|
Глvа, к~а”
|
Κεφάλαιο 21
|
|
1
|
1
|
|
ЈАкоже ё^стремле'нїе во'дное, та'ко и^ срDце цр~ево в рђцњ` бж~їи” И$ а'може а^ще въсхо'щеT ѓ^брати'ти, та'мо ё^клонитъ е&”
|
ΩΣΠΕΡ ὁρμὴ ὕδατος, οὕτως καρδία βασιλέως ἐν χειρὶ Θεοῦ· οὗ ἐὰν θέλων νεύσῃ, ἐκεῖ ἔκλινεν αὐτήν.
|
|
2
|
2
|
|
Вся'къ мQђ ја^вляется преD собо'ю пра'веденъ, и^спыта'ет же срDца г~ь.
|
πᾶς ἀνὴρ φαίνεται ἑαυτῷ δίκαιος, κατευθύνει δὲ καρδίας Κύριος.
|
|
3
|
3
|
|
твори'ти пра'вдђ і^ и'стин#нђ гл~ати и^ꙁволено эT б~а, па'че нежели` жрътвђ кро'вьнђю.
|
ποιεῖν δίκαια καὶ ἀληθεύειν ἀρεστὰ παρὰ Θεῷ μᾶλλον ἢ θυσιῶν αἷμα.
|
|
4
|
4
|
|
велича'въ мђжъ, на досажде'нїе дрьзосръ'дъ” Свњти'ло же нечести'вых# грњси`,
|
μεγαλόφρων ἐν ὕβρει θρασυκάρδιος, λαμπτὴρ δὲ ἀσεβῶν ἁμαρτία.
|
|
5
|
6
|
|
и^ вся` помышле'нїя и^ꙁбыTкђ съсњца'ются, и^ не споспњша'ются то'кмо вся'ко въ лише'нїе.
|
ὁ ἐνεργῶν θησαυρίσματα γλώσσῃ ψευδεῖ μάταια διώκει καὶ ἔρχεται ἐπὶ παγίδας θανάτου.
|
|
6
|
7
|
|
дњлаяи сокро'вища ја^ꙁы'комъ лжи'вымъ, сђетна го'нитъ на сњти сме'ртны.
|
ὄλεθρος ἀσεβέσιν ἐπιξενωθήσεται, οὐ γὰρ βούλονται πράσσειν τὰ δίκαια.
|
|
7
|
8
|
|
и^ всегђби'тельство на нечести'выа ё^стремля'ется, не хотя'тъ б'о дњяти пра'ведная.
|
πρὸς τοὺς σκολιοὺς σκολιὰς ὁδοὺς ἀποστέλλει ὁ Θεός, ἁγνὰ γὰρ καὶ ὀρθὰ τὰ ἔργα αὐτοῦ. 9κρεῖσσον οἰκεῖν ἐπὶ γωνίας ὑπαίθρου ἢ ἐν κεκονιαμένοις μετὰ ἀδικίας καὶ ἐν οἴκῳ κοινῷ.
|
|
8
|
10
|
|
къ стропо'тныM стропо'тная пђти` посыла'етъ б~ъ, прчsта б^о и^ пра'ва дњла е^го.
|
ψυχὴ ἀσεβοῦς οὐκ ἐλεηθήσεται ὑπ᾿ οὐδενὸς τῶν ἀνθρώπων.
|
|
9
|
11
|
|
лђ'че жи'ти въ ё^глњ` на я'снњ, нежели` въ пова'пленнњ с непра'вдою, и^ въ хра'минњ про'стњ.
|
ζημιουμένου ἀκολάστου πανουργότερος γίνεται ὁ ἄκακος, συνίων δὲ σοφὸς δέξεται γνῶσιν.
|
|
10
|
12
|
|
дш~а нечести'выхъ не поми'лђется ни эT е^ді'наго чл~ка,
|
συνίει δίκαιος καρδίας ἀσεβῶν καὶ φαυλίζει ἀσεβεῖς ἐν κακοῖς.
|
|
11
|
13
|
|
тщетђ` прїемлюще гђби'телю мDрᲆ бђдетъ неꙁлоби'выи. раꙁђмњ'яиy премђдрыи прїиметъ ра'ꙁђмъ,
|
ὃς φράσσει τὰ ὧτα αὐτοῦ τοῦ μὴ ἐπακοῦσαι ἀσθενοῦς, καὶ αὐτὸς ἐπικαλέσεται, καὶ οὐκ ἔσται ὁ εἰσακούων.
|
|
12
|
14
|
|
раꙁђмњва'етъ пра'ведныи срDца нечести'выхъ, и^ досажDа'етъ нечесᲄи'выM ѓ^ ѕлњ`.
|
δόσις λάθριος ἀνατρέπει ὀργάς, δώρων δὲ ὁ φειδόμενος θυμὸν ἐγείρει ἰσχυρόν.
|
|
13
|
15
|
|
и^же ꙁатыка'еᲄъ ё'ши свои` не послђшати не'мощнаго, и^ то'и призоветъ и^ не бђдетъ послђшаяи е^го.
|
εὐφροσύνη δικαίων ποιεῖν κρίμα, ὅσιος δὲ ἀκάθαρτος παρὰ κακούργοις.
|
|
14
|
16
|
|
дая'нїе ᲄа'ино эTвращаеT гнњвы, щадя'и же дары въꙁдви'жеT ја%рость крњпкђ.
|
ἀνὴρ πλανώμενος ἐξ ὁδοῦ δικαιοσύνης ἐν συναγωγῇ γιγάντων ἀναπαύσεται.
|
|
15
|
17
|
|
весе'лїе пра'ведныхъ твориT сђды, и^ прпDбны же нечистъ эT злодњющихъ.
|
ἀνὴρ ἐνδεὴς ἀγαπᾷ εὐφροσύνην, φιλῶν οἶνον καὶ ἔλαιον εἰς πλοῦτον·
|
|
16
|
18
|
|
мђж# же блђдя эT пђти` пра'ведна, в сонмищи и^споли'нъ почїетъ.
|
περικάθαρμα δὲ δικαίου ἄνομος.
|
|
17
|
19
|
|
и^ мђжъ скђденъ любитъ веселїе, любя'и же вино` и^ еле'и, не ѓ^богатиTся,
|
κρεῖσσον οἰκεῖν ἐν γῇ ἐρήμῳ ἢ μετὰ γυναικὸς μαχίμου καὶ γλωσσώδους καὶ ὀργίλου.
|
|
18
|
20
|
|
ѓ^требїе же праведникђ беꙁаконникъ.
|
θησαυρὸς ἐπιθυμητὸς ἀναπαύσεται ἐπὶ στόματος σοφοῦ, ἄφρονες δὲ ἄνδρες καταπίονται αὐτόν.
|
|
19
|
21
|
|
лђче жи'ти въ ꙁемли` пђсте, неже жи'ти со женою сварли'вою и^ яꙁы'чною и^ гнњвливою.
|
ὁδὸς δικαιοσύνης καὶ ἐλεημοσύνης εὑρήσει ζωὴν καὶ δόξαν.
|
|
20
|
22
|
|
съкро'вище въжделњнно почїетъ въ ё^сᲄаX премђдрђ, беꙁђмнїи же мђжи пожира'юT е^го.
|
πόλεις ὀχυρὰς ἐπέβη σοφὸς καὶ καθεῖλε τὸ ὀχύρωμα, ἐφ᾿ ᾧ ἐπεποίθεισαν οἱ ἀσεβεῖς.
|
|
21
|
23
|
|
пђть пра'вды и^ млsтыня, ѓ^бря'щетъ животъ и^ сла'вђ”
|
ὃς φυλάσσει τὸ στόμα αὐτοῦ καὶ τὴν γλῶσσαν, διατηρεῖ ἐκ θλίψεως τὴν ψυχὴν αὐτοῦ.
|
|
22
|
24
|
|
ГраD ё^твержа'етъ мђжъ премђдръ, и^ раꙁдрђша'ется ё^тверже'нїе на неy надњя'шася нечести'вїи”
|
θρασὺς καὶ αὐθάδης καὶ ἀλαζὼν λοιμὸς καλεῖται, ὃς δὲ μνησικακεῖ, παράνομος.
|
|
23
|
25
|
|
И$же хранитъ своя ё^ста` и^ яꙁы'къ, соблюдаетъ эT печа'ли дш~ђ свою.
|
ἐπιθυμίαι ὀκνηρὸν ἀποκτείνουσιν, οὐ γὰρ προαιροῦνται αἱ χεῖρες αὐτοῦ ποιεῖν τι.
|
|
24
|
26
|
|
дръꙁыи и ѓ^плаꙁивъ и^ яростивъ гђби'тельство нарица'ется, и^же непра'вдђ мы'слиT ꙁаконопрестђпникъ е^сть.
|
ἀσεβὴς ἐπιθυμεῖ ὅλην τὴν ἡμέραν ἐπιθυμίας κακάς, ὁ δὲ δίκαιος ἐλεᾷ καὶ οἰκτείρει ἀφειδῶς.
|
|
25
|
27
|
|
По'хоти лњни'ваго ё^бива'ютъ, не волите б^о рђцњ е^го твориᲄи ничтоy.
|
θυσίαι ἀσεβῶν βδέλυγμα Κυρίῳ, καὶ γὰρ παρανόμως προσφέρουσιν αὐτάς.
|
|
26
|
28
|
|
нечестивъ жела'етъ весь дн~ь по'хоᲄи ꙁлы`, пра'ведныи же ми'лђетъ и щедрђетъ неща'дне.
|
μάρτυς ψευδὴς ἀπολεῖται, ἀνὴρ δὲ ὑπήκοος φυλασσόμενος λαλήσει.
|
|
27
|
29
|
|
жрътвы нечестивыхъ мръꙁость гв~и, и^бо беꙁако'нно прино'сятъ я&.
|
ἀσεβὴς ἀνὴρ ἀναιδῶς ὑφίσταται προσώπῳ, ὁ δὲ εὐθὴς αὐτὸς συνίει τὰς ὁδοὺς αὐτοῦ.
|
|
28
|
30
|
|
свњдњтель б^о ло'жъ поги'бнеT, мђжъ послђшли'въ съхраня'яи речетъ.
|
οὐκ ἔστι σοφία, οὐκ ἔστιν ἀνδρεία, οὐκ ἔστι βουλὴ πρὸς τὸν ἀσεβῆ.
|
|
29
|
31
|
|
нечести'въ мђжъ беꙁъчестно стои^тъ лицеM, пра'выи же самъ раꙁђмњ'етъ пђти` своя.
|
ἵππος ἑτοιμάζεται εἰς ἡμέραν πολέμου, παρὰ δὲ Κυρίου ἡ βοήθεια.
|
|
30
|
|
|
нњсть премђдрость, нњсть мђжество, и^ нњсть совњтъ къ нечести'вомђ.
|
|
|
31
|
|
|
ко'нь готоваеTся въ дн~ь бра'ни, а^ эT г~а же по'мощь”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.