|
Е$љhлїстъ і^ѓ~
|
ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗΝ
|
|
Глvа, а~.
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
|
В нача'лњ б^њ сло'во, и^ сло'во б^њ оу^ б~а, и^ бг~ъ б^њ сло'во”
|
Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ λόγος, καὶ ὁ λόγος ἦν πρὸς τὸν θεόν, καὶ θεὸς ἦν ὁ λόγος.
|
|
2
|
2
|
|
с^е б^њ и^скони` оу^ б~а”
|
Οὗτος ἦν ἐν ἀρχῇ πρὸς τὸν θεόν.
|
|
3
|
3
|
|
Вс^я тMњ бы'ша. и^ беꙁ него ничтоже бысть е^же бысть”
|
Πάντα δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ χωρὶς αὐτοῦ ἐγένετο οὐδὲ ἓν ὃ γέγονεν.
|
|
4
|
4
|
|
В то'м# живо'тъ б^њ, и^ живо'тъ б^њ свњтъ чл~комъ”
|
Ἐν αὐτῷ ζωὴ ἦν, καὶ ἡ ζωὴ ἦν τὸ φῶς τῶν ἀνθρώπων,
|
|
5
|
5
|
|
И$ свњтъ въ тмњ свњтится, и^ тма` е^го не ѓ^бъя'тъ”
|
καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν.
|
|
6
|
6
|
|
Бысть чл~къ по'сланъ эT б~а, и%мя е^мђ і^ѓа'ннъ”
|
Ἐγένετο ἄνθρωπος ἀπεσταλμένος παρὰ θεοῦ, ὄνομα αὐτῷ Ἰωάννης.
|
|
7
|
7
|
|
Се'й прїиде въ свњдњтельство, да свњдњтельствђетъ ѓ% свњтњ, да вс^и вњрђ и^мђть е^мђ”
|
Οὗτος ἦλθεν εἰς μαρτυρίαν, ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός, ἵνα πάντες πιστεύσωσιν δι’ αὐτοῦ.
|
|
8
|
8
|
|
Не б^њ то'й свњтъ, н^о да свњдњтельствђетᲆ ѓ% свњтњ”
|
Οὐκ ἦν ἐκεῖνος τὸ φῶς, ἀλλ’ ἵνα μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ φωτός.
|
|
9
|
9
|
|
Бњ свњт# и'стинныи, и^же просвњща'етъ вся'каго чл~ка грядђщ'аго въ миръ”
|
Ἦν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον.
|
|
10
|
10
|
|
В ми'рњ б^њ, и^ миръ тњмъ бысть, и^ ми'ръ е^го не поꙁна`”
|
Ἐν τῷ κόσμῳ ἦν, καὶ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ ἐγένετο, καὶ ὁ κόσμος αὐτὸν οὐκ ἔγνω.
|
|
11
|
11
|
|
Въ своа` прїиде. и^ свои` е^го не прїа'шя”
|
Εἰς τὰ ἴδια ἦλθεν, καὶ οἱ ἴδιοι αὐτὸν οὐ παρέλαβον.
|
|
12
|
12
|
|
Є$лици же прїа'шя е^го, дасть и^мъ ѓ^бласть чядомъ бж~їимъ быти, вњ'рђющимъ въ и^мя е^го”
|
Ὅσοι δὲ ἔλαβον αὐτόν, ἔδωκεν αὐτοῖς ἐξουσίαν τέκνα θεοῦ γενέσθαι, τοῖς πιστεύουσιν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ·
|
|
13
|
13
|
|
И$же не эT крови, ни эT похо'ти плотъскыя`, ни эT похоти мђжьскы'а, н^о эT б~а родишася”
|
οἳ οὐκ ἐξ αἱμάτων, οὐδὲ ἐκ θελήματος σαρκός, οὐδὲ ἐκ θελήματος ἀνδρός, ἀλλ’ ἐκ θεοῦ ἐγεννήθησαν.
|
|
14
|
14
|
|
И$ сло'во плоть бы'сть, и^ всели'ся в н^ы” И$ видњхом# сла'вђ е^го, сла'вђ ја%ко е^дїнороднаго эT ѓ^ц~а, и^спо'лнь блгDти і^ и^стинны”
|
Καὶ ὁ λόγος σὰρξ ἐγένετο, καὶ ἐσκήνωσεν ἐν ἡμῖν- καὶ ἐθεασάμεθα τὴν δόξαν αὐτοῦ, δόξαν ὡς μονογενοῦς παρὰ πατρός- πλήρης χάριτος καὶ ἀληθείας.
|
|
15
|
15
|
|
І$ѓа'ннъ свњдњтельствђе^тъ ѓ^ немъ, и^ въꙁва` гл~я. се'й б^њ е^гоже рњхъ, и^же по мнњ грядыи, предо мною бысть, ја%ко первње мене б^њ”
|
Ἰωάννης μαρτυρεῖ περὶ αὐτοῦ, καὶ κέκραγεν λέγων, Οὗτος ἦν ὃν εἶπον, Ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος ἔμπροσθέν μου γέγονεν· ὅτι πρῶτός μου ἦν.
|
|
16
|
16
|
|
И$ эT и^сполне'нїа е^го м^ы вс^и прїа'хомᲆ, и^ блгDть въз# блгDть”
|
Καὶ ἐκ τοῦ πληρώματος αὐτοῦ ἡμεῖς πάντες ἐλάβομεν, καὶ χάριν ἀντὶ χάριτος.
|
|
17
|
17
|
|
ЈА/ко ꙁако'нъ мољ=се'ѓM данᲆ бысть. блгDть же і^ и^стина і^с~ хм~ъ бысть”
|
Ὅτι ὁ νόμος διὰ Μωσέως ἐδόθη, ἡ χάρις καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ Ἰησοῦ χριστοῦ ἐγένετο.
|
|
18
|
18
|
|
Бг~а никтоже видњ нигдњже. е^дїноро'дныи сн~ъ, сы'й в ло'нњ эTч~и, то'й и^сповњда”
|
Θεὸν οὐδεὶς ἑώρακεν πώποτε· ὁ μονογενὴς υἱός, ὁ ὢν εἰς τὸν κόλπον τοῦ πατρός, ἐκεῖνος ἐξηγήσατο.
|
|
19
|
19
|
|
И$ с^е е^сть свњдњтельсᲄво і^ѓа'нново. е^гда посла'шя жидове эT і^ерsли'ма и^е^ре'я и^ левљ=ты, да въпросят# е^го, т^ы кто` е^си;
|
Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ μαρτυρία τοῦ Ἰωάννου, ὅτε ἀπέστειλαν οἱ Ἰουδαῖοι ἐξ Ἱεροσολύμων ἱερεῖς καὶ Λευΐτας ἵνα ἐρωτήσωσιν αὐτόν, Σὺ τίς εἶ;
|
|
20
|
20
|
|
і^ и^сповњда, и^ не эTве'ржеся. і^ и^сповњда, ја%ко нњсмь а^зъ х~с”
|
Καὶ ὡμολόγησεν, καὶ οὐκ ἠρνήσατο· καὶ ὡμολόγησεν ὅτι Οὐκ εἰμὶ ἐγὼ ὁ χριστός.
|
|
21
|
21
|
|
И$ въпроси'шя е^го. чт^о оу^бо, и^лїа л^и е^си т^ы; и^ гл~а, нњсмᲆ. пррoкъ л^и е^си; и^ эTвњща`, н^и.
|
Καὶ ἠρώτησαν αὐτόν, Τί οὖν; Ἠλίας εἶ σύ; Καὶ λέγει, Οὐκ εἰμί. Ὁ προφήτης εἶ σύ; Καὶ ἀπεκρίθη, Οὔ.
|
|
22
|
22
|
|
рњша же е^мђ, кто` е^си, да эTвњтъ да'мы посла'вшимъ н^ы. чт^о гл~еши ѓ^ тебњ самомъ;
|
Εἶπον οὖν αὐτῷ, Τίς εἶ; Ἵνα ἀπόκρισιν δῶμεν τοῖς πέμψασιν ἡμᾶς. Τί λέγεις περὶ σεαυτοῦ;
|
|
23
|
23
|
|
рече. а^ꙁъ гла'съ вопїю'щаго в пђсты'ни, и^спра'вите пђть гн~ь, ја%коже рече и^са'іа пррoкъ”
|
Ἔφη, Ἐγὼ φωνὴ βοῶντος ἐν τῇ ἐρήμῳ, Εὐθύνατε τὴν ὁδὸν κυρίου, καθὼς εἶπεν Ἠσαΐας ὁ προφήτης.
|
|
24
|
24
|
|
И$ по'сланїи, бњ'хђ эT фарисе'и.
|
Καὶ οἱ ἀπεσταλμένοι ἦσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων.
|
|
25
|
25
|
|
и^ въпроси'шя е^го и^ рњшя е^мђ. чт^о оу^бо кр~ща'еши, а^ще т^ы нњ'си х~с. н^и и^лїа, н^и пррoкъ;
|
Καὶ ἠρώτησαν αὐτόν, καὶ εἶπον αὐτῷ, Τί οὖν βαπτίζεις, εἰ σὺ οὐκ εἶ ὁ χριστός, οὔτε Ἠλίας, οὔτε ὁ προφήτης;
|
|
26
|
26
|
|
эTвњща и^мъ і^ѓа'ннъ, гл~я. а^ꙁъ кр~ща'ю водо'ю, посредњ же васъ стои'тъ, е^гоже в^ы не вњсте.
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰωάννης λέγων, Ἐγὼ βαπτίζω ἐν ὕδατι· μέσος δὲ ὑμῶν ἕστηκεν ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε.
|
|
27
|
27
|
|
то'й е^сть гряды'и` по мнњ`, и^же предо мно'ю бысть. емђже нњ'смь а^ꙁъ досто'инъ, да эTрњшђ` реме'нь сапогђ е^го”
|
Αὐτός ἐστιν ὁ ὀπίσω μου ἐρχόμενος, ὃς ἔμπροσθέν μου γέγονεν· οὗ ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἄξιος ἵνα λύσω αὐτοῦ τὸν ἱμάντα τοῦ ὑποδήματος.
|
|
28
|
28
|
|
сїа въ виџава'рњ бышя, ѓ^б онъ полъ і^ѓрда'на. и^дњже б^њ і^ѓа'ннъ крsтя”
|
Ταῦτα ἐν Βηθανίᾳ ἐγένετο πέραν τοῦ Ἰορδάνου, ὅπου ἦν Ἰωάννης βαπτίζων.
|
|
29
|
29
|
|
Въ оу%трњи` же, видњ і^ѓа'нн# і^с~а грядђща к# себњ. и^ гл~а, с^е а^гнец# бж~їи, вꙁемляи` грњхы` ми'рђ.
|
Τῇ ἐπαύριον βλέπει τὸν Ἰησοῦν ἐρχόμενον πρὸς αὐτόν, καὶ λέγει, Ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου.
|
|
30
|
30
|
|
се'й е^сть ѓ^ не'мже а^зъ рњхъ. по мнњ грядетъ мђжъ, и^же предо мно'ю бысть, ја%ко пе'рвње мене` б^њ”
|
Οὗτός ἐστιν περὶ οὗ ἐγὼ εἶπον, Ὀπίσω μου ἔρχεται ἀνὴρ ὃς ἔμπροσθέν μου γέγονεν, ὅτι πρῶτός μου ἦν.
|
|
31
|
31
|
|
І$ а'ꙁ# не вњ'дяхᲆ е^го, н^о да ја^ви'тся і^и^л~еви, сего ради прїидохъ а^ꙁъ в# водњ` крsтя”
|
Κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν· ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τῷ Ἰσραήλ, διὰ τοῦτο ἦλθον ἐγὼ ἐν τῷ ὕδατι βαπτίζων.
|
|
32
|
32
|
|
И$ свњдњтеlствова і^ѓа'ннъ, гл~я. ја%ко видњхъ дх~ъ сходящъ ја%ко го'лђбъ с# нб~се, и^ пребысть на не'мъ.
|
Καὶ ἐμαρτύρησεν Ἰωάννης λέγων ὅτι Τεθέαμαι τὸ πνεῦμα καταβαῖνον ὡσεὶ περιστερὰν ἐξ οὐρανοῦ, καὶ ἔμεινεν ἐπ’ αὐτόν.
|
|
33
|
33
|
|
и^ а^зъ не вњдњхᲆ е^го. но посла'выи` м^я крsти'ти водою`, то'й мн^њ рече. наD негоже оу%зриши дх~ъ сходящь, и^ пребыва'ющь на немъ, то'й е^сть крsтяи` дх~ом# ст~ы'мъ”
|
Κἀγὼ οὐκ ᾔδειν αὐτόν· ἀλλ’ ὁ πέμψας με βαπτίζειν ἐν ὕδατι, ἐκεῖνός μοι εἶπεν, Ἐφ’ ὃν ἂν ἴδῃς τὸ πνεῦμα καταβαῖνον καὶ μένον ἐπ’ αὐτόν, οὗτός ἐστιν ὁ βαπτίζων ἐν πνεύματι ἁγίῳ.
|
|
34
|
34
|
|
И$ а'зъ видњхъ, и^ свњдњтельствовахъ, јако се'и е^сть сн~ъ бж~їи”
|
Κἀγὼ ἑώρακα, καὶ μεμαρτύρηκα ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ.
|
|
35
|
35
|
|
Въ оу^трњи же па'ки стоа'ше і^ѓа'ннъ, и^ эT оу^чн~къ е^го дв^а.
|
Τῇ ἐπαύριον πάλιν εἱστήκει ὁ Ἰωάννης, καὶ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο·
|
|
36
|
36
|
|
и^ оу^зрњв# і^с~а грядђща, гл~а. с^е а'гнець бж~їи”
|
καὶ ἐμβλέψας τῷ Ἰησοῦ περιπατοῦντι, λέγει, Ἴδε ὁ ἀμνὸς τοῦ θεοῦ.
|
|
37
|
37
|
|
И$ слы'шаста е^го ѓ'ба оу^чн~ка гл~юща, и^ по і^с~њ и^до'ста”
|
Καὶ ἤκουσαν αὐτοῦ οἱ δύο μαθηταὶ λαλοῦντος, καὶ ἠκολούθησαν τῷ Ἰησοῦ.
|
|
38
|
38
|
|
ѓ^бращь же ся і^с~, и^ видᲇвъ я& по себњ и^дђща, гл~а и%ма, чесо` и%щета; ѓ^на же рњ'ста е^мђ. ра'вви, е^же гл~ется скаꙁа'емо, оу^чи'телю, гд^њ живеши;
|
Στραφεὶς δὲ ὁ Ἰησοῦς καὶ θεασάμενος αὐτοὺς ἀκολουθοῦντας, λέγει αὐτοῖς, Τί ζητεῖτε; Οἱ δὲ εἶπον αὐτῷ, Ῥαββί- ὃ λέγεται ἑρμηνευόμενον, Διδάσκαλε- ποῦ μένεις;
|
|
39
|
39
|
|
и^ гл~а и^ма, прїидњта и^ ви'дᲇта” Прїидо'ста же и^ видњ'ста гдњ живя'ше, и^ оу' него пребы'ста дн~ь то'и. бњ` же часъ ја%ко деся'тыи”
|
Λέγει αὐτοῖς, Ἔρχεσθε καὶ ἴδετε. Ἦλθον καὶ εἶδον ποῦ μένει· καὶ παρ’ αὐτῷ ἔμειναν τὴν ἡμέραν ἐκείνην· ὥρα ἦν ὡς δεκάτη.
|
|
40
|
40
|
|
Бњ же а^ндре'а братъ си'мона петра`, е^ді'нъ эT ѓ^бою слы'шавшою эT і^ѓа'нна, и^ по немъ шеDшею”
|
Ἦν Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου εἷς ἐκ τῶν δύο τῶν ἀκουσάντων παρὰ Ἰωάννου καὶ ἀκολουθησάντων αὐτῷ.
|
|
41
|
41
|
|
ѓ^брњте се'и прежDе бра'та свое^го си'мона, и^ гл~а е^мђ. ѓ^брњто'хоM месїю, е^же е^сть скаꙁа'емо х~с.
|
Εὑρίσκει οὗτος πρῶτος τὸν ἀδελφὸν τὸν ἴδιον Σίμωνα, καὶ λέγει αὐτῷ, Εὑρήκαμεν τὸν Μεσίαν- ὅ ἐστιν μεθερμηνευόμενον, χριστός.
|
|
42
|
42
|
|
и^ приведе` е^го къ і^с~ови” Възрњв же нань і^с~, реq. т^ы е^си си'монъ сн~ь і^ѓ'нинъ, т^ы нарече'шися ки'фа, е^же скаꙁа'ется петръ”
|
Καὶ ἤγαγεν αὐτὸν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. Ἐμβλέψας αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Σὺ εἶ Σίμων ὁ υἱὸς Ἰωνᾶ· σὺ κληθήσῃ Κηφᾶς- ὃ ἑρμηνεύεται Πέτρος.
|
|
43
|
43
|
|
Въ оу%трњи` же въсхотњ и^ꙁыти в# галиле'ю, и^ ѓ^брњте фили'ппа. и^ гл~а е^мђ, гряди` по мнњ.
|
Τῇ ἐπαύριον ἠθέλησεν ἐξελθεῖν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, καὶ εὑρίσκει Φίλιππον, καὶ λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἀκολούθει μοι.
|
|
44
|
44
|
|
бњ` же фили'пп# эT виџсаи'ды, эT града а^ндре'ѓ^ва и^ петро'ва”
|
Ἦν δὲ ὁ Φίλιππος ἀπὸ Βηθσαϊδά, ἐκ τῆς πόλεως Ἀνδρέου καὶ Πέτρου.
|
|
45
|
45
|
|
ѓ^брњте фили'ппъ наџана'и^ла, и^ гл~а е^мђ. е^гоже писа` мољ=сїи в# ꙁако'нњ, и^ пррoцы, ѓ^брњто'хоM і^с~а, сн~а і^ѓ'сифова и^же эT наꙁаре'џа”
|
Εὑρίσκει Φίλιππος τὸν Ναθαναήλ, καὶ λέγει αὐτῷ, Ὃν ἔγραψεν Μωσῆς ἐν τῷ νόμῳ καὶ οἱ προφῆται εὑρήκαμεν, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Ἰωσὴφ τὸν ἀπὸ Ναζαρέτ.
|
|
46
|
46
|
|
И$ гл~а е^мђ наџана'илъ, эT наꙁаре'џа мо'жеT ли чт^о добро` быти; гл~а е^мђ фили'ппъ. прїиди` и^ ви'жDь”
|
Καὶ εἶπεν αὐτῷ Ναθαναήλ, Ἐκ Ναζαρὲτ δύναταί τι ἀγαθὸν εἶναι; Λέγει αὐτῷ Φίλιππος, Ἔρχου καὶ ἴδε.
|
|
47
|
47
|
|
Видњв же і^с~ наџана'и^ла грядђща к# себᲇ, и^ гл~а ѓ^ немъ. с^е въи^стинђ і^ил~ьтянин#, в нем#же льсти` нᲇсть”
|
Εἶδεν ὁ Ἰησοῦς τὸν Ναθαναὴλ ἐρχόμενον πρὸς αὐτόν, καὶ λέγει περὶ αὐτοῦ, Ἴδε ἀληθῶς Ἰσραηλίτης, ἐν ᾧ δόλος οὐκ ἔστιν.
|
|
48
|
48
|
|
Гл~а е^мђ наџана'илъ. ка'ко м^я ꙁна'еши; эTвᲇща` і^с~, и^ рече е^мђ. прежде да'же не въꙁ#гласи` тебе фили'ппъ, сђща поD смоко'вницею видᲇхъ тя”
|
Λέγει αὐτῷ Ναθαναήλ, Πόθεν με γινώσκεις; Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Πρὸ τοῦ σε Φίλιππον φωνῆσαι, ὄντα ὑπὸ τὴν συκῆν, εἶδόν σε.
|
|
49
|
49
|
|
эTвᲇща` наџана'илᲆ, и^ гл~а е^мђ. ра'вви. ты е^си сн~ь бж~їи, т^ы е^си цр~ь і^ил~евъ”
|
Ἀπεκρίθη Ναθαναὴλ καὶ λέγει αὐτῷ, Ῥαββί, σὺ εἶ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ.
|
|
50
|
50
|
|
эTвᲇща` і^с~, и^ рече` е^мђ. ꙁане рњх# т^и, ја%ко видᲇхъ тя поD смоко'вницею, вᲇрђеши. бо'лшя сиX оу^зриши”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ὅτι εἶπόν σοι, Εἶδόν σε ὑποκάτω τῆς συκῆς, πιστεύεις; Μείζω τούτων ὄψει.
|
|
51
|
51
|
|
И$ гл~а е^мђ. а^минь а^минь гл~ю вамъ. эTселᲇ оу^зрите нб~о эTвръ'сто, и^ а%гг~лы бж~їа въсходя'ща, и^ ниꙁходя'ща наD сн~а члчsкаго”
|
Καὶ λέγει αὐτῷ, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἀπ’ ἄρτι ὄψεσθε τὸν οὐρανὸν ἀνεῳγότα, καὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ θεοῦ ἀναβαίνοντας καὶ καταβαίνοντας ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου.
|
|
Глvа, в~”
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
|
И въ тре'тїи дн~ь, бракъ бысть в ка'нњ галиле'йстњи. и^ б^њ мт~и і^с~ова т^ђ”
|
Καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ γάμος ἐγένετο ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἦν ἡ μήτηρ τοῦ Ἰησοῦ ἐκεῖ·
|
|
2
|
2
|
|
Зваn же бысть и^ і^с~, и^ оу^чн~цы е^го на' бракъ.
|
ἐκλήθη δὲ καὶ ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὸν γάμον.
|
|
3
|
3
|
|
и^ не доста'вшђ винђ. гл~а мт~и і^с~ова к немђ`, вина не и'мђть”
|
Καὶ ὑστερήσαντος οἴνου, λέγει ἡ μήτηρ τοῦ Ἰησοῦ πρὸς αὐτόν, Οἶνον οὐκ ἔχουσιν.
|
|
4
|
4
|
|
Гл~а е'й і^с~. что` е^сть мн^њ и^ тебњ же'но; не ё& прїиде час#ъ мой”
|
Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Τί ἐμοὶ καὶ σοί, γύναι; Οὔπω ἥκει ἡ ὥρα μου.
|
|
5
|
5
|
|
Гл~а мт~и е^го слђгамъ. е^же аще гл~етъ вамъ, сътвори'те.
|
Λέγει ἡ μήτηρ αὐτοῦ τοῖς διακόνοις, Ὅ τι ἂν λέγῃ ὑμῖν, ποιήσατε.
|
|
6
|
6
|
|
бњ'хђ же т^ђ водоно'си ка'мени ше'сть, лежа'ще по ѓ^чищенїю и^оу^де'йскђ, вмњстящемъ по двњма и^ли трїемъ мᲇрамъ”
|
Ἦσαν δὲ ἐκεῖ ὑδρίαι λίθιναι ἓξ κείμεναι κατὰ τὸν καθαρισμὸν τῶν Ἰουδαίων, χωροῦσαι ἀνὰ μετρητὰς δύο ἢ τρεῖς.
|
|
7
|
7
|
|
Гл~а и^мъ і^с~, наполните водоно'сы воды`. и^ напо'лниша и^хъ до верха`.
|
Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Γεμίσατε τὰς ὑδρίας ὕδατος. Καὶ ἐγέμισαν αὐτὰς ἕως ἄνω.
|
|
8
|
8
|
|
и^ гл~а и^мъ, почръпњте нн~њ, и^ принесњте а^рхїтрикли'нови. и^ принесо'ша”
|
Καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἀντλήσατε νῦν, καὶ φέρετε τῷ ἀρχιτρικλίνῳ. Καὶ ἤνεγκαν.
|
|
9
|
9
|
|
И$ ја%коже вкђси` а^рхїтриклиn вина бы'вшаго эT воды`, и^ не вњ'дяше эTкђд'ђ е^сть, слђгы же вњдяхђ поче'рьпшеи` во'дђ” пригласи` жениха а^ръхитриклин#,
|
Ὡς δὲ ἐγεύσατο ὁ ἀρχιτρίκλινος τὸ ὕδωρ οἶνον γεγενημένον, καὶ οὐκ ᾔδει πόθεν ἐστίν- οἱ δὲ διάκονοι ᾔδεισαν οἱ ἠντληκότες τὸ ὕδωρ- φωνεῖ τὸν νυμφίον ὁ ἀρχιτρίκλινος,
|
|
10
|
10
|
|
и^ гл~а е^мђ. всяк# чл~къ, прежDе до'брое вино` полага'етъ, і^ е^гда оу^пїю'тся, тогда хђжDъшее. ты же съблюде` до'брое вино` досе'лњ”
|
καὶ λέγει αὐτῷ, Πᾶς ἄνθρωπος πρῶτον τὸν καλὸν οἶνον τίθησιν, καὶ ὅταν μεθυσθῶσιν, τότε τὸν ἐλάσσω· σὺ τετήρηκας τὸν καλὸν οἶνον ἕως ἄρτι.
|
|
11
|
11
|
|
с^е сᲆтвори` нача'токъ ѕна'менїемъ і^с~, в# ка'нњ галиле'йстњй, и^ ја%ви` сла'вђ свою`, и^ вњ'ровашя во'нь оу^чн~цы е^го”
|
Ταύτην ἐποίησεν τὴν ἀρχὴν τῶν σημείων ὁ Ἰησοῦς ἐν Κανᾷ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἐφανέρωσεν τὴν δόξαν αὐτοῦ· καὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.
|
|
12
|
12
|
|
По семъ сни'де в капернаоу'мъ, самъ и^ мт~и е^го, и^ братїа е^го и^ оу^чн~цы е^го, и^ т^ђ не мно'гы дн~и пребышя”
|
Μετὰ τοῦτο κατέβη εἰς Καπερναούμ, αὐτὸς καὶ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ· καὶ ἐκεῖ ἔμειναν οὐ πολλὰς ἡμέρας.
|
|
13
|
13
|
|
И$ блиZ б^њ па'сха і^оу^де'йска, и^ вꙁы'де въ і^е^рлsи'мъ і^с~,
|
Καὶ ἐγγὺς ἦν τὸ Πάσχα τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη εἰς Ἱεροσόλυμα ὁ Ἰησοῦς.
|
|
14
|
14
|
|
и^ ѓ^брњте в# цр~кви продаю'щая ѓ^в#ця` и^ волы, и^ голђби, и^ пњняжникы сњдя'щая,
|
Καὶ εὗρεν ἐν τῷ ἱερῷ τοὺς πωλοῦντας βόας καὶ πρόβατα καὶ περιστεράς, καὶ τοὺς κερματιστὰς καθημένους.
|
|
15
|
15
|
|
и^ сътвори` биq эT вр'ьвїи, вс^я и^ꙁ#гна и^ꙁ# цр~кве ѓ^вця` и^ волы`. и^ тр'ъжникомъ рас#сы'па пњняѕя, и^ д#скы ѓ^провр'ьже.
|
Καὶ ποιήσας φραγέλλιον ἐκ σχοινίων πάντας ἐξέβαλεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, τά τε πρόβατα καὶ τοὺς βόας· καὶ τῶν κολλυβιστῶν ἐξέχεεν τὸ κέρμα, καὶ τὰς τραπέζας ἀνέστρεψεν·
|
|
16
|
16
|
|
и^ прода'ю'щимъ го'лђбы рече, въꙁмњте сїя эTсю'дђ, и^ не твори'те до'мђ эTц~а мое^го, до'мђ кђ'пленаго”
|
καὶ τοῖς τὰς περιστερὰς πωλοῦσιν εἶπεν, Ἄρατε ταῦτα ἐντεῦθεν· μὴ ποιεῖτε τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου οἶκον ἐμπορίου.
|
|
17
|
17
|
|
Помянђшя же оу^чн~цы е^го, ја%ко пи'сано е^сть” жа'лость до'мђ твое^го снњсть м^я”
|
Ἐμνήσθησαν δὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι γεγραμμένον ἐστίν, Ὁ ζῆλος τοῦ οἴκου σου καταφάγεταί με.
|
|
18
|
18
|
|
эTвњщашя же і^ю^де'е, и^ рњшя е^мђ. кое` ꙁна'менїе ја%вля'еши, ја%ко сїа твори'ши;
|
Ἀπεκρίθησαν οὖν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ εἶπον αὐτῷ, Τί σημεῖον δεικνύεις ἡμῖν, ὅτι ταῦτα ποιεῖς;
|
|
19
|
19
|
|
эTвњща і^с~, и^ рече иM. раꙁори'те цр~ковь сїю, и^ трїми дн~ьми въꙁдви'гнђ ю&.
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Λύσατε τὸν ναὸν τοῦτον, καὶ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερῶ αὐτόν.
|
|
20
|
20
|
|
рњшя же і^ю^де'е. четыридесятъ и^ шестїю лњтъ сᲆꙁдана бысть цр~ковь сїа, и^ ты ли трими дн~ьми въꙁдви'гнеши ю&;
|
Εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι, Τεσσαράκοντα καὶ ἓξ ἔτεσιν ᾠκοδομήθη ὁ ναὸς οὗτος, καὶ σὺ ἐν τρισὶν ἡμέραις ἐγερεῖς αὐτόν;
|
|
21
|
21
|
|
ѓ%н# же гл~аше ѓ^ цр~кви тњла свое^го”
|
Ἐκεῖνος δὲ ἔλεγεν περὶ τοῦ ναοῦ τοῦ σώματος αὐτοῦ.
|
|
22
|
22
|
|
Є$гда оу^бо в#ста` эT мр~твыхъ, помянђша оу^ченицы, ја%ко с^е гл~аше, и^ вᲇ'роваша писанїю, и^ словеси е^же рече і^с~”
|
Ὅτε οὖν ἠγέρθη ἐκ νεκρῶν, ἐμνήσθησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ὅτι τοῦτο ἔλεγεν· καὶ ἐπίστευσαν τῇ γραφῇ, καὶ τῷ λόγῳ ᾧ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς.
|
|
23
|
23
|
|
Є$гDаже б^њ въ і^ерsли'мXњ, в# пра'ꙁдникъ па'схы, мно'ѕи вњроваша въ и^мя е^го, видяще ѕнаменїа е^го ја%же творяше”
|
Ὡς δὲ ἦν ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐν τῷ Πάσχα, ἐν τῇ ἑορτῇ, πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς τὸ ὄνομα αὐτοῦ, θεωροῦντες αὐτοῦ τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει.
|
|
24
|
24
|
|
Са'м# же і^с~, не вдааше себе в# вњ'рђ иX, и%мже самъ вњдяше вс^я.
|
Αὐτὸς δὲ ὁ Ἰησοῦς οὐκ ἐπίστευεν ἑαυτὸν αὐτοῖς, διὰ τὸ αὐτὸν γινώσκειν πάντας,
|
|
25
|
25
|
|
и^ ја%ко не требоваше да кт^о свњдњтельствуеT ѓ^ чл~цњ. самъ б^о вњдяше что` б^њ в# чл~цњ”
|
καὶ ὅτι οὐ χρείαν εἶχεν ἵνα τις μαρτυρήσῃ περὶ τοῦ ἀνθρώπου· αὐτὸς γὰρ ἐγίνωσκεν τί ἦν ἐν τῷ ἀνθρώπῳ.
|
|
Гла, г”
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
|
Бњ же чл~къ эT фарїсе'й, никоди'мъ и^мя е^мђ, кн~ꙁь жидов#скыи,
|
Ἦν δὲ ἄνθρωπος ἐκ τῶν Φαρισαίων, Νικόδημος ὄνομα αὐτῷ, ἄρχων τῶν Ἰουδαίων·
|
|
2
|
2
|
|
се'и прїиде къ і^с~ђ но'щїю, и^ реq е^мђ. ра'вви, вњмъ, ја%ко эT б~а пришелъ е^си оу^чи'тель. никтоже бо мо'жетъ ѕна'менїи сихъ твори'ти, иXже т^ы твориши, а^ще не бђдетъ б~гь с ниM”
|
οὗτος ἦλθεν πρὸς αὐτὸν νυκτός, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ῥαββί, οἴδαμεν ὅτι ἀπὸ θεοῦ ἐλήλυθας διδάσκαλος· οὐδεὶς γὰρ ταῦτα τὰ σημεῖα δύναται ποιεῖν ἃ σὺ ποιεῖς, ἐὰν μὴ ᾖ ὁ θεὸς μετ’ αὐτοῦ.
|
|
3
|
3
|
|
эTвњща` і^с~, и^ реq е^мђ. а^ми'нь а^ми'нь гл~ю тебњ. а^ще не кто роди'тся свы'ше, не мо'жеT ви'дᲇти црsтвїа бж~їа”
|
Ἀπεκρίθη ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἄνωθεν, οὐ δύναται ἰδεῖν τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ.
|
|
4
|
4
|
|
Гл~а к немђ никоди'мъ. ка'ко мо'жет# чл~кь роди'тися ста'ръ сы'и; е^да мо'жетъ второ'е внити въ оу^тро'бђ матере своеа`, и^ роди'тися;
|
Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ Νικόδημος, Πῶς δύναται ἄνθρωπος γεννηθῆναι γέρων ὤν; Μὴ δύναται εἰς τὴν κοιλίαν τῆς μητρὸς αὐτοῦ δεύτερον εἰσελθεῖν καὶ γεννηθῆναι;
|
|
5
|
5
|
|
эTвњща` і^с~. а^ми'нь а^ми'нь гл~ю тебњ, а^ще кт^о не роди'тся водо'ю и^ дх~ом#, не мо'жетъ вни'ти в# црsтвїе бж~їе”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ἐὰν μή τις γεννηθῇ ἐξ ὕδατος καὶ πνεύματος, οὐ δύναται εἰσελθεῖν εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ θεοῦ.
|
|
6
|
6
|
|
РожDе'нное эT плоти, плоть е^сть. и^ роже'нное эT дх~а, дх~ь е^сть”
|
Τὸ γεγεννημένον ἐκ τῆς σαρκὸς σάρξ ἐστιν· καὶ τὸ γεγεννημένον ἐκ τοῦ πνεύματος πνεῦμά ἐστιν.
|
|
7
|
7
|
|
Не диви'ся, ја%ко рњхъ т^и, подоба'етъ вамъ роди'тися свы'ше”
|
Μὴ θαυμάσῃς ὅτι εἶπόν σοι, Δεῖ ὑμᾶς γεννηθῆναι ἄνωθεν.
|
|
8
|
8
|
|
дх~ъ, и^дњже хо'щетъ, ды'шетъ, и^ глsа е^го слы'шиши, н^о не вњ'си эTкђ'дђ прихо'дитᲆ, и^ ка'мо и%детъ” Та'ко е^сть всякъ чл~кь рожDенны эT дх~а”
|
Τὸ πνεῦμα ὅπου θέλει πνεῖ, καὶ τὴν φωνὴν αὐτοῦ ἀκούεις, ἀλλ’ οὐκ οἶδας πόθεν ἔρχεται καὶ ποῦ ὑπάγει· οὕτως ἐστὶν πᾶς ὁ γεγεννημένος ἐκ τοῦ πνεύματος.
|
|
9
|
9
|
|
эTвᲇща` никоди'мᲆ, и^ рече е^мђ. како мо'гђтъ сїа быти;
|
Ἀπεκρίθη Νικόδημος καὶ εἶπεν αὐτῷ, Πῶς δύναται ταῦτα γενέσθαι;
|
|
10
|
10
|
|
эTвњща і^с~, и^ реq е^мђ. т^ы е^си оу^чи'тель і^ил~евъ, и^ сихъ л^и не вᲇси`;
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ διδάσκαλος τοῦ Ἰσραήλ, καὶ ταῦτα οὐ γινώσκεις;
|
|
11
|
11
|
|
а^ми'нь а^ми'нь гл~ю тебњ, ја%ко е^же вњ'мы, гл~емъ. и^ е^же видњхоM, свњдњтельствђемъ, и^ свњдњтельства на'шего не прїе'млете”
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι ὅτι ὃ οἴδαμεν λαλοῦμεν, καὶ ὃ ἑωράκαμεν μαρτυροῦμεν· καὶ τὴν μαρτυρίαν ἡμῶν οὐ λαμβάνετε.
|
|
12
|
12
|
|
А$ще ꙁемная рекохъ вамъ, и^ не вњ'рђете. како а^ще рекђ ваM нбsнаа, вњ'рђете”
|
Εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν καὶ οὐ πιστεύετε, πῶς, ἐὰν εἴπω ὑμῖν τὰ ἐπουράνια, πιστεύσετε;
|
|
13
|
13
|
|
И/ никтоже вꙁы'де на' нб~о, то'кмо съше'дыи` с# нб~се, сн~ь члчsкїи, сы'и на нб~си.
|
Καὶ οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανόν, εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ.
|
|
14
|
14
|
|
и^ ја%коже мољ=сїи въꙁнесе` ꙁмїю в# пђсты'ни, тако подоба'етъ вᲆꙁнестися сн~ђ члчsкомђ,
|
Καὶ καθὼς Μωσῆς ὕψωσεν τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου·
|
|
15
|
15
|
|
да всякъ вњ'рђаи` во'нь не поги'бнетъ, н^о и'мать животъ вњ'чныи”
|
ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.
|
|
16
|
16
|
|
Тако б^о въꙁлюби` б~ъ мирᲆ, ја%ко и^ сн~а свое^го е^ді'нороDнаго далъ е^сть, да всяk вњрђаи` во'нь не поги'бнеT, н^о и'мать живо'тъ вᲇчныи”
|
Οὕτως γὰρ ἠγάπησεν ὁ θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ’ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.
|
|
17
|
17
|
|
Не посла` б^о б~ъ сн~а свое^го в# ми'ръ, да сђ'дитъ ми'рови, н^о да сп~се'тся и^мъ ми'ръ”
|
Οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι’ αὐτοῦ.
|
|
18
|
18
|
|
Вњрђаи` во'нь, не бђдетъ ѓ^сђженъ. а^ невњрђаи`, оу^же ѓ^сђженъ е^сть, ја%ко не вњ'рова вᲆ и^мя е^ді'нороDнаго сн~а бж~їа”
|
Ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν οὐ κρίνεται· ὁ δὲ μὴ πιστεύων ἤδη κέκριται, ὅτι μὴ πεπίστευκεν εἰς τὸ ὄνομα τοῦ μονογενοῦς υἱοῦ τοῦ θεοῦ.
|
|
19
|
19
|
|
Се'и же е^сть сђд#, ја^ко свњтъ прїиде в# ми'ръ, и^ въꙁлюби'шя чл~цы па'че тм^ђ, неже свњтъ. бњшя бо и^хъ дњла ѕл^а”
|
Αὕτη δέ ἐστιν ἡ κρίσις, ὅτι τὸ φῶς ἐλήλυθεν εἰς τὸν κόσμον, καὶ ἠγάπησαν οἱ ἄνθρωποι μᾶλλον τὸ σκότος ἢ τὸ φῶς· ἦν γὰρ πονηρὰ αὐτῶν τὰ ἔργα.
|
|
20
|
20
|
|
Всякь б^о дњлааи` ѕлаа, ненави'дитъ свњта, и^ не прихо'диT кᲆ свњтђ, да не ѓ^бличатся дњла е^го ја%ко лђка'ва сђть”
|
Πᾶς γὰρ ὁ φαῦλα πράσσων μισεῖ τὸ φῶς, καὶ οὐκ ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα μὴ ἐλεγχθῇ τὰ ἔργα αὐτοῦ.
|
|
21
|
21
|
|
Творяи` же и'стинђ, грядетъ къ' свњтђ, да ја%вяTся дњла е^го ја^ко ѓ' бз~њ сђть съдњ'лана”
|
Ὁ δὲ ποιῶν τὴν ἀλήθειαν ἔρχεται πρὸς τὸ φῶς, ἵνα φανερωθῇ αὐτοῦ τὰ ἔργα, ὅτι ἐν θεῷ ἐστιν εἰργασμένα.
|
|
22
|
22
|
|
По си'хже прїиде іс~ и^ оу^чн~цы е^го в# жидо'вскђю ꙁеMлю, и^ т^ђ живяше с ними, и^ креща'ше”
|
Μετὰ ταῦτα ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ εἰς τὴν Ἰουδαίαν γῆν· καὶ ἐκεῖ διέτριβεν μετ’ αὐτῶν καὶ ἐβάπτιζεν.
|
|
23
|
23
|
|
Бњ же і^ѓа'ннъ крsтя вᲆ е^но'нњ, бли'ꙁъ сали'ма, ја%ко во'ды мно'гы бњх'ђ т^ђ. и^ прихождахђ, и^ кр~щахђся”
|
Ἦν δὲ καὶ Ἰωάννης βαπτίζων ἐν Αἰνὼν ἐγγὺς τοῦ Σαλήμ, ὅτι ὕδατα πολλὰ ἦν ἐκεῖ· καὶ παρεγίνοντο καὶ ἐβαπτίζοντο.
|
|
24
|
24
|
|
Не ё& б^о б^њ в#саженъ въ темни'цђ і^ѓ^а'ннъ”
|
Οὔπω γὰρ ἦν βεβλημένος εἰς τὴν φυλακὴν ὁ Ἰωάννης.
|
|
25
|
25
|
|
Бы'сть же стяꙁа'нїе эT оу^чн~къ і^ѓа'нновњхᲆ съ і^ю^де'и` ѓ^ ѓ^чище'нїи.
|
Ἐγένετο οὖν ζήτησις ἐκ τῶν μαθητῶν Ἰωάννου μετὰ Ἰουδαίου περὶ καθαρισμοῦ.
|
|
26
|
26
|
|
и^ прїидо'ша кᲆ і^ѓа'ннђ, и^ реко'шя е^мђ. ра'вви, и^же б^њ с тобо'ю ѓ^б о'нъ полъ і^ѓ^рда'на, е^мђже т^ы свDњтельствова, с^е се'и кр~ща'етъ, и^ вс^и грядђтъ к немђ”
|
Καὶ ἦλθον πρὸς τὸν Ἰωάννην καὶ εἶπον αὐτῷ, Ῥαββί, ὃς ἦν μετὰ σοῦ πέραν τοῦ Ἰορδάνου, ᾧ σὺ μεμαρτύρηκας, ἴδε οὗτος βαπτίζει, καὶ πάντες ἔρχονται πρὸς αὐτόν.
|
|
27
|
27
|
|
эTвњща` і^ѓа'ннъ, и^ рече. не мо'жетъ чл~кь прїимати ничесоже, а^ще не бђ'детъ дано` е^мђ с# нб~се`”
|
Ἀπεκρίθη Ἰωάννης καὶ εἶπεν, Οὐ δύναται ἄνθρωπος λαμβάνειν οὐδέν, ἐὰν μὴ ᾖ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ.
|
|
28
|
28
|
|
в^ы сами мн^њ свᲇдᲇтельствђете, ја%ко рњхъ, нњ'смь а^ꙁъ х~с, н^о ја%ко посланъ есмь преD ниM”
|
Αὐτοὶ ὑμεῖς μαρτυρεῖτε ὅτι εἶπον, Οὐκ εἰμὶ ἐγὼ ὁ χριστός, ἀλλ’ ὅτι Ἀπεσταλμένος εἰμὶ ἔμπροσθεν ἐκείνου.
|
|
29
|
29
|
|
И$мњаи` невњ'стђ, женихъ е^сть. а^ дрђгъ жениховъ стоя и^ послђшая е^го, радостїю радђется ꙁа' глsа жениховъ” Сїа оу^бо ра'дость моа` и^спол#нися.
|
Ὁ ἔχων τὴν νύμφην, νυμφίος ἐστίν· ὁ δὲ φίλος τοῦ νυμφίου, ὁ ἑστηκὼς καὶ ἀκούων αὐτοῦ, χαρᾷ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου· αὕτη οὖν ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ πεπλήρωται.
|
|
30
|
30
|
|
ѓ^номђ подоба'етъ расти`, мнњ же ма'литися”
|
Ἐκεῖνον δεῖ αὐξάνειν, ἐμὲ δὲ ἐλαττοῦσθαι.
|
|
31
|
31
|
|
Грядыи` свы'ше, наD всњми е^сть, сы'и эT ꙁемля, эT ꙁемля е^сть, и^ эT ꙁемля` гл~етъ” Грядыи` с# нб~се`, наD всᲇми е^сть.
|
Ὁ ἄνωθεν ἐρχόμενος ἐπάνω πάντων ἐστίν. Ὁ ὢν ἐκ τῆς γῆς, ἐκ τῆς γῆς ἐστιν, καὶ ἐκ τῆς γῆς λαλεῖ· ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἐρχόμενος ἐπάνω πάντων ἐστίν.
|
|
32
|
32
|
|
и^ е^же видњ и^ слы'ша, с^е свњдњтельствђетъ, и^ свњдᲇтельства е^го никтоже прїе'млетъ”
|
Καὶ ὃ ἑώρακεν καὶ ἤκουσεν, τοῦτο μαρτυρεῖ· καὶ τὴν μαρτυρίαν αὐτοῦ οὐδεὶς λαμβάνει.
|
|
33
|
33
|
|
Прїе'мыи` е^го свᲇдᲇтельство, вњ'рова, ја%ко б~ъ и'стиненъ е^сть”
|
Ὁ λαβὼν αὐτοῦ τὴν μαρτυρίαν ἐσφράγισεν ὅτι ὁ θεὸς ἀληθής ἐστιν.
|
|
34
|
34
|
|
Є$гоже б^о посла` б~ъ, гл~ы бж~їа гл~етᲆ. не в мњ'рђ бо б~ъ даетъ дх~а.
|
Ὃν γὰρ ἀπέστειλεν ὁ θεός, τὰ ῥήματα τοῦ θεοῦ λαλεῖ· οὐ γὰρ ἐκ μέτρου δίδωσιν ὁ θεὸς τὸ πνεῦμα.
|
|
35
|
35
|
|
эTц~ь бо лю'битъ сн~а, и^ вся` дасть в рђцњ е^го”
|
Ὁ πατὴρ ἀγαπᾷ τὸν υἱόν, καὶ πάντα δέδωκεν ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
|
|
36
|
36
|
|
Вњрђаи` в# сн~а, и'мать живоT въчныи. а^ и^же не вњрђетᲆ в# сн~а, не оу'зритъ живота`, н^о гнњвъ бж~їи пребываеT на неM”
|
Ὁ πιστεύων εἰς τὸν υἱὸν ἔχει ζωὴν αἰώνιον· ὁ δὲ ἀπειθῶν τῷ υἱῷ, οὐκ ὄψεται ζωήν, ἀλλ’ ἡ ὀργὴ τοῦ θεοῦ μένει ἐπ’ αὐτόν.
|
|
Глvа, д~”
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
|
Єгда оу^бо разђмњ і^с~, ја%ко оу^слы'шашя фарисе'е, ја%ко і^с~ множаиша оу^чн~кы творитᲆ и^ кр~ща'етъ, неже і^ѓ^а'ннъ.
|
Ὡς οὖν ἔγνω ὁ κύριος ὅτι ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι ὅτι Ἰησοῦς πλείονας μαθητὰς ποιεῖ καὶ βαπτίζει ἢ Ἰωάννης-
|
|
2
|
2
|
|
і^с~ же самъ не кр~ща'ше, н^о ё^чн~цы е^го.
|
καίτοιγε Ἰησοῦς αὐτὸς οὐκ ἐβάπτιζεν, ἀλλ’ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ-
|
|
3
|
3
|
|
ѓ^ста'ви і^оу^де'ю, і^ и^де пакы в# галиле'ю”
|
ἀφῆκεν τὴν Ἰουδαίαν, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν.
|
|
4
|
4
|
|
подобаше же е^мђ проити` сквозњ самарїю”
|
Ἔδει δὲ αὐτὸν διέρχεσθαι διὰ τῆς Σαμαρείας.
|
|
5
|
5
|
|
Прїиде оу^бо въ' граD самарїи'скїи, гл~емыи сљ=харь, близъ ве'си ю&же дасᲄъ і^а`ковъ іѓ'сифђ сн~ђ свое^мђ”
|
Ἔρχεται οὖν εἰς πόλιν τῆς Σαμαρείας λεγομένην Συχάρ, πλησίον τοῦ χωρίου ὃ ἔδωκεν Ἰακὼβ Ἰωσὴφ τῷ υἱῷ αὐτοῦ·
|
|
6
|
6
|
|
Бњ же т^ђ и^сточникъ і^а^ковль. і^с~ же трђжDъся эT пђти, сњдя'ше та'ко на и^сто'чницњ, бњ же ја%ко чаs шестыи”
|
ἦν δὲ ἐκεῖ πηγὴ τοῦ Ἰακώβ. Ὁ οὖν Ἰησοῦς κεκοπιακὼς ἐκ τῆς ὁδοιπορίας ἐκαθέζετο οὕτως ἐπὶ τῇ πηγῇ. Ὥρα ἦν ὡσεὶ ἕκτη.
|
|
7
|
7
|
|
Прїиде жена` эT самарї'а почръпа'ти во'дђ” Гл~а е'й і^с~, да'жDъ м^и пи'ти.
|
Ἔρχεται γυνὴ ἐκ τῆς Σαμαρείας ἀντλῆσαι ὕδωρ· λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Δός μοι πιεῖν.
|
|
8
|
8
|
|
оу^чн~цы б^о е^го эTшли бњхђ въ' градъ, да бр'ашна кђ'пять”
|
Οἱ γὰρ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπεληλύθεισαν εἰς τὴν πόλιν, ἵνα τροφὰς ἀγοράσωσιν.
|
|
9
|
9
|
|
Гл~а е^мђ жена` самаряныни. ка'кот^ы жидови'нъ сыи, эT мене пити про'сиши жены` самаряныни сђщей; не прикаса'юT бо ся жидове самаря'нњхъ”
|
Λέγει οὖν αὐτῷ ἡ γυνὴ ἡ Σαμαρεῖτις, Πῶς σὺ Ἰουδαῖος ὢν παρ’ ἐμοῦ πιεῖν αἰτεῖς, οὔσης γυναικὸς Σαμαρείτιδος;- Οὐ γὰρ συγχρῶνται Ἰουδαῖοι Σαμαρείταις.
|
|
10
|
10
|
|
эTвњща` і^с~, рече е'й. а^ще б^ы вњ'дала да'рᲆ бж~їи, и^ кт^о е^сть гл~яи` т^и, да'жDь м^и пити, т^ы бы проси'ла оу^ него, и^ далъ т^и бы` во'дђ жи'вђ”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ, Εἰ ᾔδεις τὴν δωρεὰν τοῦ θεοῦ, καὶ τίς ἐστιν ὁ λέγων σοι, Δός μοι πιεῖν, σὺ ἂν ᾔτησας αὐτόν, καὶ ἔδωκεν ἄν σοι ὕδωρ ζῶν.
|
|
11
|
11
|
|
Гл~а е^мђ жена`, г~и ни почрᲆпа'ла и^маши, и^ сᲄђденецᲆ е^сть глђбо'къ. эTкђдђ оу^бо и'маши во'дђ жи'вђ;
|
Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή, Κύριε, οὔτε ἄντλημα ἔχεις, καὶ τὸ φρέαρ ἐστὶν βαθύ· πόθεν οὖν ἔχεις τὸ ὕδωρ τὸ ζῶν;
|
|
12
|
12
|
|
е^да т^ы болїи е^си эTц~а нашего і^а'кова, и^же дастᲆ наM стђденецᲆ се'й. и^ то'й и^ꙁ# него пиT, и^ сн~ове е^го, и^ скоти` е^го;
|
Μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἰακώβ, ὃς ἔδωκεν ἡμῖν τὸ φρέαρ, καὶ αὐτὸς ἐξ αὐτοῦ ἔπιεν, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ τὰ θρέμματα αὐτοῦ;
|
|
13
|
13
|
|
эTвњща` і^с~, и^ рече е'й. вся'къ пїаи` эT воды` сеа`, вжа'жDется па'кы.
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῇ, Πᾶς ὁ πίνων ἐκ τοῦ ὕδατος τούτου, διψήσει πάλιν·
|
|
14
|
14
|
|
а^ и^же пїе'тъ эT воды` ю&же а^зъ дамъ е^мђ, не вжа'жDется въ' вњкы. н^о вода` ю&же а^зъ дамъ е^мђ, бђ'дет# в немъ и^сто'чникъ воды` текђща в# жївотъ вњчныи”
|
ὃς δ’ ἂν πίῃ ἐκ τοῦ ὕδατος οὗ ἐγὼ δώσω αὐτῷ, οὐ μὴ διψήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα· ἀλλὰ τὸ ὕδωρ ὃ δώσω αὐτῷ γενήσεται ἐν αὐτῷ πηγὴ ὕδατος ἁλλομένου εἰς ζωὴν αἰώνιον.
|
|
15
|
15
|
|
Гл~а к немђ жена`. г~и, да'жDь м^и сїю во'дђ, да ни жа'жDђ, нї прихожDђ сᲇмо почрᲆпаᲄи”
|
Λέγει πρὸς αὐτὸν ἡ γυνή, Κύριε, δός μοι τοῦτο τὸ ὕδωρ, ἵνα μὴ διψῶ, μηδὲ ἔρχομαι ἐνθάδε ἀντλεῖν.
|
|
16
|
16
|
|
гл~а е'й і^с~, и^ди` пригласи` мђж'а свое^го, и^ прїиди` сњмо”
|
Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Ὕπαγε, φώνησον τὸν ἄνδρα σοῦ, καὶ ἐλθὲ ἐνθάδε.
|
|
17
|
17
|
|
эTвњща` жена`, и^ рече е^мђ. не и'мамъ мђж'а” Гл~а е'й і^с~. до'брњ реq ја%ко мђжа не и'мамъ.
|
Ἀπεκρίθη ἡ γυνὴ καὶ εἶπεν, Οὐκ ἔχω ἄνδρα. Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Καλῶς εἶπας ὅτι Ἄνδρα οὐκ ἔχω·
|
|
18
|
18
|
|
пять б^о мђжїи и^мњ'ла е^си, и^ нн~њ е^гоже и'маши, нњсть т^и мђжъ. с^е въи%стинђ рекла` е^си”
|
πέντε γὰρ ἄνδρας ἔσχες, καὶ νῦν ὃν ἔχεις οὐκ ἔστιν σου ἀνήρ· τοῦτο ἀληθὲς εἴρηκας.
|
|
19
|
19
|
|
Гл~а е^мђ жена. г~и, ви'жђ ја%ко пррoкъ е^си т^ы.
|
Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή, Κύριε, θεωρῶ ὅτι προφήτης εἶ σύ.
|
|
20
|
20
|
|
эTц~ы на'ши в го'рᲇ се'й поклони'шася. и^ в^ы гл~ете, ја^ко въ і^е^рsли'мњхъ е^сть мњ'сто, и^дњже кла'нњтися подоба'етᲆ”
|
Οἱ πατέρες ἡμῶν ἐν τῷ ὄρει τούτῳ προσεκύνησαν· καὶ ὑμεῖς λέγετε ὅτι ἐν Ἱεροσολύμοις ἐστὶν ὁ τόπος ὅπου δεῖ προσκυνεῖν.
|
|
21
|
21
|
|
Гл~а е'й і^с~, же'но, вњрђ м^и и^ми`, ја%ко грядетъ часъ, е^гда ни` в# горњ` се'й, ни въ і^ерsлі'мXњ покло'нитеся эTц~ђ”
|
Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Γύναι, πίστευσόν μοι ὅτι ἔρχεται ὥρα, ὅτε οὔτε ἐν τῷ ὄρει τούτῳ οὔτε ἐν Ἱεροσολύμοις προσκυνήσετε τῷ πατρί.
|
|
22
|
22
|
|
в^ы кла'няе^теся. е^гоже не вњ'сте. м^ы кла'няемся е^гоже вњ'мы. ја%ко сп~се'нїе эT і^оу^де'й е^сть”
|
Ὑμεῖς προσκυνεῖτε ὃ οὐκ οἴδατε· ἡμεῖς προσκυνοῦμεν ὃ οἴδαμεν· ὅτι ἡ σωτηρία ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐστίν.
|
|
23
|
23
|
|
н^о грядетъ часъ, и^ нн~њ е^сть, е^гда и^стиннїи поклонницы покло'нятся эTц~ђ дх~омᲆ і^ и^стиною. и^б^о эTц~ъ, таковњхъ и^щеT поклоня'ющихъся е"мђ”
|
Ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ ἀληθινοὶ προσκυνηταὶ προσκυνήσουσιν τῷ πατρὶ ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ· καὶ γὰρ ὁ πατὴρ τοιούτους ζητεῖ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν.
|
|
24
|
24
|
|
дх~ъ е^сть б~ъ, і^ и^же кла'няется е^мђ, дх~омъ і^ и'стиною достои'тъ кла'нятися”
|
Πνεῦμα ὁ θεός· καὶ τοὺς προσκυνοῦντας αὐτόν, ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ δεῖ προσκυνεῖν.
|
|
25
|
25
|
|
Гл~а е^мђ жена`, вњм'ы, ја%ко месїа прїидеT гл~емыи` х~с, е^гда то'й прїидетъ, въꙁвњститъ наM вс^я”
|
Λέγει αὐτῷ ἡ γυνή, Οἶδα ὅτι Μεσίας ἔρχεται- ὁ λεγόμενος χριστός· ὅταν ἔλθῃ ἐκεῖνος, ἀναγγελεῖ ἡμῖν πάντα.
|
|
26
|
26
|
|
Гл~а е'й і^с~. а'зъ е^смь гл~яи` с тобою”
|
Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι, ὁ λαλῶν σοι.
|
|
27
|
27
|
|
И$ тогда` прїидо'шя оу^ченицы е^го, и^ чюжDахђся ја%ко съ жено'ю гл~аше. никтоже б^о рече чесо' и%щеши, и^ли чт^о гл~еши с нею';
|
Καὶ ἐπὶ τούτῳ ἦλθον οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ἐθαύμασαν ὅτι μετὰ γυναικὸς ἐλάλει· οὐδεὶς μέντοι εἶπεν, Τί ζητεῖς; ἤ, Τί λαλεῖς μετ’ αὐτῆς;
|
|
28
|
28
|
|
ѓ^стави же водоно'съ свой жена`, і^ и'де въ г'раD, и^ гл~а чл~комъ.
|
Ἀφῆκεν οὖν τὴν ὑδρίαν αὐτῆς ἡ γυνή, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν πόλιν, καὶ λέγει τοῖς ἀνθρώποις,
|
|
29
|
29
|
|
прїдњте, и^ видите чл~ка, и^же рече м^и вс^я е^ли'ка сътворихъ. е^да то'й еs х~с;
|
Δεῦτε, ἴδετε ἄνθρωπον, ὃς εἶπέν μοι πάντα ὅσα ἐποίησα· μήτι οὗτός ἐστιν ὁ χριστός;
|
|
30
|
30
|
|
и^зыдоша же и%з града, и^ грядя'хђ к немђ”
|
Ἐξῆλθον ἐκ τῆς πόλεως, καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτόν.
|
|
31
|
31
|
|
МежDђ же симъ, моля'хђ е^го оу^чн~цы е^го, гл~юще, ра'вви, ја%жDъ”
|
Ἐν δὲ τῷ μεταξὺ ἠρώτων αὐτὸν οἱ μαθηταί, λέγοντες, Ῥαββί, φάγε.
|
|
32
|
32
|
|
ѓ%н же рече и^мъ. а^зъ бра'ш#но и%маM ја%сти, е^гоже в^ы не вњ'сте”
|
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἐγὼ βρῶσιν ἔχω φαγεῖν ἣν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε.
|
|
33
|
33
|
|
Гл~ахђ же оу^чн~цы к# себᲇ. е^да кт^о принесе е^мђ ја%сти;
|
Ἔλεγον οὖν οἱ μαθηταὶ πρὸς ἀλλήλους, Μή τις ἤνεγκεν αὐτῷ φαγεῖν;
|
|
34
|
34
|
|
гл~а и^мъ і^с~. мое` бра'шно е^сть, да сᲆтворю во'лю пославшаго м^я, и^ съвершђ дњ'ло е^го”
|
Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐμὸν βρῶμά ἐστιν, ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με, καὶ τελειώσω αὐτοῦ τὸ ἔργον.
|
|
35
|
35
|
|
не вы` л^и гл~ете, ја%ко е^ще четы'ри мњсяци сђть, и^ жатва прїидетъ; с^е гл~ю вамъ, възведњте ѓ%чи ваши, и^ ви'дите ни'вы, ја%ко пла'вы сђть к# жа'твњ оу^же.
|
Οὐχ ὑμεῖς λέγετε ὅτι Ἔτι τετράμηνός ἐστιν, καὶ ὁ θερισμὸς ἔρχεται; Ἰδού, λέγω ὑμῖν, ἐπάρατε τοὺς ὀφθαλμοὺς ὑμῶν, καὶ θεάσασθε τὰς χώρας, ὅτι λευκαί εἰσιν πρὸς θερισμὸν ἤδη.
|
|
36
|
36
|
|
и^ жняи`, м#здђ` прїе'млетъ. и^ събира'етъ плоD в# животᲆ вњ'чныи, да сњаи` в#кђпњ радђется и' жняи`.
|
Καὶ ὁ θερίζων μισθὸν λαμβάνει, καὶ συνάγει καρπὸν εἰς ζωὴν αἰώνιον· ἵνα καὶ ὁ σπείρων ὁμοῦ χαίρῃ καὶ ὁ θερίζων.
|
|
37
|
37
|
|
ѓ^ семъ б^о сло'во е^сть и^стинное, ја^ко и%нъ еs сњ'аи`, і^ и'нъ е^сть жняи`.
|
Ἐν γὰρ τούτῳ ὁ λόγος ἐστὶν ὁ ἀληθινός, ὅτι Ἄλλος ἐστὶν ὁ σπείρων, καὶ ἄλλος ὁ θερίζων.
|
|
38
|
38
|
|
а^зъ послахᲆ в^ы жати, и^дњже в^ы не трђди'стеся. и^нїи трђди'шася, и^ в^ы в# трђдъ иX в#нидо'сте”
|
Ἐγὼ ἀπέστειλα ὑμᾶς θερίζειν ὃ οὐχ ὑμεῖς κεκοπιάκατε· ἄλλοι κεκοπιάκασιν, καὶ ὑμεῖς εἰς τὸν κόπον αὐτῶν εἰσεληλύθατε.
|
|
39
|
39
|
|
эT града же ᲄого мно'ѕи вњ'роваша во'нь эT самарянъ, за' слово женњ свњдњтельствђющи. ја%ко рече` м^и вс^я е^ли'ка сътворихъ”
|
Ἐκ δὲ τῆς πόλεως ἐκείνης πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτὸν τῶν Σαμαρειτῶν διὰ τὸν λόγον τῆς γυναικὸς μαρτυρούσης ὅτι Εἶπέν μοι πάντα ὅσα ἐποίησα.
|
|
40
|
40
|
|
Є$гда же прїидо'ша к немђ самаря'не, моля'хђ е^го дабы` пребылъ оу^ ниX. и^ пребысть т^ђ два` дн~и.
|
Ὡς οὖν ἦλθον πρὸς αὐτὸν οἱ Σαμαρεῖται, ἠρώτων αὐτὸν μεῖναι παρ’ αὐτοῖς· καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ δύο ἡμέρας.
|
|
41
|
41
|
|
и^ мно'го па'че вњ'роваша ꙁа' слово е^го”
|
Καὶ πολλῷ πλείους ἐπίστευσαν διὰ τὸν λόγον αὐτοῦ,
|
|
42
|
42
|
|
Женњ ж'е гл~ахђ, ја%ко не ктомђ за твою бесњ'дђ вњ'рђемъ. сами б^о слы'шахомъ. и^ вњмы, ја%ко се'й е^сть въи%стинђ сп~съ мирђ х~с”
|
τῇ τε γυναικὶ ἔλεγον ὅτι Οὐκέτι διὰ τὴν σὴν λαλιὰν πιστεύομεν· αὐτοὶ γὰρ ἀκηκόαμεν, καὶ οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ σωτὴρ τοῦ κόσμου, ὁ χριστός.
|
|
43
|
43
|
|
По двоюy дн~ю и^зыде эTтђдђ, і^ иде в# галилею.
|
Μετὰ δὲ τὰς δύο ἡμέρας ἐξῆλθεν ἐκεῖθεν, καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν.
|
|
44
|
44
|
|
самъ б^о і^с~ свњдњтельствоваше, ја%ко пррoкъ въ свое^мъ эTч~ьстви чьсти не и%мат#.
|
Αὐτὸς γὰρ ὁ Ἰησοῦς ἐμαρτύρησεν ὅτι προφήτης ἐν τῇ ἰδίᾳ πατρίδι τιμὴν οὐκ ἔχει.
|
|
45
|
45
|
|
е^гда же прїиде в галиле'ю, прїа'шя е^го галиле'ане, вс^я видњв#ше, ја%же сътвори` въ і^е^рsли'мњхъ в# пра'зDникъ. и^ тїи б^о прїидо'шя в# пра'зDникъ”
|
Ὅτε οὖν ἦλθεν εἰς τὴν Γαλιλαίαν, ἐδέξαντο αὐτὸν οἱ Γαλιλαῖοι, πάντα ἑωρακότες ἃ ἐποίησεν ἐν Ἱεροσολύμοις ἐν τῇ ἑορτῇ· καὶ αὐτοὶ γὰρ ἦλθον εἰς τὴν ἑορτήν.
|
|
46
|
46
|
|
Прїиде же пакы і^с~ в# ка'нђ галилеи^скђ, и^дњже сътвори` во'дђ в# вино`” И/ б^њ нњ'кїи цр~евъ мђж'ъ, е^гоже сн~ъ боляше в# капернаоу^мњ
|
Ἦλθεν οὖν πάλιν ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, ὅπου ἐποίησεν τὸ ὕδωρ οἶνον. Καὶ ἦν τις βασιλικός, οὗ ὁ υἱὸς ἠσθένει ἐν Καπερναούμ.
|
|
47
|
47
|
|
се'й слы'шавᲆ ја%ко і^с~ прїиде эT і^оу^де'а в# галиле'ю, и%де к немђ, и^ моля'ше е^го, да снидетъ і^ и'сцњлитъ сн~а е^го. хотяше б^о оу^мрети”
|
Οὗτος ἀκούσας ὅτι Ἰησοῦς ἥκει ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν, ἀπῆλθεν πρὸς αὐτόν, καὶ ἠρώτα αὐτὸν ἵνα καταβῇ καὶ ἰάσηται αὐτοῦ τὸν υἱόν· ἔμελλεν γὰρ ἀποθνῄσκειν.
|
|
48
|
48
|
|
Рече оу^бо і^с~ к# немђ. а^ще зна'менїи и^ чюдесъ не ви'дите, не и'мате вњ'ровати”
|
Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς αὐτόν, Ἐὰν μὴ σημεῖα καὶ τέρατα ἴδητε, οὐ μὴ πιστεύσητε.
|
|
49
|
49
|
|
Гл~а к# немђ цр~ев# мђжъ. г~и, сни'ди прежDе даже не оу%мретъ ѓ^троча мое`”
|
Λέγει πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλικός, Κύριε, κατάβηθι πρὶν ἀποθανεῖν τὸ παιδίον μου.
|
|
50
|
50
|
|
Гл~а е^мђ і^с~. и^ди`, сн~ъ твой жи'въ еs. и^ вњ'рова чл~къ словеси` е^же рече е^мђ і^с~, і^ и^дя'ше”
|
Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Πορεύου· ὁ υἱός σου ζῇ. Καὶ ἐπίστευσεν ὁ ἄνθρωπος τῷ λόγῳ ᾧ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐπορεύετο.
|
|
51
|
51
|
|
А$бїе же в#ходя'щђ е^мђ, с^е раби` е^го срњто'ша е^го. и^ въꙁвњсᲄи'ша е^мђ гл~юще, ја%ко сн~ъ твой живъ еs”
|
Ἤδη δὲ αὐτοῦ καταβαίνοντος, οἱ δοῦλοι αὐτοῦ ἀπήντησαν αὐτῷ, καὶ ἀπήγγειλαν λέγοντες ὅτι Ὁ παῖς σου ζῇ.
|
|
52
|
52
|
|
Въпрашаше оу^бо эT нихᲆ часᲆ, в коᲄо'ры= бо'ле е^мђ бысᲄь, и^ рњшя е^мђ. ја%ко вчера` в# чаs сеDмыи, ѓ^стави е^го ѓ%гнь”
|
Ἐπύθετο οὖν παρ’ αὐτῶν τὴν ὥραν ἐν ᾗ κομψότερον ἔσχεν. Καὶ εἶπον αὐτῷ ὅτι Χθὲς ὥραν ἑβδόμην ἀφῆκεν αὐτὸν ὁ πυρετός.
|
|
53
|
53
|
|
Разђмњ же эTц~ъ, ја%кото'й б^њ часъ, во'ньже рече е^мђ і^с~, ја^ко сн~ъ твой живъ е^сть. и^ вњ'рова самъ. и^ ве'сь домъ е^го”
|
Ἔγνω οὖν ὁ πατὴρ ὅτι ἐν ἐκείνῃ τῇ ὥρᾳ, ἐν ᾗ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς ὅτι Ὁ υἱός σου ζῇ· καὶ ἐπίστευσεν αὐτὸς καὶ ἡ οἰκία αὐτοῦ ὅλη.
|
|
54
|
54
|
|
Се^ пакы в#то'рое зна'менїе сътвори` і^с~, пришедъ эT і^оу^де'а въ галиле'ю”
|
Τοῦτο πάλιν δεύτερον σημεῖον ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἐλθὼν ἐκ τῆς Ἰουδαίας εἰς τὴν Γαλιλαίαν.
|
|
Глvа, е~”
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
|
По си'х б^њ пра'зDникъ і^оу^де'искый, и^ вꙁы'де і^с~ в#ъ і^ерsли'м#”
|
Μετὰ ταῦτα ἦν ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα.
|
|
2
|
2
|
|
е%сть же въ і^ерsли'мњхъ на ѓ%вчїи кђпели. ја%же гл~ется е^љ=ре'искы, виџе'зда. пяᲄь притво'ръ и^мђщи”
|
Ἔστιν δὲ ἐν τοῖς Ἱεροσολύμοις ἐπὶ τῇ προβατικῇ κολυμβήθρα, ἡ ἐπιλεγομένη Ἑβραϊστὶ Βηθεσδά, πέντε στοὰς ἔχουσα.
|
|
3
|
3
|
|
В тњ'хъ слежа'ше множество боля'щихъ, слњпыX, хро'мыхъ, сђхихъ, чя'ющихъ движе'нїа водњ”
|
Ἐν ταύταις κατέκειτο πλῆθος πολὺ τῶν ἀσθενούντων, τυφλῶν, χωλῶν, ξηρῶν, ἐκδεχομένων τὴν τοῦ ὕδατος κίνησιν.
|
|
4
|
4
|
|
А/гг~лъ б^о гн~ь на вся'ко лњто схожDа'ше в кђпњ'ль и^ въꙁмђща'ше во'дђ” І$ и'же пр'ъвње вла'жаше по воꙁмђще'нїи водњ`, ꙁдра'в# быва'ше, ја%цњ'м же недђгомъ ѓ"дръжимъ быва'ше”
|
Ἄγγελος γὰρ κατὰ καιρὸν κατέβαινεν ἐν τῇ κολυμβήθρᾳ, καὶ ἐτάρασσεν τὸ ὕδωρ· ὁ οὖν πρῶτος ἐμβὰς μετὰ τὴν ταραχὴν τοῦ ὕδατος, ὑγιὴς ἐγίνετο, ᾧ δήποτε κατείχετο νοσήματι.
|
|
5
|
5
|
|
Бњ же т^ђ нњ'кїи чл~къ, тридесяте и^ ѓ^смь лTњ и%мыи` в недђ'ꙁњ свое^мъ”
|
Ἦν δέ τις ἄνθρωπος ἐκεῖ τριάκοντα ὀκτὼ ἔτη ἔχων ἐν τῇ ἀσθενείᾳ.
|
|
6
|
6
|
|
Сего видњвъ і^с~ лежа'ща. и^ раꙁђмњв# ја%ко мно'га лњта оу^же и^мяше в недђ'ꙁњ, гл~а е^мђ. хо'щеши л^и цњлъ бы'ти;
|
Τοῦτον ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς κατακείμενον, καὶ γνοὺς ὅτι πολὺν ἤδη χρόνον ἔχει, λέγει αὐτῷ, Θέλεις ὑγιὴς γενέσθαι;
|
|
7
|
7
|
|
эTвњща е^мђ недђж'ъный. е%й г~и, чл~ка не и^мамъ да е^гда въꙁмђтится вода`, в#ве'ржет м^я в кђпњлъ” Є$гда же прихождђ` а%ꙁъ, и%нъ прежде мене сла'ꙁитᲆ”
|
Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ἀσθενῶν, Κύριε, ἄνθρωπον οὐκ ἔχω ἵνα, ὅταν ταραχθῇ τὸ ὕδωρ, βάλῃ με εἰς τὴν κολυμβήθραν· ἐν ᾧ δὲ ἔρχομαι ἐγώ, ἄλλος πρὸ ἐμοῦ καταβαίνει.
|
|
8
|
8
|
|
Гл~а е^мђ і^с~, въста'ни, възми` ѓ^дрᲆ твои, и^ ходи”
|
Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἔγειραι, ἆρον τὸν κράββατόν σου, καὶ περιπάτει.
|
|
9
|
9
|
|
И$ а%бїе ꙁдра'въ бы'сть чл~къ. и^ вꙁе'м# ѓ^дръ сво'и, и^ хожда'ше. б^њ же сђбо'та в то'й дн~ь”
|
Καὶ εὐθέως ἐγένετο ὑγιὴς ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἦρεν τὸν κράββατον αὐτοῦ καὶ περιεπάτει. Ἦν δὲ σάββατον ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ.
|
|
10
|
10
|
|
Гл~ахђ же жидове и^сцњлњвшемђ. сђбота е^сть, и не досто'ит# ти вꙁя'ти ѓ^дра` свое^го”
|
Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι τῷ τεθεραπευμένῳ, Σάββατόν ἐστιν· οὐκ ἔξεστίν σοι ἆραι τὸν κράββατον.
|
|
11
|
11
|
|
Э/н же эTвњща` и^мъ. и^же м^я сътвори` цњла`, то'й мн^њ рече. въꙁми ѓ%дръ твои и^ ходи”
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς, Ὁ ποιήσας με ὑγιῆ, ἐκεῖνός μοι εἶπεν, Ἆρον τὸν κράββατόν σου καὶ περιπάτει.
|
|
12
|
12
|
|
Въпроси'ша же е^го, кт^о е^сть чл~къ рекїи' т^и въꙁми` ѓ^дрᲆ твои и^ ходи”
|
Ἠρώτησαν οὖν αὐτόν, Τίς ἐστιν ὁ ἄνθρωπος ὁ εἰπών σοι, Ἆρον τὸν κράββατόν σου καὶ περιπάτει;
|
|
13
|
13
|
|
И$сцњлњвыи же не вњдяше кт^о е^сть. і^с~ б^о оу^клони'ся народђ сђщђ на мњстњ”
|
Ὁ δὲ ἰαθεὶς οὐκ ᾔδει τίς ἐστιν· ὁ γὰρ Ἰησοῦς ἐξένευσεν, ὄχλου ὄντος ἐν τῷ τόπῳ.
|
|
14
|
14
|
|
Потомже ѓ^брњте е^го і^с~ въ цр~кви и^ рече е^мђ. с^е здравъ бы'сть, ктомђ` не съгрњша'и, да не го'ре ᲄи чт^о бђ'детъ”
|
Μετὰ ταῦτα εὑρίσκει αὐτὸν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἴδε ὑγιὴς γέγονας· μηκέτι ἁμάρτανε, ἵνα μὴ χεῖρόν τί σοι γένηται.
|
|
15
|
15
|
|
И/де же чл~къ, и^ повњда и^оу^де'ѓмъ, ја%ко і^с~ е^сть и%же м^я сътвори` цњла`”
|
Ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος, καὶ ἀνήγγειλεν τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ ποιήσας αὐτὸν ὑγιῆ.
|
|
16
|
16
|
|
И$ сего ради гоня'хђ і^с~а и^оу^де'е, і^ и^ска'хђ е^го оу^би'ти, ꙁане сїа творя'ше в сђбо'тђ.
|
Καὶ διὰ τοῦτο ἐδίωκον τὸν Ἰησοῦν οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ ἐζήτουν αὐτὸν ἀποκτεῖναι, ὅτι ταῦτα ἐποίει ἐν σαββάτῳ.
|
|
17
|
17
|
|
і^с~ же эTвњщава'ше и'мъ” Эtц~ъ мо'и досе'лњ дњ'лаетъ, и^ а%ꙁъ дњ'лаю”
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς, Ὁ πατήρ μου ἕως ἄρτι ἐργάζεται, κἀγὼ ἐργάζομαι.
|
|
18
|
18
|
|
Сего'же ради па'че и^ска'хђ е^го и^оу^де'е оу^би'ти, ја%ко не то'кмо раꙁаря'ше сђбо'тђ, н^о и^ эTц~а свое^го гл~аше б~а, ра'вен ся творя б~ђ”
|
Διὰ τοῦτο οὖν μᾶλλον ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι, ὅτι οὐ μόνον ἔλυεν τὸ σάββατον, ἀλλὰ καὶ πατέρα ἴδιον ἔλεγεν τὸν θεόν, ἴσον ἑαυτὸν ποιῶν τῷ θεῷ.
|
|
19
|
19
|
|
эTвњща'в же і^с~ и^ рече и%мъ. а^ми'нь а^ми'нь гл~ю ва'мъ, не мо'жетъ сн~ъ твори'ти ѓ^ себњ ничесо'же, а^ще не е%же ви'дитъ эTц~а творя'ща. ја%же б^о ѓ%нъ твориT сїа и^ сн~ъ та'кожDе твори'тъ”
|
Ἀπεκρίνατο οὖν ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ δύναται ὁ υἱὸς ποιεῖν ἀφ’ ἑαυτοῦ οὐδέν, ἐὰν μή τι βλέπῃ τὸν πατέρα ποιοῦντα· ἃ γὰρ ἂν ἐκεῖνος ποιῇ, ταῦτα καὶ ὁ υἱὸς ὁμοίως ποιεῖ.
|
|
20
|
20
|
|
эTц~ъ бо любитъ сн~а. и^ вс^я покаꙁђ'етъ е^мђ ја%же са'мъ твори'тъ, и^ бо'лша си'хъ пока'жетъ е^мђ дњ'ла, да вы` чђ'дитеся”
|
Ὁ γὰρ πατὴρ φιλεῖ τὸν υἱόν, καὶ πάντα δείκνυσιν αὐτῷ ἃ αὐτὸς ποιεῖ· καὶ μείζονα τούτων δείξει αὐτῷ ἔργα, ἵνα ὑμεῖς θαυμάζητε.
|
|
21
|
21
|
|
ЈА/коже б^о эTц~ъ въскр~ша'етᲆ мертвыа и^ живи'тъ, та'ко и^ сн~ъ и%хже хо'щетъ живитъ”
|
Ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἐγείρει τοὺς νεκροὺς καὶ ζῳοποιεῖ, οὕτως καὶ ὁ υἱὸς οὓς θέλει ζῳοποιεῖ.
|
|
22
|
22
|
|
эTц~ъ б^о не сђ'диT никомђже, н^о сђд# ве'сь да'сть сн~ови,
|
Οὐδὲ γὰρ ὁ πατὴρ κρίνει οὐδένα, ἀλλὰ τὴν κρίσιν πᾶσαν δέδωκεν τῷ υἱῷ·
|
|
23
|
23
|
|
да вс^и чтђть сн~а, ја%коже чтђть ѓ^ц~а” И/же не чте'ть сн~а, не чте'ть ѓ^ц~а посла'вшаго е^го”
|
ἵνα πάντες τιμῶσιν τὸν υἱόν, καθὼς τιμῶσιν τὸν πατέρα. Ὁ μὴ τιμῶν τὸν υἱόν, οὐ τιμᾷ τὸν πατέρα τὸν πέμψαντα αὐτόν.
|
|
24
|
24
|
|
А/ми'нь а^ми'нь гл~ю ва'мъ, ја^ко сл'ђшаяи` словесе` мое^го. и^ вњрђаи` посла'вшемђ м^я, и%мать живо'тъ вњчныи” И$ на сђдъ не прїидеть, н^о пре'идеть эT смр~ти в животъ”
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὁ τὸν λόγον μου ἀκούων, καὶ πιστεύων τῷ πέμψαντί με, ἔχει ζωὴν αἰώνιον· καὶ εἰς κρίσιν οὐκ ἔρχεται, ἀλλὰ μεταβέβηκεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν.
|
|
25
|
25
|
|
А$ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ, ја%ко грядетъ чаs, и' нн~њ есть, е^гда мр~твїи оу^слы'шятᲆ глsа сн~а бж~їа. и^ оу^слы'шавшеи`, ѓ^живђтъ”
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐστιν, ὅτε οἱ νεκροὶ ἀκούσονται τῆς φωνῆς τοῦ υἱοῦ τοῦ θεοῦ, καὶ οἱ ἀκούσαντες ζήσονται.
|
|
26
|
26
|
|
ЈА/коже б^о эTц~ъ и%мать живо'т# в себњ, та'ко да'сть и^ сн~ови живо'тъ и^мњти в себᲇ,
|
Ὥσπερ γὰρ ὁ πατὴρ ἔχει ζωὴν ἐν ἑαυτῷ, οὕτως ἔδωκεν καὶ τῷ υἱῷ ζωὴν ἔχειν ἐν ἑαυτῷ·
|
|
27
|
27
|
|
и^ ѓ%бласть дасть е^мђ и^ сђ'дъ творити ја^ко сн~ъ чл~чь е^сть,
|
καὶ ἐξουσίαν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κρίσιν ποιεῖν, ὅτι υἱὸς ἀνθρώπου ἐστίν.
|
|
28
|
28
|
|
не диви'теся семђ” ЈА/ко грядетъ ча'съ, во'нже вс^и с'ђщїи въ гробњхъ, оу^слы'шятъ гла'съ сн~а бж~їа”
|
Μὴ θαυμάζετε τοῦτο· ὅτι ἔρχεται ὥρα, ἐν ᾗ πάντες οἱ ἐν τοῖς μνημείοις ἀκούσονται τῆς φωνῆς αὐτοῦ,
|
|
29
|
29
|
|
І$ и^ꙁы'дђть сътво'ршеи` бл~га'я, въ воскрешенїе животђ” А$ сᲆтво'ршеи` зла'а, въ воскрешенїе сђдђ”
|
καὶ ἐκπορεύσονται, οἱ τὰ ἀγαθὰ ποιήσαντες, εἰς ἀνάστασιν ζωῆς· οἱ δὲ τὰ φαῦλα πράξαντες, εἰς ἀνάστασιν κρίσεως.
|
|
30
|
30
|
|
Не могђ а%ꙁ# ѓ^ себњ` творити ничесо'же” ЈА/коже слы'шђ, сђждђ, и^ сђдъ мо'и пра'веденъ е^сть. ја%ко не и'щђ во'лю мою`, н^о во'лю посла'вшаго м^я ѓ^ц~а”
|
Οὐ δύναμαι ἐγὼ ποιεῖν ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐδέν· καθὼς ἀκούω, κρίνω· καὶ ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ δικαία ἐστίν· ὅτι οὐ ζητῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός.
|
|
31
|
31
|
|
А$ще а%ꙁъ свњдњтельствђю ѓ^ мнњ, свњдњтельство мое нњсть и%стино.
|
Ἐὰν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἡ μαρτυρία μου οὐκ ἔστιν ἀληθής.
|
|
32
|
32
|
|
и%нъ е^сть свњдњтельствђаи` ѓ^ мнᲇ” И$ вњмъ ја%ко и%стинно е^сть свњдњтел#ство, е%же свњдњтельствђетъ ѓ^ мнњ”
|
Ἄλλος ἐστὶν ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμοῦ, καὶ οἶδα ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία ἣν μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ.
|
|
33
|
33
|
|
Вы^ посла'сте къ і^ѓа'ннђ, и^ свњдњтельствова ѓ^ и%стиннњ”
|
Ὑμεῖς ἀπεστάλκατε πρὸς Ἰωάννην, καὶ μεμαρτύρηκεν τῇ ἀληθείᾳ.
|
|
34
|
34
|
|
А$ꙁ# же не эT чл~ка свᲇдњтельства прїе'млю н^о сїа гл~ю, да в^ы сп~се'ни бђ'дете”
|
Ἐγὼ δὲ οὐ παρὰ ἀνθρώπου τὴν μαρτυρίαν λαμβάνω, ἀλλὰ ταῦτα λέγω ἵνα ὑμεῖς σωθῆτε.
|
|
35
|
35
|
|
ѓn бњ` свњти'лникᲆ, горя и^ свњтя, вы' же хотњ'сте възрадоватися в ча'съ свњтњнїа е^го”
|
Ἐκεῖνος ἦν ὁ λύχνος ὁ καιόμενος καὶ φαίνων, ὑμεῖς δὲ ἠθελήσατε ἀγαλλιαθῆναι πρὸς ὥραν ἐν τῷ φωτὶ αὐτοῦ.
|
|
36
|
36
|
|
А$з же и%мамъ свњдњтельство боле і^ѓ^а'ннова. дњ'ла б^о ја%же дастъ мн^њ эTц~ъ да съвръшђ я&, т^а дњ'ла, ја%же а^зъ творю`, свњдњтельствђютᲆ ѓ^ мнњ, ја%ко эTц~ъ м^я посла`.
|
Ἐγὼ δὲ ἔχω τὴν μαρτυρίαν μείζω τοῦ Ἰωάννου· τὰ γὰρ ἔργα ἃ ἔδωκέν μοι ὁ πατὴρ ἵνα τελειώσω αὐτά, αὐτὰ τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ, μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ὅτι ὁ πατήρ με ἀπέσταλκεν.
|
|
37
|
37
|
|
и^ посла'выи` м^я эTц~ъ, то'й свњдњтельствова ѓ^ мнњ`, Ни гла'са е^го нигдњже слы'шасте” ни видњ'нїа е^го видњ'сте,
|
Καὶ ὁ πέμψας με πατήρ, αὐτὸς μεμαρτύρηκεν περὶ ἐμοῦ. Οὔτε φωνὴν αὐτοῦ ἀκηκόατε πώποτε, οὔτε εἶδος αὐτοῦ ἑωράκατε.
|
|
38
|
38
|
|
и^ словесе` е^го не и'мате пребыва'юща в# васъ. зане е^гоже то'й посла`, семђ` в^ы вњ'рђ не е'млете”
|
Καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ οὐκ ἔχετε μένοντα ἐν ὑμῖν, ὅτι ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος, τούτῳ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε.
|
|
39
|
39
|
|
И$спыта'ите писа'нїа, ја^ко в^ы мните` в нихъ и^мᲇти животъ вњ'чныи, и^ т^а сђть свњдᲇтельствђюща ѓ^ м`нᲇ,
|
Ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς, ὅτι ὑμεῖς δοκεῖτε ἐν αὐταῖς ζωὴν αἰώνιον ἔχειν, καὶ ἐκεῖναί εἰσιν αἱ μαρτυροῦσαι περὶ ἐμοῦ·
|
|
40
|
40
|
|
и^ не хо'щете прїити` кᲆ мнњ, да живоT и'мате”
|
καὶ οὐ θέλετε ἐλθεῖν πρός με, ἵνα ζωὴν ἔχητε.
|
|
41
|
41
|
|
Сла'вы эT чл~къ не прїе'млю,
|
Δόξαν παρὰ ἀνθρώπων οὐ λαμβάνω·
|
|
42
|
42
|
|
н^о раꙁђмњхъ в^ы, ја^ко любве бж~їа не и'мате в себњ”
|
ἀλλ’ ἔγνωκα ὑμᾶς, ὅτι τὴν ἀγάπην τοῦ θεοῦ οὐκ ἔχετε ἐν ἑαυτοῖς.
|
|
43
|
43
|
|
А$ꙁъ прїидоX въ и^мя эTц~а мое^го, и^ не прїе'млете мене`” А$ще и^нъ прїидетъ въ и^мя свое`, того` прїе'млете”
|
Ἐγὼ ἐλήλυθα ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, καὶ οὐ λαμβάνετέ με· ἐὰν ἄλλος ἔλθῃ ἐν τῷ ὀνόματι τῷ ἰδίῳ, ἐκεῖνον λήψεσθε.
|
|
44
|
44
|
|
Ка'ко в^ы мо'жете вњровати. сла'вы дрђгъ эT дрђга прїе'м#люще. и^ сла'вђ ю%же эT е^ді'ного б~а не и'щете;
|
Πῶς δύνασθε ὑμεῖς πιστεῦσαι, δόξαν παρὰ ἀλλήλων λαμβάνοντες, καὶ τὴν δόξαν τὴν παρὰ τοῦ μόνου θεοῦ οὐ ζητεῖτε;
|
|
45
|
45
|
|
не мни'те, ја^ко а^ꙁъ на в^ы рекђ` къ эTц~ђ. е^сть и^же на в^ы гл~етъ мољ=сїи, на'нь же в^ы оу^пова'ете”
|
Μὴ δοκεῖτε ὅτι ἐγὼ κατηγορήσω ὑμῶν πρὸς τὸν πατέρα· ἔστιν ὁ κατηγορῶν ὑμῶν, Μωσῆς, εἰς ὃν ὑμεῖς ἠλπίκατε.
|
|
46
|
46
|
|
А$ще б^о бы'сте вњ'ровали мољ=се'ѓви, вњ'ровали бысте оу^бо и^ мнњ. ѓ^ мнњ` б^ото'и писа`.
|
Εἰ γὰρ ἐπιστεύετε Μωσῇ, ἐπιστεύετε ἂν ἐμοί· περὶ γὰρ ἐμοῦ ἐκεῖνος ἔγραψεν.
|
|
47
|
47
|
|
а^ще ли того писа'нїѓм# не вњ'рђете, ка'ко мои'мъ гл~омъ вњрђ и^мете;
|
Εἰ δὲ τοῖς ἐκείνου γράμμασιν οὐ πιστεύετε, πῶς τοῖς ἐμοῖς ῥήμασιν πιστεύσετε;
|
|
Глvа, ѕ~”
|
Κεφάλαιο 6
|
|
1
|
1
|
|
По сихъ и'де і^с~ на ѓ'нъ полᲆ мо'ря галиле'а тиверїа'дъскы,
|
Μετὰ ταῦτα ἀπῆλθεν ὁ Ἰησοῦς πέραν τῆς θαλάσσης τῆς Γαλιλαίας, τῆς Τιβεριάδος.
|
|
2
|
2
|
|
и^ по неM и^дяше наро'дъ мно'г#, ја%ко видяхђ ꙁна'менїа е^го, ја^же творя'ше на недђж'ныX”
|
Καὶ ἠκολούθει αὐτῷ ὄχλος πολύς, ὅτι ἑώρων αὐτοῦ τὰ σημεῖα ἃ ἐποίει ἐπὶ τῶν ἀσθενούντων.
|
|
3
|
3
|
|
Вꙁы'де же на' горђ і^с~, и^ т^ђ сњдяше съ оу^чн~кы свои'ми”
|
Ἀνῆλθεν δὲ εἰς τὸ ὄρος ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐκεῖ ἐκάθητο μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.
|
|
4
|
4
|
|
Бњ же бли'ꙁъ па'сха, пра'ꙁнDикъ жидо'вскыи”
|
Ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ Πάσχα, ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων.
|
|
5
|
5
|
|
ВъꙁвеD оу^бо і^с~ ѓ%чи, и^ видњ ја%ко мно'гъ народъ грядетъ к# немђ, гл~а к# фїли'п#пђ чимъ кђ'пимъ хлњ'бы, да ја%дяT сїи;
|
Ἐπάρας οὖν ὁ Ἰησοῦς τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ θεασάμενος ὅτι πολὺς ὄχλος ἔρχεται πρὸς αὐτόν, λέγει πρὸς τὸν Φίλιππον, Πόθεν ἀγοράσομεν ἄρτους, ἵνα φάγωσιν οὗτοι;
|
|
6
|
6
|
|
се'же гл~аше и^скђша'а е^го. сам# б^о вњ'дяше, чт^о хо'щетъ сътвори'ти”
|
Τοῦτο δὲ ἔλεγεν πειράζων αὐτόν· αὐτὸς γὰρ ᾔδει τί ἔμελλεν ποιεῖν.
|
|
7
|
7
|
|
эTвњща` е^мђ фили'ппъ. двњма сто'ма пњ'няѕь хлњбы не довлњюT и^мъ, да ко'жDо иX ма'ло чт^о прїимеT”
|
Ἀπεκρίθη αὐτῷ Φίλιππος, Διακοσίων δηναρίων ἄρτοι οὐκ ἀρκοῦσιν αὐτοῖς, ἵνα ἕκαστος αὐτῶν βραχύ τι λάβῃ.
|
|
8
|
8
|
|
Гл~а е^мђ е^ді'нъ эT оу^чн~къ е^го, а^ндрња' братъ симона петра.
|
Λέγει αὐτῷ εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς Σίμωνος Πέτρου,
|
|
9
|
9
|
|
е^сть ѓ^трочищъ зд^њ е^ді'нъ, и^же и'мать пять хлњбъ ја%чме'ннњхъ, и^ дв^њ ры'бњ. но сїи что сђть в сели'ко;
|
Ἔστιν παιδάριον ἓν ὧδε, ὃ ἔχει πέντε ἄρτους κριθίνους καὶ δύο ὀψάρια· ἀλλὰ ταῦτα τί ἐστιν εἰς τοσούτους;
|
|
10
|
10
|
|
рече же і^с~, сътвори'те чл~кы въꙁлежти” Бњ же трава` мно'га на мњ'стњ. въꙁлеже оу^бо мђжїи числомᲆ ја%ко пять ты'сящь”
|
Εἶπεν δὲ ὁ Ἰησοῦς, Ποιήσατε τοὺς ἀνθρώπους ἀναπεσεῖν. Ἦν δὲ χόρτος πολὺς ἐν τῷ τόπῳ. Ἀνέπεσον οὖν οἱ ἄνδρες τὸν ἀριθμὸν ὡσεὶ πεντακισχίλιοι.
|
|
11
|
11
|
|
Прїа'тъ же хлњбы і^с~. и^ хвалђ` въꙁдавъ, подастъ оу^чн~комъ, оу^чн~цы же въꙁлежа'щимъ” Та'кожде и^ эT ры'бђ, е^лико хотя'хђ.
|
Ἔλαβεν δὲ τοὺς ἄρτους ὁ Ἰησοῦς, καὶ εὐχαριστήσας διέδωκεν τοῖς μαθηταῖς, οἱ δὲ μαθηταὶ τοῖς ἀνακειμένοις· ὁμοίως καὶ ἐκ τῶν ὀψαρίων ὅσον ἤθελον.
|
|
12
|
12
|
|
и^ ја%ко насы'тишася, гл~а оу^чн~комъ своиM. съберњте и^ꙁбыткы оу^крђ'хъ, да не поги'бнетᲆ ничтоже.
|
Ὡς δὲ ἐνεπλήσθησαν, λέγει τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, Συναγάγετε τὰ περισσεύσαντα κλάσματα, ἵνα μή τι ἀπόληται.
|
|
13
|
13
|
|
събра'ша же, и^ і^сполнишя дв^анадесяте ко'шя оу^крђхъ, эT пяти хлњбъ ја%чме'ннXњ, и^же и^ꙁбы'ша ја%дъшимъ”
|
Συνήγαγον οὖν, καὶ ἐγέμισαν δώδεκα κοφίνους κλασμάτων ἐκ τῶν πέντε ἄρτων τῶν κριθίνων, ἃ ἐπερίσσευσεν τοῖς βεβρωκόσιν.
|
|
14
|
14
|
|
Чл~цы же видњвше ꙁна'менїе, е^же сътвори` і^с~, гл~ахђ, ја%ко се'и е^сть въи%стинђ пррoкъ. грядыи` в# миръ”
|
Οἱ οὖν ἄνθρωποι ἰδόντες ὃ ἐποίησεν σημεῖον ὁ Ἰησοῦς, ἔλεγον ὅτι Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης ὁ ἐρχόμενος εἰς τὸν κόσμον.
|
|
15
|
15
|
|
І$с~ же раꙁђмњвъ, ја%ко хотятъ прїити`, да въсхи'тятъ е^го, и^ сътворяT е^го цр~я, эTи'де паки в# го'рђ е^ді'н#”
|
Ἰησοῦς οὖν γνοὺς ὅτι μέλλουσιν ἔρχεσθαι καὶ ἁρπάζειν αὐτόν, ἵνα ποιήσωσιν αὐτὸν βασιλέα, ἀνεχώρησεν εἰς τὸ ὄρος αὐτὸς μόνος.
|
|
16
|
16
|
|
ЈА/ко поꙁдњ бысть, снидошя оу^ченицы е^го на' море.
|
Ὡς δὲ ὀψία ἐγένετο, κατέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἐπὶ τὴν θάλασσαν,
|
|
17
|
17
|
|
і^ влњѕо'шя в корабль, и^ і^дя'хђ на ѓ'нъ полъ моря в# капернаоу'мъ. и^ тм^а а%бїе бысть, и^ не ё& б^њ пришелъ к нимъ і^с~”
|
καὶ ἐμβάντες εἰς τὸ πλοῖον, ἤρχοντο πέραν τῆς θαλάσσης εἰς Καπερναούμ. Καὶ σκοτία ἤδη ἐγεγόνει, καὶ οὐκ ἐληλύθει πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς.
|
|
18
|
18
|
|
Мо'ре же вњтрђ ве'лїю ды'хающђ, въꙁ#двиꙁа'шеся.
|
Ἥ τε θάλασσα ἀνέμου μεγάλου πνέοντος διηγείρετο.
|
|
19
|
19
|
|
гребше же ја%ко стадїи двадесятъ и^ пять, и^л^и тридесяте, оу^ꙁрњша і^с~а ходяща по' морю, и^ блиZ корабля` бывша, оу^боа'шяся”
|
Ἐληλακότες οὖν ὡς σταδίους εἴκοσι πέντε ἢ τριάκοντα, θεωροῦσιν τὸν Ἰησοῦν περιπατοῦντα ἐπὶ τῆς θαλάσσης, καὶ ἐγγὺς τοῦ πλοίου γινόμενον· καὶ ἐφοβήθησαν.
|
|
20
|
20
|
|
ѓ%н# же гл~а и^мъ, а^ꙁъ е^смь, не бо'йтеся.
|
Ὁ δὲ λέγει αὐτοῖς, Ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε.
|
|
21
|
21
|
|
хотя'хђ же прїа'ти е^го в# кора'бль, и^ абїе корабль бысть на ꙁемли, в нюже и^дя'хђ”
|
Ἤθελον οὖν λαβεῖν αὐτὸν εἰς τὸ πλοῖον· καὶ εὐθέως τὸ πλοῖον ἐγένετο ἐπὶ τῆς γῆς εἰς ἣν ὑπῆγον.
|
|
22
|
22
|
|
Въ оу^трњи же нароD и^же стоя'ше ѓ^б онъ полъ мо'ря, видњвъ ја%ко корабля` и^ного` не бњ` т^ђ, то'кмо е^ді'нъ то'и, во'ньже внидо'ша оу^чн~цы е^го, и^ ја%ко не вни'де съ оу^чн~кы свои'ми і^с~ в кора'бль, н^о е^ді'ни оу^чн~цы е^го и^до'ша”
|
Τῇ ἐπαύριον ὁ ὄχλος ὁ ἑστηκὼς πέραν τῆς θαλάσσης, ἰδὼν ὅτι πλοιάριον ἄλλο οὐκ ἦν ἐκεῖ εἰ μὴ ἓν ἐκεῖνο εἰς ὃ ἐνέβησαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ ὅτι οὐ συνεισῆλθεν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ πλοιάριον, ἀλλὰ μόνοι οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ ἀπῆλθον-
|
|
23
|
23
|
|
И$ і'ни прїидо'ша корабли` эT тиверїа'ды, бли'ꙁъ мњста, и^дњже ја^до'ша хлњ'бы, хвалђ` въꙁдавше гв~и”
|
ἄλλα δὲ ἦλθεν πλοιάρια ἐκ Τιβεριάδος ἐγγὺς τοῦ τόπου ὅπου ἔφαγον τὸν ἄρτον, εὐχαριστήσαντος τοῦ κυρίου-
|
|
24
|
24
|
|
Є$гда же видᲇша наро'ди, ја^ко і^с~а не бысть т^ђ, ни оу^чн~кы е^го, влᲇзо'шя сами в корабля, и^ прїидо'шя в# капернаоу^мъ, и%щђще і^с~а.
|
ὅτε οὖν εἶδεν ὁ ὄχλος ὅτι Ἰησοῦς οὐκ ἔστιν ἐκεῖ οὐδὲ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, ἐνέβησαν αὐτοὶ εἰς τὰ πλοῖα, καὶ ἦλθον εἰς Καπερναούμ, ζητοῦντες τὸν Ἰησοῦν.
|
|
25
|
25
|
|
и^ ѓ^брᲇтше е^го ѓ^б онъ полъ мо'ря, рњш'а е^мђ. ра'вви, когда ꙁд^њ бысть;
|
Καὶ εὑρόντες αὐτὸν πέραν τῆς θαλάσσης, εἶπον αὐτῷ, Ῥαββί, πότε ὧδε γέγονας;
|
|
26
|
26
|
|
эTвњща` и^мъ і^с~, и^ рече. а^ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ. и%щете мене, не ја%ко видњсте ꙁна'менїе, н^о ја%ко ја^до'сте хлᲇ'бы, и насы'тистеся”
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ζητεῖτέ με, οὐχ ὅτι εἴδετε σημεῖα, ἀλλ’ ὅτι ἐφάγετε ἐκ τῶν ἄρτων καὶ ἐχορτάσθητε.
|
|
27
|
27
|
|
Дᲇ'лаите не бра'шно ги'блющее, н^о бра'шно пребыва'ющее въ животњ вњчнемъ, е^же сн~ь члчsкїи вамᲆ дасть. сего б^о эTц~ь ꙁна'мена б~ъ”
|
Ἐργάζεσθε μὴ τὴν βρῶσιν τὴν ἀπολλυμένην, ἀλλὰ τὴν βρῶσιν τὴν μένουσαν εἰς ζωὴν αἰώνιον, ἣν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὑμῖν δώσει· τοῦτον γὰρ ὁ πατὴρ ἐσφράγισεν, ὁ θεός.
|
|
28
|
28
|
|
Рњша же к# немђ. чт^о сътворимъ, да дњ'лаемъ дњ'ла бж~їа;
|
Εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν, Τί ποιῶμεν, ἵνα ἐργαζώμεθα τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ;
|
|
29
|
29
|
|
эTвњща` і^с~, и^ рече и^мъ. с^е е^сть дњло бж~їе, да вњрђете в# то'и, е^гоже посла` ѓ%нъ”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτό ἐστιν τὸ ἔργον τοῦ θεοῦ, ἵνα πιστεύσητε εἰς ὃν ἀπέστειλεν ἐκεῖνος.
|
|
30
|
30
|
|
Рњша же е^мђ. ко'е оу^бот^ы твориши ꙁна'менїе, да ви'димъ и^ вњрђ и^меM тебњ; чт^о дњ'лаеши;
|
Εἶπον οὖν αὐτῷ, Τί οὖν ποιεῖς σὺ σημεῖον, ἵνα ἴδωμεν καὶ πιστεύσωμέν σοι; Τί ἐργάζῃ;
|
|
31
|
31
|
|
эTц~ы наши ја%дошя ма'ннђ в# пђсᲄы'ни, ја^коже е^сть пи'сано хлњбъ с# нб~се` дастъ и^мъ ја%сти”
|
Οἱ πατέρες ἡμῶν τὸ μάννα ἔφαγον ἐν τῇ ἐρήμῳ, καθώς ἐστιν γεγραμμένον, Ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἔδωκεν αὐτοῖς φαγεῖν.
|
|
32
|
32
|
|
Рече оу^бо и^мъ і^с~. а^ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ” не мољ=сїи дастъ вамъ хлњб# с# нб~се`, но эTц~ь мой дастъ вамъ хлњба и'стиннаго с нб~се`”
|
Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ· ἀλλ’ ὁ πατήρ μου δίδωσιν ὑμῖν τὸν ἄρτον ἐκ τοῦ οὐρανοῦ τὸν ἀληθινόν.
|
|
33
|
33
|
|
Хлњбъ бо бж~їи е^сть сходяи` с# нб~се`, и^ дааи` живоT ми'рђ”
|
Ὁ γὰρ ἄρτος τοῦ θεοῦ ἐστιν ὁ καταβαίνων ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ζωὴν διδοὺς τῷ κόσμῳ.
|
|
34
|
34
|
|
Рњшя оу^бо к немђ. г~и, всегда` да'ждь намъ хлњбъ се'и”
|
Εἶπον οὖν πρὸς αὐτόν, Κύριε, πάντοτε δὸς ἡμῖν τὸν ἄρτον τοῦτον.
|
|
35
|
35
|
|
Реq же и^мъ і^с~” А/зъ е^смь хлњбъ животныи. грядыи` къ мнњ, не и'мать в#ꙁалка'тися. и^ вњрђаи` в м^я, не и'мать в#жада'тися никогдаже.
|
Εἶπεν δὲ αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς· ὁ ἐρχόμενος πρός με οὐ μὴ πεινάσῃ· καὶ ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ οὐ μὴ διψήσῃ πώποτε.
|
|
36
|
36
|
|
н^о рњхъ ваM, ја%ко и^ видњ'сте м^я, и^ не вњ'рђете”
|
Ἀλλ’ εἶπον ὑμῖν ὅτι καὶ ἑωράκατέ με, καὶ οὐ πιστεύετε.
|
|
37
|
37
|
|
Все е^же дастъ ми эTц~ь, къ мнњ прїидеT. и^ грядђщаго къ мнњ не и^жDенђ во'нъ”
|
Πᾶν ὃ δίδωσίν μοι ὁ πατὴρ πρὸς ἐμὲ ἥξει· καὶ τὸν ἐρχόμενον πρός με οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω.
|
|
38
|
38
|
|
ЈА/ко снидохъ с нб~се, не да творю во'лю мою`, н^о во'лю посла'вшаго мя эTц~а”
|
Ὅτι καταβέβηκα ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, οὐχ ἵνα ποιῶ τὸ θέλημα τὸ ἐμόν, ἀλλὰ τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με.
|
|
39
|
39
|
|
Се же е^сть во'ля посла'в#шаго м^я эTц~а, да вс^е е^же дастᲆ м^и, не погђблю эT него, н^о въскрешђ е& в# послDњнїи дн~ь”
|
Τοῦτο δέ ἐστιν τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με πατρός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκέν μοι, μὴ ἀπολέσω ἐξ αὐτοῦ, ἀλλὰ ἀναστήσω αὐτὸ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.
|
|
40
|
40
|
|
Се' же е^сть воля посла'вшаго м^я, да всякъ видяи` сн~а, и^ вњрђа в него, и%мать животъ вњчныи, и^ въскрешђ е^го а^зъ в# послњднїи дн~ь”
|
Τοῦτο δέ ἐστιν τὸ θέλημα τοῦ πέμψαντός με, ἵνα πᾶς ὁ θεωρῶν τὸν υἱὸν καὶ πιστεύων εἰς αὐτόν, ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἀναστήσω αὐτὸν ἐγὼ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.
|
|
41
|
41
|
|
Роптахђ оу^бо і^оу^де'е ѓ^ немъ, ја%ко рече, а%ꙁъ е^смъ хлњбъ съшедыи` с# нб~се`.
|
Ἐγόγγυζον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι περὶ αὐτοῦ, ὅτι εἶπεν, Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ καταβὰς ἐκ τοῦ οὐρανοῦ.
|
|
42
|
42
|
|
и^ гл~ахђ, не се'й л^и е^сть і^с~ сн~ъ і^ѓ'сифовъ. е^мђже м^ы зна'емъ эTц~а и^ мт~ре; ка'ко оу^бо гл~етъ се'й. ја^ко с нб~се снидоX;
|
Καὶ ἔλεγον, Οὐχ οὗτός ἐστιν Ἰησοῦς ὁ υἱὸς Ἰωσήφ, οὗ ἡμεῖς οἴδαμεν τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα; Πῶς οὖν λέγει οὗτος ὅτι Ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβέβηκα;
|
|
43
|
43
|
|
эTвњща` оу^бо і^с~, и^ рече и^мъ. не роп#щи'те междђ собою.
|
Ἀπεκρίθη οὖν ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Μὴ γογγύζετε μετ’ ἀλλήλων.
|
|
44
|
44
|
|
Никтоже можетъ прїи`ти къ мнњ`, а^ще не эTц~ъ посла'выи` м^я привлечеT е^го, и^ а^зъ вᲆскрешђ е^го в# послDњнїи дн~ъ”
|
Οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με, ἐὰν μὴ ὁ πατὴρ ὁ πέμψας με ἑλκύσῃ αὐτόν, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.
|
|
45
|
45
|
|
Є$сᲄь пи'сано въ пррoцњхъ. и^ бђ'дђтъ вси оу^че'ни б~ђ” Всякъ слы'шавыи` эT ѓ^ц~а и^ навы'къ, прїидетъ къ мнњ.
|
Ἔστιν γεγραμμένον ἐν τοῖς προφήταις, Καὶ ἔσονται πάντες διδακτοὶ θεοῦ. Πᾶς οὖν ὁ ἀκούων παρὰ τοῦ πατρὸς καὶ μαθών, ἔρχεται πρός με.
|
|
46
|
46
|
|
не ја%ко эTц~а видњлъ еs кто`, то'кмо сыи эT б~а, сїй видњ эTц~а”
|
Οὐχ ὅτι τὸν πατέρα τις ἑώρακεν, εἰ μὴ ὁ ὢν παρὰ τοῦ θεοῦ, οὗτος ἑώρακεν τὸν πατέρα.
|
|
47
|
47
|
|
А$ми'нь а^миn гл~ю вамъ. вњрђаи` в м^я, и%мать живота вњ'чнаго”
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, ἔχει ζωὴν αἰώνιον.
|
|
48
|
48
|
|
А/зъ е^смь хлњбъ живо'тныи.
|
Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς.
|
|
49
|
49
|
|
эTц~ы ваши ја^до'шя ма'ннђ в# пђстыни, и^ оу^мро'ша”
|
Οἱ πατέρες ὑμῶν ἔφαγον τὸ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ ἀπέθανον.
|
|
50
|
50
|
|
Се'й е^сть хлњбᲆ сходяи` с нб~се`, да а'ще кто` эT него ја%сть, не оу^мретъ”
|
Οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνων, ἵνα τις ἐξ αὐτοῦ φάγῃ καὶ μὴ ἀποθάνῃ.
|
|
51
|
51
|
|
А$зъ е^смь хлњбᲆ живот#ныи, и^же съше'дыи с# нб~се. а^ще кто` снњсть эT хлњба сего, живъ бђ'детᲆ въ вњкы. и^ хлњбъ е^гоже а^зъ дамᲆ, плоть моа е^сть. ю^же а^зъ дахъ за живо'тъ ми'ра”
|
Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος ὁ ζῶν, ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· ἐάν τις φάγῃ ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου, ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα. Καὶ ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω, ἡ σάρξ μου ἐστίν, ἣν ἐγὼ δώσω ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς.
|
|
52
|
52
|
|
пря'хђ же ся межDђ собою жи'дове гл~юще. ка'ко мо'жетъ се'й намъ дати плоть свою ја%сти;
|
Ἐμάχοντο οὖν πρὸς ἀλλήλους οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες, Πῶς δύναται οὗτος ἡμῖν δοῦναι τὴν σάρκα φαγεῖν;
|
|
53
|
53
|
|
рече же и^мъ і^с~, а^ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ. а^ще не снњсте плоти сн~а чл~ческаго, и^ пїе'те кро'вь е^го, живота не и^мате в# себњ”
|
Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ φάγητε τὴν σάρκα τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου καὶ πίητε αὐτοῦ τὸ αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωὴν ἐν ἑαυτοῖς.
|
|
54
|
54
|
|
ЈА/дыи` мою` пло'ть, и^ пїаи` мою кро'въ, и%мать животъ вњ'чныи. и^ а^зъ въскр~шђ е^го в# послDњнїи дн~ь”
|
Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα, ἔχει ζωὴν αἰώνιον, καὶ ἐγὼ ἀναστήσω αὐτὸν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.
|
|
55
|
55
|
|
Плоть б^о моа` и%стинно еs бра'шно, и^ кровь моа` и%сᲄинно еs пи'во”
|
Ἡ γὰρ σάρξ μου ἀληθῶς ἐστιν βρῶσις, καὶ τὸ αἷμά μου ἀληθῶς ἐστιν πόσις.
|
|
56
|
56
|
|
ЈА/дыи` мою плоть, и^ пїаи` мою кроv, въ мнњ пребыва'етъ, и^ а^ꙁъ в неM”
|
Ὁ τρώγων μου τὴν σάρκα καὶ πίνων μου τὸ αἷμα, ἐν ἐμοὶ μένει, κἀγὼ ἐν αὐτῷ.
|
|
57
|
57
|
|
ЈА/коже посла` м^я живы'и эTц~ъ. и^ а^зъ жи'вђ эTц~а ради. и' ја%дыи` м^я, и^ то'й, живъ бђ'детъ мене ради.
|
Καθὼς ἀπέστειλέν με ὁ ζῶν πατήρ, κἀγὼ ζῶ διὰ τὸν πατέρα· καὶ ὁ τρώγων με, κἀκεῖνος ζήσεται δι’ ἐμέ.
|
|
58
|
58
|
|
се'й е^сть хлњбъ сᲆше'дыи` с нб~се`. не ја^коже ја%дошя эTц~ы ваши ма'ннђ, и^ оу^мро'ша. ја%дыи` хлњбъ се'й, жи'въ бђ'детъ въ вᲇкы”
|
Οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς· οὐ καθὼς ἔφαγον οἱ πατέρες ὑμῶν τὸ μάννα, καὶ ἀπέθανον· ὁ τρώγων τοῦτον τὸν ἄρτον, ζήσεται εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
59
|
59
|
|
Сїа рече на с'онмищи оу^ча в капернаоу^мњ”
|
Ταῦτα εἶπεν ἐν συναγωγῇ διδάσκων ἐν Καπερναούμ.
|
|
60
|
60
|
|
Мно'ѕи оу^бо слы'шав#ше эT оу^чн~къ е^го, рњшя. жестоко е^сть сло'во с^е, и^ кто мо'жетъ е^го послђшати;
|
Πολλοὶ οὖν ἀκούσαντες ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶπον, Σκληρός ἐστιν οὗτος ὁ λόγος· τίς δύναται αὐτοῦ ἀκούειν;
|
|
61
|
61
|
|
вњдыи же і^с~ в себњ ја%ко ро'пщђтъ ѓ^ семъ оу^чн~цы е^го, рече иM. се` ли в^ы бла'ꙁнитъ;
|
Εἰδὼς δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐν ἑαυτῷ ὅτι γογγύζουσιν περὶ τούτου οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, εἶπεν αὐτοῖς, Τοῦτο ὑμᾶς σκανδαλίζει;
|
|
62
|
62
|
|
а^ще оу^бо оу^ѕрите сн~а члчsкаго вᲆсходя'ща и^дњже б^њ пре'жде;
|
Ἐὰν οὖν θεωρῆτε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἀναβαίνοντα ὅπου ἦν τὸ πρότερον;
|
|
63
|
63
|
|
дх~ь е^сть и^же ѓ^живля'етъ, плоть не по'лꙁђетъ ничтоже. гл~ы ја%же а^ꙁъ гл~ахъ вамᲆ, дх~ь сђть и^ животъ сђть.
|
Τὸ πνεῦμά ἐστιν τὸ ζῳοποιοῦν, ἡ σὰρξ οὐκ ὠφελεῖ οὐδέν· τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ ὑμῖν, πνεῦμά ἐστιν καὶ ζωή ἐστιν.
|
|
64
|
64
|
|
н^о сђть эT васᲆ нњцїи, и^же не вњ'рђютъ” Вњдяше б^о и^скони і^с~. кт^о сђть невᲇрђющеи`, и^ кт^о е^сть предааи` е^го”
|
Ἀλλ’ εἰσὶν ἐξ ὑμῶν τινες οἳ οὐ πιστεύουσιν. ᾜδει γὰρ ἐξ ἀρχῆς ὁ Ἰησοῦς, τίνες εἰσὶν οἱ μὴ πιστεύοντες, καὶ τίς ἐστιν ὁ παραδώσων αὐτόν.
|
|
65
|
65
|
|
И$ гл~аше, сего ради рњхъ вамъ, ја%ко никтоже мо'жетъ прїити` ко мнњ, а^ще не бђ'деT е^мђ дано эT ѓ^ц~а мое^го”
|
Καὶ ἔλεγεν, Διὰ τοῦτο εἴρηκα ὑμῖν ὅτι οὐδεὶς δύναται ἐλθεῖν πρός με, ἐὰν μὴ ᾖ δεδομένον αὐτῷ ἐκ τοῦ πατρός μου.
|
|
66
|
66
|
|
эT сего мно'ѕи эT оу^чн~къ е^го и^до'шя в#спять, и^ ктомђ не хожDах'ђ с нимъ”
|
Ἐκ τούτου πολλοὶ ἀπῆλθον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ οὐκέτι μετ’ αὐτοῦ περιεπάτουν.
|
|
67
|
67
|
|
Рече же і^с~ ѓ^бњманадесяте. е^д^а и^ в^ы хо'щете и^ти`;
|
Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τοῖς δώδεκα, Μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε ὑπάγειν;
|
|
68
|
68
|
|
эTвњща` е^мђ симонъ петръ. г~и, к# къмђ` и%демъ; гл~ы живота` вњчнаго и%маши.
|
Ἀπεκρίθη οὖν αὐτῷ Σίμων Πέτρος, Κύριε, πρὸς τίνα ἀπελευσόμεθα; Ῥήματα ζωῆς αἰωνίου ἔχεις.
|
|
69
|
69
|
|
и^ м^ы вњровахом#, и^ поꙁна'хомъ, ја^кот^ы е^си х~с, сн~ь б~а живаго”
|
Καὶ ἡμεῖς πεπιστεύκαμεν καὶ ἐγνώκαμεν ὅτι σὺ εἶ ὁ χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ τοῦ ζῶντος.
|
|
70
|
70
|
|
эTвњща` и^мъ. не а^ꙁ# л^и васъ дванадесяте и^ꙁбрахъ, і^ е^ді'нъ эT васъ дїа'волъ е^сть;
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Οὐκ ἐγὼ ὑμᾶς τοὺς δώδεκα ἐξελεξάμην, καὶ ἐξ ὑμῶν εἷς διάβολός ἐστιν;
|
|
71
|
71
|
|
гл~аше же і^оу^дђ си'монова и^скарїѓ'та. се'и б^о хотяше предати е^го, е^ді'нъ сы'и эT ѓ^боюнадесяте”
|
Ἔλεγεν δὲ τὸν Ἰούδαν Σίμωνος Ἰσκαριώτην· οὗτος γὰρ ἔμελλεν αὐτὸν παραδιδόναι, εἷς ὢν ἐκ τῶν δώδεκα.
|
|
Глvа, з~”
|
Κεφάλαιο 7
|
|
1
|
1
|
|
И хожда'ше і^с~ по си'хъ в галиле'и`. не хотя'ше б^о въ и^оу^де'и` ходи'ти. ја%ко и^ска'хђ е^го и^оу^де'е оу^би'ти”
|
Καὶ περιεπάτει ὁ Ἰησοῦς μετὰ ταῦτα ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ· οὐ γὰρ ἤθελεν ἐν τῇ Ἰουδαίᾳ περιπατεῖν, ὅτι ἐζήτουν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι ἀποκτεῖναι.
|
|
2
|
2
|
|
Бњ же блиꙁ# пра'ꙁдникъ и^оу^де'искыи, потъче'нїе сњни”
|
Ἦν δὲ ἐγγὺς ἡ ἑορτὴ τῶν Ἰουδαίων ἡ Σκηνοπηγία.
|
|
3
|
3
|
|
Рњшя же к немђ бра'тїа е^го. преиди эTсю'дђ, і^ и^ди` вᲆ и^оу^де'ю, да и^ оу^чн~цы твои` ви'дятъ дњ'ла твоа ја%же твори'ши”
|
Εἶπον οὖν πρὸς αὐτὸν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, Μετάβηθι ἐντεῦθεν, καὶ ὕπαγε εἰς τὴν Ἰουδαίαν, ἵνα καὶ οἱ μαθηταί σου θεωρήσωσιν τὰ ἔργα σου ἃ ποιεῖς.
|
|
4
|
4
|
|
Никто'же б^о в та'инњ ничесо'же творит#, і^ и'щет# са'мъ ја^вњ бы'ти” А$ще с^и твори'ши, ја^ви` себе ми'рови”
|
Οὐδεὶς γὰρ ἐν κρυπτῷ τι ποιεῖ, καὶ ζητεῖ αὐτὸς ἐν παρρησίᾳ εἶναι. Εἰ ταῦτα ποιεῖς, φανέρωσον σεαυτὸν τῷ κόσμῳ.
|
|
5
|
5
|
|
Ни братїа б^о е^го вњ'ровахђ в него`.
|
Οὐδὲ γὰρ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐπίστευον εἰς αὐτόν.
|
|
6
|
6
|
|
гл~а оу^бо и^мъ і^с~” вре'мя мое не ё& прїиде, вре'мя же ва'ше всегда` гото'во е%сть”
|
Λέγει οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πάρεστιν, ὁ δὲ καιρὸς ὁ ὑμέτερος πάντοτέ ἐστιν ἕτοιμος.
|
|
7
|
7
|
|
не мо'жеT ми'ръ ненави'дњти васъ, мене же ненави'дитъ” ЈА/ко а%ꙁъ свᲇдњтелsтвђю` ѓ^ не'мъ ја%ко дњ'ла е^го ѕл^а сђтъ.
|
Οὐ δύναται ὁ κόσμος μισεῖν ὑμᾶς· ἐμὲ δὲ μισεῖ, ὅτι ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ αὐτοῦ, ὅτι τὰ ἔργα αὐτοῦ πονηρά ἐστιν.
|
|
8
|
8
|
|
в^ы вꙁы'дњте в пра'ꙁникъ се'й, а%ꙁ# не взы'дђ в пра'ꙁдникъ се'й, ја%ко вре'мя мое` не ё& и^спо'лнися.
|
Ὑμεῖς ἀνάβητε εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην· ἐγὼ οὔπω ἀναβαίνω εἰς τὴν ἑορτὴν ταύτην, ὅτι ὁ καιρὸς ὁ ἐμὸς οὔπω πεπλήρωται.
|
|
9
|
9
|
|
сїа ре'къ и^мъ, ѓ^ста` в# галиле'и”
|
Ταῦτα δὲ εἰπὼν αὐτοῖς, ἔμεινεν ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ.
|
|
10
|
10
|
|
е^гда же вꙁыдо'ша братїа е^го в пра'ꙁDниk, тогда` и^ саM вꙁы'де, не ја%вњ, н^о ја%кота'и”
|
Ὡς δὲ ἀνέβησαν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ, τότε καὶ αὐτὸς ἀνέβη εἰς τὴν ἑορτήν, οὐ φανερῶς, ἀλλ’ ὡς ἐν κρυπτῷ.
|
|
11
|
11
|
|
жи'дове же и^ска'хђ е^го в пра'зник#. и^ гл~ахђ, гд^њ е^сть ѓ%нъ”
|
Οἱ οὖν Ἰουδαῖοι ἐζήτουν αὐτὸν ἐν τῇ ἑορτῇ, καὶ ἔλεγον, Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος;
|
|
12
|
12
|
|
И$ ро'потъ мно'гъ б^њ ѓ^ неM в наро'дњхъ, ѓ^ви` гл~ахђ, ја^ко бл~гъ е%сть” и^нїи же гл~ахђ, ни` н^о льстиT наро'ды”
|
Καὶ γογγυσμὸς πολὺς περὶ αὐτοῦ ἦν ἐν τοῖς ὄχλοις· οἱ μὲν ἔλεγον ὅτι Ἀγαθός ἐστιν· ἄλλοι ἔλεγον, Οὔ, ἀλλὰ πλανᾷ τὸν ὄχλον.
|
|
13
|
13
|
|
никото'рыи же оу^бо ја%вњ гл~аше ѓ^ немъ, стра'ха ради и^оу^де'искаго”
|
Οὐδεὶς μέντοι παρρησίᾳ ἐλάλει περὶ αὐτοῦ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων.
|
|
14
|
14
|
|
А@бїе же въ преполовле'нїе праZни'ка, вᲆꙁы'де і^с~ въ цр~ковъ, и^ оу^ча'ше.
|
Ἤδη δὲ τῆς ἑορτῆς μεσούσης, ἀνέβη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸ ἱερόν, καὶ ἐδίδασκεν.
|
|
15
|
15
|
|
и^ дивля'хђся і^оу^де'е гл~юще. ка'ко се'й кни'гы вњсть не оу^чи'вся,
|
Καὶ ἐθαύμαζον οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες, Πῶς οὗτος γράμματα οἶδεν, μὴ μεμαθηκώς;
|
|
16
|
16
|
|
эTвњща оу^бо иM і^с~, и^ рече`. мое` оу^че'нїе нњ'сть мое` н^о посла'вшаго м^я”
|
Ἀπεκρίθη οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς καὶ εἶπεν, Ἡ ἐμὴ διδαχὴ οὐκ ἔστιν ἐμή, ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με.
|
|
17
|
17
|
|
а^ще кт^о хо'щетъ во'лю е^готвори'ти, раꙁђмњ'етъ ѓ^ оу^че'нїи, кое` эT бг~а е%сть, и^ли` а%ꙁъ ѓ^ себњ` гл~ю.
|
Ἐάν τις θέλῃ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιεῖν, γνώσεται περὶ τῆς διδαχῆς, πότερον ἐκ τοῦ θεοῦ ἐστιν, ἢ ἐγὼ ἀπ’ ἐμαυτοῦ λαλῶ.
|
|
18
|
18
|
|
гл~яи` ѓ^ себњ`, сла'вы своеа` и%щетъ. а^ и^ща'и` сла'вы посла'вшаго е^го, се'й и%стиненъ е%сть, и^ нњ'сть непра'вды в не'мъ”
|
Ὁ ἀφ’ ἑαυτοῦ λαλῶν, τὴν δόξαν τὴν ἰδίαν ζητεῖ· ὁ δὲ ζητῶν τὴν δόξαν τοῦ πέμψαντος αὐτόν, οὗτος ἀληθής ἐστιν, καὶ ἀδικία ἐν αὐτῷ οὐκ ἔστιν.
|
|
19
|
19
|
|
Не мољ=сїи л^и да'сть вамъ ꙁако'нъ, и^ никто'же эT ваs творитᲆ ꙁако'на; чт^о мене` и%щете оу^би'ти;
|
Οὐ Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὸν νόμον, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ποιεῖ τὸν νόμον; Τί με ζητεῖτε ἀποκτεῖναι;
|
|
20
|
20
|
|
эTвњща` народ# и^ рече`, бsњ ли и%маши; кт^отебе и%щетъ оу^би'ти;
|
Ἀπεκρίθη ὁ ὄχλος καὶ εἶπεν, Δαιμόνιον ἔχεις· τίς σε ζητεῖ ἀποκτεῖναι;
|
|
21
|
21
|
|
эTвњща` і^с~, и^ рече и^мъ. е^ді'но дњло сътворихъ, и^ вс^и дивите'ся”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἓν ἔργον ἐποίησα, καὶ πάντες θαυμάζετε.
|
|
22
|
22
|
|
Сего ради не мољ=сїи дастъ вамъ ѓ^брᲇꙁанїе. не ја%ко эT мољ=се'а е^сть, н^о эT ѓ^ц~ъ. и^ в сђбо'тђ ѓ^брњ'ꙁаете чл~ка.
|
Διὰ τοῦτο Μωσῆς δέδωκεν ὑμῖν τὴν περιτομήν- οὐχ ὅτι ἐκ τοῦ Μωσέως ἐστίν, ἀλλ’ ἐκ τῶν πατέρων- καὶ ἐν σαββάτῳ περιτέμνετε ἄνθρωπον.
|
|
23
|
23
|
|
а^ще ѓ^брњ'ꙁанїе прїе'млетᲆ чл~къ в сђбо'тђ, да не раꙁори'т#ся ꙁако'нъ мољ=се'ѓвъ, на мя л^и гнњ'ваетеся, ја%ко всего чл~ка ꙁрDа'ва сътвориX в сђбо'тђ;
|
Εἰ περιτομὴν λαμβάνει ἄνθρωπος ἐν σαββάτῳ, ἵνα μὴ λυθῇ ὁ νόμος Μωσέως, ἐμοὶ χολᾶτε ὅτι ὅλον ἄνθρωπον ὑγιῆ ἐποίησα ἐν σαββάτῳ;
|
|
24
|
24
|
|
не сђди'те на лиця, н^о пра'веDныи сђд# сђди'те”
|
Μὴ κρίνετε κατ’ ὄψιν, ἀλλὰ τὴν δικαίαν κρίσιν κρίνατε.
|
|
25
|
25
|
|
Гл~ахђ оу^бо нњцїи эT і^ерsли'млянъ, не се'и ли е^сть е^гоже и^щђт# оу^би'ти;
|
Ἔλεγον οὖν τινες ἐκ τῶν Ἱεροσολυμιτῶν, Οὐχ οὗτός ἐστιν ὃν ζητοῦσιν ἀποκτεῖναι;
|
|
26
|
26
|
|
и^ с^е не ѓ^бинђ'ася гл~етъ, и^ ничесоже е^мђ не гл~ютъ, е^да ка'ко разђмᲇша кня'ѕи, ја%ко се'и е^сть х~с;
|
Καὶ ἴδε παρρησίᾳ λαλεῖ, καὶ οὐδὲν αὐτῷ λέγουσιν. Μήποτε ἀληθῶς ἔγνωσαν οἱ ἄρχοντες ὅτι οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ χριστός;
|
|
27
|
27
|
|
н^о сего вњмы эTкђ'дђ е^сть. х~с же е^гда прїидетъ, никтоже вњсть эTкђ'дђ бђ'детъ”
|
Ἀλλὰ τοῦτον οἴδαμεν πόθεν ἐστίν· ὁ δὲ χριστὸς ὅταν ἔρχηται, οὐδεὶς γινώσκει πόθεν ἐστίν.
|
|
28
|
28
|
|
Въꙁва оу^бо в# цр~кви оу^ча і^с~, и^ гл~я. и^ мене` вњ'сте, и^ вњсте эTкђдђ е^смь. и^ ѓ^ себњ не прїидохъ, н^о е^сть и'стиненъ посла'выи м^я, е^гоже в^ы не вњ'сте.
|
Ἔκραξεν οὖν ἐν τῷ ἱερῷ διδάσκων ὁ Ἰησοῦς καὶ λέγων, Κἀμὲ οἴδατε, καὶ οἴδατε πόθεν εἰμί· καὶ ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλήλυθα, ἀλλ’ ἔστιν ἀληθινὸς ὁ πέμψας με, ὃν ὑμεῖς οὐκ οἴδατε.
|
|
29
|
29
|
|
а^ꙁъ вњм# е^го, ја'ко эT него е^смь, и^ то'и мя посла`”
|
Ἐγὼ οἶδα αὐτόν, ὅτι παρ’ αὐτοῦ εἰμι, κἀκεῖνός με ἀπέστειλεν.
|
|
30
|
30
|
|
И$ска'хђ же да и'мђть е^го, и^ никтоже въꙁложи нань рђкы, ја%ко не ё& б^њ пришелъ часъ е^го”
|
Ἐζήτουν οὖν αὐτὸν πιάσαι. Καὶ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὴν χεῖρα, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ.
|
|
31
|
31
|
|
Мно'ꙁи же эT наро'да вњ'роваша в него, и^ гл~ахђ, ја%ко х~с е^гда прїидетъ, е^да бо'лшя ꙁна'менїа сътворитъ, ја^же се'и творитъ;
|
Πολλοὶ δὲ ἐκ τοῦ ὄχλου ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν, καὶ ἔλεγον ὅτι Ὁ χριστὸς ὅταν ἔλθῃ, μήτι πλείονα σημεῖα τούτων ποιήσει ὧν οὗτος ἐποίησεν;
|
|
32
|
32
|
|
слы'шашя фарїсе'е нароD ро'п#щђщъ ѓ^ немъ сїа” И$ посла'шя фарїсе'е и^ а^рхїере'е слђгы`, да и^мђть е^го”
|
Ἤκουσαν οἱ Φαρισαῖοι τοῦ ὄχλου γογγύζοντος περὶ αὐτοῦ ταῦτα· καὶ ἀπέστειλαν ὑπηρέτας οἱ Φαρισαῖοι καὶ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα πιάσωσιν αὐτόν.
|
|
33
|
33
|
|
Рече же і^с~. е^ще ма'ло вре'мя с ва'ми е^смь, и^ і^дђ к# посла'вшемђ м^я”
|
Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς, Ἔτι μικρὸν χρόνον μεθ’ ὑμῶν εἰμι, καὶ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με.
|
|
34
|
34
|
|
Пои'щете мене и^ не ѓ^бря'щете” и^ і^деже е^смь а^ꙁъ, в^ы не мо'жете прїити”
|
Ζητήσετέ με, καὶ οὐχ εὑρήσετε· καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν.
|
|
35
|
35
|
|
Рњшя же і^ю^де'е к# себњ. ка'мо се'и хощетᲆ и^ти`, ја%ко м^ы не ѓ'бря'щеM е^го; е^да в раꙁ#сњянїе е^ллиньское хощетъ и^ти`; и^ оу^чи'ти е^ллины;
|
Εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς ἑαυτούς, Ποῦ οὗτος μέλλει πορεύεσθαι ὅτι ἡμεῖς οὐχ εὑρήσομεν αὐτόν; Μὴ εἰς τὴν διασπορὰν τῶν Ἑλλήνων μέλλει πορεύεσθαι, καὶ διδάσκειν τοὺς Ἕλληνας;
|
|
36
|
36
|
|
чт^о е'сть с^е сло'во, е^же рече, взы'щете мене, и^ не ѓ^брящете, и^ і^дњже е^смь а^ꙁъ, в^ы не мо'жете прїити”
|
Τίς ἐστιν οὗτος ὁ λόγος ὃν εἶπεν, Ζητήσετέ με, καὶ οὐχ εὑρήσετε· καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν;
|
|
37
|
37
|
|
В послњднїи же дн~ь вели'кїи пра'ꙁDника, стоа'ше і^с~, и^ ꙁва'ше гл~я. а^ще кт^о жа'жDетъ, да прїидетъ къ мнᲇ, и^ пїетъ”
|
Ἐν δὲ τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξεν, λέγων, Ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω.
|
|
38
|
38
|
|
Вњ'рђаи` в м^я, ја%коже рече писа'нїе, рᲇкы эT чрева е^го и^стекђтᲆ воды` жи'вы”
|
Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος.
|
|
39
|
39
|
|
Се же рече ѓ% дс~њ, е^гоже хотяхђ прїимати вњрђющеи въ и^мя е^го” Не ё&бо бњ дх~ь ст~ыи, ја%ко і^с~ не ё& б^њ просла'вленъ”
|
Τοῦτο δὲ εἶπεν περὶ τοῦ πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν πνεῦμα ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη.
|
|
40
|
40
|
|
Мно'ꙁїи же эT народа слы'шавше сло'во, гл~ахђ. се'и е^сть въи'стинђ пррoкъ”
|
Πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης.
|
|
41
|
41
|
|
дрђѕїи гл~ахђ, се'и е^сть х~с. ѓ%ви же гл~ахђ, е^да эT галиле'а х~с прихо'дитъ;
|
Ἄλλοι ἔλεγον, Οὗτός ἐστιν ὁ χριστός. Ἄλλοι ἔλεγον, Μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ χριστὸς ἔρχεται;
|
|
42
|
42
|
|
не писа'нїе л^и реq, ја%ко эT сњмене дввDа, и эT виџлее'мьскыа ве'си, и^дњже бњ двDъ, х~с прїидетъ;
|
Οὐχὶ ἡ γραφὴ εἶπεν ὅτι ἐκ τοῦ σπέρματος Δαυίδ, καὶ ἀπὸ Βηθλεέμ, τῆς κώμης ὅπου ἦν Δαυίδ, ὁ χριστὸς ἔρχεται;
|
|
43
|
43
|
|
распря же бысть в наро'дњ е^го ради.
|
Σχίσμα οὖν ἐν τῷ ὄχλῳ ἐγένετο δι’ αὐτόν.
|
|
44
|
44
|
|
нњцїи же эT ниX хотяхђ ја^ти е^го, н^о никтоже въꙁложи нань рђцњ`”
|
Τινὲς δὲ ἤθελον ἐξ αὐτῶν πιάσαι αὐτόν, ἀλλ’ οὐδεὶς ἐπέβαλεν ἐπ’ αὐτὸν τὰς χεῖρας.
|
|
45
|
45
|
|
Прїидо'шя же слђгы` къ а^рхїере'ѓмъ и^ фарїсе'ѓмъ. и^ рњшя и^мъ тїи, почто` не приведо'сте е^го”
|
Ἦλθον οὖν οἱ ὑπηρέται πρὸς τοὺς ἀρχιερεῖς καὶ Φαρισαίους· καὶ εἶπον αὐτοῖς ἐκεῖνοι, Διὰ τί οὐκ ἠγάγετε αὐτόν;
|
|
46
|
46
|
|
эTвњща'шя слђгы`. николиже та'ко гл~алъ чловекъ, ја%ко се'и чл~къ”
|
Ἀπεκρίθησαν οἱ ὑπηρέται, Οὐδέποτε οὕτως ἐλάλησεν ἄνθρωπος, ὡς οὗτος ὁ ἄνθρωπος.
|
|
47
|
47
|
|
эTвњща'шя оу^бо и^мъ фарисе'е, е^да и^ в^бі прельще'ни бысте;
|
Ἀπεκρίθησαν οὖν αὐτοῖς οἱ Φαρισαῖοι, Μὴ καὶ ὑμεῖς πεπλάνησθε;
|
|
48
|
48
|
|
е^д^а кт^о эT кн~ѕь вњрова во'нь, и^ли эT фарїсе'й;
|
Μή τις ἐκ τῶν ἀρχόντων ἐπίστευσεν εἰς αὐτόν, ἢ ἐκ τῶν Φαρισαίων;
|
|
49
|
49
|
|
но нароD се'и и^же не вњсᲄь ꙁако'на, прокляти сђть”
|
Ἀλλ’ ὁ ὄχλος οὗτος ὁ μὴ γινώσκων τὸν νόμον ἐπικατάρατοί εἰσιν.
|
|
50
|
50
|
|
Гл~а никоди'мъ к ниM, и^же пришедыи` к немђ но'щїю, е^ді'нъ сыи эT нихᲆ.
|
Λέγει Νικόδημος πρὸς αὐτούς- ὁ ἐλθὼν νυκτὸς πρὸς αὐτόν, εἷς ὢν ἐξ αὐτῶν-
|
|
51
|
51
|
|
е^д^а ꙁаконъ наш# сђдитъ чл~кђ, а^ще не слы'шитъ эT него прежDе, и^ раꙁђмњетъ чтотворитъ;
|
Μὴ ὁ νόμος ἡμῶν κρίνει τὸν ἄνθρωπον, ἐὰν μὴ ἀκούσῃ παρ’ αὐτοῦ πρότερον καὶ γνῷ τί ποιεῖ;
|
|
52
|
52
|
|
эTвњща'ша, и^ реко'ша е^мђ, е^да и^ т^ы эT галиле'а е^си; и^спита'й и^ ви'жDь, ја%ко пррoкь эT галиле'а не приходитъ”
|
Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῆς Γαλιλαίας εἶ; Ἐρεύνησον καὶ ἴδε ὅτι προφήτης ἐκ τῆς Γαλιλαίας οὐκ ἐγήγερται.
|
|
53
|
53
|
|
И$ і^де кождо в# до'мъ свой,
|
Καὶ ἐπορεύθη ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ·
|
|
Глvа, и~”
|
Κεφάλαιο 8
|
|
1
|
1
|
|
і^с~ же и^де в# го'рђ е^леѓ'ньскђ,
|
Ἰησοῦς δὲ ἐπορεύθη εἰς τὸ ὄρος τῶν Ἐλαιῶν.
|
|
2
|
2
|
|
ꙁаоу'тра же па'кы прїиде в# цр~ковь, и^ вс^и людїе и^дяхђ к немђ, и^ сњдъ оу^чаше иX”
|
Ὄρθρου δὲ πάλιν παρεγένετο εἰς τὸ ἱερόν, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἤρχετο· καὶ καθίσας ἐδίδασκεν αὐτούς.
|
|
3
|
3
|
|
Приведо'ша же книжницы и^ фарисе'е к немђ женђ` въ прелюбодња'нїи ја%тђ, и^ поста'виша ю& посредњ,
|
Ἄγουσιν δὲ οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι πρὸς αὐτὸν γυναῖκα ἐν μοιχείᾳ καταληφθεῖσαν· καὶ στήσαντες αὐτὴν ἐν μέσῳ,
|
|
4
|
4
|
|
и^ гл~аша к немђ, оу^чи'телю. сїа жена` ја%та е%сть нн~њ въ прелюбодња'нїи”
|
λέγουσιν αὐτῷ, πειράζοντες, Διδάσκαλε, αὕτη ἡ γυνὴ κατελήφθη ἐπ’ αὐτοφόρῳ μοιχευομένη.
|
|
5
|
5
|
|
в ꙁако'нњ же намъ мољ=сїи повелњ` таковыа` ка'менїемъ побива'ти. ты' же чт^о гл~еши;
|
Ἐν δὲ τῷ νόμῳ Μωσῆς ἡμῖν ἐνετείλατο τὰς τοιαύτας λιθοβολεῖσθαι· σὺ οὖν τί λέγεις;
|
|
6
|
6
|
|
се' же рᲇша и^скђша'юще е^го, да бы'ша и^мњ'ли чт^о гл~ати на'нь. і^с~ же до'лђ прекло'нься, пр'ьстоM писа'ше на ꙁемли`. не слага'а и^мъ.
|
Τοῦτο δὲ ἔλεγον πειράζοντες αὐτόν, ἵνα ἔχωσιν κατηγορεῖν αὐτοῦ. Ὁ δὲ Ἰησοῦς κάτω κύψας, τῷ δακτύλῳ ἔγραφεν εἰς τὴν γῆν, μὴ προσποιούμενος.
|
|
7
|
7
|
|
ја%коже прилежа'хђ въпраша'юще е^го. въскло'нься рече к ни'мъ. и^же е%сть беꙁ грњха` в# васъ, преже вр'ьꙁи ка'меn на' ню”
|
Ὡς δὲ ἐπέμενον ἐρωτῶντες αὐτόν, ἀνακύψας εἶπεν πρὸς αὐτούς, Ὁ ἀναμάρτητος ὑμῶν, πρῶτον ἐπ’ αὐτὴν τὸν λίθον βαλέτω.
|
|
8
|
8
|
|
И$ па'кы до'лђ прекло'нься писа'ше на ꙁемли`.
|
Καὶ πάλιν κάτω κύψας ἔγραφεν εἰς τὴν γῆν.
|
|
9
|
9
|
|
ѓ^ни' же слы'шавше, и^ со'вњстїю ѓ^блича'еми, и^схожа'хђ е^ді'нъ по е^ді'номђ” Наче'нше эT старецъ, до послњднихъ” и^ ѓ^ста` е^ді'нъ і^с~, и^ жена` посредњ сђщи.
|
Οἱ δέ, ἀκούσαντες, καὶ ὑπὸ τῆς συνειδήσεως ἐλεγχόμενοι, ἐξήρχοντο εἷς καθ’ εἷς, ἀρξάμενοι ἀπὸ τῶν πρεσβυτέρων· καὶ κατελείφθη μόνος ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἡ γυνὴ ἐν μέσῳ οὖσα.
|
|
10
|
10
|
|
въскло'нь же ся і^с~, и^ ни` е^ді'ного ви'дњвъ, то'чїю женђ`” Рече` е'й, гд`њ сђть и%же важда'хђ на' тя, ни`кы'иже ли тебе ѓ^сђди`;
|
Ἀνακύψας δὲ ὁ Ἰησοῦς, καὶ μηδένα θεασάμενος πλὴν τῆς γυναικός, εἶπεν αὐτῇ, Ποῦ εἰσιν ἐκεῖνοι οἱ κατήγοροί σου; Οὐδείς σε κατέκρινεν;
|
|
11
|
11
|
|
ѓ^на' же рече никто'же г~и, реq же е'й і^с~. ни` а%ꙁъ тебе ѓ^сђжда'ю. и^ди`, и^ эTсе'лњ ктомђ` не съгрњша'и”
|
Ἡ δὲ εἶπεν, Οὐδείς, κύριε. Εἶπεν δὲ ὁ Ἰησοῦς, Οὐδὲ ἐγώ σε κρίνω· πορεύου καὶ μηκέτι ἁμάρτανε.
|
|
12
|
12
|
|
Па'кы же и^мъ і^с~ рече, гл~я” аꙁᲆ е%смᲆ свњтъ ми'рђ. ходяи` по мнњ`, не и%мать ходи'ти въ тмњ`, н^о и'мать свњтъ живо'тныи”
|
Πάλιν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς ἐλάλησεν λέγων, Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου· ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ’ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.
|
|
13
|
13
|
|
Рњша же е^мђ фарисе'е. ты ѓ^ себњ` са'мъ свњдњтеlствђеши. свњдњтельствотвое` нᲇсть и%стинно”
|
Εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ Φαρισαῖοι, Σὺ περὶ σεαυτοῦ μαρτυρεῖς· ἡ μαρτυρία σου οὐκ ἔστιν ἀληθής.
|
|
14
|
14
|
|
эTвњща` і^с~ и^ рече иM. аще а'ꙁъ свњдњтельствђю ѓ^ себњ`, и%стинно е%сть свњдњтельство мое`” ја%ко вњмъ эTкђ'дђ прїидо'хъ, и^ ка'мо и^дђ`. вы же не вњсте эTкђ'дђ прихо'ждђ и^ ка'мо грядђ”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Κἂν ἐγὼ μαρτυρῶ περὶ ἐμαυτοῦ, ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία μου· ὅτι οἶδα πόθεν ἦλθον, καὶ ποῦ ὑπάγω· ὑμεῖς δὲ οὐκ οἴδατε πόθεν ἔρχομαι, καὶ ποῦ ὑπάγω.
|
|
15
|
15
|
|
Вы по' плоти сђдите. а%ꙁъ не сђждђ` нико'мђже
|
Ὑμεῖς κατὰ τὴν σάρκα κρίνετε· ἐγὼ οὐ κρίνω οὐδένα.
|
|
16
|
16
|
|
и^ а%ще сђждђ а%зъ, сђдъ мо'и и'стинен# е%сть” ЈА/ко е^ді'нъ н'њсмь, но а'ꙁъ и^ посла'выи` м^я эTц~ь.
|
Καὶ ἐὰν κρίνω δὲ ἐγώ, ἡ κρίσις ἡ ἐμὴ ἀληθής ἐστιν· ὅτι μόνος οὐκ εἰμί, ἀλλ’ ἐγὼ καὶ ὁ πέμψας με πατήρ.
|
|
17
|
17
|
|
и^ в ꙁако'нњ же ва'шемъ пи'сано е%сть. ја^ко дв^ою чл~кђ свњдњтельство и%стинно е%сть”
|
Καὶ ἐν τῷ νόμῳ δὲ τῷ ὑμετέρῳ γέγραπται ὅτι δύο ἀνθρώπων ἡ μαρτυρία ἀληθής ἐστιν.
|
|
18
|
18
|
|
а%ꙁ# е%смь свњдњтельствђаи` ѓ^ мнњ самомъ, и^ свњдњтельствђетъ ѓ^ мнњ посла'вы= м^я эTц~ь.
|
Ἐγώ εἰμι ὁ μαρτυρῶν περὶ ἐμαυτοῦ, καὶ μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ ὁ πέμψας με πατήρ.
|
|
19
|
19
|
|
гл~ахђ же е^мђ гд`њ е%сть эTц~ъ тво'и; эTвњща і^с~. ни мене` вњсте ни эTц~а мое^го. а^ще м^я бы'сте вњдњли, и^ эTц~а мое^го вњдали бы'сте.
|
Ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Ποῦ ἐστιν ὁ πατήρ σου; Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Οὔτε ἐμὲ οἴδατε, οὔτε τὸν πατέρα μου· εἰ ἐμὲ ᾔδειτε, καὶ τὸν πατέρα μου ᾔδειτε ἄν.
|
|
20
|
20
|
|
сїа гл~ы гл~а і^с~, в гаꙁоџилакїи, оу^ча въ цр~кви. и^ никто'же не аT е^го, ја^ко не ё& бњ прише'лъ ча'сᲆ е^го”
|
Ταῦτα τὰ ῥήματα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ γαζοφυλακίῳ, διδάσκων ἐν τῷ ἱερῷ· καὶ οὐδεὶς ἐπίασεν αὐτόν, ὅτι οὔπω ἐληλύθει ἡ ὥρα αὐτοῦ.
|
|
21
|
21
|
|
Рече же и^мъ паки і^с~. а^зъ и^дђ, и^ в#зы^щете мене, и^ въ грњсњ ва'шемъ оу%мрете” ЈА/може а^зъ и^дђ, в^ы не мо'жете прїити`”
|
Εἶπεν οὖν πάλιν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐγὼ ὑπάγω, καὶ ζητήσετέ με, καὶ ἐν τῇ ἁμαρτίᾳ ὑμῶν ἀποθανεῖσθε· ὅπου ἐγὼ ὑπάγω, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν.
|
|
22
|
22
|
|
Гл~ахђ оу^бо і^ђде'е, е^да ся самъ оу^бїетъ, ја%ко гл~еT ја%може а^зъ и^дђ`, в^ы не мо'жете прїити`;
|
Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι, Μήτι ἀποκτενεῖ ἑαυτόν, ὅτι λέγει, Ὅπου ἐγὼ ὑπάγω, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν;
|
|
23
|
23
|
|
и^ рече и'мъ, в^ы эT ни'жнихъ е^сте, а^зъ эT вы'шнихъ е^смь. в^ы эT ми'ра сего` е^сте. а^зъ нᲇсмь эT мира сего.
|
Καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ὑμεῖς ἐκ τῶν κάτω ἐστέ, ἐγὼ ἐκ τῶν ἄνω εἰμί· ὑμεῖς ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἐστέ, ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου.
|
|
24
|
24
|
|
рњхъ оу^бо вамъ, ја^ко оу^мрете въ грњсњхᲆ ва'шиX. а^ще б^о не и^мете вњры ја%ко а^зъ е^смь, оу^мрете въ грњсњхъ ва'шихъ”
|
Εἶπον οὖν ὑμῖν ὅτι ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν· ἐὰν γὰρ μὴ πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι, ἀποθανεῖσθε ἐν ταῖς ἁμαρτίαις ὑμῶν.
|
|
25
|
25
|
|
Гл~ахђ же е^мђ, т^ы кт^о е^си; и^ рече и^мъ і^с~, начя'ᲄокъ, ја^ко и^ гл~ю ваM.
|
Ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Σὺ τίς εἶ; Καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Τὴν ἀρχὴν ὅ τι καὶ λαλῶ ὑμῖν.
|
|
26
|
26
|
|
мно'га и'маM ѓ^ вsа гл~ати и^ сђди'ти, н^о посла'выи` м^я и^стиненъ е^сть. и^ а^зъ ја%же слы'шахᲆ эT него, сїа гл~ю в# ми'рњ”
|
Πολλὰ ἔχω περὶ ὑμῶν λαλεῖν καὶ κρίνειν· ἀλλ’ ὁ πέμψας με ἀληθής ἐστιν, κἀγὼ ἃ ἤκουσα παρ’ αὐτοῦ, ταῦτα λέγω εἰς τὸν κόσμον.
|
|
27
|
27
|
|
Не раꙁђмᲇшя оу^бо ја%ко эTц~а и^мъ гл~аше”
|
Οὐκ ἔγνωσαν ὅτι τὸν πατέρα αὐτοῖς ἔλεγεν.
|
|
28
|
28
|
|
Рече же и^мъ і^с~. е^гда възнесеᲄе сн~а чл~веческаго, тогда` разђмњ'ете, ја%ко а^зъ е^смь, и^ ѓ^ себњ ничесоже не творю, н^о ја%коже наоу^чи` м^я эTц~ъ мой сїа гл~ю.
|
Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ὅταν ὑψώσητε τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου, τότε γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι, καὶ ἀπ’ ἐμαυτοῦ ποιῶ οὐδέν, ἀλλὰ καθὼς ἐδίδαξέν με ὁ πατήρ μου, ταῦτα λαλῶ·
|
|
29
|
29
|
|
и^ посла'выи` м^я со мною еs” Не ѓ^сᲄа'ви мене е^ді'ного эTц~ъ, ја%ко а^ꙁ# оу^гоDная е^мђ всегда творю`.
|
καὶ ὁ πέμψας με μετ’ ἐμοῦ ἐστιν· οὐκ ἀφῆκέν με μόνον ὁ πατήρ, ὅτι ἐγὼ τὰ ἀρεστὰ αὐτῷ ποιῶ πάντοτε.
|
|
30
|
30
|
|
с^и е^мђ гл~ющђ, мно'ѕи вњ'ровашя в него”
|
Ταῦτα αὐτοῦ λαλοῦντος πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν.
|
|
31
|
31
|
|
Гл^аше же і^с~, к# вњ'ровавшимᲆ к немђ і^оу^де'ѓмъ. а^ще в^ы пребђ'дете в# словеси` мое'мъ, въи'стинђ оу^чн~цы мои` бђ'дете,
|
Ἔλεγεν οὖν ὁ Ἰησοῦς πρὸς τοὺς πεπιστευκότας αὐτῷ Ἰουδαίους, Ἐὰν ὑμεῖς μείνητε ἐν τῷ λόγῳ τῷ ἐμῷ, ἀληθῶς μαθηταί μου ἐστέ·
|
|
32
|
32
|
|
и^ разђмњ'ете и'стинђ, і^ и'стина свободи'тъ в^ы”
|
καὶ γνώσεσθε τὴν ἀλήθειαν, καὶ ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς.
|
|
33
|
33
|
|
эTвњща'ша и^ рњшя е^мђ, сᲇмя а^враа'мле е^смы, и никомђже рабо'тахомᲆ николиже. ка'коты гл~еши ја%ко свобоDни бђ'деᲄе;
|
Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ, Σπέρμα Ἀβραάμ ἐσμεν, καὶ οὐδενὶ δεδουλεύκαμεν πώποτε· πῶς σὺ λέγεις ὅτι Ἐλεύθεροι γενήσεσθε;
|
|
34
|
34
|
|
эTвњща` и^мъ і^с~. а^ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ, ја%ко всякъ творяи` грњхъ, рабъ е^сть грњхђ.
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι πᾶς ὁ ποιῶν τὴν ἁμαρτίαν δοῦλός ἐστιν τῆς ἁμαρτίας.
|
|
35
|
35
|
|
ра`бъ же не пребываеT в домђ въ вњкы. сн~ъ пребыва'ет# въ' вњкы.
|
Ὁ δὲ δοῦλος οὐ μένει ἐν τῇ οἰκίᾳ εἰς τὸν αἰῶνα· ὁ υἱὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
36
|
36
|
|
а^ще оу^бо сн~ъ в^ы свободи'тъ, въи'стинђ свободни бђдете”
|
Ἐὰν οὖν ὁ υἱὸς ὑμᾶς ἐλευθερώσῃ, ὄντως ἐλεύθεροι ἔσεσθε.
|
|
37
|
37
|
|
Вњмъ ја%ко сњмя а^враа'мле е^сте, н^о и'щете мене оу^бити, ја%ко сло'во мое` не вмњща'ется въ вы^”
|
Οἶδα ὅτι σπέρμα Ἀβραάμ ἐστε· ἀλλὰ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι, ὅτι ὁ λόγος ὁ ἐμὸς οὐ χωρεῖ ἐν ὑμῖν.
|
|
38
|
38
|
|
А$зъ е^же видњхᲆ оу^ ѓ^ц~а мое^го, гл~ю. и^ вы` оу^бо е^же видњсте оу^ эTц~а вашего, творите`”
|
Ἐγὼ ὃ ἑώρακα παρὰ τῷ πατρί μου, λαλῶ· καὶ ὑμεῖς οὖν ὃ ἑωράκατε παρὰ τῷ πατρὶ ὑμῶν, ποιεῖτε.
|
|
39
|
39
|
|
эTвњща'шя, и^ рњша е^мђ. эTц~ъ нашъ а^враа'мъ еs” Гл~а и^мъ і^с~. а^ще чяда а^враа'мля бы'сте были, дњла а^враа'мля бысте творили.
|
Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Ὁ πατὴρ ἡμῶν Ἀβραάμ ἐστιν. Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Εἰ τέκνα τοῦ Ἀβραὰμ ἦτε, τὰ ἔργα τοῦ Ἀβραὰμ ἐποιεῖτε.
|
|
40
|
40
|
|
нн~њ же и'щете мене` оу^бити чл~ка и^же и%стинђ вамъ гл~ахъ, ја%же слы'шахᲆ эT б~а” Сего а^враа'мъ нњсть сътворилъ.
|
Νῦν δὲ ζητεῖτέ με ἀποκτεῖναι, ἄνθρωπον ὃς τὴν ἀλήθειαν ὑμῖν λελάληκα, ἣν ἤκουσα παρὰ τοῦ θεοῦ· τοῦτο Ἀβραὰμ οὐκ ἐποίησεν.
|
|
41
|
41
|
|
в^ы творите` дњла эTц~а ва'шего” Рњша же е^мђ. м^ы эT любодђ'анїа нњсмы рождени, е^ді'ного эTц~а и%мамы б~а”
|
Ὑμεῖς ποιεῖτε τὰ ἔργα τοῦ πατρὸς ὑμῶν. Εἶπον οὖν αὐτῷ, Ἡμεῖς ἐκ πορνείας οὐ γεγεννήμεθα· ἕνα πατέρα ἔχομεν, τὸν θεόν.
|
|
42
|
42
|
|
Рече же и^мъ і^с~, а^ще б~ъ эTц~ъ вашъ бы^ былᲆ, любили бы'сте оу^бо мене. а^зъ б^о эT б~а и^зыдохъ, и^ прїидохъ” Не ѓ^ себњ б^о прїидохъ, ното'й м^я посла`.
|
Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Εἰ ὁ θεὸς πατὴρ ὑμῶν ἦν, ἠγαπᾶτε ἂν ἐμέ· ἐγὼ γὰρ ἐκ τοῦ θεοῦ ἐξῆλθον καὶ ἥκω· οὐδὲ γὰρ ἀπ’ ἐμαυτοῦ ἐλήλυθα, ἀλλ’ ἐκεῖνός με ἀπέστειλεν.
|
|
43
|
43
|
|
почто` бесњ'ды моеа` не раꙁђмње^те; ја^ко не мо'жете слы'шяти словесе` мое^го”
|
Διὰ τί τὴν λαλιὰν τὴν ἐμὴν οὐ γινώσκετε; Ὅτι οὐ δύνασθε ἀκούειν τὸν λόγον τὸν ἐμόν.
|
|
44
|
44
|
|
Вы^ эTц~а ва'шего дїа'вола е^сте, и^ по`хоти эTц~а ва'шего хо'щете творити. ѓ%нъ чл~кооу^бїи'ца бᲇ и^скони`, и^ въ и'стинᲇ не стои'тъ, ја%ко нᲇсть и'стины в немъ. е^гда гл~етъ лж^ђ, эT свои^хъ гл~етъ, ја%ко лоQ е^сть, и^ эTц~ъ л#жи”
|
Ὑμεῖς ἐκ τοῦ πατρὸς τοῦ διαβόλου ἐστέ, καὶ τὰς ἐπιθυμίας τοῦ πατρὸς ὑμῶν θέλετε ποιεῖν. Ἐκεῖνος ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ’ ἀρχῆς, καὶ ἐν τῇ ἀληθείᾳ οὐχ ἕστηκεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἀλήθεια ἐν αὐτῷ. Ὅταν λαλῇ τὸ ψεῦδος, ἐκ τῶν ἰδίων λαλεῖ· ὅτι ψεύστης ἐστὶν καὶ ὁ πατὴρ αὐτοῦ.
|
|
45
|
45
|
|
А/ꙁ же зане и'стинђ гл~ю, не вᲇрђете м^нᲇ”
|
Ἐγὼ δὲ ὅτι τὴν ἀλήθειαν λέγω, οὐ πιστεύετέ μοι.
|
|
46
|
46
|
|
Кт^о эT ваs ѓ^блича'етъ м^я ѓ^ грᲇсᲇ; а^ще ли и'стинђ гл~ю, почто` в^ы не вᲇ'рђете мн^њ;
|
Τίς ἐξ ὑμῶν ἐλέγχει με περὶ ἁμαρτίας; Εἰ δὲ ἀλήθειαν λέγω, διὰ τί ὑμεῖς οὐ πιστεύετέ μοι;
|
|
47
|
47
|
|
и^же е^сть эT б~а, гл~ы бж~їа послђшае^тъ. сего ради в^ы не послђшаете, ја%ко эT б~а нњ'сте”
|
Ὁ ὢν ἐκ τοῦ θεοῦ τὰ ῥήματα τοῦ θεοῦ ἀκούει· διὰ τοῦτο ὑμεῖς οὐκ ἀκούετε, ὅτι ἐκ τοῦ θεοῦ οὐκ ἐστέ.
|
|
48
|
48
|
|
эTвњща'ша і^оу^де'е, и^ рњшя е^мђ. не до'брњ ли м^ы гл~емъ. ја%ко самаряниn е^си т^ы, и^ бᲇсъ и%маши;
|
Ἀπεκρίθησαν οὖν οἱ Ἰουδαῖοι καὶ εἶπον αὐτῷ, Οὐ καλῶς λέγομεν ἡμεῖς ὅτι Σαμαρείτης εἶ σύ, καὶ δαιμόνιον ἔχεις;
|
|
49
|
49
|
|
эTвᲇща` і^с~. а^зъ бњса не и^мамъ, н^о чт^ђ эTц~а мое^го, и^ в^ы не чтете мене.
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Ἐγὼ δαιμόνιον οὐκ ἔχω, ἀλλὰ τιμῶ τὸν πατέρα μου, καὶ ὑμεῖς ἀτιμάζετέ με.
|
|
50
|
50
|
|
а^ꙁ же не и^щђ` сла'вы моеа`, е^сть и^ща` и^ сђдя”
|
Ἐγὼ δὲ οὐ ζητῶ τὴν δόξαν μου· ἔστιν ὁ ζητῶν καὶ κρίνων.
|
|
51
|
51
|
|
А/ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ. а%ще кт^о сло'во мое` съблюдеT, смр~ти не и%мать ви'дњти въ вᲇкы”
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐάν τις τὸν λόγον τὸν ἐμὸν τηρήσῃ, θάνατον οὐ μὴ θεωρήσῃ εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
52
|
52
|
|
Рњша оу^бо е^мђ жи'дове. нн~ᲇ разђмᲇхоM, ја%ко бᲇсъ и%маши. а^враа'мъ оу%мретъ, и^ пророцы. и^ т^ы гл~еши, а^ще кт^о сло'во мое съблюдетъ, смрти не и%мать в#кђсити въ' вњкы”
|
Εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, Νῦν ἐγνώκαμεν ὅτι δαιμόνιον ἔχεις. Ἀβραὰμ ἀπέθανεν καὶ οἱ προφῆται, καὶ σὺ λέγεις, Ἐάν τις τὸν λόγον μου τηρήσῃ, οὐ μὴ γεύσηται θανάτου εἰς τὸν αἰῶνα.
|
|
53
|
53
|
|
Є$д^а т^ы болїи е^си эTц~а на'шего а^враа'ма, и^же оу'мреT; и^ пррoцы оу^мро'шя. кого ся самъ т^ы твори'ши;
|
Μὴ σὺ μείζων εἶ τοῦ πατρὸς ἡμῶν Ἀβραάμ, ὅστις ἀπέθανεν; Καὶ οἱ προφῆται ἀπέθανον· τίνα σεαυτὸν σὺ ποιεῖς;
|
|
54
|
54
|
|
эTвеща` і^с~, а^ще а^ꙁъ сла'влюся самъ, сла'ва моа ничесоже е^сть. е^сть эTц~ъ мои` сла'вляи` м^я, е^гоже в^ы гл~ете, ја^ко б~ъ нашᲆ е^сть,
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Ἐὰν ἐγὼ δοξάζω ἐμαυτόν, ἡ δόξα μου οὐδέν ἐστιν· ἔστιν ὁ πατήρ μου ὁ δοξάζων με, ὃν ὑμεῖς λέγετε ὅτι Θεὸς ἡμῶν ἐστιν,
|
|
55
|
55
|
|
и^ не поꙁна'сте е^го. а^з же вњмъ е^го” и^ а'ще рекђ ја%ко не вњмъ е^го, бђдђ подобенъ вамъ ло'жъ. н^о вњмъ е^го, и^ слов'о е^го съблюдаю”
|
καὶ οὐκ ἐγνώκατε αὐτόν· ἐγὼ δὲ οἶδα αὐτόν, καὶ ἐὰν εἴπω ὅτι οὐκ οἶδα αὐτόν, ἔσομαι ὅμοιος ὑμῶν, ψεύστης· ἀλλ’ οἶδα αὐτόν, καὶ τὸν λόγον αὐτοῦ τηρῶ.
|
|
56
|
56
|
|
А$враа'м# эTц~ъ вашъ раD б^ы бы'лъ, даб^ы видњлъ дн~ь мой. и^ видњ и^ възра'довася”
|
Ἀβραὰμ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἠγαλλιάσατο ἵνα ἴδῃ τὴν ἡμέραν τὴν ἐμήν, καὶ εἶδεν καὶ ἐχάρη.
|
|
57
|
57
|
|
Рњша же і^оу^де'е к немђ, пятидесят# лњт# не ё& и%маши, и^ а^враа'ма ли е^си ви'дњлъ;
|
Εἶπον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι πρὸς αὐτόν, Πεντήκοντα ἔτη οὔπω ἔχεις, καὶ Ἀβραὰμ ἑώρακας;
|
|
58
|
58
|
|
рече же и^мъ і^с~. а^ми'нь а^миn гл~ю вамъ, прежDе да'же а^враа'мъ не бысть, а^зъ е^смь”
|
Εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, πρὶν Ἀβραὰμ γενέσθαι, ἐγώ εἰμι.
|
|
59
|
59
|
|
Взяшя же ка'менїе, да вр'ъгђтъ на'нь, і^с~ же съкры'ся, і^ и^зы'де и^ꙁ# цр~кве, прошедᲆ посредњ и^хᲆ, и^ мимохожDаше тако”
|
Ἦραν οὖν λίθους ἵνα βάλωσιν ἐπ’ αὐτόν· Ἰησοῦς δὲ ἐκρύβη, καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τοῦ ἱεροῦ, διελθὼν διὰ μέσου αὐτῶν· καὶ παρῆγεν οὕτως.
|
|
Глvа, џ~”
|
Κεφάλαιο 9
|
|
1
|
1
|
|
И ми'мои^ды`, видњ чл~ка слњпа эT рожDьства.
|
Καὶ παράγων εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς.
|
|
2
|
2
|
|
и^ въпроси'шя е^го оу^чн~цы е^го гл~юще, ра'вви, кт^о съгрњши, се'и л^и и^ли родиᲄеля его, да слњпъ родися;
|
Καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες, Ῥαββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ;
|
|
3
|
3
|
|
эTвњща` і^с~, ни се'и съгрᲇши, ни родителя е^го, н^о да ја%вяTся дњла бж~їа на немъ”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ· ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ θεοῦ ἐν αὐτῷ.
|
|
4
|
4
|
|
Мн^њ подоб'аеT дњ'лати дњ'ла посла'вшаго м^я, до'нъдеже дн~ь е^сть. прїидеT нощъ, е^гда никтоже мо'жетъ дњ'лати.
|
Ἐμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν· ἔρχεται νύξ, ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι.
|
|
5
|
5
|
|
е^гда в# ми'рњ е^смь, свњтъ е^смь ми'рђ”
|
Ὅταν ἐν τῷ κόσμῳ ὦ, φῶς εἰμι τοῦ κόσμου.
|
|
6
|
6
|
|
Сї'а ре'къ, плю'нђ на' ꙁемлю, и^ съᲄвори бренїе эT плюнове'нїа, и^ пома'ꙁа ѓ%чи бре'нїемъ слњпо'мђ,
|
Ταῦτα εἰπών, ἔπτυσεν χαμαί, καὶ ἐποίησεν πηλὸν ἐκ τοῦ πτύσματος, καὶ ἐπέχρισεν τὸν πηλὸν ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ,
|
|
7
|
7
|
|
и^ рече е^мђ, и^ди` оу^мы'ися в# кђпњ'ли силоаMстњ. е^же сказа'еᲄся по'сланᲆ. и^д^е же и^ оу^мы'ся, и^ прїиде видя`”
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ὕπαγε νίψαι εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ- ὃ ἑρμηνεύεται, Ἀπεσταλμένος. Ἀπῆλθεν οὖν καὶ ἐνίψατο, καὶ ἦλθεν βλέπων.
|
|
8
|
8
|
|
Съсњ'ди же, и^ и'же бњхђ ви'дњли е^го прежде, ја%ко слњпъ б^њ, гл~ахђ. не се'и ли е^сть сᲇдяи` и^ прося`;
|
Οἱ οὖν γείτονες καὶ οἱ θεωροῦντες αὐτὸν τὸ πρότερον ὅτι τυφλὸς ἦν, ἔλεγον, Οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ καθήμενος καὶ προσαιτῶν;
|
|
9
|
9
|
|
ѓ%ви гл~ахђ, ја%ко се'й еs, и^нїи же гл~ахђ, ја%ко подо'бенъ е^мђ еs, ѓ%н же гл~аше, ја%ко а^зъ е^смь”
|
Ἄλλοι ἔλεγον ὅτι Οὗτός ἐστιν· ἄλλοι δὲ ὅτι Ὅμοιος αὐτῷ ἐστιν. Ἐκεῖνος ἔλεγεν ὅτι Ἐγώ εἰμι.
|
|
10
|
10
|
|
Гл~ахђ же е^мђ, какоти ся эTвръз'остњ ѓ%чи;
|
Ἔλεγον οὖν αὐτῷ, Πῶς ἀνεῴχθησάν σου οἱ ὀφθαλμοί;
|
|
11
|
11
|
|
эTвњща' ѓ^нъ и^ рече. чл~къ нарицаемыи і^с~, бре'нїе сътвори`, и^ пома'за ѓ%чи мои`, и^ рече` м^и, и^ди` в# кђпњ'ль силоа'млю, и^ оу^мы'йся. шеD же и^ оу^мы'вся прозрXњ”
|
Ἀπεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπεν, Ἄνθρωπος λεγόμενος Ἰησοῦς πηλὸν ἐποίησεν, καὶ ἐπέχρισέν μου τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ εἶπέν μοι, Ὕπαγε εἰς τὴν κολυμβήθραν τοῦ Σιλωάμ, καὶ νίψαι. Ἀπελθὼν δὲ καὶ νιψάμενος, ἀνέβλεψα.
|
|
12
|
12
|
|
Рњшя же е^мђ, кт^о е^сть; гл~а, не вњмъ”
|
Εἶπον οὖν αὐτῷ, Ποῦ ἐστιν ἐκεῖνος; Λέγει, Οὐκ οἶδα.
|
|
13
|
13
|
|
Ведоша же е^го к# фарїсе'ѓM, и^же б^њ и^ногда слњпъ.
|
Ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς τοὺς Φαρισαίους, τόν ποτε τυφλόν.
|
|
14
|
14
|
|
бњ же сђбо'та е^гда` сътвори` бре'нїе і^с~, и^ эTвръзе е^мђ ѓ%чи.
|
Ἦν δὲ σάββατον ὅτε τὸν πηλὸν ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἀνέῳξεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς.
|
|
15
|
15
|
|
паки же вᲆпраша'хђ е^го и^ фарі'се'е, како прозрᲇ, ѓ^н же реq иM. бренїе` положи` мнᲇ на ѓ%чи. и^ оу^мыXся, и^ ви'жђ”
|
Πάλιν οὖν ἠρώτων αὐτὸν καὶ οἱ Φαρισαῖοι, πῶς ἀνέβλεψεν. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Πηλὸν ἐπέθηκέν μου ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ ἐνιψάμην, καὶ βλέπω.
|
|
16
|
16
|
|
Гл~ахђ же эT фарїсе'й нњ'цыи, нњсть сї'и эT б~а чл~къ, ја%ко сђбо'тђ не храниT. ѓ%ви гл~ахђ, ка'ко мо'жеT чл~къ грњшеn си'цева зна'менїа твори'ти; и^ распря` б^њ в# нихъ”
|
Ἔλεγον οὖν ἐκ τῶν Φαρισαίων τινές, Οὗτος ὁ ἄνθρωπος οὐκ ἔστιν παρὰ τοῦ θεοῦ, ὅτι τὸ σάββατον οὐ τηρεῖ. Ἄλλοι ἔλεγον, Πῶς δύναται ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς τοιαῦτα σημεῖα ποιεῖν; Καὶ σχίσμα ἦν ἐν αὐτοῖς.
|
|
17
|
17
|
|
Гл~ахђ оу^бо слњпцђ па'ки. т^ы чт^о гл~еши ѓ^ немъ, ја%ко эTвр'ьзе ѓ%чи твои`; ѓ%н же рече ја%ко пррoкъ еs”
|
Λέγουσιν τῷ τυφλῷ πάλιν, Σὺ τί λέγεις περὶ αὐτοῦ, ὅτι ἤνοιξέν σου τοὺς ὀφθαλμούς; Ὁ δὲ εἶπεν ὅτι Προφήτης ἐστίν.
|
|
18
|
18
|
|
Не ја%ша оу^бо вњ'ры і^оу^де'е ѓ^ неM, ја%ко слњпъ б^њ и^ прозрᲇ, до'ндеже въз#гласи'ша родителя того проꙁрњ'вшаго”
|
Οὐκ ἐπίστευσαν οὖν οἱ Ἰουδαῖοι περὶ αὐτοῦ, ὅτι τυφλὸς ἦν καὶ ἀνέβλεψεν, ἕως ὅτου ἐφώνησαν τοὺς γονεῖς αὐτοῦ τοῦ ἀναβλέψαντος,
|
|
19
|
19
|
|
И$ въпросиша я& гл~юще, се'й л^и еs сн~ъ ва'ю” е^гоже в^ы гл~ете ја%ко слњпъ роди'ся, како оу^бо нн~њ ви'дитъ;
|
καὶ ἠρώτησαν αὐτοὺς λέγοντες, Οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ὑμῶν, ὃν ὑμεῖς λέγετε ὅτι τυφλὸς ἐγεννήθη; Πῶς οὖν ἄρτι βλέπει;
|
|
20
|
20
|
|
эTвњща'ста же и'ма роди'теля е^го, и^ рᲇста. вњмы ја%ко се'й е^сть сн~ъ на'ю, и^ ја%ко слњпъ родися.
|
Ἀπεκρίθησαν δὲ αὐτοῖς οἱ γονεῖς αὐτοῦ καὶ εἶπον, Οἴδαμεν ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς ἡμῶν, καὶ ὅτι τυφλὸς ἐγεννήθη·
|
|
21
|
21
|
|
ка'ко же нн~њ ви'дитъ, не вњмы. и^ли кт^о эTвр'ъзе е^мђ ѓ%чи, м^ы не вњмы. самᲆ въз'растъ и%мать, самого въпроси'те, саM ѓ^ себњ` да гл~етъ”
|
πῶς δὲ νῦν βλέπει, οὐκ οἴδαμεν· ἢ τίς ἤνοιξεν αὐτοῦ τοὺς ὀφθαλμούς, ἡμεῖς οὐκ οἴδαμεν· αὐτὸς ἡλικίαν ἔχει· αὐτὸν ἐρωτήσατε, αὐτὸς περὶ ἑαυτοῦ λαλήσει.
|
|
22
|
22
|
|
Си^ рекоста роди'теля е^го, ја%ко боя'стася жи'довъ. оу^же б^о ся бњ'хђ сложили жи'дове. да а^ще кт^о е^го и^сповњсть х~а, эTлђченъ со'нмищя да бђ'детъ”
|
Ταῦτα εἶπον οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ὅτι ἐφοβοῦντο τοὺς Ἰουδαίους· ἤδη γὰρ συνετέθειντο οἱ Ἰουδαῖοι, ἵνα ἐάν τις αὐτὸν ὁμολογήσῃ χριστόν, ἀποσυνάγωγος γένηται.
|
|
23
|
23
|
|
Сего раd роди'теля е^го реко'ста, ја%ко въз'растъ и%мать, самого въпроси'те”
|
Διὰ τοῦτο οἱ γονεῖς αὐτοῦ εἶπον ὅτι Ἡλικίαν ἔχει, αὐτὸν ἐρωτήσατε.
|
|
24
|
24
|
|
Въз#гласи'шя же втори'цею чл~ка и^же б^њ слњ'пъ, и^ рњша е^мђ, дажDъ сла'вђ бв~и. м^ы вњмы, ја%ко чл~къ се'й грњшенъ е^сᲄь.
|
Ἐφώνησαν οὖν ἐκ δευτέρου τὸν ἄνθρωπον ὃς ἦν τυφλός, καὶ εἶπον αὐτῷ, Δὸς δόξαν τῷ θεῷ· ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι ὁ ἄνθρωπος οὗτος ἁμαρτωλός ἐστιν.
|
|
25
|
25
|
|
эTвњща же ѓ%нᲆ, и^ рече. а^ще грњшникъ еs, не вњ'де. е^ді'но вњмъ, ја^ко слњпъ бњх#, нн~њ ви'жђ”
|
Ἀπεκρίθη οὖν ἐκεῖνος καὶ εἶπεν, Εἰ ἁμαρτωλός ἐστιν, οὐκ οἶδα· ἓν οἶδα, ὅτι τυφλὸς ὤν, ἄρτι βλέπω.
|
|
26
|
26
|
|
Рњшя же е^мђ паки. чт^о сътвори` тебњ” ка'ко эTверзе ѓ%чи твои`;
|
Εἶπον δὲ αὐτῷ πάλιν, Τί ἐποίησέν σοι; Πῶς ἤνοιξέν σου τοὺς ὀφθαλμούς;
|
|
27
|
27
|
|
эTвᲇща` и^мъ, рекохъ ваM оу^же, и^ не слы'шасте; чт^о пакы хо'щете слы'шяти; е^д^а и^ в^ы оу^чн~цы е^го хо'щете бы'ти;
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς, Εἶπον ὑμῖν ἤδη, καὶ οὐκ ἠκούσατε. Τί πάλιν θέλετε ἀκούειν; Μὴ καὶ ὑμεῖς θέλετε αὐτοῦ μαθηταὶ γενέσθαι;
|
|
28
|
28
|
|
ѓ%ни же оу^кори'ша е^го, и^ рњшя е^мђ. т^ы оу^чн~къ е^си того. мы же мољ"се'ѓви е^смы оу^чн~цы.
|
Ἐλοιδόρησαν αὐτόν, καὶ εἶπον, Σὺ εἶ μαθητὴς ἐκείνου· ἡμεῖς δὲ τοῦ Μωσέως ἐσμὲν μαθηταί.
|
|
29
|
29
|
|
м^ы вњмы ја%ко мољ=се'ѓви гл~а б~ъ. сего же не вњмы эTкђдђ е^сть”
|
Ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι Μωσῇ λελάληκεν ὁ θεός· τοῦτον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστίν.
|
|
30
|
30
|
|
эTвњща' чл~къ, и^ рече и^мъ. ѓ^ се'мъ б^о ди'вно е^сть, ја%ко в^ы не вњ'сте эTкђ'дђ е^сть, и^ эTвр'ъзе ѓ%чи мои`.
|
Ἀπεκρίθη ὁ ἄνθρωπος καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Ἐν γὰρ τούτῳ θαυμαστόν ἐστιν, ὅτι ὑμεῖς οὐκ οἴδατε πόθεν ἐστίν, καὶ ἀνέῳξέν μου τοὺς ὀφθαλμούς.
|
|
31
|
31
|
|
вњмы же, ја%ко грњшникы б~ъ не послђш'ае^тъ, н^о а^ще кт^о бг~очтецъ е^сть, и^ во'лю е^готвориT, того послђ'шае^тъ.
|
Οἴδαμεν δὲ ὅτι ἁμαρτωλῶν ὁ θεὸς οὐκ ἀκούει· ἀλλ’ ἐάν τις θεοσεβὴς ᾖ, καὶ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιῇ, τούτου ἀκούει.
|
|
32
|
32
|
|
эT вњка нњсть слы'шано, ја%ко кт^о эTвр'ъзе ѓ%чи слњпђрожDе'нђ.
|
Ἐκ τοῦ αἰῶνος οὐκ ἠκούσθη ὅτι ἤνοιξέν τις ὀφθαλμοὺς τυφλοῦ γεγεννημένου.
|
|
33
|
33
|
|
а^ще не бы` быl се'й эT б~а, не мо'глъ бы творити ничесоже”
|
Εἰ μὴ ἦν οὗτος παρὰ θεοῦ, οὐκ ἠδύνατο ποιεῖν οὐδέν.
|
|
34
|
34
|
|
эTвњща'шя и^ рњшя е^мђ. въ грњсњхъ т^ы родился е^си ве'сь, и^ т^ы ли н^ы оу^чиши; і^ и^з#гна'ша е^го вонъ”
|
Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Ἐν ἁμαρτίαις σὺ ἐγεννήθης ὅλος, καὶ σὺ διδάσκεις ἡμᾶς; Καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω.
|
|
35
|
35
|
|
Оу^слы'шя і^с~, ја%ко и^ꙁ#гна'шя е^го во'нъ. и^ ѓ^брњтᲆ е^го рече е^мђ. т^ы вњрђеши ли в# сн~а бж~їа;
|
Ἤκουσεν ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω· καὶ εὑρὼν αὐτόν, εἶπεν αὐτῷ, Σὺ πιστεύεις εἰς τὸν υἱὸν τοῦ θεοῦ;
|
|
36
|
36
|
|
эTвњща` ѓ%нъ, и^ рече. и^ кт^о е^сть г~и, да вњ'рђю в него;
|
Ἀπεκρίθη ἐκεῖνος καὶ εἶπεν, Καὶ τίς ἐστιν, κύριε, ἵνα πιστεύσω εἰς αὐτόν;
|
|
37
|
37
|
|
рече же е^мђ і^с~. и^ ви'дњлъ е^го е^си, и^ гл~яи` с тобою, то'й еs”
|
Εἶπεν δὲ αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Καὶ ἑώρακας αὐτόν, καὶ ὁ λαλῶν μετὰ σοῦ ἐκεῖνός ἐστιν.
|
|
38
|
38
|
|
ѓ%н же реq, вњрђю г~и. и^ поклонися е^мђ”
|
Ὁ δὲ ἔφη, Πιστεύω, κύριε· καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ.
|
|
39
|
39
|
|
И/ рече і^с~. на сђ'дъ а^зъ в# миръ се'й прїидохъ, да неви'дящеи`, ви'дяT. и^ ви'дящеи`, слњпи бђдTђ.
|
Καὶ εἶπεν ὁ Ἰησοῦς, Εἰς κρίμα ἐγὼ εἰς τὸν κόσμον τοῦτον ἦλθον, ἵνα οἱ μὴ βλέποντες βλέπωσιν, καὶ οἱ βλέποντες τυφλοὶ γένωνται.
|
|
40
|
40
|
|
и^ слы'шашя эT фарїсе'й сїа сђщїи с ниM, и^ рᲇша е^мђ, е^д^а и^ м^ы слњпы е^смы;
|
Καὶ ἤκουσαν ἐκ τῶν Φαρισαίων ταῦτα οἱ ὄντες μετ’ αὐτοῦ, καὶ εἶπον αὐτῷ, Μὴ καὶ ἡμεῖς τυφλοί ἐσμεν;
|
|
41
|
41
|
|
рече же иM і^с~. а^ще бы'сте слњ'пи были, не бы'сте и^мњли грњха`. нн~њ же гл~ете ја^ко ви'димъ, и^ грњхъ вашъ пребываеT”
|
Εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Εἰ τυφλοὶ ἦτε, οὐκ ἂν εἴχετε ἁμαρτίαν· νῦν δὲ λέγετε ὅτι Βλέπομεν· ἡ οὖν ἁμαρτία ὑμῶν μένει.
|
|
Глvа, і~”
|
Κεφάλαιο 10
|
|
1
|
1
|
|
Ами'нь а^ми'нь гл~ю вамъ. не входяи` дв'ерми въ дворъ ѓ^в#чїи, н^о прелазя и^нђдњ, то'и таᲄь е^сть и^ раꙁбо'иниk”
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ μὴ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας εἰς τὴν αὐλὴν τῶν προβάτων, ἀλλὰ ἀναβαίνων ἀλλαχόθεν, ἐκεῖνος κλέπτης ἐστὶν καὶ λῃστής.
|
|
2
|
2
|
|
а^ входяи` две'рми, па'стыр# е^сть ѓ^вцямъ.
|
Ὁ δὲ εἰσερχόμενος διὰ τῆς θύρας ποιμήν ἐστιν τῶν προβάτων.
|
|
3
|
3
|
|
семђ две'рник# эTвръза'етъ, и^ ѓ^вця глsа е^го слы'шатъ. и^ своя ѓ^вця глаша'етъ по' имени, и^ и^ꙁго'нитъ и^хъ”
|
Τούτῳ ὁ θυρωρὸς ἀνοίγει, καὶ τὰ πρόβατα τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀκούει, καὶ τὰ ἴδια πρόβατα καλεῖ κατ’ ὄνομα, καὶ ἐξάγει αὐτά.
|
|
4
|
4
|
|
И$ е^гда` своя` ѓ^вця и^ждене'тъ, пред ними хо'дитъ, и^ ѓ^вця` по немъ и%дђтъ, ја^ко вњдятᲆ глsа е^го.
|
Καὶ ὅταν τὰ ἴδια πρόβατα ἐκβάλῃ, ἔμπροσθεν αὐτῶν πορεύεται· καὶ τὰ πρόβατα αὐτῷ ἀκολουθεῖ, ὅτι οἴδασιν τὴν φωνὴν αὐτοῦ.
|
|
5
|
5
|
|
по чђжемђ же не' йдђтъ, но^ бњжатъ эT него', ја%ко не ꙁна'ютъ чђжаго гла'са”
|
Ἀλλοτρίῳ δὲ οὐ μὴ ἀκολουθήσωσιν, ἀλλὰ φεύξονται ἀπ’ αὐτοῦ· ὅτι οὐκ οἴδασιν τῶν ἀλλοτρίων τὴν φωνήν.
|
|
6
|
6
|
|
Сїю при'тчђ рече и^мъ і^с~, ѓ^ни же не раꙁђмњша, чт^о бᲇше ја%же гл~аше и^мъ”
|
Ταύτην τὴν παροιμίαν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· ἐκεῖνοι δὲ οὐκ ἔγνωσαν τίνα ἦν ἃ ἐλάλει αὐτοῖς.
|
|
7
|
7
|
|
рече же пакы и^мъ і^с~. а^ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ, ја%ко а^ꙁ# е^смь дверъ ѓ^вцямъ.
|
Εἶπεν οὖν πάλιν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι ἡ θύρα τῶν προβάτων.
|
|
8
|
8
|
|
вс^и е^ли'ко иX прїиде прежDе мене, ᲄа'тїе сђть и^ раꙁбо'йницы, но^ не послђ'шаша иX ѓ^вця”
|
Πάντες ὅσοι ἦλθον κλέπται εἰσὶν καὶ λῃσταί· ἀλλ’ οὐκ ἤκουσαν αὐτῶν τὰ πρόβατα.
|
|
9
|
9
|
|
А/ꙁъ е^смь две'ръ. мно'ю а^ще кт^о вни'детъ, сп~сется, и^ вни'детъ, і^ и^ꙁыдетъ, и^ па'жить ѓ^бря'щет#”
|
Ἐγώ εἰμι ἡ θύρα· δι’ ἐμοῦ ἐάν τις εἰσέλθῃ, σωθήσεται, καὶ εἰσελεύσεται καὶ ἐξελεύσεται, καὶ νομὴν εὑρήσει.
|
|
10
|
10
|
|
Та'ть не прихо'дитъ, раꙁвњ да оу^крадетъ, и^ оу^бїе'тъ и^ погђбитъ” а^ꙁъ прїидо'хъ, да животъ и%мђт#, и^ лиш#ше и%мђть”
|
Ὁ κλέπτης οὐκ ἔρχεται εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀπολέσῃ· ἐγὼ ἦλθον ἵνα ζωὴν ἔχωσιν, καὶ περισσὸν ἔχωσιν.
|
|
11
|
11
|
|
а^ꙁъ е^смь па'стырь до'брыи. па'стырь до'брыи дш~ђ свою полага'етъ ꙁа ѓ^вця`”
|
Ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός· ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς τὴν ψυχὴν αὐτοῦ τίθησιν ὑπὲρ τῶν προβάτων.
|
|
12
|
12
|
|
а^ нае'мникъ і^ и^же нњсть па'стырь, е^мђже нњ' сђть ѓ^вця` своя, ви'дитъ во'лка грядђща, и^ ѓ^ставля'етъ ѓ^вця` и^ бњга'етᲆ, и^ во'лкъ расхи'титъ и^хъ, и^ распђ'дитъ ѓ^вця.
|
Ὁ μισθωτὸς δέ, καὶ οὐκ ὢν ποιμήν, οὗ οὐκ εἰσὶν τὰ πρόβατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον, καὶ ἀφίησιν τὰ πρόβατα, καὶ φεύγει· καὶ ὁ λύκος ἁρπάζει αὐτά, καὶ σκορπίζει τὰ πρόβατα.
|
|
13
|
13
|
|
а^ нае'мникъ бњжитъ, ја%ко нае'мникъ е^сть, и^ нерадиT ѓ^ ѓ^вцяX.
|
Ὁ δὲ μισθωτὸς φεύγει, ὅτι μισθωτός ἐστιν, καὶ οὐ μέλει αὐτῷ περὶ τῶν προβάτων.
|
|
14
|
14
|
|
а^з# е^смь па'стырь до'брыи, и^ ꙁна'ю моа, и^ ꙁна'ютъ м^я моя,
|
Ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός, καὶ γινώσκω τὰ ἐμά, καὶ γινώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν.
|
|
15
|
15
|
|
ја%коже ꙁна'етъ м^я эTцъ, и^ а'ꙁ# ꙁна'ю эTц~а, и^ дш~ђ мою полага'ю ꙁа ѓ^вця`”
|
Καθὼς γινώσκει με ὁ πατήρ, κἀγὼ γινώσκω τὸν πατέρα· καὶ τὴν ψυχήν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προβάτων.
|
|
16
|
16
|
|
І$ и'ны ѓ^вця и%мамъ, ја%же нњ' сђтъ эT двора` сего. и^ тыя м^и подоба'етъ привести`. и^ глsа мой оу^слы'шатъ, и бђ'детъ е^ді'но ста'до, и^ е^ді'нъ па'стырь”
|
Καὶ ἄλλα πρόβατα ἔχω, ἃ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης· κἀκεῖνά με δεῖ ἀγαγεῖν, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀκούσουσιν· καὶ γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν.
|
|
17
|
17
|
|
Сего ради м^я эTц~ъ любитъ. ја%ко аZ дш~ђ мою полага'ю, да па'кы прїимђ ю&”
|
Διὰ τοῦτο ὁ πατήρ με ἀγαπᾷ, ὅτι ἐγὼ τίθημι τὴν ψυχήν μου, ἵνα πάλιν λάβω αὐτήν.
|
|
18
|
18
|
|
Никтоже во'ꙁметъ ю% эT мене, н^о а^ꙁъ полага'ю ю& ѓ^ себњ. ѓ%бласть и%мамъ положити ю&, и^ ѓ%бласть и%мамъ пакы прїати ю&” Сїю ꙁа'повњдь прїахъ эT ѓ^ц~а мое^го”
|
Οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ’ ἐμοῦ, ἀλλ’ ἐγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ’ ἐμαυτοῦ. Ἐξουσίαν ἔχω θεῖναι αὐτήν, καὶ ἐξουσίαν ἔχω πάλιν λαβεῖν αὐτήν. Ταύτην τὴν ἐντολὴν ἔλαβον παρὰ τοῦ πατρός μου.
|
|
19
|
19
|
|
Распря же па'кы бысть въ і^оу^де'ехᲆ ꙁа словеса` сїа”
|
Σχίσμα οὖν πάλιν ἐγένετο ἐν τοῖς Ἰουδαίοις διὰ τοὺς λόγους τούτους.
|
|
20
|
20
|
|
Гл~ахђ же мно'ѕи эT нихъ, бњс# и%мать, и неи'стовъ е^сть, чт^о е^го послђшаете;
|
Ἔλεγον δὲ πολλοὶ ἐξ αὐτῶν, Δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται· τί αὐτοῦ ἀκούετε;
|
|
21
|
21
|
|
и%нїи гл~ахђ. сїи гл~и нњ' сђть бњснђ'ющагося. е^да мо'жет# бњсъ слњпо'мђ ѓ%чи эTврњсти”
|
Ἄλλοι ἔλεγον, Ταῦτα τὰ ῥήματα οὐκ ἔστιν δαιμονιζομένου· μὴ δαιμόνιον δύναται τυφλῶν ὀφθαλμοὺς ἀνοίγειν;
|
|
22
|
22
|
|
Бышя же тогда ѓ^бновле'нїа въ і^ерsли'мњх#, и^ ꙁима` б^њ.
|
Ἐγένετο δὲ τὰ Ἐγκαίνια ἐν Ἱεροσολύμοις, καὶ χειμὼν ἦν·
|
|
23
|
23
|
|
и^ хожаше і^с~ в# цр~ъкви, въ притворњ соло'мони”
|
καὶ περιεπάτει ὁ Ἰησοῦς ἐν τῷ ἱερῷ ἐν τῇ στοᾷ Σολομῶνος.
|
|
24
|
24
|
|
ѓ^быдошя же е^го и^оу^де'е, и^ гл~ахђ е^мђ. док'олњ дш~а нашя вꙁе'млеши; а^ще т^ы е^си х~с, рц^и намъ не ѓ^бинђ'ася”
|
Ἐκύκλωσαν οὖν αὐτὸν οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ ἔλεγον αὐτῷ, Ἕως πότε τὴν ψυχὴν ἡμῶν αἴρεις; Εἰ σὺ εἶ ὁ χριστός, εἰπὲ ἡμῖν παρρησίᾳ.
|
|
25
|
25
|
|
эTвњща и^мъ і^с~, рњхъ вам#, и^ не вњрђете. дњла ја^же а^ꙁъ творю ѓ^ и^мени эTц~а мое^го, т^а свњдњтельствђютъ ѓ^ мн^њ.
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Εἶπον ὑμῖν, καὶ οὐ πιστεύετε· τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ ἐν τῷ ὀνόματι τοῦ πατρός μου, ταῦτα μαρτυρεῖ περὶ ἐμοῦ·
|
|
26
|
26
|
|
н^о вы не вњ'рђете, нњсте б^о эT ѓ^вецъ моиX, ја%коже рXњ ваM”
|
ἀλλ’ ὑμεῖς οὐ πιστεύετε· οὐ γάρ ἐστε ἐκ τῶν προβάτων τῶν ἐμῶν, καθὼς εἶπον ὑμῖν.
|
|
27
|
27
|
|
ѓ^вця моя` гла'са мое^го слђшяютъ, и^ а^ꙁъ ꙁна'ю и^х#, и^ по мн^њ грядђт#,
|
Τὰ πρόβατα τὰ ἐμὰ τῆς φωνῆς μου ἀκούει, κἀγὼ γινώσκω αὐτά, καὶ ἀκολουθοῦσίν μοι·
|
|
28
|
28
|
|
и^ а^ꙁъ животъ вњчныи дамъ и^мъ, и^ не погы'бнђтъ въ' вњки, и^ не въсхи'титъ и^хъ никтоже эT рђкы мое'а`”
|
κἀγὼ ζωὴν αἰώνιον δίδωμι αὐτοῖς· καὶ οὐ μὴ ἀπόλωνται εἰς τὸν αἰῶνα, καὶ οὐχ ἁρπάσει τις αὐτὰ ἐκ τῆς χειρός μου.
|
|
29
|
29
|
|
эTц~ъ мой и^же дасть мн^њ, болїи всњхъ е^сть, и^ никтоже мо'жетᲆ въсхи'тити и^хъ эT рђкы` эTц~а мое^го”
|
Ὁ πατήρ μου ὃς δέδωκέν μοι, μείζων πάντων ἐστίν· καὶ οὐδεὶς δύναται ἁρπάζειν ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ πατρός μου.
|
|
30
|
30
|
|
А$ꙁъ и^ эTц~ъ е^ді'но е^свњ”
|
Ἐγὼ καὶ ὁ πατὴρ ἕν ἐσμεν.
|
|
31
|
31
|
|
Вꙁя'шя же ка'менїе пакы и^оу^де'е, да побїютъ е^го”
|
Ἐβάστασαν οὖν πάλιν λίθους οἱ Ἰουδαῖοι ἵνα λιθάσωσιν αὐτόν.
|
|
32
|
32
|
|
эTвњща` и^мъ і^с~. мно'га добра` дњ'ла ја^вихъ вамъ эT ѓ^ц~а моего, ꙁа кое` и^х# дњло ка'менїе ме'щете на' мя;
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Πολλὰ καλὰ ἔργα ἔδειξα ὑμῖν ἐκ τοῦ πατρός μου· διὰ ποῖον αὐτῶν ἔργον λιθάζετέ με;
|
|
33
|
33
|
|
эTвњщашя е^мђ и^оу^де'е гл~юще. ѓ^ добрњ дњлњ ка'менїе не ме'щемъ на тя, н^о ѓ^ хђлњ. ја^кот^ы чл~къ сы'й, твори'ши себе б~а”
|
Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι λέγοντες, Περὶ καλοῦ ἔργου οὐ λιθάζομέν σε, ἀλλὰ περὶ βλασφημίας, καὶ ὅτι σὺ ἄνθρωπος ὢν ποιεῖς σεαυτὸν θεόν.
|
|
34
|
34
|
|
эTвњща` и^мъ і^с~, нњсть л^и пи'сано в ꙁако'нњ ва'шемъ. а^ꙁъ рᲇх#, бо'ѕи е^сте;
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Οὐκ ἔστιν γεγραμμένον ἐν τῷ νόμῳ ὑμῶν, Ἐγὼ εἶπα, Θεοί ἐστε;
|
|
35
|
35
|
|
а^ще ѓ^ны` рече богы, к ни'мъже сло'во бж~їе бысть, и^ не мо'жетъ раꙁори'тися писанїе,
|
Εἰ ἐκείνους εἶπεν θεούς, πρὸς οὓς ὁ λόγος τοῦ θεοῦ ἐγένετο- καὶ οὐ δύναται λυθῆναι ἡ γραφή-
|
|
36
|
36
|
|
е^гоже эTц~ъ ст~и, и^ посла` в# ми'ръ. в^ы гл~ете, ја%ко хђлђ гл~еши, ꙁане рњх# ја%ко сн~ъ бж~їи е^смь;
|
ὃν ὁ πατὴρ ἡγίασεν καὶ ἀπέστειλεν εἰς τὸν κόσμον, ὑμεῖς λέγετε ὅτι Βλασφημεῖς, ὅτι εἶπον, Υἱὸς τοῦ θεοῦ εἰμι;
|
|
37
|
37
|
|
а^ще не творю дњ'ла эTц~а мое^го, не и^мњте м^и вњ'ры.
|
Εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ πατρός μου, μὴ πιστεύετέ μοι·
|
|
38
|
38
|
|
а^ще л^и творю, а^ще и^ мн^њ не вњ'рђете, дњ'ломъ мои'мъ вњ'рђите, да раꙁђмњете и^ вњ'рђете, ја%ко въ мн^њ эTц~ъ, и^ а'ꙁъ в немъ”
|
εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε, τοῖς ἔργοις πιστεύσατε· ἵνα γνῶτε καὶ πιστεύσητε ὅτι ἐν ἐμοὶ ὁ πατήρ, κἀγὼ ἐν αὐτῷ.
|
|
39
|
39
|
|
І$ и'ска'хђ оу^бо па'кы ја%ти е^го. і^ и^ꙁыде эT рђкъ и^хъ,
|
Ἐζήτουν οὖν πάλιν αὐτὸν πιάσαι· καὶ ἐξῆλθεν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.
|
|
40
|
40
|
|
і^ и'де паки на ѓ'нъ поl і^ѓ^рда'на, на мњ'сто и^дњже б^њ і^ѓ^а'н# прежде крsтя, и^ пребысть т^ђ”
|
Καὶ ἀπῆλθεν πάλιν πέραν τοῦ Ἰορδάνου εἰς τὸν τόπον ὅπου ἦν Ἰωάννης τὸ πρῶτον βαπτίζων· καὶ ἔμεινεν ἐκεῖ.
|
|
41
|
41
|
|
И$ мно'ѕи прїидо'шя к немђ, и^ гл~ахђ, ја%ко і^ѓ^а'ннъ оу^бо ѕна'менїа не сътвори ни е^ді'ного. вся же е^ли'ка рече і^ѓ^а'н# ѓ^ семъ, и'стина б^њ.
|
Καὶ πολλοὶ ἦλθον πρὸς αὐτόν, καὶ ἔλεγον ὅτι Ἰωάννης μὲν σημεῖον ἐποίησεν οὐδέν· πάντα δὲ ὅσα εἶπεν Ἰωάννης περὶ τούτου, ἀληθῆ ἦν.
|
|
42
|
42
|
|
и^ мно'ѕи вњ'роваша в негот^ђ”
|
Καὶ ἐπίστευσαν πολλοὶ ἐκεῖ εἰς αὐτόν.
|
|
Глvа, а~і”
|
Κεφάλαιο 11
|
|
1
|
1
|
|
Бњ же нᲇ'кто боля` ла'ꙁаr эT виџанїя, эT веси марїины и^ ма'р#џы сестры` е^а`”
|
Ἦν δέ τις ἀσθενῶν Λάζαρος ἀπὸ Βηθανίας, ἐκ τῆς κώμης Μαρίας καὶ Μάρθας τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς.
|
|
2
|
2
|
|
Бњ же марїа пома'завшїа г~а мїромъ, и^ ѓ^те'рши но'ѕњ е^го власы свои'ми, е^ја%же бра'тъ ла'ꙁарь боля'ше”
|
Ἦν δὲ Μαρία ἡ ἀλείψασα τὸν κύριον μύρῳ, καὶ ἐκμάξασα τοὺς πόδας αὐτοῦ ταῖς θριξὶν αὐτῆς, ἧς ὁ ἀδελφὸς Λάζαρος ἠσθένει.
|
|
3
|
3
|
|
Посла'стњ оу^бо сестрᲇ к немђ гл~ющи. г~и, с^е е^гоже лю'биши, боли'тъ”
|
Ἀπέστειλαν οὖν αἱ ἀδελφαὶ πρὸς αὐτὸν λέγουσαι, Κύριε, ἴδε ὃν φιλεῖς ἀσθενεῖ.
|
|
4
|
4
|
|
Слы'шав же і^с~, рече. сїа болњзнь, нњсть къ смр~ти, н^о ѓ^ сла'вњ бж~їи да просла'виTся сн~ъ бж~їи е^я` ради”
|
Ἀκούσας δὲ ὁ Ἰησοῦς εἶπεν, Αὕτη ἡ ἀσθένεια οὐκ ἔστιν πρὸς θάνατον, ἀλλ’ ὑπὲρ τῆς δόξης τοῦ θεοῦ, ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ δι’ αὐτῆς.
|
|
5
|
5
|
|
Любляше же і^с~ ма'рџђ, и^ сестрђ е^я`. и^ ла'ꙁаря”
|
Ἠγάπα δὲ ὁ Ἰησοῦς τὴν Μάρθαν καὶ τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς καὶ τὸν Λάζαρον.
|
|
6
|
6
|
|
Є$гда же оу^слы'ша ја^ко болитъ. тогда` пребы'сть на немже бᲇ мњ'стњ, дв^а дн~и”
|
Ὡς οὖν ἤκουσεν ὅτι ἀσθενεῖ, τότε μὲν ἔμεινεν ἐν ᾧ ἦν τόπῳ δύο ἡμέρας.
|
|
7
|
7
|
|
Пото'м же гл~а оу^чн~комъ. и%демъ въ і^ю^де'ю па'ки”
|
Ἔπειτα μετὰ τοῦτο λέγει τοῖς μαθηταῖς, Ἄγωμεν εἰς τὴν Ἰουδαίαν πάλιν.
|
|
8
|
8
|
|
Гл~ашя е^мђ оу^чн~цы`. ра'вви, нн~њ и^ска'хђ тебе` ка'менїеM побити і^ю^де'е, и^ паки ли и%деши та'мо;
|
Λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταί, Ῥαββί, νῦν ἐζήτουν σε λιθάσαι οἱ Ἰουδαῖοι, καὶ πάλιν ὑπάγεις ἐκεῖ;
|
|
9
|
9
|
|
эTвњща і^с~, не дв^а л^и на'десяте часа` е^ста во' дн~е; а^ще кт^о хо'дитъ во' дн~е, не поткнется, ја%ко свњтъ ми'ра сего ви'диT”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Οὐχὶ δώδεκά εἰσιν ὧραι τῆς ἡμέρας; Ἐάν τις περιπατῇ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, οὐ προσκόπτει, ὅτι τὸ φῶς τοῦ κόσμου τούτου βλέπει.
|
|
10
|
10
|
|
А$ще же кт^о хо'диᲄъ в нощи, потъкнется, ја^ко нњ'сть свњта в немъ”
|
Ἐὰν δέ τις περιπατῇ ἐν τῇ νυκτί, προσκόπτει, ὅτι τὸ φῶς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ.
|
|
11
|
11
|
|
Сїа рече, и^ по семъ гл~а и%мъ, ла'ꙁарь дрђ'гъ нашь оу^спе. но и^дђ` да воꙁбђжDђ е^го”
|
Ταῦτα εἶπεν, καὶ μετὰ τοῦτο λέγει αὐτοῖς, Λάζαρος ὁ φίλος ἡμῶν κεκοίμηται· ἀλλὰ πορεύομαι ἵνα ἐξυπνίσω αὐτόν.
|
|
12
|
12
|
|
Рњшя же оу^чн~цы е^го. г~и, а^ще оу^спе, сп~сенъ бђдетъ”
|
Εἶπον οὖν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Κύριε, εἰ κεκοίμηται, σωθήσεται.
|
|
13
|
13
|
|
Рече же і^с~. ѓ^ смр~ти е^го” ѓ^ни же мнњшя, ја%ко ѓ^ оу^спе'нїи сн~а гл~етъ”
|
Εἰρήκει δὲ ὁ Ἰησοῦς περὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ· ἐκεῖνοι δὲ ἔδοξαν ὅτι περὶ τῆς κοιμήσεως τοῦ ὕπνου λέγει.
|
|
14
|
14
|
|
Тогда рече и%мъ і^с~ не ѓ^бинђяся, ла'ꙁарь оу%мреT,
|
Τότε οὖν εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς παρρησίᾳ, Λάζαρος ἀπέθανεν.
|
|
15
|
15
|
|
и^ радђюся васъ, ради, да вњ'рђете, ја^ко не бњхъ ᲄамо, н^о и'демъ к немђ”
|
Καὶ χαίρω δι’ ὑμᾶς, ἵνα πιστεύσητε, ὅτι οὐκ ἤμην ἐκεῖ· ἀλλὰ ἄγωμεν πρὸς αὐτόν.
|
|
16
|
16
|
|
Рече же џома, гл~емыи близне'цᲆ, оу^чн~комъ. и^демъ и^ м^ы, да оу%мремъ с ни'мъ”
|
Εἶπεν οὖν Θωμᾶς, ὁ λεγόμενος Δίδυμος, τοῖς συμμαθηταῖς, Ἄγωμεν καὶ ἡμεῖς, ἵνα ἀποθάνωμεν μετ’ αὐτοῦ.
|
|
17
|
17
|
|
Пришедъ же і^с~, ѓ^брᲇте е^го четы'ри дн~и оу^же и^мђща въ гробњ”
|
Ἐλθὼν οὖν ὁ Ἰησοῦς εὗρεν αὐτὸν τέσσαρας ἡμέρας ἤδη ἔχοντα ἐν τῷ μνημείῳ.
|
|
18
|
18
|
|
Бњ же виџанїа близъ і^ерsли'ма. ја%ко стадїи пятьнадесяT.
|
Ἦν δὲ ἡ Βηθανία ἐγγὺς τῶν Ἱεροσολύμων, ὡς ἀπὸ σταδίων δεκαπέντε·
|
|
19
|
19
|
|
и^ мно'ѕи эT і^ю^деи бяхђ пришли` к ма'рџᲇ и^ марїи, да оу^тњшятъ и%хъ ѓ^ бра'ᲄњ е^ю`”
|
καὶ πολλοὶ ἐκ τῶν Ἰουδαίων ἐληλύθεισαν πρὸς τὰς περὶ Μάρθαν καὶ Μαρίαν, ἵνα παραμυθήσωνται αὐτὰς περὶ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῶν.
|
|
20
|
20
|
|
Ма'рџа же е^гда оу^слыша ја%ко і^с~ грядетъ, срњте е^го. марїа же до'ма сњдяше”
|
Ἡ οὖν Μάρθα, ὡς ἤκουσεν ὅτι Ἰησοῦς ἔρχεται, ὑπήντησεν αὐτῷ· Μαρία δὲ ἐν τῷ οἴκῳ ἐκαθέζετο.
|
|
21
|
21
|
|
Рече же ма'рџа къ і^с~ђ. г~и, а^ще бы ꙁд^њ былъ, не бы бра'тъ мо'и оу^мерлъ.
|
Εἶπεν οὖν Μάρθα πρὸς τὸν Ἰησοῦν, Κύριε, εἰ ἦς ὧδε, ὁ ἀδελφός μου οὐκ ἂν ἐτεθνήκει.
|
|
22
|
22
|
|
н^о и^ нн~њ вMњ, ја%ко е^ли'ка а%ще про'сиши эT б~а. да'ст# тебњ б~ъ.
|
Ἀλλὰ καὶ νῦν οἶδα ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσῃ τὸν θεόν, δώσει σοι ὁ θεός.
|
|
23
|
23
|
|
гл~а е'й і^с~, воскрsнетъ браT тво'й”
|
Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Ἀναστήσεται ὁ ἀδελφός σου.
|
|
24
|
24
|
|
Гл~а е^мђ ма'рџа. вњ'мъ ја^ко воскрsнетъ въ воскресенїе в послDњнїи дн~ь”
|
Λέγει αὐτῷ Μάρθα, Οἶδα ὅτι ἀναστήσεται ἐν τῇ ἀναστάσει ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.
|
|
25
|
25
|
|
Рече же е'й і^с~. а%ꙁъ е^смь воскресе'нїе и^ живо'тъ” вњрђаи` в м^я, а^ще и^ оу^мретъ, ѓ^живетъ.
|
Εἶπεν αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι ἡ ἀνάστασις καὶ ἡ ζωή· ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, κἂν ἀποθάνῃ, ζήσεται·
|
|
26
|
26
|
|
и^ всяk живыи`, и^ вњрђя в м^я, не оу^мреT въ вњкы” Є/млеши ли вᲇрђ семђ;
|
καὶ πᾶς ὁ ζῶν καὶ πιστεύων εἰς ἐμέ, οὐ μὴ ἀποθάνῃ εἰς τὸν αἰῶνα. Πιστεύεις τοῦτο;
|
|
27
|
27
|
|
гл~а е^мђ, е%й г~и. а^ꙁъ вњровахъ, ја^коты е^си х~с сн~ъ бж~їи, и%же в ми'ръ грядыи”
|
Λέγει αὐτῷ, Ναί, κύριε· ἐγὼ πεπίστευκα, ὅτι σὺ εἶ ὁ χριστός, ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, ὁ εἰς τὸν κόσμον ἐρχόμενος.
|
|
28
|
28
|
|
И$ сїа ре'кши, и%де, и^ пригласи` марїю сестрђ свою тай ре'кши. оу^чи'тель прише'лъ е^сть, и^ глашаеT т^я”
|
Καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἀπῆλθεν, καὶ ἐφώνησεν Μαρίαν τὴν ἀδελφὴν αὐτῆς λάθρᾳ, εἰποῦσα, Ὁ διδάσκαλος πάρεστιν καὶ φωνεῖ σε.
|
|
29
|
29
|
|
ѓ^на'же ја%ко оу^слы'ша, въста` ско'ро и^ і^де к немђ.
|
Ἐκείνη ὡς ἤκουσεν, ἐγείρεται ταχὺ καὶ ἔρχεται πρὸς αὐτόν.
|
|
30
|
30
|
|
не ё&же б^о бњ пришелъ і^с~ в# ве'сь, н^о бњ на мњ'стњ и^дњже срњте е^го ма'рџа”
|
Οὔπω δὲ ἐληλύθει ὁ Ἰησοῦς εἰς τὴν κώμην, ἀλλ’ ἦν ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ὑπήντησεν αὐτῷ ἡ Μάρθα.
|
|
31
|
31
|
|
І$ю^де'е же оу^бо сђщїи с нею в домђ и^ оу^тњша'юще ю&. видњвше ма'рїю ја%ко ско'ро вᲆста` и^ і^зы'де, по неи и^до'шя, гл~юще, ја%ко и%детъ на' гроб# да пла'четъ та'мо”
|
Οἱ οὖν Ἰουδαῖοι οἱ ὄντες μετ’ αὐτῆς ἐν τῇ οἰκίᾳ καὶ παραμυθούμενοι αὐτήν, ἰδόντες τὴν Μαρίαν ὅτι ταχέως ἀνέστη καὶ ἐξῆλθεν, ἠκολούθησαν αὐτῇ, λέγοντες ὅτι Ὑπάγει εἰς τὸ μνημεῖον, ἵνα κλαύσῃ ἐκεῖ.
|
|
32
|
32
|
|
Ма'рїя же ја%ко прїиде и^дњже бњ і^с~, видњ'вши е^го, паде` е^мђ на' ногђ, гл~ющи е^мђ. г~и, а^ще бы бы'лᲆ зд^њ, не бы` оу^мерлъ мо'и бра'тъ”
|
Ἡ οὖν Μαρία, ὡς ἦλθεν ὅπου ἦν ὁ Ἰησοῦς, ἰδοῦσα αὐτόν, ἔπεσεν αὐτοῦ εἰς τοὺς πόδας λέγουσα αὐτῷ, Κύριε, εἰ ἦς ὧδε, οὐκ ἂν ἀπέθανέν μου ὁ ἀδελφός.
|
|
33
|
33
|
|
І$с~ же ја%ко видњ ю& пла'чющђся, и^ пришеDшая с не'ю і^ю^дея пла'чющђся, ꙁапрњти дх~ђ, и^ воꙁмђти'ся са'мᲆ,
|
Ἰησοῦς οὖν ὡς εἶδεν αὐτὴν κλαίουσαν, καὶ τοὺς συνελθόντας αὐτῇ Ἰουδαίους κλαίοντας, ἐνεβριμήσατο τῷ πνεύματι, καὶ ἐτάραξεν ἑαυτόν,
|
|
34
|
34
|
|
и^ реq, гдњ положи`сте е^го” Гл~ашя е^мђ. г~и, прїиди и^ ви'жDь.
|
καὶ εἶπεν, Ποῦ τεθείκατε αὐτόν; Λέγουσιν αὐτῷ, Κύριε, ἔρχου καὶ ἴδε.
|
|
35
|
35
|
|
прослеꙁи'ся і^с~”
|
Ἐδάκρυσεν ὁ Ἰησοῦς.
|
|
36
|
36
|
|
Гл~ахђ оу%бо жи'дове, ви'жDь ка'ко любля'ше е^го”
|
Ἔλεγον οὖν οἱ Ἰουδαῖοι, Ἴδε πῶς ἐφίλει αὐτόν.
|
|
37
|
37
|
|
Нњцыи же эT нихъ рњша, не можа'ше ли се'и эTве'рꙁыи ѓ%чи слњпо'мђ, сътворити да и^ се'й не оу%мретᲆ;
|
Τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν εἶπον, Οὐκ ἠδύνατο οὗτος, ὁ ἀνοίξας τοὺς ὀφθαλμοὺς τοῦ τυφλοῦ, ποιῆσαι ἵνα καὶ οὗτος μὴ ἀποθάνῃ;
|
|
38
|
38
|
|
і^с~ же па'ки прњтя в себњ прїиде къ' гробђ” Бњ же пещера, и^ ка'мень лежа'ше на не'и”
|
Ἰησοῦς οὖν πάλιν ἐμβριμώμενος ἐν ἑαυτῷ ἔρχεται εἰς τὸ μνημεῖον. Ἦν δὲ σπήλαιον, καὶ λίθος ἐπέκειτο ἐπ’ αὐτῷ.
|
|
39
|
39
|
|
Гл~а і^с~, возмњте ка'мень” Гл~а е^мђ сестра оу^ме'ршаго ма'рџа. г~и, оу^же смерди'т#, четверодне'вен# бо е^сть.
|
Λέγει ὁ Ἰησοῦς, Ἄρατε τὸν λίθον. Λέγει αὐτῷ ἡ ἀδελφὴ τοῦ τεθνηκότος Μάρθα, Κύριε, ἤδη ὄζει· τεταρταῖος γάρ ἐστιν.
|
|
40
|
40
|
|
Гл~а е'й і^с~, не рXњ л^и ти ја^ко а^ще вњ'рђеши, оу%зриши сла'вђ бж~їю;
|
Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Οὐκ εἶπόν σοι ὅτι ἐὰν πιστεύσῃς, ὄψει τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ;
|
|
41
|
41
|
|
вꙁя'шя же ка'мень и^дњже бњ оу^мерыи лежа`” І$с~ же воꙁве'дъ ѓ%чи горњ, реq, эTч~е. хвалђ` тебњ въздаю`, ја%ко оу^слы'ша м^я.
|
Ἦραν οὖν τὸν λίθον, οὗ ἦν ὁ τεθνηκὼς κείμενος. Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἦρεν τοὺς ὀφθαλμοὺς ἄνω, καὶ εἶπεν, Πάτερ, εὐχαριστῶ σοι ὅτι ἤκουσάς μου.
|
|
42
|
42
|
|
а^з же ви'дњхᲆ ја%ко всегDа м^я послђ'шяеши, н^о наро'да ради стоа'щаго ѓ%крестъ рњхъ, да вњ'рђ и%мђть ја%кот^ы мя посла`”
|
Ἐγὼ δὲ ᾔδειν ὅτι πάντοτέ μου ἀκούεις· ἀλλὰ διὰ τὸν ὄχλον τὸν περιεστῶτα εἶπον, ἵνα πιστεύσωσιν ὅτι σύ με ἀπέστειλας.
|
|
43
|
43
|
|
И$ сїа реk, гла'сомъ вели'коM възва`. ла'заре гряди` вонъ.
|
Καὶ ταῦτα εἰπών, φωνῇ μεγάλῃ ἐκραύγασεν, Λάζαρε, δεῦρο ἔξω.
|
|
44
|
44
|
|
и^ и^зы'де оу^мерыи` ѓ^бя'ꙁан# рђка'ма и^ ногама оу^кро'емъ, и^ лице е^го оу^брђ'сомъ ѓ^бя'ꙁано. гл~а иM і^с~. разрњши'те е^го, и^ ѓ^ста'вите и^ти`”
|
Καὶ ἐξῆλθεν ὁ τεθνηκώς, δεδεμένος τοὺς πόδας καὶ τὰς χεῖρας κειρίαις, καὶ ἡ ὄψις αὐτοῦ σουδαρίῳ περιεδέδετο. Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Λύσατε αὐτόν, καὶ ἄφετε ὑπάγειν.
|
|
45
|
45
|
|
Мно'ѕи оу^бо эT і^оу^де'й пришеDшеи` к# ма'рїи, и^ видњ'вше ја^же сътвори` і^с~, вᲇровашя во'нь”
|
Πολλοὶ οὖν ἐκ τῶν Ἰουδαίων, οἱ ἐλθόντες πρὸς τὴν Μαρίαν καὶ θεασάμενοι ἃ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν.
|
|
46
|
46
|
|
Нњцїи же эT нихъ и^дошя к# фарїсе'ѓмъ, и^ рекоша и^мъ ја^же сътвори` і^с~”
|
Τινὲς δὲ ἐξ αὐτῶν ἀπῆλθον πρὸς τοὺς Φαρισαίους, καὶ εἶπον αὐτοῖς ἃ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς.
|
|
47
|
47
|
|
Събра'шя оу^бо а^рхїере'е и^ фарїсе'е со'н#мъ, и^ гл~ахђ, что сътворимъ. ја%ко чл~къ се'й мно'га зна'менїя творитᲆ;
|
Συνήγαγον οὖν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι συνέδριον, καὶ ἔλεγον, Τί ποιοῦμεν; Ὅτι οὗτος ὁ ἄνθρωπος πολλὰ σημεῖα ποιεῖ.
|
|
48
|
48
|
|
а^ще ѓ^ста'виM е^гота'ко, вс^и вњрђютъ в него. и^ прїидђтъ римляне, и^ възмђтъ мњ'сто и^ я^ѕы'къ на'шъ”
|
Ἐὰν ἀφῶμεν αὐτὸν οὕτως, πάντες πιστεύσουσιν εἰς αὐτόν· καὶ ἐλεύσονται οἱ Ῥωμαῖοι καὶ ἀροῦσιν ἡμῶν καὶ τὸν τόπον καὶ τὸ ἔθνος.
|
|
49
|
49
|
|
Є$ди'нᲆ же нњ'кто эT нихъ, кайа'фа, а^рхїере'й сыи лњтђ томђ, рече иM. в^ы не вњ'сте ничесоже
|
Εἷς δέ τις ἐξ αὐτῶν Καϊάφας, ἀρχιερεὺς ὢν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου, εἶπεν αὐτοῖς, Ὑμεῖς οὐκ οἴδατε οὐδέν,
|
|
50
|
50
|
|
ни помышля'ете, ја%ко оу'не е^сть наM, да е^ді'нъ чл~къ оу%мрет# ꙁа' люди, а^ не ве'сь ја^зыk поги'бнетъ.
|
οὐδὲ διαλογίζεσθε ὅτι συμφέρει ἡμῖν ἵνα εἷς ἄνθρωπος ἀποθάνῃ ὑπὲρ τοῦ λαοῦ, καὶ μὴ ὅλον τὸ ἔθνος ἀπόληται.
|
|
51
|
51
|
|
сего же ѓ^ себњ не рече, н^о а^рхїере'й сыи лњтђ томђ, прореq, ја%ко хотяше і^с~ оу^мрети ꙁа' люди.
|
Τοῦτο δὲ ἀφ’ ἑαυτοῦ οὐκ εἶπεν, ἀλλὰ ἀρχιερεὺς ὢν τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου, προεφήτευσεν ὅτι ἔμελλεν Ἰησοῦς ἀποθνῄσκειν ὑπὲρ τοῦ ἔθνους,
|
|
52
|
52
|
|
и^ не то'кмо ꙁа' люd. н^о да и^ чя'да бж~їа расточеная съберетъ въ е^ді'но”
|
καὶ οὐχ ὑπὲρ τοῦ ἔθνους μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὰ τέκνα τοῦ θεοῦ τὰ διεσκορπισμένα συναγάγῃ εἰς ἕν.
|
|
53
|
53
|
|
эT того же дн~е съвњща'ша да оу^бїю'тъ е^го”
|
Ἀπ’ ἐκείνης οὖν τῆς ἡμέρας συνεβουλεύσαντο ἵνα ἀποκτείνωσιν αὐτόν.
|
|
54
|
54
|
|
І$с~ же ктомђ` не ја%вњ хожDаше въ і^оу^де'ехъ, но и^де эTтђ'дђ въ странђ близъ пђсты'ня, въ е^фремъ нарица'емыи граD, и^ т^ђ хожDаше сᲆ оу^ченикы свои'ми”
|
Ἰησοῦς οὖν οὐκέτι παρρησίᾳ περιεπάτει ἐν τοῖς Ἰουδαίοις, ἀλλὰ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν εἰς τὴν χώραν ἐγγὺς τῆς ἐρήμου, εἰς Ἐφραῒμ λεγομένην πόλιν, κἀκεῖ διέτριβεν μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.
|
|
55
|
55
|
|
Бњ же близъ па'сха і'оу^де'иска, и^ вꙁыдо'шя мно'ѕи въ і^ерsлиM эT стра'нъ прежDе па'схы да ѓ^чи'сᲄят#ся”
|
Ἦν δὲ ἐγγὺς τὸ Πάσχα τῶν Ἰουδαίων· καὶ ἀνέβησαν πολλοὶ εἰς Ἱεροσόλυμα ἐκ τῆς χώρας πρὸ τοῦ Πάσχα, ἵνα ἁγνίσωσιν ἑαυτούς.
|
|
56
|
56
|
|
И$скахђ оу^бо і^с~а, и^ гл~ахђ к# себᲇ в# цр~кви стоа'ще. чт^о мнится ваM, ја^ко не и%маᲄь ли прїити` в# празDникъ;
|
Ἐζήτουν οὖν τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἔλεγον μετ’ ἀλλήλων ἐν τῷ ἱερῷ ἑστηκότες, Τί δοκεῖ ὑμῖν; Ὅτι οὐ μὴ ἔλθῃ εἰς τὴν ἑορτήν;
|
|
57
|
57
|
|
да'шя оу^бо а^рхїере'е и^ фарїсе'е за'повњдь. да а^ще кто` ѓ^щђти'тъ е^го гд^њ бђдеT, повњ'сть, ја^ко да и^мTђ е^го”
|
Δεδώκεισαν δὲ καὶ οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι ἐντολήν, ἵνα ἐάν τις γνῷ ποῦ ἐστιν, μηνύσῃ, ὅπως πιάσωσιν αὐτόν.
|
|
Глvа, в~і”
|
Κεφάλαιο 12
|
|
1
|
1
|
|
Ис~ же прежDе шестихᲆ дн~їи па'схы, прїиде въ виџанїю`, и^дњже бњ ла'заръ оу^ме'рыи`, е^гоже въскр~си` эT мр~твыX”
|
Ὁ οὖν Ἰησοῦς πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ Πάσχα ἦλθεν εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν.
|
|
2
|
2
|
|
Сътвори'шя же е^мђ вече'рю т^ђ. и^ ма'рџа слђжа'ше. лазаръ же е^ді'нъ б^њ эT въꙁлежа'щихъ с нимъ”
|
Ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ.
|
|
3
|
3
|
|
Ма'рїа же прїе'мши ли'трђ мљ=ра, нарда писти'кы, мно'гоцњнны, пома'за но'ѕњ і^с~овᲇ, и^ ѓ^тре` власы` свои'ми ноѕњ е^го, хра'мина же и^спл'ънися эT воня масти бл~гово'нныа”
|
Ἡ οὖν Μαρία λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψεν τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἐξέμαξεν ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου.
|
|
4
|
4
|
|
Гл~а же е^ді'нъ эT оу^чн~къ е^го, і^оу^да сі'моновъ и^скарїѓ'тъскїи, и^же хоᲄяше е^го преда'ти.
|
Λέγει οὖν εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἰούδας Σίμωνος Ἰσκαριώτης, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι,
|
|
5
|
5
|
|
чесо ради мљ=ро с^е не продано бысть на трихъ стњхъ пњняѕь, и^ дано` ни'щимъ;
|
Διὰ τί τοῦτο τὸ μύρον οὐκ ἐπράθη τριακοσίων δηναρίων, καὶ ἐδόθη πτωχοῖς;
|
|
6
|
6
|
|
Се же рече, не ја%ко ѓ^ ни'щихᲆ печа'шеся, н^о ја%котаT б^њ. и^ ковчежецъ и^мња'ше. и^ вмᲇта'емая ноша'ше”
|
Εἶπεν δὲ τοῦτο, οὐχ ὅτι περὶ τῶν πτωχῶν ἔμελεν αὐτῷ, ἀλλ’ ὅτι κλέπτης ἦν, καὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχεν, καὶ τὰ βαλλόμενα ἐβάσταζεν.
|
|
7
|
7
|
|
Рече же і^с~, не дњите еа`, да в# дн~ь погре'бенїа мое^го съблюде'тъ е&”
|
Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς, Ἄφες αὐτήν· εἰς τὴν ἡμέραν τοῦ ἐνταφιασμοῦ μου τετήρηκεν αὐτό.
|
|
8
|
8
|
|
Ни'щая б^о всегда` и%мате с# собо'ю, мене же не всегда и%мате”
|
Τοὺς πτωχοὺς γὰρ πάντοτε ἔχετε μεθ’ ἑαυτῶν, ἐμὲ δὲ οὐ πάντοτε ἔχετε.
|
|
9
|
9
|
|
Разђмњ же нароD мно'гъ эT і^оу^де'й ја^кот^ђ еs. и^ прїидо'шя, не і^с~а ради токмо, н^о да и^ лазаря ви'дятъ, е^гоy въскр~си` эT мрт~выхъ”
|
Ἔγνω οὖν ὄχλος πολὺς ἐκ τῶν Ἰουδαίων ὅτι ἐκεῖ ἐστιν· καὶ ἦλθον οὐ διὰ τὸν Ἰησοῦν μόνον, ἀλλ’ ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἴδωσιν, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν.
|
|
10
|
10
|
|
Съвњща'ша же а^рхїере'е, да и^ ла'заря оу^бїютъ,
|
Ἐβουλεύσαντο δὲ οἱ ἀρχιερεῖς ἵνα καὶ τὸν Λάζαρον ἀποκτείνωσιν·
|
|
11
|
11
|
|
ја^ко мноѕи е^го ради и^дяхђ эT і^оу^де'й, и^ вњровахђ въ і^с~а”
|
ὅτι πολλοὶ δι’ αὐτὸν ὑπῆγον τῶν Ἰουδαίων, καὶ ἐπίστευον εἰς τὸν Ἰησοῦν.
|
|
12
|
12
|
|
Въ оу^трњи же дн~ь, нароD мно'гᲆ прише'дыи` в# празнDикъ, слы'шавше ја%ко і^с~ грядетъ въ і^е^рsли'мъ,
|
Τῇ ἐπαύριον ὄχλος πολὺς ὁ ἐλθὼν εἰς τὴν ἑορτήν, ἀκούσαντες ὅτι ἔρχεται Ἰησοῦς εἰς Ἱεροσόλυμα,
|
|
13
|
13
|
|
прїа'ша ва'йе эT фљ=никъ, і^ и^зыдо'шя въ срњтенїе е^мђ, и^ ꙁва'хђ гл~юще. ѓ^са'нна, блsвенъ гряды= въ и^мя гн~е, цр~ъ і^ил~евъ”
|
ἔλαβον τὰ βαΐα τῶν φοινίκων, καὶ ἐξῆλθον εἰς ὑπάντησιν αὐτῷ, καὶ ἔκραζον, Ὡσαννά· εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου, βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ.
|
|
14
|
14
|
|
ѓ^брњтᲆ же і^с~ ѓ^сля`, всњ'де на не. ја%коже е^сть пи'сано.
|
Εὑρὼν δὲ ὁ Ἰησοῦς ὀνάριον, ἐκάθισεν ἐπ’ αὐτό, καθώς ἐστιν γεγραμμένον,
|
|
15
|
15
|
|
не бо'йся дщ~и сїѓ'ня, с^е цр~ь твой грядетъ, сњдя` на жребяти ѓ^сли”
|
Μὴ φοβοῦ, θύγατερ Σιών· ἰδού, ὁ βασιλεύς σου ἔρχεται, καθήμενος ἐπὶ πῶλον ὄνου.
|
|
16
|
16
|
|
сих же не разђмњшя оу^ченицы е^го преже, н^о е^гда просла'вися і^с~. тогда` помянђшя, ја%ко сїа бњшя ѓ^ немъ пи'сана, и^ сїа сътвори'шя е^мђ”
|
Ταῦτα δὲ οὐκ ἔγνωσαν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ τὸ πρῶτον· ἀλλ’ ὅτε ἐδοξάσθη Ἰησοῦς, τότε ἐμνήσθησαν ὅτι ταῦτα ἦν ἐπ’ αὐτῷ γεγραμμένα, καὶ ταῦτα ἐποίησαν αὐτῷ.
|
|
17
|
17
|
|
Свњдњтельствоваше же наро'дъ и^же б^њ преже с нимъ е^гда ла'заря въꙁ#гласи` эT г'роба, и^ въскр~си е^го эT мр~твыхᲆ”
|
Ἐμαρτύρει οὖν ὁ ὄχλος ὁ ὢν μετ’ αὐτοῦ ὅτε τὸν Λάζαρον ἐφώνησεν ἐκ τοῦ μνημείου, καὶ ἤγειρεν αὐτὸν ἐκ νεκρῶν.
|
|
18
|
18
|
|
Сего ради и^ срњте е^го народъ, ја^ко слы'шашя е^го сїе съᲄворша зна'менїе”
|
Διὰ τοῦτο καὶ ὑπήντησεν αὐτῷ ὁ ὄχλος, ὅτι ἤκουσεν τοῦτο αὐτὸν πεποιηκέναι τὸ σημεῖον.
|
|
19
|
19
|
|
Фарісе'е же рњша к# себњ. ви'дите, ја^ко никая же по'л#за е^сᲄь; с^е ми'ръ по немъ и'детъ”
|
Οἱ οὖν Φαρισαῖοι εἶπον πρὸς ἑαυτούς, Θεωρεῖτε ὅτι οὐκ ὠφελεῖτε οὐδέν· ἴδε ὁ κόσμος ὀπίσω αὐτοῦ ἀπῆλθεν.
|
|
20
|
20
|
|
Бњ'хђ же нњ'цїи е%ллини эT вшеDшихъ да покло'нятся въ пра'знDикъ”
|
Ἦσαν δέ τινες Ἕλληνες ἐκ τῶν ἀναβαινόντων ἵνα προσκυνήσωσιν ἐν τῇ ἑορτῇ·
|
|
21
|
21
|
|
Сїи оу^бо пристђпиша к# фили'ппђ, и^же б^њ эT виџсайды галилейскїа, и^ моля'хђ е^го гл~юща. г~и, хо'щемъ і^с~а ви'дњти”
|
οὗτοι οὖν προσῆλθον Φιλίππῳ τῷ ἀπὸ Βηθσαϊδὰ τῆς Γαλιλαίας, καὶ ἠρώτων αὐτὸν λέγοντες, Κύριε, θέλομεν τὸν Ἰησοῦν ἰδεῖν.
|
|
22
|
22
|
|
Прїиде фили'ппᲆ, и^ гл~а а^ндре'ѓви. и^ пакы а^ндре'а и^ фили'ппъ гл~аста і^с~ови.
|
Ἔρχεται Φίλιππος καὶ λέγει τῷ Ἀνδρέᾳ· καὶ πάλιν Ἀνδρέας καὶ Φίλιππος λέγουσιν τῷ Ἰησοῦ.
|
|
23
|
23
|
|
і^с~ же эTвњща` и'ма гл~я. прїиде часъ, да просла'виTся сн~ъ члчsкїи”
|
Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπεκρίνατο αὐτοῖς λέγων, Ἐλήλυθεν ἡ ὥρα ἵνα δοξασθῇ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου.
|
|
24
|
24
|
|
А$ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ. а^ще зерно пшени'чно паD на земли` не оу%мретъ, то е^ді'но пребываеT, а^ще л^и оу%мреT, мно'гъ плоD сътвориT”
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ἐὰν μὴ ὁ κόκκος τοῦ σίτου πεσὼν εἰς τὴν γῆν ἀποθάνῃ, αὐτὸς μόνος μένει· ἐὰν δὲ ἀποθάνῃ, πολὺν καρπὸν φέρει.
|
|
25
|
25
|
|
Любяи` дш~ђ свою, погђбиT ю&, и^ ненавидяи` дш~ђ свою в# ми'рњ семъ, в# животњ` вњчнем# съхранитъ ю&”
|
Ὁ φιλῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀπολέσει αὐτήν· καὶ ὁ μισῶν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῷ κόσμῳ τούτῳ εἰς ζωὴν αἰώνιον φυλάξει αὐτήν.
|
|
26
|
26
|
|
а^ще кт^о мн^њ слђ'житъ, мн^њ да послDњствђетъ. і^ и^деже е^смь а^зъ, т^ђ и^ слђга мой бђ'детъ” И$ а'ще кт^о мн^њ слђжиT, почтеT е^го эTц~ъ мой”
|
Ἐὰν ἐμοὶ διακονῇ τις, ἐμοὶ ἀκολουθείτω· καὶ ὅπου εἰμὶ ἐγώ, ἐκεῖ καὶ ὁ διάκονος ὁ ἐμὸς ἔσται· καὶ ἐάν τις ἐμοὶ διακονῇ, τιμήσει αὐτὸν ὁ πατήρ.
|
|
27
|
27
|
|
Нн~њ дш~а моа` възмђтися. и^ что` рекђ; эTч~е сп~си' м^я эT часа` сего н^о сего ради прїидохъ на часъ се'й”
|
Νῦν ἡ ψυχή μου τετάρακται· καὶ τί εἴπω; Πάτερ, σῶσόν με ἐκ τῆς ὥρας ταύτης. Ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἦλθον εἰς τὴν ὥραν ταύτην.
|
|
28
|
28
|
|
Эtч~е, просла'ви и%мя твое” Прїиде же гла'съ с# нб~се, и^ просла'виX, и^ паки просла'влю”
|
Πάτερ, δόξασόν σου τὸ ὄνομα. Ἦλθεν οὖν φωνὴ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, Καὶ ἐδόξασα, καὶ πάλιν δοξάσω.
|
|
29
|
29
|
|
НароD же сᲄоаи` слы'шаv гл~ахђ, гр'омъ бысть” И/нїи гл~ахђ а^гг~лъ гл~а е^мђ.
|
Ὁ οὖν ὄχλος ὁ ἑστὼς καὶ ἀκούσας ἔλεγεν βροντὴν γεγονέναι· ἄλλοι ἔλεγον, Ἄγγελος αὐτῷ λελάληκεν.
|
|
30
|
30
|
|
эTвњща` і^с~, и^ реq. не мене ради глsа се'й бысть, н^о наро'да ради”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν, Οὐ δι’ ἐμὲ αὕτη ἡ φωνὴ γέγονεν, ἀλλὰ δι’ ὑμᾶς.
|
|
31
|
31
|
|
Нн~њ сђдъ еs ми'рђ семђ. нн~њ княѕь ми'ра сего и^з#гнанъ бђдеT во'нъ”
|
Νῦν κρίσις ἐστὶν τοῦ κόσμου τούτου· νῦν ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου ἐκβληθήσεται ἔξω.
|
|
32
|
32
|
|
И$ а'ще а^зъ въꙁнесе'нъ бђ'дђ эT земля, вс^я привлекђ к# себњ”
|
Κἀγὼ ἐὰν ὑψωθῶ ἐκ τῆς γῆς, πάντας ἑλκύσω πρὸς ἐμαυτόν.
|
|
33
|
33
|
|
Се' же гл~аше, наꙁна'менђа коею` смр~тїю хотяше оу%мреᲄи”
|
Τοῦτο δὲ ἔλεγεν, σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἔμελλεν ἀποθνῄσκειν.
|
|
34
|
34
|
|
эTвњща` е^мђ наро'дъ, м^ы слы'шахомъ эT ꙁако'на, ја%ко х~с пребыва'етъ въ' вњкы. и^ ка'кот^ы гл~еши, въꙁнестися подоба'ет# сн~ђ члчsкомђ; кт^о е^сть се'й сн~ъ чл~ческїи;
|
Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ ὄχλος, Ἡμεῖς ἠκούσαμεν ἐκ τοῦ νόμου ὅτι ὁ χριστὸς μένει εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ πῶς σὺ λέγεις, Δεῖ ὑψωθῆναι τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου; Τίς ἐστιν οὗτος ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου;
|
|
35
|
35
|
|
рече же и^мъ і^с~. е^ще ма'ло вре'мя свњтъ в# васᲆ е^сᲄь. ходи'те до'ндеже свњтъ и%мате, да тм^а васъ не и^метъ. и^ ходяи` въ тмњ, не вњ'сᲄь ка'мо и'детъ”
|
Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἔτι μικρὸν χρόνον τὸ φῶς μεθ’ ὑμῶν ἐστιν. Περιπατεῖτε ἕως τὸ φῶς ἔχετε, ἵνα μὴ σκοτία ὑμᾶς καταλάβῃ· καὶ ὁ περιπατῶν ἐν τῇ σκοτίᾳ οὐκ οἶδεν ποῦ ὑπάγει.
|
|
36
|
36
|
|
До'ндеже свњтъ и%мате, вњ'рђйте въ' свњтᲆ, да сн~ове свњта бђ'дете” Сїа гл~а і^с~, и^ эTшеD съкрыся эT ниX”
|
Ἕως τὸ φῶς ἔχετε, πιστεύετε εἰς τὸ φῶς, ἵνα υἱοὶ φωτὸς γένησθε. Ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἀπελθὼν ἐκρύβη ἀπ’ αὐτῶν.
|
|
37
|
37
|
|
Толи'ка ꙁна'менїа сᲆтво'ршђ е^мђ преD ни'ми, не вᲇровахђ в него
|
Τοσαῦτα δὲ αὐτοῦ σημεῖα πεποιηκότος ἔμπροσθεν αὐτῶν, οὐκ ἐπίστευον εἰς αὐτόν·
|
|
38
|
38
|
|
да събђ'деTся сло'во и^са'і"а пррoка, е^же рече. г~и, кт^о вњ'рова слђ'хђ на'шемђ; и^ мы'ш#ца гн~я комђ` эTкры'ся;
|
ἵνα ὁ λόγος Ἠσαΐου τοῦ προφήτου πληρωθῇ, ὃν εἶπεν, Κύριε, τίς ἐπίστευσεν τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; Καὶ ὁ βραχίων κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη;
|
|
39
|
39
|
|
сего ради не можа'хђ вњ'ровати, ја%ко па'ки реq и^са'і"а.
|
Διὰ τοῦτο οὐκ ἠδύναντο πιστεύειν, ὅτι πάλιν εἶπεν Ἠσαΐας,
|
|
40
|
40
|
|
ѓ^слњпи ѓ%чи и^хъ, и^ ѓ^ка'менилъ е^сть срDця и^хъ, да не ви'дятъ ѓ^чи'ма, ни разђмњютъ срDцемъ, и^ ѓ^братя'тся, і^ и^сцњлю иX”
|
Τετύφλωκεν αὐτῶν τοὺς ὀφθαλμούς, καὶ πεπώρωκεν αὐτῶν τὴν καρδίαν· ἵνα μὴ ἴδωσιν τοῖς ὀφθαλμοῖς, καὶ νοήσωσιν τῇ καρδίᾳ, καὶ ἐπιστραφῶσιν, καὶ ἰάσωμαι αὐτούς.
|
|
41
|
41
|
|
Сїа рече и^са'і"а, е^гда видњ` сла'вђ е^го, и^ гл~а ѓ^ немъ”
|
Ταῦτα εἶπεν Ἠσαΐας, ὅτε εἶδεν τὴν δόξαν αὐτοῦ, καὶ ἐλάλησεν περὶ αὐτοῦ.
|
|
42
|
42
|
|
ѓ^баче оу^бо и^ эT кня'ѕь мно'ѕи вњ'ровашя в него. н^о фарїсе'й ради не и^сповњдовахђ, да не и^ꙁ соnмищъ и^ꙁгнани бђ'дђтъ.
|
Ὅμως μέντοι καὶ ἐκ τῶν ἀρχόντων πολλοὶ ἐπίστευσαν εἰς αὐτόν· ἀλλὰ διὰ τοὺς Φαρισαίους οὐχ ὡμολόγουν, ἵνα μὴ ἀποσυνάγωγοι γένωνται.
|
|
43
|
43
|
|
възлюби'ша бо па'че сла'вђ члчsкђю неQ славђ бж~їю”
|
Ἠγάπησαν γὰρ τὴν δόξαν τῶν ἀνθρώπων μᾶλλον ἤπερ τὴν δόξαν τοῦ θεοῦ.
|
|
44
|
44
|
|
І$с~ же възва` и^ рече. вњ'рђаи` в# м^я, не вњ'рђет# в# м^я, н^о в# посла'вшаго м^я”
|
Ἰησοῦς δὲ ἔκραξεν καὶ εἶπεν, Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, οὐ πιστεύει εἰς ἐμέ, ἀλλ’ εἰς τὸν πέμψαντά με·
|
|
45
|
45
|
|
И$ видяи` м^я, ви'дитъ посла'вшаго м^я”
|
καὶ ὁ θεωρῶν ἐμέ, θεωρεῖ τὸν πέμψαντά με.
|
|
46
|
46
|
|
а^зъ свњтъ в# ми'ръ прїидоX, да всякъ вњ'рђаи` в м^я, въ тм^њ не пребђ'детъ”
|
Ἐγὼ φῶς εἰς τὸν κόσμον ἐλήλυθα, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, ἐν τῇ σκοτίᾳ μὴ μείνῃ.
|
|
47
|
47
|
|
И$ а'ще кто` оу"слы'шиT гл~ы моя, и^ не вњ'рђетъ. а^зъ не сђжDђ е^мђ. не прїидохъ б^о да сђжDђ ми'рови, н^о да сп~сђ ми'ръ”
|
Καὶ ἐάν τίς μου ἀκούσῃ τῶν ῥημάτων καὶ μὴ πιστεύσῃ, ἐγὼ οὐ κρίνω αὐτόν· οὐ γὰρ ἦλθον ἵνα κρίνω τὸν κόσμον, ἀλλ’ ἵνα σώσω τὸν κόσμον.
|
|
48
|
48
|
|
эTмњта'аи`ся мене, и^ не прїе'мляи` гл~ъ мои^хъ, и%мать сђдя'щаго е^мђ” Сло'во еже гл~ахъ, т^о сђдитъ е^мђ в# послDњнїи дн~ь”
|
Ὁ ἀθετῶν ἐμὲ καὶ μὴ λαμβάνων τὰ ῥήματά μου, ἔχει τὸν κρίνοντα αὐτόν· ὁ λόγος ὃν ἐλάλησα, ἐκεῖνος κρινεῖ αὐτὸν ἐν τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ.
|
|
49
|
49
|
|
ЈА/ко а^зъ ѓ^ себњ не гл~ахъ, н^о посла'выи` мя эTц~ъ, то'й мн^њ за'повњдь дасть, чт^о рекђ, и^ чт^о въз#гл~ю.
|
Ὅτι ἐγὼ ἐξ ἐμαυτοῦ οὐκ ἐλάλησα· ἀλλ’ ὁ πέμψας με πατήρ, αὐτός μοι ἐντολὴν ἔδωκεν, τί εἴπω καὶ τί λαλήσω.
|
|
50
|
50
|
|
и^ вњмъ ја^ко ꙁа'повњдь е^го животъ вњчныи е^сть. ја%же оу^бо а^зъ гл~ю, ја%коже рече мн^њ эTц~ъ, та'котворю”
|
Καὶ οἶδα ὅτι ἡ ἐντολὴ αὐτοῦ ζωὴ αἰώνιός ἐστιν· ἃ οὖν λαλῶ ἐγώ, καθὼς εἴρηκέν μοι ὁ πατήρ, οὕτως λαλῶ.
|
|
Глvа, г~і”
|
Κεφάλαιο 13
|
|
1
|
1
|
|
Прежде же пра'ꙁдника па'сцᲇ, вњды` і^с~, ја%ко прїиде е^мђ чаs да пре'йдетъ эT мира сего къ эTц~ђ, въꙁлю'бль своа сђщаа в# ми'рњ, до конца` въꙁлюби я”
|
Πρὸ δὲ τῆς ἑορτῆς τοῦ Πάσχα, εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἐλήλυθεν αὐτοῦ ἡ ὥρα ἵνα μεταβῇ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου πρὸς τὸν πατέρα, ἀγαπήσας τοὺς ἰδίους τοὺς ἐν τῷ κόσμῳ, εἰς τέλος ἠγάπησεν αὐτούς.
|
|
2
|
2
|
|
и^ вече'ри бы'вши, дїа'волђ оу^же вложи'вшђ въ срDце і^оу'дњ си'моновђ и^скариѓ'т#скомђ, да е^го предастъ”
|
Καὶ δείπνου γενομένου, τοῦ διαβόλου ἤδη βεβληκότος εἰς τὴν καρδίαν Ἰούδα Σίμωνος Ἰσκαριώτου ἵνα αὐτὸν παραδῷ,
|
|
3
|
3
|
|
Вњды` і^с~, ја^ко вс^я дасть е^мђ эTц~ъ в рђцњ, и^ ја%ко эT б~а и^ꙁы'де, и^ къ б~ђ грядетъ”
|
εἰδὼς ὁ Ἰησοῦς ὅτι πάντα δέδωκεν αὐτῷ ὁ πατὴρ εἰς τὰς χεῖρας, καὶ ὅτι ἀπὸ θεοῦ ἐξῆλθεν καὶ πρὸς τὸν θεὸν ὑπάγει,
|
|
4
|
4
|
|
Въста'въ с вечеря, и^ положи ри'ѕы. и^ прїе'мъ ле'нътиѓ^нъ препоя'сася,
|
ἐγείρεται ἐκ τοῦ δείπνου, καὶ τίθησιν τὰ ἱμάτια, καὶ λαβὼν λέντιον διέζωσεν ἑαυτόν.
|
|
5
|
5
|
|
потом же в#лїа во'дђ въ оу^мыва'лницђ, и^ нача'т# оу^мыва'ти но'гы оу^чн~ком#, и^ ѓ^тира'ти ленти'емъ, и%мже б^њ препоя'санъ”
|
Εἶτα βάλλει ὕδωρ εἰς τὸν νιπτῆρα, καὶ ἤρξατο νίπτειν τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν, καὶ ἐκμάσσειν τῷ λεντίῳ ᾧ ἦν διεζωσμένος.
|
|
6
|
6
|
|
Прїиде же к си'монђ пеᲄрђ. и^ гл~а е^мђ тои. г~и, т^ы л^и мои` ѓ^мы'еши но'ѕњ;
|
Ἔρχεται οὖν πρὸς Σίμωνα Πέτρον· καὶ λέγει αὐτῷ ἐκεῖνος, Κύριε, σύ μου νίπτεις τοὺς πόδας;
|
|
7
|
7
|
|
эTвњща і^с~, и^ рече е^мђ. е^же а^ꙁъ творю, т^ы не вњси нн~њ, раꙁђмњ'еши же по сихъ”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ὃ ἐγὼ ποιῶ, σὺ οὐκ οἶδας ἄρτι, γνώσῃ δὲ μετὰ ταῦτα.
|
|
8
|
8
|
|
Гл~а е^мђ петръ, не оу^мы'еши ногђ моею` въ' вњкы” эTвњща` е^мђ і^с~. а^ще не оу^мы'ю тебе, не и'маши части съ мно'ю”
|
Λέγει αὐτῷ Πέτρος, Οὐ μὴ νίψῃς τοὺς πόδας μου εἰς τὸν αἰῶνα. Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἐὰν μὴ νίψω σε, οὐκ ἔχεις μέρος μετ’ ἐμοῦ.
|
|
9
|
9
|
|
Гл~а е^мђ си'монъ пе'тръ, г~и, не но'ѕњ мои` то'к#мо, н^о и^ рђцњ и^ главђ`”
|
Λέγει αὐτῷ Σίμων Πέτρος, Κύριε, μὴ τοὺς πόδας μου μόνον, ἀλλὰ καὶ τὰς χεῖρας καὶ τὴν κεφαλήν.
|
|
10
|
10
|
|
Гл~а е^мђ і^с~. и^ꙁмове'ныи не требђ'етъ. то'кмо но'ѕњ оу^мыти, е^сть б^о весь чистъ. и^ в^ы чисти е"сте, н^о не вси`,
|
Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ὁ λελουμένος οὐ χρείαν ἔχει ἢ τοὺς πόδας νίψασθαι, ἀλλ’ ἔστιν καθαρὸς ὅλος· καὶ ὑμεῖς καθαροί ἐστε, ἀλλ’ οὐχὶ πάντες.
|
|
11
|
11
|
|
вњдяше б^о предаю'щаго е^го, сего ради рече, ја%ко не вси` чисти е^сте”
|
ᾜδει γὰρ τὸν παραδιδόντα αὐτόν· διὰ τοῦτο εἶπεν, Οὐχὶ πάντες καθαροί ἐστε.
|
|
12
|
12
|
|
Є/гда же оу^мы но'гы и^хъ, прїа'тъ ри'ѕы своя, и^ въꙁле'гъ па'кы, рече иM. вњ'сте л^и чт^о сътворихъ вамъ;
|
Ὅτε οὖν ἔνιψεν τοὺς πόδας αὐτῶν, καὶ ἔλαβεν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, ἀναπεσὼν πάλιν, εἶπεν αὐτοῖς, Γινώσκετε τί πεποίηκα ὑμῖν;
|
|
13
|
13
|
|
вы глаша'ете м^я оу^чт~ля и^ г~а, и^ до'брњ гл~ете, е%смь б^о”
|
Ὑμεῖς φωνεῖτέ με, Ὁ διδάσκαλος, καὶ Ὁ κύριος· καὶ καλῶς λέγετε, εἰμὶ γάρ.
|
|
14
|
14
|
|
А/ще оу^бо а^ꙁъ оу^мыхъ ваши но'ѕњ, г~ь и^ оу^чт~ель, и^ в^ы дл'ъжни е^сте дрђгъ дрђгђ оу^мыва'ти но'ѕњ.
|
Εἰ οὖν ἐγὼ ἔνιψα ὑμῶν τοὺς πόδας, ὁ κύριος καὶ ὁ διδάσκαλος, καὶ ὑμεῖς ὀφείλετε ἀλλήλων νίπτειν τοὺς πόδας.
|
|
15
|
15
|
|
ѓ%браꙁъ б^о дахъ вам#. да ја%коже а^зъ сътвори'хъ вамъ, и^ в^ы творите`”
|
Ὑπόδειγμα γὰρ ἔδωκα ὑμῖν, ἵνα καθὼς ἐγὼ ἐποίησα ὑμῖν, καὶ ὑμεῖς ποιῆτε.
|
|
16
|
16
|
|
А$ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ, нњсть рабъ болїи г~а свое^го, ни посла'нникᲆ бо'лїи посла'вшаго е^го.
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, Οὐκ ἔστιν δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ, οὐδὲ ἀπόστολος μείζων τοῦ πέμψαντος αὐτόν.
|
|
17
|
17
|
|
а^ще сїа вњ'сте, бл~же'ни е^сте а^ще творите` я&”
|
Εἰ ταῦτα οἴδατε, μακάριοί ἐστε ἐὰν ποιῆτε αὐτά.
|
|
18
|
18
|
|
Не ѓ^ всњхъ васъ гл~ю. а^ꙁъ б^о вњмъ и%хже и^ꙁбраX. н^о да писа'нїе събђ'дется. ја%дыи` со мною хлњбъ, въздви'же на' мя пя'тђ свою”
|
Οὐ περὶ πάντων ὑμῶν λέγω· ἐγὼ οἶδα οὓς ἐξελεξάμην· ἀλλ’ ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ, Ὁ τρώγων μετ’ ἐμοῦ τὸν ἄρτον ἐπῆρεν ἐπ’ ἐμὲ τὴν πτέρναν αὐτοῦ.
|
|
19
|
19
|
|
эTсе'лњ гл~ю вамъ, прежде даже не бђдетъ, да е^гда` бђ'детъ, вњрђ и^мете ја^ко а^ꙁᲆ е^смь”
|
Ἀπ’ ἄρτι λέγω ὑμῖν πρὸ τοῦ γενέσθαι, ἵνα, ὅταν γένηται, πιστεύσητε ὅτι ἐγώ εἰμι.
|
|
20
|
20
|
|
А$ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ. прїемляи` а^ще кого` послю, мене` прїе'млетъ. а^ прїе'мляи` мене`, прїе'млетᲆ посла'вшаго м^я”
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, Ὁ λαμβάνων ἐάν τινα πέμψω, ἐμὲ λαμβάνει· ὁ δὲ ἐμὲ λαμβάνων, λαμβάνει τὸν πέμψαντά με.
|
|
21
|
21
|
|
сїа рек# і^с~, въꙁмђтися дх~омъ, и^ свњдњтельствова и^ рече. а^ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ, ја%ко е^ді'нъ эT васъ предастъ м^я”
|
Ταῦτα εἰπὼν ὁ Ἰησοῦς ἐταράχθη τῷ πνεύματι, καὶ ἐμαρτύρησεν καὶ εἶπεν, Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἷς ἐξ ὑμῶν παραδώσει με.
|
|
22
|
22
|
|
Съзира'хђ же ся междђ собою оу^чн~цы, недооу^мњющеся ѓ^ коM гл~етъ”
|
Ἔβλεπον οὖν εἰς ἀλλήλους οἱ μαθηταί, ἀπορούμενοι περὶ τίνος λέγει.
|
|
23
|
23
|
|
Бњ же е^ді'нъ эT оу^чн~къ е^го въꙁлежа на лонњ і^с~овњ, е^гоже любляше і^с~.
|
Ἦν δὲ ἀνακείμενος εἷς τῶν μαθητῶν αὐτοῦ ἐν τῷ κόλπῳ τοῦ Ἰησοῦ, ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς·
|
|
24
|
24
|
|
поманђ же семђ си'моn петрᲆ, въпроси'ти. кт^о оу^бо е^сть ѓ^ не'мже гл~етъ;
|
νεύει οὖν τούτῳ Σίμων Πέτρος πυθέσθαι τίς ἂν εἴη περὶ οὗ λέγει.
|
|
25
|
25
|
|
напад же то'й на пр'ъси і^с~ови, гл~а е^мђ. г~и, кт^о е^сть;
|
Ἐπιπεσὼν δὲ ἐκεῖνος οὕτως ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ Ἰησοῦ, λέγει αὐτῷ, Κύριε, τίς ἐστιν;
|
|
26
|
26
|
|
эTвњща` і^с~, то'й е^сть, е^мђже а^ꙁъ ѓ^мочивъ хлњбъ подамъ” и^ ѓ^мо'чь хлњбъ, дасть і^оу'дњ си'моновђ и^скариѓ'т#скомђ.
|
Ἀποκρίνεται ὁ Ἰησοῦς, Ἐκεῖνός ἐστιν ᾧ ἐγὼ βάψας τὸ ψωμίον ἐπιδώσω. Καὶ ἐμβάψας τὸ ψωμίον, δίδωσιν Ἰούδᾳ Σίμωνος Ἰσκαριώτῃ.
|
|
27
|
27
|
|
и^ по хлњбњ тогда` вни'де во'нь сатана`” Гл~а оу^бо е^мђ і^с~, е^же твори'ши сътвори` ско'ро.
|
Καὶ μετὰ τὸ ψωμίον, τότε εἰσῆλθεν εἰς ἐκεῖνον ὁ Σατανᾶς. Λέγει οὖν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ὃ ποιεῖς, ποίησον τάχιον.
|
|
28
|
28
|
|
сего же никтоже раꙁђмњ эT въꙁлежа'щихъ к# чесомђ рече е^мђ”
|
Τοῦτο δὲ οὐδεὶς ἔγνω τῶν ἀνακειμένων πρὸς τί εἶπεν αὐτῷ.
|
|
29
|
29
|
|
Нњцїи же мня'хђ, понеже ковче'жець и^мњаше и^оу'да, ја%ко гл~еть е^мђ і^с~, кђпи` е^же требђ'ем# на пра'здникъ, и^ли ни'щимъ да нњчто дасть.
|
Τινὲς γὰρ ἐδόκουν, ἐπεὶ τὸ γλωσσόκομον εἶχεν ὁ Ἰούδας, ὅτι λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἀγόρασον ὧν χρείαν ἔχομεν εἰς τὴν ἑορτήν· ἢ τοῖς πτωχοῖς ἵνα τι δῷ.
|
|
30
|
30
|
|
прїим же ѓ'нъ хлњбъ, а%бїе и^ꙁыде. бњ же нощь, е^гда и^ꙁыде”
|
Λαβὼν οὖν τὸ ψωμίον ἐκεῖνος, εὐθέως ἐξῆλθεν· ἦν δὲ νύξ.
|
|
31
|
31
|
|
Гл~а і^с~. Нн~њ просла'вися сн~ъ члчsкїи, и^ б~ъ просла'вися ѓ^ немᲆ.
|
Ὅτε ἐξῆλθεν, λέγει ὁ Ἰησοῦς, Νῦν ἐδοξάσθη ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, καὶ ὁ θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ.
|
|
32
|
32
|
|
а^ще б~ъ просла'вися ѓ^ немъ, и^ б~ъ просла'витъ е^го в себњ, и^ а'бїе просла'витъ е^го”
|
Εἰ ὁ θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ θεὸς δοξάσει αὐτὸν ἐν ἑαυτῷ, καὶ εὐθὺς δοξάσει αὐτόν.
|
|
33
|
33
|
|
чяDца, е^ще с вами ма'ло е^смь. вꙁы'щете мене. ја%коже рњхъ и^ёде'ѓмъ. ја%ко ја%може а^ꙁъ и^дђ`, в^ы не мо'жете прїити`, и^ вамъ гл~ю нн~њ.
|
Τεκνία, ἔτι μικρὸν μεθ’ ὑμῶν εἰμι. Ζητήσετέ με, καὶ καθὼς εἶπον τοῖς Ἰουδαίοις ὅτι Ὅπου ὑπάγω ἐγώ, ὑμεῖς οὐ δύνασθε ἐλθεῖν, καὶ ὑμῖν λέγω ἄρτι.
|
|
34
|
34
|
|
ꙁа'повњдь но'вђю даю` вамъ, да лю'бите дрђгъ дрђга, ја%коже въꙁлюбихъ в^ы, да и^ в^ы лю'бите себе”
|
Ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους· καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς, ἵνα καὶ ὑμεῖς ἀγαπᾶτε ἀλλήλους.
|
|
35
|
35
|
|
ѓ^ семъ разђмњюT вс^и ја%ко мои` оу^чн~цы е^сте, а^ще любоv и'мате междђ собою”
|
Ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις.
|
|
36
|
36
|
|
Гл~а е^мђ` си'моn пе'трᲆ. г~и, ка'мо и%деши; эTвњща` е^мђ і^с`. ја^може а^ꙁ# и^дђ`, не мо'жеши нн~њ по мнњ и^ти`, послDњ же по мнњ и%деши”
|
Λέγει αὐτῷ Σίμων Πέτρος, Κύριε, ποῦ ὑπάγεις; Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ὅπου ὑπάγω, οὐ δύνασαί μοι νῦν ἀκολουθῆσαι, ὕστερον δὲ ἀκολουθήσεις μοι.
|
|
37
|
37
|
|
гл~а е^мђ пе'тръ. г~и, почто` не могђ нн~њ потебᲇ и^ти`; нн~њ дш~ђ мою ꙁа тя положђ”
|
Λέγει αὐτῷ Πέτρος, Κύριε, διὰ τί οὐ δύναμαί σοι ἀκολουθῆσαι ἄρτι; Τὴν ψυχήν μου ὑπὲρ σοῦ θήσω.
|
|
38
|
38
|
|
эTвњща` е^мђ і^с~. дш~ђ ли твою ꙁа' мя положи'ши; а^ми'нь а^ми'нь гл~ю тебњ, не вᲆꙁгласи'тъ а^лекто'ръ, дондеже эTве'ржешися мене три'щи”
|
Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Τὴν ψυχήν σου ὑπὲρ ἐμοῦ θήσεις; Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, οὐ μὴ ἀλέκτωρ φωνήσῃ ἕως οὗ ἀπαρνήσῃ με τρίς.
|
|
Глvа, д~і”
|
Κεφάλαιο 14
|
|
1
|
1
|
|
Да не смђща'е^тся срDце ва'ше, вњ'рђите в# б~а, и^ в м^я вњрђите.
|
Μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία· πιστεύετε εἰς τὸν θεόν, καὶ εἰς ἐμὲ πιστεύετε.
|
|
2
|
2
|
|
в домђ эTц~а мое^го ѓ^бители мно'ги сђть” А$ще ли же н^и, реклъ быхъ ваM, и^дђ` оу^готовати мњ'сто ва'мъ,
|
Ἐν τῇ οἰκίᾳ τοῦ πατρός μου μοναὶ πολλαί εἰσιν· εἰ δὲ μή, εἶπον ἂν ὑμῖν· Πορεύομαι ἑτοιμάσαι τόπον ὑμῖν.
|
|
3
|
3
|
|
и^ а%ще оу^готоваю мњ'сто ва'мъ, па'ки прїидђ, и^ поимђ в^ы к себњ, да и^дњже е^смь а%ꙁъ, и^ вы` бђдете,
|
Καὶ ἐὰν πορευθῶ, ἑτοιμάσω ὑμῖν τόπον· πάλιν ἔρχομαι καὶ παραλήψομαι ὑμᾶς πρὸς ἐμαυτόν, ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγώ, καὶ ὑμεῖς ἦτε.
|
|
4
|
4
|
|
и^ ја%може а%зъ и^дђ, вњ'сте, и^ пђть вњ'сте”
|
Καὶ ὅπου ἐγὼ ὑπάγω οἴδατε, καὶ τὴν ὁδὸν οἴδατε.
|
|
5
|
5
|
|
Гл~а е^мђ џома`. г~и, не вњмы камо и%деши, и^ ка'ко мо'жемъ пђть вњдњти;
|
Λέγει αὐτῷ Θωμᾶς, Κύριε, οὐκ οἴδαμεν ποῦ ὑπάγεις· καὶ πῶς δυνάμεθα τὴν ὁδὸν εἰδέναι;
|
|
6
|
6
|
|
Гл~а е^мђ і^с~, а%ꙁъ е^смь пђть, и^ і%стинна, и^ живо'тъ” Никто'же прїидетъ къ эTц~ђ, то'кмо мно'ю”
|
Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή· οὐδεὶς ἔρχεται πρὸς τὸν πατέρα, εἰ μὴ δι’ ἐμοῦ.
|
|
7
|
7
|
|
А$ще м^я бысте ꙁна'ли, и^ эTц~а мое^го ꙁна'ли бы'сте оу^бо, и^ эTсе'лњ поꙁна'сте е^го, и^ ви'дњ'сте е^го”
|
Εἰ ἐγνώκειτέ με, καὶ τὸν πατέρα μου ἐγνώκειτε ἄν· καὶ ἀπ’ ἄρτι γινώσκετε αὐτόν, καὶ ἑωράκατε αὐτόν.
|
|
8
|
8
|
|
Гл~а е^мђ фили'ппᲆ, г~и, покажи на'мъ эTц~а, и довлетъ на'мъ”
|
Λέγει αὐτῷ Φίλιππος, Κύριε, δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα, καὶ ἀρκεῖ ἡμῖν.
|
|
9
|
9
|
|
Гл~а е^мђ і^с~. толи'ко время с ва'ми е^смъ, и^ не поꙁна` мене` фили'ппе; видњвыи мене, видњ эTц~а. и^ какот^ы гл~еши покажи наM эTц~а;
|
Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Τοσοῦτον χρόνον μεθ’ ὑμῶν εἰμι, καὶ οὐκ ἔγνωκάς με, Φίλιππε; Ὁ ἑωρακὼς ἐμέ, ἑώρακεν τὸν πατέρα· καὶ πῶς σὺ λέγεις, Δεῖξον ἡμῖν τὸν πατέρα;
|
|
10
|
10
|
|
не вњ'рђе^ши ли ја^ко а%ꙁ# въ эTц~и, и^ эTц~ъ въ мнњ` е^сть” Гл~ы ја%же а%ꙁъ гл~ю вамъ, ѓ^ себњ не гл~ю. эTц~ъ же въ мнњ пребыва'яи`, то'и твори'тъ дњ'ла.
|
Οὐ πιστεύεις ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρί, καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί ἐστιν; Τὰ ῥήματα ἃ ἐγὼ λαλῶ ὑμῖν, ἀπ’ ἐμαυτοῦ οὐ λαλῶ· ὁ δὲ πατὴρ ὁ ἐν ἐμοὶ μένων, αὐτὸς ποιεῖ τὰ ἔργα.
|
|
11
|
11
|
|
вњрђите мн^њ ја%ко а%ꙁъ въ эTц~ы, и^ эTц~ъ въ мнњ” А$ще ли же н^и, ꙁа т^а дњ'ла вњ'рђи^те м^и.
|
Πιστεύετέ μοι ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρί, καὶ ὁ πατὴρ ἐν ἐμοί· εἰ δὲ μή, διὰ τὰ ἔργα αὐτὰ πιστεύετέ μοι.
|
|
12
|
12
|
|
а^ми'нь а^ми'нь гл~ю ва'мъ, вᲇрђяи` в м^я, дњ'ла ја%же а^ꙁъ творю, и^ то'и сътвори'тъ, и^ бо'лшя сихъ сътворитъ, ја^ко а^ꙁъ къ эTц~ђ моемђ грядђ”
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν, ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, τὰ ἔργα ἃ ἐγὼ ποιῶ κἀκεῖνος ποιήσει, καὶ μείζονα τούτων ποιήσει· ὅτι ἐγὼ πρὸς τὸν πατέρα μου πορεύομαι.
|
|
13
|
13
|
|
И$ е^же а^ще чт^о про'сите ѓ^ц~а ѓ^ и'мени моемъ, т^о сътворю, да просла'вится эTц~ъ въ сн~њ”
|
Καὶ ὅ τι ἂν αἰτήσητε ἐν τῷ ὀνόματί μου, τοῦτο ποιήσω, ἵνα δοξασθῇ ὁ πατὴρ ἐν τῷ υἱῷ.
|
|
14
|
14
|
|
І$ а^ще чесо` про'сите въ и^мя мое, а^ꙁъ сътворю`”
|
Ἐάν τι αἰτήσητέ με ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐγὼ ποιήσω.
|
|
15
|
15
|
|
А$ще лю'бите м^я, ꙁа'повњди моя съблюдњте.
|
Ἐὰν ἀγαπᾶτέ με, τὰς ἐντολὰς τὰς ἐμὰς τηρήσατε.
|
|
16
|
16
|
|
и^ а%ꙁъ оу^молю эTц~а, и^ і^ного оу^тњшителя даs вам#, да бђ'детъ с ва'ми въ' вњки,
|
Καὶ ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα, καὶ ἄλλον παράκλητον δώσει ὑμῖν, ἵνα μένῃ μεθ’ ὑμῶν εἰς τὸν αἰῶνα,
|
|
17
|
17
|
|
дх~ъ и%стинныи, е^гоже ми'ръ не мо'жетъ прїя'ти, ја^ко не ви'дитъ е^го, ниже ꙁнаеT е^го” Вы' же ꙁна'ете е^го, ја^ко в# ва'съ пребыва'етъ, и^ в# васъ бђдетъ”
|
τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ ὁ κόσμος οὐ δύναται λαβεῖν, ὅτι οὐ θεωρεῖ αὐτό, οὐδὲ γινώσκει αὐτό. Ὑμεῖς δὲ γινώσκετε αὐτό, ὅτι παρ’ ὑμῖν μένει, καὶ ἐν ὑμῖν ἔσται.
|
|
18
|
18
|
|
Не ѓ^ста'влю васъ си'ры, прїидђ к ваM.
|
Οὐκ ἀφήσω ὑμᾶς ὀρφανούς· ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς.
|
|
19
|
19
|
|
е^ще ма'ло. и^ ми'ръ ктомђ не ви'дитᲆ мене`. вы же ви'дите м^я. ја^ко а^ꙁъ живђ, и^ в^ы жи'ви бђ'дете”
|
Ἔτι μικρὸν καὶ ὁ κόσμος με οὐκέτι θεωρεῖ, ὑμεῖς δὲ θεωρεῖτέ με· ὅτι ἐγὼ ζῶ, καὶ ὑμεῖς ζήσεσθε.
|
|
20
|
20
|
|
В то'и дн~ь раꙁђмње^те в^ы, ја^ко а^ꙁъ въ эTц~ы мое^мъ, и^ в^ы въ мнњ`, и^ а^ꙁъ в# ваs”
|
Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ γνώσεσθε ὑμεῖς ὅτι ἐγὼ ἐν τῷ πατρί μου, καὶ ὑμεῖς ἐν ἐμοί, καὶ ἐγὼ ἐν ὑμῖν.
|
|
21
|
21
|
|
И/мњяи` ꙁа'повњди моя и^ съблюда'я и^хъ, то'и е^сть любяи м^я. а^ любяи` м^я, въꙁлюбленъ бђ'детъ эTц~емъ моиM, и^ а%ꙁъ вᲆꙁлюблю` е^го, и^ ја^влю'ся е^мђ самъ”
|
Ὁ ἔχων τὰς ἐντολάς μου καὶ τηρῶν αὐτάς, ἐκεῖνός ἐστιν ὁ ἀγαπῶν με· ὁ δὲ ἀγαπῶν με, ἀγαπηθήσεται ὑπὸ τοῦ πατρός μου· καὶ ἐγὼ ἀγαπήσω αὐτόν, καὶ ἐμφανίσω αὐτῷ ἐμαυτόν.
|
|
22
|
22
|
|
Гл~а е^мђ і^оу^да не скариѓ'тскыи. г~и, и^ чт^о бысть, ја^ко наM хо'щеши ја%ви'тися, а^ не ми'рови;
|
Λέγει αὐτῷ Ἰούδας, οὐχ ὁ Ἰσκαριώτης, Κύριε, καὶ τί γέγονεν ὅτι ἡμῖν μέλλεις ἐμφανίζειν σεαυτόν, καὶ οὐχὶ τῷ κόσμῳ;
|
|
23
|
23
|
|
эTвњща` і^с~ и^ рече е^мђ. а^ще кто лю'биT м^я, сло'во мое съблюдетъ, И$ эTц~ь мо'и възлю'битᲆ е^го. и^ к немђ прїидевњ, и^ ѓ^би'тель оу^ него сътворивᲇ”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ἐάν τις ἀγαπᾷ με, τὸν λόγον μου τηρήσει, καὶ ὁ πατήρ μου ἀγαπήσει αὐτόν, καὶ πρὸς αὐτὸν ἐλευσόμεθα, καὶ μονὴν παρ’ αὐτῷ ποιήσομεν.
|
|
24
|
24
|
|
Не любяи` м^я, слове'съ мои^хъ не съблюда'ет#” И$ сло'во е^же слы'шасте, нњсᲄь мое`, н^о посла'вшаго м^я эTц~а”
|
Ὁ μὴ ἀγαπῶν με, τοὺς λόγους μου οὐ τηρεῖ· καὶ ὁ λόγος ὃν ἀκούετε οὐκ ἔστιν ἐμός, ἀλλὰ τοῦ πέμψαντός με πατρός.
|
|
25
|
25
|
|
Сїа гл~ахъ вамъ, в# васъ сы'и.
|
Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν παρ’ ὑμῖν μένων.
|
|
26
|
26
|
|
оу^тњшитель же дх~ъ ст~ыи, е^гоже по'слет# эTц~ъ въ и^мя мое, то'и в^ы наоу^чи'тᲆ всемђ`. и^ въспомянетъ вамъ вс^я ја%же рњхъ вамᲆ”
|
Ὁ δὲ παράκλητος, τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον, ὃ πέμψει ὁ πατὴρ ἐν τῷ ὀνόματί μου, ἐκεῖνος ὑμᾶς διδάξει πάντα, καὶ ὑπομνήσει ὑμᾶς πάντα ἃ εἶπον ὑμῖν.
|
|
27
|
27
|
|
Ми'ръ ѓ^ставля'ю вамъ. ми'ръ мо'и даю` вамъ. не ја^коже миръ дае^тъ, а^ꙁъ даю вамъ” Да не смђщаеTся срDце ва'ше ни оу^страша'етъ”
|
Εἰρήνην ἀφίημι ὑμῖν, εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν· οὐ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν, ἐγὼ δίδωμι ὑμῖν. Μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία, μηδὲ δειλιάτω.
|
|
28
|
28
|
|
Слы'шасте ја^ко рњхᲆ вамъ, и^дђ и^ прїидђ к вамъ” А$ще бысте люби'ли м^я, въꙁрадовалися бысте оу^бо. ја^ко рњхъ и^дђ къ эTц~ђ. ја%ко эTц~ъ мо'и болїи мене е^сть”
|
Ἠκούσατε ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν, Ὑπάγω καὶ ἔρχομαι πρὸς ὑμᾶς. Εἰ ἠγαπᾶτέ με, ἐχάρητε ἂν ὅτι εἶπον, Πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα· ὅτι ὁ πατήρ μου μείζων μού ἐστιν.
|
|
29
|
29
|
|
И$ нн~њ рњхъ вамъ, преже да'же не бђ'дет#. да егда` бђ'детъ, вњрђ и^ме'те”
|
Καὶ νῦν εἴρηκα ὑμῖν πρὶν γενέσθαι· ἵνα, ὅταν γένηται, πιστεύσητε.
|
|
30
|
30
|
|
Ктомђ не мно'го гл~ю с ва'ми” ГрядеT б^о сего ми'ра княѕь, и^ въ мнњ не и%мать ничесоже.
|
Οὐκέτι πολλὰ λαλήσω μεθ’ ὑμῶν· ἔρχεται γὰρ ὁ τοῦ κόσμου ἄρχων, καὶ ἐν ἐμοὶ οὐκ ἔχει οὐδέν·
|
|
31
|
31
|
|
н^о да разђмње'тъ миr, ја^ко люблю` эTц~а. и^ ја%коже ꙁаповњда мнњ эTц~ъ, та'котворю. въста'нњте и%демъ эTсю'дђ”
|
ἀλλ’ ἵνα γνῷ ὁ κόσμος ὅτι ἀγαπῶ τὸν πατέρα, καὶ καθὼς ἐνετείλατό μοι ὁ πατήρ, οὕτως ποιῶ. Ἐγείρεσθε, ἄγωμεν ἐντεῦθεν.
|
|
Глvа, е~і”
|
Κεφάλαιο 15
|
|
1
|
1
|
|
Азъ е^смь лоꙁа` и^стинная, и^ эTц~ъ мо'и дњ'латель е^сть.
|
Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος ἡ ἀληθινή, καὶ ὁ πατήρ μου ὁ γεωργός ἐστιν.
|
|
2
|
2
|
|
вся'кђ ро'ꙁгђ ѓ^ мнњ не творящђю плода, и^ꙁметъ ю&. и^ всякђ творя'щђю пло'дᲆ, ѓ^требитъ ю&. да мно'жа'ишїи пло'дъ принесетᲆ”
|
Πᾶν κλῆμα ἐν ἐμοὶ μὴ φέρον καρπόν, αἴρει αὐτό· καὶ πᾶν τὸ καρπὸν φέρον, καθαίρει αὐτό, ἵνα πλείονα καρπὸν φέρῃ.
|
|
3
|
3
|
|
Оу^же в^ы чи'сти е^сте, ꙁа' слово е^же гл~ахъ вам#.
|
Ἤδη ὑμεῖς καθαροί ἐστε διὰ τὸν λόγον ὃν λελάληκα ὑμῖν.
|
|
4
|
4
|
|
бђ'дњте въ мнњ`, и^ а^ꙁъ в# васъ” ЈА/коже роꙁга` не мо'жетᲆ плода сътвори'ти ѓ^ себњ, а^ще не бђдетъ на лозњ, та'ко и^ в^ы, а^ще въ мнњ` не пребђ'дете”
|
Μείνατε ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν ὑμῖν. Καθὼς τὸ κλῆμα οὐ δύναται καρπὸν φέρειν ἀφ’ ἑαυτοῦ, ἐὰν μὴ μείνῃ ἐν τῇ ἀμπέλῳ, οὕτως οὐδὲ ὑμεῖς, ἐὰν μὴ ἐν ἐμοὶ μείνητε.
|
|
5
|
5
|
|
А/ꙁᲆ е^смь лоꙁа`, вы же ро'ждїе. и^ і%же бђ'детъ въ мнњ, и^ а^ꙁъ в не'мъ, то'и сътворитъ пло'дъ мно'гъ. ја%ко беꙁ мене` не мо'жете твори'ти ничесо'же”
|
Ἐγώ εἰμι ἡ ἄμπελος, ὑμεῖς τὰ κλήματα. Ὁ μένων ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν αὐτῷ, οὗτος φέρει καρπὸν πολύν· ὅτι χωρὶς ἐμοῦ οὐ δύνασθε ποιεῖν οὐδέν.
|
|
6
|
6
|
|
А$ще кт^о въ мнњ не пребђ'детъ, и^ꙁвержется во'нᲆ. ја%коже розга`, и^ і^ссы'шет#. и' събира'ютъ ю&, и^ въ ѓ^гнь влага'юT, и' с#гара'етъ”
|
Ἐὰν μή τις μείνῃ ἐν ἐμοί, ἐβλήθη ἔξω ὡς τὸ κλῆμα, καὶ ἐξηράνθη, καὶ συνάγουσιν αὐτὰ καὶ εἰς τὸ πῦρ βάλλουσιν, καὶ καίεται.
|
|
7
|
7
|
|
А$ще пребђ'дете въ мнњ. и^ гл~и мои` в# ва'съ пребђдђть. емђже а^ще хо'щете проси'те, и^ бђ'деT ва'мъ”
|
Ἐὰν μείνητε ἐν ἐμοί, καὶ τὰ ῥήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ, ὃ ἐὰν θέλητε αἰτήσεσθε, καὶ γενήσεται ὑμῖν.
|
|
8
|
8
|
|
ѓ сеM просла'вися эTц~ъ мо'и, да пло'дъ мно'гъ сътворите`. и^ бђ'дете мои` оу'ченицы”
|
Ἐν τούτῳ ἐδοξάσθη ὁ πατήρ μου, ἵνα καρπὸν πολὺν φέρητε· καὶ γενήσεσθε ἐμοὶ μαθηταί.
|
|
9
|
9
|
|
ЈА/коже възлюби` м^я эTц~ъ, и^ а'зъ възлюби'хъ васъ. бђ'дњте в любви мо'ей”
|
Καθὼς ἠγάπησέν με ὁ πατήρ, κἀγὼ ἠγάπησα ὑμᾶς· μείνατε ἐν τῇ ἀγάπῃ τῇ ἐμῇ.
|
|
10
|
10
|
|
А$ще за'повњди моя` съблюде'те, пребђ'дете в любви мо'ей, ја%коже а^ꙁъ за'повњди эTц~а мое^го съблюдоX, и^ пребыва'ю в# него любви`”
|
Ἐὰν τὰς ἐντολάς μου τηρήσητε, μενεῖτε ἐν τῇ ἀγάπῃ μου· καθὼς ἐγὼ τὰς ἐντολὰς τοῦ πατρός μου τετήρηκα, καὶ μένω αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ.
|
|
11
|
11
|
|
Сїя гл~ахъ вамъ, да радость моа` в# васъ бђдетъ, и^ радость ва'шя и^сплънится”
|
Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα ἡ χαρὰ ἡ ἐμὴ ἐν ὑμῖν μείνῃ, καὶ ἡ χαρὰ ὑμῶν πληρωθῇ.
|
|
12
|
12
|
|
Си^ е^сть за'повDњ моа`, да лю'бите дрђгъ дрђга, ја%коже въꙁлюбиX в^ы”
|
Αὕτη ἐστὶν ἡ ἐντολὴ ἡ ἐμή, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους, καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς.
|
|
13
|
13
|
|
Бо'лша сеа` любве` никᲄоже и%маT, да кто` дш~ђ свою положиT ꙁа' дрђгы своя.
|
Μείζονα ταύτης ἀγάπην οὐδεὶς ἔχει, ἵνα τις τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θῇ ὑπὲρ τῶν φίλων αὐτοῦ.
|
|
14
|
14
|
|
в^ы дрђѕи мои` е^сте, а^ще творите` е^ли'ка а^зъ заповњдаю вамъ.
|
Ὑμεῖς φίλοι μου ἐστέ, ἐὰν ποιῆτε ὅσα ἐγὼ ἐντέλλομαι ὑμῖν.
|
|
15
|
15
|
|
не ктомђ васъ гл~ю рабы. ја^ко ра'бъ не вњсть чт^отворитъ г~ь е^го. ва'сᲆ же рекохъ дрђ'гы, ја^ко вс^я ја^же слы'шаX эT ѓ^ц~а мое^го, сказахъ ваM”
|
Οὐκέτι ὑμᾶς λέγω δούλους, ὅτι ὁ δοῦλος οὐκ οἶδεν τί ποιεῖ αὐτοῦ ὁ κύριος· ὑμᾶς δὲ εἴρηκα φίλους, ὅτι πάντα ἃ ἤκουσα παρὰ τοῦ πατρός μου ἐγνώρισα ὑμῖν.
|
|
16
|
16
|
|
Не в^ы мене` иꙁбра'сте, н^о а^ꙁъ и^ꙁбра'хъ ваs и^ положи'хъ ваs, да в^ы и%дете, и^ пло'дᲆ принесе'те, и^ плоD вашъ пребђдет#” да е^гоже а^ще про'сите эT ѓ^ц~а въ и^мя мое`, дастᲆ вамъ”
|
Οὐχ ὑμεῖς με ἐξελέξασθε, ἀλλ’ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς, καὶ ἔθηκα ὑμᾶς, ἵνα ὑμεῖς ὑπάγητε καὶ καρπὸν φέρητε, καὶ ὁ καρπὸς ὑμῶν μένῃ· ἵνα ὅ τι ἂν αἰτήσητε τὸν πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου, δῷ ὑμῖν.
|
|
17
|
17
|
|
Си^ заповњ'даю вамъ, да лю'бите дрђгъ дрђга”
|
Ταῦτα ἐντέλλομαι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους.
|
|
18
|
18
|
|
а^ще миръ васъ ненави'диT, ви'дите, ја%ко мене прежDе ваs въꙁненавидњ`.
|
Εἰ ὁ κόσμος ὑμᾶς μισεῖ, γινώσκετε ὅτι ἐμὲ πρῶτον ὑμῶν μεμίσηκεν.
|
|
19
|
19
|
|
а^ще эT мира бысте были, миръ оу^бо свое` любилъ б^ы” ЈА/коже эT мира нњ'сте, н^о а^ꙁъ и^збраX в^ы эT мира, сего ради ненави'диT васъ миръ”
|
Εἰ ἐκ τοῦ κόσμου ἦτε, ὁ κόσμος ἂν τὸ ἴδιον ἐφίλει· ὅτι δὲ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ ἐστέ, ἀλλ’ ἐγὼ ἐξελεξάμην ὑμᾶς ἐκ τοῦ κόσμου, διὰ τοῦτο μισεῖ ὑμᾶς ὁ κόσμος.
|
|
20
|
20
|
|
Поминайте сло'во, е^же а^з# рњхъ вамъ” Нњсть рабъ болїи г~а свое^го” а^ще мене и^ꙁ#гна'шя, и^ ваs и^жденђтъ. а^ще сло'во мое` съблюдо'шя, и^ ваше съблюдђтъ”
|
Μνημονεύετε τοῦ λόγου οὗ ἐγὼ εἶπον ὑμῖν, Οὐκ ἔστιν δοῦλος μείζων τοῦ κυρίου αὐτοῦ. Εἰ ἐμὲ ἐδίωξαν, καὶ ὑμᾶς διώξουσιν· εἰ τὸν λόγον μου ἐτήρησαν, καὶ τὸν ὑμέτερον τηρήσουσιν.
|
|
21
|
21
|
|
Но^ сїа вс^я творяT вамъ ꙁа и^мя мое`, ја^ко не вњ'дятъ посла'вшаго м^я”
|
Ἀλλὰ ταῦτα πάντα ποιήσουσιν ὑμῖν διὰ τὸ ὄνομά μου, ὅτι οὐκ οἴδασιν τὸν πέμψαντά με.
|
|
22
|
22
|
|
А$ще не быX пришелъ и^ гл~алᲆ и^мъ, грњха не бы'шя и^мњ'ли” Нн~њ же вины` не и%мђть ѓ^ грњсњ свое^мᲆ”
|
Εἰ μὴ ἦλθον καὶ ἐλάλησα αὐτοῖς, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον· νῦν δὲ πρόφασιν οὐκ ἔχουσιν περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτῶν.
|
|
23
|
23
|
|
Ненави'дяи` мене, и^ эTц~а мое^го ненавидиT”
|
Ὁ ἐμὲ μισῶν, καὶ τὸν πατέρα μου μισεῖ.
|
|
24
|
24
|
|
а^ще дњлъ не быX сътворилъ в ниX, и%хже и^нъ никтоже сътвори`, грњха не бы'шя и^мњ'ли” Нн~њ же и^ ви'дњшя, и^ възненавидњша мене и^ эTц~а мое^го.
|
Εἰ τὰ ἔργα μὴ ἐποίησα ἐν αὐτοῖς ἃ οὐδεὶς ἄλλος πεποίηκεν, ἁμαρτίαν οὐκ εἶχον· νῦν δὲ καὶ ἑωράκασιν καὶ μεμισήκασιν καὶ ἐμὲ καὶ τὸν πατέρα μου.
|
|
25
|
25
|
|
н^о да с#бђ'дется сло'во, пи'саное в# законњ и^хъ, ја%ко възненавидњша м^я тђне”
|
Ἀλλ’ ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὁ γεγραμμένος ἐν τῷ νόμῳ αὐτῶν ὅτι Ἐμίσησάν με δωρεάν.
|
|
26
|
26
|
|
Є$гда же прїидетъ оу^тᲇшитель, е^гоже а^зъ послю` ваM эT ѓ^ц~а. дх~ъ и%стинны, и^же эT ѓ^ц~а и^сходиT, то'й свњдњтельствђе^тъ ѓ^ мнњ.
|
Ὅταν δὲ ἔλθῃ ὁ παράκλητος, ὃν ἐγὼ πέμψω ὑμῖν παρὰ τοῦ πατρός, τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὃ παρὰ τοῦ πατρὸς ἐκπορεύεται, ἐκεῖνος μαρτυρήσει περὶ ἐμοῦ·
|
|
27
|
27
|
|
и^ вы же свDњтельствђе^те, ја^ко и^скони` со мною е^сте”
|
καὶ ὑμεῖς δὲ μαρτυρεῖτε, ὅτι ἀπ’ ἀρχῆς μετ’ ἐμοῦ ἐστε.
|
|
Глvа, ѕ~і”
|
Κεφάλαιο 16
|
|
1
|
1
|
|
Сїа гл~ахъ вамᲆ, да не събла'ꙁнитеся,
|
Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα μὴ σκανδαλισθῆτε.
|
|
2
|
2
|
|
эT со'нмищ# и^жDенђтъ в^ы” Но^ прїидетъ часъ, да всяk и^же оу^бїетъ в^ы, мнитъся слђжбђ приносити б~ђ”
|
Ἀποσυναγώγους ποιήσουσιν ὑμᾶς· ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα, ἵνα πᾶς ὁ ἀποκτείνας ὑμᾶς δόξῃ λατρείαν προσφέρειν τῷ θεῷ.
|
|
3
|
3
|
|
И$ сїа сътворятъ, ја^ко не поꙁна'шя ѓ^ц~а, ни мене.
|
Καὶ ταῦτα ποιήσουσιν, ὅτι οὐκ ἔγνωσαν τὸν πατέρα οὐδὲ ἐμέ.
|
|
4
|
4
|
|
н^о сїа гл~ахъ вам#, да е^гда прїид^ет# часъ, помина'ите с^е, ја%ко а^зъ рњхъ вамъ” Си'х же ваM и^спе'рᲆва не рњхъ, ја%ко с вами бњхъ”
|
Ἀλλὰ ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα ὅταν ἔλθῃ ἡ ὥρα, μνημονεύητε αὐτῶν, ὅτι ἐγὼ εἶπον ὑμῖν. Ταῦτα δὲ ὑμῖν ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπον, ὅτι μεθ’ ὑμῶν ἤμην.
|
|
5
|
5
|
|
Нн~њ же и^дђ` к посла'вшемђ м^я. и^ никто'же эT васъ въпраша'етᲆ мене ка'мо и%деши;
|
Νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με, Ποῦ ὑπάγεις;
|
|
6
|
6
|
|
н^о ја%ко сїа гл~ахъ вамᲆ, ско'рбь и^сполни срDця ва'шя.
|
Ἀλλ’ ὅτι ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἡ λύπη πεπλήρωκεν ὑμῶν τὴν καρδίαν.
|
|
7
|
7
|
|
н^о а^з# и'стинђ вамъ гл~ю. оу%не е^сть вамъ да а^з# и^дђ`, а^ще б^о не и^дђ а^ꙁъ, оу^тњшитель не прїидетъ к вамъ” а^ще ли же и^дђ, послю` е^го к вамъ.
|
Ἀλλ’ ἐγὼ τὴν ἀλήθειαν λέγω ὑμῖν· συμφέρει ὑμῖν ἵνα ἐγὼ ἀπέλθω· ἐὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέλθω, ὁ παράκλητος οὐκ ἐλεύσεται πρὸς ὑμᾶς· ἐὰν δὲ πορευθῶ, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμᾶς.
|
|
8
|
8
|
|
и^ пришеD ѓ'нъ, ѓ^бличитъ мира, ѓ^ грњсњ, и^ ѓ^ пра'вдњ, и^ ѓ^ сђдњ`.
|
Καὶ ἐλθὼν ἐκεῖνος ἐλέγξει τὸν κόσμον περὶ ἁμαρτίας καὶ περὶ δικαιοσύνης καὶ περὶ κρίσεως·
|
|
9
|
9
|
|
ѓ^ грњсᲇ оу^бо, ја%ко не вњ'рђютъ в м^я.
|
περὶ ἁμαρτίας μέν, ὅτι οὐ πιστεύουσιν εἰς ἐμέ·
|
|
10
|
10
|
|
ѓ^ пра'вдњ же, ја%ко къ эTц~ђ моемђ и^дђ`, и^ ктомђ не ви'дите мене”
|
περὶ δικαιοσύνης δέ, ὅτι πρὸς τὸν πατέρα μου ὑπάγω, καὶ οὐκέτι θεωρεῖτέ με·
|
|
11
|
11
|
|
ѓ^ сђдњ же, ја%ко кня'зь ми'ра сего ѓ^сђженъ бысть”
|
περὶ δὲ κρίσεως, ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τούτου κέκριται.
|
|
12
|
12
|
|
е^ще много и'мамъ гл~ати вамᲆ, н^о не мо'жете носи'ти нн~њ.
|
Ἔτι πολλὰ ἔχω λέγειν ὑμῖν, ἀλλ’ οὐ δύνασθε βαστάζειν ἄρτι.
|
|
13
|
13
|
|
Є$гда же прїидеT ѓ'нъ дх~ъ и'стинны, наста'витъ в^ы на вся'кђ и'стиннђ” не ѓ^ себњ б^о гл~ати и%мать, н^о е^ли'ка а^ще оу^слы'шитъ, гл~ати и'мать, и^ грядђщая въꙁвњстит# вамъ”
|
Ὅταν δὲ ἔλθῃ ἐκεῖνος, τὸ πνεῦμα τῆς ἀληθείας, ὁδηγήσει ὑμᾶς εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν· οὐ γὰρ λαλήσει ἀφ’ ἑαυτοῦ, ἀλλ’ ὅσα ἂν ἀκούσῃ λαλήσει, καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν.
|
|
14
|
14
|
|
ѓ^н# м^я просла'витъ, ја%ко эT мое^го прїимет#, и^ въꙁвњститъ вамъ”
|
Ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει, ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται, καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν.
|
|
15
|
15
|
|
Вс^я е^ли'ка и%мать эTц~ъ, моя` сђтъ. сего ради рњхъ, ја%ко эT мене прїимеT, и^ въꙁвњститъ вамъ”
|
Πάντα ὅσα ἔχει ὁ πατὴρ ἐμά ἐστιν· διὰ τοῦτο εἶπον, ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ λαμβάνει, καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν.
|
|
16
|
16
|
|
в# ма'лњ, и^ ктомђ не ви'дите мене, и^ пакы в ма'лњ, и^ оу^зрите м^я, ја^ко и^дђ` къ эTц~ђ”
|
Μικρὸν καὶ οὐ θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέ με, ὅτι ὑπάγω πρὸς τὸν πατέρα.
|
|
17
|
17
|
|
Рњша же эT оу^чн~къ е^го к себᲇ. что` е^сть с^е е^же гл~етъ намъ, в# малњ и^ не ви'дите мене`, и^ пакы в# малњ и^ оу^зрите м^я, и^ ја%ко а^зъ и^дђ` къ эTц~ђ;
|
Εἶπον οὖν ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ πρὸς ἀλλήλους, Τί ἐστιν τοῦτο ὃ λέγει ἡμῖν, Μικρὸν καὶ οὐ θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέ με; Καὶ ὅτι Ἐγὼ ὑπάγω πρὸς τὸν πατέρα;
|
|
18
|
18
|
|
гл~ахђ оу^бо, что` с^е е^сть, е^же гл~етъ, в# ма'лњ; не вњмы чт^о гл~етъ”
|
Ἔλεγον οὖν, Τοῦτο τί ἐστιν ὃ λέγει, τὸ μικρόν; Οὐκ οἴδαμεν τί λαλεῖ.
|
|
19
|
19
|
|
Разђмњ же і^с~, ја%ко хотяхђ е^го въпрашяти, и^ рече и^мъ. ѓ^ семъ л^и стяза'етеся межDђ собою, ја%ко рњхᲆ, в# ма'лњ и^ не ви'дите мене`, и^ паки в ма'лњ и^ оу%ꙁрите мя”
|
Ἔγνω οὖν ὁ Ἰησοῦς ὅτι ἤθελον αὐτὸν ἐρωτᾷν, καὶ εἶπεν αὐτοῖς, Περὶ τούτου ζητεῖτε μετ’ ἀλλήλων, ὅτι εἶπον, Μικρὸν καὶ οὐ θεωρεῖτέ με, καὶ πάλιν μικρὸν καὶ ὄψεσθέ με;
|
|
20
|
20
|
|
а^миn а^ми'нь гл~ю вамъ, ја%ко въспла'четеся и^ въꙁрыда'ете в^ы, а^ ми'ръ възрадђется. вы же печал#ни бђ'дете. но печаль ва'шя в ра'дость бђ'деть,
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι κλαύσετε καὶ θρηνήσετε ὑμεῖς, ὁ δὲ κόσμος χαρήσεται· ὑμεῖς δὲ λυπηθήσεσθε, ἀλλ’ ἡ λύπη ὑμῶν εἰς χαρὰν γενήσεται.
|
|
21
|
21
|
|
Жена` е^гда ражDаетъ, ско'рбь и%маᲄь, ја%ко прїиде годъ еа`. е^гда же родитъ ѓ^троча`. ктомђ не по'мнитъ ско'рби за ра'дость, ја%ко роди'ся чл~къ в# ми'р#”
|
Ἡ γυνὴ ὅταν τίκτῃ λύπην ἔχει, ὅτι ἦλθεν ἡ ὥρα αὐτῆς· ὅταν δὲ γεννήσῃ τὸ παιδίον, οὐκέτι μνημονεύει τῆς θλίψεως, διὰ τὴν χαρὰν ὅτι ἐγεννήθη ἄνθρωπος εἰς τὸν κόσμον.
|
|
22
|
22
|
|
и^ вы же печаль и%мате оу^бо нн~њ. па'кы же оу^ꙁрю` в^ы, и^ възрадђется срDц ва'ше, и^ радости ва'шеа` никтоже възметъ эT васъ”
|
Καὶ ὑμεῖς οὖν λύπην μὲν νῦν ἔχετε· πάλιν δὲ ὄψομαι ὑμᾶς, καὶ χαρήσεται ὑμῶν ἡ καρδία, καὶ τὴν χαρὰν ὑμῶν οὐδεὶς αἴρει ἀφ’ ὑμῶν.
|
|
23
|
23
|
|
И$ в# то'й дн~ь мене` не вᲆпро'сиᲄе ничесоже” А/ми'нь а^ми'нь гл~ю вамъ. ја^ко е^ли'ка а^ще чесо про'сите эT ѓ^ц~а въ и^мя мое. дастъ вамъ”
|
Καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐμὲ οὐκ ἐρωτήσετε οὐδέν. Ἀμὴν ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ὅσα ἂν αἰτήσητε τὸν πατέρα ἐν τῷ ὀνόματί μου, δώσει ὑμῖν.
|
|
24
|
24
|
|
доселњ не проси'сте ничесоже въ и'мя мое`. проси'те, и^ прїимете, да радость вашя и^спо'лᲆнена бђ'детъ”
|
Ἕως ἄρτι οὐκ ᾐτήσατε οὐδὲν ἐν τῷ ὀνόματί μου· αἰτεῖτε, καὶ λήψεσθε, ἵνα ἡ χαρὰ ὑμῶν ᾖ πεπληρωμένη.
|
|
25
|
25
|
|
Сїа в# при'тчахъ гл~ахъ ваM. но прїидетъ чаs, е^гда ктомђ в# притчяX не гл~ю ваM, н^о ја%вњ ѓ^ эTц~и възвњщђ вамᲆ”
|
Ταῦτα ἐν παροιμίαις λελάληκα ὑμῖν· ἀλλ’ ἔρχεται ὥρα ὅτε οὐκέτι ἐν παροιμίαις λαλήσω ὑμῖν, ἀλλὰ παρρησίᾳ περὶ τοῦ πατρὸς ἀναγγελῶ ὑμῖν.
|
|
26
|
26
|
|
в# то'й дн~ь въ и'мя мое` въпро'сите. и^ не гл~ю ваM, ја%ко а^з# оу^молю эTц~а ѓ^ васъ.
|
Ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἐν τῷ ὀνόματί μου αἰτήσεσθε· καὶ οὐ λέγω ὑμῖν ὅτι ἐγὼ ἐρωτήσω τὸν πατέρα περὶ ὑμῶν·
|
|
27
|
27
|
|
саM б^о эTц~ъ лю'биT в^ы, ја%ко в^ы мене въꙁлюби'сте, и вᲇровасте, ја^ко а^зъ эT б~а и^зыдоX
|
αὐτὸς γὰρ ὁ πατὴρ φιλεῖ ὑμᾶς, ὅτι ὑμεῖς ἐμὲ πεφιλήκατε, καὶ πεπιστεύκατε ὅτι ἐγὼ παρὰ τοῦ θεοῦ ἐξῆλθον.
|
|
28
|
28
|
|
и^ꙁыдоX эT ѓ^ц~а и^ прїидоX в# миr, й па'кы ѓ^ставляю ми'ръ и^ и'дђ къ эTц~ђ”
|
Ἐξῆλθον παρὰ τοῦ πατρός, καὶ ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον· πάλιν ἀφίημι τὸν κόσμον, καὶ πορεύομαι πρὸς τὸν πατέρα.
|
|
29
|
29
|
|
Гл~ашя е^мђ оу^чн~цы е^го. с^е нн~њ не ѓ^бинђ'ася гл~еши, а^ при'тча никое'аже не гл~еши.
|
Λέγουσιν αὐτῷ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, Ἴδε, νῦν παρρησίᾳ λαλεῖς, καὶ παροιμίαν οὐδεμίαν λέγεις.
|
|
30
|
30
|
|
нн~њ вњмы ја^ко вњси вс^я, и^ не требђ'еши да ктот^я въпрашаеT. ѓ^ семъ вњ'рђемъ, ја%ко эT б~а и^зшелъ е^си.
|
Νῦν οἴδαμεν ὅτι οἶδας πάντα, καὶ οὐ χρείαν ἔχεις ἵνα τίς σε ἐρωτᾷ· ἐν τούτῳ πιστεύομεν ὅτι ἀπὸ θεοῦ ἐξῆλθες.
|
|
31
|
31
|
|
эTвњща' и%мъ і^с~, нн~њ л^и вњрђе^те;
|
Ἀπεκρίθη αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἄρτι πιστεύετε;
|
|
32
|
32
|
|
с^е грядетъ часъ, и^ нн~њ прїиде, да разы'детеся ко'ждо въ своя, и^ мене е^ді'ного ѓ^ста'вите. и^ нњ'смь е^ді'нᲆ, ја%ко эTц~ъ со мною` е^сть”
|
Ἰδού, ἔρχεται ὥρα καὶ νῦν ἐλήλυθεν, ἵνα σκορπισθῆτε ἕκαστος εἰς τὰ ἴδια, καὶ ἐμὲ μόνον ἀφῆτε· καὶ οὐκ εἰμὶ μόνος, ὅτι ὁ πατὴρ μετ’ ἐμοῦ ἐστιν.
|
|
33
|
33
|
|
Сїа гл~ахъ ваM, да въ мнњ ми'ръ и%мате” В мирњ ско'рбни бђ'дете. н^о дръза'йте, ја%ко а^зъ побњдиX ми'ръ”
|
Ταῦτα λελάληκα ὑμῖν, ἵνα ἐν ἐμοὶ εἰρήνην ἔχητε. Ἐν τῷ κόσμῳ θλίψιν ἔχετε· ἀλλὰ θαρσεῖτε, ἐγὼ νενίκηκα τὸν κόσμον.
|
|
Глvа, з~і”
|
Κεφάλαιο 17
|
|
1
|
1
|
|
Сїа гл~а і^с~. и^ възведе ѓ%чи свои` на' нб~о и^ рече. эTч~е, прїиде ча'съ, просла'ви сн~а свое^го. да и^ сн~ъ твои просла'виT т^я”
|
Ταῦτα ἐλάλησεν ὁ Ἰησοῦς, καὶ ἐπῆρεν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανόν, καὶ εἶπεν, Πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε·
|
|
2
|
2
|
|
ЈА/коже да'лъ е^си е^мђ вла'сть вся'коя пло'ти” да вся'ко е^же да'лъ е^си е^мђ, дастъ и%мъ живоT вњ'чныи.
|
καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ, δώσει αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον.
|
|
3
|
3
|
|
се же е^сть живо'тъ вњ'чныи, да ꙁна'юT тебе е^ді'ного и%стиннаго б~а. и^ е^гоже посла` і^с~ х~а.
|
Αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσίν σε τὸν μόνον ἀληθινὸν θεόν, καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν χριστόν.
|
|
4
|
4
|
|
а%ꙁъ просла'виX т^я на ꙁеMли`. дњло съвершихъ е^же да'лъ е^си мнњ да сътворю”
|
Ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς· τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω.
|
|
5
|
5
|
|
И$ нн~њ просла'ви м^я т^ы эTч~е оу^ тебе самого, сла'вою ю&же и^мњхъ оу^ тебе пре'жDе ми'рᲆ не бы'сть”
|
Καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί.
|
|
6
|
6
|
|
ЈА/вихъ и%мя твое` чл~комъ, и%хже да'л# е^си мнњ эT мира. твои` бњша, и^ мнњ и^хъ да'лъ е^си, и^ сло'вотвое` съхрани'шя”
|
Ἐφανέρωσά σου τὸ ὄνομα τοῖς ἀνθρώποις οὓς δέδωκάς μοι ἐκ τοῦ κόσμου· σοὶ ἦσαν, καὶ ἐμοὶ αὐτοὺς δέδωκας· καὶ τὸν λόγον σου τετηρήκασιν.
|
|
7
|
7
|
|
Нн~њ раꙁђмњша ја%ко вс^я е^ли'ка да'лъ е^си мн^њ, эT тебе сђть.
|
Νῦν ἔγνωκαν ὅτι πάντα ὅσα δέδωκάς μοι, παρὰ σοῦ ἐστιν·
|
|
8
|
8
|
|
ја%ко гл~ы и%хже да'лъ е^си мн^њ, дах# и%мᲆ. и^ тїи прїяша. и^ раꙁђмᲇша въи%стинђ, ја%ко эT тебе и^ꙁыдо'хъ. и^ вњ'ровашя ја%кот^ы мя посла`”
|
ὅτι τὰ ῥήματα ἃ δέδωκάς μοι, δέδωκα αὐτοῖς· καὶ αὐτοὶ ἔλαβον, καὶ ἔγνωσαν ἀληθῶς ὅτι παρὰ σοῦ ἐξῆλθον, καὶ ἐπίστευσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας.
|
|
9
|
9
|
|
А$ꙁъ ѓ^ си'хъ молю. не ѓ^ все'мъ ми'рњ молю. н^о ѓ^ тњхъ и%хже да'лъ е^си мн^њ, ја%котвои` сђть”
|
Ἐγὼ περὶ αὐτῶν ἐρωτῶ· οὐ περὶ τοῦ κόσμου ἐρωτῶ, ἀλλὰ περὶ ὧν δέδωκάς μοι, ὅτι σοί εἰσιν·
|
|
10
|
10
|
|
И$ моя` вс^я, твоя сђть, и^ твоя моя`, и^ просла'вихся в ни'хᲆ.
|
καὶ τὰ ἐμὰ πάντα σά ἐστιν, καὶ τὰ σὰ ἐμά· καὶ δεδόξασμαι ἐν αὐτοῖς.
|
|
11
|
11
|
|
и^ ктомђ нњсмь в ми'рњ, и^ сїи в ми'рњ сђть, и^ а%ꙁъ к тебњ грядђ” эTч~е ст~ыи, съблюди` и^хъ въ и^мя твое`, И/хже да'лъ е^си мн^њ, да бђдђть е^ді'но ја%коже и^ м^ы”
|
Καὶ οὐκέτι εἰμὶ ἐν τῷ κόσμῳ, καὶ οὗτοι ἐν τῷ κόσμῳ εἰσίν, καὶ ἐγὼ πρός σε ἔρχομαι. Πάτερ ἅγιε, τήρησον αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου, ᾧ δέδωκάς μοι, ἵνα ὦσιν ἕν, καθὼς ἡμεῖς.
|
|
12
|
12
|
|
е^гда бњхъ с ни'ми в ми'рњ, а%ꙁъ съблюдахъ иX въ и^мя твое`. ихже да'лъ е^си мнњ съхрани'хъ, и^ никтоже эT ни'хᲆ погы'бе, то'кмо сн~ъ поги'белныи” да сбђдеTся писа'нїе”
|
Ὅτε ἤμην μετ’ αὐτῶν ἐν τῷ κόσμῳ, ἐγὼ ἐτήρουν αὐτοὺς ἐν τῷ ὀνόματί σου· οὓς δέδωκάς μοι, ἐφύλαξα, καὶ οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο, εἰ μὴ ὁ υἱὸς τῆς ἀπωλείας, ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ.
|
|
13
|
13
|
|
Нн~њ же к тебњ грядђ`, и^ сїа гл~ю в ми'рњ, да и^мђть радость мою и^сполненђ в себњ”
|
Νῦν δὲ πρός σε ἔρχομαι, καὶ ταῦτα λαλῶ ἐν τῷ κόσμῳ, ἵνα ἔχωσιν τὴν χαρὰν τὴν ἐμὴν πεπληρωμένην ἐν αὐτοῖς.
|
|
14
|
14
|
|
А/зъ даX и%мъ сло'вотвое`. и^ ми'ръ въꙁненавидњ и%хъ, ја%ко нњ' сђть эT мира, ја%коже и^ а%ꙁъ эT мира нњсмь”
|
Ἐγὼ δέδωκα αὐτοῖς τὸν λόγον σου, καὶ ὁ κόσμος ἐμίσησεν αὐτούς, ὅτι οὐκ εἰσὶν ἐκ τοῦ κόσμου, καθὼς ἐγὼ οὐκ εἰμὶ ἐκ τοῦ κόσμου.
|
|
15
|
15
|
|
Не молю да възмеши и^хъ эT мира, н^о да сᲆблюдеши иX эT непрїа'ꙁни”
|
Οὐκ ἐρωτῶ ἵνα ἄρῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ κόσμου, ἀλλ’ ἵνα τηρήσῃς αὐτοὺς ἐκ τοῦ πονηροῦ.
|
|
16
|
16
|
|
эT мира нњ' сђть, ја%ко и^ а^ꙁᲆ эT мира нњ'смь”
|
Ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰσίν, καθὼς ἐγὼ ἐκ τοῦ κόσμου οὐκ εἰμί.
|
|
17
|
17
|
|
Ст~и иX въи%стинђ твою, сло'вотвое` и%стина е^сть”
|
Ἁγίασον αὐτοὺς ἐν τῇ ἀληθείᾳ σου· ὁ λόγος ὁ σὸς ἀλήθειά ἐστιν.
|
|
18
|
18
|
|
ЈА/коже мене посла` в ми'ръ, и^ а%ꙁъ посла'хъ и%хъ в ми'ръ.
|
Καθὼς ἐμὲ ἀπέστειλας εἰς τὸν κόσμον, κἀγὼ ἀπέστειλα αὐτοὺς εἰς τὸν κόσμον.
|
|
19
|
19
|
|
и^ ꙁа ниX а%ꙁъ сщ~ђ себе, да и^ тїи бђдђть сщ~е'ни въи%стинђ”
|
Καὶ ὑπὲρ αὐτῶν ἐγὼ ἁγιάζω ἐμαυτόν, ἵνα καὶ αὐτοὶ ὦσιν ἡγιασμένοι ἐν ἀληθείᾳ.
|
|
20
|
20
|
|
Не ѓ^ си'хже молю то'кмо, н^о и^ ѓ^ вњ'рђющїиX словесе` иX ради в м^я.
|
Οὐ περὶ τούτων δὲ ἐρωτῶ μόνον, ἀλλὰ καὶ περὶ τῶν πιστευόντων διὰ τοῦ λόγου αὐτῶν εἰς ἐμέ·
|
|
21
|
21
|
|
да вси` е^ді'но сђть. ја^коже т^ы эTч~е въ мнњ, и^ а^зъ в тебњ. да и^ тїи в на'съ е^ді'но бђдTђ” да и^ ми'ръ вњрђ и^меT, ја^кот^ы м^я посла`.
|
ἵνα πάντες ἓν ὦσιν· καθὼς σύ, πάτερ, ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν σοί, ἵνα καὶ αὐτοὶ ἐν ἡμῖν ἓν ὦσιν· ἵνα ὁ κόσμος πιστεύσῃ ὅτι σύ με ἀπέστειλας.
|
|
22
|
22
|
|
и^ а%ꙁъ сла'вђ ю%же да'лъ е^си мн^њ, да'хъ и^мъ. да бђдTђ е^ді'но, ја%коже и^ м^ы е^ді'но е^смы”
|
Καὶ ἐγὼ τὴν δόξαν ἣν δέδωκάς μοι, δέδωκα αὐτοῖς, ἵνα ὦσιν ἕν, καθὼς ἡμεῖς ἕν ἐσμεν.
|
|
23
|
23
|
|
а^зъ в ни'хъ, и^ т^ы въ мнњ, да бђдђт# съверше'ни въ е^ді'но, и^ да раꙁђмњет# ми'ръ ја%кот^ы м^я посла`, И$ въꙁлюбилъ и%хъ е^си, ја%коже мене въꙁлюбиl е^си”
|
Ἐγὼ ἐν αὐτοῖς, καὶ σὺ ἐν ἐμοί, ἵνα ὦσιν τετελειωμένοι εἰς ἕν, καὶ ἵνα γινώσκῃ ὁ κόσμος ὅτι σύ με ἀπέστειλας, καὶ ἠγάπησας αὐτούς, καθὼς ἐμὲ ἠγάπησας.
|
|
24
|
24
|
|
эTч~е, и%хже да'лъ е^си мн^њ, хощђ да и^дњже е^смь а%ꙁъ, и^ тїи бђдђт# съ мно'ю. да ви'дятъ сла'вђ мою, ю^же далъ е^си мн^њ. ја^ко въꙁлюби'лъ м^я е^си прежде сложенїя ми'ра”
|
Πάτερ, οὓς δέδωκάς μοι, θέλω ἵνα ὅπου εἰμὶ ἐγὼ κἀκεῖνοι ὦσιν μετ’ ἐμοῦ· ἵνα θεωρῶσιν τὴν δόξαν τὴν ἐμὴν ἣν ἔδωκάς μοι, ὅτι ἠγάπησάς με πρὸ καταβολῆς κόσμου.
|
|
25
|
25
|
|
эTч~е пра'веDныи, и^ ми'ръ тебе не позна`” а^з же т^я поꙁнаX, и^ сїи позна'шя, ја%кот^ы м^я посла`”
|
Πάτερ δίκαιε, καὶ ὁ κόσμος σε οὐκ ἔγνω, ἐγὼ δέ σε ἔγνων, καὶ οὗτοι ἔγνωσαν ὅτι σύ με ἀπέστειλας·
|
|
26
|
26
|
|
И$ скаꙁаX и^мъ и^м^я твое`, и^ скажђ` да любы` е^ю^же м^я е^си въꙁлюбилъ, в нихъ бђдетъ, и^ а^зъ в нихъ”
|
καὶ ἐγνώρισα αὐτοῖς τὸ ὄνομά σου, καὶ γνωρίσω· ἵνα ἡ ἀγάπη, ἣν ἠγάπησάς με, ἐν αὐτοῖς ᾖ, κἀγὼ ἐν αὐτοῖς.
|
|
Глvа, и~і”
|
Κεφάλαιο 18
|
|
1
|
1
|
|
И сїа рекъ і^с~, и^ꙁы'де съ оу^ченикы свои'ми на ѓ'нъ полъ пото'ка ке'дръска, и^дњже б^њ врьтоградъ, во'ньже вни'де самъ, и^ оу^чн~цы е^го”
|
Ταῦτα εἰπὼν ὁ Ἰησοῦς ἐξῆλθεν σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ πέραν τοῦ χειμάρρου τῶν Κέδρων, ὅπου ἦν κῆπος, εἰς ὃν εἰσῆλθεν αὐτὸς καὶ οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ.
|
|
2
|
2
|
|
Вњдяше же и^оу'да предаа'и е^го мњ'сто, ја^ко множи'цею събира'шеся і^с~ т^ђ сᲆ оу^чн~кы своими”
|
ᾜδει δὲ καὶ Ἰούδας, ὁ παραδιδοὺς αὐτόν, τὸν τόπον· ὅτι πολλάκις συνήχθη ὁ Ἰησοῦς ἐκεῖ μετὰ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ.
|
|
3
|
3
|
|
И$оу'да же прїе'мъ спи'рђ, и^ эT а^рхїере'й и^ фарїсе'й слђгы`, прїиде та'мо съ свњти'лы и^ свњща'ми и^ ѓ^рђжїи”
|
Ὁ οὖν Ἰούδας, λαβὼν τὴν σπεῖραν, καὶ ἐκ τῶν ἀρχιερέων καὶ Φαρισαίων ὑπηρέτας, ἔρχεται ἐκεῖ μετὰ φανῶν καὶ λαμπάδων καὶ ὅπλων.
|
|
4
|
4
|
|
І$с~ же вњды вс^я грядђщаа на'нь. и^ꙁшеD рече и^мъ, кого` и%щете;
|
Ἰησοῦς οὖν, εἰδὼς πάντα τὰ ἐρχόμενα ἐπ’ αὐτόν, ἐξελθὼν εἶπεν αὐτοῖς, Τίνα ζητεῖτε;
|
|
5
|
5
|
|
эTвњща'шя е^мђ, і^с~а наꙁарянина. гл~а и^мъ і^с~, а^ꙁъ е^смь” Стоа'ше же і^ и^оу'да и^же предаа'ше е^го, с ними.
|
Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ, Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον. Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐγώ εἰμι. Εἱστήκει δὲ καὶ Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς αὐτὸν μετ’ αὐτῶν.
|
|
6
|
6
|
|
да ја%коже рече и^мъ, а^зъ е^смь, и^дошя в#спять, и^ падошя на ꙁемли`”
|
Ὡς οὖν εἶπεν αὐτοῖς ὅτι Ἐγώ εἰμι, ἀπῆλθον εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ἔπεσον χαμαί.
|
|
7
|
7
|
|
Па'кы же въпроси` и^хъ і^с~, кого` и%щете; ѓ^ни' же рњшя, і^с~а назаре'а”
|
Πάλιν οὖν αὐτοὺς ἐπηρώτησεν, Τίνα ζητεῖτε; Οἱ δὲ εἶπον, Ἰησοῦν τὸν Ναζωραῖον.
|
|
8
|
8
|
|
эTвњща і^с~, рњхъ вамъ, ја%ко а^ꙁъ е^смь. а^ще оу^бо мене` и^щете, ѓ^ста'вите сихъ и^ти`.
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Εἶπον ὑμῖν ὅτι ἐγώ εἰμι· εἰ οὖν ἐμὲ ζητεῖτε, ἄφετε τούτους ὑπάγειν·
|
|
9
|
9
|
|
да събђ'дется сло'во е^же рече. ја%ко и^хже далъ е^си мн^њ, не погђбихъ эT нихъ никогоже”
|
ἵνα πληρωθῇ ὁ λόγος ὃν εἶπεν ὅτι Οὓς δέδωκάς μοι, οὐκ ἀπώλεσα ἐξ αὐτῶν οὐδένα.
|
|
10
|
10
|
|
Си'мон же петръ и^мы` ножъ, и^ꙁвлече` е^го, и^ оу^да'ри а^рхїере'ѓва раба`, и^ оу^рњ'за е^мђ оу^хо десно'е. бњ же и%мя рабђ ма'л#хъ”
|
Σίμων οὖν Πέτρος ἔχων μάχαιραν εἵλκυσεν αὐτήν, καὶ ἔπαισεν τὸν τοῦ ἀρχιερέως δοῦλον, καὶ ἀπέκοψεν αὐτοῦ τὸ ὠτίον τὸ δεξιόν. Ἦν δὲ ὄνομα τῷ δούλῳ Μάλχος.
|
|
11
|
11
|
|
Рече же петрови і^с~, вънꙁи` но'жъ в н'ожницђ” Ча'шђ ю'же дастъ м^и эTц~ъ, не и'мамъ л^и пи'ти еа`;
|
Εἶπεν οὖν ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ, Βάλε τὴν μάχαιραν εἰς τὴν θήκην· τὸ ποτήριον ὃ δέδωκέν μοι ὁ πατήρ, οὐ μὴ πίω αὐτό;
|
|
12
|
12
|
|
спи'ра же, и^ ты'сђщникᲆ, и^ слђгы` и^оу^де'йскыа ја%ша і^с~а, и^ свяꙁа'ша е^го,
|
Ἡ οὖν σπεῖρα καὶ ὁ χιλίαρχος καὶ οἱ ὑπηρέται τῶν Ἰουδαίων συνέλαβον τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἔδησαν αὐτόν,
|
|
13
|
13
|
|
и^ ведо'ша е^го къ а'ннᲇ пе'рвᲇе. б^њ б^оте'сть каі"а'фњ, и^же б^њ а^рхїере'й лњтђ томђ”
|
καὶ ἀπήγαγον αὐτὸν πρὸς Ἄνναν πρῶτον· ἦν γὰρ πενθερὸς τοῦ Καϊάφα, ὃς ἦν ἀρχιερεὺς τοῦ ἐνιαυτοῦ ἐκείνου.
|
|
14
|
14
|
|
Бњ же каі"а'фа да'выи съвњтъ и^оу^де'ѓмъ, ја%ко оу%не е^сть е^ді'номђ чл~кђ оу^мрети ꙁа' люди”
|
Ἦν δὲ Καϊάφας ὁ συμβουλεύσας τοῖς Ἰουδαίοις, ὅτι συμφέρει ἕνα ἄνθρωπον ἀπολέσθαι ὑπὲρ τοῦ λαοῦ.
|
|
15
|
15
|
|
По і"с~њ же и^дяше си'монъ пе'тръ, и^ дрђгїи оу^чн~къ” Оу^чн~къ же то'й б^њ ꙁна'емъ а^рхїере'ѓви, и^ вни'де съ і^с~ом# въ дво'ръ а^рхїере'ѓвъ”
|
Ἠκολούθει δὲ τῷ Ἰησοῦ Σίμων Πέτρος, καὶ ὁ ἄλλος μαθητής. Ὁ δὲ μαθητὴς ἐκεῖνος ἦν γνωστὸς τῷ ἀρχιερεῖ, καὶ συνεισῆλθεν τῷ Ἰησοῦ εἰς τὴν αὐλὴν τοῦ ἀρχιερέως·
|
|
16
|
16
|
|
Пе'трᲆ же стоа'ше при дверехъ вн^њ” И$ꙁыде оу^бо оу^чн~къ то'й иже б^њ ꙁна'емъ архїере'ѓви, и^ рече две'рници, и^ в#веде петра`”
|
ὁ δὲ Πέτρος εἱστήκει πρὸς τῇ θύρᾳ ἔξω. Ἐξῆλθεν οὖν ὁ μαθητὴς ὁ ἄλλος ὃς ἦν γνωστὸς τῷ ἀρχιερεῖ, καὶ εἶπεν τῇ θυρωρῷ, καὶ εἰσήγαγεν τὸν Πέτρον.
|
|
17
|
17
|
|
гл~а же раба` дверница петро'ви, е^д^а и^ т^ы эT оу^чн~къ е^си чл~ка сего; гл~а ѓ'н#, нњ'смь”
|
Λέγει οὖν ἡ παιδίσκη ἡ θυρωρὸς τῷ Πέτρῳ, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν εἶ τοῦ ἀνθρώπου τούτου; Λέγει ἐκεῖνος, Οὐκ εἰμί.
|
|
18
|
18
|
|
Стоя'хђ же раби` и^ слђгы` ѓ%гнь сътворше” ЈА/ко ꙁима` б^њ и^ грњахђся. бњ ж'е с ними петръ стоа и^ грњ'ася”
|
Εἱστήκεισαν δὲ οἱ δοῦλοι καὶ οἱ ὑπηρέται ἀνθρακιὰν πεποιηκότες, ὅτι ψύχος ἦν, καὶ ἐθερμαίνοντο· ἦν δὲ μετ’ αὐτῶν ὁ Πέτρος ἑστὼς καὶ θερμαινόμενος.
|
|
19
|
19
|
|
а^рхїере'й же въпроси` і^с~а ѓ^ оу^чн~цњх# е^го, и^ ѓ^ оу^ченїи е^го.
|
Ὁ οὖν ἀρχιερεὺς ἠρώτησεν τὸν Ἰησοῦν περὶ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, καὶ περὶ τῆς διδαχῆς αὐτοῦ.
|
|
20
|
20
|
|
эTвᲇща` е^мђ і^с~. а^ꙁъ не ѓ^бинђася гл~ахъ мирђ. а^зъ всегда` оу^чих# на со'нмищиX, и^ въ цр~кви, и^дњже вс^и людїе сн'емлются, и^ та'й не гл~ахᲆ ничесоже.
|
Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἐγὼ παρρησίᾳ ἐλάλησα τῷ κόσμῳ· ἐγὼ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν συναγωγῇ καὶ ἐν τῷ ἱερῷ, ὅπου πάντοτε οἱ Ἰουδαῖοι συνέρχονται, καὶ ἐν κρυπτῷ ἐλάλησα οὐδέν.
|
|
21
|
21
|
|
что м^я въпраша'еши; въпроси` слы'шавшиX, что` гл~ахъ и^мъ. с^е сїи вњдяT ја%же рњхъ а^зъ”
|
Τί με ἐπερωτᾷς; Ἐπερώτησον τοὺς ἀκηκοότας, τί ἐλάλησα αὐτοῖς· ἴδε, οὗτοι οἴδασιν ἃ εἶπον ἐγώ.
|
|
22
|
22
|
|
Сїа же ре'кшђ е^мђ, е^ді'нъ эT преDстоа'щихъ слђ'гъ, оу^да'ри в# лани'тђ і^с~а, рекъ, та'ко л^и эTвњщава'еши а^рхїере'ѓви;
|
Ταῦτα δὲ αὐτοῦ εἰπόντος, εἷς τῶν ὑπηρετῶν παρεστηκὼς ἔδωκεν ῥάπισμα τῷ Ἰησοῦ, εἰπών, Οὕτως ἀποκρίνῃ τῷ ἀρχιερεῖ;
|
|
23
|
23
|
|
эTвᲇща е^мђ і^с~, а^ще ꙁл^њ гл~ахъ, свDњтельствђй ѓ^ злњ. а%ще ли до'брњ, что` м^я бїе'ши;
|
Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Εἰ κακῶς ἐλάλησα, μαρτύρησον περὶ τοῦ κακοῦ· εἰ δὲ καλῶς, τί με δέρεις;
|
|
24
|
24
|
|
посла же е^го а^нна свя'зана к# каі"а'фњ а^рхїере'ѓви”
|
Ἀπέστειλεν αὐτὸν ὁ Ἄννας δεδεμένον πρὸς Καϊάφαν τὸν ἀρχιερέα.
|
|
25
|
25
|
|
Бњ же си'монъ петръ стоа` и^ грњ'ася. рᲇшя емђ. е^д^а и^ т^ы эT оу^ченикᲆ е^го е^си; ѓ%н же эTвр'ьжеся и^ рече, нњ'смь”
|
Ἦν δὲ Σίμων Πέτρος ἑστὼς καὶ θερμαινόμενος· εἶπον οὖν αὐτῷ, Μὴ καὶ σὺ ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ εἶ; Ἠρνήσατο οὖν ἐκεῖνος, καὶ εἶπεν, Οὐκ εἰμί.
|
|
26
|
26
|
|
Гл~а еді'нъ эT рабъ а%рхїере'ѓвъ, оу%жика сы'и, емђже пеᲄръ оу^рњ'за оу%хо. не а'ꙁъ ли т^я видњхъ в врьтогра'дњ с нимъ;
|
Λέγει εἷς ἐκ τῶν δούλων τοῦ ἀρχιερέως, συγγενὴς ὢν οὗ ἀπέκοψεν Πέτρος τὸ ὠτίον, Οὐκ ἐγώ σε εἶδον ἐν τῷ κήπῳ μετ’ αὐτοῦ;
|
|
27
|
27
|
|
паки оу^бо петръ эTвр'ьжеся, и^ а'бїе пњтель въз#гласи”
|
Πάλιν οὖν ἠρνήσατο ὁ Πέτρος, καὶ εὐθέως ἀλέκτωρ ἐφώνησεν.
|
|
28
|
28
|
|
Ведо'ша же іс~а эT каи^а'фы в# прето'ръ” бњ же оу^тро, и% тїи не внидо'шя в# прето'ръ, да не ѓ^сквернятся, н^о да ја%дяT пасхђ”
|
Ἄγουσιν οὖν τὸν Ἰησοῦν ἀπὸ τοῦ Καϊάφα εἰς τὸ πραιτώριον· ἦν δὲ πρωΐ, καὶ αὐτοὶ οὐκ εἰσῆλθον εἰς τὸ πραιτώριον, ἵνα μὴ μιανθῶσιν, ἀλλ’ ἵνα φάγωσιν τὸ Πάσχα.
|
|
29
|
29
|
|
И$ꙁы'де же пилатᲆ к ниM вонъ, и^ рече. кђ'ю рњч# прино'сите на чл~ка сего;
|
Ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πιλάτος πρὸς αὐτούς, καὶ εἶπεν, Τίνα κατηγορίαν φέρετε κατὰ τοῦ ἀνθρώπου τούτου;
|
|
30
|
30
|
|
эTвњщаша и^ рњшя е^мђ. а^ще не бы былъ се'и злодњ'и, не быхоM предали е^готебњ”
|
Ἀπεκρίθησαν καὶ εἶπον αὐτῷ, Εἰ μὴ ἦν οὗτος κακοποιός, οὐκ ἄν σοι παρεδώκαμεν αὐτόν.
|
|
31
|
31
|
|
Рече же и^мъ пилатъ. пои^мњте е^го в^ы, и^ по ꙁако'нђ ва'шемђ сђди'те е^мђ” Рњша же е^мђ і^оу%де'е. намъ не досᲄо'итъ оу^бити никогоже.
|
Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Πιλάτος, Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς, καὶ κατὰ τὸν νόμον ὑμῶν κρίνατε αὐτόν. Εἶπον οὖν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, Ἡμῖν οὐκ ἔξεστιν ἀποκτεῖναι οὐδένα·
|
|
32
|
32
|
|
да сло'во іс~ово с#бђдет#ся е^же рече, назна'менђа коею` смерътїю хотя'ше оу^мрети”
|
ἵνα ὁ λόγος τοῦ Ἰησοῦ πληρωθῇ, ὃν εἶπεν, σημαίνων ποίῳ θανάτῳ ἔμελλεν ἀποθνῄσκειν.
|
|
33
|
33
|
|
в#ниде же паки пилат# в# прето'ръ, и^ гласи` іс~а, и^ рече е^мђ. т^ы ли еси цр~ъ і^оу^де'йск#;
|
Εἰσῆλθεν οὖν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν ὁ Πιλάτος, καὶ ἐφώνησεν τὸν Ἰησοῦν, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Σὺ εἶ ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων;
|
|
34
|
34
|
|
эTвᲇща` емђ і^с~. ѓ^ себᲇ ли ᲄы с^е гл~еши, и%ли и^нїи тебњ реко'шя ѓ^ мн^њ;
|
Ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἀφ’ ἑαυτοῦ σὺ τοῦτο λέγεις, ἢ ἄλλοι σοι εἶπον περὶ ἐμοῦ;
|
|
35
|
35
|
|
эTвᲇща` пилаT, е^да а^зъ жидовинъ е^смь; ро'дъ твой, и^ а^рхїере'е предаша т^я мн^њ. что` е^си сътворил#;
|
Ἀπεκρίθη ὁ Πιλάτος, Μήτι ἐγὼ Ἰουδαῖός εἰμι; Τὸ ἔθνος τὸ σὸν καὶ οἱ ἀρχιερεῖς παρέδωκάν σε ἐμοί· τί ἐποίησας;
|
|
36
|
36
|
|
эTвњща і^с~. црsтво мое нњсть эT ми'ра сего. а%ще эT мира сего бы'ло б^ы црsтво мое`, слђгы моя` оу^бо подвиза'лися бы'ша, да не преданъ быX былъ і%оу^де'ѓмъ. нн~њ же црsтво мое` нњсть эTсю'дђ”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐκ τοῦ κόσμου τούτου· εἰ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου ἦν ἡ βασιλεία ἡ ἐμή, οἱ ὑπηρέται ἂν οἱ ἐμοὶ ἠγωνίζοντο, ἵνα μὴ παραδοθῶ τοῖς Ἰουδαίοις· νῦν δὲ ἡ βασιλεία ἡ ἐμὴ οὐκ ἔστιν ἐντεῦθεν.
|
|
37
|
37
|
|
Реq же е^мђ пилаT. оу%бо цр~ъ ли е^си т^ы эTвᲇща і^с~ т^ы гл~еши, ја%ко цр~ь е^смь аZ” А$зᲆ на се` родихся, и^ на се` прїидоX в# ми'ръ, да свњдњтельствђю исти'нђ и^ всякъ и^же еs эT и%стины, послђша'етᲆ гла'са моего”
|
Εἶπεν οὖν αὐτῷ ὁ Πιλάτος, Οὐκοῦν βασιλεὺς εἶ σύ; Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Σὺ λέγεις, ὅτι βασιλεύς εἰμι ἐγώ. Ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι, καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ. Πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μου τῆς φωνῆς.
|
|
38
|
38
|
|
Гл~а е^мђ пилаT, что` еs и'стина; и^ с^е рекъ, паки и^ꙁы'де къ і^оу^де'ѓмъ, и^ гл~а и^мъ. а^ꙁъ ни еді'ноа` вины ѓ^брњта'ю в немъ”
|
Λέγει αὐτῷ ὁ Πιλάτος, Τί ἐστιν ἀλήθεια; Καὶ τοῦτο εἰπών, πάλιν ἐξῆλθεν πρὸς τοὺς Ἰουδαίους, καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἐγὼ οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω ἐν αὐτῷ.
|
|
39
|
39
|
|
Єсть же ѓ^бы'чаи ваM, да е^ді'ного вамᲆ эTпђщђ на па'схђ. хощете ли оу%бо, да эTпђщђ ваM цр~я і^оу'де'йска;
|
Ἔστιν δὲ συνήθεια ὑμῖν, ἵνα ἕνα ὑμῖν ἀπολύσω ἐν τῷ Πάσχα· βούλεσθε οὖν ὑμῖν ἀπολύσω τὸν βασιλέα τῶν Ἰουδαίων;
|
|
40
|
40
|
|
въꙁъпи'ша же вс^и гл~юще, не сего, н^о вара'вђ” Бњ же вара'вва разбо'йникъ”
|
Ἐκραύγασαν οὖν πάλιν πάντες, λέγοντες, Μὴ τοῦτον, ἀλλὰ τὸν Βαραββᾶν· ἦν δὲ ὁ Βαραββᾶς λῃστής.
|
|
Глvа, џ~і”
|
Κεφάλαιο 19
|
|
1
|
1
|
|
Тогда оу^бо пилатъ поятъ і^с~а, и^ би` е^го.
|
Τότε οὖν ἔλαβεν ὁ Πιλάτος τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐμαστίγωσεν.
|
|
2
|
2
|
|
и^ во'и^ни съпле'тше вњне'цъ эT те'рнїа, вᲆꙁложи'шя е^мђ на главђ. и^ в ри'ꙁђ багрянђ ѓ^блеко'шя е^го.
|
Καὶ οἱ στρατιῶται πλέξαντες στέφανον ἐξ ἀκανθῶν ἐπέθηκαν αὐτοῦ τῇ κεφαλῇ, καὶ ἱμάτιον πορφυροῦν περιέβαλον αὐτόν,
|
|
3
|
3
|
|
и^ гл~ахђ ра'дђися цр~ю і^ђде'искїи. и^ бїя'хђ е^го по ланитома”
|
καὶ ἔλεγον, Χαῖρε, ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων· καὶ ἐδίδουν αὐτῷ ῥαπίσματα.
|
|
4
|
4
|
|
И$ꙁы'де же па'ки вонъ Пила'тъ. и^ гл~а и^мъ, се^ и^ꙁвожDђ е^го вамъ во'нъ. да раꙁђмᲇе^те, ја%ко в не'мъ ни е^ді'ноя вины` ѓ^брᲇтаю”
|
Ἐξῆλθεν οὖν πάλιν ἔξω ὁ Πιλάτος, καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἴδε, ἄγω ὑμῖν αὐτὸν ἔξω, ἵνα γνῶτε ὅτι ἐν αὐτῷ οὐδεμίαν αἰτίαν εὑρίσκω.
|
|
5
|
5
|
|
И$зыде же во'нъ і'с~. нося терновъ вњне'цъ. и^ багрянђ риꙁђ. и^ гл~а и^мъ. с^е чл~къ”
|
Ἐξῆλθεν οὖν ὁ Ἰησοῦς ἔξω, φορῶν τὸν ἀκάνθινον στέφανον καὶ τὸ πορφυροῦν ἱμάτιον. Καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἴδε, ὁ ἄνθρωπος.
|
|
6
|
6
|
|
Є$гда же видњшя е^го а^рхїе^ре'е и^ слђги`, въꙁъпиша гл~юще” Распни` распни` е^го. гл~а и%мъ пилаT. пои^мњте е^го в^ы и^ распнњте. а^ꙁъ б^о не ѓ^брњтаю в немъ вины`”
|
Ὅτε οὖν εἶδον αὐτὸν οἱ ἀρχιερεῖς καὶ οἱ ὑπηρέται, ἐκραύγασαν λέγοντες, Σταύρωσον, σταύρωσον αὐτόν. Λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλάτος, Λάβετε αὐτὸν ὑμεῖς καὶ σταυρώσατε· ἐγὼ γὰρ οὐχ εὑρίσκω ἐν αὐτῷ αἰτίαν.
|
|
7
|
7
|
|
эTвњщаша е^мђ і^ђде'е. м^ы ꙁако'нъ и'мамы, и^ по ꙁако'нђ нашемђ, до'лженъ е^сть оу^мрњти, ја^ко себе сн~а бж~їа сътвори”
|
Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ οἱ Ἰουδαῖοι, Ἡμεῖς νόμον ἔχομεν, καὶ κατὰ τὸν νόμον ἡμῶν ὀφείλει ἀποθανεῖν, ὅτι ἑαυτὸν υἱὸν θεοῦ ἐποίησεν.
|
|
8
|
8
|
|
Є$гда же слы'ша пила'тъ с^е сло'во, паче оу^боа'ся,
|
Ὅτε οὖν ἤκουσεν ὁ Πιλάτος τοῦτον τὸν λόγον, μᾶλλον ἐφοβήθη,
|
|
9
|
9
|
|
и^ вни'де въ преторъ паки, и^ гл~а і^с~ови, эTкђдђ е^си т^ы” І$с~ же, эTвњта не дасᲄъ е^мђ”
|
καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ πραιτώριον πάλιν, καὶ λέγει τῷ Ἰησοῦ, Πόθεν εἶ σύ; Ὁ δὲ Ἰησοῦς ἀπόκρισιν οὐκ ἔδωκεν αὐτῷ.
|
|
10
|
10
|
|
Гл~а же е^мђ пилаT, мнњ` л^и не гл~еши; не вњ'си ли ја%ко вла'сть и^мамъ распяᲄи т^я, и^ вла'сть и%мамM пђсти'ти т^я;
|
Λέγει οὖν αὐτῷ ὁ Πιλάτος, Ἐμοὶ οὐ λαλεῖς; Οὐκ οἶδας ὅτι ἐξουσίαν ἔχω σταυρῶσαί σε, καὶ ἐξουσίαν ἔχω ἀπολῦσαί σε;
|
|
11
|
11
|
|
эTвњща і^с~, не и'маши вла'сти ни е^ді'ноя на мнњ, а^ще не бы` ти дано` свы'ше” Сего ради преда'выи` м^я тебњ, бо'лїи грњхъ и%мать”
|
Ἀπεκρίθη Ἰησοῦς, Οὐκ εἶχες ἐξουσίαν οὐδεμίαν κατ’ ἐμοῦ, εἰ μὴ ἦν σοι δεδομένον ἄνωθεν· διὰ τοῦτο ὁ παραδιδούς μέ σοι μείζονα ἁμαρτίαν ἔχει.
|
|
12
|
12
|
|
эT сего и^ска'ше пила'тъ пђсти'ти е^го” І$оу^де'е же въпїя'хђ гл~юще, а^ще сего пђсти'ши, нњ'си дрђгъ кесаре'въ, вся'къ и^же цр~я себе творя'и, противится кесарю”
|
Ἐκ τούτου ἐζήτει ὁ Πιλάτος ἀπολῦσαι αὐτόν. Οἱ δὲ Ἰουδαῖοι ἔκραζον λέγοντες, Ἐὰν τοῦτον ἀπολύσῃς, οὐκ εἶ φίλος τοῦ Καίσαρος· πᾶς ὁ βασιλέα ἑαυτὸν ποιῶν, ἀντιλέγει τῷ Καίσαρι.
|
|
13
|
13
|
|
Пила'т же слы'шавъ с^е сло'во, и^ꙁведе во'нъ і^с~а, и^ сњде на сђди'щи на мњстњ гл~емMњ лиџо'стротон#, е^вре'иски же гав#ва'џа”
|
Ὁ οὖν Πιλάτος ἀκούσας τοῦτον τὸν λόγον ἤγαγεν ἔξω τὸν Ἰησοῦν, καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τοῦ βήματος, εἰς τόπον λεγόμενον Λιθόστρωτον, Ἑβραϊστὶ δὲ Γαββαθᾶ·
|
|
14
|
14
|
|
Бњ же пято'к# па'сцњ, чаs же ја%ко шесты'и” И$ гл~а і^ђде'ѓмъ, с^е цр~ь ва'шь”
|
ἦν δὲ Παρασκευὴ τοῦ Πάσχα, ὥρα δὲ ὡσεὶ ἕκτη· καὶ λέγει τοῖς Ἰουδαίοις, Ἴδε, ὁ βασιλεὺς ὑμῶν.
|
|
15
|
15
|
|
ѓ^ни' же вᲆпїя'хђ, въꙁми` въꙁми` распни е^го” Гл~а и^мъ пилатъ, цр~я ли ва'шего распнђ`; эTвњща'шя а^рхїере'е, не и%мамы цр~я то'кмо ке'саря”
|
Οἱ δὲ ἐκραύγασαν, Ἆρον, ἆρον, σταύρωσον αὐτόν. Λέγει αὐτοῖς ὁ Πιλάτος, Τὸν βασιλέα ὑμῶν σταυρώσω; Ἀπεκρίθησαν οἱ ἀρχιερεῖς, Οὐκ ἔχομεν βασιλέα εἰ μὴ Καίσαρα.
|
|
16
|
16
|
|
Тогда же преда'стъ е^го и^мᲆ да распнется” Пое'мше же і^с~а, и^ ведо'шя,
|
Τότε οὖν παρέδωκεν αὐτὸν αὐτοῖς ἵνα σταυρωθῇ. Παρέλαβον δὲ τὸν Ἰησοῦν καὶ ἤγαγον·
|
|
17
|
17
|
|
и^ нося крsтъ свои', и^зы'де въ гл~емое ло'бное мњсто, е^же гл~ется е^вреискы, голго'џа,
|
καὶ βαστάζων τὸν σταυρὸν αὐτοῦ ἐξῆλθεν εἰς τόπον λεγόμενον Κρανίου Τόπον, ὃς λέγεται Ἑβραϊστὶ Γολγοθᾶ·
|
|
18
|
18
|
|
и^дњже пропя'шя е^го, и^ с ниM и'на дв^а, сю'дђ и^ сю'дђ, посредњ же і^с~а”
|
ὅπου αὐτὸν ἐσταύρωσαν, καὶ μετ’ αὐτοῦ ἄλλους δύο, ἐντεῦθεν καὶ ἐντεῦθεν, μέσον δὲ τὸν Ἰησοῦν.
|
|
19
|
19
|
|
написа' же и^ ти'тла пилатъ, и^ положи` на крsтъ” Бњ же напи'сано, і^с~ наꙁарянин#, цр~ь и^оу^де'искыи”
|
Ἔγραψεν δὲ καὶ τίτλον ὁ Πιλάτος, καὶ ἔθηκεν ἐπὶ τοῦ σταυροῦ· ἦν δὲ γεγραμμένον, Ἰησοῦς ὁ Ναζωραῖος ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων.
|
|
20
|
20
|
|
Сего же ти'тла мноѕи что'ша эT и^оу^де'и, ја%ко блиꙁᲆ б^њ мњсто града, и^дњже пропя'ша і^с~а” И$ б^њ напи'сано, е^вре'искы, гре'ческы, риMскы”
|
Τοῦτον οὖν τὸν τίτλον πολλοὶ ἀνέγνωσαν τῶν Ἰουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν ὁ τόπος τῆς πόλεως ὅπου ἐσταυρώθη ὁ Ἰησοῦς· καὶ ἦν γεγραμμένον Ἑβραϊστί, Ἑλληνιστί, Ῥωμαϊστί.
|
|
21
|
21
|
|
Гл~ахђ же пила'тђ а^рхїе^ре'е і^оу^де'истїи не пиши, цр~ь і^оу^деискыи, н^о ја%ко саM рече, цр~ь е^смь іоу^де'искыи”
|
Ἔλεγον οὖν τῷ Πιλάτῳ οἱ ἀρχιερεῖς τῶν Ἰουδαίων, Μὴ γράφε, Ὁ βασιλεὺς τῶν Ἰουδαίων· ἀλλ’ ὅτι Ἐκεῖνος εἶπεν, Βασιλεύς εἰμι τῶν Ἰουδαίων.
|
|
22
|
22
|
|
эTвњща` пилатъ. е^же писа'хъ, писаX”
|
Ἀπεκρίθη ὁ Πιλάτος, Ὃ γέγραφα, γέγραφα.
|
|
23
|
23
|
|
во'ини же, е^гда пропяшя і^с~а, прїа'шя ри'ꙁы е^го, и^ сътвори'шя четы'ри чясти, комђждо во'инђ ча'сть, и^ хитонь. бњ же хитонь не швенъ, свы'ше и^стка'нъ ве'сь”
|
Οἱ οὖν στρατιῶται, ὅτε ἐσταύρωσαν τὸν Ἰησοῦν, ἔλαβον τὰ ἱμάτια αὐτοῦ, καὶ ἐποίησαν τέσσαρα μέρη, ἑκάστῳ στρατιώτῃ μέρος, καὶ τὸν χιτῶνα. Ἦν δὲ ὁ χιτὼν ἄραφος, ἐκ τῶν ἄνωθεν ὑφαντὸς δι’ ὅλου.
|
|
24
|
24
|
|
Рњша же к# себњ, не предере'мъ е^го, н^о ме'тнемъ жребїа ѓ^ немъ, къмђ` бђ'детᲆ. да събђ'дется писа'нїе гл~ющее. раздњли'ша ри'ѕы моя` себњ, и^ ѓ^ мати'смњ мое'и мета'шя жребїа” Во'и^ни же оу^бо сїа сътвори'шя”
|
Εἶπον οὖν πρὸς ἀλλήλους, Μὴ σχίσωμεν αὐτόν, ἀλλὰ λάχωμεν περὶ αὐτοῦ, τίνος ἔσται· ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ ἡ λέγουσα, Διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον. Οἱ μὲν οὖν στρατιῶται ταῦτα ἐποίησαν.
|
|
25
|
25
|
|
Стоя'хђ же при крsтњ і^с~овњ, ма'ти е^го, и^ сестра` ма'тере е^го, ма'рїа клеѓ^пова, и^ ма'рїа магдалы'ни”
|
Εἱστήκεισαν δὲ παρὰ τῷ σταυρῷ τοῦ Ἰησοῦ ἡ μήτηρ αὐτοῦ, καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητρὸς αὐτοῦ, Μαρία ἡ τοῦ Κλωπᾶ, καὶ Μαρία ἡ Μαγδαληνή.
|
|
26
|
26
|
|
І$с~ же видњвъ матере, и^ оу^чн~ка стоа'ща, е^гоже любляше. гл~а ма'тери свое'й. жено, с^е сн~ь твой”
|
Ἰησοῦς οὖν ἰδὼν τὴν μητέρα, καὶ τὸν μαθητὴν παρεστῶτα ὃν ἠγάπα, λέγει τῇ μητρὶ αὐτοῦ, Γύναι, ἰδοὺ ὁ υἱός σου.
|
|
27
|
27
|
|
ПотоMже гл~а оу^чн~кђ, с^е ма'ти твоа`. и^ эT того` часа поя'тъ ю& оу^чн~къ въ своа с^и” По
|
Εἶτα λέγει τῷ μαθητῇ, Ἰδοὺ ἡ μήτηρ σου. Καὶ ἀπ’ ἐκείνης τῆς ὥρας ἔλαβεν ὁ μαθητὴς αὐτὴν εἰς τὰ ἴδια.
|
|
28
|
28
|
|
сем# вњ'ды і^с~, ја%ко вс^я оу^же съвр'ьшишася, да с#бђ'дется писанїе, гл~а, жа'ждђ”
|
Μετὰ τοῦτο ἰδὼν ὁ Ἰησοῦς ὅτι πάντα ἤδη τετέλεσται, ἵνα τελειωθῇ ἡ γραφή, λέγει, Διψῶ.
|
|
29
|
29
|
|
Съсђд же стоа'ше полнъ ѓ%цта. ѓ^ни же и^спо'лнивше гђ'бђ ѓ'цъта, и^ на трость въꙁнъзше, придњша къ оу^стомъ его.
|
Σκεῦος οὖν ἔκειτο ὄξους μεστόν· οἱ δέ, πλήσαντες σπόγγον ὄξους, καὶ ὑσσώπῳ περιθέντες, προσήνεγκαν αὐτοῦ τῷ στόματι.
|
|
30
|
30
|
|
е^гда же прїа'т# ѓ%цетъ і^с~, рече. съврьши'шася” И$ прекло'нь главђ`, преда'сть дх~ь”
|
Ὅτε οὖν ἔλαβεν τὸ ὄξος ὁ Ἰησοῦς, εἶπεν, Τετέλεσται· καὶ κλίνας τὴν κεφαλήν, παρέδωκεν τὸ πνεῦμα.
|
|
31
|
31
|
|
И$оу^де'е же, понеже пя'токъ б^њ, да не ѓ^ста'нђтᲆ на крsтњ тњлеса` в сђботђ, б^њ б^о вели'къ дн~ь тоа` сђботы, моли'шя пила'та, да пребїюT го'лени и^хъ, и^ во'ꙁмђтъ”
|
Οἱ οὖν Ἰουδαῖοι, ἵνα μὴ μείνῃ ἐπὶ τοῦ σταυροῦ τὰ σώματα ἐν τῷ σαββάτῳ, ἐπεὶ Παρασκευὴ ἦν- ἦν γὰρ μεγάλη ἡ ἡμέρα ἐκείνου τοῦ σαββάτου- ἠρώτησαν τὸν Πιλάτον ἵνα κατεαγῶσιν αὐτῶν τὰ σκέλη, καὶ ἀρθῶσιν.
|
|
32
|
32
|
|
прїидошя же воини, и^ пр'ьвомђ оу^бо преби'шя го'лени, и^ дрђго'мђ распя'томђ с ни'мъ”
|
Ἦλθον οὖν οἱ στρατιῶται, καὶ τοῦ μὲν πρώτου κατέαξαν τὰ σκέλη καὶ τοῦ ἄλλου τοῦ συσταυρωθέντος αὐτῷ·
|
|
33
|
33
|
|
на і^с~а же пришедше, ја%ко видњшя его оу^же оу^ме'рша, не преби'шя емђ голенїи,
|
ἐπὶ δὲ τὸν Ἰησοῦν ἐλθόντες, ὡς εἶδον αὐτὸν ἤδη τεθνηκότα, οὐ κατέαξαν αὐτοῦ τὰ σκέλη·
|
|
34
|
34
|
|
н^о еді'нъ эT во'иn ко'пїе'мъ ре'бра емђ прободе. и^ а'бїе и^ꙁы'де кро'въ и^ вода`.
|
ἀλλ’ εἷς τῶν στρατιωτῶν λόγχῃ αὐτοῦ τὴν πλευρὰν ἔνυξεν, καὶ εὐθέως ἐξῆλθεν αἷμα καὶ ὕδωρ.
|
|
35
|
35
|
|
и^ видњвыи`, свњдњтельствова, і^ и'стинно е^сть свњдњтельство е^го” и^ то'и вњсть ја%ко и'стинђ гл~етъ, да в^ы вњ'рђ и^ме'те”
|
Καὶ ὁ ἑωρακὼς μεμαρτύρηκεν, καὶ ἀληθινή ἐστιν αὐτοῦ ἡ μαρτυρία, κἀκεῖνος οἶδεν ὅτι ἀληθῆ λέγει, ἵνα ὑμεῖς πιστεύσητε.
|
|
36
|
36
|
|
Быша б^о сїа, да с#бђдется писа'нїе, косᲄь не съкрђши'тся эT него”
|
Ἐγένετο γὰρ ταῦτα ἵνα ἡ γραφὴ πληρωθῇ, Ὀστοῦν οὐ συντριβήσεται ἀπ’ αὐτοῦ.
|
|
37
|
37
|
|
И$ па'кы дрђго'е писа'нїе гл~етъ. възрятъ нань е^гоже прободо'шя”
|
Καὶ πάλιν ἑτέρα γραφὴ λέγει, Ὄψονται εἰς ὃν ἐξεκέντησαν.
|
|
38
|
38
|
|
По сих же моли пилата і^ѓ'сифъ и^же эT а^римаџе'а, сы'й оу^ченикъ і^с~овъ, пота'е^н же страха ради і^оу^де'йска, да въ'ꙁметъ тњ'ло і^с~ово. и^ повелњ пилатъ” Прїиде же, и^ взятъ тᲇло і^с~ово”
|
Μετὰ ταῦτα ἠρώτησεν τὸν Πιλάτον Ἰωσὴφ ὁ ἀπὸ Ἀριμαθαίας, ὢν μαθητὴς τοῦ Ἰησοῦ, κεκρυμμένος δὲ διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἵνα ἄρῃ τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ· καὶ ἐπέτρεψεν ὁ Πιλάτος. Ἦλθεν οὖν καὶ ἦρεν τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ.
|
|
39
|
39
|
|
прїиде же и^ никоди'мъ пришедыи къ і^с~ови но'щїю прежде, нося` смњшенїе змљ=рнено и^ а^ло'ино, ја%ко ли'тръ ст^о”
|
Ἦλθεν δὲ καὶ Νικόδημος, ὁ ἐλθὼν πρὸς τὸν Ἰησοῦν νυκτὸς τὸ πρῶτον, φέρων μίγμα σμύρνης καὶ ἀλόης ὡς λίτρας ἑκατόν.
|
|
40
|
40
|
|
Прїя'ста же тњ'ло і^с~ово, и^ ѓ^бви'ста е& ри'зами съ а^рома'ты, ја%коже ѓ^бы'чай е^сть і^оу^де'ѓм# погрњба'ти”
|
Ἔλαβον οὖν τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ, καὶ ἔδησαν αὐτὸ ἐν ὀθονίοις μετὰ τῶν ἀρωμάτων, καθὼς ἔθος ἐστὶν τοῖς Ἰουδαίοις ἐνταφιάζειν.
|
|
41
|
41
|
|
Бњ же` на мњстњ и%дњже распятся, вр'ътъ. и^ в# вр'ьтњ гробъ но'въ в немже николи'же никᲄоже положе'нъ бњ”
|
Ἦν δὲ ἐν τῷ τόπῳ ὅπου ἐσταυρώθη κῆπος, καὶ ἐν τῷ κήπῳ μνημεῖον καινόν, ἐν ᾧ οὐδέπω οὐδεὶς ἐτέθη.
|
|
42
|
42
|
|
т^ђ оу^бо пятка` ради і^оу^де'йска, ја%ко близъ бяше гробъ, положиста і^с~а”
|
Ἐκεῖ οὖν διὰ τὴν Παρασκευὴν τῶν Ἰουδαίων, ὅτι ἐγγὺς ἦν τὸ μνημεῖον, ἔθηκαν τὸν Ἰησοῦν.
|
|
Глvа, к~”
|
Κεφάλαιο 20
|
|
1
|
1
|
|
Въ е^ді'нђ же эT сђбо'тъ, ма'рїа магдалыни прїиде заоу^тра, е^ще сђщи т^мњ, на' гробъ, и^ видњ` ка'мень взяT эT гроба”
|
Τῇ δὲ μιᾷ τῶν σαββάτων Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἔρχεται πρωΐ, σκοτίας ἔτι οὔσης, εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ βλέπει τὸν λίθον ἠρμένον ἐκ τοῦ μνημείου.
|
|
2
|
2
|
|
Тече` оу^бо, и^ прїиде к# си'монђ петрђ, и^ к# дрђго'мђ оу^ченикђ, е^гоже любля'ше і^с~, и^ гл~а и%ма. в#зя'ша г~а эT гро'ба, и^ не вњмᲆ гд^њ положишя е^го”
|
Τρέχει οὖν καὶ ἔρχεται πρὸς Σίμωνα Πέτρον καὶ πρὸς τὸν ἄλλον μαθητὴν ὃν ἐφίλει ὁ Ἰησοῦς, καὶ λέγει αὐτοῖς, Ἦραν τὸν κύριον ἐκ τοῦ μνημείου, καὶ οὐκ οἴδαμεν ποῦ ἔθηκαν αὐτόν.
|
|
3
|
3
|
|
И$зы'де же петръ, и^ дрђгїи оу^ченикъ, і^ и^дяста къ' гробђ.
|
Ἐξῆλθεν οὖν ὁ Πέτρος καὶ ὁ ἄλλος μαθητής, καὶ ἤρχοντο εἰς τὸ μνημεῖον.
|
|
4
|
4
|
|
теча'ста же ѓ%ба в# кђ'пњ, и^ дрђгыи оу^ченикъ тече ско'рње петра, и^ прїиде прежде къ' гробђ.
|
Ἔτρεχον δὲ οἱ δύο ὁμοῦ· καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς προέδραμεν τάχιον τοῦ Πέτρου, καὶ ἦλθεν πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον,
|
|
5
|
5
|
|
и^ приникъ, видњ ри'ѕы лежащя, ѓ^баче не вни'де”
|
καὶ παρακύψας βλέπει κείμενα τὰ ὀθόνια, οὐ μέντοι εἰσῆλθεν.
|
|
6
|
6
|
|
Прїиде же си'монъ петръ, в# слњдъ е^го, и^ вниде въ' гробъ, и^ видњ ри'ꙁы е^ді'ны лежа'щя,
|
Ἔρχεται οὖν Σίμων Πέτρος ἀκολουθῶν αὐτῷ, καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ θεωρεῖ τὰ ὀθόνια κείμενα,
|
|
7
|
7
|
|
и^ сђда'ръ и^же б^њ на главњ` е^го, не с ри'ꙁами лежащь, н^о ѓ^собь свитъ на е^ді'номъ мњ'стњ”
|
καὶ τὸ σουδάριον ὃ ἦν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, οὐ μετὰ τῶν ὀθονίων κείμενον, ἀλλὰ χωρὶς ἐντετυλιγμένον εἰς ἕνα τόπον.
|
|
8
|
8
|
|
Тогда оу^бо вниде и^ дрђгїи оу^ченикᲆ, прише'дыи` прежде къ' гробђ, и^ видњ, и^ вњ'рова”
|
Τότε οὖν εἰσῆλθεν καὶ ὁ ἄλλος μαθητὴς ὁ ἐλθὼν πρῶτος εἰς τὸ μνημεῖον, καὶ εἶδεν, καὶ ἐπίστευσεν·
|
|
9
|
9
|
|
Не ё& б^о вњдяхђ писанїа, ја%ко подобаетъ е^мђ и^з мр~твыхъ въскреснђти”
|
οὐδέπω γὰρ ᾔδεισαν τὴν γραφήν, ὅτι δεῖ αὐτὸν ἐκ νεκρῶν ἀναστῆναι.
|
|
10
|
10
|
|
И$до'сᲄа же па'ки к себᲇ оу^чн~ка”
|
Ἀπῆλθον οὖν πάλιν πρὸς ἑαυτοὺς οἱ μαθηταί.
|
|
11
|
11
|
|
Мар'їа же стоя'ше оу^ гроба вн^њ пла'чющи. ја%коже пла'кашеся, прини'че въ' гробъ,
|
Μαρία δὲ εἱστήκει πρὸς τὸ μνημεῖον κλαίουσα ἔξω· ὡς οὖν ἔκλαιεν, παρέκυψεν εἰς τὸ μνημεῖον,
|
|
12
|
12
|
|
и^ видњ` дв^а а%гг~ла в# бњлахᲆ ризахъ сњдя'ща, е^ді'ного оу^ главы`, и^ е^ді'ного оу^ ногђ, и^дњже б^њ лежа'лотњло і^с~ово”
|
καὶ θεωρεῖ δύο ἀγγέλους ἐν λευκοῖς καθεζομένους, ἕνα πρὸς τῇ κεφαλῇ, καὶ ἕνα πρὸς τοῖς ποσίν, ὅπου ἔκειτο τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ.
|
|
13
|
13
|
|
и^ гл~аста е'й ѓ^на`. же'но, чт^о пла'чешися; гл~а и%ма, ја%ко вꙁя'шя г~а мое^го, и^ не вњмъ гд^њ положишя е^го,
|
Καὶ λέγουσιν αὐτῇ ἐκεῖνοι, Γύναι, τί κλαίεις; Λέγει αὐτοῖς, ὅτι Ἦραν τὸν κύριόν μου, καὶ οὐκ οἶδα ποῦ ἔθηκαν αὐτόν.
|
|
14
|
14
|
|
и^ сїа ре'кши, ѓ^братися в#спять, и^ видњ і^с~а стоа'ща, и^ не вњ'дяше ја^ко і^с~ е^сть”
|
Καὶ ταῦτα εἰποῦσα ἐστράφη εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ θεωρεῖ τὸν Ἰησοῦν ἑστῶτα, καὶ οὐκ ᾔδει ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν.
|
|
15
|
15
|
|
Гл~а е'й і^с~, же'но, чт^о пла'чеши; кого` и%щеши; ѓ^наже мнящи ја%ко врьтогра'даръ е^сть, гл~а е^мђ, г~и, а^ще т^ы е^си взялᲆ е^го, повњжDь м^и, гдњ е^си положилъ е^го, и^ а^зъ възм`ђ е^го”
|
Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Γύναι, τί κλαίεις; Τίνα ζητεῖς; Ἐκείνη, δοκοῦσα ὅτι ὁ κηπουρός ἐστιν, λέγει αὐτῷ, Κύριε, εἰ σὺ ἐβάστασας αὐτόν, εἰπέ μοι ποῦ ἔθηκας αὐτόν, κἀγὼ αὐτὸν ἀρῶ.
|
|
16
|
16
|
|
Гл~а е'й і^с~, ма'рїе. ѓ^наже ѓ^бра'щшися, гл~а е^мђ, раввђни, е^же гл~ется, оу^чителю”
|
Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Μαρία. Στραφεῖσα ἐκείνη λέγει αὐτῷ, Ῥαββουνί- ὃ λέγεται, Διδάσκαλε.
|
|
17
|
17
|
|
Гл~а е'й і^с~, не прикасайся мн^њ. не оу^ б^о взыдох# къ эTц~ђ мое^мђ, и^ди же къ бра'тїи мое'й, и^ рци` и%мъ, въсхожђ` къ эTц~ђ мое^мђ, и^ эTц~ђ ва'шемђ. и^ бг~ђ мое^мђ. и^ б~ђ ва'шемђ”
|
Λέγει αὐτῇ ὁ Ἰησοῦς, Μή μου ἅπτου, οὔπω γὰρ ἀναβέβηκα πρὸς τὸν πατέρα μου· πορεύου δὲ πρὸς τοὺς ἀδελφούς μου, καὶ εἰπὲ αὐτοῖς, Ἀναβαίνω πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ πατέρα ὑμῶν, καὶ θεόν μου καὶ θεὸν ὑμῶν.
|
|
18
|
18
|
|
Прїиде же ма'рїа магдалы'ни, повњ'дђющи оу^ченикоM, ја%ко видњ г~а, и^ сїа реq е'й”
|
Ἔρχεται Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἀπαγγέλλουσα τοῖς μαθηταῖς ὅτι ἑώρακεν τὸν κύριον, καὶ ταῦτα εἶπεν αὐτῇ.
|
|
19
|
19
|
|
Сђщђ же поꙁдњ въ дн~ь то'й, въ еди'нђ эT сђботъ, и^ две'ремъ ꙁатворе'ном#, и^деже бњхђ оу^чн~цы е^го съ'брани стра'ха ради і^оу^де'йска” Прїиде і^с~, и^ ста посредњ, и^ гл~а и^мъ, ми'ръ вамъ.
|
Οὔσης οὖν ὀψίας, τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῇ μιᾷ τῶν σαββάτων, καὶ τῶν θυρῶν κεκλεισμένων ὅπου ἦσαν οἱ μαθηταὶ συνηγμένοι, διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων, ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον, καὶ λέγει αὐτοῖς, Εἰρήνη ὑμῖν.
|
|
20
|
20
|
|
и^ с^е рекъ, покаꙁа` и^мъ рђцњ, и^ но'ѕњ, и^ ре'бра своа” Въꙁрадоваша же ся оу^чн~цы, видњвше г~а.
|
Καὶ τοῦτο εἰπὼν ἔδειξεν αὐτοῖς τὰς χεῖρας καὶ τὴν πλευρὰν αὐτοῦ. Ἐχάρησαν οὖν οἱ μαθηταὶ ἰδόντες τὸν κύριον.
|
|
21
|
21
|
|
рече же и^мъ і^с~ па'кы, ми'ръ вамъ” ја%коже посла` м^я эTц~ъ, и^ а'зъ посыла'ю в^ы.
|
Εἶπεν οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς πάλιν, Εἰρήνη ὑμῖν· καθὼς ἀπέσταλκέν με ὁ πατήρ, κἀγὼ πέμπω ὑμᾶς.
|
|
22
|
22
|
|
и^ с^е рекъ дђ'нђ, и^ гл~а и^мъ. прїимњте дх~ъ ст~ъ”
|
Καὶ τοῦτο εἰπὼν ἐνεφύσησεν καὶ λέγει αὐτοῖς, Λάβετε πνεῦμα ἅγιον.
|
|
23
|
23
|
|
И/мже эTпђстите` грњхы, эTпђ'стятся и^мъ. і^ и'мже дръжите`. дръжатся”
|
Ἄν τινων ἀφῆτε τὰς ἁμαρτίας, ἀφίενται αὐτοῖς· ἄν τινων κρατῆτε, κεκράτηνται.
|
|
24
|
24
|
|
џома же е^ді'нъ эT ѓ^боюнадесяте гл~емыи блиꙁнецъ, не б^њ т^ђ с ни'ми е^гда` прїиде і^с~”
|
Θωμᾶς δέ, εἷς ἐκ τῶν δώδεκα, ὁ λεγόμενος Δίδυμος, οὐκ ἦν μετ’ αὐτῶν ὅτε ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς.
|
|
25
|
25
|
|
Гл~ахђ же е^мђ дрђѕїи' оу^чн~цы, видњхоM г~а” ѓ%н же рече и^мъ. а^ще не ви'жђ на' рђкђ е^го ја%ꙁвы гвоѕди'нныа, и^ вложђ пръ'ста мое^го въ ја%ꙁвы гвоꙁди'нъныа, и^ вложђ рђ'кђ мою` в ре'бра е^го, не и^мђ вњ'ры”
|
Ἔλεγον οὖν αὐτῷ οἱ ἄλλοι μαθηταί, Ἑωράκαμεν τὸν κύριον. Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Ἐὰν μὴ ἴδω ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὸν δάκτυλόν μου εἰς τὸν τύπον τῶν ἥλων, καὶ βάλω τὴν χεῖρά μου εἰς τὴν πλευρὰν αὐτοῦ, οὐ μὴ πιστεύσω.
|
|
26
|
26
|
|
И$ по' дн~ехъ ѓ^смихᲆ, пакы бњхђ внђтрᲆ оу^чн~цы е^го, и^ џома с ними. прїиде і^с~, две'ремъ ꙁатвореномъ. и^ ста` посредњ и^хъ, и^ рече, ми'ръ вамъ”
|
Καὶ μεθ’ ἡμέρας ὀκτὼ πάλιν ἦσαν ἔσω οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ Θωμᾶς μετ’ αὐτῶν. Ἔρχεται ὁ Ἰησοῦς, τῶν θυρῶν κεκλεισμένων, καὶ ἔστη εἰς τὸ μέσον καὶ εἶπεν, Εἰρήνη ὑμῖν.
|
|
27
|
27
|
|
Пото'мъ гл~а џомњ. принеси` пр'ъстъ твои сњмо, и^ ви'ждъ рђцњ мои`, и^ принеси` рђ'кђ твою, и^ вложи` в ре'бра моа. и^ не бђди невњ'ренъ, н^о вњренъ”
|
Εἶτα λέγει τῷ Θωμᾷ, Φέρε τὸν δάκτυλόν σου ὧδε, καὶ ἴδε τὰς χεῖράς μου· καὶ φέρε τὴν χεῖρά σου, καὶ βάλε εἰς τὴν πλευράν μου· καὶ μὴ γίνου ἄπιστος, ἀλλὰ πιστός.
|
|
28
|
28
|
|
эTвњща џома`, и^ рече е^мђ. г~ь мои, и^ б~ъ мой”
|
Καὶ ἀπεκρίθη Θωμᾶς, καὶ εἶπεν αὐτῷ, Ὁ κύριός μου καὶ ὁ θεός μου.
|
|
29
|
29
|
|
Гл~а е^мђ і^с~, ја%ко видњвъ м^я, вњ'рова” Бл~же'ни не видњвшеи`, и^ вᲇровавше”
|
Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ὅτι ἑώρακάς με, πεπίστευκας; Μακάριοι οἱ μὴ ἰδόντες, καὶ πιστεύσαντες.
|
|
30
|
30
|
|
Мно'га же і^ и'на ꙁнаменїа сотвори` і^с~, предъ оу^чн~кы свои'ми. ја%же нњ' сђть пи'сана в# кни'гахъ сих#”
|
Πολλὰ μὲν οὖν καὶ ἄλλα σημεῖα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς ἐνώπιον τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, ἃ οὐκ ἔστιν γεγραμμένα ἐν τῷ βιβλίῳ τούτῳ.
|
|
31
|
31
|
|
сїа же пи'сана бы'ша, да вњрђете ја%ко і^с~ е^сть х~с сн~ъ бж~їи” И$ да вњ'рђюще, живота и%мате въ и^мя е^го”
|
Ταῦτα δὲ γέγραπται, ἵνα πιστεύσητε ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν ὁ χριστὸς ὁ υἱὸς τοῦ θεοῦ, καὶ ἵνα πιστεύοντες ζωὴν ἔχητε ἐν τῷ ὀνόματι αὐτοῦ.
|
|
Глvа, к~а”
|
Κεφάλαιο 21
|
|
1
|
1
|
|
По семъ ја%вися пакы і^с~ оу^ченикомъ свои'мъ въставъ эT мр~твыхъ, на' мори тиверїа'д#стњмъ” ЈА/ви же ся си'це”
|
Μετὰ ταῦτα ἐφανέρωσεν ἑαυτὸν πάλιν ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς ἐπὶ τῆς θαλάσσης τῆς Τιβεριάδος· ἐφανέρωσεν δὲ οὕτως.
|
|
2
|
2
|
|
Бњхђ в# кђпњ си'мон# петръ, и^ џома` нарица'емыи` блиꙁ#нецъ, и^ наџана'илъ, и^же б^њ эT ка'ны галиле'йскїа, и^ сн~а зеведе'ѓва, и^ і'на эT оу^чн~къ е^го дв^а”
|
Ἦσαν ὁμοῦ Σίμων Πέτρος, καὶ Θωμᾶς ὁ λεγόμενος Δίδυμος, καὶ Ναθαναὴλ ὁ ἀπὸ Κανᾶ τῆς Γαλιλαίας, καὶ οἱ τοῦ Ζεβεδαίου, καὶ ἄλλοι ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ δύο.
|
|
3
|
3
|
|
Гл~а и^мъ си'монъ петръ, и^дђ рыбъ лови'ти. гл~ашя е^мђ, и%демъ и^ мы^ с тобо'ю” И$ꙁыдо'ша же и^ всᲇдо'ша а%бїе в кора'бль. и^ в т^ђ но'щь не ја%шя ничесоже.
|
Λέγει αὐτοῖς Σίμων Πέτρος, Ὑπάγω ἁλιεύειν. Λέγουσιν αὐτῷ, Ἐρχόμεθα καὶ ἡμεῖς σὺν σοί. Ἐξῆλθον καὶ ἐνέβησαν εἰς τὸ πλοῖον εὐθύς, καὶ ἐν ἐκείνῃ τῇ νυκτὶ ἐπίασαν οὐδέν.
|
|
4
|
4
|
|
оу^трђ же бы'вшђ, ст^а і^с~, при' бреꙁњ, не поꙁна'шя же оу^чн~ицы ја%ко і^с~ е^сть”
|
Πρωΐας δὲ ἤδη γενομένης ἔστη ὁ Ἰησοῦς εἰς τὸν αἰγιαλόν· οὐ μέντοι ᾔδεισαν οἱ μαθηταὶ ὅτι Ἰησοῦς ἐστιν.
|
|
5
|
5
|
|
Гл~а же и^мъ і^с~, дњти, е^да` чт^о снњдно и%мате. эTвњща'ша е^мђ, н^и.
|
Λέγει οὖν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Παιδία, μή τι προσφάγιον ἔχετε; Ἀπεκρίθησαν αὐτῷ, Οὔ.
|
|
6
|
6
|
|
ѓ^н# же рече и^мъ, в#ве'рꙁњте мре'жђ ѓ^деснђ'ю странђ` корабля` и^ ѓ^бря'щете. в#врьго'ша же, и^ ктомђ не можа'хђ привлещи` е^я` эT мно'жества ры'бъ”
|
Ὁ δὲ εἶπεν αὐτοῖς, Βάλετε εἰς τὰ δεξιὰ μέρη τοῦ πλοίου τὸ δίκτυον, καὶ εὑρήσετε. Ἔβαλον οὖν, καὶ οὐκέτι αὐτὸ ἑλκύσαι ἴσχυσαν ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἰχθύων.
|
|
7
|
7
|
|
Гл~а же оу^чени'къ то'и, е^гоже любля'ше і^с~, петро'ви, г~ь е^сть. си'монъ же пе'тръ слы'шавъ, ја%ко г~ь е^сть, е^пенди'тоM препоя'сася, б^њ б^о на'гъ, и^ в#вр'ьжеся в мо'ре.
|
Λέγει οὖν ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς τῷ Πέτρῳ, Ὁ κύριός ἐστιν. Σίμων οὖν Πέτρος, ἀκούσας ὅτι ὁ κύριός ἐστιν, τὸν ἐπενδύτην διεζώσατο- ἦν γὰρ γυμνός- καὶ ἔβαλεν ἑαυτὸν εἰς τὴν θάλασσαν.
|
|
8
|
8
|
|
а^ дрђѕїи` оу^ченицы корабице'мъ прїидо'шя. не бњшя б^о далече эT земля, н^о ја%ко двᲇсᲄњ лактїи. влекђще мре'жђ ры'б#”
|
Οἱ δὲ ἄλλοι μαθηταὶ τῷ πλοιαρίῳ ἦλθον- οὐ γὰρ ἦσαν μακρὰν ἀπὸ τῆς γῆς, ἀλλ’ ὡς ἀπὸ πηχῶν διακοσίων- σύροντες τὸ δίκτυον τῶν ἰχθύων.
|
|
9
|
9
|
|
ЈА/коже и^ꙁлᲇзо'ша на' ꙁемлю, видњшя ѓ%гнь лежа'щь, и^ ры'бђ на немъ лежа'щђ, и^ хлњ'бъ.
|
Ὡς οὖν ἀπέβησαν εἰς τὴν γῆν, βλέπουσιν ἀνθρακιὰν κειμένην καὶ ὀψάριον ἐπικείμενον, καὶ ἄρτον.
|
|
10
|
10
|
|
И$ гл~а и^мъ і^с~. принесњте эT ры'бъ ја%же ја%сте нн~њ”
|
Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Ἐνέγκατε ἀπὸ τῶν ὀψαρίων ὧν ἐπιάσατε νῦν.
|
|
11
|
11
|
|
Влњ'ꙁъ же си'монъ пе'тръ, и^ꙁвлече` мрежђ на' землю, по'лнђ, вели'кыX ры'бъ, р~ и^ н~ и^ тр^и. и^ толи'кђ сђщђ, не прото'ржеся мре'жа”
|
Ἀνέβη Σίμων Πέτρος, καὶ εἵλκυσεν τὸ δίκτυον ἐπὶ τῆς γῆς, μεστὸν ἰχθύων μεγάλων ἑκατὸν πεντήκοντα τριῶν· καὶ τοσούτων ὄντων, οὐκ ἐσχίσθη τὸ δίκτυον.
|
|
12
|
12
|
|
Гл~а и%мъ і^с~, прїидњте ѓ^бњдђите” Ни е^ді'нъ же смњ'аше эT оу^ченикъ и^стяꙁа'ти е^го, т^ы кто` е^си, вњ'дяще ја^ко г~ь е^сть”
|
Λέγει αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς, Δεῦτε ἀριστήσατε. Οὐδεὶς δὲ ἐτόλμα τῶν μαθητῶν ἐξετάσαι αὐτόν, Σὺ τίς εἶ; εἰδότες ὅτι ὁ κύριός ἐστιν.
|
|
13
|
13
|
|
Прїиде же і^с~, і^ прїаT хлњбъ, и^ дастъ иM. и^ ры'бђ та'кожде”
|
Ἔρχεται οὖν ὁ Ἰησοῦς, καὶ λαμβάνει τὸν ἄρτον, καὶ δίδωσιν αὐτοῖς, καὶ τὸ ὀψάριον ὁμοίως.
|
|
14
|
14
|
|
Се^ оу^же тре'тїе ја%ви'ся і^с~ оу^ченикомъ свои'мъ, въставъ эT мр~твыхъ”
|
Τοῦτο ἤδη τρίτον ἐφανερώθη ὁ Ἰησοῦς τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ, ἐγερθεὶς ἐκ νεκρῶν.
|
|
15
|
15
|
|
Є/гда же ѓ^бњ'довашя. гл~а си'монђ петрђ і^с~. си'моне и^ѓ'нинъ, лю'биши ли м^я па'че сихъ; гл~а е^мђ, е'й г~и, т^ы вњ'си ја%ко люблю` т^я” Гл~а е^мђ, паси` а%гньця моа”
|
Ὅτε οὖν ἠρίστησαν, λέγει τῷ Σίμωνι Πέτρῳ ὁ Ἰησοῦς, Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾷς με πλεῖον τούτων; Λέγει αὐτῷ, Ναὶ κύριε· σὺ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. Λέγει αὐτῷ, Βόσκε τὰ ἀρνία μου.
|
|
16
|
16
|
|
Гл~а е^мђ па'кы в#торо'е. си'моне и^ѓ'нинъ, лю'биши л^и м^я; гл~а е^мђ, е'й г~и, т^ы вњси ја^ко люблю` т^я” Гл~а е^мђ, паси` ѓ%вця` моя`”
|
Λέγει αὐτῷ πάλιν δεύτερον, Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾷς με; Λέγει αὐτῷ, Ναὶ κύριε· σὺ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. Λέγει αὐτῷ, Ποίμαινε τὰ πρόβατά μου.
|
|
17
|
17
|
|
Гл~а е^мђ тре'тїе, сі'моне і^ѓ'нинъ, лю'биши ли м^я; ѓ^скръбњ же пе'тръ, ја^ко рече е^мђ тре'тїе, лю'биши л^и м^я” И$ гл~а е^мђ. г~и, т^ы вс^я вњси`, т^ы вњси, ја^ко люблю` т^я” Гл~а е^мђ і^с~, паси` ѓ^вца` моя`”
|
Λέγει αὐτῷ τὸ τρίτον, Σίμων Ἰωνᾶ, φιλεῖς με; Ἐλυπήθη ὁ Πέτρος ὅτι εἶπεν αὐτῷ τὸ τρίτον, Φιλεῖς με; Καὶ εἶπεν αὐτῷ, Κύριε, σὺ πάντα οἶδας· σὺ γινώσκεις ὅτι φιλῶ σε. Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Βόσκε τὰ πρόβατά μου.
|
|
18
|
18
|
|
А$ми'нь а^ми'нь гл~ю тебњ, е^гда б^њ ю%нъ, поя'сашеся самъ, и^ хожаше ја%може хотяше. е^гда же съста'рњешися, възде'жеши рђцњ твои`, и^ і'нъ т^я поя'шетъ, и^ веде'тъ, ја%може не хо'щеши.
|
Ἀμὴν ἀμὴν λέγω σοι, ὅτε ἦς νεώτερος, ἐζώννυες σεαυτόν, καὶ περιεπάτεις ὅπου ἤθελες· ὅταν δὲ γηράσῃς, ἐκτενεῖς τὰς χεῖράς σου, καὶ ἄλλος σε ζώσει, καὶ οἴσει ὅπου οὐ θέλεις.
|
|
19
|
19
|
|
се' же рече, назна'менђа коею` смр~тїю просла'витъ бг~а” И$ сїя рекъ, гл~а е^мђ, и^ди` по мнњ`”
|
Τοῦτο δὲ εἶπεν, σημαίνων ποίῳ θανάτῳ δοξάσει τὸν θεόν. Καὶ τοῦτο εἰπὼν λέγει αὐτῷ, Ἀκολούθει μοι.
|
|
20
|
20
|
|
ѓ^бра'щъ же ся пе'тръ, видњ оу^ченика, е^гоже любля'ше і^с~, вᲆ слњдъ и^дђща, и^же и^ вᲆꙁле'же на' вечери на пр'ьси е^го, и^ реq. г~и, кто` е^сть предааи` т^я;
|
Ἐπιστραφεὶς δὲ ὁ Πέτρος βλέπει τὸν μαθητὴν ὃν ἠγάπα ὁ Ἰησοῦς ἀκολουθοῦντα, ὃς καὶ ἀνέπεσεν ἐν τῷ δείπνῳ ἐπὶ τὸ στῆθος αὐτοῦ καὶ εἶπεν, Κύριε, τίς ἐστιν ὁ παραδιδούς σε;
|
|
21
|
21
|
|
сего` видњв# петрᲆ, гл~а і^с~ови. г~и, се'й же чт^о;
|
Τοῦτον ἰδὼν ὁ Πέτρος λέγει τῷ Ἰησοῦ, Κύριε, οὗτος δὲ τί;
|
|
22
|
22
|
|
гла е^мђ і^с~. а^ще хощђ да то'й пребыва'етъ, до'ндеже прїидђ, чт^о к# тебњ; т^ы по мнњ` гряди”
|
Λέγει αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, Ἐὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι, τί πρός σε; Σὺ ἀκολούθει μοι.
|
|
23
|
23
|
|
И$зы'де же сло'во с^е в# бра'тїю, ја%ко оу^чени'къ то'й не оу'мретъ” И$ не рече е^мђ і^с~, ја%ко не оу^мреT. н^о а^ще хощђ` томђ пребываᲄи до'ндеже прїидђ`, чт^о к# тебᲇ;
|
Ἐξῆλθεν οὖν ὁ λόγος οὗτος εἰς τοὺς ἀδελφούς, ὅτι ὁ μαθητὴς ἐκεῖνος οὐκ ἀποθνῄσκει· καὶ οὐκ εἶπεν αὐτῷ ὁ Ἰησοῦς, ὅτι οὐκ ἀποθνῄσκει· ἀλλ’, Ἐὰν αὐτὸν θέλω μένειν ἕως ἔρχομαι, τί πρός σε;
|
|
24
|
24
|
|
Се'и е^сть оу^чн~къ свњдњтельствђаи` ѓ^ сихъ, и^же и^ написа` сїа. и^ вњм# ја%ко и'стинно е^сть свњдњтельство е^го”
|
Οὗτός ἐστιν ὁ μαθητὴς ὁ μαρτυρῶν περὶ τούτων, καὶ γράψας ταῦτα· καὶ οἴδαμεν ὅτι ἀληθής ἐστιν ἡ μαρτυρία αὐτοῦ.
|
|
25
|
25
|
|
Сђть же и^ і'на мно'га, ја%же сътвори` і^с~, ја^же а^ще пое^ди'номђ пи'сана быва'ютъ, ни самомђ` мн^ю всемђ ми'рђ вмњ'стити пи'шемыX кни'гъ, а^ми'нь”
|
Ἔστιν δὲ καὶ ἄλλα πολλὰ ὅσα ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἅτινα ἐὰν γράφηται καθ’ ἕν, οὐδὲ αὐτὸν οἶμαι τὸν κόσμον χωρῆσαι τὰ γραφόμενα βιβλία. Ἀμήν.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.