων τοῦ σπέρματός σου οὐχ ὑπερόψει.
|
|
8
|
8
|
|
тогда` б^о просвњти'тся тебњ` ра'но свњтъ твои, і^ и^сцњле'нїя твоя` ско'ро въсїя'ютъ. и^ преDи^детъ преD тобо'ю пра'вда твоя`, и^ сла'ва бж~їя ѓ^бы'имет# т^я.
|
τότε ραγήσεται πρώϊμον τὸ φῶς σου, καὶ τὰ ἰάματά σου ταχὺ ἀνατελεῖ, καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου ἡ δικαιοσύνη σου, καὶ ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ περιστελεῖ σε.
|
|
9
|
9
|
|
тогда` въꙁове'ши, и^ б~ъ ё^слы'шитъ т^я. и^ е^ще` гл~ющђ т^и, речеT, с^е прїидо'хъ. а^ще же эTимеши эT себе` ё%ꙁы, и рђкобїенїе, и^ гл~ъ роп#та'нїя.
|
τότε βοήσῃ, καὶ ὁ Θεὸς εἰσακούσεταί σου· ἔτι λαλοῦντός σου ἐρεῖ· ἰδοὺ πάρειμι. ἐὰν ἀφέλῃς ἀπὸ σοῦ σύνδεσμον καὶ χειροτονίαν καὶ ρῆμα γογγυσμοῦ
|
|
10
|
10
|
|
и^ даси а^лчющиM хлњ'бъ эT всея` дш~а твое^я, и^ дш~ђ смире'нђ насы'тиши. тогда` въсїя'етъ въ тмњ свTњ твои, и^ тма` твоя` бђ'детъ ја%ко полђ'дне.
|
καὶ δῷς πεινῶντι τὸν ἄρτον ἐκ ψυχῆς σου καὶ ψυχὴν τεταπεινωμένην ἐμπλήσῃς, τότε ἀνατελεῖ ἐν τῷ σκότει τὸ φῶς σου, καὶ τὸ σκότος σου ὡς μεσημβρία.
|
|
11
|
11
|
|
и^ бђ'детъ б~ъ твои с тобо'ю прsно, и^ насыти'шися ја%коже помышля'етъ дш~а твоя`. и^ ко'сти твоя` раз#блажа'ютъ, и^ бђ'дђтъ ја%ко градина напое'на, и^ ја%ко и^сто'чникъ е^мђ'же не ѓ^скђдњ'етъ вода`. и^ ко'сти твоя` проꙁя'бнђтъ ја%ко трава`, и^ раз#блажа'ютъ, и^ наслњдя'тъ роже'нїа роже'нїи.
|
καὶ ἔσται ὁ Θεός σου μετὰ σοῦ διαπαντός· καὶ ἐμπλησθήσῃ καθάπερ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου, καὶ τὰ ὀστᾶ σου πιανθήσεται, καὶ ἔσῃ ὡς κῆπος μεθύων καὶ ὡς πηγὴ ἣν μὴ ἐξέλιπεν ὕδωρ καὶ τὰ ὀστᾶ σου ὡς βοτάνη ἀνατελεῖ καὶ πιανθήσεται καὶ κληρονομήσουσι γενεὰς γενεῶν.
|
|
12
|
12
|
|
и^ въз#градя'тся пђсты'ня твоя` вњ'чныя, и^ бђ'дђтъ ѓ^снова'нїя твоя` вњ'чная роже'нїеM роже'нїи. и^ проꙁове'шися гради'тель прегра'даM, и^ стеѕя` ја%же посреди и^сказиши”
|
καὶ οἰκοδομηθήσονταί σου αἱ ἔρημοι αἰώνιοι, καὶ ἔσται σου τὰ θεμέλια αἰώνια γενεῶν γενεαῖς· καὶ κληθήσῃ Οἰκοδόμος φραγμῶν, καὶ τοὺς τρίβους τοὺς ἀναμέσον παύσεις.
|
|
13
|
13
|
|
А$ще эTврати'ши но'гђ твою эT сђбо'тᲆ е^же твори'ши во'ля своа вᲆ дн~ь ст~ыи, и^ проꙁове'ши сђбо'ты мла'ды ст~ы бв~и свое^мђ. да не въз#дви'гнеши ноги` свое^я на' лњво, н^и да въꙁгл~еши словесы` на гнњ'въ и^ꙁъ ё%стъ свои^хъ.
|
ἐὰν ἀποστρέψῃς τὸν πόδα σου ἀπὸ τῶν σαββάτων τοῦ μὴ ποιεῖν τὰ θελήματά σου ἐν τῇ ἡμέρα τῇ ἁγίᾳ καὶ καλέσεις τὰ σάββατα τρυφερά, ἅγια τῷ Θεῷ σου, οὐκ ἀρεῖς τὸν πόδα σου ἐπ᾿ ἔργῳ, οὐδὲ λαλήσεις λόγον ἐν ὀργῇ ἐκ τοῦ στόματός σου,
|
|
14
|
14
|
|
и^ бђ'деши ё^пова'я къ гв~и, и^ възведе'тъ т^я на бл~готы ꙁе'мныя. и^ ё^рече'тъ т^и прича'стїе і^а'кова эTц~а твое^го. ё^ста` б^о гн~я гл~аше с^е”
|
καὶ ἔσῃ πεποιθὼς ἐπὶ Κύριον, καὶ ἀναβιβάσει σε ἐπὶ τὰ ἀγαθὰ τῆς γῆς καὶ ψωμιεῖ σε τὴν κληρονομίαν ᾿Ιακὼβ τοῦ πατρός σου· τὸ γὰρ στόμα Κυρίου ἐλάλησε ταῦτα.
|
|
Глvа, н~џ”
|
Κεφάλαιο 59
|
|
1
|
1
|
|
Єда` не мо'жетъ рђка` гн~я спасти, и^ли ѓ^тягчи'лъ е^сть слђ'хъ свои не послђшати.
|
ΜΗ οὐκ ἰσχύει ἡ χεὶρ Κυρίου τοῦ σῶσαί; ἢ ἐβάρυνε τὸ οὖς αὐτοῦ τοῦ μὴ εἰσακοῦσαι;
|
|
2
|
2
|
|
н^о грњси ваши разлђча'ютъ межDђ вами, и^ бг~ом#, и^ грXњ ради вашихᲆ эTврати` лице` свое эT ваs, ја%коже не поми'ловати.
|
ἀλλὰ τὰ ἁμαρτήματα ὑμῶν διϊστῶσιν ἀναμέσον ὑμῶν καὶ ἀναμέσον τοῦ Θεοῦ, καὶ διὰ τὰς ἁμαρτίας ὑμῶν ἀπέστρεψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἀφ᾿ ὑμῶν τοῦ μὴ ἐλεῆσαι.
|
|
3
|
3
|
|
рђцњ б^о ваши ѓ^кверне'ни кро'вїю, и ё^стны` ва'ша съгл~аша беꙁако'нїе, и^ ја^зы'къ вашъ непра'вдњ поё^ча'ется.
|
αἱ γὰρ χεῖρες ὑμῶν μεμολυσμέναι αἵματι καὶ οἱ δάκτυλοι ὑμῶν ἐν ἁμαρτίαις, τὰ δὲ χείλη ὑμῶν ἐλάλησεν ἀνομίαν, καὶ ἡ γλῶσσα ὑμῶν ἀδικίαν μελετᾷ.
|
|
4
|
4
|
|
и^ никтоже гл~етъ пра'вды, н^и е^сть сђ'да и%стин#на. ё^пова'ша б^о къ сђи^мъ, и^ гл~юT тща'я” ЈА/ко ража'ютъ трђ'дъ, и^ плодятъ беꙁако'нїе.
|
οὐθεὶς λαλεῖ δίκαια, οὐδέ ἐστι κρίσις ἀληθινή· πεποίθασιν ἐπὶ ματαίοις καὶ λαλοῦσι κενά, ὅτι κύουσι πόνον καὶ τίκτουσιν ἀνομίαν.
|
|
5
|
5
|
|
ја%и^ца а^спиDска раꙁби'ша, и^ поста'въ паё'чь ткTђ, и^ хотя'тъ эT ја^иць и^хᲆ ја%сти. разби ꙁа'портокъ е^го, ѓ^брњте`, и^ с^е в неM васили'скъ.
|
ὠὰ ἀσπίδων ἔρρηξαν καὶ ἱστὸν ἀράχνης ὑφαίνουσι· καὶ ὁ μέλλων τῶν ὠῶν αὐτῶν φαγεῖν συντρίψας οὔριον εὗρε, καὶ ἐν αὐτῷ βασιλίσκος.
|
|
6
|
6
|
|
и^ поставъ и^хъ не бђдеT на ри'ꙁђ, и^ не ѓ^дежюTся эT дњ'ла свое^го. дњлеса` б^о и^хъ, дњлеса` беꙁако'нїя.
|
ὁ ἱστὸς αὐτῶν οὐκ ἔσται εἰς ἱμάτιον, οὐδὲ μὴ περιβάλωνται ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτῶν· τὰ γὰρ ἔργα αὐτῶν ἔργα ἀνομίας.
|
|
7
|
7
|
|
но'ѕњ же и^хъ на ѕло` течета, ско'рњ пролїя'ти кро'вь. и^ ра'ꙁђми и^хъ, ра'ꙁђми эT ё^бо'ю.
|
οἱ δὲ πόδες αὐτῶν ἐπὶ πονηρίαν τρέχουσι, ταχινοὶ ἐκχέαι αἷμα· καὶ οἱ διαλογισμοὶ αὐτῶν διαλογισμοὶ ἀφρόνων, σύντριμμα καὶ ταλαιπωρία ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν.
|
|
8
|
8
|
|
съкрђше'нїе и^ трDђ в пђте'хъ и^хъ. стеѕя` б^о иX рас#кривле'ны по нимже хо'дят#, и^ не вњдяT ми'ра.
|
καὶ ὁδὸν εἰρήνης οὐκ οἴδασι, καὶ οὐκ ἔστι κρίσις ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν· αἱ γὰρ τρίβοι αὐτῶν διεστραμμέναι, ἃς διοδεύουσι, καὶ οὐκ οἴδασιν εἰρήνην.
|
|
9
|
9
|
|
того ради эTстђпи` эT ниX сђд#, и^ не пости'гнетъ и^хъ пра'вда. чая'вшемъ и^мъ свњта, бы'сть тма`. жда'вше ꙁарь, въ тмњ` походи'ша.
|
διὰ τοῦτο ἀπέστη ἡ κρίσις ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ οὐ μὴ καταλάβῃ αὐτοὺς δικαιοσύνη· ὑπομεινάντων αὐτῶν φῶς ἐγένετο αὐτοῖς σκότος, μείναντες αὐγὴν ἐν ἀωρίᾳ περιεπάτησαν.
|
|
10
|
10
|
|
ѓ^ся'жђтъ ја%ко слњ'пъ стњ'нђ, и^ ја%ко несђще съ ѓ^чи'ма ѓ^бъи^щђтъ. и^ падђтся въ пладни ја%ко въ полђно'щи, ја%ко мр~тви. въстенђтъ
|
ψηλαφήσουσιν ὡς τυφλοὶ τοῖχον καὶ ὡς οὐχ ὑπαρχόντων ὀφθαλμῶν ψηλαφήσουσι· καὶ πεσοῦνται ἐν μεσημβρίᾳ ὡς ἐν μεσονυκτίῳ, ὡς ἀποθνήσκοντες στενάξουσιν,
|
|
11
|
11
|
|
ја%ко медьвњдь, и^ ја%ко го'лђбъ въкђ'пњ по'идTђ. жда'хомъ сђ'да, и^ нњ'сть сп~сенїя, далече эTстђпи` эT наs.
|
ὡς ἄρκος καὶ ὡς περιστερὰ ἅμα πορεύσονται· ἀνεμείναμεν κρίσιν, καὶ οὐκ ἔστι· σωτηρία μακρὰν ἀφέστηκεν ἀφ᾿ ἡμῶν.
|
|
12
|
12
|
|
мно'го б^о беꙁако'нїе наше преD тобо'ю, и^ грњси наши проти'вђ ста'ша намъ. беꙁако'нїя бо наша в наs, и^ непра'вды на'ша раꙁђмњ'хомъ.
|
πολλὴ γὰρ ἡ ἀνομία ἐναντίον σου, καὶ αἱ ἁμαρτίαι ἡμῶν ἀντέστησαν ἡμῖν· αἱ γὰρ ἀνομίαι ἡμῶν ἐν ἡμῖν, καὶ τὰ ἀδικήματα ἡμῶν ἔγνωμεν.
|
|
13
|
13
|
|
нечествова'хомъ, и^ сълга'хом#, и^ эTстђпи'хомъ эT въслњже'нїя б~а на'шего. съгл~ахомъ непра'вдђ, и^ не покори'хомся. въ ё^тро'бњ ꙁача'хомъ, и^ поё^чи'хоMся эT срDца на'шего словеса` непра'веDна.
|
ἠσεβήσαμεν καὶ ἐψευσάμεθα καὶ ἀπέστημεν ἀπὸ ὄπισθεν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν· ἐλαλήσαμεν ἄδικα καὶ ἠπειθήσαμεν, ἐκύομεν καὶ ἐμελετήσαμεν ἀπὸ καρδίας ἡμῶν λόγους ἀδίκους·
|
|
14
|
14
|
|
и^ ѓ^ста'вихомъ ꙁа'ди сђ'дъ, и^ пра'вда дале'че эTстђпи`. ја%ко и^ꙁнеможе в# пђте'хъ и^хъ и%стин#на, и^ пра'вымъ не въꙁмого'ша прїити.
|
καὶ ἀπεστήσαμεν ὀπίσω τὴν κρίσιν, καὶ ἡ δικαιοσύνη μακρὰν ἀφέστηκεν, ὅτι κατηναλώθη ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν ἡ ἀλήθεια, καὶ δι᾿ εὐθείας οὐκ ἐδύναντο διελθεῖν.
|
|
15
|
15
|
|
и%стин#на вꙁя'ся, и^ преста'виша ё^мъ свои ја%ко смышлева'ти. и^ ви'дњ г~ь и^ негодова`, ја%ко не бњше сђ'да.
|
καὶ ἡ ἀλήθεια ᾖρται, καὶ μετέστησαν τὴν διάνοιαν τοῦ συνιέναι· καὶ εἶδε Κύριος, καὶ οὐκ ἤρεσεν αὐτῷ, ὅτι οὐκ ἦν κρίσις.
|
|
16
|
16
|
|
и^ ви'дњ и^ не бњше мђжа, и^ раꙁмы'сли и^ не бњше поDемлющаго. и^ м#сти и^мъ мы'шцею своею, и^ помилова'нїемъ ё^тверди.
|
καὶ εἶδε καὶ οὐκ ἦν ἀνήρ, καὶ κατενόησε καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀντιληψόμενος, καὶ ἠμύνατο αὐτοὺς τῷ βραχίονι αὐτοῦ καὶ τῇ ἐλεημοσύνῃ ἐστηρίσατο.
|
|
17
|
17
|
|
и^ ꙁадњ'ся пра'вдою ја%ко щи'томъ, и^ възложи шле'мъ сп~сенїя на главђ`, и^ ѓ^блече'ся в ри'ꙁђ эTм#ще'нїя, и^ ѓ^дежею
|
καὶ ἐνεδύσατο δικαιοσύνην ὡς θώρακα καὶ περιέθετο περικεφαλαίαν σωτηρίου ἐπὶ τῆς κεφαλῆς καὶ περιεβάλετο ἱμάτιον ἐκδικήσεως καὶ τὸ περιβόλαιον
|
|
18
|
18
|
|
ја%ко эTдава'яи эTдая'нїе, ё^кори'знђ сђпоста'тнымъ.
|
ὡς ἀνταποδώσων ἀνταπόδοσιν ὄνειδος τοῖς ὑπεναντίοις.
|
|
19
|
19
|
|
и^ ё^боя'тся и^же эT ꙁа'пада и^мени гн~я, і^ и^же эT въсто'къ слн~чныхъ сла'вы е^го. прїидетъ б^о ја%ко рњка` бђ'рна, гнњв# эT г~а прїидетъ съ ја%ростїю”
|
καὶ φοβηθήσονται οἱ ἀπὸ δυσμῶν τὸ ὄνομα Κυρίου καὶ οἱ ἀπ᾿ ἀνατολῶν ἡλίου τὸ ὄνομα τὸ ἔνδοξον· ἥξει γὰρ ὡς ποταμὸς βίαιος ἡ ὀργὴ παρὰ Κυρίου, ἥξει μετὰ θυμοῦ.
|
|
20
|
20
|
|
И$ прїидетъ сїѓ'на ради и^збавля'яи, и^ эTврати'тъ нечестїе эT і^а'кова.
|
καὶ ἥξει ἕνεκεν Σιὼν ὁ ρυόμενος καὶ ἀποστρέψει ἀσεβείας ἀπὸ ᾿Ιακώβ.
|
|
21
|
21
|
|
се же и^мъ эT мене ꙁавњтъ, рече г~ь. дх~ъ мои и^же е^сть в тебњ, и^ гл~и ја%же азᲆ да'хъ въ ё^ста` твоа, не ѓ^скђдњ'ют# эT ё%стъ твоиX, и^ эT ё%стъ племене твое^го. рече б^о г~ь, эT нн~њ и^ вᲆ вᲇки”
|
καὶ αὕτη αὐτοῖς ἡ παρ᾿ ἐμοῦ διαθήκη, εἶπε Κύριος· τὸ πνεῦμα τὸ ἐμόν, ὅ ἐστιν ἐπὶ σοί, καὶ τὰ ρήματα, ἃ ἔδωκα εἰς τὸ στόμα σου, οὐ μὴ ἐκλίπῃ ἐκ τοῦ στόματός σου καὶ ἐκ τοῦ στόματος τοῦ σπέρματός σου· εἶπε γὰρ Κύριος, ἀπὸ τοῦ νῦν καὶ εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
Глvа, ћE”
|
Κεφάλαιο 60
|
|
1
|
1
|
|
Просвњща'ися просвњща'ися і^ерsлиме, прїиде бо т^и свTњ, и^ сла'ва гн~я на тебњ` восїа”
|
ΦΩΤΙΖΟΥ φωτίζου ῾Ιερουσαλήμ, ἥκει γάρ σου τὸ φῶς, καὶ ἡ δόξα Κυρίου ἐπὶ σὲ ἀνατέταλκεν.
|
|
2
|
2
|
|
Се^ тма` покры'етъ зе'млю, и^ примра'къ на ја^ꙁы'ки. а^ в тебњ` ја^ви'тся г~ь, и^ сла'ва е^го в тебњ` ѓ^бличиTся.
|
ἰδοὺ σκότος καλύψει γῆν ὡς γνόφος ἐπ᾿ ἔθνη· ἐπὶ δὲ σὲ φανήσεται Κύριος, καὶ ἡ δόξα αὐτοῦ ἐπὶ σὲ ὀφθήσεται.
|
|
3
|
3
|
|
и^ по'идђтъ ја^зы'ци свњтомъ твои^мъ, и^ цр~їе свњтлостїю просїя'нїя твое^го”
|
καὶ πορεύσονται βασιλεῖς τῷ φωτί σου καὶ ἔθνη τῇ λαμπρότητί σου.
|
|
4
|
4
|
|
Въꙁведи` ѓ%крsтᲆ ѓ%чи свои и^ ви'жDь, сᲆбрана ча'да твоя`. с^е прїидо'ша вс^и сн~ове твои и^ꙁдале'ча, и^ дще'ри твоя` на ра'мђ въꙁдви'гнђтся.
|
ἆρον κύκλῳ τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἰδὲ συνηγμένα τὰ τέκνα σου· ἰδοὺ ἥκασι πάντες οἱ υἱοί σου μακρόθεν, καὶ αἱ θυγατέρες σου ἐπ᾿ ὤμων ἀρθήσονται.
|
|
5
|
5
|
|
тогда` ё%ꙁриши и^ въꙁра'дђешися, и^ ё^бои'шися, и^ ё^жасне'шися срDцемъ. ја%ко ѓ^брати'тся к тебњ` бога'тьство мор#ское, и^ страны` людїи.
|
τότε ὄψῃ καὶ φοβηθήσῃ καὶ ἐκστήσῃ τῇ καρδίᾳ, ὅτι μεταβαλεῖ εἰς σὲ πλοῦτος θαλάσσης καὶ ἐθνῶν καὶ λαῶν. καὶ ἥξουσί σοι
|
|
6
|
6
|
|
и^ прїидђтъ тебњ` ста'да вельблюDска, и^ покрыють т^я вельблюd мадїа'мли, и^ гефар#стїи. вс^и эT сава прїидђтъ, несђще ꙁла'то и^ џимїя'мъ бњ'лъ принесђтъ, и^ сп~се'нїе эT г~а бл~говњстя'тъ.
|
ἀγέλαι καμήλων, καὶ καλύψουσί σε κάμηλοι Μαδιὰμ καὶ Γαιφά· πάντες ἐκ Σαβὰ ἥξουσι φέροντες χρυσίον καὶ λίβανον οἴσουσι καὶ λίθον τίμιον καὶ τὸ σωτήριον Κυρίου εὐαγγελιοῦνται.
|
|
7
|
7
|
|
и^ вся` ѓ^вца кљ=да'рьскїя съберђтся тебњ, и^ ѓ%вни навеѓ%џ#стїи прїидђтъ тебњ`. и^ въꙁнесе'тся прїа'тная на жерто'вникъ мои, и^ до'мъ мл~тви мое^я просла'вится”
|
καὶ πάντα τὰ πρόβατα Κηδὰρ συναχθήσονταί σοι καὶ κριοὶ Ναβαιὼθ ἥξουσί σοι, καὶ ἀνενεχθήσεται δεκτὰ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν μου, καὶ ὁ οἶκος τῆς προσευχῆς μου δοξασθήσεται.
|
|
8
|
8
|
|
Нњцїи же ја%ко ѓ%блацы пловђтъ, и^ ја%ко голђби съ пте'нцы свои^ми.
|
τίνες οἵδε ὡς νεφέλαι πέτανται καὶ ὡσεὶ περιστεραὶ σὺν νεοσσοῖς;
|
|
9
|
9
|
|
Мене ѓ%строви жда'ша, и^ корабли џарсиTстїи. въ пе'рвыхъ привести ча'да твоя` и^ꙁдале'ча, и^ сребро` и^ зла'то с ни'ми. и^мени ради гн~я ст~го и%мже ст~ыи і^и^л~евъ сла'венъ е^сть.
|
ἐμὲ αἱ νῆσοι ὑπέμειναν καὶ πλοῖα Θαρσὶς ἐν πρώτοις, ἀγαγεῖν τὰ τέκνα σου μακρόθεν καὶ τὸν ἄργυρον καὶ τὸ χρυσὸν αὐτῶν μετ᾿ αὐτῶν διὰ τὸ ὄνομα Κυρίου τὸ ἅγιον καὶ διὰ τὸ τὸν ἅγιον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἔνδοξον εἶναι.
|
|
10
|
10
|
|
И$ съꙁи'ждђтъ сн~ове и^норо'днїи стњны твоя`, и^ цр~їе и^хъ слђжи'ти бђдTђ тебњ`. ꙁа гнњ'въ б^о мои пораꙁиX т^я, и^ млsти ради въꙁлюбиX т^я.
|
καὶ οἰκοδομήσουσιν ἀλλογενεῖς τὰ τείχη σου, καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν παραστήσονταί σοι· διὰ γὰρ ὀργήν μου ἐπάταξά σε καὶ διὰ ἔλεον ἠγάπησά σε.
|
|
11
|
11
|
|
и^ эTвер#зTђся вра'та твоя` прsно, дн~ь и^ но'щъ не ꙁатво'ряTся, въвести` к тебњ` си'лђ стра'нъ, и^ цр~и и^хъ ведо'ми.
|
καὶ ἀνοιχθήσονται αἱ πύλαι σου διαπαντός, ἡμέρας καὶ νυκτὸς οὐ κλεισθήσονται, εἰσαγαγεῖν πρὸς σὲ δύναμιν ἐθνῶν καὶ βασιλεῖς αὐτῶν ἀγομένους.
|
|
12
|
12
|
|
ја^ꙁы'цы б^о и^ цр~їе и^же а^ще не порабо'таютъ т^и, поги'бнђтъ. и^ ја^ꙁы'ци запђстњ'нїемъ ꙁапђстњ'ютъ”
|
τὰ γὰρ ἔθνη καὶ οἱ βασιλεῖς, οἵτινες οὐ δουλεύσουσί σοι, ἀπολοῦνται καὶ τὰ ἔθνη ἐρημίᾳ ἐρημωθήσεται.
|
|
13
|
13
|
|
И$ сла'ва лива'нова к тебњ прїидетъ, кљ=пари'сомъ и^ пе'вгомъ и^ ке'дромъ въкђпњ просла'вити мњ'сто ст~ое мое.
|
καὶ ἡ δόξα τοῦ Λιβάνου πρὸς σὲ ἥξει ἐν κυπαρίσσῳ καὶ πεύκῃ καὶ κέδρῳ ἅμα, δοξάσαι τὸν τόπον τὸν ἅγιόν μου καὶ τὸν τόπον τῶν ποδῶν μου δοξάσω.
|
|
14
|
14
|
|
и^ по'идђтъ к тебњ боя'щеся сн~ове смири'вшиX т^я, и^ прогнњва'вшиX т^я. и^ нарече'шися граD гн~ь сїѓ'нъ, ст~го і^и^л~ева.
|
καὶ πορεύσονται πρός σε δεδοικότες υἱοὶ τῶν ταπεινωσάντων σε καὶ παροξυνάντων σε, καὶ κληθήσῃ Πόλις Κυρίου Σιὼν ἁγίου ᾿Ισραήλ.
|
|
15
|
15
|
|
ꙁа е^же бы'ти т^и ѓ^ста'вленђ и^ въꙁненави'дњнђ, и^ не бњ` помага'ющаго т^и” И$ положђ т^я вᲆ ра'дость вњ'чнђю, и^ весе'лїе ро'дъ ро'домъ.
|
διὰ τὸ γεγενῆσθαί σε ἐγκαταλελειμμένην καὶ μεμισημένην, καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν, καὶ θήσω σε ἀγαλλίαμα αἰώνιον, εὐφροσύνην γενεῶν γενεαῖς.
|
|
16
|
16
|
|
и^ пос#се'ши мле'ко стра'ньско, и^ бо гаTство цр~еи снњ'си. и^ раꙁђмњ'еши ја%ко аZ г~ь сп~сая'и т^я, і^ и^ꙁбавля'аи т^я ст~ыи і^и^л~евъ”
|
καὶ θηλάσεις γάλα ἐθνῶν καὶ πλοῦτον βασιλέων φάγεσαι· καὶ γνώσῃ, ὅτι ἐγὼ Κύριος ὁ σῴζων σε καὶ ἐξαιρούμενός σε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ.
|
|
17
|
17
|
|
И$ въ мњди мњ'сто принесђтъ т^и ꙁла'то, и^ в желњ'за мњсто принесђтъ т^и сребро`. и^ въ дре'ва мњ'сто принесђтъ т^и мњ'дь, и^ в ка'менїя мњ'сто желњ'зо” И$ вда'мъ кня'ѕя твоя` в# ми'ръ, и^ сђдїя твоя` въ пра'вдђ.
|
καὶ ἀντὶ χαλκοῦ οἴσω σοι χρυσίον, ἀντὶ δὲ σιδήρου οἴσω σοι ἀργύριον, ἀντὶ δὲ ξύλων οἴσω σοι χαλκόν, ἀντὶ δὲ λίθων σίδηρον. καὶ δώσω τοὺς ἄρχοντάς σου ἐν εἰρήνῃ καὶ τοὺς ἐπισκόπους σου ἐν δικαιοσύνῃ.
|
|
18
|
18
|
|
и^ не ё^слы'шится посеM непра'вда въ ꙁемли` твое'и, ни съкрђше'нїе ни трђдъ въ предњ'лехᲆ твоиX. н^о проꙁовеTся сп~се'нїе ꙁабра'ла твоа, и^ вра'та твоя` хвала`.
|
καὶ οὐκ ἀκουσθήσεται ἔτι ἀδικία ἐν τῇ γῇ σου, οὐδὲ σύντριμμα οὐδὲ ταλαιπωρία ἐν τοῖς ὁρίοις σου, ἀλλὰ κληθήσεται Σωτήριον τὰ τείχη σου, καὶ αἱ πύλαι σου Γλύμμα.
|
|
19
|
19
|
|
и^ не бђ'детъ тебњ` слн~це на свњтъ дн~їю, ни просїя'нїе лђны просвњтиT тебњ но'щїю. н^о бђ'детъ тебњ` г~ь свњтᲆ вњ'чныи, и^ б~ъ сла'ва тебњ.
|
καὶ οὐκ ἔσται σοι ἔτι ὁ ἥλιος εἰς φῶς ἡμέρας, οὐδὲ ἀνατολὴ σελήνης φωτιεῖ σου τὴν νύκτα, ἀλλ᾿ ἔσται σοι Κύριος φῶς αἰώνιον καὶ ὁ Θεὸς δόξα σου.
|
|
20
|
20
|
|
не ꙁа'идеT б^о слн~це тебњ, и^ лђна` не ѓ^скђдњ'етъ. бђдеT б^о г~ъ тебњ свњтъ вњ'чныи” И$ напоlнятся дн~їе рыда'нїя твое^го,
|
οὐ γὰρ δύσεται ὁ ἥλιός σοι, καὶ ἡ σελήνη σοι οὐκ ἐκλείψει· ἔσται γάρ σοι Κύριος φῶς αἰώνιον, καὶ ἀναπληρωθήσονται αἱ ἡμέραι τοῦ πένθους σου.
|
|
21
|
21
|
|
и^ лю'дїе твои вси правди'ви, и^ въ вњ'къ причастя'тᲆ ꙁе'млю” снаб#жа'юще са'дъ дњ'ло рђ'кђ и^хъ вᲆ сла'вђ.
|
καὶ ὁ λαός σου πᾶς δίκαιος, δι᾿ αἰῶνος κληρονομήσουσι τὴν γῆν, φυλάσσων τὸ φύτευμα, ἔργα χειρῶν αὐτοῦ εἰς δόξαν.
|
|
22
|
22
|
|
хђдыи бђ'детъ в ты'сяща, и^ мнїи бђ'дет# въ странђ вели'кђ. а^зᲆ г~ь по вре'мени съберђ я&”
|
ὁ ὀλιγοστὸς ἔσται εἰς χιλιάδας καὶ ὁ ἐλάχιστος εἰς ἔθνος μέγα· ἐγὼ Κύριος κατὰ καιρὸν συνάξω αὐτούς.
|
|
Глvа, ћEа”
|
Κεφάλαιο 61
|
|
1
|
1
|
|
Дх~ъ гн~ь на мнњ`, е^гоже ради помаꙁа м^я. бл~говњсти'ти ни'щимъ посла` м^я, и^сцњли'ти съкрђше'ныя срDцеM” проповњ'дати плњн#никомъ проще'нїе, и^ слњпы'мъ проꙁре'нїе”
|
ΠΝΕΥΜΑ Κυρίου ἐπ᾿ ἐμέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με· εὐαγγελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέσταλκέ με, ἰάσασθαι τοὺς συντετριμένους τὴν καρδίαν, κηρύξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλεψιν,
|
|
2
|
2
|
|
нарещи лњто гн~е бл~гои^ꙁволе'но, и^ дн~ь въꙁда'нїя. ё^тњшити вся` пла'чющаа,
|
καλέσαι ἐνιαυτὸν Κυρίου δεκτὸν καὶ ἡμέραν ἀνταποδόσεως τῷ Θεῷ ἡμῶν, παρακαλέσαι πάντας τοὺς πενθοῦντας,
|
|
3
|
3
|
|
да'ти пла'чющиM сїѓ'на сла'вђ въ мњ'сто пе'пела, пома'ꙁанїе весе'лїя а^лчющимᲆ, ё^краше'нїа сла'вњ ꙁа дх~ъ ё^ны'нїя. и^ нарекTђся ро'дове пра'вды, насаже'нїе гн~е въ сла'вђ.
|
δοθῆναι τοῖς πενθοῦσι Σιὼν δόξαν ἀντὶ σποδοῦ, ἄλειμμα εὐφροσύνης τοῖς πενθοῦσι, καταστολὴν δόξης ἀντὶ πνεύματος ἀκηδίας· καὶ κληθήσονται γενεαὶ δικαιοσύνης, φύτευμα Κυρίου εἰς δόξαν.
|
|
4
|
4
|
|
и^ съꙁи'ждђтся пђсты'ня вњчныя, ꙁапђстњ'вшїя пре'же възDви'гнђтъ, ѓ^бно'вятъ гра'ды ѓ^пђстњвшая в ро'ды”
|
καὶ οἰκοδομήσουσιν ἐρήμους αἰωνίας, ἐξηρημωμένας πρότερον ἐξαναστήσουσι· καὶ καινιοῦσι πόλεις ἐρήμους ἐξηρωμένας εἰς γενεάς.
|
|
5
|
5
|
|
И$ прїидђтъ и^нороDнїи пасђще ѓ%вца твоя, і^ и^ноплеме'нницы ратаи твои, и^ винограDницы.
|
καὶ ἥξουσι ἀλλογενεῖς ποιμαίνοντες τὰ πρόβατά σου, καὶ ἀλλόφυλοι ἀροτῆρες καὶ ἀμπελουργοί.
|
|
6
|
6
|
|
вы же наречеᲄеся жерцы` гн~и, и^ слђ'ги бж~їя. крњ'пость ја^ꙁы'къ поја%сте, въ бога'т#ствњ и^хъ ё^диви'теся.
|
ὑμεῖς δὲ ἱερεῖς Κυρίου κληθήσεσθε, λειτουργοὶ Θεοῦ· ἰσχὺν ἐθνῶν κατέδεσθε καὶ ἐν τῷ πλούτῳ αὐτῶν θαυμασθήσεσθε. [ἀντὶ τῆς αἰσχύνης ὑμῶν τῆς διπλῆς καὶ ἀντὶ τῆς ἐντροπῆς ἀγαλλιάσεται ἡ μερὶς αὐτῶν].
|
|
7
|
7
|
|
си'це ꙁе'млю свою` втори'цею наслњдяT, и^ весе'лїе вњ'чное наD главою и^хъ”
|
οὕτως ἐκ δευτέρας κληρονομήσουσι τὴν γῆν, καὶ εὐφροσύνη αἰώνιος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν.
|
|
8
|
8
|
|
Аz б^о е^смь г~ь любя'и пра'вдђ, и^ ненавидя'и грабле'нїя эT непра'вды. и^ да'мъ трDђ и^хъ правди'вымъ, и^ ꙁавTњ вњче'нъ ꙁавњща'ю и^мъ.
|
ἐγὼ γάρ εἰμι Κύριος ὁ ἀγαπῶν δικαιοσύνην καὶ μισῶν ἁρπάγματα ἐξ ἀδικίας· καὶ δώσω τὸν μόχθον αὐτῶν δικαίοις καὶ διαθήκην αἰώνιον διαθήσομαι αὐτοῖς.
|
|
9
|
9
|
|
поꙁна'ется въ ја^ꙁы'цњхъ племя` и^хъ, и^ внђцы и^хъ посреди людїи. и^ вся'къ видя'и я& позна'етъ я&, ја%ко сїи сђть сᲇмя блsвно эT б~а” и^ ра'достїю въꙁра'дђются ѓ^ г~и”
|
καὶ γνωσθήσεται ἐν τοῖς ἔθνεσι τὸ σπέρμα αὐτῶν καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν ἐν μέσῳ τῶν λαῶν· πᾶς ὁ ὁρῶν αὐτοὺς ἐπιγνώσεται αὐτούς, ὅτι οὗτοί εἰσι σπέρμα ηὐλογημένον ὑπὸ Θεοῦ
|
|
10
|
10
|
|
да въꙁра'дђется дш~а моя` ѓ^ г~и, ѓ^блече бо м^я въ ри'ꙁђ сп~сенїа, и^ ѓ^де'жею весе'лїя ѓ^дњя м^я. ја%ко на жени'ха въꙁложи на' мя вњне'ць, и^ ја%ко невњ'стђ ё^краси м^я ё^тва'рїю.
|
καὶ εὐφροσύνῃ εὐφρανθήσονται ἐπὶ Κύριον. —᾿Αγαλλιάσθω ἡ ψυχή μου ἐπὶ τῷ Κυρίῳ· ἐνέδυσε γάρ με ἱμάτιον σωτηρίου καὶ χιτῶνα εὐφροσύνης, ὡς νυμφίῳ περιέθηκέ μοι μίτραν καὶ ὡς νύμφην κατεκόσμησέ με κόσμῳ.
|
|
11
|
11
|
|
ја%ко ꙁемля` растя'щїя цвњтъ свои, ја%ко вертогра'дъ сњмена` своя проꙁяба'я. та'ко просїя'етᲆ г~ь пра'вдђ, и^ весе'лїе преD всњми странами”
|
καὶ ὡς γῆ αὔξουσα τὸ ἄνθος αὐτῆς καὶ ὡς κῆπος τὰ σπέρματα αὐτοῦ, οὕτως ἀνατελεῖ Κύριος δικαιοσύνην καὶ ἀγαλλίαμα ἐναντίον πάντων τῶν ἐθνῶν.
|
|
Глvа, ћEв”
|
Κεφάλαιο 62
|
|
1
|
1
|
|
Сїѓ'на ради не премолъчю, і^ерsли'ма ради не попђщђ. до'н#деже ё^бо и^ꙁы'идеT ја%ко свњтъ пра'вда моа`, и^ сп~се'мое ја%ко свᲇти'ло раж#жеTся”
|
ΔΙΑ Σιὼν οὐ σιωπήσομαι καὶ διὰ ῾Ιερουσαλὴμ οὐκ ἀνήσω, ἕως ἂν ἐξέλθῃ ὡς φῶς ἡ δικαιοσύνη μου, τὸ δὲ σωτήριόν μου ὡς λαμπὰς καυθήσεται.
|
|
2
|
2
|
|
И$ ё%ꙁрятъ ја^ꙁы'цы пра'вдђ твою`, и^ цр~їе сла'вђ твою`. и^ прозовђтᲆ т^я и%менемъ но'воM, е^же г~ь и^менђеT е&.
|
καὶ ὄψονται ἔθνη τὴν δικαιοσύνην σου καὶ βασιλεῖς τὴν δόξαν σου, καὶ καλέσει σε τὸ ὄνομά σου τὸ καινόν, ὃ ὁ Κύριος ὀνομάσει αὐτό.
|
|
3
|
3
|
|
и^ бђ'деши вњнецъ доброты` въ рђцњ гн~и, и^ глави'ꙁна црsтвїя вᲆ рђцњ б~а твое^го.
|
καὶ ἔσῃ στέφανος κάλλους ἐν χειρὶ Κυρίου καὶ διάδημα βασιλείας ἐν χειρὶ Θεοῦ σου.
|
|
4
|
4
|
|
и^ не проꙁове'шися късемђ` ѓ^ста'вленъ, и^ земля` твоа` ктомђ` не нарече'тся пђста. тебњ` б^о проꙁовеTся во'ля моа`, а^ земля` твоа` вселен#ная.
|
καὶ οὐκέτι κληθήσῃ Καταλελυμμένη, καὶ ἡ γῆ σου οὐ κληθήσεται ἔτι ῎Ερημος· σὺ γὰρ κληθήσεται Θέλημα ἐμόν, καὶ τῇ γῇ σου Οἰκουμένη, ὅτι εὐδόκησε Κύριος ἐν σοὶ καὶ ἡ γῆ σου συνοικισθήσεται.
|
|
5
|
5
|
|
и^ ја%ко живы'и ю%ноша съ дв~ою, та'ко воZживђтъ сн~ове твои` с тобо'ю” И$ бђ'детᲆ ја%коже ра'дђеTся жени'хъ ѓ^ невњсте, та'коже въꙁра'дђется г~ь ѓ^ тебњ`.
|
καὶ ὡς συνοικῶν νεανίσκος παρθένῳ, οὕτω κατοικήσουσιν οἱ υἱοί σου· καὶ ἔσται ὃν τρόπον εὐφρανθήσεται νυμφίος ἐπὶ νύμφῃ, οὕτως εὐφρανθήσεται Κύριος ἐπὶ σοί.
|
|
6
|
6
|
|
на стњнаX твоиX і^ерsли'ме приставихъ стра'жа ве'сь дн~ь и^ вс^ю но'щь, и^же до коnца не премоlкнђтъ помина'юще г~а.
|
καὶ ἐπὶ τῶν τειχῶν σου, ῾Ιερουσαλήμ, κατέστησα φύλακας ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ὅλην τὴν νύκτα, οἵ διὰ τέλους οὐ σιωπήσονται μιμνησκόμενοι Κυρίου.
|
|
7
|
7
|
|
нњсть б^о къ ва'мъ подо'бенъ, а^ще и^с#пра'виши и^ сътвориши і^ерsли'ме непреꙁорьство на' земли”
|
οὐκ ἔστι γὰρ ὑμῖν ὅμοιος, ἐὰν διορθώσῃ καὶ ποιήσῃ ῾Ιερουσαλὴμ γαυρίαμα ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
8
|
8
|
|
Кля'тся г~ь десни'цею свое'ю, и^ крњ'постїю мы'ш#ца свое'я. а^ще ктомђ` эTда'мъ пшени'цђ твою` и^ пи'щђ твою` врагомъ твои^мъ. и^ а^ще ктомђ и^спїютᲆ вино` твое сн~ве чю'ждїи, ѓ^ нем#же трђди'лъся е^си.
|
ὤμοσε Κύριος κατὰ τῆς δεξιᾶς αὐτοῦ καὶ κατὰ τῆς ἰσχύος τοῦ βραχίονος αὐτοῦ· εἰ ἔτι δώσω τὸν σῖτόν σου καὶ τὰ βρώματά σου τοῖς ἐχθροῖς σου, καὶ εἰ ἔτι πίονται υἱοὶ ἀλλότριοι τὸν οἶνόν σου, ἐφ ᾧ ἐμόχθησας·
|
|
9
|
9
|
|
н^о събира'ющеи и^зъја%дяT е&, и^ похва'лятъ г~а. и^ е'млющеи и^спїютъ е& въ стаяX ст~ыхъ мои^хъ”
|
ἀλλ᾿ ἢ οἱ συνάγοντες φάγονται αὐτὰ καὶ αἰνέσουσι Κύριον, καὶ οἱ συνάγοντες πίονται αὐτὰ ἐν ταῖς ἐπαύλεσι ταῖς ἁγίαις μου.
|
|
10
|
10
|
|
И$дњте вра'ты мои'ми, и^ пђть сътвори'те лю'демᲆ мои^мъ. и^ ка'менїе е^же на пђти` раꙁ#мещњте, и^ въздви'гнњте ꙁна'менїе въ страны`.
|
πορεύεσθε διὰ τῶν πυλῶν μου καὶ ὁδοποιήσατε τῷ λαῷ μου καὶ τοὺς λίθους τοὺς ἐκ τῆς ὁδοῦ διαρρίψατε· ἐξάρατε σύσσημον εἰς τὰ ἔθνη.
|
|
11
|
11
|
|
се` б^о г~ь слы'шAно сътвори до конца` земли`. рцњте дще'ри сїѓ'новњ, с^е сп~ситель тво'и гря'детъ, и^мы'и съ собо'ю м#ꙁдђ, и^ дњ'ло преD лицемъ своиM.
|
ἰδοὺ γὰρ Κύριος ἐποίησεν ἀκουστὸν ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς· εἴπατε τῇ θυγατρὶ Σιών· ἰδοὺ ὁ σωτήρ σοι παραγέγονεν ἔχων τὸν ἑαυτοῦ μισθὸν καὶ τὸ ἔργον πρὸ προσώπου αὐτοῦ.
|
|
12
|
12
|
|
и^ проꙁовеT я& лю'ди ст~ы, и^ꙁба'влены гм~ъ. тыy проꙁове'шися въꙁыска'нъ гра'дъ, и^ не ѓ^ста'вленъ”
|
καὶ καλέσει αὐτὸν λαὸν ἅγιον, λελυτρωμένον ὑπὸ Κυρίου· σὺ δὲ κληθήσῃ ἐπιζητουμένη πόλις καὶ οὐκ ἐγκαταλελειμμένη.
|
|
Глvа, ћEг”
|
Κεφάλαιο 63
|
|
1
|
1
|
|
Кт^о се'и прише'дыи эT е^дема, чрьвле'ны ры'ꙁы е^го эT восо'ра. се'и кра'сенъ въ ё^творе'нїи ѕњ'ло съ крњпостїю. а^зъ гл~яи пра'вдђ, и^ сђд# спsнїа.
|
ΤΙΣ οὗτος ὁ παραγενόμενος ἐξ ᾿Εδώμ, ἐρύθημα ἱματίων ἐκ Βοσόρ, οὕτως ὡραῖος ἐν στολῇ βίᾳ μετὰ ἰσχύος; ἐγὼ διαλέγομαι δικαιοσύνην καὶ κρίσιν σωτηρίου.
|
|
2
|
2
|
|
почто` чрьвлены ры'зы твоя`, и^ ѓ^де'жда твоа` ја%ко и^ꙁ#гнеTшаго в# ти'сцњ,
|
διατί σου ἐρυθρὰ τὰ ἱμάτια καὶ τὰ ἐνδύματά σου ὡς ἀπὸ πατητοῦ ληνοῦ;
|
|
3
|
3
|
|
и^спо'лнена гнетњнїя. и^ эT ја^ꙁы'къ нњсть мђ'жа со мно'ю, и^ попрахъ я& ја%ростїю, и^ сътро'хъ я& ја%ко пр'ьсть и^ сведо'хъ кровь и^хъ въ землю”
|
πλήρης καταπεπατημένης, καὶ τῶν ἐθνῶν οὐκ ἔστιν ἀνὴρ μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς ἐν θυμῷ μου καὶ κατέθλασα αὐτοὺς ὡς γῆν καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν.
|
|
4
|
4
|
|
дн~ь б^о эTданїя прїиде на ни'хъ, и^ лњто и^ꙁбавленїя пристђпи'ло е^сть.
|
ἡμέρα γὰρ ἀνταποδόσεως ἐπῆλθεν αὐτοῖς, καὶ ἐνιαυτὸς λυτρώσεως πάρεστι.
|
|
5
|
5
|
|
възрњх#, и^ не бы'сть ни е^ді'ного же помоuника. и^ помы'слихъ, и^ никто'же не поDя. і^ и^зба'ви я& мы'ш#ца моя`, и^ ја%росᲄь моа` настђпи` на' ня.
|
καὶ ἐπέβλεψα, καὶ οὐδεὶς βοηθός· καὶ προσενόησα, καὶ οὐθεὶς ἀντελαμβάνετο· καὶ ἐρρύσατο αὐτοὺς ὁ βραχίων μου, καὶ ὁ θυμός μου ἐπέστη.
|
|
6
|
6
|
|
и^ попраX я& гнњ'вомъ мои^мъ, и^ сведо'хъ кро'вь иX въ ꙁе'млю”
|
καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς τῇ ὀργῇ μου καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν. —
|
|
7
|
7
|
|
млsть гн~ю помянђхъ и^ нра'вы гн~я въ всемъ, в них# же г~ь намъ эTда'етъ” Гь~ сђдїи бл~гъ до'мђ і^и^л~евђ. эTда'етъ намᲆ по млsти свое'и, и^ по мно'жествђ пра'вды е^го.
|
Τὸν ἔλεον Κυρίου ἐμνήσθην, τὰς ἀρετὰς Κυρίου ἐν πᾶσιν, οἷς ἡμῖν ἀνταποδίδωσι· Κύριος κριτὴς ἀγαθὸς τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, ἐπάγει ἡμῖν κατὰ τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ.
|
|
8
|
8
|
|
и^ рече, ё^бо лю'дїе мои` ча'да не бђдTђ эTвръжени. и^ бы'сть и^мъ на сп~се'нїе эT вся'коя печа'ли”
|
καὶ εἶπεν· οὐχ ὁ λαός μου τέκνα οὐ μὴ ἀθετήσωσι; καὶ ἐγένετο αὐτοῖς εἰς σωτηρίαν
|
|
9
|
9
|
|
Ни ходата'и н^и а^гг~лъ, н^о саM г~ь сп~се я&. зане` лю'биT и^хъ и^ щади'тъ иX. то'и я& е^сть и^ꙁба'вилъ, и^ поDја%лъ я&, и^ въꙁнеслъ я& въ вся` дн~и вњка.
|
ἐκ πάσης θλίψεως αὐτῶν. οὐ πρέσβυς οὐδὲ ἄγγελος, ἀλλ᾿ αὐτὸς Κύριος ἔσωσεν αὐτοὺς διὰ τὸ ἀγαπᾶν αὐτοὺς καὶ φείδεσθαι αὐτῶν· αὐτὸς ἐλυτρώσατο αὐτοὺς καὶ ἀνέλαβεν αὐτοὺς καὶ ὕψωσεν αὐτοὺς πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ αἰῶνος.
|
|
10
|
10
|
|
тїи же не покори'шаs и^ раꙁгнᲇ'ваша дх~ъ ст~ыи е^го. и^ ѓ^брати'ся и^мъ на враждђ, то'и вое^ва на' ня.
|
αὐτοὶ δὲ ἠπείθησαν καὶ παρώξυναν τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον αὐτοῦ· καὶ ἐστράφη αὐτοῖς εἰς ἔχθραν, καὶ αὐτὸς ἐπολέμησεν αὐτούς.
|
|
11
|
11
|
|
и^ помянђ дни` вᲇчныя” Възведыи эT ꙁемля` пасты'ря ѓ%вцаM своиM” гдњ е^сть в#ложи'выи в ниX дх~ъ ст~ыи,
|
καὶ ἐμνήσθη ἡμερῶν αἰωνίων ὁ ἀναβιβάσας ἐκ τῆς γῆς τὸν ποιμένα τῶν προβάτων· ποῦ ἔστιν ὁ θεὶς ἐν αὐτοῖς τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον;
|
|
12
|
12
|
|
и^ вᲆꙁведы'и десни'цею мољ=сїа, мы'ш#цею сла'вы е^го. ё^крњпњ вода` эT лицA е^мђ, сътворити е^мђ и%мя вᲇчно.
|
ὁ ἀγαγὼν τῇ δεξιᾷ Μωυσῆν, ὁ βραχίων τῆς δόξης αὐτοῦ; κατίσχυσεν ὕδωρ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ ποιῆσαι ἑαυτῷ ὄνομα αἰώνιον.
|
|
13
|
13
|
|
и^ проведе иX с#квоѕњ безнDђ, ја%ко коня` с#квоѕᲇ пђсты'ня, и^ ё^ не трђди'шаs,
|
ἤγαγεν αὐτοὺς διὰ τῆς ἀβύσσου ὡς ἵππον δι᾿ ἐρήμου, καὶ οὐκ ἐκοπίασαν.
|
|
14
|
14
|
|
и^ ја%ко скоты по' полю. сниде дх~ъ эT г~а и^ настави и^хъ. та'ко проведе люd своя` сᲆтвори'ти тебњ` само'мђ и%мя сла'вно”
|
καὶ ὡς κτήνη διὰ πεδίου, κατέβη πνεῦμα παρὰ Κυρίου καὶ ὡδήγησεν αὐτούς· οὕτως ἥγαγες τὸν λαόν σου ποιῆσαι σεαυτῷ ὄνομα δόξης. —
|
|
15
|
15
|
|
Э$брати'ся эT нб~си, и^ ви'жDь эT до'мђ ст~го свое^го и^ сла'вы. гдњ` е^сᲄь ре'вность твоя`, и^ крњ'пость твоя`. гдњ` е^сть мно'жество млsти твое'я, и^ щедротъ твои^хъ, ја%ко претръпњ намъ.
|
᾿Επίστρεψον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἰδὲ ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ ἁγίου σου καὶ δόξης· ποῦ ἐστιν ὁ ζῆλός σου καὶ ἡ ἰσχύς σου; ποῦ ἐστι τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους σου καὶ τῶν οἰκτιρμῶν σου, ὅτι ἀνέσχου ἡμῶν;
|
|
16
|
16
|
|
ты` б^о е^си эTц~ъ на'ш#, а^врааM не ё^вњдњ на'съ, і^и^л~ь не поꙁна` наs. н^о ты` г~и эTц~ъ наj и^спе'рва, і^ и%мя твое на на'съ е^сть”
|
σὺ γὰρ εἶ πατὴρ ἡμῶν, ὅτι ῾Αβραὰμ οὐκ ἔγνω ἡμᾶς, καὶ ᾿Ισραὴλ οὐκ ἐπέγνω ἡμᾶς, ἀλλὰ σύ, Κύριε, πατὴρ ἡμῶν· ρῦσαι ἡμᾶς, ἀπ᾿ ἀρχῆς τὸ ὄνομά σου ἐφ᾿ ἡμᾶς ἐστι.
|
|
17
|
17
|
|
чт^о ё^клони'лᲆ е^си на'съ г~и эT пђти твое^го, и^ ѓ^жести'лъ е^си срDца на'ша ја%ко не боя'тися тебе” Э$брати'ся ра'бъ твоиX ради, и^ племенᲆ достоа'нїя твое^го.
|
τί ἐπλάνησας ἡμᾶς, Κύριε, ἀπὸ τῆς ὁδοῦ σου; ἐσκλήρυνα τὰς καρδίας ἡμῶν τοῦ μὴ φοβεῖσθαί σε; ἐπίστρεψον διὰ τοὺς δούλους σου, διὰ τὰς φυλὰς τῆς κληρονομίας σου,
|
|
18
|
18
|
|
да поне ма'ло наслњ'димъ горы ст~ыя твое'я. проти'вницы на'ши попра'шA ст~ыню твою.
|
ἵνα μικρὸν κληρονομήσωμεν τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου σου, οἱ ὑπεναντίοι ἡμῶν κατεπάτησαν τὸ ἁγίασμά σου.
|
|
19
|
19
|
|
быхомъ ја%ко и^спе'рва е^гда` не владᲇ на'ми, ни'же б^њ наречен#но и%мя твое на на'съ”
|
ἐγενόμεθα ὡς τὸ ἀπ᾿ ἀρχῆς, ὅτε οὐκ ἦρξας ἡμῶν οὐδὲ ἐπεκλήθη τὸ ὄνομά σου ἐφ᾿ ἡμᾶς.
|
|
Глvа, ћEд”
|
Κεφάλαιο 64
|
|
1
|
1
|
|
Аще эTвръꙁеши нб~о, трепеT прїимђтъ эT тебе го'ры. і^ и^ста'ются,
|
ΕΑΝ ἀνοίξῃς τὸν οὐρανόν, τρόμος λήψεται ἀπὸ σοῦ ὄρη, καὶ τακήσονται,
|
|
2
|
2
|
|
ја%ко та'етъ во'скъ эT лица` эTгню`. и^ пож#жеT ѓ%гнь сђпоста'ты твоя`, и^ јавњ бђ'деT и%мя гн~е въ сопроти'вныX. эT лица твое^го ја%зы'цы възмђтяTся.
|
ὡς κηρὸς ἀπὸ προσώπου πυρὸς τήκεται, καὶ κατακαύσει πῦρ τοὺς ὑπεναντίους, καὶ φανερὸν ἔσται τὸ ὄνομα Κυρίου ἐν τοῖς ὑπεναντίοις· ἀπὸ προσώπου σου ἔθνη ταραχθήσονται.
|
|
3
|
3
|
|
е^гда` сътвориши сла'внаа, трепетъ прїимђтъ эT тебе` го'ры.
|
ὅταν ποιῇς τὰ ἔνδοξα, τρόμος λήψεται ἀπὸ σοῦ ὄρη.
|
|
4
|
4
|
|
эT вњка не слы'шахомъ, ниже ѓ%чи на'ши ви'дњша б~а ра'звњ тебе. и^ дњла` твоа` ја%же сътвори'ши тръпя'щим# т^я.
|
ἀπὸ τοῦ αἰῶνος οὐκ ἠκούσαμεν, οὐδὲ οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν εἶδον Θεὸν πλὴν σοῦ καὶ τὰ ἔργα σου, ἃ ποιήσεις τοῖς ὑπομένουσιν ἔλεον.
|
|
5
|
5
|
|
млsть б^о сря'щетъ творящиX пра'вдђ, и^ пђти` твоа` помянђт#” Се т^ы раꙁ#гнњ'вася, и^ м^ы съгрњшихомъ.
|
συναντήσεται γὰρ τοῖς ποιοῦσι τὸ δίκαιον, καὶ τῶν ὁδῶν σου μνησθήσονται. ἰδοὺ σὺ ὠργίσθης, καὶ ἡμεῖς ἡμάρτομεν· διὰ τοῦτο ἐπλανήθημεν.
|
|
6
|
6
|
|
сего ради прельсти'хомся, и^ бы'хомъ ја^ко нечи'сти вс^и мы, ја%ко по'ртъ нечи'стъ, вс^я пра'вда на'ша. и^ ѓ^падо'хомъ ја%ко ли'ствїе, беꙁако'нїя ради на'шего, ја^ко вњтръ прїяT на'съ.
|
καὶ ἐγενήθημεν ὡς ἀκάθαρτοι πάντες ἡμεῖς, ὡς ράκος ἀποκαθημένης πᾶσα ἡ δικαιοσύνη ἡμῶν· καὶ ἐξερρύημεν ὡς φύλλα διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν, οὕτως ἄνεμος οἴσει ἡμᾶς.
|
|
7
|
7
|
|
и^ нᲇсть призыва'ющаго и%мя твое, и^ помянђ н^ы поDя'ти т^я. ја^ко эTврати лице` свое эT на'съ, и^ преда'сть н^ы безако'нїя ради на'шего”
|
καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐπικαλούμενος τὸ ὄνομά σου καὶ ὁ μνησθεὶς ἀντιλαβέσθαι σου· ὅτι ἀπέστρεψας τὸ πρόσωπόν σου ἀφ᾿ ἡμῶν καὶ παρέδωκας ἡμᾶς διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
|
|
8
|
8
|
|
И$ нн~њ г~и эTц~ъ нашᲆ е^си т^ы, мы' же бе'рнїе, дњ'ло рђкђ твое'ю вси` м^ы.
|
καὶ νῦν, Κύριε, πατὴρ ἡμῶν σύ, ἡμεῖς δὲ πηλός, ἔργα τῶν χειρῶν σου πάντες.
|
|
9
|
9
|
|
не прогнњва'ися на' ны ѕᲇло`, и^ не помяни во вре'мя беꙁако'нїи на'шихъ. и^ нн~њ приꙁри ја%ко лю'дїе твои` вси м^ы”
|
μὴ ὀργίζου ὑμῖν σφόδρα καὶ μὴ ἐν καιρῷ μνησθῇς ἁμαρτιῶν ἡμῶν. καὶ νῦν ἐπίβλεψον, ὅτι λαός σου πάντες ἡμεῖς.
|
|
10
|
10
|
|
ГраD ст~го твое^го быs пђстъ сїѓ^нъ ја^ко и^ пђстъ бы'сть і^ерsли'мъ на прокля'тїе.
|
πόλις τοῦ ἁγίου σου ἐγενήθη ἔρημος, Σιὼν ὡς ἔρημος ἐγενήθη, ῾Ιερουσαλὴμ εἰς κατάραν.
|
|
11
|
11
|
|
до'мъ ст~ыи на'шъ и^ сла'ва ю^же блsви'ша эTц~ы на'ши, бы'сть ѓ^гнемъ пож#жена, и^ вся` сла'вная падо'шася.
|
ὁ οἶκος, τὸ ἅγιον ἡμῶν, καὶ ἡ δόξα, ἣν εὐλόγησαν οἱ πατέρες ἡμῶν, ἐγενήθη πυρίκαυστος, καὶ πάντα ἔνδοξα ἡμῶν συνέπεσε.
|
|
12
|
12
|
|
и^ ѓ^ всемъ г~и семъ претръпњ и^ премоlча`, и^ смири н^ы ѕњ'ло”
|
καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις ἀνέσχου, Κύριε, καὶ ἐσιώπησας καὶ ἐταπείνωσας ἡμᾶς σφόδρα.
|
|
Глvа, ћEе”
|
Κεφάλαιο 65
|
|
1
|
1
|
|
ЈАвле'нъ бы'хъ не и'щђщимъ мене`, ѓ^брњто'хся не вопраша'ющимъ ѓ^ мнњ. реко'хᲆ с^е е^смь, странњ, и^же не призва'ша и'мени мое^го.
|
ΕΜΦΑΝΗΣ ἐγενήθην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσιν, εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν. εἶπα· ἰδού εἰμι τῷ ἔθνει, οἳ οὐκ ἐκάλεσάν μου τὸ ὄνομα.
|
|
2
|
2
|
|
простро'хъ рђцњ свои` весь дн~ь, к лю'демъ не покаря'ющимся, и^ проти'вђ гл~ющемъ. и^же не ходи'ша пђте'мъ и%стин#нымъ, н^о въ слњдъ грњхъ свои^хъ”
|
ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀληθινῇ, ἀλλ᾿ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν.
|
|
3
|
3
|
|
Лю'дїе сїи раз#гнњвающеи преD лицемъ мои^мъ прsно, тїи ᲄребы кладяхђ въ ѓ^гра'дњхъ, и^ кадяхђ въ чре'пњхъ бњсомъ и'хже нњсть.
|
ὁ λαὸς οὗτος ὁ παροξύνων με ἐναντίον ἐμοῦ διαπαντός, αὐτοὶ θυσιάζουσιν ἐν τοῖς κήποις καὶ θυμιῶσιν ἐπὶ ταῖς πλίνθοις τοῖς δαιμονίοις, ἃ οὐκ ἔστιν.
|
|
4
|
4
|
|
и^ въ гро'бњхъ и^ в пеще'рахъ лежа'тъ со'нїи ради, и^же ја^дя'тъ мя'са свина'я, и^ ю'хи требъ, ѓ^скверне'ни сосђди и^хъ вси`.
|
ἐν τοῖς μνήμασι καὶ ἐν τοῖς σπηλαίοις κοιμῶνται δι᾿ ἐνύπνια, οἱ ἔσθοντες κρέα ὕεια καὶ ζωμὸν θυσιῶν, μεμολυμμένα πάντα τὰ σκεύη αὐτῶν·
|
|
5
|
5
|
|
и^же гл~ютъ, эTи^ди` эT мене` и^ не прикосни'ся мнњ`, ја%ко чи'стъ е^смь. се` ды'мъ ја%рости моея, ѓ'гнь гори'тъ в неM вся` дн~и.
|
οἱ λέγοντες· πόρρω ἀπ᾿ ἐμοῦ, μὴ ἐγγίσῃς μοι, ὅτι καθαρός εἰμι· οὗτος καπνὸς τοῦ θυμοῦ μου, πῦρ καίεται ἐν αὐτῷ πάσας τὰς ἡμέρας.
|
|
6
|
6
|
|
с^е пи'шется предо мно'ю. не ё^моlчю дон#деже эTда'мъ в нњдра и^мъ грњхи` и^хъ, и^ грњхи` эTц~ъ иX, гл~етъ г~ь.
|
ἰδοὺ γέγραπται ἐνώπιόν μου· οὐ σιωπήσω ἕως ἂν ἀποδώσω εἰς τὸν κόλπον αὐτῶν·
|
|
7
|
7
|
|
и^же кажда'хђ на гора'хъ, и^ на холмXњ ё^кори'ша мя. эTда'мъ дњлеса и^хъ в нњдра и^мъ”
|
τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν καὶ τῶν πατέρων αὐτῶν, λέγει Κύριος, οἳ ἐθυμίασαν ἐπὶ τῶν ὀρέων καὶ ἐπὶ τῶν βουνῶν ὠνείδισάν με, ἀποδώσω τὰ ἔργα αὐτῶν εἰς τὸν κόλπον αὐτῶν.
|
|
8
|
8
|
|
Та'ко гл~етъ г~ь. и^мже ѓ^браꙁомъ ѓбрњта'ется зеrно на гро'знњ. и^ рекђт#, не погђби` е^го, ја%ко блsвенїе е^сть в неM. та'ко сътворю` слђжа'щаго м^и ра'ди, и^ не и'мамъ погђби'ти сего ради всњхъ.
|
Οὕτως λέγει Κύριος· ὃν τρόπον εὑρεθήσεται ὁ ρὼξ ἐν τῷ βότρυϊ καὶ ἐροῦσι· μὴ λυμήνῃ αὐτόν, ὅτι εὐλογία ἐστὶν ἐν αὐτῷ, οὕτως ποιήσω ἕνεκεν τοῦ δουλεύοντός μοι, τούτου ἕνεκεν οὐ μὴ ἀπολέσω πάντας.
|
|
9
|
9
|
|
і^ и^зведђ е^же и^ꙁъ і^а'кова племя`, і^ и^же и^ꙁъ і^ё'ды. и^ наслњдятъ горђ` ст~ђю мою, и^ причастя'тъ и^ꙁбраннїи мои` и^ раби` мои`, и^ вселя'тся т^ђ.
|
καὶ ἐξάξω τὸ ἐξ ᾿Ιακὼβ σπέρμα καὶ τὸ ἐξ ᾿Ιούδα, καὶ κληρονομήσει τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου, καὶ κληρονομήσουσιν οἱ ἐκλεκτοί μου καὶ οἱ δοῦλοί μου καὶ κατοικήσουσιν ἐκεῖ.
|
|
10
|
10
|
|
и^ бђдђтъ в# дђбра'вњ ѓ^гра'ды ста'домъ, и^ де'брь а^хор#ская въ поко'ище говя'доM людїи моих#, и^же в#ꙁыска'ша мене”
|
καὶ ἔσονται ἐν τῷ δρυμῷ ἐπαύλεις ποιμνίων καὶ φάραγξ ᾿Αχὼρ εἰς ἀνάπαυσιν βουκολίων τῷ λαῷ μου, οἳ ἐζήτησάν με.
|
|
11
|
11
|
|
Вы' же ѓ^ста'вившеи м^я, и^ забы'вшей горђ ст~ђю мою. и^ готоваю^щеи бњсоM трапе'ꙁђ, и^сполня'юще кђми'ромъ растворе'нїя.
|
ὑμεῖς δὲ οἱ ἐγκαταλιπόντες με καὶ ἐπιλανθανόμενοι τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου καὶ ἑτοιμάζοντες τῷ δαιμονίῳ τράπεζαν καὶ πληροῦντες τῇ τύχῃ κέρασμα,
|
|
12
|
12
|
|
а^ꙁъ преда'мъ ва'съ въ ѓ^рђжїе, вси` в^ы сњче'нїеM падете`” ЈА/ко зва'хъ васъ и^ не послђшасте, гл~ахъ и^ преслђшасте. и^ сътвори'сᲄе лђка'вое предо мно'ю, и^ егоже не въсхотњхъ и^ꙁво'листе”
|
ἐγὼ παραδώσω ὑμᾶς εἰς μάχαιραν, πάντες ἐν σφαγῇ πεσεῖσθε· ὅτι ἐλάλησα ὑμᾶς, καὶ οὐχ ὑπηκούσατε, ἐλάλησα καὶ παρηκούσατε καὶ ἐποιήσατε τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμοῦ καὶ ἃ οὐκ ἐβουλόμην, ἐξελέξασθε. —
|
|
13
|
13
|
|
Сего ради тако гл~етъ г~ь. с^е рабо'тающеи ми наја^дяTся, вы' же въꙁа'лчете. с^е рабо'таю^щеи ми напїются, вы' же въжа'жDете.
|
Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ οἱ δουλεύσαντές μοι φάγονται, ὑμεῖς δὲ πεινάσετε. ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι πίονται, ὑμεῖς δὲ διψήσετε· ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι εὐφρανθήσονται, ὑμεῖς δὲ αἰσχυνθήσεσθε·
|
|
14
|
14
|
|
с^е работающеи ми възра'дђюTся вы' же посрамитеся. с^е рабо'тающеи ми възвеселя'тся въ весе'лїи срDца, вы' же възопїете въ бо'лезни срDца ва'шего, и^ эT съкрђше'нїя дх~ђ въспла'четеся.
|
ἰδοὺ οἱ δουλεύοντές μοι ἀγαλλιάσονται ἐν εὐφροσύνῃ, ὑμεῖς δὲ κεκράξεσθε διὰ τὸν πόνον τῆς καρδίας ὑμῶν καὶ ἀπὸ συντριβῆς πνεύματος ὑμῶν ὀλολύξετε.
|
|
15
|
15
|
|
ѓ^ста'нетъ б^о и%мя ва'ше въ насыще'нїе и^з#бра'ннымъ мои^мъ, ва'съ же и^ꙁбїетъ г~ь” Рабо'тающиM же е^мђ проꙁове'тся и'мя но'во.
|
καταλείψετε γὰρ τὸ ὄνομα ὑμῶν εἰς πλησμονὴν τοῖς ἐκλεκτοῖς μου, ὑμᾶς δὲ ἀνελεῖ Κύριος· τοῖς δὲ δουλεύουσί μοι κληθήσεται ὄνομα καινόν,
|
|
16
|
16
|
|
е^же блsвится на ꙁемли`, блsвятъ б^о б~а и^стин#на. и^ кленђщеися на ꙁемли`, кленђтся бм~ъ и%стин#нымъ. ꙁабђдђтъ б^о печа'ль свою прьвђю, и^ не въꙁы'идетъ и^мъ на срDце”
|
ὃ εὐλογηθήσεται ἐπὶ τῆς γῆς· εὐλογήσουσι γὰρ τὸν Θεὸν τὸν ἀληθινόν, καὶ οἱ ὀμνύοντες ἐπὶ τῆς γῆς ὁμοῦνται τὸν Θεὸν τὸν ἀληθινόν· ἐπιλήσονται γὰρ τὴν θλῖψιν αὐτῶν τὴν πρώτην, καὶ οὐκ ἀναβήσεται αὐτῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν.
|
|
17
|
17
|
|
Бђ'деT б^о нб~о но'во, и^ ꙁемля` но'ва, и^ не помянђтъ прьвыхъ. и^ не възы'идетъ на срDце и^хъ,
|
ἔσται γὰρ ὁ οὐρανὸς καινὸς καὶ ἡ γῆ καινή, καὶ οὐ μὴ μνησθῶσι τῶν προτέρων, οὐδ᾿ οὐ μὴ ἐπέλθῃ αὐτῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν,
|
|
18
|
18
|
|
н^о ра'дость и^ весе'лїе ѓ^бря'щTђ на не'и” ЈА/ко с^е а^ꙁъ творю` і^ерsли'мђ весе'лїе, и^ лю'демъ мои^мъ ра'дость.
|
ἀλλ᾿ εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτῇ· ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ ἀγαλλίαμα ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὸν λαόν μου εὐφροσύνην.
|
|
19
|
19
|
|
и^ весе'лїе бђдђ къ і^ерsли'мђ, и^ въꙁра'дђюся ѓ^ лю'дехъ мои^хъ. и^ ксемђ не ё^слы'шится в немъ гла'съ пла'ча, ни гласъ во'пля.
|
ἀγαλλιάσομαι ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ εὐφρανθήσομαι ἐπὶ τῷ λαῷ μου καὶ οὐκέτι μὴ ἀκουσθῇ ἐν αὐτῇ φωνὴ κλαυθμοῦ οὐδὲ φωνὴ κραυγῆς.
|
|
20
|
20
|
|
и^ не бђдет# т^ђ младе'нецъ ни ста'рецъ, и^же не наплънитъ лњтъ свои^хъ, бђдеT б^о ю'ныи ста лњтъ, ё^мира'яи же грᲇшникъ ста лњтъ. и^ про'клятъ бђдетъ”
|
καὶ οὐ μὴ γένηται ἔτι ἐκεῖ ἄωρος καὶ πρεσβύτης, ὃς οὐκ ἐμπλήσει τὸν χρόνον αὐτοῦ· ἔσται γὰρ ὁ νέος ἑκατὸν ἐτῶν, ὁ δὲ ἀποθνήσκων ἁμαρτωλὸς ἑκατὸν ἐτῶν καὶ ἐπικατάρατος ἔσται.
|
|
21
|
21
|
|
И$ съградя'тъ домы`, и^ вселя'тся. и^ насадяT виногра'ды, и^ тїи и^ꙁъја^дяT жита` и^хъ,
|
καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας καὶ αὐτοὶ ἐνοικήσουσι, καὶ καταφυτεύσουσι ἀμπελῶνας καὶ αὐτοὶ φάγονται τὰ γεννήματα αὐτῶν·
|
|
22
|
22
|
|
и^ не соградя'тъ, и^ни вселяTся. и^ не наса'дятъ, і^ и^ни и^ꙁъја^дя'т#” Под ниM б^о дре'ва животнаго бђдђтъ людїи моиX дњлеса`, трђдъ свои^хъ ѓ^бет#шаT.
|
καὶ οὐ μὴ οἰκοδομήσουσι καὶ ἄλλοι ἐνοικήσουσι, καὶ οὐ μὴ φυτεύσουσι καὶ ἄλλοι φάγονται· κατὰ γὰρ τὰς ἡμέρας τοῦ ξύλου τῆς ζωῆς ἔσονται αἱ ἡμέραι τοῦ λαοῦ μου· τὰ γὰρ ἔργα τῶν πόνων αὐτῶν παλαιώσουσιν.
|
|
23
|
23
|
|
і^ и^ꙁбра'ннїи мои` не трђдятся воTще и^ не поро'дятъ ча'дъ на прокля'тїе. ја%ко племя` блsвено е^сть бм~ъ, и^ внђцы и^хъ с ни'ми бђдђтъ.
|
οἱ δὲ ἐκλεκτοί μου οὐ κοπιάσουσιν εἰς κενὸν οὐδὲ τεκνοποιήσουσιν εἰς κατάραν, ὅτι σπέρμα εὐλογημένον ὑπὸ Θεοῦ ἐστι, καὶ τὰ ἔκγονα αὐτῶν μετ᾿ αὐτῶν ἔσονται.
|
|
24
|
24
|
|
и^ бђдетъ преже въꙁва'нїя и^хъ, а^зъ послђшаю и^хъ. е^ще гл~ещемъ и^м#, рекђ что е^сть”
|
καὶ ἔσται πρὶν ἢ κεκράξαι αὐτούς, ἐγὼ ὑπακούσομαι αὐτῶν, ἔτι λαλούντων αὐτῶν ἐρῶ· τί ἐστι;
|
|
25
|
25
|
|
Тогда` во'лци и^ а'гньцы напасђтся вкђпњ, и^ ле'въ ја%ко во'лъ и^з#ꙁо'блетъ плњвы. змїя` зе'млю ја%ко хлњбъ. не вредя'тъ ни и^скаꙁяT въ горњ` ст~њи моеи, гл~етъ г~ь”
|
τότε λύκοι καὶ ἄρνες βοσκηθήσονται ἅμα, καὶ λέων ὡς βοῦς φάγεται ἄχυρα, ὄφις δὲ γῆν ὡς ἄρτον· οὐκ ἀδικήσουσιν οὐδὲ μὴ λυμανοῦνται ἐπὶ τῷ ὄρει τῷ ἁγίῳ μου, λέγει Κύριος.
|
|
Глvа, ћEѕ”
|
Κεφάλαιο 66
|
|
1
|
1
|
|
Тако гл~етъ г~ь, нб~о прsтлъ мои, а^ ꙁемля` поDно'жїе но'гђ моею. кїи хра'мъ съгради'те м^и, и^л^и кое мњсто поко'ища мое^го.
|
ΟΥΤΩΣ λέγει Κύριος· ὁ οὐρανός μοι θρόνος, ἡ δὲ γῆ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν μου· ποῖον οἶκον οἰκοδομήσετέ μοι; καὶ ποῖος τόπος τῆς καταπαύσεώς μου;
|
|
2
|
2
|
|
вс^е б^о сътвори` рђка` моя, и^ с^е е^сть все` мое, гл~етъ г~ь” И$ на кого възрю`, н^о на кро'ткаго и^ молчали'ваго, и^ трепе'щђщаго словесъ моиX.
|
πάντα γὰρ ταῦτα ἐποίησεν ἡ χείρ μου, καὶ ἔστιν ἐμὰ πάντα ταῦτα, λέγει Κύριος· καὶ ἐπὶ τίνα ἐπιβλέψω, ἀλλ᾿ ἢ ἐπὶ τὸν ταπεινὸν καὶ ἡσύχιον καὶ τρέμοντα τοὺς λόγους μου;
|
|
3
|
3
|
|
беꙁако'нниk же закала'яи телець, ја%ко ё^бива'яи ўа`” И$ принося'и крђпы` пшеничны ја%ко кро'вь свиню. даяй џимїамъ бњлъ на па'мять, ја%ко и^ хђля'и” Сїи б^о и^з#бра'ша пђти` своя, и^ ѓ^гнђше'нїя и^хъ ја%же дш~а иX и^ꙁво'ли.
|
ὁ δὲ ἄνομος ὁ θύων μοι μόσχον ὡς ὁ ἀποκτένων κύνα, ὁ δὲ ἀναφέρων σεμίδαλιν ὡς αἷμα ὕειον, ὁ διδοὺς λίβανον εἰς μνημόσυνον ὡς βλάσφημος· καὶ αὐτοὶ ἐξελέξαντο τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰ βδελύγματα αὐτῶν, ἃ ἡ ψυχὴ αὐτῶν ἠθέλησε,
|
|
4
|
4
|
|
и^ а^ꙁъ съберђ рђга'нїя и^хъ, и^ грњхи` и^хъ эTда'мъ и^мъ. ја^ко възва'хъ я& и^ не послђшаша мене, гл~ахъ. и^ преслђшаша. и^ сътвори'ша ѕло предо мною, и^ егоже не хотXњ и^ꙁво'лиша”
|
κἀγὼ ἐκλέξομαι τὰ ἐμπαίγματα αὐτῶν καὶ τὰς ἁμαρτίας ἀνταποδώσω αὐτοῖς· ὅτι ἐκάλεσα αὐτοὺς οὐχ ὑπήκουσάν μου, ἐλάλησα καὶ οὐκ ἤκουσαν, καὶ ἐποίησαν τὸ πονηρὸν ἐναντίον ἐμοῦ καὶ ἃ οὐκ ἠβουλόμην ἐξελέξαντο. —
|
|
5
|
5
|
|
Слы'шите гл~ъ гн~ь, трепещђщеи словесе е^го. рцњте бра'тїа ненави'дящимъ васъ, и^ гнђша'ющиMся. да и'мя гн~е просла'вится, и^ ја^виTся ра'дость и^хъ, и^ ѓ^ни посрамя'тся”
|
᾿Ακούσατε ρήματα Κυρίου οἱ τρέμοντες τὸν λόγον αὐτοῦ· εἴπατε, ἀδελφοὶ ἡμῶν, τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καὶ βδελυσσομένοις, ἵνα τὸ ὄνομα Κυρίου δοξασθῇ καὶ ὀφθῇ ἐν τῇ εὐφροσύνῃ αὐτῶν, κἀκεῖνοι αἰσχυνθήσονται.
|
|
6
|
6
|
|
Гла'съ во'пля эT града, глsа эT хра'ма бж~їя, гласъ гн~ь эTда'юща эTдаа'нїе съпротивя'щимся”
|
φωνὴ κραυγῆς ἐκ πόλεως, φωνὴ ἐκ ναοῦ, φωνὴ Κυρίου ἀνταποδιδόντος ἀνταπόδοσιν τοῖς ἀντικειμένοις.
|
|
7
|
7
|
|
Прежде ражDа'ю^щи рожде'нїя, прежде пришествїя болњꙁни рожества эTбњже, и^ породи` мђжескъ полъ.
|
πρὶν ἢ τὴν ὠδίνουσαν τεκεῖν, πρὶν ἐλθεῖν τὸν πόνον τῶν ὠδίνων, ἐξέφυγε καὶ ἔτεκεν ἄρσεν.
|
|
8
|
8
|
|
кто е^сть слы'шавъ си'цево, кто' ли ви'дњвъ си'це а^ще е^сть роди'ла ꙁемля` сᲆ бо'леꙁнїю въ е^ді'нъ дн~ь, и^ роди'ся страна` е^ди'ною, ја%ко поболњ` и^ роди` сїѓ'нъ дњти своя.
|
τίς ἤκουσε τοιοῦτο, καὶ τίς ἑώρακεν οὕτως; ἦ ὤδινε γῆ ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ, ἢ καὶ ἐτέχθη ἔθνος εἰς ἅπαξ; ὅτι ὤδινε καὶ ἔτεκε Σιὼν τὰ παιδία αὐτῆς.
|
|
9
|
9
|
|
а^ꙁъ же да'хъ наде'жђ т^ђ, и^ не помянђ мене, рече г~ь. не сътвориX л^и ё^бо а^ꙁъ плодя'щея, и^ непло'две, рече г~ь”
|
ἐγὼ δὲ ἔδωκα τὴν προσδοκίαν ταύτην, καὶ οὐκ ἐμνήσθης μου, εἶπε Κύριος. οὐκ ἰδοὺ ἐγὼ γεννῶσαν καὶ στεῖραν ἐποίησα; εἶπεν ὁ Θεός σου.
|
|
10
|
10
|
|
Радђитеся въкђпњ съ і^ерsлимомъ, и^ тръжествђите в немъ вс^и любя'щеи е^го. радђиᲄеся въкђпњ, ра'дђитеся вси` е^ли'цы пла'касте по нем#
|
εὐφράνθητι, ῾Ιερουσαλήμ, καὶ πανηγυρίσατε ἐν αὐτῇ, πάντες οἱ ἀγαπῶντες αὐτήν, χάρητε ἅμα αὐτῇ χαρᾷ, πάντες ὅσοι πενθεῖτε ἐπ᾿ αὐτῇ,
|
|
11
|
11
|
|
да с#са'вше насы'титеся эT сес#цъ ё^тњше'нїя е^го, да с#са'вше насы'титеся эT въхо'да сла'вы е^го”
|
ἵνα θηλάσητε καὶ ἐμπλησθῆτε ἀπὸ μαστοῦ παρακλήσεως αὐτῆς, ἵνα ἐκθηλάσαντες τρυφήσητε ἀπὸ εἰσόδου δόξης αὐτῆς.
|
|
12
|
12
|
|
ЈА/ко с^е гл~етъ г~ь, с^е аZ съвращђ в ня` ја%ко рњкђ ми'ра, и^ ја%ко пото'къ потопля'ющъ сла'вђ ја^ꙁы'коM дњти и^хъ на ра'мђ въз#дви'гнђтся, и^ на колњнђ ё^тњшатся.
|
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκκλίνω εἰς αὐτοὺς ὡς ποταμὸς εἰρήνης καὶ ὡς χειμάρρους ἐπικλύζων δόξαν ἐθνῶν· τὰ παιδία αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀρθήσονται καὶ ἐπὶ γονάτων παρακληθήσονται.
|
|
13
|
13
|
|
ја%коже кого мт~и е^го ё^тњша'етᲆ, та'коже и^ а'ꙁъ ё^тњшђ в^ы. и^ въ і^ерsлимњ ё^тњшитеся,
|
ὡς εἴ τινα μήτηρ παρακαλέσει, οὕτως κἀγὼ παρακαλέσω ὑμᾶς, καὶ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ παρακληθήσεσθε.
|
|
14
|
14
|
|
и^ ё^зрите и^ възра'дђе^тся срDце ваше. и^ ко'сти ва'ша ја%ко трава` проꙁя'бнђтъ. и^ поꙁна'ется рђка` гн~я чтђщимъ и&, и^ въс#претиT непокаря'ющимся”
|
καὶ ὄψεσθε, καὶ χαρήσεται ἡ καρδία ὑμῶν, καὶ τὰ ὀστᾶ ὑμῶν ὡς βοτάνη ἀνατελεῖ· καὶ γνωσθήσεται ἡ χεὶρ Κυρίου τοῖς φοβουμένοις αὐτόν, καὶ ἀπειλήσει τοῖς ἀπειθοῦσιν. —
|
|
15
|
15
|
|
Се' бо г~ь ја^ко ѓ%гнь прїидетъ, и^ ја%ко бђря ѓ^рђжїе е^го. въꙁда'ти ја%ростїю эTмще'нїя своя, и^ ꙁапреще'нїе въ пла'мени ѓ'гньнњ.
|
᾿Ιδοὺ γὰρ Κύριος ὡς πῦρ ἥξει καὶ ὡς καταιγὶς τὰ ἅρματα αὐτοῦ ἀποδοῦναι ἐν θυμῷ ἐκδίκησιν αὐτοῦ καὶ ἀποσκορακισμὸν αὐτοῦ ἐν φλογὶ πυρός.
|
|
16
|
16
|
|
ѓ^гнемъ б^о гн~имъ ѓ^сђдиTся вс^я ꙁемля`, и^ ѓ^рђжїемъ е^го вся'ка плоть, мно'ѕи ја%ꙁвени бђдTђ гм~ъ”
|
ἐν γὰρ τῷ πυρὶ Κυρίου κριθήσεται πᾶσα ἡ γῆ καὶ ἐν τῇ ρομφαίᾳ αὐτοῦ πᾶσα σάρξ· πολλοὶ τραυματίαι ἔσονται ὑπὸ Κυρίου.
|
|
17
|
17
|
|
ѓ^чистя'щеи же ся и^ ѓ^свяща'ющеися въ градњхъ, и^ преD две'рми. ја%дђщеи мяса свина, и^ меръꙁость, и^ мы'ш#, вкђпњ поги'бнTђ, рече г~ь.
|
οἱ ἁγνιζόμενοι καὶ καθαριζόμενοι εἰς τοὺς κήπους καὶ ἐν τοῖς προθύροις ἔσθοντες κρέας ὕειον καὶ τὰ βδελύγματα καὶ τὸν μῦν ἐπὶ τὸ αὐτὸ ἀναλωθήσονται, εἶπε Κύριος,
|
|
18
|
18
|
|
а^з же дњлеса и^хъ и^ раꙁђмы иX, приведђ` събра'ти вс^я страны` и^ ја^ꙁы'ки” И$ прїидђтъ и^ ё^зря'тъ сла'вђ мою.
|
κἀγὼ τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ τὸν λογισμὸν αὐτῶν ἐπίσταμαι. ἔρχομαι συναγαγεῖν πάντα τὰ ἔθνη καὶ τὰς γλώσσας, καὶ ἥξουσι καὶ ὄψονται τὴν δόξαν μου.
|
|
19
|
19
|
|
и^ ѓ^ста'влю на ни'хъ зна'менїя, и^ послю` эT нихъ спасаемыхᲆ въ ја^зы'ки въ тарси'съ” И$ въ фђдъ, и^ в лљ=дъ, и^ в мосо'хъ, и^ въ џове'ль, и^ въ е^ла'дђ, и^ въ ѓстровы да'лняя. и^же не слы'шаша и^мени мое^го, ни сTђ видњли сла'вы моея, и^ възвњстяT сла'вђ мою въ ја^зы'цехъ”
|
καὶ καταλείψω ἐπ᾿ αὐτῶν σημεῖα καὶ ἐξαποστελῶ ἐξ αὐτῶν σεσωσμένους εἰς τὰ ἔθνη, εἰς Θαρσὶς καὶ Φοὺδ καὶ Λοὺδ καὶ Μοσὸχ καὶ εἰς Θοβὲλ καὶ εἰς τὴν ῾Ελλάδα καὶ εἰς τὰς νήσους τὰς πόρρω, οἳ οὐκ ἀκηκόασί μου τὸ ὄνομα οὐδὲ ἑωράκασί μου τὴν δόξαν, καὶ ἀναγγελοῦσι τὴν δόξαν μου ἐν τοῖς ἔθνεσι.
|
|
20
|
20
|
|
И$ приведTђ бра'тїю вашђ эT всXњ странъ, дарᲆ гв~и, сᲆ ко'ньми и^ съ ѓ^рђжїемᲆ, на колесницахъ м#щахъ подъ сњнїю, въ ст~ыи гра'дъ і^ерsлимъ, рече г~ь. ја%коже принесо'ша сн~ове і^и^л~еви жрътвы и^хъ съ ўалмы` вᲆ до'мъ гн~ь.
|
καὶ ἄξουσιν τοὺς ἀδελφοὺς ὑμῶν ἐκ πάντων τῶν ἐθνῶν δῶρον Κυρίῳ μεθ᾿ ἵππων καὶ ἁρμάτων ἐν λαμπήναις ἡμιόνων μετὰ σκιαδίων εἰς τὴν ἁγίαν πόλιν ῾Ιερουσαλήμ, εἶπε Κύριος, ὡς ἂν ἐνέγκαισαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὰς θυσίας αὐτῶν ἐμοὶ μετὰ ψαλμῶν εἰς τὸν οἶκον Κυρίου.
|
|
21
|
21
|
|
и^ эT тњхъ пои^мђ себњ жерца` и^ левљ=тᲆ рече г~ь”
|
καὶ ἀπ᾿ αὐτῶν λήψομαι ἐμοὶ ἱερεῖς καὶ Λευίτας, εἶπε Κύριος.
|
|
22
|
22
|
|
ЈА/коже б^о нб~о но'во, и^ зеMля` но'ва, е^же а^зъ творю` пребђдетъ предо мно'ю, гл~етъ г~ь. та'ко ста'неT племя` ва'ше і^ и'мя ва'ше”
|
ὃν τρόπον γὰρ ὁ οὐρανὸς καινὸς καὶ ἡ γῆ καινή, ἃ ἐγὼ ποιῶ, μένει ἐνώπιον ἐμοῦ, λέγει Κύριος, οὕτω στήσεται τὸ σπέρμα ὑμῶν καὶ τὸ ὄνομα ὑμῶν.
|
|
23
|
23
|
|
И$ бђдеT мsць эT мsца, и^ сђбо'та эT сђбо'ты. и^ прїидетъ всяка пло'ть, поклони'тися предо мно'ю въ і^ерsлимњ, реq г~ь”
|
καὶ ἔσται μῆνα ἐκ μηνὸς καὶ σάββατον ἐκ σαββάτου ἥξει πᾶσα σάρξ τοῦ προσκυνῆσαι ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, εἶπε Κύριος.
|
|
24
|
24
|
|
І$ и^зы'идTђ и^ ё^зрятъ трђпы члчsки, престђпи'вшихъ ѓ^ мнњ. чрьвь б^о и^хъ не скончается, и^ ѓ'гнь и^х# не ё^га'снетъ. и^ бђдђтъ въ позо'рь все'и пло'ти”
|
καὶ ἐξελεύσονται καὶ ὄψονται τὰ κῶλα τῶν ἀνθρώπων τῶν παραβεβηκότων ἐν ἐμοί· ὁ γὰρ σκώληξ αὐτῶν οὐ τελευτήσει, καὶ τὸ πῦρ αὐτῶν οὐ σβεσθήσεται, καὶ ἔσονται εἰς ὅρασιν πάσῃ σαρκί.
|
Категорії
Контакти
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.