|
І/ѓ^въ
|
ΙΩΒ
|
|
Глvа, а~”
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
|
Мђжъ бњ` вᲆ земли хђсъ и^менеM і%ѓвᲆ” Бњ чл~къ то'и, и%стиненъ непоро'ченъ пра'веденъ, бл~гочести'в#, ё^даляа'ся эT всякоh ѕл^а дњанїа
|
ΑΝΘΡΩΠΟΣ τις ἦν ἐν χώρᾳ τῇ Αὐσίτιδι, ᾧ ὄνομα ᾿Ιώβ, καὶ ἦν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος ἀληθινός, ἄμεμπτος, δίκαιος, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος.
|
|
2
|
2
|
|
Бысть же е^мђ сн~овъ сеDмь, и^ дще'ря тр^и.
|
ἐγένοντο δὲ αὐτῷ υἱοὶ ἑπτὰ καὶ θυγατέρες τρεῖς.
|
|
3
|
3
|
|
и^ б^њ скоT е^го, ѓ^ве'цъ, Wꙁ~, вельблюD, Wг~. сђпрђ'гъ воло'выX, е~ соT. и^ ѓ^сли'ць пасо'мыхᲆ пя'ть соT стаD” и^ слђж'ба е^мђ многа ѕњ'ло, и^ дњ'ла ве'лїа ѓ^ неM бњша на земли`” И$ бяше чл~къ то'и до'бра ро'дђ, эT востокъ слн~чъных#”
|
καὶ ἦν τὰ κτήνη αὐτοῦ πρόβατα ἑπτακισχίλια, κάμηλοι τρισχίλιαι, ζεύγη βοῶν πεντακόσια, θήλειαι ὄνοι νομάδες πεντακόσιαι, καὶ ὑπηρεσία πολλὴ σφόδρα καὶ ἔργα μεγάλα ἦν αὐτῷ ἐπὶ τῆς γῆς· καὶ ἦν ὁ ἄνθρωπος ἐκεῖνος εὐγενὴς τῶν ἀφ᾿ ἡλίου ἀνατολῶν.
|
|
4
|
4
|
|
Съходя'ще же ся сн~ове е^го къ себњ, и^ творя'хђ пиръ по вся` дн~и, пое^млющеся въкђпњ, и^ тр^и сестры своа, ја%сти и^ пиᲄи с ни'ми”
|
συμπορευόμενοι δὲ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ πρὸς ἀλλήλους ἐποιοῦσαν πότον καθ’ ἑκάστην ἡμέραν, συμπαραλαμβάνοντες ἅμα καὶ τὰς τρεῖς ἀδελφὰς αὐτῶν ἐσθίειν καὶ πίνειν μετ᾿ αὐτῶν.
|
|
5
|
5
|
|
е^гда же скончахђся дн~їе пи'ра. посыла і%ѓ^въ, и^ чищаше иX” вᲆста'ю^щи ꙁаё%тра, приноша'ше ꙁа нихᲆ жрътвы по числђ и^хъ, и^ телецъ е^ді'нъ ѓ^ грњсњхъ ꙁа дш~а иX” Гл~аше б^о і%ѓвъ, е^гда како сн~ове мои въ ра'зђмњ свое^мъ ѕл^о помы'слиша къ б~ђ. та'ко ё^ботворяше і%ѓвъ по вся` дн~и”
|
καὶ ὡς ἂν συνετελέσθησαν αἱ ἡμέραι τοῦ πότου, ἀπέστελλεν ᾿Ιὼβ καὶ ἐκαθάριζεν αὐτοὺς ἀνιστάμενος τὸ πρωΐ καὶ προσέφερε περὶ αὐτῶν θυσίας κατὰ τὸν ἀριθμὸν αὐτῶν καὶ μόσχον ἕνα περὶ ἁμαρτίας περὶ τῶν ψυχῶν αὐτῶν· ἔλεγε γὰρ ᾿Ιώβ· μή ποτε οἱ υἱοί μου ἐν τῇ διανοίᾳ αὐτῶν κακὰ ἐνενόησαν πρὸς Θεόν. οὕτως οὖν ἐποίει ᾿Ιὼβ πάσας τὰς ἡμέρας. —
|
|
6
|
6
|
|
И$ е^гда бысть ја%ко се'и дн~ь. и^ с^е прїидо'ша а%гг~ли бж~їи`, преDста'ти преD гм~ъ, и^ дїа'волъ прїиде с ни'ми”
|
Καὶ ἐγένετο ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη, καὶ ἰδοὺ ἦλθον οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ παραστῆναι ἐνώπιον τοῦ Κυρίου, καὶ ὁ διάβολος ἦλθε μετ᾿ αὐτῶν.
|
|
7
|
7
|
|
И$ рече г~ь дїа'волђ, эTкђдђ прїиде. и^ эTвњща дїа'волъ и^ реq гв~и” ѓ^бхождь ꙁеMлю, и^ прохо'жDь поDнбsнђю прїидохъ”
|
καὶ εἶπεν ὁ Κύριος τῷ διαβόλῳ· πόθεν παραγέγονας; καὶ ἀποκριθεὶς ὁ διάβολος τῷ Κυρίῳ εἶπε· περιελθὼν τὴν γῆν καὶ ἐμπεριπατήσας τὴν ὑπ᾿ οὐρανὸν πάρειμι.
|
|
8
|
8
|
|
И$ реq е^мђ г~ь, помы'слиl ли е^си ё^бо на раба` мое^го і%ѓва, ја%ко нњсть чл~ка такова` эT сђщиX на' ꙁеMли непоро'чна пра'веDна и%стинна бл~гочести'ва, ё^даля'ася эT всякаго ѕл^а дња'нїя”
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ Κύριος· προσέσχες τῇ διανοίᾳ σου κατὰ τοῦ παιδός μου ᾿Ιώβ, ὅτι οὐκ ἔστι κατ᾿ αὐτὸν ἐπὶ τῆς γῆς, ἄνθρωπος ἄμεμπτος, ἀληθινός, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος;
|
|
9
|
9
|
|
эTвњща же дїа'волъ, преD гм~ъ и^ рече. е^гда` тђне чтетъ і%ѓвᲆ г~а.
|
ἀπεκρίθη δὲ ὁ διάβολος καὶ εἶπεν ἐναντίον τοῦ Κυρίου· μὴ δωρεὰν ᾿Ιὼβ σέβεται τὸν Κύριον;
|
|
10
|
10
|
|
не ты` л^и ѓ^гради внњшняа е^го и^ внђтреняя до'мђ е^го, и^ вс^е сђщее ѓ%крsтъ е^го” дњ'ла же рђкђ е^го блsвиl е^си, и^ ско'ты е^го мно'ги сътвори'лъ е^си на земли`.
|
οὐ σὺ περιέφραξας τὰ ἔξω αὐτοῦ καὶ τὰ ἔσω τῆς οἰκίας αὐτοῦ καὶ τὰ ἔξω πάντων τῶν ὄντων αὐτοῦ κύκλῳ; τὰ δὲ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτοῦ εὐλόγησας καὶ τὰ κτήνη αὐτοῦ πολλὰ ἐποίησας ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
11
|
11
|
|
н^о посли` рђкђ твою` и^ косни'ся въ все` е^же и'мать. а^ще ё^бо въ лице т^я блsви'тъ”
|
ἀλλὰ ἀπόστειλον τὴν χεῖρά σου καὶ ἅψαι πάντων, ὧν ἔχει· ἦ μὴν εἰς πρόσωπόν σε εὐλογήσει.
|
|
12
|
12
|
|
Тогда` рче г~ь дїаволђ, с^е все е^лико е^сть е^го предаю въ рђ'цњ твои`, само'го же не косни'ся” І$ и^ꙁыиде дїа'волъ эT лица` гн~я”
|
τότε εἶπεν ὁ Κύριος τῷ διαβόλῳ· ἰδοὺ πάντα, ὅσα ἐστὶν αὐτῷ, δίδωμι ἐν τῇ χειρί σου, ἀλλ᾿ αὐτοῦ μὴ ἅψῃ. καὶ ἐξῆλθεν ὁ διάβολος ἀπὸ προσώπου Κυρίου. —
|
|
13
|
13
|
|
И$ б^њ ја%ко се'и дн~ь, сн~ве і%ѓ^вови и^ дще'ря е^го ја^дя'хђ и^ пїа'хђ вино`, въ домђ` бра'та свое^го старњ'ишаго”
|
Καὶ ἦν ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη, οἱ υἱοὶ ᾿Ιὼβ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτοῦ ἔπινον οἶνον ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν τοῦ πρεσβυτέρου.
|
|
14
|
14
|
|
И$ с^е вњстникъ прїиде къ і%ѓ^вђ, и^ реq е^мђ. сђпрђ'гъ воловъ ѓ^ряхђ, и^ ѓ^слицы пася'хђ блиꙁᲆ иX,
|
καὶ ἰδοὺ ἄγγελος ἦλθε πρὸς ᾿Ιὼβ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τὰ ζεύγη τῶν βοῶν ἠροτρία, καὶ αἱ θήλειαι ὄνοι ἐβόσκοντο ἐχόμεναι αὐτῶν,
|
|
15
|
15
|
|
и^ пришеDше плњня'ющеи плњниша и^хъ, и^ рабы` ё^би'ша мечем#, а%ꙁ же ѓстаX е^ді'нъ, и^ прїидохъ въꙁвњсти'ти тебњ`”
|
καὶ ἐλθόντες οἱ αἰχμαλωτεύοντες ᾐχμαλώτευσαν αὐτὰς καὶ τοὺς παῖδας ἀπέκτειναν ἐν μαχαίραις· σωθεὶς δὲ ἐγὼ μόνος ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι.
|
|
16
|
16
|
|
Є$ще` семђ гл~ющђ прїиде дрђгыи вњстникъ и^ рече къ і%ѓ^вђ. ѓ%гнь паде` съ нб~се на' ꙁемлю и^ пожъже ѓ%вца, и^ пасты'ря поја%сть та'кожDе, а%ꙁ же ѓ^стахъ е^ді'нъ, и^ прїидохъ въꙁвњстити тебњ”
|
ἔτι τούτου λαλοῦντος, ἦλθεν ἕτερος ἄγγελος καὶ εἶπε πρὸς ᾿Ιώβ· πῦρ ἔπεσεν ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ κατέκαυσε τὰ πρόβατα καὶ τοὺς ποιμένας κατέφαγεν ὁμοίως· σωθεὶς δὲ ἐγὼ μόνος ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι.
|
|
17
|
17
|
|
Є$ще же семђ` гл~щђ прїиде дрђгїи вњ'стникᲆ и^ реq къ і%ѓ^вђ. кон#ницы сътвори'ша че'ты тр^и, и^ ѓ^быидоша вельблю'ды и^ плњни'ша иX, и^ рабы` ё^би'ша мечем#, а^ꙁ же ѓ^стаX е^ді'нъ, и^ прїидо'хъ въꙁвњстити тебњ”
|
ἔτι τούτου λαλοῦντος ἦλθεν ἕτερος ἄγγελος καὶ εἶπε πρὸς ᾿Ιώβ· οἱ ἱππεῖς ἐποίησαν ἡμῖν κεφαλὰς τρεῖς καὶ ἐκύκλωσαν τὰς καμήλους καὶ ᾐχμαλώτευσαν αὐτὰς καὶ τοὺς παῖδας ἀπέκτειναν ἐν μαχαίραις· ἐσώθην δὲ ἐγὼ μόνος καὶ ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι.
|
|
18
|
18
|
|
Є$ще же и^ семђ` гл~ющђ, и%нъ вњстникъ прїиде гл~я къ і%ѓ^вђ. сн~омъ твои^мъ и^ дще'рямъ, ја^дђщ'имᲆ и^ пїющимъ ё^ бра'та и^хъ старњ'ишаго,
|
ἔτι τούτου λαλοῦντος ἄλλος ἄγγελος ἔρχεται λέγων τῷ ᾿Ιώβ· τῶν υἱῶν σου καὶ τῶν θυγατέρων σου ἐσθιόντων καὶ πινόντων παρὰ τῷ ἀδελφῷ αὐτῶν τῷ πρεσβυτέρῳ,
|
|
19
|
19
|
|
и^ вънеꙁа'пђ вњтръ вели'къ наи^де эT пђстыня, и^ коснђся въ чеᲄы'ри ё%глы храмины, и^ паде` хра'мина на дњти твоя` и^ ё^мроша, а%ꙁ же ѓ^ста'хъ е^ді'нъ, и^ прїидохъ вᲆзвњсти'ти тебњ”
|
ἐξαίφνης πνεῦμα μέγα ἐπῆλθεν ἐκ τῆς ἐρήμου καὶ ἥψατο τῶν τεσσάρων γωνιῶν τῆς οἰκίας, καὶ ἔπεσεν ἡ οἰκία ἐπὶ τὰ παιδία σου, καὶ ἐτελεύτησαν· ἐσώθην δὲ ἐγὼ μόνος καὶ ἦλθον τοῦ ἀπαγγεῖλαί σοι. —
|
|
20
|
20
|
|
И$ с^е ё^слы'ша і%ѓ^въ вᲆста` и^ растерѕа ри'ꙁы своа`, и^ постриже вла'сы главы своея, и^ посы'па пр'ьстїю. и^ паD на' ꙁемлю поклони'ся гв~и
|
Οὕτως ἀναστὰς ᾿Ιὼβ ἔρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐκείρατο τὴν κώμην τῆς κεφαλῆς καὶ πεσὼν χαμαὶ προσεκύνησε τῷ Κυρίῳ καὶ εἶπεν·
|
|
21
|
21
|
|
и^ рече. а^ꙁъ б^о на'гъ и^зыидохъ эT чре'ва мт~ре мое'я, на'гъ и^ пои^дђ” Гь~ да'сть и^ г~ь взя`, ја^коже и^ꙁволи'ся гв~и, та'ко и^ бысᲄь, бђ'ди и^мя гн~е блsве'но въ вњки”
|
αὐτὸς γυμνὸς ἐξῆλθον ἐκ κοιλίας μητρός μου, γυμνὸς καὶ ἀπελεύσομαι ἐκεῖ· ὁ Κύριος ἔδωκεν, ὁ Κύριος ἀφείλατο· ὡς τῷ Κυρίῳ ἔδοξεν, οὕτω καὶ ἐγένετο· εἴη τὸ ὄνομα Κυρίου εὐλογημένον εἰς τοὺς αἰῶνας. —
|
|
22
|
22
|
|
эT всᲇхъ си'хъ слђчившихся е^мђ, ничи'мже і%ѓ^въ съгрњши преD бм~ъ, н^и въ ё^стнђ своею и^ не да'сть беꙁђмїа б~ђ”
|
᾿Εν τούτοις πᾶσι τοῖς συμβεβηκόσιν αὐτῷ οὐδὲν ἥμαρτεν ᾿Ιὼβ ἐναντίον τοῦ Κυρίου καὶ οὐκ ἔδωκεν ἀφροσύνην τῷ Θεῷ.
|
|
Глvа, в~”
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
|
Бысть же а^ки се'и дн~ь, и^ прїидоша а^гг~ли бж~їи` преDста'ти преD гм~ъ. и^ дїа'волъ прїиде посредњ и^хъ.
|
ΕΓΕΝΕΤΟ δὲ ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη καὶ ἦλθον οἱ ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ παραστῆναι ἔναντι Κυρίου, καὶ ὁ διάβολος ἦλθεν ἐν μέσῳ αὐτῶν παραστῆναι ἐναντίον τοῦ Κυρίου.
|
|
2
|
2
|
|
и^ рече г~ь дїа'волђ эTкђдђ прїиде” тогда` реq дїа'волъ преD гм~ъ. ѓ^бхожDь вс^ю ꙁе'млю, и^ прохо'ждь поDнбsнђю и^ прїидохъ”
|
καὶ εἶπεν ὁ Κύριος τῷ διαβόλῳ· πόθεν σὺ ἔρχῃ; τότε εἶπεν ὁ διάβολος ἐνώπιον τοῦ Κυρίου· διαπορευθεὶς τὴν ὑπ᾿ οὐρανὸν καὶ ἐμπεριπατήσας τὴν σύμπασαν πάρειμι.
|
|
3
|
3
|
|
И$ рече г~ь къ дїа'волђ, помы'слилъ е^си ё^бо на раба` мое^го і%ѓ^ва. ја%ко нњсть такова эT сђщихᲆ на' ꙁемли, чл~ка подо'бна е^мђ неꙁлоби'въ правди'въ и%стиненъ бл~гочестивъ ё^даля'ася эT всякаго ѕл^а, е^ще же и^ неꙁлобїя дръжиTся” Ты же рече, и^мњнїе е^го погђби'ти вътще.
|
εἶπε δὲ ὁ Κύριος πρὸς τὸν διάβολον· προσέσχες οὖν τῷ θέραποντί μου ᾿Ιώβ, ὅτι οὐκ ἔστι κατ᾿ αὐτὸν τῶν ἐπὶ τῆς γῆς ἄνθρωπος ὅμοιος αὐτῷ, ἄκακος, ἀληθινός, ἄμεμπτος, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς κακοῦ; ἔτι δὲ ἔχετε ἀκακίας· σὺ δὲ εἶπας τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ διακενῆς ἀπολέσαι.
|
|
4
|
4
|
|
эTвњща же дїа'волъ гв~и реq. ко'жђ ꙁа ко'жђ и^ вся` е^ли'ка и'мать чл~къ дасть ꙁа дш~ђ свою.
|
ὑπολαβὼν δὲ ὁ διάβολος εἶπε τῷ Κυρίῳ· δέρμα ὑπὲρ δέρματος· καὶ πάντα, ὅσα ὑπάρχει ἀνθρώπῳ, ὑπὲρ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἐκτίσει·
|
|
5
|
5
|
|
и^ ника'коy н^о посли` рђкђ свою, и^ косни'ся пло'ти и^ ко'стеи е^го, а^ще ё^бо въ лице т^я блsвитъ”
|
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ ἀποστείλας τὴν χεῖρά σου ἅψαι τῶν ὀστῶν αὐτοῦ καὶ σαρκῶν αὐτοῦ· ἦ μὴν εἰς πρόσωπόν σε εὐλογήσει.
|
|
6
|
6
|
|
Рече же г~ь дїа'волђ, с^е предаю т^и е^го, то'кмо дш~ђ е^го съблюди`”
|
εἶπε δὲ ὁ Κύριος τῷ διαβόλῳ· ἰδοὺ παραδίδωμί σοι αὐτόν, μόνον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ διαφύλαξον. —
|
|
7
|
7
|
|
И$ꙁыиде же дїа'волъ эT лица` гн~я и^ пораꙁи і%ѓ^ва гно'емъ лю'тыM, эT главы` и^ до но'гђ.
|
᾿Εξῆλθε δὲ ὁ διάβολος ἀπὸ προσώπου Κυρίου καὶ ἔπαισε τὸν ᾿Ιὼβ ἕλκει πονηρῷ ἀπὸ ποδῶν ἕως κεφαλῆς.
|
|
8
|
8
|
|
и^ вꙁя` і%ѓвъ чрепъ да ѓ^стрђга'ет# гно'и свои, и^ сᲇдя'ше на гно'ищи внњ гра'да”
|
καὶ ἔλαβεν ὄστρακον, ἵνα τὸν ἰχῶρα ξύῃ, καὶ ἐκάθητο ἐπὶ τῆς κοπρίας ἔξω τῆς πόλεως. —
|
|
9
|
9
|
|
Времени' же мно'гђ минђвшђ. рече к немђ жена` е^го гл~я доко'лњ тръпи'ши, с^е пожDђ время е^ще` ма'ло ча'я надња^нїя сп~се'нїя мое^го. се б^о потреби'ся эT земля` память твоа. сн~ове твои` и^ дще'ря мое^го чре'ва печа'ли и^ болњꙁни, и%хже воᲄще родиX съ болᲇꙁнїю” Ты же самъ въ гнои` и^ червеX сњди'ши ѓ^бнощъ внњ безъ покро'ва” А/з же преходя'щи рабо'тая, мњсто эT мњста, ѓ^бходя'щи и^ до'мъ эT до'мђ, ча'юще солне'чнаго ꙁахожденїя, да почі'ю эT болњзни и^ трђда и^же м^я нн~њ ѓ^бдержаT. н^о рцы` нњ'кїи гл~ъ кᲆ г~ђ и^ ё'мри.
|
Χρόνου δὲ πολλοῦ προβεβηκότος εἶπεν αὐτῷ ἡ γυνὴ αὐτοῦ· μέχρι τίνος καρτερήσεις λέγων· 9α ἰδοὺ ἀναμένω χρόνον ἔτι μικρὸν προσδεχόμενος τὴν ἐλπίδα τῆς σωτηρίας μου; 9β ἰδοὺ γὰρ ἠφάνισταί σου τὸ μνημόσυνον ἀπὸ τῆς γῆς, υἱοὶ καὶ θυγατέρες, ἐμῆς κοιλίας ὠδῖνες καὶ πόνοι, οὓς εἰς τὸ κενὸν ἐκοπίασα μετὰ μόχθων· 9γ σύ τε αὐτὸς ἐν σαπρίᾳ σκωλήκων κάθησαι διανυκτερεύων αἴθριος, 9δ κἀγὼ πλανῆτις καὶ λάτρις, τόπον ἐκ τόπου περιερχομένη καὶ οἰκίαν ἐξ οἰκίας, προσδεχομένη τὸν ἥλιον πότε δύσεται, ἵνα ἀναπαύσωμαι τῶν μόχθων μου καὶ τῶν ὀδυνῶν, αἵ με νῦν συνέχουσιν· ἀλλὰ εἰπόν τι ρῆμα πρὸς Κύριον καὶ τελεύτα.
|
|
10
|
10
|
|
ѓ%н же въꙁрњвъ на ню` и^ рече, чт^оты` а^ки е^ді'на эT безђмныX же'нъ с^е гл~а. а^ще бл~гая прїя'хом# эT рђки` гн~я, ѕлаго не сътерпиM ли” эT всњхъ си'хᲆ прилђчи'вшихся е^мђ, ничи'мъже съгрњши і%ѓ^въ преD гм~ъ бм~ъ ё^стна'ма и^ не да'сть беꙁђмїа б~ђ”
|
ὁ δὲ ἐμβλέψας εἶπεν αὐτῇ· ἵνα τί ὥσπερ μία τῶν ἀφρόνων γυναικῶν ἐλάλησας οὕτως; εἰ τὰ ἀγαθὰ ἐδεξάμεθα ἐκ χειρὸς Κυρίου, τὰ κακὰ οὐχ ὑποίσομεν; ἐν πᾶσι τούτοις τοῖς συμβεβηκόσιν αὐτῷ οὐδὲν ἥμαρτεν ᾿Ιὼβ τοῖς χείλεσιν ἐναντίον τοῦ Θεοῦ.
|
|
11
|
11
|
|
Слы'шавше же трїе дрђѕи е^го вс^е ѕло'е нашеDшее на'нь, прїидо'ша кождо эT свое'я страны` к немђ. е^лифа'съ џема'ньскїи цр~ь. вельда'дъ савхеискїи мђчи'тель. софарь минᲇискїи цр~ь. и^ прїидо'ша к немђ вᲆкђпњ ё^тњшити и& и^ посњти'ти е^го.
|
ἀκούσαντες δὲ οἱ τρεῖς φίλοι αὐτοῦ τὰ κακὰ πάντα τὰ ἐπελθόντα αὐτῷ, παρεγένοντο ἕκαστος ἐκ τῆς ἰδίας χώρας πρὸς αὐτόν· ᾿Ελιφὰζ ὁ Θαιμανῶν βασιλεύς, Βαλδὰδ ὁ Σαυχαίων τύραννος, Σωφὰρ ὁ Μιναίων βασιλεύς, καὶ παρεγένοντο πρὸς αὐτὸν ὁμοθυμαδόν, τοῦ παρακαλέσαι καὶ ἐπισκέψασθαι αὐτόν.
|
|
12
|
12
|
|
ви'дњвше же е^го и^ꙁдале'ча и^ не поꙁнашA” И въꙁопи'ша гла'сомъ велїимъ въспла'кашася растерзавше ко'ждо ѓ^деждђ свою`, и^ посы'павше пе'рьсᲄїю главы` своя`.
|
ἰδότες δὲ αὐτὸν πόρρωθεν οὐκ ἐπέγνωσαν· καὶ βοήσαντες φωνῇ μεγάλῃ ἔκλαυσαν ρήξαντες ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ στολήν. καὶ καταπασάμενοι γῆν
|
|
13
|
13
|
|
сњдњша ё^ него сеDмь дн~їи и^ сеDмь но'щїи, и^ никто'же эT ниX воз#гл~а к немђ словесе`. ви'дяхђ б^о ја%звђ лю'тђ сђщђ и^ вели'кђ ѕњло”
|
παρεκάθισαν αὐτῷ ἑπτὰ ἡμέρας καὶ ἑπτὰ νύκτας, καὶ οὐδεὶς αὐτῶν ἐλάλησεν· ἑώρων γὰρ τὴν πληγὴν δεινὴν οὖσαν καὶ μεγάλην σφόδρα.
|
|
Глvа, г~”
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
|
Посемъ эTвръꙁе і%ѓ^въ ё^ста` своя. и^ прокля'тᲆ дн~ь свои
|
ΜΕΤΑ τοῦτο ἤνοιξεν ᾿Ιὼβ τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ κατηράσατο τὴν ἡμέραν αὐτοῦ
|
|
2
|
2
|
|
гл~я.
|
λέγων·
|
|
3
|
3
|
|
да поги'бнетъ дн~ь воньже родиXся, и^ но'щь в нюy рњша, с^е е^сть мђж'ескъ полъ.
|
ἀπόλοιτο ἡ ἡμέρα, ἐν ᾗ ἐγεννήθην, καὶ ἡ νὺξ ἐκείνη ᾗ εἶπαν· ἰδοὺ ἄρσεν.
|
|
4
|
4
|
|
т^а но'щь бђ'ди тма`. и^ да не и^зыщеT г~ь съвыше е^я`, и^ да не прїидеT на ню` свTњ,
|
ἡ νὺξ ἐκείνη εἴη σκότος, καὶ μὴ ἀναζητήσαι αὐτὴν ὁ Κύριος ἄνωθεν, μηδὲ ἔλθοι εἰς αὐτὴν φέγγος·
|
|
5
|
5
|
|
и^ да прїимеT ю& тма` и^ стᲇнь смр~тныи, да прїидеT на ню` сђмраk и^ да прокляT бђ'ди дн~ь то'и,
|
ἐκλάβοι δὲ αὐτὴν σκότος καὶ σκιὰ θανάτου, ἐπέλθοι ἐπ᾿ αὐτὴν γνόφος. καταραθείη ἡ ἡμέρα
|
|
6
|
6
|
|
и^ т^ђ ноu да посᲄи'гнеT тма`. не бђ'ди въ дн~и лњта н^и бђди въчтенъ въ дн~и мsць.
|
καὶ ἡ νὺξ ἐκείνη, ἀπενέγκαιτο αὐτὴν σκότος· μὴ εἴη εἰς ἡμέρας ἐνιαυτοῦ, μηδὲ ἀριθμηθείη εἰς ἡμέρας μηνῶν·
|
|
7
|
7
|
|
ноu т^а бђди болњзнь, и^ не прїиди на ню` веселїе и^ ра'дость.
|
ἀλλὰ ἡ νὺξ ἐκείνη εἴη ὀδύνη, καὶ μὴ ἔλθοι ἐπ᾿ αὐτὴν εὐφροσύνη μηδὲ χαρμονή·
|
|
8
|
8
|
|
н^о да проклинеT е^я` проклина'яи того дн~е, и^же и%мать начина'ти вели'кїи киT.
|
ἀλλὰ καταράσαιτο αὐτὴν ὁ καταρώμενος τὴν ἡμέραν ἐκείνην, ὁ μέλλων τὸ μέγα κῆτος χειρώσασθαι.
|
|
9
|
9
|
|
да помер#кнTђ и^ ѕвњзды то'я но'щи, и^ да не стерпиT н^и на свTњ да не прїидеT. и^ да не приꙁриT деньни'ца вᲆсїя'ющи,
|
σκοτωθείη τὰ ἄστρα τῆς νυκτὸς ἐκείνης, ὑπομείναι καὶ εἰς φωτισμὸν μὴ ἔλθοι καὶ μὴ ἴδοι ἑωσφόρον ἀνατέλλοντα,
|
|
10
|
10
|
|
ја%ко не затвори вра'та чрева мт~ре мое'а” но эTгна` ё^бо бо'лњꙁнь эT ѓ^чїю мое'ю.
|
ὅτι οὐ συνέκλεισε πύλας γαστρὸς μητρός μου· ἀπήλλαξε γὰρ ἂν πόνον ἀπὸ ὀφθαλμῶν μου.
|
|
11
|
11
|
|
почᲄо б^о въ ё^тробњ не ё^мроX. и^ ја^ко и^с чрева иZшеD и^ а'бїе не гибохъ.
|
διατί γὰρ ἐν κοιλίᾳ οὐκ ἐτελεύτησα, ἐκ γαστρὸς δὲ ἐξῆλθον καὶ οὐκ εὐθὺς ἀπωλόμην;
|
|
12
|
12
|
|
почто' же м^я срњтоста колњни. почто' же със#саX сесца.
|
ἱνατί δὲ συνήντησάν μοι γόνατα; ἱνατί δὲ μαστοὺς ἐθήλασα;
|
|
13
|
13
|
|
нн~њ ё^бо а^ще ё^снђлъ быX ё^молчђ, почиl быX
|
νῦν ἂν κοιμηθεὶς ἡσύχασα, ὑπνώσας δὲ ἀνεπαυσάμην
|
|
14
|
14
|
|
съ цр~ьми съвњтники ꙁемля` и^же хваляхђся ѓ^рђжїи,
|
μετὰ βασιλέων βουλευτῶν γῆς, οἳ ἐγαυριῶντο ἐπὶ ξίφεσιν,
|
|
15
|
15
|
|
и^л^и сᲆ кня'ѕи и^мже много злато и^ наполни'ша до'мы своа сребра`.
|
ἢ μετὰ ἀρχόντων, ὧν πολὺς ὁ χρυσός, οἳ ἔπλησαν τοὺς οἴκους αὐτῶν ἀργυρίου,
|
|
16
|
16
|
|
и^л^и ја%коy и%звергъ и^ꙁлаꙁя и^ꙁ ложе'снъ мт~ре. и^ли ја%ко младенцы и^же не ви'дњша свњта”
|
ἢ ὥσπερ ἔκτρωμα ἐκπορευόμενον ἐκ μήτρας μητρός, ἢ ὥσπερ νήπιοι, οἳ οὐκ εἶδον φῶς.
|
|
17
|
17
|
|
Тђ нечьсти'вїи раждего'шAся ја%ростїю гнњ'ва. т^ђ почи'ша претрђжDенїи тњломъ.
|
ἐκεῖ ἀσεβεῖς ἐξέκαυσαν θυμὸν ὀργῆς, ἐκεῖ ἀνεπαύσαντο κατάκοποι τῷ σώματι·
|
|
18
|
18
|
|
въкђпњ же вњчнїи не слы'шаша гла'са сᲆбира'ющаго да'нь.
|
ὁμοθυμαδὸν δὲ οἱ αἰώνιοι οὐκ ἤκουσαν φωνὴν φορολόγου.
|
|
19
|
19
|
|
ма'лъ и^ вели'къ т^ђ е^сть, и^ рабъ боя'ися господи'на свое^го.
|
μικρὸς καὶ μέγας ἐκεῖ ἐστι, καὶ θεράπων δεδοικὼς τὸν κύριον αὐτοῦ·
|
|
20
|
20
|
|
почто б^о да'нъ е^сть сђщиM въ го'ресᲄи свTњ, и^ болњꙁненаM дш~амъ животъ,
|
ἱνατί γὰρ δέδοται τοῖς ἐν πικρίᾳ φῶς, ζωὴ δὲ ταῖς ἐν ὀδύναις ψυχαῖς;
|
|
21
|
21
|
|
и^же жела'юT смр~ти и^ не полђча'юT. и^скопова'юще ја%ко съкровища,
|
οἳ ἱμείρονται τοῦ θανάτου καὶ οὐ τυγχάνουσιν ἀνορύσσοντες ὥσπερ θησαυρούς,
|
|
22
|
22
|
|
ѓ^брадованиy быва'ютъ а^ще ё^лђчатъ.
|
περιχαρεῖς δὲ ἐγένοντο ἐὰν κατατύχωσι.
|
|
23
|
23
|
|
смр~ть б^о мђж'ђ поко'и, ꙁатво'ритъ б^о б~ъ ѓ^ немъ.
|
θάνατος ἀνδρὶ ἀνάπαυμα, συνέκλεισε γὰρ ὁ Θεὸς κατ᾿ αὐτοῦ·
|
|
24
|
24
|
|
прьвње б^о бра'шна мое^го вᲆздыха'нїе м^и прїиде. слежђ же а^ꙁъ ѓ^дръжи'мъ стра'хомъ.
|
πρὸ γὰρ τῶν σίτων μου στεναγμός μοι ἥκει, δακρύω δὲ ἐγὼ συνεχόμενος φόβῳ·
|
|
25
|
25
|
|
стра'хъ б^о ѓ^ нем же ся ё^жасахъ прїиде м^и. и^ е^гоже боя'хся срᲇте м^я.
|
φόβος γάρ, ὅν ἐφρόντισα, ἦλθέ μοι, καὶ ὃν ἐδεδοίκειν, συνήντησέ μοι,
|
|
26
|
26
|
|
н^и ё^мириX н^и ё^молчахъ, н^и почихъ, наи^де м^и гнњ'въ”
|
οὔτε εἰρήνευσα οὔτε ἡσύχασα οὔτε ἀνεπαυσάμην, ἦλθε δέ μοι ὀργή.
|
|
Глvа, д~”
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща' же е^лиџа'съ фема'нитинъ гл~я.
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ελιφὰζ ὁ Θαιμανίτης λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
е^гда` мно'жицею гл~анот^и бысть въ ᲄрђдњхъ. крњпость же гл~ъ твои^хъ кто` стерпи'тъ.
|
μὴ πολλάκις σοι λελάληται ἐν κόπῳ; ἰσχὺν δὲ ρημάτων σου τίς ὑποίσει;
|
|
3
|
3
|
|
а^ще боты` наё^чилъ е^си мно'ги, и^ рђцњ немо'щнаго ё^тњшилъ е^си.
|
εἰ γὰρ σὺ ἐνουθέτησας πολλοὺς καὶ χεῖρας ἀσθενοῦς παρεκάλεσας,
|
|
4
|
4
|
|
немо'щныя же въꙁдви'глъ е^си словесы, колњнома же немо'щныхъ дръзостїю ѓ^бложи'лъ е^си.
|
ἀσθενοῦντάς τε ἐξανέστησας ρήμασι, γόνασί τε ἀδυνατοῦσι θάρσος περιέθηκας,
|
|
5
|
5
|
|
нн~њ же прїиде на' тя бо'лезнь и^ коснђ ти ся, тыy потща'ся.
|
νῦν δὲ ἥκει ἐπὶ σὲ πόνος καὶ ἥψατό σου, σὺ ἐσπούδασας.
|
|
6
|
6
|
|
кое` ё^бо не страX л^и твои е^сть въ беꙁђмїе, и^ наде'жа твоя` и^ злоба пђти твое^го.
|
πότερον οὐχ ὁ φόβος σού ἐστιν ἐν ἀφροσύνῃ καὶ ἡ ἐλπίς σου καὶ ἡ κακία τῆς ὁδοῦ σου;
|
|
7
|
7
|
|
помяни' же ё^бо кт^о чи'стъ сы'и поги'бе, и^л^и когда` и%сᲄиннїи вс^и и^с корене поги'бошA,
|
μνήσθητι οὖν, τίς καθαρὸς ὢν ἀπώλετο ἢ πότε ἀληθινοὶ ὁλόρριζοι ἀπώλοντο;
|
|
8
|
8
|
|
ја%коже видXњ ѓ^рђщихъ зло'бою, и^ сњ'ющїи же я& печа'ли по'жнTђ себњ`.
|
καθ᾿ ὃν τρόπον εἶδον τοὺς ἀροτριῶντας τὰ ἄτοπα, οἱ δὲ σπείροντες αὐτὰ ὀδύνας θεριοῦσιν ἑαυτοῖς.
|
|
9
|
9
|
|
эT повелњнїя гн~я поги'бнђт#. эT дх~а гнњва е^го и^счеꙁнђтᲆ.
|
ἀπὸ προστάγματος Κυρίου ἀπολοῦνται, ἀπὸ δὲ πνεύματος ὀργῆς αὐτοῦ ἀφανισθήσονται.
|
|
10
|
10
|
|
сила львова, гла'съ же льви'ца, хвале'нїе же ꙁмїево ё^гасе`”
|
σθένος λέοντος, φωνὴ δὲ λεαίνης, γαυρίαμα δὲ δρακόντων ἐσβέσθη·
|
|
11
|
11
|
|
Мравїи льва погђби`, зане же не и^мња'ше бра'шна. лви'чищаy львовы ѓ^ста'виша дрђ'гъ дрђга.
|
μυρμηκολέων ὤλετο παρὰ τὸ μὴ ἔχειν βοράν, σκύμνοι δὲ λεόντων ἔλιπον ἀλλήλους.
|
|
12
|
12
|
|
а^ще л^и гл~ъ кїи и%стиненъ б^њ въ словесњхъ твои^хъ. никое^ же ё^бо эT сиX бы т^я срњло ѕло'е. кое` ё^бо не прїиметъ ли м^и ё%хо вла'сти, эT него'же
|
εἰ δέ τι ρῆμα ἀληθινὸν ἐγεγόνει ἐν λόγοις σου, οὐθὲν ἄν σοι τούτων κακὸν ἀπήντησε. πότερον οὐ δέξεταί μου τὸ οὖς ἐξαίσια παρ᾿ αὐτοῦ;
|
|
13
|
13
|
|
стра'хомъ и^ гла'сомъ но'щнымъ напада'я стра'хᲆ на чл~кы.
|
φόβοι δὲ καὶ ἠχὼ νυκτερινή, ἐπιπίπτων φόβος ἐπ᾿ ἀνθρώπους,
|
|
14
|
14
|
|
гроза же м^я срњте и^ трепетъ, и^ ѕњло ко'сти моа сътрясе`”
|
φρίκη δέ μοι συνήντησε καὶ τρόμος καὶ μεγάλως μου τὰ ὀστᾶ διέσεισε,
|
|
15
|
15
|
|
И$ дх~ъ на лице м^и наи^де. ё^страшиша же ми ся вла'си и^ плᲆти,
|
καὶ πνεῦμα ἐπὶ πρόσωπόν μου ἐπῆλθεν, ἔφριξαν δέ μου τρίχες καὶ σάρκες.
|
|
16
|
16
|
|
въстаX и^ не разђмXњ. видXњ и^ не бњ` ѓ^бличїя преD ѓ^чима мои'ма, н^о дх~ъ и^ глаs слы'шаX.
|
ἀνέστην, καὶ οὐκ ἐπέγνων· εἶδον, καὶ οὐκ ἦν μορφὴ πρὸ ὀφθαλμῶν μου, ἀλλ᾿ ἢ αὔραν καὶ φωνὴν ἤκουον·
|
|
17
|
17
|
|
чт^о б^о е^гда` чи'стъ бђдетъ чл~къ преD бм~ъ. и^л^и эT дњлъ своихъ бес поро'ка мђжъ”
|
τί γάρ; μὴ καθαρὸς ἔσται βροτὸς ἐναντίον τοῦ Κυρίου ἢ ἀπὸ τῶν ἔργων αὐτοῦ ἄμεμπτος ἀνήρ;
|
|
18
|
18
|
|
А$ще на рабы` своа не вњрђеT, на а^гг~лы своя жестоко.
|
εἰ κατὰ παίδων αὐτοῦ οὐ πιστεύει, κατὰ δὲ ἀγγέλων αὐτοῦ σκολιόν τι ἐπενόησε,
|
|
19
|
19
|
|
чт^о помы'слилъ на живђщих же въ берныхъ хлњвинаX, эT ниX же и^ сами эT того же бернїа е^смы`. пораꙁи и^хъ ја%коже мо'лїе,
|
τοὺς δὲ κατοικοῦντας οἰκίας πηλίνας, ἐξ ὧν καὶ αὐτοὶ ἐκ τοῦ αὐτοῦ πηλοῦ ἐσμεν, ἔπαισεν αὐτοὺς σητὸς τρόπον·
|
|
20
|
20
|
|
и^ эT ё^тра да'же до' вечера ја%ко не сђть. ꙁане же не мого'ша себњ помощи` погибо'ша.
|
καὶ ἀπὸ πρωΐθεν μέχρις ἑσπέρας οὐκέτι εἰσί, παρὰ τὸ μὴ δύνασθαι αὐτοὺς ἑαυτοῖς βοηθῆσαι ἀπώλοντο.
|
|
21
|
21
|
|
дђ'нђ же ё^бо на ня і^ и^схоша. погибо'ша зане же не и^мњяхђ премђдрость”
|
ἐνεφύσησε γὰρ αὐτοῖς καὶ ἐξηράνθησαν, ἀπώλοντο παρὰ τὸ μὴ ἔχειν αὐτοὺς σοφίαν.
|
|
Глvа, е~”
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
|
Приꙁови' же а^ще т^я ё^слы'шитъ, и^л^и а^ще кого ст~ыX а^гг~лъ ё%ꙁриши.
|
ΕΠΙΚΑΛΕΣΑΙ δέ, εἴ τίς σοι ὑπακούσεται, ἢ εἴ τινα ἀγγέλων ἁγίων ὄψῃ·
|
|
2
|
2
|
|
беꙁђмнаh б^о ё^бїетъ гнњвъ, ꙁаблђжDьшаго же ё^мориT рвенїе”
|
καὶ γὰρ ἄφρονα ἀναιρεῖ ὀργή, πεπλανημένον δὲ θανατοῖ ζῆλος,
|
|
3
|
3
|
|
А/зъ же ви'дњхъ беꙁђмныя коренїе пђстяща, н^о а^бїе поја^дено бысть и^хᲆ бра'шно”
|
ἐγὼ δὲ ἑώρακα ἄφρονας ρίζαν βάλλοντας, ἀλλ᾿ εὐθέως ἐβρώθη αὐτῶν ἡ δίαιτα.
|
|
4
|
4
|
|
далече да бђ'дђтᲆ сн~ове иX эT сп~се'нїя, да и^сᲄрясђтся при двереX хђждъшиX, и^ не бђ'детᲆ и^ꙁима'яи”
|
πόρρω γένοιντο οἱ υἱοὶ αὐτῶν ἀπὸ σωτηρίας, κολαβρισθείησαν δὲ ἐπὶ θύραις ἡσσόνων, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐξαιρούμενος·
|
|
5
|
5
|
|
ЈА/же б^о ѓ^ни събраша, правеDницы ја%дя'тъ. са'ми же эT ꙁолъ не и^ꙁя'ти бђдђтъ, и^ꙁмо'ждана бђди крњпость иX.
|
ἃ γὰρ ἐκεῖνοι συνήγαγον, δίκαιοι ἔδονται, αὐτοὶ δὲ ἐκ κακῶν οὐκ ἐξαίρετοι ἔσονται. ἐκσιφωνισθείη αὐτῶν ἡ ἰσχύς·
|
|
6
|
6
|
|
не и'мать б^о эT ꙁемля` и^ꙁыти трDђ, н^и эT горъ проѕя'бнђти бо'лњзни,
|
οὐ γὰρ μὴ ἐξέλθῃ ἐκ τῆς γῆς κόπος, οὐδὲ ἐξ ὀρέων ἀναβλαστήσει πόνος·
|
|
7
|
7
|
|
н^о чл~къ ражDа'ется трђдомъ, птищи же ѓ^рли высо'ко па'рятᲆ”
|
ἀλλὰ ἄνθρωπος γεννᾶται κόπῳ, νεοσσοὶ δὲ γυπὸς τὰ ὑψηλὰ πέτονται.
|
|
8
|
8
|
|
Ника'коже н^о а^зъ помолю'ся бв~и, г~а же всњхъ влDкђ приꙁовђ`,
|
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ ἐγὼ δεηθήσομαι Κυρίου, Κύριον δὲ τῶν πάντων δεσπότην ἐπικαλέσομαι,
|
|
9
|
9
|
|
творя'щаго ве'лїя и^ неи^слDњная, сла'вна же і^ иꙁряDна и%мже нњсть числа`”
|
τὸν ποιοῦντα μεγάλα καὶ ἀνεξιχνίαστα, ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός·
|
|
10
|
10
|
|
да'ющаго до'ждь на' ꙁемлю, пђща'юща же во'дђ на поDнбsнђю”
|
τὸν διδόντα ὑετὸν ἐπὶ τὴν γῆν, ἀποστέλλοντα ὕδωρ ἐπὶ τὴν ὑπ᾿ οὐρανόν·
|
|
11
|
11
|
|
Творящаh же смире'ныя на высотђ, и^ поги'б#шая въꙁдвиза'ющаго”
|
τὸν ποιοῦντα ταπεινοὺς εἰς ὕψος, καὶ ἀπολωλότας ἐξεγείροντα·
|
|
12
|
12
|
|
Расточающаго совњты лђка'выX, и^ не и'мђть сътвори'ти рђки иX и%стины”
|
διαλλάσσοντα βουλὰς πανούργων, καὶ οὐ μὴ ποιήσουσιν αἱ χεῖρες αὐτῶν ἀληθές.
|
|
13
|
13
|
|
Разђмњва'яи въ мђдрости премђдрыя, совњты же мно'гоплетенныхъ ё^диви`”
|
ὁ καταλαμβάνων σοφοὺς ἐν τῇ φρονήσει, βουλὴν δὲ πολυπλόκων ἐξέστησεν·
|
|
14
|
14
|
|
Въ дн~ехъ сря'щетъ иX тма, въ полђ'дне же да ѓ^ся'жђтъ ја%коже в но'щи”
|
ἡμέρας συναντήσεται αὐτοῖς σκότος, τὸ δὲ μεσημβρινὸν ψηλαφήσαισαν ἴσα νυκτί.
|
|
15
|
15
|
|
И$ да поги'бнђтᲆ на' брани, немощныи же да и^ꙁы'идетъ и^ꙁ рђки си'лна”
|
ἀπόλοιντο δὲ ἐν πολέμῳ, ἀδύνατος δὲ ἐξέλθοι ἐκ χειρὸς δυνάστου·
|
|
16
|
16
|
|
Бђ'ди же немо'щномђ надежда, непра'веDнаго же ё^ста загражDена бђ'дђтъ”
|
εἴη δὲ ἀδυνάτῳ ἐλπίς, ἀδίκου δὲ στόμα ἐμφραχθείη.
|
|
17
|
17
|
|
Бл~женъ же чл~къ е^гоy ѓ^бли'чиT б~ъ. накаꙁанїя же вседръжителя не эTвраща'ися,
|
μακάριος δὲ ἄνθρωπος, ὃν ἤλεγξεν ὁ Κύριος, νουθέτημα δὲ Παντοκράτορος μὴ ἀπαναίνου·
|
|
18
|
18
|
|
то'и б^о болњти тво'ритъ, и^ па'ки ё^строиT. поразиT л^и и^ рђцњ е^го и^сцњлисте”
|
αὐτὸς γὰρ ἀλγεῖν ποιεῖ καὶ πάλιν ἀποκαθίστησιν· ἔπαισε, καὶ αἱ χεῖρες αὐτοῦ ἰάσαντο.
|
|
19
|
19
|
|
шестижды эT бњдъ и^зметъ т^я, въ седмњм же не косне'тъ ти ся ѕло”
|
ἑξάκις ἐξ ἀναγκῶν σε ἐξελεῖται, ἐν δὲ τῷ ἑβδόμῳ οὐ μὴ ἅψηταί σου κακόν.
|
|
20
|
20
|
|
Въ гла'дњ и^зба'вит# тя эT смр~ти, на бра'ни же и^з рђки желњ'ꙁа и^ꙁрᲇшиT тя,
|
ἐν λιμῷ ρύσεταί σε ἐκ θανάτου, ἐν πολέμῳ δὲ ἐκ χειρὸς σιδήρου λύσει σε.
|
|
21
|
21
|
|
и^ эT бича ја^зы'ка съкрыеT т^я, и^ не ё^бои'шися эT ѕолъ находя'щихᲆ эT мђжа гл~ющаго ничтоже бл~го”
|
ἀπὸ μάστιγος γλώσσης σε κρύψει, καὶ οὐ μὴ φοβηθῇς ἀπὸ κακῶν ἐρχομένων.
|
|
22
|
22
|
|
Непра'веднымъ и^ беZꙁако'н#нымъ посмњ'ешися, эT дивїаго же ѕвњри не ё^бои'шися.
|
ἀδίκων καὶ ἀνόμων καταγελάσῃ, ἀπὸ δὲ θηρίων ἀγρίων οὐ μὴ φοβηθῇς·
|
|
23
|
23
|
|
зане сᲆ ка'менїем# дївниM завњт# твои, и^ ѕвњрїе б^о дивїи ё^мирят# ти ся.
|
θῆρες γὰρ ἄγριοι εἰρηνεύσουσί σοι.
|
|
24
|
24
|
|
потомъ разђмᲇе^ши ја%ко ё^мири'т ти ся до'мъ, жи'тїе же хра'ма твое^го не и'мать съгрњшити”
|
εἶτα γνώσῃ ὅτι εἰρηνεύσει σου ὁ οἶκος, ἡ δὲ δίαιτα τῆς σκηνῆς σου οὐ μὴ ἁμάρτῃ.
|
|
25
|
25
|
|
Разђмњ'еши же ја%ко мно'го сњмя твое, ча'да же твоа бђдђтъ ја%коже все` бы'лїе се'лное.
|
γνώσῃ δὲ ὅτι πολὺ τὸ σπέρμα σου, τὰ δὲ τέκνα σου ἔσται ὥσπερ τὸ παμβότανον τοῦ ἀγροῦ.
|
|
26
|
26
|
|
вни'деши же ѓ^богати'вшися въ' гроб#, ја%ко пшини'ца съꙁрњла въ время по'жата. или ја%коже сто'гъ гђмна въ время сᲆвеꙁенъ”
|
ἐλεύσῃ δὲ ἐν τάφῳ ὥσπερ σῖτος ὥριμος κατὰ καιρὸν θεριζόμενος ἢ ὥσπερ θιμωνία ἅλωνος καθ᾿ ὥραν συγκομισθεῖσα.
|
|
27
|
27
|
|
Се сїя си'це и^ꙁъслњдихомъ, сїя же е^сть е^же слышахоM, ты же раꙁђмњи себњ` чт^о сътвори'лъ е^си”
|
ἰδοὺ ταῦτα οὕτως ἐξιχνιάσαμεν, ταῦτά ἐστιν ἃ ἀκηκόαμεν· σὺ δὲ γνῶθι σεαυτῶ εἴ τι ἔπραξας.
|
|
Глvа, ѕ~”
|
Κεφάλαιο 6
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща же і%ѓвᲆ и^ рече.
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ιὼβ λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
а^ще кто вњ'дыи поста'виᲄъ ми гнњтъ, бо'лњꙁни же моя вᲆꙁе'млеT на мњрила вᲆкђпᲇ,
|
εἰ γάρ τις ἱστῶν στήσαι μου τὴν ὀργήν, τὰς δὲ ὀδύνας μου ἄραι ἐν ζυγῷ ὁμοθυμαδόν,
|
|
3
|
3
|
|
и^ пњска` мо'рскаготяжча'иша бђдђтъ. н^о ја^коже словеса` моа хђ'лена сђть,
|
καὶ δὴ ἄμμου παραλίας βαρυτέρα ἔσται. ἀλλ᾿ ὡς ἔοικε τὰ ρήματά μού ἐστι φαῦλα·
|
|
4
|
4
|
|
стрњ'лы б^о гн~я въ тњлњ мое^мъ сђть, и%хже ја%рость и^спива'етъ ми кро'вь, е^гда` начнђ` гл~ати бодђтъ м^я.
|
βέλη γὰρ Κυρίου ἐν τῷ σώματί μού ἐστιν, ὧν ὁ θυμὸς αὐτῶν ἐκπίνει μου τὸ αἷμα· ὅταν ἄρξωμαι λαλεῖν, κεντοῦσί με.
|
|
5
|
5
|
|
что` б^о е^гда во'т#ще возреве'тъ ді'вїи ѓ^се'лъ, н^о бра'шна прося`. а%ще ли же и^ воꙁревеT во'лъ въ ја%слехъ и^мњ'я бра'шно.
|
τί γάρ; μὴ διακενῆς κεκράξεται ὄνος ἄγριος, ἀλλ᾿ ἢ τὰ σῖτα ζητῶν; εἰ δὲ καὶ ρήξει φωνὴν βοῦς ἐπὶ φάτνης ἔχων τὰ βρώματα;
|
|
6
|
6
|
|
ја%сть ли ся хлњбъ безъ со'ли, и^л^и е^сть въкђше'нїе т#щи'ми словесы`.
|
εἰ βρωθήσεται ἄρτος ἄνευ ἁλός; εἰ δὲ καὶ ἔστι γεῦμα ἐν ρήμασι κενοῖς;
|
|
7
|
7
|
|
не мо'жетъ б^о м^и преста'ти дш~а, смра'дъ б^о зрю`. и^ бра'шно свое во'ню льво'вђ,
|
οὐ δύναται γὰρ παύσασθαί μου ἡ ὀργή· βρόμον γὰρ ὁρῶ τὰ σῖτά μου ὥσπερ ὀσμὴν λέοντος·
|
|
8
|
8
|
|
а^ще б^о да'сть, и^ прїидеT ми проше'нїе, и^ наде'ждђ мою да'сть г~ь
|
εἰ γὰρ δώῃ καὶ ἔλθοι μου ἡ αἴτησις, καὶ τὴν ἐλπίδα μου δώῃ ὁ Κύριος.
|
|
9
|
9
|
|
наче'нъ г~ь да ё^ја^зви'тъ, до концаy да не ё^бїетъ м^я”
|
ἀρξάμενος ὁ Κύριος τρωσάτω με, εἰς τέλος δὲ μή με ἀνελέτω.
|
|
10
|
10
|
|
Бђ'ди же ми граD гро'бъ на не'мже на забра'лехъ скакаX, на не'мъ не постыжђся не солгаX б^о слове'съ ст~ыхъ б~ђ мое^мђ”
|
εἴη δέ μου πόλις τάφος, ἐφ᾿ ἧς ἐπὶ τειχέων ἡλλόμην ἐπ᾿ αὐτῆς, οὐ φείσομαι· οὐ γὰρ ἐψευσάμην ρήματα ἅγια Θεοῦ μου.
|
|
11
|
11
|
|
Ка'я б^о крњпость моя ја%коᲄер#плю` и^л^и кое ми время, ја^ко не сте'рпитъ м^и дш~а.
|
τίς γάρ μου ἡ ἰσχύς, ὅτι ὑπομένω; ἢ τίς μου ὁ χρόνος, ὅτι ἀνέχεταί μου ἡ ψυχή;
|
|
12
|
12
|
|
е^да` крњпости ка'менїя крњпость моа, и^л^и пло'ти моа сђть мњдяны
|
μὴ ἰσχὺς λίθων ἡ ἰσχύς μου; ἢ αἱ σάρκες μού εἰσι χάλκεαι;
|
|
13
|
13
|
|
и^л^и не ё^пова'хъ к немђ” По'мощ# же эT мене эTстђпи`,
|
ἢ οὐκ ἐπ᾿ αὐτῷ ἐπεποίθειν; βοήθεια δὲ ἀπ᾿ ἐμοῦ ἄπεστιν.
|
|
14
|
14
|
|
эTврь'же мя млsть посњще'нїе же гн~е призрњ м^я,
|
ἀπείπατό με ἔλεος, ἐπισκοπὴ δὲ Κυρίου ὑπερεῖδέ με.
|
|
15
|
15
|
|
и^ не възрњша на' мя бли'жнїи мои`. ја%коy пото'къ пресњца'я, и^л^и ја%ко влъны преи^до'ша м^я,
|
οὐ προσεῖδόν με οἱ ἐγγύτατοί μου· ὥσπερ χειμάρρους ἐκλείπων ἢ ὥσπερ κῦμα παρῆλθόν με.
|
|
16
|
16
|
|
и^же ся мене` бл~го боя'хђ. нн~њ нападо'ша м^и,
|
οἵτινές με διευλαβοῦντο, νῦν ἐπιπεπτώκασί μοι ὥσπερ χιὼν ἢ κρύσταλλος πεπηγώς·
|
|
17
|
17
|
|
ја^коже снњ'гъ и^ ле'дъ сме'рꙁъся. ја%коже и^ста'етъ теплотњ` бы'вши, не позна'ся е^же бњ`,
|
καθὼς τακεῖσα θέρμης γενομένης οὐκ ἐπεγνώσθη ὅπερ ἦν,
|
|
18
|
18
|
|
та'коже и^ а'ꙁъ ѓ^ста'вленъ бы'хъ всњми`, погибо'хъ же и^ беꙁдо'мокъ бы'хъ”
|
οὕτω κἀγὼ καταλείφθην ὑπὸ πάντων. ἀπωλόμην δὲ καὶ ἔξοικος ἐγενόμην.
|
|
19
|
19
|
|
Ви'дите пђти` џема'нъскїя, гостинница савоня призрященїи.
|
ἴδετε ὁδοὺς Θαιμανῶν, ἀτραποὺς Σαβῶν, οἱ διορῶντες·
|
|
20
|
20
|
|
стђда длъжни бђдTђ ѓ^ градXњ и^ ѓ^ и^мњ'нїиX надњ'ющїися.
|
καὶ αἰσχύνην ὀφειλήσουσιν οἱ ἐπὶ πόλεσι καὶ χρήμασι πεποιθότες.
|
|
21
|
21
|
|
и^ вы' же ё%бо наи^до'сте мн^њ беꙁъми'лосᲄивно, ја%коy видњвши мои стрђпᲆ ё^боя'стеся.
|
ἀτὰρ δὲ καὶ ὑμεῖς ἐπέβητέ μοι ἀνελεημόνως, ὥστε ἰδόντες τὸ ἐμὸν τραῦμα φοβήθητε·
|
|
22
|
22
|
|
что` б^о, е^гда чт^о ё^ ва'съ проси'хъ. и^л^и ва'шея крњпости ᲄребђ'ю,
|
τί γάρ; μή τι ἡμᾶς ᾔτησα ἢ τῆς παρ᾿ ὑμῶν ἰσχύος ἐπιδέομαι,
|
|
23
|
23
|
|
ја%ко спsти м^я эT рђки` вра'гъ. и^л^и и^з рђки` си'лныхъ и^ꙁба'вите м^я.
|
ὥστε σῶσαί με ἐξ ἐχθρῶν ἢ ἐκ χειρὸς δυναστῶν ρύσασθαί με;
|
|
24
|
24
|
|
наё^чи'те м^я, а^ꙁ же ё^млъчю`” А$ще чт^о прельсти'хся скажи'те м^и.
|
διδάξατέ με, ἐγὼ δὲ κωφεύσω· εἴ τι πεπλάνημαι, φράσατέ μοι.
|
|
25
|
25
|
|
н^о ја%коже подо'бно е^сть злђ` и%стин#наго гл~и. не эT ва'съ б^о крњпости прошђ`.
|
ἀλλ᾿ ὡς ἔοικε, φαῦλα ἀληθινοῦ ρήματα, οὐ γὰρ παρ᾿ ὑμῶν ἰσχὺν αἰτοῦμαι·
|
|
26
|
26
|
|
ниже ѓ^бличе'нїе жела'ше, словесы` м^я ё^ста'витъ. ниже вњща'нїя вашего словеs трьплю`
|
οὐδὲ ἔλεγχος ὑμῶν ρήμασί με παύσει, οὐδὲ γὰρ ὑμῶν φθέγμα ρήματος ἀνέξομαι.
|
|
27
|
27
|
|
ра'ꙁвњ ја%ко на си'ра наска'чете, напада'ете же на дрђга ва'шего”
|
πλὴν ὅτι ἐπ᾿ ὀρφανῷ ἐπιπίπτετε, ἐνάλλεσθε δὲ ἐπὶ φίλῳ ὑμῶν.
|
|
28
|
28
|
|
Нн~њ же въꙁрњвъ на лица` ваша не солжђ`.
|
νυνὶ δὲ εἰσβλέψας εἰς πρόσωπα ὑμῶν οὐ ψεύσομαι.
|
|
29
|
29
|
|
ся'дњте же и^ не бђдетъ непра'ведно,
|
καθίσατε δὴ καὶ μὴ εἴη ἄδικον, καὶ πάλιν τῷ δικαίῳ συνέρχεσθε.
|
|
30
|
30
|
|
и^ горта'нь мои не раꙁђмђ л^и поё^ча'ется”
|
οὐ γάρ ἐστιν ἐν γλώσσῃ μου ἄδικον· ἢ ὁ λάρυγξ μου οὐχὶ σύνεσιν μελετᾷ;
|
|
Глvа, з~”
|
Κεφάλαιο 7
|
|
1
|
1
|
|
Не и^скђше'нїе л^и жи'тїе чл~кђ на ꙁемли`. и^ ја%коже м#ꙁды` дн~ь жи'ꙁнь е^го,
|
ΠΟΤΕΡΟΝ οὐχὶ πειρατήριόν ἐστιν ὁ βίος ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ὥσπερ μισθίου αὐθημερινοῦ ἡ ζωὴ αὐτοῦ;
|
|
2
|
2
|
|
и^л^и ја%коже ра'бᲆ бояися г~а свое^го и^ лђчи въ сᲇнь. и^л^и ја%коже нае^мниk жды'и м#ꙁды` своея.
|
ἢ ὥσπερ θεράπων δεδοικὼς τὸν Κύριον αὐτοῦ καὶ τετευχὼς σκιᾶς; ἢ ὥσπερ μισθωτὸς ἀναμένων τὸν μισθὸν αὐτοῦ;
|
|
3
|
3
|
|
та'коже и^ а'ꙁᲆ стерпњхъ мsца т#ща`, но'щи же бо'лњзни да'ны ми сђть.
|
οὕτως κἀγὼ ὑπέμεινα μῆνας κενούς, νύκτες δὲ ὀδυνῶν δεδομέναι μοί εἰσιν.
|
|
4
|
4
|
|
а^ще ё^снђ` гл~ю когда дн~ь, е^гда' же въста'нђ паки когда ве'черъ. и^спо'лнъ же болњꙁни быва'ю эT ве'чера до ё%тра”
|
ἐὰν κοιμηθῶ, λέγω· πότε ἡμέρα; ὡς δ᾿ ἂν ἀναστῶ, πάλιν· πότε ἑσπέρα; πλήρης δὲ γίνομαι ὀδυνῶν ἀπὸ ἑσπέρας ἕως πρωΐ.
|
|
5
|
5
|
|
Мяте'т же ми ся тњло во гнои` и^ чръвехъ, таю' же грђдїе земля` эT гно'а стрђжа`.
|
φύρεται δέ μου τὸ σῶμα ἐν σαπρίᾳ σκωλήκων, τήκω δὲ βώλακας γῆς ἀπὸ ἰχῶρος ξύων.
|
|
6
|
6
|
|
жи'тїе мое лжњ` е^сть бе'сњды, поги'бе же вът#ще наде'жа.
|
ὁ δὲ βίος μού ἐστιν ἐλαφρότερος λαλιᾶς, ἀπόλωλε δὲ ἐν κενῇ ἐλπίδι.
|
|
7
|
7
|
|
помяни' же ё^бо ја^ко дх~ъ ми живоT, и^ ктомђ` не възвратится ѓ%ко мое ви'дњти бл~го,
|
μνήσθητι οὖν ὅτι πνεῦμά μου ἡ ζωὴ καὶ οὐκέτι ἐπανελεύσεται ὀφθαλμός μου ἰδεῖν ἀγαθόν.
|
|
8
|
8
|
|
не ё'зритъ ѓ'ко ви'дящаго м^я” ѓ%чи твои` на мн^њ и^ ктомђ` нњсмь.
|
οὐ περιβλέψεταί με ὀφθαλμὸς ὁρῶντός με· οἱ ὀφθαλμοί σου ἐν ἐμοί, καὶ οὐκέτι εἰμὶ
|
|
9
|
9
|
|
ја^коже ѓ%блакъ ѓ^чищеn эT нб~си, а^ще б^о чл~къ сни'де въ а'дъ, ктомђ` не вꙁы'идеT,
|
ὥσπερ νέφος ἀποκαθαρθὲν ἀπ᾿ οὐρανοῦ. ἐὰν γὰρ ἄνθρωπος καταβῇ εἰς ᾄδην, οὐκέτι μὴ ἀναβῇ,
|
|
10
|
10
|
|
ни възвратиTся ктомђ въ свои доM, ни и%мать е^го позна'ти ктомђ мњсᲄо е^го” И$ аZ
|
οὐδ᾿ οὐ μὴ ἐπιστρέψῃ ἔτι εἰς τὸν ἴδιον οἶκον, οὐδ’ οὐ μὴ ἐπιγνῷ αὐτὸν ἔτι ὁ τόπος αὐτοῦ.
|
|
11
|
11
|
|
б^о не пощажђ`, ё^сты` мои^ми възъгл~ю въ бњдњ сыи. эTвръзђ го'ресᲄь дш~а ѓ^держи'мђю. кое ё^бо,
|
ἀτὰρ οὖν οὐδὲ ἐγὼ φείσομαι τῷ στόματί μου, λαλήσω ἐν ἀνάγκῃ ὤν, ἀνοίξω πικρίαν ψυχῆς μου συνεχόμενος.
|
|
12
|
12
|
|
море л^и е^сть и^л^и ѕмїи. ја%ко ё^чини'лъ е^си на' мя хране'нїе.
|
πότερον θάλασσά εἰμι ἢ δράκων, ὅτι κατέταξας ἐπ᾿ ἐμὲ φυλακήν;
|
|
13
|
13
|
|
реко'хъ, ја%ко ё^тњшитъ м^я ѓ%дръ мои, и^ вознесђ же к себњ е^ді'нᲆ слово на ло'жи моеM.
|
εἶπα ὅτι παρακαλέσει με ἡ κλίνη μου, ἀνοίσω δὲ πρὸς ἐμαυτὸν ἰδίᾳ λόγον τῇ κοίτῃ μου.
|
|
14
|
14
|
|
ё^страша'еши м^я со'нїями, и^ видњнїемъ сна` прежаса'еши м^я”
|
ἐκφοβεῖς με ἐνυπνίοις καὶ ὁράμασί με καταπλήσσεις.
|
|
15
|
15
|
|
И$змњни'ши эT дх~а дш~ђ мою, эT сме'рти же ко'сти моя.
|
ἀπαλλάξεις ἀπὸ πνεύματός μου τὴν ψυχήν μου, ἀπὸ δὲ θανάτου τὰ ὀστᾶ μου·
|
|
16
|
16
|
|
не поживђ` б^о въ вњки да длъготръплю` эTстђпи` эT мене`, т#ще` бо житїе мое.
|
οὐ γὰρ εἰς τὸν αἰῶνα ζήσομαι, ἵνα μακροθυμήσω· ἀπόστα ἀπ᾿ ἐμοῦ, κενὸς γάρ μου ὁ βίος.
|
|
17
|
17
|
|
что б^о е^сть чл~къ, ја%ко възвели'чилъ е^си е^го, и^л^и ја%ко внима^еши ё^момъ к немђ,
|
τί γάρ ἐστιν ἄνθρωπος ὅτι ἐμεγάλυνας αὐτὸν ἢ ὅτι προσέχεις τὸν νοῦν εἰς αὐτὸν
|
|
18
|
18
|
|
и^л^и посњще'нїе твори'ши е^мђ до ё'тра, и^ на поко'и е^го сђдиши
|
ἢ ἐπισκοπὴν αὐτοῦ ποιήσῃ ἕως τὸ πρωΐ καὶ εἰς ἀνάπαυσιν αὐτὸν κρινεῖς;
|
|
19
|
19
|
|
доко'лњ не ѓ^ста'виши мене, ниже предае'ши мя, до'ндеже пожрђ` сли'ны моя` въ бо'лњꙁни”
|
ἕως τίνος οὐκ ἐᾷς με οὐδὲ προΐῃ με, ἕως ἂν καταπίω τὸν πτύελόν μου ἐν ὀδύνῃ;
|
|
20
|
20
|
|
А$ще а^зъ съгрњши'хъ, что' ти могђ съдњла'ти. съвњды'и ё^мъ чл~чь, почто' мя е^си положи'лъ противђ тебњ. е^смь же на' тя бре'мя,
|
εἰ ἐγὼ ἥμαρτον, τί δυνήσομαι πρᾶξαι, ὁ ἐπιστάμενος τὸν νοῦν τῶν ἀνθρώπων; διατί ἔθου με κατεντευκτήν σου, εἰμὶ δὲ ἐπὶ σοὶ φορτίον;
|
|
21
|
21
|
|
и^ почто` нњси сътвори'лъ, беꙁако'нїя мое^го ꙁабы'ти, и^ ѓ^чище'нїе грњха` мое^го” Нн~њ же в ꙁе'млю эTи^дђ, ё^тренюя же нњсмь ё^же”
|
καὶ διατί οὐκ ἐποιήσω τῆς ἀνομίας μου λήθην καὶ καθαρισμὸν τῆς ἁμαρτίας μου; νυνὶ δὲ εἰς γῆν ἀπελεύσομαι, ὀρθρίζων δὲ οὐκέτι εἰμί.
|
|
Глvа, и~”
|
Κεφάλαιο 8
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща же велда'дъ савхе'т#скїи гл~я. доко'лњ гл~еши сїя,
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Βαλδὰδ ὁ Σαυχίτης λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
дх~ъ многогл~ивъ въ ё^стњхъ твои^хъ”
|
μέχρι τίνος λαλήσεις ταῦτα, πνεῦμα πολυρρῆμον τοῦ στόματός σου;
|
|
3
|
3
|
|
Є$гда г~ь ѓ^бидитъ сђдя'и, и^л^и сътвори'выи вс^е воꙁметъ пра'вдђ”
|
μὴ ὁ Κύριος ἀδικήσει κρίνων ἢ ὁ τὰ πάντα ποιήσας ταράξει τὸ δίκαιον;
|
|
4
|
4
|
|
и^л^и сн~ове твои` съгреши'ша преD ниM, пђсти'лъ в рђцњ и^хъ безако'нїя иX,
|
εἰ οἱ υἱοί σου ἥμαρτον ἐναντίον αὐτοῦ, ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ ἀνομίας αὐτῶν.
|
|
5
|
5
|
|
ты' же заё^тря'и къ г~ђ моля'ся”
|
σὺ δὲ ὄρθριζε πρὸς Κύριον παντοκράτορα δεόμενος.
|
|
6
|
6
|
|
А$ще чистъ е^си і^ и'сᲄиненъ, мл~твђ твою ё^слы'шитъ” Оу^строит# же т^и жи'тїе пра'вды,
|
εἰ καθαρὸς εἶ καὶ ἀληθινός, δεήσεως ἐπακούσεταί σου, ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης·
|
|
7
|
7
|
|
бђдђт# же прьвая твоя ма'ла, послњ'дняя же твоя бес числа`”
|
ἔσται οὖν τὰ μὲν πρῶτά σου ὀλίγα, τὰ δὲ ἔσχατά σου ἀμύθητα.
|
|
8
|
8
|
|
Въпроси` ё'бо прьвыи и^хъ ро'дъ, и^слњди же по ро'дђ эTц~ь.
|
ἐπερώτησον γὰρ γενεὰν πρώτην, ἐξιχνίασον δὲ κατὰ γένος πατέρων·
|
|
9
|
9
|
|
вчера'шнїи б^о е^смь и^ не вњмъ, сњнь б^о е^сть по ꙁемли` наше житїе,
|
χθιζοὶ γάρ ἐσμεν καὶ οὐκ οἴδαμεν, σκιὰ γάρ ἐστιν ἡμῶν ἐπὶ τῆς γῆς ὁ βίος.
|
|
10
|
10
|
|
не л^и сїя наё^чи'тъ тя, и^ възвњстя'тъ т^и эT срDца і^ и^знесTђ словеса`”
|
ἦ οὐχ οὗτοί σε διδάξουσι καὶ ἀναγγελοῦσι καὶ ἐκ καρδίας ἐξάξουσι ρήματα;
|
|
11
|
11
|
|
Є$да ни'четъ рого'ꙁъ беZ воды`, и^л^и расте'тъ вино безъ напое'нїя.
|
μὴ θάλλει πάπυρος ἄνευ ὕδατος ἢ ὑψωθήσεται βούτομον ἄνευ πότου;
|
|
12
|
12
|
|
е^ще сђщее в ко'рени не по'жнется, прьвїе пи'тїя все` бы'лїе не и^схне'тъ л^и”
|
ἔτι ὂν ἐπὶ ρίζης καὶ οὐ μὴ θερισθῇ, πρὸ τοῦ πιεῖν πᾶσα βοτάνη οὐχὶ ξηραίνεται;
|
|
13
|
13
|
|
Та'ко ё^бо бђдђтъ послњдняа всXњ, забыва'ющихъ г~а. наде'жDа б^о нечести'ваго поги'бнетъ,
|
οὕτως τοίνυν ἔσται τὰ ἔσχατα πάντων τῶν ἐπιλανθανομένων τοῦ Κυρίου· ἐλπὶς γὰρ ἀσεβοῦς ἀπολεῖται.
|
|
14
|
14
|
|
не ё^селен# б^о бђдетъ до'мъ е^го, паё^чи'на же събђдется хра'мъ е^го.
|
ἀοίκητος γὰρ αὐτοῦ ἔσται ὁ οἶκος, ἀράχνη δὲ αὐτοῦ ἀποβήσεται ἡ σκηνή.
|
|
15
|
15
|
|
а^ще поDпре'т# хлњвинђ` свою не ста'нетъ, и^меT же е^мђ не сте'рпитъ.
|
ἐὰν ὑπερείσῃ τὴν οἰκίαν αὐτοῦ, οὐ μὴ στῇ· ἐπιλαβομένου δὲ αὐτοῦ, οὐ μὴ ὑπομείνῃ·
|
|
16
|
16
|
|
мо'кръ б^о е^сть слн~цемъ, и^ эT гно'я е^го лњторасль и^ꙁыидетъ.
|
ὑγρὸς γάρ ἐστιν ὑπὸ ἡλίου, καὶ ἐκ σαπρίας αὐτοῦ ὁ ράδαμνος αὐτοῦ ἐξελεύσεται.
|
|
17
|
17
|
|
на собо'рњ ка'менїя спи'тъ, по'средњ же до'брна ка'менїа поживе'тъ.
|
ἐπὶ συναγωγὴν λίθων κοιμᾶται, ἐν δὲ μέσῳ χαλίκων ζήσεται.
|
|
18
|
18
|
|
а^ще же и^ пожреT мњсто солже'тъ е^го, не вњ'дњ л^и такова`.
|
ἐὰν καταπίῃ, ὁ τόπος ψεύσεται αὐτόν· οὐχ ἑώρακας τοιαῦτα,
|
|
19
|
19
|
|
ја%ко раꙁвраще'нїе нечести'ва ᲄаково`, эT ꙁемля' же и%ного проꙁя'бнетъ”
|
ὅτι καταστροφὴ ἀσεβοῦς τοιαύτη, ἐκ δὲ γῆς ἄλλον ἀναβλαστήσει.
|
|
20
|
20
|
|
Гь~ б^о не эTринетъ неꙁлоби'ваго, всего' же да'ра нечесᲄи'ваго не прїимеT.
|
ὁ γὰρ Κύριος οὐ μὴ ἀποποιήσεται τὸν ἄκακον, πᾶν δὲ δῶρον ἀσεβοῦς οὐ δέξεται.
|
|
21
|
21
|
|
и%стин#на же ё^ста` и^спо'лниT смњха`, ё^стны' же и^хъ и^сповњда'нїя.
|
ἀληθινῶν δὲ στόμα ἐμπλήσει γέλωτος, τὰ δὲ χείλη αὐτῶν ἐξομολογήσεως·
|
|
22
|
22
|
|
вра'ꙁи же и^хъ ѓ^блекђтся въ стђдъ, жи'тїе же нечести'ваго не бђдетъ”
|
οἱ δὲ ἐχθροὶ αὐτῶν ἐνδύσονται αἰσχύνην, δίαιτα δὲ ἀσεβοῦς οὐκ ἔσται.
|
|
Глvа, џ~”
|
Κεφάλαιο 9
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща і%ѓ^въ и^ реq,
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ιὼβ λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
вои%стиnнђ вњдњ ја%кота'ко е^сть. ка'ко б^о чл~къ пра'веденъ ё^ г~а.
|
ἐπ᾿ ἀληθείας οἶδα, ὅτι οὕτως ἐστί· πῶς γὰρ ἔσται δίκαιος βροτὸς παρὰ Κυρίῳ;
|
|
3
|
3
|
|
а^ще б^о хо'щетъ прᲇтися с нимъ, не послђшаеT е^го да не пререче'тъ, къ е^ді'номђ словеси е^го и^зъ ё^стнђ`.
|
ἐὰν γὰρ βούληται κριθῆναι αὐτῷ, οὐ μὴ ὑπακούσῃ αὐτῷ, ἵνα μὴ ἀντείπῃ πρὸς ἕνα λόγον αὐτοῦ ἐκ χιλίων·
|
|
4
|
4
|
|
премђдръ б^о еs мы'слїю, крњпокъ же и^ вели'къ. кто же'стокъ бы'въ, пря'мо е^мђ стерпњлъ.
|
σοφὸς γάρ ἐστι διανοίᾳ, κραταιός τε καὶ μέγας. τίς σκληρὸς γενόμενος ἐναντίον αὐτοῦ ὑπέμεινεν;
|
|
5
|
5
|
|
ѓ^бет#ша'яи го'ры, не вњдятъ превраща'яи я& гнњ'вомъ.
|
ὁ παλαιῶν ὄρη καὶ οὐκ οἴδασιν, ὁ καταστρέφων αὐτὰ ὀργῇ·
|
|
6
|
6
|
|
трясы'и подънбsнђю эT ѓ^снова'нїя, столпи же ся дви'жаT.
|
ὁ σείων τὴν ὑπ᾿ οὐρανὸν ἐκ θεμελίων, οἱ δὲ στῦλοι αὐτῆς σαλεύονται·
|
|
7
|
7
|
|
гл~яи слн~цђ и^ не въсхо'дитъ, на ꙁвњзды же наꙁнаменаетъ.
|
ὁ λέγων τῷ ἡλίῳ καὶ οὐκ ἀνατέλλει, κατὰ δὲ ἄστρων κατασφραγίζει·
|
|
8
|
8
|
|
простры'и е^ді'нъ нб~о и^ ходя` по' морю ја^ко по ꙁемли`”
|
ὁ τανύσας τὸν οὐρανὸν μόνος, καὶ περιπατῶν ὡς ἐπ᾿ ἐδάφους ἐπὶ θαλάσσης·
|
|
9
|
9
|
|
творя'и власожельца, и^ прохоDню нареk т^ђ, ра'и ю^жь наложа`.
|
ὁ ποιῶν Πλειάδα καὶ ῞Εσπερον καὶ ᾿Αρκτοῦρον, καὶ ταμιεῖα νότου·
|
|
10
|
10
|
|
творя'и ве'лїя и^ неи^слњ'дованнаа, сла'вна же і^ и^ꙁря'дна, и^мже нњ'сть числа`.
|
ὁ ποιῶν μεγάλα καὶ ἀνεξιχνίαστα, ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός.
|
|
11
|
11
|
|
а^ще прїидеT ко мнњ` не и%мамъ ви'дњти, и^ а'ще ми'мои^де'тъ м^я и^ ни ка'ко разђмњхъ.
|
ἐὰν ὑπερβῇ με, οὐ μὴ ἴδω· ἐὰν παρέλθῃ με, οὐδ᾿ ὧς ἔγνων.
|
|
12
|
12
|
|
а^ще и^ꙁмњни'тъ кто` въꙁврати'тъ, и^л^и кт^о речет# е^мђ чт^о сътвори'лъ е^си.
|
ἐὰν ἀπαλλάξῃ, τίς ἀποστρέψει ἢ τίς ἐρεῖ αὐτῷ· τί ἐποίησας;
|
|
13
|
13
|
|
ты б^о эTврати` гнњвъ, прегнђш'ася иM кљ=ти поDнбsныя”
|
αὐτὸς γὰρ ἀπέστραπται ὀργήν, ὑπ᾿ αὐτοῦ ἐκάμφθησαν κήτη τὰ ὑπ᾿ οὐρανόν.
|
|
14
|
14
|
|
А$ще м^я ё^слы'шитъ, и^л^и разъсђ'дитъ гл~ы моя.
|
ἐὰν δέ μου ὑπακούσηται, ἦ διακρινεῖ τὰ ρήματά μου·
|
|
15
|
15
|
|
а^ще пра'веденъ сы'и, но ё^слы'шитᲆ ми. сђдђ е^го помолю'ся,
|
ἐάν τε γὰρ ὦ δίκαιος, οὐκ εἰσακούσεταί μου, τοῦ κρίματος αὐτοῦ δεηθήομαι·
|
|
16
|
16
|
|
а^ще же вꙁовђ` и^ не ё^слы'шитъ, и^ не и^мђ` вњры ја%ко ё^слы'ша гл~ы моя.
|
ἐάν τε καλέσω καὶ μὴ ὑπακούσῃ, οὐ πιστεύω ὅτι εἰσακήκοέ μου τῆς φωνῆς.
|
|
17
|
17
|
|
да не м#гло'ю м^я потреби'тъ, мно'га же м^и сътре'нїя сътвори` вᲆсђ'е.
|
μὴ γνόφῳ με ἐκτρίψῃ; πολλὰ δέ μου τὰ συντρίμματα πεποίηκε διακενῆς·
|
|
18
|
18
|
|
нњсᲄь б^о ми эTд#хнђти, и^сполни же м^я го'рести
|
οὐκ ἐᾷ γάρ με ἀναπνεῦσαι, ἐνέπλησε δέ με πικρίας.
|
|
19
|
19
|
|
ја%ко б^о крњпостїю дръжи'тъ. кт^о ё^бо сђдђ е^го противится.
|
ὅτι μὲν γὰρ ἰσχύι κρατεῖ· τίς οὖν κρίματι αὐτοῦ ἀντιστήσεται;
|
|
20
|
20
|
|
а^ще б^о бђдђ пра'ведникъ, ё^ста` моя нече'стїе творятъ. а^ще бђдђ непоро'ченъ, лђка'въ бђдђ.
|
ἐὰν γὰρ ὦ δίκαιος, τὸ στόμα μου ἀσεβήσει· ἐάν τε ὦ ἄμεμπτος, σκολιὸς ἀποβήσομαι.
|
|
21
|
21
|
|
а^ще б^о беꙁ#честїе сътвори'хъ не вњмъ дш~ею мое^ю, ра'ꙁвњ ја%ко ѓ^тя'тъ м^и еs живо'тъ.
|
εἴτε γὰρ ἠσέβησα, οὐκ οἶδα τῇ ψυχῇ, πλὴν ὅτι ἀφαιρεῖταί μου ἡ ζωή.
|
|
22
|
22
|
|
тњм#же рњхъ, вели'ка и^ си'лна гђбитъ гнњвъ,
|
διὸ εἶπον· μέγα καὶ δυνάστην ἀπολλύει ὀργή,
|
|
23
|
23
|
|
ја%ко лђка'вїи въ смр~тнои вла'сти. н^о праведᲆнїи насмњва'ются,
|
ὅτι φαῦλοι ἐν θανάτῳ ἐξαισίῳ, ἀλλὰ δίκαιοι καταγελῶνται·
|
|
24
|
24
|
|
преда'ни б^о сђть в рђцњ нечести'выхъ, лица сђдїи е^го покрива'етъ, а^ще л^и не саM кт^о е^сть.
|
παραδέδονται γὰρ εἰς χεῖρας ἀσεβοῦς. πρόσωπα κριτῶν αὐτῆς συγκαλύπτει· εἰ δὲ μὴ αὐτός ἐστι, τίς ἐστιν;
|
|
25
|
25
|
|
жи'тїе же мое лжа` е^сть текђщаго эTбњго'ша и^ не ви'дњша.
|
ὁ δὲ βίος μού ἐστιν ἐλαφρότερος δρομέως· ἀπέδρασαν καὶ οὐκ εἴδοσαν.
|
|
26
|
26
|
|
и^л^и е^сть корабле'мъ слњдъ пђти`, и^л^и ѓ^рла` летя'ща и%щђща ја%ди.
|
ἢ καί ἐστι ναυσὶν ἴχνος ὁδοῦ ἢ ἀετοῦ πετομένου ζητοῦντος βοράν;
|
|
27
|
27
|
|
а^ще б^о рече забђдђ гл~я, вни'кнђвъ лице'мъ въз#дхнђ`,
|
ἐάν τε γὰρ εἴπω, ἐπιλήσομαι λαλῶν, συγκύψας τῷ προσώπῳ στενάξω.
|
|
28
|
28
|
|
и^ движа'ся въ сњни съ ё^ды. вњ'дњ б^о ја%ко непови'нна м^я ѓ^ста'виши.
|
σείομαι πᾶσι τοῖς μέλεσιν, οἶδα γάρ ὅτι οὐκ ἀθῶόν με ἐάσεις.
|
|
29
|
29
|
|
понеже нечести'въ е^смь, почто' же не ё^мро'хъ.
|
ἐπειδὴ δέ εἰμι ἀσεβής, διατί οὐκ ἀπέθανον;
|
|
30
|
30
|
|
а^ще б^о и^ꙁмы'юся снњ'гомъ, и^ ѓ^чи'щђся рђка'ма чи'стыми.
|
ἐὰν γὰρ ἀπολούσωμαι χιόνι καὶ ἀποκαθάρωμαι χερσὶ καθαραῖς,
|
|
31
|
31
|
|
пости'жнњ въ сквернњ ѓ^мочи мя, ѓ^ме'рзњ ж'е мя ѓ^дежда.
|
ἱκανῶς ἐν ρύπῳ με ἔβαψας, ἐβδελύξατο δέ με ἡ στολή·
|
|
32
|
32
|
|
а^ще б^о чл~кᲆ е^си проти'вђ мн^њ е^мђже эTпрю'ся, да прїидемъ вкђпњ на сDђ.
|
οὐ γὰρ εἶ ἄνθρωπος κατ᾿ ἐμέ, ᾧ ἀντικρινοῦμαι, ἵνα ἔλθωμεν ὁμοθυμαδὸν εἰς κρίσιν.
|
|
33
|
33
|
|
а^ сђдя бы хода'таи намъ бы'лъ ѓ^блича'я, и съслђшая междђ ѓ^бњма.
|
εἴθε ἦν ὁ μεσίτης ἡμῶν καὶ ἐλέγχων καὶ διακούων ἀνὰ μέσον ἀμφοτέρων·
|
|
34
|
34
|
|
да эTи^метъ эT мене же'ꙁлъ, бо'яꙁнь же е^го да не смђща'етъ мене`,
|
ἀπαλλαξάτω ἀπ᾿ ἐμοῦ τὴν ράβδον, ὁ δὲ φόβος αὐτοῦ μή με στροβείτω,
|
|
35
|
35
|
|
и^ не ё^бою'ся, н^о възъгл~ю”
|
καὶ οὐ μὴ φοβηθῷ, ἀλλὰ λαλήσω· οὐ γὰρ οὕτω συνεπίσταμαι.
|
|
Глvа, і~”
|
Κεφάλαιο 10
|
|
1
|
1
|
|
Не съвњ'дњ б^о си'це, трђжа'ю^ся дш~ею мое^ю стеня`, и^ спђщђ на'нь гл~ы моя” Въз#гл~ю и^хъ го'рестїю дш~а моея ѓ^дръжи'мъ,
|
ΚΑΜΝΩΝ τῇ ψυχῇ μου, στένων ἐπαφήσω ἐπ᾿ αὐτὸν τὰ ρήματά μου· λαλήσω πικρίᾳ ψυχῆς μου συνεχόμενος
|
|
2
|
2
|
|
и^ рекђ къ гв~и не ё^чи м^я беꙁъчесᲄвовати, и^ почто' ми си'це сђди'лъ е^си.
|
καὶ ἐρῶ πρὸς Κύριον· μή με ἀσεβεῖν δίδασκε· καὶ διατί με οὕτως ἔκρινας;
|
|
3
|
3
|
|
и^л^и добро' ти е^сть а^ще непра'вдою, ја%ко эTре'клъ е^си дњла рђкђ твое'ю, совTњ же нечести'выхъ вня'лъ е^си.
|
ἦ καλόν σοι, ἐὰν ἀδικήσω, ὅτι ἀπείπω ἔργα χειρῶν σου, βουλῇ δὲ ἀσεβῶν προσέσχες;
|
|
4
|
4
|
|
и^л^и ја^ко ви'дњвыи ви'диши, и^л^и ја%коже зриT чл~къ ё'зриши.
|
ἦ ὥσπερ βροτὸς ὁρᾷ καθορᾷς ἢ καθὼς ὁρᾷ ἄνθρωπος βλέψῃ;
|
|
5
|
5
|
|
и^л^и жи'тїе твое чл~чьско е^сть, и^л^и лњта твоя мђжнњ.
|
ἦ ὁ βίος σου ἀνθρώπινός ἐστιν ἢ τὰ ἔτη σου ἀνδρός;
|
|
6
|
6
|
|
ја%ко взыска'лъ е^си беꙁако'нїя мое^го, и^ грњхи` моя и^с#слњди'лъ е^си`
|
ὅτι ἀνεζήτησας τὴν ἀνομίαν μου καὶ τὰς ἁμαρτίας μου ἐξιχνίασας;
|
|
7
|
7
|
|
вњси бо ја%ко нечествова'хъ, н^о кто` е^сть и^зима'я и^ꙁ рђкђ твое'ю.
|
οἶδας γὰρ ὅτι οὐκ ἠσέβησα· ἀλλὰ τίς ἐστιν ὁ ἐκ τῶν χειρῶν σου ἐξαιρούμενος;
|
|
8
|
8
|
|
рђцњ твои` сътвори'ста м^я и^ създа'ста м^я. потоM же прело'жъ м^я порази`.
|
αἱ χεῖρές σου ἔπλασάν με καὶ ἐποίησάν με, μετὰ ταῦτα μεταβαλών με ἔπαισας.
|
|
9
|
9
|
|
помяни` ё^бо бре'нїе м^я съꙁда`, в ꙁе'млюy паки въꙁвраща'еши м^я.
|
μνήσθητι ὅτι πηλόν με ἔπλασας, εἰς δὲ γῆν με πάλιν ἀποστρέφεις.
|
|
10
|
10
|
|
и^л^и не ја%коже мле'ко и^ꙁмолꙁе, насырилъ же м^я е^си ра'вно сырђ.
|
ἦ οὐχ ὥσπερ γάλα με ἤμελξας, ἐτύρωσας δέ με ἴσα τυρῷ;
|
|
11
|
11
|
|
ко'жею и^ пло'тїю м^я ѓ^блече`, костьми' же и^ жи'лами съши'лъ м^я е^си.
|
δέρμα δὲ καὶ κρέας με ἐνέδυσας, ὀστέοις δὲ καὶ νεύροις με ἐνεῖρας.
|
|
12
|
12
|
|
живоT же и^ млsть положи` ё^ мене`, посњщенїеy твое съхра'нитъ мои дх~ъ.
|
ζωὴν δὲ καὶ ἔλεος ἔθου παρ᾿ ἐμοί, ἡ δὲ ἐπισκοπή σου ἐφύλαξέ μου τὸ πνεῦμα.
|
|
13
|
13
|
|
сїя и^мњяи въ тебњ вњ'дњ ја%ко все` мо'жеши, не эTмага'ет же ся эT тебе ничто'же.
|
ταῦτα ἔχων ἐν σεαυτῷ οἶδα ὅτι πάντα δύνασαι, ἀδυνατεῖ δέ σοι οὐθέν.
|
|
14
|
14
|
|
а^ще съгрњшђ` съхри'ниши м^я, эT беꙁако'нїя же не беꙁъвиnна м^я сътвори'ши.
|
ἐάν τε γὰρ ἁμάρτω, φυλάσσεις με, ἀπὸ δὲ ἀνομίας οὐκ ἀθῷόν με πεποίηκας.
|
|
15
|
15
|
|
а^ще б^о нечести'в# бђдђ лю'тњ мн^њ, а^ще же бђдђ пра'ведникъ, не могђ` въꙁникнђти и^спо'лнь б^о е^смь нечестїя”
|
ἐάν τε γὰρ ἀσεβήσω, οἴμοι· ἐὰν δὲ ὦ δίκαιος, οὐ δύναμαι ἀνακύψαι, πλήρης γὰρ ἀτιμίας εἰμί.
|
|
16
|
16
|
|
ЛовиM б^о е^смь а^ки ле'въ на ё^бїенїе, па'ки же прело'жъ м^я лю'тњ ё^биваа'ше.
|
ἀγρεύομαι γὰρ ὥσπερ λέων εἰς σφαγήν, πάλιν γὰρ μεταβαλὼν δεινῶς με ὀλέκεις
|
|
17
|
17
|
|
ѓ^бновля'я на' мя пыта'нїе мое`, гнњ'в же вели'къ възложи` на' мя, наведе' же на' мя и^скђше'нїе,
|
ἐπανακαινίζων ἐπ᾿ ἐμὲ τὴν ἔτασίν μου· ὀργῇ δὲ μεγάλῃ μοι ἐχρήσω, ἐπήγαγες δὲ ἐπ᾿ ἐμὲ πειρατήρια.
|
|
18
|
18
|
|
почто` м^я и^з чре'ва и^ꙁнесе` и^ не ё^мро'хъ, ѓ%ко мене не вњ'дњ. ја%коy
|
ἱνατί οὖν ἐκ κοιλίας με ἐξήγαγες, καὶ οὐκ ἀπέθανον, ὀφθαλμὸς δέ με οὐκ εἶδε,
|
|
19
|
19
|
|
и^ быхъ а^ки не бы'въ, и^ почт^о б^о и^ꙁ чре'ва въ гроb не снидоX.
|
καὶ ὥσπερ οὐκ ὢν ἐγενόμην; διατί γὰρ ἐκ γαστρὸς εἰς μνῆμα οὐκ ἀπηλλάγην;
|
|
20
|
20
|
|
и^л^и не ма'ло е^сть вре'мя жи'ꙁни моея, ѓ^ста'ви мене почити ма'ло
|
ἦ οὐκ ὀλίγος ἐστὶν ὁ χρόνος τοῦ βίου μου; ἔασόν με ἀναπαύσασθαι μικρὸν
|
|
21
|
21
|
|
даже не и^дђ`, эTню'дђже ся не възвращђ`. вᲆ ꙁе'млю ᲄе'мнђ и^ мраqнђ
|
πρὸ τοῦ με πορευθῆναι ὅθεν οὐκ ἀναστρέψω, εἰς γῆν σκοτεινὴν καὶ γνοφεράν,
|
|
22
|
22
|
|
въ ꙁе'млю т#мы` вњчныя и`дњже нsњ свњтᲆ, ни ви'дњти живоᲄа члsчка”
|
εἰς γῆν σκότους αἰωνίου, οὗ οὐκ ἔστι φέγγος, οὐδὲ ὁρᾶν ζωὴν βροτῶν.
|
|
Глvа, а~і”
|
Κεφάλαιο 11
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща же софа'рь минњ'искїи и^ рече.
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Σωφὰρ ὁ Μιναῖος λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
гл~яи мно'го и^ ё^слы'шитъ, и^л^и на ё^мњ и^мᲇа мњни'тся бы'ти пра'веденᲆ блsвенъ рожде'ныи эT жены`, и^ малолњтенъ.
|
ὁ τὰ πολλὰ λέγων, καὶ ἀντακούσεται· ἢ καὶ ὁ εὔλαλος οἴεται εἶναι δίκαιος; εὐλογημένος γεννητὸς γυναικὸς ὀλιγόβιος.
|
|
3
|
3
|
|
не мно'гъ словесы бђди, нњсть б^о и^же эTвњща'ет# ти,
|
μὴ πολὺς ἐν ρήμασι γίνου, οὐ γάρ ἐστιν ὁ ἀντικρινόμενός σοι·
|
|
4
|
4
|
|
не гл~и б^о ја%ко чи'стъ е^смь дњлы, и^ бес поро'ка преD нимᲆ.
|
μὴ γὰρ λέγε ὅτι καθαρός εἰμι τοῖς ἔργοις καὶ ἄμεμπτος ἐναντίον αὐτοῦ.
|
|
5
|
5
|
|
н^о ја%коже ё^бо г~ь възгл~еᲄъ к тебњ`, и^ эTврьꙁетъ ё^стнњ` свои` с тобо'ю,
|
ἀλλὰ πῶς ἂν ὁ Κύριος λαλήσαι πρός σε, καὶ ἀνοίξει χείλη αὐτοῦ μετὰ σοῦ;
|
|
6
|
6
|
|
пото'мъ възвњстиT ти си'лђ премђдрости. ја^ко сђгђбъ бђдетъ противђ тебе`” И$ тогда раꙁђмњ'еши, ја%ко досᲄо'иноти ся сᲆбы'сть эT г~а, и^хже съгрњшиl си.
|
εἶτα ἀναγγελεῖ σοι δύναμιν σοφίας, ὅτι διπλοῦς ἔσται τῶν κατά σέ· καὶ τότε γνώσῃ ὅτι ἄξιά σοι ἀπέβη ἀπὸ Κυρίου ὧν ἡμάρτηκας.
|
|
7
|
7
|
|
и^л^и слњдъ гн~ь ѓбря'щеши, и^л^и въ послњдняя ѓ^ста'ви ја%же сътвори` вседръжи'тель.
|
ἦ ἴχνος Κυρίου εὑρήσεις ἢ εἰς τὰ ἔσχατα ἀφίκου, ἃ ἐποίησεν ὁ Παντοκράτωρ;
|
|
8
|
8
|
|
высо'че нб~о, и^ чт^о сътвори'ши, глђблеy а%да чт^о съвњси,
|
ὑψηλὸς ὁ οὐρανός, καὶ τί ποιήσεις; βαθύτερα δὲ τῶν ἐν ᾃδου τί οἶδας;
|
|
9
|
9
|
|
и^л^и дале мњры ꙁе'мныя, и^ли ширины мо'рьскїя.
|
ἢ μακρότερα μέτρου γῆς ἢ εὔρους θαλάσσης;
|
|
10
|
10
|
|
а^ще же раз#врати'тъ вс^е, кт^о речетъ е^мђ чт^о сътвори'лъ е^си,
|
ἐὰν δὲ καταστρέψῃ τὰ πάντα, τίς ἐρεῖ αὐτῷ· τί ἐποίησας;
|
|
11
|
11
|
|
то'и б^о вњсᲄь дњ'ла безаконникъ, ви'дњвъ же нелњ'пая не поꙁритъ.
|
αὐτὸς γὰρ οἶδεν ἔργα ἀνόμων, ἰδὼν δὲ ἄτοπα οὐ παρόψεται.
|
|
12
|
12
|
|
чл~къ же и%нако плаваеT словесы`, земны же рожDе'ны эT жены`, ра'венъ ѓ^слђ` пђсты'нномђ”
|
ἄνθρωπος δὲ ἄλλως νήχεται λόγοις, βροτὸς δὲ γεννητὸς γυναικὸς ἴσα ὄνῳ ἐρημίτῃ.
|
|
13
|
13
|
|
А$ще б^оты` чи'сто положи'лъ е^си срDце свое`. въꙁдњжеши же рђцњ свои` к немђ`,
|
εἰ γὰρ σὺ καθαρὰν ἔθου τὴν καρδίαν σου, ὑπτιάζεις δὲ χεῖρας πρὸς αὐτόν,
|
|
14
|
14
|
|
а^ще чт^о беꙁако'нїе е^сть в рђкђ твое^ю далече сᲆтвори эT себе`, непра'вдаy въ животњ твое^мъ да не в#селиTся”
|
εἰ ἄνομόν τί ἐστιν ἐν χερσί σου, πόρρω ποίησον αὐτὸ ἀπὸ σοῦ, ἀδικία δὲ ἐν διαίτῃ σου μὴ αὐλισθήτω.
|
|
15
|
15
|
|
Тако б^оти въсїя'етъ лице ја%ко вода` чисᲄа, съвлечеши же с^и сквернђ и^ не ё^бои'шися.
|
οὕτως γὰρ ἀναλάμψει σου τὸ πρόσωπον ὥσπερ ὕδωρ καθαρόν, ἐκδύσῃ δὲ ρύπον, καὶ οὐ μὴ φοβηθῇς·
|
|
16
|
16
|
|
и^ трDђ забђ'деши ја^ко волнђ` мимошеDшђ, и^ не ё^страшишися.
|
καὶ τὸν κόπον ἐπιλήσῃ ὥσπερ κῦμα παρελθὸν καὶ οὐ πτοηθήσῃ.
|
|
17
|
17
|
|
моли'тва же т^и а^ки де'ньница, эT пладне же въꙁыидетъ т^и жи'знь”
|
ἡ δὲ εὐχή σου ὥσπερ ἑωσφόρος, ἐκ δὲ μεσημβρίας ἀνατελεῖ σοι ζωή·
|
|
18
|
18
|
|
Оу^пова'я же бђдеши ја%ко бђ'деT т^и надежDа, эT тђги' же и^ эT промышленїя ја%виT ти ся ми'ръ”
|
πεποιθώς τε ἔσῃ ὅτι ἔστι σοι ἐλπίς, ἐκ δὲ μερίμνης καὶ φροντίδος ἀναφανεῖταί σοι εἰρήνη.
|
|
19
|
19
|
|
Оу^млъкнеши б^о и^ не бђдеT боря'и ти ся, преда'емїи же тебњ`, мно'готи ся мо'лятъ”
|
ἡσυχάσεις γάρ, καὶ οὐ ἔσται ὁ πολεμῶν σε· μεταβαλόμενοι δὲ πολλοί σου δεηθήσονται.
|
|
20
|
20
|
|
Сп~се'нїе же и^хъ ѓ^ста'неT, надежа бо ихъ пагђба. ѓ%чи же нечьстивыхъ и^ста'етњ”
|
σωτηρία δὲ αὐτοὺς ἀπολείψει· ἡ γὰρ ἐλπὶς αὐτῶν ἀπώλεια, ὀφθαλμοὶ δὲ ἀσεβῶν τακήσονται.
|
|
Глvа, в~і”
|
Κεφάλαιο 12
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща же и^ѓ^въ и^ реq.
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ιὼβ λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
тMњже и^ в^ы е^сте чл~цы, и^ли с ва'ми сконча'ется премDђрость”
|
εἶτα ὑμεῖς ἐστε ἄνθρωποι· ἦ μεθ᾿ ὑμῶν τελευτήσει σοφία.
|
|
3
|
3
|
|
И$ ё^ мене срDце е^сть ја%коже и ё^ ваs.
|
κἀμοὶ μὲν καρδία καθ᾿ ὑμᾶς ἐστι·
|
|
4
|
4
|
|
пра'веденъ б^о мQђ и^ непоро'ченъ, бы'сть на порђга'нїе”
|
δίκαιος γὰρ ἀνὴρ καὶ ἄμεμπτος ἐγεννήθη εἰς χλεύασμα·
|
|
5
|
5
|
|
Въ вре'мя б^о нарочитовано бы'сть напа'стьми и^нњми.
|
εἰς χρόνον γὰρ τακτὸν ἡτοίμαστο πεσεῖν ὑπὸ ἄλλων, οἴκους τε αὐτοῦ ἐκπορθεῖσθαι ὑπὸ ἀνόμων. οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ μηδεὶς πεποιθέτω πονηρὸς ὢν ἀθῷος ἔσεσθαι,
|
|
6
|
6
|
|
домо'мъ же е^го плњне'номъ бы'ти беꙁако'нными” Ника'коже никтоже да ё^пова'етъ, лђка'въ сыи непови'ненъ бы'ти, е^лицы раꙁгнњ'вающеи г~а, ка'ко не бђдеT ли пыта'нїе и^хъ”
|
ὅσοι παροργίζουσι τὸν Κύριον, ὡς οὐχὶ καὶ ἔτασις αὐτῶν ἔσται.
|
|
7
|
7
|
|
Но въпроси четвероно'гъ а^ще ти рекђтъ, и^ли пти'ца нбsныя а^ще ти въꙁвњстя'тᲆ,
|
ἀλλὰ δὴ ἐρώτησον τετράποδα ἐάν σοι εἴπωσι, πετεινὰ δὲ οὐρανοῦ ἐάν σοι ἀπαγγείλωσιν·
|
|
8
|
8
|
|
повњжDь ꙁемли а^ще ти ска'жетъ, і^ и^сповњдя'тъ т^и ри'бы мо'рьскїя”
|
ἐκδιήγησαι γῇ, ἐάν σοι φράσῃ, καὶ ἐξηγήσονταί σοι οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης.
|
|
9
|
9
|
|
Кт^о не раꙁђмњ въ все'мъ се'мъ, ја%ко рђка гн~я сътвори` сїя вся`,
|
τίς οὖν οὐκ ἔγνω ἐν πᾶσι τούτοις ὅτι χεὶρ Κυρίου ἐποίησε ταῦτα;
|
|
10
|
10
|
|
не в рђцᲇ ли е^го дш~а всњхъ живыхъ, и^ дђхъ вся'кого чл~ка”
|
εἰ μὴ ἐν χειρὶ αὐτοῦ ψυχὴ πάντων ζώντων καὶ πνεῦμα παντὸς ἀνθρώπου;
|
|
11
|
11
|
|
Оу%хо ё^бо словеса` раZсђжда'етъ, горта'нь же бра'шна въкђше'нїе”
|
οὖς μὲν γὰρ ρήματα διακρίνει, λάρυγξ δὲ σῖτα γεύεται.
|
|
12
|
12
|
|
Въ мно'го вре'мя премђдрость, въ мно'ѕњ же жи'тїи свњде'нїе.
|
ἐν πολλῷ χρόνῳ σοφία, ἐν δὲ πολλῷ βίῳ ἐπιστήμη.
|
|
13
|
13
|
|
ё^ него премђ'дрость и^ си'ла, ё^ того совњтъ и^ ра'ꙁђмъ”
|
παρ᾿ αὐτῷ σοφία καὶ δύναμις, αὐτῷ βουλὴ καὶ σύνεσις.
|
|
14
|
14
|
|
А$ще ниꙁложитъ кт^о съꙁи'жDетъ, а^ще затворитъ на чл~ки кт^о эTверꙁеT”
|
ἐὰν καταβάλῃ, τίς οἰκοδομήσει; ἐὰν κλείσῃ κατ᾿ ἀνθρώπων, τίς ἀνοίξει;
|
|
15
|
15
|
|
А$ще въꙁбранитъ во'дђ и^с#сђшитъ землю, а^ще ли ѓ^слабитъ погђбиT ю& раꙁвра'щъ”
|
ἐὰν κωλύσῃ τὸ ὕδωρ, ξηρανεῖ τὴν γῆν· ἐὰν δὲ ἐπαφῇ, ἀπώλεσεν αὐτὴν καταστρέψας.
|
|
16
|
16
|
|
Оу^ него дръжа'ва и^ крњ'пость, того вњдᲇнїе и^ ра'ꙁђмᲆ.
|
παρ᾿ αὐτῷ κράτος καὶ ἰσχύς, αὐτῷ ἐπιστήμη καὶ σύνεσις.
|
|
17
|
17
|
|
проводя'и совњтники плњне'ны, сђдїя же земли` ё^диви`”
|
διάγων βουλευτὰς αἰχμαλώτους, κριτὰς δὲ γῆς ἐξέστησε.
|
|
18
|
18
|
|
Посажа'яи цр~я на прsтолњ, ѓ^бяꙁа'яи по'ясомъ чре'сла и^хъ”
|
καθιζάνων βασιλεῖς ἐπὶ θρόνους καὶ περιέδησε ζώνῃ ὀσφύας αὐτῶν.
|
|
19
|
19
|
|
эTпђщая жерца плnњники, силныя же ꙁемли` раꙁвраᲄи”
|
ἐξαποστέλλων ἱερεῖς αἰχμαλώτους, δυνάστας δὲ γῆς κατέστρεψε.
|
|
20
|
20
|
|
И$змњня'яи ё'стны вњ'рныхъ, ра'ꙁђмъ же ста'рецъ раꙁђмњ”
|
διαλλάσσων χείλη πιστῶν, σύνεσιν δὲ πρεσβυτέρων ἔγνω.
|
|
21
|
21
|
|
И$ꙁлива'яи бесче'стїе на кн~ѕя, смиреныяy и^сцњли”
|
ἐκχέων ἀτιμίαν ἐπ᾿ ἄρχοντας, ταπεινοὺς δὲ ἰάσατο.
|
|
22
|
22
|
|
эTкрыва'я глђбо'кая эT тмы`, и^ꙁнесе же на свTњ сњ'нь сме'рътнђю.
|
ἀνακαλύπτων βαθέα ἐκ σκότους, ἐξήγαγε δὲ εἰς φῶς σκιὰν θανάτου.
|
|
23
|
23
|
|
прелща'а ја%зыкы и^ погђбля'а иX, ниꙁлага'я страны` и^ наставля'я и^хъ.
|
πλανῶν ἔθνη καὶ ἀπολλύων αὐτά, καταστρωνύων ἔθνη καὶ καθοδηγῶν αὐτά.
|
|
24
|
24
|
|
и^змњня'я срDца кн~ѕь ꙁе'мъныхъ, и^ прельсти б^о и^хъ пђте'мъ и^мже не вњ'дяхђ.
|
διαλλάσσων καρδίας ἀρχόντων γῆς, ἐπλάνησε δὲ αὐτοὺς ἐν ὁδῷ, ᾗ οὐκ ᾔδεισαν.
|
|
25
|
25
|
|
да ѓ^ся'жђт# тмђ` а^ не свњтъ, ꙁаблђ'дят# же ја%ко пїя'нїи”
|
ψηλαφήσαισαν σκότος καὶ μὴ φῶς, πλανηθείησαν δὲ ὥσπερ ὁ μεθύων.
|
|
Глvа, г~і”
|
Κεφάλαιο 13
|
|
1
|
1
|
|
Все с^е ви'дњ ѓ%ко мое, и^ слы'ша ё^хо мое, и^ вњдњ
|
ΙΔΟΥ ταῦτα ἑώρακέ μου ὁ ὀφθαλμὸς καὶ ἀκήκοέ μου τὸ οὖς·
|
|
2
|
2
|
|
е^ли'коже и^ в^ы вњ'сте” И$ не нераꙁђмvњ е^смь вᲆ ваs ника'кожDе же.
|
καὶ οἶδα ὅσα καὶ ὑμεῖς ἐπίστασθε, καὶ οὐκ ἀσυνετώτερός εἰμι ὑμῶν.
|
|
3
|
3
|
|
н^о а^зъ къ г~ђ мое^мђ воZг~лю, ѓ^бличю же преD ни'мъ, а^ще хо'щеT”
|
οὐ μὴν δὲ ἀλλ᾿ ἐγὼ πρὸς Κύριον λαλήσω, ἐλέγξω δὲ ἐναντίον αὐτοῦ ἐὰν βούληται.
|
|
4
|
4
|
|
Вы^ же е^сте вра'чеве неправди'ви, и^ цᲇли'теле ꙁлы'хъ,
|
ὑμεῖς δέ ἐστε ἰατροὶ ἄδικοι καὶ ἰαταὶ κακῶν πάντες.
|
|
5
|
5
|
|
бђ'ди же вамъ молъча'ти, и^ събђ'дется вамъ въ премђ'дрость”
|
εἴη δὲ ὑμῖν κωφεῦσαι, καὶ ἀποβήσεται ὑμῖν εἰς σοφίαν.
|
|
6
|
6
|
|
Слы'шите ѓ^бличе'нїе ё%стъ мои^хъ, сђдђ же ё^стнђ моею вънми'те”
|
ἀκούσατε ἔλεγχον τοῦ στόματός μου, κρίσιν δὲ χειλέων μου προσέχετε.
|
|
7
|
7
|
|
Кое` ё^бо преD бм~ъ ли` гл~ите, и^ преD ниM вњща'ете лђка'во.
|
πότερον οὐκ ἔναντι Κυρίου λαλεῖτε, ἔναντι δὲ αὐτοῦ φθέγγεσθε δόλον;
|
|
8
|
8
|
|
и^ли сђмните'ся, в^ы са'ми сђдїя бђдете,
|
ἦ ὑποστελεῖσθε; ὑμεῖς δὲ αὐτοὶ κριταὶ γίνεσθε.
|
|
9
|
9
|
|
добро б^о а%ще и^слњдиT ваs. а^ще б^о все` творя'щеи прело'житеся еM, ничто'же мнњи ѓ^бличи'те в^ы,
|
καλόν γε, ἐὰν ἐξιχνιάσῃ ὑμᾶς· εἰ γὰρ τὰ πάντα ποιοῦντες προστεθήσεσθε αὐτῷ,
|
|
10
|
10
|
|
а^щеy и^ та'и лицемъ съё^диви'теся. кое` ё^бо,
|
οὐθὲν ἧττον ἐλέγξει ὑμᾶς· εἰ δὲ καὶ κρυφῇ πρόσωπα θαυμάσεσθε,
|
|
11
|
11
|
|
не движенїе л^и е^го ё^стра'шиT ва'съ самњхъ” Бо'язнь же эT него нападетъ на' вы,
|
πότερον οὐχὶ δεινὰ αὐτοῦ στροβήσει ὑμᾶς, φόβος δὲ παρ᾿ αὐτοῦ ἐπιπεσεῖται ὑμῖν;
|
|
12
|
12
|
|
эTи'дет# же велича'нїе ва'ше ра'вно пепелђ, тњло же бер#нено.
|
ἀποβήσεται δὲ ὑμῶν τὸ γαυρίαμα ἴσα σποδῷ, τὸ δὲ σῶμα πήλινον.
|
|
13
|
13
|
|
ё^млъчи'те да и^спо'лнюся и^ почїю эT гнњ'ва,
|
κωφεύσατε, ἵνα λαλήσω καὶ ἀναπαύσωμαι θυμοῦ
|
|
14
|
14
|
|
прїимᲆ плоти своя' зђбы, и^ дш~ђ же мою положђ въ рђ'цњ”
|
ἀναλαβὼν τὰς σάρκας μου τοῖς ὀδοῦσι, ψυχὴν δέ μου θήσω ἐν χειρί.
|
|
15
|
15
|
|
А$ще м^я и%метᲆ си'лныи понеже и^ нача, а^ще же гл~ю и^ ѓ^бличю преD ниM,
|
ἐάν με χειρώσηται ὁ δυνάστης, ἐπεὶ καὶ ἦρκται, ἦ μὴν λαλήσω καὶ ἐλέγξω ἐναντίον αὐτοῦ·
|
|
16
|
16
|
|
и^ с^е ми ся съблюдетъ на сп~се'нїе, не внидеT б^о преD ниM лесть”
|
καὶ τοῦτό μοι ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν, οὐ γὰρ ἐναντίον αὐτοῦ δόλος εἰσελεύσεται.
|
|
17
|
17
|
|
Послђша'ите гл~ъ мои^хъ, въꙁвњщђ б^о ва'мᲆ слы'шащеM.
|
ἀκούσατε ἀκούσατε τὰ ρήματά μου, ἀναγγελῶ γὰρ ὑμῶν ἀκουόντων.
|
|
18
|
18
|
|
с^е а^зъ бли'ꙁь е^смь сђ'да мое^го, вњдњ аZ ја%ко пра'веденъ ја%влю'ся”
|
ἰδοὺ ἐγὼ ἐγγύς εἰμι τοῦ κρίματός μου, οἶδα ἐγὼ ὅτι δίκαιος ἀναφανοῦμαι·
|
|
19
|
19
|
|
Кт^о бо` е^сть ѓ^би'денъ мно'ю, ја%ко нн~њ ё^ молчю і^ и^щеꙁнђ.
|
τίς γάρ ἐστιν ὁ κριθησόμενός μοι, ὅτι νῦν κωφεύσω καὶ ἐκλείψω;
|
|
20
|
20
|
|
дво'е же м^и сътвориши, тогда эT лица` твое^го не съкры'юся.
|
δυοῖν δέ μοι χρήσῃ· τότε ἀπὸ τοῦ προσώπου σου οὐ κρυβήσομαι.
|
|
21
|
21
|
|
и^ рђкђ эT мене` ё^да'ли, стра'х же тво'и да не ё^жасаеT м^я”
|
τὴν χεῖρα ἀπ᾿ ἐμοῦ ἀπέχου, καὶ ὁ φόβος σου μή με καταπλησσέτω.
|
|
22
|
22
|
|
Посе'м же въꙁовеши, а%з же т^я ё^слы'шђ. и^ли воз#гл~еши, аZ же т^и даM эTвᲇтъ.
|
εἶτα καλέσεις, ἐγὼ δέ σοι ὑπακούσομαι· ἢ λαλήσεις, ἐγὼ δέ σοι δώσω ἀνταπόκρισιν.
|
|
23
|
23
|
|
коли'ки сђть грњхи` мои` и^ беꙁаконїя моя`, наё^чи мя кои` сђть”
|
πόσαι εἰσὶν αἱ ἁμαρτίαι μου καὶ ἀνομίαι μου; δίδαξόν με τίνες εἰσί.
|
|
24
|
24
|
|
Почто` та'иши эT мене`, мни'ши же м^я проᲄи'вна сђща тебᲇ.
|
διατί ἀπ᾿ ἐμοῦ κρύπτῃ, ἥγησαι δέ με ὑπεναντίον σοι;
|
|
25
|
25
|
|
или ја^ко ли'стъ дви'жемъ вњтромъ бои'шися, и^ли ја%ко вњтвїю носи'мђ вњтромъ противля'еши ми ся”
|
ἦ ὡς φύλλον κινούμενον ὑπὸ ἀνέμου εὐλαβηθήσῃ ἢ ὡς χόρτῳ φερομένῳ ὑπὸ πνεύματος ἀντίκεισαί μοι;
|
|
26
|
26
|
|
ЈА/ко писа'лъ е^си на' мя ѕл^о, ѓ^бложиl же м^и е^си ю%ностьныи` грњхи,
|
ὅτι κατέγραψας κατ᾿ ἐμοῦ κακά, περιέθηκας δέ μοι νεότητος ἁμαρτίας,
|
|
27
|
27
|
|
положиl же м^и е^си но'гђ на въꙁбра'ненїе, съхрани'лъ же м^и е^си дњ'ла вс^я, в коренїя же но'гђ мое'ю прїиде.
|
ἔθου δέ μου τὸν πόδα ἐν κωλύματι, ἐφύλαξας δέ μου πάντα τὰ ἔργα, εἰς δὲ ρίζας τῶν ποδῶν μου ἀφίκου·
|
|
28
|
28
|
|
и^же ѓ^беTша'етъ ра'вно мњхђ, и^ли ја^ко ри'за мо'льми и^ꙁъја^де'на”
|
ὃ παλαιοῦται ἴσα ἀσκῷ ἢ ὥσπερ ἱμάτιον σητόβρωτον.
|
|
Глvа, д~і”
|
Κεφάλαιο 14
|
|
1
|
1
|
|
Чл~къ б^о рожен# эT жены` ма'лолњтеn, и^спо'лнь гнњ'ва.
|
ΒΡΟΤΟΣ γὰρ γεννητὸς γυναικὸς ὀλιγόβιος καὶ πλήρης ὀργῆς
|
|
2
|
2
|
|
и^ли ја%ко цвTњ процвњты'и эTпаде, эTбњжа же ја^ко стњнь и^ не постоиT.
|
ἢ ὥσπερ ἄνθος ἀνθῆσαν ἐξέπεσεν, ἀπέδρα δὲ ὥσπερ σκιὰ καὶ οὐ μὴ στῇ.
|
|
3
|
3
|
|
с^е и^ ѓ^ сеM словеси сътвори'лъ е^си, внити преD т^я сђдомъ.
|
οὐχὶ καὶ τούτου λόγον ἐποιήσω καὶ τοῦτον ἐποίησας εἰσελθεῖν ἐν κρίματι ἐνώπιόν σου;
|
|
4
|
4
|
|
кто` б^о чи'стъ бђдетъ эT скверны, и^ никᲄо'же,
|
τίς γὰρ καθαρὸς ἔσται ἀπὸ ρύπου; ἀλλ᾿ οὐθείς,
|
|
5
|
5
|
|
а^ще и^ е^ді'нᲆ дн~ь житїе е^го на земли`. и^сщете'ни же мsцы е^го эT него, въ лњте положи'лъ е^си и^ не престђ'пиT.
|
ἐὰν καὶ μία ἡμέρα ὁ βίος αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς, ἀριθμητοὶ δὲ μῆνες αὐτοῦ παρ᾿ αὐτοῦ· εἰς χρόνον ἔθου, καὶ οὐ μὴ ὑπερβῇ.
|
|
6
|
6
|
|
эTстђпи` эT него` да ё^млъкнет#, і^ и^ꙁво'литъ жи'тїе ја%коже нае%мникъ”
|
ἀπόστα ἀπ᾿ αὐτοῦ, ἵνα ἡσυχάσῃ καὶ εὐδοκήσῃ τὸν βίον ὥσπερ ὁ μισθωτός.
|
|
7
|
7
|
|
Є$сть б^о дре'вђ надежда, а^ще б^о посњче'но бђдет#, паки процвњтъ, и^ лњтора'сль е^го не ѓ^скђдњ'етъ”
|
ἔστι γὰρ δένδρῳ ἐλπίς· ἐὰν γὰρ ἐκκοπῇ, ἔτι ἐπανθήσει, καὶ ὁ ράδαμνος αὐτοῦ οὐ μὴ ἐκλίπῃ·
|
|
8
|
8
|
|
А$ще б^о състарњеTся въ ꙁемли` ко'ренᲆ е^го, а^ще же на ка'мени сконча'ется стебло е^го,
|
ἐὰν γὰρ γηράσῃ ἐν γῇ ἡ ρίζα αὐτοῦ, ἐν δὲ πέτρᾳ τελευτήσῃ τὸ στέλεχος αὐτοῦ,
|
|
9
|
9
|
|
эT во'ня воды` процвњте” Сътвори'т же жа'твђ, ја%ко мла'до сажDено.
|
ἀπὸ ὀσμῆς ὕδατος ἀνθήσει, ποιήσει δὲ θερισμὸν ὥσπερ νεόφυτον.
|
|
10
|
10
|
|
мQђ же ё^меръ эTи'де, паD же чл~къ пото'мъ не бђ'детъ.
|
ἀνὴρ δὲ τελευτήσας ᾤχετο, πεσὼν δὲ βροτὸς οὐκέτι ἐστί·
|
|
11
|
11
|
|
лњты ѓ^скђдњ'етъ мо'ре, рњка' же ѓ^пђстњвшїи и^сше,
|
χρόνῳ γὰρ σπανίζεται θάλασσα, ποταμὸς δὲ ἐρημωθεὶς ἐξηράνθη·
|
|
12
|
12
|
|
и^ чл~къ спа'выи не вᲆста'нетъ. до'ндеже не бђдетъ нб~о съшвено, и^ не въспрянђтъ эT сна` и^хъ”
|
ἄνθρωπος δὲ κοιμηθεὶς οὐ μὴ ἀναστῇ, ἕως ἂν ὁ οὐρανὸς οὐ μὴ συρραφῇ· καὶ οὐκ ἐξυπνισθήσονται ἐξ ὕπνου αὐτῶν.
|
|
13
|
13
|
|
А$ще ё^бо во а'дњ бы` м^я съхрани'лъ, сᲆкры'лъ же м^я бы`, до'ндеже преста'нетъ гнњвъ тво'и. и^ въчини'ши вре'мя, в неже па'мять сътвори'ши м^и”
|
εἰ γὰρ ὄφελον ἐν ᾅδῃ με ἐφύλαξας, ἔκρυψας δέ με ἕως ἂν παύσηταί σου ἡ ὀργὴ καὶ τάξῃ μοι χρόνον, ἐν ᾧ μνείαν μου ποιήσῃ·
|
|
14
|
14
|
|
А$ще ё^бо ё%мреT чл~къ жи'въ бђдеT, скон#чавъ дн~и лњтъ свои^хъ. тръплю до'ндеже па'ки бђдђ”
|
ἐὰν γὰρ ἀποθάνῃ ἄνθρωπος, ζήσεται συντελέσας ἡμέρας τοῦ βίου αὐτοῦ· ὑπομενῶ ἕως ἂν πάλιν γένωμαι.
|
|
15
|
15
|
|
Посем же въꙁовеши, а%ꙁ же ё^слы'шђ т^я, дњлаy рђкђ твое'ю не эTвраща'ися.
|
εἶτα καλέσεις, ἐγὼ δέ σοι ὑπακούσομαι, τὰ δὲ ἔργα τῶν χειρῶν σου μὴ ἀποποιοῦ.
|
|
16
|
16
|
|
и^счел же е^си хи'трости моя` и^ ничто'же т^я преи'детъ грњхъ мои^хᲆ”
|
ἠρίθμησας δέ μου τὰ ἐπιτηδεύματα, καὶ οὐ μὴ παρέλθῃ σε οὐδὲν τῶν ἁμαρτιῶν μου·
|
|
17
|
17
|
|
Запечатлњлъ же ми е^си беꙁако'нїя въ меш#цњ, наꙁнамена'лъ же е^си а^ще чт^о беZ во'ля престђпихъ.
|
ἐσφράγισας δέ μου τὰς ἀνομίας ἐν βαλλαντίῳ, ἐπεσημήνω δέ, εἴ τι ἄκρων παρέβην.
|
|
18
|
18
|
|
и^ ра'ꙁвњ гора` пада'ющи распадеся, и^ ка'мень ѓ^беTша'етъ эT мњста свое^го.
|
καὶ πλὴν ὄρος πῖπτον διαπεσεῖται, καὶ πέτρα παλαιωθήσεται ἐκ τοῦ τόπου αὐτῆς.
|
|
19
|
19
|
|
ка'мень е^гоже ѓ^глади'ша во'ды, и^ потопи'ша во'ды вᲆ знаки перьсᲄь земля`. и^ тер#пњнїе члчsко погђби'лъ е^си,
|
λίθους ἐλέαναν ὕδατα, καὶ κατέκλυσεν ὕδατα ὕπτια τοῦ χώματος τῆς γῆς· καὶ ὑπομονὴν ἀνθρώπου ἀπώλεσας.
|
|
20
|
20
|
|
въвъꙁринlђ е^си до конца ѓ^тиде. приставиl е^си лице, і^ и^спђстилъ,
|
ὦσας αὐτὸν εἰς τέλος, καὶ ᾤχετο· ἐπέστησας αὐτῷ τὸ πρόσωπον, καὶ ἐξαπέστειλας·
|
|
21
|
21
|
|
мно'гом же бы'вшемъ сн~омъ е^го не вњсть. а^ще и^ ма'ло иX бђдеT не сᲆвњсться
|
πολλῶν δὲ γενομένων τῶν υἱῶν αὐτοῦ, οὐκ οἶδεν, ἐὰν δὲ ὀλίγοι γένωνται, οὐκ ἐπίσταται·
|
|
22
|
22
|
|
н^о плоти е^го болᲇша, дш~а же е^го сњтова`”
|
ἀλλ᾿ ἢ αἱ σάρκες αὐτοῦ ἤλγησαν, ἡ δὲ ψυχὴ αὐτοῦ ἐπένθησεν.
|
|
Глvа, е~і”
|
Κεφάλαιο 15
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща же е^лифа'съ џеманитинъ гл~я.
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ελιφὰζ ὁ Θαιμανίτης λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
а^ще ё^бо премђрыи эTвњтъ дасть ра'ꙁђма дх~ъ, и^ наполни бо'лњзнь чрева”
|
πότερον σοφὸς ἀπόκρισιν δώσει συνέσεως πνεῦμα καὶ ἐνέπλησε πόνον γαστρὸς
|
|
3
|
3
|
|
эTблюда'а гл~ы и^ми'же не подоба'етᲆ, и^ словесы и^миy ника'я же потреба,
|
ἐλέγχων ἐν ρήμασιν, οἷς οὐ δεῖ, καὶ ἐν λόγοις, οἷς οὐδὲν ὄφελος;
|
|
4
|
4
|
|
е^я'же и^ т^ы эTвеrглъ е^си стра'хъ, сконча'лъ е^си гл~ы та'ки преD гм~ъ.
|
οὐ καὶ σὺ ἀπεποιήσω φόβον, συνετελέσω δὲ ρήματα τοιαῦτα ἔναντι τοῦ Κυρίου;
|
|
5
|
5
|
|
повиненъ е^си гл~ы ё^стъ твои^хъ, не раз#сђди'лъ е^си гл~ъ силныхъ.
|
ἔνοχος εἶ ρήμασι στόματός σου, οὐδὲ διέκρινας ρήματα δυναστῶν.
|
|
6
|
6
|
|
ѓ^бличаюT т^я ё^ста` ᲄвоа, а^ не аZ, и^ ё^стнњ твои` на тя послђшествова'стњ”
|
ἐλέγξαι σε τὸ σὸν στόμα καὶ μὴ ἐγώ, τὰ δὲ χείλη σου καταμαρτυρήσουσί σου·
|
|
7
|
7
|
|
Чт^о бо` е^да` пр'ьвње чл~къ роженъ е^си, и^ли пр'ьвїе хлъмᲆ съгђстlњся е^си,
|
τί γάρ; μὴ πρῶτος ἀνθρώπων ἐγεννήθης; ἢ πρὸ θινῶν ἐπάγης;
|
|
8
|
8
|
|
и^ състрое'нїа гн~я слы'шалᲆ е^си, и^ совᲇтника ли ᲄя поста'ви б~ъ” Прїиде л^и на' тя премђ'дрость.
|
ἦ σύνταγμα Κυρίου ἀκήκοας, ἢ συμβούλῳ σοι ἐχρήσατο ὁ Θεός, εἰς δὲ σὲ ἀφίκετο σοφία;
|
|
9
|
9
|
|
что бо вњси е^гоже не вњмы, и^ли чт^о разђмњ'еши т^ы е^гоже не раꙁђмње^м#.
|
τί γὰρ οἶδας, ὃ οὐκ οἴδαμεν; ἢ τί συνίεις σύ, ὃ οὐ καὶ ἡμεῖς;
|
|
10
|
10
|
|
и^ли ста'ръ и^ ветохъ е^си в наs, старњи эTц~а твое^го дн~ьми.
|
καί γε πρεσβύτης καί γε παλαιὸς ἐν ἡμῖν, βαρύτερος τοῦ πατρός σου ἡμέραις.
|
|
11
|
11
|
|
мала и^хъже съгрњши ё^раненъ е^си, велика превели'чно воZгл~а.
|
ὀλίγα ὧν ἡμάρτηκας μεμαστίγωσαι, μεγάλως ὑπερβαλλόντως λελάληκας.
|
|
12
|
12
|
|
чт~о смњло срDце твое. и^ли чᲄо` понесостњ ѓ%чи твои`,
|
τί ἐτόλμησεν ἡ καρδία σου, ἢ τί ὑπένεγκαν οἱ ὀφθαλμοί σου;
|
|
13
|
13
|
|
ја^ко ја%рость раздра` преD гм~ъ” И$знесе же и^зъ ё'стъ та'ка словеса`.
|
ὅτι θυμὸν ἔρρηξας ἔναντι Κυρίου, ἐξήγαγες δὲ ἐκ στόματος ρήματα τοιαῦτα.
|
|
14
|
14
|
|
кт^о бы сы` чл~къ ја^ко бђдетъ непоро'ченъ, и^ли ја%ко бђ'дыи правеDникᲆ рожDенъ эT жены`”
|
τίς γὰρ ὢν βροτός, ὅτι ἔσται ἄμεμπτος, ἢ ὡς ἐσόμενος δίκαιος γεννητὸς γυναικός;
|
|
15
|
15
|
|
А$ще до ст~ыхъ не вњрђетъ, нб~о же нечи'сто преD нимъ”
|
εἰ κατὰ ἁγίων οὐ πιστεύει, οὐρανὸς δὲ οὐ καθαρὸς ἐναντίον αὐτοῦ;
|
|
16
|
16
|
|
ѓ^ста'ни же меrзкїи нечи'стыи мђжъ, пїяи непра'вды ра'вны пое'нїю.
|
ἔα δὲ ἐβδελυγμένος καὶ ἀκάθαρτος ἀνήρ, πίνων ἀδικίας ἴσα ποτῷ·
|
|
17
|
17
|
|
възвњщђ же т^и послђша'и мене`, ја%же ё^бо ви'дњхъ възвњщђ т^и.
|
ἀναγγελῶ δέ σοι, ἄκουέ μου· ἃ δὴ ἐώρακα, ἀναγγελῶ σοι,
|
|
18
|
18
|
|
ја%же премђдрїи` рекTђ и^ не ё^таиша эTц~ы и^хъ”
|
ἃ σοφοὶ ἐροῦσι καὶ οὐκ ἔκρυψαν πατέρες αὐτῶν·
|
|
19
|
19
|
|
тњмже самњмъ да'на бысть ꙁемля, и^ не на'иде и^ноплеменникъ на' ня”
|
αὐτοῖς μόνοις ἐδόθη ἡ γῆ, καὶ οὐκ ἐπῆλθεν ἀλλογενὴς ἐπ᾿ αὐτούς.
|
|
20
|
20
|
|
Вс^е жи'тїе нечьсти'ва вᲆ печа'ли, лњтаy и^сщетена да'на си'лнђ
|
πᾶς ὁ βίος ἀσεβοῦς ἐν φροντίδι, ἔτη δὲ ἀριθμητὰ δεδομένα δυνάστῃ,
|
|
21
|
21
|
|
страх же е^го въ ё'ши е^мђ. е^гда` мниT ёже` въ ми'рњ бы'ти, прїиде дн~ь раꙁвраще'нїя е^го.
|
ὁ δὲ φόβος αὐτοῦ ἐν ὠσὶν αὐτοῦ· ὅταν δοκῇ ἤδη εἰρηνεύειν, ἥξει αὐτοῦ ἡ καταστροφή.
|
|
22
|
22
|
|
да не вњрђетъ эTврати'тися эT тмы`, заповњ'данъ б^о ю%же въ рђцњ желњꙁа.
|
μὴ πιστευέτω ἀποστραφῆναι ἀπὸ σκότους· ἐντέταλται γὰρ ἤδη εἰς χεῖρας σιδήρου,
|
|
23
|
23
|
|
ёчиненъ бо е^сть въ бра'шно неја^сытомъ, вњсть же въ себњ` ја%ко ждетъ стерва. дн~ь же теменъ ё^страшиT е^го,
|
κατατέτακται δὲ εἰς σῖτα γυψίν· οἶδε δὲ ἐν ἑαυτῷ ὅτι μένει εἰς πτῶμα. ἡμέρα δὲ σκοτεινὴ αὐτὸν στροβήσει,
|
|
24
|
24
|
|
бњда же и^ скорбъ прїимеT и&. ја%ко во'инъ предъстоя'и и^ падеT,
|
ἀνάγκη δὲ καὶ θλῖψις αὐτὸν καθέξει ὥσπερ στρατηγὸς πρωτοστάτης πίπτων.
|
|
25
|
25
|
|
ја%ко въꙁдњ рђцњ преD гм~ъ” ПреD гм~ъ же вседръжи'телемъ ѓ^жестися.
|
ὅτι ἦρκε χεῖρας ἐναντίον τοῦ Κυρίου, ἔναντι δὲ Κυρίου παντοκράτορος ἐτραχηλίασεν,
|
|
26
|
26
|
|
тече же преD ни'мᲆ ё'кори'ꙁною вели'кᲆ на плещђ щиT е^го,
|
ἔδραμε δὲ ἐναντίον αὐτοῦ ὕβρει ἐν πάχει νώτου ἀσπίδος αὐτοῦ,
|
|
27
|
27
|
|
ја^ко покры` лице свое` тђ'комъ е^го. и^ сътвори ѓ^метђ стегнђю, хвалаy е^го ё^кори'ꙁна”
|
ὅτι ἐκάλυψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν στέατι αὐτοῦ καὶ ἐποίησε περιστόμιον ἐπὶ τῶν μηρίων.
|
|
28
|
28
|
|
да вселиT же ся во гра'дехъ пђ'стњхъ, вни'дет же в домы` невселенныя” А$ е^же ѓ^ни` ёгото'ваша, и^нїи эTнесђть.
|
αὐλισθείη δὲ πόλεις ἐρήμους, εἰσέλθοι δὲ εἰς οἴκους ἀοικήτους· ἃ δὲ ἐκεῖνοι ἡτοίμασαν, ἄλλοι ἀποίσονται.
|
|
29
|
29
|
|
ни'же ѓ^богати'тся, ни'же ѓ^ста'нетъ и^мњнїе е^го. не и'мать положи'ти на' ꙁемлю сњни,
|
οὔτε μὴ πλουτισθῇ, οὔτε μὴ μείνῃ αὐτοῦ τὰ ὑπάρχοντα, οὐ μὴ βάλῃ ἐπὶ τὴν γῆν σκιὰν
|
|
30
|
30
|
|
н^и и^ꙁбњжит же тм^ы. проѕябенїе е^го да ё^сђшиT вњтръ, да эTпадетъ цвњтъ е^го,
|
οὐδὲ μὴ ἐκφύγῃ τὸ σκότος. τὸν βλαστὸν αὐτοῦ μαράναι ἄνεμος, ἐκπέσοι δὲ αὐτοῦ τὸ ἄνθος.
|
|
31
|
31
|
|
да не вњритъ ја%ко сътръпиT тще б^о събђдеTся е^мђ”
|
μὴ πιστευέτω ὅτι ὑπομενεῖ, κενὰ γὰρ ἀποβήσεται αὐτῷ·
|
|
32
|
32
|
|
Сњченїе е^го пр'ьвње да сътлње^тъ, и^ лњтора'сль е^го не ѓ^блисᲄвенњеT.
|
ἡ τομὴ αὐτοῦ πρὸ ὥρας φθαρήσεται, καὶ ὁ ράδαμνος αὐτοῦ οὐ μὴ πυκάσῃ·
|
|
33
|
33
|
|
да ѓ^бои^манᲆ бђдеT ја^коже пародоk прьвње ја^годы, да эTпадеT же ја%ко цвTњ масли'чїа.
|
τρυγηθείη δὲ ὡς ὄμβραξ πρὸς ὥρας, ἐκπέσοι δὲ ὡς ἄνθος ἐλαίας.
|
|
34
|
34
|
|
послђшьство б^о нечести'ваго смр~ть, и^ ѓ^гнь же да поyжеT домы` м#ꙁдои%мецъ”
|
μαρτύριον γὰρ ἀσεβοῦς θάνατος, πῦρ δὲ καύσει οἴκους δωροδεκτῶν.
|
|
35
|
35
|
|
Въ чревњ же прїимеT бо'лњзнь, събђдеT же ся е^мђ тщета, чрево же е^го да поDи^меT лесть”
|
ἐν γαστρὶ δὲ λήψεται ὀδύνας, ἀποβήσεται δὲ ἑαυτῷ κενά, ἡ δὲ κοιλία αὐτοῦ ὑποίσει δόλον.
|
|
Глvа, ѕ~і”
|
Κεφάλαιο 16
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща' же і%ѓвъ и^ рече.
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ιὼβ λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
слы'шахъ си'це, мно'готњшителе зо'лъ вс^и.
|
ἀκήκοα τοιαῦτα πολλά, παρακλήτορες κακῶν πάντες.
|
|
3
|
3
|
|
что' бо е^да чи'нъ е^сть словесы` дх~а, и^л^и кђ'ю ти па'кость съᲄворитъ. ја%коже эTвњща'еши,
|
τί γάρ; μὴ τάξις ἐστὶ ρήμασι πνεύματος; ἢ τί παρενοχλήσει σοι, ὅτι ἀποκρίνῃ;
|
|
4
|
4
|
|
и^ а^ꙁъ ја%коже в^ы въꙁ#гл~ю. а^ще же поDлежа'лA дш~а ва'ша за мою`, а^ще наскакаX на' вы словесы`, покива'а главо'ю на вы.
|
κἀγὼ καθ᾿ ὑμᾶς λαλήσω, εἰ ὑπέκειτό γε ἡ ψυχὴ ὑμῶν ἀντὶ τῆς ἐμῆς· εἶτ᾿ ἐναλοῦμαι ὑμῖν ρήμασι, κινήσω δὲ καθ᾿ ὑμῶν κεφαλήν·
|
|
5
|
5
|
|
бђди же крњпость въ ё^стњхъ моиX, движе'нїа же ё^стнђ` мое'ю не пощажђ`
|
εἴη δὲ ἰσχὺς ἐν τῷ στόματί μου, κίνησιν δὲ χειλέων οὐ φείσομαι.
|
|
6
|
6
|
|
а^ще б^о възгл~ю не воꙁболю ли` ра'ны, н^о сътворю` с^и трђдъ. а^ще ли же ё^молчю`, чт^о ме'ншими ё^ја^зве'нᲆ бђдђ.
|
ἐὰν γὰρ λαλήσω, οὐκ ἀλγήσω τὸ τραῦμα· ἐὰν δὲ καὶ σιωπήσω, τί ἔλαττον τρωθήσομαι;
|
|
7
|
7
|
|
нн~њ же престђжена м^я сътвори` бђя' согни'вша. и^ я'тъ м^я
|
νῦν δὲ κατάκοπόν με πεποίηκε, μωρόν, σεσηπότα,
|
|
8
|
8
|
|
и^ въ послђшество бых#, и^ въста`въ мн^њ лжа` моя. прямо лицђ` мое^мђ эTвњща`,
|
καὶ ἐπελάβου μου, εἰς μαρτύριον ἐγενήθη· καὶ ἀνέστη ἐν ἐμοὶ τὸ ψεῦδός μου, κατὰ πρόσωπόν μου ἀνταπεκρίθη.
|
|
9
|
9
|
|
гнњ венъ быv низложи м^я. въскрежета` ꙁђбы на' мя, стрњ'лы и^скђсникъ е^го нападо'ша на' мя.
|
ὀργῇ χρησάμενος κατέβαλέ με, ἔβρυξεν ἐπ᾿ ἐμὲ τοὺς ὀδόντας, βέλη πειρατῶν αὐτοῦ ἐπ᾿ ἐμοὶ ἔπεσεν.
|
|
10
|
10
|
|
стрњла'ми ѓ^чїю наскака`, и^ ѓ^стрїеM пораꙁи` м^я въ колњнњ, вкђпњ натеко'ша на мя,
|
ἀκίσιν ὀφθαλμῶν ἐνήλατο, ὀξεῖ ἔπαισέ με εἰς τὰ γόνατα, ὁμοθυμαδὸν δὲ κατέδραμον ἐπ᾿ ἐμοί·
|
|
11
|
11
|
|
предасть б^о м^я г~ь в рђки непра'ведныX, на нечести'выяy поврь'же м^я,
|
παρέδωκε γάρ με ὁ Κύριος εἰς χεῖρας ἀδίκων, ἐπὶ δὲ ἀσεβέσιν ἔρριψέ με.
|
|
12
|
12
|
|
ё^миря'юща рас#сы'па м^я. и%мъ м^я ꙁа вла'сы и ѓ^борва`. поста'ви м^я а^ки стра'жа,
|
εἰρηνεύοντα διεσκέδασέ με, λαβών με τῆς κόμης διέτιλε, κατέστησέ με ὥσπερ σκοπόν.
|
|
13
|
13
|
|
ѓ^быидо'ша м^я ѓ^рђжїи бодђще въ и^стеси мои`. не щадя'ще и^злїяша на ꙁеMлю же'лчь мою`,
|
ἐκύκλωσάν με λόγχαις βάλλοντες εἰς νεφρούς μου, οὐ φειδόμενοι ἐξέχεαν εἰς τὴν γῆν τὴν χολήν μου·
|
|
14
|
14
|
|
ниꙁложи'ша м^я стрpђ на стрђпъ, теко'ша къ мнњ могђщеи.
|
κατέβαλόν με πτῶμα ἐπὶ πτώματι, ἔδραμον πρός με δυνάμενοι.
|
|
15
|
15
|
|
врњтище соши'ша на ко'жђ мою, и^ мо'щь же моя ё^гасе`.
|
σάκκον ἔρραψαν ἐπὶ βύρσης μου, τὸ δὲ σθένος μου ἐν γῇ ἐσβέσθη.
|
|
16
|
16
|
|
и^ чре'во мое съгорњ` эT пла'ча, на вњждђ же мое'ю стњнь,
|
ἡ γαστήρ μου συγκέκαυται ἀπὸ κλαυθμοῦ, ἐπὶ δὲ βλεφάροις μου σκιά.
|
|
17
|
17
|
|
непра'ведно же ни е^ді'но в рђкђ мое'ю. мл~тва же моя чи'ста
|
ἄδικον δὲ οὐδὲν ἦν ἐν χερσί μου, εὐχὴ δέ μου καθαρά.
|
|
18
|
18
|
|
ꙁемля` да не покры'еть кро'ви пло'ти моея, ни бђди мњсто во'пля мое^го.
|
γῆ, μὴ ἐπικαλύψῃ ἐφ᾿ αἵματι τῆς σαρκός μου, μηδὲ εἴη τόπος τῇ κραυγῇ μου.
|
|
19
|
19
|
|
и^ нн~њ е^сть се` на нб~сехъ по'слђхъ мои, свњдњтель же м^и на вы'шнихъ.
|
καὶ νῦν ἰδοὺ ἐν οὐρανοῖς ὁ μάρτυς μου, ὁ δὲ συνίστωρ μου ἐν ὑψίστοις.
|
|
20
|
20
|
|
да прїидетъ м^и мо'льба къ г~ђ, преD ним же да ка'плеT м^и ѓ%ко.
|
ἀφίκοιτό μου ἡ δέησις πρὸς Κύριον, ἔναντι δὲ αὐτοῦ στάζοι μου ὁ ὀφθαλμός.
|
|
21
|
21
|
|
бђди же ѓ^бличе'нїе мђжђ преD гм~ъ, и^ сн~ђ чл~ческомђ бли'жнемђ е^го.
|
εἴη δὲ ἔλεγχος ἀνδρὶ ἔναντι Κυρίου καὶ υἱῷ ἀνθρώπου τῷ πλησίον αὐτοῦ.
|
|
22
|
22
|
|
лњта и^сче'тена прїидо'ша, пђте'мъ и^мже не въꙁвращђся по'идђ”
|
ἔτη δὲ ἀριθμητὰ ἥκασιν, ὁδῷ δέ, ᾖ οὐκ ἐπαναστραφήσομαι, πορεύσομαι.
|
|
Глvа, з~і”
|
Κεφάλαιο 17
|
|
1
|
1
|
|
Тлњ'ю же дх~омъ носимъ, прошђ ж'е гроба и^ не ё^лђча'ю
|
ΟΛΕΚΟΜΑΙ πνεύματι φερόμενος, δέομαι δὲ ταφῆς καὶ οὐ τυγχάνω.
|
|
2
|
2
|
|
молю` творя'и, и^ чт^о сътворю`. ё^крадо'ша же м^и и^мњнїе чю'жїи,
|
λίσσομαι κάμνων, καὶ τί ποιήσας;
|
|
3
|
3
|
|
кто` е^сть се` в рђкђ же моею свя'ꙁанъ бђди.
|
ἔκλεψαν δέ μου τὰ ὑπάρχοντα ἀλλότριοι. τίς ἐστιν οὗτος; τῇ χειρί μου συνδεθήτω.
|
|
4
|
4
|
|
ја%ко срDца и^хъ съкры'лъ е^си эT мђдрости, сего ради не воꙁнесе'ши и^хъ
|
ὅτι καρδίαν αὐτῶν ἔκρυψας ἀπὸ φρονήσεως, διὰ τοῦτο οὐ μὴ ὑψώσῃς αὐτούς.
|
|
5
|
5
|
|
в ча'сти възвњсти'тъ ѕло'бы. ѓ'чи же на сн~ехъ и^ста'яста”
|
τῇ μερίδι ἀναγγελεῖ κακίας, ὀφθαλμοὶ δὲ ἐφ᾿ υἱοῖς ἐτάκησαν.
|
|
6
|
6
|
|
Положи' же м^я притчею въ странаX, смњхђ же быX и^мъ.
|
ἔθου δέ με θρύλημα ἐν ἔθνεσι, γέλως δὲ αὐτοῖς ἀπέβην·
|
|
7
|
7
|
|
ѓ^слњпо'сᲄе б^о ѓ%чи мои эT гнᲇвA повое'ванъ быхъ во'и свои^ми.
|
πεπώρωνται γὰρ ἀπὸ ὀργῆς οἱ ὀφθαλμοί μου, πεπολιόρκημαι μεγάλως ὑπὸ πάντων.
|
|
8
|
8
|
|
чю'до быX и%стинныM ѓ^ сихъ, пра'ведникᲆ же на беꙁако'нника въста'етъ.
|
θαῦμα ἔσχεν ἀληθινοὺς ἐπὶ τούτῳ, δίκαιος δὲ ἐπὶ παρανόμῳ ἐπανασταίη·
|
|
9
|
9
|
|
да ё^крњпит же ся вњрныи на своеM пђти`, чи'стыи же рђка'ма да прїиметъ де'рꙁость.
|
σχοίη δὲ πιστὸς τὴν ἑαυτοῦ ὁδόν, καθαρὸς δὲ χεῖρας ἀναλάβοι θάρσος.
|
|
10
|
10
|
|
н^и и%накоже, н^о вси` ё^твержа'итеся и^ прїидете, не бо` ѓ^брњта'ю въ ва'съ и%стинны.
|
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ πάντες ἐρείδετε, καὶ δεῦτε δή, οὐ γὰρ εὑρίσκω ἐν ὑμῖν ἀληθές.
|
|
11
|
11
|
|
дн~їе мои` преи^до'ша въ тече'нїи. преторго'ша же ся ё'дове срDца мое^го.
|
αἱ ἡμέραι μου παρῆλθον ἐν βρόμῳ, ἐράγη δὲ τὰ ἄρθρα τῆς καρδίας μου.
|
|
12
|
12
|
|
но'щь въ дне мњсто положи'хъ, и^ свњтъ бли'ꙁᲆ эT лица` т#мы`,
|
νύκτα εἰς ἡμέραν ἔθηκα, φῶς ἐγγὺς ἀπὸ προσώπου σκότους·
|
|
13
|
13
|
|
а^ще б^о сᲄерплю` а%дъ м^и е^сть до'мъ. и^ в сђмра'цњ лежа'нїя м^и е^сть, и^ посте'ля.
|
ἐὰν γὰρ ὑπομείνω, ᾅδης μου ὁ οἶκος, ἐν δὲ γνόφῳ ἔστρωταί μου ἡ στρωμνή.
|
|
14
|
14
|
|
смр~ть проꙁва'хъ себњ эTц~а быти, мт~рь же и^ сесᲄрђ ми гно'я.
|
θάνατον ἐπεκαλεσάμην πατέρα μου εἶναι, μητέρα δέ μου καὶ ἀδελφὴν σαπρίαν.
|
|
15
|
15
|
|
гдњ ё^бо е^ще е^сть м^и надеж'да, и^л^и бл~гъ свои^хъ ё^ꙁрю`.
|
ποῦ οὖν μου ἔτι ἐστὶν ἡ ἐλπίς; ἦ τὰ ἀγαθά μου ὄψομαι;
|
|
16
|
16
|
|
и^л^и со мно'ю въ а'дъ сни'дђтъ, и^л^и вкђпњ на прьсть сни'демъ”
|
ἦ μετ᾿ ἐμοῦ εἰς ᾅδην καταβήσομαι, ἢ ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ χώματος καταβησόμεθα;
|
|
Глvа, и~і”
|
Κεφάλαιο 18
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща же валъда'дъ савхети'нъ гл~я.
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Βαλδὰδ ὁ Σαυχίτης λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
доко'лњ не преста'неши, пожди` да и^ мы` възъгл~емъ.
|
μέχρι τίνος οὐ παύσῃ; ἐπίσχες, ἵνα καὶ αὐτοὶ λαλήσωμεν.
|
|
3
|
3
|
|
и^ почт^о а^ки четвероно'жныя ё^молъча'хомъ преD тобо'ю
|
διατὶ δὲ ὥσπερ τετράποδα σεσιωπήκαμεν ἐναντίον σου;
|
|
4
|
4
|
|
пребыs т^и гнњвъ. что б^о а^ще т^ы ё^мреши не ё^селе'нна л^и бђдеT поDнбsная, и^л^и развратяTся го'ры эT ѓ^снова'нїя,
|
κέχρηταί σοι ὀργή· τί γάρ; ἐὰν σὺ ἀποθάνῃς, ἀοίκητος ἡ ὑπ᾿ οὐρανόν; ἢ καταστραφήσεται ὄρη ἐκ θεμελίων;
|
|
5
|
5
|
|
и^ свњтъ нечесᲄи'ваго ё^га'снетъ, и^ не сᲆбђдется иM пла'мы,
|
καὶ φῶς ἀσεβῶν σβεσθήσεται, καὶ οὐκ ἀποβήσεται αὐτῶν ἡ φλόξ·
|
|
6
|
6
|
|
свњтъ е^готма` в жи'тїи, свњти'лникъ же в немъ ё^га'снетъ.
|
τὸ φῶς αὐτοῦ σκότος ἐν διαίτῃ, ὁ δὲ λύχνος ἐπ᾿ αὐτῷ σβεσθήσεται.
|
|
7
|
7
|
|
да ё^ло'вятъ ме'ншины и^мњнїя е^го погрњши'тъ же е^го совњтъ, и^ да ся
|
θηρεύσαισαν ἐλάχιστοι τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, σφάλαι δὲ αὐτοῦ ἡ βουλή.
|
|
8
|
8
|
|
въвержетъ нога` е^го въ прђ'гло, мре'жею пови'тъ
|
ἐμβέβληται δὲ ὁ ποὺς αὐτοῦ ἐν παγίδι, ἐν δικτύῳ ἑλιχθείη.
|
|
9
|
9
|
|
да прїидђтъ нань прђгла, да ё^крњпи'тъ на'нь жа'ждђщих#.
|
ἔλθοισαν δὲ ἐπ᾿ αὐτὸν παγίδες, κατισχύσει ἐπ᾿ αὐτὸν διψῶντας.
|
|
10
|
10
|
|
съкры' же ся в земли` ё'же е^го, и прїятїе е^го на стеꙁи`.
|
κέκρυπται ἐν τῇ γῇ σχοινίον αὐτοῦ καὶ ἡ σύλληψις αὐτοῦ ἐπὶ τρίβων.
|
|
11
|
11
|
|
ѓ%крsтъ да погђбя'тъ е^го бо'лњꙁни, мно'ꙁи же ѓ^ ноѕњ` е^го да прїидђтъ гла'домъ тњсном#,
|
κύκλῳ ὀλέσαισαν αὐτὸν ὀδύναι, πολλοὶ δὲ περὶ πόδα αὐτοῦ ἔλθοισαν
|
|
12
|
12
|
|
паде'нїе же е^го ё^гото'вася е^мђ и^ꙁря'дно,
|
ἐν λιμῷ στενῷ. πτῶμα δὲ αὐτῷ ἡτοίμασται ἐξαίσιον.
|
|
13
|
13
|
|
поја^де'но же бђди вс^е паде'нїе но'гђ е^го. да поя'сть же красотђ` е^го смр~ть,
|
βρωθείησαν αὐτοῦ κλῶνες ποδῶν, κατέδεται δὲ αὐτοῦ τὰ ὡραῖα θάνατος.
|
|
14
|
14
|
|
ѓ^тръже'но бђди эT жи'тїя е^го и^сцњле'нїе. да и^меT е^го бњда`, вина` цр~ьская.
|
ἐκραγείη δὲ ἐκ διαίτης αὐτοῦ ἴασις, σχοίη δὲ αὐτὸν ἀνάγκη αἰτίᾳ βασιλικῇ.
|
|
15
|
15
|
|
да всели'тся въ хра'мњ свое^мъ в нощи свое'и, раз#сњяна бђди лњпота` е^го жђпелоM ѓ^гнеM
|
κατασκηνώσει ἐν τῇ σκηνῇ αὐτοῦ ἐν νυκτὶ αὐτοῦ, κατασπαρήσονται τὰ εὐπρεπῆ αὐτοῦ θείῳ.
|
|
16
|
16
|
|
под ниM. ко'ренїя е^го да и^схнђтъ сверха да нападеT пож#же'нїе ѓ^гня`.
|
ὑποκάτωθεν αἱ ρίζαι αὐτοῦ ξηρανθήσονται, καὶ ἐπάνωθεν ἐπιπεσεῖται θερισμὸς αὐτοῦ.
|
|
17
|
17
|
|
па'мятъ е^го поги'бнетъ эT земля`, и^ бђди и^мя е^го на лице` внњшнее.
|
τὸ μνημόσυνον αὐτοῦ ἀπόλοιτο ἐκ γῆς, καὶ ὑπάρξει ὄνομα αὐτῷ ἐπὶ πρόσωπον ἐξωτέρω.
|
|
18
|
18
|
|
да эTринетъ е^го эT свњта въ т#мђ`,
|
ἀπώσειεν αὐτὸν ἐκ φωτὸς εἰς σκότος.
|
|
19
|
19
|
|
и^ не бђдетъ ꙁна'емъ в лю'дехъ е^го. ни сп~сется въ подᲆнбsнњи доM е^го,
|
οὐκ ἔσται ἐπίγνωστος ἐν λαῷ αὐτοῦ, οὐδὲ σεσωσμένος ἐν τῇ ὑπ᾿ οὐρανὸν ὁ οἶκος αὐτοῦ,
|
|
20
|
20
|
|
н^о въ свои^хъ е^мђ да поживђтъ и%нїи. на'нь въздохнђша послњднїи, прьвых же ја%тъ чю'до.
|
ἀλλ᾿ ἐν τοῖς αὐτοῦ ζήσονται ἕτεροι. ἐπ᾿ αὐτῷ ἐστέναξαν ἔσχατοι, πρώτους δὲ ἔσχε θαῦμα.
|
|
21
|
21
|
|
сїи сђть домове непра'ведникъ, се же мњсто невњдђщихъ б~а”
|
οὗτοί εἰσιν οἱ οἶκοι ἀδίκων, οὗτος δὲ ὁ τόπος τῶν μὴ εἰδότων τὸν Κύριον.
|
|
Глvа, џ~і”
|
Κεφάλαιο 19
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща' же і%ѓвъ и^ рече.
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ιὼβ λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
доколњ притрђ'днђ съътвори'те дш~ђ мою, и^ низложи'сте м^я словесы`. разђмњи'те то'кмо, ја%ко б~ъ сътвори` м^я си'цева,
|
ἕως τίνος ἔγκοπον ποιήσετε ψυχήν μου καὶ καθαιρεῖτέ με λόγοις; γνῶτε μόνον ὅτι ὁ Κύριος ἐποίησέ με οὕτως·
|
|
3
|
3
|
|
тя'жњте м^я, не стыдя'щися нале'жите м^и.
|
καταλαλεῖτέ μου, οὐκ αἰσχυνόμενοί με ἐπίκεισθέ μοι.
|
|
4
|
4
|
|
и^ ё'бо въи'стиннђ а^ꙁъ прельсти'хся, ё^ мене' же не въдворя'ется лестець, гл~ти сло'во мое е^же не подоба'етъ. словеса' же моя съблажня'ются и^ не въ вре'мя.
|
ναὶ δὴ ἐπ᾿ ἀληθείας ἐγὼ ἐπλανήθην, παρ᾿ ἐμοὶ δὲ αὐλίζεται πλάνος λαλῆσαι ρήματα, ἃ οὐκ ἔδει, τὰ δὲ ρήματά μου πλανᾶται καὶ οὐκ ἐπὶ καιροῦ.
|
|
5
|
5
|
|
ѓ^стани же ја%ко на мя велича'етеся. наскака'ете же м^и словесы поно'сными.
|
ἔα δὲ ὅτι ἐπ᾿ ἐμοὶ μεγαλύνεσθε, ἐνάλλεσθε δέ μοι ὀνείδει.
|
|
6
|
6
|
|
раꙁђмњ'ите ё^бо ја%ко г~ь е^сть мои, ё^тверже'нїе свое на мя въꙁнесе`.
|
γνῶτε οὖν ὅτι Κύριός ἐστιν ὁ ταράξας, ὀχύρωμα δὲ αὐτοῦ ἐπ᾿ ἐμὲ ὕψωσεν.
|
|
7
|
7
|
|
с^е смњхъ поноше'нїя не възъгл~ю, и^ възопїю и^ нигдњ же сђдъ.
|
ἰδοὺ γελῶ ὀνείδει καὶ οὐ λαλήσω· κεκράξομαι, καὶ οὐδαμοῦ κρίμα.
|
|
8
|
8
|
|
ѓ%крsтъ ѓ^граждеn е^смь, и^ не и%мамъ минђти. преD лицем# же мои^мъ тмђ` положи`,
|
κύκλῳ περιῳκοδόμημαι, καὶ οὐ μὴ διαβῶ, ἐπὶ πρόσωπόν μου σκότος ἔθετο.
|
|
9
|
9
|
|
сла'вђ же ѓ^ мн^њ съвлече, эTя'т# же вњнець эT главы` моеа.
|
τὴν δὲ δόξαν ἀπ᾿ ἐμοῦ ἐξέδυσεν, ἀφεῖλε δὲ στέφανον ἀπὸ κεφαλῆς μου.
|
|
10
|
10
|
|
разᲄерза' же м^я ѓ%крsтъ и^ эTи^доX, посњче' же ја^ко дре'во надежDђ мою`.
|
διέσπασέ με κύκλῳ καὶ ᾠχόμην· ἐξέκοψε δὲ ὥσπερ δένδρον τὴν ἐλπίδα μου.
|
|
11
|
11
|
|
лю'тњ гнњвоM сътвори` м^и и^мᲇ же м^я ја^ко вра'га.
|
δεινῶς δέ μοι ὀργῇ ἐχρήσατο, ἡγήσατο δέ με ὥσπερ ἐχθρόν.
|
|
12
|
12
|
|
въкђпњ прїидо'ша и^скђше'нїя е^го на' мя, на пђтехъ же мои^хъ ѓ^быидо'ша м^я преDсњдя'щеи.
|
ὁμοθυμαδὸν δὲ ἦλθον τὰ πειρατήρια αὐτοῦ ἐπ᾿ ἐμοί, ταῖς ὁδοῖς μου ἐκύκλωσαν ἐγκάθετοι.
|
|
13
|
13
|
|
и^ бра'тїя моя эTстђпи'ша эT мене, поꙁна'ша чю'жа неже мене. и^ дрђꙁи мои` немлsтиви бы'ша,
|
ἀπ᾿ ἐμοῦ ἀδελφοί μου ἀπέστησαν, ἔγνωσαν ἀλλοτρίους ἢ ἐμέ· φίλοι δέ μου ἀνελεήμονες γεγόνασιν.
|
|
14
|
14
|
|
не прїяша м^я бли'жнїи мои` и^ вњдђще и%мя мое ꙁабы'ша м^я.
|
οὐ προσεποιήσαντό με οἱ ἐγγύτατοί μου, καὶ οἱ εἰδότες μου τὸ ὄνομα ἐπελάθοντό μου.
|
|
15
|
15
|
|
сосњди до'мђ и^ рабыня моя`, ја%ко и^ноплеме'нникъ быX преD ними.
|
γείτονες οἰκίας θεράπαιναί τέ μου, ἀλλογενὴς ἤμην ἐναντίον αὐτῶν.
|
|
16
|
16
|
|
раба` свое^го възва'хᲆ и^ не послђша, ё^стаy моя моля'хђся,
|
θεράποντά μου ἐκάλεσα, καὶ οὐχ ὑπήκουσε· στόμα δέ μου ἐδέετο.
|
|
17
|
17
|
|
и^ слђжа'хђ женњ` мое'и. призыва'х же лаская сн~ы поDложниць моиX,
|
καὶ ἱκέτευον τὴν γυναῖκά μου, προσεκαλούμην δὲ κολακεύων υἱοὺς παλλακίδων μου·
|
|
18
|
18
|
|
ѓни' же мене въ вњк# эTринђша. е^гда` въста'нђ, на мя гл~ют#.
|
οἱ δὲ εἰς τὸν αἰῶνά με ἀπεποιήσαντο· ὅταν ἀναστῶ, κατ᾿ ἐμοῦ λαλοῦσιν.
|
|
19
|
19
|
|
ме'рзокъ бывъ вњдђщиM м^я и^хже люби'хъ въста'ша на' мя.
|
ἐβδελύξαντό με οἱ ἰδόντες με· οὓς δὴ ἠγαπήκειν, ἐπανέστησάν μοι.
|
|
20
|
20
|
|
въ кожи мое'и согни'ша пло'ти моя`, ко'сти же моя в ꙁђбњхъ съдръжаT.
|
ἐν δέρματί μου ἐσάπησαν αἱ σάρκες μου, τὰ δὲ ὀστᾶ μου ἐν ὀδοῦσιν ἔχεται.
|
|
21
|
21
|
|
поми'лђите м^я поми'лђите м^я ЭO дрђꙁи, рђка` б^о гн~я коснђвшїи м^я е^сть.
|
ἐλεήσατέ με, ἐλεήσατέ με, ὦ φίλοι, χεὶρ γὰρ Κυρίου ἡ ἁψαμένη μού ἐστι.
|
|
22
|
22
|
|
почто' же м^я го'ните, ја%коже и^ г~ь. эT пло'ти же мое'я не насыща'е^теся”
|
διατί με διώκετε ὥσπερ καὶ ὁ Κύριος; ἀπὸ δὲ σαρκῶν μου οὐκ ἐμπίπλασθε;
|
|
23
|
23
|
|
Кт^о ё^бо да'сть да бы'ша написана словеса моя. и^ положи'ти и^хъ въ кни'гахъ въ вњкъ,
|
τίς γὰρ ἂν δοίη γραφῆναι τὰ ρήματά μου, τεθῆναι δὲ αὐτὰ ἐν βιβλίῳ εἰς τὸν αἰῶνα;
|
|
24
|
24
|
|
въ писа'нїи желњзнᲇ ѓко'вњ, и^л^и в ка'мени въвая'ти.
|
ἐν γραφείῳ σιδηρῷ καὶ μολίβῳ ἢ ἐν πέτραις ἐγγλυφῆναι;
|
|
25
|
25
|
|
ви'дњ б^о ја^ко прsносђще еs и^же и%мать разори'ти по ꙁемли`, въздви'гнђти ко'жђ мою въздвиза'ющђюся,
|
οἶδα γὰρ ὅτι ἀένναός ἐστιν ὁ ἐκλύειν με μέλλων ἐπὶ γῆς,
|
|
26
|
26
|
|
эT г~а же сїе быs м^и.
|
ἀναστήσει δὲ τὸ δέρμα μου τὸ ἀναντλοῦν ταῦτα· παρὰ γὰρ Κυρίου ταῦτά μοι συνετελέσθη,
|
|
27
|
27
|
|
и^ е^же аꙁъ въ себњ съвњдњ, ја%же ѓ%ко мое видњ а^ не и'нъ, и^ все' же ми сконча'ся в ло'нњ.
|
ἃ ἐγὼ ἐμαυτῷ συνεπίσταμαι, ἃ ὁ ὀφθαλμός μου ἑώρακε καὶ οὐκ ἄλλος, πάντα δέ μοι συντετέλεσθαι ἐν κόλπῳ.
|
|
28
|
28
|
|
а^ще же и^ речете чт^о речемъ преD ни'мъ, и^ ко'рень словеси ѓ^бря'щеM на немъ.
|
εἰ δὲ καὶ ἐρεῖτε· τί ἐροῦμεν ἔναντι αὐτοῦ; καὶ ρίζαν λόγου εὑρήσομεν ἐν αὐτῷ·
|
|
29
|
29
|
|
ё^бо'ите же ся и^ вы` эT покрове'нїя, ја%рость б^о на безако'н#ныя на'идетъ, и^ тогда ё^вњдятъ гд^њ и^хъ е^сть ве'щь”
|
εὐλαβήθητε δὴ καὶ ὑμεῖς ἀπὸ ἐπικαλύμματος, θυμὸς γὰρ ἐπ᾿ ἀνόμους ἐπελεύσεται, καὶ τότε γνώσονται ποῦ ἐστιν αὐτῶν ἡ ὕλη.
|
|
Глvа, к~”
|
Κεφάλαιο 20
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща же съфаръ минᲇи^нъ и^ рече.
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Σωφὰρ ὁ Μιναῖος λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
не тако мнXњ с^е ти рещи проти'вђ, и^ не разђмњ'ете ли паче нежели а%зъ”
|
οὐχ οὕτως ὑπελάμβανον ἀντερεῖν σε ταῦτα, καὶ οὐχὶ συνίετε μᾶλλον ἢ καὶ ἐγώ.
|
|
3
|
3
|
|
Накаꙁа'нїе срамле'нїя мое^го ё^слы'шђ, и^ дх~ъ эT ра'ꙁђма эTвњщева'етъ м^и”
|
παιδείαν ἐντροπῆς μου ἀκούσομαι, καὶ πνεῦμα ἐκ τῆς συνέσεως ἀποκρίνεταί μοι.
|
|
4
|
4
|
|
Є$гда` с^е раꙁђмњ'ютъ лњта, эT негоже положенъ чл~къ быs на ꙁемли`”
|
μὴ ταῦτα ἔγνως ἀπὸ τοῦ ἔτι, ἀφ᾿ οὗ ἐτέθη ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς γῆς;
|
|
5
|
5
|
|
Весе'лїе б^о нечести'выхъ паде'нїе силђ и%мать. ѓ^брадова'нїе же беꙁако'нникъ па'гђба”
|
εὐφροσύνη γὰρ ἀσεβῶν πτῶμα ἐξαίσιον, χαρμονὴ δὲ παρανόμων ἀπώλεια,
|
|
6
|
6
|
|
А$ще въꙁы'идђтъ на' нб~о да'ры е^го, же'ртва же е^го ѓ%блацXњ ся ко'снетъ”
|
ἐὰν ἀναβῇ εἰς οὐρανὸν αὐτοῦ τὰ δῶρα, ἡ δὲ θυσία αὐτοῦ νεφῶν ἅψηται·
|
|
7
|
7
|
|
Є$гда` мни'тся ё^же эTве'рженъ, тогда` поги'бнеT до конца`. ви'дњвшїи же е^го рекђтъ гд^њ е^сть.
|
ὅταν γὰρ δοκῇ ἤδη κατεστηρίχθαι, τότε εἰς τέλος ἀπολεῖται· οἱ δὲ εἰδότες αὐτὸν ἐροῦσι· ποῦ ἐστιν;
|
|
8
|
8
|
|
ја%коже со'нъ эT тњ'ла вн^њ ѓ^бря'щеTся, эTлетњ же а^ки мечта'нїе но'щное.
|
ὥσπερ ἐνύπνιον ἐκπετασθὲν οὐ μὴ εὑρεθῇ, ἔπτη δὲ ὥσπερ φάσμα νυκτερινόν.
|
|
9
|
9
|
|
ја%ко преꙁрњ` и^ не приложи'тъ, и^ ктомђ` не приближитъ е^го мњсто е^го”
|
ὀφθαλμὸς παρέβλεψε καὶ οὐ προσθήσει, καὶ οὐκέτι προσνοήσει αὐτὸν ὁ τόπος αὐτοῦ.
|
|
10
|
10
|
|
Сн~ы иX да погђбятъ ме'ншины, и^ рђцњ е^го пожгђтъ бо'лњꙁнь.
|
τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ ὀλέσαισαν ἥττονες, αἱ δὲ χεῖρες αὐτοῦ πυρσεύσαισαν ὀδύνας.
|
|
11
|
11
|
|
и^ ко'сти е^го и^спо'лнятся ю%ности е^го, и^ с ни'мъ на пе'рсти ё^сне'тъ”
|
ὀστᾶ αὐτοῦ ἐνεπλήσθησαν νεότητος αὐτοῦ, καὶ μετ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ χώματος κοιμηθήσεται.
|
|
12
|
12
|
|
А$ще ё^слади'тся въ ё^стXњ е^го ѕло'ба, съкрыеT ю& поD ја^ꙁы'комъ свои^мъ.
|
ἐὰν γλυκανθῇ ἐν στόματι αὐτοῦ κακία, κρύψει αὐτὴν ὑπὸ τὴν γλῶσσαν αὐτοῦ·
|
|
13
|
13
|
|
не постыди'тся и^ не ѓ^ста'витъ е^я`, и^ събереT ю& посредњ горта'ни свое^го.
|
οὐ φείσεται αὐτῆς καὶ οὐκ ἐγκαταλείψει αὐτὴν καὶ συνάξει αὐτὴν ἐν μέσῳ τοῦ λάρυγγος αὐτοῦ,
|
|
14
|
14
|
|
не въꙁмо'жетᲆ помощи себњ, ја%дᲆ а^спидь въ чре'вњ е^го”
|
καὶ οὐ μὴ δυνηθῇ βοηθῆσαι ἑαυτῷ· χολὴ ἀσπίδος ἐν γαστρὶ αὐτοῦ.
|
|
15
|
15
|
|
Бога'тьство бес пра'вды събира'емо и^ꙁ#блю'ется, і^ и^ꙁ# хлњвины е^го да и^ꙁвлече'тъ и& а^гг~лъ”
|
πλοῦτος ἀδίκως συναγόμενος ἐξεμεθήσεται, ἐξ οἰκίας αὐτοῦ ἐξελκύσει αὐτὸν ἄγγελος,
|
|
16
|
16
|
|
ЈА/роs же ѕмїевђ да със#сетъ, да ё^бїеT же е^го јазы'къ ѕмии'нъ”
|
θυμὸν δὲ δρακόντων θηλάσειεν, ἀνέλοι δὲ αὐτὸν γλῶσσα ὄφεως.
|
|
17
|
17
|
|
да не ё^зритъ эT дое'нїа прибыTкђ, ниже прибыTкђ ме'да и^ ма'сла,
|
μὴ ἴδοι ἄμελξιν νομάδων, μηδὲ νομὰς μέλιτος καὶ βουτύρου.
|
|
18
|
18
|
|
въᲄще и^ всђе ᲄрђди'ся бога'тьство эT негоже не вᲆкђсиT” ЈА/коже клоки несожьва'емы и^ не пожерты,
|
εἰς κενὰ καὶ μάταια ἐκοπίασε, πλοῦτον ἐξ οὗ οὐ γεύσεται, ὥσπερ στρίφνος ἀμάσητος, ἀκατάποτος·
|
|
19
|
19
|
|
в# поги'бель не'мощныX домы сᲆкрђши`” жи'тїе же раꙁграби и^ не поста'ви,
|
πολλῶν γὰρ δυνατῶν οἴκους ἔθλασε, δίαιταν δὲ ἥρπασε, καὶ οὐκ ἔστησεν.
|
|
20
|
20
|
|
нњсть спsнїя и^мњнїю е^го” ВъжDелњ'нїе е^го не спс~етъ е^го,
|
οὐκ ἔστιν αὐτοῦ σωτηρία τοῖς ὑπάρχουσιν, ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτοῦ οὐ σωθήσεται.
|
|
21
|
21
|
|
нњсть ѓ^ста'нка бра'шнђ е^го” Сего ради не процвњтеT е^мђ бл~гая,
|
οὐκ ἔστιν ὑπόλειμμα τοῖς βρώμασιν αὐτοῦ, διὰ τοῦτο οὐκ ἀνθήσει αὐτοῦ τὰ ἀγαθά.
|
|
22
|
22
|
|
и^ е^гда же мни'тᲆ ё^же и^спо'лнь бы'ти ѓ^скорбля'е^тся. вся'ка же бњда на'нь прїидеT,
|
ὅταν δὲ δοκῇ ἤδη πεπληρῶσθαι, θλιβήσεται, πᾶσα δὲ ἀνάγκη ἐπ᾿ αὐτὸν ἐπελεύσεται.
|
|
23
|
23
|
|
а^ще ка'ко и^спо'лнитъ чре'во е^го” напђститъ на'нь гнњ'въ и^ не ё^цњлњеT, и^ ја%рость гнњ'ва ё^бђдитъ и& на болњꙁнь.
|
εἴ πως πληρῶσαι γαστέρα αὐτοῦ, ἐπαποστεῖλαι ἐπ᾿ αὐτὸν θυμὸν ὀργῆς, νίψαι ἐπ᾿ αὐτὸν ὀδύνας·
|
|
24
|
24
|
|
эT рђки желњ'ꙁны да ё^стрњлитъ е^го лђкъ мњ'дянᲆ,
|
καὶ οὐ μὴ σωθῇ ἐκ χειρὸς σιδήρου, τρώσαι αὐτὸν τόξον χάλκειον·
|
|
25
|
25
|
|
и^ да про'идеT сквоѕњ тњло е^го стрњла`” Но ни ѕвњꙁды же въ жи'тїи е^го, да похо'дятъ на'нь стра'си.
|
διεξέλθοι δὲ διὰ σώματος αὐτοῦ βέλος, ἀστραπαὶ δὲ ἐν διαίταις αὐτοῦ· περιπατήσαισαν ἐπ᾿ αὐτῷ φόβοι,
|
|
26
|
26
|
|
и^ вся'ка же тма` на'нь пребђ'ди, и^ да поя'сть и& ѓ%гнь раждеже'ныи” да ѓ^ѕлобитъ до'мъ е^го приходень,
|
πᾶν δὲ σκότος αὐτῷ ὑπομείναι· κατέδεται αὐτὸν πῦρ ἄκαυστον, κακώσαι δὲ αὐτοῦ ἐπήλυτος τὸν οἶκον.
|
|
27
|
27
|
|
и^ да эTкры'етᲆ н~бо безако'нїа его. и^ ꙁемля` да въста'нетᲆ на'нь,
|
ἀνακαλύψαι δὲ αὐτοῦ ὁ οὐρανὸς τὰς ἀνομίας, γῆ δὲ ἐπανασταίη αὐτῷ.
|
|
28
|
28
|
|
да и^ꙁ#влечетъ до'мъ е^го па'гђба до кон#ца`” дн~ь гнњ'ва да прїидетъ на'нь,
|
ἑλκύσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ ἀπώλεια εἰς τέλος, ἡμέρα ὀργῆς ἐπέλθοι αὐτῷ.
|
|
29
|
29
|
|
сїя ча'сть чл~ка нечести'ваго эT г~а, и^ стяжа'нїе сђщаго е^мђ эT стра'ха”
|
αὕτη ἡ μερὶς ἀνθρώπου ἀσεβοῦς παρὰ Κυρίου, καὶ κτῆμα ὑπαρχόντων αὐτῷ παρὰ τοῦ ἐπισκόπου.
|
|
Глvа, к~а”
|
Κεφάλαιο 21
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща' же и^ѓ^вᲆ и^ рече.
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ιὼβ λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
послђшаите послђшаиᲄе словеs моиX да бђдетъ м^и эT васъ ётњше'нїе с^е”
|
ἀκούσατε ἀκούσατέ μου τῶν λόγων, ἵνα μὴ ᾖ μοι παρ᾿ ὑμῶν αὕτη ἡ παράκλησις.
|
|
3
|
3
|
|
Клᲇнете м^я а^з# же въз#гл~ю, та'же не посмњете ми ся.
|
ἄρατέ με, ἐγὼ δὲ λαλήσω, εἶτ᾿ οὐ καταγελάσετέ μου.
|
|
4
|
4
|
|
чт^о бо е^гда` чл~чьско м^и ѓ^бличе'нїе, и^ли почто` не ја^рю'ся”
|
τί γάρ; μὴ ἀνθρώπου μου ἡ ἔλεγξις; ἢ διατί οὐ θυμωθήσομαι;
|
|
5
|
5
|
|
въꙁрњвшїи на' мя ди'витеся, рђ'кђ полож#ше на лани'тᲇ”
|
εἰσβλέψαντες εἰς ἐμὲ θαυμάσετε χεῖρα θέντες ἐπὶ σιαγόνι·
|
|
6
|
6
|
|
А$ще же въспомянђ` тщђся, ѓ^бдержатᲆ бо плоᲄь мою болњꙁни”
|
ἐάν τε γὰρ μνησθῶ, ἐσπούδακα, ἔχουσι δέ μου τὰς σάρκας ὀδύναι.
|
|
7
|
7
|
|
Почто` нечести'вїи живђтъ, ѓ^бет#ша'ша же въ бога'тьствњ.
|
διατὶ ἀσεβεῖς ζῶσι, πεπαλαίωνται δὲ καὶ ἐν πλούτῳ;
|
|
8
|
8
|
|
сњ'мя и^хъ по дш~и, ча'да же и^хъ преD ѓ^чи'ма.
|
ὁ σπόρος αὐτῶν κατὰ ψυχήν, τὰ δὲ τέκνα αὐτῶν ἐν ὀφθαλμοῖς.
|
|
9
|
9
|
|
домове и^хъ гоб#зи сђть, страхъ нигдњже, ра'ны же эT г~а нњ'сть на ниX, и^ли
|
οἱ οἶκοι αὐτῶν εὐθηνοῦσι, φόβος δὲ οὐδαμοῦ, μάστιξ δὲ παρὰ Κυρίου οὐκ ἔστιν ἐπ᾿ αὐτοῖς.
|
|
10
|
10
|
|
говя'до и^хъ не и^ꙁве'рже. сп~сена же бы'сть иX и^мђщїя въ чре'вњ и^ не съблазниTся,
|
ἡ βοῦς αὐτῶν οὐκ ὠμοτόκησε, διεσώθη δὲ αὐτῶν ἐν γαστρὶ ἔχουσα καὶ οὐκ ἔσφαλε.
|
|
11
|
11
|
|
пребыва'ют# же ја%ко ѓ%вца вњ'чныя” дњти же и^хъ преди въꙁыгра'ют#,
|
μένουσε δὲ ὡς πρόβατα αἰώνια, τὰ δὲ παιδία αὐτῶν προσπαίζουσιν
|
|
12
|
12
|
|
и^ въꙁе'мше пњсни'цђ и^ гђсли, веселяTся гла'сомъ пњсни”
|
ἀναλαβόντες ψαλτήριον καὶ κιθάραν καὶ εὐφραίνονται φωνῇ ψαλμοῦ.
|
|
13
|
13
|
|
Сконча же ся въ бл~гихъ жи'тїе и^х#, и^ въ покои а^довњ ё^спо'ша.
|
συνετέλεσαν δὲ ἐν ἀγαθοῖς τὸν βίον αὐτῶν, ἐν δὲ ἀναπαύσει ᾅδου ἐκοιμήθησαν.
|
|
14
|
14
|
|
и^ гл~ютᲆ гв~и эTстђпи эT насъ, пђтїи твои^хъ вњдњти не хощеM.
|
λέγει δὲ Κυρίῳ· ἀπόστα ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὁδούς σου εἰδέναι οὐ βούλομαι·
|
|
15
|
15
|
|
чт^о посᲄи'жно ја%ко порабо'таеM емђ, и^ ка'я по'лꙁа ја%ко сря'щемъ и&.
|
τί ἱκανός, ὅτι δουλεύσομεν αὐτῷ; καὶ τίς ὠφέλεια, ὅτι ἀπαντήσομεν αὐτῷ;
|
|
16
|
16
|
|
в рђ'кђ бо и^хъ б^њ бл~гое, и^ дњлъ же нечести'выхъ не ꙁри'тъ” никтоже
|
ἐν χερσὶ γὰρ ἦν αὐτῶν τὰ ἀγαθά, ἔργα δὲ ἀσεβῶν οὐκ ἐφορᾷ.
|
|
17
|
17
|
|
н^о и^ нечести'выхъ свњти'лницы ё^га'снђтъ, на'идет# же и^мъ раꙁвраще'нїе, болњзнь же и^хъ прїиметъ эT гнњ'ва”
|
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ καὶ ἀσεβῶν λύχνος σβεσθήσεται, ἐπελεύσεται δὲ αὐτοῖς ἡ καταστροφή, ὠδῖνες δὲ αὐτοὺς ἕξουσιν ἀπὸ ὀργῆς.
|
|
18
|
18
|
|
Бђдђт# же а^ки пле'вы преD вњтромъ, и^ли ја%коже пра'хъ е^гоже вꙁя'тъ ви'хорᲆ,
|
ἔσονται δὲ ὥσπερ ἄχυρα ὑπ᾿ ἀνέμου ἢ ὥσπερ κονιορτός, ὃν ὑφείλετο λαῖλαψ.
|
|
19
|
19
|
|
да ѓ^скђдњ'ютъ сн~оv и^мњ'нїе е^го, да възда'сть проти'вђ и^хъ и^ раꙁђмњ'ютъ
|
ἐκλίποι υἱοὺς τὰ ὑπάρχοντα αὐτοῦ, ἀνταποδώσει πρὸς αὐτὸν καὶ γνώσεται.
|
|
20
|
20
|
|
да ё^ꙁрита ѓ%чи е^го свое ё^бїе'нїе, эT г~а же да не сп~сеᲄся.
|
ἴδοισαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ τὴν ἑαυτοῦ σφαγήν, ἀπὸ δὲ Κυρίου μὴ διασωθείη·
|
|
21
|
21
|
|
ја^ко во'ля е^го с ни'мъ вᲆ домђ` е^го, и^ число` мsць е^го раздњлишася” А$ще ё^бо
|
ὅτι τὸ θέλημα αὐτοῦ ἐν οἴκῳ αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἀριθμοὶ μηνῶν αὐτοῦ διῃρέθησαν.
|
|
22
|
22
|
|
не г~ь ли е^сть наё^ча'яи раꙁђмђ и^ хи'трости, тожде мђдрыX разсђжда'етъ,
|
πότερον οὐχὶ ὁ Κύριός ἐστιν ὁ διδάσκων σύνεσιν καὶ ἐπιστήμην; αὐτὸς δὲ φόνους διακρινεῖ;
|
|
23
|
23
|
|
то'жде да ё%мретъ ѓ^держа'нїемъ беꙁђмїя свое^го” всяк же добро прїемляи и^ гобꙁя'а,
|
οὗτος ἀποθανεῖται ἐν κράτει ἁπλοσύνης αὐτοῦ, ὅλος δὲ εὐπαθῶν καὶ εὐθηνῶν·
|
|
24
|
24
|
|
ё^тро'ба же е^го и^спо'лнь тђ'ка, мо'згъ же раꙁлива'ется.
|
τὰ δὲ ἔγκατα αὐτοῦ πλήρη στέατος, μυελὸς δὲ αὐτοῦ διαχεῖται.
|
|
25
|
25
|
|
ѓ%н же ё%мреT го'рестїю дш~а, не ја^ды'и ничто'же бл~га”
|
ὁ δὲ τελευτᾷ ὑπὸ πικρίας ψυχῆς, οὐ φαγὼν οὐδὲν ἀγαθόν.
|
|
26
|
26
|
|
вкђпњ же на земли спя'тъ, гно'и же и^хъ покры`.
|
ὁμοθυμαδὸν δὲ ἐπὶ γῆς κοιμῶνται, σαπρία δὲ αὐτοὺς ἐκάλυψεν.
|
|
27
|
27
|
|
тњмже вњдњ васъ, ја%ко дерꙁо'стїю належите ми.
|
ὥστε οἶδα ὑμᾶς ὅτι τόλμῃ ἐπίκεισθέ μοι·
|
|
28
|
28
|
|
ја%ко речете гдњ е^сть до'мъ кня'жь, и^ гдњ е^сть покро'въ сњнїи нечsти'выX.
|
ὥστε ἐρεῖτε· ποῦ ἐστιν οἶκος ἄρχοντος; καὶ ποῦ ἐστιν ἡ σκέπη τῶν σκηνωμάτων τῶν ἀσεβῶν;
|
|
29
|
29
|
|
въпроси'те ми'моходя'щая пђтеM, и^ ꙁна'менїя иX не тђжда сътвори'те”
|
ἐρωτήσατε παραπορευομένους ὁδόν, καὶ τὰ σημεῖα αὐτῶν οὐκ ἀπαλλοτριώσετε·
|
|
30
|
30
|
|
ЈА/ко въ дн~ь па'гђбы полегчи'тся нечести'выи, и^ въ дн~и гнњ'ва е^го эTведен# бђдетъ”
|
ὅτι εἰς ἡμέραν ἀπωλείας κουφίζεται ὁ πονηρός, εἰς ἡμέραν ὀργῆς αὐτοῦ ἀπαχθήσονται.
|
|
31
|
31
|
|
и^ Кт^о въꙁвњсти'тъ преD лицемъ е^го пђть е^го, и^ самъ сътвори` кт^о възда'сть емђ.
|
τίς ἀπαγγελεῖ ἐπὶ προσώπου αὐτοῦ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ; καὶ αὐτὸς ἐποίησε, τίς ἀνταποδώσει αὐτῷ;
|
|
32
|
32
|
|
и^ то'и въ гро'бъ эTнесе`ся, и^ на гробњхъ побдњ.
|
καὶ αὐτὸς εἰς τάφους ἀπηνέχθη καὶ ἐπὶ σωρῶν ἠγρύπνησεν.
|
|
33
|
33
|
|
ё^слади'ся е^мђ дробно каменїе пото'ка. и^ въ слњдъ е^го вся'къ чл~къ эTи^де, и^ преD ни'мъ бесчисле'нїи.
|
ἐγλυκάνθησαν αὐτῷ χάλικες χειμάρρου, καὶ ὀπίσω αὐτοῦ πᾶς ἄνθρωπος ἀπελεύσεται, καὶ ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἀναρίθμητοι.
|
|
34
|
34
|
|
ка'коже м^я ё^тњша'еᲄе вᲆсђе, а^ е^же мнњ` престати эT ваs ничтоже”
|
πῶς δὲ παρακαλεῖτέ με κενά; τὸ δὲ ἐμὲ καταπαύσασθαι ἀφ᾿ ὑμῶν οὐδέν.
|
|
Глvа, к~в”
|
Κεφάλαιο 22
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща же е^лифа'съ, џемани'тинъ и^ реq. ё^бо
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ελιφὰζ ὁ Θαιμανίτης λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
не г~ь ли е^сть наё^ча'яи ра'ꙁђмђ и^ хи'трости. чи'мъ
|
πότερον οὐχὶ ὁ Κύριός ἐστιν ὁ διδάσκων σύνεσιν καὶ ἐπιστήμην;
|
|
3
|
3
|
|
б^о бреже'тъ г~ь а^ще ты е^си дњ'лы непоро'ченъ, и^ли походи ја%ко про'стъ пђть твои,
|
τί γὰρ μέλει τῷ Κυρίῳ, ἐὰν σὺ ἦσθα τοῖς ἔργοις ἄμεμπτος; ἢ ὠφέλεια, ὅτι ἁπλώσεις τὴν ὁδόν σου;
|
|
4
|
4
|
|
и^ли сло'вот^и творя ѓ^бличи'тъ т^я, и^ вни'деT ли с тобо'ю на сђдъ”
|
ἦ λόγον σου ποιούμενος ἐλέγξει σε, καὶ συνεισελεύσεταί σοι εἰς κρίσιν;
|
|
5
|
5
|
|
Кое ё^бо, не ѕло'ба ли твоя е^сть мно'га, беZчисле'ни же т^и сђть грњси”
|
πότερον οὐχ ἡ κακία σού ἐστι πολλή, ἀναρίθμητοι δὲ σού εἰσιν αἱ ἁμαρτίαι;
|
|
6
|
6
|
|
В ꙁаи^м# б^о дая'ше бра'тїи свое'и въ тщњ, ѓ^де'ждђ же наги'хъ эTја%лъ е^си,
|
ἠνεχύραζες δὲ τοὺς ἀδελφούς σου διακενῆς, ἀμφίασιν δὲ γυμνῶν ἀφείλου·
|
|
7
|
7
|
|
и^ воды` жа'ждђщая не напои'лъ е^си, и^ а'лчющая лиши'лъ е^си хлњ'ба”
|
οὐδὲ ὕδωρ διψῶντας ἐπότισας, ἀλλὰ πεινώντων ἐστέρησας ψωμόν·
|
|
8
|
8
|
|
Сђди'л# же е^си нњкїихъ лицемъ, вселил# же е^си ё^бо'гихъ на ꙁемли`”
|
ἐθαύμασας δέ τινων πρόσωπον, ᾤκισας δὲ τοὺς ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
9
|
9
|
|
вдови'ца эTпђстилъ е^си тща`, сироты ѓ^ѕлоби'лъ е^си”
|
χήρας δὲ ἐξαπέστειλας κενάς, ὀρφανοὺς δὲ ἐκάκωσας.
|
|
10
|
10
|
|
Тњм#же ё^бо ѓ^быидо'ша т^я сњти, и пот#ща т^я ра'ть и^ꙁряDна”
|
τοιγαροῦν ἐκύκλωσάν σε παγίδες, καὶ ἐσπούδασέ σε πόλεμος ἐξαίσιος.
|
|
11
|
11
|
|
Свњтъ тебњ тма` бы'сть, ё^спо'ша же вода т^я покры`”
|
τὸ φῶς σοι σκότος ἀπέβη, κοιμηθέντα δὲ ὕδωρ σε ἐκάλυψε.
|
|
12
|
12
|
|
Не живы'и ли на высо'кихъ преꙁира'ет#, възноси'мыя же ё^кори'ꙁною смњри”
|
μὴ οὐχὶ ὁ τὰ ὑψηλὰ ναίων ἐφορᾷ; τοὺς δὲ ὕβρει φερομένους ἐταπείνωσε;
|
|
13
|
13
|
|
И$ ре'клъ е^си чт^о раꙁђмњ крњ'пкїи, и^ли на ѓ%блацњ сђдитъ”
|
καὶ εἶπας· τί ἔγνω ὁ ἰσχυρός; ἦ κατὰ τοῦ γνόφου κρινεῖ;
|
|
14
|
14
|
|
ѓ%блакъ и^ эTкрове'нїе е^го неви'димо бђдетъ, и^ крђгᲆ нб~си ѓ^бы'идеT”
|
νεφέλη ἀποκρυφὴ αὐτοῦ, καὶ οὐχ ὁραθήσεται καὶ γῦρον οὐρανοῦ διαπορεύεται.
|
|
15
|
15
|
|
е^да` стеѕю вњ'чнђю съхрани'ши, ю%же пра'ша мђ'жїе непра'ведни,
|
μὴ τρίβον αἰώνιον φυλάξεις, ἣν ἐπάτησαν ἄνδρες δίκαιοι,
|
|
16
|
16
|
|
и^же ја%ти бы'ша беꙁ# вре'мене, и^ рњка текђщи эT ѓ^снова'нїя и^хъ”
|
οἳ συνελήφθησαν ἄωροι; ποταμὸς ἐπιρρέων οἱ θεμέλιοι αὐτῶν,
|
|
17
|
17
|
|
гл~ющи г~ь чт^о сътво'ритъ намъ, и^ли чт^о нанесе'тъ на' ны вседржи'теl”
|
οἱ λέγοντες· Κύριος τί ποιήσει ἡμῖν; ἢ τί ἐπάξεται ἡμῖν ὁ Παντοκράτωρ;
|
|
18
|
18
|
|
И$же и^спо'лнилъ е^сть до'мы и^хъ бл~гоT, совњт# же нечести'выX дале'че эT него”
|
ὃς δὲ ἐνέπλησε τοὺς οἴκους αὐτῶν ἀγαθῶν, βουλὴ δὲ ἀσεβῶν πόρρω ἀπ᾿ αὐτοῦ.
|
|
19
|
19
|
|
Видњвше же пра'веDницы въсмᲇя'шеся, непоро'ченъ же глђмля'шеся.
|
ἰδόντες δίκαιοι ἐγέλασαν, ἄμεμπτος δὲ ἐμυκτήρισεν.
|
|
20
|
20
|
|
то'кмо поги'бе и^мњ'нїе и^хъ, и^ ѓ^ста'нки и^хъ поја%сть ѓ%гнь”
|
εἰ μὴ ἠφανίσθη ἡ ὑπόστασις αὐτῶν, καὶ τὸ κατάλειμμα αὐτῶν καταφάγεται πῦρ.
|
|
21
|
21
|
|
Бђди же жесто'къ а^ще сътерпи'ши, пото'мъ плоD твои бђдеT въ блаѕњ”
|
γενοῦ δὴ σκληρός, ἐὰν ὑπομείνῃς· εἶτα ὁ καρπός σου ἔσται ἐν ἀγαθοῖς.
|
|
22
|
22
|
|
Прїими же и^з# ё%стъ е^го ѓ^бњща'нїе, и прїими словеса` е^го въ срDцы свое^мъ”
|
ἔκλαβε δὲ ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐξηγορίαν καὶ ἀνάλαβε τὰ ρήματα αὐτοῦ ἐν καρδίᾳ σου.
|
|
23
|
23
|
|
А$ще ли же ѓ^брати'шися и^ смири'ши себе преD гм~ъ, и^ дале'че сътвориши эT жи'тїя твое^го непра'вдђ”
|
ἐὰν δὲ ἐπιστραφῇς καὶ ταπεινώσῃς σεαυτὸν ἔναντι Κυρίου, πόρρω ἐποίησας ἀπὸ διαίτης σου ἄδικον.
|
|
24
|
24
|
|
Положи на пе'рсти въ ка'мени, ја^коже ка'мень пото'ка сап#фи'рова”
|
θήσῃ ἐπὶ χώματι ἐν πέτρᾳ καὶ ὡς πέτρα χειμάρρου Σωφίρ.
|
|
25
|
25
|
|
Бђди же т^и вседръжи'тель помо'щник# эT вра'гъ, чи'ста же въꙁда'сть т^я ја%ко сребро` раждеже'но”
|
ἔσται οὖν σου ὁ Παντοκράτωρ βοηθὸς ἀπὸ ἐχθρῶν, καθαρὸν δὲ ἀποδώσει σε ὥσπερ ἀργύριον πεπυρωμένον.
|
|
26
|
26
|
|
Пото'мъ въꙁвесели'шися преD бм~ъ, и^ въꙁрњвъ на' нб~оти'хо”
|
εἶτα παρρησιασθήσῃ ἐναντίον Κυρίου ἀναβλέψας εἰς τὸν οὐρανὸν ἱλαρῶς·
|
|
27
|
27
|
|
Помо'льшђ же ти ся къ немђ и^ ё^слы'шит# т^я, да'сть же т^и моли'твы твоя въꙁда'ти”
|
εὐξαμένου δέ σου πρὸς αὐτὸν εἰσακούσεταί σου, δώσει δέ σοι ἀποδοῦναι τὰς εὐχάς·
|
|
28
|
28
|
|
Оу^стро'иT же т^и жили'ще пра'вды, на пђтеX же твоиX бђдетъ свњтъ”
|
ἀποκαταστήσει δέ σοι δίαιταν δικαιοσύνης, ἐπὶ δὲ ὁδοῖς σου ἔσται φέγγος.
|
|
29
|
29
|
|
ЈА/ко смири` себе, и^ рече'ши въꙁвели'чися, и^ смире'на ѓ^чи'ма сп~сетъ”
|
ὅτι ἐταπείνωσας σεαυτόν, καὶ ἐρεῖς· ὑπερηφανεύσατο, καὶ κύφοντα ὀφθαλμοῖς σώσει.
|
|
30
|
30
|
|
І$ и^ꙁба'витъ непови'нна, и^ сп~сая чи'сᲄыма рђка'ма с^и”
|
ρύσεται ἀθῷον, καὶ διασώθητι ἐν καθαραῖς χερσί σου.
|
|
Глvа, к~г”
|
Κεφάλαιο 23
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща же і%ѓ^въ и^ рече.
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ιὼβ λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
вњдᲇ ё^бо ја%ко и^з рђки мое^я ѓ^бличе'нїе мое е^сть, и^ рђка е^готя'жка бы'сть на мое^мъ въꙁдыха'нїи”
|
καὶ δὴ οἶδα ὅτι ἐκ χειρός μου ἡ ἔλεγξίς ἐστι, καὶ ἡ χεὶρ αὐτοῦ βαρεῖα γέγονεν ἐπ᾿ ἐμῷ στεναγμῷ.
|
|
3
|
3
|
|
Кто же ё^бо вњ'сть ја%ко ѓ^бращђ е^го, и^ прїидђ на кончи'нђ”
|
τίς δ᾿ ἄρα γνοίη ὅτι εὕροιμι αὐτὸν καὶ ἔλθοιμι εἰς τέλος;
|
|
4
|
4
|
|
Рекђ же себњ сђдъ, ё^ста же моя испо'лню ѓ^бличенїя”
|
εἴποιμι δὲ ἐμαυτοῦ κρίμα, τὸ δὲ στόμα μου ἐμπλήσαι ἐλέγχων·
|
|
5
|
5
|
|
Раꙁђмњ'ю же и^сцњле'нїя ја%же м^и реq, ѓ^щђщђ же чт^о ми въꙁвњсти'тъ”
|
γνοίην δὲ ἰάματα, ἅ μοι ἐρεῖ, αἰσθοίμην δέ τίνα μοι ἀπαγγελεῖ.
|
|
6
|
6
|
|
И$ а'ще мно'гою крњпостїю на'идеT м^и, посем# же не попрети'тъ м^и”
|
καὶ ἐν πολλῇ ἰσχύϊ ἐπελεύσεταί μοι, εἶτα ἐν ἀπειλῇ μοι οὐ χρήσεται·
|
|
7
|
7
|
|
И/стинна же и^ ѓ^бличе'нїе эT него, и^ꙁнесеT же до конца сђдъ мои”
|
ἀλήθεια γὰρ καὶ ἔλεγχος παρ᾿ αὐτοῦ, ἐξαγάγοι δὲ εἰς τέλος τὸ κρίμα μου·
|
|
8
|
8
|
|
На первое б^о поидђ и^ кто нњ'смь, а^ е^же напослњдокъ чи'мъ вњмъ”
|
εἰς γὰρ πρῶτα πορεύσομαι καὶ οὐκέτι εἰμί· τὰ δὲ ἐπ᾿ ἐσχάτοις τί οἶδα;
|
|
9
|
9
|
|
шђе` сътво'ршђ е^мђ и^ не раꙁђмњхъ, ѓ^бложитᲆ десни'цђ и^ не ё^ꙁрю”
|
ἀριστερὰ ποιήσαντος αὐτοῦ καὶ οὐ κατέσχον· περιβαλεῖ δεξιά, καὶ οὐκ ὄψεται.
|
|
10
|
10
|
|
Вњ'сть бо ё^же пђть мои, и^скђси же м^я ја%ко ꙁла'то”
|
εἶδε γὰρ ἤδη ὁδόν μου, διέκρινε δέ με ὥσπερ τὸ χρυσίον.
|
|
11
|
11
|
|
И$ꙁы'идђ же въ ꙁаповњдехъ е^го, пђти б^о е^го съхрани'хъ, и^ не ё^клонюся
|
ἐξελεύσομαι δὲ ἐν ἐντάλμασιν αὐτοῦ, ὁδοὺς γὰρ αὐτοῦ ἐφύλαξα καὶ οὐ μὴ ἐκκλίνω
|
|
12
|
12
|
|
эT за'повњди е^го не престђплю, в надрњх# же свои^хъ съхрани'хъ гл~ы е^го”
|
ἀπὸ ἐνταλμάτων αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ παρέλθω, ἐν δὲ κόλπῳ μου ἔκρυψα ρήματα αὐτοῦ.
|
|
13
|
13
|
|
А$ще ли и^ самъ сђдилъ тако кт^о е^сть рекїи проти'вђ е^мђ, е^же самъ въсхотњ` и^ сътвори`”
|
εἰ δὲ καὶ αὐτὸς ἔκρινεν οὕτως, τίς ἐστιν ὁ ἀντειπὼν αὐτῷ; ὃ γὰρ αὐτὸς ἠθέλησε, καὶ ἐποίησε.
|
|
14
|
14
|
|
Сего ради на'нь потща'хъся, ё^ничижи'мъ же ѓ^ сеM, попекђся ѓ^ немъ”
|
διὰ τοῦτο ἐπ᾿ αὐτῷ ἐσπούδακα, νουθετούμενος δὲ ἐφρόντισα αὐτοῦ.
|
|
15
|
15
|
|
ѓ^ толи'цњ е^го поTщђся, смотрю и^ ё^бою'ся эT него”
|
ἐπὶ τούτῳ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ κατασπουδασθῶ· κατανοήσω καὶ πτοηθήσομαι ἐξ αὐτοῦ.
|
|
16
|
16
|
|
Гь~ ѓ^недђжилъ срDце мое, вседержи'тель потща` м^я”
|
Κύριος δὲ ἐμαλάκυνε τὴν καρδίαν μου, ὁ δὲ Παντοκράτωρ ἐσπούδασέ με·
|
|
17
|
17
|
|
Не ви'дяхъ б^о ја%ко на'идетъ м^и тма`, преD лицем# же мои^мъ покры` ѓ^мра'комъ”
|
οὐ γὰρ ᾔδειν ὅτι ἐπελεύσεταί μοι σκότος, πρὸ προσώπου δέ μου ἐκάλυψε γνόφος.
|
|
Глvа, к~д”
|
Κεφάλαιο 24
|
|
1
|
1
|
|
Почто же г~а ё^таи^шася ча'си,
|
ΔΙΑΤΙ δὲ Κύριον ἔλαθον ὧραι,
|
|
2
|
2
|
|
нечести'вїи же предњ'лы преидо'ша” Ста'до съ па'стыреM раꙁгра'бльше,
|
ἀσεβεῖς δὲ ὅριον ὑπερέβησαν ποίμνιον σὺν ποιμένι ἁρπάσαντες;
|
|
3
|
3
|
|
поDе^ре'мника же сирыX эTведо'ша, и^ во'лъ вдови'ца ѓ^брђчися”
|
ὑποζύγιον ὀρφανῶν ἀπήγαγον καὶ βοῦν χήρας ἠνεχύρασαν.
|
|
4
|
4
|
|
эTклони'ша же не'мощныя эT пђти пра'веDнаго, вкђ'пњ же сᲆкры'шася кроTцїи ꙁемля`”
|
ἐξέκλιναν ἀδυνάτους ἐξ ὁδοῦ δικαίας, ὁμοθυμαδὸν δὲ ἐκρύβησαν πρᾳεῖς γῆς.
|
|
5
|
5
|
|
Бы'ша же ја%ко и^ ѓ^сли на села ꙁемля` паче мене, и^ꙁлњꙁше свое^го чина. възмо'же хлњ'бъ иX во ю%ноша”
|
ἀπέβησαν δὲ ὥσπερ ὄνοι ἐν ἀγρῷ ὑπὲρ ἐμοῦ ἐξελθόντες τὴν ἑαυτῶν τάξιν· ἡδύνθη αὐτῷ ἄρτος εἰς νεωτέρους.
|
|
6
|
6
|
|
ни'вђ преже вре'мене свою сђщђ пожа'ша, не'мощнїи же винограD нечести'выхъ без# мꙁды и^ без# бра'шна въздњла'ша”
|
ἀγρὸν πρὸ ὥρας οὐκ αὐτῶν ὄντα ἐθέρισαν· ἀδύνατοι ἀμπελῶνας ἀσεβῶν ἀμισθὶ καὶ ἀσιτὶ εἰργάσαντο.
|
|
7
|
7
|
|
На'ги мно'ги ё^спи'ша беZ риZ, ѓ^де'жDђ же дш~ныхъ ѓ^тᲆя'ша”
|
γυμνοὺς πολλοὺς ἐκοίμησαν ἄνευ ἱματίων, ἀμφίασιν δὲ ψυχῆς αὐτῶν ἀφείλαντο.
|
|
8
|
8
|
|
Ка'плями го'рсками мочатъ, ꙁане же не и^мњахђ покро'ва в ка'мень ся ѓ^блеко'ша”
|
ἀπὸ ψεκάδων ὀρέων ὑγραίνονται, παρὰ τὰ μὴ ἔχειν ἑαυτοὺς σκέπην, πέτραν περιεβάλοντο.
|
|
9
|
9
|
|
Въсхити'ша сиротђ эT сесца, спаDшаго же смири'ша,
|
ἥρπασαν ὀρφανὸν ἀπὸ μαστοῦ, ἐκπεπτωκότα δὲ ἐταπείνωσαν.
|
|
10
|
10
|
|
нагїя же ё^спи'ша без# пра'вды, а^лчющихъ же хлњ'бъ ѓ^тᲆя'ша”
|
γυμνοὺς δὲ ἐκοίμησαν ἀδίκως, πεινώντων δὲ τὸν ψωμὸν ἀφείλαντο.
|
|
11
|
11
|
|
Въ тњснинахъ без# пра'вды преседњша, пђть же пра'веденъ не вњдњша.
|
ἐν στενοῖς ἀδίκως ἐνήδρευσαν, ὁδὸν δὲ δικαίαν οὐκ ᾔδεισαν.
|
|
12
|
12
|
|
и^же и^ꙁ гра'да и^ꙁ домо'въ своиX и^ꙁгони'ми быва'хђ, дш~а же младенецъ въꙁдыха'ше вельми” Сам# же почто` сихъ посњще'нїя не сътвори.
|
οἳ ἐκ πόλεως καὶ οἴκων ἰδίων ἐξεβάλοντο, ψυχὴ δὲ νηπίων ἐστέναξε μέγα.
|
|
13
|
13
|
|
на ꙁемли` сђщим# и^мъ и^ не раꙁђмњша, пђти же пра'веDнаго не вњдњша, ни по гости'нницамъ е^го ходи'ша”
|
αὐτὸς δὲ διατί τούτων ἐπισκοπὴν οὐ πεποίηται; ἐπὶ γῆς ὄντων αὐτῶν καὶ οὐκ ἐπέγνωσαν, ὁδὸν δὲ δικαιοσύνης οὐκ ᾔδεισαν, οὐδὲ ἀτραποὺς αὐτῶν ἐπορεύθησαν.
|
|
14
|
14
|
|
Раꙁђмњв# же иX дњ'ла, преда'сть и^хъ въ тмђ`, и^ въ но'щи бђдетъ ја%кота'ть”
|
γνοὺς δὲ αὐτῶν τὰ ἔργα παρέδωκεν αὐτοὺς εἰς σκότος, καὶ νυκτὸς ἔσται ὡς κλέπτης.
|
|
15
|
15
|
|
ѓ%ко прелюбодњ'ица съхрани тмђ`, гл~я, не ё^ꙁритъ м^я ѓ%ко, и^ покрове'нїе лица` положи`”
|
καὶ ὀφθαλμὸς μοιχοῦ ἐφύλαξε σκότος λέγων· οὐ προνοήσει με ὀφθαλμός, καὶ ἀποκρυβὴν προσώπου ἔθετο.
|
|
16
|
16
|
|
Прокопа'ша въ тмњ` хлњ'вины, въ дн~ехъ наꙁнамена'ша себњ, и^ не поꙁна'ша свњта”
|
διώρυξεν ἐν σκότει οἰκίας· ἡμέρας ἐσφράγισαν ἑαυτούς, οὐκ ἐπέγνωσαν φῶς.
|
|
17
|
17
|
|
ЈА/ко въкђпњ ꙁаё%тра иM стњ'нь смр~ти, ја%ко поꙁна'етъ м^я с^е бы'ти сњ'нь смр~ти,
|
ὅτι ὁμοθυμαδὸν αὐτοῖς τὸ πρωΐ σκιὰ θανάτου, ὅτι ἐπιγνώσεται τάραχος σκιᾶς θανάτου.
|
|
18
|
18
|
|
ле'гко е^сть наD лице воды`” Прокля'та бђди ча'сть иX по ꙁемли`, да ја^ви'тъ же ся саD и^хъ на ꙁемли` сђха ча'сть”
|
ἐλαφρός ἐστιν ἐπὶ πρόσωπον ὕδατος, καταραθείη ἡ μερὶς αὐτῶν ἐπὶ γῆς, ἀναφανείη δὲ τὰ φυτὰ αὐτῶν
|
|
19
|
19
|
|
И$же бо си'рыX раꙁграби'ша,
|
ἐπὶ γῆς ξηρά· ἀγκαλίδα γὰρ ὀρφανῶν ἥρπασαν.
|
|
20
|
20
|
|
пото'мъ въспомянђся е^мђ грњх#, ја%коже м#гла эT росы` и^ще'ꙁе” Въꙁда'но же бђди е^мђ е^же съдњя`. съкрђше'н# же бђ'ди вся'къ неправди'въ ја^ко дре'во неи^сцњле'но
|
εἶτ᾿ ἀνεμνήσθη αὐτοῦ ἡ ἁμαρτία, ὥσπερ δὲ ὁμίχλη δρόσου ἀφανὴς ἐγένετο· ἀποδοθείη δὲ αὐτῷ ἃ ἔπραξε, συντριβείη δὲ πᾶς ἄδικος ἴσα ξύλῳ ἀνιάτῳ.
|
|
21
|
21
|
|
неплоDви б^о, не добро` сътвори и^ же'ны не поми'ловалъ”
|
στεῖραν δὲ οὐκ εὖ ἐποίησε καὶ γύναιον οὐκ ἠλέησε,
|
|
22
|
22
|
|
ЈА/ростїю же раꙁврати не'мощныя, сего ра'ди ё^бо не и%мать вᲇры ја%ти на свое жи'тїе”
|
θυμῷ δὲ κατέστρεψεν ἀδυνάτους. ἀναστὰς τοιγαροῦν οὐ μὴ πιστεύσῃ κατὰ τῆς ἑαυτοῦ ζωῆς.
|
|
23
|
23
|
|
Болњ'в же да не дается и^сцњли'ти, н^о въпадеT въ недђ'гъ”
|
μαλακισθεὶς μὴ ἐλπιζέτω ὑγιασθῆναι, ἀλλὰ πεσεῖται νόσῳ·
|
|
24
|
24
|
|
Мно'ги б^о ѓ^ꙁлоби'ла высота е^го, ё^вяде же ја%ко ѕе'лїе въ теплотњ, и^ли ја%коже кла'съ эT стебла самъ эTпа'дъ”
|
πολλοὺς γὰρ ἐκάκωσε τὸ ὕψωμα αὐτοῦ, ἐμαράνθη δὲ ὥσπερ μολόχη ἐν καύματι ἢ ὥσπερ στάχυς ἀπὸ καλάμης αὐτόματος ἀποπεσών.
|
|
25
|
25
|
|
Аще ли никтоже е^сть рекїи лжђща м^я, и^ положитъ нивъчтоже гл~ы моя`”
|
εἰ δὲ μή, τίς ἐστιν ὁ φάμενος ψευδῆ με λέγειν καὶ θήσει εἰς οὐδὲν τὰ ρήματά μου;
|
|
Глvа, к~е”
|
Κεφάλαιο 25
|
|
1
|
1
|
|
Эtвњща же вал#даD савхетинъ и^ рече”
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ Βαλδὰδ ὁ Σαυχίτης λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
Чт^о бо пе'рвое сло'во и^ли стра'хъ эT него, творя'и всяческая на вы'шнихъ,
|
τί γὰρ προοίμιον ἢ φόβος παρ᾿ αὐτοῦ ὁ ποιῶν τὴν σύμπασαν ἐν ὑψίστῳ;
|
|
3
|
3
|
|
да не мни'тъ никтоже ја%ко е^сть превлече'нїе и^скђсникомъ на кого ја%же не на'иде пресᲇдњ'нїе е^го.
|
μὴ γάρ τις ὑπολάβοι ὅτι ἐστὶ παρέκλυσις πειραταῖς, ἐπὶ τίνας δὲ οὐκ ἐπελεύσεται ἔνεδρα παρ᾿ αὐτοῦ;
|
|
4
|
4
|
|
ка'ко бђдетъ ѓ^правда'нъ чл~къ преD бм~ъ, и^ли кт^о ѓ^чиститъ себе роже'ныи эT жены`”
|
πῶς γὰρ ἔσται δίκαιος βροτὸς ἔναντι Κυρίου; ἢ τίς ἂν ἀποκαθαρίσαι αὐτὸν γεννητὸς γυναικός;
|
|
5
|
5
|
|
А$ще лђнњ` повелњва'етъ и^ не сїя'етъ, ѕвњꙁды же нечи'сты сђть преD ни'мъ”
|
εἰ σελήνῃ συντάσσει, καὶ οὐκ ἐπιφαύσκει, ἄστρα δὲ οὐ καθαρὰ ἐναντίον αὐτοῦ.
|
|
6
|
6
|
|
Коли'ко же па'че чл~къ гно'и, и^ сн~ъ члчsкъ че'рвь”
|
ἔα δέ, ἄνθρωπος σαπρία καὶ υἱὸς ἀνθρώπου σκώληξ.
|
|
Глvа, к~ѕ”
|
Κεφάλαιο 26
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща же і%ѓ^въ и^ рече”
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ιὼβ λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
Кого лю'биши, и^ли комђ хо'щеши помага'ти” Тњм#же ё^бо не е^мђже ли многа крњпость, не е^мђже ли мы'шца крњ'пка есть”
|
τίνι πρόσκεισαι ἢ τίνι μέλλεις βοηθεῖν; πότερον, οὐχ ᾧ πολλὴ ἰσχὺς καὶ ᾧ βραχίων κραταιός ἐστι;
|
|
3
|
3
|
|
С киM совњща'ешися, не е^мђже ли мно'га премDђрость” И$ли кого въслњ'дъ по'идеши не е^мђже ли мно'га си'ла”
|
τίνι συμβεβούλευσαι; οὐχ ᾧ πᾶσα σοφία; τίνι ἐπακολουθήσεις; οὐχ ᾧ μεγίστη δύναμις;
|
|
4
|
4
|
|
Комђ въꙁвњсти'лъ е^си гл~ы, дыха'нїе же чїе е^сть и^сходя'щее и^с тебе”
|
τίνι ἀνήγγειλας ρήματα; πνοὴ δὲ τίνος ἐστὶν ἡ ἐλθοῦσα ἐκ σοῦ;
|
|
5
|
5
|
|
Є$да` щюдове въско'ръмятся поD дво'ю съсњ'дъ е^го”
|
μὴ γίγαντες μαιωθήσονται ὑποκάτωθεν ὕδατος καὶ τῶν γειτόνων αὐτοῦ;
|
|
6
|
6
|
|
На'гъ а^дъ преD нимъ, и^ нњ'сть ѓ^дежда па'гђбњ е^го”
|
γυμνὸς ὁ ᾅδης ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστι περιβόλαιον τῇ ἀπωλείᾳ.
|
|
7
|
7
|
|
Простира'я сњвера ни на чеMже, и^ повњшая ꙁе'млю ни на коMже”
|
ἐκτείνων βορέαν ἐπ᾿ οὐδέν, κρεμάζων γῆν ἐπὶ οὐδενός·
|
|
8
|
8
|
|
Свяꙁа'я во'дђ на ѓ%блацњхъ свои^хъ, и^ не претръжеся ѓ%блакъ поD ни'мъ”
|
δεσμεύων ὕδωρ ἐν νεφέλαις αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐρράγη νέφος ὑποκάτω αὐτοῦ·
|
|
9
|
9
|
|
держа лице прsтла, и^ простира'я на не'мъ ѓ%блакъ свои”
|
ὁ κρατῶν πρόσωπον θρόνου, ἐκπετάζων ἐπ᾿ αὐτὸν νέφος αὐτοῦ.
|
|
10
|
10
|
|
Повеле'нїе ѓ^крђжи на лицы` водњ, до кончи'ны свњтъ съ тмо'ю”
|
πρόσταγμα ἐγύρωσεν ἐπὶ πρόσωπον ὕδατος μέχρι συντελείας φωτὸς μετὰ σκότους.
|
|
11
|
11
|
|
Сто'лпи нбsнїи прострњшася и^ диви'шася эT ꙁапреще'нїа е^го”
|
στῦλοι οὐρανοῦ ἐπετάσθησαν καὶ ἐξέστησαν ἀπὸ τῆς ἐπιτιμήσεως αὐτοῦ.
|
|
12
|
12
|
|
Крњ'постїю ё^стро'и мо'ре, и^ хи'тростію же постла` дно”
|
ἰσχύϊ κατέπαυσε τὴν θάλασσαν, ἐπιστήμῃ δὲ ἔστρωσε τὸ κῆτος·
|
|
13
|
13
|
|
Ве'рњя же нбsныа ё^боя'шася е^го, повелњ'нїеM же ё^мори ѕмїа проти'вника.
|
κλεῖθρα δὲ οὐρανοῦ δεδοίκασιν αὐτόν, προστάγματι δὲ ἐθανάτωσε δράκοντα ἀποστάτην.
|
|
14
|
14
|
|
и^ с^е сїа ча'сть пђти е^го. и^ ѓ^ ка'пли словеси ё^слы'шимъ в не'мъ, си'лђ же гро'ма е^го кт^о вsњ и^ кт^о ја%вњ да сътво'риT”
|
ἰδοὺ ταῦτα μέρη ὁδοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ ἰκμάδα λόγου ἀκουσόμεθα ἐν αὐτῷ· σθένος δὲ βροντῆς αὐτοῦ τίς οἶδεν ὁπότε ποιήσει;
|
|
Глvа, к~з”
|
Κεφάλαιο 27
|
|
1
|
1
|
|
Єще же приложи і%ѓвъ и^ реq пе'рвымъ сло'вомᲆ.
|
ΕΤΙ δὲ προσθεὶς ᾿Ιὼβ εἶπε τῷ προοιμίῳ·
|
|
2
|
2
|
|
жи'въ г~ь, и^же м^и си'це сђди” и^ вс^едръжи'тель, и^же ѓ^горъчи'лъ м^и дш~ю”
|
ζῇ ὁ Θεός, ὃς οὕτω με κέκρικε, καὶ ὁ Παντοκράτωρ ὁ πικράνας μου τὴν ψυχήν.
|
|
3
|
3
|
|
Є$ще ли ё^бо дыха'нїю мое^мђ сђщђ, и^ дх~ъ бж~їи сђщїи в но'ꙁдрехъ моиX.
|
ἦ μὴν ἔτι τῆς πνοῆς μου ἐνούσης, πνεῦμα δὲ θεῖον τὸ περιόν μοι ἐν ρινί,
|
|
4
|
4
|
|
не воз#гл~ите ё^стнњ мои беꙁако'нїа, ни дш~а моа поё^чи'тся непра'вдњ”
|
μὴ λαλήσειν τὰ χείλη μου ἄνομα, οὐδὲ ἡ ψυχή μου μελετήσει ἄδικα
|
|
5
|
5
|
|
Не бђди мнњ` правди'вы нарещи васъ до'ндеже ё^мрђ” Не и^ꙁмњню бо неꙁло'бїя мое^го,
|
μή μοι εἴη δικαίους ὑμᾶς ἀποφῆναι, ἕως ἂν ἀποθάνω, οὐ γὰρ ἀπολλάξω μου τὴν ἀκακίαν μου.
|
|
6
|
6
|
|
пра'вдњ же внима'я не предаMся” Не съвњдњ б^о себе ѕл^а съдњлавъ никакоy.
|
δικαιοσύνῃ δὲ προσέχων οὐ μὴν προῶμαι, οὐ γὰρ σύνοιδα ἐμαυτῷ ἄτοπα πράξας.
|
|
7
|
7
|
|
н^о а^ще бы'ша были враѕи м^и, ја%коже раꙁвраще'нїе нечестивыхъ. и^ въста'ющи на' мя, ја%коже пагђба беꙁако'нныхъ”
|
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ εἴησαν οἱ ἐχθροί μου ὥσπερ ἡ καταστροφὴ τῶν ἀσεβῶν, καὶ οἱ ἐπ᾿ ἐμὲ ἐπανιστάμενοι, ὥσπερ ἡ ἀπώλεια τῶν παρανόμων.
|
|
8
|
8
|
|
Така'я ё^бо е^сть наде'жда нечести'вомђ, ја%ко пребыва'етъ надњя'ся къ гв~и ё^бо сп~сеT ли ся.
|
καὶ τίς γάρ ἐστιν ἐλπὶς ἀσεβεῖ ὅτι ἐπέχει; πεποιθὼς ἐπὶ Κύριον ἄρα σωθήσεται;
|
|
9
|
9
|
|
и^ли мо'льбђ е^го ё^слы'шитъ б~ъ, л^и нашеDшеи е^мђ бњдњ,
|
ἦ τὴν δέησιν αὐτοῦ εἰσακούσεται ὁ Θεός; ἢ ἐπελθούσης αὐτῷ ἀνάγκης
|
|
10
|
10
|
|
е^да и%мать кое дерꙁнове'нїе преD ни'мъ, и^ли ја%ко приꙁва'вшђ е^мђ, ё^слы'шиT е^го”
|
μὴ ἔχει τινὰ παρρησίαν ἔναντι αὐτοῦ; ἢ ὡς ἐπικαλεσαμένου αὐτοῦ εἰσακούσεται αὐτοῦ,
|
|
11
|
11
|
|
Но въꙁвњщђ вамъ чт^о е^сᲄь в рђ'кђ гн~ю, е^же е^сть ё^ вседержи'теля не солжђ`.
|
ἀλλὰ δὴ ἀναγγελῶ ὑμῖν τί ἐστιν ἐν χειρὶ Κυρίου, ἅ ἐστι παρὰ Παντοκράτορι, οὐ ψεύσομαι.
|
|
12
|
12
|
|
се же ё^бо вс^и вњсте ја%кот#щее т#щїи^мъ досто'итъ.
|
ἰδοὺ πάντες οἴδατε ὅτι κενὰ κενοῖς ἐπιβάλλετε.
|
|
13
|
13
|
|
сїа ча'сть чл~ка нечести'ваго эT г~а, стяжа'нїе же си'лно прїидетъ эT вседръжи'теля на' ня.
|
αὕτη ἡ μερὶς ἀνθρώπου ἀσεβοῦς παρὰ Κυρίου, κτῆμα δὲ δυναστῶν ἐλεύσεται παρὰ Παντοκράτορος ἐπ᾿ αὐτούς.
|
|
14
|
14
|
|
а^ще же мно'ѕи бђдђтъ сн~ове е^го, на ꙁаколе'нїе бђдTђ, а^ще же въꙁмђжа'ютъ приложатся.
|
ἐὰν δὲ πολλοὶ γένωνται οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, εἰς σφαγὴν ἔσονται· ἐὰν δὲ καὶ ἀνδρωθῶσι, προσαιτήσουσιν·
|
|
15
|
15
|
|
живїи же е^го смр~тїю ё^мрђтъ, и^ вдови'ца и^хъ никтоже поми'лђетъ”
|
οἱ δὲ περιόντες αὐτοῦ ἐν θανάτῳ τελευτήσουσι, χήρας δὲ αὐτῶν οὐδεὶς ἐλεήσει.
|
|
16
|
16
|
|
А$ще съберетъ ја%коже ꙁе'млю сребро`. и^ ра'вно бернїю ё^готовитъ ꙁла'то”
|
ἐὰν συναγάγῃ ὥσπερ γῆν ἀργύριον, ἴσα δὲ πηλῷ ἑτοιμάσῃ χρυσίον,
|
|
17
|
17
|
|
Се вс^е правдивїи ѓ^бъдержа'тъ, и^мњ'нїе е^го и^стовїи по'имђтъ.
|
ταῦτα πάντα δίκαιοι περιποιήσονται, τὰ δὲ χρήματα αὐτοῦ ἀληθινοὶ καθέξουσιν.
|
|
18
|
18
|
|
събы'сть же ся до'мъ е^го ја%ко мо'лїе, и^ ја%коже паё^чи'на ја%же снабдњ”
|
ἀπέβη δὲ οἱ οἶκος αὐτοῦ ὥσπερ σῆτες καὶ ὥσπερ ἀράχνη.
|
|
19
|
19
|
|
Бога'тыи ё^спнетъ, и^ не приложитъ, ѓ%чи свои эTверꙁе и^ нњсть
|
πλούσιος κοιμηθήσεται καὶ οὐ προσθήσει, ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ διήνοιξε, καὶ οὐκ ἔστι.
|
|
20
|
20
|
|
срњто'ша е^го” ЈА/коже вода болњꙁни, но'щїю и^меT и& примра'къ.
|
συνήντησαν αὐτῷ ὥσπερ ὕδωρ αἱ ὀδύναι, νυκτὶ δὲ ὑφείλετο αὐτὸν γνόφος·
|
|
21
|
21
|
|
прїиметъ и& ва'ръ, и^ эTи^детъ, и^ въꙁвњетъ е^го эT мњста е^го,
|
ἀναλήψεται δὲ αὐτὸν καύσων καὶ ἀπελεύσεται, καὶ λικμήσει αὐτὸν ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ.
|
|
22
|
22
|
|
и^ повержетъ и& и^ не пощадиTся, и^ꙁ рђ'кђ е^го бњжа'нїемъ ё^бњжиM
|
καὶ ἐπιρρίψει ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ οὐ φείσεται, ἐκ χειρὸς αὐτοῦ φυγῇ φεύξεται.
|
|
23
|
23
|
|
въспле'щетъ на'нь рђка'ма свои^ма, и^ повлече'тъ и& эT мњ'ста е^го”
|
κροτήσει ἐπ᾿ αὐτοὺς χεῖρας αὐτοῦ καὶ συριεῖ αὐτὸν ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ.
|
|
Глvа, к~и”
|
Κεφάλαιο 28
|
|
1
|
1
|
|
Єсть б^о сребрђ мњсто эTнюдyђ быва'етъ, и^ мњсто жеꙁла т^ђ ё^дђже ѓ^чища'ется.
|
ΕΣΤΙ γὰρ ἀργυρίῳ τόπος, ὅθεν γίνεται, τόπος δὲ χρυσίου, ὅθεν διηθεῖται.
|
|
2
|
2
|
|
желњꙁо бо эT ꙁемля` ражда'ется, мњдь же ра'вно ка'менїю сњчется”
|
σίδηρος μὲν γὰρ ἐκ γῆς γίνεται, χαλκὸς δὲ ἴσα λίθῳ λατομεῖται.
|
|
3
|
3
|
|
Чи'нъ положи тмњ`, и^ вся'кђ кончи'нђ самъ и^спытђетъ” Камы'къ тмы`, и^ сњнь см~рти,
|
τάξιν ἔθετο σκότει, καὶ πᾶν πέρας αὐτὸς ἐξακριβάζεται, λίθος σκοτία καὶ σκιὰ θανάτου.
|
|
4
|
4
|
|
пресече'нїемъ пото'ка эT пра'ха. ꙁабыва'ющїи же пђть пра'выи изнемого'ша”
|
διακοπὴ χειμάρρου ἀπὸ κονίας, οἱ δὲ ἐπιλανθανόμενοι ὁδὸν δικαίαν ἠσθένησαν, ἐκ βροτῶν ἐσαλεύθησαν.
|
|
5
|
5
|
|
эT чл~къ ѓ^рема земля` эT нея и^ꙁы'идеT хлњ'бъ, под нею сеи ѓ^брати'ся ја%ко ѓ%гнь”
|
γῆ, ἐξ αὐτῆς ἐξελεύσεται ἄρτος, ὑποκάτω αὐτῆς ἐστράφη ὡσεὶ πῦρ.
|
|
6
|
6
|
|
Мњсто сапфи'ра ка'менїе е^я`, и^ пе'рсть зла'то е^я.
|
τόπος σαπφείρου οἱ λίθοι αὐτῆς, καὶ χῶμα χρυσίον αὐτῷ.
|
|
7
|
7
|
|
стезя` не позна'я пти'ца, и^ не преꙁрњ ю& ѓ%ко неја%сыще.
|
τρίβος, οὐκ ἔγνω αὐτὴν πετεινόν, καὶ οὐ παρέβλεψεν αὐτὴν ὀφθαλμὸς γυπός·
|
|
8
|
8
|
|
и^ не пра'ша е^я` сн~ове велича'выхъ, и^ не преиде по не'и ле'въ”
|
καὶ οὐκ ἐπάτησαν αὐτὸν υἱοὶ ἀλαζόνων, οὐ παρῆλθεν ἐπ᾿ αὐτῆς λέων.
|
|
9
|
9
|
|
На несњко'мњ простре рђ'кђ свою, раꙁврати же и^с коре'нїя го'ры. во'лны во'дъ въстрясе, глђби'ны же рњкъ эTкры`,
|
ἐν ἀκροτόμῳ ἐξέτεινε χεῖρα αὐτοῦ, κατέστρεψε δὲ ἐκ ριζῶν ὄρη·
|
|
10
|
10
|
|
эTвра'ти же рњкъ разверꙁе” Вся'кое же чsтное видњ м^и ѓ%ко
|
δίνας δὲ ποταμῶν διέρρηξε, πᾶν δὲ ἔντιμον εἶδέ μου ὁ ὀφθαλμός.
|
|
11
|
11
|
|
покаꙁа же си'лђ свою на свњтъ”
|
βάθη δὲ ποταμῶν ἀνεκάλυψεν, ἔδειξε δὲ αὐτοῦ δύναμιν εἰς φῶς.
|
|
12
|
12
|
|
Премђдрость же эTкђ'дђ ѓ^брњте'ся, кое же мњсто еs хи'трости”
|
ἡ δὲ σοφία πόθεν εὑρέθη; ποῖος δὲ τόπος ἐστὶ τῆς ἐπιστήμης;
|
|
13
|
13
|
|
Не вњсть чл~къ пђти ея`, ни ѓ^бря'щет# же ся въ чл~цњхъ.
|
οὐκ οἶδε βροτὸς ὁδὸν αὐτῆς, οὐδὲ μὴ εὑρεθῇ ἐν ἀνθρώποις.
|
|
14
|
14
|
|
беꙁDна рече нњсть мнњ, и^ мо'ре рече нњсть съ мно'ю.
|
ἄβυσσος εἶπεν· οὐκ ἔνεστιν ἐν ἐμοί· καὶ ἡ θάλασσα εἶπεν· οὐκ ἔστι μετ᾿ ἐμοῦ.
|
|
15
|
15
|
|
не да'сть ѓ^бъя'ти ѓ^ не'и, и^ не преста'нетъ сребро` и^ꙁмњне'нїе е^я`”
|
οὐ δώσει συγκλεισμὸν ἀντ᾿ αὐτῆς, καὶ οὐ σταθήσεται ἀργύριον ἀντάλλαγμα αὐτῆς·
|
|
16
|
16
|
|
И$ неспое'на бђдетъ съ зла'томъ сифи'рскомъ, ѓ^нђхи'тоM чsтномъ, и^ сапфи'ромъ”
|
καὶ οὐ συμβασταχθήσεται χρυσίῳ ᾿Ωφίρ, ἐν ὄνυχι τιμίῳ καὶ σαπφείρῳ·
|
|
17
|
17
|
|
Не ра'вно бђдетъ е^я` ꙁла'то и^ сткло, і^ и^ꙁмњне'нїе е^я` съсђ'ди ꙁла'ти
|
οὐκ ἰσωθήσεται αὐτῇ χρυσίον καὶ ὕαλος καὶ τὸ ἄλλαγμα αὐτῆς σκεύη χρυσᾶ·
|
|
18
|
18
|
|
превысо'кїя, и^ дњ'лателе не помянђтся” И$ въвлеци премђ'дросᲄь паче внђтреняа,
|
μετέωρα καὶ γαβὶς οὐ μνησθήσεται, καὶ ἕλκυσον σοφίαν ὑπὲρ τὰ ἐσώτατα·
|
|
19
|
19
|
|
не равно е^я` бђдетъ топа'ꙁїѓнъ е^џиѓ'пїя, съ ꙁла'томъ чsтномъ не смњси'тся”
|
οὐκ ἰσωθήσεται αὐτῇ τοπάζιον Αἰθιοπίας, χρυσίῳ καθαρῷ οὐ συμβασταχθήσεται.
|
|
20
|
20
|
|
Премђдрость же эTкђдђ ѓ^брњтеся, кое же мњсто е^сть смышле'нїя”
|
ἡ δὲ σοφία πόθεν εὑρέθη; ποῖος δὲ τόπος ἐστὶ τῆς συνέσεως;
|
|
21
|
21
|
|
Оу^таися всего чл~ка, и^ эT пти'ць нбsныхъ съкры'ся.
|
λέληθε πάντα ἄνθρωπον καὶ ἀπὸ πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ ἐκρύβη·
|
|
22
|
22
|
|
па'гђба и^ смр~ть реко'ста, слы'шахове же иX сла'вђ.
|
ἡ ἀπώλεια καὶ ὁ θάνατος εἶπαν· ἀκηκόαμεν δὲ αὐτῆς τὸ κλέος.
|
|
23
|
23
|
|
б~ъ бл~гъ съста'ви е^я пђть, сам# же вњсть мњсто е^я`.
|
ὁ Θεὸς εὖ συνέστησεν αὐτῆς τὴν ὁδόν, αὐτὸς δὲ οἶδε τὸν τόπον αὐτῆς·
|
|
24
|
24
|
|
самъ бо поDнбsнђю всю проꙁира'етъ, вњдыи по ꙁемли` вс^е е^же сътвори”
|
αὐτὸς γὰρ τὴν ὑπ᾿ οὐρανὸν πᾶσαν ἐφορᾷ εἰδὼς τὰ ἐν τῇ γῇ πάντα, ἃ ἐποίησεν,
|
|
25
|
25
|
|
Вњтръ ё^ставле'нїе, и^ водњ мњрђ. е^гда` сътвори'лъ
|
ἀνέμων σταθμὸν ὕδατος μέτρα·
|
|
26
|
26
|
|
та'ко вњдя'и, и^ съчте пђть въ эTтресе'нїи гла'са.
|
ὅτι ἐποίησεν οὕτως, ἰδὼν ἠρίθμησε καὶ ὁδὸν ἐν τινάγματι φωνάς·
|
|
27
|
27
|
|
тогда` ви'дњ ю& и^сповњда ю&, ё^готова і^ и^ꙁъслњди
|
τότε εἶδεν αὐτὴν καὶ ἐξηγήσατο αὐτήν, ἑτοιμάσας ἐξιχνίασεν.
|
|
28
|
28
|
|
и^ рече чл~кђ. и^ се бг~очsтїа е^сть премђдрость, а^ е^же ёдали'тися эT ѕл^а е^сть хи'трость”
|
εἶπε δὲ ἀνθρώπῳ· ἰδοὺ ἡ θεοσέβειά ἐστι σοφία, τὸ δὲ ἀπέχεσθαι ἀπὸ κακῶν ἐστιν ἐπιστήμη.
|
|
Глvа, к~џ”
|
Κεφάλαιο 29
|
|
1
|
1
|
|
Єще же приложи і%ѓвъ и^ рече, пе'рвымъ сло'вомᲆ,
|
ΕΤΙ δὲ προσθεὶς ᾿Ιὼβ εἶπε τῷ προοιμίῳ·
|
|
2
|
2
|
|
кт^о мя г~и положитъ на мsць, пре'жде дн~їи и^хже м^я г~ь храня'ше”
|
τίς ἄν με θείη κατὰ μῆνα ἔμπροσθεν ἡμερῶν, ὧν με ὁ Θεὸς ἐφύλαξεν;
|
|
3
|
3
|
|
Є$гда свњтяшеся свњщникъ е^го наD главою мое^ю, е^гда` свњтомъ е^го хожда'хъ въ тмњ`”
|
ὡς ὅτε ηὔγει ὁ λύχνος αὐτοῦ ὑπὲρ κεφαλῆς μου, ὅτε τῷ φωτὶ αὐτοῦ ἐπορευόμην ἐν σκότει·
|
|
4
|
4
|
|
Є$гда` бњ'хъ тя'жекъ на пђте'хъ, е^гда` г~ь посњще'нїе творя'ше до'мђ мое^мђ”
|
ὅτε ἤμην ἐπιβρίθων ὁδούς, ὅτε ὁ Θεὸς ἐπισκοπὴν ἐποιεῖτο τοῦ οἴκου μου·
|
|
5
|
5
|
|
Є$гда бњхъ бога'тъ ѕњ'ло, ѓ%крsтъ же мене раби`.
|
ὅτε ἤμην ὑλώδης λίαν, κύκλῳ δέ μου οἱ παῖδες·
|
|
6
|
6
|
|
е^гда` ѓ^блива'хђся пђтїе мои` ма'сломъ, го'ры же мои ѓ^блива'хђся мле'комъ”
|
ὅτε ἐχέοντο αἱ ὁδοί μου βουτύρῳ, τὰ δὲ ὄρη μου ἐχέοντο γάλακτι·
|
|
7
|
7
|
|
Є$гда` и^схожа'хъ и^з# ё%тра въ' граD, на стогнахъ же стоя'ше ми прsтлъ.
|
ὅτε ἐξεπορευόμην ὄρθιος ἐν πόλει, ἐν δὲ πλατείαις ἐτίθετό μου ὁ δίφρος.
|
|
8
|
8
|
|
ви'дњвше ю%ноша съкры'шася, ста'рцы же въста'ша”
|
ἰδόντες με νεανίσκοι ἐκρύβησαν, πρεσβῦται δὲ πάντες ἔστησαν·
|
|
9
|
9
|
|
Мђжїе преста'ша гл~юще, пе'рсты възло'ж#ше на ё^ста”
|
ἁδροὶ δὲ ἐπαύσαντο λαλοῦντες, δάκτυλον ἐπιθέντες ἐπὶ στόματι.
|
|
10
|
10
|
|
и^же слы'шаша бл~жиша м^я, и^ ја^зы'ки и^хъ прилпе горта'ни и^хъ”
|
οἱ δὲ ἀκούσαντες ἐμακάρισάν με, καὶ γλῶσσα αὐτῶν τῷ λάρυγγι αὐτῶν ἐκολλήθη·
|
|
11
|
11
|
|
ЈА/ко и%хже ё%хо слы'ша и^ ё^бл~жиша м^я, ја%коже ви'дњвъ м^я ё^клони'ся”
|
ὅτι οὖς ἤκουσε καὶ ἐμακάρισέ με, ὀφθαλμὸς δὲ ἰδών με ἐξέκλινε·
|
|
12
|
12
|
|
Сп~сохъ бо ё^бо'гаго эT рђки си'лнаго, и^ сиротњ е^мђже не бњ помо'щника помогоX”
|
διέσωσα γὰρ πτωχὸν ἐκ χειρὸς δυνάστου καὶ ὀρφανῷ, ᾧ οὐκ ἦν βοηθός, ἐβοήθησα.
|
|
13
|
13
|
|
Блsвенїе погиба'ющаго на мя прїидет#, ё^ста же вдови'ча блsвиша м^я”
|
εὐλογία ἀπολλυμένου ἐπ᾿ ἐμὲ ἔλθοι, στόμα δὲ χήρας με εὐλόγησε.
|
|
14
|
14
|
|
Въ пра'вдђ же ѓ^блича'хъ, ѓ^дњя'х# же ся въ сђдъ ја%ко въ ри'ꙁђ сђгђбђ.
|
δικαιοσύνην δὲ ἐνδεδύκειν, ἠμφιασάμην δὲ κρίμα ἴσα διπλοΐδι.
|
|
15
|
15
|
|
ѓ%ко бњхъ слњпымъ нога' же хро'мымъ,
|
ὀφθαλμὸς ἤμην τυφλῶν, ποὺς δὲ χωλῶν.
|
|
16
|
16
|
|
а^ꙁъ быX эTц~ъ не'мощ#ныM, прю же ю^же не вњдяхъ, і^ и^з#слњдиX”
|
ἐγὼ ἤμην πατὴρ ἀδυνάτων, δίκην δὲ ἣν οὐκ ᾔδειν ἐξιχνίασα·
|
|
17
|
17
|
|
Сътро'х# же челюсти непра'веDныхъ, эT среды же ꙁђбъ и^хъ раꙁграбленїя и^ꙁя'хъ”
|
συνέτριψα δὲ μύλας ἀδίκων, ἐκ μέσου τῶν ὀδόντων αὐτῶν ἅρπαγμα ἐξήρπασα.
|
|
18
|
18
|
|
Рњ'х же а^ще въ'зрастъ мои състарњется, ја%коже стебло фини'ково мно'гїя лњта поживђ”
|
εἶπα δέ· ἡ ἡλικία μου γηράσει ὥσπερ στέλεχος φοίνικος, πολὺν χρόνον βιώσω·
|
|
19
|
19
|
|
ко'рень раꙁверꙁеся на водњ, и^ роса` да всели'тся на жа'твњ мое'и.
|
ἡ ρίζα διήνοικται ἐπὶ ὕδατος, καὶ δρόσος αὐλισθήσεται ἐν τῷ θερισμῷ μου·
|
|
20
|
20
|
|
сла'ва моа тща` съ мно'ю, и^ лђ'къ мои в рђце е^го по'идеT”
|
ἡ δόξα μου κενὴ μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ τὸ τόξον μου ἐν χειρὶ αὐτοῦ πορεύεται.
|
|
21
|
21
|
|
Мене слы'шавше вня'ша, ё^молко'ша же ѓ^ мое^мъ совњтњ”
|
ἐμοῦ ἀκούσαντες προσέσχον, ἐσιώπησαν δὲ ἐπὶ τῇ ἐμῇ βουλῇ·
|
|
22
|
22
|
|
къ мое^мђ гл~ђ ё%хо приложи'ша, ѓ^брадовахђ же е^гда к ни'мъ гл~ахъ”
|
ἐπὶ τῷ ἐμῷ ρήματι οὐ προσέθεντο, περιχαρεῖς δὲ ἐγίνοντο ὁπόταν αὐτοῖς ἐλάλουν·
|
|
23
|
23
|
|
ЈА/коже ꙁемля` жа'ждђщїи ча'ющи до'ждя, та'коже и^ сїи моя` гл~анїя.
|
ὥσπερ γῆ διψῶσα προσδεχομένη τὸν ὑετόν, οὕτως οὗτοι τὴν ἐμὴν λαλιάν.
|
|
24
|
24
|
|
а^ще въсмњюся к ни'мᲆ не и%мђть вњры ја%ти, свњтъ лица` мое^го не эTпада'ше”
|
ἐὰν γελάσω πρὸς αὐτούς, οὐ μὴ πιστεύσωσι, καὶ φῶς τοῦ προσώπου μου οὐκ ἀπέπιπτεν·
|
|
25
|
25
|
|
И$ꙁбраX пђть и^хъ средњ кн~ѕь, и^ вселя'хся ја%ко цр~ь въ храбрњхъ, а^ки страстенъ ё^мо'мъ ё^тњшаX”
|
ἐξελεξάμην ὁδὸν αὐτῶν καὶ ἐκάθισα ἄρχων καὶ κατεσκήνουν ὡσεὶ βασιλεὺς ἐν μονοζώνοις ὃν τρόπον παθεινοὺς παρακαλῶν.
|
|
Глvа, л~”
|
Κεφάλαιο 30
|
|
1
|
1
|
|
Нн~њ же порђга'ша ми ся мен#шины, нн~њ ё^ча'тъ м^я эT ча'сти, и^х#же похђляX эTц~а, и%х#же не сътвори'хъ досто'ины приѓ^бщи'тися мои^хъ чре'дъ”
|
ΝΥΝΙ δὲ κατεγέλασάν μου ἐλάχιστοι, νῦν νουθετοῦσί με ἐν μέρει ὧν ἐξουδένουν τοὺς πατέρας αὐτῶν, οὓς οὐχ ἡγησάμην ἀξίους κυνῶν τῶν ἐμῶν νομάδων.
|
|
2
|
2
|
|
Крњпость бо рђ'къ иX вскђю мнњ`, на нихᲆ поги'бе сконча'нїе”
|
καί γε ἰσχὺς χειρῶν αὐτῶν ἱνατί μοι; ἐπ᾿ αὐτοὺς ἀπώλετο συντέλεια.
|
|
3
|
3
|
|
Скђ'достїю и гла'домъ водя'ися, бњжа'щїи беꙁво'денᲆ сы'и вчера” Тђга` и^ тщета`
|
ἐν ἐνδείᾳ καὶ λιμῷ ἄγονος· οἱ φεύγοντες ἄνυδρον ἐχθὲς συνοχὴν καὶ ταλαιπωρίαν,
|
|
4
|
4
|
|
ѓ^бходя'ще, и^ бы'лїе ѓ%стро ѓ^глажа'юще, и%мже ё^тро'бное бра'шно бы'лїе. нечестнїи же похђленїи требђ'юще вынђ бл~га. и^же ко'ренїе и^ дре'ва жва'хђ эT гла'да вели'каго.
|
οἱ περικυκλοῦντες ἅλιμα ἐπὶ ἠχοῦντι, οἵτινες ἅλιμα ἦν αὐτῶν τὰ σῖτα, ἄτιμοι δὲ καὶ πεφαυλισμένοι, ἐνδεεῖς παντὸς ἀγαθοῦ, οἳ καὶ ρίζας ξύλων ἐμασσῶντο ὑπὸ λιμοῦ μεγάλου.
|
|
5
|
5
|
|
въста'ша на' мя та'тїе,
|
ἐπανέστησάν μοι κλέπται,
|
|
6
|
6
|
|
и^хже до'мове бњша пеще'ры ка'мены,
|
ὧν οἱ οἶκοι αὐτῶν ἦσαν τρῶγλαι πετρῶν,
|
|
7
|
7
|
|
эT среды доброгла'сныхъ въꙁопїюᲄъ. и^же поD хвра'стїемъ дивїимъ живя'хђ”
|
ἀνὰ μέσον εὐήχων βοήσονται· οἳ ὑπὸ φρύγανα ἄγρια διῃτῶντο,
|
|
8
|
8
|
|
Беꙁђмныхъ сн~ове и^ нече'стно и^мя, и^ сла'ва ёгаше'на эT земля`.
|
ἀφρόνων υἱοὶ καὶ ἀτίμων, ὄνομα καὶ κλέος ἐσβεσμένον ἀπὸ γῆς.
|
|
9
|
9
|
|
нн~њ же гђсли е^смь аZ и^мъ, и^ мене въ пїе'нїе и^мђтъ”
|
νυνὶ δὲ κιθάρα ἐγώ εἰμι αὐτῶν, καὶ ἐμὲ θρύλλημα ἔχουσιν·
|
|
10
|
10
|
|
ѓ^мраꙁи'ша м^я эTстђпльше дале'че, эT лица же мое^го не пощадњша плюнове'нїя.
|
ἐβδελύξαντο δέ με ἀποστάντες μακρὰν ἀπὸ δὲ τοῦ προσώπου μου οὐκ ἐφείσαντο πτύελον.
|
|
11
|
11
|
|
эTвњзнђв# б^отђлъ свои ѓ^скръби м^я, и^ ё^зDђ лицђ мое^мђ и^спђсти”
|
ἀνοίξας γὰρ φαρέτραν αὐτοῦ ἐκάκωσέ με, καὶ χαλινὸν τοῦ προσώπου μου ἐξαπέστειλαν.
|
|
12
|
12
|
|
На деснаго эTраслю въста'ша, но'ѕᲇ же е^го простреT” и^ пђть сътвори на' мя сᲄеꙁя па'гђбы и^хъ,
|
ἐπὶ δεξιῶν βλαστοῦ ἐξανέστησαν, πόδα αὐτῶν ἐξέτειναν καὶ ὡδοποίησαν ἐπ᾿ ἐμὲ τρίβους ἀπωλείας αὐτῶν.
|
|
13
|
13
|
|
сътро'ша стезя` моя” Съвлеко'ша же м^и ѓ^де'ждђ,
|
ἐξετρίβησαν τρίβοι μου, ἐξέδυσαν γάρ μου τὴν στολήν· βέλεσιν αὐτοῦ κατηκόντισέ με,
|
|
14
|
14
|
|
стрњла'ми свои^ми ё^стрњли м^я” Сътвори м^и ја^коже въсхотњ. въ болњꙁнехъ смњри'хся, ѓ^браща'ют# же ми ся печа'ли”
|
κέχρηται δέ μοι ὡς βούλεται, ἐν ὀδύναις πέφυρμαι.
|
|
15
|
15
|
|
эTи^де ми наде'жда ја%коже вњтръ, и^ ја%ко ѓ%блакъ спsнїе мое”
|
ἐπιστρέφονταί μου αἱ ὀδύναι, ᾤχετό μου ἡ ἐλπὶς ὥσπερ πνεῦμα καὶ ὥσπερ νέφος ἡ σωτηρία μου.
|
|
16
|
16
|
|
Нн~њ на мя раꙁлїется дш~а моя, и^ ѓ^дръжа'т# м^я дн~їе печа'лїи”
|
καὶ νῦν ἐπ᾿ ἐμὲ ἐκχυθήσεται ἡ ψυχή μου, ἔχουσι δέ με ἡμέραι ὀδυνῶν·
|
|
17
|
17
|
|
Но'щїю же ко'сти моя раꙁгорњшася, жилы же моя ѓ^слабњша”
|
νυκτί δέ μου τὰ ὀστᾶ συγκέχυται, τὰ δὲ νεῦρά μου διαλέλυται.
|
|
18
|
18
|
|
Мно'гою крњ'постїю ја%т# ми ся ꙁа ри'ꙁђ, ја%коже ѓ^жере'лїе ри'ꙁы мое^я ѓ^бъя м^я”
|
ἐν πολλῇ ἰσχύϊ ἐπελάβετό μου τῆς στολῆς, ὥσπερ τὸ περιστόμιον τοῦ χιτῶνός μου περιέσχε με.
|
|
19
|
19
|
|
И$маT же м^я ра'вно бернїю въ ꙁемли` и^ попелњ часᲄь мою”
|
ἥγησαι δέ με ἴσα πηλῷ, ἐν γῇ καὶ σποδῷ μου ἡ μερίς·
|
|
20
|
20
|
|
Въꙁопихъ к тебњ и^ не ё^слы'ша мене, ста'ша же смотрњша мене”
|
κέκραγα δὲ πρός σε καὶ οὐκ ἀκούεις μου, ἔστησαν δὲ καὶ κατενόησάν με·
|
|
21
|
21
|
|
Наидо'ша же на' мя без# млsти рђко'ю крњ'пкою ё^ја^зви'лъ м^я е^си”
|
ἐπέβης δέ μοι ἀνελεημόνως, χειρὶ κραταιᾷ με ἐμαστίγωσας·
|
|
22
|
22
|
|
Въчини'лъ же м^я е^си въ печа'лехъ, и^ эTверже м^я эT сп~сенїя”
|
ἔταξας δέ με ἐν ὀδύναις, καὶ ἀπέρριψάς με ἀπὸ σωτηρίας.
|
|
23
|
23
|
|
Вњдњ б^о ја%ко смр~ть м^я и^стретъ, домъ б^о вся'комђ смр~тнђ ꙁемля`”
|
οἶδα γὰρ ὅτι θάνατός με ἐκτρίψει, οἰκία γὰρ παντὶ θνητῷ γῆ.
|
|
24
|
24
|
|
А$ще бы лњпо самъ бы себе ё^би'лъ, и^ли моли'лся быхъ и^номђ дабы ми ᲄо сътвори'лъ”
|
εἰ γὰρ ὄφελον δυναίμην ἐμαυτὸν χειρώσασθαι, ἢ δεηθείς γε ἑτέρου, καὶ ποιήσει μοι τοῦτο.
|
|
25
|
25
|
|
А$з# же ѓ^ вся'комъ не'мощнMњ въспла'кахся, въꙁд#хнђв же ви'дњв# мђ'жа въ бњдахъ,
|
ἐγὼ δὲ ἐπὶ παντὶ ἀδυνάτῳ ἔκλαυσα, ἐστέναξα ἰδὼν ἄνδρα ἐν ἀνάγκαις.
|
|
26
|
26
|
|
а^ꙁъ ё^держюся ѓ^ блаꙁњ, и^ с^е стрᲇто'ша м^я паq дн~їе ѕло'бнїи”
|
ἐγὼ δὲ ἐπέχων ἀγαθοῖς, ἰδοὺ συνήντησάν μοι μᾶλλον ἡμέραι κακῶν.
|
|
27
|
27
|
|
СрDце въсмръдњ и^ не ё^молчитᲆ, вари'ша м^я дн~їе нищеты”
|
ἡ κοιλία μου ἐξέζεσε καὶ οὐ σιωπήσεται, προέφθασάν με ἡμέραι πτωχείας.
|
|
28
|
28
|
|
Стеня ходи'хъ беZ млъча'нїя, стоя'хъ же въ събо'рњ въпїя”
|
στένων πεπόρευμαι ἄνευ φιμοῦ, ἕστηκα δὲ ἐν ἐκκλησίᾳ κεκραγώς.
|
|
29
|
29
|
|
Бра'тъ быхъ сири'нъскъ, дрђгъ же птиw”
|
ἀδελφὸς γέγονα σειρήνων, ἑταῖρος δὲ στρουθῶν.
|
|
30
|
30
|
|
Ко'жа же моя` помрачи'ся вели'ко, ко'сти же моя съгорњша эT теплоты”
|
τὸ δὲ δέρμα μου ἐσκότωται μεγάλως, τὰ δὲ ὀστᾶ μου ἀπὸ καύματος.
|
|
31
|
31
|
|
Събы'сть же ми ся на стра'сть гђсли, пњснь же моя на пла'чь мнњ`”
|
ἀπέβη δὲ εἰς πένθος μου ἡ κιθάρα, ὁ δὲ ψαλμός μου εἰς κλαυθμὸν ἐμοί.
|
|
Глvа, л~а”
|
Κεφάλαιο 31
|
|
1
|
1
|
|
Завњтъ положихъ ѓ^чи'ма мои^ма, и^ не помы'шлю на дв~цю”
|
ΔΙΑΘΗΚΗΝ ἐθέμην τοῖς ὀφθαλμοῖς μου καὶ οὐ συνήσω ἐπὶ παρθένον.
|
|
2
|
2
|
|
И$ е^ще же раꙁдњли б~ъ сᲆвы'ше, и прича'стїе пости'жно эT вы'шнихъ”
|
καὶ τί ἐμέρισεν ὁ Θεὸς ἄνωθεν καὶ κληρονομία ἱκανοῦ ἐξ ὑψίστων;
|
|
3
|
3
|
|
Лю'та па'гђба неправди'вомђ, и^ ѓ^сђже'нїе творя'щимъ безако'нїя”
|
οὐχὶ ἀπώλεια τῷ ἀδίκῳ καὶ ἀπαλλοτρίωσις τοῖς ποιοῦσιν ἀνομίαν;
|
|
4
|
4
|
|
Не самъ ли ё^зритъ пђть мои, и^ вся` стопы` моя` и^счете'тъ”
|
οὐχὶ αὐτὸς ὄψεται ὁδόν μου καὶ πάντα τὰ διαβήματά μου ἐξαριθμήσεται;
|
|
5
|
5
|
|
А$ще ли ходихъ съ смњшники, а^ще ли потщася нога моя на ле'сть”
|
εἰ δὲ ἤμην πεπορευμένος μετὰ γελοιαστῶν, εἰ δὲ καὶ ἐσπούδασεν ὁ πούς μου εἰς δόλον·
|
|
6
|
6
|
|
Ста'хъ б^о на мњ'рилњ пра'веDнњ, ви'дњ же г~ь неѕло'бїе мое”
|
ἕσταμαι γὰρ ἐν ζυγῷ δικαίῳ, οἶδε δὲ ὁ Κύριος τὴν ἀκακίαν μου.
|
|
7
|
7
|
|
А$ще ё^клони'тся нога моа эT пђти`, а^ще и^ въ слDњ ѓ%ка мое^го и^де срDце мое” Аще ли рђка моя прикоснђся мзDы,
|
εἰ ἐξέκλινεν ὁ πούς μου ἐκ τῆς ὁδοῦ, εἰ δὲ καὶ τῷ ὀφθαλμῷ ἐπηκολούθησεν ἡ καρδία μου, εἰ δὲ καὶ ταῖς χερσί μου ἡψάμην δώρων,
|
|
8
|
8
|
|
да всњ'ю ё^бо а^ и'нїи поја^дя'тъ, бес ко'рене же быX на ꙁемли`”
|
σπείραιμι ἄρα καὶ ἄλλοι φάγοισαν, ἄρριζος δὲ γενοίμην ἐπὶ γῆς.
|
|
9
|
9
|
|
А$ще ли же въ слњдъ жены` мђжа'ты и^де мое срDце, а^ще ли же присњдя быX при две'рехъ е^я`”
|
εἰ ἐξηκολούθησεν ἡ καρδία μου γυναικὶ ἀνδρὸς ἑτέρου, εἰ καὶ ἐγκάθετος ἐγενόμην ἐπὶ θύραις αὐτῆς,
|
|
10
|
10
|
|
Го'дњ ё^бо бђ'ди и^ жена` моя и^номђ мђ'жђ, младе'нцы же мои смире'ни да бђ'дђтъ”
|
ἀρέσαι ἄρα καὶ ἡ γυνή μου ἑτέρῳ, τὰ δὲ νήπιά μου ταπεινωθείη·
|
|
11
|
11
|
|
ЈА/росᲄь б^о гнњ'ва не ё^держа'нна, е^же ѓ^сквръни'ти мђжа'тницђ,
|
θυμὸς γὰρ ὀργῆς ἀκατάσχετος τὸ μιᾶναι ἀνδρὸς γυναῖκα·
|
|
12
|
12
|
|
ѓ%гнь б^о е^сть горя ѓ^ вся стра'ны и^дњже на'идетъ и^с ко'ренїа погђбитъ”
|
πῦρ γάρ ἐστι καιόμενον ἐπὶ πάντων τῶν μερῶν, οὗ δ᾿ ἂν ἐπέλθῃ ἐκ ριζῶν ἀπώλεσεν.
|
|
13
|
13
|
|
А$ще ли же и^ похђлихъ прю` раба` мое^го и^ рабы`, прящемся предо мно'ю”
|
εἰ δὲ καὶ ἐφαύλισα κρίμα θεράποντός μου ἢ θεραπαίνης, κρινομένων αὐτῶν πρός με,
|
|
14
|
14
|
|
Чт^о бо сътворю` а^ще пыта'нїе м^и сътво'ритъ г~ь, а^ще ли же и^ посњще'нїе кїи эTвњтъ сътворю`”
|
τί γὰρ ποιήσω, ἐὰν ἔτασίν μου ποιῆται ὁ Κύριος; ἐὰν δὲ καὶ ἐπισκοπήν, τίνα ἀπόκρισιν ποιήσομαι;
|
|
15
|
15
|
|
Тњмже ё^бо не ја%коже л^и аZ бњхъ въ чре'вњ и^ ѓ^ни бы'ша, бњхоM же въ семъ чре'вњ.
|
πότερον οὐχ ὡς καὶ ἐγὼ ἐγενόμην ἐν γαστρί, καὶ ἐκεῖνοι γεγόνασι; γεγόναμεν δὲ ἐν τῇ αὐτῇ κοιλίᾳ.
|
|
16
|
16
|
|
немощнїи же а^ще чт^о и^мъ б^њ тре'бњ не погрњши'ша, вдови'ча же ѓ%ка не пре'ꙁрњх#”
|
ἀδύνατοι δὲ χρείαν, ἥν ποτε εἶχον, οὐκ ἀπέτυχον, χήρας δὲ τὸν ὀφθαλμὸν οὐκ ἐξέτηξα.
|
|
17
|
17
|
|
А$ще ли же и^ хлњ'бъ свои ја^до'хъ е^ді'нъ, а^ си'ромђ не пода'хъ ли эT него”
|
εἰ δὲ καὶ τὸν ψωμόν μου ἔφαγον μόνος καὶ οὐχὶ ὀρφανῷ μετέδωκα·
|
|
18
|
18
|
|
ЈА/ко эT ю%ности мое^я кормњхъ ја%ко эTц~ъ, і^ и^ꙁ чрева мт~ре моея наста'вихъ”
|
ὅτι ἐκ νεότητός μου ἐξέτρεφον ὡς πατήρ, καὶ ἐκ γαστρὸς μητρός μου ὡδήγησα·
|
|
19
|
19
|
|
А$ще ли же поꙁряхъ нага ги'блюща и не ѓ^клеко'хъ,
|
εἰ δὲ καὶ ὑπερεῖδον γυμνὸν ἀπολλύμενον καὶ οὐκ ἠμφίασα αὐτόν,
|
|
20
|
20
|
|
немощнњи же а^ще не блsвиша м^я, эT стрига же а^гнець мои^хъ съгрњшася пле'щи и^хъ”
|
ἀδύνατοι δὲ εἰ μὴ εὐλόγησάν με, ἀπὸ δὲ κουρᾶς ἀμνῶν μου ἐθερμάνθησαν οἱ ὦμοι αὐτῶν·
|
|
21
|
21
|
|
А$ще въздви'гъ на сиротђ рђ'кђ, надњюся ја%ко мно'га по'мощь ѓ^ мнњ еs”
|
εἰ ἐπῇρα ὀρφανῷ χεῖρα, πεποιθὼς ὅτι πολλή μοι βοήθεια περίεστιν,
|
|
22
|
22
|
|
да эTстђпитъ ё^бо ра'мо мое эT вы'я, мы'шца же моя эT ла'кти да съкрђшиTся”
|
ἀποσταίη ἄρα ὁ ὦμός μου ἀπὸ τῆς κλειδός, ὁ δὲ βραχίων μου ἀπὸ τοῦ ἀγκῶνος συντριβείη.
|
|
23
|
23
|
|
Стра'хъ б^о гн~ь ѓ^бъя м^я, и^ эT мђ'дрости е^го не сътерплю`”
|
φόβος γὰρ Κυρίου συνέσχε με, ἀπὸ τοῦ λήμματος αὐτοῦ οὐχ ὑποίσω.
|
|
24
|
24
|
|
А$ще ё^чини'хъ зла'то въ крњпость себњ, а^ще ли на ка'менїя мно'гоцњнная надњяхся”
|
εἰ ἔταξα χρυσίον εἰς χοῦν μου, εἰ δὲ καὶ λίθῳ πολυτελεῖ ἐπεποίθησα,
|
|
25
|
25
|
|
А$ще же и^ въꙁвеселиXся” мно'гђ м^и бога'тьствђ сђщђ, а^ще и^ на бесчисленњ положихъ рђ'кђ мою”
|
εἰ δὲ καὶ εὐφράνθην πολλοῦ πλούτου μοι γενομένου, εἰ δὲ καὶ ἐπ᾿ ἀναριθμήτοις ἐθέμην χεῖρά μου·
|
|
26
|
26
|
|
И$ли не ви'димъ слн~ца въсїявша и^ ꙁаходяща, лђны же маляющися не на нихъ б^о е^сть,
|
ἦ οὐχ ὁρῶ μὲν ἥλιον τὸν ἐπιφαύσκοντα ἐκλείποντα, σελήνην δὲ φθίνουσαν; οὐ γὰρ ἐπ᾿ αὐτοῖς ἐστιν.
|
|
27
|
27
|
|
а^ще прельсти'ся таи срDце мое” А$ще же и^ рђкђ мою поло'жъ на ё^стњхъ моиX и^ лобꙁаX,
|
καὶ εἰ ἠπατήθη λάθρᾳ ἡ καρδία μου, εἰ δὲ χεῖρά μου ἐπιθεὶς ἐπὶ στόματί μου ἐφίλησα,
|
|
28
|
28
|
|
и^ сїе м^и ё^бо беꙁаконїе да вмњниTся” ја%ко сълга'хъ преD бм~ъ вы'шнимъ”
|
καὶ τοῦτό μοι ἄρα ἀνομία ἡ μεγίστη λογισθείη, ὅτι ἐψευσάμην ἐναντίον Κυρίου τοῦ ῾Υψίστου.
|
|
29
|
29
|
|
А$ще ли же ѓ^брадоваXся ѓ^ паде'нїи вра'гᲆ мои^хъ, и^ рече срDце мое бла'ѕњ”
|
εἰ δὲ καὶ ἐπιχαρὴς ἐγενόμην πτώματι ἐχθρῶν μου καὶ εἶπεν ἡ καρδία μου· εὖγε,
|
|
30
|
30
|
|
да ё^слы'шитъ ё^бо ё%хо мое клятвђ мою, шепта'нїемъ ё^бо бђ'дђ эT людїи мои^хъ ꙁазо'ренъ”
|
ἀκούσαι ἄρα τὸ οὖς μου τὴν κατάραν μου, θρυλληθείην δὲ ἄρα ὑπὸ λαοῦ μου κακούμενος.
|
|
31
|
31
|
|
А$ще и^ многажды рњша рабы'ня моа, кт^о ё^бо бы далъ намъ эT плоти е^го насыᲄитися ѕњло мнњ` бл~гђ сђщђ.
|
εἰ δὲ καὶ πολλάκις εἶπον αἱ θαράπαιναί μου· τίς ἂν δῴη ἡμῖν τῶν σαρκῶν αὐτοῦ πλησθῆναι; λίαν μου χρηστοῦ ὄντος·
|
|
32
|
32
|
|
въ не'же не ё^селяшеся стра'нникъ, две'рь же моя всякомђ пришеlцђ эTврьста б^њ”
|
ἔξω δὲ οὐκ ηὐλίζετο ξένος, ἡ δὲ θύρα μου παντὶ ἐλθόντι ἀνέῳκτο.
|
|
33
|
33
|
|
А$ще же ли и^ съгрњша'ю во'лею сᲆкры'хъ грњхъ мои,
|
εἰ δὲ καὶ ἁμαρτὼν ἀκουσίως ἔκρυψα τὴν ἁμαρτίαν μου,
|
|
34
|
34
|
|
не посрамихъ бо ся мое^го наро'да мно'жества не и^сповњда'тися преD ни'ми” А$ще же ли и^ ѓ^ста'виX ма'ломо'щь, и^ꙁлњсти эT две'рїи моиX тщемъ нњдромъ, а^ще не ё^сђмнXњся
|
οὐ γὰρ διετράπην πολυοχλίαν πλήθους τοῦ μὴ ἐξαγορεῦσαι ἐνώπιον αὐτῶν· εἰ δὲ καὶ εἴασα ἀδύνατον ἐξελθεῖν θύραν μου κόλπῳ κενῷ,
|
|
35
|
35
|
|
кт^о да'сть слы'шащаго на' мя рђка же моя гн~я. а^ще не боя'хся. писа'нїе же ли и^мњхъ на кого,
|
τίς δῴη ἀκούοντά μου; χεῖρα δὲ Κυρίου εἰ μὴ ἐδεδοίκειν, συγγραφὴν δέ, ἣν εἶχον κατά τινος,
|
|
36
|
36
|
|
аще въꙁложи'лъ быхъ вњнецъ четъ иX.
|
ἐπ᾿ ὤμοις ἂν περιθέμενος στέφανον ἀνεγίνωσκον,
|
|
37
|
37
|
|
и^ а^ще не раꙁдравъ е^го и^ эTда'хъ, ничтоже въꙁе'мъ эT сђдлъжника”
|
καὶ εἰ μὴ ρήξας αὐτὴν ἀπέδωκα, οὐθὲν λαβὼν παρὰ χρεωφειλέτου·
|
|
38
|
38
|
|
А$ще на' мя ꙁемля постеня, а^ще и^ бразды ея въсплакашася въкђпњ”
|
εἰ ἐπ᾿ ἐμοί ποτε ἡ γῆ ἐστέναξεν, εἰ δὲ καὶ οἱ αὔλακες αὐτῆς ἔκλαυσαν ὁμοθυμαδόν,
|
|
39
|
39
|
|
А$ще ли и^ си'лђ ея ја^до'хъ самъ беZ цњны, а^ще ли и^ дш~ђ господи'на ꙁемля пояхъ и^ ѓ^скорби'хъ.
|
εἰ δὲ καὶ τὴν ἰσχὺν αὐτῆς ἔφαγον μόνος ἄνευ τιμῆς, εἰ δὲ καὶ ψυχὴν κυρίου τῆς γῆς ἐκβαλὼν ἐλύπησα,
|
|
40
|
40
|
|
въ пшеницы мњсто да вꙁы'идетᲆ м^и кропи'ви, и^ въ ја^чмене мњсто ё^бо кђпинее”
|
ἀντὶ πυροῦ ἄρα ἐξέλθοι μοι κνίδη, ἀντὶ δὲ κριθῆς βάτος. καὶ ἐπαύσατο ᾿Ιὼβ ρήμασιν.
|
|
Глvа, л~в”
|
Κεφάλαιο 32
|
|
1
|
1
|
|
И$ умолча` і%ѓвъ словесы, ё^моlча'ша же и^ трїе дрђꙁи е^го” е^ще прорече і%ѓвъ бњ б^о пра'веденъ пред нимъ”
|
ΗΣΥΧΑΣΑΝ δὲ καὶ οἱ τρεῖς φίλοι αὐτοῦ ἔτι ἀντειπεῖν ᾿Ιώβ, ἦν γὰρ ᾿Ιὼβ δίκαιος ἐναντίον αὐτῶν.
|
|
2
|
2
|
|
Раꙁгнњва же ся е^лиё'съ варахи'левъ вђзитянинъ эT ё^жичъства а^ра'мска а^всидїискїя страны” Раꙁгнњва же ся на і%ѓва ѕњло, занеже и^ꙁрече себе` праведна предъ бм~ъ”
|
ὠργίσθη δὲ ᾿Ελιοὺς ὁ τοῦ Βαραχιὴλ ὁ Βουζίτης ἐκ τῆς συγγενείας Ρὰμ τῆς Αὐσίτιδος χώρας· ὠργίσθη δὲ τῷ ᾿Ιὼβ σφόδρα, διότι ἀπέφηνεν ἑαυτὸν δίκαιον ἐναντίον Κυρίου.
|
|
3
|
3
|
|
И$ на' три же дрђги раꙁ#гнњвася ѕњло, ја%ко не въꙁмогоша эTвњща'ти проти'вђ преD і%ѓвомъ, н^о нареко'ша е^го нечести'ва”
|
καὶ κατὰ τῶν τριῶν δὲ φίλων ὠργίσθη σφόδρα, διότι οὐκ ἠδυνήθησαν ἀποκριθῆναι ἀντίθετα ᾿Ιὼβ καὶ ἔθεντο αὐτὸν εἶναι ἀσεβῆ.
|
|
4
|
4
|
|
Є$лиё'съ же претръпњ дати эTвњтъ і%ѓвђ, ја%ко старњ'иша е^го сђть дн~ьми дрђꙁи е^го.
|
᾿Ελιοὺς δὲ ὑπέμεινε δοῦναι ἀπόκρισιν ᾿Ιώβ, ὅτι πρεσβύτεροι αὐτοῦ εἰσιν ἡμέραις.
|
|
5
|
5
|
|
и^ ви'дњ е^лиё'съ, ја%ко нњсть эTвњта въ ё^стњхъ дрђговъ е^го. и^ ё^яри'ся гнњвомъ свои^мъ”
|
καὶ εἶδεν ὅτι οὐκ ἔστιν ἀπόκρισις ἐν στόματι τῶν τριῶν ἀνδρῶν, καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ αὐτοῦ.
|
|
6
|
6
|
|
эTвњща' же е^лиё'съ варахилевъ вђзитянинъ и^ рече” ю%нъ ё^бо е^смь лњты. вы' же е^сте старњ'иши, тњмже ё^млъча'хъ, ё^боя'хся въꙁвњстити вамᲆ хиᲄрость свою”
|
ὑπολαβὼν δὲ ᾿Ελιοὺς ὁ τοῦ Βαραχιὴλ ὁ Βουζίτης εἶπε· νεώτερος μέν εἰμι τῷ χρόνῳ, ὑμεῖς δέ ἐστε πρεσβύτεροι· διὸ ἡσύχασα φοβηθεὶς τοῦ ὑμῖν ἀναγγεῖλαι τὴν ἐμαυτοῦ ἐπιστήμην.
|
|
7
|
7
|
|
Рњх же не лњты е^сть гл~ющее, въ мноѕњхъ б^о лњтехъ не вњдяT премђдрости”
|
εἶπα δὲ ὅτι οὐχ ὁ χρόνος ἐστὶν ὁ λαλῶν, ἐν πολλοῖς δὲ ἔτεσι οἴδασι σοφίαν,
|
|
8
|
8
|
|
Но дх~ъ е^сᲄь въ чл~цњхъ, дыха'нїе же вседръжи'теля е^сть ё^ча'щїи”
|
ἀλλὰ πνεῦμά ἐστιν ἐν βροτοῖς, πνοὴ δὲ Παντοκράτορός ἐστιν ἡ διδάσκουσα·
|
|
9
|
9
|
|
Не многолњтни сђть премђдрости, ниже ста'рцы вњдя'тъ сђдъ.
|
οὐχ οἱ πολυχρόνιοί εἰσι σοφοί, οὐδ᾿ οἱ γέροντες οἴδασι κρίμα.
|
|
10
|
10
|
|
тњмже рњхъ послђшаите мене, и^ възвњщђ вамъ е^же вњде, внђши'те сїа гл~ы моя.
|
διὸ εἶπα· ἀκούσατέ μου, καὶ ἀναγγελῶ ὑμῖν ἃ οἶδα.
|
|
11
|
11
|
|
рекђ б^о вамъ послђшаю^щимъ, дондеже и^ не спыта'ете словесъ, и^ до васъ съраꙁђмњю”
|
ἐνωτίζεσθέ μου τὰ ρήματα· ἐρῶ γὰρ ὑμῶν ἀκουόντων, ἄχρις οὗ ἐτάσητε λόγους,
|
|
12
|
12
|
|
и^ с^е не бњ і'ѓва ѓ^блича'яи эTвњща'яи гл~ђ е^го эT васъ.
|
καὶ μέχρι ὑμῶν συνήσω. καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν τῷ ᾿Ιὼβ ἐλέγχων ἀνταποκρινόμενος ρήματα αὐτοῦ ἐξ ὑμῶν,
|
|
13
|
13
|
|
да не речете` ѓ^брњто'хомъ премђдрость эT г~а, прило'жше
|
ἵνα μὴ εἴπητε· εὕρομεν σοφίαν Κυρίῳ προσθέμενοι·
|
|
14
|
14
|
|
чл~кђ повелњсте гл~ати тацњхъ словесъ”
|
ἀνθρώπῳ δὲ ἐπετρέψατε λαλῆσαι τοιαῦτα ρήματα.
|
|
15
|
15
|
|
Оу^жаснђшася и^ не эTвњща'ша ктомђ, ѓ^бетша'ша эT нихъ словеса`.
|
ἐπτοήθησαν, οὐκ ἀπεκρίθησαν ἔτι, ἐπαλαίωσαν ἐξ αὐτῶν λόγους.
|
|
16
|
16
|
|
претръпњхъ не гл~ахъ б^о ја%ко сᲄа'ша и не эTвњща'ша,
|
ὑπέμεινα, οὐ γὰρ ἐλάλησαν· ὅτι ἔστησαν, οὐκ ἀπεκρίθησαν.
|
|
17
|
17
|
|
ја%ко да эTвњща'ю и^ а'ꙁъ ча'сть” эTвњща' же е^лиё'съ гл~етъ”
|
ὑπολαβὼν δὲ ᾿Ελιοὺς λέγει· πάλιν λαλήσω·
|
|
18
|
18
|
|
Па'ки въꙁгл~ю, и^сполнь б^о е^смь словесъ ё^бива'етъ б^о м^я дх~ъ чрева.
|
πλήρης γάρ εἰμι ρημάτων, ὀλέκει γάρ με τὸ πνεῦμα τῆς γαστρός·
|
|
19
|
19
|
|
чрево же мое ја%ко мњхъ мъставрюща ꙁавя'ꙁанъ. и^л^и ја^ко мњхъ ковачъскїи раꙁши'реныи.
|
ἡ δὲ γαστήρ μου ὥσπερ ἀσκὸς γλεύκους ζέων δεδεμένος ἢ ὥσπερ φυσητὴρ χαλκέως ἐρρηγώς.
|
|
20
|
20
|
|
въꙁгл~ю да почїю эTврьꙁђ ё^ста` с^и.
|
λαλήσω, ἵνα ἀναπαύσωμαι ἀνοίξας τὰ χείλη·
|
|
21
|
21
|
|
н^о ниy чл~ка не ё^срамля'юся,
|
ἄνθρωπον γὰρ οὐ μὴ αἰσχυνθῶ, ἀλλὰ μὴν οὐδὲ βροτὸν οὐ μὴ ἐντραπῶ·
|
|
22
|
22
|
|
не свњдњ б^о подиви'тися лицђ. а^ще л^и и^ мене мо'лїе и^ꙁъја^дя'тъ, ника'коже”
|
οὐ γὰρ ἐπίσταμαι θαυμάσαι πρόσωπα· εἰ δὲ μή, καὶ ἐμὲ σῆτες ἔδονται.
|
|
Глvа, л~г”
|
Κεφάλαιο 33
|
|
1
|
1
|
|
Но послђшаи і%ѓве словесъ мои^хъ, и^ бесњдђ мою вᲆнђши` с^и.
|
ΟΥ μὴν δὲ ἀλλὰ ἄκουσον, ᾿Ιώβ, τὰ ρήματά μου καὶ λαλιὰν ἐνωτίζου μου·
|
|
2
|
2
|
|
се бо эTврьзохъ ё^ста` моя, и^ въꙁгл~а ја^зы'к# мои.
|
ἰδοὺ γὰρ ἤνοιξα τὸ στόμα μου, καὶ ἐλάλησεν ἡ γλῶσσά μου.
|
|
3
|
3
|
|
чи'сто срDце мое словесы`, ра'ꙁђм же ё^стнђ моею чисᲄо раꙁђмњетъ”
|
καθαρά μου ἡ καρδία ρήμασι, σύνεσις δὲ χειλέων μου καθαρὰ νοήσει.
|
|
4
|
4
|
|
Но дх~ъ бж~їи сътвори'выи мя, дыха'нїе же вседръжи'теля поё^ча'я м^я.
|
πνεῦμα θεῖον τὸ ποιῆσάν με, πνοὴ δὲ Παντοκράτορος ἡ διδάσκουσά με.
|
|
5
|
5
|
|
а^ще можеши да'и же ми эTвњтъ, кᲆ семђ потерпи` и^ ста'ни противђ мнњ, и^ а'ꙁъ противђ тебе”
|
ἐὰν δύνῃ, δός μοι ἀπόκρισιν πρὸς ταῦτα· ὑπόμεινον, στῆθι κατ᾿ ἐμὲ καὶ ἐγὼ κατὰ σέ.
|
|
6
|
6
|
|
эT бренїя растворенъ е^си ты`, ја%коже и^ а'ꙁъ эT тогоже растворенїя е^сва`,
|
ἐκ πηλοῦ διήρτισαι σὺ ὡς καὶ ἐγώ, ἐκ τοῦ αὐτοῦ διηρτίσμεθα.
|
|
7
|
7
|
|
не стра'хᲆ мои тя смятетъ, ниже рђка` моя тяQка бђдетъ на тя,
|
οὐχ ὁ φόβος μού σε στροβήσει, οὐδὲ ἡ χείρ μου βαρεῖα ἔσται ἐπὶ σοί.
|
|
8
|
8
|
|
ѓ^ба'че реклъ е^си вᲆ ё'ши мои`, и^ гласъ гл~ъ твои^хъ ё^слышаX, ꙁане же гл~еши
|
πλὴν εἶπας ἐν ὠσί μου, φωνὴν ρημάτων σου ἀκήκοα,
|
|
9
|
9
|
|
чи'стъ е^смь а^ꙁъ не съгрњша'я, непоро'чен же бXњ и^ не беꙁаконновахъ.
|
διότι λέγεις· καθαρός εἰμι οὐχ ἁμαρτών, ἄμεμπτός εἰμι, οὐ γὰρ ἠνόμησα.
|
|
10
|
10
|
|
ꙁазор же на мя ѓ^брњте, и^ мнитъ мя ја%ко проти'вника себњ.
|
μέμψιν δὲ κατ᾿ ἐμοῦ εὗρεν, ἥγηται δέ με ὥσπερ ὑπεναντίον·
|
|
11
|
11
|
|
вложи' же но'гђ мою въ древњ, и^ съхрани пђти` моя вся`.
|
ἔθετο δὲ ἐν ξύλῳ τὸν πόδα μου, ἐφύλαξε δέ μου πάσας τὰς ὁδούς·
|
|
12
|
12
|
|
ка'ко б^о гл~еши ја^ко пра'вᲆ е^смь, и^ не послђша мене вњченъ б^о е^сть и^же надъ ꙁемными.
|
πῶς γὰρ λέγεις· δίκαιός εἰμι, καὶ οὐκ ἐπακήκοέ μου; αἰώνιος γάρ ἐστιν ὁ ἐπάνω βροτῶν.
|
|
13
|
13
|
|
гл~еши же чесо ради правды моея не ё^слы'ша слово”
|
λέγεις δέ· διατί τῆς δίκης μου οὐκ ἐπακήκοέ μου πᾶν ρῆμα;
|
|
14
|
14
|
|
е^ді'ною б^о вᲆꙁгл~етъ г~ь, и^ вторњм# же въ снњ`. и^л^и въ поё^че'нїи но'щнњм#,
|
ἐν γὰρ τῷ ἅπαξ λαλῆσαι ὁ Κύριος, ἐν δὲ τῷ δευτέρῳ
|
|
15
|
15
|
|
и^л^и ја^ко е^гда напада'етъ стра'хъ лю'тъ на чл~ки, на дрњма'нїе на ложи
|
ἐνύπνιον, ἢ ἐν μελέτῃ νυκτερινῇ, ὡς ὅταν ἐπιπίπτῃ δεινὸς φόβος ἐπ᾿ ἀνθρώπους ἐπὶ νυσταγμάτων ἐπὶ κοίτης.
|
|
16
|
16
|
|
тогда эTкры'етъ ё^ма чл~ческаго, видњньми стра'ха тацњми ё^страшивъ”
|
τότε ἀνακαλύπτει νοῦν ἀνθρώπων, ἐν εἴδεσι φόβου τοιούτοις αὐτοὺς ἐξεφόβησεν
|
|
17
|
17
|
|
Въꙁврати чл~ка эT непра'вды, тњло же е^го эT напада'нїя и^зба'ви.
|
ἀποστρέψαι ἄνθρωπον ἀπὸ ἀδικίας, τὸ δὲ σῶμα αὐτοῦ ἀπὸ πτώματος ἐρρύσατο.
|
|
18
|
18
|
|
пощадњ же дш~ђ е^го эT смр~ти и^ не пасти е^мђ на ра'ти.
|
ἐφείσατο δὲ τῆς ψυχῆς αὐτοῦ ἀπὸ θανάτου καὶ μὴ πεσεῖν αὐτὸν ἐν πολέμῳ.
|
|
19
|
19
|
|
паки же ѓ^бличи` болњꙁнїю на ло'жи, и^ мно'жество ко'сти е^го ѓ^сла'бивᲆ,
|
πάλιν δὲ ἤλεγξεν αὐτὸν ἐπὶ μαλακίᾳ ἐπὶ κοίτης καὶ πλῆθος ὀστῶν αὐτοῦ ἐνάρκησε·
|
|
20
|
20
|
|
вся'ко же бра'шно и^ пшени'ца не воꙁмо'же прија%ти, а^ дш~а е^го ја%ди хо'щетъ.
|
πᾶν δὲ βρωτὸν σίτου οὐ μὴ δύνηται προσδέξασθαι καὶ ἡ ψυχὴ αὐτοῦ βρῶσιν ἐπιθυμήσει,
|
|
21
|
21
|
|
дондеже съгнїе'тъ плоть е^го, и^ пока'жетъ кости е^гот#ща`.
|
ἕως ἂν σαπῶσιν αὐτοῦ αἱ σάρκες καὶ ἀποδείξῃ τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ κενά·
|
|
22
|
22
|
|
приближитъ же ся на смр~ть дш~а е^го, и^ живо'тъ е^го въ а'дъ.
|
ἤγγισε δὲ εἰς θάνατον ἡ ψυχὴ αὐτοῦ, ἡ δὲ ζωὴ αὐτοῦ ἐν ᾅδη.
|
|
23
|
23
|
|
а^ще бђдетъ ты'сђщь а%гг~ли смр~тоносцы, е^ді'нъ эT нихъ не ё^бђдетъ е^го. а^ще л^и разђмњ'етъ срDцемъ ѓ^брати'тися къ б~ђ, повњсть же чл~кђ свои ꙁазоr, беꙁако'нїя же е^го пока'жетъ.
|
ἐὰν ὦσι χίλιοι ἄγγελοι θανατηφόροι, εἷς αὐτῶν οὐ μὴ τρώσῃ αὐτόν· ἐὰν νοήσῃ τῇ καρδίᾳ ἐπιστραφῆναι πρὸς Κύριον, ἀναγγείλῃ δὲ ἀνθρώπῳ τὴν ἑαυτοῦ μέμψιν, τὴν δὲ ἄνοιαν αὐτοῦ δείξῃ,
|
|
24
|
24
|
|
и^ ꙁастђпитъ и& не впа'сти е^мђ въ смр~ть ѓ^бновитъ же тњло е^го, ја%коже помаза'нїе на стњнњ. ко'сти же е^го и^сполнитъ мо'ꙁга,
|
ἀνθέξεται τοῦ μὴ πεσεῖν εἰς θάνατον, ἀνανεώσει δὲ αὐτοῦ τὸ σῶμα ὥσπερ ἀλοιφὴν ἐπὶ τοίχου, τὰ δὲ ὀστᾶ αὐτοῦ ἐμπλήσει μυελοῦ·
|
|
25
|
25
|
|
ё^мягчи'т же е^го плоть ја^коже младенца, и^ ё^строи^т же и& възмђжа'вша вᲆ чл~цњх#
|
ἁπαλυνεῖ δὲ αὐτοῦ τὰς σάρκας ὥσπερ νηπίου, ἀποκαταστήσει δὲ αὐτὸν ἀνδρωθέντα ἐν ἀνθρώποις.
|
|
26
|
26
|
|
помо'ль же ся къ г~ђ, и^ прїя'тъ и^мъ бђдетъ. внидет же лицемъ чи'стыM съ ѓ^бњщанїемъ. въꙁда'сть же чл~комъ правдђ, не съᲄворитъ ё^бо влDка ничто'же нелњпо на ме'ншины. и^мњяи наD всњми ѓ^дръжа'нїе, не воꙁмятетъ пра'веднаго. и^ всњхъ творец#, не преѓ^би'диT свое^го сътворе'нїя”
|
εὐξάμενος δὲ πρὸς Κύριον, καὶ δεκτὰ αὐτῷ ἔσται, εἰσελεύσεται προσώπῳ ἱλαρῷ σὺν ἐξηγορίᾳ· ἀποδώσει δὲ ἀνθρώποις δικαιοσύνην.
|
|
27
|
27
|
|
Посем же тогда ꙁаꙁритъ чл~къ саM себе гл~я ја^же сконча`, и^ недосто'ино мђчи м^я ја%коже съгрњшиX
|
εἶτα τότε ἀπομέμψεται ἄνθρωπος αὐτὸς ἑαυτῷ λέγον· οἷα συνετέλουν καὶ οὐκ ἄξια ἤτασέ με ὧν ἥμαρτον.
|
|
28
|
28
|
|
Сп~си дш~ђ мою не вни'ти въ и^стлњнїе, и^ житїе мое свњтъ ё'ꙁритъ,
|
σῶσον ψυχήν μου τοῦ μὴ ἐλθεῖν εἰς διαφθοράν, καὶ ἡ ζωή μου φῶς ὄψεται.
|
|
29
|
29
|
|
и^ с^е все творитъ крњпкїи, пђтїе ᲄри сᲆ мђжемъ.
|
ἰδοὺ ταῦτα πάντα ἐργᾶται ὁ ἰσχυρὸς ὁδοὺς τρεῖς μετὰ ἀνδρός.
|
|
30
|
30
|
|
н^о и^збави дш~ђ мою эT смр~ти, да животᲆ мои въ свњтᲇ хва'литъ и&.
|
καὶ ἐρρύσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ θανάτου, ἵνα ἡ ζωή μου ἐν φωτὶ αἰνῇ αὐτόν.
|
|
31
|
31
|
|
внима'и си і%ѓве и^ послђшаи мене и^ премлъчи, и^ а'зъ въз#гл~ю.
|
ἐνωτίζου, ᾿Ιώβ, καὶ ἄκουέ μου· κώφευσον, καὶ ἐγώ εἰμι λαλήσω.
|
|
32
|
32
|
|
и^ а'ще сђть словеса` с^и эTвњща'и ми и^ гл~и, хощђ б^о ѓ^правдити тя.
|
εἰ εἰσί σοι λόγοι, ἀποκρίθητί μοι· λάλησον, θέλω γὰρ δικαιωθῆναί σε.
|
|
33
|
33
|
|
а^ще л^и н^и, но послђшаи мене и^ молчи`, и^ наё^чю' тя премђдрости”
|
εἰ μή, σὺ ἄκουσόν μου· κώφευσον καὶ διδάξω σε σοφίαν.
|
|
Глvа, л~д”
|
Κεφάλαιο 34
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща же е^лиё'съ и^ рече.
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ελιοὺς λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
послђша'ите мене премђдрость свњ'дђщеи, внђшите с^и до'брое.
|
ἀκούσατέ μου, σοφοί· ἐπιστάμενοι, ἐνωτίζεσθε τὸ καλόν·
|
|
3
|
3
|
|
ја%ко ё'хо словеса` и^скђша'етъ, и^ гор#тань въкђшенїе бра'шна”
|
ὅτι οὖς λόγους δοκιμάζει, καὶ λάρυγξ γεύεται βρῶσιν.
|
|
4
|
4
|
|
Прю` сътворимъ себњ, и^ раꙁђмњ'емъ посредњ себе лђчшая”
|
κρίσιν ἑλώμεθα ἑαυτοῖς, γνῶμεν ἀνὰ μέσον ἑαυτῶν ὅ,τι καλόν.
|
|
5
|
5
|
|
ЈА/ко рече і%ѓ^въ праведенъ е^смь, г~ь эTја%тъ м^и сDђ
|
ὅτι εἴρηκεν ᾿Ιώβ· δίκαιός εἰμι, ὁ Κύριος ἀπήλλαξέ μου τὸ κρίμα,
|
|
6
|
6
|
|
сълга' же сђдђ мое^мђ, нђж'на стрњла моа` беꙁъ непра'вды”
|
ἐψεύσατο δὲ τῷ κρίματί μου, βίαιον τὸ βέλος μου ἄνευ ἀδικίας.
|
|
7
|
7
|
|
Кт^о мђжᲆ ја%ко і%ѓ^въ, пива'я подража'нїе ја^коy во'дђ”
|
τίς ἀνὴρ ὥσπερ ᾿Ιώβ, πίνων μυκτηρισμὸν ὥσπερ ὕδωρ,
|
|
8
|
8
|
|
Не съгрᲇша'я н^и нечествова ни эTнюдь примњсився кᲆ творящиM беꙁаконїя, е^же ходи'ти съ нечести'выми”
|
οὐχ ἁμαρτὼν οὐδὲ ἀσεβήσας ἢ ὁδοῦ κοινωνήσας μετὰ ποιούντων τὰ ἄνομα τοῦ πορευθῆναι μετὰ ἀσεβῶν;
|
|
9
|
9
|
|
Не рц^ы бо`, ја^ко нњсть посещенїя мђж'еви эT г~а”
|
μὴ γὰρ εἴπῃς, ὅτι οὐκ ἔσται ἐπισκοπὴ ἀνδρὸς καὶ ἐπισκοπὴ αὐτῷ παρὰ Κυρίου.
|
|
10
|
10
|
|
Тњмже раꙁђми'вїи срDцемъ послђшаите мене, не бђди м^и преD гм~ъ беꙁаконнова'ти и^ преD вседръжи'телемъ въꙁмясти пра'вдою.
|
διό, συνετοὶ καρδίας ἀκούσατέ μου· μή μοι εἴη ἔναντι Κυρίου ἀσεβῆσαι καὶ ἔναντι Παντοκράτορος ταράξαι τὸ δίκαιον·
|
|
11
|
11
|
|
н^о въꙁда'етъ чл~кови ја^коy тво'ритъ ко'ждо и^хъ, и^ на стеѕи мђжествњи ѓ^бря'щетъ и&”
|
ἀλλὰ ἀποδιδοῖ ἀνθρώπῳ καθὰ ποιεῖ ἕκαστος αὐτῶν, καὶ ἐν τρίβῳ ἀνδρὸς εὑρήσει αὐτόν.
|
|
12
|
12
|
|
МниT же г~а ѕл^отвори'ти, и^же сътвори` зе'млю.
|
οἴει δὲ τὸν Κύριον ἄτοπα ποιήσειν; ἢ ὁ Παντοκράτωρ ταράξει κρίσιν, ὃς ἐποίησε τὴν γῆν;
|
|
13
|
13
|
|
кт^о же е^сть творя'и поDнбsнђю, и^ сђщее все`”
|
τίς δέ ἐστιν ὁ ποιῶν τὴν ὑπ᾿ οὐρανὸν καὶ τὰ ἐνόντα πάντα;
|
|
14
|
14
|
|
А$ще б^о хо'щеT ё^дръжа'ти, и^ дх~ъ въ себњ ёдръжи'тъ”
|
εἰ γὰρ βούλοιτο συνέχειν καὶ τὸ πνεῦμα παρ᾿ αὐτῷ κατασχεῖν,
|
|
15
|
15
|
|
О$у'мретъ всяка плоть въкђпњ, всякъ же чл~къ въ ꙁемлю по'идеT, эTнюдђ же съꙁда'нъ бысть”
|
τελευτήσει πᾶσα σάρξ ὁμοθυμαδόν, πᾶς δὲ βροτὸς εἰς γῆν ἀπελεύσεται, ὅθεν καὶ ἐπλάσθη.
|
|
16
|
16
|
|
А$ще л^и не ё^чи'шися послђшаи с^е внђши с^и гласъ глаго'лъ”
|
εἰ δὲ μὴ νουθετῇ, ἄκουε ταῦτα, ἐνωτίζου φωνὴν ρημάτων.
|
|
17
|
17
|
|
Ви'ждь т^ы творя'щаго безаконїе, и гђбя'щаго лђка'вныя. сђща вњчна и^ праведна
|
ἰδὲ σὺ τὸν μισοῦντα ἄνομα καὶ τὸν ὀλλύντα τοὺς πονηροὺς ὄντα αἰώνιον δίκαιον.
|
|
18
|
18
|
|
нечести'въ гл~яи цр~еви, ꙁако'нъ престђпа'еши, нечесᲄивњ и^же кня'ѕем#.
|
ἀσεβὴς ὁ λέγων βασιλεῖ· παρανομεῖς, ἀσεβέστατε, τοῖς ἄρχουσιν·
|
|
19
|
19
|
|
і^ и'же не постыдᲇся лица` чsтиаго, н^и вњсть честь въꙁложи'ти мђж'нымъ, и^ ё^диви'тися лицемъ и^хъ”
|
ὃς οὐκ ἐπῃσχύνθη πρόσωπον ἐντίμου, οὐδὲ οἶδε τιμὴν θέσθαι ἁδροῖς θαυμασθῆναι πρόσωπα αὐτῶν.
|
|
20
|
20
|
|
Тще же иM събђдеTся, е^же въꙁопи'ти и^ потребова'ти мђжA ꙁане бысть беꙁаконникъ смиря'я не'мощныя. лиши'ми быва'ютᲆ свое'я пра'вды не'мощнїи. хотя'щимъ беꙁъ пота'ки дњя'ти цр~еви и^ кня'ѕеM сего ра'ди тщ^е и^мъ събђ'дется”
|
κενὰ δὲ αὐτοῖς ἀποβήσεται τὸ κεκραγέναι καὶ δεῖσθαι ἀνδρός· ἐχρήσαντο γὰρ παρανόμως ἐκκλινομένων ἀδυνάτων.
|
|
21
|
21
|
|
ЈА/ко чл~къ дњльма преꙁрњша правDђ, вс^е зря'щи б~ђ быва'ющее.
|
αὐτὸς γὰρ ὁρατής ἐστιν ἔργων ἀνθρώπων, λέληθε δὲ αὐτὸν οὐδὲν ὧν πράσσουσιν,
|
|
22
|
22
|
|
и^ мњстђ не сђщђ на негоже не призираеT” Призира'ющїя бж~їя си'ла,
|
οὐδὲ ἔσται τόπος τοῦ κρυβῆναι τοὺς ποιοῦντας τὰ ἄνομα·
|
|
23
|
23
|
|
ја%ко не на мђж'и положитъ е^ще`”
|
ὅτι οὐκ ἀπ᾿ ἄνδρα θήσει ἔτι·
|
|
24
|
24
|
|
Гь~ б^о всњхъ ви'диT постиꙁа'яи, не и^слDњная же, и^ сла'в#ная і^ и^ꙁряDна, и%мже нњсть числа`”
|
ὁ γὰρ Κύριος πάντας ἐφορᾷ ὁ καταλαμβάνων ἀνεξιχνίαστα, ἔνδοξά τε καὶ ἐξαίσια, ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός·
|
|
25
|
25
|
|
Съвњдыи и^хъ дњла, и^ ѓ^братитъ нощъ и^ смири'тся.
|
ὁ γνωρίζων αὐτῶν τὰ ἔργα καὶ στρέψει νύκτα καὶ ταπεινωθήσονται.
|
|
26
|
26
|
|
ё^га'ситъ нечестивыя” Види'ми же преD нимᲆ
|
ἔσβεσε δὲ ἀσεβεῖς, ὁρατοὶ δὲ ἐναντίον αὐτοῦ,
|
|
27
|
27
|
|
ја%ко ё^клони'шася эT зако'на бж~їя, ѓ^правданїи же е^го не поZна'ша”
|
ὅτι ἐξέκλιναν ἐκ νόμου Θεοῦ, δικαιώματα δὲ αὐτοῦ οὐκ ἐπέγνωσαν
|
|
28
|
28
|
|
Нанесᲄи нань вопль нищаго, и^ꙁбавленїе ё^богихъ слышитᲆ.
|
τοῦ ἐπαγαγεῖν ἐπ᾿ αὐτὸν κραυγὴν πενήτων, καὶ κραυγὴν πτωχῶν εἰσακούσεται.
|
|
29
|
29
|
|
и^ съкры'ет# лице и^ кт^о ё%ꙁритъ и&. и^ на стран'ђ и^ на чл~ка въкђпњ,
|
καὶ αὐτὸς ἡσυχίαν παρέξει, καὶ τίς καταδικάσεται; καὶ κρύψει πρόσωπον, καὶ τίς ὄψεται αὐτόν; καὶ κατὰ ἔθνους καὶ κατὰ ἀνθρώπου ὁμοῦ
|
|
30
|
30
|
|
црsтвђя чл~комъ эT прерњканїя люDска”
|
βασιλεύων ἄνθρωπον ὑποκριτὴν ἀπὸ δυσκολίας λαοῦ.
|
|
31
|
31
|
|
ЈА/ко къ крњпкомђ гл~яи, взя'хъ и^ не ꙁаимђ
|
ὅτι πρὸς τὸν ἰσχυρὸν ὁ λέγων· εἴληφα, οὐκ ἐνεχυράσω·
|
|
32
|
32
|
|
беꙁъ себе ё^ꙁрю ты же покаже м^и. а^ще правдђ съдњлахᲆ не и^мамᲆ приложити.
|
ἄνευ ἐμαυτοῦ ὄψομαι, σὺ δεῖξόν μοι, εἰ ἀδικίαν εἰργασάμην, οὐ μὴ προσθήσω.
|
|
33
|
33
|
|
не эT себе и^стяжи ю& ја%ко эTрине'ши ја^кот^ы и^ꙁречеши а^ не а^ꙁъ. и^ чт^о раꙁђмњеши гл~и”
|
μὴ παρὰ σοῦ ἀποτίσει αὐτήν; ὅτι ἀπώσῃ, ὅτι σὺ ἐκλέξῃ, καὶ οὐκ ἐγώ· καὶ τί ἔγνως, λάλησον.
|
|
34
|
34
|
|
Тњмже смысленїи срDцемъ рекђт#, се мђж'ъ премђдръ ё^слыша гл~ъ мо'и”
|
διὸ συνετοὶ καρδίας ἐροῦσι ταῦτα, ἀνὴρ δὲ σοφὸς ἀκήκοέ μου τὸ ρῆμα.
|
|
35
|
35
|
|
І/ѓ^въ же не раꙁђмомᲆ с^е гл~а, словеса же е^го не хи'тросᲄїю
|
᾿Ιὼβ δὲ οὐκ ἐν συνέσει ἐλάλησε, τὰ ρήματα αὐτοῦ οὐκ ἐν ἐπιστήμῃ.
|
|
36
|
36
|
|
ника'коже нн~њ навы'кни і^ѓ^ве, не дажDь е^ще` эTвњта ја%коже немђдрїи”
|
οὐ μὴν δὲ ἀλλὰ μάθε, ᾿Ιώβ, μὴ δῷς ἔτι ἀνταπόκρισιν, ὥσπερ οἱ ἄφρονες,
|
|
37
|
37
|
|
да не приложиM на грњхи на'ша, беꙁаконїе же на' ны намњ'нится, мно'га словеса` гл~ющемъ. и^ рече преD гм~ъ”
|
ἵνα μὴ προσθῶμεν ἐφ᾿ ἁμαρτίαις ἡμῶν, ἀνομία δὲ ἐφ᾿ ἡμῖν λογισθήσεται, πολλὰ λαλούντων ρήματα ἐναντίον τοῦ Κυρίου.
|
|
Глvа, л~е”
|
Κεφάλαιο 35
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща' же е^ще` е^лиё'сᲆ,
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ελιοὺς λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
чт^о се` мнњлъ е^си на сђдњ. т^ы кто` е^си ја%ко реклъ пра'въ е^смь преD гм~ъ,
|
τί τοῦτο ἡγήσω ἐν κρίσει; σὺ τίς εἶ ὅτι εἶπας· δίκαιός εἰμι ἔναντι Κυρίου;
|
|
3
|
3
|
|
и^ гл~еши что сътворихъ грᲇхъ”
|
ἐγώ σοι δώσω ἀπόκρισιν καὶ τοῖς τρισὶ φίλοις σου.
|
|
4
|
4
|
|
А/з же т^и даM эTвњтъ, и^ тремъ дрђгоM”
|
ἀνάβλεψον εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἰδέ, κατάμαθε δὲ νέφη ὡς ὑψηλὰ ἀπὸ σοῦ.
|
|
5
|
5
|
|
Воꙁри на' нб~о и^ ви'жDь, смоᲄри же ѓ%блаки ко'ль высоцњ сђть эT тебе`”
|
εἰ ἥμαρτες, τί πράξεις; εἰ δὲ καὶ πολλὰ ἠνόμησας, τί δύνασαι ποιῆσαι;
|
|
6
|
7
|
|
А$ще съгрњшилъ е^си чт^о сътвориши, а^ще же и^ мно'го беꙁаконовалᲆ е^си чт^о мо'жеши съᲄвори'ти”
|
ἐπεὶ δὲ οὖν δικαιος εἶ, τί δώσεις αὐτῷ; ἢ τί ἐκ χειρός σου λήψεται;
|
|
7
|
8
|
|
Понеже ё%бо пра'веденъ е^си чт^о даси е^мђ, ил^и и^з рђ'ки твое'я во'ꙁмет#,
|
ἀνδρὶ τῷ ὁμοίῳ σου ἡ ἀσέβειά σου, καὶ υἱῷ ἀνθρώπου ἡ δικαιοσύνη σου.
|
|
8
|
9
|
|
мђж'еви подо'бномђ тебњ нечестїя твоя, и^ сн~ђ члчsкомђ пра'вда твоя”
|
ἀπὸ πλήθους συκοφαντούμενοι κεκράξονται, βοήσονται ἀπὸ βραχίονος πολλῶν.
|
|
9
|
10
|
|
эT мно'жества ѓ^бажа'еми въꙁовђтᲆ, и^ вᲆꙁопію эT мышцъ мно'гихъ.
|
καὶ οὐκ εἶπε· ποῦ ἐστιν ὁ Θεὸς ὁ ποιήσας με, ὁ κατατάσσων φυλακὰς νυκτερινάς,
|
|
10
|
11
|
|
и^ не реq гдњ е^сть б~ъ сътвори'выи м^я, ё^страя'яи стражда но'щныя”
|
ὁ διορίζων με ἀπὸ τετραπόδων γῆς, ἀπὸ δὲ πετεινῶν οὐρανοῦ;
|
|
11
|
12
|
|
эTлђча'я м^я и^ эT четвероногъ ꙁемныхᲆ, и^ эT нбsныхъ птицъ”
|
ἐκεῖ κεκράξονται, καὶ οὐ μὴ εἰσακούσῃ καὶ ἀπὸ ὕβρεως πονηρῶν.
|
|
12
|
13
|
|
Тђ възовTђ и^ не и'мђтъ ё^слы'шати эT ко'рене лђка'выхъ,
|
ἄτοπα γὰρ οὐ βούλεται ἰδεῖν ὁ Κύριος, αὐτὸς γὰρ ὁ Παντοκράτωρ
|
|
13
|
14
|
|
зла` б^о вњдњти не хо'щетъ г~ь. самъ б^о вседръжи'тель види'тель е^сть творя'щихъ беꙁако'нїе, и^ сп~сетъ м^я”
|
ὁρατής ἐστι τῶν συντελούντων τὰ ἄνομα καὶ σώσει με. κρίθητι δὲ ἐναντίον αὐτοῦ, εἰ δύνασαι αὐτὸν αἰνέσαι, ὥς ἐστι.
|
|
14
|
15
|
|
Прїими же сђд# преD ни'мъ, а^ще мо'жеши хвали'ти и& ја%коже е^сть м^и нн~њ”
|
καὶ νῦν ὅτι οὐκ ἔστιν ἐπισκεπτόμενος ὀργὴν αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔγνω παράπτωμά τι σφόδρα·
|
|
15
|
16
|
|
ја%ко нњсть посњщаяи гнњ'ва е^го, и^ не позна` прегрњше'нїемъ е^го ѕњло.
|
καὶ ᾿Ιὼβ ματαίως ἀνοίγει τὸ στόμα αὐτοῦ, ἐν ἀγνωσίᾳ ρήματα βαρύνει.
|
|
16
|
|
|
і^ и^ѓ^въ всђе эTвръꙁа'етъ ё^ста` своя`, невидњнїемъ словеса` ё^тяж#чеваетъ”
|
|
|
Глvа, л~ѕ”
|
Κεφάλαιο 36
|
|
1
|
1
|
|
Прилож# же е^ще` е^лиё'съ и^ реq”
|
ΠΡΟΣΘΕΙΣ δὲ ἔτι ᾿Ελιοὺς λέγει·
|
|
2
|
2
|
|
пожDи м^и ма'ло е^ще, да т^я наё^чю. е^ще б^о ё^ мене е^сᲄь бесњда,
|
μεῖνόν με μικρὸν ἔτι, ἵνα διδάξω σε· ἔτι γὰρ ἐν ἐμοί ἐστι λέξις.
|
|
3
|
3
|
|
прїимъ хи'трость мою` эT да'леча. дњлы же мои^ми пра'вдђ рекђ вои%стиннђ,
|
ἀναλαβὼν τὴν ἐπιστήμην μου μακράν, ἔργοις δέ μου δίκαια ἐρῶ ἐπ᾿ ἀληθείας
|
|
4
|
4
|
|
и^ не неправедны гл~ы, безъ пра'вды разђмњ'еши.
|
καὶ οὐκ ἄδικα ρήματα ἀδίκως συνιεῖς.
|
|
5
|
5
|
|
вњждь же ја%ко г~ь не эTкры'етъ ѕла'го,
|
γίνωσκε δὲ ὅτι ὁ Κύριος οὐ μὴ ἀποποιήσηται τὸν ἄκακον. δυνατὸς ἰσχύϊ καρδίας
|
|
6
|
6
|
|
си'ленъ крњпостїю срDца нечести'выX не жи'ва съториT и^ сђдъ ни'щиM дасть.
|
ἀσεβῆ οὐ μὴ ζωοποιήσει καὶ κρίμα πτωχῶν δώσει.
|
|
7
|
7
|
|
не эTи'меT эT прав#диваго ѓ%чїю свое'ю, и^ съ цр~и на прsтл# посадиT и&, и^ на побњдђ въꙁнесеT е^го”
|
οὐκ ἀφελεῖ ἀπὸ δικαίου ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ· καὶ μετὰ βασιλέων εἰς θρόνον καὶ καθιεῖ αὐτοὺς εἰς νῖκος, καὶ ὑψωθήσονται.
|
|
8
|
8
|
|
связани в рђчныхъ ё%ꙁахъ, ја^ти бђдђтᲆ ю%жемъ нищеты.
|
καὶ οἱ πεπεδημένοι ἐν χειροπέδαις συσχεθήσονται ἐν σχοινίοις πενίας,
|
|
9
|
9
|
|
и^ вᲆзвњститъ иM дњло иX, и^ прегрњшенїе иX ја^ко ё^крњпяTся.
|
καὶ ἀναγγελεῖ αὐτοῖς τὰ ἔργα αὐτῶν καὶ τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ὅτι ἰσχύσουσιν.
|
|
10
|
10
|
|
н^о правдиваго ё^слы'шиT, и^ реq ја%ко ѓ^братяTся эT непра'вды”
|
ἀλλὰ τοῦ δικαίου εἰσακούσεται· καὶ εἶπεν ὅτι ἐπιστραφήσονται ἐξ ἀδικίας.
|
|
11
|
11
|
|
А$ще ё^бо ё^слы'шаT и^ порабоᲄаюT сконча'ютъ дн~и своя въ бл~ꙁњ, и^ лњта своя` въ бл~голњпотњ.
|
ἐὰν ἀκούσωσι καὶ δουλεύσωσι, συντελέσουσι τὰς ἡμέρας αὐτῶν ἐν ἀγαθοῖς καὶ τὰ ἔτη αὐτῶν ἐν εὐπρεπείαις.
|
|
12
|
12
|
|
нечести'выхъ же не сп~сетъ, ꙁане` не хотњша вњдњти г~а, и^ ꙁане же ё^чи'ми и^ непослђшли'ви бњша.
|
ἀσεβεῖς δὲ οὐ διασῴζει παρὰ τὸ μὴ βούλεσθαι αὐτοὺς εἰδέναι τὸν Κύριον καὶ διότι νουθετούμενοι ἀνήκοοι ἦσαν.
|
|
13
|
13
|
|
и^ лице`мњри срDцемъ възмђтяT ја%рость, и^ не въꙁъпїютъ ја%ко связа и^хъ”
|
καὶ ὑποκριταὶ καρδίᾳ τάξουσι θυμόν· οὐ βοήσονται, ὅτι ἔδησεν αὐτούς.
|
|
14
|
14
|
|
да ё'мре'тъ въ ю'ности дш~а и^хъ, жи'тїе же и^хъ бодо'мо а^гг~лы”
|
ἀποθάνοι τοίνυν ἐν νεότητι ἡ ψυχὴ αὐτῶν, ἡ δὲ ζωὴ αὐτῶν τιτρωσκομένη ὑπὸ ἀγγέλων,
|
|
15
|
15
|
|
зане же ѓ^скорби'ша недђжна и^ не'мощна, сђд# же кро'ткыхъ эTвръжеT.
|
ἀνθ᾿ ὧν ἔθλιψαν ἀσθενῆ καὶ ἀδύνατον, κρίμα δὲ πρᾳέων ἐκθήσει.
|
|
16
|
16
|
|
и^ поне'же пресели'л# т^я эT ё'стъ врагъ, бе'ꙁDна прои^тїе поD не'ю, и^ сни'де трапе'ꙁа твоя` и^спо'лнь тђ'ка,
|
καὶ προσέτι ἠπάτησέ σε ἐκ στόματος ἐχθροῦ· ἄβυσσος, κατάχυσις ὑποκάτω αὐτῆς, καὶ κατέβη τράπεζά σου πλήρης πιότητος.
|
|
17
|
17
|
|
не ѓ^скђдње^тъ же пра'ведныX сђдъ,
|
οὐχ ὑστερήσει δὲ ἀπὸ δικαίων κρίμα,
|
|
18
|
18
|
|
ја%росᲄь же на нечести'выя бђ'детъ. нечестїя ра'ди да'ровъ и^хъ, и^хже прїима'хђ на непра'вдњ”
|
θυμὸς δὲ ἐπ᾿ ἀσεβεῖς ἔσται δι᾿ ἀσέβειαν δώρων, ὧν ἐδέχοντο ἐπ᾿ ἀδικίαις.
|
|
19
|
19
|
|
да не ё^клониTся во'лею ё%мъ, мольба въ бњдњ сђщемъ немощнымъ” и^ всњхъ крњпящиXся крњпости
|
μή σε ἐκκλινάτω ἑκὼν ὁ νοῦς δεήσεως ἐν ἀνάγκῃ ὄντων ἀδυνάτων, καὶ πάντας τοὺς κραταιοῦντας ἰσχύν.
|
|
20
|
20
|
|
не привлеци, вꙁыити лю'демъ в ниX мњсто,
|
μὴ ἐξελκύσῃς τὴν νύκτα τοῦ ἀναβῆναι λαοὺς ἀντ᾿ αὐτῶν·
|
|
21
|
21
|
|
н^о съхрани'ся” не съдњи ѕл^а, эT сихъ б^о эTтятся эT нищеты.
|
ἀλλὰ φύλαξαι μὴ πράξῃς ἄτοπα· ἐπὶ τούτων γὰρ ἐξείλω ἀπὸ πτωχείας.
|
|
22
|
22
|
|
и^ с^е крњпкїи ё^держиT крњпостїю своею. кт^о бо е^сть а^ки то'и си'ленъ”
|
ἰδοὺ ὁ ᾿Ισχυρὸς κραταιώσει ἐν ἰσχύϊ αὐτοῦ· τίς γάρ ἐστι κατ᾿ αὐτὸν δυνάστης;
|
|
23
|
23
|
|
Кт^о е^сть пыта'яи дњ'лъ е^го, и^ли кт^о рекїи съдњя непра'вдђ”
|
τίς δέ ἐστιν ὁ ἐτάζων αὐτοῦ τὰ ἔργα; ἢ τίς ὁ εἰπών· ἔπραξεν ἄδικα;
|
|
24
|
24
|
|
Помяни ја%ко ве'лїа дњ'ла е^го сђть, и^миже владњша мђжїе”
|
μνήσθητι, ὅτι μεγάλα ἐστὶν αὐτοῦ τὰ ἔργα, ὧν ἦρξαν ἄνδρες.
|
|
25
|
25
|
|
Вся'къ чл~къ ви'дњ ѓ%ное, ја%ко б^о до'ми сђть чл~цы”
|
πᾶς ἄνθρωπος εἶδεν ἐν ἑαυτῷ, ὅσοι τιτρωσκόμενοί εἰσι βροτοί.
|
|
26
|
26
|
|
И$ с^е крњ'пкїи вели'кїи, не ё^вњмы число` лњтъ е^го бес конца`”
|
ἰδοὺ ὁ ᾿Ισχυρὸς πολύς, καὶ οὐ γνωσόμεθα· ἀριθμὸς ἐτῶν αὐτοῦ, καὶ ἀπέραντος.
|
|
27
|
27
|
|
Четны же е^мђ сђть ка'пля дожDевныа і^ и^ꙁлњ'ются до'ждемъ въ ѓ%блакъ,
|
ἀριθμηταὶ δὲ αὐτῷ σταγόνες ὑετοῦ, καὶ ἐπιχυθήσονται ὑετῷ εἰς νεφέλην·
|
|
28
|
28
|
|
потекђтъ ѓ^бетша'нїя ѓ^сњни'ша же ѓ%блацы на премно'ги гро'мы” Вре'мя постави скотђ. вњ'дятъ же ло'жа чи'нъ” ѓ^ всемъ семъ не диви'т# ли ти ся ё%мъ, ни и^ꙁмњня'ет# ти ся срDце эT тњ'ла”
|
ρυήσονται παλαιώματα, ἐσκίασε δὲ νέφη ἐπὶ ἀμυθήτων βροτῶν. 28α ὥραν ἔθετο κτήνεσιν, οἴδασι δὲ κοίτης τάξιν. 28β ἐπὶ τούτοις πᾶσιν οὐκ ἐξίσταταί σου ἡ διάνοια οὐδὲ διαλλάσσεταί σου ἡ καρδία ἀπὸ σώματος;
|
|
29
|
29
|
|
А$ще разђмњ'еши эT просте'ртїя ѓ%блачнаго и^ равеньство скљ=нїя е^го,
|
καὶ ἐὰν συνῇ ἀπεκτάσεις νεφέλης, ἰσότητα σκηνῆς αὐτοῦ,
|
|
30
|
30
|
|
с^е простира'етъ на ню` свњтъ” И$ ко'ренїя мо'рская покры`,
|
ἰδοὺ ἐκτενεῖ ἐπ᾿ αὐτὸν ἠδὼ καὶ ριζώματα τῆς θαλάσσης ἐκάλυψεν·
|
|
31
|
31
|
|
тњми б^о сђ'дитъ лю'демъ, да'сть пи'щђ могђщемђ”
|
ἐν γὰρ αὐτοῖς κρινεῖ λαούς, δώσει τροφὴν τῷ ἰσχύοντι.
|
|
32
|
32
|
|
И$ на рђкђ покры` свњтъ, и^ ꙁаповњда ѓ^ не'и стрњта'ющемђ.
|
ἐπὶ χειρῶν ἐκάλυψε φῶς καὶ ἐνετείλατο περὶ αὐτῆς ἐν ἀπαντῶντι·
|
|
33
|
33
|
|
въꙁвњсти'тъ зань дрђгови свое^мђ тва'рь и^ ѓ^ непра'вдњ”
|
ἀναγγελεῖ περὶ αὐτοῦ φίλον αὐτοῦ Κύριος, κτῆσις καὶ περὶ ἀδικίας.
|
|
Глvа, л~з”
|
Κεφάλαιο 37
|
|
1
|
1
|
|
И$ эT сихъ смяте'ся срDце мое, и^ эTтръжеся эT мњста свое^го”
|
ΚΑΙ ἀπὸ ταύτης ἐταράχθη ἡ καρδία μου καὶ ἀπερρύη ἐκ τοῦ τόπου αὐτῆς.
|
|
2
|
2
|
|
Послђшаи слђ'ха, гнњ'вомъ ја%рости гн~я, и^ поё^че'нїе и^ꙁ# ё%стъ е^го и^ꙁы'идетъ”
|
ἄκουε ἀκοὴν ἐν ὀργῇ θυμοῦ Κυρίου, καὶ μελέτη ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐξελεύσεται.
|
|
3
|
3
|
|
ПоD всњмъ нб~омъ нача'тоk е^го, и^ свњтъ е^го на кри'лђ ꙁемля`”
|
ὑποκάτω παντὸς τοῦ οὐρανοῦ ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ, καὶ τὸ φῶς αὐτοῦ ἐπὶ πτερύγων τῆς γῆς.
|
|
4
|
4
|
|
Въ слњдъ е^го въꙁопїетъ гла'сомъ, и^ въꙁгреми'тъ гла'сомъ ё^коре'нїя свое^го, и^ не и^змњни'тъ е^я` ја%ко ё^слы'шитъ гла'съ е^го”
|
ὀπίσω αὐτοῦ βοήσεται φωνῇ, βροντήσει ἐν φωνῇ ὕβρεως αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἀνταλλάξει αὐτούς, ὅτι ἀκούσει φωνὴν αὐτοῦ.
|
|
5
|
5
|
|
ВъзгрᲇмиT крњпкїи гла'сомъ свои^мъ ди'вныM, ча'съ положи ско'томъ, вњдњт# же ло'жныи чи'нъ” ѓ^ сихъ всњхъ не ё^дивиT ли ся ё%мъ, и^ не и^ꙁмњниT ли ся срDце эT тњ'ла” Сътвори` б^о ве'лїа и%хже не вњдњхомъ”
|
βροντήσει ὁ ἰσχυρὸς ἐν φωνῇ αὐτοῦ θαυμάσια· ἐποίησε γὰρ μεγάλα ἃ οὐκ ᾔδειμεν,
|
|
6
|
6
|
|
ё^чиня'яи снњ'гђ бђ'ди на ꙁемли`, и^ ꙁимђ дождеv си'лы е^го”
|
συντάσσων χιόνι· γίνου ἐπὶ γῆς, καὶ χειμὼν ὑετός, καὶ χειμὼν ὑετῶν δυναστείας αὐτοῦ.
|
|
7
|
7
|
|
В рђцњ вся'кого чл~ка наꙁнамена'етъ, да поꙁна'етъ вся'къ чл~къ свою не'мощь”
|
ἐν χειρὶ παντὸς ἀνθρώπου κατασφραγίζει, ἵνα γνῷ πᾶς ἄνθρωπος τὴν ἑαυτοῦ ἀσθένειαν.
|
|
8
|
8
|
|
Внидо'ша же ѕвњри поD кро'въ, ё^молко'ша же на ло'жи”
|
εἰσῆλθε δὲ θηρία ὑπὸ τὴν σκέπην, ἡσύχασαν δὲ ἐπὶ κοίτης.
|
|
9
|
9
|
|
эT хлњвины нахо'дятъ бо'лњꙁни, и^ эT го'ръ ꙁима”
|
ἐκ ταμιείων ἐπέρχονται ὀδύναι, ἀπὸ δὲ ἀκρωτηρίων ψῦχος,
|
|
10
|
10
|
|
И$ эT дыха'нїя крњпка да'сть мра'ꙁъ, крњпиT же во'дђ ја%коже хо'щетъ”
|
καὶ ἀπὸ πνοῆς ἰσχυροῦ δώσει πάγος, οἰακίζει δὲ τὸ ὕδωρ ὡς ἐὰν βούληται·
|
|
11
|
11
|
|
І$ и^ꙁбра'нна ё^страша'етъ ѓ%блакъ, прожене'тᲆ ѓ%блакъ свњтъ е^го”
|
καὶ ἐκλεκτὸν καταπλάσσει νεφέλη, διασκορπιεῖ νέφος φῶς αὐτοῦ.
|
|
12
|
12
|
|
И$ самъ ѓ%крестная раꙁвратитъ, е^гда` въсхо'щетъ въ дњ'ла своя, и^ вс^е е^ли'ко ꙁаповњсть и^мъ” То ё^чине'но е^сть эT него на ꙁемли`,
|
καὶ αὐτὸς κυκλώματα διαστρέψει, ἐν θεεβουλαθὼθ εἰς ἔργα αὐτῶν. πάντα ὅσα ἂν ἐντείληται αὐτοῖς, ταῦτα συντέτακται παρ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς γῆς,
|
|
13
|
13
|
|
аще ли на на'ше накаꙁа'нїе, а^ще ли на' ꙁемлю свою, а^ще на млsть ѓ^бря'щетъ и&,
|
ἐὰν εἰς παιδείαν, ἐὰν εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ, ἐὰν εἰς ἔλεος εὑρήσει αὐτόν.
|
|
14
|
14
|
|
внђши с^и і%ѓве” Ста'ни ё^ча'ися си'лы гн~я”
|
ἐνωτίζου ταῦτα, ᾿Ιώβ· στῆθι νουθετούμενος δύναμιν Κυρίου.
|
|
15
|
15
|
|
Вњмъ б^о ја%ко г~ь положи дњ'ла своя, свњтъ сътвори эT тмы`”
|
οἴδαμεν ὅτι ὁ Θεὸς ἔθετο ἔργα αὐτοῦ φῶς ποιήσας ἐκ σκότους.
|
|
16
|
16
|
|
Сᲆвњсть же раз#сђже'нїе ѓ%блака, и^з#слњдова паде'нїе ѕлы'хъ,
|
ἐπίσταται δὲ διάκρισιν νεφῶν, ἐξαίσια δὲ πτώματα πονηρῶν.
|
|
17
|
17
|
|
и^ твоя ѓ^де'жда те'пла” Помолча'ете же по ꙁемли, эT ю%га
|
σοῦ δὲ ἡ στολὴ θερμή, ἡσυχάζεται δὲ ἐπὶ τῆς γῆς.
|
|
18
|
18
|
|
ё^тверже'нїе с ниM” Въ ѓ^бњща'нїе крњпкїи, ја%ко видњнїе раꙁли'тїя”
|
στερεώσεις μετ᾿ αὐτοῦ εἰς παλαιώματα, ἰσχυραὶ ὡς ὅρασις ἐπιχύσεως.
|
|
19
|
19
|
|
Почто наё^чи м^я чт^о речемъ е^мђ, и^ преста'немᲆ мно'га гл~юща,
|
διατί; δίδαξόν με, τί ἐροῦμεν αὐτῷ· καὶ παυσώμαθε πολλὰ λέγοντες.
|
|
20
|
20
|
|
е^да кни'ги и^ли кни'гичїа ми преDстоя'тъ, е^да чл~ка съставля'ю гл~ати ё^молчђ,
|
μὴ βίβλος ἢ γραμματεύς μοι παρέστηκεν, ἵνα ἄνθρωπον ἑστηκὼς κατασιωπήσω;
|
|
21
|
21
|
|
всњми е^сть невидимъ свњтъ. свњт ли е^сть въ ѓ^бет#ша'нїи, ја%ко е^же эT него на ѓ%блацехъ”
|
πᾶσι δὲ οὐχ ὁρατὸν τὸ φῶς, τηλαυγές ἐστιν ἐν τοῖς παλαιώμασιν, ὥσπερ τὸ παρ᾿ αὐτοῦ ἐπὶ νεφῶν.
|
|
22
|
22
|
|
эT сњвера ѓ%блакъ ꙁатворе'нїи, ѓ^ сихъ ве'лїа сла'ва, и^ чsть эT вседержи'теля”
|
ἀπὸ βορρᾶ νέφη χρυσαυγοῦντα· ἐπὶ τούτοις μεγάλη ἡ δόξα καὶ τιμὴ Παντοκράτορος.
|
|
23
|
23
|
|
и^ не ѓ^брњта'емᲆ и^ного подо'бна крњпости е^го сђдя'щемђ пра'вдђ, не мни'ши ли ё^слы'шати е^мђ”
|
καὶ οὐχ εὑρίσκομεν ἄλλον ὅμοιον τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ· ὁ τὰ δίκαια κρίνων, οὐκ οἴει ἐπακούειν αὐτόν;
|
|
24
|
24
|
|
Тњ'мже ё^боя'тся е^го чл~цы, ё^боя'т же ся е^го и премђдрїи срDцеM” преста'вшђ же е^лїё'сђ эT бесњды”
|
διὸ φοβηθήσονται αὐτὸν οἱ ἄνθρωποι, φοβηθήσονται δὲ αὐτὸν καὶ οἱ σοφοὶ καρδίᾳ.
|
|
Глvа, л~и”
|
Κεφάλαιο 38
|
|
1
|
1
|
|
Рече г~ь і%ѓвђ, бђрею и^ ѓ%блакомъ,
|
ΜΕΤΑ δὲ τὸ παύσασθαι ᾿Ελιοὺν τῆς λέξεως εἶπεν ὁ Κύριος τῷ ᾿Ιὼβ διὰ λαίλαπος καὶ νεφῶν·
|
|
2
|
2
|
|
кт^о с^е е^сть тая'и эT мене съвњтъ. ё^дръжа'яи же гл~ы въ срDцы мене же мни'тся таи'ти”
|
τίς οὗτος ὁ κρύπτων με βουλήν, συνέχων δὲ ρήματα ἐν καρδίᾳ, ἐμὲ δὲ οἴεται κρύπτειν;
|
|
3
|
3
|
|
Препояши ја%ко мђж'ъ чре'сла своя, въпрошю же т^я, ты же м^и эTвњща'и”
|
ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου, ἐρωτήσω δέ σε, σὺ δέ μοι ἀποκρίθητι.
|
|
4
|
4
|
|
Гдњ б^њ е^гда` ѓ^сновахъ ꙁе'млю повњжDь м^и а^ще съвњси ра'ꙁђмᲆ”
|
ποῦ ἦς ἐν τῷ θεμελιοῦν με τὴν γῆν; ἀπάγγειλον δέ μοι εἰ ἐπίστῃ σύνεσιν.
|
|
5
|
5
|
|
кт^о положи мњ'ры ея` а^ще съвњси, и^ли кт^о нанесы'и ве'рвь на ню`”
|
τίς ἔθετο τὰ μέτρα αὐτῆς, εἰ οἶδας; ἢ τίς ὁ ἐπαγαγὼν σπαρτίον ἐπ᾿ αὐτῆς;
|
|
6
|
6
|
|
на че'мже сто'лпи ея` ё^тверже'ни сђть, кт^о же е^сть вложе'и ка'мень ё^го'лныи на ню`”
|
ἐπὶ τίνος οἱ κρίκοι αὐτῆς πεπήγασι; τίς δέ ἐστιν ὁ βαλὼν λίθον γωνιαῖον ἐπ᾿ αὐτῆς;
|
|
7
|
7
|
|
Є$гда` бы'ша ѕвњзды, въсхвали'ша м^я гла'сомъ ве'лїемъ вс^и а^гг~ли мои.
|
ὅτε ἐγενήθησαν ἄστρα, ᾔνεσάν με φωνῇ μεγάλῃ πάντες ἄγγελοί μου.
|
|
8
|
8
|
|
ꙁагради'хъ же мо'ре вра'ты, е^гда ся раждаа'ше и^с чре'ва мт~ре своея и^схожDаше”
|
ἔφραξα δὲ θάλασσαν πύλαις, ὅτε ἐμαιοῦτο ἐκ κοιλίας μητρὸς αὐτῆς ἐκπορευομένη.
|
|
9
|
9
|
|
Положихъ же е^мђ ѓ%блакъ ѓ^дњя'нїе, те'мность ея` роди'хъ
|
ἐθέμην δὲ αὐτῇ νέφος ἀμφίασιν, ὁμίχλῃ δὲ αὐτὴν ἐσπαργάνωσα.
|
|
10
|
10
|
|
и^ положихъ е'и предњлъ, ѓ^бложи'вᲆ ꙁатворы и^ вра'ты.
|
ἐθέμην δὲ αὐτῇ ὅρια, περιθεὶς κλεῖθρα καὶ πύλας.
|
|
11
|
11
|
|
рњх же е^мђ до сего прїидеши и^ не преидеши, н^о в себњ с^и съкрђша'т ти ся во'лны.
|
εἶπα δὲ αὐτῇ· μέχρι τούτου ἐλεύσῃ καὶ οὐχ ὑπερβήσῃ, ἀλλ᾿ ἐν σεαυτῇ συντριβήσεταί σου τὰ κύματα.
|
|
12
|
12
|
|
и^ли при тебњ сътавихъ свњтъ ё%тренїи, дн~ьнница же вњ'сть чи'нъ свои”
|
ἦ ἐπὶ σοῦ συντέταχα φέγγος πρωϊνόν; ἑωσφόρος δὲ εἶδε τὴν ἑαυτοῦ τάξιν
|
|
13
|
13
|
|
ЈА/тися ꙁа кри'лђ ꙁемля`, эTтрясти нечести'выя эT нея”
|
ἐπιλαβέσθαι πτερύγων γῆς, ἐκτινάξαι ἀσεβεῖς ἐξ αὐτῆς;
|
|
14
|
14
|
|
и^ли т^ы бре'нїе вꙁе'мъ эT земли` съꙁда'лъ е^си живо'тно, и^ гл~иваго посади'лъ е^си на ꙁемли`”
|
ἦ σὺ λαβὼν γῆν πηλὸν ἔπλασας ζῷον καὶ λαλητὸν αὐτὸν ἔθου ἐπ‘Ι γῆς;
|
|
15
|
15
|
|
эTја%лъ же эT нечsтивыхъ свTњ, мы'шцђ же велича'выX съкрђши л^и”
|
ἀφεῖλες δὲ ἀπὸ ἀσεβῶν τὸ φῶς, βραχίονα δὲ ὑπερηφάνων συνέτριψας;
|
|
16
|
16
|
|
прїиде же ли на и^сто'чники мо'ря, стопа'ми же ли по беꙁднњ ходи'лъ е^си”
|
ἦλθες δὲ ἐπὶ πηγὴν θαλάσσης, ἐν δὲ ἴχνεσιν ἀβύσσου περιεπάτησας;
|
|
17
|
17
|
|
эTвръза'ют же ли ти ся стра'хомᲆ вра'та смр~ти, вра'тницы же ли а%довы ви'дњвше т^я ё^боя'шеся.
|
ἀνοίγονταί δέ σοι φόβῳ πύλαι θανάτου, πυλωροὶ δὲ ᾅδου ἰδόντες σε ἔπτηξαν;
|
|
18
|
18
|
|
ё^вњси ли же широтђ поDнбsныя, повњ'ж же ми коли'ка е^сть.
|
νενουθέτησαι δὲ τὸ εὖρος τῆς ὑπ᾿ οὐρανόν; ἀνάγγειλον δή μοι, πόση τίς ἐστι;
|
|
19
|
19
|
|
въ коеи же ꙁемли` вселя'ется свњтъ, тњ'мже кое е^сть мњсто”
|
ἐν ποίᾳ δὲ γῇ αὐλίζεται τὸ φῶς; σκότους δὲ ποῖος ὁ τόπος;
|
|
20
|
20
|
|
а^ще ё^бо веде'ши м^я въ предњ'лы и^хъ, а^ще же ли и^ вњси стеѕя` и^хъ”
|
εἰ ἀγάγοις με εἰς ὅρια αὐτῶν; εἰ δὲ καὶ ἐπίστασαι τρίβους αὐτῶν;
|
|
21
|
21
|
|
Вњ'м б^о ја%котогда` роже'нᲆ е^си, число же лњтъ твои^хъ мно'го”
|
οἶδας ἄρα ὅτι τότε γεγέννησαι, ἀριθμὸς δὲ ἐτῶν σου πολύς;
|
|
22
|
22
|
|
Прїиде ли въ сокро'вищиX снњга, съкро'вища же гра'да видњ ли”
|
ἦλθες δὲ ἐπὶ θησαυροὺς χιόνος, θησαυροὺς δὲ χαλάζης ἑώρακας;
|
|
23
|
23
|
|
щадиT же ли ти ся в ча'съ вра'гъ, и^ли въ дн~ь ра'ти и^ сва'ра”
|
ἀπόκειται δέ σοι εἰς ὥραν ἐχθρῶν εἰς ἡμέραν πολέμων καὶ μάχης;
|
|
24
|
24
|
|
эTкђ'ды же ли и^схо'диT сла'на, е^ю'же разсыпа'ется ю%гъ на поDнбsнђю”
|
πόθεν δὲ ἐκπορεύεται πάχνη ἢ διασκεδάννυται νότος εἰς τὴν ὑπ᾿ οὐρανόν;
|
|
25
|
25
|
|
Кт^о же ли ё^готовалъ до'ждю ве'лїю пролїя'нїе, пђть же моlнїина гро'ма.
|
τίς δὲ ἡτοίμασεν ὑετῷ λάβρῳ ρύσιν, ὁδὸν δὲ κυδοιμῶν
|
|
26
|
26
|
|
ѓ^дожди'ти ꙁе'млю на не'иже нњсть мђж'а, и^ пђсты'ню и^деже чл~ка нњсть в не'и”
|
τοῦ ὑετίσαι ἐπὶ γῆν, οὗ οὐκ ἀνήρ, ἔρημον, οὗ οὐχ ὑπάρχει ἄνθρωπος ἐν αὐτῇ,
|
|
27
|
27
|
|
Насыти'ти непроходи'мђ неселе'нђ, проꙁябнђти и^схо'да ꙁла'ка”
|
τοῦ χορτάσαι ἄβατον καὶ ἀοίκητον καὶ τοῦ ἐκβλαστῆσαι ἔξοδον χλόης;
|
|
28
|
28
|
|
Кт^о е^сть до'ждю эTц~ъ, кт^о же е^сть рождїи дђ'ги, грђдїе росное,
|
τίς ἐστιν ὑετοῦ πατήρ; τίς δέ ἐστιν ὁ τετοκὼς βώλους δρόσου,
|
|
29
|
29
|
|
и^с чїего чре'ва и^схо'диT ле'дъ, сла'нђ же на нб~се кт^о родилъ,
|
ἐκ γαστρὸς δέ τίνος ἐκπορεύεται ὁ κρύσταλλος; πάχνην δὲ ἐν οὐρανῷ τίς τέτοκεν,
|
|
30
|
30
|
|
і^ и^схо'дитъ ја%ко вода` текђщїа. лице нечести'ва кт^о эTтря'слъ е^сть.
|
ἣ καταβαίνει ὥσπερ ὕδωρ ρέον; πρόσωπον ἀσεβοῦς τίς ἔπληξε;
|
|
31
|
31
|
|
разђмlњ же ли е^си` соё'зъ власо желиu, и^ ѓ^граже'нїе крђжи'лицъ эTве'рꙁлъ е^си.
|
συνῆκας δὲ δεσμὸν Πλειάδος καὶ φραγμὸν ᾿Ωρίωνος ἤνοιξας;
|
|
32
|
32
|
|
и^ли эTвръꙁе'ши ѕвњꙁдђ въ вре'мя ея`, и^ вече'рню ѕвњꙁдђ вла'сы ея` привлече'ши ли”
|
ἦ διανοίξεις μαζουρὼθ ἐν καιρῷ αὐτοῦ καὶ ῞Εσπερον ἐπὶ κόμης αὐτοῦ ἄξεις αὐτά;
|
|
33
|
33
|
|
Съвњси же ли премњне'нїя нбsныя, и^ли быва'ющее въкђпњ поD нб~семъ”
|
ἐπίστασαι δὲ τροπὰς οὐρανοῦ ἢ τὰ ὑπ᾿ οὐρανὸν ὁμοθυμαδὸν γινόμενα;
|
|
34
|
34
|
|
Приꙁове'ши ли ѓ^блакъ гла'соM, и^ трясенїемъ во'дђ, послђшает# ли т^и.
|
καλέσεις δὲ νέφος φωνῇ, καὶ τρόμῳ ὕδατος λάβρου ὑπακούσεταί σου;
|
|
35
|
35
|
|
по'слеши же ли блᲇски и^ по'идђт#, рекђ же ли т^и чт^о е^сть”
|
ἀποστελεῖς δὲ κεραυνοὺς καὶ πορεύσονται; ἐροῦσι δέ σοι· τί ἐστι;
|
|
36
|
36
|
|
Кт^о же да'лъ е^сть жена'мъ тка'нїя премђ'дрость, и^ли и^з мечта'нїа мно'гїа хи'трость”
|
τίς δὲ ἔδωκε γυναιξὶν ὑφάσματος σοφίαν ἢ ποικιλτικὴν ἐπιστήμην;
|
|
37
|
37
|
|
Кт^о же четы'и ѓ%блаки премђ'дростїю, нб~о же на' землю преклони'лъ”
|
τίς δὲ ὁ ἀριθμῶν νέφη σοφίᾳ, οὐρανὸν δὲ εἰς γῆν ἔκλινε;
|
|
38
|
38
|
|
Раꙁлїя же ся ја%ко земля` пра'шна, прилњпиl же е^сть ја%коже камы'къ на четы'ри ё%глы”
|
κέχυται δὲ ὥσπερ γῆ κονία, κεκόλληκα δὲ αὐτὸν ὥσπερ λίθῳ κύβον.
|
|
39
|
39
|
|
Оу^ло'виши ли льво'мъ ја%дь, и^ дш~а ѕмїевы насыти'ши ли”
|
θηρεύσεις δὲ λέουσι βοράν, ψυχὰς δὲ δρακόντων ἐμπρήσεις;
|
|
40
|
40
|
|
ё^боя'т# бо ся на ло'жиX свои^хъ, сњдят# же и^ в берълоꙁњ а%лчюще”
|
δεδοίκασι γὰρ ἐν κοίταις αὐτῶν, κάθηνται δὲ ἐν ὕλαις ἐνεδρεύοντες.
|
|
41
|
41
|
|
Кт^о же вра'нђ ё^гото'ва пи'щђ, пти'щь б^о е^го къ г~ђ възва'ша, ꙁаблђжа'юще бра'шна и%щђще”
|
τίς δὲ ἡτοίμασε κόρακι βοράν; νεοσσοὶ γὰρ αὐτοῦ πρὸς Κύριον κεκράγασι πλανώμενοι, τὰ σῖτα ζητοῦντες.
|
|
Глvа, л~џ”
|
Κεφάλαιο 39
|
|
1
|
1
|
|
А$ще раꙁђмњ'лъ е^си вре'мя рожества коѕеl на ка'мени, ё^храни'л# же ли е^ще в# бо'лњꙁни е^леня.
|
ΕΙ ἔγνως καιρὸν τοκετοῦ τραγελάφων πέτρας, ἐφύλαξας δὲ ὠδῖνας ἐλάφων;
|
|
2
|
2
|
|
челъ же ли е^си мsца и^хъ, мно'го роже'номђ и^хъ бо'леꙁни разрњши'лъ ли е^си”
|
ἠρίθμησας δὲ μῆνας αὐτῶν πλήρεις τοκετοῦ αὐτῶν, ὠδῖνας δὲ αὐτῶν ἔδυσας;
|
|
3
|
3
|
|
Въскорми'лъ же ли е^си пте'нца вн^њ стра'ха и^ беꙁ# бо'лњꙁни”
|
ἐξέθρεψας δὲ αὐτῶν τὰ παιδία ἔξω φόβου; ὠδῖνας δὲ αὐτῶν ἐξαποστελεῖς;
|
|
4
|
4
|
|
паче же ли и^хъ эTпђсти'ши да съберTђся ча'да и^хъ, и^ ё^мно'жатся въ животњ, и^ꙁы'идетъ и^ не въꙁврати'тся в ниX”
|
ἀπορρήξουσι τὰ τέκνα αὐτῶν, πληθυνθήσονται ἐν γεννήματι· ἐξελεύσονται, καὶ οὐ μὴ ἀνακάμψουσιν αὐτοῖς.
|
|
5
|
5
|
|
Кт^о же е^сть пђсти'выи ѓ^сла` дивїаго свободᲇ, ё%зы же е^го кт^о раꙁрњшиl”
|
τίς δέ ἐστιν ὁ ἀφεὶς ὄνον ἄγριον ἐλεύθερον, δεσμοὺς δὲ αὐτοῦ τίς ἔλυσεν;
|
|
6
|
6
|
|
положи же жи'тїе е^го пђсты'ню, и^ вселе'нїе е^го въскра'и мо'рь”
|
ἐθέμην δὲ τὴν δίαιταν αὐτοῦ ἔρημον, καὶ τὰ σκηνώματα αὐτοῦ ἁλμυρίδα·
|
|
7
|
7
|
|
смњя'ся мно'гђ наро'дђ гра'да, ꙁаꙁо'ра же да'н#ническа не слы'ша”
|
καταγελῶν πολυοχλίας πόλεως, μέμψιν δὲ φορολόγου οὐκ ἀκούων,
|
|
8
|
8
|
|
посњти'тъ гнњвомъ па'жить свою, и^ въ слDњ вся'къ зла'къ и%щетъ.
|
κατασκέψεται ὄρη νομὴν αὐτοῦ καὶ ὀπίσω παντὸς χλωροῦ ζητεῖ.
|
|
9
|
9
|
|
похо'щетъ же т^и і^ и'нъ ро'гъ порабо'тати, и^ли спа'ти въ ја%слехъ твоиX”
|
βουλήσεται δέ σοι μονόκερως δουλεῦσαι ἢ κοιμηθῆναι ἐπὶ φάτνης σου;
|
|
10
|
10
|
|
привя'жеши же реме'нь и%гђ е^го, и^ прожене'тъ т^и бра'зды на' поли.
|
δήσεις δὲ ἐν ἱμᾶσι ζυγὸν αὐτοῦ ἢ ἑλκύσει σου αὔλακας ἐν πεδίῳ;
|
|
11
|
11
|
|
надњеши ли ся на'нь ја%ко мно'га крњпость е^го, пђсти'ши же ли на'нь дњ'ла своя`”
|
πέποιθας δὲ ἐπ᾿ αὐτῷ, ὅτι πολλὴ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ, ἐπαφήσεις δὲ αὐτῷ τὰ ἔργα σου;
|
|
12
|
12
|
|
Вњрђеши же ли ја%ко възда'сть т^и сњмя, внесеT же ли т^и въ гђмно”
|
πιστεύσεις δὲ ὅτι ἀποδώσει σοι τὸν σπόρον, εἰσοίσει δέ σου τὸν ἅλωνα;
|
|
13
|
13
|
|
Кри'лома веселя'щеся е^ла'сса, а^ще зачнетъ а^саDда и носса”
|
πτέρυξ τερπομένων νεέλασα, ἐὰν συλλάβῃ ἀσίδα καὶ νέσσα·
|
|
14
|
14
|
|
ја%ко ѓ^ста'витъ на' земли ја%ица своя, и^ персᲄь съгрњетъ”
|
ὅτι ἀφήσει εἰς γῆν τὰ ὠὰ αὐτῆς καὶ ἐπὶ χοῦν θάλψει
|
|
15
|
15
|
|
и^ забы на'га и^ разметъ, и^ ѕвњрь се'льныи попере'тъ и&”
|
καὶ ἐπελάθετο ὅτι ποὺς σκορπιεῖ καὶ θηρία ἀγροῦ καταπατήσει·
|
|
16
|
16
|
|
ѓ^жести же ча'да своя, ја%ко не въ тще трђди'тся беZ стра'ха”
|
ἀπεσκλήρυνε τὰ τέκνα ἑαυτῆς, ὥστε μὴ ἑαυτήν, εἰς κενὸν ἐκοπίασεν ἄνευ φόβου·
|
|
17
|
17
|
|
ЈА/ко премолча'лъ бо е^си премђ'дрость б~ъ, и^ не раздњли'лъ е^си въ ра'зђмњ”
|
ὅτι κατεσιώπησεν αὐτῇ ὁ Θεὸς σοφίαν καὶ οὐκ ἐπεμέρισεν αὐτῇ ἐν τῇ συνέσει.
|
|
18
|
18
|
|
На вре'мя же высоты възнесе'тъ, посмњется коню и^ сњдя'щемђ на не'мъ”
|
κατὰ καιρὸν ἐν ὕψει ὑψώσει, καταγελάσεται ἵππου καὶ τοῦ ἐπιβάτου αὐτοῦ.
|
|
19
|
19
|
|
И$ли вложи'лъ е^си коню си'лђ, ѓ^бле'клъ же ли е^си на вы'и е^го стра'хъ”
|
ἦ σὺ περιέθηκας ἵππῳ δύναμιν, ἐνέδυσας δὲ τραχήλῳ αὐτοῦ φόβον;
|
|
20
|
20
|
|
ѓ^бложи ли на'нь ѓ^рђж'їе, сла'вою же перси е^го де'рзосᲄь,
|
περιέθηκας δὲ αὐτῷ πανοπλίαν, δόξαν δὲ στηθέων αὐτοῦ τόλμῃ;
|
|
21
|
21
|
|
копысая на' поли и^гра'етъ, і^ и^схо'диT на' поле крњпостїю”
|
ἀνορύσσων ἐν πεδίῳ γαυριᾷ, ἐκπορεύεται δὲ εἰς πεδίον ἐν ἰσχύϊ·
|
|
22
|
22
|
|
Срњта'ющїиM стрњла'мъ посмᲇва'ется, и^ не эTврати'тся эT желњ'за”
|
συναντῶν βασιλεῖ καταγελᾷ καὶ οὐ μὴ ἀποστραφῇ ἀπὸ σιδήρου·
|
|
23
|
23
|
|
На не'мъ б^о и^гра'етъ лђ'къ и^ ме'чь,
|
ἐπ᾿ αὐτῷ γαυριᾷ τόξον καὶ μάχαιρα,
|
|
24
|
24
|
|
и^ гнњ'вомъ потребиT зе'млю” И$ не и%мать вњры ја%ти до'ндеже въстрђ'битъ трђба,
|
καὶ ὀργῇ ἀφανιεῖ τὴν γῆν καὶ οὐ μὴ πιστεύσει, ἕως ἂν σημάνῃ σάλπιγξ·
|
|
25
|
25
|
|
трђбњ же трђбя'щи гл~етъ бла'ѕњ, и^здале'ча же ѓ^бонњва'етъ ра'ть, с пи'скомъ и^ во'племъ”
|
σάλπιγγος δὲ σημαινούσης λέγει· εὖγε. πόρρωθεν δὲ ὀσφραίνεται πολέμου σὺν ἅλματι καὶ κραυγῇ.
|
|
26
|
26
|
|
И$ твое^ю хи'тростїю стои^тъ ја%стребъ, просте'ръ кри'лњ, недвижимъ зря на ю%гъ”
|
ἐκ δὲ τῆς σῆς ἐπιστήμης ἕστηκεν ἱέραξ, ἀναπετάσας τὰς πτέρυγας, ἀκίνητος, καθορῶν τὰ πρὸς νότον;
|
|
27
|
27
|
|
Твои^м# же ли повеле'нїемъ възносиTся ѓ^ре'лъ. неја^сы'т# же на гнњздњ своеM вселя'ется,
|
ἐπὶ δὲ σῷ προστάγματι ὑψοῦται ἀετός, γὺψ δὲ ἐπὶ νοσσιᾶς αὐτοῦ καθεσθεὶς αὐλίζεται
|
|
28
|
28
|
|
на кра'и камы'ка въ съкрове'нњ.
|
ἐπ᾿ ἐξοχῇ πέτρας καὶ ἀποκρύφῳ;
|
|
29
|
29
|
|
тђ же сы'и проситъ бра'шна, и^здале'ча ѓ%чи е^го блюде'та”
|
ἐκεῖσε ὢν ζητεῖ τὰ σῖτα, πόρρωθεν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ σκοπεύουσι·
|
|
30
|
30
|
|
пти'щы же е^го каля'ются вᲆ кро'ви, и^деже а^ще бђдђтъ мр~твцы а^бїе ѓ^брњта'ются”
|
νεοσσοὶ δὲ αὐτοῦ φύρονται ἐν αἵματι, οὗ δ᾿ ἂν ὦσι τεθνεῶτες, παραχρῆμα εὑρίσκονται.
|
|
31
|
|
|
И$ эTвњща г~ь къ і%ѓвђ и^ реq,
|
|
|
32
|
|
|
не сDђ съдово'ленъ сђди'ши, ѓ^блича'я б~а эTвњща'етъ е^мђ”
|
|
|
33
|
|
|
Эtвњща же і%ѓвъ гв~и и^ рече.
|
|
|
34
|
|
|
почто е^ще а^зъ прюся ё^чимъ и^ ѓ^блича'емъ эT б~а слы'шати такова'я. ничтоже сы'и. а^зъ же кїи эTвњтъ даM к семђ, рђ'кђ положђ на ё^стXњ с^и”
|
|
|
35
|
|
|
Є$ді'ною гл~ахъ, ѓ^ вторњм же не приложђ”
|
|
|
Глvа, м~”
|
Κεφάλαιο 40
|
|
1
|
1
|
|
Па'ки эTвњща г~ь и^ рече къ і%ѓвђ эT ѓ%блака.
|
ΚΑΙ ἀπεκρίθη Κύριος ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ιὼβ καὶ εἶπε·
|
|
2
|
2
|
|
н^и, н^о препояши ја%ко мђж'ъ чре'сла своя, въпрошю же т^я ты же м^и эTвњща'и”
|
μὴ κρίσιν μετὰ ἱκανοῦ ἐκκλινεῖ, ἐλέγχων δὲ Θεὸν ἀποκριθήσεται αὐτήν;
|
|
3
|
3
|
|
Не эTверзи сђда мое^го, ниже мни и^на'кот^и сътвори'ша мене, и^ли да ја^ви'шися правдиv”
|
ὑπολαβὼν δὲ ᾿Ιὼβ λέγει τῷ Κυρίῳ·
|
|
4
|
4
|
|
И$ли мы'шца т^и е^сть на г~а, и^ли гла'соM ја%коже ѓ%нъ грими'ши.
|
τί ἔτι ἐγὼ κρίνομαι, νουθετούμενος καὶ ἐλέγχων Κύριον, ἀκούων τοιαῦτα οὐθὲν ὤν; ἐγὼ δὲ τίνα ἀπόκρισιν δῶ πρὸς ταῦτα; χεῖρα θήσω ἐπὶ στόματί μου·
|
|
5
|
5
|
|
прїими же высотђ и^ си'лђ, въ сла'вђ же и^ въ че'сть ѓ^блеци'ся”
|
ἅπαξ λελάληκα, ἐπὶ δὲ τῷ δευτέρῳ οὐ προσθήσω.
|
|
6
|
6
|
|
Пђсти же а^гг~лы гнњвоM, и^ вся'кого же ё^ко'рника смири`.
|
ἔτι δὲ ὑπολαβὼν ὁ Κύριος εἶπε τῷ ᾿Ιὼβ ἐκ τοῦ νέφους·
|
|
7
|
7
|
|
и^ велича'ва же ё^гаси, съгно'и же нечsти'выя” А$бїе
|
μή, ἀλλὰ ζῶσαι ὥσπερ ἀνὴρ τὴν ὀσφύν σου, ἐρωτήσω δέ σε, σὺ δέ μοι ἀπόκριναι·
|
|
8
|
8
|
|
съкры'и же вᲆ земли` внњ въкђпњ. личеса иX беZче'стїа и^споlни, съкры'и же вᲆ земли` вн^њ,
|
μὴ ἀποποιοῦ μου τὸ κρίμα. οἴει δέ με ἄλλως σοι κεχρηματικέναι ἢ ἵνα ἀναφανῇς δίκαιος;
|
|
9
|
9
|
|
и^сповњмъ ё^бо ја%ко мо'жеT десни'ца твоя` спsти”
|
ἦ βραχίων σοί ἐστι κατὰ τοῦ Κυρίου, ἢ φωνῇ κατ᾿ αὐτὸν βροντᾷς;
|
|
10
|
10
|
|
Но ё^бо с^е е^сть ѕвњрь ё^ тебе, травђ же а^ки воло'ве ја%сть”
|
ἀνάλαβε δὴ ὕψος καὶ δύναμιν, δόξαν δὲ καὶ τιμὴν ἀμφίασαι.
|
|
11
|
11
|
|
Се ё^бо е^сть крњпость е^го на чре'сла е^го, си'ла же е^го на пђпњ чре'ва е^го”
|
ἀπόστειλον δὲ ἀγγέλους ὀργῇ, πάντα δὲ ὑβριστὴν ταπείνωσον·
|
|
12
|
12
|
|
Поста'ви б^о ѓ%шибъ ја%ко кипари'съ, жи'лы же е^го ја%ко ё%же съплете'ны сђть”
|
ὑπερήφανον δὲ σβέσον, σῆψον δὲ ἀσεβεῖς παραχρῆμα,
|
|
13
|
13
|
|
Ре'бра же е^го ре'бра мњдяна, хребе'тъ же е^го желњ'зо лья'но” Є$же
|
κρύψον δὲ εἰς γῆν ὁμοθυμαδόν, τὰ δὲ πρόσωπα αὐτῶν ἀτιμίας ἔμπλησον·
|
|
14
|
14
|
|
е^сть нача'тоk зда'нїя гн~я, сътворенъ порђга'нъ бы'ти а^гг~лы е^го”
|
ὁμολογήσω ὅτι δύναται ἡ δεξιά σου σῶσαι.
|
|
15
|
15
|
|
ВъшеD же на' горђ ѓ%стрђ сътвори ра'дость четвероно'гоM въ тарта'ре”
|
ἀλλὰ δὴ ἰδοὺ θηρία παρά σοι, χόρτον ἴσα βουσὶν ἐσθίουσιν.
|
|
16
|
16
|
|
ПоD вся'комъ дре'вомъ спи'тъ, при рого'зњ и^ тро'стїю и^ зе'лїю ѓ^горсти'вши”
|
ἰδοὺ δὴ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ ἐπ᾿ ὀσφύϊ, ἡ δὲ δύναμις αὐτοῦ ἐπ᾿ ὀμφαλοῦ γαστρός·
|
|
17
|
17
|
|
ѓ^сњня'ет# же е^го дре'во вели'ко сᲆ лњтора'сльми, и^ вњя ве'рбїя”
|
ἔστησεν οὐρὰν ὡς κυπάρισσον, τὰ δὲ νεῦρα αὐτοῦ συμπέπλεκται·
|
|
18
|
18
|
|
А$ще бђдетъ пово'нь не ѓ^щђти'тъ, ё^пова'етъ ја%ко прирази'тся і^ѓ^рда'нъ въ ё^ста е^го.
|
αἱ πλευραὶ αὐτοῦ πλευραὶ χάλκειαι, ἡ δὲ ράχις αὐτοῦ σίδηρος χυτός.
|
|
19
|
19
|
|
преD ѓ^чи'ма е^го прїиметъ и&, жесто'къ быва'я, прободе'тъ но'здри е^го”
|
τοῦτ᾿ ἔστιν ἀρχὴ πλάσματος Κυρίου, πεποιημένον ἐγκαταπαίζεσθαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων αὐτοῦ.
|
|
20
|
20
|
|
Извлече'ши ли ѕмїя ё%дицею, и^ли ѓ^бложи'ши ѓ^гла'въ ѓ^ но'здрњхъ е^го,
|
ἐπελθὼν δὲ ἐπ᾿ ὄρος ἀκρότομον ἐποίησε χαρμονὴν τετράποσιν ἐν τῷ ταρτάρῳ.
|
|
21
|
21
|
|
и^ли вдеже'ши кольце в но'здри е^го, ши'лом# же проверти'ши ли ё^стнђ е^го”
|
ὑπὸ παντοδαπὰ δένδρα κοιμᾶται, παρὰ πάπυρον καὶ κάλαμον καὶ βούτομον.
|
|
22
|
22
|
|
Възгл~етъ же ли т^и млsтивыи, и^ли стреже'шъ кро'т#кїи”
|
σκιάζονται δὲ ἐν αὐτῷ δένδρα μεγάλα σὺν ραδάμνοις καὶ κλῶνες ἀγροῦ.
|
|
23
|
23
|
|
СътвориT же ли ꙁавњтъ с тобо'ю, по'имеши же ли е^го раба` вњ'чна”
|
ἐὰν γένηται πλήμμυρα, οὐ μὴ αἰσθηθῇ· πέποιθεν ὅτι προσκρούσει ὁ ᾿Ιορδάνης εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ.
|
|
24
|
24
|
|
Поигра'еши же ли с ни'мъ ја%коже съ пти'цею, и^ли свя'жеши и& ја%ко пти'цђ на' поли”
|
ἐν τῷ ὀφθαλμῷ αὐτοῦ δέξεται αὐτόν, ἐνσκολιευόμενος τρήσει ρῖνα.
|
|
25
|
25
|
|
Пита'ют# ли же ся ѓ^ не'мъ стра'ны, раꙁдњля'ет# же и^ ја^ꙁы'цы фини'ки”
|
ἄξεις δὲ δράκοντα ἐν ἀγκίστρῳ, περιθήσεις δὲ φορβαίαν περὶ ρῖνα αὐτοῦ;
|
|
26
|
26
|
|
Все же плава'ющее сни'дется, принесеT же е^ді'ною%ꙁно ѓ%шибъ е^го, и^ въ кораблеX рыбари е^го”
|
εἰ δήσεις κρίκον ἐν τῷ μυκτῆρι αὐτοῦ, ψελλίῳ δὲ τρυπήσεις τὸ χεῖλος αὐτοῦ;
|
|
27
|
27
|
|
Въꙁложи'ши же на'нь рђ'кђ. поне вра'чба е^го на тњ'лњ е^го, и^ ктомђ не бђ'ди”
|
λαλήσει δέ σοι δεήσει, ἱκετηρίᾳ μαλακῶς;
|
|
Глvа, м~а”
|
Κεφάλαιο 41
|
|
1
|
1
|
|
Не ви'дњлъ е^си е^го не гл~емыхъ диви'лся е^си, не бои'ши ли ся ја%ко ё^готови ми ся”
|
ΟΥΧ ἑώρακας αὐτόν, οὐδὲ ἐπὶ τοῖς λεγομένοις τεθαύμακας;
|
|
2
|
2
|
|
Кт^о бо е^сть и^же ми ся проти'витъ, и^ли противля'яся сътерпи'тъ,
|
οὐ δέδοικας ὅτι ἡτοίμασταί μοι; τίς γάρ ἐστιν ὁ ἐμοὶ ἀντιστάς;
|
|
3
|
3
|
|
и^ли не вся` поDнбsная моя е^сть”
|
ἢ τίς ἀντιστήσεταί μοι καὶ ὑπομενεῖ, εἰ πᾶσα ἡ ὑπ᾿ οὐρανὸν ἐμή ἐστιν;
|
|
4
|
4
|
|
Не ё^молчю е^го ради, и^ сло'во си'лы поми'лђеT ра'внаго е^го”
|
οὐ σιωπήσομαι δι᾿ αὐτόν, καὶ λόγον δυνάμεως ἐλεήσει τὸν ἴσον αὐτῷ.
|
|
5
|
5
|
|
Кт^о эTкрыеT лице ѓ^блече'нїа е^го, в# согбе'нїа срDца е^го кт^о ё^бо вни'деT”
|
τίς ἀποκαλύψει πρόσωπον ἐνδύσεως αὐτοῦ, εἰς δὲ πτύξιν θώρακος αὐτοῦ τίς ἂν εἰσέλθοι;
|
|
6
|
6
|
|
две'ри лицю е^го кт^о эTверзеT, ѓ%крsтъ ꙁђбᲆ е^го страX”
|
πύλας προσώπου αὐτοῦ τίς ἀνοίξει; κύκλῳ ὀδόντων αὐτοῦ φόβος.
|
|
7
|
7
|
|
ё^тро'ба е^го щи'та мњдяна, съюZ же е^го ја%коже ꙁмириT камы'къ,
|
τὰ ἔγκατα αὐτοῦ ἀσπίδες χάλκεαι, σύνδεσμος δὲ αὐτοῦ ὥσπερ σμυρίτης λίθος·
|
|
8
|
8
|
|
е^ді'нъ дрђѕњмъ прилипа'емъ, дх~ъ же не про'идеT е^го”
|
εἷς τοῦ ἑνὸς κολλῶνται, πνεῦμα δὲ οὐ μὴ διέλθῃ αὐτόν·
|
|
9
|
9
|
|
ЈА/ко мђж'ъ же бра'тњ свое^мъ прилњпится, съдръжиTся и^ не эTтръгнетася”
|
ἀνὴρ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ προσκολληθήσεται, συνέχονται καὶ οὐ μὴ ἀποσπασθῶσιν.
|
|
10
|
10
|
|
ВоDхнове'нїем# е^го просвњти'тся свњтъ, ѓ%чи же е^го видњ'нїе дн~ьница,
|
ἐν πταρμῷ αὐτοῦ ἐπιφαύσκεται φέγγος, οἱ δὲ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ εἶδος ῾Εωσφόρου.
|
|
11
|
11
|
|
и^з# ё%стᲆ е^го и^схо'дятъ свњща горя'щая” и^ връжени быва'юT ѓ%дри желᲇ'зни и^ ѓ%гнени”
|
ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύονται ὡς λαμπάδες καιόμεναι καὶ διαρριπτοῦνται ὡς ἐσχάραι πυρός.
|
|
12
|
12
|
|
и^ꙁ но'здрїи же е^го и^схо'диT ды'мъ пе'щи горя'ща ѓ^гнеM и^ ёгльми”
|
ἐκ μυκτήρων αὐτοῦ ἐκπορεύεται καπνὸς καμίνου καιομένης πυρὶ ἀνθράκων.
|
|
13
|
13
|
|
дш~а же е^го ја%ко ё%глїе, и^ ја%ко пла'мы иZ ё%стъ е^го и^схо'диT”
|
ἡ ψυχὴ αὐτοῦ ἄνθρακες, φλὸξ δὲ ἐκ στόματος αὐτοῦ ἐκπορεύεται.
|
|
14
|
14
|
|
На вы'и же е^го вся дњ'лается си'ла преD ниM течеT па'гђба”
|
ἐν δὲ τραχήλῳ αὐτοῦ αὐλίζεται δύναμις, ἔμπροσθεν αὐτοῦ τρέχει ἀπώλεια.
|
|
15
|
15
|
|
пло'ти же телесе е^го прилипа'ютъ” лњетъ на'нь и^ не движится.
|
σάρκες δὲ σώματος αὐτοῦ κεκόλληνται· καταχέει ἐπ᾿ αὐτόν, οὐ σαλευθήσεται.
|
|
16
|
16
|
|
срDце е^го не поDви'жится а^ки камы'къ, стоиT же а^ки наковално непобњди'мо.
|
ἡ καρδία αὐτοῦ πέπηγεν ὡς λίθος, ἕστηκε δὲ ὥσπερ ἄκμων ἀνήλατος.
|
|
17
|
17
|
|
ѓ^бра'щьшђ же ся е^мђ страX ѕвњремъ четвероно'гиM по ꙁемли ска'чющемъ”
|
στραφέντος δὲ αὐτοῦ, φόβος θηρίοις τετράποσιν ἐπὶ γῆς ἁλλομένοις.
|
|
18
|
18
|
|
А$ще сря'щеT и^дђща, ничтоже не сътво'ряT е^мђ, ко'пїе воньꙁе'но и^ бра'ня.
|
ἐὰν συναντήσωσιν αὐτῷ λόγχαι, οὐδὲν μὴ ποιήσωσι δόρυ καὶ θώρακα·
|
|
19
|
19
|
|
и^маT б^о желњ'зо а^ки плњвы, мњдь же а^ки дре'во гни'ло”
|
ἥγηται μὲν γὰρ σίδηρον ἄχυρα, χαλκὸν δὲ ὥσπερ ξύλον σαθρόν.
|
|
20
|
20
|
|
Не ё^стрелиT е^го лђ'къ метенъ, и%мать б^о пра'щђ а^ки сњно”
|
οὐ μὴ τρώσῃ αὐτὸν τόξον χάλκεον, ἥγηται μὲν πετροβόλον χόρτον·
|
|
21
|
21
|
|
А$ки сте'блїе вмњни'шася е^мђ мла'тове, рђгаеT же ся ᲄрђсђ ѓ%гненђ”
|
ὡς καλάμη ἐλογίσθησαν σφῦραι, καταγελᾷ δὲ σεισμοῦ πυρφόρου.
|
|
22
|
22
|
|
ло'же е^го ѓ^стни ѓ^стри, вся'ко же зла'то мо'рско преD ниM ја%коже бе'рнїе без#числе'на”
|
ἡ στρωμνὴ αὐτοῦ ὀβελίσκοι ὀξεῖς, πᾶς δὲ χρυσὸς θαλάσσης ὑπ᾿ αὐτὸν ὥσπερ πηλὸς ἀμύθητος.
|
|
23
|
23
|
|
Въжига'етъ бе'зднђ ја%коже въ ѓ^гни, и%мать же мо'ре ја%ко потребле'нїе,
|
ἀναζεῖ τὴν ἄβυσσον ὥσπερ χαλκεῖον, ἥγηται δὲ τὴν θάλασσαν ὥσπερ ἐξάλειπτρον,
|
|
24
|
24
|
|
и^ преи^споDняя бе'ꙁдны ја%коже плњ'нника, и^мњлъ б^о безDнђ в# похожде'нїе”
|
τὸν δὲ τάρταρον τῆς ἀβύσσου ὥσπερ αἰχμάλωτον· ἐλογίσατο ἄβυσσον εἰς περίπατον.
|
|
25
|
25
|
|
Нњсть ничто'же по ꙁемли то'чно е^мђ сътворено порђга'нъ бы'ти а^гг~лы мои^ми”
|
οὐκ ἔστιν οὐδὲν ἐπὶ τῆς γῆς ὅμοιον αὐτῷ πεποιημένον ἐγκαταπαίζεσθαι ὑπὸ τῶν ἀγγέλων μου·
|
|
26
|
26
|
|
Все высо'ко ꙁриT, саM же цр~ь всMњ сђщимъ въ водаX”
|
πᾶν ὑψηλὸν ὁρᾷ, αὐτὸς δὲ βασιλεὺς πάντων τῶν ἐν τοῖς ὕδασιν.
|
|
Глvа, м~в”
|
Κεφάλαιο 42
|
|
1
|
1
|
|
Отвњща же і%ѓвъ и^ реq къ г~ђ”
|
ΥΠΟΛΑΒΩΝ δὲ ᾿Ιὼβ λέγει τῷ Κυρίῳ·
|
|
2
|
2
|
|
вњмъ все ја%ко мо'жеши, не немо'жна же т^и ничто'же”
|
οἶδα ὅτι πάντα δύνασαι, ἀδυνατεῖ δέ σοι οὐδέν.
|
|
3
|
3
|
|
кт^о бо е^сть таяи тебе совTњ, щадя' же словеса` и^ тебе мниTся таи^ти” Кт^о же въꙁвњстиT м^и иXже не видXњ, ве'лїа и^ ди'внаа и%х#же не свњдXњ”
|
τίς γάρ ἐστιν ὁ κρύπτων σε βουλήν; φειδόμενος δὲ ρημάτων, καὶ σὲ οἴεται κρύπτειν; τίς δὲ ἀναγγελεῖ μοι ἃ οὐκ ᾔδειν, μεγάλα καὶ θαυμαστά, ἃ οὐκ ἐπιστάμην;
|
|
4
|
4
|
|
Послђшаи мене г~и да и^ а^ꙁъ въз#гл~ю, въпрошю же т^я ты же м^я наё^чи”
|
ἄκουσον δέ μου, Κύριε, ἵνα κἀγὼ λαλήσω· ἐρωτήσω δέ σε, σὺ δέ με δίδαξον.
|
|
5
|
5
|
|
слђхомъ б^о ё%ха ё^слы'шаX т^я пе'рвᲇе, нн~њ же і^ ѓ%ко мое ви'дњ т^я”
|
ἀκοὴν μὲν ὠτὸς ἤκουόν σου τὸ πρότερον, νυνὶ δὲ ὁ ὀφθαλμός μου ἑώρακέ σε·
|
|
6
|
6
|
|
тњ'мже блядословиXся саM и^ ё^страшиXся, мню` себе земля и^ пепелъ”
|
διὸ ἐφαύλισα ἐμαυτὸν καὶ ἐτάκην, ἥγημαι δὲ ἐμαυτὸν γῆν καὶ σποδόν.
|
|
7
|
7
|
|
Быs же е^гда гл~а г~ь гл~ы сїя і%ѓвђ” Реq г~ь е^лиџа'сђ фемани'тинђ” съгрњши'лъ е^си т^ы, и^ ѓ%ба дрђ'га твоя. не гл~аста б^о предо мно'ю ничто'же и^стова, ја%ко рабъ мои і%ѓv”
|
ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ λαλῆσαι τὸν Κύριον πάντα τὰ ρήματα ταῦτα τῷ ᾿Ιώβ, εἶπεν ὁ Κύριος ᾿Ελιφὰζ τῷ Θαιμανίτῃ· ἥμαρτες σὺ καὶ οἱ δύο φίλοι σου· οὐ γὰρ ἐλαλήσατε ἐνώπιόν μου ἀληθὲς οὐδὲν ὥσπερ ὁ θεράπων μου ᾿Ιώβ.
|
|
8
|
8
|
|
Нн~њ же поимњте сеDмь телець и^ сеDмь ѓ%венъ. і^ и^дите къ рабђ мое^мђ і%ѓвђ и^ сътво'риT жръᲄвђ ꙁа вы`. і%ѓвъ же раb мои помо'лиTся за васᲆ, то'чїю б^о лице е^го прїимђ, а^ще не е^го ра'ди погђбилᲆ быX ё^бо ваs” не гл~аста б^о и%стиннњ на раба` мое^го і%ѓва”
|
νῦν δὲ λάβετε ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριοὺς καὶ πορεύθητε πρὸς τὸν θεράποντά μου ᾿Ιώβ, καὶ ποιήσει κάρπωσιν ὑπὲρ ὑμῶν. ᾿Ιὼβ δὲ ὁ θεράπων μου εὔξεται περὶ ὑμῶν, ὅτι εἰ μὴ πρόσωπον αὐτοῦ λήψομαι· εἰ μὴ γὰρ δι᾿ αὐτόν, ἀπώλεσα ἂν ὑμᾶς· οὐ γὰρ ἐλαλήσατε ἀληθὲς κατὰ τοῦ θεράποντός μου ᾿Ιώβ.
|
|
9
|
9
|
|
И$ эTи%де же е^лиџа'съ фемани'тинъ, и валдаD савхетинъ, и^ софа'ръ минеи^нъ, и^ сᲆтвори'ша ја%коже повелњ и^ма г~ь. и^ эTпђсти грњхи и^мъ і%ѓва ради”
|
ἐπορεύθη δὲ ᾿Ελιφὰζ ὁ Θαιμανίτης καὶ Βαλδὰδ ὁ Σαυχίτης καὶ Σωφὰρ ὁ Μιναῖος καὶ ἐποίησαν καθὼς συνέταξεν αὐτοῖς ὁ Κύριος, καὶ ἔλυσε τὴν ἁμαρτίαν αὐτοῖς διὰ ᾿Ιώβ.
|
|
10
|
10
|
|
Гь~ въꙁрасти і%ѓва, молящђ же ся е^мђ ѓ^ дрђꙁехъ своиX, и^ эTпђсти и^мъ грњхи и^хъ. и^ дасᲄь г~ь сђгђбо е^лико б^њ прежDе і%ѓвђ”
|
ὁ δὲ Κύριος ηὔξησε τὸν ᾿Ιώβ· εὐξαμένου δὲ αὐτοῦ καὶ περὶ τῶν φίλων αὐτοῦ, ἀφῆκεν αὐτοῖς τὴν ἁμαρτίαν. ἔδωκε δὲ ὁ Κύριος διπλᾶ ὅσα ἦν ἔμπροσθεν ᾿Ιὼβ εἰς διπλασιασμόν.
|
|
11
|
11
|
|
Слы'шаша же вся бра'тїя е^го, и^ вс^и се'стры е^го, вся бы'вшая е^мђ” и^ прїидо'ша к немђ вс^и е^ли'цы ꙁнаа'хђ е^го первᲇе, ја%д#шеи и^ пи'вшеи ё^ него. ё^тњши'ша е^го, и^ диви'шася ѓ^ всеM е^же наведе б~ъ на'нь” да'сть же е^мђ ко'жDо а^гницђ е^ді'нђ, и^ д~, драXмы ꙁла'та неꙁнаменована”
|
ἤκουσαν δὲ πάντες οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ αἱ ἀδελφαὶ αὐτοῦ πάντα τὰ συμβεβηκότα αὐτῷ καὶ ἦλθον πρὸς αὐτὸν καὶ πάντες ὅσοι ἤδεισαν αὐτὸν ἐκ πρώτου· φαγόντες δὲ καὶ πιόντες παρ᾿ αὐτῷ παρεκάλεσαν αὐτόν, καὶ ἐθαύμασαν ἐπὶ πᾶσιν, οἷς ἐπήγαγεν ἐπ᾿ αὐτῷ ὁ Κύριος. ἔδωκε δὲ αὐτῷ ἕκαστος ἀμνάδα μίαν καὶ τετράδραχμον χρυσοῦ καὶ ἀσήμου.
|
|
12
|
12
|
|
Гь~ же блsви послDњняя і%ѓвђ неже преQняя” Бњ же скоT е^го ѓ^вець, Wд~і, вельблюD, Wѕ~, и^ сђпрђгъ воло'въ, Wа~, и^ ѓ^сли'ць стаDныX, Wа~”
|
ὁ δὲ Κύριος εὐλόγησε τὰ ἔσχατα ᾿Ιὼβ ἢ τὰ ἔμπροσθεν· ἦν δὲ τὰ κτήνη αὐτοῦ πρόβατα μύρια τετρακισχίλια, κάμηλοι ἑξακισχίλιαι, ζεύγη βοῶν χίλια, ὄνοι θήλειαι νομάδες χίλιαι.
|
|
13
|
13
|
|
Роди'ша же ся е^мђ сн~овъ сеDмь, и дщери тр^и”
|
γεννῶνται δὲ αὐτῷ υἱοὶ ἑπτὰ καὶ θυγατέρες τρεῖς·
|
|
14
|
14
|
|
Проꙁва` первђю дн~ь, и^ вторђю касїа тре'тїю же а^малфеи ро'гᲆ.
|
καὶ ἐκάλεσε τὴν μὲν πρώτην ῾Ημέραν, τὴν δὲ δευτέραν Κασίαν, τὴν δὲ τρίτην ᾿Αμαλθαίας κέρας.
|
|
15
|
15
|
|
и^ не ѓ^брњто'шася подо'бнїи в лњпотњ дщерїи і%ѓвовыX въ поDнбsнњи. да'сть же і%ѓвъ дщереM своиM наслњдїе въ бра'тїи иX”
|
καὶ οὐχ εὑρέθησαν κατὰ τὰς θυγατέρας ᾿Ιὼβ βελτίους αὐτῶν ἐν τῇ ὑπ᾿ οὐρανόν· ἔδωκε δὲ αὐταῖς ὁ πατὴρ κληρονομίαν ἐν τοῖς ἀδελφοῖς.
|
|
16
|
16
|
|
ЖиT же і%ѓвъ по ја%ꙁвњ то'и, лTњ, р~, и^ о~” ВсXњ же лTњ жи'тъ, см~и” и^ ви'дњ і%ѓвъ сн~ы своя, и^ сн~ы сн~овъ своиX, даже до четве'ртаго колњ'на”
|
ἔζησε δὲ ᾿Ιὼβ μετὰ τὴν πληγὴν ἔτη ἑκατὸν ἑβδομήκοντα, τὰ δὲ πάντα ἔτη ἔζησε διακόσια τεσσαράκοντα· καὶ εἶδεν ᾿Ιὼβ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ τοὺς υἱοὺς τῶν υἱῶν αὐτοῦ, τετάρτην γενεάν.
|
|
17
|
17
|
|
ё%мре і%ѓвъ ста'ръ. и^спо'лнь дн~їи”
|
καὶ ἐτελεύτησεν ᾿Ιὼβ πρεσβύτερος καὶ πλήρης ἡμερῶν. 17α γέγραπται δὲ αὐτὸν πάλιν ἀναστήσεσθαι μεθ᾿ ὧν ὁ Κύριος ἀνίστησιν. 17β Οὗτος ἑρμηνεύεται ἐκ τῆς Συριακῆς βίβλου ἐν μὲν γῇ κατοικῶν τῇ Αὐσίτιδι, ἐπὶ τοῖς ὁρίοις τῆς ᾿Ιδουμαίας καὶ ᾿Αραβίας, προϋπῆρχε δὲ αὐτῷ ὄνομα ᾿Ιωβάβ. 17γ λαβὼν δὲ γυναῖκα ᾿Αράβισσαν γεννᾷ υἱόν, ᾧ ὄνομα ᾿Εννών· ἦν δὲ αὐτὸς πατρὸς μὲν Ζαρὲ ἐκ τῶν ῾Ησαῦ υἱῶν υἱός, μητρός δὲ Βοσόρρας, ὥστε εἶναι αὐτὸν πέμπτον ἀπὸ ῾Αβραάμ. 17δ καὶ οὗτοι οἱ βασιλεῖς οἱ βασιλεύσαντες ἐν ᾿Εδώμ, ἧς καὶ αὐτὸς ἦρξε χώρας· πρῶτος Βαλὰκ ὁ τοῦ Βεώρ, καὶ ὄνομα τῇ πόλει αὐτοῦ Δενναβά· μετὰ δὲ Βαλὰκ ᾿Ιωβὰβ ὁ καλούμενος ᾿Ιώβ· μετὰ δὲ τοῦτον ᾿Ασὼμ ὁ ὑπάρχων ἡγεμὼν ἐκ τῆς Θαιμανίτιδος χώρας· μετὰ δὲ τοῦτον ᾿Αδὰδ υἱὸς Βαράδ, ὁ ἐκκόψας Μαδιὰμ ἐν τῷ πεδίῳ Μωάβ, καὶ ὄνομα τῇ πόλει αὐτοῦ Γεθθαίμ. 17ε οἱ δὲ ἐλθόντες πρὸς αὐτὸν φίλοι, ᾿Ελιφὰζ τῶν ῾Ησαῦ υἱῶν, Θαιμανῶν βασιλεύς, Βαλδὰδ ὁ Σαυχαίων τύραννος, Σωφὰρ ὁ Μιναίων βασιλεύς.
|
Категорії
Контакти
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.