|
Пњ'сни пњ'снемъ
|
ΑΣΜΑ ΑΣΜΑΤΩΝ
|
|
Глvа а~”
|
Κεφάλαιο 1
|
|
1
|
1
|
|
Да ло'бжетъ м^я эT лобза'нїя ё'стъ свои^хъ, ја%ко бл~га сесца твоя паче вина`,
|
ΑΣΜΑ ἆσμάτων, ὅ ἐστι τῷ Σαλωμών.
|
|
2
|
2
|
|
и^ во'ня ми'ра твое^го паче всњхъ а^рома'тъ. ми'ро и^злїяно и^мя твое, сего ради эTроковица възлюби'ша т^я
|
Φιλησάτω με ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτοῦ, ὅτι ἀγαθοὶ μαστοί σου ὑπὲρ οἶνον,
|
|
3
|
3
|
|
и^ привлеко'шA т^я. въ слњдъ тебе въ во'ню ми'ра твое^го тече'мъ” Въведе мя цр~ь въ ло'жницђ свою, възра'дђемся и^ возвесели'мся ѓ^ тебњ, възлюбимъ сесца твоя, ппаче вина` пра'вость възлюби` т^я”
|
καὶ ὀσμὴ μύρων σου ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώματα· μῦρον ἐκκενωθὲν ὄνομά σου. διὰ τοῦτο νεάνιδες ἠγάπησάν σε,
|
|
4
|
4
|
|
Черна е^смь аZ и^ добри дщери і^ерsлимъскїя. ја%ко се'ла кедаrска, и^ ја%ко ко'жа саломон#.
|
εἵλκυσάν σε, ὀπίσω σου εἰς ὀσμὴν μύρων σου δραμοῦμεν. εἰσήνεγκέ με ὁ βασιλεὺς εἰς τὸ ταμιεῖον αὐτοῦ. ἀγαλλιασώμεθα καὶ εὐφρανθῶμεν ἐν σοί· ἀγαπήσομεν μαστούς σου ὑπὲρ οἶνον· εὐθύτης ἠγάπησέ σε.
|
|
5
|
5
|
|
не зри'те мене ја%ко а'зъ е^смь ё^чрьмена, ја^ко при'зрњ мя слн~це” Сн~ове мт~ре моеа сваряхђся ѓ^ мнњ. положи'ша м^я стража ё^ виногра'дњхᲆ, винограда моего не сохранихъ”
|
μέλαινά εἰμι ἐγὼ καὶ καλή, θυγατέρες ῾Ιερουσαλήμ, ὡς σκηνώματα Κηδάρ, ὡς δέρρεις Σαλωμών.
|
|
6
|
6
|
|
Възвњсти` м^и е^гоже възлюби` дш~а моя, гдњ пасе'ши и^ где ѓ^почи^ва'еши въ полђдне`. да не когда бђдђ ја%ко ѓ^блага'ющася по ста'дехъ дрђговъ твоиX.
|
μὴ βλέψητέ με ὅτι ἐγώ εἰμι μεμελανωμένη, ὅτι παρέβλεψέ με ὁ ἥλιος· υἱοὶ μητρός μου ἐμαχέσαντο ἐν ἐμοί, ἔθεντό με φυλάκισσαν ἐν ἀμπελῶσιν· ἀμπελῶνα ἐμὸν οὐκ ἐφύλαξα.
|
|
7
|
7
|
|
А$ще не ё^вњде самђю тебе до'брђ въ жена'хъ, и^зыиди` ты` въ пята'хъ па'ствъ, и^ па'си ко'злища твоя ё^ кђщеи па'стыр#скихъ.
|
ἀπάγγειλόν μοι ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου, ποῦ ποιμαίνεις, ποῦ κοιτάζεις ἐν μεσημβρίᾳ, μήποτε γένωμαι ὡς περιβαλλομένη ἐπ᾿ ἀγέλαις ἑταίρων σου.
|
|
8
|
8
|
|
ко'ни мои` въ колесни'цы фараѓ'новᲇ, ё^подобиX тя близᲆ мене.
|
ἐὰν μὴ γνῷς σεαυτήν, ἡ καλὴ ἐν γυναιξίν, ἔξελθε σὺ ἐν πτέρναις τῶν ποιμνίων καὶ ποίμαινε τὰς ἐρίφους σου ἐπὶ σκηνώμασι τῶν ποιμένων.
|
|
9
|
9
|
|
чт^о ё^крашеnни ланиᲄы твои` ја%ко го'рлицы, вы'я твоя ја%ко монисᲄе”
|
τῇ ἵππῳ μου ἐν ἅρμασι Φαραὼ ὡμοίωσά σε, ἡ πλησίον μου.
|
|
10
|
10
|
|
Подо'бїе злаᲄа сᲆтвориM ти сᲆ пестротами сребра`”
|
τί ὡραιώθησαν σιαγόνες σου ὡς τρυγόνος, τράχηλός σου ὡς ὁρμίσκοι;
|
|
11
|
11
|
|
До'ндеже цр~ь на восклоне'нїи е^го, ма'сть драгая дасть во'ню свою.
|
ὁμοιώματα χρυσίου ποιήσομέν σοι μετὰ στιγμάτων τοῦ ἀργυρίου.
|
|
12
|
12
|
|
вяза'нїе стаkти сестры` моея, посреди сесцђ мои^хъ въдвори'тся.
|
ἕως οὗ ὁ βασιλεὺς ἐν ἀνακλίσει αὐτοῦ, νάρδος μου ἔδωκεν ὀσμὴν αὐτοῦ.
|
|
13
|
13
|
|
грезнъ эT ки'пра сестра` моя мнњ въ виногра'дњ гаDдове”
|
ἀπόδεσμος τῆς στακτῆς ἀδελφιδός μου ἐμοί, ἀνὰ μέσον τῶν μαστῶν μου αὐλισθήσεται.
|
|
14
|
14
|
|
Се е^си добра` и%скрьняа моя, с^е е^си добрA ѓ%чи твои` голђби'не”
|
βότρυς τῆς κύπρου ἀδελφιδός μου ἐμοί, ἐν ἀμπελῶσιν ᾿Εγγαδδί.
|
|
15
|
15
|
|
Се` е^сть добръ братъ мои и^ е^ще красенъ, ѓ%дръ на'шъ съ ѓ^сњне'нїемъ.
|
ἰδοὺ εἶ καλή, ἡ πλησίον μου, ἰδοὺ εἶ καλή, ὀφθαλμοί σου περιστεραί.
|
|
16
|
16
|
|
прекла'ди до'мђ на'шего ке'дровыя, и^ столя кипари'сная”
|
ἰδοὺ εἶ καλός, ὁ ἀδελφιδός μου, καί γε ὡραῖος· πρὸς κλίνῃ ἡμῶν σύσκιος,
|
|
Глvа, в~”
|
Κεφάλαιο 2
|
|
1
|
1
|
|
Азъ цвњтъ полны'и и^ кри'нᲆ ё^долныи.
|
ΕΓΩ ἄνθος τοῦ πεδίου, κρίνον τῶν κοιλάδων.
|
|
2
|
2
|
|
ја^ко кри'нъ въ тернїи, та'ко и'скрьняа моя посредᲇ дще'реи”
|
ὡς κρίνον ἐν μέσῳ ἀκανθῶν, οὕτως ἡ πλησίον μου ἀνὰ μέσον τῶν θυγατέρων.
|
|
3
|
3
|
|
ЈА$ко ја%блонь посредњ древесъ лњсныхъ, та'ко бра'тъ мои посредњ сн~овъ” поD сњнь е^го въсхотњхъ и^ сњдо'хъ, и^ плоD е^го сла'докъ въ горъта'ни мое^мъ.
|
ὡς μῆλον ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ, οὕτως ἀδελφιδός μου ἀνὰ μέσον τῶν υἱῶν· ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ ἐπεθύμησα καὶ ἐκάθισα, καὶ καρπὸς αὐτοῦ γλυκὺς ἐν λάρυγγί μου.
|
|
4
|
4
|
|
воведњте м^я в домᲆ вина`, вчини'те на мя любовь.
|
εἰσαγάγετέ με εἰς οἶκον τοῦ οἴνου, τάξατε ἐπ᾿ ἐμὲ ἀγάπην.
|
|
5
|
5
|
|
ё^тверди'те м^я въ ми'рехъ, положите м^я въ ја^блоцехъ, ја%ко ё^язъвле'нна е^смь любо'вїю а^зъ.
|
στηρίσατέ με ἐν μύροις, στοιβάσατέ με ἐν μήλοις, ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ.
|
|
6
|
6
|
|
шђи'ца е^го поD главо'ю м^и, и^ десни'ца е^го ѓ^бы'иметъ м^я”
|
εὐώνυμος αὐτοῦ ὑπὸ τὴν κεφαλήν μου, καὶ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ περιλήψεταί με.
|
|
7
|
7
|
|
ЗакляX вы` д#щери і^ерsлим#ля, въ си'лахъ и^ крњпостехᲆ села`. а^ще воста'нете и^ въста'виᲄе любо'вь дондеже въсхо'щет#”
|
ὥρκισα ὑμᾶς, θυγατέρες ῾Ιερουσαλήμ, ἐν δυνάμεσι καὶ ἐν ἰσχύσεσι τοῦ ἀγροῦ, ἐὰν ἐγείρητε καὶ ἐξεγείρητε τὴν ἀγάπην, ἕως οὗ θελήσῃ.
|
|
8
|
8
|
|
Гла'съ бра'та мое^го, се` та'ко прїиде скача` на' горы и^ прескача` на хлъмы.
|
Φωνὴ ἀδελφιδοῦ μου· ἰδοὺ οὗτος ἥκει πηδῶν ἐπὶ τὰ ὄρη, διαλλόμενος ἐπὶ τοὺς βουνούς.
|
|
9
|
9
|
|
подо'бенъ е^сть братъ мои сернњ`, и^л^и мла'дђ е%лени на гора'хъ веџи'льскиX. се` сїи стоя'ше за стњно'ю на'шею, прегляда'я ѓ^ко'нцемъ прогляда'яи сквозе мрежђ.
|
ὅμοιός ἐστιν ἀδελφιδός μου τῇ δορκάδι ἢ νεβρῷ ἐλάφων ἐπὶ τὰ ὄρη Βαιθήλ. ἰδοὺ οὗτος ὀπίσω τοῦ τοίχου ἡμῶν παρακύπτων διὰ τῶν θυρίδων, ἐκκύπτων διὰ τῶν δικτύων.
|
|
10
|
10
|
|
эTвњща'етъ бра'т# мои и^ гл~етъ мн^њ” Въста'ни и^ прїиди` ближняя моя до'брая моя голђби'це моя.
|
ἀποκρίνεται ἀδελφιδός μου, καὶ λέγει μοι· ἀνάστα, ἐλθὲ ἡ πλησίον μου, καλή μου, περιστερά μου,
|
|
11
|
11
|
|
ја%ко с^е зима` пре'иде, до'ждъ эTи'де и^ про'иде въ себњ.
|
ὅτι ἰδοὺ ὁ χειμὼν παρῆλθεν, ὁ ὑετὸς ἀπῆλθεν, ἐπορεύθη ἑαυτῷ,
|
|
12
|
12
|
|
цвњти ја^ви'шася на земли`, время эTрњзанїя приспњ. гла'съ го'рлицы слы'шанъ въ земли` на'шеи,
|
τὰ ἄνθη ὤφθη ἐν τῇ γῇ, καιρὸς τῆς τομῆς ἔφθακε, φωνὴ τῆς τρυγόνος ἠκούσθη ἐν τῇ γῇ ἡμῶν,
|
|
13
|
13
|
|
смо'квы и^знесе цвњтъ свои. виногра'ди зрњю^ще даша во'ню” въста'ни и^ прїиди` ближняя моя добрая моя. гряди` и^ прїиди`
|
ἡ συκῆ ἐξήνεγκεν ὀλύνθους αὐτῆς, αἱ ἄμπελοι κυπρίζουσιν, ἔδωκαν ὀσμήν. ἀνάστα, ἐλθέ, ἡ πλησίον μου, καλή μου, περιστερά μου, καὶ ἐλθέ,
|
|
14
|
14
|
|
ты` голђбице моя въ покро'въ, каменъ близъ преDстњнїя” ја%ви' ми зра'къ ᲄвои, и^ ё^слы'шанъ сътвори м^и глsа твои, ја%ко гла'съ твой сла'докъ и^ ѓ'бразъ твои красе'нъ”
|
σὺ περιστερά μου, ἐν σκέπῃ τῆς πέτρας, ἐχόμενα τοῦ προτειχίσματος· δεῖξόν μοι τὴν ὄψιν σου, καὶ ἀκούτισόν με τὴν φωνήν σου, ὅτι ἡ φωνή σου ἡδεῖα, καὶ ἡ ὄψις σου ὡραία.
|
|
15
|
15
|
|
И$мњте намъ ли'си малы'я гђбя'щїа виногра'ды. и^ виногра'ди наши призрева'ютъ”
|
πιάσατε ἡμῖν ἀλώπεκας μικροὺς ἀφανίζοντας ἀμπελῶνας, καὶ αἱ ἄμπελοι ἡμῶν κυπρίζουσιν.
|
|
16
|
16
|
|
Бра'тъ мои мн^њ и^ а'зъ е^мђ. пасы'и въ кри'нахъ,
|
ἀδελφιδός μου ἐμοί, κἀγὼ αὐτῷ, ὁ ποιμαίνων ἐν τοῖς κρίνοις,
|
|
17
|
17
|
|
до'ндеже д#хнетъ дн~ь, дви'гнђтся сњни. ѓ^братися ё^подоби`ся брате мои сернњ и^л^и мла'дђ е%леню, на' горы ѓ%крsт#ныя”
|
ἕως οὗ διαπνεύσῃ ἡ ἡμέρα καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί. ἀπόστρεψον, ὁμοιώθητι σύ, ἀδελφιδέ μου, τῷ δόρκωνι ἢ νεβρῷ ἐλάφων ἐπὶ ὄρη κοιλωμάτων.
|
|
Глvа, г~”
|
Κεφάλαιο 3
|
|
1
|
1
|
|
На ло'жи мое^мᲆ в нощи и^сках# е^гоже възлюби` дш~а моя. и^ска'хъ е^го и^ не ѓ^брњтохъ е^го, възва'хъ е^го и^ не послђша мене”
|
ΕΠΙ κοίτην μου ἐν νυξὶν ἐζήτησα ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου· ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν· ἐκάλεσα αὐτόν, καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου.
|
|
2
|
2
|
|
въста'нђ ё^бо и^ ѓ^быидђ` въ' градњ, и^ на трᲆжищехъ и^ на стогнахъ, пои^щђ` е^гоже възлюви` дш~а моя. пои^ска'хъ е^го и^ не ѓ^брњто'хъ, зва'хъ и& и^ не послђша мене”
|
ἀναστήσομαι δὴ καὶ κυκλώσω ἐν τῇ πόλει, ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ ἐν ταῖς πλατείαις, καὶ ζητήσω ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου. ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν.
|
|
3
|
3
|
|
ѓ^брњто'ша м^я стрегђщїи и^ ѓ^бъходя'щїи въ' градњ” Ви'дњсте л^и е^гоже възлюби` дш~а моя”
|
εὕροσάν με οἱ τηροῦντες, οἱ κυκλοῦντες ἐν τῇ πόλει. μὴ ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου ἴδετε;
|
|
4
|
4
|
|
и^ ја%ко ма'ло преидохъ эT ниX и^ ѓ^брњтохъ е^гоже възлюби` дш~а моя. и ё^дръжа'хъ е^го и^ не ѓ^ста'вихъ е^го дондеже въведо'хъ и& въ домъ мт~ре моея, и^ въ клњть заче'ншїя м^я”
|
ὡς μικρὸν ὅτε παρῆλθον ἀπ᾿ αὐτῶν, ἕως οὗ εὗρον ὃν ἠγάπησεν ἡ ψυχή μου· ἐκράτησα αὐτὸν καὶ οὐκ ἀφῆκα αὐτόν, ἕως οὗ εἰσήγαγον αὐτὸν εἰς οἶκον μητρός μου καὶ εἰς ταμιεῖον τῆς συλλαβούσης με.
|
|
5
|
5
|
|
Закля'хъ васъ дщери і^ерsлим#скїя въ си'лахъ и^ въ крњпостя'хъ селныхъ, а^ще дви'жете и^ въздви'жете любо'вь доnдеже а^ще хо'щетъ”
|
ὥρκισα ὑμᾶς, θυγατέρες ῾Ιερουσαλήμ, ἐν ταῖς δυνάμεσι καὶ ἐν ταῖς ἰσχύσεσι τοῦ ἀγροῦ, ἐὰν ἐγείρητε καὶ ἐξεγείρητε τὴν ἀγάπην, ἕως ἂν θελήσῃ.
|
|
6
|
6
|
|
Чт^о сїя въсходя'щїя эT пђсты'ни. ја%ко стебло` ды'мится кадя'щее сми'рна и^ ливан#, и^ эT всњхъ во'нь ми'рова'рца”
|
Τίς αὕτη ἡ ἀναβαίνουσα ἀπὸ τῆς ἐρήμου ὡς στελέχη καπνοῦ τεθυμιαμένη σμύρναν καὶ λίβανον ἀπὸ πάντων κονιορτῶν μυρεψοῦ;
|
|
7
|
7
|
|
Се` ѓ'др# соло'монь. ћ~, си'лныхъ ѓ'крsтъ е^го эT си'лныхъ і^и^л~евъ,
|
ἰδοὺ ἡ κλίνη τοῦ Σαλωμών, ἑξήκοντα δυνατοὶ κύκλῳ αὐτῆς ἀπὸ δυνατῶν ᾿Ισραήλ,
|
|
8
|
8
|
|
вси и^мђщи ѓ^рђжїя наѓ'стрени на' бра'нь, мQђ ѓ^рђжїе е^го на бедрњ е^го эT ё'жаса в нощи”
|
πάντες κατέχοντες ρομφαίαν, δεδιδαγμένοι πόλεμον, ἀνὴρ ρομφαία αὐτοῦ ἐπὶ μηρὸν αὐτοῦ ἀπὸ θάμβους ἐν νυξί.
|
|
9
|
9
|
|
Носилникъ сотвори` себњ цр~ь соло'монъ эT древесъ лива'ньскъ”
|
φορεῖον ἐποίησεν ἑαυτῷ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν ἀπὸ ξύλων τοῦ Λιβάνου·
|
|
10
|
10
|
|
столпы` е^го сътвори` сребрены, въсклоне'нїе е^го ꙁла'то, въхожде'нїе же е^го багряно внђтръ е^го ка'меное просᲄре'нїе, любо'вь эT дщерїи і^ерsлиMск#”
|
στύλους αὐτοῦ ἐποίησεν ἀργύριον καὶ ἀνάκλιτον αὐτοῦ χρύσεον· ἐπίβασις αὐτοῦ πορφυρᾶ, ἐντὸς αὐτοῦ λιθόστρωτον, ἀγάπην ἀπὸ θυγατέρων ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
11
|
11
|
|
дщеря сїѓ'ня и^ꙁыидњте, и^ ви'дњте въ цр~и соло'монђ въ вᲇнцы в немъже вынча` е^го мт~и въ дн~ь жени'твы е^го, и^ въ дн~ь веселїя срDца е^го”
|
θυγατέρες Σιών, ἐξέλθατε καὶ ἴδετε ἐν τῷ βασιλεῖ Σαλωμὼν ἐν τῷ στεφάνῳ, ᾧ ἐστεφάνωσεν αὐτὸν ἡ μήτηρ αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ νυμφεύσεως αὐτοῦ καὶ ἐν ἡμέρᾳ εὐφροσύνης καρδίας αὐτοῦ.
|
|
Глvа, д~”
|
Κεφάλαιο 4
|
|
1
|
1
|
|
Се` е^си добра` бли'жняя моя се` е^си добра`. ѓ%чи твои` голђби'не, ра'ꙁвњ замлъчанаго твое^го. вла'си твои` ја%ко стада кози'цъ, ја%же эTкры'шася эT галаа'да.
|
Ιδοὺ εἶ καλή, ἡ πλησίον μου, ἰδοὺ εἶ καλή. ὀφθαλμοί σου περιστεραὶ ἐκτὸς τῆς σιωπήσεώς σου. τρίχωμά σου ὡς ἀγέλαι τῶν αἰγῶν, αἳ ἀπεκαλύφθησαν ἀπὸ τοῦ Γαλαάδ.
|
|
2
|
2
|
|
зђбы твоя ја%ко стада` постры'женыя, и^же и^зыдо'ша эT кђ'пели” и^ всњ двоепло'дны, и^ беZродя'щїя нњсть в ниX.
|
ὀδόντες σου ὡς ἀγέλαι τῶν κεκαρμένων, αἳ ἀνέβησαν ἀπὸ τοῦ λουτροῦ, αἱ πᾶσαι διδυμεύουσαι, καὶ ἀτεκνοῦσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς.
|
|
3
|
3
|
|
ја%ко врьвь чрьвлена ё^стњ` твои`, и^ бе'сњда ᲄвоа кра'сна. ја%ко ѓ^браще'нїе ши'пка ја%блоко твое, ра'ꙁвњ замлъчанаго твое^го.
|
ὡς σπαρτίον τὸ κόκκινον χείλη σου, καὶ ἡ λαλιά σου ὡραία, ὡς λέπυρον ροᾶς μῆλόν σου ἐκτὸς τῆς σιωπήσεώς σου.
|
|
4
|
4
|
|
ја^ко сто'лпъ дв~двъ шїя твоа, създа'нъ вᲆ џалпиѓ'џᲇ” ты'сяща щи'товъ ви'ситъ на неM, и^ вся стрњлы си'лныхъ.
|
ὡς πύργος Δαυΐδ τράχηλός σου, ὁ ᾠκοδομημένος εἰς θαλπιώθ· χίλιοι θυρεοὶ κρέμανται ἐπ᾿ αὐτόν, πᾶσαι βολίδες τῶν δυνατῶν.
|
|
5
|
5
|
|
дв^њ се'сца твоя ја%ко дв^њ мла'ды блиꙁньца` сръны пасо'мїи въ цвњтехъ,
|
δύο μαστοί σου ὡς δύο νεβροὶ δίδυμοι δορκάδος οἱ νεμόμενοι ἐν κρίνοις.
|
|
6
|
6
|
|
дон#деже д#хнеTтъ дн~ь, и^ подви'гнђтся сњни” Поидђ` къ горњ` сми'рнеи и ко хлъмђ лива'ньскђ”
|
ἕως οὗ διαπνεύσῃ ἡμέρα καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί, πορεύσομαι ἐμαυτῷ πρὸς τὸ ὄρος τῆς σμύρνης καὶ πρὸς τὸν βουνὸν τοῦ Λιβάνου.
|
|
7
|
7
|
|
Вся` добра` бли'жняя моя, и^ поро'ка нњсть в тебњ”
|
ὅλη καλὴ εἶ, πλησίον μου, καὶ μῶμος οὐκ ἔστιν ἐν σοί.
|
|
8
|
8
|
|
гряди` эT лива'на невњсто гряди` эT лива'на, прїиди` и^ преиди` и^ꙁ нача'ла вњры эT главы` сани'ра и^ е^рмона, эT ѓ^гра'дъ льво'выхъ, и^ эT горъ пардале'ѓ^въ.
|
δεῦρο ἀπὸ Λιβάνου, νύμφη, δεῦρο ἀπὸ Λιβάνου· ἐλεύσῃ καὶ διελεύσῃ ἀπὸ ἀρχῆς πίστεως, ἀπὸ κεφαλῆς Σανὶρ καὶ ᾿Ερμών, ἀπὸ μανδρῶν λεόντων, ἀπὸ ὀρέων παρδάλεων.
|
|
9
|
9
|
|
ё^сръдны насъ сътвори` се'стро на'ша невњсто, ё^сръдны на'съ рътвори'ла е^си въ еді'ноM эT ѓ'чїю твоею, и^ въ е^ді'номъ мони'стњ шїи` твоея.
|
ἐκαρδίωσας ἡμᾶς, ἀδελφή μου νύμφη· ἐκαρδίωσας ἡμᾶς ἑνὶ ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου, ἐν μιᾷ ἐνθέματι τραχήλων σου.
|
|
10
|
10
|
|
чт^о ё^добрњста се'сца твоя сесᲄро моя невњсто, чᲄо ё^добрњсᲄа сесца твоя па'че вина`, и^ во'ня ри'зъ твоиX па'че всњхъ а^ромаT”
|
τί ἐκαλλιώθησαν μαστοί σου, ἀδελφή μου νύμφη; τί ἐκαλλιώθησαν μαστοί σου ἀπὸ οἴνου, καὶ ὀσμὴ ἱματίων σου ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώματα;
|
|
11
|
11
|
|
со'тъ и^скапа'ютъ ё^стнњ` твои` не вњсто, меD и^ мле'ко поD ја^зы'комъ твоиM. и^ бл~гово'нїе ри'зъ твоиX ја%ко бл~гоё^ханїе ли'вана.
|
κηρίον ἀποστάζουσι χείλη σου, νύμφη· μέλι καὶ γάλα ὑπὸ τὴν γλῶσσάν σου, καὶ ὀσμὴ ἱματίων σου ὡς ὀσμὴ Λιβάνου.
|
|
12
|
12
|
|
врьтограD ꙁаключенъ сесᲄро моа невњсто, ѓ^града заключена и^сточникъ запечатлnњ.
|
κῆπος κεκλεισμένος, ἀδελφή μου νύμφη, κῆπος κεκλεισμένος, πηγὴ ἐσφραγισμένη.
|
|
13
|
13
|
|
посла'нїя твоа са'ди ши'пковъ съ пло'доM. вњтви дђба съзрњнїе со на'рдоM,
|
ἀποστολαί σου παράδεισος ροῶν μετὰ καρποῦ ἀκροδρύων, κύπροι μετὰ νάρδων,
|
|
14
|
14
|
|
на'рда и^ кроко'съ. троть и^ кенамоn, эT всњхъ древъ лива'ньскихᲆ. смиrна и^ а^лои съ всњми прьвыми ми'рами.
|
νάρδος καὶ κρόκος, κάλαμος καὶ κιννάμωμον μετὰ πάντων ξύλων τοῦ Λιβάνου, σμύρνα ἀλὼθ μετὰ πάντων πρώτων μύρων.
|
|
15
|
15
|
|
и^сто'чниk ѓ^гра'ды, и^ кла'дязь воды` живы и^ вкореня'ющися эT лива'на”
|
πηγὴ κήπου καὶ φρέαρ ὕδατος ζῶντος καὶ ροιζοῦντος ἀπὸ τοῦ Λιβάνου.
|
|
16
|
16
|
|
Вᲆсᲄа'ни сњвере, и^ гряди` ю'же, и^ повњ'и въ ѓ^гра'де моеM, и^ да текTђ а^рома'ты твоа” Да сни'детъ бра'тъ мои въ ѓ^гра'дъ свои, и^ да ја%сть эT пло'да верха дђбо'ваго”
|
᾿Εξεγέρθητι, βορρᾶ, καὶ ἔρχου, νότε, διάπνευσον κῆπόν μου, καὶ ρευσάτωσαν ἀρώματά μου· καταβήτω ἀδελφιδός μου εἰς κῆπον αὐτοῦ καὶ φαγέτω καρπὸν ἀκροδρύων αὐτοῦ.
|
|
Глvа, е~”
|
Κεφάλαιο 5
|
|
1
|
1
|
|
Вънидо'хъ въ ѓ^гра'дъ мои сестро моя невњсто, ѓ^бђима ꙁми'рнђ съ а^рома'тами мои^ми. ја^до'хъ хлњ'бъ мои съ ме'домъ моиM, пи'хъ вино мое съ мле'комъ мои^мъ” ЈА/дите бли'жнїи мои и^ пїите, и^ ё^пїиᲄеся бра'тїа”
|
ΕΙΣΗΛΘΟΝ εἰς κῆπόν μου, ἀδελφή μου νύμφη, ἐτρύγησα σμύρναν μου μετὰ ἀρωμάτων μου, ἔφαγον ἄρτον μου μετὰ μέλιτός μου, ἔπιον οἶνόν μου μετὰ γάλακτός μου· φάγετε, πλησίοι, καὶ πίετε καὶ μεθύσθητε, ἀδελφοί.
|
|
2
|
2
|
|
А$ꙁъ сплю и^ срDце мое бдиT. глаs бра'та мое^го ё^даряеT въ две'ри, эTверꙁи м^и сестро моя и^ бли'жняя моя голђби'це моя съврьше'ная моя. ја%ко глава моя наполънися росы, и^ вла'сы мои ѓ^кропи'шася но'щїю”
|
᾿Εγὼ καθεύδω καὶ ἡ καρδία μου ἀγρυπνεῖ. φωνὴ ἀδελφιδοῦ μου κρούει ἐπὶ τὴν θύραν. ῎Ανοιξόν μοι, ἀδελφή μου, ἡ πλησίον μου, περιστερά μου, τελεία μου, ὅτι ἡ κεφαλή μου ἐπλήσθη δρόσου καὶ οἱ βόστρυχοί μου ψεκάδων νυκτός.
|
|
3
|
3
|
|
СъвлекоXся съ ри'ꙁы моея, и^ ка'ко ѓ^блекђся в ню” ё^мыX но'ѕи мои, и^ ка'ко ѓ^скверню и^хъ”
|
᾿Εξεδυσάμην τὸν χιτῶνά μου, πῶς ἐνδύσομαι αὐτόν; ἐνιψάμην τοὺς πόδας μου, πῶς μολυνῶ αὐτούς;
|
|
4
|
4
|
|
Бра'тᲆ мои посла рђ'кђ свою эT сква'жнњ, и^ чре'во мое въстрепета эT него.
|
ἀδελφιδός μου ἀπέστειλε χεῖρα αὐτοῦ ἀπὸ τῆς ὀπῆς, καὶ ἡ κοιλία μου ἐθροήθη ἐπ᾿ αὐτόν.
|
|
5
|
5
|
|
въстаX а^ꙁъ эTверсти бра'тђ мое^мђ, рђ'цњ мои и^скапа'ша ꙁми'рнђ, и^ прьсᲄы мои зми'рны по'лны на рђкаX ꙁаключе'нїа.
|
ἀνέστην ἐγὼ ἀνοῖξαι τῷ ἀδελφιδῷ μου, χεῖρές μου ἔσταξαν σμύρναν, δάκτυλοί μου σμύρναν πλήρη ἐπὶ χεῖρας τοῦ κλείθρου.
|
|
6
|
6
|
|
эTвръꙁоX а^ꙁъ бра'тђ мое^мђ, и^ браT мои преиде. дш~а моя и^ꙁы'иде въ слово е^го. въꙁыска'хъ е^го и^ не ѓ^брњтоX е^го, ꙁва'хъ е^го и не послђша мене.
|
ἤνοιξα ἐγὼ τῷ ἀδελφιδῷ μου· ἀδελφιδός μου παρῆλθε. ψυχή μου ἐξῆλθεν ἐν λόγῳ αὐτοῦ. ἐζήτησα αὐτὸν καὶ οὐχ εὗρον αὐτόν, ἐκάλεσα αὐτὸν καὶ οὐχ ὑπήκουσέ μου.
|
|
7
|
7
|
|
ѓ^брњто'ша м^я стра'жеве ѓ^крђжа'ющїи граD, би'ша м^я и^ ја^ꙁви'ша м^я, вꙁя'ша ве'рхнюю ри'ꙁђ эT мене стра'жїе стњ'ннїи.
|
εὕροσάν με οἱ φύλακες οἱ κυκλοῦντες ἐν τῇ πόλει, ἐπάταξάν με, ἐτραυμάτισάν με· ἦραν τὸ θέριστρόν μου ἀπ᾿ ἐμοῦ φύλακες τῶν τειχέων.
|
|
8
|
8
|
|
ꙁакля'хъ в^ы дще'ри іерsлиMскїя в си'лахъ и^ въ крњ'постеX села” а^ще ѓ^бря'щете бра'та мое^го въꙁвњсти'те е^мђ, ја%ко ё^ја^ꙁвле'нна любо'вїю а^ꙁъ е^смь”
|
ὥρκισα ὑμᾶς, θυγατέρες ῾Ιερουσαλήμ, ἐν ταῖς δυνάμεσι καὶ ἐν ταῖς ἰσχύσεσι τοῦ ἀγροῦ· ἐὰν εὕρητε τὸν ἀδελφιδόν μου, τί ἀπαγγείλητε αὐτῷ; ὅτι τετρωμένη ἀγάπης ἐγώ εἰμι.
|
|
9
|
9
|
|
Чт^о бра'тъ твои эT бра'та, до'брая вᲆ женаX, чт^о браT твои эT бра'та, ја%ко та'ко ꙁакля` наs”
|
Τί ἀδελφιδός σου ἀπὸ ἀδελφιδοῦ, ἡ καλὴ ἐν γυναιξί; τί ἀδελφιδός σου ἀπὸ ἀδελφιδοῦ, ὅτι οὕτως ὥρκισας ἡμᾶς;
|
|
10
|
10
|
|
Бра'тъ мои бњлъ и^ красенъ, и^ꙁбра'н# эT те'мъ.
|
᾿Αδελφιδός μου, λευκὸς καὶ πυρρός, ἐκλελοχισμένος ἀπὸ μυριάδων·
|
|
11
|
11
|
|
глава е^го ꙁла'та глава`. вла'сы е^го широ'ки и^ че'рны ја%ко вра'нъ.
|
κεφαλὴ αὐτοῦ χρυσίον καιφάζ, βόστρυχοι αὐτοῦ ἐλάται, μέλανες ὡς κόραξ·
|
|
12
|
12
|
|
ѓ%чи е^го ја%ко голђби'не на и^сполненїе воD, и^ꙁмове'ни въ мле'цњ, сњдя'щїи въ наполне'нїи во'дъ”
|
ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡς περιστεραὶ ἐπὶ πληρώματα ὑδάτων λελουσμέναι ἐν γάλακτι, καθήμεναι ἐπὶ πληρώματα·
|
|
13
|
13
|
|
лани'ты е^го ја%ко фїя'лы а^рома'тъ проꙁяба'ющи бл~гово'нїе” ё^стнњ е^го кри'ны ка'плющїи ꙁми'рны по'лны.
|
σιαγόνες αὐτοῦ ὡς φιάλαι τοῦ ἀρώματος φύουσαι μυρεψικά· χείλη αὐτοῦ κρίνα στάζοντα σμύρναν πλήρη·
|
|
14
|
14
|
|
рђцњ е^го крђглњ зла'тњ, наполнены де'рꙁости” чре'во е^го бђква слоно'ва на ка'мени сап#фи'рове.
|
χεῖρες αὐτοῦ τορευταὶ χρυσαῖ πεπληρωμέναι Θαρσίς· κοιλία αὐτοῦ πυξίον ἐλεφάντινον ἐπὶ λίθου σαπφείρου·
|
|
15
|
15
|
|
лы'ста е^го стлъпи мармђровы, ѓ^снова'ни на степе'неX ꙁла'тыX. ви'дъ е^го ја%ко лива'нᲆ и^ꙁбра'нъ, и^ ја%ко ке'дрове.
|
κνῆμαι αὐτοῦ στῦλοι μαρμάρινοι τεθεμελιωμένοι ἐπὶ βάσεις χρυσᾶς· εἶδος αὐτοῦ ὡς Λίβανος, ἐκλεκτὸς ὡς κέδροι·
|
|
16
|
16
|
|
горта'нь е^го сла'дость и^ ве'сь въжDелњ'нїя, сїи бра'тъ мои, и^ сїи бли'жнїи мои дще'ри і^ерsлимля”
|
φάρυγξ αὐτοῦ γλυκασμοὶ καὶ ὅλος ἐπιθυμία· οὗτος ἀδελφιδός μου καὶ οὗτος πλησίον μου, θυγατέρες ῾Ιερουσαλήμ.
|
|
Глvа, ѕ~”
|
Κεφάλαιο 6
|
|
1
|
1
|
|
Где эTи^де бра'тъ тво'и до'брая вᲆ женаX ка'мо приꙁрњ бра'тъ твои, и^ въꙁы'щемъ е^го с тобо'ю”
|
ΠΟΥ ἀπῆλθεν ὁ ἀδελφιδός σου, ἡ καλὴ ἐν γυναιξί; ποῦ ἀπέβλεψεν ὁ ἀδελφιδός σου; καὶ ζητήσομεν αὐτὸν μετὰ σοῦ.
|
|
2
|
2
|
|
Бра'тъ мои сни'де въ ѓ^гра'дђ е^го. и^ въ мњ'ста а^рома'т#, па'ствити въ ѓ^гра'дех#, и^ събира'ти кри'ны.
|
᾿Αδελφιδός μου κατέβη εἰς κῆπον αὐτοῦ εἰς φιάλας τοῦ ἀρώματος ποιμαίνειν ἐν κήποις καὶ συλλέγειν κρίνα.
|
|
3
|
3
|
|
а^ꙁъ бра'тђ мое^мђ и^ бра'тъ мои мнњ, пасы'и въ кри'нехъ”
|
ἐγὼ τῷ ἀδελφιδῷ μου, καὶ ἀδελφιδός μου ἐμοί, ὁ ποιμαίνων ἐν τοῖς κρίνοις.
|
|
4
|
4
|
|
до'брая и^ бли'жняя моя ја%ко бл~говоле'нїе, кра'сна ја%ко і^ерsлимъ. ё^жа'стъ ја%ко вчине'не.
|
Καλὴ εἶ, ἡ πλησίον μου, ὡς εὐδοκία, ὡραία ὡς ῾Ιερουσαλήμ, θάμβος ὡς τεταγμέναι.
|
|
5
|
5
|
|
ѓ^брати ѓ%чи твои прямо мнњ ја%ко тїи въскрили'ста м^я. вла'си твои ја%ко ста'дъ ко'ꙁїи^хъ и^же въꙁыидо'ша эT галаа'да.
|
ἀπόστρεψον ὀφθαλμούς σου ἀπεναντίον μου, ὅτι αὐτοὶ ἀνεπτέρωσάν με. τρίχωμά σου ὡς ἀγέλαι τῶν αἰγῶν, αἳ ἀνεφάνησαν ἀπὸ τοῦ Γαλαάδ.
|
|
6
|
6
|
|
ꙁђбы твои ја%ко ста'да постриже'ны и^же вꙁыидо'ша эT кђпели, вс^и блиꙁньствђющїи и^ бещаDныя нњсть в ни'хъ. ја%ко вервь червле'на ё^стнњ твои, и^ бесњ'да твоя кра'сна
|
ὀδόντες σου ὡς ἀγέλαι τῶν κεκαρμένων, αἳ ἀνέβησαν ἀπὸ τοῦ λουτροῦ, αἱ πᾶσαι διδυμεύουσαι, καὶ ἀτεκνοῦσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς.
|
|
7
|
7
|
|
ја^ко ѓ^броще'нїе ши'пка ја%блонь твоя, кро'мњ ꙁамолча'наго твое^го.
|
ὡς σπαρτίον τὸ κόκκινον χείλη σου καὶ ἡ λαλιά σου ὡραία, ὡς λέπυρον τῆς ροᾶς μῆλόν σου ἐκτὸς τῆς σιωπήσεώς σου.
|
|
8
|
8
|
|
ћ~, сђть цр~ць, и^ п~, нало'жницъ, и^ ю'ноT и^мже нњсть числа.
|
ἑξήκοντά εἰσι βασίλισσαι, καὶ ὀγδοήκοντα παλλακαί, καὶ νεάνιδες ὧν οὐκ ἔστιν ἀριθμός.
|
|
9
|
9
|
|
е^ді'на е^сть голђби'ца моя, съврьше'ная моя е^сть ма'тери е^я`, и^збра'на роди'вшеи ю&. ви'дњша ю& дще'ри сїѓ^скїя и^ блsвиша ю&. цр~цы и^ нало'жницы въсхвали'ша ю&”
|
μία ἐστὶ περιστερά μου, τελεία μου, μία ἐστὶ τῇ μητρὶ αὐτῆς, ἐκλεκτή ἐστι τῇ τεκούσῃ αὐτήν. εἴδοσαν αὐτὴν θυγατέρες καὶ μακαριοῦσιν αὐτήν, βασίλισσαι καί γε παλλακαὶ καὶ αἰνέσουσιν αὐτήν.
|
|
10
|
10
|
|
кт^о сїя приника'ющи ја%ко ё%тро, добра ја%ко лђна`, и^ꙁбра'н#на ја%ко слн~це, въ ё%жасти ја%ко вчине'на”
|
τίς αὕτη ἡ ἐκκύπτουσα ὡσεὶ ὄρθρος, καλὴ ὡς σελήνη, ἐκλεκτὴ ὡς ὁ ἥλιος, θάμβος ὡς τεταγμέναι;
|
|
11
|
11
|
|
Въ ѓ^граD ѓ^рњховъ сᲆниде ви'дњти, и въ пло'ды пото'ка. ви'дњти а^ще въсцвњте винограD, и^ въꙁрасто'ша л^и ши'пки.
|
Εἰς κῆπον καρύας κατέβην ἰδεῖν ἐν γεννήμασι τοῦ χειμάρρου, ἰδεῖν εἰ ἤνθισεν ἡ ἄμπελος, ἐξήνθησαν αἱ ροαί· ἐκεῖ δώσω τοὺς μαστούς μου σοί.
|
|
12
|
12
|
|
та'мо даM сесца моя тебњ” Не раꙁђмњ дш~а моя, положи м^я на колесни'цы а^минода'вли”
|
οὐκ ἔγνω ἡ ψυχή μου· ἔθετό με ἅρματα ᾿Αμιναδάβ.
|
|
Глvа. з~”
|
Κεφάλαιο 7
|
|
1
|
1
|
|
Э$брати'ся ѓ^брати'ся сђлами'тино, ѓ^брати'ся и^ ё^ꙁримъ въ тебњ” Кт^о ви'дитъ ё^ сђламиᲄине приходя'щеи ја%ко ли'ки по'лка”
|
ΕΠΙΣΤΡΕΦΕ, ἐπίστρεφε, ἡ Σουλαμῖτις· ἐπίστρεφε, ἐπίστρεφε, καὶ ὀψόμεθα ἐν σοί, τί ὄψεσθε ἐν τῇ Σουλαμίτιδι; ἡ ἐρχομένη ὡς χοροὶ τῶν παρεμβολῶν.
|
|
2
|
2
|
|
Чт^о красишася стопы твоя въ ѓ^бђтїи твое^мъ дще'ря а^минода'вовы. чи'ны бедрђ твою подо'бни ё^серя'ꙁяM дњ'лъ рђ'къ хђдо'жника”
|
ὡραιώθησαν διαβήματά σου ἐν ὑποδήμασί σου, θύγατερ Ναδάβ· ρυθμοὶ μηρῶν ὅμοιοι ὁρμίσκοις, ἔργον τεχνίτου·
|
|
3
|
3
|
|
пђпъ твои ја%ко ча'ша и^сточена, не ᲄребђющїя черпа'нїа” чре'во ᲄвое ја%ко стоh пшени'цы, ꙁатворена въ кри'нахъ.
|
ὀμφαλός σου κρατὴρ τορευτὸς μὴ ὑστερούμενος κράμα· κοιλία σου θημωνία σίτου πεφραγμένη ἐν κρίνοις·
|
|
4
|
4
|
|
дв^а се'сца твоя, ја%ко дв^њ мла'ды блиꙁни'ца се'рнїи.
|
δύο μαστοί σου, ὡς δύο νεβροὶ δίδυμοι δορκάδος·
|
|
5
|
5
|
|
шїя твоя ја%ко сто'лпъ слоно'въ. ѓ%чи твои ја%ко е^ꙁеро въ е^сево'нњ, въ вра'таX дще'ри мно'гиX. но'ꙁдри твои ја%ко сто'лпъ лива'нескᲆ, смотря'и лице дама'скђ.
|
ὁ τράχηλός σου ὡς πύργος ἐλεφάντινος· οἱ ὀφθαλμοί σου ὡς λίμναι ἐν ᾿Εσεβών, ἐν πύλαις θυγατρὸς πολλῶν· μυκτήρ σου ὡς πύργος τοῦ Λιβάνου σκοπεύων πρόσωπον Δαμασκοῦ·
|
|
6
|
6
|
|
глава` твоя на тебњ ја%ко карми'лъ гора, ꙁаплете'нїе главы` ᲄвое^я ја%ко багряница цр~ьска, свяꙁа'на вᲆ прериста'нїиX”
|
κεφαλή σου ἐπὶ σὲ ὡς Κάρμηλος, καὶ πλόκιον κεφαλῆς σου ὡς πορφύρα, βασιλεὺς δεδεμένος ἐν παραδρομαῖς.
|
|
7
|
7
|
|
что ё^краси'ся, и^ чт^о ѓ^слади'ся любы въ пи'щахъ твои^хъ”
|
τί ὡραιώθης καὶ τὶ ἡδύνθης ἀγάπη, ἐν τρυφαῖς σου;
|
|
8
|
8
|
|
с^е вели'чество твое ё^подоби'ся фини'кђ, и^ се'сца твоя грезноM е^го”
|
τοῦτο μέγεθός σου, ὡμοιώθης τῷ φοίνικι καὶ οἱ μαστοί σου τοῖς βότρυσιν.
|
|
9
|
9
|
|
РекоX вꙁы'идђ на фини'къ, и^ ё^держђ высотђ е^го” И$ бђ'дета се'сца твоя дв^а ја^ко греꙁно'ве виногра'да, и^ во'ня но'зDрїи твоиX ја%ко ја%бло'ка.
|
εἶπα· ἀναβήσομαι ἐπὶ τῷ φοίνικι, κρατήσω τῶν ὕψεων αὐτοῦ, καὶ ἔσονται δὴ μαστοί σου ὡς βότρυες τῆς ἀμπέλου καὶ ὀσμὴ ρινός σου ὡς μῆλα
|
|
10
|
10
|
|
и^ горта'нь твои ја%ко вино бл~го” Ходя'и бра'тъ мои ё^ пра'вости, дово'ленъ въ ё^стнђ мое^ю и^ въ ꙁђбњхъ”
|
καὶ ὁ λάρυγξ σου ὡς οἶνος ὁ ἀγαθός, πορευόμενος τῷ ἀδελφιδῷ μου εἰς εὐθύτητα, ἱκανούμενος χείλεσί μου καὶ ὀδοῦσιν.
|
|
11
|
11
|
|
А$ꙁъ бра'тђ мое^мђ и^ къ мнњ въꙁвраще'нїе е^го”
|
᾿Εγὼ τῷ ἀδελφιδῷ μου, καὶ ἐπ᾿ ἐμὲ ἡ ἐπιστροφὴ αὐτοῦ.
|
|
12
|
12
|
|
Прїиди бра'те мои, и^ꙁы'идевњ на село, въдвори'вњся въ селе'хъ”
|
ἐλθέ, ἀδελφιδέ μου, ἐξέλθωμεν εἰς ἀγρόν, αὐλισθῶμεν ἐν κώμαις·
|
|
13
|
13
|
|
ё^рани'вњ въ виногра'дњхъ, видњвњ а^ще процвњте виногра'дъ, и^ въꙁрасте л^и преспњя'нїе, въꙁрасто'ша л^и ши'п#ки. та'мо да'мъ тебњ се'сца моя.
|
ὀρθρίσωμεν εἰς ἀμπελῶνας, ἴδωμεν εἰ ἤνθησεν ἡ ἄμπελος, ἤνθησεν ὁ κυπρισμός, ἤνθησαν αἱ ροαί· ἐκεῖ δώσω τοὺς μαστούς μου σοί.
|
|
14
|
14
|
|
ман#драгоре да'ша во'ню е^го при две'рехъ на'ших#. вс^и пло'дове кра'я но'вая до веTхиX бра'те мои съблюдоX т^и”
|
οἱ μανδραγόραι ἔδωκαν ὀσμήν, καὶ ἐπὶ θύραις ἡμῶν πάντα ἀκρόδρυα, νέα πρὸς παλαιά, ἀδελφιδέ μου, ἐτήρησά σοι.
|
|
Глvа, и~”
|
Κεφάλαιο 8
|
|
1
|
1
|
|
Кт^о да'сть т^и бра'те мои съсђща се'сца мт~ре мое^я” ѓ^брњто'хъ т^я внњ` цњлђю т^я. и^ ктомђ` не ё^ничижаT мене.
|
ΤΙΣ δῴη σε, ἀδελφιδέ μου, θηλάζοντα μαστούς μητρός σου; εὑροῦσά σε ἔξω φιλήσω σε, καί γε οὐκ ἐξουδενώσουσί μοι.
|
|
2
|
2
|
|
ѓ^быимђ т^я и^ въведђ т^я въ до'мъ мт~ре мое^я, и^ въ ло'жницђ ꙁаче'ншїя м^я. тђ м^я наё^чи'ши, напою т^я вина` съ во'нями строе'наго, и^ пи'тїя пото'ка мое^го”
|
παραλήψομαί σε, εἰσάξω σε εἰς οἶκον μητρός μου καὶ εἰς ταμιεῖον τῆς συλλαβούσης με· ποτιῶ σε ἀπὸ οἴνου τοῦ μυρεψικοῦ, ἀπὸ νάματος ροῶν μου.
|
|
3
|
3
|
|
шђи'ца е^го поD главою м^и, и^ десни'ца е^го ѓ^бы'иметъ м^я”
|
εὐώνυμος αὐτοῦ ὑπὸ τὴν κεφαλήν μου, καὶ ἡ δεξιὰ αὐτοῦ περιλήψεταί με.
|
|
4
|
4
|
|
КляX в^ы дще'ри і^ерsлимля в си'лахъ и^ въ крњпости села” Чт^о дви'жете и^ възDвиꙁа'ете любо'вь до'ндеже а^ще хо'щеT”
|
ὥρκισα ὑμᾶς, θυγατέρες ῾Ιερουσαλήμ, ἐν ταῖς δυνάμεσι καὶ ἐν ταῖς ἰσχύσεσι τοῦ ἀγροῦ ἐὰν ἐγείρητε καὶ ἐὰν ἐξεγείρητε τὴν ἀγάπην, ἕως ἂν θελήσῃ.
|
|
5
|
5
|
|
Кт^о сїя въсходя'щїя ё^бњлена, и^ ё^твержа'ема ѓ^ братњ е^я” эT ѓ%блока въста'вихъ т^я, та'мо поболњ мт~и твоя, та'мо поболњ рожDеиша т^я”
|
Τίς αὕτη ἡ ἀναβαίνουσα λελευκανθισμένη, ἐπιστηριζομένη ἐπὶ τὸν ἀδελφιδόν αὐτῆς; ὑπὸ μῆλον ἐξήγειρά σε· ἐκεῖ ὠδίνησέ σε ἡ μήτηρ σου, ἐκεῖ ὠδίνησέ σε ἡ τεκοῦσά σε.
|
|
6
|
6
|
|
Положи'ша м^я ја%ко печа'ть на срDцы твое^м#, и^ ја^ко печа'ть на мы'ш#цы твое'и. ꙁане` крњ'пка ја%ко смр~ть любы, жесто'ка ја%ко а^дъ ꙁа'висть. кри'ла е^я` ја%ко ѓ%гнь пла'меня ё%глїе ѓ%гнено, пла'мы е^я`.
|
θές με ὡς σφραγῖδα ἐπὶ τὴν καρδίαν σου, ὡς σφραγῖδα ἐπὶ τὸν βραχίονά σου· ὅτι κραταιὰ ὡς θάνατος ἀγάπη, σκληρὸς ὡς ᾅδης ζῆλος· περίπτερα αὐτῆς περίπτερα πυρός, φλόγες αὐτῆς·
|
|
7
|
7
|
|
вода` мно'га не мо'жетъ ё^гаси'ти любве, и^ рњ'ки не пото'пятъ е^я. а^ще да'сть мђж'ъ вс^е и^мњ'нїе свое въ любви, ё^ничиже'нїемъ ё^ничижа'тъ е^го”
|
ὕδωρ πολὺ οὐ δυνήσεται σβέσαι τὴν ἀγάπην, καὶ ποταμοὶ οὐ συγκλύσουσιν αὐτήν. ἐὰν δῷ ἀνὴρ πάντα τὸν βίον αὐτοῦ ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἐξουδενώσει ἐξουδενώσουσιν αὐτόν.
|
|
8
|
8
|
|
Сестра на'ша ма'ла и^ се'сцђ не и%мать. чт^о сътво'римъ сестрњ на'шеи въ дн~ь во'н#же а^ще гл~ати бђдетъ е'и”
|
ἀδελφὴ ἡμῶν μικρὰ καὶ μαστοὺς οὐκ ἔχει· τί ποιήσωμεν τῇ ἀδελφῇ ἡμῶν ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐὰν λαληθῇ ἐν αὐτῇ;
|
|
9
|
9
|
|
А$ще стњна е^сть съградиM на неи стрњхи сре'бряныя” а^ще две'ръ е^сть напи'шемъ на не'и дъскђ ке'дровђ”
|
εἰ τεῖχός ἐστιν, οἰκοδομήσωμεν ἐπ᾿ αὐτὴν ἐπάλξεις ἀργυρᾶς· καὶ εἰ θύρα ἐστί, διαγράψωμεν ἐπ᾿ αὐτὴν σανίδα κεδρίνην.
|
|
10
|
10
|
|
А$ꙁъ стњна и^ се'сца моя ја%ко сто'лпъ. а^ꙁъ бњхъ въ ѓ%чїю е^го, ѓ^брњта'ющи ми'ръ”
|
ἐγὼ τεῖχος, καὶ μαστοί μου ὡς πύργοι· ἐγὼ ἤμην ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτῶν ὡς εὑρίσκουσα εἰρήνην.
|
|
11
|
11
|
|
Виногра'дъ быхъ соло'монђ въ вее^ламо'нњ, и^ да'сть виногра'дъ свои стрегђщимъ е^го. мђж'ъ принесеT въ пло'дњ е^го ты'сящђ сребрени'кᲆ.
|
ἀμπελὼν ἐγενήθη τῷ Σαλωμὼν ἐν Βεελαμών· ἔδωκε τὸν ἀμπελῶνα αὐτοῦ τοῖς τηροῦσιν, ἀνὴρ οἴσει ἐν καρπῷ αὐτοῦ χιλίους ἀργυρίου.
|
|
12
|
12
|
|
Виногра'дъ мои предо мно'ю, ты'сяща соло'моня, и^ дв^њстњ стрегђщиX плоD е^го”
|
ἀμπελών μου ἐμὸς ἐνώπιόν μου· οἱ χίλιοι Σαλωμὼν καὶ οἱ διακόσιοι τοῖς τηροῦσι τὸν καρπὸν αὐτοῦ.
|
|
13
|
13
|
|
Сњдя'и въ ѓ^гра'дехъ мно'гихъ, и^ дрђгїя въемлющїя, глsа твои ё^слы'ши м^и”
|
ὁ καθήμενος ἐν κήποις, ἑταῖροι προσέχοντες τῇ φωνῇ σου· ἀκούτισόν με·
|
|
14
|
14
|
|
Бњга'и бра'те мои и^ ё^подоби'ся сернњ, и^ли ю%нцемъ ѓ^ле'няM на горы а^рома'т#скиX”
|
φύγε, ἀδέλφιδέ μου, καὶ ὁμοιώθητι τῇ δορκάδι ἢ τῷ νεβρῷ τῶν ἐλάφων ἐπὶ ὄρη τῶν ἀρωμάτων.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.