Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

Порівняти:
⇄

І$ѓ%на пррoкъ
ΙΩΝΑΣ
Глvа, а~”
Κεφάλαιο 1
1
1
И бы'сть сло'во гн~е къ і^ѓ'нњ а^маџїинђ, гл~я,
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ᾿Ιωνᾶν τὸν τοῦ ᾿Αμαθὶ λέγων·
2
2
въста'ни і^ и^ди въ ниневїю граD вели'кїи, и^ проповњжDь в неM, ја%ко възы'де во'пль ѕло'бы е^го къ мн^њ”
ἀνάστηθι καὶ πορεύθητι εἰς Νινευὴ τὴν πόλιν τὴν μεγάλην καὶ κήρυξον ἐν αὐτῇ, ὅτι ἀνέβη ἡ κραυγὴ τῆς κακίας αὐτῆς πρός με.
3
3
И$ въста'въ і^ѓ'на ја%коy бњжа'ти въ џарси'съ эT лица` гн~я. и^ сни'де въ і^ѓ^пїю, и^ ѓ^брњте кора'бль и^дђщь въ џарси'съ. и^ да'сть наи'мъ свои, и^ вниде во'нь плы'ти с ни'ми въ џарси'съ эT лица` гн~я.
καὶ ἀνέστη ᾿Ιωνᾶς τοῦ φυγεῖν εἰς Θαρσὶς ἐκ προσώπου Κυρίου καὶ κατέβη εἰς ᾿Ιόππην καὶ εὗρε πλοῖον βαδίζον εἰς Θαρσὶς καὶ ἔδωκε τὸν ναῦλον αὐτοῦ καὶ ἐνέβη εἰς αὐτὸ τοῦ πλεῦσαι μετ᾿ αὐτῶν εἰς Θαρσὶς ἐκ προσώπου Κυρίου.
4
4
и^ въста'ви г~ь вњтръ вели'къ въ мо'ри. и^ бы'сть бђря вели'ка въ мо'ри, кора'бль же страда'ше ја^ко съкрђши'тися.
καὶ Κύριος ἐξήγειρε πνεῦμα μέγα εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἐγένετο κλύδων μέγας ἐν τῇ θαλάσσῃ, καὶ τὸ πλοῖον ἐκινδύνευε τοῦ συντριβῆναι.
5
5
и^ ё^боя'шася кора'бльницы, и^ въпїя'хђ къждо къ б~ђ свое^мђ. і^ и^ꙁметанїе сътвори'ша сосђдомъ и^же в# корабли` въ мо'ре, ја^ко ѓ^блег#читися эT ниX. і^ѓ'на же сни'де в# пожDь кораблю`, и^ спа'ше т^ђ и^ храпя'ше.
καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ναυτικοὶ καὶ ἀνεβόησαν ἕκαστος πρὸς τὸ θεὸν αὐτοῦ καὶ ἐκβολὴν ἐποιήσαντο τῶν σκευῶν τῶν ἐν τῷ πλοίῳ εἰς τὴν θάλασσαν τοῦ κουφισθῆναι ἀπ᾿ αὐτῶν. ᾿Ιωνᾶς δὲ κατέβη εἰς τὴν κοίλην τοῦ πλοίου καὶ ἐκάθευδε καὶ ἔρρεγχε.
6
6
и^ прїиде к немђ корьмникъ, и^ рече е^мђ, чт^о т^ы хра'плеши. въста'ни моли` б~а свое^го, ја%ко да сп~сетъ н^ы б~ъ, да не поги'бнемъ”
καὶ προσῆλθε πρὸς αὐτὸν ὁ πρωρεὺς καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί σὺ ρέγχεις; ἀνάστα καὶ ἐπικαλοῦ τὸν Θεόν σου, ὅπως διασώσῃ ὁ Θεὸς ἡμᾶς καὶ οὐ μὴ ἀπολώμεθα.
7
7
И$ рече ко'ждо къ подрђгђ свое^мђ, грядњте да възве'ржемъ жре'бїя, да раꙁђмњ'емъ чесо ради е^сть зло'ба с^и на наs. и^ мета'шA жре'бїя, и^ спаде` жре'бїи на і^ѓ'нђ.
καὶ εἶπεν ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· δεῦτε βάλωμεν κλήρους καὶ ἐπιγνῶμεν τίνος ἕνεκεν ἡ κακία αὕτη ἐστὶν ἐν ἡμῖν; καὶ ἔβαλον κλήρους, καὶ ἔπεσεν ὁ κλῆρος ἐπὶ ᾿Ιωνᾶν.
8
8
и^ рњша к немђ, и^звњсти` на'мъ кого` ради с^е зл^о намъ, что' ли т^и еs дњло. и^ эTкђдђ гряде'ши, и^ камо и^де'ши, и^ эT коея страны` и^ кои^хъ людїи т^ы е^си.
καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· ἀπάγγειλον ἡμῖν τίνος ἕνεκεν ἡ κακία αὕτη ἐστὶν ἐν ἡμῖν; τίς σου ἡ ἐργασία ἐστί; καὶ πόθεν ἔρχῃ, καὶ τοῦ πορεύῃ, καὶ ἐκ ποίας χώρας καὶ ἐκ ποίου λαοῦ εἶ σύ;
9
9
и^ рече к нимъ, рабъ гн~ь а^ꙁъ е^смь, и^ г~а б~а а^ꙁъ молю` и^же сътвори` мо'ре и^ сђшђ”
καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· δοῦλος Κυρίου εἰμὶ ἐγὼ καὶ τὸν Κύριον Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ἐγὼ σέβομαι, ὃς ἐποίησε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηράν.
10
10
И$ ё^боя'шася мђжїе бо'яꙁнїю вели'кою, и^ рњша к немђ, что` с^е е^си сътвори'лъ. зане` разђмњша мђжи ја%ко эT лица` гн~я бњжа`, ја%коже б^њ и^звњсти'лъ и^мъ.
καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἄνδρες φόβον μέγαν καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· τί τοῦτο ἐποίησας; διότι ἔγνωσαν οἱ ἄνδρες, ὅτι ἐκ προσώπου Κυρίου ἦν φεύγων, ὅτι ἀπήγγειλεν αὐτοῖς.
11
11
и^ рњша к немђ, чт^о т^и сътво'римъ, да ё^ста'нетъ мо'ре эT насъ. ја%ко море въсхожда'ше и^ въставля'ше па'че бђря”
καὶ εἶπον πρὸς αὐτόν· τί ποιήσομέν σοι καὶ κοπάσει ἡ θάλασσα ἀφ᾿ ἡμῶν; ὅτι ἡ θάλασσα ἐπορεύετο καὶ ἐξήγειρε μᾶλλον κλύδωνα.
12
12
И$ рече і^ѓ'на к ни'мъ, възмᲇте м^я и^ въврь'зите въ мо'ре, и^ ё^ста'нетъ мо'ре эT васъ. понеже позна'хъ а^ꙁъ ја%ко мене` ради бђря сїя ве'лїя на' вы еs”
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνᾶς πρὸς αὐτούς· ἄρατέ με καὶ ἐμβάλετέ με εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ κοπάσει ἡ θάλασσα ἀφ᾿ ὑμῶν· διότι ἔγνωκα ἐγὼ ὅτι δι᾿ ἐμὲ ὁ κλύδων ὁ μέγας οὗτος ἐφ᾿ ὑμᾶς ἐστι.
13
13
И$ нђжда'хђся мђжи възвратити кᲆ земли`, и^ не можа'хђ. ја%ко мо'ре вᲆсхожда'ше и^ въстаа'ше па'че на' ня.
καὶ παρεβιάζοντο οἱ ἄνδρες τοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς τὴν γῆν καὶ οὐκ ἠδύναντο, ὅτι ἡ θάλασσα ἐπορεύετο καὶ ἐξηγείρετο μᾶλλον ἐπ᾿ αὐτούς.
14
14
и^ възᲆпи'ша къ гв~и, и^ рњша, ника'коже г~и да не поги'бнемъ дш~а ра'ди чл~ка сего, ника'коже до на'съ кро'вь правди'ва, ꙁане` т^ы г~и ја%коже въсхотњ сътвори`”
καὶ ἀνεβόησαν πρὸς Κύριον καὶ εἶπαν· μηδαμῶς, Κύριε, μὴ ἀπολώμεθα ἕνεκεν τῆς ψυχῆς τοῦ ἀνθρώπου τούτου, καὶ μὴ δῷς ἐφ᾿ ἡμᾶς αἷμα δίκαιον, διότι σύ, Κύριε, ὃν τρόπον ἐβούλου, πεποίηκας.
15
15
И$ взя'ша і^ѓ'нђ и^ въврь'гоша и& в мо'ре. и^ ё^ста` море эT влᲆне'нїя свое^го.
καὶ ἔλαβον τὸν ᾿Ιωνᾶν καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν εἰς τὴν θάλασσαν, καὶ ἔστη ἡ θάλασσα ἐκ τοῦ σάλου αὐτῆς.
16
16
и^ ё^боя'шася мђжи бо'яZнїю вели'кою г~а, и^ положи'ша тре'бы гв~и и^ моли'шася мл~твою”
καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἄνδρες φόβῳ μεγάλῳ τὸν Κύριον καὶ ἔθησαν θυσίαν τῷ Κυρίῳ καὶ ηὔξαντο τὰς εὐχάς.
Глvа, в~”
Κεφάλαιο 2
1
1
Повелњ` г~ь ки'тђ вели'комђ пожрᲇти і^ѓ'нђ. и^ бњ` і^ѓ'на въ чре'вњ ки'товњ три дн~и и^ три но'щи”
ΚΑΙ προσέταξε Κύριος κήτει μεγάλῳ καταπιεῖν τὸν ᾿Ιωνᾶν· καὶ ἦν ᾿Ιωνᾶς ἐν τῇ κοιλίᾳ τοῦ κήτους τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας.
2
2
И$ моли'ся і^ѓ'на къ г~ђ б~ђ свое^мђ въ чре'вњ ки'товњ,
καὶ προσηύξατο ᾿Ιωνᾶς πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν αὐτοῦ ἐκ τῆς κοιλίας τοῦ κήτους
3
3
и^ рече” Възᲆпи'хᲆ въ печа'ли мое'и къ г~ђ б~ђ мое^мђ, и^ ё^слы'ша м^я. и^с чре'ва а^дова во'пль мои, ё^слы'ша глsа мои.
καὶ εἶπεν· ᾿Εβόησα ἐν θλίψει μου πρὸς Κύριον τὸν Θεόν μου, καὶ εἰσήκουσέ μου· ἐκ κοιλίας ᾅδου κραυγῆς μου ἤκουσας φωνῆς μου.
4
4
эTвръже м^я въ глђбинђ` срDца мор#скаго, и рњки ѓ^быдо'ша м^я. вс^я высоᲄы твоа и^ влъны` твоя по мн^њ преи^до'ша”
ἀπέρριψάς με εἰς βάθη καρδίας θαλάσσης, καὶ ποταμοὶ ἐκύκλωσάν με· πάντες οἱ μετεωρισμοί σου καὶ τὰ κύματά σου ἐπ᾿ ἐμὲ διῆλθον.
5
5
и^ а^ꙁъ рњхъ, эTри'нђхся эT ѓчїю твое'ю. приложђ ли ё^бо при'зрњти м^и къ цр~кви ст~еи ᲄвое'и.
καὶ ἐγὼ εἶπα· ἀπῶσμαι ἐξ ὀφθαλμῶν σου· ἆρα προσθήσω τοῦ ἐπιβλέψαι με πρὸς ναὸν τὸν ἅγιόν σου;
6
6
възлїася на' мя вода` до дш~а мое^я, бе'ꙁдна ѓ^бы'де мя послњдняя. понретъ глава` моя въ про'пасти го'рьскїя.
περιεχύθη μοι ὕδωρ ἕως ψυχῆς, ἄβυσσος ἐκύκλωσέ με ἐσχάτη, ἔδυ ἡ κεφαλή μου εἰς σχισμὰς ὀρέων.
7
7
снидо'хъ въ зе'млю е'йже верея` и^ закле'пи вњчнїи. и^ да и^зы'детъ и^зъ и^стлњ'нїя живо'т# мои к тебњ г~и б~е мои.
κατέβην εἰς γῆν, ἧς οἱ μοχλοὶ αὐτῆς κάτοχοι αἰώνιοι, καὶ ἀναβήτω ἐκ φθορᾶς ἡ ζωή μου, πρὸς σὲ Κύριε ὁ Θεός μου.
8
8
е^гда` скончева'шеся эT мене дш~а моя, г~а помянђхъ. и^ да прїидетъ к тебњ` моли'тва моя, къ цр~кви ст~еи твое'й”
ἐν τῷ ἐκλείπειν ἀπ᾿ ἐμοῦ τὴν ψυχήν μου τοῦ Κυρίου ἐμνήσθην, καὶ ἔλθοι πρὸς σὲ ἡ προσευχή μου εἰς ναὸν τὸ ἅγιόν σου.
9
9
храня'щеи сђе^тная и^ лжђ`, млsть свою ѓ^ста'виша.
φυλασσόμενοι μάταια καὶ ψευδῆ ἔλεον αὐτῶν ἐγκατέλιπον.
10
10
а^ꙁъ же съ гла'сомъ хвале'нїя і^ и^сповњданїя пожрђ` тебњ. е^ли'ко ѓ^бњща'хъ възда'мъ тебњ, на сп~сенїе мое гв~и”
ἐγὼ δὲ μετὰ φωνῆς αἰνέσεως καὶ ἐξομολογήσεως θύσω σοι, ὅσα ηὐξάμην ἀποδώσω σοι εἰς σωτηρίαν μου τῷ Κυρίῳ.
11
11
И$ повелњ` г~ь кі'тови і^ и^зве'рже і^ѓ'нђ на сђхо”
Καὶ προσέταξε Κύριος τῷ κήτει, καὶ ἐξέβαλε τὸν ᾿Ιωνᾶν ἐπὶ τὴν ξηράν.
Глvа, г~”
Κεφάλαιο 3
1
1
И бы'сть сло'во гн~е къ і^ѓ'нњ второ'е, гл~я,
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ᾿Ιωνᾶν ἐκ δευτέρου λέγων·
2
2
въста'ни і^ и^ди` в# ниневїю граD вели'кїи и^ проповњждь в немъ по проповњда'нїю прь'вомђ е^же а^зъ рњхъ к тебњ”
ἀνάστηθι καὶ πορεύθητι εἰς Νινευὴ τὴν πόλιν τὴν μεγάλην καὶ κήρυξον ἐν αὐτῇ κατὰ τὸ κήρυγμα τὸ ἔμπροσθεν, ὃ ἐγὼ ἐλάλησα πρός σε.
3
3
И$ въста` і^ѓ'на и^ вниде въ нинев#вїю ја%коже гл~а г~ь” Нинев#вїи же бња'ше гра'дъ вели'къ б~ђ ја%коже трїи дн~ъ пђть.
καὶ ἀνέστη ᾿Ιωνᾶς καὶ ἐπορεύθη εἰς Νινευή, καθὰ ἐλάλησε Κύριος· ἡ δὲ Νινευὴ ἦν πόλις μεγάλη τῷ Θεῷ ὡσεὶ πορείας ὁδοῦ τριῶν ἡμερῶν.
4
4
и^ нача` і^ѓ'на въходи'ти въ градъ ја%ко хожде'нїе дн~и е^ді'наго. и^ проповњда` и^ рече, е^ще три дн~їе, и^ нинев#вїи расы'плется”
καὶ ἤρξατο ᾿Ιωνᾶς τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὴν πόλιν ὡσεὶ πορείαν ἡμέρας μιᾶς καὶ ἐκήρυξε καὶ εἶπεν· ἔτι τρεῖς ἡμέραι καὶ Νινευὴ καταστραφήσεται.
5
5
И$ вњ'роваша мђжїе нинев#виTстїи бв~и. и^ ꙁаповњда'ша а^лка'нїе, и^ ѓ^блеко'шася въ врњтища эT малыX и^ до вели'кихъ”
καὶ ἐπίστευσαν οἱ ἄνδρες Νινευὴ τῷ Θεῷ καὶ ἐκήρυξαν νηστείαν καὶ ἐνεδύσαντο σάκκους ἀπὸ μεγάλου αὐτῶν ἕως μικροῦ αὐτῶν.
6
6
И$ до'иде сло'во до цр~я нинев#ви'т#ска. и^ въста съ стола` свое^го, и^ све'рже ри'ꙁы своя с# себе, и^ ѓ^блече'ся въ врњтище и^ сњде на земли`.
καὶ ἤγγισεν ὁ λόγος πρὸς τὸν βασιλέα τῆς Νινευή, καὶ ἐξανέστη ἀπὸ τοῦ θρόνου αὐτοῦ καὶ περιείλετο τὴν στολὴν αὐτοῦ ἀφ᾿ ἑαυτοῦ καὶ περιεβάλετο σάκκον καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ σποδοῦ.
7
7
и^ заповњдася и^ рече эT цр~я в# нинев#вїи и^ эT дрђговъ е^го, гл~юще” чл~цы, и^ ско'т#, говяда, и^ ѓ^вца да не вкђсятъ ничесо'же” ни да пасTђся ни воды` да пїютъ.
καὶ ἐκηρύχθη καὶ ἐρρέθη ἐν τῇ Νινευὴ παρὰ τοῦ βασιλέως καὶ παρὰ τῶν μεγιστάνων αὐτοῦ λέγων· οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ κτήνη καὶ οἱ βόες καὶ τὰ πρόβατα μὴ γευσάσθωσαν μηδὲ νεμέσθωσαν μηδὲ ὕδωρ πιέτωσαν.
8
8
и^ ѓ^блекошася въ врњтища чл~цы же и^ ско'ти, и^ възᲆпи'ша къ б~ђ продлъжа'юще. и^ ѓ^брати'ся кожDо эT пђти` злобы своея и^ эT непра'вды ја^же в рђкђ е^го, гл~ще.
καὶ περιεβάλλοντο σάκκους οἱ ἄνθρωποι καὶ τὰ κτήνη, καὶ ἀνεβόησαν πρὸς τὸν Θεὸν ἐκτενῶς· καὶ ἀπέστρεψαν ἕκαστος ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτῶν τῆς πονηρᾶς καὶ ἀπὸ τῆς ἀδικίας τῆς ἐν χερσὶν αὐτῶν λέγοντες·
9
9
кт^о вњсть раска'ет ли ся, и^л^и ё^молится б~ъ, и^ эTврати'тъ гнњвъ ја%рости своея, да не поги'бнемъ”
τίς οἶδεν εἰ μετανοήσει ὁ Θεὸς καὶ ἀποστρέψει ἐξ ὀργῆς θυμοῦ αὐτοῦ καὶ οὐ μὴ ἀπολώμεθα;
10
10
И$ ви'дњ б~ъ дњлеса` и^хъ, ја%ко ѓ^брати'шася эT пђтїи свои^хъ злы'хъ” и^ раска'яся б~ъ ѓ^ злобњ ю'же гл~а сътори'ти и^мъ и^ не сътвори`”
καὶ εἶδεν ὁ Θεὸς τὰ ἔργα αὐτῶν, ὅτι ἀπέστρεψαν ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτῶν τῶν πονηρῶν, καὶ μετενόησεν ὁ Θεὸς ἐπὶ τῇ κακίᾳ, ᾗ ἐλάλησε τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς, καὶ οὐκ ἐποίησε.
Глvа, д~”
Κεφάλαιο 4
1
1
И съжали с^и і^ѓ'на жа'лобою вели'кою, и^ смяте'ся.
ΚΑΙ ἐλυπήθη ᾿Ιωνᾶς λύπην μεγάλην καὶ συνεχύθη,
2
2
и^ моли'ся къ гв~и, и^ рече. ЭO г~и, не се' ли ё^бо словеса` моя бњша е^ще сђщђ м^и на земли` мое'и. сего ради вариX бњжати въ џарсиs, зане` раꙁђмXњ ја%ко млsтив# ты е^си и^ щедръ, и^ тер#пеливъ, и^ многомлsтив#, и^ раска'яися ѓ^ зло'баX чл~ческахъ.
καὶ προσηύξατο πρὸς Κύριον καὶ εἶπεν· ῏Ω Κύριε, οὐχ οὗτοι οἱ λόγοι μου ἔτι ὄντος μου ἐν τῇ γῇ μου; διὰ τοῦτο προέφθασα τοῦ φυγεῖν εἰς Θαρσίς, διότι ἔγνων ὅτι σὺ ἐλεήμων καὶ οἰκτίρμων, μακρόθυμος καὶ πολυέλεος καὶ μετανοῶν ἐπὶ ταῖς κακίαις.
3
3
и^ н~нњ влDко г~и възми` дш~ђ мою эT мене`, ја%ко ё'не м^и ё^мрњти негли` жи'ти”
καὶ νῦν, δέσποτα Κύριε, λάβε τὴν ψυχήν μου ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι καλὸν τὸ ἀποθανεῖν με μᾶλλον, ἢ ζῆν με.
4
4
И$ рече г~ь къ і^ѓ'нњ, почт^о ѕњло ё^бо раз#жали с^и.
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς ᾿Ιωνᾶν· εἰ σφόδρα λελύπησαι σύ;
5
5
і^ и^ꙁы'де і^ѓ'на и^ꙁ гра'да, и^ сњде пря'мо гра'дђ. и^ сътвори` себњ кђщђ и^ сњдя'ше поD нею в сњни дон#деже ви'дитъ чт^о бђдетъ гра'дђ.
καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιωνᾶς ἐκ τῆς πόλεως καὶ ἐκάθισεν ἀπέναντι τῆς πόλεως· καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ἐκεῖ σκηνὴν καὶ ἐκάθητο ὑποκάτω αὐτῆς, ἕως οὗ ἀπίδῃ τί ἔσται τῇ πόλει.
6
6
и^ повелᲇ г~ь б~ъ ты'квњ, и^ възни'че наD главо'ю і^ѓ'нњ, да бђдеᲄъ сњнь наD главо'ю е^мђ ѓ^сњни'ти и& эT ꙁазлњ'нїи е^го. и^ ѓ^бра'довася і^ѓ'на ѓ^ ты'квњ ра'достїю вели'кою.
καὶ προσέταξε Κύριος ὁ Θεὸς κολοκύνθῃ, καὶ ἀνέβη ὑπὲρ κεφαλῆς τοῦ ᾿Ιωνᾶ τοῦ εἶναι σκιὰν ὑπεράνω τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ τοῦ σκιάζειν αὐτῷ ἀπὸ τῶν κακῶν αὐτοῦ. καὶ ἐχάρη ᾿Ιωνᾶς ἐπὶ τῇ κολοκύνθῃ χαρὰν μεγάλην.
7
7
и^ повелњ` б~ъ чрь'ви ё'тренемђ наё'трїя, и^ поDяде` ты'квђ и^ ё^с#ше”
καὶ προσέταξεν ὁ Θεὸς σκώληκι ἑωθινῇ τῇ ἐπαύριον, καὶ ἐπάταξε τὴν κολοκύνθαν, καὶ ἀπεξηράνθη.
8
8
И$ бы'сть е^гда възы'иде слн~це, повелњ` б~ъ вњтрђ ꙁно'инђ жегђщђ. и^ прирази` слн~це на главђ` і^ѓ'нинђ, и^ эTнемога'шеся. и^ эTчаява'шеся дш~а свое'я, и^ рече,
καὶ ἐγένετο ἅμα τῷ ἀνατεῖλαι τὸν ἥλιον καὶ προσέταξεν ὁ Θεὸς πνεύματι καύσωνι συγκαίοντι, καὶ ἐπάταξεν ὁ ἥλιος ἐπὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ ᾿Ιωνᾶ· καὶ ὠλιγοψύχησε καὶ ἐπελέγετο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ εἶπε· καλόν μοι ἀποθανεῖν με ἢ ζῆν.
9
9
ё'не м^и ё^мрњти негли жи'ти. и^ рече г~ь б~ъ къ і^ѓ'нњ, ѕњло л^и с^и жали'ши по ты'квњ. и^ рече і^ѓ'на, ѕњло с^и жалю` и^ до смр~ти.
καὶ εἶπεν ὁ Θεὸς πρὸς ᾿Ιωνᾶν· εἰ σφόδρα λελύπησαι σὺ ἐπὶ τῇ κολοκύνθῃ; καὶ εἶπε· σφόδρα λελύπημαι ἐγὼ ἑως θανάτου.
10
10
и^ рече г~ь, ты` ё^бо поскорбњ` по ты'квњ ѓ^ не'иже нњ'си ся трђди'лъ, ни въскорми'лъ ея`. быs ѓ^бнощъ, и^ поги'бе ѓ^бнощъ.
καὶ εἶπε Κύριος· σὺ ἐφείσω ὑπὲρ τῆς κολοκύνθης, ὑπὲρ ἧς οὐκ ἐκακοπάθησας ἐπ᾿ αὐτὴν οὐδὲ ἐξέθρεψας αὐτήν, ἣ ἐγενήθη ὑπὸ νύκτα καὶ ὑπὸ νύκτα ἀπώλετο.
11
11
а^ аZ л^и не пощажDю нинев#вїя гра'да вели'каh, в немже живђтъ мно'жае двоюна'десяте те'мъ чл~кь, и^же не позна'ша десницA своея ни шђи'ца иX, и^ ско'ти и^хъ мно'ѕи”
ἐγὼ δὲ οὐ φείσομαι ὑπὲρ Νινευὴ τῆς πόλεως τῆς μεγάλης, ἐν ᾗ κατοικοῦσι πλείους ἢ δώδεκα μυριάδες ἀνθρώπων, οἵτινες οὐκ ἔγνωσαν δεξιὰν αὐτῶν ἢ ἀριστερὰν αὐτῶν, καὶ κτήνη πολλά;

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.