Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

Порівняти:
⇄

Плачъ і^еремїевъ
ΘΡΗΝΟΙ ΙΕΡΕΜΙΟΥ
Глvа, а~”
Κεφάλαιο 1
1
1
И$ быs по плᲇненїи і^и^л~вњ, и^ по ѓ^пђстᲇнїи і^ерsли'мли. сњде і^еремїя плача, и^ пла'кася” пла'чь се'и по і^ерsли'мњ” и^ рече. А$лефъ” Ка'ко сњде е^диn гра'де, ё^мно'женыи люDми. бы'сть ја^ко вдови'ца, ё^мно'женыи въ странах#. владя'и страна'ми, бысть повине'нъ”
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ τὸ αἰχμαλωσθῆναι τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐρημωθῆναι, ἐκάθισεν ῾Ιερεμίας κλαίων, καὶ ἐθρήνησε τὸν θρῆνον τοῦτον ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ εἶπε·
2
1
Бе'тъ” Плача пла'кася в но'щи, и^ слеꙁы е^го на лани'тђ е^го. и^ нњсть ё^тњша'юща е^го, эT всњхъ любящихъ е^го. вс^и дрђжа'щеся с ни'мᲆ эTвръго'шася е^го, и^ бы'ша е^мђ вра'ѕи”
Πῶς ἐκάθισε μόνη ἡ πόλις ἡ πεπληθυμμένη λαῶν; ἐγενήθη ὡς χήρα πεπληθυμμένη ἐν ἔθνεσιν, ἄρχουσα ἐν χώραις ἐγενήθη εἰς φόρον.
3
2
Ги'мель” Пресели'ся і^ё'да эT смиренїя е^го, и^ эT мно'жесᲄва рабо'ты е^го. сᲇде в# странаX и^ не ѓ^брњте поко'я. вс^и женђще'и е^го пости'гнђша и& среди сᲄђжа'ющиX.
Κλαίουσα ἔκλαυσεν ἐν νυκτί, καὶ τὰ δάκρυα αὐτῆς ἐπὶ τῶν σιαγόνων αὐτῆς, καὶ οὐχ ὑπάρχει ὁ παρακαλῶν αὐτὴν ἀπὸ πάντων τῶν ἀγαπώντων αὐτήν· πάντες οἱ φιλοῦντες αὐτὴν ἠθέτησαν ἐν αὐτῇ, ἐγένοντο αὐτῇ εἰς ἐχθρούς.
4
3
да'летъ” Пђтїе сїѓ'ни рыда'ша, ја%ко нњсть ходя'щихъ по нихъ въ празDникъ. вс^я вра'та е^го погђблена, жерцы е^го възды'шют#, дњви'цы е^го ведо'мы, и^ са'мъ ѓ^горчева'я въ себњ`”
Μετῳκίσθη ᾿Ιουδαία ἀπὸ ταπεινώσεως αὐτῆς καὶ ἀπὸ πλήθους δουλείας αὐτῆς· ἐκάθισεν ἐν ἔθνεσιν, οὐχ εὗρεν ἀνάπαυσιν· πάντες οἱ καταδιώκοντες αὐτὴν κατέλαβον αὐτὴν ἀναμέσον τῶν θλιβόντων.
5
4
Ге” Бы'ша стђжа'ющеи е^мђ въ ꙁача'ло. и вра'ѕи е^го гоб#ꙁъствђ'ютᲆ. ја%ко г~ь смири и&, мно'жествоM нече'стїя е^го. младе'нцы е^го эTи^доша плњне'ни преD лицемъ стђжа'ющаго”
῾Οδοὶ Σιὼν πενθοῦσι παρὰ τὸ μὴ εἶναι ἐρχομένους ἐν ἑορτῇ· πᾶσαι αἱ πύλαι αὐτῆς ἠφανισμέναι, οἱ ἱερεῖς αὐτῆς ἀναστενάζουσιν, αἱ παρθένοι αὐτῆς ἀγόμεναι, καὶ αὐτὴ πικραινομένη ἐν ἑαυτῇ.
6
5
Ва'фъ” И$ эTја%ся эT дщерїи сїѓ'ня вся` лњпота ея`. бы'ша кня'ѕи е^го, ја%ко ѓ%вни не и^мђщеи па'жити. и^ хожDа'хђ не съ крњпостїю преD лице'мъ гоня'щаго”
᾿Εγένοντο οἱ θλίβοντες αὐτὴν εἰς κεφαλήν, καὶ οἱ ἐχθροὶ αὐτῆς εὐθηνοῦσαν, ὅτι Κύριος ἐταπείνωσεν αὐτὴν ἐπὶ τὸ πλῆθος τῶν ἀσεβειῶν αὐτῆς· τὰ νήπια αὐτῆς ἐπορεύθησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ κατὰ πρόσωπον θλίβοντος.
7
6
Заи%нъ” Помянђ і^ерsлиM дн~и смиренїя свое^го, и дн~и безако'нїя свое^го, и^ вс^я похо'ти своа, е^же и^мња'ше во' дн~и прьвыя. е^гда` въпаде въ рђ'цњ стђжа'ющаго, и^ не бњ` помага'ющаго е^мђ. видњвше вра'ѕи е^го посмња'шася въ преселе'нїе е^го”
Καὶ ἐξῄρθη ἐκ θυγατρὸς Σιὼν πᾶσα ἡ εὐπρέπεια αὐτῆς· ἐγένοντο οἱ ἄρχοντες αὐτῆς ὡς κριοὶ οὐχ εὑρίσκοντες νομὴν καὶ ἐπορεύοντο ἐν οὐκ ἰσχύϊ κατὰ πρόσωπον διώκοντος.
8
7
Гетъ” Грњхомъ съгрњши` і^ерsли'мъ, того ра'ди въ мятежᲆ бы'сть. вс^и славя'щеи е^го смириша и&, ви'дњша б^о сраM е^го. се'и же въздыха'я ѓ^братися воспятᲆ”
᾿Εμνήσθη ῾Ιερουσαλὴμ ἡμερῶν ταπεινώσεως αὐτῆς καὶ ἀπωσμῶν αὐτῆς· πάντα τὰ ἐπιθυμήματα αὐτῆς, ὅσα ἦν ἐξ ἡμερῶν ἀρχαίων, ἐν τῷ πεσεῖν τὸν λαὸν αὐτῆς εἰς χεῖρας θλίβοντος καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθῶν αὐτῇ, ἰδόντες οἱ ἐχθροὶ αὐτῆς ἐγέλασαν ἐπὶ μετοικεσίᾳ αὐτῆς.
9
8
Тетъ” Нечистота е^го преD нога'ма е^го, не поменђ послDњнихъ свои^хъ. и^ снесе пресилная, и^ нњсть и^же ё^тњшиT и&” ви'ждь г~и смиренїе мое, ја%ко въꙁвели'чися вра'гъ”
῾Αμαρτίαν ἥμαρτεν ᾿Ιερουσαλήμ, διὰ τοῦτο εἰς σάλον ἐγένετο· πάντες οἱ δοξάζοντες αὐτὴν ἐταπείνωσαν αὐτήν, εἶδον γὰρ τὴν ἀσχημοσύνην αὐτῆς, καί γε αὐτὴ στενάζουσα καὶ ἀπεστράφη ὀπίσω.
10
9
І$ѓ^дъ” Рђ'кђ свою протре стђжа'яи на вся` ё^твари е^го, видњ б^о страни въшеDша въ ст~ыню е^го. и%мже повелњхъ не внити въ собо'ръ тво'и”
᾿Ακαθαρσία αὐτῆς πρὸς ποδῶν αὐτῆς, οὐκ ἐμνήσθη ἔσχατα αὐτῆς· καὶ κατεβίβασεν ὑπέρογκα, οὐκ ἔστιν ὁ παρακαλῶν αὐτήν· ἰδέ, Κύριε, τὴν ταπείνωσίν μου, ὅτι ἐμεγαλύνθη ὁ ἐχθρός.
11
10
ка'фъ” Вс^и лю'дїе е^го въꙁдышђще, и%щђтᲆ хлњ'ба. да'ша драга'а своа вᲆ пищђ, ја%ко ѓ^брати'ти дш~ђ. ви'ждь г~и, и^ знамена'и ја%ко быX нечиствова'нъ”
Χεῖρα αὐτοῦ ἐξεπέτασε θλίβων ἐπὶ πάντα τὰ ἐπιθυμήματα αὐτῆς· εἶδε γὰρ ἔθνη εἰσελθόντα εἰς τὸ ἁγίασμα αὐτῆς, ἃ ἐνετείλω μὴ εἰσελθεῖν αὐτὰ εἰς ἐκκλησίαν σου.
12
11
Ла'медъ” Вс^и и^же къ вамᲆ проходя'щеи пђть да ся ѓ^бра'тятъ и^ да ви'дят#. а^ще е^сть бо'лњзнь, ја%ко болњꙁнь моя`. поне'же и^ꙁбра` м^я ја^ко винограD, ја^коy гл~а г~ь въ дн~ь ја^рости свое'я”
Πᾶς ὁ λαὸς αὐτῆς καταστενάζοντες, ζητοῦντες ἄρτον, ἔδωκαν τὰ ἐπιθυμήματα αὐτῆς ἐν βρώσει τοῦ ἐπιτστρέψαι ψυχήν· ἰδέ, Κύριε, καὶ ἐπίβλεψον, ὅτι ἐγενήθη ἠτιμωμένη.
13
12
Мемъ” С высоты свое'я и^спђсти ѓ%гнь въ кости моя`. и^ наё^чи м^я, и^ препя` сњти нога'мъ мои'мъ, и^ ѓ^брати м^я въспятъ. да'сть м^я г~ь вᲆ погђбленїе ве'сь дн~ь болњꙁнђю'щь”
Οἱ πρὸς ὑμᾶς πάντες παραπορευόμενοι ὁδόν, ἐπιστρέψατε καὶ ἴδετε εἰ ἔστιν ἄλγος κατὰ τὸ ἄλγος μου, ὃ ἐγενήθη· φθεγξάμενος ἐν ἐμοὶ ἐταπείνωσέ με Κύριος ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς θυμοῦ αὐτοῦ.
14
13
Нђнъ Оу^бђди'ся и%го на нечествова'нїа моа` въ рђ'кђ мое'ю, съплетошася и^ възыидо'ша на вы'ю мою`. эTнемо'жеся въ мнњ крњпость моя, ја%ко даде г~ь въ рђкђ мое'ю болњꙁнь и^ не воꙁмогђ ста'ти”
᾿Εξ ὕψους αὐτοῦ ἀπέστειλε πῦρ, ἐν τοῖς ὀστέοις μου κατήγαγεν αὐτό· διεπέτασε δίκτυον τοῖς ποσί μου, ἀπέστρεψέ με εἰς τὰ ὀπίσω, ἔδωκέ με ἠφανισμένην, ὅλην τὴν ἡμέραν ὠδυνωμένην.
15
14
Самехъ” Эtя` вс^я крњп#кия моа` г~ь эT среды мое'я. приꙁва` на мя го'дъ, ја%коже съкрђшити и^ꙁбра'нныя моа`. точило и^ꙁбра` г~ь дв~ицы дщери і^ё'динᲇ” А$и'нъ” Сего ради а^зъ пла'чю,
᾿Εγρηγορήθη ἐπὶ τὰ ἀσεβήματά μου· ἐν χερσί μου συνεπλάκησαν, ἀνέβησαν ἐπὶ τὸν τράχηλόν μου· ἠσθένησεν ἡ ἰσχύς μου, ὅτι ἔδωκε Κύριος ἐν χερσί μου ὀδύνας, οὐ δυνήσομαι στῆναι.
16
15
и^ ѓ'чи мои` и^ꙁлїасᲄњ во'дђ. ја%ко ё^далися эT мене ё^тᲇша'яи м^я и^ ѓ^браща'ай дш~ђ мою и^ погибо'ша сн~ве мои` ја%ко воZможе враh.
᾿Εξῆρε πάντας τοὺς ἰσχυρούς μου ὁ Κύριος ἐκ μέσου μου, ἐκάλεσεν ἐπ’ ἐμὲ καιρὸν τοῦ συντρίψαι ἐκλεκτούς μου· ληνὸν ἐπάτησε Κύριος παρθένῳ θυγατρὶ ᾿Ιούδα, ἐπὶ τούτοις ἐγὼ κλαίω.
17
16
Фе” Въздњ рђцњ свои` сїѓнъ, и^ нњсть иже ё^тњшитъ и&. ꙁаповњ'да г~ь на і^а'кова, ѓ'крsтъ е^го враги` е^го. и^ бы'сть і^ерsлимъ ја%ко ѓ^скверне'на кровоточе'нїемъ в# нихъ”
῾Ο ὀφθαλμός μου κατήγαγεν ὕδωρ, ὅτι ἐμακρύνθη ἀπ’ ἐμοῦ ὁ παρακαλῶν με, ὁ ἐπιστρέφων ψυχήν μου· ἐγένοντο οἱ υἱοί μου ἠφανισμένοι, ὅτι ἐκραταιώθη ὁ ἐχθρός.
18
17
Ца'ди” Пра'веденъ е^сть г~ь, ја%ко ё^ста` е^го ѓгорчих#. слы'шите ё^бо вси лю'дїе, и^ ви'дњте бо'лњꙁнь мою. двц~а моя и^ ю'ноты эTи^до'ша плњнены”
Διεπέτασε Σιὼν χεῖρας αὐτῆς, οὐκ ἔστιν ὁ παρακαλῶν αὐτήν· ἐνετείλατο Κύριος τῷ ᾿Ιακώβ, κύκλῳ αὐτοῦ οἱ θλίβοντες αὐτόν, ἐγενήθη ῾Ιερουσαλὴμ εἰς ἀποκαθημένην ἀναμέσον αὐτῶν.
19
18
Ко'фъ” Позва'хъ и^зволеныя моя, и^ тїи же преѓ^бњдиша м^я. жръцы мои` и^ сᲄа'рцы мои` во' градњ ѓ^скђдњша, ја%ко въꙁыска'ша пи'щђ себњ да ё^крњпяT дш~а своя, и^ не ѓбрњто'ша”
Δίκαιός ἐστι Κύριος, ὅτι τὸ στόμα αὐτοῦ παρεπίκραναν· ἀκούσατε δή, πάντες οἱ λαοί, καὶ ἴδετε τὸ ἄλγος μου· παρθένοι μου καὶ νεανίσκοι μου ἐπορεύθησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ.
20
19
Ре'шъ” Ви'ждь г~и ја%ко пекђся, и^ ё^троба моя смяте'ся въ мнњ. и^ превратиs срDце мое, ја%ко горести и^сполниXся. внњ погђби` мечь, а^ в# домђ смр~ть”
᾿Εκάλεσα τοὺς ἐραστάς μου, αὐτοὶ δὲ παρελογίσαντό με· οἱ ἱερεῖς μου καὶ οἱ πρεσβύτεροί μου ἐν τῇ πόλει ἐξέλιπον, ὅτι ἐζήτησαν βρῶσιν αὐτοῖς, ἵνα ἐπιστρέψωσι ψυχὰς αὐτῶν, καὶ οὐχ εὗρον.
21
20
Ши'нъ” Слы'шаша ё^бо въꙁдыха'нїе мое, и^ нњсть ё^тњшителя мнњ. вс^и вра'ѕи мои ё^слы'шавше зла'я моя, и^ пора'довашася, ја%ко т^ы сᲆтвориl е^си. приведи` дн~ь ё^тњше'нїя, и^ бђдђтᲆ подо'бни м^и”
᾿Ιδέ, Κύριε, ὅτι θλίβομαι· ἡ κοιλία μου ἐταράχθη, καὶ ἡ καρδία μου ἐστράφη ἐν ἐμοί, ὅτι παραπικραίνουσα παρεπικράνθην· ἔξωθεν ἠτέκνωσέ με μάχαιρα ὥσπερ θάνατος ἐν οἴκῳ.
22
21
Та'фъ” Да прїидетъ все беꙁако'нїе и^хъ преD тя. и^ погђби` и^хъ ја%коже и^ мене ради всњхъ грњховъ мои^хъ. ја%ко многа сђть стенанїя моя, и^ срDце мое скорби'тъ”
᾿Ακούσατε δή, ὅτι στενάζω ἐγώ, οὐκ ἔστιν ὁ παρακαλῶν με· πάντες οἱ ἐχθροί μου ἤκουσαν τὰ κακά μου καὶ ἐχάρησαν, ὅτι σὺ ἐποίησας· ἐπήγαγες ἡμέραν, ἐκάλεσας καιρόν, ἐγένοντο ὅμοιοι ἐμοί.
Глvа, в~”
Κεφάλαιο 2
1
1
А/лефъ” Ка'ко ѓ^мрачи въ гнњ'вњ своеM г~ь дще'рь сїѓ'ню. съверже съ нб~се на' ꙁемлю сла'вђ і^и^л~евђ. и^ не помянђ поDно'жїа но'гђ свое^ю въ дн~ь гнњ'ва и^ ја^рости свое^я”
ΠΩΣ ἐγνόφωσεν ἐν ὀργῇ αὐτοῦ Κύριος τὴν θυγατέρα Σιών; κατέρριψεν ἐξ οὐρανοῦ εἰς γῆν δόξασμα ᾿Ισραήλ, καὶ οὐκ ἐμνήσθη ὑποποδίου ποδῶν αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς αὐτοῦ.
2
2
Бе'тъ” Погрђзи г~ь и^ не поща'ди всњ'хъ кра'сныхъ і^а'ковль. раꙁори ја%ростїю све^ю твердњ'ли дще'ри і^ё'дины, и^ꙁверже на' зеMлю, и^ ѓ^скверни цр~я и^ кн~ѕя е^я`”
Κατεπόντισε Κύριος οὐ φεισάμενος πάντα τὰ ὡραῖα ᾿Ιακώβ, καθεῖλεν ἐν θυμῷ αὐτοῦ τὰ ὀχυρώματα τῆς θυγατρὸς ᾿Ιούδα, ἐκόλλησεν εἰς τὴν γῆν, ἐβεβήλωσε βασιλέα αὐτῆς καὶ ἄρχοντας αὐτῆς.
3
3
Ги'мель” Съкрђши въ гнњ'вњ ја%рости свое^я веs ро'гъ і^и^л~евъ. ѓ^брати въспя'ть десни'цђ е^го эT лица` врагђ. и^ раждеже въ і^аковᲇ ја%ко ѓ%гнь пла'мы, и^ поᲄреби вс^е ѓ%крsтъ”
Συνέκλασεν ἐν ὀργῇ θυμοῦ αὐτοῦ πᾶν κέρας ᾿Ισραήλ, ἀπέστρεψεν ὀπίσω δεξιὰν αὐτοῦ ἀπὸ προσώπου ἐχθροῦ καὶ ἀνῆψεν ἐν ᾿Ιακὼβ ὡς πῦρ φλόγα, καὶ κατέφαγε πάντα τὰ κύκλῳ.
4
4
Да'летъ” Напряже лђкъ свои ја%ко ра'тникъ, ё^тверди десни'цђ свою ја%ко сђпостаT. і^ и^ꙁби вся кра'снаа ѓ%чїю мое^ю. в селеX дщери сїѓ'ня. раꙁлїя ја^ко ѓ%гнь ја%роs свою`”
᾿Ενέτεινε τόξον αὐτοῦ ὡς ἐχθρός, ἐστερέωσε δεξιὰν αὐτοῦ ὡς ὑπεναντίος καὶ ἀπέκτεινε πάντα τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν μου ἐν σκηνῇ θυγατρὸς Σιών, ἐξέχεεν ὡς πῦρ τὸν θυμὸν αὐτοῦ.
5
5
Ге” Бы'сть г~ь въ врага мњ'сто, погрђꙁи і^и^л~я. погрђꙁи вс^я сн~ы е^го. расы'па вся стњ'ны е^го. и^ ё^мно'жи дще'ри сїѓ'нњ, смире'на и^ смире'нђ”
᾿Εγενήθη Κύριος ὡς ἐχθρός, κατεπόντισεν ᾿Ισραήλ, κατεπόντισε πάσας τὰς βάρεις αὐτῆς, διέφθειρε τὰ ὀχυρώματα αὐτοῦ καὶ ἐπλήθυνε τῇ θυγατρὶ ᾿Ιούδα ταπεινουμένην καὶ τεταπεινωμένην.
6
6
Ва'фъ” И/ простре` ја%ко виногра'дᲆ хра'мы е^го, расы'па празDники е^го. ꙁабы` г~ь е^же сътвори в сїѓ'нᲇ пра'ꙁDники и^ сђбо'ты. и^ раꙁгнњ'ва ꙁапреще'нїемъ гнњ'ва свое^го цр~я и^ кн~ѕя и^ жерца`”
Καὶ διεπέτασεν ὡς ἄμπελον τὸ σκήνωμα αὐτοῦ, διέφθειρεν ἑορτὴν αὐτοῦ· ἐπελάθετο Κύριος ἃ ἐποίησεν ἐν Σιὼν ἑορτῆς καὶ σαββάτου καὶ παρώξυνεν ἐμβριμήματι ὀργῆς αὐτοῦ βασιλέα καὶ ἱερέα καὶ ἄρχοντα.
7
7
За'инъ” Эtри'нђ г~ь тре'бникъ свои, эTтрясе ст~ыня своя. съкрђши в рђцњ вра'жїи забра'ла гра'да е^я`. глsа въꙁDа'ша вᲆ домђ` гн~и, ја%ко въ дн~ь праꙁDника”
᾿Απώσατο Κύριος θυσιαστήριον αὐτοῦ, ἀπετίναξεν ἁγίασμα αὐτοῦ, συνέτριψεν ἐν χειρὶ ἐχθροῦ τεῖχος βάρεων αὐτῆς· φωνὴν ἔδωκαν ἐν οἴκῳ Κυρίου ὡς ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς.
8
8
Гетъ” Помы'сли г~ь расы'пати стњ'нђ дще'ри сїѓ'ня. протя'же мњ'рђ. не ѓбрати'ся рђка` е^го эT попра'нїя. и^ сњтова преDгражденїе, и^ гра'дъ въкђ'пњ сњтова'ста”
Καὶ ἐπέστρεψε Κύριος τοῦ διαφθεῖραι τεῖχος θυγατρὸς Σιών· ἐξέτεινε μέτρον, οὐκ ἀπέστρεψε χεῖρα αὐτοῦ ἀπὸ καταπατήματος, καὶ ἐπένθησε τὸ προτείχισμα, καὶ τεῖχος ὁμοθυμαδὸν ἠσθένησεν.
9
9
Те'тъ” Врасто'ша въ ꙁе'млю вра'та е^я`. погђби` и^ съкрђши ве'рїя е^я`, цр~я е^я` и^ кн~ѕи е^я` въ стра'нахъ. нњ'сть в неM ꙁако'на, и^ пррoцы е^я` не ви'дњша видњнїя эT г~а”
᾿Ενεπάγησαν εἰς γῆν πύλαι αὐτῆς, ἀπώλεσε καὶ συνέτριψε μοχλοὺς αὐτῆς· βασιλέα αὐτῆς καὶ ἄρχοντα αὐτῆς ἐν τοῖς ἔθνεσιν· οὐκ ἔστι νόμος, καί γε προφῆται αὐτῆς οὐκ εἶδον ὅρασιν παρὰ Κυρίου.
10
10
И$ѓ'дъ” Сњдо'ша на ꙁемли` и^ ё^молко'ша старњ'ишины дще'ри сїѓ'ня. въсыпа'шA пер#сть на главы` своя`, препоя^са'шаs въ врњтища. ѓ^бниꙁиша на ꙁемли` старњ'ишины дще'ри і^ерsлимля”
᾿Εκάθισαν εἰς τὴν γῆν, ἐσιώπησαν πρεσβύτεροι θυγατρὸς Σιών, ἀνεβίβασαν χοῦν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῶν, περιεζώσαντο σάκκους, κατήγαγον εἰς γῆν ἀρχηγοὺς παρθένους ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
11
11
Ка'фъ” Э$скђдњ'ста ѓ%чи мои слеꙁа'ми, смђтиs срDце мое, расы'пася на ꙁемли` сла'ва моя, ѓ^ съкрђше'нїи дще'ри людїи мои^хъ. внегда` ѓ^скђдњ младе'нець и^ с#сы'и, въ сто'гнахъ граDныхъ”
᾿Εξέλιπον ἐν δάκρυσιν οἱ ὀφθαλμοί μου, ἐταράχθη ἡ καρδία μου, ἐξεχύθη εἰς τὴν γῆν ἡ δόξα μου ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου ἐν τῷ ἐκλείπειν νήπιον καὶ θηλάζοντα ἐν πλατείαις πόλεως.
12
12
Ламедъ” Мт~ремъ свои^мъ реко'ша, гд^њ пшеница и^ вино`. внегда` раслабля'хђ ја%ко ја^ꙁве'ни на сто'гнахъ граDныхъ. вънегда` расыпа'хђся дш~а и^хъ в ло'нњ мт~ре и^хъ”
Ταῖς μητράσιν αὐτῶν εἶπαν· ποῦ σῖτος καὶ οἶνος; ἐν τῷ ἐκλύεσθαι αὐτοὺς ὡς τραυματίας ἐν πλατείαις πόλεως, ἐν τῷ ἐκχεῖσθαι αὐτοὺς ὡς τραυματίας ἐν πλατείαις πόλεως, ἐν τῷ ἐκχεῖσθαι ψυχὰς αὐτῶν εἰς κόλπον μητέρων αὐτῶν.
13
13
Ме'мъ” Чт^о ти совњтђ'ю, и^ли чт^о ти ся кленђ дщи і^ерsлиMля. кт^о т^я сп~сеT, и^ли кт^о т^я ё^тњшитъ дв~це дщи сїѓ'ня. ја%ко възвели'чися ча'ша съкрђше'нїя твое^го, и^ кт^о т^я и^сцњлитъ”
Τί μαρτυρήσω σοι ἢ τί ὁμοιώσω σοι, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ; τίς σώσει σε καὶ παρακαλέσει σε, παρθένος θύγατερ Σιών; ὅτι ἐμεγαλύνθη ποτήριον συντριβῆς σου· τίς ἰάσεταί σε;
14
14
Нђ'нъ” Пррoцы твои видњша тебњ сђдя'а и^ безђмїе, и^ не ѓ^бличи'ша ѓ^ непра'вдњ твое'и, ја%коже възврати'ти плњн#ники твоя`. и^ ви'дњша тебњ словеса` сђя'а, і^ и^зринове'нїя”
Προφῆταί σου εἴδοσάν σοι μάταια καὶ ἀφροσύνην καὶ οὐκ ἀπεκάλυψαν ἐπὶ τὴν ἀδικίαν σου τοῦ ἐπιστρέψαι αἰχμαλωσίαν σου, καὶ εἴδοσάν σοι λήμματα μάταια καὶ ἐξώσματα.
15
15
Саме'хъ” Въс#плеска'ша рђкама ѓ^ тебњ вс^и минђющеи пђтем#, поꙁвиꙁда'ша и^ покива'ша главою иX, ѓ^ дще'ри і^ерsлим#ли рекђще. с^е ли гра'дъ вњнецъ сла'вњ весе'лїе всея` ꙁемля`”
᾿Εκρότησαν ἐπὶ σὲ χεῖρας πάντες οἱ παραπορευόμενοι ὁδόν, ἐσύρισαν καὶ ἐκίνησαν τὴν κεφαλὴν αὐτῶν ἐπὶ τὴν θυγατέρα ῾Ιερουσαλήμ· αὕτη ἡ πόλις, ἐροῦσι, στέφανος εὐφροσύνης πάσης τῆς γῆς.
16
16
А/и^нъ” Эtверꙁо'ша на' тя ё^ста` своя` вс^и враѕи твои. поꙁвиꙁда'ша и^ поскрежета'ша ꙁђбы свои^ми, и^ рњша, поглоти'мъ ю&. ѓ^ба'че сеи дн~ь е^го'же чая'хомъ, ѓ^брњто'хоM и^ ви'дњхоM”
Διήνοιξαν ἐπὶ σὲ στόμα αὐτῶν πάντες οἱ ἐχθροί σου, ἐσύρισαν καὶ ἔβρυξαν ὁδόντας, καὶ εἶπαν· κατεπίομεν αὐτήν, πλὴν αὕτη ἡ ἡμέρα, ἣν προσεδοκῶμεν, εὕρομεν αὐτήν, εἴδομεν.
17
17
Фе” Сътвори г~ь е^же помы'сли, скон#ча словеса` своя`, ја%же ꙁаповњ'да эT дн~еи пе'рвыхъ. раꙁори и^ не пощадњ, и^ въꙁвесели ѓ^ тебњ вра'га, и^ въꙁнесе ро'гъ стђжа'ющаго т^и”
᾿Εποίησε Κύριος ἃ ἐνεθυμήθη, συνετέλεσε ρήματα αὐτοῦ, ἃ ἐνετείλατο ἐξ ἡμερῶν ἀρχαίων, καθεῖλε καί οὐκ ἐφείσατο, καὶ ηὔφρανεν ἐπὶ σὲ ἐχθρόν, ὕψωσε κέρας θλίβοντός σε.
18
18
Ца'ди” Възопи срDце и^хъ къ г~ђ на стњнах# дще'ри сїѓ'ня. да и^ꙁлїю'тъ ја%ко и^ водоте'чїя сле'ꙁы дн~ь и^ но'щь. не да'жDь ё^трезве'нїа себњ, и^ да не премолцаеT ѕњни'ца ѓ%чїю твое^ю”
᾿Εβόησε καρδία αὐτῶν πρὸς Κύριον· τείχη Σιών, καταγάγετε ὡς χειμάρρους δάκρυα ἡμέρας καὶ νυκτός· μὴ δῷς ἔκνηψιν σεαυτῇ, μὴ σιωπήσαιτο, θύγατερ, ὁ ὀφθαλμός σου.
19
19
Ко'фъ” Въста'ни стђжи въ но'щи вᲆ нача'лњ страж#бњ твое'и. и^ пролїи ја%ко во'дђ срDце свое, преD лицемъ гн~имъ. и^ въꙁDви'гни к немђ рђцњ свои, ѓ$ дш~ахъ младе'нецъ твои^хъ расла'бленыхъ гла'домъ, эT нача'ла всњхъ и^схоD”
᾿Ανάστα, ἀγαλλίασαι ἐν νυκτὶ εἰς ἀρχὰς φυλακῆς σου, ἔκχεον ὡς ὕδωρ καρδίαν σου ἀπέναντι προσώπου Κυρίου, ἆρον πρὸς αὐτὸν χεῖράς σου περὶ ψυχῆς νηπίων σου τῶν ἐκλυομένων λιμῷ ἐπ’ ἀρχῆς πασῶν ἐξόδων.
20
20
Ре'шъ” Ви'ждь г~и и^ призри, кого е^си ѓ^требиl си'це. а^ще и^ꙁ#ја^дятъ же'ны пло'дъ ё^тро'бы свое^я, ѓ^требле'нїе сътвори съкачи, и^збїю'тъ младе'нца с#сђщая со'сца. а^ще ё^бїеши въ ст~ыни гн~и жерца и^ пррoки”
᾿Ιδέ, Κύριε, καὶ ἐπίβλεψον τίνι ἐπφφύλλισας οὕτως· εἰ φάγονται γυναῖκες καρπὸν κοιλίας αὐτῶν; ἐπιφυλλίδα ἐποίησε μάγειρος· φονευθήσονται νήπια θηλάζοντα μαστούς; ἀποκτενεῖς ἐν ἁγιάσματι Κυρίου ἱερέα καὶ προφήτην;
21
21
Ши'нъ” Оу^спо'ста на и^схо'дехъ зе'мныхъ ѓ%трокъ и^ ста'рецъ, дв~цы мои и^ ю'ноты эTи^до'ша плњне'ны, мече'мъ и^ гла'доM и^зби` въ дн~ь гнњ'ва твое^го, свари и^ не пощадњ”
᾿Εκοιμήθησαν εἰς τὴν ἔξοδον παιδάριον καὶ πρεσβύτης. παρθένοι μου καὶ νεανίσκοι μου ἐπορεύθησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ· ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν λιμῷ ἀπέκτεινας, ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς σου ἐμαγείρευσας, οὐκ ἐφείσω.
22
22
Та'фъ” Призва` ја%ко и^ въ дн~ь пра'ꙁDника ѓ^бита'нїя мое^го ѓ%крsтъ. и^ не бы'сть въ дн~ь гнњ'ва гн~я ё^цњлњваяи, и^ ѓ^ста'вленъ. и^хже въскорми'хъ и^ вᲆздои'хъ, вра'гъ мои погђби'лъ е&”
᾿Εκάλεσεν ἡμέραν ἑορτῆς παροικίας μου κυκλόθεν, καὶ οὐκ ἐγένοντο ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς Κυρίου ἀνασῳζόμενος καὶ καταλελειμμένος, ὡς ἐπεκράτησα καὶ ἐπλήθυνα ἐχθρούς μου πάντας.
Глvа, г~”
Κεφάλαιο 3
1
1
А/лефъ” Азъ мђ'жъ видя нищетђ мою, жезлоM ја%рости е^го на' мя.
ΕΓΩ ἀνὴρ ὁ βλέπων πτωχείαν ἐν ράβδῳ θυμοῦ αὐτοῦ ἐπ’ ἐμέ·
2
2
поя` м^я и^ веде` въ ᲄмђ а^ не въ свњтъ.
παρέλαβέ με καὶ ἀπήγαγέ με εἰς σκότος καὶ οὐ φῶς,
3
3
ѓ^ба'че на мнњ ѓ^брати рђ'кђ свою ве'сь дн~ь”
πλὴν ἐν ἐμοὶ ἐπέστρεψε χεῖρα αὐτοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν.
4
4
Бе'тъ” Э$бет#ши пло'ть мою и^ ко'жђ мою, и^ ко'сти моя съкрђши.
᾿Επαλαίωσε σάρκα μου καὶ δέρμα μου, ὀστέα μου συνέτριψεν·
5
5
съгради на' мя, и^ ѓ^бъя` главђ` мою`, и^ трђдиXся.
ἀῳκοδόμησε κατ’ ἐμοῦ καὶ ἐκύκλωσε κεφαλήν μου καὶ ἐμόχθησεν,
6
6
въ те'мныX посади м^я ја%ко и^ мр~твеца вњ'чныя”
ἐν σκοτεινοῖς ἐκάθισέ με ὡς νεκροὺς αἰῶνος.
7
7
Ги'мель” Э$гради м^я и^ не и^зы'идђ, ё^тяж#чи ѓ^ко'вы моа.
᾿Ανῳκοδόμησε κατ’ ἐμοῦ, καὶ οὐκ ἐξελεύσομαι, ἐβάρυνε χαλκόν μου·
8
8
се же ја^ко вᲆскричђ и^ возопїю, ѓ^гради мл~твђ мою.
καί γε κεκράξομαι καὶ βοήσω, ἀπέφραξε προσευχήν μου·
9
8
въꙁ#граd пђти моя, загради стеѕя` моя и^ възмяте”
καί γε κεκράξομαι καὶ βοήσω, ἀπέφραξε προσευχήν μου·
10
9
Далетъ” Бысᲄь ја%ко меDвњдь ловя'и, присᲇдя'и ми ја%ко и^ ле'въ вᲆ съкровеныхъ.
ἀνῳκοδόμησεν ὁδούς μου, ἐνέφραξε τρίβους μου, ἐτάραξεν.
11
10
гна` эTстђпи'вша и^ покои` м^я, и^ положи м^я поги'бша.
῎Αρκος ἐνεδρεύουσα αὐτός μοι, λέων ἐν κρυφαίοις·
12
11
напряже лђкъ свои, и^ поста'ви м^я ја%ко зна'менїе на стрњлянїе”
κατεδίωξεν ἀφεστηκότα καὶ κατέπαυσέ με, ἔθετό με ἠφανισμένην.
13
12
Ге” И/спђсти въ лядвїя моа стрњлы тђла свое^го,
ἐνέτεινε τόξον αὐτοῦ καὶ ἐστήλωσέ με ὡς σκοπὸν εἰς βέλος.
14
13
и^ быхъ въ смњхъ всMњ лю'демъ, пњснь и^хъ весь дн~ь.
Εἰσήγαγεν ἐν τοῖς νεφροῖς μου ἰοὺς φαρέτρας αὐτοῦ·
15
14
насыти м^я горести, напои^ мя жел#чи.
ἐγενήθην γέλως παντὶ λαῷ μου, ψαλμὸς αὐτῶν ὅλην τὴν ἡμέραν·
16
15
Вафъ” И/ꙁъя` числомъ зђбы моа`, напиᲄа мя пепеломъ.
ἐχόρτασέ με πικρίας, ἐμέθυσέ με χολῆς.
17
16
эTринђ эT ми'ра дш~ђ мою`, и^ забыX бл~готы.
Καὶ ἐξέβαλε ψήφῳ ὀδόντας μου, ἐψώμισέ με σποδόν·
18
17
и^ рњх# поги'бе побыть моа` и^ надежда моя эT г~а”
καὶ ἀπώσατο ἐξ εἰρήνης ψυχήν μου,
19
18
Заи'нъ” Помяни нищетђ мою`, и^ ѓ^тогнанїя мое^го.
ἐπελαθόμην ἀγαθά, καὶ εἶπα· ἀπώλετο νῖκός μου καὶ ἡ ἐλπίς μου ἀπὸ Κυρίου.
20
19
го'ресть и^ желчь мою помянђхъ, и^ стђжиT с^и въ мнњ` дш~а моя`.
᾿Εμνήσθην ἀπὸ πτωχείας μου καὶ ἐκδιωγμοῦ μου πικρίας καὶ χολῆς μου.
21
206
сїя въспомина'я въ срDци моеM на' бг~а надња'тися бђ'дђ”
μνησθήσεται καὶ καταδολεσχήσει ἐπ’ ἐμὲ ἡ ψυχή μου·
22
21
Гетъ” Млsть гн~я ја%ко не погибо'хомъ, не минђша б^о щедроты е^го.
ταύτην τάξω εἰς τὴν καρδίαν μου, διὰ τοῦτο ὑπομενῶ.
23
22
позна'хъ вᲆ ё%трїи ја%ко мно'га е^сть вᲇра твоа.
Τὰ ἐλέη Κυρίου, ὅτι οὐκ ἐξέλιπέμε, ὅτι οὐσυνετελέσθησαν οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ· μῆνας εἰς τὰς πρωΐας ἐλέησον, Κύριε, ὅτι οὐ συνετελέσθημεν, ὅτι οὐ συνετελέσθησαν οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ.
24
23
ча'сть моа г~ь, реq дш~а моа. сего раd пождђ е^го”
καινὰ εἰς τὰς πρωΐας, πολλὴ ἡ πίστις σου.
25
24
Тетъ” Бл~гъ г~ь надњющимся на'нь,
μερίς μου Κύριος, εἶπεν ἡ ψυχή μου· διὰ τοῦτο ὑπομενῶ αὐτῷ.
26
25
дш~и ищђщеи е^го. бл~го е^сᲄь надњя'тися съ молча'нїемъ сп~сенїя бж~їя.
᾿Αγαθὸς Κύριος τοῖς ὑπομένουσιν αὐτόν, ψυχὴ ἣ ζητήσει αὐτὸν ἀγαθὸν
27
26
бл~го е^сть мђжђ е^гда` въꙁдви'гнетъ ја^реM въ ю%ности свое'и”
καὶ ὑπομεννεῖ καὶ ἡσυχάσει εἰς τὸ σωτήριον Κυρίου.
28
27
І$ѓ'дъ” Ся'детъ е^ді'нъ и^ ё^млъкнетъ, ја^ко въꙁдви'гнђ на' ся.
ἀγαθὸν ἀνδρί, ὅταν ἄρῃ ζυγὸν ἐν νεότητι αὐτοῦ.
29
28
поло'житъ вᲆ пра'хђ ё^ста` своа, е^гда` ка'ко бђдеT надежда.
Καθήσεται κατὰ μόνας καὶ σιωπήσεται, ὅτι ᾖρεν ἐφ’ ἑαυτῷ·
30
30
пода'сть лани'тђ свою` бїю^щемђ, насыти'тися ё^кори'ꙁнᲆ”
δώσει τῷ παίοντι αὐτὸν σιαγόνα, χορτασθήσεται ὀνειδισμῶν.
31
31
Кафъ” ЈА/ко не въ вњкъ эTринетъ г~ь.
῞Οτι οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα ἀπώσεται Κύριος.
32
32
ја^ко смиривыи поми'лђетᲆ по мно'жествђ млsти е^го.
ὅτι ὁ ταπεινώσας οἰκτειρήσει κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους αὐτοῦ·
33
33
не эTвњща эT срDца свое^го, и^ смири сн~ы мђж'ески”
ὅτι οὐκ ἀπεκρίθη ἀπὸ καρδίας αὐτοῦ καὶ ἐταπείνωσεν υἱοὺς ἀνδρός.
34
34
Ламедъ” ЈА/коже смирити поD ноѕњ е^го вс^я ё%зники ꙁемныя.
Τοῦ ταπεινῶσαι ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ πάντας δεσμίους γῆς,
35
35
и^ ё^клонити сђдъ мђж'ескь преD лицемъ вы'шняго.
τοῦ ἐκκλῖναι κρίσιν ἀνδρὸς κατέναντι προσώπου ῾Υψίστου,
36
36
ѓ^сђдити чл~ка е^гда сђдитъ е^мђ г~ь нњсть реклъ”
καταδικάσαι ἄνθρωπον ἐν τῷ κρίνεσθαι αὐτὸν Κύριος οὐκ εἶπε.
37
37
Мемъ” Кт^о е^сть то'и и^же речетъ быти аще л^и г~ь не повелитъ.
Τίς οὕτως εἶπε, καὶ ἐγενήθη; Κύριος οὐκ ἐνετείλατο.
38
38
и^зъ ё'стъ вы'шняго не и^ꙁыидетъ ѕл^о и^ добро.
ἐκ στόματος ῾Υψίστου οὐκ ἐξελεύσεται τὰ κακὰ καὶ τὸ ἀγαθόν;
39
39
чт^о роп#щетъ чл~къ живыи мђжь ѓ^ грњсњ свое^мъ”
τί γογγύσει ἄνθρωπος ζῶν, ἀνὴρ περὶ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ;
40
40
Нђнъ” И$зыска'ся пђть на'шъ і^ и^спыᲄа'ся, и^ да ся наврати'мъ до г~а.
᾿Εξηρευνήθη ἡ ὁδὸς ἡμῶν καὶ ἠτάσθη, κὶ ἐπιστρέψομεν ἕως Κυρίου·
41
41
въꙁдвигнњмъ срDца наша къ б~ђ высокомђ на рђкђ на'шею.
ἀναλάβωμεν καρδίας ἡμῶν ἐπὶ χειρῶν πρὸς ὑψηλὸν ἐν οὐρανῷ·
42
42
м^ы бо съгрњшихоM и^ нечествова'хомъ. сего ради ты моленїя не ё^слы'шиши”
ἡμαρτήσαμεν, ἠσεβήσαμεν, καὶ οὐχ ἱλάσθης.
43
43
Самехъ” Покры` ја%ростїю и^ эTгна н^ы, ё^би и^ не поща'ди.
᾿Επεσκέπασας ἐν θυμῷ καὶ ἀπεδίωξας ἡμᾶς· ἀπέκτεινας, οὐκ ἐφείσω.
44
44
покрыся ѓ%блакомъ, да не доидетᲆ к тебњ моли'тва.
᾿Επεσκέπασας νεφέλην σεαυτῷ ἕνεκεν προσευχῆς,
45
45
ѓ^межити м^я и^ эTринђти положи` на средњ людїи”
καμμύσαι με καὶ ἀπωσθῆναι ἔθηκας ἡμᾶς ἐν μέσῳ τῶν λαῶν.
46
46
А$и'нъ” Э/ко мое погрязнђ и^ не ё^мол#кнђ, ја%ко не бы'ти ё^трезвенїю.
Διήνοιξαν ἐφ’ ἡμᾶς τὸ στόμα αὐτῶν πάντες οἱ ἐχθροὶ ἡμῶν·
47
47
до'ндеже прикло'нится и^ ви'дитъ г~ь съ нб~се.
φόβος καὶ θυμὸς ἐγενήθη ἡμῖν, ἔπαρσις καὶ συντριβή.
48
48
ѓ%ко мое ꙁакрыва'ется ѓ^ дш~и мое'и, па'че всњхъ дще'рь граDныхъ”
ἀφέσεις ὑδάτων κατάξει ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ τὸ σύντριμμα τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου.
49
49
Фе” Эtверꙁо'ша на' ны ё^сᲄа своя` вс^и вра'ѕи на'ши.
῾Ο ὀφθαλμός μου κατεπόθη, καὶ οὐ σιγήσομαι τοῦ μὴ εἶναι ἔκνηψιν,
50
50
стра'хъ и^ ё'жасъ бы'сть намъ, възDвиженїе и съкрђшенїе.
ἕως οὗ διακύψῃ καὶ ἴδῃ Κύριος ἐξ οὐρανοῦ·
51
51
и^стеченїя воDная и^ꙁлње'тъ ѓ%ко мое ѓ^ съкрђшенїи дще'ри лю'дїи мои^хᲆ”
ὁ ὀφθαλμός μου ἐπιφυλλιεῖ ἐπὶ τὴν ψυχήν μου παρὰ πάσας θυγατέρας πόλεως.
52
52
Цади” Ловя'ще ё^ловиша м^я ја%ко п#тицђ враѕи мои` тђне.
Θηρεύοντες ἐθήρευσάν με ὡς στρουθίον πάντες οἱ ἐχθροί μου δωρεάν,
53
53
ё^мори'ша въ пото'цњ жи'ꙁнь мою`, и^ воꙁложи'ша на' мя камы'къ.
ἐθανάτωσαν ἐν λάκκῳ ζωήν μου καὶ ἐπέθηκαν λίθον ἐπ’ ἐμοί.
54
54
возлїяся вода` вы'ше главы` мое'я, рXњ, эTриновенъ е^смь”
ὑπερεχύθη ὕδωρ ἐπὶ τὴν κεφαλήν μου· εἶπα· ἀπῶσμαι.
55
55
Кофъ” ПриꙁваX и^мя твое г~и и^с пото'ка долняго,
᾿Επεκαλεσάμην τὸ ὄνομά σου, Κύριε, ἐκ λάκκου κατωτάτου·
56
56
гла'съ мои ё^слы'ша. не покрыи ё%шїю свое'ю на молбђ мою`,
φωνήν μου ἤκουσας· μὴ κρύψῃς τὰ ὦτά σου εἰς τὴν δέησίν μου.
57
57
на' помощь мою приближи'ся въ дн~ь вон#же приꙁваX т^я, реq м^и не бо'ися”
εἰς τὴν βοήθειάν μου ἤγγισας ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐπεκαλεσάμην σε· εἶπάς μοι· μὴ φοβοῦ.
58
58
Решъ” Сђди г~и прю` дш~а мое'я, и^ꙁба'ви жи'ꙁнь мою`.
᾿Εδίκασας, Κύριε, τὰς δίκας τῆς ψυχῆς μου, ἐλυτρώσω τὴν ζωήν μου·
59
59
ви'дњлъ е^си г~и неправDђ и^хъ на мнњ`, расђди сDђ мо'и.
εἶδες, Κύριε, τὰς ταραχάς μου, ἔκρινας τὴν κρίσιν μου·
60
60
вњси все эTмщенїе иX, и^ вс^я помышленїа и^хъ на' мя”
εἶδες πᾶσαν τὴν ἐκδίκησιν αὐτῶν εἰς πάντας διαλογισμοὺς αὐτῶν ἐν ἐμοί.
61
61
Шинъ” Слы'ша ё^коризны и^хъ и^ совњты иX на' мя.
῎Ηκουσας τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν, πάντας τοὺς διαλογισμοὺς αὐτῶν κατ’ ἐμοῦ,
62
62
ёстенъ воста'ющиX на' мя, и^ поё^ченїе и^хᲆ на' мя ве'сь дн~ь.
χείλη ἐπανισταμένων μοι καὶ μελέτας αὐτῶν κατ’ ἐμοῦ ὅλην τὴν ἡμέραν,
63
63
сњденїе и^хъ и^ въста'нїе и^хъ приꙁри г~и, а%ꙁъ е^смь пњснь и^хъ”
καθέδραν αὐτῶν καὶ ἀνάστασιν αὐτῶν· ἐπίβλεψον ἐπὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
64
64
Та'фъ” Эtдаси и^мъ г~и эTда'нїе по дњ'ломъ рђкђ и^хъ.
᾿Αποδώσεις αὐτοῖς ἀνταπόδομα, Κύριε, κατὰ τὰ ἔργα τῶν χειρῶν αὐτῶν.
65
65
эTда'си и^мᲆ ꙁастђпленїе срDца мое^го трђдъ.
ἀποδώσεις αὐτοῖς ὑπερασπισμὸν καρδίας, μόχθον σου αὐτοῖας,
66
66
т^ы я& прожене'ши въ гнњвњ, и^ потреби'ши я& подъ нб~семъ г~и”
καταδιώξεις ἐν ὀργῇ καὶ ἐξαναλώσεις αὐτοὺς ὑποκάτωθεν τοῦ οὐρανοῦ, Κύριε.
Глvа, д~”
Κεφάλαιο 4
1
1
А/лефъ” Ка'ко потемнњ зла'то, и^ꙁмњни'ся сребро` до'брое. расыпашася камыцы ст~ни, въ нача'ло всњхъ и^сходъ”
ΠΩΣ ἀμαυρωθήσεται χρυσίον, ἀλλοιωθήσεται τὸ ἀργύριον τὸ ἀγαθόν; ἐξεχύθησαν λίθοι ἅγιοι ἀπ’ ἀρχῆς πασῶν ἐξόδων.
2
2
Бетъ” Снове сїѓ'ни честнїи, и^ ѓ^дња'нїи ꙁла'тоM прьвыM. ка'ко намњни'шася в# сосђды гли'няны дњло рђкђ скђдел#ничю.
Υἱοὶ Σιὼν οἱ τίμιοι, οἱ ἐπῃρμένοι ἐν χρυσίῳ, πῶς ἐλογίσθησαν εἰς ἀγγεῖα ὀστράκινα, ἔργα χειρῶν κεραμέως;
3
3
Гимель” Сеже ꙁмїеве съвлеко'ша със#цы, въздои'ша скљ=мни иX. дще'ря лю'дїи моиX в# неи^сцњленїе ја%ко и^ птица в# пђсᲄыни
Καί γε δράκοντες ἐξέδυσαν μαστούς, ἐθήλασαν σκύμνοι αὐτῶν· θυγατέρες λαοῦ μου εἰς ἀνίατον ὡς στρουθίον ἐν ἐρήμῳ.
4
4
Далетъ” Прилпе ја%ꙁыкъ с#сђщаго къ горта'ни его жа'жды ради. младн#ецы проси'шA хлњба, и^ нњсть иM раꙁламля'ющаh”
᾿Εκολλήθη ἡ γλῶσσα θηλάζοντες πρὸς τὸν φάρυγγα αὐτοῦ ἐν δίψει· νήπια ᾔτηησαν ἄρτον, ὁ διακλῶν οὐκ ἔστιν αὐτοῖς.
5
5
Ге” ЈА/дђще и^ пїюще погибошA во и^сходXњ. кормимїи зерны, ѓ^дњшася в# гнои`.
Οἱ ἔσθοντες τὰς τρυφὰς ἠφανίσθησαν ἐν ταῖς ἐξόδοις, οἱ τιθηνούμενοι ἐπὶ κόκκων περιεβάλλοντο κοπρίας.
6
6
Вафъ” И/ въꙁвели'чися беꙁаконїе дще'ри лю'дїи моиX, паче безаконїя содо'м#ска, раꙁореныхъ въ ѓ^ко м#гновенїи, и^ не пои^маша и^хъ рђцы”
Καὶ ἐμεγαλύνθη ἀνομία θυγατρὸς λαοῦ μου ὑπὲρ ἀνομίας Σοδόμων τῆς κατεστραμμένης ὥσπερ σπουδῇ, καὶ οὐκ ἐπόνεσαν ἐν αὐτῇ χεῖρας.
7
7
Заи'нъ” Э$чисти'шася наꙁаряне ея` па'че снᲇга, и^ просвњти'шася па'че мле'ка. краснњ'иши ко'сти слоно'вы старыя, и^ ја%снњиши па'че камыка сапфира ё^сњденїе и^хъ”
᾿Εκαθαριώθησαν Ναζιραῖοι αὐτῆς ὑπὲρ χιόνα, ἔλαμψαν ὑπὲρ γάλα, ἐπυρώθησαν ὑπὲρ λίθους σαπφείρου τὸ ἀπόσπασμα αὐτῶν.
8
8
Гетъ” Потемнњ па'че сажь ѓ%браꙁъ и^хъ, не поꙁна'ни бы'ша въ и^сходњхъ, прил#пе ко'жа и^хъ ко'стехъ и^хъ, и^с#ше и^ быша ја%ко дре'во”
᾿Εσκότασεν ὑπὲρ ἀσβόλην τὸ εἶδος αὐτῶν, οὐκ ἐπεγνώσθησαν ἐν ταῖς ἐξόδοις· ἐπάγη δέρμα αὐτῶν ἐπὶ τὰ ὀστέα αὐτῶν, ἐξηράνθησαν, ἐγενήθησαν ὥσπερ ξύλον.
9
9
Тетъ” Добрњи б^њ ја%ꙁвенымᲆ мечеM, нежели погђбле'ныM гла'домъ. сїи б^о сътлњша эT жажди неплоDносᲄи ради зеMли”
Καλοὶ ἦσαν οἱ τραυματίαι ρομφαίας ἢ οἱ τραυματίαι λιμοῦ· ἐπορεύθησαν ἐκκεκεντημένοι ἀπὸ γεννημάτων ἀγρῶν.
10
10
І$ѓ'дъ” Рђцы женъ ще'дрыхъ свари'ста дњти и^хъ, бы'ша ја%дь и^мъ, въ сокрђшенїе дще'ри лю'дїи мои^хъ”
Χεῖρες γυναικῶν οἰκτριρμόνων ἥψησαν τὰ παιδία αὐτῶν, ἐγενήθησαν εἰς βρῶσιν αὐταῖς ἐν τῷ συννντρίμματι τῆς θυγατρὸς τοῦ λαοῦ μου.
11
11
Кафъ” Скон#ча г~ь ја%рость свою`, и^ꙁлїя ја%рость гнњ'ва сое^го. и^ въꙁгори'ся ѓ%гнь в# сїѓ'нњ, и^ поја^де ѓ^снова'нїа еh”
Συνετέλεσε Κύριος θυμὸν αὐτοῦ, ἐξέχεε θυμὸν ὀργῆς αὐτοῦ καὶ ἀνῆψε πῦρ ἐν Σιών, καὶ κατέφαγε τὰ θεμέλια αὐτῆς.
12
12
Ламедъ” Не вњ'роваша цр~їе земъстїи, и^ вси` живђщеи въ вселен#нњи. ја%ко внїиде вра'гъ и^ стђжа'яи вра'ты і^ерsлиMли”
Οὐκ ἐπίστευσαν βασιλεῖς γῆς, πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν οἰκουμένην, ὅτι εἰσελεύσεται ἐχθρὸς καὶ ἐκθλίβων διὰ τῶν πυλῶν ῾Ιερουσαλήμ.
13
13
Мемъ” Эt грњхъ пррoкъ е^го, и^ неправDъ жреw е^го, и^же проливаюT кро'вь правеDнђ”
᾿Εξ ἁμαρτιῶν προφητῶν αὐτῆς, ἀδικιῶν ἱερέων αὐτῆς τῶν ἐκχεόντων αἷμα δίκαιον ἐν μέσῳ αὐτῆς.
14
14
Нђнъ” Блђди'ли сђть слњпїи на сто'гнахъ, и ѓ^скверни'шася въ кро'вњ. внегда` не можа'хђ прикаса'шася ѓ^деждаX своиX.
᾿Εσαλεύθησαν ἐγρήγοροι αὐτῆς ἐν ταῖς ἐξόδοις, ἐμολύνθησαν ἐν αἵματι· ἐν τῷ μὴ δύνασθαι αὐτοὺς ἥψαντο ἐνδυμάτων αὐτῶν.
15
15
Самехъ” Эtстђпи'те нечи'стїи, рњша и^мᲆ эTстђпи'те эTстђпи'те, и^ не прикаса'итеся. ја%ко свари'шаs и^ въсколњба'шеся. реко'ша въ странахᲆ, не прило'жатъ ја%коже ѓ^бита'ти с ни'ми”
᾿Απόστητε ἐκαθάρτων —καλέσατε αὐτούς— ἀπόστητε, ἀπόστητε, μὴ ἅπτεσθε, ὅτι ἀνήφθησαν καί γε ἐσαλεύθησαν· εἴπατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν· οὐ μὴ προσθῶσι τοῦ παροικεῖν.
16
16
А$и'нъ” Лице гн~е ча'сть и^хъ не приложи'тъ приꙁрити и^мᲆ. лица жреческа не ё^стыдњшаs, старыX не поми'ловашA.
Πρόσωπον Κυρίου μερὶς αὐτῶν, οὐ προσθήσει ἐπιβλέπψαι αὐτοῖς· πρόσωπον ἱερέων οὐκ ἔλαβον, πρεσβύτας οὐκ ἠλέησαν.
17
17
Фе” Є/ще сђщемъ намъ, ѓ^скђдњсᲄе ѓ%чи наши на по'мощь на'шђ всђе сматря'щемъ на'мъ, внегда` надња'хомся странњ не сп~са'ющеи”
῎Ετι ὄντων ἡμῶν ἐξέλιπον οἱ ὀοφθαλμοὶ ἡμῶν εἰς τὴν βοήθειαν ἡμῶν μάταια· ἀποσκοπευόντων ἡμῶν ἀπεσκοπεύσαμεν εἰς ἔθνος οὐ σῷζον.
18
18
Цади” По'лзᲆки бы'ша сᲄопы на'ша на пђти` сто'гнъ на'шихъ. приспњ конець на'шъ, скон#чашася дн~їе на'ши”
᾿Εθηρεύσαμεν μικροὺς ἡμῶν τοῦ μὴυ προεύεσθαι ἐν ταῖς πλατείαις ἡμῶν·
19
19
Кофъ” Скорњиши быша гоня'щеи н^ы па'че ѓрелъ нбsныхъ. на горахъ гоня'хђ на'съ, вᲆ пђсты'ни пресњдо'ша наM”
ἤγγικεν ὁ καιρὸς ἡμῶν, ἐκπληρώθησαν αἱ ἡμέραι ἡμῶν, πάρεστιν ὁ καιρὸς ἡμῶν. Κοῦφοι ἐγένοντο οἱ διώκοντες ἡμᾶς ὑπὲρ ἀετοὺς οὐρανοῦ, ἐπὶ τῶν ὀρέων ἐξέπτησαν, ἐν ἐρήμῳ ἐνύδρευσαν ἡμᾶς.
20
20
Решъ” Дх~ъ преD лицемъ на'шимъ бл~гъ, г~ь јатъ бы'сть в расы'паныX на'шиX. е^гоy рњхоM в# сњни е^го поживеM въ сᲄрана'хъ”
Πνεῦμα προσώπου ἡμῶν χριστὸς Κυρίου συνελήφθη ἐν ταῖς διαφθοραῖς αὐτῶν, οὗ εἴπαμεν· ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ζησόμεθα ἐν τοῖς ἔθνεσι.
21
21
Шинъ” Радђ'ися и^ веселђ'и дщ^и и^дђме'иска, живђщїя на земли. а^ на т^я прїидеT ча'ша гн~я и^ ё^пїешиs и^ ё^же лњеши”
Χαῖρε καὶ εὐφραίνου, θύγατερ ᾿Ιδουμαίας ἡ κατοικοῦσα ἐπὶ γῆς· καί γε ἐπὶ σὲ διελε‘ύσεται τὸ ποτήριον Κυρίου καὶ μεθυσθήσῃ καὶ ἀποχεεῖς.
22
22
Тафъ” И/сполни'ся безако'нїе твое дщ^и сїѓ'ня. и^ не приложђ ктомђ пресели'ти т^я. посњти'лъ е^сть непра'вость твою дщ'и е^до'мля, эTкры нечесᲄвованїя твоея`”
᾿Εξέλιπεν ἡ ἀνομία σου, θύγατερ Σιών, οὐ προσθήσει τοῦ ἀποικίσαι σε. ἐπεσκέψατο ἀνομίας σου, θύγατερ ᾿Εδώμ· ἀπεκάλυψεν ἐπὶ τὰ ἀσεβήματά σου.
Глvа, е~”
Κεφάλαιο 5
1
1
Моли'тва і^еремїи пророка” Помяни г~и что бы'сть наM. призри и^ ви'ждь ё^кори'знђ на'шђ.
ΜΝΗΣΘΗΤΙ, Κύριε, ὅ,τι ἐγενήθη ἡμῖν· ἐπίβλεψον καὶ ἰδὲ τὸν ὀνειδισμὸν ἡμῶν.
2
2
достоа'нїе на'ше ѓ^бра'тися къ чю'ждимъ, и^ до'мы на'ша къ и^ноплемеnникомъ”
κληρονομία ἡμῶν μετεστράφη ἀλλοτρίοις, οἱ οἶκοι ἡμῶν ξένοις.
3
3
Сири бы'хомъ безъ эTц~а. мт~ри на'ша ја%ко вдовы.
ὀρφανοὶ ἐγενήθημεν, οὐχ ὑπάρχει πατήρ· μητέρες ἡμῶν ὡς αἱ χῆραι.
4
4
во'дђ на'шђ за сребро` пи'хомъ, дрова на'ша за цњнђ кђповахом#
ὕδωρ ἡμῶν ἐν ἀργυρίῳ ἐπίομεν, ξύλα ἡμῶν ἐν ἀλλάγματι ἦλθεν ἐπὶ τὸν τράχηλον ἡμῶν.
5
5
на вы'я на'ша. эTгна'ни бы'хомъ, трђди'хомся и^ не почи'хомъ.
ἐδιώχθημεν, ἐκοπιάσαμεν, οὐκ ἀνεπαύθημεν.
6
6
е^гљ=птяномъ пода'хомъ рђци и^ а^сљ=ряном#, да насы'тятъ ны хлњба.
Αἴγυπτος ἔδωκε χεῖρα, ᾿Ασσοὺρ εἰς πλησμονὴν αὐτῶν.
7
7
эTцы на'ши съгрњши'ша, и^ нњсть и^хъ, мы' же безаконїя и^хъ поDја%хомъ.
οἱ πατέρες ἡμῶν ἥμαρτον, οὐχ ὑπάραχουσιν· ἡμεῖς τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ὑπέσχομεν.
8
8
раби` ѓ^блада'ша на'ми, и^збавля'ющаго нњсть эT рђкђ и^хъ
δοῦλοι ἐκυρίευσαν ἡμῶν, λυτρούμενος οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.
9
9
В погибели дш~ь на'шихъ принесохом# хлbњ на'шъ, эT лица мечю въ пђстыни”
ἐν ταῖας ψυχαῖς ἡμῶν, εἰσοίσομεν ἄρτον ἡμῶν, ἀπὸ προσώπου ρομφαίας τῆς ἐρήμου.
10
10
Ко'жа на'ша ја%ко пещъ ѓ^ ча'дњ ё^жасошася эT лица бђрнаго гла'да.
τὸ δέρμα ἡμῶν ὡς κλίβανος ἐπελιώθη, συνεσπάσθησαν ἀπὸ προσώπου καταιγίδων λιμοῦ.
11
11
же'ны въ сїѓ'нњ смири'ша, дв~ица въ' градњхъ і^ё'динњхъ.
γυναῖκας ἐν Σιὼν ἐταπείνωσαν, παρθένους ἐν πόλεσιν ᾿Ιούδα.
12
12
кня'ѕи за' рђкђ и^хъ повњси'шася, ста'рцы не прослави'шася.
ἄρχοντες ἐν χερσὶν αὐτῶν, ἐκρεμάσθησαν, πρεσβύτεροι οὐκ ἐδοξάσθησαν.
13
13
и^збран#нїи пла'чь поDя'ша, и^ ю'ноша въ кла'дњ эTнемогошася,
ἐκλεκτοὶ κλαυθμὸν ἀνέλαβον, καὶ νεανίσκοι ἐν ξύλῳ ἠσθένησαν.
14
14
и^ ста'рцы эT враT премол#кнђша” Расы'пася ра'дость срDць нашиX. и^збраннїи эT пњснїи свои^хъ ё^молко'ша.
καὶ πρεσβύται ἀπὸ πύλης κατέπαυσαν, ἐκλεκτοὶ ἐκ ψαλμῶν αὐτῶν κατέπαυσαν.
15
15
ѓ^брати'ся въ пла'чь лиk на'шъ.
κατέλυσε χαρὰ καρδίας ἡμῶν, ἐστράφη εἰς πένθος ὁ χορὸς ἡμῶν,
16
16
спаде` вњнецъ з# главы` на'шея. го'ре намъ ја%ко съгрњши'хомъ.
ἔπεσεν ὁ στέφανος ἡμῶν τῆς κεφαλῆς· οὐαὶ δὴ ἡμῖν, ὅτι ἡμάρτομεν.
17
17
ѓ^ семъ смђтися срDце на'ше, и^ помръкнђста ѓ%чи на'ши,
περὶ τούτου ἐγενήθη ὀδυνηρὰ ἡ καρδία ἡμῶν, περὶ τούτου ἐσκότασαν οἱ ὀφθαλμοὶ ἡμῶν.
18
18
по горњ сїѓ'нњ ја%ко погы'бе, лиси'ца прои^до'ша ю&.
ἐπ’ ὄρος Σιών, ὅτι ἠφανίσθη, ἀλώπεκες διῆλθον ἐν αὐτῇ.
19
19
Ты' же г~и въ вњки всели'шися, прsтлъ тво'и в роD и^ роD”
σὺ δέ, Κύριε, εἰς τὸν αἰῶνα κατοικήσεις, ὁ θρόνος σου εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
20
20
Въскђю въ вњки забыва'еши на'съ, ѓ^ста'виши насъ въ продлъженїе дн~и.
ἱνατί εἰς νῖκος ἐπιλήσῃ ἡμῶν, καταλείψεις ἡμᾶς εἰς μακρότητα ἡμερῶν;
21
21
ѓ^брати н^ы г~и къ себњ, и^ ѓ^братиMся. понови` дн~и на'ша ја^коже и^ прежде.
ἐπίστρεψον ἡμᾶς, Κύριε, πρός σε, καὶ ἐπιστραφησόμεθα· καὶ ἀνακαίνισον ἡμέρας ἡμῶν καθὼς ἔμπροσθεν.
22
22
чт^о эTрњва'я эTрине'ши наs, раZгнњвася на' ны ѕњ'ло”
ὅτι ἀπωθούμενος ἀπώσω ἡμᾶς, ὠργίσθης ἐφ’ ἡμᾶς ἕως σφόδρα.

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.