Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Порівняти:
⇄

Софо'нїа пррoкъ
ΣΟΦΟΝΙΑΣ
Глvа, а~”
Κεφάλαιο 1
1
1
Сло'во гн~е е^же бы'сть къ софо'нїи хђсїинђ сн~ђ годолїинђ а^марїинђ е^зекїинђ, вᲆ дн~и і^ѓ^сїя сн~а а^мо'ня цр~я і^ё'дина”
ΛΟΓΟΣ Κυρίου, ὃς ἐγενήθη πρὸς Σοφονίαν τὸν τοῦ Χουσί, υἱὸν Γοδολίου, τοῦ ᾿Αμορίου, τοῦ ᾿Εζεκίου, ἐν ἡμέραις ᾿Ιωσίου υἱοῦ ᾿Αμὼν βασιλέως ᾿Ιούδα.
2
2
ѓ^скђдњ'нїемъ да ѓскђдњетъ вс^я эT лица` ꙁемли`, гл~еT г~ь.
᾿Εκλείψει ἐκλιπέτω ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, λέγει Κύριος,
3
3
да ѓ^скђдњ'етъ чл~къ и^ ско'ти, да ѓ^скђдњ'ютъ пти'ца нбsныа и^ ры'бы мор#скїя. и^ да и^ꙁнемо'гђтъ нечести'вїи, і^ и^змђ безако'нныя эT лица` земли`, гл~етъ г~ь.
ἐκλιπέτω ἄνθρωπος καὶ κτήνη, ἐκλιπέτω τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης, καὶ ἀσθενήσουσιν οἱ ἀσεβεῖς καὶ ἐξαρῶ τοὺς ἀνόμους ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς, λέγει Κύριος.
4
4
и^ прострђ рђкђ свою на і^ё'дђ, и^ на вся живђщая въ і^ерsлимњ. і^ и^ꙁмђ эT мњ'ста сего и^мена` ваа'лова, і^ и^мена жре'ческа съ жре'чествомъ,
καί ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ ᾿Ιούδαν καὶ ἐπί πάντας τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐξαρῶ ἐκ τοῦ τόπου τούτου τὰ ὀνόματα τῆς Βάαλ καὶ τὰ ὀνόματα τῶν ἱερέων
5
5
и^ покланяющаяся на клњтехъ чи'нђ нбsномђ, и^ кленђщаяся гм~ъ, и^ кленђщаяся мелехомъ,
καὶ τοὺς προσκυνοῦντας ἐπὶ τὰ δώματα τῇ στρατιᾷ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοὺς ὀμνύοντας κατὰ τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς ὀμνύοντας κατὰ τοῦ βασιλέως αὐτῶν
6
6
ё^клон#шаяся эT г~а, и^ не въꙁыска'вшихъ г~а, и^ не терпя'щаа гв~и”
καὶ τοὺς ἐκκλίνοντας ἀπὸ τοῦ Κυρίου καὶ τοὺς μή ζητοῦντας τὸν Κύριον καὶ τοὺς μὴ ἀντεχομένους τοῦ Κυρίου. —
7
7
Оу^бо'итеся эT лица` г~а б~а, зане` бли'ꙁъ дн~ь гн~ь. ја%ко ё^готовиl г~ь жрътвђ свою, и^ ѓ^ст~и нареqнныя своя.
Εὐλαβεῖσθε ἀπὸ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ, διότι ἐγγὺς ἡμέρα τοῦ Κυρίου, ὅτι ἡτοίμακε Κύριος τὴν θυσίαν αὐτοῦ, καὶ ἡγίακε τοὺς κλητοὺς αὐτοῦ.
8
8
и^ бђдеT въ дн~ь жрътвы гн~я, и^ эTмщђ до кн~ѕь и^ до до'мђ цр~я, и^ до всњхъ ѓ^болче'ныхъ въ ѓ^дњя'нїя чю'жда.
καὶ ἔσται ἐν ἡμέρᾳ θυσίας Κυρίου καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τοὺς ἄρχοντας καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ἐνδεδυμένους ἐνδύματα ἀλλότρια·
9
9
и^ эTмщђ на вся` ја%вњ преDвраTныа въ дн~ь тои, и^сполня'ющиX хра'мъ г~а б~а свое^го нече'стїя и^ льсти”
καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ πάντας ἐμφανῶς ἐπὶ τὰ πρόπυλα ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, τοὺς πληροῦντας τὸν οἶκον Κυρίου Θεοῦ αὐτῶν ἀσεβείας καὶ δόλου.
10
10
И$ бђ'детъ въ дн~ь ѓ%нъ, гл~етъ г~ь, глаs во'пля эT вра'тъ и^ꙁбада'ющихъ, и^ пла'чь эT вто'рыхъ, и^ сътренїе ве'лїе эT хо'лмъ”
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος, φωνὴ κραυγῆς ἀπὸ πύλης ἀποκεντούντων καὶ ὀλολυγμὸς ἀπὸ τῆς δευτέρας καὶ συντριμμὸς μέγας ἀπὸ τῶν βουνῶν.
11
11
Пла'чите живђщїи в пож#же'неи, ја%ко ё^подоби'шася лю'дїе ханаа'нови, и^ потреби'шася вс^и велича'ющеися сребромъ”
θρηνήσατε, οἱ κατοικοῦντες τὴν κατακεκομμένην, ὅτι ὡμοιώθη πᾶς ὁ λαὸς Χαναάν, ἐξωλοθρεύθησαν πάντες οἱ ἐπῃρμένοι ἀργυρίῳ.
12
12
И$ бђдеT в то'и дн~ь, и^ꙁыщђ і^ерsлима съ свњти'лники. и^ мщђ на мђ'жа нерадя'щая ѓ^ съхране'нїихъ и^мъ, гл~ющаа въ срDцыхъ свои^хъ, не и^мать бл~га сътворити г~ь, ниже и^мать ѓ^ꙁлоби'ти.
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξερευνήσω τὴν ῾Ιερουσαλὴμ μετὰ λύχνου καὶ ἐκδικήσω ἐπὶ τοὺς ἄνδρας τοὺς καταφρονοῦντας ἐπὶ τὰ φυλάγματα αὐτῶν. οἱ δὲ λέγοντες ἐν ταῖς καρδίαις αὐτῶν· οὐ μὴ ἀγαθοποιήσῃ Κύριος, οὐδ᾿ οὐ μὴ κακώσῃ,
13
13
и^ бђ'детъ си'ла и^хъ в расхище'нїе, и^ до'мъ и^хᲆ въ и^счеꙁнове'нїе. и^ съзи'ждђтъ храмы, и^ не и^мђть пожи'ти в ни'хъ. и^ насадя'тъ виногра'ды, и^ не и^мђть пи'ти вина` иX”
καὶ ἔσται ἡ δύναμις αὐτῶν εἰς διαρπαγὴν καὶ οἱ οἶκοι αὐτῶν εἰς ἀφανισμόν, καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας καὶ οὐ μὴ κατοικήσουσιν ἐν αὐταῖς καὶ καταφυτεύσουσιν ἀμπελῶνας καὶ οὐ μὴ πίωσι τὸν οἶνον αὐτῶν. —
14
14
ЈА/ко бли'ꙁъ дн~ь гн~ь вели'кїи, бли'зъ и^ ско'ръ ѕњ'ло. глsа дн~е гн~я го'рекъ и^ жесто'къ ё^чини'ся
῞Οτι ἐγγὺς ἡμέρα Κυρίου ἡ μεγάλη, ἐγγὺς καὶ ταχεῖα σφόδρα· φωνὴ ἡμέρας Κυρίου πικρὰ καὶ σκληρὰ τέτακται.
15
15
си'ленъ, дн~ь гнњ'ва дн~ь то'и, дн~ь ско'рбенъ и^ бњденъ, дн~ь без#го'дїю і^ и^счеꙁе'нїю, дн~ь тмњ` и^ мра'кђ, дн~ь ѓ%блакђ и^ м#глњ.
δυνατὴ ἡμέρα ὀργῆς ἡ ἡμέρα ἐκείνη, ἡμέρα θλίψεως καὶ ἀνάγκης, ἡμέρα ἀωρίας καὶ ἀφανισμοῦ, ἡμέρα γνόφου καὶ σκότους, ἡμέρα νεφέλης καὶ ὁμίχλης,
16
16
дн~ь трђбњ и^ кли'чђ на гра'ды тве'рдыя и^ на ё%глы высо'кїя.
ἡμέρα σάλπιγγος καὶ κραυγῆς ἐπὶ τὰς πόλεις τὰς ὀχυρὰς καὶ ἐπὶ τὰς γωνίας τὰς ὑψηλάς.
17
17
и^ ѓ^скор#блю чл~ки, и^ по'идTђ ја%ко слњ'пи, зане` гв~и прегрᲇши'ша. і^ и^ꙁлїю' кро'вь и^хъ ја%ко прьсть, и^ пло'ти и^хъ ја%ко лаи^на.
καὶ ἐκθλίψω τοὺς ἀνθρώπους, καὶ πορεύσονται ὡς τυφλοί, ὅτι τῷ Κυρίῳ ἐξήμαρτον· καὶ ἐκχεεῖ τὸ αἷμα αὐτῶν ὡς χοῦν καὶ τὰς σάρκας αὐτῶν ὡς βόλβιτα.
18
18
и^ сребро и^хъ и^ ꙁла'то и^хъ не и^мать мощи` и^ꙁя'ти и^хъ въ дн~ь гнњ'ва гн~я. и^ ѓ^гне'мъ рве'нїя е^го поја^де'на бђ'детъ вся ꙁемля`. ꙁане` кон#ча'нїе и^ тща'нїе сътво'ритъ на всњхъ живђщихъ на земли`”
καὶ τὸ ἀργύριον αὐτῶν καὶ τὸ χρυσίον αὐτῶν οὐ μὴ δύνηται ἐξελέσθαι αὐτοὺς ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς Κυρίου, καὶ ἐν πυρὶ ζήλου αὐτοῦ καταναλωθήσεται πᾶσα ἡ γῆ, διότι συντέλειαν καὶ σπουδὴν ποιήσει ἐπὶ πάντας τοὺς κατοικοῦντας τὴν γῆν.
Глvа, в~”
Κεφάλαιο 2
1
1
Съберᲇтеся, и^ съ ни'ми моли'теся ја^ꙁы'къ ненакаꙁа'н#ныи,
ΣΥΝΑΧΘΗΤΕ καὶ συνδέθητε, τὸ ἔθνος τὸ ἀπαίδευτον,
2
2
прежде бы'ти вамъ ја%ко цвњтђ ми'моходя'щђ въ дн~ь прежде прїити на' вы гнњ'вђ ја%рости гн~я, прежде прїити на вс^я дн~и гнњ'ва ја%рости гн~я.
πρὸ τοῦ γενέσθαι ὑμᾶς ὡς ἄνθος παραπορευόμενον, πρὸ τοῦ ἐπελθεῖν ἐφ᾿ ὑμᾶς ὀργὴν Κυρίου, πρὸ τοῦ ἐπελθεῖν ἐφ᾿ ὑμᾶς ἡμέραν θυμοῦ Κυρίου.
3
3
въꙁы'щете г~а вс^и смире'нїи ꙁемля` сђдᲆ съдњ'ите. вꙁы'щете пра'вды, възы'щете кро'тости и^ эTвњща'ите я&, ја%ко да покры'еᲄеся въ дн~ь гнњ'ва гн~я.
ζητήσατε τὸν Κύριον, πάντες ταπεινοὶ γῆς· κρίμα ἐργάζεσθε καὶ δικαιοσύνην ζητήσατε καὶ ἀποκρίνασθε αὐτά, ὅπως σκεπασθῆτε ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς Κυρίου.
4
4
ꙁане` га'ꙁа расхище'на бђдетъ, и^ а^скало'нъ въ и^счеꙁнове'нїе бђдетъ, и^ а^зо'тъ на месам#брїю эTвръжеTся, и^ а^к#каро'нъ и^скорени'тся”
διότι Γάζα διηρπασμένη ἔσται, καὶ ᾿Ασκάλων εἰς ἀφανισμόν, καὶ ῎Αζωτος μεσημβρίας ἐκριφήσεται, καὶ ᾿Ακκαρὼν ἐκριζωθήσεται.
5
5
Го'ре живђщимъ въ схини'ꙁмњ мор#стеи пришел#цы сђдїямъ. сло'во гн~е на васъ хананеи` зе'мле и^ноплемен#никъ, и^ погђблю в^ы эT жили'ща.
οὐαὶ οἱ κατοικοῦντες τὸ σχοίνισμα τῆς θαλάσσης, πάροικοι Κρητῶν· λόγος Κυρίου ἐφ᾿ ὑμᾶς, Χαναὰν γῆ ἀλλοφύλων, καὶ ἀπολῶ ὑμᾶς ἐκ κατοικίας.
6
6
и^ бђдетъ крљ=тъ жи'ръ па'ствамъ и^ ѓ^гра'дъ ѓ%вцамъ.
καὶ ἔσται Κρήτη νομὴ ποιμνίων καὶ μάνδρα προβάτων.
7
7
и^ бђдетъ схини'ꙁма мор#ска про'чимъ до'мђ і^ё'довђ, на ни'хъ пожирђ'ютъ, въ хра'мы а^скалонђ къ вечерђ ѓ^бита'ютъ эT лица` сн~овъ і^ё'довъ. ја%ко присњти и^хъ г~ь б~ъ мои, и^ въꙁврати плњ'нъ ихъ.
καὶ ἔσται τὸ σχοίνισμα τῆς θαλάσσης τοῖς καταλοίποις οἴκου ᾿Ιούδα· ἐπ᾿ αὐτοὺς νεμήσονται ἐν τοῖς οἴκοις ᾿Ασκάλωνος, δείλης καταλύσουσιν ἀπὸ προσώπου υἱῶν ᾿Ιούδα, ὅτι ἐπέσκεπται αὐτοὺς Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν, καὶ ἀποστρέψει τὴν αἰχμαλωσίαν αὐτῶν. —
8
8
слы'шахъ поноше'нїя моа'въ, и^ претыка'нїя сн~овъ а^ммо'нь ѓ^ни же поноша'хђ лю'демъ мои^мъ, и^ велича'хђся на предњ'лы моя”
῎Ηκουσα ὀνειδισμοὺς Μωὰβ καὶ κονδυλισμοὺς υἱῶν ᾿Αμμών, ἐν οἷς ὠνείδιζον τὸν λαόν μου καὶ ἐμεγαλύνοντο ἐπὶ τὰ ὅριά μου.
9
9
Сего ради живђ а^ꙁъ, гл~етъ г~ь си'лъ б~ъ і^и^л~евъ. ꙁане` моа'въ ја%ко содо'ма, и^ сн~ове а^м#мо'ни ја%ко гомо'ра, и^ дама'ск# ѓ^ста'вленъ ја%ко сто'гъ гђме'нныи, і^ и^щеꙁнетъ въ вњ'къ. и^ про'чїи людїи моиX расхитя'тъ я&, и^ про'чїи ја^ꙁы'ка наслњдя'тъ и^хъ.
διὰ τοῦτο ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος τῶν δυνάμεων ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, διότι Μωὰβ ὡς Σόδομα ἔσται καὶ υἱοὶ ᾿Αμμὼν ὡς Γόμορρα, καὶ Δαμασκὸς ἐκλελειμμένη ὡς θιμωνία ἅλωνος καὶ ἠφανισμένη εἰς τὸν αἰῶνα· καὶ οἱ κατάλοιποι λαοῦ μου διαρπῶνται αὐτοὺς καὶ οἱ κατάλοιποι ἔθνους μου κληρονομήσουσιν αὐτούς.
10
10
с^е и^мъ за досажде'нїе и^хъ, ꙁане` поноси'ша и^ въꙁвели'чишася на люди г~а вседръжи'теля.
αὕτη αὐτοῖς ἀντὶ τῆς ὕβρεως αὐτῶν, διότι ὠνείδισαν καὶ ἐμεγαλύνθησαν ἐπὶ τὸν Κύριον τὸν παντοκράτορα.
11
11
свњтелъ бђдетъ г~ь на нихъ, и^ потреби'тъ вся бо'ги ꙁемля и^х#. и^ покло'нятся е^мђ ко'жDо эT мњста свое^го вс^и ѓ^то'цы ја^ꙁы'чнїи.
ἐπιφανήσεται Κύριος ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἐξολοθρεύσει πάντας τοὺς θεοὺς τῶν ἐθνῶν τῆς γῆς, καὶ προσκυνήσουσιν αὐτῷ ἕκαστος ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ, πᾶσαι αἱ νῆσοι τῶν ἐθνῶν. —
12
12
и^ в^ы мђри ја^ꙁвеницы ѓ^рђжїя мое^го бђдете.
Καὶ ὑμεῖς, Αἰθίοπες, τραυματίαι ρομφαίας μού ἐστε.
13
13
и^ простретъ рђ'кђ свою на сњверъ, и^ погђ'битъ а^сљ=рїя, и^ поло'житъ нинев#вїю въ и%щезнове'нїе беꙁвоDно ја%ко пђсты'ню.
καὶ ἐκτενεῖ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ βορρᾶν καὶ ἀπολεῖ τὸν ᾿Ασσύριον καὶ θήσει τὴν Νινευὴ εἰς ἀφανισμὸν ἄνυδρον ὡς ἔρημον.
14
14
и^ пожирђ'ютъ посредњ е^я` ста'да, и^ вс^и ѕвњ'рїе зеMнїи. и^ хамо'лви и^ е'жи на пя'трехъ е'й въгнњꙁдя'тся, и^ ѕвњ'рїе въꙁвы'ютъ в раскопа'нїе е^я`, и^ вра'ни въ вра'техъ е^я`, зане` ти'сїе въꙁноше'нїе е^и.
καὶ νεμήσονται ἐν μέσῳ αὐτῆς ποίμνια καὶ πάντα τὰ θηρία τῆς γῆς, καὶ χαμαιλέοντες καί ἐχῖνοι ἐν τοῖς φατνώμασιν αὐτῆς κοιτασθήσονται, καὶ θηρία φωνήσει ἐν τοῖς διορύγμασιν αὐτῆς καὶ κόρακες ἐν τοῖς πυλῶσιν αὐτῆς, διότι κέδρος τὸ ἀνάστημα αὐτῆς.
15
15
сеи граD досади'телникъ живя'и на ё^пова'нїе, гл~яи въ срDцы свое^мъ а^зъ е^смь, и^ нњсть по мнњ` па'ки. ка'ко бы'сть въ и^щеꙁнове'нїе жи'ръ ѕвњреM. вся'къ ми'моходяи скво'ꙁњ ня` поꙁви'жDетъ и^ двигнетъ рђцњ свои`”
αὕτη ἡ πόλις ἡ φαυλίστρια ἡ κατοικοῦσα ἐπ᾿ ἐλπίδι, ἡ λέγουσα ἐν καρδίᾳ αὐτῆς· ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστι μετ᾿ ἐμὲ ἔτι. πῶς ἐγενήθη εἰς ἀφανισμὸν νομὴ θηρίων· πᾶς ὁ διαπορευόμενος δι᾿ αὐτῆς συριεῖ καὶ κινήσει τὰς χεῖρας αὐτοῦ.
Глvа, г~”
Κεφάλαιο 3
1
1
О свњтлыи і^ и^зба'вленыи граD го'лђбь.
Ω ἡ ἐπιφανὴς καὶ ἀπολελυτρωμένη, ἡ πόλις ἡ περιστερά·
2
2
не слы'ша гла'са н^и прїятъ накаꙁа'нїя. на г~а не ё^пова`, и^ къ б~ђ свое'мђ не прибли'жися.
οὐκ εἰσήκουσε φωνῆς, οὐκ ἐδέξατο παιδείαν, ἐπὶ τῷ Κυρίῳ οὐκ ἐπεποίθει καὶ πρὸς τὸν Θεὸν αὐτῆς οὐκ ἤγγισεν.
3
3
кня'ѕи в неM ја%ко льви` вы'юще, сђдїя е^го ја%ко влᲆци а^равїистїи не ѓ^ставля'хђ с^и на ё'тро.
οἱ ἄρχοντες αὐτῆς ἐν αὐτῇ ὡς λέοντες ὠρυόμενοι· οἱ κριταὶ αὐτῆς ὡς λύκοι τῆς ᾿Αραβίας, οὐχ ὑπελίποντο εἰς τὸ πρωΐ·
4
4
прoрцы е^го дђхоно'сцы мђжи неради'ви. сщ~еннїи е^го скверня'тъ ст~ая, и^ нечествђ'ютъ в# зако'нъ.
οἱ προφῆται αὐτῆς πνευματοφόροι, ἄνδρες καταφρονηταί· ἱερεῖς αὐτῆς βεβηλοῦσι τὰ ἅγια καὶ ἀσεβοῦσι νόμον·
5
5
г~ь же пра'веденъ по'средњ е^го и^ не и'маT сътвори'ти непра'вды. наё'тра ё^тро дасть сђдъ свои въ свњтъ, и^ не ё^ кры'ся. и^ не раꙁђмњ непра'вды въ прельще'нїе и^ не в# побњдђ.
ὁ δὲ Κύριος δίκαιος ἐν μέσῳ αὐτῆς καὶ οὐ μὴ ποιήσῃ ἄδικον· πρωΐ πρωΐ δώσει κρίμα αὐτοῦ εἰς φῶς καὶ οὐκ ἀπεκρύβη καὶ οὐκ ἔγνω ἀδικίαν ἐν ἀπαιτήσει καὶ οὐκ εἰς νεῖκος ἀδικίαν.
6
6
въ растлњнїе низложи'хъ велича'выя, и^щезнђтъ до'мы и^хъ и^ ѓ^пђщђ пђти` и^хъ эTнђдь не проходи'тися. и^щезнђтъ гра'ди и^хъ ꙁане` не быᲄи ни е^ді'номђ н^и жи'ти.
ἐν διαφθορᾷ κατέσπασα ὑπερηφάνους, ἠφανίσθησαν γωνίαι αὐτῶν· ἐξερημώσω τὰς ὁδοὺς αὐτῶν τὸ παράπαν τοῦ μὴ διοδεύειν· ἐξέλιπον αἱ πόλεις αὐτῶν παρὰ τὸ μηδένα ὑπάρχειν μηδὲ κατοικεῖν.
7
7
рњхᲆ, ѓ^ба'че ё^бо'итеся мене`, и^ прїимњте наказа'нїе, и^ не и'мате потреби'тися эT ѓ'чїю мое'ю за вся` е^ли'ко м#стиX ѓ^ неM. гото'вися ё^рани`, и^стлњ` вс^е ли'ствїе и^мъ”
εἶπα· πλὴν φοβεῖσθέ με καὶ δέξασθε παιδείαν, καὶ οὐ μὴ ἐξολοθρευθῆτε ἐξ ὀφθαλμῶν αὐτῆς, πάντα ὅσα ἐξεδίκησα ἐπ᾿ αὐτήν· ἑτοιμάζου, ὄρθρισον, ἔφθαρται πᾶσα ἡ ἐπιφυλλὶς αὐτῶν. —
8
8
Сего ра'ди потръпи мене`, гл~етъ г~ь, въ дн~ь въскрsнїя мое^го въ свњдњтельсᲄво. ꙁане` сђдъ мои въ сон#мища ја^зы'къ прїяти цр~я. і^ и^ꙁлїати на' ня гнњвъ свои, весь гнњвъ ја%рости моея. ꙁане` ѓ^гнеM рве'нїя моеh пояде'на бђдетъ вс^я ꙁемля`.
Διὰ τοῦτο ὑπόμεινόν με, λέγει Κύριος, εἰς ἡμέραν ἀναστάσεώς μου εἰς μαρτύριον· διότι τὸ κρίμα μου εἰς συναγωγὰς ἐθνῶν τοῦ εἰσδέξασθαι βασιλεῖς, τοῦ ἐκχέαι ἐπ᾿ αὐτοὺς πᾶσαν ὀργὴν θυμοῦ μου· διότι ἐν πυρὶ ζήλου μου καταναλωθήσεται πᾶσα ἡ γῆ.
9
9
ја%ко тогда` приѓ^бря'щђ на лю'ди ја^зык# в роD и^хъ, призыва'ти всњмъ и'мя гн~е, работати е^мђ поD и'гоM е^ді'нњмъ.
ὅτι τότε μεταστρέψω ἐπὶ λαοὺς γλῶσσαν εἰς γενεὰν αὐτῆς τοῦ ἐπικαλεῖσθαι πάντας τὸ ὄνομα Κυρίου τοῦ δουλεύειν αὐτῷ ὑπὸ ζυγὸν ἕνα.
10
10
эT конець рњкъ е^џиѓ^пїискъ прїимђ` моля'щая м^я, рас#сња'нїи принесTђ жрътвы м^и”
ἐκ περάτων ποταμῶν Αἰθιοπίας προσδέξομαι ἐν διεσπαρμένοις μου, οἴσουσι θυσίας μοι.
11
11
Въ дн~ь ѓn не и'маши постыди'тися эT всњхъ нача'токъ свои^хъ и'миже нечествова в# м^я. ја%ко тогда` эTи^мђ эT тебе ё^кори'зны досажде'нїя твое^го, и^ ктомђ не и'маши приложи'ти велича'тися ѓ^ горњ` ст~њи мое'и.
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ οὐ μὴ καταισχυνθῇς ἐκ πάντων τῶν ἐπιτηδευμάτων σου, ὧν ἠσέβησας εἰς ἐμέ· ὅτι τότε περιελῶ ἀπὸ σοῦ τὰ φαυλίσματα τῆς ὕβρεώς σου, καὶ οὐκέτι μὴ προσθῇς τοῦ μεγαλαυχῆσαι ἐπὶ τὸ ὄρος τὸ ἅγιόν μου.
12
12
и^ ѓ^ста'влю в# тебњ` лю'ди кро'тки и^ смире'ны, и^ бђдTђ надњя'тися на и^мя гн~е.
καὶ ὑπολείψομαι ἐν σοὶ λαὸν πρᾳΰν καὶ ταπεινόν, καὶ εὐλαβηθήσονται ἀπὸ τοῦ ὀνόματος Κυρίου
13
13
ѓ^ста'нцы і^и^л~евы не сътво'ряT непра'вды, и^ не рекTђ сђ'етна, и^ не и'маT ѓ^брњ'стися въ ё^стех# иX ја^зыk льстиv, зане` тїи пожирђюT и ё^гнњздяTся, и^ не бђдеT пострашая'й ихъ”
οἱ κατάλοιποι τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ οὐ ποιήσουσιν ἀδικίαν καὶ οὐ λαλήσουσι μάταια, καὶ οὐ μὴ εὑρεθῇ ἐν τῷ στόματι αὐτῶν γλῶσσα δολία, διότι αὐτοὶ νεμήσονται καὶ κοιτασθήσονται, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐκφοβῶν αὐτούς. —
14
14
Ра'дђися дщ^и сїѓ'нова ѕњло, проповњдаи дщ^и і^ерsлимля, весели'ся и^ преё^крашаися эT всего срDца свое^го дщ^и і^е^рлsимля.
Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών, κήρυσσε, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ· εὐφραίνου καὶ κατατέρπου ἐξ ὅλης τῆς καρδίας σου, θύγατερ ῾Ιερουσαλήμ.
15
15
эTја%тъ г~ь непра'вды ᲄвоя, і^ и^зба'виl т^я еs и^з рђки` врагъ твоиX. въцр~ится г~ь посредњ тебе, и^ не ё'зриши зл^а ктомђ`.
περιεῖλε Κύριος τὰ ἀδικήματά σου, λελύτρωταί σε ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν σου· βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ Κύριος ἐν μέσῳ σου, οὐκ ὄψῃ κακὰ οὐκέτι.
16
16
въ вре'мя ѓ'но реq г~ь і^ерsлимђ, дръза'и сїѓ'не да не ѓ^слабњ'ете рђцњ твои`,
ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἐρεῖ Κύριος τῇ ῾Ιερουσαλήμ· θάρσει, Σιών, μὴ παρείσθωσαν αἱ χεῖρές σου·
17
17
г~ь б~ъ твои в ᲄебњ` си'леn спsти т^я. наведеT на' тя весе'лїе, и^ ѓ^бновиT т^я въ любви` е^мђ. и^ възвесели'тся ѓ^ тебњ въ ё^краше'нїе ја%ко въ дн~ь празDника.
Κύριος ὁ Θεός σου ἐν σοί, δύνατὸς σώσει σε, ἐπάξει ἐπὶ σὲ εὐφροσύνην καὶ καινιεῖ σε ἐν τῇ ἀγαπήσει αὐτοῦ καὶ εὐφρανθήσεται ἐπὶ σὲ ἐν τέρψει ὡς ἐν ἡμέρᾳ ἑορτῆς.
18
18
и^ съберђ сътре'ныя, го'ре кт^о прїимеT на' ня поноше'нїе.
καὶ συνάξω τοὺς συντετριμμένους σου. οὐαί, τίς ἔλαβεν ἐπ᾿ αὐτὴν ὀνειδισμόν;
19
19
с^е аZ сътворю` в тебњ мене` ра'ди, гл~ет# г~ь, въ время ѓ'но. и^ сп~сђ ё^тњщеnнђю, и^ эTриновеnнђю прїимђ`. и положђ я& в# похвале'нїе, і^ и^мени'ты въ всю` ꙁе'млю.
ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ ἐν σοὶ ἕνεκέν σου ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, λέγει Κύριος, καὶ σώσω τὴν ἐκπεπιεσμένην, καὶ τὴν ἀπωσμένην εἰσδέξομαι, καὶ θήσομαι αὐτοὺς εἰς καύχημα καὶ ὀνομαστοὺς ἐν πάσῃ τῇ γῇ.
20
20
и^ постыдяTся въ время ѓ'но е^гда добро` ва'мъ сътворю`, и^ вᲆ вре'мя е^гда прїимђ в^ы, ꙁане` дахᲆ в^ы и^мени'ты въ похвале'нїе въ всXњ лю'дехъ ꙁемля`, въꙁвраща'ти м^и плњн#ники ва'ша преD ва'ми, гл~етъ г~ь”
καὶ καταισχυνθήσονται ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ὅταν καλῶς ὑμῖν ποιήσω, καὶ ἐν τῷ καιρῷ, ὅταν εἰσδέξωμαι ὑμᾶς· διότι δώσω ὑμᾶς ὀνομαστοὺς καὶ εἰς καύχημα ἐν πᾶσι τοῖς λαοῖς τῆς γῆς ἐν τῷ ἐπιστρέφειν με τήν αἰχμαλωσίαν ὑμῶν ἐνώπιον ὑμῶν, λέγει Κύριος.