|
Псалтир
|
Псалти́рь
|
Псалтир Київський ізвод онлайн |
|
|
Псалом 1
|
Псалом 1
|
|
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 1.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Блаже́н муж, і́же не і́де на сові́т нечести́вих, і на путі́ грі́шних не ста, і на сіда́лищі губи́телей не сі́де;
|
Блаже́нъ му́жъ, и́же не и́де на совѣ́тъ нечести́выхъ, и на пути́ грѣ́шныхъ не ста́, и на сѣда́лищи губи́телей не сѣ́де:
|
|
2
|
2
|
|
но в зако́ні Госпо́дні во́ля єго́, і в зако́ні Єго́ поучи́ться день і нощ.
|
но въ зако́нѣ Госпо́дни во́ля єго́, и въ зако́нѣ Єго́ поучи́тся де́нь и но́щь.
|
|
3
|
3
|
|
І бу́деть я́ко дре́во насажде́нноє при ісхо́дищих вод, є́же плод свой дасть во вре́м'я своє́, і лист єго́ не отпаде́ть, і вся, єли́ка а́ще твори́ть, успі́єть.
|
И бу́детъ я́ко дре́во насажде́ноє при исхо́дищихъ во́дъ, є́же пло́дъ сво́й да́стъ во вре́мя своє́, и ли́стъ єго́ не отпаде́тъ: и вся́, єли́ка а́ще твори́тъ, успѣ́єтъ.
|
|
4
|
4
|
|
Не та́ко нечести́вії, не та́ко: но я́ко прах, єго́же возмета́єть вітр от лиця́ землі́.
|
Не та́ко нечести́віи, не та́ко: но я́ко пра́хъ, єго́же возмета́єтъ вѣ́тръ от лица́ земли́.
|
|
5
|
5
|
|
Сего́ ра́ди не воскре́снуть нечести́вії на суд, ніже́ грі́шници в сові́т пра́ведних.
|
Сего́ ра́ди не воскре́снутъ нечести́віи на су́дъ, ниже́ грѣ́шницы въ совѣ́тъ пра́ведныхъ.
|
|
6
|
6
|
|
Я́ко вість Госпо́дь путь пра́ведних, і путь нечести́вих поги́бнеть.
|
Я́ко вѣ́сть Госпо́дь пу́ть пра́ведныхъ, и пу́ть нечести́выхъ поги́бнетъ.
|
|
Псалом 2
|
Псалом 2
|
|
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 2.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Вску́ю шата́шася язи́ци, і лю́діє поучи́шася тще́тним?
|
Вску́ю шата́шася язы́цы, и лю́діє поучи́шася тще́тнымъ?
|
|
2
|
2
|
|
Предста́ша ца́ріє зе́мстії, і кня́зі собра́шася вку́пі на Го́спода і на Христа́ Єго́.
|
Предста́ша ца́ріє зе́мстіи, и кня́зи собра́шася вку́пѣ на Го́спода и на Христа́ Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Расто́ргнем [расто́ргним] у́зи їх і отве́ржем [отве́ржим] от нас і́го їх.
|
Расто́ргнемъ {расто́ргнимъ} у́зы и́хъ и отве́ржемъ {отве́ржимъ} от на́съ и́го и́хъ.
|
|
4
|
4
|
|
Живи́й на небесі́х посміє́ться їм, і Госпо́дь поруга́ється їм.
|
Живы́й на небесѣ́хъ посмѣє́тся и́мъ, и Госпо́дь поруга́єтся и́мъ.
|
|
5
|
5
|
|
Тогда́ возглаго́леть к ним гні́вом Свої́м і я́ростію Своє́ю см'яте́ть я;
|
Тогда́ возглаго́летъ къ ни́мъ гнѣ́вомъ Свои́мъ и я́ростію Своє́ю смяте́тъ я́:
|
|
6
|
6
|
|
Аз же поста́влен єсьм Цар от Него́ над Сіо́ном, горо́ю свято́ю Єго́,
|
А́зъ же поста́вленъ є́смь Ца́рь от Него́ надъ Сіо́номъ, горо́ю свято́ю Єго́,
|
|
7
|
7
|
|
возвіща́яй повелі́ніє Госпо́днє. Госпо́дь рече́ ко Мні: Син Мой єси́ Ти, Аз днесь роди́х Тя;
|
возвѣща́яй повелѣ́ніє Госпо́дне. Госпо́дь рече́ ко Мнѣ́: Сы́нъ Мо́й єси́ Ты́, А́зъ дне́сь роди́хъ Тя́:
|
|
8
|
8
|
|
проси́ от Мене́, і дам Ті язи́ки достоя́ніє Твоє́, і одержа́ніє Твоє́ конці́ землі́;
|
проси́ от Мене́, и да́мъ ти́ язы́ки достоя́ніє Твоє́, и одержа́ніє Твоє́ концы́ земли́:
|
|
9
|
9
|
|
упасе́ши я жезло́м желі́зним, я́ко сосу́ди скуде́льничі сокруши́ши я.
|
упасе́ши я́ жезло́мъ желѣ́знымъ, я́ко сосу́ды скуде́льничи сокруши́ши я́.
|
|
10
|
10
|
|
І ни́ні, ца́ріє, разумі́йте, накажі́теся* всі судя́щії землі́.
|
И ны́нѣ, ца́ріє, разумѣ́йте, накажи́теся вси́ судя́щіи земли́.
|
|
11
|
11
|
|
Рабо́тайте Го́сподеві со стра́хом і ра́дуйтеся Єму́ со тре́петом.
|
Рабо́тайте Го́сподеви со стра́хомъ, и ра́дуйтеся Єму́ со тре́петомъ.
|
|
12
|
12
|
|
Приймі́те наказа́ніє, да не когда́ прогні́вається Госпо́дь, і поги́бнете от путі́ пра́веднаго, єгда́ возгори́ться вско́рі я́рость Єго́; блаже́нні всі наді́ющіїся Нань.
|
Пріими́те наказа́ніє, да не когда́ прогнѣ́ваєтся Госпо́дь, и поги́бнете от пути́ пра́веднаго, єгда́ возгори́тся вско́рѣ я́рость Єго́: блаже́ни вси́ надѣ́ющіися На́нь.
|
|
Псалом 3
|
Псалом 3
|
|
1
|
1
|
|
Псало́м Дави́ду, внегда́ отбіга́ше от лиця́ Авессало́ма, си́на своєго́, 3.
|
Псало́мъ Дави́ду, внегда́ отбѣга́ше от лица́ Авессало́ма сы́на своєго́.
|
|
2
|
2
|
|
Го́споди, что ся умно́жиша стужа́ющії мі? Мно́зі востаю́ть на м'я,
|
Го́споди, что́ ся умно́жиша стужа́ющіи ми́? Мно́зи востаю́тъ на мя́,
|
|
3
|
3
|
|
мно́зі глаго́лють душі́ моє́й: ність спасе́нія єму́ в Бо́зі єго́.
|
мно́зи глаго́лютъ души́ моє́й: нѣ́сть спасе́нія єму́ въ Бо́зѣ єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Ти же, Го́споди, Засту́пник мой єси́, сла́ва моя́, і вознося́й главу́ мою́.
|
Ты́ же, Го́споди, засту́пникъ мо́й єси́, сла́ва моя́, и вознося́й главу́ мою́.
|
|
5
|
5
|
|
Гла́сом мої́м ко Го́споду воззва́х, і усли́ша м'я от гори́ святи́я Своєя́.
|
Гла́сомъ мои́мъ ко Го́споду воззва́хъ, и услы́ша мя́ от горы́ святы́я Своєя́.
|
|
6
|
6
|
|
Аз усну́х, і спах, воста́х, я́ко Госпо́дь засту́пить м'я.
|
А́зъ усну́хъ, и спа́хъ, воста́хъ, я́ко Госпо́дь засту́питъ мя́.
|
|
7
|
7
|
|
Не убою́ся от тем люді́й, о́крест напа́дающих на м'я.
|
Не убою́ся от те́мъ люді́й, о́крестъ напа́дающихъ на мя́.
|
|
8
|
8
|
|
Воскресни́, Го́споди, спаси́ м'я, Бо́же мой: я́ко Ти порази́л єси́ вся вражду́ющия мі всу́є, зу́би грі́шников сокруши́л єси́.
|
Воскре́сни́, Го́споди, спаси́ мя, Бо́же мо́й: я́ко Ты́ порази́лъ єси́ вся́ вражду́ющыя ми́ всу́є, зу́бы грѣ́шниковъ сокруши́лъ єси́.
|
|
9
|
9
|
|
Госпо́днє єсть спасе́ніє, і на лю́дех Твої́х благослове́ніє Твоє́.
|
Госпо́дне є́сть спасе́ніє, и на лю́дехъ Твои́хъ благослове́ніє Твоє́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 4
|
Псалом 4
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, в пі́снех, псало́м Дави́ду, 4.
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Внегда́ призва́ти мі, усли́ша м'я Бог пра́вди моєя́; в ско́рбі распространи́л м'я єси́; уще́дри м'я і усли́ши моли́тву мою́.
|
Внегда́ призва́ти ми́, услы́ша мя́ Бо́гъ пра́вды моєя́: въ ско́рби распространи́лъ мя́ єси́: уще́дри мя́ и услы́ши моли́тву мою́.
|
|
3
|
3
|
|
Си́нове челові́честії, доко́лі тяжкосе́рдії? Вску́ю лю́бите суєту́ і і́щете лжі?
|
Сы́нове человѣ́честіи, доко́лѣ тяжкосе́рдіи? Вску́ю лю́бите суєту́ и и́щете лжи́?
|
|
4
|
4
|
|
І уві́дите, я́ко удиви́ Госпо́дь преподо́бнаго Своєго́. Госпо́дь усли́шить м'я, внегда́ воззва́ти мі к Нему́.
|
И увѣ́дите, я́ко удиви́ Госпо́дь преподо́бнаго Своєго́. Госпо́дь услы́шитъ мя́, внегда́ воззва́ти ми́ къ Нему́.
|
|
5
|
5
|
|
Гні́вайтеся, і не согріша́йте, я́же глаго́лете в сердця́х ва́ших, на ло́жах ва́ших умилі́теся;
|
Гнѣ́вайтеся, и не согрѣша́йте, я́же глаго́лете въ сердца́хъ ва́шихъ, на ло́жахъ ва́шихъ умили́теся:
|
|
6
|
6
|
|
пожрі́те же́ртву пра́вди і упова́йте на Го́спода.
|
пожри́те же́ртву пра́вды и упова́йте на Го́спода.
|
|
7
|
7
|
|
Мно́зі глаго́лють: кто яви́ть нам блага́я? Зна́менася на нас світ лиця́ Твоєго́, Го́споди.
|
Мно́зи глаго́лютъ: кто́ яви́тъ на́мъ блага́я? Зна́менася на на́съ свѣ́тъ лица́ Твоєго́, Го́споди.
|
|
8
|
8
|
|
Дал єси́ весе́ліє в се́рдці моє́м; от плода́ пшени́ці, вина́ і єле́я своєго́ умно́жишася;
|
Да́лъ єси́ весе́ліє въ се́рдцы моє́мъ: от плода́ пшени́цы, віна́ и єле́а своєго́ умно́жишася:
|
|
9
|
9
|
|
в ми́рі вку́пі усну́ і почи́ю, я́ко Ти, Го́споди, єди́наго на упова́нії всели́л м'я єси́.
|
въ ми́рѣ вку́пе усну́ и почі́ю, я́ко Ты́, Го́споди, єди́наго на упова́ніи всели́лъ мя́ єси́.
|
|
Псалом 5
|
Псалом 5
|
|
1
|
1
|
|
О наслі́дствующем, псало́м Дави́ду, 5.
|
О наслѣ́дствующемъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Глаго́ли моя́ внуши́, Го́споди, разумі́й зва́ніє моє́.
|
Глаго́лы моя́ внуши́, Го́споди, разумѣ́й зва́ніє моє́.
|
|
3
|
3
|
|
Воньми́ гла́су моле́нія моєго́, Царю́ мой і Бо́же мой, я́ко к Тебі́ помолю́ся, Го́споди.
|
Вонми́ гла́су моле́нія моєго́, Царю́ мо́й и Бо́же мо́й: я́ко къ Тебѣ́ помолю́ся, Го́споди.
|
|
4
|
4
|
|
Зау́тра усли́ши глас мой, зау́тра предста́ну Ті, і у́зриши м'я;
|
Зау́тра услы́ши гла́съ мо́й: зау́тра предста́ну Ти́, и у́зриши мя́:
|
|
5
|
5
|
|
я́ко Бог не хотя́й беззако́нія Ти єси́, не присели́ться к Тебі́ лука́внуяй,
|
я́ко Бо́гъ не хотя́й беззако́нія Ты́ єси́: не присели́тся къ Тебѣ́ лука́внуяй,
|
|
6
|
6
|
|
ніже́ пребу́дуть беззако́нници пред очи́ма Твої́ма; возненави́діл єси́ вся ді́лающия беззако́ніє,
|
ниже́ пребу́дутъ беззако́нницы предъ очи́ма Твои́ма: возненави́дѣлъ єси́ вся́ дѣ́лающыя беззако́ніє,
|
|
7
|
7
|
|
погуби́ши вся глаго́лющия лжу; му́жа крове́й і льсти́ва гнуша́ється Госпо́дь.
|
погуби́ши вся́ глаго́лющыя лжу́: му́жа крове́й и льсти́ва гнуша́єтся Госпо́дь.
|
|
8
|
8
|
|
Аз же мно́жеством ми́лости Твоєя́ вни́ду в дом Твой, поклоню́ся ко хра́му свято́му Твоєму́, в стра́сі Твоє́м.
|
А́зъ же мно́жествомъ ми́лости Твоєя́ вни́ду въ до́мъ Тво́й, поклоню́ся ко хра́му свято́му Твоєму́, въ стра́сѣ Твоє́мъ.
|
|
9
|
9
|
|
Го́споди, наста́ви м'я пра́вдою Твоє́ю, враг мої́х ра́ди іспра́ви пред Тобо́ю путь мой.
|
Го́споди, наста́ви мя́ пра́вдою Твоє́ю, вра́гъ мои́хъ ра́ди испра́ви предъ Тобо́ю пу́ть мо́й.
|
|
10
|
10
|
|
Я́ко ність во усті́х їх і́стини, се́рдце їх су́єтно, гроб отве́рст горта́нь їх, язи́ки свої́ми льща́ху.
|
Я́ко нѣ́сть во устѣ́хъ и́хъ и́стины, се́рдце и́хъ су́єтно, гро́бъ отве́рстъ горта́нь и́хъ, язы́ки свои́ми льща́ху.
|
|
11
|
11
|
|
Суди́ їм, Бо́же, да отпаду́ть от ми́слей свої́х; по мно́жеству нече́стія їх ізри́ни я, я́ко преогорчи́ша Тя, Го́споди.
|
Суди́ и́мъ, Бо́же, да отпаду́тъ от мы́слей свои́хъ: по мно́жеству нече́стія и́хъ изри́ни я́, я́ко преогорчи́ша Тя́, Го́споди.
|
|
12
|
12
|
|
І да возвеселя́ться всі упова́ющії на Тя, во вік возра́дуються, і всели́шися в них, і похва́ляться о Тебі́ лю́б'ящії і́м'я Твоє́.
|
И да возвеселя́тся вси́ упова́ющіи на Тя́, во вѣ́къ возра́дуются, и всели́шися въ ни́хъ: и похва́лятся о Тебѣ́ лю́бящіи и́мя Твоє́.
|
|
13
|
13
|
|
Я́ко Ти благослови́ши пра́ведника, Го́споди, я́ко ору́жієм благоволе́нія вінча́л єси́ нас.
|
Я́ко Ты́ благослови́ши пра́ведника, Го́споди, я́ко ору́жіємъ благоволе́нія вѣнча́лъ єси́ на́съ.
|
|
Псалом 6
|
Псалом 6
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, в пі́снех о осьмі́м, псало́м Дави́ду, 6.
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ о осмѣ́мъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ніже́ гні́вом Твої́м нака́жеши мене́.
|
Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ниже́ гнѣ́вомъ Твои́мъ нака́жеши мене́.
|
|
3
|
3
|
|
Поми́луй м'я, Го́споди, я́ко не́мощен єсьм; ізціли́ м'я, Го́споди, я́ко см'ято́шася ко́сті моя́,
|
Поми́луй мя́, Го́споди, я́ко не́мощенъ є́смь: изцѣли́ мя, Го́споди, я́ко смято́шася ко́сти моя́,
|
|
4
|
4
|
|
і душа́ моя́ см'яте́ся зіло́; і Ти, Го́споди, доко́лі?
|
и душа́ моя́ смяте́ся зѣло́: и Ты́, Го́споди, доко́лѣ?
|
|
5
|
5
|
|
Обрати́ся, Го́споди, ізба́ви ду́шу мою́, спаси́ м'я ра́ди ми́лости Твоєя́;
|
Обрати́ся, Го́споди, изба́ви ду́шу мою́, спаси́ мя ра́ди ми́лости Твоєя́:
|
|
6
|
6
|
|
я́ко ність в сме́рті помина́яй Тебе́, во а́ді же кто іспові́сться Тебі́?
|
я́ко нѣ́сть въ сме́рти помина́яй Тебе́, во а́дѣ же кто́ исповѣ́стся Тебѣ́?
|
|
7
|
7
|
|
Утруди́хся воздиха́нієм мої́м, ізми́ю на вся́ку нощ ло́же моє́, слеза́ми мої́ми посте́лю мою́ омочу́.
|
Утруди́хся воздыха́ніємъ мои́мъ, измы́ю на вся́ку но́щь ло́же моє́, слеза́ми мои́ми посте́лю мою́ омочу́.
|
|
8
|
8
|
|
См'яте́ся от я́рости о́ко моє́, обетша́х во всіх вразі́х мої́х.
|
Смяте́ся от я́рости о́ко моє́, обетша́хъ во всѣ́хъ вразѣ́хъ мои́хъ.
|
|
9
|
9
|
|
Отступі́те от мене́, всі ді́лающії беззако́ніє, я́ко усли́ша Госпо́дь глас пла́ча моєго́,
|
Отступи́те от мене́, вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє, я́ко услы́ша Госпо́дь гла́съ пла́ча моєго́,
|
|
10
|
10
|
|
усли́ша Госпо́дь моле́ніє моє́, Госпо́дь моли́тву мою́ прия́т.
|
услы́ша Госпо́дь моле́ніє моє́, Госпо́дь моли́тву мою́ прія́тъ.
|
|
11
|
11
|
|
Да постидя́ться і см'яту́ться всі вразі́ мої́, да возвратя́ться і устидя́ться зіло́ вско́рі.
|
Да постыдя́тся и смяту́тся вси́ врази́ мои́, да возвратя́тся и устыдя́тся зѣло́ вско́рѣ.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 7
|
Псалом 7
|
|
1
|
1
|
|
Псало́м Дави́ду, єго́же воспі́т Го́сподеві о словесі́х Хусі́євих, си́на Іємені́їна, 7.
|
Псало́мъ Дави́ду, єго́же воспѣ́тъ Го́сподеви о словесѣ́хъ Хусі́євыхъ, сы́на Іємені́ина.
|
|
2
|
2
|
|
Го́споди Бо́же мой, на Тя упова́х, спаси́ м'я от всіх гоня́щих м'я і ізба́ви м'я;
|
Го́споди Бо́же мо́й, на Тя́ упова́хъ, спаси́ мя от всѣ́хъ гоня́щихъ мя́ и изба́ви мя́:
|
|
3
|
3
|
|
да не когда́ похи́тить, я́ко лев, ду́шу мою́, не су́щу ізбавля́ющу, ніже́ спаса́ющу.
|
да не когда́ похи́титъ я́ко ле́въ ду́шу мою́, не су́щу избавля́ющу, ниже́ спаса́ющу.
|
|
4
|
4
|
|
Го́споди Бо́же мой, а́ще сотвори́х сіє́, а́ще єсть непра́вда в руку́ моє́ю,
|
Го́споди Бо́же мо́й, а́ще сотвори́хъ сіє́, а́ще є́сть непра́вда въ руку́ моє́ю,
|
|
5
|
5
|
|
а́ще возда́х воздаю́щим мі зла, да отпаду́ у́бо от враг мої́х тощ;
|
а́ще возда́хъ воздаю́щымъ ми́ зла́, да отпаду́ у́бо от вра́гъ мои́хъ то́щъ:
|
|
6
|
6
|
|
да пожене́ть у́бо враг ду́шу мою́, і да пости́гнеть, і попере́ть в зе́млю живо́т мой, і сла́ву мою́ в персть всели́ть.
|
да пожене́тъ у́бо вра́гъ ду́шу мою́, и да пости́гнетъ, и попере́тъ въ зе́млю живо́тъ мо́й, и сла́ву мою́ въ пе́рсть всели́тъ.
|
|
7
|
7
|
|
Воскресни́, Го́споди, гні́вом Твої́м, вознеси́ся в конця́х враг Твої́х, і воста́ни, Го́споди Бо́же мой, повелі́нієм, і́мже запові́дал єси́,
|
Воскре́сни́, Го́споди, гнѣ́вомъ Твои́мъ, вознеси́ся въ конца́хъ вра́гъ Твои́хъ, и воста́ни, Го́споди Бо́же мо́й, повелѣ́ніємъ, и́мже заповѣ́далъ єси́,
|
|
8
|
8
|
|
і сонм люді́й оби́деть Тя, і о том на висоту́ обрати́ся.
|
и со́нмъ люді́й обы́детъ Тя́: и о то́мъ на высоту́ обрати́ся.
|
|
9
|
9
|
|
Госпо́дь су́дить лю́дем; суди́ мі, Го́споди, по пра́вді моє́й і по незло́бі моє́й на м'я.
|
Госпо́дь су́дитъ лю́демъ: суди́ ми, Го́споди, по пра́вдѣ моє́й и по незло́бѣ моє́й на мя́.
|
|
10
|
10
|
|
Да сконча́ється зло́ба грі́шних, і іспра́виши пра́веднаго, іспита́яй сердця́ і утро́би, Бо́же, пра́ведно.
|
Да сконча́єтся зло́ба грѣ́шныхъ, и испра́виши пра́веднаго, испыта́яй сердца́ и утро́бы, Бо́же, пра́ведно.
|
|
11
|
11
|
|
По́мощ моя́ от Бо́га, спаса́ющаго пра́вия се́рдцем.
|
По́мощь моя́ от Бо́га, спаса́ющаго пра́выя се́рдцемъ.
|
|
12
|
12
|
|
Бог суди́тель пра́веден, і крі́пок, і долготерпіли́в, і не гнів наводя́й на всяк день.
|
Бо́гъ суди́тель пра́веденъ, и крѣ́покъ, и долготерпѣли́въ, и не гнѣ́въ наводя́й на вся́къ де́нь.
|
|
13
|
13
|
|
А́ще не обратите́ся, ору́жіє Своє́ очи́стить, лук Свой напряже́, і угото́ва ї,
|
А́ще не обратите́ся, ору́жіє Своє́ очи́ститъ, лу́къ Сво́й напряже́, и угото́ва и́,
|
|
14
|
14
|
|
і в нем угото́ва сосу́ди сме́ртния, стрі́ли Своя́ сгара́ємим соді́ла.
|
и въ не́мъ угото́ва сосу́ды сме́ртныя, стрѣ́лы Своя́ сгара́ємымъ содѣ́ла.
|
|
15
|
15
|
|
Се, болі́ непра́вдою, зача́т болі́знь і роди́ беззако́ніє;
|
Се́, болѣ́ непра́вдою, зача́тъ болѣ́знь и роди́ беззако́ніє:
|
|
16
|
16
|
|
ров ізри́ і іскопа́ ї, і паде́ть в я́му, ю́же соді́ла.
|
ро́въ изры́ и ископа́ и́, и паде́тъ въ я́му, ю́же содѣ́ла.
|
|
17
|
17
|
|
Обрати́ться болі́знь єго́ на главу́ єго́, і на верх єго́ непра́вда єго́ сни́деть.
|
Обрати́тся болѣ́знь єго́ на главу́ єго́, и на ве́рхъ єго́ непра́вда єго́ сни́детъ.
|
|
18
|
18
|
|
Іспові́мся Го́сподеві по пра́вді Єго́ і пою́ і́мені Го́спода Ви́шняго.
|
Исповѣ́мся Го́сподеви по пра́вдѣ Єго́ и пою́ и́мени Го́спода Вы́шняго.
|
|
Псалом 8
|
Псалом 8
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о точи́ліх, псало́м Дави́ду, 8.
|
Въ коне́цъ, о точи́лѣхъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Го́споди Госпо́дь наш, я́ко чу́дно і́м'я Твоє́ по всей землі́, я́ко взя́тся великолі́піє Твоє́ преви́ше небе́с!
|
Го́споди Госпо́дь на́шъ, я́ко чу́дно и́мя Твоє́ по все́й земли́, я́ко взя́тся великолѣ́піє Твоє́ превы́ше небе́съ.
|
|
3
|
3
|
|
Із уст младе́нець і ссу́щих соверши́л єси́ хвалу́, враг Твої́х ра́ди, є́же разруши́ти врага́ і ме́стника.
|
Изъ у́стъ младе́нецъ и ссу́щихъ соверши́лъ єси́ хвалу́, вра́гъ Твои́хъ ра́ди, є́же разруши́ти врага́ и ме́стника.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко узрю́ небеса́, діла́ перст Твої́х, луну́ і зві́зди, я́же Ти основа́л єси́;
|
Я́ко узрю́ небеса́, дѣла́ пе́рстъ Твои́хъ, луну́ и звѣ́зды, я́же Ты́ основа́лъ єси́:
|
|
5
|
5
|
|
что єсть челові́к, я́ко по́мниши єго́? Іли́ син челові́ч, я́ко посіща́єши єго́?
|
что́ є́сть человѣ́къ, я́ко по́мниши єго́? Или́ сы́нъ человѣ́чь, я́ко посѣща́єши єго́?
|
|
6
|
6
|
|
Ума́лил єси́ єго́ ма́лим чим от а́нгел, сла́вою і че́стію вінча́л єси́ єго́;
|
Ума́лилъ єси́ єго́ ма́лымъ чи́мъ от А́нгелъ, сла́вою и че́стію вѣнча́лъ єси́ єго́:
|
|
7
|
7
|
|
і поста́вил єси́ єго́ над ді́ли руку́ Твоє́ю, вся покори́л єси́ под но́зі єго́;
|
и поста́вилъ єси́ єго́ надъ дѣ́лы руку́ Твоє́ю, вся́ покори́лъ єси́ подъ но́зѣ єго́:
|
|
8
|
8
|
|
о́вці і воли́ вся, єще́ же і скоти́ польські́я,
|
о́вцы и волы́ вся́, єще́ же и скоты́ польскі́я,
|
|
9
|
9
|
|
пти́ці небе́сния і ри́би морські́я, преходя́щия стезі́ морські́я.
|
пти́цы небе́сныя и ры́бы морскі́я, преходя́щыя стези́ морскі́я.
|
|
10
|
10
|
|
Го́споди Госпо́дь наш, я́ко чу́дно і́м'я Твоє́ по всей землі́!
|
Го́споди Госпо́дь на́шъ, я́ко чу́дно и́мя Твоє́ по все́й земли́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 9
|
Псалом 9
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о та́йних си́на, псало́м Дави́ду, 9.
|
Въ коне́цъ, о та́йныхъ сы́на, псало́мъ Дави́ду, 9.
|
|
2
|
2
|
|
Іспові́мся Тебі́, Го́споди, всім се́рдцем мої́м, пові́м вся чудеса́ Твоя́.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, Го́споди, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ, повѣ́мъ вся́ чудеса́ Твоя́.
|
|
3
|
3
|
|
Возвеселю́ся і возра́дуюся о Тебі́, пою́ і́мені Твоєму́, Ви́шній.
|
Возвеселю́ся и возра́дуюся о Тебѣ́, пою́ и́мени Твоєму́, Вы́шній.
|
|
4
|
4
|
|
Внегда́ возврати́тися врагу́ моєму́ всп'ять, ізнемо́гуть і поги́бнуть от лиця́ Твоєго́.
|
Внегда́ возврати́тися врагу́ моєму́ вспя́ть, изнемо́гутъ и поги́бнутъ от лица́ Твоєго́.
|
|
5
|
5
|
|
Я́ко сотвори́л єси́ суд мой і прю мою́; сіл єси́ на престо́лі, судя́й пра́вду.
|
Я́ко сотвори́лъ єси́ су́дъ мо́й и прю́ мою́: сѣ́лъ єси́ на престо́лѣ, судя́й пра́вду.
|
|
6
|
6
|
|
Запрети́л єси́ язи́ком, і поги́бе нечести́вий, і́м'я єго́ потреби́л єси́ в вік і в вік ві́ка.
|
Запрети́лъ єси́ язы́комъ, и поги́бе нечести́вый: и́мя єго́ потреби́лъ єси́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
7
|
7
|
|
Врагу́ оскуді́ша ору́жія в коне́ць, і гра́ди разруши́л єси́; поги́бе па́м'ять єго́ с шу́мом.
|
Врагу́ оскудѣ́ша ору́жія въ коне́цъ, и гра́ды разруши́лъ єси́: поги́бе па́мять єго́ съ шу́момъ.
|
|
8
|
8
|
|
І Госпо́дь во вік пребива́єть, угото́ва на суд престо́л Свой;
|
И Госпо́дь во вѣ́къ пребыва́єтъ, угото́ва на су́дъ престо́лъ Сво́й:
|
|
9
|
9
|
|
і Той суди́ти і́мать вселе́нній в пра́вду, суди́ти і́мать лю́дем в правоті́.
|
и То́й суди́ти и́мать вселе́ннѣй въ пра́вду, суди́ти и́мать лю́демъ въ правотѣ́.
|
|
10
|
10
|
|
І бисть Госпо́дь Прибі́жище убо́гому, Помо́щник во благовре́меніїх, в ско́рбіх.
|
И бы́сть Госпо́дь прибѣ́жище убо́гому, помо́щникъ во благовре́меніихъ, въ ско́рбехъ.
|
|
11
|
11
|
|
І да упова́ють на Тя зна́ющії і́м'я Твоє́, я́ко не оста́вил єси́ взиска́ющих Тя, Го́споди.
|
И да упова́ютъ на Тя́ зна́ющіи и́мя Твоє́, я́ко не оста́вилъ єси́ взыска́ющихъ Тя́, Го́споди.
|
|
12
|
12
|
|
По́йте Го́сподеві, живу́щему в Сіо́ні, возвісті́те во язи́ціх начина́нія Єго́;
|
По́йте Го́сподеви, живу́щему въ Сіо́нѣ, возвѣсти́те во язы́цѣхъ начина́нія Єго́:
|
|
13
|
13
|
|
я́ко взиска́яй кро́ви їх пом'яну́, не заби́ зва́нія убо́гих.
|
я́ко взыска́яй кро́ви и́хъ помяну́, не забы́ зва́нія убо́гихъ.
|
|
14
|
14
|
|
Поми́луй м'я, Го́споди, виждь смире́ніє моє́ от враг мої́х, вознося́й м'я от врат сме́ртних;
|
Поми́луй мя́, Го́споди, ви́ждь смире́ніє моє́ от вра́гъ мои́хъ, вознося́й мя́ от вра́тъ сме́ртныхъ:
|
|
15
|
15
|
|
я́ко да возвіщу́ вся хвали́ Твоя́ во враті́х дще́ре Сіо́ні; возра́дуємся о спасе́нії Твоє́м.
|
я́ко да возвѣщу́ вся́ хвалы́ Твоя́ во вратѣ́хъ дще́ре Сіо́ни: возра́дуємся о спасе́ніи Твоє́мъ.
|
|
16
|
16
|
|
Углібо́ша язи́ци в па́губі, ю́же сотвори́ша; в сі́ті сей, ю́же скри́ша, ув'язе́ нога́ їх.
|
Углѣбо́ша язы́цы въ па́губѣ, ю́же сотвори́ша: въ сѣ́ти се́й, ю́же скры́ша, увязе́ нога́ и́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Зна́єм єсть Госпо́дь судьби́ творя́й; в ді́ліх руку́ своє́ю ув'язе́ грі́шник.
|
Зна́ємь є́сть Госпо́дь судьбы́ творя́й: въ дѣ́лѣхъ руку́ своє́ю увязе́ грѣ́шникъ.
|
|
18
|
18
|
|
Да возвратя́ться грі́шници во ад, всі язи́ци забива́ющії Бо́га.
|
Да возвратя́тся грѣ́шницы во а́дъ, вси́ язы́цы забыва́ющіи Бо́га.
|
|
19
|
19
|
|
Я́ко не до конця́ забве́н бу́деть ни́щий, терпі́ніє убо́гих не поги́бнеть до конця́.
|
Я́ко не до конца́ забве́нъ бу́детъ ни́щій, терпѣ́ніє убо́гихъ не поги́бнетъ до конца́.
|
|
20
|
20
|
|
Воскресни́, Го́споди, да не кріпи́ться челові́к, да су́дяться язи́ци пред Тобо́ю.
|
Воскре́сни́, Го́споди, да не крѣпи́тся человѣ́къ, да су́дятся язы́цы предъ Тобо́ю.
|
|
21
|
21
|
|
Поста́ви, Го́споди, законоположи́теля над ни́ми, да разумі́ють язи́ци, я́ко челові́ци суть.
|
Поста́ви, Го́споди, законоположи́теля надъ ни́ми, да разумѣ́ютъ язы́цы, я́ко человѣ́цы су́ть.
|
|
22
|
22
|
|
Вску́ю, Го́споди, отстоя́ дале́че, презира́єши во благовре́меніїх, в ско́рбіх?
|
Вску́ю, Го́споди, отстоя́ дале́че, презира́єши во благовре́меніихъ, въ ско́рбехъ?
|
|
23
|
23
|
|
Внегда́ горди́тися нечести́вому, возгара́ється ни́щий; ув'яза́ють в сові́тіх, я́же помишля́ють.
|
Внегда́ горди́тися нечести́вому, возгара́єтся ни́щій: увяза́ютъ въ совѣ́тѣхъ, я́же помышля́ютъ.
|
|
24
|
24
|
|
Я́ко хвали́м єсть грі́шний в по́хотех душі́ своєя́, і оби́дяй благослови́м єсть.
|
Я́ко хвали́мь є́сть грѣ́шный въ по́хотехъ души́ своєя́, и оби́дяй благослови́мь є́сть.
|
|
25
|
25
|
|
Раздражи́ Го́спода грі́шний; по мно́жеству гні́ва Своєго́ не взи́щеть; ність Бо́га пред ним.
|
Раздражи́ Го́спода грѣ́шный: по мно́жеству гнѣ́ва своєго́ не взы́щетъ: нѣ́сть Бо́га предъ ни́мъ.
|
|
26
|
26
|
|
Оскверня́ються путіє́ єго́ на вся́ко вре́м'я; оте́млються судьби́ Твоя́ от лиця́ єго́; всі́ми враги́ свої́ми облада́єть.
|
Оскверня́ются путіє́ єго́ на вся́ко вре́мя: отъе́млются судьбы́ Твоя́ от лица́ єго́: всѣ́ми враги́ свои́ми облада́єтъ.
|
|
27
|
27
|
|
Рече́ бо в се́рдці своє́м: не подви́жуся от ро́да в род без зла;
|
Рече́ бо въ се́рдцы своє́мъ: не подви́жуся от ро́да въ ро́дъ безъ зла́:
|
|
28
|
28
|
|
Єго́же кля́тви уста́ єго́ по́лна суть, і го́рести і льсти; под язи́ком єго́ труд і болі́знь.
|
єго́же кля́твы уста́ єго́ по́лна су́ть, и го́рести и льсти́: подъ язы́комъ єго́ тру́дъ и болѣ́знь.
|
|
29
|
29
|
|
Присіди́ть в лови́тельстві с бога́тими в та́йних, є́же уби́ти непови́ннаго; о́чі єго́ на ни́щаго призира́єті.
|
Присѣди́тъ въ лови́телствѣ съ бога́тыми въ та́йныхъ, є́же уби́ти непови́ннаго: о́чи єго́ на ни́щаго призира́єтѣ.
|
|
30
|
30
|
|
Лови́ть в та́йні, я́ко лев, во огра́ді своє́й, лови́ть є́же восхи́тити ни́щаго, восхи́тити ни́щаго, внегда́ привлещи́ ї в сі́ті своє́й.
|
Лови́тъ въ та́йнѣ я́ко ле́въ во огра́дѣ своє́й, лови́тъ є́же восхи́тити ни́щаго, внегда́ привлещи́ и́ въ сѣ́ти своє́й.
|
|
31
|
31
|
|
Смири́ть єго́, преклони́ться і паде́ть, внегда́ єму́ облада́ти убо́гими.
|
Смири́тъ єго́: преклони́тся и паде́тъ, внегда́ єму́ облада́ти убо́гими.
|
|
32
|
32
|
|
Рече́ бо в се́рдці своє́м: заби́ Бог, отврати́ лице́ Своє́, да не ви́дить до конця́.
|
Рече́ бо въ се́рдцы своє́мъ: забы́ Бо́гъ, отврати́ лице́ Своє́, да не ви́дитъ до конца́.
|
|
33
|
33
|
|
Воскресни́, Го́споди Бо́же мой, да вознесе́ться рука́ Твоя́, не забу́ди убо́гих Твої́х до конця́.
|
Воскре́сни́, Го́споди Бо́же мо́й, да вознесе́тся рука́ Твоя́, не забу́ди убо́гихъ Твои́хъ до конца́.
|
|
34
|
34
|
|
Чесо́ ра́ди прогні́ва нечести́вий Бо́га; рече́ бо в се́рдці своє́м: не взи́щеть.
|
Чесо́ ра́ди прогнѣ́ва нечести́вый Бо́га? Рече́ бо въ се́рдцы своє́мъ: не взы́щетъ.
|
|
35
|
35
|
|
Ви́диши, я́ко Ти болі́знь і я́рость смотря́єши, да пре́дан бу́деть в ру́ці Твої́; Тебі́ оста́влен єсть ни́щий, си́ру Ти бу́ди Помо́щник.
|
Ви́диши, я́ко Ты́ болѣ́знь и я́рость смотря́єши, да пре́данъ бу́детъ въ ру́цѣ Твои́: Тебѣ́ оста́вленъ є́сть ни́щій, си́ру Ты́ бу́ди помо́щникъ.
|
|
36
|
36
|
|
Сокруши́ ми́шцю грі́шному і лука́вому; взи́щеться гріх єго́ і не обря́щеться.
|
Сокруши́ мы́шцу грѣ́шному и лука́вому: взы́щется грѣ́хъ єго́ и не обря́щется.
|
|
37
|
37
|
|
Госпо́дь Цар во вік і в вік ві́ка; поги́бнете, язи́ци, от землі́ Єго́.
|
Госпо́дь Ца́рь во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: поги́бнете, язы́цы, от земли́ Єго́.
|
|
38
|
38
|
|
Жела́ніє убо́гих усли́шал єси́, Го́споди, угото́ванію се́рдця їх внят у́хо Твоє́.
|
Жела́ніє убо́гихъ услы́шалъ єси́, Го́споди, угото́ванію се́рдца и́хъ вня́тъ у́хо Твоє́.
|
|
39
|
39
|
|
Суди́ си́ру і смире́ну, да не приложи́ть ктому́ велича́тися челові́к на землі́.
|
Суди́ си́ру и смире́ну, да не приложи́тъ ктому́ велича́тися человѣ́къ на земли́.
|
|
Псалом 10
|
Псалом 10
|
|
|
0
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 10.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
На Го́спода упова́х, ка́ко рече́те душі́ моє́й: превита́й по гора́м, я́ко пти́ця?
|
На Го́спода упова́хъ, ка́ко рече́те души́ моє́й: превита́й по гора́мъ, я́ко пти́ца?
|
|
2
|
2
|
|
Я́ко се, грі́шници наляко́ша лук, угото́ваша стрі́ли в ту́лі, состріля́ти во мра́ці пра́вия се́рдцем.
|
Я́ко се́, грѣ́шницы наляко́ша лу́къ, угото́ваша стрѣ́лы въ ту́лѣ, сострѣля́ти во мра́цѣ пра́выя се́рдцемъ.
|
|
3
|
3
|
|
Зане́ я́же Ти соверши́л єси́, они́ разруши́ша; пра́ведник же что сотвори́?
|
Зане́ я́же Ты́ соверши́лъ єси́, они́ разруши́ша: пра́ведникъ же что́ сотвори́?
|
|
4
|
4
|
|
Госпо́дь во хра́мі святі́м Своє́м. Госпо́дь, на небесі́ престо́л Єго́; о́чі Єго́ на ни́щаго призира́єті, ві́жди Єго́ іспита́єті си́ни челові́чеськія.
|
Госпо́дь во хра́мѣ святѣ́мъ Своє́мъ. Госпо́дь, на небеси́ престо́лъ Єго́: о́чи Єго́ на ни́щаго призира́єтѣ, вѣ́жди Єго́ испыта́єтѣ сы́ны человѣ́ческія.
|
|
5
|
5
|
|
Госпо́дь іспита́єть пра́веднаго і нечести́ваго; люб'я́й же непра́вду ненави́дить свою́ ду́шу.
|
Госпо́дь испыта́єтъ пра́веднаго и нечести́ваго: любя́й же непра́вду ненави́дитъ свою́ ду́шу.
|
|
6
|
6
|
|
Одожди́ть на грі́шники сі́ти; огнь і жу́пел, і дух бу́рен часть ча́ші їх.
|
Одожди́тъ на грѣ́шники сѣ́ти: о́гнь и жу́пелъ, и ду́хъ бу́ренъ ча́сть ча́ши и́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
Я́ко пра́веден Госпо́дь і пра́вди возлюби́; правоти́ ви́ді лице́ Єго́.
|
Я́ко пра́веденъ Госпо́дь и пра́вды возлюби́: правоты́ ви́дѣ лице́ Єго́.
|
|
Псалом 11
|
Псалом 11
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о осьмі́й, псало́м Дави́ду, 11.
|
Въ коне́цъ, о осмѣ́й, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Спаси́ м'я, Го́споди, я́ко оскуді́ преподо́бний, я́ко ума́лишася і́стини от сино́в челові́чеських.
|
Спаси́ мя, Го́споди, я́ко оскудѣ́ преподо́бный: я́ко ума́лишася и́стины от сыно́въ человѣ́ческихъ.
|
|
3
|
3
|
|
Су́єтная глаго́ла ки́йждо ко і́скреннему своєму́; устні́ льсти́вия в се́рдці, і в се́рдці глаго́лаша зла́я.
|
Су́єтная глаго́ла кі́йждо ко и́скреннему своєму́: устнѣ́ льсти́выя въ се́рдцы, и въ се́рдцы глаго́лаша зла́я.
|
|
4
|
4
|
|
Потреби́ть Госпо́дь вся устни́ льсти́вия, язи́к велері́чивий,
|
Потреби́тъ Госпо́дь вся́ устны́ льсти́выя, язы́къ велерѣ́чивый,
|
|
5
|
5
|
|
ре́кшия: язи́к наш возвели́чим, устни́ на́ша при нас суть, кто нам госпо́дь єсть?
|
ре́кшыя: язы́къ на́шъ возвели́чимъ, устны́ на́ша при на́съ су́ть: кто́ на́мъ госпо́дь є́сть?
|
|
6
|
6
|
|
Стра́сти ра́ди ни́щих і воздиха́нія убо́гих ни́ні воскресну́, — глаго́леть Госпо́дь, — положу́ся во спасе́ніє, не обиню́ся о нем.
|
Стра́сти ра́ди ни́щихъ и воздыха́нія убо́гихъ ны́нѣ воскре́сну́, глаго́летъ Госпо́дь: положу́ся во спасе́ніє, не обиню́ся о не́мъ.
|
|
7
|
7
|
|
Словеса́ Госпо́дня — словеса́ чи́ста, сребро́ разжже́но, іскуше́но землі́, очище́но седьмери́цею.
|
Словеса́ Госпо́дня словеса́ чи́ста, сребро́ разжже́но, искуше́но земли́, очище́но седмери́цею.
|
|
8
|
8
|
|
Ти, Го́споди, сохрани́ши ни і соблюде́ши ни от ро́да сего́ і во вік.
|
Ты́, Го́споди, сохрани́ши ны́ и соблюде́ши ны́ от ро́да сего́ и во вѣ́къ.
|
|
9
|
9
|
|
О́крест нечести́вії хо́дять; по висоті́ Твоє́й умно́жил єси́ си́ни челові́чеськія.
|
О́крестъ нечести́віи хо́дятъ: по высотѣ́ Твоє́й умно́жилъ єси́ сы́ны человѣ́ческія.
|
|
Псалом 12
|
Псалом 12
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 12.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Доко́лі, Го́споди, забу́деши м'я до конця́? Доко́лі отвраща́єши лице́ Твоє́ от мене́?
|
Доко́лѣ, Го́споди, забу́деши мя́ до конца́? Доко́лѣ отвраща́єши лице́ Твоє́ от мене́?
|
|
3
|
3
|
|
Доко́лі положу́ сові́ти в душі́ моє́й, болі́зні в се́рдці моє́м день і нощ? Доко́лі вознесе́ться враг мой на м'я?
|
Доко́лѣ положу́ совѣ́ты въ души́ моє́й, болѣ́зни въ се́рдцы моє́мъ де́нь и но́щь? Доко́лѣ вознесе́тся вра́гъ мо́й на мя́?
|
|
4
|
4
|
|
При́зри, усли́ши м'я, Го́споди Бо́же мой, просвіти́ о́чі мої́, да не когда́ усну́ в смерть;
|
При́зри, услы́ши мя́, Го́споди Бо́же мо́й: просвѣти́ о́чи мои́, да не когда́ усну́ въ сме́рть:
|
|
5
|
5
|
|
да не когда́ рече́ть враг мой: укріпи́хся на него́.
|
да не когда́ рече́тъ вра́гъ мо́й: укрѣпи́хся на него́. 6Стужа́ющіи ми́ возра́дуются, а́ще подви́жуся.
|
|
6
|
6
|
|
Стужа́ющії мі возра́дуються, а́ще подви́жуся.
|
7А́зъ же на ми́лость Твою́ упова́хъ: возра́дуєтся се́рдце моє́ о спасе́ніи Твоє́мъ: воспою́ Го́сподеви благодѣ́явшему мнѣ́ и пою́ и́мени Го́спода Вы́шняго.
|
|
7
|
|
|
Аз же на ми́лость Твою́ упова́х; возра́дується се́рдце моє́ о спасе́нії Твоє́м; воспою́ Го́сподеві благоді́явшему мні і пою́ і́мені Го́спода Ви́шняго.
|
|
|
Псалом 13
|
Псалом 13
|
|
|
0
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 13.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Рече́ безу́мен в се́рдці своє́м: ність Бог. Растлі́ша і омерзи́шася в начина́ніїх; ність творя́й благости́ню.
|
Рече́ безу́менъ въ се́рдцы своє́мъ: нѣ́сть Бо́гъ. Растлѣ́ша и омерзи́шася въ начина́ніихъ: нѣ́сть творя́й благосты́ню.
|
|
2
|
2
|
|
Госпо́дь с небесе́ прини́че на си́ни челові́чеськія, ви́діти, а́ще єсть разуміва́яй, іли́ взиска́яй Бо́га.
|
Госпо́дь съ небесе́ прини́че на сы́ны человѣ́ческія, ви́дѣти, а́ще є́сть разумѣва́яй, или́ взыска́яй Бо́га.
|
|
3
|
3
|
|
Всі уклони́шася, вку́пі неключи́ми би́ша: ність творя́й благости́ню, ність до єди́наго.
|
Вси́ уклони́шася, вку́пѣ неключи́ми бы́ша: нѣ́сть творя́й благосты́ню, нѣ́сть до єди́наго.
|
|
4
|
4
|
|
Ні ли уразумі́ють всі ді́лающії беззако́ніє, сніда́ющії лю́ди моя́ в снідь хлі́ба? Го́спода не призва́ша.
|
Ни ли́ уразумѣ́ютъ вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє, снѣда́ющіи лю́ди моя́ въ снѣ́дь хлѣ́ба? Го́спода не призва́ша.
|
|
5
|
5
|
|
Та́мо убоя́шася стра́ха, іді́же не бі страх; я́ко Госпо́дь в ро́ді пра́ведних.
|
Та́мо убоя́шася стра́ха, идѣ́же не бѣ́ стра́хъ: я́ко Госпо́дь въ ро́дѣ пра́ведныхъ.
|
|
6
|
6
|
|
Сові́т ни́щаго посрами́сте, Госпо́дь же Упова́ніє єго́ єсть.
|
Совѣ́тъ ни́щаго посрами́сте: Госпо́дь же упова́ніє єго́ є́сть.
|
|
7
|
7
|
|
Кто дасть от Сіо́на спасе́ніє Ізра́їлево?
|
Кто́ да́стъ от Сіо́на спасе́ніє Ізра́илево? Внегда́ возврати́тъ Госпо́дь плѣне́ніє люді́й Свои́хъ, возра́дуєтся Іа́ковъ, и возвесели́тся Ізра́иль.
|
|
8
|
|
|
Внегда́ возврати́ть Госпо́дь пліне́ніє люді́й Свої́х, возра́дується Іа́ков і возвесели́ться Ізра́їль.
|
|
|
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 14
|
Псалом 14
|
|
|
0
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 14.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду, 14.
|
|
1
|
1
|
|
Го́споди, кто обита́єть в жили́щі Твоє́м? Іли́ кто всели́ться во святу́ю го́ру Твою́?
|
Го́споди, кто́ обита́єтъ въ жили́щи Твоє́мъ? Или́ кто́ всели́тся во святу́ю го́ру Твою́?
|
|
2
|
2
|
|
Ходя́й непоро́чен і ді́лаяй пра́вду, глаго́ляй і́стину в се́рдці своє́м;
|
Ходя́й непоро́ченъ и дѣ́лаяй пра́вду, глаго́ляй и́стину въ се́рдцы своє́мъ:
|
|
3
|
3
|
|
і́же не ульсти́ язи́ком свої́м і не сотвори́ і́скреннему своєму́ зла, і поноше́нія не прия́т на бли́жнія своя́;
|
и́же не ульсти́ язы́комъ свои́мъ и не сотвори́ и́скреннему своєму́ зла́, и поноше́нія не прія́тъ на бли́жнія своя́:
|
|
4
|
4
|
|
унічиже́н єсть пред ним лука́внуяй, боя́щияжеся Го́спода сла́вить; клени́йся і́скреннему своєму́ і не отмета́яся;
|
уничиже́нъ є́сть предъ ни́мъ лука́внуяй, боя́щыяжеся Го́спода сла́витъ: клены́йся и́скреннему своєму́ и не отмета́яся:
|
|
5
|
5
|
|
сребра́ своєго́ не даде́ в ли́хву і мзди на непови́нних не прия́т. Творя́й сія́ не подви́житься во вік.
|
сребра́ своєго́ не даде́ въ ли́хву и мзды́ на непови́нныхъ не прія́тъ. Творя́й сія́ не подви́жится во вѣ́къ.
|
|
Псалом 15
|
Псалом 15
|
|
|
0
|
|
Столпописа́ніє, Дави́ду, 15.
|
Столпописа́ніє, Дави́ду, 15.
|
|
1
|
1
|
|
Сохрани́ м'я, Го́споди, я́ко на Тя упова́х.
|
Сохрани́ мя, Го́споди, я́ко на Тя́ упова́хъ.
|
|
2
|
2
|
|
Ріх Го́сподеві: Госпо́дь мой єси́ Ти, я́ко благи́х мої́х не тре́буєши.
|
Рѣ́хъ Го́сподеви: Госпо́дь мо́й єси́ Ты́, я́ко благи́хъ мои́хъ не тре́буєши.
|
|
3
|
3
|
|
Святи́м, і́же суть на землі́ Єго́, удиви́ Госпо́дь вся хоті́нія Своя́ в них.
|
Святы́мъ, и́же су́ть на земли́ Єго́, удиви́ Госпо́дь вся́ хотѣ́нія Своя́ въ ни́хъ.
|
|
4
|
4
|
|
Умно́жишася не́мощі їх, по сих ускори́ша; не соберу́ собо́ри їх от крове́й, ні пом'яну́ же іме́н їх устна́ма мої́ма.
|
Умно́жишася не́мощи и́хъ, по си́хъ ускори́ша: не соберу́ собо́ры и́хъ от крове́й, ни помяну́ же име́нъ и́хъ устна́ма мои́ма.
|
|
5
|
5
|
|
Госпо́дь часть достоя́нія моєго́ і ча́ші моєя́; Ти єси́ устроя́яй достоя́ніє моє́ мні.
|
Госпо́дь ча́сть достоя́нія моєго́ и ча́ши моєя́: Ты́ єси́ устроя́яй достоя́ніє моє́ мнѣ́.
|
|
6
|
6
|
|
У́жа нападо́ша мі в держа́вних мої́х, і́бо достоя́ніє моє́ держа́вно єсть мні.
|
У́жя нападо́ша ми́ въ держа́вныхъ мои́хъ: и́бо достоя́ніє моє́ держа́вно є́сть мнѣ́.
|
|
7
|
7
|
|
Благословлю́ Го́спода вразуми́вшаго м'я, єще́ же і до но́щі наказа́ша м'я утро́би моя́.
|
Благословлю́ Го́спода вразуми́вшаго мя́: єще́ же и до но́щи наказа́ша мя́ утро́бы моя́.
|
|
8
|
8
|
|
Предзрі́х Го́спода предо мно́ю ви́ну, я́ко одесну́ю мене́ єсть, да не подви́жуся.
|
Предзрѣ́хъ Го́спода предо мно́ю вы́ну, я́ко одесну́ю мене́ є́сть, да не подви́жуся.
|
|
9
|
9
|
|
Сего́ ра́ди возвесели́ся се́рдце моє́, і возра́довася язи́к мой, єще́ же і плоть моя́ всели́ться на упова́нії.
|
Сего́ ра́ди возвесели́ся се́рдце моє́, и возра́довася язы́къ мо́й: єще́ же и пло́ть моя́ всели́тся на упова́ніи.
|
|
10
|
10
|
|
Я́ко не оста́виши ду́шу мою́ во а́ді, ніже́ да́си преподо́бному Твоєму́ ви́діти істлі́нія.
|
Я́ко не оста́виши ду́шу мою́ во а́дѣ, ниже́ да́си преподобному Твоєму́ ви́дѣти истлѣ́нія.
|
|
11
|
11
|
|
Сказа́л мі єси́ путі́ живота́; іспо́лниши м'я весе́лія с лице́м Твої́м; красота́ [сла́дость] в десни́ці Твоє́й в коне́ць.
|
Сказа́лъ ми́ єси́ пути́ живота́: испо́лниши мя́ весе́лія съ лице́мъ Твои́мъ: красота́ {сла́дость} въ десни́цѣ Твоє́й въ коне́цъ.
|
|
Псалом 16
|
Псалом 16
|
|
0
|
0
|
|
Моли́тва Дави́ду, 16.
|
Моли́тва Дави́ду, 16.
|
|
1
|
1
|
|
Усли́ши, Го́споди, пра́вду мою́, воньми́ моле́нію моєму́, внуши́ моли́тву мою́ не во устна́х льсти́вих.
|
Услы́ши, Го́споди, пра́вду мою́, вонми́ моле́нію моєму́, внуши́ моли́тву мою́ не во устна́хъ льсти́выхъ.
|
|
2
|
2
|
|
От лиця́ Твоєго́ судьба́ моя́ ізи́деть; о́чі мої́ да ви́дита правоти́.
|
От лица́ Твоєго́ судьба́ моя́ изы́детъ: о́чи мои́ да ви́дита правоты́.
|
|
3
|
3
|
|
Іскуси́л єси́ се́рдце моє́, посіти́л єси́ но́щію; іскуси́л м'я єси́, і не обрі́теся во мні непра́вда.
|
Искуси́лъ єси́ се́рдце моє́, посѣти́лъ єси́ но́щію: искуси́лъ мя́ єси́, и не обрѣ́теся во мнѣ́ непра́вда.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко да не возглаго́лють уста́ моя́ діл челові́чеських, за словеса́ усте́н Твої́х аз сохрани́х путі́ же́стокі.
|
Я́ко да не возглаго́лютъ уста́ моя́ дѣ́лъ человѣ́ческихъ, за словеса́ усте́нъ Твои́хъ а́зъ сохрани́хъ пути́ же́стоки.
|
|
5
|
5
|
|
Соверши́ стопи́ моя́ во стезя́х Твої́х, да не подви́жуться стопи́ моя́.
|
Соверши́ стопы́ моя́ во стезя́хъ Твои́хъ, да не подви́жутся стопы́ моя́.
|
|
6
|
6
|
|
Аз воззва́х, я́ко усли́шал м'я єси́, Бо́же; приклони́ у́хо Твоє́ мні і усли́ши глаго́ли моя́.
|
А́зъ воззва́хъ, я́ко услы́шалъ мя́ єси́, Бо́же: приклони́ у́хо Твоє́ мнѣ́ и услы́ши глаго́лы моя́.
|
|
7
|
7
|
|
Удиви́ ми́лості Твоя́, спаса́яй упова́ющия на Тя от проти́в'ящихся десни́ці Твоє́й;
|
Удиви́ ми́лости Твоя́, спаса́яй упова́ющыя на Тя́ от проти́вящихся десни́цѣ Твоє́й:
|
|
8
|
8
|
|
сохрани́ м'я, Го́споди, я́ко зі́ницю о́ка; в кро́ві крилу́ Твоє́ю покри́єши м'я
|
сохрани́ мя, Го́споди, я́ко зѣ́ницу о́ка: въ кро́вѣ крилу́ Твоє́ю покры́єши мя́
|
|
9
|
9
|
|
от лиця́ нечести́вих остра́стших [оби́дящих] м'я; вразі́ мої́ ду́шу мою́ одержа́ша
|
от лица́ нечести́выхъ остра́стшихъ {оби́дящихъ} мя́: врази́ мои́ ду́шу мою́ одержа́ша
|
|
10
|
10
|
|
тук свой затвори́ша, уста́ їх глаго́лаша горди́ню.
|
ту́къ сво́й затвори́ша, уста́ и́хъ глаго́лаша горды́ню.
|
|
11
|
11
|
|
Ізгоня́щії м'я ни́ні обидо́ша м'я, о́чі свої́ возложи́ша уклони́ти на зе́млю.
|
Изгоня́щіи мя́ ны́нѣ обыдо́ша мя́, о́чи свои́ возложи́ша уклони́ти на зе́млю.
|
|
12
|
12
|
|
Об'я́ша м'я, я́ко лев гото́в на лов, і я́ко ски́мен обита́яй в та́йних.
|
Объя́ша мя́ я́ко ле́въ гото́въ на ло́въ и я́ко ски́менъ обита́яй въ та́йныхъ.
|
|
13
|
13
|
|
Воскресни́, Го́споди, предвари́ я і запни́ їм; ізба́ви ду́шу мою́ от нечести́ваго, ору́жіє Твоє́
|
Воскре́сни́, Го́споди, предвари́ я́ и запни́ и́мъ: изба́ви ду́шу мою́ от нечести́ваго, ору́жіє Твоє́
|
|
14
|
14
|
|
от враг руки́ Твоєя́, Го́споди, от ма́лих от землі́; разділи́ я в животі́ їх, і сокрове́нних Твої́х іспо́лнися чре́во їх; наси́тишася сино́в, і оста́виша оста́нки младе́нцем свої́м.
|
от вра́гъ руки́ Твоєя́, Го́споди, от ма́лыхъ от земли́: раздѣли́ я́ въ животѣ́ и́хъ, и сокрове́нныхъ Твои́хъ испо́лнися чре́во и́хъ: насы́тишася сыно́въ, и оста́виша оста́нки младе́нцемъ свои́мъ.
|
|
15
|
15
|
|
Аз же пра́вдою явлю́ся лицю́ Твоєму́, наси́щуся, внегда́ яви́тимися сла́ві Твоє́й.
|
А́зъ же пра́вдою явлю́ся лицу́ Твоєму́, насы́щуся, внегда́ яви́тимися сла́вѣ Твоє́й.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 17
|
Псалом 17
|
|
1
|
|
|
В коне́ць, о́троку Госпо́дню Дави́ду, я́же глаго́ла Го́сподеві словеса́ пі́сні сея́, в день, в о́ньже ізба́ви єго́ Госпо́дь от руки́ всіх враг єго́ і із руки́ Сау́ли; і рече́: 17.
|
|
|
2
|
2
|
|
Возлюблю́ Тя, Го́споди, крі́посте моя́;
|
Возлюблю́ Тя, Го́споди, крѣ́посте моя́:
|
|
3
|
3
|
|
Госпо́дь — Утвержде́ніє моє́, і Прибі́жище моє́, і Ізба́витель мой, Бог мой, Помо́щник мой, і упова́ю на Него́; Защи́титель мой, і рог спасе́нія моєго́, і Засту́пник мой.
|
Госпо́дь утвержде́ніє моє́, и прибѣ́жище моє́, и изба́витель мо́й, Бо́гъ мо́й, помо́щникъ мо́й, и упова́ю на Него́: защи́титель мо́й, и ро́гъ спасе́нія моєго́, и засту́пникъ мо́й.
|
|
4
|
4
|
|
Хваля́ призову́ Го́спода і от враг мої́х спасу́ся.
|
Хваля́ призову́ Го́спода и от вра́гъ мои́хъ спасу́ся.
|
|
5
|
5
|
|
Одержа́ша м'я болі́зні сме́ртния, і пото́ци беззако́нія см'ято́ша м'я;
|
Одержа́ша мя́ болѣ́зни сме́ртныя, и пото́цы беззако́нія смято́ша мя́:
|
|
6
|
6
|
|
болі́зні а́дови обидо́ша м'я, предвари́ша м'я сі́ті сме́ртния.
|
болѣ́зни а́довы обыдо́ша мя́, предвари́ша мя́ сѣ́ти сме́ртныя.
|
|
7
|
7
|
|
І внегда́ скорбі́ти мі, призва́х Го́спода і к Бо́гу моєму́ воззва́х; усли́ша от хра́ма свята́го Своєго́ глас мой, і вопль мой пред Ним вни́деть во у́ші Єго́.
|
И внегда́ скорбѣ́ти ми́, призва́хъ Го́спода и къ Бо́гу моєму́ воззва́хъ: услы́ша от хра́ма свята́го Своєго́ гла́съ мо́й, и во́пль мо́й предъ Ни́мъ вни́детъ во у́шы Єго́.
|
|
8
|
8
|
|
І подви́жеся і тре́петна бисть земля́, і основа́нія гор см'ято́шася і подвиго́шася, я́ко прогні́вася на ня Бог.
|
И подви́жеся и тре́петна бы́сть земля́, и основа́нія го́ръ смято́шася и подвиго́шася, я́ко прогнѣ́вася на ня́ Бо́гъ.
|
|
9
|
9
|
|
Взи́де дим гні́вом Єго́, і огнь от лиця́ Єго́ воспла́мениться; у́гліє возгорі́ся от Него́.
|
Взы́де ды́мъ гнѣ́вомъ Єго́, и о́гнь от лица́ Єго́ воспла́менится: у́гліє возгорѣ́ся от Него́.
|
|
10
|
10
|
|
І приклони́ небеса́ і сни́де, і мрак под нога́ма Єго́.
|
И приклони́ небеса́ и сни́де, и мра́къ подъ нога́ма Єго́.
|
|
11
|
11
|
|
І взи́де на херуви́ми і леті́, леті́ на крилу́ ві́треню.
|
И взы́де на Херуві́мы и летѣ́, летѣ́ на крилу́ вѣ́треню.
|
|
12
|
12
|
|
І положи́ тьму закро́в Свой; о́крест Єго́ селе́ніє Єго́; темна́ вода́ во о́блаціх возду́шних.
|
И положи́ тму́ закро́въ Сво́й: о́крестъ Єго́ селе́ніє Єго́: темна́ вода́ во о́блацѣхъ возду́шныхъ.
|
|
13
|
13
|
|
От облиста́нія пред Ним о́блаци пройдо́ша, град і у́гліє о́гненноє.
|
От облиста́нія предъ Ни́мъ о́блацы проидо́ша, гра́дъ и у́гліє о́гненноє.
|
|
14
|
14
|
|
І возгремі́ с небесе́ Госпо́дь, і Ви́шній даде́ глас Свой.
|
И возгремѣ́ съ небесе́ Госпо́дь, и Вы́шній даде́ гла́съ Сво́й.
|
|
15
|
15
|
|
Низпосла́ стрі́ли і разгна́ я, і мо́лнії умно́жи і см'яте́ я.
|
Низпосла́ стрѣ́лы и разгна́ я́, и мо́лніи умно́жи и смяте́ я́.
|
|
16
|
16
|
|
І яви́шася істо́чници водні́ї, і откри́шася основа́нія вселе́нния от запреще́нія Твоєго́, Го́споди, от дохнове́нія ду́ха гні́ва Твоєго́.
|
И яви́шася исто́чницы водні́и, и откры́шася основа́нія вселе́нныя от запреще́нія Твоєго́, Го́споди, от дохнове́нія ду́ха гнѣ́ва Твоєго́.
|
|
17
|
17
|
|
Низпосла́ с висоти́ і прия́т м'я, восприя́т м'я от вод мно́гих.
|
Низпосла́ съ высоты́ и прія́тъ мя́, воспрія́тъ мя́ от во́дъ мно́гихъ.
|
|
18
|
18
|
|
Ізба́вить м'я от враго́в мої́х си́льних і от ненави́дящих м'я; я́ко утверди́шася па́че мене́.
|
Изба́витъ мя́ от враго́въ мои́хъ си́льныхъ и от ненави́дящихъ мя́: я́ко утверди́шася па́че мене́.
|
|
19
|
19
|
|
Предвари́ша м'я в день озлобле́нія моєго́; і бисть Госпо́дь Утвержде́ніє моє́.
|
Предвари́ша мя́ въ де́нь озлобле́нія моєго́: и бы́сть Госпо́дь утвержде́ніє моє́.
|
|
20
|
20
|
|
І ізведе́ м'я на широту́; ізба́вить м'я, я́ко восхоті́ м'я.
|
И изведе́ мя на широту́: изба́витъ мя́, я́ко восхотѣ́ мя.
|
|
21
|
21
|
|
І возда́сть мі Госпо́дь по пра́вді моє́й, і по чистоті́ руку́ моє́ю возда́сть мі,
|
И возда́стъ ми́ Госпо́дь по пра́вдѣ моє́й, и по чистотѣ́ руку́ моє́ю возда́стъ ми́,
|
|
22
|
22
|
|
я́ко сохрани́х путі́ Госпо́дні і не нече́ствовах от Бо́га моєго́.
|
я́ко сохрани́хъ пути́ Госпо́дни и не нече́ствовахъ от Бо́га моєго́.
|
|
23
|
23
|
|
Я́ко вся судьби́ Єго́ предо мно́ю, і оправда́нія Єго́ не отступи́ша от мене́.
|
Я́ко вся́ судьбы́ Єго́ предо мно́ю, и оправда́нія Єго́ не отступи́ша от мене́.
|
|
24
|
24
|
|
І бу́ду непоро́чен с Ним і сохраню́ся от беззако́нія моєго́.
|
И бу́ду непоро́ченъ съ Ни́мъ и сохраню́ся от беззако́нія моєго́.
|
|
25
|
25
|
|
І возда́сть мі Госпо́дь по пра́вді моє́й і по чистоті́ руку́ моє́ю пред очи́ма Єго́.
|
И возда́стъ ми́ Госпо́дь по пра́вдѣ моє́й и по чистотѣ́ руку́ моє́ю предъ очи́ма Єго́.
|
|
26
|
26
|
|
С преподо́бним преподо́бен бу́деши, і с му́жем непови́нним непови́нен бу́деши,
|
Съ преподо́бнымъ преподо́бенъ бу́деши, и съ му́жемъ непови́ннымъ непови́ненъ бу́деши,
|
|
27
|
27
|
|
і со ізбра́нним ізбра́н бу́деши, і со стропти́вим разврати́шися.
|
и со избра́ннымъ избра́нъ бу́деши, и со стропти́вымъ разврати́шися.
|
|
28
|
28
|
|
Я́ко Ти лю́ди смире́нния спасе́ши і о́чі го́рдих смири́ши.
|
Я́ко Ты́ лю́ди смире́нныя спасе́ши и о́чи го́рдыхъ смири́ши.
|
|
29
|
29
|
|
Я́ко Ти просвіти́ши світи́льник мой, Го́споди; Бо́же мой, просвіти́ши тьму мою́.
|
Я́ко Ты́ просвѣти́ши свѣти́лникъ мо́й, Го́споди: Бо́же мо́й, просвѣти́ши тму́ мою́.
|
|
30
|
30
|
|
Я́ко Тобо́ю ізба́влюся от іскуше́нія, і Бо́гом мої́м прейду́ сті́ну.
|
Я́ко Тобо́ю изба́влюся от искуше́нія, и Бо́гомъ мои́мъ прейду́ стѣ́ну.
|
|
31
|
31
|
|
Бог мой, непоро́чен путь Єго́: словеса́ Госпо́дня разжже́на. Защи́титель єсть всіх упова́ющих на Него́.
|
Бо́гъ мо́й, непоро́ченъ пу́ть Єго́: словеса́ Госпо́дня разжже́на. Защи́титель є́сть всѣ́хъ упова́ющихъ на Него́.
|
|
32
|
32
|
|
Я́ко кто Бог, ра́зві Го́спода? Іли́ кто Бог, ра́зві Бо́га на́шего?
|
Я́ко кто́ Бо́гъ, ра́звѣ Го́спода? Или́ кто́ Бо́гъ, ра́звѣ Бо́га на́шего?
|
|
33
|
33
|
|
Бог препоясу́яй м'я си́лою, і положи́ непоро́чен путь мой;
|
Бо́гъ препоясу́яй мя́ си́лою, и положи́ непоро́ченъ пу́ть мо́й:
|
|
34
|
34
|
|
соверша́яй но́зі мої́ я́ко єле́ні, і на висо́ких поставля́яй м'я;
|
соверша́яй но́зѣ мои́ я́ко єле́ни, и на высо́кихъ поставля́яй мя́:
|
|
35
|
35
|
|
науча́яй ру́ці мої́ на брань, і положи́л єси́ лук мі́дян ми́шця моя́;
|
науча́яй ру́цѣ мои́ на бра́нь, и положи́лъ єси́ лу́къ мѣ́дянъ мы́шца моя́:
|
|
36
|
36
|
|
і дал мі єси́ защище́ніє спасе́нія, і десни́ця Твоя́ восприя́т м'я; і наказа́ніє Твоє́ іспра́вить м'я в коне́ць, і наказа́ніє Твоє́ то м'я научи́ть.
|
и да́лъ ми́ єси́ защище́ніє спасе́нія, и десни́ца Твоя́ воспрія́тъ мя́: и наказа́ніє Твоє́ испра́витъ мя́ въ коне́цъ, и наказа́ніє Твоє́ то́ мя́ научи́тъ.
|
|
37
|
37
|
|
Ушири́л єси́ стопи́ моя́ подо мно́ю, і не ізнемого́сті плесні́ мої́.
|
Ушири́лъ єси́ стопы́ моя́ подо мно́ю, и не изнемого́стѣ плеснѣ́ мои́.
|
|
38
|
38
|
|
Пожену́ враги́ моя́, і пости́гну я, і не возвращу́ся, до́ндеже сконча́ються;
|
Пожену́ враги́ моя́, и пости́гну я́, и не возвращу́ся, до́ндеже сконча́ются:
|
|
39
|
39
|
|
оскорблю́ їх, і не возмо́гуть ста́ти, паду́ть под нога́ма мої́ма.
|
оскорблю́ и́хъ, и не возмо́гутъ ста́ти, паду́тъ подъ нога́ма мои́ма.
|
|
40
|
40
|
|
І препоя́сал м'я єси́ си́лою на брань, сп'ял єси́ вся востаю́щия на м'я под м'я.
|
И препоя́салъ мя́ єси́ си́лою на бра́нь, спя́лъ єси́ вся́ востаю́щыя на мя́ подъ мя́.
|
|
41
|
41
|
|
І враго́в мої́х дал мі єси́ хребе́т і ненави́дящия м'я потреби́л єси́.
|
И враго́въ мои́хъ да́лъ ми́ єси́ хребе́тъ и ненави́дящыя мя́ потреби́лъ єси́.
|
|
42
|
42
|
|
Воззва́ша, і не бі спаса́яй; ко Го́споду, і не усли́ша їх.
|
Воззва́ша, и не бѣ́ спаса́яй: ко Го́споду, и не услы́ша и́хъ.
|
|
43
|
43
|
|
І істню́ я я́ко прах пред лице́м ві́тра, я́ко бре́ніє путі́й погла́жду я.
|
И истню́ я́ я́ко пра́хъ предъ лице́мъ вѣ́тра, я́ко бре́ніє путі́й погла́жду я́.
|
|
44
|
44
|
|
Ізба́виши м'я от преріка́нія люді́й; поста́виши м'я во главу́ язи́ков; лю́діє, ї́хже не ві́діх, рабо́таша мі,
|
Изба́виши мя́ от прерѣка́нія люді́й: поста́виши мя́ во главу́ язы́ковъ: лю́діє, и́хже не вѣ́дѣхъ, рабо́таша ми́,
|
|
45
|
45
|
|
в слух у́ха послу́шаша м'я. Си́нове чужді́ї солга́ша мі,
|
въ слу́хъ у́ха послу́шаша мя́. Сы́нове чужді́и солга́ша ми́,
|
|
46
|
46
|
|
си́нове чужді́ї обетша́ша і охромо́ша от стезь свої́х.
|
сы́нове чужді́и обетша́ша и охромо́ша от сте́зь свои́хъ.
|
|
47
|
47
|
|
Жив Госпо́дь, і благослове́н Бог, і да вознесе́ться Бог спасе́нія моєго́,
|
Жи́въ Госпо́дь, и благослове́нъ Бо́гъ, и да вознесе́тся Бо́гъ спасе́нія моєго́,
|
|
48
|
48
|
|
Бог дая́й отмще́ніє мні і покори́вий лю́ди под м'я.
|
Бо́гъ дая́й отмще́ніє мнѣ́ и покори́вый лю́ди подъ мя́,
|
|
49
|
49
|
|
Ізба́витель мой от враг мої́х гнівли́вих; от возстаю́щих на м'я вознесе́ши м'я, от му́жа непра́ведна ізба́виши м'я.
|
изба́витель мо́й от вра́гъ мои́хъ гнѣвли́выхъ: от востаю́щихъ на мя́ вознесе́ши мя́, от му́жа непра́ведна изба́виши мя́.
|
|
50
|
50
|
|
Сего́ ра́ди іспові́мся Тебі́ во язи́ціх, Го́споди, і і́мені Твоєму́ пою́;
|
Сего́ ра́ди исповѣ́мся Тебѣ́ во язы́цѣхъ, Го́споди, и и́мени Твоєму́ пою́:
|
|
51
|
51
|
|
велича́яй спасе́нія царе́ва і творя́й ми́лость христу́ Своєму́ Дави́ду і сі́мені єго́ до ві́ка.
|
Велича́яй спасе́нія царе́ва и творя́й ми́лость Хрісту́ Своєму́ Давиду и сѣ́мени єго́ до вѣ́ка.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 18
|
Псалом 18
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 18.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Небеса́ пові́дають сла́ву Бо́жию, творе́ніє же руку́ Єго́ возвіща́єть твердь.
|
Небеса́ повѣ́даютъ сла́ву Бо́жію, творе́ніє же руку́ Єго́ возвѣща́єтъ тве́рдь.
|
|
3
|
3
|
|
День дні отрига́єть глаго́л, і нощ но́щі возвіща́єть ра́зум.
|
Де́нь дни́ отрыга́єтъ глаго́лъ, и но́щь но́щи возвѣща́єтъ ра́зумъ.
|
|
4
|
4
|
|
Не суть рі́чі, ніже́ словеса́, ї́хже не сли́шаться гла́си їх.
|
Не су́ть рѣ́чи, ниже́ словеса́, и́хже не слы́шатся гла́си и́хъ.
|
|
5
|
5
|
|
Во всю зе́млю ізи́де віща́ніє їх, і в конці́ вселе́нния глаго́ли їх; в со́лнці положи́ селе́ніє Своє́;
|
Во всю́ зе́млю изы́де вѣща́ніє и́хъ, и въ концы́ вселе́нныя глаго́лы и́хъ: въ со́лнцѣ положи́ селе́ніє Своє́:
|
|
6
|
6
|
|
і той я́ко жени́х ісходя́й от черто́га своєго́, возра́дується я́ко ісполи́н тещи́ путь.
|
и то́й я́ко жени́хъ исходя́й от черто́га своєго́, возра́дуєтся я́ко исполи́нъ тещи́ пу́ть.
|
|
7
|
7
|
|
От кра́я небесе́ ісхо́д єго́, і срі́теніє єго́ до кра́я небесе́; і ність, і́же укри́ється теплоти́ єго́.
|
От кра́я небесе́ исхо́дъ єго́, и срѣ́теніє єго́ до кра́я небесе́: и нѣ́сть, и́же укры́єтся теплоты́ єго́.
|
|
8
|
8
|
|
Зако́н Госпо́день непоро́чен, обраща́яй ду́ші; свиді́тельство Госпо́днє ві́рно, умудря́ющеє младе́нці.
|
Зако́нъ Госпо́день непоро́ченъ, обраща́яй ду́шы: свидѣ́телство Госпо́дне вѣ́рно, умудря́ющеє младе́нцы.
|
|
9
|
9
|
|
Оправда́нія Госпо́дня пра́ва, веселя́щая се́рдце; за́повідь Госпо́дня світла́, просвіща́ющая о́чі.
|
Оправда́нія Госпо́дня пра́ва, веселя́щая се́рдце: за́повѣдь Госпо́дня свѣтла́, просвѣща́ющая о́чи.
|
|
10
|
10
|
|
Страх Госпо́день чист, пребива́яй в вік ві́ка; судьби́ Госпо́дні і́стинни, оправда́нни вку́пі,
|
Стра́хъ Госпо́день чи́стъ, пребыва́яй въ вѣ́къ вѣ́ка: судьбы́ Госпо́дни и́стинны, оправда́нны вку́пѣ,
|
|
11
|
11
|
|
вожделі́нни па́че зла́та і ка́мене че́стна мно́га, і сла́ждша па́че ме́да і со́та.
|
вожделѣ́нны па́че зла́та и ка́мене че́стна мно́га, и сла́ждшя па́че ме́да и со́та.
|
|
12
|
12
|
|
І́бо раб Твой храни́ть я; внегда́ сохрани́ти я, воздая́ніє мно́го.
|
И́бо ра́бъ Тво́й храни́тъ я́: внегда́ сохрани́ти я́, воздая́ніє мно́го.
|
|
13
|
13
|
|
Гріхопаде́нія кто разумі́єть? От та́йних мої́х очи́сти м'я,
|
Грѣхопаде́нія кто́ разумѣ́єтъ? От та́йныхъ мои́хъ очи́сти мя́,
|
|
14
|
14
|
|
і от чужди́х пощади́ раба́ Твоєго́; а́ще не облада́ють мно́ю, тогда́ непоро́чен бу́ду, і очи́щуся от гріха́ вели́ка.
|
и от чужди́хъ пощади́ раба́ Твоєго́: а́ще не облада́ютъ мно́ю, тогда́ непоро́ченъ бу́ду, и очи́щуся от грѣха́ вели́ка.
|
|
15
|
15
|
|
І бу́дуть во благоволе́ніє словеса́ уст мої́х, і поуче́ніє се́рдця моєго́ пред Тобо́ю ви́ну, Го́споди, Помо́щниче мой і Ізба́вителю мой.
|
И бу́дутъ во благоволе́ніє словеса́ у́стъ мои́хъ, и поуче́ніє се́рдца моєго́ предъ Тобо́ю вы́ну, Го́споди, помо́щниче мо́й и изба́вителю мо́й.
|
|
Псалом 19
|
Псалом 19
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 19.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Усли́шить тя Госпо́дь в день печа́лі, защи́тить тя і́м'я Бо́га Іа́ковля.
|
Услы́шитъ тя́ Госпо́дь въ де́нь печа́ли, защи́титъ тя́ и́мя Бо́га Іа́ковля.
|
|
3
|
3
|
|
По́слеть ті по́мощ от свята́го, і от Сіо́на засту́пить тя.
|
По́слетъ ти́ по́мощь от Свята́го, и от Сіо́на засту́питъ тя́.
|
|
4
|
4
|
|
Пом'яне́ть вся́ку же́ртву твою́, і всесожже́ніє твоє́ ту́чно бу́ди.
|
Помяне́тъ вся́ку же́ртву твою́, и всесожже́ніє твоє́ ту́чно бу́ди.
|
|
5
|
5
|
|
Дасть ті Госпо́дь по се́рдцю твоєму́, і весь сові́т твой іспо́лнить.
|
Да́стъ ти́ Госпо́дь по се́рдцу твоєму́, и ве́сь совѣ́тъ тво́й испо́лнитъ.
|
|
6
|
6
|
|
Возра́дуємся о спасе́нії твоє́м, і во і́м'я Го́спода Бо́га на́шего возвели́чимся; іспо́лнить Госпо́дь вся проше́нія твоя́.
|
Возра́дуємся о спасе́ніи твоє́мъ, и во и́мя Го́спода Бо́га на́шего возвели́чимся: испо́лнитъ Госпо́дь вся́ проше́нія твоя́.
|
|
7
|
7
|
|
Ни́ні позна́х, я́ко спасе́ Госпо́дь Христа́ Своєго́; усли́шить Єго́ с небесе́ свята́го Своєго́; в си́лах спасе́ніє десни́ці Єго́.
|
Ны́нѣ позна́хъ, я́ко спасе́ Госпо́дь Хріста́ Своєго́: услы́шитъ єго́ съ небесе́ свята́го Своєго́: въ си́лахъ спасе́ніє десни́цы Єго́.
|
|
8
|
8
|
|
Сі́ї на колесни́цях, і сі́ї на ко́нех; ми же во і́м'я Го́спода Бо́га на́шего призове́м.
|
Сі́и на колесни́цахъ, и сі́и на ко́нехъ: мы́ же во и́мя Го́спода Бо́га на́шего призове́мъ.
|
|
9
|
9
|
|
Ті́ї сп'я́ті би́ша і падо́ша; ми же воста́хом і іспра́вихомся.
|
Ті́и спя́ти бы́ша и падо́ша: мы́ же воста́хомъ и испра́вихомся.
|
|
10
|
10
|
|
Го́споди, спаси́ царя́, і усли́ши ни, в о́ньже а́ще день призове́м Тя.
|
Го́споди, спаси́ царя́, и услы́ши ны́, въ о́ньже а́ще де́нь призове́мъ Тя́.
|
|
Псалом 20
|
Псалом 20
|
|
1
|
1
|
|
Псало́м Дави́ду, 20.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Го́споди, си́лою Твоє́ю возвесели́ться цар, і о спасе́нії Твоє́м возра́дується зіло́.
|
Го́споди, си́лою Твоє́ю возвесели́тся ца́рь, и о спасе́ніи Твоє́мъ возра́дуєтся зѣло́.
|
|
3
|
3
|
|
Жела́ніє се́рдця єго́ дал єси́ єму́, і хоті́нія устну́ єго́ ні́си лиши́л єго́.
|
Жела́ніє се́рдца єго́ да́лъ єси́ єму́, и хотѣ́нія устну́ єго́ нѣ́си лиши́лъ єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко предвари́л єси́ єго́ благослове́нієм благости́нним, положи́л єси́ на главі́ єго́ віне́ць от ка́мене че́стна.
|
Я́ко предвари́лъ єси́ єго́ благослове́ніємъ благосты́ннымъ, положи́лъ єси́ на главѣ́ єго́ вѣне́цъ от ка́мене че́стна.
|
|
5
|
5
|
|
Живота́ проси́л єсть у Тебе́, і дал єси́ єму́ долготу́ дній во вік ві́ка.
|
Живота́ проси́лъ є́сть у Тебе́, и да́лъ єси́ єму́ долготу́ дні́й во вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
6
|
6
|
|
Ве́лія сла́ва єго́ спасе́нієм Твої́м; сла́ву і велелі́піє возложи́ши на него́.
|
Ве́лія сла́ва єго́ спасе́ніємъ Твои́мъ: сла́ву и велелѣ́піє возложи́ши на него́.
|
|
7
|
7
|
|
Я́ко да́си єму́ благослове́ніє во вік ві́ка; возвесели́ши єго́ ра́достію с лице́м Твої́м.
|
Я́ко да́си єму́ благослове́ніє во вѣ́къ вѣ́ка: возвесели́ши єго́ ра́достію съ лице́мъ Твои́мъ.
|
|
8
|
8
|
|
Я́ко цар упова́єть на Го́спода, і ми́лостію Ви́шняго не подви́житься.
|
Я́ко ца́рь упова́єтъ на Го́спода, и ми́лостію Вы́шняго не подви́жится.
|
|
9
|
9
|
|
Да обря́щеться рука́ Твоя́ всім враго́м Твої́м, десни́ця Твоя́ да обря́щеть вся ненави́дящия Тебе́.
|
Да обря́щется рука́ Твоя́ всѣ́мъ враго́мъ Твои́мъ, десни́ца Твоя́ да обря́щетъ вся́ ненави́дящыя Тебе́.
|
|
10
|
10
|
|
Я́ко положи́ши їх, я́ко пещ о́гненную во вре́м'я лиця́ Твоєго́; Госпо́дь гні́вом Свої́м см'яте́ть я, і сність їх огнь.
|
Я́ко положи́ши и́хъ я́ко пе́щь о́гненную во вре́мя лица́ Твоєго́: Госпо́дь гнѣ́вомъ Свои́мъ смяте́тъ я́, и снѣ́сть и́хъ о́гнь.
|
|
11
|
11
|
|
Плод їх от землі́ погуби́ши, і сі́м'я їх от сино́в челові́чеських.
|
Пло́дъ и́хъ от земли́ погуби́ши, и сѣ́мя и́хъ от сыно́въ человѣ́ческихъ.
|
|
12
|
12
|
|
Я́ко уклони́ша на Тя зла́я, поми́слиша сові́ти, ї́хже не возмо́гуть соста́вити.
|
Я́ко уклони́ша на Тя́ зла́я, помы́слиша совѣ́ты, и́хже не возмо́гутъ соста́вити.
|
|
13
|
13
|
|
Я́ко положи́ши я хребе́т; во ізби́тціх Твої́х угото́виши лице́ їх.
|
Я́ко положи́ши я́ хребе́тъ: во избы́тцѣхъ Твои́хъ угото́виши лице́ и́хъ.
|
|
14
|
14
|
|
Вознеси́ся, Го́споди, си́лою Твоє́ю; воспоє́м і поє́м си́ли Твоя́.
|
Вознеси́ся, Го́споди, си́лою Твоє́ю: воспоє́мъ и поє́мъ си́лы Твоя́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 21
|
Псалом 21
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о заступле́нії у́треннем, псало́м Дави́ду, 21.
|
Въ коне́цъ, о заступле́ніи у́треннемъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Бо́же, Бо́же мой, воньми́ мі, вску́ю оста́вил м'я єси́? Дале́че от спасе́нія моєго́ словеса́ гріхопаде́ній мої́х.
|
Бо́же, Бо́же мо́й, вонми́ ми, вску́ю оста́вилъ мя́ єси́? Дале́че от спасе́нія моєго́ словеса́ грѣхопаде́ній мои́хъ.
|
|
3
|
3
|
|
Бо́же мой, воззову́ во дні, і не усли́шиши, і в нощі́, і не в безу́міє мні.
|
Бо́же мо́й, воззову́ во дни́, и не услы́шиши, и въ нощи́, и не въ безу́міє мнѣ́.
|
|
4
|
4
|
|
Ти же во святі́м живе́ши, хвало́ Ізра́їлева.
|
Ты́ же во Святѣ́мъ живе́ши, хвало́ Ізра́илева.
|
|
5
|
5
|
|
На Тя упова́ша отці́ на́ші; упова́ша, і ізба́вил єси́ я;
|
На Тя́ упова́ша отцы́ на́ши: упова́ша, и изба́вилъ єси́ я́:
|
|
6
|
6
|
|
к Тебі́ воззва́ша, і спасо́шася; на Тя упова́ша, і не постиді́шася.
|
къ Тебѣ́ воззва́ша, и спасо́шася: на Тя́ упова́ша, и не постыдѣ́шася.
|
|
7
|
7
|
|
Аз же єсьм черв, а не челові́к, поноше́ніє челові́ков і унічиже́ніє люді́й.
|
А́зъ же є́смь че́рвь, а не человѣ́къ, поноше́ніє человѣ́ковъ и уничиже́ніє люді́й.
|
|
8
|
8
|
|
Всі ви́дящії м'я поруга́шамися, глаго́лаша устна́ми, покива́ша главо́ю;
|
Вси́ ви́дящіи мя́ поруга́шамися, глаго́лаша устна́ми, покива́ша главо́ю:
|
|
9
|
9
|
|
упова́ на Го́спода, да ізба́вить єго́, да спасе́ть єго́, я́ко хо́щеть єго́.
|
упова́ на Го́спода, да изба́витъ єго́, да спасе́тъ єго́, я́ко хо́щетъ єго́.
|
|
10
|
10
|
|
Я́ко Ти єси́ істо́ргий м'я із чре́ва, Упова́ніє моє́ от сосцю́ ма́тере моєя́.
|
Я́ко Ты́ єси́ исто́ргій мя́ изъ чре́ва, упова́ніє моє́ от сосцу́ ма́тере моєя́.
|
|
11
|
11
|
|
К Тебі́ приве́ржен єсьм от ложе́сн, от чре́ва ма́тере моєя́ Бог мой єси́ Ти.
|
Къ Тебѣ́ приве́рженъ є́смь от ложе́снъ, от чре́ва ма́тере моєя́ Бо́гъ мо́й єси́ Ты́.
|
|
12
|
12
|
|
Да не отсту́пиши от мене́, я́ко скорб близ, я́ко ність помога́яй мі.
|
Да не отсту́пиши от мене́, я́ко ско́рбь бли́зъ, я́ко нѣ́сть помога́яй ми́.
|
|
13
|
13
|
|
Обидо́ша м'я тельці́ мно́зі, юнці́ ту́чнії одержа́ша м'я;
|
Обыдо́ша мя́ телцы́ мно́зи, юнцы́ ту́чніи одержа́ша мя́:
|
|
14
|
14
|
|
отверзо́ша на м'я уста́ своя́, я́ко лев восхища́яй і рика́яй.
|
отверзо́ша на мя́ уста́ своя́, я́ко ле́въ восхища́яй и рыка́яй.
|
|
15
|
15
|
|
Я́ко вода́ ізлія́хся, і разси́пашася вся ко́сті моя́; бисть се́рдце моє́ я́ко воск та́яй посреді́ чре́ва моєго́.
|
Я́ко вода́ излія́хся, и разсы́пашася вся́ ко́сти моя́: бы́сть се́рдце моє́ я́ко во́скъ та́яй посредѣ́ чре́ва моєго́.
|
|
16
|
16
|
|
І́зсше, я́ко скуде́ль, крі́пость моя́, і язи́к мой прильпе́ горта́ни моєму́, і в персть сме́рті свел м'я єси́.
|
И́зсше я́ко скуде́ль крѣ́пость моя́, и язы́къ мо́й прильпе́ горта́ни моєму́, и въ пе́рсть сме́рти све́лъ мя́ єси́.
|
|
17
|
17
|
|
Я́ко обидо́ша м'я пси мно́зі, сонм лука́вих одержа́ша м'я; іскопа́ша ру́ці мої́ і но́зі мої́.
|
Я́ко обыдо́ша мя́ пси́ мно́зи, со́нмъ лука́выхъ одержа́ша мя́: ископа́ша ру́цѣ мои́ и но́зѣ мои́.
|
|
18
|
18
|
|
Ісчето́ша вся ко́сті моя́; ті́ї же смотри́ша і презрі́ша м'я.
|
Исчето́ша вся́ ко́сти моя́: ті́и же смотри́ша и презрѣ́ша мя́.
|
|
19
|
19
|
|
Разділи́ша ри́зи моя́ себі́, і о оде́жді моє́й мета́ша жре́бій.
|
Раздѣли́ша ри́зы моя́ себѣ́, и о оде́жди моє́й мета́ша жре́бій.
|
|
20
|
20
|
|
Ти же, Го́споди, не удали́ по́мощ Твою́ от мене́; на заступле́ніє моє́ воньми́.
|
Ты́ же, Го́споди, не удали́ по́мощь Твою́ от мене́: на заступле́ніє моє́ вонми́.
|
|
21
|
21
|
|
Ізба́ви от ору́жія ду́шу мою́, і із руки́ пе́сії єдоноро́дную мою́.
|
Изба́ви от ору́жія ду́шу мою́, и изъ руки́ пе́сіи єдиноро́дную мою́.
|
|
22
|
22
|
|
Спаси́ м'я от уст льво́вих, і от рог єдиноро́ж смире́ніє моє́.
|
Спаси́ мя от у́стъ льво́выхъ, и от ро́гъ єдиноро́жь смире́ніє моє́.
|
|
23
|
23
|
|
Пові́м і́м'я Твоє́ бра́тії моє́й, посреді́ це́ркве воспою́ Тя.
|
Повѣ́мъ и́мя Твоє́ бра́тіи моє́й, посредѣ́ це́ркве воспою́ Тя́.
|
|
24
|
24
|
|
Боя́щіїся Го́спода, восхвалі́те Єго́, все сі́м'я Іа́ковле, просла́віте Єго́, да убої́ться же от Него́ все сі́м'я Ізра́їлево;
|
Боя́щіися Го́спода, восхвали́те Єго́, все́ сѣ́мя Іа́ковле, просла́вите Єго́, да убои́тся же от Него́ все́ сѣ́мя Ізра́илево:
|
|
25
|
25
|
|
я́ко не унічижи́, ніже́ негодова́ моли́тви ни́щаго, ніже́ отврати́ лице́ Своє́ от мене́, і єгда́ воззва́х к Нему́, усли́ша м'я.
|
я́ко не уничижи́, ниже́ негодова́ моли́твы ни́щаго, ниже́ отврати́ лице́ Своє́ от мене́, и єгда́ воззва́хъ къ Нему́, услы́ша мя́.
|
|
26
|
26
|
|
От Тебе́ похвала́ моя́, в це́ркві вели́цій іспові́мся Тебі́; моли́тви моя́ возда́м пред боя́щимися Єго́.
|
От Тебе́ похвала́ моя́, въ це́ркви вели́цѣй исповѣ́мся Тебѣ́: моли́твы моя́ возда́мъ предъ боя́щимися Єго́.
|
|
27
|
27
|
|
Ядя́ть убо́зії і наси́тяться, і восхва́лять Го́спода взиска́ющії Єго́; жива́ бу́дуть сердця́ їх в вік ві́ка.
|
Ядя́тъ убо́зіи, и насы́тятся, и восхва́лятъ Го́спода взыска́ющіи Єго́: жива́ бу́дутъ сердца́ и́хъ въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
28
|
28
|
|
Пом'яну́ться і обратя́ться ко Го́споду всі конці́ землі́, і покло́няться пред Ним вся оте́чествія язи́к;
|
Помяну́тся и обратя́тся ко Го́споду вси́ концы́ земли́, и покло́нятся предъ Ни́мъ вся́ оте́чествія язы́къ:
|
|
29
|
29
|
|
я́ко Госпо́днє єсть ца́рствіє, і Той облада́єть язи́ки.
|
я́ко Госпо́дне є́сть ца́рствіє, и То́й облада́єтъ язы́ки.
|
|
30
|
30
|
|
Ядо́ша і поклони́шася всі ту́чнії землі́; пред Ним припаду́ть всі низходя́щії в зе́млю; і душа́ моя́ Тому́ живе́ть.
|
Ядо́ша и поклони́шася вси́ ту́чніи земли́: предъ Ни́мъ припаду́тъ вси́ низходя́щіи въ зе́млю: и душа́ моя́ Тому́ живе́тъ.
|
|
31
|
31
|
|
І сі́м'я моє́ порабо́таєть Єму́; возвісти́ть Го́сподеві род гряду́щий;
|
И сѣ́мя моє́ порабо́таєтъ Єму́: возвѣсти́тъ Го́сподеви ро́дъ гряду́щій:
|
|
32
|
32
|
|
і возвістя́ть пра́вду Єго́ лю́дем ро́ждшимся [роди́тися іму́щим], я́же сотвори́ Госпо́дь.
|
и возвѣстя́тъ пра́вду Єго́ лю́демъ ро́ждшымся {роди́тися иму́щымъ}, я́же сотвори́ Госпо́дь.
|
|
Псалом 22
|
Псалом 22
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 22.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Госпо́дь пасе́ть м'я, і нічто́же м'я лиши́ть.
|
Госпо́дь пасе́тъ мя́, и ничто́же мя́ лиши́тъ.
|
|
2
|
2
|
|
На мі́сте зла́чні, та́мо всели́ м'я, на воді́ поко́йні воспита́ м'я.
|
На мѣ́сте зла́чнѣ, та́мо всели́ мя, на водѣ́ поко́йнѣ воспита́ мя.
|
|
3
|
3
|
|
Ду́шу мою́ обрати́, наста́ви м'я на стезі́ пра́вди і́мене ра́ди Своєго́.
|
Ду́шу мою́ обрати́, наста́ви мя́ на стези́ пра́вды, и́мене ра́ди Своєго́.
|
|
4
|
4
|
|
А́ще бо і пойду́ посреді́ сі́ні сме́ртния, не убою́ся зла, я́ко Ти со мно́ю єси́; жезл Твой і па́лиця Твоя́, та м'я уті́шиста.
|
А́ще бо и пойду́ посредѣ́ сѣ́ни сме́ртныя, не убою́ся зла́, я́ко Ты́ со мно́ю єси́: же́злъ Тво́й и па́лица Твоя́, та́ мя́ утѣ́шиста.
|
|
5
|
5
|
|
Угото́вал єси́ предо мно́ю трапе́зу сопроти́в стужа́ющим мні; ума́стил єси́ єле́йом главу́ мою́, і ча́ша Твоя́ упоява́ющи м'я, я́ко держа́вна.
|
Угото́валъ єси́ предо мно́ю трапе́зу сопроти́въ стужа́ющымъ мнѣ́: ума́стилъ єси́ єле́омъ главу́ мою́, и ча́ша Твоя́ упоява́ющи мя́, я́ко держа́вна.
|
|
6
|
6
|
|
І ми́лость Твоя́ пожене́ть м'я вся дні живота́ моєго́, і є́же всели́тимися в дом Госпо́день в долготу́ дній.
|
И ми́лость Твоя́ пожене́тъ мя́ вся́ дни́ живота́ моєго́, и є́же всели́тимися въ до́мъ Госпо́день въ долготу́ дні́й.
|
|
Псалом 23
|
Псалом 23
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, єди́ния от субо́т, 23.
|
Псало́мъ Дави́ду, єди́ныя от суббо́тъ.
|
|
1
|
1
|
|
Госпо́дня земля́, і ісполне́ніє єя́, вселе́нная і всі живу́щії на ней.
|
Госпо́дня земля́, и исполне́ніє єя́, вселе́нная и вси́ живу́щіи на не́й.
|
|
2
|
2
|
|
Той на моря́х основа́л ю єсть і на ріка́х угото́вал ю єсть.
|
То́й на моря́хъ основа́лъ ю́ є́сть и на рѣка́хъ угото́валъ ю́ є́сть.
|
|
3
|
3
|
|
Кто взи́деть на го́ру Госпо́дню? Іли́ кто ста́неть на мі́сті святі́м Єго́?
|
Кто́ взы́детъ на го́ру Госпо́дню? Или́ кто́ ста́нетъ на мѣ́стѣ святѣ́мъ Єго́?
|
|
4
|
4
|
|
Непови́нен рука́ма і чист се́рдцем, і́же не прия́т всу́є ду́шу свою́ і не кля́тся ле́стію і́скреннему своєму́;
|
Непови́ненъ рука́ма и чи́стъ се́рдцемъ, и́же не прія́тъ всу́є ду́шу свою́ и не кля́тся ле́стію и́скреннему своєму́:
|
|
5
|
5
|
|
сей при́йметь благослове́ніє от Го́спода і ми́лостиню от Бо́га Спа́са своєго́.
|
се́й пріи́метъ благослове́ніє от Го́спода и ми́лостыню от Бо́га Спа́са своєго́.
|
|
6
|
6
|
|
Сей род і́щущих Го́спода, і́щущих лице́ Бо́га Іа́ковля.
|
Се́й ро́дъ и́щущихъ Го́спода, и́щущихъ лице́ Бо́га Іа́ковля.
|
|
7
|
7
|
|
Возьмі́те врата́ кня́зі ва́ша, і возьмі́теся врата́ ві́чная; і вни́деть Цар сла́ви.
|
Возми́те врата́ кня́зи ва́ша, и возми́теся врата́ вѣ́чная: и вни́детъ Ца́рь сла́вы.
|
|
8
|
8
|
|
Кто єсть сей Цар сла́ви? Госпо́дь крі́пок і си́лен, Госпо́дь си́лен в бра́ні.
|
Кто́ єсть се́й Ца́рь сла́вы? Госпо́дь крѣ́покъ и си́ленъ, Госпо́дь си́ленъ въ бра́ни.
|
|
9
|
9
|
|
Возьмі́те врата́ кня́зі ва́ша, і возьмі́теся врата́ ві́чная; і вни́деть Цар сла́ви.
|
Возми́те врата́ кня́зи ва́ша, и возми́теся врата́ вѣ́чная: и вни́детъ Ца́рь сла́вы.
|
|
10
|
10
|
|
Кто єсть сей Цар сла́ви? Госпо́дь сил, Той єсть Цар сла́ви.
|
Кто́ єсть се́й Ца́рь сла́вы? Госпо́дь си́лъ, То́й є́сть Ца́рь сла́вы.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 24
|
Псалом 24
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 24.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
К Тебі́, Го́споди, воздвиго́х ду́шу мою́, Бо́же мой, на Тя упова́х, да не постижу́ся во вік, ніже́ да посмію́тьміся вразі́ мої́;
|
Къ Тебѣ́, Го́споди, воздвиго́хъ ду́шу мою́, Бо́же мо́й, на Тя́ упова́хъ, да не постыжу́ся во вѣ́къ, ниже́ да посмѣю́тмися врази́ мои́:
|
|
2
|
2
|
|
і́бо всі терп'я́щії Тя не постидя́ться.
|
и́бо вси́ терпя́щіи Тя́ не постыдя́тся.
|
|
3
|
3
|
|
Да постидя́ться беззако́ннующії вотще́.
|
Да постыдя́тся беззако́ннующіи вотще́.
|
|
4
|
4
|
|
Путі́ Твоя́, Го́споди, скажи́ мі і стезя́м Твої́м научи́ м'я.
|
Пути́ Твоя́, Го́споди, скажи́ ми и стезя́мъ Твои́мъ научи́ мя.
|
|
5
|
5
|
|
Наста́ви м'я на і́стину Твою́ і научи́ м'я; я́ко Ти єси́ Бог Спас мой, і Тебе́ терпі́х весь день.
|
Наста́ви мя́ на и́стину Твою́ и научи́ мя: я́ко Ты́ єси́ Бо́гъ Спа́съ мо́й, и Тебе́ терпѣ́хъ ве́сь де́нь.
|
|
6
|
6
|
|
Пом'яни́ щедро́ти Твоя́, Го́споди, і ми́лості Твоя́, я́ко от ві́ка суть.
|
Помяни́ щедро́ты Твоя́, Го́споди, и ми́лости Твоя́, я́ко от вѣ́ка су́ть.
|
|
7
|
7
|
|
Гріх ю́ности моєя́ і неві́дінія моєго́ не пом'яни́; по ми́лості Твоє́й пом'яни́ м'я Ти, ра́ди бла́гости Твоєя́, Го́споди.
|
Грѣ́хъ ю́ности моєя́ и невѣ́дѣнія моєго́ не помяни́: по ми́лости Твоє́й помяни́ мя Ты́, ра́ди бла́гости Твоєя́, Го́споди.
|
|
8
|
8
|
|
Благ і прав Госпо́дь, сего́ ра́ди законоположи́ть согріша́ющим на путі́.
|
Бла́гъ и пра́въ Госпо́дь, сего́ ра́ди законоположи́тъ согрѣша́ющымъ на пути́.
|
|
9
|
9
|
|
Наста́вить кро́ткія на суд, научи́ть кро́ткія путе́м Свої́м.
|
Наста́витъ кро́ткія на су́дъ, научи́тъ кро́ткія путе́мъ Свои́мъ.
|
|
10
|
10
|
|
Всі путіє́ Госпо́дні ми́лость і і́стина, взиска́ющим заві́та Єго́ і свиді́нія Єго́.
|
Вси́ путіє́ Госпо́дни ми́лость и и́стина, взыска́ющымъ завѣ́та Єго́ и свидѣ́нія Єго́.
|
|
11
|
11
|
|
Ра́ди і́мене Твоєго́, Го́споди, і очи́сти гріх мой, мног бо єсть.
|
Ра́ди и́мене Твоєго́, Го́споди, и очи́сти грѣ́хъ мо́й, мно́гъ бо є́сть.
|
|
12
|
12
|
|
Кто єсть челові́к боя́йся Го́спода? Законоположи́ть єму́ на путі́, єго́же ізво́ли.
|
Кто́ єсть человѣ́къ боя́йся Го́спода? Законоположи́тъ єму́ на пути́, єго́же изво́ли.
|
|
13
|
13
|
|
Душа́ єго́ во благи́х водвори́ться, і сі́м'я єго́ наслі́дить зе́млю.
|
Душа́ єго́ во благи́хъ водвори́тся, и сѣ́мя єго́ наслѣ́дитъ зе́млю.
|
|
14
|
14
|
|
Держа́ва Госпо́дь боя́щихся Єго́, і заві́т Єго́ яви́ть їм.
|
Держа́ва Госпо́дь боя́щихся Єго́, и завѣ́тъ Єго́ яви́тъ и́мъ.
|
|
15
|
15
|
|
О́чі мої́ ви́ну ко Го́споду, я́ко Той істо́ргнеть от сі́ті но́зі мої́.
|
О́чи мои́ вы́ну ко Го́споду, я́ко То́й исто́ргнетъ от сѣ́ти но́зѣ мои́.
|
|
16
|
16
|
|
При́зри на м'я і поми́луй м'я, я́ко єдиноро́д і нищ єсьм аз.
|
При́зри на мя́ и поми́луй мя́, я́ко єдиноро́дъ и ни́щ є́смь а́зъ.
|
|
17
|
17
|
|
Ско́рбі се́рдця моєго́ умно́жишася, от нужд мої́х ізведи́ м'я.
|
Ско́рби се́рдца моєго́ умно́жишася, от ну́ждъ мои́хъ изведи́ мя.
|
|
18
|
18
|
|
Виждь смире́ніє моє́ і труд мой, і оста́ви вся гріхи́ моя́.
|
Ви́ждь смире́ніє моє́ и тру́дъ мо́й, и оста́ви вся́ грѣхи́ моя́.
|
|
19
|
19
|
|
Виждь враги́ моя́, я́ко умно́жишася, і ненавиді́нієм непра́ведним возненави́діша м'я.
|
Ви́ждь враги́ моя́, я́ко умно́жишася, и ненавидѣ́ніємъ непра́веднымъ возненави́дѣша мя́.
|
|
20
|
20
|
|
Сохрани́ ду́шу мою́ і ізба́ви м'я, да не постижу́ся, я́ко упова́х на Тя.
|
Сохрани́ ду́шу мою́ и изба́ви мя́, да не постыжу́ся, я́ко упова́хъ на Тя́.
|
|
21
|
21
|
|
Незло́бивії і пра́вії приліпля́хуся мні, я́ко потерпі́х Тя, Го́споди.
|
Незло́бивіи и пра́віи прилѣпля́хуся мнѣ́, я́ко потерпѣ́хъ Тя́, Го́споди.
|
|
22
|
22
|
|
Ізба́ви, Бо́же, Ізра́їля от всіх скорбе́й єго́.
|
Изба́ви, Бо́же, Ізра́иля от всѣ́хъ скорбе́й єго́.
|
|
Псалом 25
|
Псалом 25
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 25.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Суди́ мі, Го́споди, я́ко аз незло́бою моє́ю ходи́х; і на Го́спода упова́я не ізнемогу́.
|
Суди́ ми, Го́споди, я́ко а́зъ незло́бою моє́ю ходи́хъ: и на Го́спода упова́я не изнемогу́.
|
|
2
|
2
|
|
Іскуси́ м'я, Го́споди, і іспита́й м'я, разжжи́ утро́би моя́ і се́рдце моє́.
|
Искуси́ мя, Го́споди, и испыта́й мя́, разжжи́ утро́бы моя́ и се́рдце моє́.
|
|
3
|
3
|
|
Я́ко ми́лость Твоя́ пред очи́ма мої́ма єсть, і благоугоди́х во і́стині Твоє́й.
|
Я́ко ми́лость Твоя́ предъ очи́ма мои́ма є́сть, и благоугоди́хъ во и́стинѣ Твоє́й.
|
|
4
|
4
|
|
Не сідо́х с со́нмом су́єтним, і со законопресту́пними не вни́ду.
|
Не сѣдо́хъ съ со́нмомъ су́єтнымъ, и со законопресту́пными не вни́ду.
|
|
5
|
5
|
|
Возненави́діх це́рков лука́внующих, і с нечести́вими не ся́ду.
|
Возненави́дѣхъ це́рковь лука́внующихъ, и съ нечести́выми не ся́ду.
|
|
6
|
6
|
|
Уми́ю в непови́нних ру́ці мої́, і оби́ду же́ртвенник Твой, Го́споди,
|
Умы́ю въ непови́нныхъ ру́цѣ мои́, и обы́ду же́ртвенникъ Тво́й, Го́споди,
|
|
7
|
7
|
|
є́же усли́шати мі глас хвали́ Твоєя́ і пові́дати вся чудеса́ Твоя́.
|
є́же услы́шати ми́ гла́съ хвалы́ Твоєя́ и повѣ́дати вся́ чудеса́ Твоя́.
|
|
8
|
8
|
|
Го́споди, возлюби́х благолі́піє до́му Твоєго́ і мі́сто селе́нія сла́ви Твоєя́.
|
Го́споди, возлюби́хъ благолѣ́піє до́му Твоєго́ и мѣ́сто селе́нія сла́вы Твоєя́.
|
|
9
|
9
|
|
Да не погуби́ши с нечести́вими ду́шу мою́ і с му́жі крове́й живо́т мой,
|
Да не погуби́ши съ нечести́выми ду́шу мою́ и съ му́жи крове́й живо́тъ мо́й,
|
|
10
|
10
|
|
ї́хже в руку́ беззако́нія, десни́ця їх іспо́лнися мзди.
|
и́хже въ руку́ беззако́нія, десни́ца и́хъ испо́лнися мзды́.
|
|
11
|
11
|
|
Аз же незло́бою моє́ю ходи́х; ізба́ви м'я, Го́споди, і поми́луй м'я.
|
А́зъ же незло́бою моє́ю ходи́хъ: изба́ви мя́, Го́споди, и поми́луй мя́.
|
|
12
|
12
|
|
Нога́ моя́ ста на правоті́; в це́рквах благословлю́ Тя, Го́споди.
|
Нога́ моя́ ста́ на правотѣ́: въ це́рквахъ благословлю́ Тя, Го́споди.
|
|
Псалом 26
|
Псалом 26
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, пре́жде пома́занія, 26.
|
Псало́мъ Дави́ду, пре́жде пома́занія.
|
|
1
|
1
|
|
Госпо́дь — Просвіще́ніє моє́ і Спаси́тель мой, кого́ убою́ся? Госпо́дь — Защи́титель живота́ моєго́, от кого́ устрашу́ся?
|
Госпо́дь просвѣще́ніє моє́ и спаси́тель мо́й, кого́ убою́ся? Госпо́дь защи́титель живота́ моєго́, от кого́ устрашу́ся?
|
|
2
|
2
|
|
Внегда́ приближа́тися на м'я зло́бующим, є́же сні́сти пло́ті моя́, оскорбля́ющії м'я і вразі́ мої́, ті́ї ізнемого́ша і падо́ша.
|
Внегда́ приближа́тися на мя́ зло́бующымъ, є́же снѣ́сти пло́ти моя́, оскорбля́ющіи мя́ и врази́ мои́, ті́и изнемого́ша и падо́ша.
|
|
3
|
3
|
|
А́ще ополчи́ться на м'я полк, не убої́ться се́рдце моє́; а́ще воста́неть на м'я брань, на Него́ аз упова́ю.
|
А́ще ополчи́тся на мя́ по́лкъ, не убои́тся се́рдце моє́: а́ще воста́нетъ на мя́ бра́нь, на Него́ азъ упова́ю.
|
|
4
|
4
|
|
Єди́но проси́х от Го́спода, то взищу́: є́же жи́ти мі в дому́ Госпо́дні вся дні живота́ моєго́, зрі́ти мі красоту́ Госпо́дню і посіща́ти храм святи́й Єго́.
|
Єди́но проси́хъ от Го́спода, то́ взыщу́: є́же жи́ти ми́ въ дому́ Госпо́дни вся́ дни́ живота́ моєго́, зрѣ́ти ми́ красоту́ Госпо́дню и посѣща́ти хра́мъ святы́й Єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Я́ко скри м'я в селе́нії Своє́м в день зол мої́х, покри́ м'я в та́йні селе́нія Своєго́, на ка́мень вознесе́ м'я.
|
Я́ко скры́ мя въ селе́ніи Своє́мъ въ де́нь зо́лъ мои́хъ, покры́ мя въ та́йнѣ селе́нія Своєго́, на ка́мень вознесе́ мя.
|
|
6
|
6
|
|
І ни́ні се, вознесе́ главу́ мою́ на враги́ моя́; обидо́х і пожро́х в селе́нії Єго́ же́ртву хвале́нія і воскликнове́нія; пою́ і воспою́ Го́сподеві.
|
И ны́нѣ се́, вознесе́ главу́ мою́ на враги́ моя́: обыдо́хъ и пожро́хъ въ селе́ніи Єго́ же́ртву хвале́нія и воскликнове́нія: пою́ и воспою́ Го́сподеви.
|
|
7
|
7
|
|
Усли́ши, Го́споди, глас мой, і́мже воззва́х, поми́луй м'я і усли́ши м'я.
|
Услы́ши, Го́споди, гла́съ мо́й, и́мже воззва́хъ, поми́луй мя́ и услы́ши мя́.
|
|
8
|
8
|
|
Тебі́ рече́ се́рдце моє́: Го́спода взищу́, взиска́ Тебе́ лице́ моє́, лиця́ Твоєго́, Го́споди, взищу́.
|
Тебѣ́ рече́ се́рдце моє́: Го́спода взыщу́, взыска́ Тебе́ лице́ моє́, лица́ Твоєго́, Го́споди, взыщу́.
|
|
9
|
9
|
|
Не отврати́ лиця́ Твоєго́ от мене́ і не уклони́ся гні́вом от раба́ Твоєго́; Помо́щник мой бу́ди, не отри́ни мене́ і не оста́ви мене́, Бо́же, Спаси́телю мой.
|
Не отврати́ лица́ Твоєго́ от мене́ и не уклони́ся гнѣ́вомъ от раба́ Твоєго́: помо́щникъ мо́й бу́ди, не отри́ни мене́ и не оста́ви мене́, Бо́же, Спаси́телю мо́й.
|
|
10
|
10
|
|
Я́ко оте́ць мой і ма́ти моя́ оста́виста м'я, Госпо́дь же восприя́т м'я.
|
Я́ко оте́цъ мо́й и ма́ти моя́ оста́виста мя́, Госпо́дь же воспрія́тъ мя́.
|
|
11
|
11
|
|
Законоположи́ мі, Го́споди, в путі́ Твоє́м, і наста́ви м'я на стезю́ пра́вую враг мої́х ра́ди.
|
Законоположи́ ми, Го́споди, въ пути́ Твоє́мъ, и наста́ви мя́ на стезю́ пра́вую вра́гъ мои́хъ ра́ди.
|
|
12
|
12
|
|
Не преда́ждь мене́ в ду́ші стужа́ющих мі; я́ко воста́ша на м'я свиді́теле непра́веднії, і солга́ непра́вда себі́.
|
Не преда́ждь мене́ въ ду́шы стужа́ющихъ ми́: я́ко воста́ша на мя́ свидѣ́теле непра́ведніи, и солга́ непра́вда себѣ́.
|
|
13
|
13
|
|
Ві́рую ви́діти блага́я Госпо́дня на землі́ живи́х.
|
Вѣ́рую ви́дѣти блага́я Госпо́дня на земли́ живы́хъ.
|
|
14
|
14
|
|
Потерпи́ Го́спода, мужа́йся, і да кріпи́ться се́рдце твоє́, і потерпи́ Го́спода.
|
Потерпи́ Го́спода, мужа́йся, и да крѣпи́тся се́рдце твоє́, и потерпи́ Го́спода.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 27
|
Псалом 27
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 27.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
К Тебі́, Го́споди, воззову́, Бо́же мой! Да не премолчи́ши от мене́ [о мні]; да не когда́ премолчи́ши от мене́ [о мні], і уподо́блюся низходя́щим в ров.
|
Къ Тебѣ́, Го́споди, воззову́, Бо́же мо́й: да не премолчи́ши от мене́ {о мнѣ́}: да не когда́ премолчи́ши от мене́ {о мнѣ́}, и уподо́блюся низходя́щымъ въ ро́въ.
|
|
2
|
2
|
|
Усли́ши, Го́споди, глас моле́нія моєго́, внегда́ моли́тимися к Тебі́, внегда́ возді́ти мі ру́ці мої́ ко хра́му свято́му Твоєму́.
|
Услы́ши, Го́споди, гла́съ моле́нія моєго́, внегда́ моли́тимися къ Тебѣ́, внегда́ воздѣ́ти ми́ ру́цѣ мои́ ко хра́му свято́му Твоєму́.
|
|
3
|
3
|
|
Не привлеци́ мене́ со грі́шники і с ді́лающими непра́вду не погуби́ мене́, глаго́лющими мир с бли́жніми свої́ми, зла́я же в сердця́х свої́х.
|
Не привлецы́ мене́ со грѣ́шники, и съ дѣ́лающими непра́вду не погуби́ мене́, глаго́лющими ми́ръ съ бли́жними свои́ми, зла́я же въ сердца́хъ свои́хъ.
|
|
4
|
4
|
|
Даждь їм, Го́споди, по діло́м їх і по лука́вству начина́ній їх, по діло́м руку́ їх даждь їм, возда́ждь воздая́ніє їх їм.
|
Да́ждь и́мъ, Го́споди, по дѣло́мъ и́хъ и по лука́вству начина́ній и́хъ, по дѣло́мъ руку́ и́хъ да́ждь и́мъ, возда́ждь воздая́ніє и́хъ и́мъ.
|
|
5
|
5
|
|
Я́ко не разумі́ша в діла́ Госпо́дня і в діла́ руку́ Єго́; разори́ши я і не сози́ждеши я.
|
Я́ко не разумѣ́ша въ дѣла́ Госпо́дня и въ дѣла́ руку́ Єго́: разори́ши я́ и не сози́ждеши я́.
|
|
6
|
6
|
|
Благослове́н Госпо́дь, я́ко усли́ша глас моле́нія моєго́.
|
Благослове́нъ Госпо́дь, я́ко услы́ша гла́съ моле́нія моєго́.
|
|
7
|
7
|
|
Госпо́дь — Помо́щник мой і Защи́титель мой; на Него́ упова́ се́рдце моє́, і помо́же мі, і процвіте́ плоть моя́; і во́лею моє́ю іспові́мся Єму́.
|
Госпо́дь помо́щникъ мо́й и защи́титель мо́й: на Него́ упова́ се́рдце моє́, и помо́же ми́, и процвѣте́ пло́ть моя́: и во́лею моє́ю исповѣ́мся Єму́.
|
|
8
|
8
|
|
Госпо́дь — Утвержде́ніє люді́й Свої́х і Защи́титель спасе́ній христа́ Своєго́ єсть.
|
Госпо́дь утвержде́ніє люді́й Свои́хъ и защи́титель спасе́ній Хріста́ Своєго́ є́сть.
|
|
9
|
9
|
|
Спаси́ лю́ди Твоя́, і благослови́ достоя́ніє Твоє́, і упаси́ я, і возьми́ [і вознеси́] я до ві́ка.
|
Спаси́ лю́ди Твоя́, и благослови́ достоя́ніє Твоє́, и упаси́ я́, и возми́ {и вознеси́} я́ до вѣ́ка.
|
|
Псалом 28
|
Псалом 28
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, ісхо́да ски́нії, 28.
|
Псало́мъ Дави́ду, исхо́да ски́ніи.
|
|
1
|
1
|
|
Принесі́те Го́сподеві, си́нове Бо́жії, принесі́те Го́сподеві си́ни о́вні, принесі́те Го́сподеві сла́ву і честь;
|
Принеси́те Го́сподеви, сы́нове Бо́жіи, принеси́те Го́сподеви сы́ны о́вни, принеси́те Го́сподеви сла́ву и че́сть:
|
|
2
|
2
|
|
принесі́те Го́сподеві сла́ву і́мені Єго́; поклоні́теся Го́сподеві во дворі́ святі́м Єго́.
|
принеси́те Го́сподеви сла́ву и́мени Єго́: поклони́теся Го́сподеви во дворѣ́ святѣ́мъ Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Глас Госпо́день на вода́х, Бог сла́ви возгремі́, Госпо́дь на вода́х мно́гих.
|
Гла́съ Госпо́день на вода́хъ, Бо́гъ сла́вы возгремѣ́, Госпо́дь на вода́хъ мно́гихъ.
|
|
4
|
4
|
|
Глас Госпо́день в крі́пості, глас Госпо́день в великолі́пії.
|
Гла́съ Госпо́день въ крѣ́пости, гла́съ Госпо́день въ великолѣ́піи.
|
|
5
|
5
|
|
Глас Го́спода, сокруша́ющаго ке́дри; і стри́єть Госпо́дь ке́дри Лива́нськія,
|
Гла́съ Го́спода, сокруша́ющаго ке́дры: и стры́єтъ Госпо́дь ке́дры Ліва́нскія,
|
|
6
|
6
|
|
і істни́ть я я́ко тельця́ Лива́нська; і возлю́бленний я́ко син єдиноро́ж.
|
и истни́тъ я́ я́ко телца́ Ліва́нска: и возлю́бленный я́ко сы́нъ єдиноро́жь.
|
|
7
|
7
|
|
Глас Го́спода, пресіца́ющаго пла́мень огня́.
|
Гла́съ Го́спода, пресѣца́ющаго пла́мень огня́.
|
|
8
|
8
|
|
Глас Го́спода, стряса́ющаго пусти́ню; і стрясе́ть Госпо́дь пусти́ню Кадді́йскую.
|
Гла́съ Го́спода, стряса́ющаго пусты́ню: и стрясе́тъ Госпо́дь пусты́ню Кадді́йскую.
|
|
9
|
9
|
|
Глас Госпо́день, сверша́ющий єле́ні, і откри́єть дубра́ви; і в хра́мі Єго́ вся́кий глаго́леть сла́ву.
|
Гла́съ Госпо́день, сверша́ющій єле́ни, и откры́єтъ дубра́вы: и въ хра́мѣ Єго́ вся́кій глаго́летъ сла́ву.
|
|
10
|
10
|
|
Госпо́дь пото́п населя́єть, і ся́деть Госпо́дь Цар в вік.
|
Госпо́дь пото́пъ населя́єтъ, и ся́детъ Госпо́дь Ца́рь въ вѣ́къ.
|
|
11
|
11
|
|
Госпо́дь крі́пость лю́дем Свої́м дасть, Госпо́дь благослови́ть лю́ди Своя́ ми́ром.
|
Госпо́дь крѣ́пость лю́демъ Свои́мъ да́стъ, Госпо́дь благослови́тъ лю́ди Своя́ ми́ромъ.
|
|
Псалом 29
|
Псалом 29
|
|
1
|
1
|
|
Псало́м пі́сні обновле́нія до́му Дави́дова, 29.
|
Псало́мъ пѣ́сни обновле́нія до́му Дави́дова.
|
|
2
|
2
|
|
Вознесу́ Тя, Го́споди, я́ко под'я́л м'я єси́, і не возвесели́л єси́ враго́в мої́х о мні.
|
Вознесу́ Тя, Го́споди, я́ко подъя́лъ мя́ єси́, и не возвесели́лъ єси́ враго́въ мои́хъ о мнѣ́.
|
|
3
|
3
|
|
Го́споди Бо́же мой, воззва́х к Тебі́, і ізціли́л м'я єси́.
|
Го́споди Бо́же мо́й, воззва́хъ къ Тебѣ́, и изцѣли́лъ мя́ єси́.
|
|
4
|
4
|
|
Го́споди, возве́л єси́ от а́да ду́шу мою́, спасл м'я єси́ от низходя́щих в ров.
|
Го́споди, возве́лъ єси́ от а́да ду́шу мою́, спа́слъ мя́ єси́ от низходя́щихъ въ ро́въ.
|
|
5
|
5
|
|
По́йте Го́сподеві, преподо́бнії Єго́, і іспові́дайте па́м'ять святи́ні Єго́;
|
По́йте Го́сподеви, преподо́бніи Єго́, и исповѣ́дайте па́мять святы́ни Єго́:
|
|
6
|
6
|
|
я́ко гнів в я́рості Єго́, і живо́т в во́лі Єго́; ве́чер водвори́ться плач, і зау́тра ра́дость.
|
я́ко гнѣ́въ въ я́рости Єго́, и живо́тъ въ во́ли Єго́: ве́черъ водвори́тся пла́чь, и зау́тра ра́дость.
|
|
7
|
7
|
|
Аз же ріх во оби́лії моє́м: не подви́жуся во вік.
|
А́зъ же рѣ́хъ во оби́ліи моє́мъ: не подви́жуся во вѣ́къ.
|
|
8
|
8
|
|
Го́споди, во́лею Твоє́ю пода́ждь добро́ті моє́й си́лу; отврати́л же єси́ лице́ Твоє́, і бих смуще́н.
|
Го́споди, во́лею Твоє́ю пода́ждь добро́тѣ моє́й си́лу: отврати́лъ же єси́ лице́ Твоє́, и бы́хъ смуще́нъ.
|
|
9
|
9
|
|
К Тебі́, Го́споди, воззову́, і к Бо́гу моєму́ помолю́ся.
|
Къ Тебѣ́, Го́споди, воззову́, и къ Бо́гу моєму́ помолю́ся.
|
|
10
|
10
|
|
Ка́я по́льза в кро́ві моє́й, внегда́ сходи́ти мі во істлі́ніє? Єда́ іспові́сться Тебі́ персть? Іли́ возвісти́ть і́стину Твою́?
|
Ка́я по́льза въ кро́ви моє́й, внегда́ сходи́ти ми́ во истлѣ́ніє? Єда́ исповѣ́стся Тебѣ́ пе́рсть? Или́ возвѣсти́тъ и́стину Твою́?
|
|
11
|
11
|
|
Сли́ша Госпо́дь і поми́лова м'я; Госпо́дь бисть Помо́щник мой.
|
Слы́ша Госпо́дь и поми́лова мя́: Госпо́дь бы́сть помо́щникъ мо́й.
|
|
12
|
12
|
|
Обрати́л єси́ плач мой в ра́дость мні, растерза́л єси́ вре́тище моє́ і препоя́сал м'я єси́ весе́лієм,
|
Обрати́лъ єси́ пла́чь мо́й въ ра́дость мнѣ́, растерза́лъ єси́ вре́тище моє́ и препоя́салъ мя́ єси́ весе́ліємъ,
|
|
13
|
13
|
|
я́ко да воспоє́ть Тебі́ сла́ва моя́, і не умилю́ся. Го́споди Бо́же мой, во вік іспові́мся Тебі́.
|
я́ко да воспоє́тъ Тебѣ́ сла́ва моя́, и не умилю́ся. Го́споди Бо́же мо́й, во вѣ́къ исповѣ́мся Тебѣ́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 30
|
Псалом 30
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, ізступле́нія, 30.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду, изступле́нія.
|
|
2
|
2
|
|
На Тя, Го́споди, упова́х, да не постижу́ся во вік; пра́вдою Твоє́ю ізба́ви м'я і ізми́ м'я.
|
На Тя́, Го́споди, упова́хъ, да не постыжу́ся во вѣ́къ: пра́вдою Твоє́ю изба́ви мя́ и изми́ мя.
|
|
3
|
3
|
|
Приклони́ ко мні у́хо Твоє́, ускори́ із'я́ти м'я; бу́ди мі в Бо́га Защи́тителя і в дом прибі́жища, є́же спасти́ м'я.
|
Приклони́ ко мнѣ́ у́хо Твоє́, ускори́ изъя́ти мя́: бу́ди ми́ въ Бо́га защи́тителя и въ до́мъ прибѣ́жища, є́же спасти́ мя.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко держа́ва моя́ і Прибі́жище моє́ єси́ Ти; і і́мене Твоєго́ ра́ди наста́виши м'я і препита́єши м'я.
|
Я́ко держа́ва моя́ и прибѣ́жище моє́ єси́ Ты́: и и́мене Твоєго́ ра́ди наста́виши мя́ и препита́єши мя́.
|
|
5
|
5
|
|
Ізведе́ши м'я от сі́ті сея́, ю́же скри́ша мі; я́ко Ти єси́ Защи́титель мой, Го́споди.
|
Изведе́ши мя́ от сѣ́ти сея́, ю́же скры́ша ми́: я́ко Ты́ єси́ защи́титель мо́й, Го́споди.
|
|
6
|
6
|
|
В ру́ці Твої́ предложу́ дух мой; ізба́вил м'я єси́, Го́споди Бо́же і́стини.
|
Въ ру́цѣ Твои́ предложу́ ду́хъ мо́й: изба́вилъ мя́ єси́, Го́споди Бо́же и́стины.
|
|
7
|
7
|
|
Возненави́діл єси́ храня́щия суєти́ вотще́; аз же на Го́спода упова́х.
|
Возненави́дѣлъ єси́ храня́щыя суєты́ вотще́: а́зъ же на Го́спода упова́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
Возра́дуюся і возвеселю́ся о ми́лості Твоє́й, я́ко призрі́л єси́ на смире́ніє моє́, спасл єси́ от нужд ду́шу мою́
|
Возра́дуюся и возвеселю́ся о ми́лости Твоє́й, я́ко призрѣ́лъ єси́ на смире́ніє моє́, спа́слъ єси́ от ну́ждъ ду́шу мою́
|
|
9
|
9
|
|
і ні́си мене́ затвори́л в рука́х вра́жіїх, поста́вил єси́ на простра́нні но́зі мої́.
|
и нѣ́си мене́ затвори́лъ въ рука́хъ вра́жіихъ, поста́вилъ єси́ на простра́ннѣ но́зѣ мои́.
|
|
10
|
10
|
|
Поми́луй м'я, Го́споди, я́ко скорблю́; см'яте́ся я́ростію о́ко моє́, душа́ моя́ і утро́ба моя́.
|
Поми́луй мя́, Го́споди, я́ко скорблю́: смяте́ся я́ростію о́ко моє́, душа́ моя́ и утро́ба моя́.
|
|
11
|
11
|
|
Я́ко ізчезе́ в болі́зні живо́т мой, і лі́та моя́ в воздиха́ніїх; ізнемо́же нището́ю крі́пость моя́, і ко́сті моя́ см'ято́шася.
|
Я́ко изчезе́ въ болѣ́зни живо́тъ мо́й, и лѣ́та моя́ въ воздыха́ніихъ: изнемо́же нището́ю крѣ́пость моя́, и ко́сти моя́ смято́шася.
|
|
12
|
12
|
|
От всіх враг мої́х бих поноше́ніє, і сосі́дом мої́м зіло́, і страх зна́ємим мої́м; ви́дящії м'я вон біжа́ша от мене́.
|
От всѣ́хъ вра́гъ мои́хъ бы́хъ поноше́ніє, и сосѣ́домъ мои́мъ зѣло́, и стра́хъ зна́ємымъ мои́мъ: ви́дящіи мя́ во́нъ бѣжа́ша от мене́.
|
|
13
|
13
|
|
Забве́н бих я́ко мертв от се́рдця; бих я́ко сосу́д погубле́н.
|
Забве́нъ бы́хъ я́ко ме́ртвъ от се́рдца: бы́хъ я́ко сосу́дъ погубле́нъ.
|
|
14
|
14
|
|
Я́ко сли́шах гажде́ніє [укоре́ніє] мно́гих живу́щих о́крест, внегда́ собра́тися їм вку́пі на м'я, прия́ти ду́шу мою́ совіща́ша.
|
Я́ко слы́шахъ гажде́ніє {укоре́ніє} мно́гихъ живу́щихъ о́крестъ: внегда́ собра́тися и́мъ вку́пѣ на мя́, прія́ти ду́шу мою́ совѣща́ша.
|
|
15
|
15
|
|
Аз же на Тя, Го́споди, упова́х, ріх: Ти єси́ Бог мой.
|
А́зъ же на Тя́, Го́споди, упова́хъ, рѣ́хъ: Ты́ єси́ Бо́гъ мо́й.
|
|
16
|
16
|
|
В руку́ Твоє́ю жре́бії мої́; ізба́ви м'я із руки́ враг мої́х і от гоня́щих м'я.
|
Въ руку́ Твоє́ю жре́біи мои́: изба́ви мя́ изъ руки́ вра́гъ мои́хъ и от гоня́щихъ мя́.
|
|
17
|
17
|
|
Просвіти́ лице́ Твоє́ на раба́ Твоєго́; спаси́ м'я ми́лостію Твоє́ю.
|
Просвѣти́ лице́ Твоє́ на раба́ Твоєго́: спаси́ мя ми́лостію Твоє́ю.
|
|
18
|
18
|
|
Го́споди, да не постижу́ся, я́ко призва́х Тя; да постидя́ться нечести́вії і сни́дуть во ад.
|
Го́споди, да не постыжу́ся, я́ко призва́хъ Тя́: да постыдя́тся нечести́віи, и сни́дутъ во а́дъ.
|
|
19
|
19
|
|
Ні́ми да бу́дуть устни́ льсти́вия, глаго́лющия на пра́веднаго беззако́ніє, горди́нею і унічиже́нієм.
|
Нѣ́мы да бу́дутъ устны́ льсти́выя, глаго́лющыя на пра́веднаго беззако́ніє, горды́нею и уничиже́ніємъ.
|
|
20
|
20
|
|
Коль мно́гоє мно́жество бла́гости Твоєя́, Го́споди, ю́же скрил єси́ боя́щимся Тебе́, соді́лал єси́ упова́ющим на Тя, пред си́ни челові́чеськими!
|
Ко́ль мно́гоє мно́жество бла́гости Твоєя́, Го́споди, ю́же скры́лъ єси́ боя́щымся Тебе́, содѣ́лалъ єси́ упова́ющымъ на Тя́, предъ сы́ны человѣ́ческими:
|
|
21
|
21
|
|
Скри́єши їх в та́йні лиця́ Твоєго́ от м'яте́жа челові́чеська, покри́єши їх в кро́ві от преріка́нія язи́к.
|
скры́єши и́хъ въ та́йнѣ лица́ Твоєго́ от мяте́жа человѣ́ческа, покры́єши и́хъ въ кро́вѣ от прерѣка́нія язы́къ.
|
|
22
|
22
|
|
Благослове́н Госпо́дь, я́ко удиви́ ми́лость Свою́ во гра́ді огражде́нія.
|
Благослове́нъ Госпо́дь, я́ко удиви́ ми́лость Свою́ во гра́дѣ огражде́нія.
|
|
23
|
23
|
|
Аз же ріх во ізступле́нії моє́м: отве́ржен єсьм от лиця́ о́чію Твоє́ю; сего́ ра́ди усли́шал єси́ глас моли́тви моєя́, внегда́ воззва́х к Тебі́.
|
А́зъ же рѣ́хъ во изступле́ніи моє́мъ: отве́рженъ є́смь от лица́ о́чію Твоє́ю: сего́ ра́ди услы́шалъ єси́ гла́съ моли́твы моєя́, внегда́ воззва́хъ къ Тебѣ́.
|
|
24
|
24
|
|
Возлюбі́те Го́спода, всі преподо́бнії Єго́; я́ко і́стини взиска́єть Госпо́дь і воздає́ть ізли́ше творя́щим горди́ню.
|
Возлюби́те Го́спода, вси́ преподо́бніи Єго́: я́ко и́стины взыска́єтъ Госпо́дь и воздає́тъ изли́ше творя́щымъ горды́ню.
|
|
25
|
25
|
|
Мужа́йтеся, і да кріпи́ться се́рдце ва́ше, всі упова́ющії на Го́спода.
|
Мужа́йтеся, и да крѣпи́тся се́рдце ва́ше, вси́ упова́ющіи на Го́спода.
|
|
Псалом 31
|
Псалом 31
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, ра́зума, 31.
|
Псало́мъ Дави́ду, ра́зума.
|
|
1
|
1
|
|
Блаже́нні, ї́хже оста́вишася беззако́нія, і ї́хже прикри́шася грісі́.
|
Блаже́ни, и́хже оста́вишася беззако́нія, и и́хже прикры́шася грѣси́.
|
|
2
|
2
|
|
Блаже́н муж, єму́же не вміни́ть Госпо́дь гріха́, ніже́ єсть во усті́х єго́ лесть.
|
Блаже́нъ му́жъ, єму́же не вмѣни́тъ Госпо́дь грѣха́, ниже́ є́сть во устѣ́хъ єго́ ле́сть.
|
|
3
|
3
|
|
Я́ко умолча́х, обетша́ша ко́сті моя́, от є́же зва́ти мі весь день,
|
Я́ко умолча́хъ, обетша́ша ко́сти моя́, от є́же зва́ти ми́ ве́сь де́нь,
|
|
4
|
4
|
|
я́ко день і нощ отяготі́ на мні рука́ Твоя́; возврати́хся на страсть, єгда́ уньзе́ мі терн.
|
я́ко де́нь и но́щь отяготѣ́ на мнѣ́ рука́ Твоя́: возврати́хся на стра́сть, єгда́ унзе́ ми те́рнъ.
|
|
5
|
5
|
|
Беззако́ніє моє́ позна́х і гріха́ моєго́ не покри́х, ріх: іспові́м на м'я беззако́ніє моє́ Го́сподеві, і Ти оста́вил єси́ нече́стіє се́рдця моєго́.
|
Беззако́ніє моє́ позна́хъ и грѣха́ моєго́ не покры́хъ, рѣ́хъ: исповѣ́мъ на мя́ беззако́ніє моє́ Го́сподеви: и Ты́ оста́вилъ єси́ нече́стіє се́рдца моєго́.
|
|
6
|
6
|
|
За то помо́литься к Тебі́ всяк преподо́бний во вре́м'я благопотре́бно; оба́че в пото́пі вод мно́гих к нему́ не прибли́жаться.
|
За то́ помо́лится къ Тебѣ́ вся́къ преподо́бный во вре́мя благопотре́бно: оба́че въ пото́пѣ во́дъ мно́гихъ къ нему́ не прибли́жатся.
|
|
7
|
7
|
|
Ти єси́ Прибі́жище моє́ от ско́рби обдержа́щия м'я; Ра́досте моя́, ізба́ви м'я от обише́дших м'я.
|
Ты́ єси́ прибѣ́жище моє́ от ско́рби обдержа́щія мя́: ра́досте моя́, изба́ви мя́ от обыше́дшихъ мя́.
|
|
8
|
8
|
|
Вразумлю́ тя, і наста́влю тя на путь сей, в о́ньже по́йдеши; утвержу́ на тя о́чі Мої́.
|
Вразумлю́ тя, и наста́влю тя́ на пу́ть се́й, въ о́ньже по́йдеши: утвержу́ на тя́ о́чи Мои́.
|
|
9
|
9
|
|
Не бу́діте я́ко конь і меск, ї́мже ність ра́зума; брозда́ми і уздо́ю че́люсті їх востя́гнеши, не приближа́ющихся к тебі́.
|
Не бу́дите я́ко ко́нь и ме́скъ, и́мже нѣ́сть ра́зума: брозда́ми и уздо́ю че́люсти и́хъ востя́гнеши, не приближа́ющихся къ тебѣ́.
|
|
10
|
10
|
|
Мно́гі ра́ни грі́шному; упова́ющаго же на Го́спода ми́лость оби́деть.
|
Мно́ги ра́ны грѣ́шному: упова́ющаго же на Го́спода ми́лость обы́детъ.
|
|
11
|
11
|
|
Веселі́теся о Го́споді і ра́дуйтеся, пра́веднії, і хвалі́теся, всі пра́вії се́рдцем.
|
Весели́теся о Го́сподѣ и ра́дуйтеся пра́ведніи, и хвали́теся, вси́ пра́віи се́рдцемъ.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 32
|
Псалом 32
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, не надпи́сан у євре́й, 32.
|
Псало́мъ Дави́ду, не надпи́санъ у Євре́й.
|
|
1
|
1
|
|
Ра́дуйтеся, пра́веднії, о Го́споді; пра́вим подоба́єть похвала́.
|
Ра́дуйтеся, пра́ведніи, о Го́сподѣ: пра́вымъ подоба́єтъ похвала́.
|
|
2
|
2
|
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві в гу́слех, во псалти́рі десятостру́ннім по́йте Єму́;
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви въ гу́слехъ, во псалти́ри десятостру́ннѣмъ по́йте Єму́:
|
|
3
|
3
|
|
воспо́йте Єму́ піснь но́ву, до́брі по́йте Єму́ со восклица́нієм;
|
воспо́йте Єму́ пѣ́снь но́ву, до́брѣ по́йте Єму́ со восклица́ніємъ:
|
|
4
|
4
|
|
я́ко пра́во сло́во Госпо́днє, і вся діла́ Єго́ в ві́рі.
|
я́ко пра́во сло́во Госпо́дне, и вся́ дѣла́ Єго́ въ вѣ́рѣ.
|
|
5
|
5
|
|
Лю́бить ми́лостиню і суд Госпо́дь, ми́лости Госпо́дні іспо́лнь земля́.
|
Лю́битъ ми́лостыню и су́дъ Госпо́дь, ми́лости Госпо́дни испо́лнь земля́.
|
|
6
|
6
|
|
Сло́вом Госпо́днім небеса́ утверди́шася, і Ду́хом уст Єго́ вся си́ла їх;
|
Сло́вомъ Госпо́днимъ небеса́ утверди́шася, и ду́хомъ у́стъ Єго́ вся́ си́ла и́хъ:
|
|
7
|
7
|
|
собира́яй, я́ко міх, во́ди морські́я, полага́яй в сокро́вищих бе́здни.
|
собира́яй я́ко мѣ́хъ во́ды морскі́я, полага́яй въ сокро́вищихъ бе́здны.
|
|
8
|
8
|
|
Да убої́ться Го́спода вся земля́, от Него́же да подви́жуться всі живу́щії по вселе́нній;
|
Да убои́тся Го́спода вся́ земля́, от Него́же да подви́жутся вси́ живу́щіи по вселе́ннѣй:
|
|
9
|
9
|
|
я́ко Той рече́ — і би́ша; Той повелі́ — і созда́шася.
|
я́ко То́й рече́, и бы́ша: То́й повелѣ́, и созда́шася.
|
|
10
|
10
|
|
Госпо́дь разоря́єть сові́ти язи́ков, отмета́єть же ми́слі люді́й і отмета́єть сові́ти князе́й.
|
Госпо́дь разоря́єтъ совѣ́ты язы́ковъ, отмета́єтъ же мы́сли люді́й и отмета́єтъ совѣ́ты князе́й.
|
|
11
|
11
|
|
Сові́т же Госпо́день во вік пребива́єть, помишле́нія се́рдця Єго́ — в род і род.
|
Совѣ́тъ же Госпо́день во вѣ́къ пребыва́єтъ, помышле́нія се́рдца Єго́ въ ро́дъ и ро́дъ.
|
|
12
|
12
|
|
Блаже́н язи́к, єму́же єсть Госпо́дь Бог Єго́, — лю́діє, я́же ізбра́ в наслі́діє Себі́.
|
Блаже́нъ язы́къ, єму́же є́сть Госпо́дь Бо́гъ Єго́, лю́діє, я́же избра́ въ наслѣ́діє Себѣ́.
|
|
13
|
13
|
|
С небесе́ призрі́ Госпо́дь, ви́ді вся си́ни челові́чеськія;
|
Съ небесе́ призрѣ́ Госпо́дь, ви́дѣ вся́ сы́ны человѣ́ческія:
|
|
14
|
14
|
|
от гото́ваго жили́ща Своєго́ призрі́ на вся живу́щия на землі́;
|
от гото́ваго жили́ща Своєго́ призрѣ́ на вся́ живу́щыя на земли́:
|
|
15
|
15
|
|
созда́вий на єди́ні сердця́ їх, разуміва́яй на вся діла́ їх.
|
созда́вый на єди́нѣ сердца́ и́хъ, разумѣва́яй на вся́ дѣла́ и́хъ.
|
|
16
|
16
|
|
Не спаса́ється цар мно́гою си́лою, і ісполи́н не спасе́ться мно́жеством крі́пости своєя́.
|
Не спаса́єтся ца́рь мно́гою си́лою, и исполи́нъ не спасе́тся мно́жествомъ крѣ́пости своєя́.
|
|
17
|
17
|
|
Ложь конь во спасе́ніє, во мно́жестві же си́ли своєя́ не спасе́ться.
|
Ло́жь ко́нь во спасе́ніє, во мно́жествѣ же си́лы своєя́ не спасе́тся.
|
|
18
|
18
|
|
Се, о́чі Госпо́дні на боя́щияся Єго́, упова́ющия на ми́лость Єго́;
|
Се́, о́чи Госпо́дни на боя́щыяся Єго́, упова́ющыя на ми́лость Єго́:
|
|
19
|
19
|
|
ізба́вити от сме́рти ду́ші їх, і препита́ти я в глад.
|
изба́вити от сме́рти ду́шы и́хъ, и препита́ти я́ въ гла́дъ.
|
|
20
|
20
|
|
Душа́ же на́ша ча́єть Го́спода, я́ко Помо́щник і Защи́титель наш єсть;
|
Душа́ же на́ша ча́єтъ Го́спода, я́ко помо́щникъ и защи́титель на́шъ є́сть:
|
|
21
|
21
|
|
я́ко о Нем возвесели́ться се́рдце на́ше, і во і́м'я свято́є Єго́ упова́хом.
|
я́ко о Не́мъ возвесели́тся се́рдце на́ше, и во и́мя свято́є Єго́ упова́хомъ.
|
|
22
|
22
|
|
Бу́ди, Го́споди, ми́лость Твоя́ на нас, я́коже упова́хом на Тя.
|
Бу́ди, Го́споди, ми́лость Твоя́ на на́съ, я́коже упова́хомъ на Тя́.
|
|
Псалом 33
|
Псалом 33
|
|
1
|
1
|
|
Псало́м Дави́ду, внегда́ ізміни́ лице́ своє́ пред Авімеле́хом; і отпусти́ єго́, і оти́де, 33.
|
Псало́мъ Дави́ду, внегда́ измѣни́ лице́ своє́ предъ Авімеле́хомъ: и отпусти́ єго́, и отъи́де.
|
|
2
|
2
|
|
Благословлю́ Го́спода на вся́коє вре́м'я, ви́ну хвала́ Єго́ во усті́х мої́х.
|
Благословлю́ Го́спода на вся́коє вре́мя, вы́ну хвала́ Єго́ во устѣ́хъ мои́хъ.
|
|
3
|
3
|
|
О Го́споді похва́литься душа́ моя́; да усли́шать кро́тції і возвеселя́ться.
|
О Го́сподѣ похва́лится душа́ моя́: да услы́шатъ кро́тцыи и возвеселя́тся.
|
|
4
|
4
|
|
Возвели́чіте Го́спода со мно́ю, і вознесе́м і́м'я Єго́ вку́пі.
|
Возвели́чите Го́спода со мно́ю, и вознесе́мъ и́мя Єго́ вку́пѣ.
|
|
5
|
5
|
|
Взиска́х Го́спода, і усли́ша м'я, і от всіх скорбе́й мої́х ізба́ви м'я.
|
Взыска́хъ Го́спода, и услы́ша мя́ и от всѣ́хъ скорбе́й мои́хъ изба́ви мя́.
|
|
6
|
6
|
|
Приступі́те к Нему́ і просвіті́теся, і ли́ця ва́ша не постидя́ться.
|
Приступи́те къ Нему́ и просвѣти́теся, и ли́ца ва́ша не постыдя́тся.
|
|
7
|
7
|
|
Сей ни́щий воззва́, і Госпо́дь усли́ша ї, і от всіх скорбе́й єго́ спасе́ ї.
|
Се́й ни́щій воззва́, и Госпо́дь услы́ша и́, и от всѣ́хъ скорбе́й єго́ спасе́ и́.
|
|
8
|
8
|
|
Ополчи́ться а́нгел Госпо́день о́крест боя́щихся Єго́ і ізба́вить їх.
|
Ополчи́тся А́нгелъ Госпо́день о́крестъ боя́щихся Єго́ и изба́витъ и́хъ.
|
|
9
|
9
|
|
Вкусі́те і ви́діте, я́ко благ Госпо́дь; блаже́н муж, і́же упова́єть Нань.
|
Вкуси́те и ви́дите, я́ко бла́гъ Госпо́дь: блаже́нъ му́жъ, и́же упова́єтъ На́нь.
|
|
10
|
10
|
|
Бо́йтеся Го́спода, всі святі́ї Єго́, я́ко ність лише́нія боя́щимся Єго́.
|
Бо́йтеся Го́спода, вси́ святі́и Єго́, я́ко нѣ́сть лише́нія боя́щымся Єго́.
|
|
11
|
11
|
|
Бога́тії обнища́ша і взалка́ша; взиска́ющії же Го́спода не лиша́ться вся́каго бла́га.
|
Бога́тіи обнища́ша и взалка́ша: взыска́ющіи же Го́спода не лиша́тся вся́каго бла́га.
|
|
12
|
12
|
|
Прийді́те, ча́да, послу́шайте мене́, стра́ху Госпо́дню научу́ вас.
|
Пріиди́те, ча́да, послу́шайте мене́, стра́ху Госпо́дню научу́ ва́съ.
|
|
13
|
13
|
|
Кто єсть челові́к хотя́й живо́т, люб'я́й дні ви́діти бла́гі?
|
Кто́ єсть человѣ́къ хотя́й живо́тъ, любя́й дни́ ви́дѣти бла́ги?
|
|
14
|
14
|
|
Удержи́ язи́к твой от зла і устні́ твої́, є́же не глаго́лати льсти.
|
Удержи́ язы́къ тво́й от зла́ и устнѣ́ твои́, є́же не глаго́лати льсти́.
|
|
15
|
15
|
|
Уклони́ся от зла і сотвори́ бла́го; взищи́ ми́ра і пожени́ ї.
|
Уклони́ся от зла́ и сотвори́ бла́го: взыщи́ ми́ра и пожени́ и́.
|
|
16
|
16
|
|
О́чі Госпо́дні на пра́ведния, і у́ші Єго́ в моли́тву їх.
|
О́чи Госпо́дни на пра́ведныя, и у́ши Єго́ въ моли́тву и́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Лице́ же Госпо́днє на творя́щия зла́я, є́же потреби́ти от землі́ па́м'ять їх.
|
Лице́ же Госпо́дне на творя́щыя зла́я, є́же потреби́ти от земли́ па́мять и́хъ.
|
|
18
|
18
|
|
Воззва́ша пра́веднії, і Госпо́дь усли́ша їх, і от всіх скорбе́й їх ізба́ви їх.
|
Воззва́ша пра́ведніи, и Госпо́дь услы́ша и́хъ и от всѣ́хъ скорбе́й и́хъ изба́ви и́хъ.
|
|
19
|
19
|
|
Близ Госпо́дь сокруше́нних се́рдцем, і смире́нния ду́хом спасе́ть.
|
Бли́зъ Госпо́дь сокруше́нныхъ се́рдцемъ, и смире́нныя ду́хомъ спасе́тъ.
|
|
20
|
20
|
|
Мно́гі ско́рбі пра́ведним, і от всіх їх ізба́вить я Госпо́дь.
|
Мно́ги ско́рби пра́веднымъ, и от всѣ́хъ и́хъ изба́витъ я́ Госпо́дь.
|
|
21
|
21
|
|
Храни́ть Госпо́дь вся ко́сті їх, ні єди́на от них сокруши́ться.
|
Храни́тъ Госпо́дь вся́ ко́сти и́хъ, ни єди́на от ни́хъ сокруши́тся.
|
|
22
|
22
|
|
Смерть грі́шников люта́, і ненави́дящії пра́веднаго прегріша́ть.
|
Сме́рть грѣ́шниковъ люта́, и ненави́дящіи пра́веднаго прегрѣша́тъ.
|
|
23
|
23
|
|
Ізба́вить Госпо́дь ду́ші раб Свої́х, і не прегріша́ть всі упова́ющії на Него́.
|
Изба́витъ Госпо́дь ду́шы ра́бъ Свои́хъ, и не прегрѣша́тъ вси́ упова́ющіи на Него́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 34
|
Псалом 34
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 34.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Суди́, Го́споди, оби́дящия м'я, побори́ борю́щия м'я.
|
Суди́, Го́споди, оби́дящыя мя́, побори́ борю́щыя мя́.
|
|
2
|
2
|
|
Прийми́ ору́жіє і щит і воста́ни в по́мощ мою́;
|
Пріими́ ору́жіє и щи́тъ и воста́ни въ по́мощь мою́:
|
|
3
|
3
|
|
ізсу́ни меч і заключи́ сопроти́в гоня́щих м'я; рци душі́ моє́й: спасе́ніє твоє́ єсьм Аз.
|
изсу́ни ме́чь и заключи́ сопроти́въ гоня́щихъ мя́: рцы́ души́ моє́й: спасе́ніє твоє́ є́смь А́зъ.
|
|
4
|
4
|
|
Да постидя́ться і посра́м'яться і́щущії ду́шу мою́, да возвратя́ться всп'ять і постидя́ться ми́слящії мі зла́я.
|
Да постыдя́тся и посра́мятся и́щущіи ду́шу мою́, да возвратя́тся вспя́ть и постыдя́тся мы́слящіи ми́ зла́я.
|
|
5
|
5
|
|
Да бу́дуть я́ко прах пред лице́м ві́тра, і а́нгел Госпо́день оскорбля́я їх;
|
Да бу́дутъ я́ко пра́хъ предъ лице́мъ вѣ́тра, и А́нгелъ Госпо́день оскорбля́я и́хъ:
|
|
6
|
6
|
|
да бу́деть путь їх тьма і по́лзок, і а́нгел Госпо́день погоня́яй їх;
|
да бу́детъ пу́ть и́хъ тма́ и по́лзокъ, и А́нгелъ Госпо́день погоня́яй и́хъ:
|
|
7
|
7
|
|
я́ко ту́не скри́ша мі па́губу сі́ті своєя́, всу́є поноси́ша душі́ моє́й.
|
я́ко ту́не скры́ша ми́ па́губу сѣ́ти своєя́, всу́є поноси́ша души́ моє́й.
|
|
8
|
8
|
|
Да при́йдеть єму́ сіть, ю́же не вість, і лови́тва, ю́же скри, да оби́меть ї, і в сіть да впаде́ть в ню.
|
Да пріи́детъ єму́ сѣ́ть, ю́же не вѣ́сть, и лови́тва, ю́же скры́, да обы́метъ и́, и въ сѣ́ть да впаде́тъ въ ню́.
|
|
9
|
9
|
|
Душа́ же моя́ возра́дується о Го́споді, возвесели́ться о спасе́нії Єго́.
|
Душа́ же моя́ возра́дуєтся о Го́сподѣ, возвесели́тся о спасе́ніи Єго́.
|
|
10
|
10
|
|
Вся ко́сті моя́ реку́ть: Го́споди, Го́споди, кто подо́бен Тебі́? Ізбавля́яй ни́ща із руки́ крі́пльших єго́, і ни́ща, і убо́га от расхища́ющих єго́.
|
Вся́ ко́сти моя́ реку́тъ: Го́споди, Го́споди, кто́ подо́бенъ Тебѣ́? Избавля́яй ни́ща изъ руки́ крѣ́пльшихъ єго́, и ни́ща, и убо́га от расхища́ющихъ єго́.
|
|
11
|
11
|
|
Воста́вше на м'я свиді́теле непра́веднії, я́же не ві́дях, вопроша́ху м'я.
|
Воста́вше на мя́ свидѣ́теле непра́ведніи, я́же не вѣ́дяхъ, вопроша́ху мя́.
|
|
12
|
12
|
|
Возда́ша мі лука́вая воз блага́я, і безча́діє душі́ моє́й.
|
Возда́ша ми́ лука́вая возъ блага́я, и безча́діє души́ моє́й.
|
|
13
|
13
|
|
Аз же, внегда́ они́ стужа́ху мі, облача́хся во вре́тище і смиря́х посто́м ду́шу мою́, і моли́тва моя́ в ні́дро моє́ возврати́ться.
|
А́зъ же, внегда́ они́ стужа́ху ми́, облача́хся во вре́тище и смиря́хъ посто́мъ ду́шу мою́, и моли́тва моя́ въ нѣ́дро моє́ возврати́тся.
|
|
14
|
14
|
|
Я́ко бли́жнему, я́ко бра́ту на́шему, та́ко угожда́х; я́ко пла́чя і сі́туя, та́ко смиря́хся.
|
Я́ко бли́жнему, я́ко бра́ту на́шему, та́ко угожда́хъ: я́ко пла́чя и сѣ́туя, та́ко смиря́хся.
|
|
15
|
15
|
|
І на м'я возвесели́шася і собра́шася; собра́шася на м'я ра́ни, і не позна́х; разділи́шася, і не умили́шася.
|
И на мя́ возвесели́шася и собра́шася: собра́шася на мя́ ра́ны, и не позна́хъ: раздѣли́шася, и не умили́шася.
|
|
16
|
16
|
|
Іскуси́ша м'я, подражни́ша м'я подражне́нієм, поскрежета́ша на м'я зуби́ свої́ми.
|
Искуси́ша мя́, подражни́ша мя́ подражне́ніємъ, поскрежета́ша на мя́ зубы́ свои́ми.
|
|
17
|
17
|
|
Го́споди, когда́ у́зриши? Устро́й ду́шу мою́ от злоді́йства їх, от лев єдоноро́дную мою́.
|
Го́споди, когда́ у́зриши? Устро́й ду́шу мою́ от злодѣ́йства и́хъ, от ле́въ єдиноро́дную мою́.
|
|
18
|
18
|
|
Іспові́мся Тебі́ в це́ркві мно́зі, в лю́дех тя́жціх восхвалю́ Тя.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ це́ркви мно́зѣ, въ лю́дехъ тя́жцѣхъ восхвалю́ Тя.
|
|
19
|
19
|
|
Да не возра́дуються о мні вражду́ющії мі непра́ведно, ненави́дящії м'я ту́не і помиза́ющії очи́ма;
|
Да не возра́дуются о мнѣ́ вражду́ющіи ми́ непра́ведно, ненави́дящіи мя́ ту́не и помиза́ющіи очи́ма:
|
|
20
|
20
|
|
я́ко мні у́бо ми́рная глаго́лаху, і на гнів ле́сти помишля́ху.
|
я́ко мнѣ́ у́бо ми́рная глаго́лаху, и на гнѣ́въ ле́сти помышля́ху.
|
|
21
|
21
|
|
Разшири́ша на м'я уста́ своя́, рі́ша: бла́гоже, бла́гоже, ви́діша о́чі на́ші.
|
Разшири́ша на мя́ уста́ своя́, рѣ́ша: бла́гоже, бла́гоже, ви́дѣша о́чи на́ши.
|
|
22
|
22
|
|
Ви́діл єси́, Го́споди, да не премолчи́ши; Го́споди, не отступи́ от мене́.
|
Ви́дѣлъ єси́, Го́споди, да не премолчи́ши: Го́споди, не отступи́ от мене́.
|
|
23
|
23
|
|
Воста́ни, Го́споди, і воньми́ суду́ моєму́, Бо́же мой і Го́споди мой, на прю мою́.
|
Воста́ни, Го́споди, и вонми́ суду́ моєму́, Бо́же мо́й и Го́споди мо́й, на прю́ мою́.
|
|
24
|
24
|
|
Суди́ мі, Го́споди, по пра́вді Твоє́й, Го́споди Бо́же мой, і да не возра́дуються о мні.
|
Суди́ ми, Го́споди, по пра́вдѣ Твоє́й, Го́споди Бо́же мо́й, и да не возра́дуются о мнѣ́.
|
|
25
|
25
|
|
Да не реку́ть в сердця́х свої́х: бла́гоже, бла́гоже душі́ на́шей; ніже́ да реку́ть: пожро́хом єго́.
|
Да не реку́тъ въ сердца́хъ свои́хъ: бла́гоже, бла́гоже души́ на́шей: ниже́ да реку́тъ: пожро́хомъ єго́.
|
|
26
|
26
|
|
Да постидя́ться і посра́м'яться вку́пі ра́дующіїся злом мої́м; да облеку́ться в студ і срам велері́чующії на м'я.
|
Да постыдя́тся и посра́мятся вку́пѣ ра́дующіися зло́мъ мои́мъ: да облеку́тся въ сту́дъ и сра́мъ велерѣ́чующіи на мя́.
|
|
27
|
27
|
|
Да возра́дуються і возвеселя́ться хотя́щії пра́вди моєя́; і да реку́ть ви́ну: да возвели́читься Госпо́дь, хотя́щії ми́ра рабу́ Єго́.
|
Да возра́дуются и возвеселя́тся хотя́щіи пра́вды моєя́: и да реку́тъ вы́ну, да возвели́чится Госпо́дь, хотя́щіи ми́ра рабу́ Єго́.
|
|
28
|
28
|
|
І язи́к мой поучи́ться пра́вді Твоє́й, весь день хвалі́ Твоє́й.
|
И язы́къ мо́й поучи́тся пра́вдѣ Твоє́й, ве́сь де́нь хвалѣ́ Твоє́й.
|
|
Псалом 35
|
Псалом 35
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о́троку Госпо́дню Дави́ду, 35.
|
Въ коне́цъ, о́троку Госпо́дню Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Глаго́лет пребеззако́нний согріша́ти в себі́; ність стра́ха Бо́жия пред очи́ма єго́;
|
Глаго́летъ пребеззако́нный согрѣша́ти въ себѣ́: нѣ́сть стра́ха Бо́жія предъ очи́ма єго́:
|
|
3
|
3
|
|
я́ко ульсти́ пред ним обрісти́ беззако́ніє своє́ і возненави́діти.
|
я́ко ульсти́ предъ ни́мъ обрѣсти́ беззако́ніє своє́, и возненави́дѣти.
|
|
4
|
4
|
|
Глаго́ли уст єго́ — беззако́ніє і лесть; не восхоті́ разумі́ти є́же ублажи́ти.
|
Глаго́лы у́стъ єго́ беззако́ніє и ле́сть: не восхотѣ́ разумѣ́ти є́же ублажи́ти.
|
|
5
|
5
|
|
Беззако́ніє поми́сли на ло́жі своє́м; предста́ вся́кому путі́ небла́гу, о зло́бі же не негодова́.
|
Беззако́ніє помы́сли на ло́жи своє́мъ: предста́ вся́кому пути́ небла́гу, о зло́бѣ же не негодова́.
|
|
6
|
6
|
|
Го́споди, на небесі́ ми́лость Твоя́, і і́стина Твоя́ до о́блак;
|
Го́споди, на небеси́ ми́лость Твоя́, и и́стина Твоя́ до о́блакъ:
|
|
7
|
7
|
|
пра́вда Твоя́ — я́ко го́ри Бо́жія, судьби́ Твоя́ — бе́здна мно́га; челові́ки і скоти́ спасе́ши, Го́споди.
|
пра́вда Твоя́ я́ко го́ры Бо́жія, судьбы́ Твоя́ бе́здна мно́га: человѣ́ки и скоты́ спасе́ши, Го́споди.
|
|
8
|
8
|
|
Я́ко умно́жил єси́ ми́лость Твою́, Бо́же; си́нове же челові́честії в кро́ві крилу́ Твоє́ю наді́ятися і́муть.
|
Я́ко умно́жилъ єси́ ми́лость Твою́, Бо́же: сы́нове же человѣ́честіи въ кро́вѣ крилу́ Твоє́ю надѣ́ятися и́мутъ.
|
|
9
|
9
|
|
Упію́ться от ту́ка до́му Твоєго́, і пото́ком сла́дости Твоєя́ напої́ши я.
|
Упію́тся от ту́ка до́му Твоєго́, и пото́комъ сла́дости Твоєя́ напои́ши я́.
|
|
10
|
10
|
|
Я́ко у Тебе́ істо́чник живота́, во сві́ті Твоє́м у́зрим світ.
|
Я́ко у Тебе́ исто́чникъ живота́, во свѣ́тѣ Твоє́мъ у́зримъ свѣ́тъ.
|
|
11
|
11
|
|
Проба́ви ми́лость Твою́ ві́дущим Тя і пра́вду Твою́ пра́вим се́рдцем.
|
Проба́ви ми́лость Твою́ вѣ́дущымъ Тя́ и пра́вду Твою́ пра́вымъ се́рдцемъ.
|
|
12
|
12
|
|
Да не при́йдеть мні нога́ горди́ни, і рука́ грі́шнича да не подви́жить мене́.
|
Да не пріи́детъ мнѣ́ нога́ горды́ни, и рука́ грѣ́шнича да не подви́житъ мене́.
|
|
13
|
13
|
|
Та́мо падо́ша всі ді́лающії беззако́ніє; ізринове́ні би́ша і не возмо́гуть ста́ти.
|
Та́мо падо́ша вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє: изринове́ни бы́ша, и не возмо́гутъ ста́ти.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 36
|
Псалом 36
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 36.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Не ревну́й лука́внующим, ніже́ зави́ди творя́щим беззако́ніє.
|
Не ревну́й лука́внующымъ, ниже́ зави́ди творя́щымъ беззако́ніє.
|
|
2
|
2
|
|
Зане́ я́ко трава́ ско́ро і́зсшуть, і я́ко зе́ліє зла́ка ско́ро отпаду́ть.
|
Зане́ я́ко трава́ ско́ро и́зсшутъ, и я́ко зе́ліє зла́ка ско́ро отпаду́тъ.
|
|
3
|
3
|
|
Упова́й на Го́спода і твори́ благости́ню; і насели́ зе́млю і упасе́шися в бога́тстві єя́.
|
Упова́й на Го́спода и твори́ благосты́ню: и насели́ зе́млю, и упасе́шися въ бога́тствѣ єя́.
|
|
4
|
4
|
|
Наслади́ся Го́сподеві, і дасть ті проше́нія се́рдця твоєго́.
|
Наслади́ся Го́сподеви, и да́стъ ти́ проше́нія се́рдца твоєго́.
|
|
5
|
5
|
|
Откри́й ко Го́споду путь твой і упова́й на Него́, і Той сотвори́ть.
|
Откры́й ко Го́споду пу́ть тво́й и упова́й на Него́, и То́й сотвори́тъ.
|
|
6
|
6
|
|
І ізведе́ть, я́ко світ, пра́вду твою́ і судьбу́ твою́, я́ко полу́дне.
|
И изведе́тъ я́ко свѣ́тъ пра́вду твою́ и судьбу́ твою́ я́ко полу́дне.
|
|
7
|
7
|
|
Повини́ся Го́сподеві і умоли́ Єго́. Не ревну́й спі́ющему в путі́ своє́м, челові́ку, творя́щему законопреступле́ніє.
|
Повини́ся Го́сподеви и умоли́ Єго́. Не ревну́й спѣ́ющему въ пути́ своє́мъ, человѣ́ку творя́щему законопреступле́ніє.
|
|
8
|
8
|
|
Преста́ни от гні́ва і оста́ви я́рость; не ревну́й, є́же лука́вновати,
|
Преста́ни от гнѣ́ва и оста́ви я́рость: не ревну́й, є́же лука́вновати,
|
|
9
|
9
|
|
зане́ лука́внующії потреб'я́ться, терп'я́щії же Го́спода, ті́ї наслі́дять зе́млю.
|
зане́ лука́внующіи потребя́тся, терпя́щіи же Го́спода, ті́и наслѣ́дятъ зе́млю.
|
|
10
|
10
|
|
І єще́ ма́ло, і не бу́деть грі́шника; і взи́щеши мі́сто єго́ і не обря́щеши.
|
И єще́ ма́ло, и не бу́детъ грѣ́шника: и взы́щеши мѣ́сто єго́ и не обря́щеши.
|
|
11
|
11
|
|
Кро́тції же наслі́дять зе́млю і насладя́ться о мно́жестві ми́ра.
|
Кро́тцыи же наслѣ́дятъ зе́млю и насладя́тся о мно́жествѣ ми́ра.
|
|
12
|
12
|
|
Назира́єть грі́шний пра́веднаго і поскреже́щеть нань зуби́ свої́ми;
|
Назира́єтъ грѣ́шный пра́веднаго и поскреже́щетъ на́нь зубы́ свои́ми:
|
|
13
|
13
|
|
Госпо́дь же посміє́ться єму́, зане́ прозира́єть, я́ко при́йдеть день єго́.
|
Госпо́дь же посмѣє́тся єму́, зане́ прозира́єтъ, я́ко пріи́детъ де́нь єго́.
|
|
14
|
14
|
|
Мечь ізвлеко́ша грі́шници, напряго́ша лук свой, низложи́ти убо́га і ни́ща, закла́ти пра́вия се́рдцем.
|
Ме́чь извлеко́ша грѣ́шницы, напряго́ша лу́къ сво́й, низложи́ти убо́га и ни́ща, закла́ти пра́выя се́рдцемъ.
|
|
15
|
15
|
|
Мечь їх да вни́деть в сердця́ їх, і лу́ці їх да сокруша́ться.
|
Ме́чь и́хъ да вни́детъ въ сердца́ и́хъ, и лу́цы и́хъ да сокруша́тся.
|
|
16
|
16
|
|
Лу́чше ма́лоє пра́веднику, па́че бога́тства грі́шних мно́га.
|
Лу́чше ма́лоє пра́веднику, па́че бога́тства грѣ́шныхъ мно́га.
|
|
17
|
17
|
|
Зане́ ми́шці грі́шних сокруша́ться, утвержда́єть же пра́ведния Госпо́дь.
|
Зане́ мы́шцы грѣ́шныхъ сокруша́тся, утвержда́єтъ же пра́ведныя Госпо́дь.
|
|
18
|
18
|
|
Вість Госпо́дь путі́ непоро́чних, і достоя́ніє їх в вік бу́деть.
|
Вѣ́сть Госпо́дь пути́ непоро́чныхъ, и достоя́ніє и́хъ въ вѣ́къ бу́детъ.
|
|
19
|
19
|
|
Не постидя́ться во вре́м'я лю́тоє і во днех гла́да наси́тяться, я́ко грі́шници поги́бнуть.
|
Не постыдя́тся во вре́мя лю́тоє и во дне́хъ гла́да насы́тятся, я́ко грѣ́шницы поги́бнутъ.
|
|
20
|
20
|
|
Вразі́ же Госпо́дні, ку́пно просла́витися їм і вознести́ся, ізчеза́юще, я́ко дим, ізчезо́ша.
|
Врази́ же Госпо́дни, ку́пно просла́витися и́мъ и вознести́ся, изчеза́юще я́ко ды́мъ изчезо́ша.
|
|
21
|
21
|
|
Зає́млеть грі́шний і не возврати́ть; пра́ведний же ще́дрить і дає́ть.
|
Зає́млетъ грѣ́шный и не возврати́тъ: пра́ведный же ще́дритъ и дає́тъ.
|
|
22
|
22
|
|
Я́ко благослов'я́щії Єго́ наслі́дять зе́млю, клену́щії же Єго́ потреб'я́ться.
|
Я́ко благословя́щіи Єго́ наслѣ́дятъ зе́млю, клену́щіи же Єго́ потребя́тся.
|
|
23
|
23
|
|
От Го́спода стопи́ челові́ку ісправля́ються, і путі́ єго́ восхо́щеть зіло́.
|
От Го́спода стопы́ человѣ́ку исправля́ются, и пути́ Єго́ восхо́щетъ зѣло́.
|
|
24
|
24
|
|
Єгда́ паде́ть, не разбіє́ться, я́ко Госпо́дь подкріпля́єть ру́ку єго́.
|
Єгда́ паде́тъ, не разбіє́тся, я́ко Госпо́дь подкрѣпля́єтъ ру́ку єго́.
|
|
25
|
25
|
|
Юні́йшій бих, і́бо состарі́хся, і не ви́діх пра́ведника оста́влена, ніже́ сі́мене єго́ прося́ща хлі́би.
|
Юнѣ́йшій бы́хъ, и́бо состарѣ́хся, и не ви́дѣхъ пра́ведника оста́влена, ниже́ сѣ́мене єго́ прося́ща хлѣ́бы.
|
|
26
|
26
|
|
Весь день ми́луєть і взайм дає́ть пра́ведний, і сі́м'я єго́ во благослове́ніє бу́деть.
|
Ве́сь де́нь ми́луєтъ и взаи́мъ дає́тъ пра́ведный, и сѣ́мя єго́ во благослове́ніє бу́детъ.
|
|
27
|
27
|
|
Уклони́ся от зла і сотвори́ бла́го, і всели́ся в вік ві́ка.
|
Уклони́ся от зла́ и сотвори́ благо, и всели́ся въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
28
|
28
|
|
Я́ко Госпо́дь лю́бить суд і не оста́вить преподо́бних Свої́х; во вік сохраня́ться; беззако́нници же ізжену́ться, і сі́м'я нечести́вих потреби́ться.
|
Я́ко Госпо́дь лю́битъ су́дъ и не оста́витъ преподо́бныхъ Свои́хъ: во вѣ́къ сохраня́тся: беззако́нницы же изжену́тся, и сѣ́мя нечести́выхъ потреби́тся.
|
|
29
|
29
|
|
Пра́ведници же наслі́дять зе́млю і вселя́ться в вік ві́ка на ней.
|
Пра́ведницы же наслѣ́дятъ зе́млю и вселя́тся въ вѣ́къ вѣ́ка на не́й.
|
|
30
|
30
|
|
Уста́ пра́веднаго поуча́ться прему́дрости, і язи́к єго́ возглаго́леть суд.
|
Уста́ пра́веднаго поуча́тся прему́дрости, и язы́къ єго́ возглаго́летъ су́дъ.
|
|
31
|
31
|
|
Зако́н Бо́га єго́ се́рдці єго́, і не за́пнуться стопи́ єго́.
|
Зако́нъ Бо́га єго́ в се́рдце єго́, и не за́пнутся стопы́ єго́.
|
|
32
|
32
|
|
Сматря́єть грі́шний пра́веднаго і і́щеть, є́же умертви́ти єго́;
|
Сматря́єтъ грѣ́шный пра́веднаго и и́щетъ є́же умертви́ти єго́:
|
|
33
|
33
|
|
Госпо́дь же не оста́вить єго́ в руку́ єго́, ніже́ осу́дить єго́, єгда́ су́дить єму́.
|
Госпо́дь же не оста́витъ єго́ въ руку́ єго́, ниже́ осу́дитъ єго́, єгда́ су́дитъ єму́.
|
|
34
|
34
|
|
Потерпи́ Го́спода і сохрани́ путь Єго́, і вознесе́ть тя, є́же наслі́дити зе́млю; внегда́ потребля́тися грі́шником, у́зриши.
|
Потерпи́ Го́спода и сохрани́ пу́ть Єго́, и вознесе́тъ тя́ є́же наслѣ́дити зе́млю: внегда́ потребля́тися грѣ́шникомъ, у́зриши.
|
|
35
|
35
|
|
Ви́діх нечести́ваго превознося́щася і ви́сящася, я́ко ке́дри Лива́нськія;
|
Ви́дѣхъ нечести́ваго превознося́щася и вы́сящася я́ко ке́дры Ліва́нскія:
|
|
36
|
36
|
|
і ми́мо ідо́х, і се не бі, і взиска́х єго́, і не обрі́теся мі́сто єго́.
|
и ми́мо идо́хъ, и се́, не бѣ́, и взыска́хъ єго́, и не обрѣ́теся мѣ́сто єго́.
|
|
37
|
37
|
|
Храни́ незло́біє і виждь правоту́, я́ко єсть оста́нок челові́ку ми́рну.
|
Храни́ незло́біє и ви́ждь правоту́, я́ко є́сть оста́нокъ человѣ́ку ми́рну.
|
|
38
|
38
|
|
Беззако́нници же потреб'я́ться вку́пі; оста́нци же нечести́вих потреб'я́ться.
|
Беззако́нницы же потребя́тся вку́пѣ: оста́нцы же нечести́выхъ потребя́тся.
|
|
39
|
39
|
|
Спасе́ніє же пра́ведних от Го́спода, і Защи́титель їх єсть во вре́м'я ско́рби;
|
Спасе́ніє же пра́ведныхъ от Го́спода, и защи́титель и́хъ є́сть во вре́мя ско́рби:
|
|
40
|
40
|
|
і помо́жеть їм Госпо́дь, і ізба́вить їх, і і́зметь їх от грі́шник, і спасе́ть їх, я́ко упова́ша на Него́.
|
и помо́жетъ и́мъ Госпо́дь и изба́витъ и́хъ, и и́зметъ и́хъ от грѣ́шникъ и спасе́тъ и́хъ, я́ко упова́ша на Него́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 37
|
Псалом 37
|
|
1
|
1
|
|
Псало́м Дави́ду, в воспомина́ніє о субо́ті, 37.
|
Псало́мъ Дави́ду, въ воспомина́ніє о суббо́тѣ.
|
|
2
|
2
|
|
Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ніже́ гні́вом Твої́м нака́жеши мене́;
|
Го́споди, да не я́ростію Твоє́ю обличи́ши мене́, ниже́ гнѣ́вомъ Твои́мъ нака́жеши мене́:
|
|
3
|
3
|
|
я́ко стрі́ли Твоя́ унзо́ша во мні, і утверди́л єси́ на мні ру́ку Твою́.
|
я́ко стрѣ́лы Твоя́ унзо́ша во мнѣ́, и утверди́лъ єси́ на мнѣ́ ру́ку Твою́.
|
|
4
|
4
|
|
Ність ізціле́нія в пло́ті моє́й от лиця́ гні́ва Твоєго́, ність ми́ра в косте́х мої́х от лиця́ гріх мої́х.
|
Нѣ́сть изцѣле́нія въ пло́ти моє́й от лица́ гнѣ́ва Твоєго́, нѣ́сть ми́ра въ косте́хъ мои́хъ от лица́ грѣ́хъ мои́хъ.
|
|
5
|
5
|
|
Я́ко беззако́нія моя́ превзидо́ша главу́ мою́, я́ко бре́м'я тя́жкоє отяготі́ша на мні.
|
Я́ко беззако́нія моя́ превзыдо́ша главу́ мою́, я́ко бре́мя тя́жкоє отяготѣ́ша на мнѣ́.
|
|
6
|
6
|
|
Возсмерді́ша і согни́ша ра́ни моя́, от лиця́ безу́мія моєго́.
|
Возсмердѣ́ша и согни́ша ра́ны моя́, от лица́ безу́мія моєго́.
|
|
7
|
7
|
|
Пострада́х і сляко́хся до конця́, весь день сі́туя хожда́х;
|
Пострада́хъ и сляко́хся до конца́, ве́сь де́нь сѣ́туя хожда́хъ:
|
|
8
|
8
|
|
я́ко ля́двія моя́ напо́лнишася поруга́ній, і ність ізціле́нія в пло́ті моє́й.
|
я́ко ля́двія моя́ напо́лнишася поруга́ній, и нѣ́сть изцѣле́нія въ пло́ти моє́й.
|
|
9
|
9
|
|
Озло́блен бих і смири́хся до зіла́, рика́х от воздиха́нія се́рдця моєго́.
|
Озло́бленъ бы́хъ и смири́хся до зѣла́, рыка́хъ от воздыха́нія се́рдца моєго́.
|
|
10
|
10
|
|
Го́споди, пред Тобо́ю все жела́ніє моє́, і воздиха́ніє моє́ от Тебе́ не утаї́ся.
|
Го́споди, предъ Тобо́ю все́ жела́ніє моє́, и воздыха́ніє моє́ от Тебе́ не утаи́ся.
|
|
11
|
11
|
|
Се́рдце моє́ см'яте́ся, оста́ви м'я си́ла моя́, і світ о́чію моє́ю — і той ність со мно́ю.
|
Се́рдце моє́ смяте́ся, оста́ви мя́ си́ла моя́, и свѣ́тъ о́чію моє́ю, и то́й нѣ́сть со мно́ю.
|
|
12
|
12
|
|
Дру́зі мої́ і і́скреннії мої́ пря́мо мні прибли́жишася і ста́ша.
|
Дру́зи мои́ и и́скренніи мои́ пря́мо мнѣ́ прибли́жишася и ста́ша.
|
|
13
|
13
|
|
І бли́жнії мої́ отдале́че мене́ ста́ша, і нужда́хуся і́щущії ду́шу мою́; і і́щущії зла́я мні глаго́лаху су́єтная, і льсти́вним весь день поуча́хуся.
|
И бли́жніи мои́ отдале́че мене́ ста́ша, и нужда́хуся и́щущіи ду́шу мою́: и и́щущіи зла́я мнѣ́ глаго́лаху су́єтная, и льсти́внымъ ве́сь де́нь поуча́хуся.
|
|
14
|
14
|
|
Аз же, я́ко глух, не сли́шах, і я́ко нім не отверза́яй уст свої́х;
|
А́зъ же я́ко глу́хъ не слы́шахъ, и я́ко нѣ́мъ не отверза́яй у́стъ свои́хъ:
|
|
15
|
15
|
|
і бих я́ко челові́к не сли́шай і не іми́й во усті́х свої́х обличе́нія.
|
и бы́хъ я́ко человѣ́къ не слы́шай и не имы́й во устѣ́хъ свои́хъ обличе́нія.
|
|
16
|
16
|
|
Я́ко на Тя, Го́споди, упова́х, Ти усли́шиши, Го́споди, Бо́же мой.
|
Я́ко на Тя́, Го́споди, упова́хъ, Ты́ услы́шиши, Го́споди Бо́же мо́й.
|
|
17
|
17
|
|
Я́ко ріх: да не когда́ пора́дуютьміся вразі́ мої́; і внегда́ подвижа́тися нога́м мої́м, на м'я велері́чеваша.
|
Я́ко рѣ́хъ: да не когда́ пора́дуютмися врази́ мои́: и внегда́ подвижа́тися нога́мъ мои́мъ, на мя́ велерѣ́чеваша.
|
|
18
|
18
|
|
Я́ко аз на ра́ни гото́в, і болі́знь моя́ предо мно́ю єсть ви́ну.
|
Я́ко а́зъ на ра́ны гото́въ, и болѣ́знь моя́ предо мно́ю є́сть вы́ну.
|
|
19
|
19
|
|
Я́ко беззако́ніє моє́ аз возвіщу́ і попеку́ся о грісі́ моє́м.
|
Я́ко беззако́ніє моє́ а́зъ возвѣщу́ и попеку́ся о грѣсѣ́ моє́мъ.
|
|
20
|
20
|
|
Вразі́ же мої́ живу́ть і укріпи́шася па́че мене́, і умно́жишася ненави́дящії м'я без пра́вди;
|
Врази́ же мои́ живу́тъ и укрѣпи́шася па́че мене́, и умно́жишася ненави́дящіи мя́ безъ пра́вды:
|
|
21
|
21
|
|
воздаю́щії мі зла́я воз блага́я оболга́ху м'я, зане́ гоня́х благости́ню.
|
воздаю́щіи ми́ зла́я возъ блага́я оболга́ху мя́, зане́ гоня́хъ благосты́ню.
|
|
22
|
22
|
|
Не оста́ви мене́, Го́споди Бо́же мой, не отступи́ от мене́;
|
Не оста́ви мене́, Го́споди Бо́же мо́й, не отступи́ от мене́:
|
|
23
|
23
|
|
воньми́ в по́мощ мою́, Го́споди спасе́нія моєго́.
|
вонми́ въ по́мощь мою́, Го́споди спасе́нія моєго́.
|
|
Псалом 38
|
Псалом 38
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, Ідифу́му, піснь Дави́ду, 38.
|
Въ коне́цъ, Ідіѳу́му, пѣ́снь Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Ріх: сохраню́ путі́ моя́, є́же не согріша́ти мі язи́ком мої́м; положи́х усто́м мої́м храни́ло, внегда́ воста́ти грі́шному предо мно́ю.
|
Рѣ́хъ: сохраню́ пути́ моя́, є́же не согрѣша́ти ми́ язы́комъ мои́мъ: положи́хъ усто́мъ мои́мъ храни́ло, внегда́ воста́ти грѣ́шному предо мно́ю.
|
|
3
|
3
|
|
Онімі́х і смири́хся, і умолча́х от благ, і болі́знь моя́ обнови́ся.
|
Онѣмѣ́хъ и смири́хся, и умолча́хъ от бла́гъ, и болѣ́знь моя́ обнови́ся.
|
|
4
|
4
|
|
Согрі́яся се́рдце моє́ во мні, і в поуче́нії моє́м разгори́ться огнь; глаго́лах язи́ком мої́м:
|
Согрѣ́яся се́рдце моє́ во мнѣ́, и въ поуче́ніи моє́мъ разгори́тся о́гнь: глаго́лахъ язы́комъ мои́мъ:
|
|
5
|
5
|
|
скажи́ мі, Го́споди, кончи́ну мою́ і число́ дній мої́х, ко́є єсть, да разумі́ю, что лиша́юся аз.
|
скажи́ ми, Го́споди, кончи́ну мою́ и число́ дні́й мои́хъ, ко́є є́сть, да разумѣ́ю, что́ лиша́юся а́зъ.
|
|
6
|
6
|
|
Се, п'я́ді положи́л єси́ дні моя́, і соста́в мой — я́ко нічто́же пред Тобо́ю; оба́че вся́чеськая суєта́ всяк челові́к живи́й.
|
Се́, пя́ди положи́лъ єси́ дни́ моя́, и соста́въ мо́й я́ко ничто́же предъ Тобо́ю: оба́че вся́ческая суєта́ вся́къ человѣ́къ живы́й.
|
|
7
|
7
|
|
У́бо о́бразом хо́дить челові́к, оба́че всу́є м'яте́ться; сокро́вищствуєть, і не вість, кому́ собере́ть я.
|
У́бо о́бразомъ хо́дитъ человѣ́къ, оба́че всу́є мяте́тся: сокро́вищствуєтъ, и не вѣ́сть, кому́ собере́тъ я́.
|
|
8
|
8
|
|
І ни́ні кто терпі́ніє моє́? Не Госпо́дь ли? І соста́в мой от Тебе́ єсть.
|
И ны́нѣ кто́ терпѣ́ніє моє́? Не Госпо́дь ли? И соста́въ мо́й от Тебе́ є́сть.
|
|
9
|
9
|
|
От всіх беззако́ній мої́х ізба́ви м'я; поноше́ніє безу́мному дал м'я єси́.
|
От всѣ́хъ беззако́ній мои́хъ изба́ви мя́: поноше́ніє безу́мному да́лъ мя́ єси́.
|
|
10
|
10
|
|
Онімі́х і не отверзо́х уст мої́х, я́ко Ти сотвори́л єси́.
|
Онѣмѣ́хъ и не отверзо́хъ у́стъ мои́хъ, я́ко Ты́ сотвори́лъ єси́.
|
|
11
|
11
|
|
Отста́ви от мене́ ра́ни Твоя́; от крі́пости бо руки́ Твоєя́ аз ізчезо́х.
|
Отста́ви от мене́ ра́ны Твоя́: от крѣ́пости бо руки́ Твоєя́ а́зъ изчезо́хъ.
|
|
12
|
12
|
|
Во обличе́ніїх о беззако́нії наказа́л єси́ челові́ка, і іста́ял єси́, я́ко паучи́ну, ду́шу єго́; оба́че всу́є всяк челові́к.
|
Во обличе́ніихъ о беззако́ніи наказа́лъ єси́ человѣ́ка, и иста́ялъ єси́ я́ко паучи́ну ду́шу єго́: оба́че всу́є вся́къ человѣ́къ.
|
|
13
|
13
|
|
Усли́ши моли́тву мою́, Го́споди, і моле́ніє моє́ внуши́, слез мої́х не премолчи́; я́ко пресе́льник аз єсьм у Тебе́ і пришле́ць, я́коже всі отці́ мої́.
|
Услы́ши моли́тву мою́, Го́споди, и моле́ніє моє́ внуши́, сле́зъ мои́хъ не премолчи́: я́ко пресе́лникъ а́зъ є́смь у Тебе́ и пришле́цъ, я́коже вси́ отцы́ мои́.
|
|
14
|
14
|
|
Осла́би мі, да почи́ю, пре́жде да́же не отиду́, і ктому́ не бу́ду.
|
Осла́би ми́, да почі́ю, пре́жде да́же не отиду́, и ктому́ не бу́ду.
|
|
Псалом 39
|
Псалом 39
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 39.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Терп'я́ потерпі́х Го́спода, і внят мі і усли́ша моли́тву мою́;
|
Терпя́ потерпѣ́хъ Го́спода, и вня́тъ ми́ и услы́ша моли́тву мою́:
|
|
3
|
3
|
|
і возведе́ м'я от ро́ва страсте́й і от бре́нія ти́ни, і поста́ви на ка́мені но́зі мої́ і іспра́ви стопи́ моя́;
|
и возведе́ мя от ро́ва страсте́й и от бре́нія ти́ны, и поста́ви на ка́мени но́зѣ мои́ и испра́ви стопы́ моя́:
|
|
4
|
4
|
|
і вложи́ во уста́ моя́ піснь но́ву, пі́ніє Бо́гу на́шему. У́зрять мно́зі і убоя́ться, і упова́ють на Го́спода.
|
и вложи́ во уста́ моя́ пѣ́снь но́ву, пѣ́ніє Бо́гу на́шему. У́зрятъ мно́зи и убоя́тся, и упова́ютъ на Го́спода.
|
|
5
|
5
|
|
Блаже́н муж, єму́же єсть і́м'я Госпо́днє упова́ніє єго́, і не призрі́ в суєти́ і неістовле́нія ло́жная.
|
Блаже́нъ му́жъ, єму́же є́сть и́мя Госпо́дне упова́ніє єго́, и не призрѣ́ въ суєты́ и неистовле́нія ло́жная.
|
|
6
|
6
|
|
Мно́га сотвори́л єси́ Ти, Го́споди Бо́же мой, чудеса́ Твоя́, і помишле́нієм Твої́м ність кто уподо́биться Тебі́; возвісти́х і глаго́лах; умно́жишася па́че числа́.
|
Мно́га сотвори́лъ єси́ Ты́, Го́споди Бо́же мо́й, чудеса́ Твоя́, и помышле́ніємъ Твои́мъ нѣ́сть кто́ уподо́бится Тебѣ́: возвѣсти́хъ и глаго́лахъ: умно́жишася па́че числа́.
|
|
7
|
7
|
|
Же́ртви і приноше́нія не восхоті́л єси́, ті́ло же сверши́л мі єси́; всесожже́ній і о грісі́ не взиска́л єси́.
|
Же́ртвы и приноше́нія не восхотѣ́лъ єси́, тѣ́ло же сверши́лъ ми́ єси́: всесожже́ній и о грѣсѣ́ не взыска́лъ єси́.
|
|
8
|
8
|
|
Тогда́ ріх: се, прийду́; в глави́зні кни́жні пи́сано єсть о мні;
|
Тогда́ рѣ́хъ: се́, пріиду́: въ глави́знѣ кни́жнѣ пи́сано є́сть о мнѣ́:
|
|
9
|
9
|
|
є́же сотвори́ти во́лю Твою́, Бо́же мой, восхоті́х, і зако́н Твой посреді́ чре́ва моєго́.
|
є́же сотвори́ти во́лю Твою́, Бо́же мо́й, восхотѣ́хъ, и зако́нъ Тво́й посредѣ́ чре́ва моєго́.
|
|
10
|
10
|
|
Благовісти́х пра́вду в це́ркві вели́цій, се, устна́м мої́м не возбраню́; Го́споди, Ти разумі́л єси́.
|
Благовѣсти́хъ пра́вду въ це́ркви вели́цѣй, се́, устна́мъ мои́мъ не возбраню́: Го́споди, Ты́ разумѣ́лъ єси́.
|
|
11
|
11
|
|
Пра́вду Твою́ не скрих в се́рдці моє́м, і́стину Твою́ і спасе́ніє Твоє́ ріх, не скрих ми́лость Твою́ і і́стину Твою́ от со́нма мно́га.
|
Пра́вду Твою́ не скры́хъ въ се́рдцы моє́мъ, и́стину Твою́ и спасе́ніє Твоє́ рѣ́хъ, не скры́хъ ми́лость Твою́ и и́стину Твою́ от со́нма мно́га.
|
|
12
|
12
|
|
Ти же, Го́споди, не удали́ щедро́т Твої́х от мене́; ми́лость Твоя́ і і́стина Твоя́ ви́ну да засту́питі м'я.
|
Ты́ же, Го́споди, не удали́ щедро́тъ Твои́хъ от мене́: ми́лость Твоя́ и и́стина Твоя́ вы́ну да засту́питѣ мя́.
|
|
13
|
13
|
|
Я́ко одержа́ша м'я зла́я, ї́мже ність числа́; постиго́ша м'я беззако́нія моя́, і не возмого́х зрі́ти; умно́жишася па́че влас глави́ моєя́, і се́рдце моє́ оста́ви м'я.
|
Я́ко одержа́ша мя́ зла́я, и́мже нѣ́сть числа́: постиго́ша мя́ беззако́нія моя́, и не возмого́хъ зрѣ́ти: умно́жишася па́че вла́съ главы́ моєя́, и се́рдце моє́ оста́ви мя́.
|
|
14
|
14
|
|
Благоволи́, Го́споди, ізба́вити м'я; Го́споди, во є́же помощи́ мі, воньми́.
|
Благоволи́, Го́споди, изба́вити мя́: Го́споди, во є́же помощи́ ми, вонми́.
|
|
15
|
15
|
|
Да постидя́ться і посра́м'яться вку́пі і́щущії ду́шу мою́, із'я́ти ю; да возвратя́ться всп'ять і постидя́ться хотя́щії мі зла́я.
|
Да постыдя́тся и посра́мятся вку́пѣ и́щущіи ду́шу мою́, изъя́ти ю́: да возвратя́тся вспя́ть и постыдя́тся хотя́щіи ми́ зла́я.
|
|
16
|
16
|
|
Да при́ймуть а́біє студ свой глаго́лющії мі: бла́гоже, бла́гоже!
|
Да пріи́мутъ а́біє сту́дъ сво́й глаго́лющіи ми́: бла́гоже, бла́гоже.
|
|
17
|
17
|
|
Да возра́дуються і возвеселя́ться о Тебі́ всі і́щущії Тебе́, Го́споди, і да реку́ть ви́ну «Да возвели́читься Госпо́дь!» лю́б'ящії спасе́ніє Твоє́.
|
Да возра́дуются и возвеселя́тся о Тебѣ́ вси́ и́щущіи Тебе́, Го́споди, и да реку́тъ вы́ну, да возвели́чится Госпо́дь, лю́бящіи спасе́ніє Твоє́.
|
|
18
|
18
|
|
Аз же нищ єсьм і убо́г, Госпо́дь попече́ться о мні; Помо́щник мой і Защи́титель мой єси́ Ти, Бо́же мой, не закосни́.
|
А́зъ же ни́щъ є́смь и убо́гъ, Госпо́дь попече́тся о мнѣ́: помо́щникъ мо́й и защи́титель мо́й єси́ Ты́, Бо́же мо́й, не закосни́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 40
|
Псалом 40
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 40.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Блаже́н разуміва́яй на ни́ща і убо́га, в день лют ізба́вить єго́ Госпо́дь.
|
Блаже́нъ разумѣва́яй на ни́ща и убо́га, въ де́нь лю́тъ изба́витъ єго́ Госпо́дь.
|
|
3
|
3
|
|
Госпо́дь да сохрани́ть єго́ і живи́ть єго́, і да ублажи́ть єго́ на землі́, і да не преда́сть єго́ в ру́ки враго́в єго́.
|
Госпо́дь да сохрани́тъ єго́ и живи́тъ єго́, и да ублажи́тъ єго́ на земли́ и да не преда́стъ єго́ въ ру́ки враго́въ єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Госпо́дь да помо́жеть єму́ на одрі́ болі́зні єго́; все ло́же єго́ обрати́л єси́ в болі́зні єго́.
|
Госпо́дь да помо́жетъ єму́ на одрѣ́ болѣ́зни єго́: все́ ло́же єго́ обрати́лъ єси́ въ болѣ́зни єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Аз ріх: Го́споди, поми́луй м'я, ізціли́ ду́шу мою́, я́ко согріши́х Ті.
|
А́зъ рѣ́хъ: Го́споди, поми́луй мя́, изцѣли́ ду́шу мою́, я́ко согрѣши́хъ Ти́.
|
|
6
|
6
|
|
Вразі́ мої́ рі́ша мні зла́я: когда́ у́мреть, і поги́бнеть і́м'я єго́?
|
Врази́ мои́ рѣ́ша мнѣ́ зла́я: когда́ у́мретъ, и поги́бнетъ и́мя єго́?
|
|
7
|
7
|
|
І вхожда́ше ви́діти, всу́є глаго́лаше се́рдце єго́; собра́ беззако́ніє себі́, ісхожда́ше вон і глаго́лаше вку́пі.
|
И вхожда́ше ви́дѣти, всу́є глаго́лаше се́рдце єго́: собра́ беззако́ніє себѣ́, исхожда́ше во́нъ и глаго́лаше вку́пѣ.
|
|
8
|
8
|
|
На м'я шепта́ху всі вразі́ мої́, на м'я помишля́ху зла́я мні.
|
На мя́ шепта́ху вси́ врази́ мои́, на мя́ помышля́ху зла́я мнѣ́.
|
|
9
|
9
|
|
Сло́во законопресту́пноє возложи́ша на м'я: єда́ сп'яй не приложи́ть воскресну́ти?
|
Сло́во законопресту́пноє возложи́ша на мя́: єда́ спя́й не приложи́тъ воскресну́ти?
|
|
10
|
10
|
|
І́бо челові́к ми́ра моєго́, на него́же упова́х, яди́й хлі́би моя́, возвели́чи на м'я запина́ніє.
|
И́бо человѣ́къ ми́ра моєго́, на него́же упова́хъ, яды́й хлѣ́бы моя́, возвели́чи на мя́ запина́ніє.
|
|
11
|
11
|
|
Ти же, Го́споди, поми́луй м'я і возста́ви м'я, і возда́м їм.
|
Ты́ же, Го́споди, поми́луй мя́ и возста́ви мя́, и возда́мъ и́мъ.
|
|
12
|
12
|
|
В сем позна́х, я́ко восхоті́л м'я єси́, я́ко не возра́дується враг мой о мні.
|
Въ се́мъ позна́хъ, я́ко восхотѣ́лъ мя́ єси́, я́ко не возра́дуєтся вра́гъ мо́й о мнѣ́.
|
|
13
|
13
|
|
Мене́ же за незло́біє прия́л і утверди́л м'я єси́ пред Тобо́ю в вік.
|
Мене́ же за незло́біє прія́лъ, и утверди́лъ мя́ єси́ предъ Тобо́ю въ вѣ́къ.
|
|
14
|
14
|
|
Благослове́н Госпо́дь Бог Ізра́їлев от ві́ка і до ві́ка! Бу́ди, бу́ди.
|
Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ от вѣ́ка и до вѣ́ка: бу́ди, бу́ди.
|
|
Псалом 41
|
Псалом 41
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, в ра́зум сино́в Коре́йових, псало́м Дави́ду, 41.
|
Въ коне́цъ, въ ра́зумъ сыно́въ Коре́овыхъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
І́мже о́бразом жела́єть єле́нь на істо́чники водни́я, си́це жела́єть душа́ моя́ к Тебі́, Бо́же.
|
И́мже о́бразомъ жела́єтъ єле́нь на исто́чники водны́я, си́це жела́єтъ душа́ моя́ къ Тебѣ́, Бо́же.
|
|
3
|
3
|
|
Возжада́ душа́ моя́ к Бо́гу крі́пкому, живо́му; когда́ прийду́ і явлю́ся лицю́ Бо́жию?
|
Возжада́ душа́ моя́ къ Бо́гу крѣ́пкому, живо́му: когда́ пріиду́ и явлю́ся лицу́ Бо́жію?
|
|
4
|
4
|
|
Би́ша сле́зи моя́ мні хліб день і нощ, внегда́ глаго́латися мні на всяк день: гді єсть Бог твой?
|
Бы́ша сле́зы моя́ мнѣ́ хлѣ́бъ де́нь и но́щь, внегда́ глаго́латися мнѣ́ на вся́къ де́нь: гдѣ́ є́сть Бо́гъ тво́й?
|
|
5
|
5
|
|
Сія́ пом'яну́х і ізлія́х на м'я ду́шу мою́; я́ко пройду́ в мі́сто селе́нія ди́вна, да́же до до́му Бо́жия, во гла́сі ра́дованія і іспові́данія, шу́ма пра́зднующаго.
|
Сія́ помяну́хъ, и излія́хъ на мя́ ду́шу мою́: я́ко пройду́ въ мѣ́сто селе́нія ди́вна, да́же до до́му Бо́жія, во гла́сѣ ра́дованія и исповѣ́данія, шу́ма пра́зднующаго.
|
|
6
|
6
|
|
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? І вску́ю смуща́єши м'я? Упова́й на Бо́га, я́ко іспові́мся Єму́, спасе́ніє лиця́ моєго́ і Бог мой.
|
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? И вску́ю смуща́єши мя́? Упова́й на Бо́га, я́ко исповѣ́мся Єму́, спасе́ніє лица́ моєго́ и Бо́гъ мо́й.
|
|
7
|
7
|
|
Ко мні самому́ душа́ моя́ см'яте́ся; сего́ ра́ди пом'яну́х Тя от землі́ Іорда́нськи і Єрмонії́мськи, от гори́ ма́лия.
|
Ко мнѣ́ самому́ душа́ моя́ смяте́ся: сего́ ра́ди помяну́хъ Тя́ от земли́ Іорда́нски и Єрмоніи́мски, от горы́ Ма́лыя.
|
|
8
|
8
|
|
Бе́здна бе́здну призива́єть во гла́сі хля́бій Твої́х; вся висоти́ Твоя́ і во́лни Твоя́ на мні прейдо́ша.
|
Бе́здна бе́здну призыва́єтъ во гла́сѣ хля́бій Твои́хъ: вся́ высоты́ Твоя́ и во́лны Твоя́ на мнѣ́ преидо́ша.
|
|
9
|
9
|
|
В день запові́сть Госпо́дь ми́лость Свою́, і но́щію піснь Єго́ от мене́ [у мене́] — моли́тва Бо́гу живота́ моєго́.
|
Въ де́нь заповѣ́сть Госпо́дь ми́лость Свою́, и но́щію пѣ́снь Єго́ от мене́ {у мене́}, моли́тва Бо́гу живота́ моєго́.
|
|
10
|
10
|
|
Реку́ Бо́гу: Засту́пник мой єси́, почто́ м'я заби́л єси́? І вску́ю сі́туя хожду́, внегда́ оскорбля́єть враг?
|
Реку́ Бо́гу: засту́пникъ мо́й єси́, почто́ мя́ забы́лъ єси́? И вску́ю сѣ́туя хожду́, внегда́ оскорбля́єтъ вра́гъ?
|
|
11
|
11
|
|
Внегда́ сокруша́тися косте́м мої́м, поноша́ху мі вразі́ мої́, внегда́ глаго́лати їм мні на всяк день: гді єсть Бог твой?
|
Внегда́ сокруша́тися косте́мъ мои́мъ, поноша́ху ми́ врази́ мои́, внегда́ глаго́лати и́мъ мнѣ́ на вся́къ де́нь: гдѣ́ є́сть Бо́гъ тво́й?
|
|
12
|
12
|
|
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? І вску́ю смуща́єши м'я? Упова́й на Бо́га, я́ко іспові́мся Єму́, спасе́ніє лиця́ моєго́ і Бог мой.
|
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? И вску́ю смуща́єши мя́? Упова́й на Бо́га, я́ко исповѣ́мся Єму́, спасе́ніє лица́ моєго́ и Бо́гъ мо́й.
|
|
Псалом 42
|
Псалом 42
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, не надпи́сан у євре́й, 42.
|
Псало́мъ Дави́ду, не надпи́санъ у Євре́й.
|
|
1
|
1
|
|
Суди́ мі, Бо́же, і разсуди́ прю мою́; от язи́ка не преподо́бна, от челові́ка непра́ведна і льсти́ва ізба́ви м'я.
|
Суди́ ми, Бо́же, и разсуди́ прю́ мою́: от язы́ка не преподо́бна, от человѣ́ка непра́ведна и льсти́ва изба́ви мя́.
|
|
2
|
2
|
|
Зане́ Ти єси́, Бо́же, крі́пость моя́, вску́ю отри́нул м'я єси́? І вску́ю сі́туя хожду́, внегда́ оскорбля́єть враг?
|
Зане́ Ты́ єси́, Бо́же, крѣ́пость моя́, вску́ю отри́нулъ мя́ єси́? И вску́ю сѣ́туя хожду́, внегда́ оскорбля́єтъ вра́гъ?
|
|
3
|
3
|
|
Посли́ світ Твой і і́стину Твою́; та м'я наста́виста, і введо́ста м'я в го́ру святу́ю Твою́ і в селе́нія Твоя́.
|
Посли́ свѣ́тъ Тво́й и и́стину Твою́: та́ мя́ наста́виста, и введо́ста мя́ въ го́ру святу́ю Твою́ и въ селе́нія Твоя́.
|
|
4
|
4
|
|
І вни́ду к же́ртвеннику Бо́жию, к Бо́гу веселя́щему ю́ность мою́; іспові́мся Тебі́ в гу́слех, Бо́же, Бо́же мой.
|
И вни́ду къ же́ртвеннику Бо́жію, къ Бо́гу веселя́щему ю́ность мою́: исповѣ́мся Тебѣ́ въ гу́слехъ, Бо́же, Бо́же мо́й.
|
|
5
|
5
|
|
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? І вску́ю смуща́єши м'я? Упова́й на Бо́га, я́ко іспові́мся Єму́, спасе́ніє лиця́ моєго́ і Бог мой.
|
Вску́ю приско́рбна єси́, душе́ моя́? И вску́ю смуща́єши мя́? Упова́й на Бо́га, я́ко исповѣ́мся Єму́, спасе́ніє лица́ моєго́ и Бо́гъ мо́й.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 43
|
Псалом 43
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, сино́в Коре́йових, в ра́зум, псало́м, 43.
|
Въ коне́цъ, сыно́въ Коре́овыхъ, въ ра́зумъ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Бо́же, уши́ма на́шима усли́шахом, і отці́ на́ші возвісти́ша нам ді́ло, є́же соді́лал єси́ во днех їх, во днех дре́вніх.
|
Бо́же, уши́ма на́шима услы́шахомъ, и отцы́ на́ши возвѣсти́ша на́мъ дѣ́ло, є́же содѣ́лалъ єси́ во дне́хъ и́хъ, во дне́хъ дре́внихъ.
|
|
3
|
3
|
|
Рука́ Твоя́ язи́ки потреби́, і насади́л я єси́; озло́бил єси́ лю́ди і ізгна́л єси́ я.
|
Рука́ Твоя́ язы́ки потреби́, и насади́лъ я́ єси́: озло́билъ єси́ лю́ди и изгна́лъ єси́ я́.
|
|
4
|
4
|
|
Не бо мече́м свої́м наслі́диша зе́млю, і ми́шця їх не спасе́ їх, но десни́ця Твоя́ і ми́шця Твоя́ і просвіще́ніє лиця́ Твоєго́, я́ко благоволи́л єси́ в них.
|
Не бо мече́мъ свои́мъ наслѣ́диша зе́млю, и мы́шца и́хъ не спасе́ и́хъ, но десни́ца Твоя́ и мы́шца Твоя́ и просвѣще́ніє лица́ Твоєго́, я́ко благоволи́лъ єси́ въ ни́хъ.
|
|
5
|
5
|
|
Ти єси́ Сам Цар мой і Бог мой, запові́даяй спасе́нія Іа́ковля.
|
Ты́ єси́ са́мъ Ца́рь мо́й и Бо́гъ мо́й, заповѣ́даяй спасе́нія Іа́ковля.
|
|
6
|
6
|
|
О Тебі́ враги́ на́ша ізбоде́м ро́ги, і о і́мені Твоє́м уничижи́м востаю́щия на ни.
|
О Тебѣ́ враги́ на́шя избоде́мъ ро́ги, и о и́мени Твоє́мъ уничижи́мъ востаю́щыя на ны́.
|
|
7
|
7
|
|
Не на лук бо мой упова́ю, і меч мой не спасе́ть мене́;
|
Не на лу́къ бо мо́й упова́ю, и ме́чь мо́й не спасе́тъ мене́:
|
|
8
|
8
|
|
спасл бо єси́ нас от стужа́ющих нам, і ненави́дящих нас посрами́л єси́.
|
спаслъ бо єси́ на́съ от стужа́ющихъ на́мъ, и ненави́дящихъ на́съ посрами́лъ єси́.
|
|
9
|
9
|
|
О Бо́зі похва́лимся весь день, і о і́мені Твоє́м іспові́мися во вік.
|
О Бо́зѣ похва́лимся ве́сь де́нь, и о и́мени Твоє́мъ исповѣ́мыся во вѣ́къ.
|
|
10
|
10
|
|
Ни́ні же отри́нул єси́ і посрами́л єси́ нас, і не ізи́деши, Бо́же, в си́лах на́ших.
|
Ны́нѣ же отри́нулъ єси́ и посрами́лъ єси́ на́съ, и не изы́деши, Бо́же, въ си́лахъ на́шихъ.
|
|
11
|
11
|
|
Возврати́л єси́ нас всп'ять при вразі́х на́ших, і ненави́дящії нас расхища́ху себі́.
|
Возврати́лъ єси́ на́съ вспя́ть при вразѣ́хъ на́шихъ, и ненави́дящіи на́съ расхища́ху себѣ́.
|
|
12
|
12
|
|
Дал єси́ нас, я́ко о́вці, сні́ди і во язи́ціх разсі́ял ни єси́.
|
Да́лъ єси́ на́съ я́ко о́вцы снѣ́ди, и во язы́цѣхъ разсѣ́ялъ ны́ єси́.
|
|
13
|
13
|
|
Отда́л єси́ лю́ди Твоя́ без ціни́, і не бі мно́жество в восклица́ніїх на́ших.
|
Отда́лъ єси́ лю́ди Твоя́ безъ цѣны́, и не бѣ́ мно́жество въ восклица́ніихъ на́шихъ.
|
|
14
|
14
|
|
Положи́л єси́ нас поноше́ніє сосі́дом на́шим, подражне́ніє і поруга́ніє су́щим о́крест нас.
|
Положи́лъ єси́ на́съ поноше́ніє сосѣ́домъ на́шымъ, подражне́ніє и поруга́ніє су́щымъ о́крестъ на́съ.
|
|
15
|
15
|
|
Положи́л єси́ нас в при́тчу во язи́ціх, покива́нію глави́ в лю́дех.
|
Положи́лъ єси́ на́съ въ при́тчу во язы́цѣхъ, покива́нію главы́ въ лю́дехъ.
|
|
16
|
16
|
|
Весь день срам мой предо мно́ю єсть, і студ лиця́ моєго́ покри́ м'я,
|
Ве́сь де́нь сра́мъ мо́й предо мно́ю є́сть, и сту́дъ лица́ моєго́ покры́ мя,
|
|
17
|
17
|
|
от гла́са поноша́ющаго і оклевета́ющаго, от лиця́ вра́жия і ізгоня́щаго.
|
от гла́са поноша́ющаго и оклевета́ющаго, от лица́ вра́жія и изгоня́щаго.
|
|
18
|
18
|
|
Сія́ вся прийдо́ша на ни, і не заби́хом Тебе́, і не непра́вдовахом в заві́ті Твоє́м,
|
Сія́ вся́ пріидо́ша на ны́, и не забы́хомъ Тебе́, и не непра́вдовахомъ въ завѣ́тѣ Твоє́мъ,
|
|
19
|
19
|
|
і не отступи́ всп'ять се́рдце на́ше; і уклони́л єси́ стезі́ на́ша от путі́ Твоєго́,
|
и не отступи́ вспя́ть се́рдце на́ше: и уклони́лъ єси́ стези́ на́шя от пути́ Твоєго́,
|
|
20
|
20
|
|
я́ко смири́л єси́ нас на мі́сті озлобле́нія, і прикри́ ни сінь сме́ртная.
|
я́ко смири́лъ єси́ на́съ на мѣ́стѣ озлобле́нія, и прикры́ ны сѣ́нь сме́ртная.
|
|
21
|
21
|
|
А́ще заби́хом і́м'я Бо́га на́шего, і а́ще возді́хом ру́ки на́ша к бо́гу чужде́му,
|
А́ще забы́хомъ и́мя Бо́га на́шего, и а́ще воздѣ́хомъ ру́ки на́шя къ бо́гу чужде́му,
|
|
22
|
22
|
|
не Бог ли взи́щеть сих? Той бо вість та́йная се́рдця.
|
не Бо́гъ ли взы́щетъ си́хъ? То́й бо вѣ́сть та́йная се́рдца.
|
|
23
|
23
|
|
Зане́ Тебе́ ра́ди умерщвля́ємся весь день, вміни́хомся, я́ко о́вці заколе́нія.
|
Зане́ Тебе́ ра́ди умерщвля́ємся ве́сь де́нь, вмѣни́хомся я́ко о́вцы заколе́нія.
|
|
24
|
24
|
|
Воста́ни, вску́ю спи́ши, Го́споди? Воскресни́, і не отри́ни до конця́.
|
Воста́ни, вску́ю спи́ши, Го́споди? Воскре́сни́, и не отри́ни до конца́.
|
|
25
|
25
|
|
Вску́ю лице́ Твоє́ отвраща́єши? Забива́єши нищету́ на́шу і скорб на́шу?
|
Вску́ю лице́ Твоє́ отвраща́єши? Забыва́єши нищету́ на́шу и ско́рбь на́шу?
|
|
26
|
26
|
|
Я́ко смири́ся в персть душа́ на́ша, прильпе́ землі́ утро́ба на́ша.
|
Я́ко смири́ся въ пе́рсть душа́ на́ша, прильпе́ земли́ утро́ба на́ша.
|
|
27
|
27
|
|
Воскресни́, Го́споди, помози́ нам і ізба́ви нас і́мене ра́ди Твоєго́.
|
Воскре́сни́, Го́споди, помози́ на́мъ, и изба́ви на́съ и́мене ра́ди Твоєго́.
|
|
Псалом 44
|
Псалом 44
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о ізміня́ємих сино́м Коре́йовим в ра́зум, піснь о возлю́бленнім, 44.
|
Въ коне́цъ, о измѣня́ємыхъ сыно́мъ Коре́овымъ въ ра́зумъ, пѣ́снь о возлю́бленнѣмъ.
|
|
2
|
2
|
|
Отри́гну се́рдце моє́ сло́во бла́го, глаго́лю аз діла́ моя́ Царе́ві; язи́к мой — трость кни́жника скоропи́сця.
|
Отры́гну се́рдце моє́ сло́во бла́го, глаго́лю а́зъ дѣла́ моя́ Царе́ви: язы́къ мо́й тро́сть кни́жника скоропи́сца.
|
|
3
|
3
|
|
Красе́н добро́тою па́че сино́в челові́чеських, ізлія́ся благода́ть во устна́х Твої́х; сего́ ра́ди благослови́ Тя Бог во вік.
|
Красе́нъ добро́тою па́че сыно́въ человѣ́ческихъ, излія́ся благода́ть во устна́хъ Твои́хъ: сего́ ра́ди благослови́ Тя Бо́гъ во вѣ́къ.
|
|
4
|
4
|
|
Препоя́ши меч Твой по бедрі́ Твоє́й, Си́льне,
|
Препоя́ши ме́чь Тво́й по бедрѣ́ Твоє́й, си́льне,
|
|
5
|
5
|
|
красото́ю Твоє́ю і добро́тою Твоє́ю; і наляци́, і успіва́й, і ца́рствуй і́стини ра́ди і кро́тости і пра́вди; і наста́вить Тя ди́вно десни́ця Твоя́.
|
красото́ю Твоє́ю и добро́тою Твоє́ю: и наляцы́, и успѣва́й, и ца́рствуй и́стины ра́ди и кро́тости и пра́вды: и наста́витъ Тя́ ди́вно десни́ца Твоя́.
|
|
6
|
6
|
|
Стрі́ли Твоя́ ізощре́ни, Си́льне; лю́діє под Тобо́ю паду́ть в се́рдці враг Царе́вих.
|
Стрѣ́лы Твоя́ изощре́ны, Си́льне: лю́діє подъ Тобо́ю паду́тъ въ се́рдцы вра́гъ Царе́выхъ.
|
|
7
|
7
|
|
Престо́л Твой, Бо́же, в вік ві́ка; жезл пра́вости — жезл ца́рствія Твоєго́.
|
Престо́лъ Тво́й, Бо́же, въ вѣ́къ вѣ́ка: же́злъ пра́вости же́злъ ца́рствія Твоєго́.
|
|
8
|
8
|
|
Возлюби́л єси́ пра́вду і возненави́діл єси́ беззако́ніє; сего́ ра́ди пома́за Тя, Бо́же, Бог Твой єле́єм ра́дости па́че прича́стник Твої́х.
|
Возлюби́лъ єси́ пра́вду и возненави́дѣлъ єси́ беззако́ніє: сего́ ра́ди пома́за Тя́, Бо́же, Бо́гъ Тво́й єле́ємъ ра́дости па́че прича́стникъ Твои́хъ.
|
|
9
|
9
|
|
Сми́рна, і ста́кти, і касі́я от риз Твої́х, от тя́жестей слоно́вих [от хра́мов слоно́вих], із ни́хже возвесели́ша Тя.
|
Сми́рна и ста́кти и касі́а от ри́зъ Твои́хъ, от тя́жестей слоно́выхъ {от хра́мовъ слоно́выхъ}, изъ ни́хже возвесели́ша Тя́.
|
|
10
|
10
|
|
Дще́рі царе́й в че́сті Твоє́й; предста́ цари́ця одесну́ю Тебе́, в ри́зах позлаще́нних оді́яна преіспещре́на.
|
Дще́ри царе́й въ че́сти Твоє́й: предста́ цари́ца одесну́ю Тебе́, въ ри́захъ позлаще́нныхъ одѣ́яна преиспещре́на.
|
|
11
|
11
|
|
Сли́ши, дщи, і виждь, і приклони́ у́хо твоє́, і забу́ди лю́ди твоя́ і дом отця́ твоєго́;
|
Слы́ши, дщи́, и ви́ждь, и приклони́ у́хо твоє́, и забу́ди лю́ди твоя́ и до́мъ отца́ твоєго́:
|
|
12
|
12
|
|
і возжела́єть Цар добро́ти твоєя́, зане́ Той єсть Госпо́дь твой, і поклони́шися Єму́,
|
и возжела́єтъ Ца́рь добро́ты твоєя́, зане́ То́й є́сть Госпо́дь тво́й, и поклони́шися Єму́,
|
|
13
|
13
|
|
і дщи Ти́рова с да́ри; лицю́ Твоєму́ помо́ляться бога́тії лю́дстії.
|
и дщи́ Ти́рова съ да́ры: лицу́ Твоєму́ помо́лятся бога́тіи лю́дстіи.
|
|
14
|
14
|
|
Вся сла́ва дще́ре Царе́ві внутр; ря́сни злати́ми оді́яна і преіспещре́на.
|
Вся́ сла́ва дще́ре Царе́вы вну́трь: ря́сны златы́ми одѣ́яна и преиспещре́на.
|
|
15
|
15
|
|
Приведу́ться Царю́ ді́ви вслід єя́, і́скреннія єя́ приведу́ться Тебі́;
|
Приведу́тся Царю́ дѣ́вы вслѣ́дъ єя́, и́скреннія єя́ приведу́тся Тебѣ́:
|
|
16
|
16
|
|
приведу́ться в весе́лії і ра́дованії, введу́ться в храм Царе́в.
|
приведу́тся въ весе́ліи и ра́дованіи, введу́тся въ хра́мъ Царе́въ.
|
|
17
|
17
|
|
Вмі́сто оте́ць Твої́х би́ша си́нове Твої́; поста́виши я кня́зі по всей землі́.
|
Вмѣ́сто оте́цъ Твои́хъ бы́ша сы́нове Твои́: поста́виши я́ кня́зи по все́й земли́.
|
|
18
|
18
|
|
Пом'яну́ і́м'я Твоє́ во вся́ком ро́ді і ро́ді; сего́ ра́ди лю́діє іспові́дяться Тебі́ в вік і во вік ві́ка.
|
Помяну́ и́мя Твоє́ во вся́комъ ро́дѣ и ро́дѣ: сего́ ра́ди лю́діє исповѣ́дятся Тебѣ́ въ вѣ́къ и во вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
Псалом 45
|
Псалом 45
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о сині́х Коре́йових, о та́йних, псало́м, 45.
|
Въ коне́цъ, о сынѣ́хъ Коре́овыхъ, о та́йныхъ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Бог нам Прибі́жище і си́ла, Помо́щник в ско́рбіх обрі́тших ни зіло́.
|
Бо́гъ на́мъ прибѣ́жище и си́ла, помо́щникъ въ ско́рбехъ обрѣ́тшихъ ны́ зѣло́.
|
|
3
|
3
|
|
Сего́ ра́ди не убої́мся, внегда́ смуща́ється земля́, і прелага́ються го́ри в сердця́ морська́я.
|
Сего́ ра́ди не убои́мся, внегда́ смуща́єтся земля́, и прелага́ются го́ры въ сердца́ морска́я.
|
|
4
|
4
|
|
Возшумі́ша і см'ято́шася во́ди їх, см'ято́шася го́ри крі́постію єго́.
|
Возшумѣ́ша и смято́шася во́ды и́хъ, смято́шася го́ры крѣ́постію єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Рі́чная устремле́нія веселя́ть град Бо́жий; освяти́л єсть селе́ніє Своє́ Ви́шній.
|
Рѣ́чная устремле́нія веселя́тъ гра́дъ Бо́жій: освяти́лъ є́сть селе́ніє Своє́ Вы́шній.
|
|
6
|
6
|
|
Бог посреді́ єго́, і не подви́житься; помо́жеть єму́ Бог у́тро зау́тра.
|
Бо́гъ посредѣ́ єго́, и не подви́жится: помо́жетъ єму́ Бо́гъ у́тро зау́тра.
|
|
7
|
7
|
|
См'ято́шася язи́ци, уклони́шася ца́рствія; даде́ глас Свой Ви́шній, подви́жеся земля́.
|
Смято́шася язы́цы, уклони́шася ца́рствія: даде́ гла́съ Сво́й Вы́шній, подви́жеся земля́.
|
|
8
|
8
|
|
Госпо́дь сил с на́ми, Засту́пник наш Бог Іа́ковль.
|
Госпо́дь си́лъ съ на́ми, засту́пникъ на́шъ Бо́гъ Іа́ковль.
|
|
9
|
9
|
|
Прийді́те і ви́діте діла́ Бо́жія, я́же положи́ чудеса́ на землі́;
|
Пріиди́те и ви́дите дѣла́ Бо́жія, я́же положи́ чудеса́ на земли́:
|
|
10
|
10
|
|
оте́мля бра́ні до коне́ць землі́, лук сокруши́ть і сло́мить ору́жіє, і щити́ сожже́ть огне́м.
|
отъе́мля бра́ни до коне́цъ земли́, лу́къ сокруши́тъ и сло́митъ ору́жіє, и щиты́ сожже́тъ огне́мъ.
|
|
11
|
11
|
|
Упраздні́теся і разумі́йте, я́ко Аз єсьм Бог; вознесу́ся во язи́ціх, вознесу́ся на землі́.
|
Упраздни́теся и разумѣ́йте, я́ко А́зъ є́смь Бо́гъ: вознесу́ся во язы́цѣхъ, вознесу́ся на земли́.
|
|
12
|
12
|
|
Госпо́дь сил с на́ми, Засту́пник наш Бог Іа́ковль.
|
Госпо́дь си́лъ съ на́ми, засту́пникъ на́шъ Бо́гъ Іа́ковль.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 46
|
Псалом 46
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о сині́х Коре́йових, псало́м, 46.
|
Въ коне́цъ, о сынѣ́хъ Коре́овыхъ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Всі язи́ци, восплещі́те рука́ми, воскли́кніте Бо́гу гла́сом ра́дованія;
|
Вси́ язы́цы, восплещи́те рука́ми, воскли́кните Бо́гу гла́сомъ ра́дованія:
|
|
3
|
3
|
|
я́ко Госпо́дь Ви́шній стра́шен, Цар ве́лій по всей землі́;
|
я́ко Госпо́дь Вы́шній стра́шенъ, Ца́рь ве́лій по все́й земли́:
|
|
4
|
4
|
|
покори́ лю́ди нам і язи́ки под но́ги на́ша;
|
покори́ лю́ди на́мъ и язы́ки подъ но́ги на́ша:
|
|
5
|
5
|
|
ізбра́ нам достоя́нія своє́, добро́ту Іа́ковлю, ю́же возлюби́.
|
избра́ на́мъ достоя́нія своє́, добро́ту Іа́ковлю, ю́же возлюби́.
|
|
6
|
6
|
|
Взи́де Бог в воскликнове́нії, Госпо́дь во гла́сі тру́бні.
|
Взы́де Бо́гъ въ воскликнове́ніи, Госпо́дь во гла́сѣ тру́бнѣ.
|
|
7
|
7
|
|
По́йте Бо́гу на́шему, по́йте; по́йте Царе́ві на́шему, по́йте;
|
По́йте Бо́гу на́шему, по́йте: по́йте Царе́ви на́шему, по́йте.
|
|
8
|
8
|
|
я́ко Цар всея́ землі́ Бог, по́йте разу́мно.
|
Я́ко Ца́рь всея́ земли́ Бо́гъ, по́йте разу́мно.
|
|
9
|
9
|
|
Воцари́ся Бог над язи́ки; Бог сіди́ть на престо́лі святі́м Своє́м.
|
Воцари́ся Бо́гъ надъ язы́ки: Бо́гъ сѣди́тъ на престо́лѣ святѣ́мъ Своє́мъ.
|
|
10
|
10
|
|
Кня́зі лю́дстії собра́шася с Бо́гом Авраа́млим; я́ко Бо́жії держа́внії землі́ зіло́ вознесо́шася.
|
Кня́зи лю́дстіи собра́шася съ Бо́гомъ Авраа́млимъ: я́ко Бо́жіи держа́вніи земли́ зѣло́ вознесо́шася.
|
|
Псалом 47
|
Псалом 47
|
|
1
|
1
|
|
Псало́м пі́сні сино́в Коре́йових, втори́я субо́ти, 47.
|
Псало́мъ пѣ́сни сыно́въ Коре́овыхъ, вторы́я суббо́ты.
|
|
2
|
2
|
|
Ве́лій Госпо́дь і хва́лен зіло́ во гра́ді Бо́га на́шего, в горі́ святі́й Єго́,
|
Ве́лій Госпо́дь и хва́ленъ зѣло́ во гра́дѣ Бо́га на́шего, въ горѣ́ святѣ́й Єго́,
|
|
3
|
3
|
|
благокоре́нним ра́дованієм всея́ землі́; го́ри Сіо́нськия, ре́бра сі́верова, град Царя́ вели́каго.
|
благокоре́ннымъ ра́дованіємъ всея́ земли́: го́ры Сіо́нскія, ре́бра сѣ́верова, гра́дъ Царя́ вели́каго.
|
|
4
|
4
|
|
Бог в тя́жестіх [во хра́міх] Єго́ зна́єм єсть, єгда́ заступа́єть ї.
|
Бо́гъ въ тя́жестѣхъ {во хра́мѣхъ} єго́ зна́ємь є́сть, єгда́ заступа́єтъ и́.
|
|
5
|
5
|
|
Я́ко се, ца́ріє зе́мстії собра́шася, снидо́шася вку́пі;
|
Я́ко се́, ца́ріє зе́мстіи собра́шася, снидо́шася вку́пѣ:
|
|
6
|
6
|
|
ті́ї ви́дівше та́ко, удиви́шася, см'ято́шася, подвиго́шася;
|
ті́и ви́дѣвше та́ко, удиви́шася, смято́шася, подвиго́шася:
|
|
7
|
7
|
|
тре́пет прия́т я та́мо, болі́зні я́ко ражда́ющия.
|
тре́петъ прія́тъ я́ та́мо, болѣ́зни я́ко ражда́ющія.
|
|
8
|
8
|
|
Ду́хом бу́рним сокруши́ши кораблі́ Фарси́йськія.
|
Ду́хомъ бу́рнымъ сокруши́ши корабли́ Ѳарсі́йскія.
|
|
9
|
9
|
|
Я́коже сли́шахом, та́ко і ви́діхом во гра́ді Го́спода сил, во гра́ді Бо́га на́шего; Бог основа́ і в вік.
|
Я́коже слы́шахомъ, та́ко и ви́дѣхомъ во гра́дѣ Го́спода си́лъ, во гра́дѣ Бо́га на́шего: Бо́гъ основа́ и въ вѣ́къ.
|
|
10
|
10
|
|
Прия́хом, Бо́же, ми́лость Твою́ посреді́ люді́й Твої́х.
|
Прія́хомъ, Бо́же, ми́лость Твою́ посредѣ́ люді́й Твои́хъ.
|
|
11
|
11
|
|
По і́мені Твоєму́, Бо́же, та́ко і хвала́ Твоя́ на конця́х землі́; пра́вди іспо́лнь десни́ця Твоя́.
|
По и́мени Твоєму́, Бо́же, та́ко и хвала́ Твоя́ на конца́хъ земли́: пра́вды испо́лнь десни́ца Твоя́.
|
|
12
|
12
|
|
Да возвесели́ться гора́ Сіо́нськая, і да возра́дуються дще́рі Іуде́йськія, суде́б ра́ди Твої́х, Го́споди.
|
Да возвесели́тся гора́ Сіо́нская, и да возра́дуются дще́ри Іуде́йскія, суде́бъ ра́ди Твои́хъ, Го́споди.
|
|
13
|
13
|
|
Обиді́те Сіо́н і обимі́те єго́, пові́діте в столпі́х єго́;
|
Обыди́те Сіо́нъ и обыми́те єго́, повѣ́дите въ столпѣ́хъ єго́:
|
|
14
|
14
|
|
положі́те сердця́ ва́ша в си́лу єго́, і разділі́те до́ми єго́, я́ко да пові́сте в ро́ді іні́м.
|
положи́те сердца́ ва́ша въ си́лу єго́, и раздѣли́те до́мы єго́, я́ко да повѣ́сте въ ро́дѣ инѣ́мъ.
|
|
15
|
15
|
|
Я́ко Той єсть Бог наш во вік і в вік ві́ка; Той упасе́ть нас во ві́ки.
|
Я́ко То́й є́сть Бо́гъ на́шъ во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: То́й упасе́тъ на́съ во вѣ́ки.
|
|
Псалом 48
|
Псалом 48
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, сино́м Коре́йовим, псало́м, 48.
|
Въ коне́цъ, сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Усли́шіте сія́, всі язи́ци, внуші́те, всі живу́щії по вселе́нній,
|
Услы́шите сія́, вси́ язы́цы, внуши́те, вси́ живу́щіи по вселе́ннѣй,
|
|
3
|
3
|
|
земноро́днії же і си́нове челові́честії, вку́пі бога́т і убо́г.
|
земноро́дніи же и сы́нове человѣ́честіи, вку́пѣ бога́тъ и убо́гъ.
|
|
4
|
4
|
|
Уста́ моя́ возглаго́лють прему́дрость, і поуче́ніє се́рдця моєго́ — ра́зум.
|
Уста́ моя́ возглаго́лютъ прему́дрость, и поуче́ніє се́рдца моєго́ ра́зумъ.
|
|
5
|
5
|
|
Приклоню́ в при́тчу у́хо моє́, отве́рзу во псалти́рі гана́ніє моє́.
|
Приклоню́ въ при́тчу у́хо моє́, отве́рзу во псалти́ри гана́ніє моє́.
|
|
6
|
6
|
|
Вску́ю бою́ся в день лют? Беззако́ніє п'яти́ моєя́ оби́деть м'я.
|
Вску́ю бою́ся въ де́нь лю́тъ? Беззако́ніє пяты́ моєя́ обы́детъ мя́.
|
|
7
|
7
|
|
Наді́ющіїся на си́лу свою́ і о мно́жестві бога́тства своєго́ хва́лящіїся;
|
Надѣ́ющіися на си́лу свою́ и о мно́жествѣ бога́тства своєго́ хва́лящіися:
|
|
8
|
8
|
|
брат не ізба́вить, ізба́вить ли челові́к? Не дасть Бо́гу ізмі́ни за ся,
|
бра́тъ не изба́витъ, изба́витъ ли человѣ́къ? Не да́стъ Бо́гу измѣ́ны за ся́,
|
|
9
|
9
|
|
і ці́ну ізбавле́нія душі́ своєя́; і утруди́ся в вік,
|
и цѣ́ну избавле́нія души́ своєя́: и утруди́ся въ вѣ́къ,
|
|
10
|
10
|
|
і жив бу́деть до конця́, не у́зрить па́губи.
|
и жи́въ бу́детъ до конца́, не у́зритъ па́губы.
|
|
11
|
11
|
|
Єгда́ уви́дить прему́дрия умира́ющия, вку́пі безу́мен і несми́слен поги́бнуть, і оста́в'ять чужди́м бога́тство своє́.
|
Єгда́ уви́дитъ прему́дрыя умира́ющыя, вку́пѣ безу́менъ и несмы́сленъ поги́бнутъ, и оста́вятъ чужди́мъ бога́тство своє́.
|
|
12
|
12
|
|
І гро́би їх жили́ща їх во вік, селе́нія їх в род і род, нареко́ша імена́ своя́ на земля́х.
|
И гро́би и́хъ жили́ща и́хъ во вѣ́къ, селе́нія и́хъ въ ро́дъ и ро́дъ, нареко́ша имена́ своя́ на земля́хъ.
|
|
13
|
13
|
|
І челові́к в че́сті сий не разумі́, приложи́ся ското́м несми́сленним і уподо́бися їм.
|
И человѣ́къ въ че́сти сы́й не разумѣ́, приложи́ся ското́мъ несмы́сленнымъ и уподо́бися и́мъ.
|
|
14
|
14
|
|
Сей путь їх собла́зн їм, і по сих во усті́х свої́х благоволя́ть.
|
Се́й пу́ть и́хъ собла́знъ и́мъ, и по си́хъ во устѣ́хъ свои́хъ благоволя́тъ.
|
|
15
|
15
|
|
Я́ко о́вці во а́ді положе́ни суть, смерть упасе́ть я; і облада́ють ї́ми пра́вії зау́тра, і по́мощ їх обетша́єть во а́ді; от сла́ви своєя́ ізринове́ні би́ша.
|
Я́ко о́вцы во а́дѣ положе́ни су́ть, сме́рть упасе́тъ я́: и облада́ютъ и́ми пра́віи зау́тра, и по́мощь и́хъ обетша́єтъ во а́дѣ: от сла́вы своєя́ изринове́ни бы́ша.
|
|
16
|
16
|
|
Оба́че Бог ізба́вить ду́шу мою́ із руки́ а́дови, єгда́ приє́млеть м'я.
|
Оба́че Бо́гъ изба́витъ ду́шу мою́ изъ руки́ а́довы, єгда́ пріє́млетъ мя́.
|
|
17
|
17
|
|
Не убо́йся, єгда́ разбогаті́єть челові́к, іли́ єгда́ умно́житься сла́ва до́му єго́;
|
Не убо́йся, єгда́ разбогатѣ́єтъ человѣ́къ, или́ єгда́ умно́жится сла́ва до́му єго́:
|
|
18
|
18
|
|
я́ко внегда́ умре́ти єму́, не во́зьметь вся, ніже́ сни́деть с ним сла́ва єго́.
|
я́ко внегда́ умре́ти єму́, не во́зметъ вся́, ниже́ сни́детъ съ ни́мъ сла́ва єго́.
|
|
19
|
19
|
|
Я́ко душа́ єго́ в животі́ єго́ благослови́ться, іспові́сться тебі́, єгда́ благосотвори́ши єму́.
|
Я́ко душа́ єго́ въ животѣ́ єго́ благослови́тся, исповѣ́стся тебѣ́, єгда́ благосотвори́ши єму́.
|
|
20
|
20
|
|
Вни́деть да́же до ро́да оте́ць свої́х, да́же до ві́ка не у́зрить сві́та.
|
Вни́детъ да́же до ро́да оте́цъ свои́хъ, да́же до вѣ́ка не у́зритъ свѣ́та.
|
|
21
|
21
|
|
І челові́к в че́сті сий не разумі́, приложи́ся ското́м несми́сленним і уподо́бися їм.
|
И человѣ́къ въ че́сти сы́й не разумѣ́, приложи́ся ското́мъ несмы́сленнымъ и уподо́бися и́мъ.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 49
|
Псалом 49
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Аса́фу, 49.
|
Псало́мъ Аса́фу.
|
|
1
|
1
|
|
Бог бого́в Госпо́дь глаго́ла, і призва́ зе́млю от восто́к со́лнця до за́пад.
|
Бо́гъ Бого́въ Госпо́дь глаго́ла, и призва́ зе́млю от восто́къ со́лнца до за́падъ.
|
|
2
|
2
|
|
От Сіо́на благолі́піє красоти́ Єго́;
|
От Сіо́на благолѣ́піє красоты́ Єго́:
|
|
3
|
3
|
|
Бог я́ві при́йдеть, Бог наш, і не премолчи́ть; огнь пред Ним возгори́ться, і о́крест Єго́ бу́ря зі́льна.
|
Бо́гъ я́вѣ пріи́детъ, Бо́гъ на́шъ, и не премолчи́тъ: о́гнь предъ Ни́мъ возгори́тся, и о́крестъ Єго́ бу́ря зѣ́лна.
|
|
4
|
4
|
|
Призове́ть не́бо сви́ше, і зе́млю, разсуди́ти лю́ди Своя́.
|
Призове́тъ не́бо свы́ше, и зе́млю, разсуди́ти лю́ди Своя́.
|
|
5
|
5
|
|
Собері́те Єму́ преподо́бния Єго́, завіща́ющия заві́т Єго́ о же́ртвах.
|
Собери́те Єму́ преподо́бныя Єго́, завѣща́ющыя завѣ́тъ Єго́ о же́ртвахъ.
|
|
6
|
6
|
|
І возвістя́ть небеса́ пра́вду Єго́; я́ко Бог Судія́ єсть.
|
И возвѣстя́тъ небеса́ пра́вду Єго́: я́ко Бо́гъ судія́ є́сть.
|
|
7
|
7
|
|
Усли́шіте, лю́діє Мої́, і возглаго́лю вам, Ізра́їлю, і засвиді́тельствую тебі́: Бог, Бог твой єсьм Аз.
|
Услы́шите, лю́діє Мои́, и возглаго́лю ва́мъ, Ізра́илю, и засвидѣ́телствую тебѣ́: Бо́гъ, Бо́гъ тво́й є́смь А́зъ.
|
|
8
|
8
|
|
Не о же́ртвах твої́х обличу́ тя, всесожже́нія же твоя́ предо Мно́ю суть ви́ну;
|
Не о же́ртвахъ твои́хъ обличу́ тя́, всесожже́нія же твоя́ предо Мно́ю су́ть вы́ну:
|
|
9
|
9
|
|
не прийму́ от до́му твоєго́ тельце́в, ніже́ от стад твої́х козло́в.
|
не пріиму́ от до́му твоєго́ телце́въ, ниже́ от ста́дъ твои́хъ козло́въ.
|
|
10
|
10
|
|
Я́ко Мої́ суть всі зві́ріє дубра́внії, ско́ти в гора́х і воло́ве;
|
Я́ко Мои́ су́ть вси́ звѣ́ріє дубра́вніи, ско́ти въ гора́хъ и воло́ве:
|
|
11
|
11
|
|
позна́х вся пти́ці небе́сния, і красота́ се́льная со Мно́ю єсть.
|
позна́хъ вся́ пти́цы небе́сныя, и красота́ се́лная со Мно́ю є́сть.
|
|
12
|
12
|
|
А́ще вза́лчу, не реку́ тебі́; Моя́ бо єсть вселе́нная і ісполне́ніє єя́.
|
А́ще вза́лчу, не реку́ тебѣ́: Моя́ бо є́сть вселе́нная и исполне́ніє єя́.
|
|
13
|
13
|
|
Єда́ ям м'яса́ ю́нча? Іли́ кров козло́в пію́?
|
Єда́ я́мъ мяса́ ю́нча? Или́ кро́вь козло́въ пію́?
|
|
14
|
14
|
|
Пожри́ Бо́гові же́ртву хвали́ і возда́ждь Ви́шнему моли́тви твоя́;
|
Пожри́ Богови же́ртву хвалы́ и возда́ждь Вы́шнему моли́твы твоя́:
|
|
15
|
15
|
|
і призови́ М'я в день ско́рби твоєя́, і ізму́ тя, і просла́виши М'я.
|
и призови́ Мя въ де́нь ско́рби твоєя́, и изму́ тя, и просла́виши Мя́.
|
|
16
|
16
|
|
Грі́шнику же рече́ Бог: вску́ю ти пові́даєши оправда́нія Моя́ і восприє́млеши заві́т Мой усти́ твої́ми?
|
Грѣ́шнику же рече́ Бо́гъ: вску́ю ты́ повѣ́даєши оправда́нія Моя́ и воспріє́млеши завѣ́тъ Мо́й усты́ твои́ми?
|
|
17
|
17
|
|
Ти же возненави́діл єси́ наказа́ніє і отве́ргл єси́ словеса́ Моя́ всп'ять.
|
Ты́ же возненави́дѣлъ єси́ наказа́ніє и отве́рглъ єси́ словеса́ Моя́ вспя́ть.
|
|
18
|
18
|
|
А́ще ви́діл єси́ та́тя, текл єси́ с ним і с прелюбоді́єм уча́стіє твоє́ полага́л єси́;
|
А́ще ви́дѣлъ єси́ та́тя, те́клъ єси́ съ ни́мъ, и съ прелюбодѣ́ємъ уча́стіє твоє́ полага́лъ єси́:
|
|
19
|
19
|
|
уста́ твоя́ умно́жиша зло́бу, і язи́к твой сплета́ше льще́нія;
|
уста́ твоя́ умно́жиша зло́бу, и язы́къ тво́й сплета́ше льще́нія:
|
|
20
|
20
|
|
сідя́ на бра́та твоєго́ клевета́л єси́ і на си́на ма́тере твоєя́ полага́л єси́ собла́зн.
|
сѣдя́ на бра́та твоєго́ клевета́лъ єси́ и на сы́на ма́тере твоєя́ полага́лъ єси́ собла́знъ.
|
|
21
|
21
|
|
Сія́ сотвори́л єси́ і умолча́х, вознепщева́л єси́ беззако́ніє, я́ко бу́ду тебі́ подо́бен; обличу́ тя і предста́влю пред лице́м твої́м гріхи́ твоя́.
|
Сія́ сотвори́лъ єси́, и умолча́хъ, вознепщева́лъ єси́ беззако́ніє, я́ко бу́ду тебѣ́ подо́бенъ: обличу́ тя и предста́влю предъ лице́мъ твои́мъ грѣхи́ твоя́.
|
|
22
|
22
|
|
Разумі́йте у́бо сія́, забива́ющії Бо́га, да не когда́ похи́тить, і не бу́деть ізбавля́яй.
|
Разумѣ́йте у́бо сія́, забыва́ющіи Бо́га, да не когда́ похи́титъ, и не бу́детъ избавля́яй.
|
|
23
|
23
|
|
Же́ртва хвали́ просла́вить М'я, і та́мо путь, і́мже явлю́ єму́ спасе́ніє Моє́.
|
Же́ртва хвалы́ просла́витъ Мя́, и та́мо пу́ть, и́мже явлю́ єму́ спасе́ніє Моє́.
|
|
Псалом 50
|
Псалом 50
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, внегда́ вни́ти к нему́ Нафа́ну проро́ку,
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду, –
|
|
2
|
2
|
|
єгда́ вни́де к Вирсаві́ї, жені́ Урі́єві, 50.
|
– внегда́ вни́ти къ нему́ Наѳа́ну проро́ку, 2єгда́ вни́де къ Вирсаві́и женѣ́ Урі́євѣ.
|
|
3
|
3
|
|
Поми́луй м'я, Бо́же, по вели́цій ми́лості Твоє́й і по мно́жеству щедро́т Твої́х очи́сти беззако́ніє моє́.
|
Поми́луй мя́, Бо́же, по вели́цѣй ми́лости Твоє́й, и по мно́жеству щедро́тъ Твои́хъ очи́сти беззако́ніє моє́.
|
|
4
|
4
|
|
Найпа́че оми́й м'я от беззако́нія моєго́ і от гріха́ моєго́ очи́сти м'я;
|
Наипа́че омы́й мя́ от беззако́нія моєго́ и от грѣха́ моєго́ очи́сти мя́:
|
|
5
|
5
|
|
я́ко беззако́ніє моє́ аз зна́ю, і гріх мой предо мно́ю єсть ви́ну.
|
я́ко беззако́ніє моє́ а́зъ зна́ю, и грѣ́хъ мо́й предо мно́ю є́сть вы́ну.
|
|
6
|
6
|
|
Тебі́ єди́ному согріши́х і лука́воє пред Тобо́ю сотвори́х; я́ко да оправди́шися во словесі́х Твої́х і побіди́ши, внегда́ суди́ти Ті.
|
Тебѣ́ єди́ному согрѣши́хъ и лука́воє предъ Тобо́ю сотвори́хъ: я́ко да оправди́шися во словесѣ́хъ Твои́хъ и побѣди́ши, внегда́ суди́ти Ти́.
|
|
7
|
7
|
|
Се бо, в беззако́ніїх зача́т єсьм, і во грісі́х роди́ м'я ма́ти моя́.
|
Се́ бо, въ беззако́ніихъ зача́тъ є́смь, и во грѣсѣ́хъ роди́ мя ма́ти моя́.
|
|
8
|
8
|
|
Се бо, і́стину возлюби́л єси́, безві́стная і та́йная прему́дрости Твоєя́ яви́л мі єси́.
|
Се́ бо, и́стину возлюби́лъ єси́, безвѣ́стная и та́йная прему́дрости Твоєя́ яви́лъ ми́ єси́.
|
|
9
|
9
|
|
Окропи́ши м'я іссо́пом, і очи́щуся; оми́єши м'я, і па́че сні́га убілю́ся.
|
Окропи́ши мя́ иссо́помъ, и очи́щуся: омы́єши мя́, и па́че снѣ́га убѣлю́ся.
|
|
10
|
10
|
|
Слу́ху моєму́ да́си ра́дость і весе́ліє; возра́дуються ко́сті смире́нния.
|
Слу́ху моєму́ да́си ра́дость и весе́ліє: возра́дуются ко́сти смире́нныя.
|
|
11
|
11
|
|
Отврати́ лице́ Твоє́ от гріх мої́х і вся беззако́нія моя́ очи́сти.
|
Отврати́ лице́ Твоє́ от грѣ́хъ мои́хъ и вся́ беззако́нія моя́ очи́сти.
|
|
12
|
12
|
|
Се́рдце чи́сто сози́жди во мні, Бо́же, і дух прав обнови́ во утро́бі моє́й.
|
Се́рдце чи́сто сози́жди во мнѣ́, Бо́же, и ду́хъ пра́въ обнови́ во утро́бѣ моє́й.
|
|
13
|
13
|
|
Не отве́ржи мене́ от лиця́ Твоєго́ і Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́.
|
Не отве́ржи мене́ от лица́ Твоєго́ и Ду́ха Твоєго́ Свята́го не отими́ от мене́.
|
|
14
|
14
|
|
Возда́ждь мі ра́дость спасе́нія Твоєго́ і ду́хом влади́чним утверди́ м'я.
|
Возда́ждь ми́ ра́дость спасе́нія Твоєго́ и Ду́хомъ Влады́чнимъ утверди́ мя.
|
|
15
|
15
|
|
Научу́ беззако́нния путе́м Твої́м, і нечести́вії к Тебі́ обратя́ться.
|
Научу́ беззако́нныя путе́мъ Твои́мъ, и нечести́віи къ Тебѣ́ обратя́тся.
|
|
16
|
16
|
|
Ізба́ви м'я от крове́й, Бо́же, Бо́же спасе́нія моєго́; возра́дується язи́к мой пра́вді Твоє́й.
|
Изба́ви мя́ от крове́й, Бо́же, Бо́же спасе́нія моєго́: возра́дуєтся язы́къ мо́й пра́вдѣ Твоє́й.
|
|
17
|
17
|
|
Го́споди, устні́ мої́ отве́рзеши, і уста́ моя́ возвістя́ть хвалу́ Твою́.
|
Го́споди, устнѣ́ мои́ отве́рзеши, и уста́ моя́ возвѣстя́тъ хвалу́ Твою́.
|
|
18
|
18
|
|
Я́ко а́ще би восхоті́л єси́ же́ртви, дал бих у́бо: всесожже́нія не благоволи́ши.
|
Я́ко а́ще бы восхотѣ́лъ єси́ же́ртвы, да́лъ бы́хъ у́бо: всесожже́нія не благоволи́ши.
|
|
19
|
19
|
|
Же́ртва Бо́гу — дух сокруше́н; се́рдце сокруше́нно і смире́нно Бог не унічижи́ть.
|
Же́ртва Бо́гу ду́хъ сокруше́нъ: се́рдце сокруше́нно и смире́нно Бо́гъ не уничижи́тъ.
|
|
20
|
20
|
|
Ублажи́, Го́споди, благоволе́нієм Твої́м Сіо́на, і да сози́ждуться сті́ни Ієрусали́мськія;
|
Ублажи́, Го́споди, благоволе́ніємъ Твои́мъ Сіо́на, и да сози́ждутся стѣ́ны Ієрусали́мскія:
|
|
21
|
21
|
|
тогда́ благоволи́ши же́ртву пра́вди, возноше́ніє і всесожега́ємая; тогда́ возложа́ть на олта́р Твой тельці́.
|
тогда́ благоволи́ши же́ртву пра́вды, возноше́ніє и всесожега́ємая: тогда́ возложа́тъ на олта́рь Тво́й телцы́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 51
|
Псалом 51
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, ра́зума Дави́ду,
|
Въ коне́цъ, ра́зума Дави́ду,
|
|
2
|
2
|
|
внегда́ прийти́ Дої́ку Ідуме́йську, і возвісти́ти Сау́лу, і рещи́ єму́: при́йде Дави́д в дом Авімеле́хов, 51.
|
внегда́ пріити́ Дои́ку Ідуме́йску, и возвѣсти́ти Сау́лу, и рещи́ єму́: пріи́де Дави́дъ въ до́мъ Авімеле́ховъ.
|
|
3
|
3
|
|
Что хва́лишися во зло́бі, си́льне? Беззако́ніє весь день,
|
Что́ хва́лишися во зло́бѣ, си́льне? Беззако́ніє ве́сь де́нь,
|
|
4
|
4
|
|
непра́вду уми́сли язи́к твой; я́ко бри́тву ізощре́ну сотвори́л єси́ лесть.
|
непра́вду умы́сли язы́къ тво́й: я́ко бри́тву изощре́ну сотвори́лъ єси́ ле́сть.
|
|
5
|
5
|
|
Возлюби́л єси́ зло́бу па́че благости́ні, непра́вду, не́же глаго́лати пра́вду;
|
Возлюби́лъ єси́ зло́бу па́че благосты́ни, непра́вду не́же глаго́лати пра́вду:
|
|
6
|
6
|
|
возлюби́л єси́ вся глаго́ли пото́пния, язи́к льстив.
|
возлюби́лъ єси́ вся́ глаго́лы пото́пныя, язы́къ льсти́въ.
|
|
7
|
7
|
|
Сего́ ра́ди Бог разруши́ть тя до конця́; восто́ргнеть тя, і пресели́ть тя от селе́нія твоєго́ і ко́рень твой от землі́ живи́х.
|
Сего́ ра́ди Бо́гъ разруши́тъ тя́ до конца́: восто́ргнетъ тя́, и пресели́тъ тя́ от селе́нія твоєго́ и ко́рень тво́й от земли́ живы́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
У́зрять пра́веднії і убоя́ться, і о нем возсмію́ться і реку́ть:
|
У́зрятъ пра́ведніи и убоя́тся, и о не́мъ возсмѣю́тся и реку́тъ:
|
|
9
|
9
|
|
се, челові́к, і́же не положи́ Бо́га Помо́щника себі́, но упова́ на мно́жество бога́тства своєго́, і возмо́же суєто́ю своє́ю.
|
се́, человѣ́къ, и́же не положи́ Бо́га помо́щника себѣ́, но упова́ на мно́жество бога́тства своєго́, и возмо́же суєто́ю своє́ю.
|
|
10
|
10
|
|
Аз же, я́ко ма́слина плодови́та в дому́ Бо́жиї; упова́х на ми́лость Бо́жию во вік і в вік ві́ка.
|
А́зъ же я́ко ма́слина плодови́та въ дому́ Бо́жіи: упова́хъ на ми́лость Бо́жію во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
11
|
11
|
|
Іспові́мся Тебі́ в вік, я́ко сотвори́л єси́; і терплю́ і́м'я Твоє́, я́ко бла́го пред преподо́бними Твої́ми.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ вѣ́къ, я́ко сотвори́лъ єси́: и терплю́ и́мя Твоє́, я́ко благо предъ преподо́бными Твои́ми.
|
|
Псалом 52
|
Псалом 52
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о Маєле́фі, ра́зума Дави́ду, 52.
|
Въ коне́цъ, о Маєле́ѳѣ, ра́зума Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Рече́ безу́мен в се́рдці своє́м: ність Бог. Растлі́ша і омерзи́шася в беззако́ніїх, ність творя́й благо́є.
|
Рече́ безу́менъ въ се́рдцы своє́мъ: нѣ́сть Бо́гъ. Растлѣ́ша и омерзи́шася въ беззако́ніихъ, нѣ́сть творя́й благо́є.
|
|
3
|
3
|
|
Бог с небесе́ прини́че на си́ни челові́чеськія, ви́діти, а́ще єсть разуміва́яй іли́ взиска́яй Бо́га.
|
Бо́гъ съ небесе́ прини́че на сы́ны человѣ́ческія, ви́дѣти, а́ще є́сть разумѣва́яй или́ взыска́яй Бо́га.
|
|
4
|
4
|
|
Всі уклони́шася, вку́пі непотре́бні би́ша; ність творя́й благо́є, ність до єди́наго.
|
Вси́ уклони́шася, вку́пѣ непотре́бни бы́ша: нѣ́сть творя́й благо́є, нѣ́сть до єди́наго.
|
|
5
|
5
|
|
Ні ли уразумі́ють всі ді́лающії беззако́ніє, сніда́ющії лю́ди моя́ в снідь хлі́ба? Го́спода не призва́ша.
|
Ни ли́ уразумѣ́ютъ вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє, снѣда́ющіи лю́ди моя́ въ снѣ́дь хлѣ́ба? Го́спода не призва́ша.
|
|
6
|
6
|
|
Та́мо устраши́шася стра́ха, іді́же не бі страх; я́ко Бог разси́па ко́сті человікоуго́дников; постиді́шася, я́ко Бог уничижи́ їх.
|
Та́мо устраши́шася стра́ха, идѣ́же не бѣ́ стра́хъ: я́ко Бо́гъ разсы́па ко́сти человѣкоуго́дниковъ: постыдѣ́шася, я́ко Бо́гъ уничижи́ и́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
Кто дасть от Сіо́на спасе́ніє Ізра́їлево? Внегда́ возврати́ть Бог пліне́ніє люді́й Свої́х, возра́дується Іа́ков і возвесели́ться Ізра́їль.
|
Кто́ да́стъ от Сіо́на спасе́ніє Ізра́илево? Внегда́ возврати́тъ Бо́гъ плѣне́ніє люді́й Свои́хъ, возра́дуєтся Іа́ковъ и возвесели́тся Ізра́иль.
|
|
Псалом 53
|
Псалом 53
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, в пі́снех ра́зума Дави́ду,
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ ра́зума Дави́ду,
|
|
2
|
2
|
|
внегда́ прийти́ Зіфе́єм і рещи́ Сау́лові: не се ли Дави́д скри́ся в нас? 53.
|
внегда́ пріити́ Зіфе́ємъ и рещи́ Сау́лови: не се́ ли, Дави́дъ скры́ся въ на́съ?
|
|
3
|
3
|
|
Бо́же, во і́м'я Твоє́ спаси́ м'я і в си́лі Твоє́й суди́ мі.
|
Бо́же, во и́мя Твоє́ спаси́ мя и въ си́лѣ Твоє́й суди́ ми.
|
|
4
|
4
|
|
Бо́же, усли́ши моли́тву мою́, внуши́ глаго́ли уст мої́х;
|
Бо́же, услы́ши моли́тву мою́, внуши́ глаго́лы у́стъ мои́хъ:
|
|
5
|
5
|
|
я́ко чу́ждії воста́ша на м'я, і крі́пції взиска́ша ду́шу мою́, і не предложи́ша Бо́га пред собо́ю.
|
я́ко чу́ждіи воста́ша на мя́, и крѣ́пцыи взыска́ша ду́шу мою́, и не предложи́ша Бо́га предъ собо́ю.
|
|
6
|
6
|
|
Се бо, Бог помога́єть мі, і Госпо́дь Засту́пник душі́ моє́й;
|
Се́ бо, Бо́гъ помога́єтъ ми́, и Госпо́дь засту́пникъ души́ моє́й:
|
|
7
|
7
|
|
отврати́ть зла́я враго́м мої́м; і́стиною Твоє́ю потреби́ їх.
|
отврати́тъ зла́я враго́мъ мои́мъ: и́стиною Твоє́ю потреби́ и́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
Во́лею пожру́ Тебі́, іспові́мся і́мені Твоєму́, Го́споди, я́ко бла́го;
|
Во́лею пожру́ Тебѣ́, исповѣ́мся и́мени Твоєму́, Го́споди, я́ко благо:
|
|
9
|
9
|
|
я́ко от вся́кия печа́лі ізба́вил м'я єси́, і на враги́ моя́ воззрі́ о́ко моє́.
|
я́ко от вся́кія печа́ли изба́вилъ мя́ єси́, и на враги́ моя́ воззрѣ́ о́ко моє́.
|
|
Псалом 54
|
Псалом 54
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, в пі́снех ра́зума, Аса́фу, псало́м, 54.
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ ра́зума, Аса́фу, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Внуши́, Бо́же, моли́тву мою́ і не пре́зри моле́нія моєго́;
|
Внуши́, Бо́же, моли́тву мою́ и не пре́зри моле́нія моєго́:
|
|
3
|
3
|
|
воньми́ мі і усли́ши м'я; возскорбі́х печа́лію моє́ю [во іскуше́нії моє́м], і см'ято́хся
|
вонми́ ми и услы́ши мя́: возскорбѣ́хъ печа́лію моє́ю {во искуше́ніи моє́мъ}, и смято́хся
|
|
4
|
4
|
|
от гла́са вра́жия і от стуже́нія грі́шнича; я́ко уклони́ша на м'я беззако́ніє і во гні́ві враждова́ху мі.
|
от гла́са вра́жія и от стуже́нія грѣ́шнича: я́ко уклони́ша на мя́ беззако́ніє и во гнѣ́вѣ враждова́ху ми́.
|
|
5
|
5
|
|
Се́рдце моє́ см'яте́ся во мні, і боя́знь сме́рти нападе́ на м'я;
|
Се́рдце моє́ смяте́ся во мнѣ́, и боя́знь сме́рти нападе́ на мя́:
|
|
6
|
6
|
|
страх і тре́пет при́йде на м'я, і покри́ м'я тьма.
|
стра́хъ и тре́петъ пріи́де на мя́, и покры́ мя тма́.
|
|
7
|
7
|
|
І ріх: кто дасть мі крилі́ я́ко голуби́ні? І полещу́, і почи́ю.
|
И рѣ́хъ: кто́ да́стъ ми́ крилѣ́ я́ко голуби́нѣ? И полещу́, и почі́ю.
|
|
8
|
8
|
|
Се, удали́хся бі́гая і водвори́хся в пусти́ні.
|
Се́, удали́хся бѣ́гая и водвори́хся въ пусты́ни.
|
|
9
|
9
|
|
Ча́ях Бо́га спаса́ющаго м'я от малоду́шія і от бу́рі.
|
Ча́яхъ Бо́га спаса́ющаго мя́ от малоду́шія и от бу́ри.
|
|
10
|
10
|
|
Потопи́, Го́споди, і разділи́ язи́ки їх; я́ко ви́діх беззако́ніє і преріка́ніє во гра́ді.
|
Потопи́, Го́споди, и раздѣли́ язы́ки и́хъ: я́ко ви́дѣхъ беззако́ніє и прерѣка́ніє во гра́дѣ.
|
|
11
|
11
|
|
Днем і но́щію оби́деть ї по стіна́м єго́; беззако́ніє і труд посреді́ єго́, і непра́вда;
|
Дне́мъ и но́щію обы́детъ и́ по стѣна́мъ єго́: беззако́ніє и тру́дъ посредѣ́ єго́, и непра́вда:
|
|
12
|
12
|
|
і не оскуді́ от стогн єго́ ли́хва і лесть.
|
и не оскудѣ́ от сто́гнъ єго́ ли́хва и ле́сть.
|
|
13
|
13
|
|
Я́ко а́ще би враг поноси́л мі, претерпі́л бих у́бо; і а́ще би ненави́дяй м'я на м'я велері́чевал, укри́лбихся от него́.
|
Я́ко а́ще бы вра́гъ поноси́лъ ми́, претерпѣ́лъ бы́хъ у́бо: и а́ще бы ненави́дяй мя́ на мя́ велерѣ́чевалъ, укры́лбыхся от него́.
|
|
14
|
14
|
|
Ти же, челові́че равноду́шне, влади́ко мой і зна́ємий мой,
|
Ты́ же, человѣ́че равноду́шне, влады́ко мо́й и зна́ємый мо́й,
|
|
15
|
15
|
|
і́же ку́пно наслажда́лся єси́ со мно́ю бра́шен; в дому́ Бо́жиї ходи́хом єдиномишле́нієм.
|
и́же ку́пно наслажда́лся єси́ со мно́ю бра́шенъ: въ дому́ Бо́жіи ходи́хомъ єдиномышле́ніємъ.
|
|
16
|
16
|
|
Да при́йдеть же смерть на ня, і да сни́дуть во ад жи́ві; я́ко лука́вство в жили́щих їх, посреді́ їх.
|
Да пріи́детъ же сме́рть на ня́, и да сни́дутъ во а́дъ жи́ви: я́ко лука́вство въ жили́щихъ и́хъ, посредѣ́ и́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Аз к Бо́гу воззва́х, і Госпо́дь усли́ша м'я.
|
А́зъ къ Бо́гу воззва́хъ, и Госпо́дь услы́ша мя́.
|
|
18
|
18
|
|
Ве́чер, і зау́тра, і полу́дне пові́м і возвіщу́, і усли́шить глас мой.
|
Ве́черъ и зау́тра и полу́дне повѣ́мъ и возвѣщу́, и услы́шитъ гла́съ мо́й.
|
|
19
|
19
|
|
Ізба́вить ми́ром ду́шу мою́ от приближа́ющихся мні; я́ко во мно́зі бя́ху со мно́ю.
|
Изба́витъ ми́ромъ ду́шу мою́ от приближа́ющихся мнѣ́: я́ко во мно́зѣ бя́ху со мно́ю.
|
|
20
|
20
|
|
Усли́шить Бог, і смири́ть я Сий пре́жде вік; ність бо їм ізміне́нія, я́ко не убоя́шася Бо́га.
|
Услы́шитъ Бо́гъ, и смири́тъ я́ сы́й пре́жде вѣ́къ: нѣ́сть бо и́мъ измѣне́нія, я́ко не убоя́шася Бо́га.
|
|
21
|
21
|
|
Простре́ ру́ку свою́ на воздая́ніє; оскверни́ша заві́т Єго́.
|
Простре́ ру́ку свою́ на воздая́ніє: оскверни́ша завѣ́тъ Єго́.
|
|
22
|
22
|
|
Разділи́шася от гні́ва лиця́ Єго́, і прибли́жишася сердця́ їх; ум'я́кнуша словеса́ їх па́че єле́я, і та суть стрі́ли.
|
Раздѣли́шася от гнѣ́ва лица́ Єго́, и прибли́жишася сердца́ и́хъ: умя́кнуша словеса́ и́хъ па́че єле́а, и та́ су́ть стрѣ́лы.
|
|
23
|
23
|
|
Возве́рзи на Го́спода печа́ль твою́, і Той тя препита́єть; не дасть в вік молви́ пра́веднику.
|
Возве́рзи на Го́спода печа́ль твою́, и То́й тя́ препита́єтъ: не да́стъ въ вѣ́къ молвы́ пра́веднику.
|
|
24
|
24
|
|
Ти же, Бо́же, низведе́ши їх в студене́ць істлі́нія; му́жіє крове́й і льсти не преполов'я́ть дній свої́х. Аз же, Го́споди, упова́ю на Тя.
|
Ты́ же, Бо́же, низведе́ши и́хъ въ студене́цъ истлѣ́нія: му́жіє крове́й и льсти́ не преполовя́тъ дні́й свои́хъ. А́зъ же, Го́споди, упова́ю на Тя́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 55
|
Псалом 55
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о лю́дех от святи́х удале́нних, Дави́ду в столпописа́ніє, внегда́ удержа́ша ї іноплеме́нници в Ге́фі, псало́м, 55.
|
Въ коне́цъ, о лю́дехъ от святы́хъ удале́нныхъ, Дави́ду въ столпописа́ніє, внегда́ удержа́ша и́ иноплеме́нницы въ Ге́ѳѣ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Поми́луй м'я, Бо́же, я́ко попра́ м'я челові́к; весь день боря́ стужи́ мі.
|
Поми́луй мя́, Бо́же, я́ко попра́ мя человѣ́къ: ве́сь де́нь боря́ стужи́ ми.
|
|
3
|
3
|
|
Попра́ша м'я вразі́ мої́ весь день; я́ко мно́зі борю́щії м'я с висоти́.
|
Попра́ша мя́ врази́ мои́ ве́сь де́нь: я́ко мно́зи борю́щіи мя́ съ высоты́.
|
|
4
|
4
|
|
В день не [сей рі́чи [не] в ні́кіїх не імі́ється] убою́ся, аз же упова́ю на Тя.
|
Въ де́нь не {се́й рѣ́чи не въ нѣ́кіихъ не имѣ́єтся} убою́ся, а́зъ же упова́ю на Тя́.
|
|
5
|
5
|
|
О Бо́зі похвалю́ словеса́ моя́; на Бо́га упова́х, не убою́ся; что сотвори́ть мні плоть?
|
О Бо́зѣ похвалю́ словеса́ моя́: на Бо́га упова́хъ, не убою́ся: что́ сотвори́тъ мнѣ́ пло́ть?
|
|
6
|
6
|
|
Весь день слове́с мої́х гнуша́хуся; на м'я вся помишле́нія їх на зло.
|
Ве́сь де́нь слове́съ мои́хъ гнуша́хуся: на мя́ вся́ помышле́нія и́хъ на зло́.
|
|
7
|
7
|
|
Вселя́ться і скри́ють, ті́ї п'я́ту мою́ сохраня́ть, я́коже потерпі́ша ду́шу мою́ [ті́ї п'я́ту мою́ наблюда́ти бу́дуть, я́коже жда́ху душі́ моєя́].
|
Вселя́тся и скры́ютъ, ті́и пя́ту мою́ сохраня́тъ, я́коже потерпѣ́ша ду́шу мою́ {ті́и пя́ту мою́ наблюда́ти бу́дутъ, я́коже жда́ху души́ моєя́}.
|
|
8
|
8
|
|
Ні о чесо́мже отри́неши я, гні́вом лю́ди низведе́ши.
|
Ни о чесо́мже отри́неши я́, гнѣ́вомъ лю́ди низведе́ши.
|
|
9
|
9
|
|
Бо́же, живо́т мой возвісти́х Тебі́; положи́л єси́ сле́зи моя́ пред Тобо́ю, я́ко і во обітова́нії Твоє́м.
|
Бо́же, живо́тъ мо́й возвѣсти́хъ Тебѣ́: положи́лъ єси́ сле́зы моя́ предъ Тобо́ю, я́ко и во обѣтова́ніи Твоє́мъ.
|
|
10
|
10
|
|
Да возвратя́ться вразі́ мої́ всп'ять, в о́ньже а́ще день призову́ Тя; се позна́х, я́ко Бог мой єси́ Ти.
|
Да возвратя́тся врази́ мои́ вспя́ть, въ о́ньже а́ще де́нь призову́ Тя: се́, позна́хъ, я́ко Бо́гъ мо́й єси́ Ты́.
|
|
11
|
11
|
|
О Бо́зі похвалю́ глаго́л, о Го́споді похвалю́ сло́во.
|
О Бо́зѣ похвалю́ глаго́лъ, о Го́сподѣ похвалю́ сло́во.
|
|
12
|
12
|
|
На Бо́га упова́х, не убою́ся; что сотвори́ть мні челові́к?
|
На Бо́га упова́хъ, не убою́ся: что́ сотвори́тъ мнѣ́ человѣ́къ?
|
|
13
|
13
|
|
Во мні, Бо́же, моли́тви, я́же возда́м хвали́ Твоєя́;
|
Во мнѣ́, Бо́же, моли́твы, я́же возда́мъ хвалы́ Твоєя́:
|
|
14
|
14
|
|
я́ко ізба́вил єси́ ду́шу мою́ от сме́рти, о́чі мої́ от слез і но́зі мої́ от поползнове́нія; благоугожду́ пред Го́сподем во сві́ті живи́х.
|
я́ко изба́вилъ єси́ ду́шу мою́ от сме́рти, о́чи мои́ от сле́зъ и но́зѣ мои́ от поползнове́нія: благоугожду́ предъ Го́сподемъ во свѣ́тѣ живы́хъ.
|
|
Псалом 56
|
Псалом 56
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, да не растли́ши, Дави́ду в столпописа́ніє, внегда́ єму́ отбіга́ти от лиця́ Сау́лова в пеще́ру, 56.
|
Въ коне́цъ, да не растли́ши, Дави́ду въ столпописа́ніє, внегда́ єму́ отбѣга́ти от лица́ Сау́лова въ пеще́ру.
|
|
2
|
2
|
|
Поми́луй м'я, Бо́же, поми́луй м'я; я́ко на Тя упова́ душа́ моя́, і на сінь крилу́ Твоє́ю наді́юся, до́ндеже пре́йдеть беззако́ніє.
|
Поми́луй мя́, Бо́же, поми́луй мя́: я́ко на Тя́ упова́ душа́ моя́, и на сѣ́нь крилу́ Твоє́ю надѣ́юся, до́ндеже пре́йдетъ беззако́ніє.
|
|
3
|
3
|
|
Воззову́ к Бо́гу Ви́шнему, Бо́гу благоді́явшему мні.
|
Воззову́ къ Бо́гу Вы́шнему, Бо́гу благодѣ́явшему мнѣ́.
|
|
4
|
4
|
|
Посла́ с небесе́ і спасе́ м'я, даде́ в поноше́ніє попира́ющия м'я; посла́ Бог ми́лость Свою́ і і́стину Свою́,
|
Посла́ съ небесе́ и спасе́ мя, даде́ въ поноше́ніє попира́ющыя мя́: посла́ Бо́гъ ми́лость Свою́ и и́стину Свою́,
|
|
5
|
5
|
|
і ізба́ви ду́шу мою́ от среди́ ски́мнов. Поспа́х смуще́н; си́нове челові́честії, зу́би їх ору́жія і стрі́ли, і язи́к їх меч остр.
|
и изба́ви ду́шу мою́ от среды́ ски́мновъ. Поспа́хъ смуще́нъ: сы́нове человѣ́честіи, зу́бы и́хъ ору́жія и стрѣ́лы, и язы́къ и́хъ ме́чь о́стръ.
|
|
6
|
6
|
|
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, і по всей землі́ сла́ва Твоя́.
|
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, и по все́й земли́ сла́ва Твоя́.
|
|
7
|
7
|
|
Сіть угото́ваша нога́м мої́м, і сляко́ша ду́шу мою́; іскопа́ша пред лице́м мої́м я́му, і впадо́ша в ню.
|
Сѣ́ть угото́ваша нога́мъ мои́мъ, и сляко́ша ду́шу мою́: ископа́ша предъ лице́мъ мои́мъ я́му, и впадо́ша въ ню́.
|
|
8
|
8
|
|
Гото́во се́рдце моє́, Бо́же, гото́во се́рдце моє́; воспою́ і пою́ во сла́ві моє́й.
|
Гото́во се́рдце моє́, Бо́же, гото́во се́рдце моє́: воспою́ и пою́ во сла́вѣ моє́й.
|
|
9
|
9
|
|
Воста́ни, сла́ва моя́, воста́ни, псалти́рю і гу́слі; воста́ну ра́но.
|
Воста́ни, сла́ва моя́, воста́ни, псалти́рю и гу́сли: воста́ну ра́но.
|
|
10
|
10
|
|
Іспові́мся Тебі́ в лю́дех, Го́споди, воспою́ Тебі́ во язи́ціх;
|
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ лю́дехъ, Го́споди, воспою́ Тебѣ́ во язы́цѣхъ:
|
|
11
|
11
|
|
я́ко возвели́чися до небе́с ми́лость Твоя́ і да́же до о́блак і́стина Твоя́.
|
я́ко возвели́чися до небе́съ ми́лость Твоя́ и да́же до о́блакъ и́стина Твоя́.
|
|
12
|
12
|
|
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, і по всей землі́ сла́ва Твоя́.
|
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, и по все́й земли́ сла́ва Твоя́.
|
|
Псалом 57
|
Псалом 57
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, да не растли́ши, Дави́ду в столпописа́ніє, 57.
|
Въ коне́цъ, да не растли́ши, Дави́ду въ столпописа́ніє.
|
|
2
|
2
|
|
А́ще воі́стину у́бо пра́вду глаго́лете, пра́вая суді́те, си́нове челові́честії.
|
А́ще вои́стинну у́бо пра́вду глаго́лете, пра́вая суди́те, сы́нове человѣ́честіи.
|
|
|
3
|
|
І́бо в се́рдці беззако́ніє ді́лаєте на землі́, непра́вду ру́ки ва́ша сплета́ють.
|
И́бо въ се́рдцы беззако́ніє дѣ́лаєте на земли́, непра́вду ру́ки ва́шя сплета́ютъ.
|
|
4
|
4
|
|
Очужди́шася грі́шници от ложе́сн, заблуди́ша от чре́ва, глаго́лаша лжу.
|
Очужди́шася грѣ́шницы от ложе́снъ, заблуди́ша от чре́ва, глаго́лаша лжу́.
|
|
5
|
5
|
|
Я́рость їх по подо́бію зміїну́, я́ко а́спида глу́ха і затика́ющаго у́ші свої́,
|
Я́рость и́хъ по подо́бію зміину́, я́ко а́спіда глу́ха и затыка́ющаго у́ши свои́,
|
|
6
|
6
|
|
і́же не усли́шить гла́са обава́ющих*, обава́єм обава́ється от прему́дра.
|
и́же не услы́шитъ гла́са обава́ющихъ, обава́ємь обава́єтся от прему́дра.
|
|
7
|
7
|
|
Бог сокруши́ть зу́би їх во усті́х їх; члено́вния* львов сокруши́л єсть Госпо́дь.
|
Бо́гъ сокруши́тъ зу́бы и́хъ во устѣ́хъ и́хъ: члено́вныя льво́въ сокруши́лъ є́сть Госпо́дь.
|
|
8
|
8
|
|
Унічижа́ться, я́ко вода́ мимотеку́щая; напряже́ть лук свой, до́ндеже ізнемо́гуть.
|
Уничижа́тся я́ко вода́ мимотеку́щая: напряже́тъ лу́къ сво́й, до́ндеже изнемо́гутъ.
|
|
9
|
9
|
|
Я́ко воск раста́яв оти́муться; паде́ огнь на них, і не ви́діша со́лнця.
|
Я́ко во́скъ раста́явъ отъи́мутся: паде́ о́гнь на ни́хъ, и не ви́дѣша со́лнца.
|
|
10
|
10
|
|
Пре́жде є́же разумі́ти те́рнія ва́шего ра́мна, я́ко жи́ви, я́ко во гні́ві пожре́ть я.
|
Пре́жде є́же разумѣ́ти те́рнія ва́шего ра́мна, я́ко жи́вы, я́ко во гнѣ́вѣ пожре́тъ я́.
|
|
11
|
11
|
|
Возвесели́ться пра́ведник, єгда́ уви́дить отмще́ніє; ру́ці свої́ уми́єть в кро́ві грі́шника.
|
Возвесели́тся пра́ведникъ, єгда́ уви́дитъ отмще́ніє: ру́цѣ свои́ умы́єтъ въ кро́ви грѣ́шника.
|
|
12
|
12
|
|
І рече́ть челові́к: а́ще у́бо єсть плод пра́веднику, у́бо єсть Бог судя́ їм на землі́.
|
И рече́тъ человѣ́къ: а́ще у́бо є́сть пло́дъ пра́веднику, у́бо є́сть Бо́гъ судя́ и́мъ на земли́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 58
|
Псалом 58
|
|
|
1
|
|
В коне́ць, да не растли́ши, Дави́ду в столпописа́ніє, внегда́ посла́ Сау́л і стреже́ дом єго́, є́же умертви́ти єго́, 58.
|
Въ коне́цъ, да не растли́ши, Дави́ду въ столпописа́ніє, внегда́ посла́ Сау́лъ и стреже́ до́мъ єго́, є́же умертви́ти єго́.
|
|
2
|
2
|
|
Ізми́ м'я от враг мої́х, Бо́же, і от возстаю́щих на м'я ізба́ви м'я;
|
Изми́ мя от вра́гъ мои́хъ, Бо́же, и от востаю́щихъ на мя́ изба́ви мя́:
|
|
3
|
3
|
|
ізба́ви м'я от ді́лающих беззако́ніє, і от муж крове́й спаси́ м'я.
|
изба́ви мя́ от дѣ́лающихъ беззако́ніє, и от му́жъ крове́й спаси́ мя.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко се, улови́ша ду́шу мою́, нападо́ша на м'я крі́пції; ніже́ беззако́ніє моє́, ніже́ гріх мой, Го́споди;
|
Я́ко се́, улови́ша ду́шу мою́, нападо́ша на мя́ крѣ́пцыи: ниже́ беззако́ніє моє́, ниже́ грѣ́хъ мо́й, Го́споди:
|
|
5
|
5
|
|
без беззако́нія теко́х і іспра́вих; воста́ни в срі́теніє моє́ і виждь.
|
безъ беззако́нія теко́хъ и испра́вихъ: воста́ни въ срѣ́теніє моє́ и ви́ждь.
|
|
6
|
6
|
|
І Ти, Го́споди Бо́же сил, Бо́же Ізра́їлев, воньми́ посіти́ти вся язи́ки; да не уще́дриши вся ді́лающия беззако́ніє.
|
И Ты́, Го́споди Бо́же си́лъ, Бо́же Ізра́илевъ, вонми́ посѣти́ти вся́ язы́ки: да не уще́дриши вся́ дѣ́лающыя беззако́ніє.
|
|
7
|
7
|
|
Возвратя́ться на ве́чер, і вза́лчуть, я́ко пес, і оби́дуть град.
|
Возвратя́тся на ве́черъ, и вза́лчутъ я́ко пе́съ, и обы́дутъ гра́дъ.
|
|
8
|
8
|
|
Се, ті́ї отвіща́ють усти́ свої́ми, і меч во устна́х їх: я́ко кто сли́ша?
|
Се́, ті́и отвѣща́ютъ усты́ свои́ми, и ме́чь во устна́хъ и́хъ: я́ко кто́ слы́ша?
|
|
9
|
9
|
|
І Ти, Го́споди, посміє́шися їм, уничижи́ши вся язи́ки.
|
И Ты́, Го́споди, посмѣє́шися и́мъ, уничижи́ши вся́ язы́ки.
|
|
10
|
10
|
|
Держа́ву мою́ к Тебі́ сохраню́; я́ко Ти, Бо́же, Засту́пник мой єси́.
|
Держа́ву мою́ къ Тебѣ́ сохраню́: я́ко Ты́, Бо́же, засту́пникъ мо́й єси́.
|
|
11
|
11
|
|
Бог мой, ми́лость Єго́ предвари́ть м'я; Бог мой, яви́ть мні на вразі́х мої́х.
|
Бо́гъ мо́й, ми́лость Єго́ предвари́тъ мя́: Бо́гъ мо́й, яви́тъ мнѣ́ на вразѣ́хъ мои́хъ.
|
|
12
|
12
|
|
Не уби́й їх, да не когда́ забу́дуть зако́н Твой; расточи́ я си́лою Твоє́ю і низведи́ я, Защи́тниче мой, Го́споди,
|
Не убі́й и́хъ, да не когда́ забу́дутъ зако́нъ Тво́й: расточи́ я́ си́лою Твоє́ю и низведи́ я́, защи́тниче мо́й, Го́споди,
|
|
13
|
13
|
|
гріх уст їх, сло́во усте́н їх; і я́ти да бу́дуть в горди́ни своє́й, і от кля́тви і лжі возвістя́ться в кончи́ні,
|
грѣ́хъ у́стъ и́хъ, сло́во усте́нъ и́хъ: и я́ти да бу́дутъ въ горды́ни своє́й, и от кля́твы и лжи́ возвѣстя́тся въ кончи́нѣ,
|
|
14
|
14
|
|
во гні́ві кончи́ни, і не бу́дуть; і уві́дять, я́ко Бог влади́чествуєть Іа́ковом і конці́ землі́.
|
во гнѣ́вѣ кончи́ны, и не бу́дутъ: и увѣ́дятъ, я́ко Бо́гъ влады́чествуєтъ Іа́ковомъ и концы́ земли́.
|
|
15
|
15
|
|
Возвратя́ться на ве́чер, і вза́лчуть, я́ко пес, і оби́дуть град;
|
Возвратя́тся на ве́черъ, и вза́лчутъ я́ко пе́съ, и обы́дутъ гра́дъ:
|
|
16
|
16
|
|
ті́ї рази́дуться я́сти; а́ще ли же не наси́тяться, і поро́пщуть.
|
ті́и разы́дутся я́сти: а́ще ли же не насы́тятся, и поро́пщутъ.
|
|
17
|
17
|
|
Аз же воспою́ си́лу Твою́ і возра́дуюся зау́тра о ми́лості Твоє́й; я́ко бил єси́ Засту́пник мой і Прибі́жище моє́ в день ско́рби моєя́.
|
А́зъ же воспою́ си́лу Твою́ и возра́дуюся зау́тра о ми́лости Твоє́й: я́ко бы́лъ єси́ засту́пникъ мо́й и прибѣ́жище моє́ въ де́нь ско́рби моєя́.
|
|
18
|
18
|
|
Помо́щник мой єси́, Тебі́ пою́; я́ко Бог Засту́пник мой єси́, Бо́же мой, ми́лость моя́.
|
Помо́щникъ мо́й єси́, Тебѣ́ пою́: я́ко Бо́гъ засту́пникъ мо́й єси́, Бо́же мо́й, ми́лость моя́.
|
|
Псалом 59
|
Псалом 59
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о ізміни́тися хотя́щих, в столпописа́ніє Дави́ду, в науче́ніє;
|
Въ коне́цъ, о измѣни́тися хотя́щихъ, въ столпописа́ніє Дави́ду, въ науче́ніє:
|
|
2
|
2
|
|
внегда́ сожже́ Средорі́чіє Сирі́йськоє і Сирі́ю Сова́лськую, і возврати́ся Іоа́в і порази́ Едо́ма в де́брі соле́й двана́десять ти́сящ, 59.
|
внегда́ сожже́ Средорѣ́чіє Сирі́йскоє и Сирі́ю Сова́лскую, и возврати́ся Іоа́въ и порази́ Єдо́ма въ де́бри Соле́й двана́десять ты́сящъ.
|
|
3
|
3
|
|
Бо́же, отри́нул ни єси́ і низложи́л єси́ нас, разгні́вался єси́ і уще́дрил єси́ нас.
|
Бо́же, отри́нулъ ны́ єси́ и низложи́лъ єси́ на́съ, разгнѣ́вался єси́ и уще́дрилъ єси́ на́съ.
|
|
4
|
4
|
|
Стрясл єси́ зе́млю і смути́л єси́ ю; ізціли́ сокруше́ніє єя́, я́ко подви́жеся.
|
Стря́слъ єси́ зе́млю и смути́лъ єси́ ю́: изцѣли́ сокруше́ніє єя́, я́ко подви́жеся.
|
|
5
|
5
|
|
Показа́л єси́ лю́дем Твої́м жесто́кая; напої́л єси́ нас вино́м умиле́нія.
|
Показа́лъ єси́ лю́демъ Твои́мъ жесто́кая: напои́лъ єси́ на́съ віно́мъ умиле́нія.
|
|
6
|
6
|
|
Дал єси́ боя́щимся Тебе́ зна́меніє, є́же убіжа́ти от лиця́ лу́ка.
|
Да́лъ єси́ боя́щымся Тебе́ зна́меніє, є́же убѣжа́ти от лица́ лу́ка.
|
|
7
|
7
|
|
Я́ко да ізба́в'яться возлю́бленнії Твої́, спаси́ десни́цею Твоє́ю і усли́ши м'я.
|
Я́ко да изба́вятся возлю́бленніи Твои́, спаси́ десни́цею Твоє́ю и услы́ши мя́.
|
|
8
|
8
|
|
Бог возглаго́ла во святі́м Своє́м: возра́дуюся, і разділю́ Сики́му, і юдо́ль жили́щ размі́рю.
|
Бо́гъ возглаго́ла во святѣ́мъ Своє́мъ: возра́дуюся, и раздѣлю́ Сіки́му, и юдо́ль Жили́щъ размѣ́рю.
|
|
9
|
9
|
|
Мой єсть Галаа́д, і Мой єсть Манассі́й, Єфре́м — крі́пость глави́ Моєя́, Іу́да — цар Мой.
|
Мо́й є́сть Галаа́дъ, и Мо́й є́сть Манассі́й, Єфре́мъ крѣ́пость главы́ Моєя́, Іу́да ца́рь Мо́й.
|
|
10
|
10
|
|
Моа́в — коно́б упова́нія Моєго́; на Ідуме́ю простру́ сапо́г Мой; Мні іноплеме́нници покори́шася.
|
Моа́въ коно́бъ упова́нія Моєго́: на Ідуме́ю простру́ сапо́гъ Мо́й: Мнѣ́ иноплеме́нницы покори́шася.
|
|
11
|
11
|
|
Кто введе́ть м'я во град огражде́нія? Іли́ кто наста́вить м'я до Ідуме́ї?
|
Кто́ введе́тъ мя́ во гра́дъ огражде́нія? Или́ кто́ наста́витъ мя́ до Ідуме́и?
|
|
12
|
12
|
|
Не Ти ли, Бо́же, отри́нувий нас? І не ізи́деши, Бо́же, в си́лах на́ших?
|
Не Ты́ ли, Бо́же, отри́нувый на́съ? И не изы́деши, Бо́же, въ си́лахъ на́шихъ?
|
|
13
|
13
|
|
Даждь нам по́мощ от ско́рби; і су́єтно спасе́ніє челові́чесько.
|
Да́ждь на́мъ по́мощь от ско́рби: и су́єтно спасе́ніє человѣ́ческо.
|
|
14
|
14
|
|
О Бо́зі сотвори́м си́лу; і Той унічижи́ть стужа́ющия нам.
|
О Бо́зѣ сотвори́мъ си́лу: и То́й уничижи́тъ стужа́ющыя на́мъ.
|
|
Псалом 60
|
Псалом 60
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, в пі́снех, Дави́ду псало́м, 60.
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ, Дави́ду псало́мъ, 60.
|
|
2
|
2
|
|
Усли́ши, Бо́же, моле́ніє моє́, воньми́ моли́тві моє́й;
|
Услы́ши, Бо́же, моле́ніє моє́, вонми́ моли́твѣ моє́й:
|
|
3
|
3
|
|
от коне́ць землі́ к Тебі́ воззва́х, внегда́ уни́ се́рдце моє́; на ка́мень возне́сл м'я єси́, наста́вил м'я єси́,
|
от коне́цъ земли́ къ Тебѣ́ воззва́хъ, внегда́ уны́ се́рдце моє́: на ка́мень возне́слъ мя́ єси́, наста́вилъ мя́ єси́,
|
|
4
|
4
|
|
я́ко бил єси́ Упова́ніє моє́, столп крі́пости от лиця́ вра́жия.
|
я́ко бы́лъ єси́ упова́ніє моє́, сто́лпъ крѣ́пости от лица́ вра́жія.
|
|
5
|
5
|
|
Вселю́ся в селе́нії Твоє́м во ві́ки, покри́юся в кро́ві крил Твої́х.
|
Вселю́ся въ селе́ніи Твоє́мъ во вѣ́ки, покры́юся въ кро́вѣ кри́лъ Твои́хъ.
|
|
6
|
6
|
|
Я́ко Ти, Бо́же, усли́шал єси́ моли́тви моя́, дал єси́ достоя́ніє боя́щимся і́мене Твоєго́.
|
Я́ко Ты́, Бо́же, услы́шалъ єси́ моли́твы моя́, да́лъ єси́ достоя́ніє боя́щымся и́мене Твоєго́.
|
|
7
|
7
|
|
Дні на дні царе́ви приложи́ши, лі́та єго́ до дне ро́да і ро́да.
|
Дни́ на дни́ царе́вы приложи́ши, лѣ́та єго́ до дне́ ро́да и ро́да.
|
|
8
|
8
|
|
Пребу́деть в вік пред Бо́гом; ми́лость і і́стину Єго́ кто взи́щеть?
|
Пребу́детъ въ вѣ́къ предъ Бо́гомъ: ми́лость и и́стину Єго́ кто́ взы́щетъ?
|
|
9
|
9
|
|
Та́ко воспою́ і́мені Твоєму́ во ві́ки, возда́ти мі моли́тви моя́ день от дне.
|
Та́ко воспою́ и́мени Твоєму́ во вѣ́ки, возда́ти ми́ моли́твы моя́ де́нь от дне́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 61
|
Псалом 61
|
|
0
|
1
|
|
Псало́м
|
Въ коне́цъ, о Ідіѳу́мѣ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
2
|
|
В коне́ць, о Ідіфу́мі, псало́м Дави́ду, 61.
|
Не Бо́гу ли повине́тся душа́ моя́? От Того́ бо спасе́ніє моє́.
|
|
2
|
3
|
|
Не Бо́гу ли повине́ться душа́ моя́? От Того́ бо спасе́ніє моє́.
|
И́бо То́й Бо́гъ мо́й и Спа́съ мо́й, засту́пникъ мо́й: не подви́жуся наипа́че.
|
|
3
|
4
|
|
І́бо Той — Бог мой і Спас мой, Засту́пник мой; не подви́жуся найпа́че.
|
Доко́лѣ належите́ на человѣ́ка? Убива́єте вси́ вы́, я́ко стѣнѣ́ преклоне́нѣ и опло́ту возринове́ну.
|
|
4
|
5
|
|
Доко́лі належите́ на челові́ка? Убива́єте всі ви, я́ко стіні́ преклоне́ні і опло́ту возринове́ну.
|
Оба́че цѣ́ну мою́ совѣща́ша отри́нути, теко́ша въ жа́жди: усты́ свои́ми благословля́ху, и се́рдцемъ свои́мъ кленя́ху.
|
|
5
|
6
|
|
Оба́че ці́ну мою́ совіща́ша отри́нути, теко́ша в жа́жді; усти́ свої́ми благословля́ху, і се́рдцем свої́м кленя́ху.
|
Оба́че Богови повини́ся, душе́ моя́: я́ко от Того́ терпѣ́ніє моє́.
|
|
6
|
7
|
|
Оба́че Бо́гові повини́ся, душе́ моя́, я́ко от Того́ терпі́ніє моє́.
|
И́бо То́й Бо́гъ мо́й и Спа́съ мо́й, засту́пникъ мо́й: не преселю́ся.
|
|
7
|
8
|
|
І́бо Той — Бог мой і Спас мой, Засту́пник мой; не преселю́ся.
|
О Бо́зѣ спасе́ніє моє́ и сла́ва моя́: Бо́гъ по́мощи моєя́, и упова́ніє моє́ на Бо́га.
|
|
8
|
9
|
|
О Бо́зі спасе́ніє моє́ і сла́ва моя́; Бог по́мощі моєя́, і упова́ніє моє́ на Бо́га.
|
Упова́йте на Него́, ве́сь со́нмъ люді́й: излія́йте предъ Ни́мъ сердца́ ва́ша, я́ко Бо́гъ помо́щникъ на́шъ.
|
|
9
|
10
|
|
Упова́йте на Него́, весь сонм люді́й; ізлія́йте пред Ним сердця́ ва́ша, я́ко Бог Помо́щник наш.
|
Оба́че су́єтни сы́нове человѣ́честіи, лжи́ви сы́нове человѣ́честіи въ мѣ́рилѣхъ є́же непра́вдовати: ті́и от суєты́ вку́пѣ.
|
|
10
|
11
|
|
Оба́че су́єтні си́нове челові́честії, лжи́ві си́нове челові́честії в мі́риліх є́же непра́вдовати; ті́ї от суєти́ вку́пі.
|
Не упова́йте на непра́вду, и на восхище́ніє не жела́йте: бога́тство а́ще тече́тъ, не прилага́йте се́рдца.
|
|
11
|
12
|
|
Не упова́йте на непра́вду і на восхище́ніє не жела́йте; бога́тство а́ще тече́ть, не прилага́йте се́рдця.
|
Єди́ною глаго́ла Бо́гъ, дво́я сія́ слы́шахъ, зане́ держа́ва Бо́жія,
|
|
12
|
13
|
|
Єди́ною глаго́ла Бог, дво́я сія́ сли́шах, зане́ держа́ва Бо́жия,
|
и Твоя́, Го́споди, ми́лость: я́ко Ты́ возда́си кому́ждо по дѣло́мъ єго́.
|
|
13
|
|
|
і Твоя́, Го́споди, ми́лость; я́ко Ти возда́си кому́ждо по діло́м єго́.
|
|
|
Псалом 62
|
Псалом 62
|
|
1
|
1
|
|
Псало́м Дави́ду, внегда́ би́ти єму́ в пусти́ні Іуде́йстій, 62.
|
Псало́мъ Дави́ду, внегда́ бы́ти єму́ въ пусты́ни Іуде́йстѣй.
|
|
2
|
2
|
|
Бо́же, Бо́же мой, к Тебі́ у́тренюю; возжада́ Тебе́ душа́ моя́, коль мно́жицею Тебі́ плоть моя́, в землі́ пу́сті і непрохо́дні і безво́дні.
|
Бо́же, Бо́же мо́й, къ Тебѣ́ у́тренюю: возжада́ Тебе́ душа́ моя́, ко́ль мно́жицею Тебѣ́ пло́ть моя́, въ земли́ пу́стѣ и непрохо́днѣ и безво́днѣ.
|
|
3
|
3
|
|
Та́ко во святі́м яви́хся Тебі́ ви́діти си́лу Твою́ і сла́ву Твою́.
|
Та́ко во святѣ́мъ яви́хся Тебѣ́, ви́дѣти си́лу Твою́ и сла́ву Твою́.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко лу́чші ми́лость Твоя́ па́че живо́т; устні́ мої́ похвали́ті Тя.
|
Я́ко лу́чши ми́лость Твоя́ па́че живо́тъ: устнѣ́ мои́ похвали́тѣ Тя́.
|
|
5
|
5
|
|
Та́ко благословлю́ Тя в животі́ моє́м і о і́мені Твоє́м воздіжу́ ру́ці мої́.
|
Та́ко благословлю́ Тя въ животѣ́ моє́мъ и о и́мени Твоє́мъ воздѣжу́ ру́цѣ мои́.
|
|
6
|
6
|
|
Я́ко от ту́ка і ма́сти да іспо́лниться душа́ моя́, і устна́ма ра́дости восхва́лять Тя уста́ моя́.
|
Я́ко от ту́ка и ма́сти да испо́лнится душа́ моя́, и устна́ма ра́дости восхва́лятъ Тя́ уста́ моя́.
|
|
7
|
7
|
|
А́ще помина́х Тя на посте́лі моє́й, на у́тренніх поуча́хся в Тя;
|
А́ще помина́хъ Тя́ на посте́ли моє́й, на у́треннихъ поуча́хся въ Тя́:
|
|
8
|
8
|
|
я́ко бил єси́ Помо́щник мой, і в кро́ві крилу́ Твоє́ю возра́дуюся.
|
я́ко бы́лъ єси́ помо́щникъ мо́й, и въ кро́вѣ крилу́ Твоє́ю возра́дуюся.
|
|
9
|
9
|
|
Прильпе́ душа́ моя́ по Тебі́; мене́ же прия́т десни́ця Твоя́.
|
Прильпе́ душа́ моя́ по Тебѣ́: мене́ же прія́тъ десни́ца Твоя́.
|
|
10
|
10
|
|
Ті́ї же всу́є іска́ша ду́шу мою́; вни́дуть в преіспо́дняя землі́;
|
Ті́и же всу́є иска́ша ду́шу мою́: вни́дутъ въ преиспо́дняя земли́:
|
|
11
|
11
|
|
предадя́ться в ру́ки ору́жія, ча́сті ли́совом бу́дуть.
|
предадя́тся въ ру́ки ору́жія, ча́сти ли́совомъ бу́дутъ.
|
|
12
|
12
|
|
Цар же возвесели́ться о Бо́зі; похва́литься всяк клени́йся Ім, я́ко загради́шася уста́ глаго́лющих непра́ведная.
|
Ца́рь же возвесели́тся о Бо́зѣ: похва́лится вся́къ клены́йся И́мъ, я́ко загради́шася уста́ глаго́лющихъ непра́ведная.
|
|
Псалом 63
|
Псалом 63
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 63.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Усли́ши, Бо́же, глас мой, внегда́ моли́тимися к Тебі́; от стра́ха вра́жия ізми́ ду́шу мою́.
|
Услы́ши, Бо́же, гла́съ мо́й, внегда́ моли́тимися къ Тебѣ́: от стра́ха вра́жія изми́ ду́шу мою́.
|
|
3
|
3
|
|
Покри́й м'я от со́нма лука́внующих, от мно́жества ді́лающих непра́вду;
|
Покры́й мя́ от со́нма лука́внующихъ, от мно́жества дѣ́лающихъ непра́вду:
|
|
4
|
4
|
|
і́же ізостри́ша я́ко меч язи́ки своя́, напряго́ша лук свой, вещ го́рку,
|
и́же изостри́ша я́ко ме́чь язы́ки своя́, напряго́ша лу́къ сво́й, ве́щь го́рьку,
|
|
5
|
5
|
|
состріля́ти в та́йних непоро́чна; внеза́пу состріля́ють єго́, і не убоя́ться.
|
сострѣля́ти въ та́йныхъ непоро́чна: внеза́пу сострѣля́ютъ єго́, и не убоя́тся.
|
|
6
|
6
|
|
Утверди́ша себі́ сло́во лука́воє; пові́даша скри́ти сіть, рі́ша: кто у́зрить їх?
|
Утверди́ша себѣ́ сло́во лука́воє: повѣ́даша скры́ти сѣ́ть, рѣ́ша: кто́ у́зритъ и́хъ?
|
|
7
|
7
|
|
Іспита́ша беззако́ніє; ізчезо́ша іспита́ющії іспита́нія; присту́пить челові́к, і се́рдце глубоко́.
|
Испыта́ша беззако́ніє: изчезо́ша испыта́ющіи испыта́нія: присту́питъ человѣ́къ, и се́рдце глубоко́.
|
|
8
|
8
|
|
І вознесе́ться Бог; стрі́ли младе́нець би́ша я́зви їх,
|
И вознесе́тся Бо́гъ: стрѣ́лы младе́нецъ бы́ша я́звы и́хъ,
|
|
9
|
9
|
|
і ізнемого́ша на ня язи́ци їх; смути́шася всі ви́дящії їх.
|
и изнемого́ша на ня́ язы́цы и́хъ: смути́шася вси́ ви́дящіи и́хъ.
|
|
10
|
10
|
|
І убоя́ся всяк челові́к; і возвісти́ша діла́ Бо́жія, і творе́нія Єго́ разумі́ша.
|
И убоя́ся вся́къ человѣ́къ: и возвѣсти́ша дѣла́ Бо́жія, и творе́нія Єго́ разумѣ́ша.
|
|
11
|
11
|
|
Возвесели́ться пра́ведник о Го́споді і упова́єть на Него́; і похва́ляться всі пра́вії се́рдцем.
|
Возвесели́тся пра́ведникъ о Го́сподѣ и упова́єтъ на Него́: и похва́лятся вси́ пра́віи се́рдцемъ.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 64
|
Псалом 64
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, псало́м пі́сні Дави́ду, піснь Ієремі́єва і Ієзекі́їлева, люді́й преселе́нія, єгда́ хотя́ху ісходи́ти, 64.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ пѣ́сни Дави́ду, пѣ́снь Ієремі́єва и Ієзекі́илева, люді́й преселе́нія, єгда́ хотя́ху исходи́ти.
|
|
2
|
2
|
|
Тебі́ подоба́єть піснь, Бо́же, в Сіо́ні, і Тебі́ возда́сться моли́тва во Ієрусали́мі.
|
Тебѣ́ подоба́єтъ пѣ́снь, Бо́же, въ Сіо́нѣ, и Тебѣ́ возда́стся моли́тва во Ієрусали́мѣ.
|
|
3
|
3
|
|
Усли́ши моли́тву мою́; к Тебі́ вся́ка плоть при́йдеть.
|
Услы́ши моли́тву мою́: къ Тебѣ́ вся́ка пло́ть пріи́детъ.
|
|
4
|
4
|
|
Словеса́ беззако́нник премого́ша нас; і нече́стія на́ша Ти очи́стиши.
|
Словеса́ беззако́нникъ премого́ша на́съ: и нече́стія на́ша Ты́ очи́стиши.
|
|
5
|
5
|
|
Блаже́н, єго́же ізбра́л єси́ і прия́л, всели́ться во дво́ріх Твої́х. Іспо́лнимся во благи́х до́му Твоєго́; свят храм Твой.
|
Блаже́нъ, єго́же избра́лъ єси́ и прія́лъ, всели́тся во дво́рѣхъ Твои́хъ. Испо́лнимся во благи́хъ до́му Твоєго́: свя́тъ хра́мъ Тво́й.
|
|
6
|
6
|
|
Ди́вен в пра́вді, усли́ши ни, Бо́же, Спаси́телю наш, Упова́ніє всіх конце́й землі́ і су́щих в мо́рі дале́че;
|
Ди́венъ въ пра́вдѣ, услы́ши ны́, Бо́же, Спаси́телю на́шъ, упова́ніє всѣ́хъ конце́й земли́ и су́щихъ въ мо́ри дале́че:
|
|
7
|
7
|
|
уготовля́яй го́ри крі́постію Своє́ю, препоя́сан си́лою;
|
уготовля́яй го́ры крѣ́постію Своє́ю, препоя́санъ си́лою:
|
|
8
|
8
|
|
смуща́яй глубину́ морську́ю, шу́му волн єго́ кто постої́ть? См'яту́ться язи́ци,
|
смуща́яй глубину́ морску́ю, шу́му во́лнъ єго́ кто́ постои́тъ? Смяту́тся язы́цы,
|
|
9
|
9
|
|
і убоя́ться живу́щії в конця́х от зна́меній Твої́х; ісхо́ди у́тра і ве́чера украси́ши.
|
и убоя́тся живу́щіи въ конца́хъ от зна́меній Твои́хъ: исхо́ды у́тра и ве́чера украси́ши.
|
|
10
|
10
|
|
Посіти́л єси́ зе́млю і упої́л єси́ ю, умно́жил єси́ обогати́ти ю; ріка́ Бо́жия напо́лнися вод; угото́вал єси́ пи́щу їм, я́ко та́ко (єсть) угото́ваніє.
|
Посѣти́лъ єси́ зе́млю и упои́лъ єси́ ю́, умно́жилъ єси́ обогати́ти ю́: рѣка́ Бо́жія напо́лнися во́дъ: угото́валъ єси́ пи́щу и́мъ, я́ко та́ко [є́сть] угото́ваніє.
|
|
11
|
11
|
|
Бразди́ єя́ упо́й, умно́жи жи́та єя́; в ка́плях єя́ возвесели́ться возсія́ющи [прозяба́ющи].
|
Бразды́ єя́ упо́й, умно́жи жи́та єя́: въ ка́пляхъ єя́ возвесели́тся возсія́ющи {прозяба́ющи}.
|
|
12
|
12
|
|
Благослови́ши віне́ць лі́та бла́гости Твоєя́, і поля́ Твоя́ іспо́лняться ту́ка;
|
Благослови́ши вѣне́цъ лѣ́та бла́гости Твоєя́, и поля́ Твоя́ испо́лнятся ту́ка:
|
|
13
|
13
|
|
разботі́ють кра́сная пусти́ні, і ра́достію хо́лми препоя́шуться.
|
разботѣ́ютъ кра́сная пусты́ни, и ра́достію хо́лми препоя́шутся.
|
|
14
|
14
|
|
Оді́яшася о́вні о́вчії, і удо́лія умно́жать пшени́цю; воззову́ть, і́бо воспою́ть.
|
Одѣ́яшася о́вни о́вчіи, и удо́лія умно́жатъ пшени́цу: воззову́тъ, и́бо воспою́тъ.
|
|
Псалом 65
|
Псалом 65
|
|
1
|
|
|
В коне́ць, піснь псалма́ воскресе́нія, 65.
|
|
|
2
|
2
|
|
Воскли́кніте Го́сподеві вся земля́, по́йте же і́мені Єго́, даді́те сла́ву хвалі́ Єго́.
|
–по́йте же и́мени Єго́, дади́те сла́ву хвалѣ́ Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Рці́те Бо́гу: коль стра́шна діла́ Твоя́? Во мно́жестві си́ли Твоєя́ со́лжуть Тебі́ вразі́ Твої́.
|
Рцы́те Бо́гу: ко́ль стра́шна дѣла́ Твоя́? Во мно́жествѣ си́лы Твоєя́ со́лжутъ Тебѣ́ врази́ Твои́.
|
|
4
|
4
|
|
Вся земля́ да покло́ниться Тебі́ і поє́ть Тебі́, да поє́ть же і́мені Твоєму́, Ви́шній.
|
Вся́ земля́ да покло́нится Тебѣ́ и поє́тъ Тебѣ́, да поє́тъ же и́мени Твоєму́, Вы́шній.
|
|
5
|
5
|
|
Прийді́те і ви́діте діла́ Бо́жія, коль стра́шен в сові́тіх па́че сино́в челові́чеських.
|
Пріиди́те и ви́дите дѣла́ Бо́жія, ко́ль стра́шенъ въ совѣ́тѣхъ па́че сыно́въ человѣ́ческихъ.
|
|
6
|
6
|
|
Обраща́яй мо́ре в су́шу, в ріці́ про́йдуть нога́ми; та́мо возвеселі́мся о Нем,
|
Обраща́яй мо́ре въ су́шу, въ рѣцѣ́ про́йдутъ нога́ми: та́мо возвесели́мся о Не́мъ,
|
|
7
|
7
|
|
влади́чествующем си́лою Своє́ю ві́ком; о́чі Єго́ на язи́ки призира́єті; преогорчева́ющії да не возно́сяться в себі́.
|
влады́чествующемъ си́лою Своє́ю вѣ́комъ: о́чи Єго́ на язы́ки призира́єтѣ: преогорчева́ющіи да не возно́сятся въ себѣ́.
|
|
8
|
8
|
|
Благослові́те, язи́ци, Бо́га на́шего, і усли́шан сотворі́те глас хвали́ Єго́,
|
Благослови́те, язы́цы, Бо́га на́шего, и услы́шанъ сотвори́те гла́съ хвалы́ Єго́,
|
|
9
|
9
|
|
поло́жшаго ду́шу мою́ в живо́т, і не да́вшаго во см'яте́ніє ног мої́х.
|
поло́жшаго ду́шу мою́ въ живо́тъ, и не да́вшаго во смяте́ніє но́гъ мои́хъ.
|
|
10
|
10
|
|
Я́ко іскуси́л ни єси́, Бо́же, разже́гл ни єси́, я́коже разжиза́ється сребро́.
|
Я́ко искуси́лъ ны́ єси́, Бо́же, разже́глъ ны́ єси́, я́коже разжиза́єтся сребро́.
|
|
11
|
11
|
|
Ввел ни єси́ в сіть, положи́л єси́ ско́рбі на хребті́ на́шем.
|
Вве́лъ ны́ єси́ въ сѣ́ть, положи́лъ єси́ ско́рби на хребтѣ́ на́шемъ.
|
|
12
|
12
|
|
Возве́л єси́ челові́ки на глави́ на́ша; пройдо́хом сквозі́ огнь і во́ду, і ізве́л єси́ ни в поко́й.
|
Возве́лъ єси́ человѣ́ки на главы́ на́шя: проидо́хомъ сквозѣ́ о́гнь и во́ду, и изве́лъ єси́ ны́ въ поко́й.
|
|
13
|
13
|
|
Вни́ду в дом Твой со всесожже́нієм, возда́м Тебі́ моли́тви моя́,
|
Вни́ду въ до́мъ Тво́й со всесожже́ніємъ, возда́мъ Тебѣ́ моли́твы моя́,
|
|
14
|
14
|
|
я́же ізреко́сті устні́ мої́, і глаго́лаша уста́ моя́ в ско́рбі моє́й.
|
я́же изреко́стѣ устнѣ́ мои́, и глаго́лаша уста́ моя́ въ ско́рби моє́й.
|
|
15
|
15
|
|
Всесожже́нія ту́чна вознесу́ Тебі́ с кади́лом, і овни́, вознесу́ Тебі́ воли́ с козли́.
|
Всесожже́нія ту́чна вознесу́ Тебѣ́ съ кади́ломъ, и овны́, вознесу́ Тебѣ́ волы́ съ козлы́.
|
|
16
|
16
|
|
Прийді́те, усли́шіте, і пові́м вам, всі боя́щіїся Бо́га, єли́ка сотвори́ душі́ моє́й.
|
Пріиди́те, услы́шите, и повѣ́мъ ва́мъ, вси́ боя́щіися Бо́га, єли́ка сотвори́ души́ моє́й.
|
|
17
|
17
|
|
К Нему́ усти́ мої́ми воззва́х, і вознесо́х под язи́ком мої́м.
|
Къ Нему́ усты́ мои́ми воззва́хъ, и вознесо́хъ подъ язы́комъ мои́мъ.
|
|
18
|
18
|
|
Непра́вду а́ще узрі́х в се́рдці моє́м, да не усли́шить мене́ Госпо́дь.
|
Непра́вду а́ще узрѣ́хъ въ се́рдцы моє́мъ, да не услы́шитъ мене́ Госпо́дь.
|
|
19
|
19
|
|
Сего́ ра́ди усли́ша м'я Бог, внят гла́су моле́нія моєго́.
|
Сего́ ра́ди услы́ша мя́ Бо́гъ, вня́тъ гла́су моле́нія моєго́.
|
|
20
|
20
|
|
Благослове́н Бог, І́же не отста́ви моли́тву мою́ і ми́лость Свою́ от мене́.
|
Благослове́нъ Бо́гъ, И́же не отста́ви моли́тву мою́ и ми́лость Свою́ от мене́.
|
|
Псалом 66
|
Псалом 66
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, в пі́снех, псало́м пі́сні Дави́ду, 66.
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ, псало́мъ пѣ́сни Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Бо́же, уще́дри ни і благослови́ ни, просвіти́ лице́ Твоє́ на ни і поми́луй ни;
|
Бо́же, уще́дри ны́ и благослови́ ны, просвѣти́ лице́ Твоє́ на ны́ и поми́луй ны́:
|
|
3
|
3
|
|
позна́ти на землі́ путь Твой, во всіх язи́ціх спасе́ніє Твоє́.
|
позна́ти на земли́ пу́ть Тво́й, во всѣ́хъ язы́цѣхъ спасе́ніє Твоє́.
|
|
4
|
4
|
|
Да іспові́дяться Тебі́ лю́діє, Бо́же, да іспові́дяться Тебі́ лю́діє всі.
|
Да исповѣ́дятся Тебѣ́ лю́діє, Бо́же, да исповѣ́дятся Тебѣ́ лю́діє вси́.
|
|
5
|
5
|
|
Да возвеселя́ться і да возра́дуються язи́ци; я́ко су́диши лю́дем правото́ю і язи́ки на землі́ наста́виши.
|
Да возвеселя́тся и да возра́дуются язы́цы: я́ко су́диши лю́демъ правото́ю, и язы́ки на земли́ наста́виши.
|
|
6
|
6
|
|
Да іспові́дяться Тебі́ лю́діє, Бо́же, да іспові́дяться Тебі́ лю́діє всі.
|
Да исповѣ́дятся Тебѣ́ лю́діє, Бо́же, да исповѣ́дятся Тебѣ́ лю́діє вси́.
|
|
7
|
7
|
|
Земля́ даде́ плод свой; благослови́ ни, Бо́же, Бо́же наш,
|
Земля́ даде́ пло́дъ сво́й: благослови́ ны, Бо́же, Бо́же на́шъ,
|
|
8
|
8
|
|
благослови́ ни, Бо́же; і да убоя́ться Єго́ всі конці́ землі́.
|
благослови́ ны, Бо́же: и да убоя́тся Єго́ вси́ концы́ земли́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 67
|
Псалом 67
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, псало́м пі́сні Дави́ду, 67.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ пѣ́сни Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Да воскре́снеть Бог, і расточа́ться вразі́ Єго́, і да біжа́ть от лиця́ Єго́ ненави́дящії Єго́.
|
Да воскре́снетъ Бо́гъ, и расточа́тся врази́ Єго́, и да бѣжа́тъ от лица́ Єго́ ненави́дящіи Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Я́ко ізчеза́єть дим, да ізче́знуть; я́ко та́єть воск от лиця́ огня́, та́ко да поги́бнуть грі́шници от лиця́ Бо́жия;
|
Я́ко изчеза́єтъ ды́мъ, да изче́знутъ: я́ко та́єтъ во́скъ от лица́ огня́, та́ко да поги́бнутъ грѣ́шницы от лица́ Бо́жія:
|
|
4
|
4
|
|
а пра́ведници да возвеселя́ться, да возра́дуються пред Бо́гом, да насладя́ться в весе́лії.
|
а пра́ведницы да возвеселя́тся, да возра́дуются предъ Бо́гомъ, да насладя́тся въ весе́ліи.
|
|
5
|
5
|
|
Воспо́йте Бо́гу, по́йте і́мені Єго́; путесотворі́те возше́дшему на за́пади, Госпо́дь — і́м'я Єму́; і ра́дуйтеся пред Ним.
|
Воспо́йте Бо́гу, по́йте и́мени Єго́: путесотвори́те Возше́дшему на за́пады, Госпо́дь и́мя Єму́: и ра́дуйтеся предъ Ни́мъ.
|
|
6
|
6
|
|
Да см'яту́ться от лиця́ Єго́, Отця́ си́рих і Судії́ вдови́ць; Бог в мі́сті святі́м Своє́м.
|
Да смяту́тся от лица́ Єго́, Отца́ си́рыхъ и судіи́ вдови́цъ: Бо́гъ въ мѣ́стѣ святѣ́мъ Своє́мъ.
|
|
7
|
7
|
|
Бог вселя́єть єдиноми́сленния в дом, ізводя́ окова́нния му́жеством, та́кожде преогорчева́ющия живу́щия во гробі́х.
|
Бо́гъ вселя́єтъ єдиномы́сленныя въ до́мъ, изводя́ окова́нныя му́жествомъ, та́кожде преогорчева́ющыя живу́щыя во гробѣ́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
Бо́же, внегда́ ісходи́ти Тебі́ пред людьми́ Твої́ми, внегда́ мимоходи́ти Тебі́ в пусти́ні,
|
Бо́же, внегда́ исходи́ти Тебѣ́ предъ людьми́ Твои́ми, внегда́ мимоходи́ти Тебѣ́ въ пусты́ни,
|
|
9
|
9
|
|
земля́ потрясе́ся, і́бо небеса́ ка́нуша от лиця́ Бо́га Сина́їна, от лиця́ Бо́га Ізра́їлева.
|
земля́ потрясе́ся, и́бо небеса́ ка́нуша от лица́ Бо́га Сіна́ина, от лица́ Бо́га Ізра́илева.
|
|
10
|
10
|
|
Дождь во́лен отлучи́ши, Бо́же, достоя́нію Твоєму́, і ізнемо́же, Ти же соверши́л єси́ є.
|
До́ждь во́ленъ отлучи́ши, Бо́же, достоя́нію Твоєму́, и изнемо́же, Ты́ же соверши́лъ єси́ є́.
|
|
11
|
11
|
|
Живо́тная Твоя́ живу́ть на ней; угото́вал єси́ бла́гостію Твоє́ю ни́щему, Бо́же.
|
Живо́тная Твоя́ живу́тъ на не́й: угото́валъ єси́ бла́гостію Твоє́ю ни́щему, Бо́же.
|
|
12
|
12
|
|
Госпо́дь дасть глаго́л благовіству́ющим си́лою мно́гою;
|
Госпо́дь да́стъ глаго́лъ благовѣству́ющымъ си́лою мно́гою:
|
|
13
|
13
|
|
Цар сил возлю́бленнаго, красото́ю [ра́ди красоти́] до́му разділи́ти кори́сти.
|
Ца́рь си́лъ возлю́бленнаго, красото́ю {ра́ди красоты́} до́му раздѣли́ти коры́сти.
|
|
14
|
14
|
|
А́ще поспите́ посреді́ преді́л, крилі́ голуби́ні посре́брені, і междора́мія єя́ в блеща́нії зла́та;
|
А́ще поспите́ посредѣ́ предѣ́лъ, крилѣ́ голуби́нѣ посре́бренѣ, и междора́мія єя́ въ блеща́ніи зла́та:
|
|
15
|
15
|
|
внегда́ ра́знствить Небе́сний царі́ на ней, осніжа́ться в Селмо́ні.
|
внегда́ ра́знствитъ Небе́сный цари́ на не́й, оснѣжа́тся въ Селмо́нѣ.
|
|
16
|
16
|
|
Гора́ Бо́жия, гора́ ту́чная, гора́ усире́нная, гора́ ту́чная.
|
Гора́ Бо́жія, гора́ ту́чная, гора́ усыре́нная, гора́ ту́чная.
|
|
17
|
17
|
|
Вску́ю непщу́єте, го́ри усире́нния? Гора́, ю́же благоволи́ Бог жи́ти в ней; і́бо Госпо́дь всели́ться до конця́.
|
Вску́ю непщу́єте, го́ры усыре́нныя? Гора́, ю́же благоволи́ Бо́гъ жи́ти въ не́й: и́бо Госпо́дь всели́тся до конца́.
|
|
18
|
18
|
|
Колесни́ця Бо́жия тьма́ми тем, ти́сяща гобзу́ющих; Госпо́дь в них в Сина́ї во святі́м.
|
Колесни́ца Бо́жія тма́ми те́мъ, ты́сяща гобзу́ющихъ: Госпо́дь въ ни́хъ въ Сіна́и во святѣ́мъ.
|
|
19
|
19
|
|
Возше́л єси́ на висоту́, пліни́л єси́ плін; прия́л єси́ дая́нія в челові́ціх, і́бо не покаря́ющияся, є́же всели́тися.
|
Возше́лъ єси́ на высоту́, плѣни́лъ єси́ плѣ́нъ: прія́лъ єси́ дая́нія въ человѣ́цѣхъ, и́бо не покаря́ющыяся, є́же всели́тися.
|
|
20
|
20
|
|
Госпо́дь Бог благослове́н, благослове́н Госпо́дь день дне; поспіши́ть нам Бог спасе́ній на́ших.
|
Госпо́дь Бо́гъ благослове́нъ, благослове́нъ Госпо́дь де́нь дне́: поспѣши́тъ на́мъ Бо́гъ спасе́ній на́шихъ.
|
|
21
|
21
|
|
Бог наш — Бог, є́же спаса́ти; і Госпо́дня, Госпо́дня ісхо́дища сме́ртная.
|
Бо́гъ на́шъ Бо́гъ є́же спаса́ти: и Госпо́дня, Госпо́дня исхо́дища сме́ртная.
|
|
22
|
22
|
|
Оба́че Бог сокруши́ть глави́ враго́в Свої́х, верх влас преходя́щих в прегріше́ніїх свої́х.
|
Оба́че Бо́гъ сокруши́тъ главы́ враго́въ Свои́хъ, ве́рхъ вла́съ преходя́щихъ въ прегрѣше́ніихъ свои́хъ.
|
|
23
|
23
|
|
Рече́ Госпо́дь: от Васа́на обращу́, обращу́ во глубина́х морськи́х;
|
Рече́ Госпо́дь: от Васа́на обращу́, обращу́ во глубина́хъ морски́хъ:
|
|
24
|
24
|
|
я́ко да омо́читься нога́ твоя́ в кро́ві, язи́к пес твої́х от враг от него́.
|
я́ко да омо́чится нога́ твоя́ въ кро́ви, язы́къ пе́съ твои́хъ от вра́гъ от него́.
|
|
25
|
25
|
|
Ви́діна би́ша ше́ствія Твоя́, Бо́же, ше́ствія Бо́га моєго́ Царя́, І́же во святі́м.
|
Ви́дѣна бы́ша ше́ствія Твоя́, Бо́же, ше́ствія Бо́га моєго́ Царя́, и́же во святѣ́мъ.
|
|
26
|
26
|
|
Предвари́ша кня́зі близ пою́щих, посреді́ дів тимпа́нниць.
|
Предвари́ша кня́зи бли́зъ пою́щихъ, посредѣ́ дѣ́въ тимпа́нницъ.
|
|
27
|
27
|
|
В це́рквах благослові́те Бо́га — Го́спода от істо́чник Ізра́їлевих.
|
Въ це́рквахъ благослови́те Бо́га, Го́спода от исто́чникъ Ізра́илевыхъ.
|
|
28
|
28
|
|
Та́мо Веніамі́н юні́йшій во у́жасі, кня́зі Іу́дови влади́ки їх, кня́зі Завуло́ні, кня́зі Неффали́млі.
|
Та́мо Веніамі́нъ юнѣ́йшій во у́жасѣ, кня́зи Іу́довы влады́ки и́хъ, кня́зи Завуло́ни, кня́зи Нефѳалі́мли.
|
|
29
|
29
|
|
Запові́ждь, Бо́же, си́лою Твоє́ю; укріпи́, Бо́же, сіє́, є́же соді́лал єси́ в нас.
|
Заповѣ́ждь, Бо́же, си́лою Твоє́ю: укрѣпи́, Бо́же, сіє́, є́же содѣ́лалъ єси́ въ на́съ.
|
|
30
|
30
|
|
От хра́ма Твоєго́ во Ієрусали́м Тебі́ принесу́ть ца́ріє да́ри.
|
От хра́ма Твоєго́ во Ієрусали́мъ Тебѣ́ принесу́тъ ца́ріє да́ры.
|
|
31
|
31
|
|
Запрети́ звіре́м тро́стним; сонм юне́ць в ю́ницях людськи́х, є́же затвори́ти іскуше́нния сребро́м; расточи́ язи́ки, хотя́щия бра́нем.
|
Запрети́ звѣре́мъ тро́стнымъ: со́нмъ юне́цъ въ ю́ницахъ людски́хъ, є́же затвори́ти искуше́нныя сребро́мъ: расточи́ язы́ки хотя́щыя бра́немъ.
|
|
32
|
32
|
|
При́йдуть моли́твенници от Єги́пта; Ефіо́пія предвари́ть ру́ку свою́ к Бо́гу.
|
Пріи́дутъ моли́твенницы от Єги́пта: Єѳіо́піа предвари́тъ ру́ку свою́ къ Бо́гу.
|
|
33
|
33
|
|
Ца́рства земна́я, по́йте Бо́гу, воспо́йте Го́сподеві,
|
Ца́рства земна́я, по́йте Бо́гу, воспо́йте Го́сподеви,
|
|
34
|
34
|
|
возше́дшему на не́бо небесе́ на восто́ки; се, дасть гла́су Своєму́ глас си́ли.
|
возше́дшему на небо небесе́ на восто́ки: се́, да́стъ гла́су Своєму́ гла́съ си́лы.
|
|
35
|
35
|
|
Даді́те сла́ву Бо́гові; на Ізра́їлі велелі́пота Єго́, і си́ла Єго́ на о́блаціх.
|
Дади́те сла́ву Богови: на Ізра́или велелѣ́пота Єго́, и си́ла Єго́ на о́блацѣхъ.
|
|
36
|
36
|
|
Ди́вен Бог во святи́х Свої́х; Бог Ізра́їлев, Той дасть си́лу і держа́ву лю́дем Свої́м. Благослове́н Бог.
|
Ди́венъ Бо́гъ во святы́хъ Свои́хъ: Бо́гъ Ізра́илевъ, То́й да́стъ си́лу и держа́ву лю́демъ Свои́мъ. Благослове́нъ Бо́гъ.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 68
|
Псалом 68
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о ізмі́ншихся [о іму́щих ізміни́тися], псало́м Дави́ду, 68.
|
Въ коне́цъ, о измѣ́ншихся {о иму́щихъ измѣни́тися}, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Спаси́ м'я, Бо́же, я́ко внидо́ша во́ди до душі́ моєя́.
|
Спаси́ мя, Бо́же, я́ко внидо́ша во́ды до души́ моєя́.
|
|
3
|
3
|
|
Углібо́х в тимі́нії глубини́, і ність постоя́нія; прийдо́х во глубини́ морські́я, і бу́ря потопи́ м'я.
|
Углѣбо́хъ въ тимѣ́ніи глубины́, и нѣ́сть постоя́нія: пріидо́хъ во глубины́ морскі́я, и бу́ря потопи́ мя.
|
|
4
|
4
|
|
Утруди́хся зови́й, ізмолче́ горта́нь мой; ісчезо́сті о́чі мої́, от є́же упова́ти мі на Бо́га моєго́.
|
Утруди́хся зовы́й, измолче́ горта́нь мо́й: исчезо́стѣ о́чи мои́, от є́же упова́ти ми́ на Бо́га моєго́.
|
|
5
|
5
|
|
Умно́жишася па́че влас глави́ моєя́ ненави́дящії м'я ту́не; укріпи́шася вразі́ мої́, ізгоня́щії м'я непра́ведно; я́же не восхища́х, тогда́ воздая́х.
|
Умно́жишася па́че вла́съ главы́ моєя́ ненави́дящіи мя́ ту́не: укрѣпи́шася врази́ мои́, изгоня́щіи мя́ непра́ведно: я́же не восхища́хъ, тогда́ воздая́хъ.
|
|
6
|
6
|
|
Бо́же, Ти уві́діл єси́ безу́міє моє́, і прегріше́нія моя́ от Тебе́ не утаї́шася.
|
Бо́же, Ты́ увѣ́дѣлъ єси́ безу́міє моє́, и прегрѣше́нія моя́ от Тебе́ не утаи́шася.
|
|
7
|
7
|
|
Да не постидя́ться о мні терп'я́щії Тебе́, Го́споди, Го́споди сил; ніже́ да посра́м'яться о мні і́щущії Тебе́, Бо́же Ізра́їлев.
|
Да не постыдя́тся о мнѣ́ терпя́щіи Тебе́, Го́споди, Го́споди си́лъ: ниже́ да посра́мятся о мнѣ́ и́щущіи Тебе́, Бо́же Ізра́илевъ.
|
|
8
|
8
|
|
Я́ко Тебе́ ра́ди претерпі́х поноше́ніє, покри́ срамота́ лице́ моє́.
|
Я́ко Тебе́ ра́ди претерпѣ́хъ поноше́ніє, покры́ срамота́ лице́ моє́.
|
|
9
|
9
|
|
Чуждь бих бра́тії моє́й і стра́нен синово́м ма́тере моєя́;
|
Чу́ждь бы́хъ бра́тіи моє́й и стра́ненъ сыново́мъ ма́тере моєя́:
|
|
10
|
10
|
|
я́ко ре́вность до́му Твоєго́ сніде́ м'я, і поноше́нія понося́щих Ті нападо́ша на м'я.
|
я́ко ре́вность до́му Твоєго́ снѣде́ мя, и поноше́нія понося́щихъ Ти́ нападо́ша на мя́.
|
|
11
|
11
|
|
І покри́х посто́м ду́шу мою́, і бисть в поноше́ніє мні;
|
И покры́хъ посто́мъ ду́шу мою́, и бы́сть въ поноше́ніє мнѣ́:
|
|
12
|
12
|
|
і положи́х одія́ніє моє́ вре́тище, і бих їм в при́тчу.
|
и положи́хъ одѣя́ніє моє́ вре́тище, и бы́хъ и́мъ въ при́тчу.
|
|
13
|
13
|
|
О мні глумля́хуся сідя́щії во враті́х, і о мні поя́ху пію́щії вино́.
|
О мнѣ́ глумля́хуся сѣдя́щіи во вратѣ́хъ, и о мнѣ́ поя́ху пію́щіи віно́.
|
|
14
|
14
|
|
Аз же моли́твою моє́ю к Тебі́, Бо́же; вре́м'я благоволе́нія, Бо́же; во мно́жестві ми́лости Твоєя́ усли́ши м'я, во і́стині спасе́нія Твоєго́.
|
А́зъ же моли́твою моє́ю къ Тебѣ́, Бо́же: вре́мя благоволе́нія, Бо́же: во мно́жествѣ ми́лости Твоєя́ услы́ши мя́, во и́стинѣ спасе́нія Твоєго́.
|
|
15
|
15
|
|
Спаси́ м'я от бре́нія, да не углі́бну; да ізба́влюся от ненави́дящих м'я і от глубо́ких вод.
|
Спаси́ мя от бре́нія, да не углѣ́бну: да изба́влюся от ненави́дящихъ мя́ и от глубо́кихъ во́дъ.
|
|
16
|
16
|
|
Да не потопи́ть мене́ бу́ря водна́я, ніже́ да пожре́ть мене́ глубина́, ніже́ сведе́ть о мні рове́нник уст свої́х.
|
Да не потопи́тъ мене́ бу́ря водна́я, ниже́ да пожре́тъ мене́ глубина́, ниже́ сведе́тъ о мнѣ́ рове́нникъ у́стъ свои́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Усли́ши м'я, Го́споди, я́ко бла́га ми́лость Твоя́; по мно́жеству щедро́т Твої́х при́зри на м'я.
|
Услы́ши мя́, Го́споди, я́ко бла́га ми́лость Твоя́: по мно́жеству щедро́тъ Твои́хъ при́зри на мя́.
|
|
18
|
18
|
|
Не отврати́ лиця́ Твоєго́ от о́трока Твоєго́, я́ко скорблю́; ско́ро усли́ши м'я.
|
Не отврати́ лица́ Твоєго́ от о́трока Твоєго́, я́ко скорблю́: ско́ро услы́ши мя́.
|
|
19
|
19
|
|
Воньми́ душі́ моє́й і ізба́ви ю; враг мої́х ра́ди ізба́ви м'я.
|
Вонми́ души́ моє́й и изба́ви ю́: вра́гъ мои́хъ ра́ди изба́ви мя́.
|
|
20
|
20
|
|
Ти бо ві́си поноше́ніє моє́, і студ мой, і срамоту́ мою́; пред Тобо́ю всі оскорбля́ющії м'я.
|
Ты́ бо вѣ́си поноше́ніє моє́, и сту́дъ мо́й, и срамоту́ мою́: предъ Тобо́ю вси́ оскорбля́ющіи мя́.
|
|
21
|
21
|
|
Поноше́ніє ча́яше душа́ моя́ і страсть; і ждах соскорб'я́щаго, і не бі, і утіша́ющих, і не обріто́х.
|
Поноше́ніє ча́яше душа́ моя́ и стра́сть: и жда́хъ соскорбя́щаго, и не бѣ́, и утѣша́ющихъ, и не обрѣто́хъ.
|
|
22
|
22
|
|
І да́ша в снідь мою́ желчь, і в жа́жду мою́ напої́ша м'я о́цта.
|
И да́ша въ снѣ́дь мою́ же́лчь, и въ жа́жду мою́ напои́ша мя́ о́цта.
|
|
23
|
23
|
|
Да бу́деть трапе́за їх пред ни́ми в сіть, і в воздая́ніє, і в собла́зн.
|
Да бу́детъ трапе́за и́хъ предъ ни́ми въ сѣ́ть и въ воздая́ніє и въ собла́знъ.
|
|
24
|
24
|
|
Да помрача́ться о́чі їх, є́же не ви́діти, і хребе́т їх ви́ну сляци́.
|
Да помрача́тся о́чи и́хъ, є́же не ви́дѣти, и хребе́тъ и́хъ вы́ну сляцы́.
|
|
25
|
25
|
|
Проли́й на ня гнів Твой, і я́рость гні́ва Твоєго́ да пости́гнеть їх.
|
Пролі́й на ня́ гнѣ́въ Тво́й, и я́рость гнѣ́ва Твоєго́ да пости́гнетъ и́хъ.
|
|
26
|
26
|
|
Да бу́деть двор їх пуст, і в жили́щих їх да не бу́деть живи́й.
|
Да бу́детъ дво́ръ и́хъ пу́стъ, и въ жили́щихъ и́хъ да не бу́детъ живы́й.
|
|
27
|
27
|
|
Зане́ єго́же Ти порази́л єси́, ті́ї погна́ша, і к болі́зні язв мої́х приложи́ша.
|
Зане́ єго́же Ты́ порази́лъ єси́, ті́и погна́ша, и къ болѣ́зни я́звъ мои́хъ приложи́ша.
|
|
28
|
28
|
|
Приложи́ беззако́ніє к беззако́нію їх, і да не вни́дуть в пра́вду Твою́.
|
Приложи́ беззако́ніє къ беззако́нію и́хъ, и да не вни́дутъ въ пра́вду Твою́.
|
|
29
|
29
|
|
Да потреб'я́ться от кни́ги живи́х, і с пра́ведними да не напи́шуться.
|
Да потребя́тся от кни́ги живы́хъ, и съ пра́ведными да не напи́шутся.
|
|
30
|
30
|
|
Нищ і боля́й єсьм аз; спасе́ніє Твоє́, Бо́же, да при́йметь м'я.
|
Ни́щъ и боля́й є́смь а́зъ: спасе́ніє Твоє́, Бо́же, да пріи́метъ мя́.
|
|
31
|
31
|
|
Восхвалю́ і́м'я Бо́га моєго́ с пі́снію, возвели́чу Єго́ во хвале́нії;
|
Восхвалю́ и́мя Бо́га моєго́ съ пѣ́снію, возвели́чу Єго́ во хвале́ніи:
|
|
32
|
32
|
|
і уго́дно бу́деть Бо́гу па́че тельця́ ю́на, ро́ги ізнося́ща і па́знокти.
|
и уго́дно бу́детъ Бо́гу па́че телца́ ю́на, ро́ги износя́ща и па́знокти.
|
|
33
|
33
|
|
Да у́зрять ни́щії і возвеселя́ться; взищі́те Бо́га, і жива́ бу́деть душа́ ва́ша.
|
Да у́зрятъ ни́щіи и возвеселя́тся: взыщи́те Бо́га, и жива́ бу́детъ душа́ ва́ша.
|
|
34
|
34
|
|
Я́ко усли́ша убо́гія Госпо́дь, і окова́нния Своя́ не унічижи́.
|
Я́ко услы́ша убо́гія Госпо́дь, и окова́нныя Своя́ не уничижи́.
|
|
35
|
35
|
|
Да восхва́лять Єго́ небеса́ і земля́, мо́ре і вся живу́щая в нем.
|
Да восхва́лятъ Єго́ небеса́ и земля́, мо́ре и вся́ живу́щая въ не́мъ.
|
|
36
|
36
|
|
Я́ко Бог спасе́ть Сіо́на, і сози́ждуться гра́ди Іуде́йстії, і вселя́ться та́мо і наслі́дять ї;
|
Я́ко Бо́гъ спасе́тъ Сіо́на, и сози́ждутся гра́ди Іуде́йстіи, и вселя́тся та́мо и наслѣ́дятъ и́:
|
|
37
|
37
|
|
і сі́м'я рабо́в Твої́х удержи́ть ї, і лю́б'ящії і́м'я Твоє́ вселя́ться в нем.
|
и сѣ́мя рабо́въ Твои́хъ удержи́тъ и́, и лю́бящіи и́мя Твоє́ вселя́тся въ не́мъ.
|
|
Псалом 69
|
Псалом 69
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць Дави́ду, в воспомина́ніє, во є́же спасти́ м'я Го́споду, 69.
|
Въ коне́цъ Дави́ду, въ воспомина́ніє, во є́же спасти́ мя Го́споду.
|
|
2
|
2
|
|
Бо́же, в по́мощ мою́ воньми́; Го́споди, помощи́ мі потщи́ся.
|
Бо́же, въ по́мощь мою́ вонми́: Го́споди, помощи́ ми потщи́ся.
|
|
3
|
3
|
|
Да постидя́ться і посра́м'яться і́щущії ду́шу мою́, да возвратя́ться всп'ять і постидя́ться хотя́щії мі зла́я;
|
Да постыдя́тся и посра́мятся и́щущіи ду́шу мою́, да возвратя́тся вспя́ть и постыдя́тся хотя́щіи ми́ зла́я:
|
|
4
|
4
|
|
да возвратя́ться а́біє стидя́щеся глаго́лющії мі: бла́гоже, бла́гоже!
|
да возвратя́тся а́біє стыдя́щеся глаго́лющіи ми́: бла́гоже, бла́гоже.
|
|
5
|
5
|
|
Да возра́дуються і возвеселя́ться о Тебі́ всі і́щущії Тебе́, Бо́же; і да глаго́лють ви́ну: «Да возвели́читься Госпо́дь!», лю́б'ящії спасе́ніє Твоє́.
|
Да возра́дуются и возвеселя́тся о Тебѣ́ вси́ и́щущіи Тебе́, Бо́же: и да глаго́лютъ вы́ну, да возвели́чится Госпо́дь, лю́бящіи спасе́ніє Твоє́.
|
|
6
|
6
|
|
Аз же нищ єсьм і убо́г, Бо́же, помози́ мі; Помо́щник мой і Ізба́витель мой єси́ Ти, Го́споди, не закосни́.
|
А́зъ же ни́щъ є́смь и убо́гъ, Бо́же, помози́ ми: помо́щникъ мо́й и изба́витель мо́й єси́ Ты́, Го́споди, не закосни́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 70
|
Псалом 70
|
|
0
|
0
|
|
Дави́ду псало́м, сино́в Іонада́вових і пе́рвих плі́ншихся, не надпи́сан у євре́й, 70.
|
Дави́ду псало́мъ, сыно́въ Іонада́вовыхъ и пе́рвыхъ плѣ́ншихся, не надпи́санъ у Євре́й.
|
|
1
|
1
|
|
На Тя, Го́споди, упова́х, да не постижу́ся во вік.
|
На Тя́, Го́споди, упова́хъ, да не постыжу́ся въ вѣ́къ.
|
|
2
|
2
|
|
Пра́вдою Твоє́ю ізба́ви м'я і ізми́ м'я; приклони́ ко мні у́хо Твоє́ і спаси́ м'я.
|
Пра́вдою Твоє́ю изба́ви мя́ и изми́ мя: приклони́ ко мнѣ́ у́хо Твоє́ и спаси́ мя.
|
|
3
|
3
|
|
Бу́ди мі в Бо́га Защи́тителя і в мі́сто крі́пко спасти́ м'я, я́ко Утвержде́ніє моє́ і Прибі́жище моє́ єси́ Ти.
|
Бу́ди ми́ въ Бо́га защи́тителя и въ мѣ́сто крѣ́пко спасти́ мя: я́ко утвержде́ніє моє́ и прибѣ́жище моє́ єси́ Ты́.
|
|
4
|
4
|
|
Бо́же мой, ізба́ви м'я із руки́ грі́шнаго, із руки́ законопресту́пнаго і оби́дящаго.
|
Бо́же мо́й, изба́ви мя́ изъ руки́ грѣ́шнаго, изъ руки́ законопресту́пнаго и оби́дящаго:
|
|
5
|
5
|
|
Я́ко Ти єси́ терпі́ніє моє́, Го́споди, Го́споди, Упова́ніє моє́ от ю́ности моєя́.
|
я́ко Ты́ єси́ терпѣ́ніє моє́, Го́споди, Го́споди, упова́ніє моє́ от ю́ности моєя́.
|
|
6
|
6
|
|
В Тебі́ утверди́хся от утро́би, от чре́ва ма́тере моєя́ Ти єси́ мой Покрови́тель, о Тебі́ пі́ніє моє́ ви́ну.
|
Въ Тебѣ́ утверди́хся от утро́бы, от чре́ва ма́тере моєя́ Ты́ єси́ мо́й покрови́тель: о Тебѣ́ пѣ́ніє моє́ вы́ну.
|
|
7
|
7
|
|
Я́ко чу́до бих мно́гим, і Ти Помо́щник мой крі́пок.
|
Я́ко чу́до бы́хъ мно́гимъ: и Ты́ помо́щникъ мо́й крѣ́покъ.
|
|
8
|
8
|
|
Да іспо́лняться уста́ моя́ хвале́нія, я́ко да воспою́ сла́ву Твою́, весь день великолі́піє Твоє́.
|
Да испо́лнятся уста́ моя́ хвале́нія, я́ко да воспою́ сла́ву Твою́, ве́сь де́нь великолѣ́піє Твоє́.
|
|
9
|
9
|
|
Не отве́ржи мене́ во вре́м'я ста́рости, внегда́ оскудіва́ти крі́пості моє́й, не оста́ви мене́.
|
Не отве́ржи мене́ во вре́мя ста́рости: внегда́ оскудѣва́ти крѣ́пости моє́й, не оста́ви мене́.
|
|
10
|
10
|
|
Я́ко рі́ша вразі́ мої́ мні, і стрегу́щії ду́шу мою́ совіща́ша вку́пі,
|
Я́ко рѣ́ша врази́ мои́ мнѣ́, и стрегу́щіи ду́шу мою́ совѣща́ша вку́пѣ,
|
|
11
|
11
|
|
глаго́люще: Бог оста́вил єсть єго́, пожені́те і імі́те єго́, я́ко ність ізбавля́яй.
|
глаго́люще: Бо́гъ оста́вилъ є́сть єго́, пожени́те и ими́те єго́, я́ко нѣ́сть избавля́яй.
|
|
12
|
12
|
|
Бо́же мой, не удали́ся от мене́; Бо́же мой, в по́мощ мою́ воньми́.
|
Бо́же мо́й, не удали́ся от мене́: Бо́же мо́й, въ по́мощь мою́ вонми́.
|
|
13
|
13
|
|
Да постидя́ться і ізче́знуть оклевета́ющії ду́шу мою́, да облеку́ться в студ і срам і́щущії зла́я мні.
|
Да постыдя́тся и изче́знутъ оклевета́ющіи ду́шу мою́, да облеку́тся въ сту́дъ и сра́мъ и́щущіи зла́я мнѣ́.
|
|
14
|
14
|
|
Аз же всегда́ возупова́ю на Тя, і приложу́ на вся́ку похвалу́ Твою́.
|
А́зъ же всегда́ возупова́ю на Тя́, и приложу́ на вся́ку похвалу́ Твою́.
|
|
15
|
15
|
|
Уста́ моя́ возвістя́ть пра́вду Твою́, весь день — спасе́ніє Твоє́, я́ко не позна́х кни́жная.
|
Уста́ моя́ возвѣстя́тъ пра́вду Твою́, ве́сь де́нь спасе́ніє Твоє́, я́ко не позна́хъ кни́жная.
|
|
16
|
16
|
|
Вни́ду в си́лі Госпо́дні; Го́споди, пом'яну́ пра́вду Тебе́ єди́наго.
|
Вни́ду въ си́лѣ Госпо́дни: Го́споди, помяну́ пра́вду Тебе́ єди́наго.
|
|
17
|
17
|
|
Бо́же мой, ї́мже научи́л м'я єси́ от ю́ности моєя́, і дони́ні возвіщу́ чудеса́ Твоя́.
|
Бо́же мо́й, и́мже научи́лъ мя́ єси́ от ю́ности моєя́, и доны́нѣ возвѣщу́ чудеса́ Твоя́.
|
|
18
|
18
|
|
І да́же до ста́рости і престарі́нія, Бо́же мой, не оста́ви мене́, до́ндеже возвіщу́ ми́шцю Твою́ ро́ду всему́ гряду́щему,
|
И да́же до ста́рости и престарѣ́нія, Бо́же мо́й, не оста́ви мене́, до́ндеже возвѣщу́ мы́шцу Твою́ ро́ду всему́ гряду́щему,
|
|
19
|
19
|
|
си́лу Твою́ і пра́вду Твою́, Бо́же, да́же до ви́шніх, я́же сотвори́л мі єси́ вели́чія; Бо́же, кто подо́бен Тебі́?
|
си́лу Твою́ и пра́вду Твою́, Бо́же, да́же до вы́шнихъ, я́же сотвори́лъ ми́ єси́ вели́чія: Бо́же, кто́ подо́бенъ Тебѣ́?
|
|
20
|
20
|
|
Єли́ки яви́л мі єси́ ско́рбі мно́гі і зли? І обра́щся оживотвори́л м'я єси́ і от бездн землі́ возве́л м'я єси́.
|
Єли́ки яви́лъ ми́ єси́ ско́рби мно́ги и злы́? И обра́щься оживотвори́лъ мя́ єси́ и от бе́зднъ земли́ возве́лъ мя́ єси́.
|
|
21
|
21
|
|
Умно́жил єси́ на мні вели́чествіє Твоє́, і обра́щся уті́шил м'я єси́, і от бездн землі́ па́ки возве́л м'я єси́.
|
Умно́жилъ єси́ на мнѣ́ вели́чествіє Твоє́, и обра́щься утѣ́шилъ мя́ єси́, и от бе́зднъ земли́ па́ки возве́лъ мя́ єси́.
|
|
22
|
22
|
|
І́бо аз іспові́мся Тебі́ в лю́дех, Го́споди, в сосу́діх псало́мських і́стину Твою́, Бо́же. Воспою́ Тебі́ в гу́слех, Святи́й Ізра́їлев.
|
И́бо а́зъ исповѣ́мся Тебѣ́ въ лю́дехъ, Го́споди, въ сосу́дѣхъ псало́мскихъ и́стину Твою́, Бо́же: воспою́ Тебѣ́ въ гу́слехъ, Святы́й Ізра́илевъ.
|
|
23
|
23
|
|
Возра́дуєтіся устні́ мої́, єгда́ воспою́ Тебі́, і душа́ моя́, ю́же єси́ ізба́вил.
|
Возра́дуєтѣся устнѣ́ мои́, єгда́ воспою́ Тебѣ́, и душа́ моя́, ю́же єси́ изба́вилъ:
|
|
24
|
24
|
|
Єще́ же і язи́к мой весь день поучи́ться пра́вді Твоє́й, єгда́ постидя́ться і посра́м'яться і́щущий зла́я мні.
|
єще́ же и язы́къ мо́й ве́сь де́нь поучи́тся пра́вдѣ Твоє́й, єгда́ постыдя́тся и посра́мятся и́щущіи зла́я мнѣ́.
|
|
Псалом 71
|
Псалом 71
|
|
0
|
0
|
|
О Соломо́ні, псало́м Дави́ду, 71.
|
О Соломо́нѣ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Бо́же, суд Твой царе́ві даждь, і пра́вду Твою́ си́ну царе́ву;
|
Бо́же, су́дъ Тво́й царе́ви да́ждь, и пра́вду Твою́ сы́ну царе́ву:
|
|
2
|
2
|
|
суди́ти лю́дем Твої́м в пра́вді і ни́щим Твої́м в суді́.
|
суди́ти лю́демъ Твои́мъ въ пра́вдѣ и ни́щымъ Твои́мъ въ судѣ́.
|
|
3
|
3
|
|
Да воспри́ймуть го́ри мир лю́дем і хо́лми пра́вду.
|
Да воспріи́мутъ го́ры ми́ръ лю́демъ и хо́лми пра́вду.
|
|
4
|
4
|
|
Су́дить ни́щим людськи́м, і спасе́ть си́ни убо́гих, і смири́ть клеветника́.
|
Су́дитъ ни́щымъ людски́мъ, и спасе́тъ сы́ны убо́гихъ, и смири́тъ клеветника́.
|
|
5
|
5
|
|
І пребу́деть с со́лнцем, і пре́жде луни́ ро́да родо́в.
|
И пребу́детъ съ со́лнцемъ, и пре́жде луны́ ро́да родо́въ.
|
|
6
|
6
|
|
Сни́деть, я́ко дождь на руно́, і я́ко ка́пля ка́плющая на зе́млю.
|
Сни́детъ я́ко до́ждь на руно́, и я́ко ка́пля ка́плющая на зе́млю.
|
|
7
|
7
|
|
Возсія́єть во днех єго́ пра́вда і мно́жество ми́ра, до́ндеже оти́меться луна́.
|
Возсія́єтъ во дне́хъ єго́ пра́вда и мно́жество ми́ра, до́ндеже отъи́мется луна́.
|
|
8
|
8
|
|
І облада́єть от мо́ря до мо́ря, і от рік до коне́ць вселе́нния.
|
И облада́єтъ от мо́ря до мо́ря, и от рѣ́къ до коне́цъ вселе́нныя.
|
|
9
|
9
|
|
Пред ним припаду́ть ефіо́пляне, і вразі́ єго́ персть поли́жуть.
|
Предъ ни́мъ припаду́тъ єѳіо́пляне, и врази́ єго́ пе́рсть поли́жутъ.
|
|
10
|
10
|
|
Ца́ріє Фарсі́йстії і о́строві да́ри принесу́ть, ца́ріє Ара́встії і Сава́ да́ри приведу́ть;
|
Ца́ріє Ѳарсі́йстіи и о́строви да́ры принесу́тъ, ца́ріє Ара́встіи и Сава́ да́ры приведу́тъ:
|
|
11
|
11
|
|
і покло́няться єму́ всі ца́ріє зе́мстії, всі язи́ци порабо́тають єму́.
|
и покло́нятся єму́ вси́ ца́ріє зе́мстіи, вси́ язы́цы порабо́таютъ єму́.
|
|
12
|
12
|
|
Я́ко ізба́ви ни́ща от си́льна, і убо́га, єму́же не бі помо́щника.
|
Я́ко изба́ви ни́ща от си́льна, и убо́га, єму́же не бѣ́ помо́щника.
|
|
13
|
13
|
|
Пощади́ть ни́ща і убо́га, і ду́ші убо́гих спасе́ть;
|
Пощади́тъ ни́ща и убо́га, и ду́шы убо́гихъ спасе́тъ:
|
|
14
|
14
|
|
от ли́хви і от непра́вди ізба́вить ду́ші їх, і че́стно і́м'я єго́ пред ни́ми.
|
от ли́хвы и от непра́вды изба́витъ ду́шы и́хъ, и че́стно и́мя єго́ предъ ни́ми.
|
|
15
|
15
|
|
І жив бу́деть, і да́сться єму́ от зла́та Араві́йська; і помо́ляться о нем ви́ну, весь день благослов'я́ть єго́.
|
И жи́въ бу́детъ, и да́стся єму́ от зла́та Араві́йска: и помо́лятся о не́мъ вы́ну, ве́сь де́нь благословя́тъ єго́.
|
|
16
|
16
|
|
Бу́деть утвержде́ніє на землі́ на версі́х гор; превознесе́ться па́че Лива́на плод єго́, і процвіту́ть от гра́да, я́ко трава́ земна́я.
|
Бу́детъ утвержде́ніє на земли́ на версѣ́хъ го́ръ: превознесе́тся па́че Ліва́на пло́дъ єго́, и процвѣту́тъ от гра́да я́ко трава́ земна́я.
|
|
17
|
17
|
|
Бу́деть і́м'я єго́ благослове́но во ві́ки, пре́жде со́лнця пребива́єть і́м'я єго́; і благослов'я́ться в нем вся колі́на земна́я, всі язи́ци ублажа́ть єго́.
|
Бу́детъ и́мя єго́ благослове́но во вѣ́ки, пре́жде со́лнца пребыва́єтъ и́мя єго́: и благословя́тся въ не́мъ вся́ колѣ́на земна́я, вси́ язы́цы ублажа́тъ єго́.
|
|
18
|
18
|
|
Благослове́н Госпо́дь, Бог Ізра́їлев, творя́й чудеса́ єди́н,
|
Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ, творя́й чудеса́ єди́нъ,
|
|
19
|
19
|
|
і благослове́нно і́м'я сла́ви Єго́ во вік і в вік ві́ка; і іспо́лниться сла́ви Єго́ вся земля́. Бу́ди, бу́ди.
|
и благослове́но и́мя сла́вы Єго́ во вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: и испо́лнится сла́вы Єго́ вся́ земля́: бу́ди, бу́ди.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 72
|
Псалом 72
|
|
0
|
0
|
|
Оконча́шася пі́сні Дави́да, си́на Ієссе́йова. Псало́м Аса́фу, 72.
|
Оконча́шася пѣ́сни Дави́да, сы́на Ієссе́ова. Псало́мъ Аса́фу.
|
|
1
|
1
|
|
Коль благ Бог Ізра́їлев пра́вим се́рдцем.
|
Ко́ль бла́гъ Бо́гъ Ізра́илевъ пра́вымъ се́рдцемъ.
|
|
2
|
2
|
|
Мої́ же вма́лі не подвижа́стіся но́зі; вма́лі не пролія́шася стопи́ моя́;
|
Мои́ же вма́лѣ не подвижа́стѣся но́зѣ: вма́лѣ не пролія́шася стопы́ моя́:
|
|
3
|
3
|
|
я́ко возревнова́х на беззако́нния, мир грі́шников зря;
|
я́ко возревнова́хъ на беззако́нныя, ми́ръ грѣ́шниковъ зря́:
|
|
4
|
4
|
|
я́ко ність восклоне́нія в сме́рті їх і утвержде́нія в ра́ні їх;
|
я́ко нѣ́сть восклоне́нія въ сме́рти и́хъ и утвержде́нія въ ра́нѣ и́хъ:
|
|
5
|
5
|
|
в труді́х челові́чеських не суть, і с челові́ки не при́ймуть ран.
|
въ трудѣ́хъ человѣ́ческихъ не су́ть, и съ человѣ́ки не пріи́мутъ ра́нъ.
|
|
6
|
6
|
|
Сего́ ра́ди удержа́ я горди́ня їх до конця́; оді́яшася непра́вдою і нече́стієм свої́м.
|
Сего́ ра́ди удержа́ я́ горды́ня и́хъ до конца́: одѣ́яшася непра́вдою и нече́стіємъ свои́мъ.
|
|
7
|
7
|
|
Ізи́деть, я́ко із ту́ка, непра́вда їх; прейдо́ша в любо́в се́рдця.
|
Изы́детъ я́ко изъ ту́ка непра́вда и́хъ: преидо́ша въ любо́вь се́рдца.
|
|
8
|
8
|
|
Поми́слиша і глаго́лаша в лука́встві, непра́вду в висоту́ глаго́лаша;
|
Помы́слиша и глаго́лаша въ лука́вствѣ, непра́вду въ высоту́ глаго́лаша:
|
|
9
|
9
|
|
положи́ша на небесі́ уста́ своя́, і язи́к їх пре́йде по землі́.
|
положи́ша на небеси́ уста́ своя́, и язы́къ и́хъ пре́йде по земли́.
|
|
10
|
10
|
|
Сего́ ра́ди обратя́ться лю́діє мої́ сі́мо, і дні́є іспо́лнені обря́щуться в них.
|
Сего́ ра́ди обратя́тся лю́діє Мои́ сѣ́мо, и дні́є испо́лнени обря́щутся въ ни́хъ.
|
|
11
|
11
|
|
І рі́ша: ка́ко уві́ді Бог? І а́ще єсть ра́зум в Ви́шнім?
|
И рѣ́ша: ка́ко увѣ́дѣ Бо́гъ? И а́ще є́сть ра́зумъ въ Вы́шнѣмъ?
|
|
12
|
12
|
|
Се, сі́ї грі́шници і гобзу́ющії в вік удержа́ша бога́тство.
|
Се́, сі́и грѣ́шницы и гобзу́ющіи въ вѣ́къ удержа́ша бога́тство.
|
|
13
|
13
|
|
І ріх: єда́ [у́бо] всу́є оправди́х се́рдце моє́ і уми́х в непови́нних ру́ці мої́,
|
И рѣ́хъ: єда́ {у́бо} всу́є оправди́хъ се́рдце моє́ и умы́хъ въ непови́нныхъ ру́цѣ мои́,
|
|
14
|
14
|
|
і бих я́звен весь день, і обличе́ніє моє́ на у́треніх?
|
и бы́хъ я́звенъ ве́сь де́нь, и обличе́ніє моє́ на у́тренихъ?
|
|
15
|
15
|
|
А́ще глаго́лах, пові́м та́ко: се, ро́ду сино́в Твої́х, єму́же обіща́хся [се, ро́ду сино́в Твої́х преступи́х];
|
А́ще глаго́лахъ, повѣ́мъ та́ко: се́, ро́ду сыно́въ Твои́хъ, єму́же обѣща́хся {се́, ро́ду сыно́въ Твои́хъ преступи́хъ}:
|
|
16
|
16
|
|
і непщева́х разумі́ти; сіє́ труд єсть предо мно́ю,
|
и непщева́хъ разумѣ́ти: сіє́ тру́дъ є́сть предо мно́ю,
|
|
17
|
17
|
|
до́ндеже вни́ду во святи́ло Бо́жиє і разумі́ю в послі́дняя їх.
|
до́ндеже вни́ду во святи́ло Бо́жіє и разумѣ́ю въ послѣ́дняя и́хъ.
|
|
18
|
18
|
|
Оба́че за льще́нія їх положи́л єси́ їм зла́я, низложи́л єси́ я, внегда́ разгорди́шася.
|
Оба́че за льще́нія и́хъ положи́лъ єси́ и́мъ зла́я, низложи́лъ єси́ я́, внегда́ разгордѣ́шася.
|
|
19
|
19
|
|
Ка́ко би́ша в запусті́ніє? Внеза́пу ізчезо́ша, погибо́ша за беззако́ніє своє́.
|
Ка́ко бы́ша въ запустѣ́ніє? Внеза́пу изчезо́ша, погибо́ша за беззако́ніє своє́.
|
|
20
|
20
|
|
Я́ко со́ніє востаю́щаго, Го́споди, во гра́ді Твоє́м о́браз їх уничижи́ши.
|
Я́ко со́ніє востаю́щаго, Го́споди, во гра́дѣ Твоє́мъ о́бразъ и́хъ уничижи́ши.
|
|
21
|
21
|
|
Я́ко разжже́ся се́рдце моє́, і утро́би моя́ ізміни́шася;
|
Я́ко разжже́ся се́рдце моє́, и утро́бы моя́ измѣни́шася:
|
|
22
|
22
|
|
і аз унічиже́н, і не разумі́х, ско́тен бих у Тебе́.
|
и а́зъ уничиже́нъ, и не разумѣ́хъ, ско́тенъ бы́хъ у Тебе́.
|
|
23
|
23
|
|
І аз ви́ну с Тобо́ю; удержа́л єси́ ру́ку десну́ю мою́,
|
И а́зъ вы́ну съ Тобо́ю: удержа́лъ єси́ ру́ку десну́ю мою́,
|
|
24
|
24
|
|
і сові́том Твої́м наста́вил м'я єси́, і со сла́вою прия́л м'я єси́.
|
и совѣ́томъ Твои́мъ наста́вилъ мя́ єси́, и со сла́вою прія́лъ мя́ єси́.
|
|
25
|
25
|
|
Что бо мі єсть на небесі́? І от Тебе́ что восхоті́х на землі́?
|
Что́ бо ми́ є́сть на небеси́? И от Тебе́ что́ восхотѣ́хъ на земли́?
|
|
26
|
26
|
|
Ізчезе́ се́рдце моє́ і плоть моя́, Бо́же се́рдця моєго́, і часть моя́, Бо́же, во вік.
|
Изчезе́ се́рдце моє́ и пло́ть моя́, Бо́же се́рдца моєго́, и ча́сть моя́, Бо́же, во вѣ́къ.
|
|
27
|
27
|
|
Я́ко се, удаля́ющії себе́ от Тебе́ поги́бнуть; потреби́л єси́ вся́каго любоді́ющаго от Тебе́.
|
Я́ко се́, удаля́ющіи себе́ от Тебе́ поги́бнутъ: потреби́лъ єси́ вся́каго любодѣ́ющаго от Тебе́.
|
|
28
|
28
|
|
Мні же приліпля́тися Бо́гові бла́го єсть, полага́ти на Го́спода упова́ніє моє́, возвісти́ти мі вся хвали́ Твоя́, во враті́х дще́ре Сіо́ні.
|
Мнѣ́ же прилѣпля́тися Богови бла́го є́сть, полага́ти на Го́спода упова́ніє моє́, возвѣсти́ти ми́ вся́ хвалы́ Твоя́, во вратѣ́хъ дще́ре Сіо́ни.
|
|
Псалом 73
|
Псалом 73
|
|
0
|
0
|
|
Ра́зума Аса́фу, 73.
|
Ра́зума Аса́фу.
|
|
1
|
1
|
|
Вску́ю, Бо́же, отри́нул єси́ до конця́? Разгні́вася я́рость Твоя́ на о́вці па́житі Твоєя́?
|
Вску́ю, Бо́же, отри́нулъ єси́ до конца́? Разгнѣ́вася я́рость Твоя́ на о́вцы па́жити Твоєя́?
|
|
2
|
2
|
|
Пом'яни́ сонм Твой, єго́же стяжа́л єси́ іспе́рва, ізба́вил єси́ жезло́м достоя́нія Твоєго́, гора́ Сіо́н сія́ [жезл достоя́нія Твоєго́, го́ру Сіо́н сію́], в не́йже всели́лся єси́.
|
Помяни́ со́нмъ Тво́й, єго́же стяжа́лъ єси́ испе́рва, изба́вилъ єси́ жезло́мъ достоя́нія Твоєго́, гора́ Сіо́нъ сія́ {же́злъ достоя́нія Твоєго́, го́ру Сіо́нъ сію́}, въ не́йже всели́лся єси́.
|
|
3
|
3
|
|
Воздви́гни ру́ці Твої́ на горди́ні їх в коне́ць, єли́ка лука́внова враг во святі́м Твоє́м.
|
Воздви́гни ру́цѣ Твои́ на горды́ни и́хъ въ коне́цъ, єли́ка лука́внова вра́гъ во святѣ́мъ Твоє́мъ.
|
|
4
|
4
|
|
І восхвали́шася ненави́дящії Тя посреді́ пра́здника Твоєго́; положи́ша зна́менія своя́ зна́менія, і не позна́ша,
|
И восхвали́шася ненави́дящіи Тя́ посредѣ́ пра́здника Твоєго́: положи́ша зна́менія своя́ зна́менія, и не позна́ша,
|
|
5
|
5
|
|
я́ко во ісхо́ді преви́ше; я́ко в дубра́ві дре́в'яні сіки́рами разсіко́ша
|
я́ко во исхо́дѣ превы́ше: я́ко въ дубра́вѣ дре́вянѣ сѣки́рами разсѣко́ша
|
|
6
|
6
|
|
две́рі єго́ вку́пі, сі́чивом і оско́рдом разруши́ша ї.
|
две́ри єго́ вку́пѣ, сѣ́чивомъ и оско́рдомъ разруши́ша и́.
|
|
7
|
7
|
|
Возжго́ша огне́м святи́ло Твоє́; на землі́ оскверни́ша жили́ще і́мене Твоєго́.
|
Возжго́ша огне́мъ святи́ло Твоє́: на земли́ оскверни́ша жили́ще и́мене Твоєго́.
|
|
8
|
8
|
|
Рі́ша в се́рдці своє́м ю́жики їх вку́пі: прийді́те, і отста́вим вся пра́здники Бо́жія от землі́.
|
Рѣ́ша въ се́рдцы своє́мъ ю́жики и́хъ вку́пѣ: пріиди́те, и отста́вимъ вся́ пра́здники Бо́жія от земли́.
|
|
9
|
9
|
|
Зна́менія їх [зна́меній на́ших] не ви́діхом; ність ктому́ проро́ка, і нас не позна́єть ктому́.
|
Зна́менія и́хъ {зна́меній на́шихъ} не ви́дѣхомъ: нѣ́сть ктому́ проро́ка, и на́съ не позна́єтъ ктому́.
|
|
10
|
10
|
|
Доко́лі, Бо́же, поно́сить враг? Раздражи́ть проти́вний і́м'я Твоє́ до конця́?
|
Доко́лѣ, Бо́же, поно́ситъ вра́гъ? Раздражи́тъ проти́вный и́мя Твоє́ до конца́?
|
|
11
|
11
|
|
Вску́ю отвраща́єши ру́ку Твою́ і десни́цю Твою́ от среди́ ні́дра Твоєго́ в коне́ць?
|
Вску́ю отвраща́єши ру́ку Твою́ и десни́цу Твою́ от среды́ нѣ́дра Твоєго́ въ коне́цъ?
|
|
12
|
12
|
|
Бог же, Цар наш, пре́жде ві́ка соді́ла спасе́ніє посреді́ землі́.
|
Бо́гъ же, Ца́рь на́шъ, пре́жде вѣ́ка содѣ́ла спасе́ніє посредѣ́ земли́.
|
|
13
|
13
|
|
Ти утверди́л єси́ си́лою Твоє́ю мо́ре; Ти стерл єси́ глави́ зміє́в в воді́;
|
Ты́ утверди́лъ єси́ си́лою Твоє́ю мо́ре: Ты́ сте́рлъ єси́ главы́ зміє́въ въ водѣ́:
|
|
14
|
14
|
|
Ти сокруши́л єси́ главу́ змі́єву, дал єси́ того́ бра́шно лю́дем Ефіо́пським.
|
Ты́ сокруши́лъ єси́ главу́ змі́єву, да́лъ єси́ того́ бра́шно лю́демъ єѳіо́пскимъ.
|
|
15
|
15
|
|
Ти расто́ргл єси́ істо́чники і пото́ки; Ти ізсуши́л єси́ рі́ки Іфа́мськия.
|
Ты́ расто́рглъ єси́ исто́чники и пото́ки: Ты́ изсуши́лъ єси́ рѣ́ки иѳа́мскія.
|
|
16
|
16
|
|
Твой єсть день, і Твоя́ єсть нощ; Ти соверши́л єси́ зарю́ і со́лнце.
|
Тво́й є́сть де́нь, и Твоя́ є́сть но́щь: Ты́ соверши́лъ єси́ зарю́ и со́лнце.
|
|
17
|
17
|
|
Ти сотвори́л єси́ вся преді́ли землі́; жа́тву і ве́сну Ти созда́л єси́ я.
|
Ты́ сотвори́лъ єси́ вся́ предѣ́лы земли́: жа́тву и ве́сну Ты́ созда́лъ єси́ я́.
|
|
18
|
18
|
|
Пом'яни́ сія́; враг поноси́ Го́сподеві, і лю́діє безу́мнії раздражи́ша і́м'я Твоє́.
|
Помяни́ сія́: вра́гъ поноси́ Го́сподеви, и лю́діє безу́мніи раздражи́ша и́мя Твоє́.
|
|
19
|
19
|
|
Не преда́ждь звіре́м ду́шу іспові́дающуюся Тебі́; душ убо́гих Твої́х не забу́ди до конця́.
|
Не преда́ждь звѣре́мъ ду́шу исповѣ́дающуюся Тебѣ́: ду́шъ убо́гихъ Твои́хъ не забу́ди до конца́.
|
|
20
|
20
|
|
При́зри на заві́т Твой; я́ко іспо́лнишася помраче́ннії землі́ домо́в беззако́ній.
|
При́зри на завѣ́тъ Тво́й: я́ко испо́лнишася помраче́нніи земли́ домо́въ беззако́ній.
|
|
21
|
21
|
|
Да не возврати́ться смире́нний посра́млен; нищ і убо́г восхвали́та і́м'я Твоє́.
|
Да не возврати́тся смире́нный посра́мленъ: ни́щъ и убо́гъ восхвали́та и́мя Твоє́.
|
|
22
|
22
|
|
Воста́ни, Бо́же, суди́ прю Твою́; пом'яни́ поноше́ніє Твоє́, є́же от безу́мнаго весь день.
|
Воста́ни, Бо́же, суди́ прю́ Твою́: помяни́ поноше́ніє Твоє́, є́же от безу́мнаго ве́сь де́нь.
|
|
23
|
23
|
|
Не забу́ди гла́са моли́твенник Твої́х; горди́ня ненави́дящих Тя взи́де ви́ну [да восхо́дить ви́ну к Тебі́].
|
Не забу́ди гла́са моли́твенникъ Твои́хъ: горды́ня ненави́дящихъ Тя́ взы́де вы́ну {да восхо́дитъ вы́ну къ Тебѣ́}.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 74
|
Псалом 74
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, да не растли́ши, псало́м пі́сні Аса́фу, 74.
|
Въ коне́цъ, да не растли́ши, псало́мъ пѣ́сни Аса́фу.
|
|
2
|
2
|
|
Іспові́мися Тебі́, Бо́же, іспові́мися Тебі́ і призове́м і́м'я Твоє́; пові́м вся чудеса́ Твоя́.
|
Исповѣ́мыся Тебѣ́, Бо́же, исповѣ́мыся Тебѣ́ и призове́мъ и́мя Твоє́: повѣ́мъ вся́ чудеса́ Твоя́.
|
|
3
|
3
|
|
Єгда́ прийму́ вре́м'я, Аз правоти́ возсужду́.
|
Єгда́ пріиму́ вре́мя, А́зъ правоты́ возсужду́.
|
|
4
|
4
|
|
Раста́яся земля́ і всі живу́щії на ней, Аз утверди́х столпи́ єя́.
|
Раста́яся земля́ и вси́ живу́щіи на не́й, А́зъ утверди́хъ столпы́ єя́.
|
|
5
|
5
|
|
Ріх беззако́ннующим: не беззако́ннуйте! І согріша́ющим: не возносі́те ро́га.
|
Рѣ́хъ беззако́ннующымъ, не беззако́ннуйте: и согрѣша́ющымъ, не возноси́те ро́га.
|
|
6
|
6
|
|
Не воздвиза́йте на висоту́ ро́га ва́шего і не глаго́літе на Бо́га непра́вду;
|
Не воздвиза́йте на высоту́ ро́га ва́шего и не глаго́лите на Бо́га непра́вду:
|
|
7
|
7
|
|
я́ко ніже́ от ісхо́д, ніже́ і за́пад, ніже́ от пусти́х гор.
|
я́ко ниже́ от исхо́дъ, ниже́ и за́падъ, ниже́ от пусты́хъ го́ръ.
|
|
8
|
8
|
|
Я́ко Бог Судія́ єсть; сего́ смиря́єть, і сего́ возно́сить.
|
Я́ко Бо́гъ судія́ є́сть: сего́ смиря́єтъ, и сего́ возно́ситъ.
|
|
9
|
9
|
|
Я́ко ча́ша в руці́ Госпо́дні, вина́ нерастворе́на іспо́лнь растворе́нія, і уклони́ от сея́ в сію́; оба́че дро́ждіє єго́ не істощи́ся, іспію́ть всі грі́шнії землі́.
|
Я́ко ча́ша въ руцѣ́ Госпо́дни, віна́ нерастворе́на испо́лнь растворе́нія, и уклони́ от сея́ въ сію́: оба́че дро́ждіє єго́ не истощи́ся, испію́тъ вси́ грѣ́шніи земли́.
|
|
10
|
10
|
|
Аз же возра́дуюся в вік, воспою́ Бо́гу Іа́ковлю;
|
А́зъ же возра́дуюся въ вѣ́къ, воспою́ Бо́гу Іа́ковлю:
|
|
11
|
11
|
|
і вся ро́ги грі́шних сломлю́, і вознесе́ться рог пра́веднаго.
|
и вся́ ро́ги грѣ́шныхъ сломлю́, и вознесе́тся ро́гъ пра́веднаго.
|
|
Псалом 75
|
Псалом 75
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, в пі́снех, псало́м Аса́фу, піснь ко ассирі́анину, 75.
|
Въ коне́цъ, въ пѣ́снехъ, псало́мъ Аса́фу, пѣ́снь ко Ассирі́анину.
|
|
2
|
2
|
|
Ві́дом во Іуде́ї Бог; во Ізра́їлі ве́ліє і́м'я Єго́.
|
Вѣ́домъ во Іуде́и Бо́гъ: во Ізра́или ве́ліє и́мя Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
І бисть в ми́рі мі́сто Єго́, і жили́ще Єго́ в Сіо́ні.
|
И бы́сть въ ми́рѣ мѣ́сто Єго́, и жили́ще Єго́ въ Сіо́нѣ.
|
|
4
|
4
|
|
Та́мо сокруши́ крі́пості луко́в, ору́жіє і меч і брань.
|
Та́мо сокруши́ крѣ́пости луко́въ, ору́жіє и ме́чь и бра́нь.
|
|
5
|
5
|
|
Просвіща́єши Ти ди́вно от гор ві́чних.
|
Просвѣща́єши Ты́ ди́вно от го́ръ вѣ́чныхъ.
|
|
6
|
6
|
|
См'ято́шася всі неразу́мнії се́рдцем; усну́ша сном свої́м, і нічто́же обріто́ша всі му́жіє бога́тства в рука́х свої́х.
|
Смято́шася вси́ неразу́мніи се́рдцемъ: усну́ша сно́мъ свои́мъ, и ничто́же обрѣто́ша вси́ му́жіє бога́тства въ рука́хъ свои́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
От запреще́нія Твоєго́, Бо́же Іа́ковль, воздрема́ша всі́дшії на ко́ні.
|
От запреще́нія Твоєго́, Бо́же Іа́ковль, воздрема́ша всѣ́дшіи на ко́ни.
|
|
8
|
8
|
|
Ти стра́шен єси́, і кто противоста́неть Тебі́? Отто́лі гнів Твой.
|
Ты́ стра́шенъ єси́, и кто́ противоста́нетъ Тебѣ́? Отто́лѣ гнѣ́въ Тво́й.
|
|
9
|
9
|
|
С небесе́ сли́шан сотвори́л єси́ суд; земля́ убоя́ся і умолча́,
|
Съ небесе́ слы́шанъ сотвори́лъ єси́ су́дъ: земля́ убоя́ся и умолча́,
|
|
10
|
10
|
|
внегда́ воста́ти на суд Бо́гу, спасти́ вся кро́ткия землі́.
|
внегда́ воста́ти на су́дъ Бо́гу, спасти́ вся́ кро́ткія земли́.
|
|
11
|
11
|
|
Я́ко помишле́ніє челові́чеськоє іспові́сться Тебі́, і оста́нок помишле́нія пра́зднуєть Ті.
|
Я́ко помышле́ніє человѣ́ческоє исповѣ́стся Тебѣ́, и оста́нокъ помышле́нія пра́зднуєтъ Ти́.
|
|
12
|
12
|
|
Помолі́теся і воздаді́те Го́сподеві Бо́гу на́шему; всі, і́же о́крест Єго́, принесу́ть да́ри
|
Помоли́теся и воздади́те Го́сподеви Бо́гу на́шему: вси́, и́же о́крестъ Єго́, принесу́тъ да́ры
|
|
13
|
13
|
|
Стра́шному і от'є́млющему ду́хи князе́й, стра́шному па́че царе́й земни́х.
|
Стра́шному и отъе́млющему ду́хи князе́й, стра́шному па́че царе́й земны́хъ.
|
|
Псалом 76
|
Псалом 76
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о Ідіфу́мі, псало́м Аса́фу, 76.
|
Въ коне́цъ, о Ідіѳу́мѣ, псало́мъ Аса́фу.
|
|
2
|
2
|
|
Гла́сом мої́м ко Го́споду воззва́х, гла́сом мої́м к Бо́гу, і внят мі.
|
Гла́сомъ мои́мъ ко Го́споду воззва́хъ, гла́сомъ мои́мъ къ Бо́гу, и вня́тъ ми́.
|
|
3
|
3
|
|
В день ско́рби моєя́ Бо́га взиска́х рука́ма мої́ма, но́щію пред Ним, і не прельще́н бих; отве́ржеся уті́шитися душа́ моя́.
|
Въ де́нь ско́рби моєя́ Бо́га взыска́хъ рука́ма мои́ма, но́щію предъ Ни́мъ, и не прельще́нъ бы́хъ: отве́ржеся утѣ́шитися душа́ моя́.
|
|
4
|
4
|
|
Пом'яну́х Бо́га і возвесели́хся, поглумля́хся [размишля́х], і малоду́шствоваше дух мой.
|
Помяну́хъ Бо́га и возвесели́хся, поглумля́хся {размышля́хъ}, и малоду́шствоваше ду́хъ мо́й.
|
|
5
|
5
|
|
Предвари́сті стражби́ о́чі мої́; см'ято́хся і не глаго́лах.
|
Предвари́стѣ стражбы́ о́чи мои́: смято́хся и не глаго́лахъ.
|
|
6
|
6
|
|
Поми́слих дні пе́рвия, і лі́та ві́чная пом'яну́х, і поуча́хся;
|
Помы́слихъ дни́ пе́рвыя, и лѣ́та вѣ́чная помяну́хъ, и поуча́хся:
|
|
7
|
7
|
|
но́щію се́рдцем мої́м глумля́хся, і тужа́ше [размишля́х, і іспи́товаше] дух мой;
|
но́щію се́рдцемъ мои́мъ глумля́хся, и тужа́ше {размышля́хъ, и испы́товаше} ду́хъ мо́й:
|
|
8
|
8
|
|
єда́ во ві́ки отри́неть Госпо́дь і не приложи́ть благоволи́ти па́ки?
|
єда́ во вѣ́ки отри́нетъ Госпо́дь и не приложи́тъ благоволи́ти па́ки?
|
|
9
|
9
|
|
Іли́ до конця́ ми́лость Свою́ отсіче́ть, сконча́ глаго́л от ро́да в род?
|
Или́ до конца́ ми́лость Свою́ отсѣче́тъ, сконча́ глаго́лъ от ро́да въ ро́дъ?
|
|
10
|
10
|
|
Єда́ забу́деть уще́дрити Бог? Іли́ удержи́ть во гні́ві Своє́м щедро́ти Своя́?
|
Єда́ забу́детъ уще́дрити Бо́гъ? Или́ удержи́тъ во гнѣ́вѣ Своє́мъ щедро́ты Своя́?
|
|
11
|
11
|
|
І ріх: ни́ні нача́х, сія́ ізмі́на десни́ці Ви́шняго.
|
И рѣ́хъ: ны́нѣ нача́хъ, сія́ измѣ́на десни́цы Вы́шняго.
|
|
12
|
12
|
|
Пом'яну́х діла́ Госпо́дня; я́ко пом'яну́ от нача́ла чудеса́ Твоя́,
|
Помяну́хъ дѣла́ Госпо́дня: я́ко помяну́ от нача́ла чудеса́ Твоя́,
|
|
13
|
13
|
|
і поучу́ся во всіх ді́ліх Твої́х, і в начина́ніїх Твої́х поглумлю́ся [размишля́ти бу́ду].
|
и поучу́ся во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Твои́хъ, и въ начина́ніихъ Твои́хъ поглумлю́ся {размышля́ти бу́ду}.
|
|
14
|
14
|
|
Бо́же, во святі́м путь Твой; кто Бог ве́лій, я́ко Бог наш?
|
Бо́же, во святѣ́мъ пу́ть Тво́й: кто́ Бо́гъ ве́лій, я́ко Бо́гъ на́шъ?
|
|
15
|
15
|
|
Ти єси́ Бог творя́й чудеса́; сказа́л єси́ в лю́дех си́лу Твою́,
|
Ты́ єси́ Бо́гъ творя́й чудеса́: сказа́лъ єси́ въ лю́дехъ си́лу Твою́,
|
|
16
|
16
|
|
ізба́вил єси́ ми́шцею Твоє́ю лю́ди Твоя́, си́ни Іа́ковлі і Іо́сифови.
|
изба́вилъ єси́ мы́шцею Твоє́ю лю́ди Твоя́, сы́ны Іа́ковли и Іо́сифовы.
|
|
17
|
17
|
|
Ви́діша Тя во́ди, Бо́же, ви́діша Тя во́ди і убоя́шася; см'ято́шася бе́здни.
|
Ви́дѣша Тя́ во́ды, Бо́же, ви́дѣша Тя́ во́ды и убоя́шася: смято́шася бе́здны.
|
|
18
|
18
|
|
Мно́жество шу́ма вод; глас да́ша о́блаци, і́бо стрі́ли Твоя́ прехо́дять.
|
Мно́жество шу́ма во́дъ: гла́съ да́ша о́блацы, и́бо стрѣ́лы Твоя́ прехо́дятъ.
|
|
19
|
19
|
|
Глас гро́ма Твоєго́ в колесі́, освіти́ша мо́лнія Твоя́ вселе́нную; подви́жеся і тре́петна бисть земля́.
|
Гла́съ гро́ма Твоєго́ въ колеси́, освѣти́ша мо́лнія Твоя́ вселе́нную: подви́жеся и тре́петна бы́сть земля́.
|
|
20
|
20
|
|
В мо́рі путіє́ Твої́, і стезі́ Твоя́ в вода́х мно́гих, і сліди́ Твої́ не позна́ються.
|
Въ мо́ри путіє́ Твои́, и стези́ Твоя́ въ вода́хъ мно́гихъ, и слѣды́ Твои́ не позна́ются.
|
|
21
|
21
|
|
Наста́вил єси́, я́ко о́вці, лю́ди Твоя́ руко́ю Моїсе́йовою і Ааро́нею.
|
Наста́вилъ єси́ я́ко о́вцы лю́ди Твоя́ руко́ю Моисе́овою и Ааро́нею.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 77
|
Псалом 77
|
|
0
|
0
|
|
Ра́зума Аса́фу, 77.
|
Ра́зума Аса́фу.
|
|
1
|
1
|
|
Внемлі́те, лю́діє мої́, зако́ну моєму́, приклоні́те у́хо ва́ше во глаго́ли уст мої́х.
|
Внемли́те, лю́діє мои́, зако́ну моєму́, приклони́те у́хо ва́ше во глаго́лы у́стъ мои́хъ.
|
|
2
|
2
|
|
Отве́рзу в при́тчах уста́ моя́, провіща́ю гана́нія іспе́рва.
|
Отве́рзу въ при́тчахъ уста́ моя́, провѣща́ю гана́нія испе́рва.
|
|
3
|
3
|
|
Єли́ка сли́шахом і позна́хом я, і отці́ на́ші пові́даша нам;
|
Єли́ка слы́шахомъ и позна́хомъ я́, и отцы́ на́ши повѣ́даша на́мъ:
|
|
4
|
4
|
|
не утаї́шася от чад їх в род ін, возвіща́юще хвали́ Госпо́дні, і си́ли Єго́, і чудеса́ Єго́, я́же сотвори́.
|
не утаи́шася от ча́дъ и́хъ въ ро́дъ и́нъ, возвѣща́юще хвалы́ Госпо́дни, и си́лы Єго́ и чудеса́ Єго́, я́же сотвори́.
|
|
5
|
5
|
|
І воздви́же свиді́ніє во Іа́кові, і зако́н положи́ во Ізра́їлі, єли́ка запові́да отце́м на́шим сказа́ти я синово́м свої́м,
|
И воздви́же свидѣ́ніє во Іа́ковѣ, и зако́нъ положи́ во Ізра́или, єли́ка заповѣ́да отце́мъ на́шымъ сказа́ти я́ сыново́мъ свои́мъ,
|
|
6
|
6
|
|
я́ко да позна́єть род ін, си́нове родя́щіїся, і воста́нуть, і пові́дять я синово́м свої́м;
|
я́ко да позна́єтъ ро́дъ и́нъ, сы́нове родя́щіися, и воста́нутъ и повѣ́дятъ я́ сыново́мъ свои́мъ:
|
|
7
|
7
|
|
да положа́ть на Бо́га упова́ніє своє́, і не забу́дуть діл Бо́жиїх, і за́повіді Єго́ взи́щуть;
|
да положа́тъ на Бо́га упова́ніє своє́, и не забу́дутъ дѣ́лъ Бо́жіихъ, и за́повѣди Єго́ взы́щутъ:
|
|
8
|
8
|
|
да не бу́дуть я́коже отці́ їх, род стропти́в і преогорчева́яй, род і́же не іспра́ви се́рдця своєго́ і не уві́ри с Бо́гом ду́ха своєго́.
|
да не бу́дутъ я́коже отцы́ и́хъ, ро́дъ стропти́въ и преогорчева́яй, ро́дъ и́же не испра́ви се́рдца своєго́ и не увѣ́ри съ Бо́гомъ ду́ха своєго́.
|
|
9
|
9
|
|
Си́нове Єфре́млі, наляца́юще і стріля́юще лу́ки, возврати́шася в день бра́ні;
|
Сы́нове Єфре́мли наляца́юще и стрѣля́юще лу́ки возврати́шася въ де́нь бра́ни:
|
|
10
|
10
|
|
не сохрани́ша заві́та Бо́жия, і в зако́ні Єго́ не восхоті́ша ходи́ти.
|
не сохрани́ша завѣ́та Бо́жія, и въ зако́нѣ Єго́ не восхотѣ́ша ходи́ти.
|
|
11
|
11
|
|
І заби́ша благодія́нія Єго́ і чудеса́ Єго́, я́же показа́ їм
|
И забы́ша благодѣя́нія Єго́ и чудеса́ Єго́, я́же показа́ и́мъ
|
|
12
|
12
|
|
пред отці́ їх, я́же сотвори́ чудеса́ в землі́ Єги́петстій, на по́лі Танео́сі;
|
предъ отцы́ и́хъ, я́же сотвори́ чудеса́ въ земли́ Єги́петстѣй, на по́ли Танео́сѣ:
|
|
13
|
13
|
|
разве́рзе мо́ре і проведе́ їх; предста́ви во́ди, я́ко міх,
|
разве́рзе мо́ре и проведе́ и́хъ: предста́ви во́ды я́ко мѣ́хъ,
|
|
14
|
14
|
|
і наста́ви я о́блаком во дні і всю нощ просвіще́нієм огня́.
|
и наста́ви я́ о́блакомъ во дни́ и всю́ но́щь просвѣще́ніємъ огня́.
|
|
15
|
15
|
|
Разве́рзе ка́мень в пусти́ні і напої́ я, я́ко в бе́здні мно́зі;
|
Разве́рзе ка́мень въ пусты́ни и напои́ я́ я́ко въ бе́зднѣ мно́зѣ:
|
|
16
|
16
|
|
і ізведе́ во́ду із ка́мене, і низведе́, я́ко рі́ки, во́ди.
|
и изведе́ во́ду изъ ка́мене и низведе́ я́ко рѣ́ки во́ды.
|
|
17
|
17
|
|
І приложи́ша єще́ согріша́ти Єму́, преогорчи́ша Ви́шняго в безво́дній;
|
И приложи́ша єще́ согрѣша́ти Єму́, преогорчи́ша Вы́шняго въ безво́днѣй:
|
|
18
|
18
|
|
і іскуси́ша Бо́га в сердця́х свої́х, воспроси́ти бра́шна душа́м свої́м.
|
и искуси́ша Бо́га въ сердца́хъ свои́хъ, воспроси́ти бра́шна душа́мъ свои́мъ.
|
|
19
|
19
|
|
І клевета́ша на Бо́га і рі́ша: єда́ возмо́жеть Бог угото́вати трапе́зу в пусти́ні?
|
И клевета́ша на Бо́га и рѣ́ша: єда́ возмо́жетъ Бо́гъ угото́вати трапе́зу въ пусты́ни?
|
|
20
|
20
|
|
Поне́же порази́ ка́мень, і потеко́ша во́ди, і пото́ци наводни́шася; єда́ і хліб мо́жеть да́ти? Іли́ угото́вати трапе́зу лю́дем Свої́м?
|
Поне́же порази́ ка́мень, и потеко́ша во́ды, и пото́цы наводни́шася: єда́ и хлѣ́бъ мо́жетъ да́ти? Или́ угото́вати трапе́зу лю́демъ Свои́мъ?
|
|
21
|
21
|
|
Сего́ ра́ди сли́ша Госпо́дь і презрі́, і огнь возгорі́ся во Іа́кові, і гнів взи́де на Ізра́їля;
|
Сего́ ра́ди слы́ша Госпо́дь и презрѣ́, и о́гнь возгорѣ́ся во Іа́ковѣ, и гнѣ́въ взы́де на Ізра́иля:
|
|
22
|
22
|
|
я́ко не ві́роваша Бо́гові, ніже́ упова́ша на спасе́ніє Єго́.
|
я́ко не вѣ́роваша Богови, ниже́ упова́ша на спасе́ніє Єго́.
|
|
23
|
23
|
|
І запові́да облако́м сви́ше, і две́рі небесе́ отве́рзе;
|
И заповѣ́да облако́мъ свы́ше, и две́ри небесе́ отве́рзе:
|
|
24
|
24
|
|
і одожди́ їм ма́нну я́сти, і хліб небе́сний даде́ їм.
|
и одожди́ и́мъ ма́нну я́сти, и хлѣ́бъ небе́сный даде́ и́мъ.
|
|
25
|
25
|
|
Хліб а́нгелський яде́ челові́к; бра́шно посла́ їм до си́тости.
|
Хлѣ́бъ а́нгелскій яде́ человѣ́къ: бра́шно посла́ и́мъ до сы́тости.
|
|
26
|
26
|
|
Воздви́же юг с небесе́, і наведе́ си́лою Своє́ю ли́ва;
|
Воздви́же ю́гъ съ небесе́, и наведе́ си́лою Своє́ю лі́ва:
|
|
27
|
27
|
|
і одожди́ на ня, я́ко прах, пло́ті, і, я́ко песо́к морськи́й, пти́ці перна́ти.
|
и одожди́ на ня́ я́ко пра́хъ пло́ти, и я́ко песо́къ морскі́й пти́цы перна́ты.
|
|
28
|
28
|
|
І нападо́ша посреді́ ста́на їх, о́крест жили́щ їх.
|
И нападо́ша посредѣ́ ста́на и́хъ, о́крестъ жили́щъ и́хъ.
|
|
29
|
29
|
|
І ядо́ша і наси́тишася зіло́, і жела́ніє їх пренесе́ їм.
|
И ядо́ша и насы́тишася зѣло́, и жела́ніє и́хъ принесе́ и́мъ.
|
|
30
|
30
|
|
Не лиши́шася от жела́нія своєго́; єще́ бра́шну су́щу во усті́х їх,
|
Не лиши́шася от жела́нія своєго́: єще́ бра́шну су́щу во устѣ́хъ и́хъ,
|
|
31
|
31
|
|
і гнів Бо́жий взи́де на ня, і уби́ мно́жайшая їх, і ізбра́нним Ізра́їлевим зап'я́т.
|
и гнѣ́въ Бо́жій взы́де на ня́, и уби́ мно́жайшая и́хъ, и избра́ннымъ Ізра́илевымъ запя́тъ.
|
|
32
|
32
|
|
Во всіх сих согріши́ша єще́ і не ві́роваша чудесе́м Єго́;
|
Во всѣ́хъ си́хъ согрѣши́ша єще́ и не вѣ́роваша чудесе́мъ Єго́:
|
|
33
|
33
|
|
і ізчезо́ша в суєті́ дні́є їх, і лі́та їх со тща́нієм.
|
и изчезо́ша въ суєтѣ́ дні́є и́хъ, и лѣ́та и́хъ со тща́ніємъ.
|
|
34
|
34
|
|
Єгда́ убива́ше я, тогда́ взиска́ху Єго́ і обраща́хуся і у́треневаху к Бо́гу;
|
Єгда́ убива́ше я́, тогда́ взыска́ху Єго́ и обраща́хуся и у́треневаху къ Бо́гу:
|
|
35
|
35
|
|
і пом'яну́ша, я́ко Бог Помо́щник їм єсть, і Бог Ви́шній Ізба́витель їм єсть;
|
и помяну́ша, я́ко Бо́гъ помо́щникъ и́мъ є́сть, и Бо́гъ Вы́шній изба́витель и́мъ є́сть:
|
|
36
|
36
|
|
і возлюби́ша Єго́ усти́ свої́ми, і язи́ком свої́м солга́ша Єму́;
|
и возлюби́ша Єго́ усты́ свои́ми, и язы́комъ свои́мъ солга́ша Єму́:
|
|
37
|
37
|
|
се́рдце же їх не бі пра́во с Ним, ніже́ уві́ришася в заві́ті Єго́.
|
се́рдце же и́хъ не бѣ́ пра́во съ Ни́мъ, ниже́ увѣ́ришася въ завѣ́тѣ Єго́.
|
|
38
|
38
|
|
Той же єсть щедр, і очи́стить гріхи́ їх, і не растли́ть; і умно́жить отврати́ти я́рость Свою́, і не разжже́ть всего́ гні́ва Своєго́.
|
То́й же є́сть ще́дръ, и очи́ститъ грѣхи́ и́хъ, и не растли́тъ: и умно́житъ отврати́ти я́рость Свою́, и не разжже́тъ всего́ гнѣ́ва Своєго́.
|
|
39
|
39
|
|
І пом'яну́, я́ко плоть суть, дух ходя́й і не обраща́яйся;
|
И помяну́, я́ко пло́ть су́ть, ду́хъ ходя́й и не обраща́яйся:
|
|
40
|
40
|
|
колькра́ти преогорчи́ша Єго́ в пусти́ні, прогні́ваша Єго́ в землі́ безво́дній?
|
колькра́ты преогорчи́ша Єго́ въ пусты́ни, прогнѣ́ваша Єго́ въ земли́ безво́днѣй?
|
|
41
|
41
|
|
і обрати́шася, і іскуси́ша Бо́га, і Свята́го Ізра́їлева раздражи́ша;
|
И обрати́шася, и искуси́ша Бо́га, и свята́го Ізра́илева раздражи́ша:
|
|
42
|
42
|
|
і не пом'яну́ша руки́ Єго́ в день, в о́ньже ізба́ви я із руки́ оскорбля́ющаго;
|
и не помяну́ша руки́ Єго́ въ де́нь, въ о́ньже изба́ви я́ изъ руки́ оскорбля́ющаго:
|
|
43
|
43
|
|
я́коже положи́ во Єги́пті зна́менія Своя́, і чудеса́ Своя́ на по́лі Танео́сі;
|
я́коже положи́ во Єги́птѣ зна́менія Своя́, и чудеса́ Своя́ на по́ли Танео́сѣ:
|
|
44
|
44
|
|
і преложи́ в кров рі́ки їх і істо́чники їх, я́ко да не пію́ть.
|
и преложи́ въ кро́вь рѣ́ки и́хъ и исто́чники и́хъ, я́ко да не пію́тъ.
|
|
45
|
45
|
|
Посла́ на ня пе́сія му́хи, і поядо́ша я, і жа́би, і растли́ я;
|
Посла́ на ня́ пе́сія му́хи, и поядо́ша я́, и жа́бы, и растли́ я́:
|
|
46
|
46
|
|
і даде́ ржі плоди́ їх, і труди́ їх пруго́м.
|
и даде́ ржѣ́ плоды́ и́хъ, и труды́ и́хъ пруго́мъ.
|
|
47
|
47
|
|
Уби́ гра́дом виногра́ди їх і черни́чіє їх сла́ною;
|
Уби́ гра́домъ віногра́ды и́хъ и черни́чіє и́хъ сла́ною:
|
|
48
|
48
|
|
і предаде́ гра́ду скоти́ їх, і імі́ніє їх огню́.
|
и предаде́ гра́ду скоты́ и́хъ, и имѣ́ніє и́хъ огню́.
|
|
49
|
49
|
|
Посла́ на ня гнів я́рости Своєя́, я́рость, і гнів, і скорб, посла́ніє а́ггели лю́тими.
|
Посла́ на ня́ гнѣ́въ я́рости Своєя́, я́рость и гнѣ́въ и ско́рбь, посла́ніє а́ггелы лю́тыми.
|
|
50
|
50
|
|
Путесотвори́ стезю́ гні́ву Своєму́, і не пощаді́ от сме́рти душ їх, і скоти́ їх в сме́рті заключи́;
|
Путесотвори́ стезю́ гнѣ́ву Своєму́, и не пощадѣ́ от сме́рти ду́шъ и́хъ, и скоты́ и́хъ въ сме́рти заключи́:
|
|
51
|
51
|
|
і порази́ вся́коє перворо́дноє в землі́ Єги́петстій, нача́ток вся́каго труда́ їх в селе́ніїх Ха́мових.
|
и порази́ вся́коє перворо́дноє въ земли́ Єги́петстѣй, нача́токъ вся́каго труда́ и́хъ въ селе́ніихъ Ха́мовыхъ.
|
|
52
|
52
|
|
І воздви́же, я́ко о́вці, лю́ди Своя́, і возведе́ я, я́ко ста́до, в пусти́ні;
|
И воздви́же я́ко о́вцы лю́ди Своя́, и возведе́ я́ я́ко ста́до въ пусты́ни:
|
|
53
|
53
|
|
і наста́ви я на упова́ніє, і не убоя́шася; і враги́ їх покри́ мо́ре.
|
и наста́ви я́ на упова́ніє, и не убоя́шася: и враги́ и́хъ покры́ мо́ре.
|
|
54
|
54
|
|
І введе́ я в го́ру святи́ні Своєя́, го́ру сію́, ю́же стяжа́ десни́ця Єго́.
|
И введе́ я́ въ го́ру святы́ни Своєя́, го́ру сію́, ю́же стяжа́ десни́ца Єго́.
|
|
55
|
55
|
|
І ізгна́ от лиця́ їх язи́ки, і по жре́бію даде́ їм (зе́млю) у́жем жребодая́нія, і всели́ в селе́ніїх їх колі́на Ізра́їлєва.
|
И изгна́ от лица́ и́хъ язы́ки, и по жре́бію даде́ и́мъ [зе́млю] у́жемъ жребодая́нія, и всели́ въ селе́ніихъ и́хъ колѣ́на Ізра́илева.
|
|
56
|
56
|
|
І іскуси́ша і преогорчи́ша Бо́га Ви́шняго, і свиді́ній Єго́ не сохрани́ша;
|
И искуси́ша и преогорчи́ша Бо́га Вы́шняго, и свидѣ́ній Єго́ не сохрани́ша:
|
|
57
|
57
|
|
і отврати́шася і отверго́шася, я́коже і отці́ їх; преврати́шася в лук развраще́н;
|
и отврати́шася и отверго́шася, я́коже и отцы́ и́хъ: преврати́шася въ лу́къ развраще́нъ:
|
|
58
|
58
|
|
і прогні́ваша Єго́ в хо́лміх свої́х, і во істука́нних свої́х раздражи́ша Єго́.
|
и прогнѣ́ваша Єго́ въ хо́лмѣхъ свои́хъ, и во истука́нныхъ свои́хъ раздражи́ша Єго́.
|
|
59
|
59
|
|
Сли́ша Бог і презрі́, і унічижи́ зіло́ Ізра́їля;
|
Слы́ша Бо́гъ и презрѣ́, и уничижи́ зѣло́ Ізра́иля:
|
|
60
|
60
|
|
і отри́ну ски́нію Сило́мськую, селе́ніє є́же [селе́ніє Своє́, іді́же] всели́ся в челові́ціх;
|
и отри́ну ски́нію Сило́мскую, селе́ніє є́же {селе́ніє Своє́, идѣ́же} всели́ся въ человѣ́цѣхъ:
|
|
61
|
61
|
|
і предаде́ в плін крі́пость їх, і добро́ту їх в ру́ки враго́в;
|
и предаде́ въ плѣ́нъ крѣ́пость и́хъ, и добро́ту и́хъ въ ру́ки враго́въ:
|
|
62
|
62
|
|
і затвори́ во ору́жії лю́ди Своя́ і достоя́ніє Своє́ презрі́.
|
и затвори́ во ору́жіи лю́ди Своя́ и достоя́ніє Своє́ презрѣ́.
|
|
63
|
63
|
|
Ю́ноші їх пояде́ огнь, і ді́ви їх не осі́товани би́ша;
|
Ю́ношы и́хъ пояде́ о́гнь, и дѣ́вы и́хъ не осѣ́тованы бы́ша:
|
|
64
|
64
|
|
свяще́нници їх мече́м падо́ша, і вдови́ці їх не опла́кани бу́дуть.
|
свяще́нницы и́хъ мече́мъ падо́ша, и вдови́цы и́хъ не опла́каны бу́дутъ.
|
|
65
|
65
|
|
І воста́, я́ко спя, Госпо́дь, я́ко си́лен і шу́мен от вина́;
|
И воста́ я́ко спя́ Госпо́дь, я́ко си́ленъ и шу́менъ от віна́:
|
|
66
|
66
|
|
і порази́ враги́ Своя́ всп'ять, поноше́ніє ві́чноє даде́ їм;
|
и порази́ враги́ Своя́ вспя́ть, поноше́ніє вѣ́чноє даде́ и́мъ:
|
|
67
|
67
|
|
і отри́ну селе́ніє Іо́сифово, і колі́но Єфре́мово не ізбра́;
|
и отри́ну селе́ніє Іо́сифово, и колѣ́но Єфре́мово не избра́:
|
|
68
|
68
|
|
і ізбра́ колі́но Іу́дово, го́ру Сіо́ню, ю́же возлюби́;
|
и избра́ колѣ́но Іу́дово, го́ру Сіо́ню, ю́же возлюби́:
|
|
69
|
69
|
|
і созда́, я́ко єдиноро́га, святи́лище Своє́; на землі́ основа́ ї в вік.
|
и созда́ я́ко єдиноро́га святи́лище Своє́: на земли́ основа́ и́ въ вѣ́къ.
|
|
70
|
70
|
|
І ізбра́ Дави́да раба́ Своєго́, і восприя́т єго́ от стад о́вчих;
|
И избра́ Дави́да раба́ Своєго́, и воспрія́тъ єго́ от ста́дъ о́вчихъ:
|
|
71
|
71
|
|
от дої́лиць поя́т єго́ пасти́ Іа́кова — раба́ Своєго́, і Ізра́їля — достоя́ніє Своє́.
|
от дои́лицъ поя́тъ єго́, пасти́ Іа́кова раба́ Своєго́, и Ізра́иля достоя́ніє Своє́.
|
|
72
|
72
|
|
І упасе́ я в незло́бії се́рдця своєго́, і в ра́зуміх руку́ своє́ю наста́вил я єсть.
|
И упасе́ я́ въ незло́біи се́рдца своєго́, и въ ра́зумѣхъ руку́ своє́ю наста́вилъ я́ є́сть.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 78
|
Псалом 78
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Аса́фу, 78.
|
Псало́мъ Аса́фу.
|
|
1
|
1
|
|
Бо́же, прийдо́ша язи́ци в достоя́ніє Твоє́, оскверни́ша храм святи́й Твой,
|
Бо́же, пріидо́ша язы́цы въ достоя́ніє Твоє́, оскверни́ша хра́мъ святы́й Тво́й,
|
|
2
|
2
|
|
положи́ша Ієрусали́м, я́ко ово́щноє храни́лище; положи́ша тру́пія раб Твої́х бра́шно пти́цям небе́сним, пло́ти преподо́бних Твої́х звіре́м земни́м;
|
положи́ша Ієрусали́мъ я́ко ово́щноє храни́лище: положи́ша тру́пія ра́бъ Твои́хъ бра́шно пти́цамъ небе́снымъ, пло́ти преподо́бныхъ Твои́хъ звѣре́мъ земны́мъ:
|
|
3
|
3
|
|
пролія́ша кров їх, я́ко во́ду, о́крест Ієрусали́ма, і не бі погреба́яй.
|
пролія́ша кро́вь и́хъ я́ко во́ду о́крестъ Ієрусали́ма, и не бѣ́ погреба́яй.
|
|
4
|
4
|
|
Би́хом поноше́ніє сосі́дом на́шим, подражне́ніє і поруга́ніє су́щим о́крест нас.
|
Бы́хомъ поноше́ніє сосѣ́домъ на́шымъ, подражне́ніє и поруга́ніє су́щымъ о́крестъ на́съ.
|
|
5
|
5
|
|
Доко́лі, Го́споди, прогні́ваєшися до конця́? Разжже́ться, я́ко огнь, рве́ніє Твоє́?
|
Доко́лѣ, Го́споди, прогнѣ́ваєшися до конца́? Разжже́тся я́ко о́гнь рве́ніє Твоє́?
|
|
6
|
6
|
|
Проли́й гнів Твой на язи́ки, незна́ющия Тебе́, і на ца́рствія, я́же і́мене Твоєго́ не призва́ша;
|
Пролі́й гнѣ́въ Тво́й на язы́ки незна́ющыя Тебе́, и на ца́рствія, я́же и́мене Твоєго́ не призва́ша:
|
|
7
|
7
|
|
я́ко поядо́ша Іа́кова і мі́сто єго́ опустоши́ша.
|
я́ко поядо́ша Іа́кова, и мѣ́сто єго́ опустоши́ша.
|
|
8
|
8
|
|
Не пом'яни́ на́ших беззако́ній пе́рвих; ско́ро да предваря́ть ни щедро́ти Твоя́, Го́споди, я́ко обнища́хом зіло́.
|
Не помяни́ на́шихъ беззако́ній пе́рвыхъ: ско́ро да предваря́тъ ны́ щедро́ты Твоя́, Го́споди, я́ко обнища́хомъ зѣло́.
|
|
9
|
9
|
|
Помози́ нам, Бо́же, Спаси́телю наш, сла́ви ра́ди і́мене Твоєго́; Го́споди, ізба́ви ни і очи́сти гріхи́ на́ша і́мене ра́ди Твоєго́.
|
Помози́ на́мъ, Бо́же, Спаси́телю на́шъ, сла́вы ра́ди и́мене Твоєго́: Го́споди, изба́ви ны́ и очи́сти грѣхи́ на́шя и́мене ра́ди Твоєго́.
|
|
10
|
10
|
|
Да не когда́ реку́ть язи́ци: гді єсть Бог їх? І да уві́сться во язи́ціх пред очи́ма на́шима отмще́ніє кро́ве раб Твої́х пролити́я.
|
Да не когда́ реку́тъ язы́цы: гдѣ́ є́сть Бо́гъ и́хъ? И да увѣ́стся во язы́цѣхъ предъ очи́ма на́шима отмще́ніє кро́ве ра́бъ Твои́хъ пролиты́я.
|
|
11
|
11
|
|
Да вни́деть пред Тя воздиха́ніє окова́нних; по вели́чію ми́шці Твоєя́ снабди́ си́ни умерщвле́нних.
|
Да вни́детъ предъ Тя́ воздыха́ніє окова́нныхъ: по вели́чію мы́шцы Твоєя́ снабди́ сы́ны умерщвле́нныхъ.
|
|
12
|
12
|
|
Возда́ждь сосі́дом на́шим седьмери́цею в ні́дро їх поноше́ніє їх, і́мже поноси́ша Тя, Го́споди.
|
Возда́ждь сосѣ́домъ на́шымъ седмери́цею въ нѣ́дро и́хъ поноше́ніє и́хъ, и́мже поноси́ша Тя́, Го́споди.
|
|
13
|
13
|
|
Ми же, лю́діє Твої́ і о́вці па́житі Твоєя́, іспові́мися Тебі́, Бо́же, во вік, в род і род возвісти́м хвалу́ Твою́.
|
Мы́ же лю́діє Твои́ и о́вцы па́жити Твоєя́ исповѣ́мыся Тебѣ́, Бо́же, во вѣ́къ, въ ро́дъ и ро́дъ возвѣсти́мъ хвалу́ Твою́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 79
|
Псалом 79
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о ізмі́ншихся, свиді́ніє Аса́фу, псало́м 79.
|
Въ коне́цъ, о измѣ́ншихся, свидѣ́ніє Аса́фу, псало́мъ 79.
|
|
2
|
2
|
|
Паси́й Ізра́їля, воньми́! Наставля́яй, я́ко овча́, Іо́сифа, сідя́й на херуви́міх, яви́ся;
|
Пасы́й Ізра́иля вонми́: наставля́яй я́ко овча́ Іо́сифа, сѣдя́й на херуві́мѣхъ, яви́ся:
|
|
3
|
3
|
|
пред Єфре́мом, і Веніамі́ном, і Манассі́єм воздви́гни си́лу Твою́, і прийди́, во є́же спасти́ нас.
|
предъ Єфре́момъ и Веніамі́номъ и Манассі́ємъ воздви́гни си́лу Твою́, и пріиди́ во є́же спасти́ на́съ.
|
|
4
|
4
|
|
Бо́же, обрати́ ни і просвіти́ лице́ Твоє́, і спасе́мся.
|
Бо́же, обрати́ ны, и просвѣти́ лице́ Твоє́, и спасе́мся.
|
|
5
|
5
|
|
Го́споди, Бо́же сил, доко́лі гні́ваєшися на моли́тву раб Твої́х?
|
Го́споди Бо́же си́лъ, доко́лѣ гнѣ́ваєшися на моли́тву ра́бъ Твои́хъ?
|
|
6
|
6
|
|
Напита́єши нас хлі́бом сле́зним і напої́ши нас слеза́ми в мі́ру.
|
Напита́єши на́съ хлѣ́бомъ сле́знымъ, и напои́ши на́съ слеза́ми въ мѣ́ру.
|
|
7
|
7
|
|
Положи́л єси́ нас в преріка́ніє сосі́дом на́шим, і вразі́ на́ші подражни́ша ни.
|
Положи́лъ єси́ на́съ въ прерѣка́ніє сосѣ́домъ на́шымъ, и врази́ на́ши подражни́ша ны́.
|
|
8
|
8
|
|
Го́споди, Бо́же сил, обрати́ ни і просвіти́ лице́ Твоє́, і спасе́мся.
|
Го́споди Бо́же си́лъ, обрати́ ны, и просвѣти́ лице́ Твоє́, и спасе́мся.
|
|
9
|
9
|
|
Виногра́д із Єги́пта прене́сл єси́; ізгна́л єси́ язи́ки і насади́л єси́ ї;
|
Віногра́дъ изъ Єги́пта прене́слъ єси́: изгна́лъ єси́ язы́ки, и насади́лъ єси́ и́:
|
|
10
|
10
|
|
путесотвори́л єси́ пред ним, і насади́л єси́ коре́нія єго́, і іспо́лни зе́млю.
|
путесотвори́лъ єси́ предъ ни́мъ, и насади́лъ єси́ коре́нія єго́, и испо́лни зе́млю.
|
|
11
|
11
|
|
Покри́ го́ри сінь єго́, і ві́твія єго́ ке́дри Бо́жія;
|
Покры́ го́ры сѣ́нь єго́, и вѣ́твія єго́ ке́дры Бо́жія:
|
|
12
|
12
|
|
простре́ ро́зги єго́ [своя́] до мо́ря і да́же до рік отра́сли єго́ [своя́].
|
простре́ ро́зги єго́ {своя́} до мо́ря, и да́же до рѣ́къ отра́сли єго́ {своя́}.
|
|
13
|
13
|
|
Вску́ю низложи́л єси́ опло́т єго́, і обима́ють ї всі мимоходя́щії путе́м?
|
Вску́ю низложи́лъ єси́ опло́тъ єго́, и объима́ютъ и́ вси́ мимоходя́щіи путе́мъ?
|
|
14
|
14
|
|
Озоба́ ї вепр от дубра́ви, і уєдине́нний ди́вій пояде́ ї.
|
Озоба́ и́ ве́прь от дубра́вы, и уєдине́нный ди́вій пояде́ и́.
|
|
15
|
15
|
|
Бо́же сил, обрати́ся у́бо і при́зри с небесе́ і виждь, і посіти́ виногра́д сей;
|
Бо́же си́лъ, обрати́ся у́бо, и при́зри съ небесе́ и ви́ждь, и посѣти́ віногра́дъ се́й:
|
|
16
|
16
|
|
і соверши́ ї, єго́же насади́ десни́ця Твоя́, і на си́на челові́чеськаго, єго́же укрепи́л єси́ Себі́.
|
и соверши́ и́, єго́же насади́ десни́ца Твоя́, и на сы́на человѣ́ческаго, єго́же укрепи́лъ єси́ Себѣ́.
|
|
17
|
17
|
|
Пожже́н огне́м і раско́пан; от запреще́нія лиця́ Твоєго́ поги́бнуть.
|
Пожже́нъ огне́мъ и раско́панъ: от запреще́нія лица́ Твоєго́ поги́бнутъ.
|
|
18
|
18
|
|
Да бу́деть рука́ Твоя́ на му́жа десни́ці Твоєя́ і на си́на челові́чеськаго, єго́же укріпи́л єси́ Себі́,
|
Да бу́детъ рука́ Твоя́ на му́жа десни́цы Твоєя́ и на сы́на человѣ́ческаго, єго́же укрѣпи́лъ єси́ Себѣ́,
|
|
19
|
19
|
|
і не отсту́пим от Тебе́; оживи́ши ни, і і́м'я Твоє́ призове́м.
|
и не отсту́пимъ от Тебе́: оживи́ши ны́, и и́мя Твоє́ призове́мъ.
|
|
20
|
20
|
|
Го́споди, Бо́же сил, обрати́ ни і просвіти́ лице́ Твоє́, і спасе́мся.
|
Го́споди Бо́же си́лъ, обрати́ ны, и просвѣти́ лице́ Твоє́, и спасе́мся.
|
|
Псалом 80
|
Псалом 80
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о точи́ліх, псало́м Аса́фу, 80.
|
Въ коне́цъ, о точи́лѣхъ, псало́мъ Аса́фу.
|
|
2
|
2
|
|
Ра́дуйтеся Бо́гу — Помо́щнику на́шему, воскли́кніте Бо́гу Іа́ковлю;
|
Ра́дуйтеся Бо́гу помо́щнику на́шему, воскли́кните Бо́гу Іа́ковлю:
|
|
3
|
3
|
|
приймі́те псало́м і даді́те тимпа́н, псалти́р красе́н с гу́сльми;
|
пріими́те псало́мъ и дади́те тимпа́нъ, псалти́рь красе́нъ съ гу́сльми:
|
|
4
|
4
|
|
вострубі́те в новомісячії трубо́ю, во благознамени́тий день пра́здника ва́шего;
|
воструби́те въ новоме́сячіи трубо́ю, во благознамени́тый де́нь пра́здника ва́шего:
|
|
5
|
5
|
|
я́ко повелі́ніє Ізра́їлеві єсть, і судьба́ Бо́гу Іа́ковлю.
|
я́ко повелѣ́ніє Ізра́илеви є́сть, и судьба́ Бо́гу Іа́ковлю.
|
|
6
|
6
|
|
Свиді́ніє во Іо́сифі положи́ є, внегда́ ізи́ти єму́ от землі́ Єги́петськия; язи́ка, єго́же не ві́дяше, усли́ша.
|
Свидѣ́ніє во Іо́сифѣ положи́ є́, внегда́ изы́ти єму́ от земли́ Єги́петскія: язы́ка, єго́же не вѣ́дяше, услы́ша.
|
|
7
|
7
|
|
От'я́т от бре́мене хребе́т єго́; ру́ці єго́ в коші́ порабо́тасті.
|
Отя́тъ от бре́мене хребе́тъ єго́: ру́цѣ єго́ въ коши́ порабо́тастѣ.
|
|
8
|
8
|
|
В ско́рбі призва́л М'я єси́, і ізба́вих тя; усли́шах тя в та́йні бу́рні; іскуси́х тя на воді́ преріка́нія.
|
Въ ско́рби призва́лъ Мя́ єси́, и изба́вихъ тя́: услы́шахъ тя́ въ та́йнѣ бу́рнѣ: искуси́хъ тя́ на водѣ́ Прерѣка́нія.
|
|
9
|
9
|
|
Сли́шіте, лю́діє Мої́, і засвиді́тельствую вам, Ізра́їлю, а́ще послу́шаєши Мене́;
|
Слы́шите, лю́діє Мои́, и засвидѣ́телствую ва́мъ, Ізра́илю, а́ще послу́шаєши Мене́:
|
|
10
|
10
|
|
не бу́деть тебі́ бог нов, ніже́ поклони́шися бо́гу чужде́му.
|
не бу́детъ тебѣ́ бо́гъ но́въ, ниже́ поклони́шися бо́гу чужде́му.
|
|
11
|
11
|
|
Аз бо єсьм Госпо́дь, Бог твой, ізведи́й тя от землі́ Єги́петськия; разшири́ уста́ твоя́, і іспо́лню я.
|
А́зъ бо є́смь Госпо́дь Бо́гъ тво́й, изведы́й тя́ от земли́ Єги́петскія: разшири́ уста́ твоя́, и испо́лню я́.
|
|
12
|
12
|
|
І не послу́шаша лю́діє Мої́ гла́са Моєго́, і Ізра́їль не внят Мі;
|
И не послу́шаша лю́діє Мои́ гла́са Моєго́, и Ізра́иль не вня́тъ Ми́:
|
|
13
|
13
|
|
і отпусти́х я по начина́нієм серде́ць їх, по́йдуть в начина́ніїх свої́х.
|
и отпусти́хъ я́ по начина́ніємъ серде́цъ и́хъ, по́йдутъ въ начина́ніихъ свои́хъ.
|
|
14
|
14
|
|
А́ще би́ша лю́діє Мої́ послу́шали Мене́, Ізра́їль а́ще би в путі́ Моя́ ходи́л;
|
А́ще бы́ша лю́діє Мои́ послу́шали Мене́, Ізра́иль а́ще бы въ пути́ Моя́ ходи́лъ:
|
|
15
|
15
|
|
ні о чесо́мже у́бо враги́ єго́ смири́л бих, і на оскорбля́ющия їх возложи́л бих ру́ку Мою́.
|
ни о чесо́мже у́бо враги́ єго́ смири́лъ бы́хъ, и на оскорбля́ющыя и́хъ возложи́лъ бы́хъ ру́ку Мою́.
|
|
16
|
16
|
|
Вразі́ Госпо́дні солга́ша Єму́, і бу́деть вре́м'я їх в вік;
|
Врази́ Госпо́дни солга́ша Єму́, и бу́детъ вре́мя и́хъ въ вѣ́къ:
|
|
17
|
17
|
|
і напита́ їх от ту́ка пшени́чна, і от ка́мене ме́да наси́ти їх.
|
и напита́ и́хъ от ту́ка пшени́чна, и от ка́мене ме́да насы́ти и́хъ.
|
|
Псалом 81
|
Псалом 81
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Аса́фу, 81.
|
Псало́мъ Аса́фу.
|
|
1
|
1
|
|
Бог ста в со́нмі бого́в, посреді́ же бо́ги разсу́дить.
|
Бо́гъ ста́ въ со́нмѣ бого́въ, посредѣ́ же бо́ги разсу́дитъ.
|
|
2
|
2
|
|
Доко́лі су́дите непра́вду і ли́ця грі́шников приє́млете?
|
Доко́лѣ су́дите непра́вду, и ли́ца грѣ́шниковъ пріє́млете?
|
|
3
|
3
|
|
Суді́те си́ру і убо́гу, смире́на і ни́ща оправда́йте;
|
Суди́те си́ру и убо́гу, смире́на и ни́ща оправда́йте:
|
|
4
|
4
|
|
ізмі́те ни́ща і убо́га, із руки́ грі́шничі ізба́віте єго́.
|
изми́те ни́ща и убо́га, изъ руки́ грѣ́шничи изба́вите єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Не позна́ша, ніже́ уразумі́ша, во тьмі хо́дять; да подви́жаться вся основа́нія землі́.
|
Не позна́ша, ниже́ уразумѣ́ша, во тмѣ́ хо́дятъ: да подви́жатся вся́ основа́нія земли́.
|
|
6
|
6
|
|
Аз ріх: бо́зі єсте́, і си́нове Ви́шняго всі;
|
А́зъ рѣ́хъ: бо́зи єсте́, и сы́нове Вы́шняго вси́:
|
|
7
|
7
|
|
ви же, я́ко челові́ци, умира́єте, і, я́ко єди́н от князе́й, па́даєте.
|
вы́ же я́ко человѣ́цы умира́єте, и я́ко єди́нъ от князе́й па́даєте.
|
|
8
|
8
|
|
Воскресни́, Бо́же, суди́ землі́; я́ко Ти наслі́диши во всіх язи́ціх.
|
Воскре́сни́, Бо́же, суди́ земли́: я́ко Ты́ наслѣ́диши во всѣ́хъ язы́цѣхъ.
|
|
Псалом 82
|
Псалом 82
|
|
1
|
1
|
|
Піснь псалма́ Аса́фу, 82.
|
Пѣ́снь псалма́ Аса́фу.
|
|
2
|
2
|
|
Бо́же, кто уподо́биться Тебі́? Не премолчи́, ніже́ укроти́ [ніже́ укроти́ся], Бо́же;
|
Бо́же, кто́ уподо́бится Тебѣ́? Не премолчи́, ниже́ укроти́ {ниже́ укроти́ся}, Бо́же:
|
|
3
|
3
|
|
я́ко се, вразі́ Твої́ возшумі́ша, і ненави́дящії Тя воздвиго́ша главу́.
|
я́ко се́, врази́ Твои́ возшумѣ́ша, и ненави́дящіи Тя́ воздвиго́ша главу́.
|
|
4
|
4
|
|
На лю́ди Твоя́ лука́вноваша во́лею, і совіща́ша на святи́я Твоя́.
|
На лю́ди Твоя́ лука́вноваша во́лею, и совѣща́ша на святы́я Твоя́.
|
|
5
|
5
|
|
Рі́ша: прийді́те і потреби́м я от язи́к, і не пом'яне́ться і́м'я Ізра́їлево ктому́.
|
Рѣ́ша: пріиди́те и потреби́мъ я́ от язы́къ, и не помяне́тся и́мя Ізра́илево ктому́.
|
|
6
|
6
|
|
Я́ко совіща́ша єдиномишле́нієм вку́пі, на Тя заві́т завіща́ша;
|
Я́ко совѣща́ша єдиномышле́ніємъ вку́пѣ, на Тя́ завѣ́тъ завѣща́ша:
|
|
7
|
7
|
|
селе́нія Ідуме́йська і Ісма́їліте, Моа́в і ага́ряне,
|
селе́нія Ідуме́йска и Ісма́иліте, Моа́въ и Ага́ряне,
|
|
8
|
8
|
|
Гева́л і Аммо́н і Амали́к, іноплеме́нници с живу́щими в Ти́рі;
|
Гева́лъ и Аммо́нъ и Амали́къ, иноплеме́нницы съ живу́щими въ Ти́рѣ:
|
|
9
|
9
|
|
і́бо і Ассу́р при́йде с ни́ми, би́ша в заступле́ніє синово́м Ло́товим;
|
и́бо и Ассу́ръ пріи́де съ ни́ми, бы́ша въ заступле́ніє сыново́мъ Ло́товымъ:
|
|
10
|
10
|
|
сотвори́ їм, я́ко Мадіа́му і Сиса́рі, я́ко Іави́му в пото́ці Ки́ссові;
|
сотвори́ и́мъ я́ко Мадіа́му и Сіса́рѣ, я́ко Іаві́му въ пото́цѣ Кі́ссовѣ:
|
|
11
|
11
|
|
потреби́шася во Аендо́рі, би́ша, я́ко гной земни́й.
|
потреби́шася во Аєндо́рѣ, бы́ша я́ко гно́й земны́й.
|
|
12
|
12
|
|
Положи́ кня́зі їх, я́ко Ори́ва і Зи́ва, і Зеве́я і Салма́на, вся кня́зі їх,
|
Положи́ кня́зи и́хъ я́ко Ори́ва и Зи́ва, и Зеве́а и Салма́на, вся́ кня́зи и́хъ,
|
|
13
|
13
|
|
і́же рі́ша: да наслі́дим себі́ святи́лище Бо́жиє.
|
и́же рѣ́ша: да наслѣ́димъ себѣ́ святи́лище Бо́жіє.
|
|
14
|
14
|
|
Бо́же мой, положи́ я я́ко ко́ло, я́ко трость пред лице́м ві́тра.
|
Бо́же мо́й, положи́ я́ я́ко ко́ло, я́ко тро́сть предъ лице́мъ вѣ́тра.
|
|
15
|
15
|
|
Я́ко огнь попаля́яй дубра́ви, я́ко пла́мень пожига́яй го́ри;
|
Я́ко о́гнь попаля́яй дубра́вы, я́ко пла́мень пожига́яй го́ры:
|
|
16
|
16
|
|
та́ко пожене́ши я бу́рею Твоє́ю і гні́вом Твої́м см'яте́ши я.
|
та́ко пожене́ши я́ бу́рею Твоє́ю, и гнѣ́вомъ Твои́мъ смяте́ши я́.
|
|
17
|
17
|
|
Іспо́лни ли́ця їх безче́стія, і взи́щуть і́мене Твоєго́, Го́споди.
|
Испо́лни ли́ца и́хъ безче́стія, и взы́щутъ и́мене Твоєго́, Го́споди.
|
|
18
|
18
|
|
Да постидя́ться і см'яту́ться в вік ві́ка, і посра́м'яться і поги́бнуть.
|
Да постыдя́тся и смяту́тся въ вѣ́къ вѣ́ка, и посра́мятся и поги́бнутъ.
|
|
19
|
19
|
|
І да позна́ють, я́ко і́м'я Тебі́ — Госпо́дь, Ти єди́н Ви́шній по всей землі́.
|
И да позна́ютъ, я́ко и́мя Тебѣ́ Госпо́дь, Ты́ єди́нъ Вы́шній по все́й земли́.
|
|
Псалом 83
|
Псалом 83
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, о точи́ліх, сино́м Коре́йовим, псало́м, 83.
|
Въ коне́цъ, о точи́лѣхъ, сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Коль возлю́бленна селе́нія Твоя́, Го́споди сил.
|
Ко́ль возлю́бленна селе́нія Твоя́, Го́споди си́лъ.
|
|
3
|
3
|
|
Жела́єть і скончава́ється душа́ моя́ во двори́ Госпо́дні; се́рдце моє́ і плоть моя́ возра́довастася о Бо́зі жи́ві.
|
Жела́єтъ и скончава́єтся душа́ моя́ во дворы́ Госпо́дни: се́рдце моє́ и пло́ть моя́ возра́довастася о Бо́зѣ жи́вѣ.
|
|
4
|
4
|
|
І́бо пти́ця обрі́те себі́ хра́мину, і го́рлиця гніздо́ себі́, іді́же положи́ть птенці́ своя́, олтарі́ Твоя́, Го́споди сил, Царю́ мой і Бо́же мой.
|
И́бо пти́ца обрѣ́те себѣ́ хра́мину, и го́рлица гнѣздо́ себѣ́, идѣ́же положи́тъ птенцы́ своя́, олтари́ Твоя́, Го́споди си́лъ, Царю́ мо́й и Бо́же мо́й.
|
|
5
|
5
|
|
Блаже́нні живу́щії в дому́ Твоє́м; в ві́ки віко́в восхва́лять Тя.
|
Блаже́ни живу́щіи въ дому́ Твоє́мъ: въ вѣ́ки вѣко́въ восхва́лятъ Тя́.
|
|
6
|
6
|
|
Блаже́н муж, єму́же єсть заступле́ніє єго́ у Тебе́; восхожде́нія в се́рдці своє́м положи́,
|
Блаже́нъ му́жъ, єму́же є́сть заступле́ніє єго́ у Тебе́: восхожде́нія въ се́рдцы своє́мъ положи́,
|
|
7
|
7
|
|
во юдо́ль плаче́вную, в мі́сто є́же положи́ [во юдо́лі плаче́вній, в мі́сті, є́же положи́]; і́бо благослове́ніє дасть законополага́яй.
|
во юдо́ль плаче́вную, въ мѣ́сто є́же положи́ {во юдо́ли плаче́внѣй, въ мѣ́стѣ, є́же положи́}: и́бо благослове́ніє да́стъ законополага́яй.
|
|
8
|
8
|
|
По́йдуть от си́ли в си́лу; яви́ться Бог бого́в в Сіо́ні.
|
По́йдутъ от си́лы въ си́лу: яви́тся Бо́гъ бого́въ въ Сіо́нѣ.
|
|
9
|
9
|
|
Го́споди, Бо́же сил, усли́ши моли́тву мою́, внуши́, Бо́же Іа́ковль.
|
Го́споди Бо́же си́лъ, услы́ши моли́тву мою́, внуши́, Бо́же Іа́ковль.
|
|
10
|
10
|
|
Защи́тниче наш, виждь, Бо́же, і при́зри на лице́ христа́ Твоєго́.
|
Защи́тниче на́шъ, ви́ждь, Бо́же, и при́зри на лице́ хріста́ Твоєго́.
|
|
11
|
11
|
|
Я́ко лу́чше день єди́н во дво́ріх Твої́х па́че ти́сящ; ізво́лих примета́тися в дому́ Бо́га моєго́ па́че, не́же жи́ти мі в селе́ніїх грі́шничих.
|
Я́ко лу́чше де́нь єди́нъ во дво́рѣхъ Твои́хъ па́че ты́сящъ: изво́лихъ примета́тися въ дому́ Бо́га моєго́ па́че, не́же жи́ти ми́ въ селе́ніихъ грѣ́шничихъ.
|
|
12
|
12
|
|
Я́ко ми́лость і і́стину лю́бить Госпо́дь, Бог благода́ть і сла́ву дасть; Госпо́дь не лиши́ть благи́х ходя́щих незло́бієм.
|
Я́ко ми́лость и и́стину лю́битъ Госпо́дь, Бо́гъ благода́ть и сла́ву да́стъ: Госпо́дь не лиши́тъ благи́хъ ходя́щихъ незло́біємъ.
|
|
13
|
13
|
|
Го́споди, Бо́же сил, блаже́н челові́к упова́яй на Тя.
|
Го́споди Бо́же си́лъ, блаже́нъ человѣ́къ упова́яй на Тя́.
|
|
Псалом 84
|
Псалом 84
|
|
1
|
1
|
|
В коне́ць, сино́м Коре́йовим, псало́м, 84.
|
Въ коне́цъ, сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ.
|
|
2
|
2
|
|
Благоволи́л єси́, Го́споди, зе́млю Твою́, возврати́л єси́ плін Іа́ковль.
|
Благоволи́лъ єси́, Го́споди, зе́млю Твою́, возврати́лъ єси́ плѣ́нъ Іа́ковль.
|
|
3
|
3
|
|
Оста́вил єси́ беззако́нія люді́й Твої́х, покри́л єси́ вся гріхи́ їх.
|
Оста́вилъ єси́ беззако́нія люді́й Твои́хъ, покры́лъ єси́ вся́ грѣхи́ и́хъ.
|
|
4
|
4
|
|
Укроти́л єси́ весь гнів Твой, возврати́лся єси́ от гні́ва я́рости Твоєя́.
|
Укроти́лъ єси́ ве́сь гнѣ́въ Тво́й, возврати́лся єси́ от гнѣ́ва я́рости Твоєя́.
|
|
5
|
5
|
|
Возврати́ нас, Бо́же спасе́ній на́ших, і отврати́ я́рость Твою́ от нас.
|
Возврати́ на́съ, Бо́же спасе́ній на́шихъ, и отврати́ я́рость Твою́ от на́съ.
|
|
6
|
6
|
|
Єда́ во ві́ки прогні́ваєшися на ни? Іли́ простре́ши гнів Твой от ро́да в род?
|
Єда́ во вѣ́ки прогнѣ́ваєшися на ны́? Или́ простре́ши гнѣ́въ Тво́й от ро́да въ ро́дъ?
|
|
7
|
7
|
|
Бо́же, Ти обра́щся оживи́ши ни, і лю́діє Твої́ возвеселя́ться о Тебі́.
|
Бо́же, Ты́ обра́щься оживи́ши ны́, и лю́діє Твои́ возвеселя́тся о Тебѣ́.
|
|
8
|
8
|
|
Яви́ нам, Го́споди, ми́лость Твою́, і спасе́ніє Твоє́ даждь нам.
|
Яви́ на́мъ, Го́споди, ми́лость Твою́, и спасе́ніє Твоє́ да́ждь на́мъ.
|
|
9
|
9
|
|
Усли́шу, что рече́ть о мні Госпо́дь Бог; я́ко рече́ть мир на лю́ди Своя́, і на преподо́бния Своя́, і на обраща́ющия сердця́ к Нему́.
|
Услы́шу, что́ рече́тъ о мнѣ́ Госпо́дь Бо́гъ: я́ко рече́тъ ми́ръ на лю́ди Своя́, и на преподо́бныя Своя́, и на обраща́ющыя сердца́ къ Нему́.
|
|
10
|
10
|
|
Оба́че близ боя́щихся Єго́ спасе́ніє Єго́, всели́ти сла́ву в зе́млю на́шу.
|
Оба́че бли́зъ боя́щихся Єго́ спасе́ніє Єго́, всели́ти сла́ву въ зе́млю на́шу.
|
|
11
|
11
|
|
Ми́лость і і́стина сріто́стіся, пра́вда і мир облобиза́стася;
|
Ми́лость и и́стина срѣто́стѣся, пра́вда и ми́ръ облобыза́стася:
|
|
12
|
12
|
|
і́стина от землі́ возсія́, і пра́вда с небесе́ прини́че;
|
и́стина от земли́ возсія́, и пра́вда съ небесе́ прини́че:
|
|
13
|
13
|
|
і́бо Госпо́дь дасть бла́гость, і земля́ на́ша дасть плод свой.
|
и́бо Госпо́дь да́стъ бла́гость, и земля́ на́ша да́стъ пло́дъ сво́й.
|
|
14
|
14
|
|
Пра́вда пред Ним преди́деть, і положи́ть в путь стопи́ своя́.
|
Пра́вда предъ Ни́мъ предъи́детъ, и положи́тъ въ пу́ть стопы́ своя́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 85
|
Псалом 85
|
|
0
|
0
|
|
Моли́тва Дави́ду, 85.
|
Моли́тва Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Приклони́, Го́споди, у́хо Твоє́, і усли́ши м'я, я́ко нищ і убо́г єсьм аз.
|
Приклони́, Го́споди, у́хо Твоє́, и услы́ши мя́: я́ко ни́щъ и убо́гъ є́смь а́зъ.
|
|
2
|
2
|
|
Сохрани́ ду́шу мою́, я́ко преподо́бен єсьм; спаси́ раба́ Твоєго́, Бо́же мой, упова́ющаго на Тя.
|
Сохрани́ ду́шу мою́, я́ко преподо́бенъ є́смь: спаси́ раба́ Твоєго́, Бо́же мо́й, упова́ющаго на Тя́.
|
|
3
|
3
|
|
Поми́луй м'я, Го́споди, я́ко к Тебі́ воззову́ весь день.
|
Поми́луй мя́, Го́споди, я́ко къ Тебѣ́ воззову́ ве́сь де́нь.
|
|
4
|
4
|
|
Возвесели́ ду́шу раба́ Твоєго́, я́ко к Тебі́ взях ду́шу мою́.
|
Возвесели́ ду́шу раба́ Твоєго́: я́ко къ Тебѣ́ взя́хъ ду́шу мою́.
|
|
5
|
5
|
|
Я́ко Ти, Го́споди, благ і кро́ток і многоми́лостив всім призива́ющим Тя.
|
Я́ко Ты́, Го́споди, бла́гъ и кро́токъ и многоми́лостивъ всѣ́мъ призыва́ющымъ Тя́.
|
|
6
|
6
|
|
Внуши́, Го́споди, моли́тву мою́ і воньми́ гла́су моле́нія моєго́.
|
Внуши́, Го́споди, моли́тву мою́ и вонми́ гла́су моле́нія моєго́.
|
|
7
|
7
|
|
В день ско́рби моєя́ воззва́х к Тебі́, я́ко усли́шал м'я єси́.
|
Въ де́нь ско́рби моєя́ воззва́хъ къ Тебѣ́, я́ко услы́шалъ мя́ єси́.
|
|
8
|
8
|
|
Ність подо́бен Тебі́ в бозі́х, Го́споди, і ність по діло́м Твої́м.
|
Нѣ́сть подо́бенъ Тебѣ́ въ бозѣ́хъ, Го́споди, и нѣ́сть по дѣло́мъ Твои́мъ.
|
|
9
|
9
|
|
Всі язи́ци, єли́кі сотвори́л єси́, при́йдуть і покло́няться пред Тобо́ю, Го́споди, і просла́в'ять і́м'я Твоє́;
|
Вси́ язы́цы, єли́ки сотвори́лъ єси́, пріи́дутъ и покло́нятся предъ Тобо́ю, Го́споди, и просла́вятъ и́мя Твоє́:
|
|
10
|
10
|
|
я́ко ве́лій єси́ Ти і творя́й чудеса́, Ти єси́ Бог єди́н.
|
я́ко ве́лій єси́ Ты́ и творя́й чудеса́, Ты́ єси́ Бо́гъ єди́нъ.
|
|
11
|
11
|
|
Наста́ви м'я, Го́споди, на путь Твой, і пойду́ во і́стині Твоє́й; да возвесели́ться се́рдце моє́ боя́тися і́мене Твоєго́.
|
Наста́ви мя́, Го́споди, на пу́ть Тво́й, и пойду́ во и́стинѣ Твоє́й: да возвесели́тся се́рдце моє́ боя́тися и́мене Твоєго́.
|
|
12
|
12
|
|
Іспові́мся Тебі́, Го́споди Бо́же мой, всім се́рдцем мої́м і просла́влю і́м'я Твоє́ в вік;
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, Го́споди Бо́же мо́й, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ и просла́влю и́мя Твоє́ въ вѣ́къ:
|
|
13
|
13
|
|
я́ко ми́лость Твоя́ ве́лія на мні, і ізба́вил єси́ ду́шу мою́ от а́да преіспо́днійшаго.
|
я́ко ми́лость Твоя́ ве́лія на мнѣ́, и изба́вилъ єси́ ду́шу мою́ от а́да преиспо́днѣйшаго.
|
|
14
|
14
|
|
Бо́же, законопресту́пници воста́ша на м'я, і сонм держа́вних взиска́ша ду́шу мою́, і не предложи́ша Тебе́ пред собо́ю.
|
Бо́же, законопресту́пницы воста́ша на мя́, и со́нмъ держа́вныхъ взыска́ша ду́шу мою́, и не предложи́ша Тебе́ предъ собо́ю.
|
|
15
|
15
|
|
І Ти, Го́споди Бо́же мой, ще́дрий і ми́лостивий, долготерпіли́вий і многоми́лостивий і і́стинний,
|
И Ты́, Го́споди Бо́же мо́й, ще́дрый и ми́лостивый, долготерпѣли́вый и многоми́лостивый и и́стинный,
|
|
16
|
16
|
|
при́зри на м'я і поми́луй м'я; даждь держа́ву Твою́ о́троку Твоєму́ і спаси́ си́на раби́ Твоєя́.
|
при́зри на мя́ и поми́луй мя́: да́ждь держа́ву Твою́ о́троку Твоєму́ и спаси́ сы́на рабы́ Твоєя́.
|
|
17
|
17
|
|
Сотвори́ со мно́ю зна́меніє во бла́го; і да ви́дять ненави́дящії м'я, і постидя́ться, я́ко Ти, Го́споди, помо́гл мі і уті́шил м'я єси́.
|
Сотвори́ со мно́ю зна́меніє во благо: и да ви́дятъ ненави́дящіи мя́, и постыдя́тся, я́ко Ты́, Го́споди, помо́глъ ми́ и утѣ́шилъ мя́ єси́.
|
|
Псалом 86
|
Псалом 86
|
|
1
|
1
|
|
Сино́м Коре́йовим, псало́м пі́сні, 86.
|
Сыно́мъ Коре́овымъ, псало́мъ пѣ́сни.
|
|
2
|
2
|
|
Основа́нія Єго́ на гора́х святи́х; лю́бить Госпо́дь врата́ Сіо́ня па́че всіх селе́ній Іа́ковлих.
|
Основа́нія єго́ на гора́хъ святы́хъ: лю́битъ Госпо́дь врата́ Сіо́ня па́че всѣ́хъ селе́ній Іа́ковлихъ.
|
|
3
|
3
|
|
Пресла́вная глаго́лашася о тебі́, гра́де Бо́жий.
|
Пресла́вная глаго́лашася о тебѣ́, гра́де Бо́жій.
|
|
4
|
4
|
|
Пом'яну́ Раа́в і Вавило́на ві́дущим м'я; і се, іноплеме́нници і Тир і лю́діє Ефіо́пстії, сі́ї би́ша та́мо.
|
Помяну́ Раа́въ и Вавило́на вѣ́дущымъ мя́: и се́, иноплеме́нницы и Ти́ръ и лю́діє Єѳіо́пстіи, сі́и бы́ша та́мо.
|
|
5
|
5
|
|
Ма́ти Сіо́н рече́ть: челові́к і челові́к роди́ся в нем, і Той основа́ ї Ви́шній.
|
Ма́ти Сіо́нъ рече́тъ: человѣ́къ и человѣ́къ роди́ся въ не́мъ, и То́й основа́ и́ Вы́шній.
|
|
6
|
6
|
|
Госпо́дь пові́сть в писа́нії люді́й і князе́й, сих би́вших в нем.
|
Госпо́дь повѣ́сть въ писа́ніи люді́й и князе́й, си́хъ бы́вшихъ въ не́мъ.
|
|
7
|
7
|
|
Я́ко веселя́щихся всіх жили́ще в тебі́.
|
Я́ко веселя́щихся всѣ́хъ жили́ще въ тебѣ́.
|
|
Псалом 87
|
Псалом 87
|
|
1
|
1
|
|
Піснь псалма́ сино́м Коре́йовим, в коне́ць, о Маєле́фі* є́же отвіща́ти, ра́зума Ема́ну Ізра́їльтянину, 87.
|
Пѣ́снь псалма́ Сыно́мъ Коре́овымъ, въ коне́цъ, о Маєле́ѳѣ є́же отвѣща́ти, ра́зума Єма́ну Ізра́илтянину.
|
|
2
|
2
|
|
Го́споди Бо́же спасе́нія моєго́, во дні воззва́х і в нощі́ пред Тобо́ю;
|
Го́споди Бо́же спасе́нія моєго́, во дни́ воззва́хъ и въ нощи́ предъ Тобо́ю:
|
|
3
|
3
|
|
да вни́деть пред Тя моли́тва моя́, приклони́ у́хо Твоє́ к моле́нію моєму́.
|
да вни́детъ предъ Тя́ моли́тва моя́, приклони́ у́хо Твоє́ къ моле́нію моєму́.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко іспо́лнися зол душа́ моя́, і живо́т мой а́ду прибли́жися.
|
Я́ко испо́лнися зо́лъ душа́ моя́, и живо́тъ мо́й а́ду прибли́жися.
|
|
5
|
5
|
|
Привміне́н бих с низходя́щими в ров; бих я́ко челові́к без по́мощі,
|
Привмѣне́нъ бы́хъ съ низходя́щими въ ро́въ: бы́хъ я́ко человѣ́къ безъ по́мощи,
|
|
6
|
6
|
|
в ме́ртвих свобо́дь; я́ко я́звеннії сп'я́щії во гро́бі, ї́хже не пом'яну́л єси́ ктому́, і ті́ї от руки́ Твоєя́ отринове́ні би́ша.
|
въ ме́ртвыхъ свобо́дь: я́ко я́звенніи спя́щіи во гро́бѣ, и́хже не помяну́лъ єси́ ктому́, и ті́и от руки́ Твоєя́ отринове́ни бы́ша.
|
|
7
|
7
|
|
Положи́ша м'я в ро́ві преіспо́днім, в те́мних і сі́ні сме́ртній.
|
Положи́ша мя́ въ ро́вѣ преиспо́днѣмъ, въ те́мныхъ и сѣ́ни сме́ртнѣй.
|
|
8
|
8
|
|
На мні утверди́ся я́рость Твоя́, і вся во́лни Твоя́ наве́л єси́ на м'я.
|
На мнѣ́ утверди́ся я́рость Твоя́, и вся́ во́лны Твоя́ наве́лъ єси́ на мя́.
|
|
9
|
9
|
|
Уда́лил єси́ зна́ємих мої́х от мене́; положи́ша м'я ме́рзость себі́; пре́дан бих і не ісхожда́х.
|
Уда́лилъ єси́ зна́ємыхъ мои́хъ от мене́: положи́ша мя́ ме́рзость себѣ́: пре́данъ бы́хъ и не исхожда́хъ.
|
|
10
|
10
|
|
О́чі мої́ ізнемого́сті от нищети́; воззва́х к Тебі́, Го́споди, весь день, возді́х к Тебі́ ру́ці мої́.
|
О́чи мои́ изнемого́стѣ от нищеты́: воззва́хъ къ Тебѣ́, Го́споди, ве́сь де́нь, воздѣ́хъ къ Тебѣ́ ру́цѣ мои́.
|
|
11
|
11
|
|
Єда́ ме́ртвими твори́ши чудеса́? Іли́ вра́чеве воскреся́ть, і іспові́дяться Тебі́?
|
Єда́ ме́ртвыми твори́ши чудеса́? Или́ вра́чеве воскреся́тъ, и исповѣ́дятся Тебѣ́?
|
|
12
|
12
|
|
Єда́ пові́сть кто во гро́бі ми́лость Твою́ і і́стину Твою́ в поги́белі?
|
Єда́ повѣ́сть кто́ во гро́бѣ ми́лость Твою́, и и́стину Твою́ въ поги́бели?
|
|
13
|
13
|
|
Єда́ позна́на бу́дуть во тьмі чудеса́ Твоя́ і пра́вда Твоя́ в землі́ забве́нній?
|
Єда́ позна́на бу́дутъ во тмѣ́ чудеса́ Твоя́, и пра́вда Твоя́ въ земли́ забве́ннѣй?
|
|
14
|
14
|
|
І аз к Тебі́, Го́споди, воззва́х, і у́тро моли́тва моя́ предвари́ть Тя.
|
И а́зъ къ Тебѣ́, Го́споди, воззва́хъ, и у́тро моли́тва моя́ предвари́тъ Тя́.
|
|
15
|
15
|
|
Вску́ю, Го́споди, отрі́єши ду́шу мою́? Отвраща́єши лице́ Твоє́ от мене́?
|
Вску́ю, Го́споди, отрѣ́єши ду́шу мою́? Отвраща́єши лице́ Твоє́ от мене́?
|
|
16
|
16
|
|
Нищ єсьм аз і в труді́х от ю́ности моєя́; возне́сжеся смири́хся і ізнемого́х.
|
Ни́щъ є́смь а́зъ, и въ трудѣ́хъ от ю́ности моєя́: возне́сжеся смири́хся и изнемого́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
На мні прейдо́ша гні́ви Твої́, устраше́нія Твоя́ возмути́ша м'я;
|
На мнѣ́ преидо́ша гнѣ́ви Твои́, устраше́нія Твоя́ возмути́ша мя́:
|
|
18
|
18
|
|
обидо́ша м'я я́ко вода́ весь день, одержа́ша м'я вку́пі.
|
обыдо́ша мя́ я́ко вода́ ве́сь де́нь, одержа́ша мя́ вку́пѣ.
|
|
19
|
19
|
|
Уда́лил єси́ от мене́ дру́га і і́скренняго, і зна́ємих мої́х от страсте́й.
|
Уда́лилъ єси́ от мене́ дру́га и и́скренняго, и зна́ємыхъ мои́хъ от страсте́й.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 88
|
Псалом 88
|
|
1
|
1
|
|
Ра́зума Ефа́ма Ізра́їльтянина, 88.
|
Ра́зума Єѳа́ма Ізра́илтянина.
|
|
2
|
2
|
|
Ми́лості Твоя́, Го́споди, во вік воспою́, в род і род возвіщу́ і́стину Твою́ усти́ мої́ми.
|
Ми́лости Твоя́, Го́споди, во вѣ́къ воспою́, въ ро́дъ и ро́дъ возвѣщу́ и́стину Твою́ усты́ мои́ми.
|
|
3
|
3
|
|
Зане́ рекл єси́: в вік ми́лость сози́ждеться, на небесі́х угото́виться і́стина Твоя́.
|
Зане́ ре́клъ єси́: въ вѣ́къ ми́лость сози́ждется: на небесѣ́хъ угото́вится и́стина Твоя́.
|
|
4
|
4
|
|
Завіща́х заві́т ізбра́нним Мої́м, кля́хся Дави́ду, рабу́ Моєму́:
|
Завѣща́хъ завѣ́тъ избра́ннымъ Мои́мъ, кля́хся Дави́ду рабу́ Моєму́:
|
|
5
|
5
|
|
до ві́ка угото́ваю сі́м'я твоє́, і сози́жду в род і род престо́л твой.
|
до вѣ́ка угото́ваю сѣ́мя твоє́, и сози́жду въ ро́дъ и ро́дъ престо́лъ тво́й.
|
|
6
|
6
|
|
Іспові́дять небеса́ чудеса́ Твоя́, Го́споди, і́бо і́стину Твою́ в це́ркві святи́х.
|
Исповѣ́дятъ небеса́ чудеса́ Твоя́, Го́споди, и́бо и́стину Твою́ въ це́ркви святы́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
Я́ко кто во о́блаціх уравни́ться Го́сподеві? Уподо́биться Го́сподеві в сині́х Бо́жиїх?
|
Я́ко кто́ во о́блацѣхъ уравни́тся Го́сподеви? Уподо́бится Го́сподеви въ сынѣ́хъ Бо́жіихъ?
|
|
8
|
8
|
|
Бог прославля́єм в сові́ті святи́х, ве́лій і стра́шен єсть над всі́ми окре́стними Єго́.
|
Бо́гъ прославля́ємь въ совѣ́тѣ святы́хъ, ве́лій и стра́шенъ є́сть надъ всѣ́ми окре́стными Єго́.
|
|
9
|
9
|
|
Го́споди Бо́же сил, кто подо́бен Тебі́? Си́лен єси́, Го́споди, і і́стина Твоя́ о́крест Тебе́.
|
Го́споди Бо́же си́лъ, кто́ подо́бенъ Тебѣ́? Си́ленъ єси́, Го́споди, и и́стина Твоя́ о́крестъ Тебе́.
|
|
10
|
10
|
|
Ти влади́чествуєши держа́вою морсько́ю, возмуще́ніє же волн єго́ Ти укроча́єши.
|
Ты́ влады́чествуєши держа́вою морско́ю: возмуще́ніє же во́лнъ єго́ Ты́ укроча́єши.
|
|
11
|
11
|
|
Ти смири́л, єси́, я́ко я́звена, го́рдаго, ми́шцею си́ли Твоєя́ расточи́л єси́ враги́ Твоя́.
|
Ты́ смири́лъ, єси́, я́ко я́звена, го́рдаго: мы́шцею си́лы Твоєя́ расточи́лъ єси́ враги́ Твоя́.
|
|
12
|
12
|
|
Твоя́ суть небеса́, і Твоя́ єсть земля́; вселе́нную і ісполне́ніє єя́ Ти основа́л єси́.
|
Твоя́ су́ть небеса́, и Твоя́ є́сть земля́: вселе́нную и исполне́ніє єя́ Ты́ основа́лъ єси́.
|
|
13
|
13
|
|
Сі́вер і мо́ре Ти созда́л єси́; Фаво́р і Єрмо́н о і́мені Твоє́м возра́дуєтася.
|
Сѣ́веръ и мо́ре Ты́ созда́лъ єси́: Ѳаво́ръ и Єрмо́нъ о и́мени Твоє́мъ возра́дуєтася.
|
|
14
|
14
|
|
Твоя́ ми́шця с си́лою, да укріпи́ться рука́ Твоя́, і вознесе́ться десни́ця Твоя́.
|
Твоя́ мы́шца съ си́лою: да укрѣпи́тся рука́ Твоя́, и вознесе́тся десни́ца Твоя́.
|
|
15
|
15
|
|
Пра́вда і судьба́ — угото́ваніє престо́ла Твоєго́; ми́лость і і́стина преди́деті пред лице́м Твої́м.
|
Пра́вда и судьба́ угото́ваніє престо́ла Твоєго́: ми́лость и и́стина предъи́детѣ предъ лице́мъ Твои́мъ.
|
|
16
|
16
|
|
Блаже́нні лю́діє ві́дущії воскликнове́ніє: Го́споди, во сві́ті лиця́ Твоєго́ по́йдуть,
|
Блаже́ни лю́діє вѣ́дущіи воскликнове́ніє: Го́споди, во свѣ́тѣ лица́ Твоєго́ по́йдутъ,
|
|
17
|
17
|
|
і о і́мені Твоє́м возра́дуються весь день, і пра́вдою Твоє́ю вознесу́ться.
|
и о и́мени Твоє́мъ возра́дуются ве́сь де́нь, и пра́вдою Твоє́ю вознесу́тся.
|
|
18
|
18
|
|
Я́ко похвала́ си́ли їх Ти єси́, і во благоволе́нії Твоє́м вознесе́ться рог наш.
|
Я́ко похвала́ си́лы и́хъ Ты́ єси́, и во благоволе́ніи Твоє́мъ вознесе́тся ро́гъ на́шъ:
|
|
19
|
19
|
|
Я́ко Госпо́днє єсть заступле́ніє і Свята́го Ізра́їлева Царя́ на́шего.
|
я́ко Госпо́дне є́сть заступле́ніє, и Свята́го Ізра́илева царя́ на́шего.
|
|
20
|
20
|
|
Тогда́ глаго́лал єси́ в виді́нії синово́м Твої́м і рекл єси́: положи́х по́мощ на си́льнаго, вознесо́х ізбра́ннаго от люді́й Мої́х;
|
Тогда́ глаго́лалъ єси́ въ видѣ́ніи сыново́мъ Твои́мъ, и ре́клъ єси́: положи́хъ по́мощь на си́льнаго, вознесо́хъ избра́ннаго от люді́й Мои́хъ:
|
|
21
|
21
|
|
обріто́х Дави́да, раба́ Моєго́, єле́єм святи́м Мої́м пома́зах єго́.
|
обрѣто́хъ Дави́да раба́ Моєго́, єле́ємъ святы́мъ Мои́мъ пома́захъ єго́.
|
|
22
|
22
|
|
І́бо рука́ Моя́ засту́пить єго́, і ми́шця Моя́ укріпи́ть єго́;
|
И́бо рука́ Моя́ засту́питъ єго́, и мы́шца Моя́ укрѣпи́тъ єго́:
|
|
23
|
23
|
|
нічто́же успі́єть враг на него́, і син беззако́нія не приложи́ть озло́бити єго́.
|
ничто́же успѣ́єтъ вра́гъ на него́, и сы́нъ беззако́нія не приложи́тъ озло́бити єго́.
|
|
24
|
24
|
|
І ссіку́ от лиця́ єго́ враги́ єго́, і ненави́дящия єго́ побіжду́;
|
И ссѣку́ от лица́ єго́ враги́ єго́, и ненави́дящыя єго́ побѣжду́:
|
|
25
|
25
|
|
і і́стина Моя́ і ми́лость Моя́ с ним, і о і́мені Моє́м вознесе́ться рог єго́;
|
и и́стина Моя́ и ми́лость Моя́ съ ни́мъ, и о и́мени Моє́мъ вознесе́тся ро́гъ єго́:
|
|
26
|
26
|
|
і положу́ на мо́рі ру́ку єго́, і на ріка́х десни́цю єго́.
|
и положу́ на мо́ри ру́ку єго́, и на рѣка́хъ десни́цу єго́.
|
|
27
|
27
|
|
Той призове́ть М'я: Оте́ць мой єси́ Ти, Бог мой і Засту́пник спасе́нія моєго́.
|
То́й призове́тъ Мя́: оте́цъ мо́й єси́ Ты́, Бо́гъ мо́й и засту́пникъ спасе́нія моєго́.
|
|
28
|
28
|
|
І Аз пе́рвенця положу́ єго́, висока́ па́че царе́й земни́х;
|
И А́зъ пе́рвенца положу́ єго́, высока́ па́че царе́й земны́хъ:
|
|
29
|
29
|
|
в вік сохраню́ єму́ ми́лость Мою́, і заві́т Мой ві́рен єму́;
|
въ вѣ́къ сохраню́ єму́ ми́лость Мою́, и завѣ́тъ Мо́й вѣ́ренъ єму́:
|
|
30
|
30
|
|
і положу́ в вік ві́ка сі́м'я єго́, і престо́л єго́ я́ко дні́є не́ба.
|
и положу́ въ вѣ́къ вѣ́ка сѣ́мя єго́, и престо́лъ єго́ я́ко дні́є не́ба.
|
|
31
|
31
|
|
А́ще оста́в'ять си́нове єго́ зако́н Мой і в судьба́х Мої́х не по́йдуть,
|
А́ще оста́вятъ сы́нове єго́ зако́нъ Мо́й, и въ судьба́хъ Мои́хъ не по́йдутъ:
|
|
32
|
32
|
|
а́ще оправда́нія Моя́ оскверня́ть і за́повідій Мої́х не сохраня́ть,
|
а́ще оправда́нія Моя́ оскверня́тъ, и за́повѣдій Мои́хъ не сохраня́тъ:
|
|
33
|
33
|
|
посіщу́ жезло́м беззако́нія їх і ра́нами непра́вди їх,
|
посѣщу́ жезло́мъ беззако́нія и́хъ, и ра́нами непра́вды и́хъ,
|
|
34
|
34
|
|
ми́лость же Мою́ не разорю́ от них, ні преврежду́ во і́стині Моє́й;
|
ми́лость же Мою́ не разорю́ от ни́хъ, ни преврежду́ во и́стинѣ Моє́й:
|
|
35
|
35
|
|
ніже́ оскверню́ заві́та Моєго́ і ісходя́щих от уст Мої́х не отве́ргуся.
|
ниже́ оскверню́ завѣ́та Моєго́, и исходя́щихъ от у́стъ Мои́хъ не отве́ргуся.
|
|
36
|
36
|
|
Єди́ною кля́хся о святі́м Моє́м: а́ще Дави́ду солжу́?
|
Єди́ною кля́хся о святѣ́мъ Моє́мъ: а́ще Дави́ду солжу́?
|
|
37
|
37
|
|
Сі́м'я єго́ во вік пребу́деть, і престо́л єго́ — я́ко со́лнце предо Мно́ю,
|
Сѣ́мя єго́ во вѣ́къ пребу́детъ, и престо́лъ єго́ я́ко со́лнце предо Мно́ю,
|
|
38
|
38
|
|
і я́ко луна́ соверше́на в вік, і свиді́тель на небесі́ ві́рен.
|
и я́ко луна́ соверше́на въ вѣ́къ, и свидѣ́тель на небеси́ вѣ́ренъ.
|
|
39
|
39
|
|
Ти же отри́нул єси́ і унічижи́л, негодова́л єси́ пома́заннаго Твоєго́;
|
Ты́ же отри́нулъ єси́ и уничижи́лъ, негодова́лъ єси́ пома́заннаго Твоєго́:
|
|
40
|
40
|
|
разори́л єси́ заві́т раба́ Твоєго́, оскверни́л єси́ на землі́ святи́ню єго́;
|
разори́лъ єси́ завѣ́тъ раба́ Твоєго́, оскверни́лъ єси́ на земли́ святы́ню єго́:
|
|
41
|
41
|
|
разори́л єси́ вся опло́ти єго́, положи́л єси́ тве́рдая єго́ страх.
|
разори́лъ єси́ вся́ опло́ты єго́, положи́лъ єси́ тве́рдая єго́ стра́хъ.
|
|
42
|
42
|
|
Расхища́ху єго́ всі мимоходя́щії путе́м, бисть поноше́ніє сосі́дом свої́м.
|
Расхища́ху єго́ вси́ мимоходя́щіи путе́мъ, бы́сть поноше́ніє сосѣ́домъ свои́мъ.
|
|
43
|
43
|
|
Возви́сил єси́ десни́цю стужа́ющих єму́, возвесели́л єси́ вся враги́ єго́;
|
Возвы́силъ єси́ десни́цу стужа́ющихъ єму́, возвесели́лъ єси́ вся́ враги́ єго́:
|
|
44
|
44
|
|
отврати́л єси́ по́мощ меча́ єго́ і не заступи́л єси́ єго́ во бра́ні;
|
отврати́лъ єси́ по́мощь меча́ єго́ и не заступи́лъ єси́ єго́ во бра́ни:
|
|
45
|
45
|
|
разори́л єси́ от очище́нія єго́, престо́л єго́ на зе́млю пове́ргл єси́:
|
разори́лъ єси́ от очище́нія єго́, престо́лъ єго́ на зе́млю пове́рглъ єси́:
|
|
46
|
46
|
|
Ума́лил єси́ дні вре́мене єго́, облія́л єси́ єго́ студо́м.
|
ума́лилъ єси́ дни́ вре́мене єго́, облія́лъ єси́ єго́ студо́мъ.
|
|
47
|
47
|
|
Доко́лі, Го́споди, отвраща́єшися в коне́ць, разжже́ться я́ко огнь гнів Твой?
|
Доко́лѣ, Го́споди, отвраща́єшися въ коне́цъ, разжже́тся я́ко о́гнь гнѣ́въ Тво́й?
|
|
48
|
48
|
|
Пом'яни́, кий мой соста́в: єда́ бо всу́є созда́л єси́ вся си́ни челові́чеськія?
|
Помяни́, кі́й мо́й соста́въ: єда́ бо всу́є созда́лъ єси́ вся́ сы́ны человѣ́ческія?
|
|
49
|
49
|
|
Кто єсть челові́к, і́же поживе́ть і не у́зрить сме́рти, ізба́вить ду́шу свою́ із руки́ а́дови?
|
Кто́ є́сть человѣ́къ, и́же поживе́тъ и не у́зритъ сме́рти, изба́витъ ду́шу свою́ изъ руки́ а́довы?
|
|
50
|
50
|
|
Гді суть ми́лості Твоя́ дре́внія, Го́споди, ї́миже кля́лся єси́ Дави́ду во і́стині Твоє́й?
|
Гдѣ́ су́ть ми́лости Твоя́ дре́внія, Го́споди, и́миже кля́лся єси́ Дави́ду во и́стинѣ Твоє́й?
|
|
51
|
51
|
|
Пом'яни́, Го́споди, поноше́ніє раб Твої́х, є́же удержа́х в ні́дрі моє́м мно́гих язи́к;
|
Помяни́, Го́споди, поноше́ніє ра́бъ Твои́хъ, є́же удержа́хъ въ нѣ́дрѣ моє́мъ мно́гихъ язы́къ:
|
|
52
|
52
|
|
і́мже поноси́ша вразі́ Твої́, Го́споди, і́мже поноси́ша ізміне́нію христа́ Твоєго́.
|
и́мже поноси́ша врази́ Твои́, Го́споди, и́мже поноси́ша измѣне́нію хріста́ Твоєго́.
|
|
53
|
53
|
|
Благослове́н Госпо́дь во вік! Бу́ди, бу́ди.
|
Благослове́нъ Госпо́дь во вѣ́къ: бу́ди, бу́ди.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 89
|
Псалом 89
|
|
1
|
1
|
|
Моли́тва Моїсе́я, челові́ка Бо́жия, 89.
|
Моли́тва Моисе́а человѣ́ка Бо́жія.
|
|
2
|
2
|
|
Го́споди, Прибі́жище бил єси́ нам в род і род.
|
Го́споди, прибѣ́жище бы́лъ єси́ на́мъ въ ро́дъ и ро́дъ.
|
|
3
|
3
|
|
Пре́жде да́же гора́м не би́ти і созда́тися землі́ і вселе́нній, і от ві́ка і до ві́ка Ти єси́.
|
Пре́жде да́же гора́мъ не бы́ти и созда́тися земли́ и вселе́ннѣй, и от вѣ́ка и до вѣ́ка Ты́ єси́.
|
|
4
|
4
|
|
Не отврати́ челові́ка во смире́ніє, і рекл єси́: обраті́теся, си́нове челові́честії.
|
Не отврати́ человѣ́ка во смире́ніє, и ре́клъ єси́: обрати́теся, сы́нове человѣ́честіи.
|
|
5
|
5
|
|
Я́ко ти́сяща літ пред очи́ма Твої́ма, Го́споди, я́ко день вчера́шній, і́же ми́мо і́де, і стра́жа нощна́я.
|
Я́ко ты́сяща лѣ́тъ предъ очи́ма Твои́ма, Го́споди, я́ко де́нь вчера́шній, и́же ми́мо и́де, и стра́жа нощна́я.
|
|
6
|
6
|
|
Унічиже́нія їх лі́та бу́дуть; у́тро я́ко трава́ ми́мо і́деть, у́тро процвіте́ть і пре́йдеть; на ве́чер отпаде́ть, ожесті́єть і і́зсхнеть;
|
Уничиже́нія и́хъ лѣ́та бу́дутъ: *у́тро я́ко трава́ ми́мо и́детъ, у́тро процвѣте́тъ и пре́йдетъ: на ве́черъ отпаде́тъ, ожестѣ́єтъ и и́зсхнетъ:
|
|
7
|
7
|
|
я́ко ізчезо́хом гні́вом Твої́м, і я́ростію Твоє́ю смути́хомся.
|
я́ко изчезо́хомъ гнѣ́вомъ Твои́мъ, и я́ростію Твоє́ю смути́хомся.
|
|
8
|
8
|
|
Положи́л єси́ беззако́нія на́ша пред Тобо́ю, вік наш в просвіще́ніє лиця́ Твоєго́.
|
Положи́лъ єси́ беззако́нія на́ша предъ Тобо́ю, вѣ́къ на́шъ въ просвѣще́ніє лица́ Твоєго́.
|
|
9
|
9
|
|
Я́ко всі дні́є на́ші оскуді́ша, і гні́вом Твої́м ізчезо́хом;
|
Я́ко вси́ дні́є на́ши оскудѣ́ша, и гнѣ́вомъ Твои́мъ изчезо́хомъ: 10лѣ́та на́ша я́ко паучи́на поуча́хуся:–
|
|
10
|
10
|
|
лі́та на́ша я́ко паучи́на поуча́хуся; дні́є літ на́ших в ни́хже се́дьмдесят літ, а́ще же в си́лах — о́сьмдесят літ, і мно́жає їх труд і болі́знь: я́ко при́йде кро́тость на ни, і нака́жемся.
|
–дні́є лѣ́тъ на́шихъ въ ни́хже се́дмьдесятъ лѣ́тъ, а́ще же въ си́лахъ, о́смьдесятъ лѣ́тъ, и мно́жає и́хъ тру́дъ и болѣ́знь: я́ко пріи́де кро́тость на ны́, и нака́жемся.
|
|
11
|
11
|
|
Кто вість держа́ву гні́ва Твоєго́, і от стра́ха Твоєго́ я́рость Твою́ ізчести́?
|
Кто́ вѣ́сть держа́ву гнѣ́ва Твоєго́, и от стра́ха Твоєго́ я́рость Твою́ изчести́?
|
|
12
|
12
|
|
Десни́цю Твою́ та́ко скажи́ мі, і окова́нния [і нака́занния] се́рдцем в му́дрості.
|
Десни́цу Твою́ та́ко скажи́ ми, и окова́нныя {и нака́занныя} се́рдцемъ въ му́дрости.
|
|
13
|
13
|
|
Обрати́ся, Го́споди, доко́лі? І умоле́н бу́ди на раби́ Твоя́.
|
Обрати́ся, Го́споди, доко́лѣ? И умоле́нъ бу́ди на рабы́ Твоя́.
|
|
14
|
14
|
|
Іспо́лнихомся зау́тра ми́лости Твоєя́, Го́споди, і возра́довахомся і возвесели́хомся;
|
Испо́лнихомся зау́тра ми́лости Твоєя́, Го́споди, и возра́довахомся и возвесели́хомся:
|
|
15
|
15
|
|
во вся дні на́ша возвесели́хомся, за дні, в ня́же смири́л ни єси́, лі́та, в ня́же ви́діхом зла́я.
|
во вся́ дни́ на́шя возвесели́хомся, за дни́, въ ня́же смири́лъ ны́ єси́, лѣ́та, въ ня́же ви́дѣхомъ зла́я.
|
|
16
|
16
|
|
І при́зри на раби́ Твоя́ і на діла́ Твоя́, і наста́ви си́ни їх.
|
И при́зри на рабы́ Твоя́ и на дѣла́ Твоя́, и наста́ви сы́ны и́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
І бу́ди сві́тлость Го́спода Бо́га на́шего на нас, і діла́ рук на́ших іспра́ви на нас, і ді́ло рук на́ших іспра́ви.
|
И бу́ди свѣ́тлость Го́спода Бо́га на́шего на на́съ, и дѣла́ ру́къ на́шихъ испра́ви на на́съ, и дѣ́ло ру́къ на́шихъ испра́ви.
|
|
Псалом 90
|
Псалом 90
|
|
0
|
0
|
|
Хвала́ пі́сні Дави́дови, не надпи́сан у євре́й, 90.
|
Хвала́ пѣ́сни Дави́довы, не надпи́санъ у Євре́й.
|
|
1
|
1
|
|
Живи́й в по́мощі Ви́шняго, в кро́ві Бо́га Небе́снаго водвори́ться,
|
Живы́й въ по́мощи Вы́шняго, въ кро́вѣ Бо́га небе́снаго водвори́тся,
|
|
2
|
2
|
|
рече́ть Го́сподеві: Засту́пник мой єси́ і Прибі́жище моє́, Бог мой, і упова́ю на Него́.
|
рече́тъ Го́сподеви: засту́пникъ мо́й єси́ и прибѣ́жище моє́, Бо́гъ мо́й, и упова́ю на Него́.
|
|
3
|
3
|
|
Я́ко Той ізба́вить тя от сі́ті ло́вчі і от словесе́ м'яте́жна;
|
Я́ко То́й изба́витъ тя́ от сѣ́ти ло́вчи и от словесе́ мяте́жна:
|
|
4
|
4
|
|
Плещма́ Свої́ма осіни́ть тя, і под крилі́ Єго́ наді́єшися; ору́жієм оби́деть тя і́стина Єго́.
|
плещма́ Свои́ма осѣни́тъ тя́, и подъ крилѣ́ Єго́ надѣ́єшися: ору́жіємъ обы́детъ тя́ и́стина Єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Не убої́шися от стра́ха нощна́го, от стріли́ летя́щия во дні,
|
Не убои́шися от стра́ха нощна́го, от стрѣлы́ летя́щія во дни́,
|
|
6
|
6
|
|
от ве́щі во тьмі преходя́щия, от сря́ща [от нападе́нія] і бі́са полу́деннаго.
|
от ве́щи во тьмѣ́ преходя́щія, от сря́ща {от нападе́нія} и бѣ́са полу́деннаго.
|
|
7
|
7
|
|
Паде́ть от страни́ твоєя́ ти́сяща і тьма одесну́ю тебе́, к тебі́ же не прибли́житься;
|
Паде́тъ от страны́ твоєя́ ты́сяща, и тьма́ одесну́ю тебе́, къ тебѣ́ же не прибли́жится:
|
|
8
|
8
|
|
оба́че очи́ма твої́ма смо́триши і воздая́ніє грі́шников у́зриши.
|
оба́че очи́ма твои́ма смо́триши и воздая́ніє грѣ́шниковъ у́зриши.
|
|
9
|
9
|
|
Я́ко Ти, Го́споди, Упова́ніє моє́; Ви́шняго положи́л єси́ Прибі́жище твоє́.
|
Я́ко ты́, Го́споди, упова́ніє моє́: Вы́шняго положи́лъ єси́ прибѣ́жище твоє́.
|
|
10
|
10
|
|
Не при́йдеть к тебі́ зло, і ра́на не прибли́житься тілесі́ твоєму́ [селе́нію твоєму́];
|
Не пріи́детъ къ тебѣ́ зло́, и ра́на не прибли́жится тѣлеси́ твоєму́ {селе́нію твоєму́}:
|
|
11
|
11
|
|
я́ко а́нгелом Свої́м запові́сть о тебі́ сохрани́ти тя во всіх путе́х твої́х.
|
я́ко А́нгеломъ Свои́мъ заповѣ́сть о тебѣ́, сохрани́ти тя́ во всѣ́хъ путе́хъ твои́хъ.
|
|
12
|
12
|
|
На рука́х во́зьмуть тя, да не когда́ преткне́ши о ка́мень но́гу твою́;
|
На рука́хъ во́змутъ тя́, да не когда́ преткне́ши о ка́мень но́гу твою́:
|
|
13
|
13
|
|
на а́спида і васили́ска насту́пиши і попере́ши льва і змі́я.
|
на а́спіда и васілі́ска насту́пиши, и попере́ши льва́ и змі́я.
|
|
14
|
14
|
|
Я́ко на М'я упова́, і ізба́влю ї; покри́ю ї, я́ко позна́ і́м'я Моє́.
|
Я́ко на Мя́ упова́, и изба́влю и́: покры́ю и́, я́ко позна́ и́мя Моє́.
|
|
15
|
15
|
|
Воззове́ть ко Мні, і усли́шу єго́; с ним єсьм в ско́рбі, ізму́ єго́ і просла́влю єго́;
|
Воззове́тъ ко Мнѣ́, и услы́шу єго́: съ ни́мъ є́смь въ ско́рби, изму́ єго́ и просла́влю єго́:
|
|
16
|
16
|
|
Долгото́ю дній іспо́лню єго́ і явлю́ єму́ спасе́ніє Моє́.
|
долгото́ю дні́й испо́лню єго́ и явлю́ єму́ спасе́ніє Моє́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва: |
|
|
Псалом 91
|
Псалом 91
|
|
1
|
1
|
|
Псало́м пі́сні, в день субо́тний, 91.
|
Псало́мъ пѣ́сни, въ де́нь суббо́тный.
|
|
2
|
2
|
|
Бла́го єсть іспові́датися Го́сподеві і пі́ти і́мені Твоєму́, Ви́шній;
|
Благо є́сть исповѣ́датися Го́сподеви и пѣ́ти и́мени Твоєму́, Вы́шній:
|
|
3
|
3
|
|
возвіща́ти зау́тра ми́лость Твою́ і і́стину Твою́ на вся́ку нощ,
|
возвѣща́ти зау́тра ми́лость Твою́ и и́стину Твою́ на вся́ку но́щь,
|
|
4
|
4
|
|
в десятостру́ннім псалти́рі с пі́снію в гу́слех.
|
въ десятостру́ннѣмъ псалти́ри съ пѣ́снію въ гу́слехъ.
|
|
5
|
5
|
|
Я́ко возвесели́л м'я єси́, Го́споди, в творе́нії Твоє́м, і в ді́ліх руку́ Твоє́ю возра́дуюся.
|
Я́ко возвесели́лъ мя́ єси́, Го́споди, въ творе́ніи Твоє́мъ, и въ дѣ́лѣхъ руку́ Твоє́ю возра́дуюся.
|
|
6
|
6
|
|
Я́ко возвели́чишася діла́ Твоя́, Го́споди; зіло́ углуби́шася помишле́нія Твоя́.
|
Я́ко возвели́чишася дѣла́ Твоя́, Го́споди: зѣло́ углуби́шася помышле́нія Твоя́.
|
|
7
|
7
|
|
Муж безу́мен не позна́єть, і неразуми́в не разумі́єть сих.
|
Му́жъ безу́менъ не позна́єтъ, и неразуми́въ не разумѣ́єтъ си́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
Внегда́ прозябо́ша грі́шници я́ко трава́, і пронико́ша всі ді́лающії беззако́ніє, я́ко да потреб'я́ться в вік ві́ка;
|
Внегда́ прозябо́ша грѣ́шницы я́ко трава́, и пронико́ша вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє, я́ко да потребя́тся въ вѣ́къ вѣ́ка:
|
|
9
|
9
|
|
Ти же Ви́шній во вік, Го́споди.
|
Ты́ же вы́шній во вѣ́къ, Го́споди.
|
|
10
|
10
|
|
Я́ко се вразі́ Твої́, Го́споди, я́ко се вразі́ Твої́ поги́бнуть і рази́дуться всі ді́лающії беззако́ніє.
|
Я́ко се́, врази́ Твои́, Го́споди, я́ко се́, врази́ Твои́ поги́бнутъ, и разы́дутся вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє.
|
|
11
|
11
|
|
І вознесе́ться я́ко єдиноро́га рог мой, і ста́рость моя́ в єле́ї масти́ті;
|
И вознесе́тся я́ко єдиноро́га ро́гъ мо́й, и ста́рость моя́ въ єле́и масти́тѣ:
|
|
12
|
12
|
|
і воззрі́ о́ко моє́ на враги́ моя́, і востаю́щия на м'я лука́внующия усли́шить у́хо моє́.
|
и воззрѣ́ о́ко моє́ на враги́ моя́, и востаю́щыя на мя́ лука́внующыя услы́шитъ у́хо моє́.
|
|
13
|
13
|
|
Пра́ведник, я́ко фі́нікс процвіте́ть, я́ко кедр, і́же в Лива́ні, умно́житься.
|
Пра́ведникъ я́ко фі́ніксъ процвѣте́тъ: я́ко ке́дръ, и́же въ Ліва́нѣ, умно́жится.
|
|
14
|
14
|
|
Насажде́ні в дому́ Госпо́дні во дво́ріх Бо́га на́шего процвіту́ть;
|
Насажде́ни въ дому́ Госпо́дни во дво́рѣхъ Бо́га на́шего процвѣту́тъ:
|
|
15
|
15
|
|
єще́ умно́жаться в ста́рості масти́ті, і благоприє́млюще бу́дуть.
|
єще́ умно́жатся въ ста́рости масти́тѣ, и благопріє́млюще бу́дутъ.
|
|
16
|
16
|
|
Да возвістя́ть, я́ко прав Госпо́дь Бог наш, і ність непра́вди в Нем.
|
Да возвѣстя́тъ, я́ко пра́въ Госпо́дь Бо́гъ на́шъ, и нѣ́сть непра́вды въ Не́мъ.
|
|
Псалом 92
|
Псалом 92
|
|
0
|
0
|
|
В день предсубо́тний, внегда́ насели́ся земля́, хвала́ пі́сні Дави́ду, 92.
|
Въ де́нь предсуббо́тный, внегда́ насели́ся земля́, хвала́ пѣ́сни Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Госпо́дь воцари́ся, в лі́поту облече́ся; облече́ся Госпо́дь в си́лу і препоя́сася; і́бо утверди́ вселе́нную, я́же не подви́житься.
|
Госпо́дь воцари́ся, въ лѣ́поту облече́ся: облече́ся Госпо́дь въ си́лу и препоя́сася: и́бо утверди́ вселе́нную, я́же не подви́жится.
|
|
2
|
2
|
|
Гото́в престо́л Твой отто́лі; от ві́ка Ти єси́.
|
Гото́въ престо́лъ Тво́й отто́лѣ: от вѣ́ка Ты́ єси́.
|
|
3
|
3
|
|
Воздвиго́ша рі́ки, Го́споди, воздвиго́ша рі́ки гла́си своя́;
|
Воздвиго́ша рѣ́ки, Го́споди, воздвиго́ша рѣ́ки гла́сы своя́:
|
|
4
|
4
|
|
во́зьмуть рі́ки сотре́нія своя́, от гласо́в вод мно́гих.
|
во́змутъ рѣ́ки сотре́нія своя́, от гласо́въ во́дъ мно́гихъ. 5Ди́вны высоты́ морскі́я: ди́венъ въ высо́кихъ Госпо́дь.
|
|
5
|
5
|
|
Ди́вни висоти́ морські́я; ди́вен в висо́ких Госпо́дь.
|
6Свидѣ́нія Твоя́ увѣ́ришася зѣло́. До́му Твоєму́ подоба́єтъ святы́ня, Го́споди, въ долготу́ дні́й.
|
|
6
|
|
|
Свиді́нія Твоя́ уві́ришася зіло́. До́му Твоєму́ подоба́єть святи́ня, Го́споди, в долготу́ дній.
|
|
|
Псалом 93
|
Псалом 93
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, в четве́ртий субо́ти, 93.
|
Псало́мъ Дави́ду, въ четве́ртый суббо́ты.
|
|
1
|
1
|
|
Бог отмще́ній Госпо́дь, Бог отмще́ній не обину́лся єсть.
|
Бо́гъ отмще́ній Госпо́дь, Бо́гъ отмще́ній не обину́лся є́сть.
|
|
2
|
2
|
|
Вознеси́ся, судя́й землі́, возда́ждь воздая́ніє го́рдим.
|
Вознеси́ся, Судя́й земли́, возда́ждь воздая́ніє го́рдымъ.
|
|
3
|
3
|
|
Доко́лі грі́шници, Го́споди, доко́лі грі́шници восхва́ляться?
|
Доко́лѣ грѣ́шницы, Го́споди, доко́лѣ грѣ́шницы восхва́лятся?
|
|
4
|
4
|
|
Провіща́ють і возглаго́лють непра́вду, возглаго́лють всі ді́лающії беззако́ніє?
|
Провѣща́ютъ и возглаго́лютъ непра́вду, возглаго́лютъ вси́ дѣ́лающіи беззако́ніє?
|
|
5
|
5
|
|
Лю́ди Твоя́, Го́споди, смири́ша, і достоя́ніє Твоє́ озло́биша:
|
Лю́ди Твоя́, Го́споди, смири́ша, и достоя́ніє Твоє́ озло́биша:
|
|
6
|
6
|
|
вдови́цю і си́ра умори́ша, і прише́лця уби́ша,
|
вдови́цу и си́ра умори́ша, и прише́лца уби́ша,
|
|
7
|
7
|
|
і рі́ша: не у́зрить Госпо́дь, ніже́ уразумі́єть Бог Іа́ковль.
|
и рѣ́ша: не у́зритъ Госпо́дь, ниже́ уразумѣ́єтъ Бо́гъ Іа́ковль.
|
|
8
|
8
|
|
Разумі́йте же, безу́мнії в лю́дех, і бу́її ні́когда, умудрі́теся;
|
Разумѣ́йте же, безу́мніи въ лю́дехъ, и бу́іи нѣ́когда, умудри́теся:
|
|
9
|
9
|
|
насажде́й у́хо, не сли́шить ли? Іли́ созда́вий о́ко, не сматря́єть ли?
|
насажде́й у́хо, не слы́шитъ ли? Или́ созда́вый о́ко, не сматря́єтъ ли?
|
|
10
|
10
|
|
Наказу́яй язи́ки, не обличи́ть ли, уча́й челові́ка ра́зуму?
|
Наказу́яй язы́ки, не обличи́тъ ли, уча́й человѣ́ка ра́зуму?
|
|
11
|
11
|
|
Госпо́дь вість помишле́нія челові́чеськая, я́ко суть су́єтна.
|
Госпо́дь вѣ́сть помышле́нія человѣ́ческая, я́ко су́ть су́єтна.
|
|
12
|
12
|
|
Блаже́н челові́к, єго́же а́ще нака́жеши, Го́споди, і от зако́на Твоєго́ научи́ши єго́;
|
Блаже́нъ человѣ́къ, єго́же а́ще нака́жеши, Го́споди, и от зако́на Твоєго́ научи́ши єго́:
|
|
13
|
13
|
|
укроти́ти єго́ от дній лю́тих, до́ндеже ізри́ється грі́шному я́ма.
|
укроти́ти єго́ от дні́й лю́тыхъ, до́ндеже изры́єтся грѣ́шному я́ма.
|
|
14
|
14
|
|
Я́ко не отри́неть Госпо́дь люді́й Свої́х, і достоя́нія Своєго́ не оста́вить;
|
Я́ко не отри́нетъ Госпо́дь люді́й Свои́хъ, и достоя́нія Своєго́ не оста́витъ:
|
|
15
|
15
|
|
до́ндеже пра́вда обрати́ться на суд, і держа́щіїся єя́ всі пра́вії се́рдцем.
|
до́ндеже пра́вда обрати́тся на су́дъ, и держа́щіися єя́ вси́ пра́віи се́рдцемъ.
|
|
16
|
16
|
|
Кто воста́неть мі на лука́внующия? Іли́ кто спредста́неть мі на ді́лающия беззако́ніє?
|
Кто́ воста́нетъ ми́ на лука́внующыя? Или́ кто́ спредста́нетъ ми́ на дѣ́лающыя беззако́ніє?
|
|
17
|
17
|
|
А́ще не Госпо́дь помо́гл би мі, вма́лі всели́лася би во ад душа́ моя́.
|
А́ще не Госпо́дь помо́глъ бы ми́, вма́лѣ всели́лася бы во а́дъ душа́ моя́.
|
|
18
|
18
|
|
А́ще глаго́лах: подви́жеся нога́ моя́, ми́лость Твоя́, Го́споди, помога́ше мі:
|
А́ще глаго́лахъ: подви́жеся нога́ моя́, ми́лость Твоя́, Го́споди, помога́ше ми́:
|
|
19
|
19
|
|
по мно́жеству болі́зней мої́х в се́рдці моє́м, утіше́нія Твоя́ возвесели́ша ду́шу мою́.
|
по мно́жеству болѣ́зней мои́хъ въ се́рдцы моє́мъ, утѣше́нія Твоя́ возвесели́ша ду́шу мою́.
|
|
20
|
20
|
|
Да не пребу́деть Тебі́ престо́л беззако́нія, созида́яй труд на повелі́ніє.
|
Да не пребу́детъ Тебѣ́ престо́лъ беззако́нія, созида́яй тру́дъ на повелѣ́ніє.
|
|
21
|
21
|
|
Улов'я́ть на ду́шу пра́ведничу, і кров непови́нную осу́дять.
|
Уловя́тъ на ду́шу пра́ведничу, и кро́вь непови́нную осу́дятъ.
|
|
22
|
22
|
|
І бисть мні Госпо́дь в прибі́жище, і Бог мой в по́мощ упова́нія моєго́;
|
И бы́сть мнѣ́ Госпо́дь въ прибѣ́жище, и Бо́гъ мо́й въ по́мощь упова́нія моєго́:
|
|
23
|
23
|
|
і возда́сть їм Госпо́дь беззако́ніє їх, і по лука́вствію їх погуби́ть я Госпо́дь Бог наш.
|
и возда́стъ и́мъ Госпо́дь беззако́ніє и́хъ, и по лука́вствію и́хъ погуби́тъ я́ Госпо́дь Бо́гъ {на́шъ}.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 94
|
Псалом 94
|
|
0
|
0
|
|
Хвала́ пі́сні Дави́ду, не надпи́сан у євре́й, 94.
|
Хвала́ пѣ́сни Дави́ду, не надпи́санъ у Євре́й.
|
|
1
|
1
|
|
Прийді́те, возра́дуємся Го́сподеві, воскли́кнем Бо́гу Спаси́телю на́шему;
|
Пріиди́те, возра́дуємся Го́сподеви, воскли́кнемъ Бо́гу спаси́телю на́шему:
|
|
2
|
2
|
|
предвари́м лице́ Єго́ во іспові́данії, і во псалмі́х воскли́кнем Єму́;
|
предвари́мъ лице́ Єго́ во исповѣ́даніи, и во псалмѣ́хъ воскли́кнемъ Єму́:
|
|
3
|
3
|
|
я́ко Бог ве́лій Госпо́дь, і Цар ве́лій по всей землі́;
|
я́ко Бо́гъ ве́лій Госпо́дь, и Ца́рь ве́лій по все́й земли́:
|
|
4
|
4
|
|
я́ко в руці́ Єго́ всі конці́ землі́, і висоти́ гор Того́ суть.
|
я́ко въ руцѣ́ Єго́ вси́ концы́ земли́, и высоты́ го́ръ Того́ су́ть.
|
|
5
|
5
|
|
Я́ко Того́ єсть мо́ре, і Той сотвори́ є, і су́шу ру́ці Єго́ созда́сті.
|
Я́ко Того́ є́сть мо́ре, и То́й сотвори́ є́, и су́шу ру́цѣ Єго́ созда́стѣ.
|
|
6
|
6
|
|
Прийді́те, поклоні́мся і припаде́м Єму́, і воспла́чемся пред Го́сподем сотво́ршим нас;
|
Пріиди́те, поклони́мся и припаде́мъ Єму́, и воспла́чемся предъ Го́сподемъ сотво́ршимъ на́съ:
|
|
7
|
7
|
|
я́ко Той єсть Бог наш, і ми лю́діє па́житі Єго́ і о́вці руки́ Єго́. Днесь а́ще глас Єго́ усли́шіте,
|
я́ко То́й є́сть Бо́гъ на́шъ, и мы́ лю́діє па́жити Єго́ и о́вцы руки́ Єго́. Дне́сь а́ще гла́съ Єго́ услы́шите,
|
|
8
|
8
|
|
не ожесточі́те серде́ць ва́ших, я́ко в прогні́ванії, по дні іскуше́нія в пусти́ні;
|
не ожесточи́те серде́цъ ва́шихъ, я́ко въ прогнѣ́ваніи, по дни́ искуше́нія въ пусты́ни:
|
|
9
|
9
|
|
в о́ньже [іді́же] іскуси́ша М'я отці́ ва́ші, іскуси́ша М'я, і ви́діша діла́ Моя́.
|
въ о́ньже {идѣ́же} искуси́ша Мя́ отцы́ ва́ши, искуси́ша Мя́, и ви́дѣша дѣла́ Моя́.
|
|
10
|
10
|
|
Чети́редесять літ негодова́х ро́да того́, і ріх: при́сно заблужда́ють се́рдцем, ті́ї же не позна́ша путі́й Мої́х;
|
Четы́редесять лѣ́тъ негодова́хъ ро́да того́, и рѣ́хъ: при́сно заблужда́ютъ се́рдцемъ, ті́и же не позна́ша путі́й Мои́хъ:
|
|
11
|
11
|
|
я́ко кля́хся во гні́ві Моє́м, а́ще вни́дуть в поко́й Мой.
|
я́ко кля́хся во гнѣ́вѣ Моє́мъ, а́ще вни́дутъ въ поко́й Мо́й.
|
|
Псалом 95
|
Псалом 95
|
|
0
|
0
|
|
Хвала́ пі́сні Дави́ду, внегда́ дом созида́шеся по пліне́нії, не надпи́сан у євре́й, 95.
|
Хвала́ пѣ́сни Дави́ду, внегда́ до́мъ созида́шеся по плѣне́ніи, не надпи́санъ у Євре́й.
|
|
1
|
1
|
|
Воспо́йте Го́сподеві піснь но́ву, воспо́йте Го́сподеві вся земля́;
|
Воспо́йте Го́сподеви пѣ́снь но́ву, воспо́йте Го́сподеви вся́ земля́:
|
|
2
|
2
|
|
воспо́йте Го́сподеві, благослові́те і́м'я Єго́; благовісті́те день от дне спасе́ніє Єго́.
|
воспо́йте Го́сподеви, благослови́те и́мя Єго́: благовѣсти́те де́нь от дне́ спасе́ніє Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Возвісті́те во язи́ціх сла́ву Єго́, во всіх лю́дех чудеса́ Єго́.
|
Возвѣсти́те во язы́цѣхъ сла́ву Єго́, во всѣ́хъ лю́дехъ чудеса́ Єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко ве́лій Госпо́дь і хва́лен зіло́, стра́шен єсть над всі́ми бо́ги.
|
Я́ко ве́лій Госпо́дь и хва́ленъ зѣло́, стра́шенъ є́сть надъ всѣ́ми бо́ги.
|
|
5
|
5
|
|
Я́ко всі бо́зі — язи́к бі́сове; Госпо́дь же небеса́ сотвори́.
|
Я́ко вси́ бо́зи язы́къ бѣ́сове: Госпо́дь же небеса́ сотвори́.
|
|
6
|
6
|
|
Іспові́даніє і красота́ пред Ним, святи́ня і великолі́піє во святи́лі Єго́.
|
Исповѣ́даніє и красота́ предъ Ни́мъ, святы́ня и великолѣ́піє во святи́лѣ Єго́.
|
|
7
|
7
|
|
Принесі́те Го́сподеві, оте́чествія язи́к, принесі́те Го́сподеві сла́ву і честь.
|
Принеси́те Го́сподеви, оте́чествія язы́къ, принеси́те Го́сподеви сла́ву и че́сть.
|
|
8
|
8
|
|
принесі́те Го́сподеві сла́ву і́мені Єго́; возьмі́те же́ртви і вході́те во двори́ Єго́.
|
Принеси́те Го́сподеви сла́ву и́мени Єго́: возми́те же́ртвы и входи́те во дворы́ Єго́.
|
|
9
|
9
|
|
Поклоні́теся Го́сподеві во дворі́ святі́м Єго́. Да подви́житься от лиця́ Єго́ вся земля́.
|
Поклони́теся Го́сподеви во дворѣ́ святѣ́мъ Єго́: да подви́жится от лица́ Єго́ вся́ земля́.
|
|
10
|
10
|
|
Рці́те во язи́ціх, я́ко Госпо́дь воцари́ся; і́бо іспра́ви вселе́нную, я́же не подви́житься; су́дить лю́дем пра́востію.
|
Рцы́те во язы́цѣхъ, я́ко Госпо́дь воцари́ся: и́бо испра́ви вселе́нную, я́же не подви́жится: су́дитъ лю́демъ пра́востію.
|
|
11
|
11
|
|
Да возвеселя́ться небеса́, і ра́дується земля́; да подви́житься мо́ре і ісполне́ніє єго́;
|
Да возвеселя́тся небеса́, и ра́дуєтся земля́: да подви́жится мо́ре и исполне́ніє єго́:
|
|
12
|
12
|
|
возра́дуються поля́ і вся я́же на них; тогда́ возра́дуються вся древа́ дубра́вная
|
возра́дуются поля́, и вся́ я́же на ни́хъ: тогда́ возра́дуются вся́ древа́ дубра́вная
|
|
13
|
13
|
|
от лиця́ Госпо́дня, я́ко гряде́ть, я́ко гряде́ть суди́ти землі́; суди́ти вселе́нній в пра́вду і лю́дем і́стиною Своє́ю.
|
от лица́ Госпо́дня, я́ко гряде́тъ, я́ко гряде́тъ суди́ти земли́: суди́ти вселе́ннѣй въ пра́вду, и лю́демъ и́стиною Своє́ю.
|
|
Псалом 96
|
Псалом 96
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, єгда́ земля́ єго́ устроя́шеся, не надпи́сан у євре́й, 96.
|
Псало́мъ Дави́ду, єгда́ земля́ єго́ устроя́шеся, не надпи́санъ у євре́й
|
|
1
|
1
|
|
Госпо́дь воцари́ся, да ра́дується земля́, да веселя́ться о́строві мно́зі.
|
Госпо́дь воцари́ся, да ра́дуєтся земля́, да веселя́тся о́строви мно́зи.
|
|
2
|
2
|
|
О́блак і мрак о́крест Єго́; пра́вда і судьба́ — ісправле́ніє престо́ла Єго́.
|
О́блакъ и мра́къ о́крестъ Єго́: пра́вда и судьба́ исправле́ніє престо́ла Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Огнь пред Ним преди́деть і попали́ть о́крест враги́ Єго́.
|
О́гнь предъ Ни́мъ предъи́детъ и попали́тъ о́крестъ враги́ Єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Освіти́ша мо́лнія Єго́ вселе́нную; ви́ді і подви́жеся земля́.
|
Освѣти́ша мо́лнія Єго́ вселе́нную: ви́дѣ и подви́жеся земля́.
|
|
5
|
5
|
|
Го́ри, я́ко воск, раста́яша от лиця́ Госпо́дня, от лиця́ Го́спода всея́ землі́.
|
Го́ры я́ко во́скъ раста́яша от лица́ Госпо́дня, от лица́ Го́спода всея́ земли́.
|
|
6
|
6
|
|
Возвісти́ша небеса́ пра́вду Єго́, і ви́діша всі лю́діє сла́ву Єго́.
|
Возвѣсти́ша небеса́ пра́вду Єго́, и ви́дѣша вси́ лю́діє сла́ву Єго́.
|
|
7
|
7
|
|
Да постидя́ться всі кла́няющіїся істука́нним, хва́лящіїся о і́доліх свої́х; поклоні́теся Єму́, всі а́нгели Єго́.
|
Да постыдя́тся вси́ кла́няющіися истука́ннымъ, хва́лящіися о і́долѣхъ свои́хъ: поклони́теся Єму́, вси́ а́нгели Єго́.
|
|
8
|
8
|
|
Сли́ша і возвесели́ся Сіо́н, і возра́довашася дще́рі Іуде́йськія, суде́б ра́ди Твої́х, Го́споди;
|
Слы́ша и возвесели́ся Сіо́нъ, и возра́довашася дще́ри Іуде́йскія, суде́бъ ра́ди Твои́хъ, Го́споди:
|
|
9
|
9
|
|
я́ко Ти Госпо́дь Ви́шній над все́ю земле́ю, зіло́ превозне́слся єси́ над всі́ми бо́ги.
|
я́ко Ты́ Госпо́дь вы́шній надъ все́ю земле́ю, зѣло́ превозне́слся єси́ надъ всѣ́ми бо́ги.
|
|
10
|
10
|
|
Лю́б'ящії Го́спода, ненави́діте зла́я; храни́ть Госпо́дь ду́ші преподо́бних Свої́х, із руки́ грі́шничі ізба́вить я.
|
Лю́бящіи Го́спода, ненави́дите зла́я: храни́тъ Госпо́дь ду́шы преподо́бныхъ Свои́хъ, изъ руки́ грѣ́шничи изба́витъ я́.
|
|
11
|
11
|
|
Світ возсія́ пра́веднику, і пра́вим се́рдцем весе́ліє.
|
Свѣ́тъ возсія́ пра́веднику, и пра́вымъ се́рдцемъ весе́ліє.
|
|
12
|
12
|
|
Веселі́теся, пра́веднії, о Го́споді, і іспові́дайте па́м'ять святи́ні Єго́.
|
Весели́теся, пра́ведніи, о Го́сподѣ, и исповѣ́дайте па́мять святы́ни Єго́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 97
|
Псалом 97
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 97.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Воспо́йте Го́сподеві піснь но́ву, я́ко ди́вна сотвори́ Госпо́дь; спасе́ Єго́ десни́ця Єго́ і ми́шця свята́я Єго́.
|
Воспо́йте Го́сподеви пѣ́снь но́ву, я́ко ди́вна сотвори́ Госпо́дь: спасе́ Єго́ десни́ца Єго́ и мы́шца свята́я Єго́.
|
|
2
|
2
|
|
Сказа́ Госпо́дь спасе́ніє Своє́, пред язи́ки откри́ пра́вду Свою́.
|
Сказа́ Госпо́дь спасе́ніє Своє́, предъ язы́ки откры́ пра́вду Свою́.
|
|
3
|
3
|
|
Пом'яну́ ми́лость Свою́ Іа́кову і і́стину Свою́ до́му Ізра́їлеву; ви́діша всі конці́ землі́ спасе́ніє Бо́га на́шего.
|
Помяну́ ми́лость Свою́ Іа́кову и и́стину Свою́ до́му Ізра́илеву: ви́дѣша вси́ концы́ земли́ спасе́ніє Бо́га на́шего.
|
|
4
|
4
|
|
Воскли́кніте Бо́гові, вся земля́, воспо́йте і ра́дуйтеся і по́йте.
|
Воскли́кните Богови, вся́ земля́, воспо́йте и ра́дуйтеся и по́йте.
|
|
5
|
5
|
|
По́йте Го́сподеві в гу́слех, в гу́слех і гла́сі псало́мсті,
|
По́йте Го́сподеви въ гу́слехъ, въ гу́слехъ и гла́сѣ псало́мстѣ,
|
|
6
|
6
|
|
в труба́х ко́ваних і гла́сом труби́ ро́жани; вострубі́те пред Царе́м Го́сподем.
|
въ труба́хъ ко́ваныхъ и гла́сомъ трубы́ ро́жаны: воструби́те предъ Царе́мъ Го́сподемъ.
|
|
7
|
7
|
|
Да подви́житься мо́ре і ісполне́ніє єго́, вселе́нная і всі живу́щії на ней.
|
Да подви́жится мо́ре и исполне́ніє єго́, вселе́нная и вси́ живу́щіи на не́й.
|
|
8
|
8
|
|
Рі́ки воспле́щуть руко́ю вку́пі, го́ри возра́дуються
|
Рѣ́ки воспле́щутъ руко́ю вку́пѣ, го́ры возра́дуются
|
|
9
|
9
|
|
от лиця́ Госпо́дня, я́ко гряде́ть, я́ко і́деть суди́ти землі́; суди́ти вселе́нній в пра́вду, і лю́дем пра́востію.
|
от лица́ Госпо́дня, я́ко гряде́тъ, я́ко и́детъ суди́ти земли́: суди́ти вселе́ннѣй въ пра́вду, и лю́демъ пра́востію.
|
|
Псалом 98
|
Псалом 98
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 98.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Госпо́дь воцари́ся — да гні́ваються лю́діє; сідя́й на херуви́міх — да подви́житься земля́.
|
Госпо́дь воцари́ся, да гнѣ́ваются лю́діє: сѣдя́й на Херуві́мѣхъ, да подви́жится земля́.
|
|
2
|
2
|
|
Госпо́дь в Сіо́ні вели́к і висо́к єсть над всі́ми людьми́.
|
Госпо́дь въ Сіо́нѣ вели́къ, и высо́къ є́сть надъ всѣ́ми людьми́.
|
|
3
|
3
|
|
Да іспові́дяться і́мені Твоєму́ вели́кому, я́ко стра́шно і свя́то єсть.
|
Да исповѣ́дятся и́мени Твоєму́ вели́кому, я́ко стра́шно и свято є́сть.
|
|
4
|
4
|
|
І честь царе́ва суд лю́бить; Ти угото́вал єси́ правоти́, суд і пра́вду во Іа́кові Ти сотвори́л єси́.
|
И че́сть царе́ва су́дъ лю́битъ: Ты́ угото́валъ єси́ правоты́, су́дъ и пра́вду во Іа́ковѣ Ты́ сотвори́лъ єси́.
|
|
5
|
5
|
|
Возносі́те Го́спода Бо́га на́шего і покланя́йтеся подно́жію но́гу Єго́, я́ко свя́то єсть.
|
Возноси́те Го́спода Бо́га на́шего и покланя́йтеся подно́жію но́гу Єго́, я́ко свято є́сть.
|
|
6
|
6
|
|
Моїсе́й і Ааро́н во ієре́ех Єго́, і Самуї́л в призива́ющих і́м'я Єго́; призива́ху Го́спода, і Той послу́шаше їх.
|
Моисе́й и Ааро́нъ во ієре́єхъ Єго́, и Самуи́лъ въ призыва́ющихъ и́мя Єго́: призыва́ху Го́спода, и То́й послу́шаше и́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
В столпі́ о́блачні глаго́лаше к ним, я́ко храня́ху свиді́нія Єго́ і повелі́нія Єго́, я́же даде́ їм.
|
Въ столпѣ́ о́блачнѣ глаго́лаше къ ни́мъ: я́ко храня́ху свидѣ́нія Єго́ и повелѣ́нія Єго́, я́же даде́ и́мъ.
|
|
8
|
8
|
|
Го́споди Бо́же наш, Ти послу́шал єси́ їх; Бо́же, Ти ми́лостив бива́л єси́ їм і мща́я на вся начина́нія їх.
|
Го́споди Бо́же на́шъ, Ты́ послу́шалъ єси́ и́хъ: Бо́же, Ты́ ми́лостивъ быва́лъ єси́ и́мъ, и мща́я на вся́ начина́нія и́хъ.
|
|
9
|
9
|
|
Возносі́те Го́спода Бо́га на́шего і покланя́йтеся в горі́ святі́й Єго́; я́ко свят Госпо́дь Бог наш.
|
Возноси́те Го́спода Бо́га на́шего и покланя́йтеся въ горѣ́ святѣ́й Єго́: я́ко свя́тъ Госпо́дь Бо́гъ на́шъ.
|
|
Псалом 99
|
Псалом 99
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду во іспові́даніє, 99.
|
Псало́мъ Дави́ду во исповѣ́даніє.
|
|
1
|
1
|
|
Воскли́кніте Бо́гові, вся земля́;
|
Воскли́кните Богови вся́ земля́:
|
|
2
|
2
|
|
рабо́тайте Го́сподеві в весе́лії, вни́діте пред Ним в ра́дості.
|
рабо́тайте Го́сподеви въ весе́ліи, вни́дите предъ Ни́мъ въ ра́дости.
|
|
3
|
3
|
|
Уві́діте, я́ко Госпо́дь — Той єсть Бог наш; Той сотвори́ нас, а не ми; ми же лю́діє Єго́ і о́вці па́житі Єго́.
|
Увѣ́дите, я́ко Госпо́дь То́й є́сть Бо́гъ на́шъ: То́й сотвори́ на́съ, а не мы́: мы́ же лю́діє Єго́ и о́вцы па́жити Єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Вни́діте во врата́ Єго́ во іспові́данії, во двори́ Єго́ в пі́ніїх; іспові́дайтеся Єму́, хвалі́те і́м'я Єго́.
|
Вни́дите во врата́ Єго́ во исповѣ́даніи, во дворы́ Єго́ въ пѣ́ніихъ: исповѣ́дайтеся Єму́, хвали́те и́мя Єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Я́ко благ Госпо́дь, в вік ми́лость Єго́, і да́же до ро́да і ро́да і́стина Єго́.
|
Я́ко бла́гъ Госпо́дь, въ вѣ́къ ми́лость Єго́, и да́же до ро́да и ро́да и́стина Єго́.
|
|
Псалом 100
|
Псалом 100
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 100.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Ми́лость і суд воспою́ Тебі́, Го́споди;
|
Ми́лость и су́дъ воспою́ Тебѣ́, Го́споди:
|
|
2
|
2
|
|
пою́ і разумі́ю в путі́ непоро́чні; когда́ при́йдеши ко мні? Прехожда́х в незло́бії се́рдця моєго́ посреді́ до́му моєго́.
|
пою́ и разумѣ́ю въ пути́ непоро́чнѣ: когда́ пріи́деши ко мнѣ́? Прехожда́хъ въ незло́біи се́рдца моєго́ посредѣ́ до́му моєго́.
|
|
3
|
3
|
|
Не предлага́х пред очи́ма мої́ма вещ законопресту́пную; творя́щия преступле́ніє возненави́діх;
|
Не предлага́хъ предъ очи́ма мои́ма ве́щь законопресту́пную: творя́щыя преступле́ніє возненави́дѣхъ:
|
|
4
|
4
|
|
не прильпе́ мні се́рдце стропти́во; уклоня́ющагося от мене́ лука́ваго не позна́х.
|
не прильпе́ мнѣ́ се́рдце стропти́во: уклоня́ющагося от мене́ лука́ваго не позна́хъ.
|
|
5
|
5
|
|
Оклевета́ющаго тай і́скренняго своєго́, сего́ ізгоня́х; го́рдим о́ком і неси́тим се́рдцем, с сим не ядя́х.
|
Оклевета́ющаго та́й и́скренняго своєго́, сего́ изгоня́хъ: го́рдымъ о́комъ и несы́тымъ се́рдцемъ, съ си́мъ не ядя́хъ.
|
|
6
|
6
|
|
О́чі мої́ на ві́рния землі́, посажда́ти я со мно́ю; ходя́й по путі́ непоро́чну, сей мі служа́ше.
|
О́чи мои́ на вѣ́рныя земли́, посажда́ти я́ со мно́ю: ходя́й по пути́ непоро́чну, се́й ми́ служа́ше.
|
|
7
|
7
|
|
Не живя́ше посреді́ до́му моєго́ творя́й горди́ню; глаго́ляй непра́ведная не ісправля́ше пред очи́ма мої́ма.
|
Не живя́ше посредѣ́ до́му моєго́ творя́й горды́ню: глаго́ляй непра́ведная не исправля́ше предъ очи́ма мои́ма.
|
|
8
|
8
|
|
Воу́трія ізбива́х вся грі́шния землі́, є́же потреби́ти от гра́да Госпо́дня вся ді́лающия беззако́ніє.
|
Воу́трія избива́хъ вся́ грѣ́шныя земли́, є́же потреби́ти от гра́да Госпо́дня вся́ дѣ́лающыя беззако́ніє.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 101
|
Псалом 101
|
|
1
|
1
|
|
Моли́тва ни́щаго, єгда́ уни́єть і пред Го́сподем проліє́ть моле́ніє своє́, 101.
|
Моли́тва ни́щаго, єгда́ уны́єтъ и предъ Го́сподемъ проліє́тъ моле́ніє своє́.
|
|
2
|
2
|
|
Го́споди, усли́ши моли́тву мою́, і вопль мой к Тебі́ да при́йдеть.
|
Го́споди, услы́ши моли́тву мою́, и во́пль мо́й къ Тебѣ́ да пріи́детъ.
|
|
3
|
3
|
|
Не отврати́ лиця́ Твоєго́ от мене́; в о́ньже а́ще день скорблю́, приклони́ ко мні у́хо Твоє́; в о́ньже а́ще день призову́ Тя, ско́ро усли́ши м'я.
|
Не отврати́ лица́ Твоєго́ от мене́: въ о́ньже а́ще де́нь скорблю́, приклони́ ко мнѣ́ у́хо Твоє́: въ о́ньже а́ще де́нь призову́ Тя, ско́ро услы́ши мя́.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко ізчезо́ша, я́ко дим, дні́є мої́, і ко́сті моя́, я́ко суши́ло, сосхо́шася.
|
Я́ко изчезо́ша я́ко ды́мъ дні́є мои́, и ко́сти моя́ я́ко суши́ло сосхо́шася.
|
|
5
|
5
|
|
Уя́звлен бих, я́ко трава́, і і́зсше се́рдце моє́, я́ко заби́х сні́сти хліб мой.
|
Уя́звленъ бы́хъ я́ко трава́, и и́зсше се́рдце моє́, я́ко забы́хъ снѣ́сти хлѣ́бъ мо́й.
|
|
6
|
6
|
|
От гла́са воздиха́нія моєго́ прильпе́ кость моя́ пло́ті моє́й.
|
От гла́са воздыха́нія моєго́ прильпе́ ко́сть моя́ пло́ти моє́й.
|
|
7
|
7
|
|
Уподо́бихся нея́сити пусти́нній, бих, я́ко нощни́й вран на ни́рищі [на разва́лині].
|
Уподо́бихся нея́сыти пусты́ннѣй, бы́хъ я́ко нощны́й вра́нъ на ны́рищи {на разва́линѣ}.
|
|
8
|
8
|
|
Бдіх і бих, я́ко пти́ця осо́б'ящаяся на зді [на кро́ві].
|
Бдѣ́хъ и бы́хъ я́ко пти́ца осо́бящаяся на здѣ́ {на кро́вѣ}.
|
|
9
|
9
|
|
Весь день поноша́ху мі вразі́ мої́, і хва́лящії м'я мно́ю [на м'я] кленя́хуся.
|
Ве́сь де́нь поноша́ху ми́ врази́ мои́, и хва́лящіи мя́ мно́ю {на мя́} кленя́хуся.
|
|
10
|
10
|
|
Зане́ пе́пел, я́ко хліб, ядя́х і питіє́ моє́ с пла́чем растворя́х,
|
Зане́ пе́пелъ я́ко хлѣ́бъ ядя́хъ и питіє́ моє́ съ пла́чемъ растворя́хъ,
|
|
11
|
11
|
|
от лиця́ гні́ва Твоєго́ і я́рости Твоєя́ — я́ко возне́с низве́ргл м'я єси́.
|
от лица́ гнѣ́ва Твоєго́ и я́рости Твоєя́: я́ко возне́съ низве́рглъ мя́ єси́.
|
|
12
|
12
|
|
Дні́є мої́ я́ко сінь уклони́шася, і аз я́ко сі́но ізсхо́х.
|
Дні́є мои́ я́ко сѣ́нь уклони́шася, и а́зъ я́ко сѣ́но изсхо́хъ.
|
|
13
|
13
|
|
Ти же, Го́споди, во вік пребива́єши, і па́м'ять Твоя́ в род і род.
|
Ты́ же, Го́споди, во вѣ́къ пребыва́єши, и па́мять Твоя́ въ ро́дъ и ро́дъ.
|
|
14
|
14
|
|
Ти воскре́с уще́дриши Сіо́на; я́ко вре́м'я уще́дрити єго́, я́ко при́йде вре́м'я.
|
Ты́ воскре́съ уще́дриши Сіо́на: я́ко вре́мя уще́дрити єго́, я́ко пріи́де вре́мя.
|
|
15
|
15
|
|
Я́ко благоволи́ша раби́ Твої́ ка́меніє [о ка́менії] єго́, і персть єго́ уще́дрять.
|
Я́ко благоволи́ша раби́ Твои́ ка́меніє {о ка́меніи} єго́, и пе́рсть єго́ уще́дрятъ.
|
|
16
|
16
|
|
І убоя́ться язи́ци і́мене Госпо́дня, і всі ца́ріє зе́мстії сла́ви Твоєя́;
|
И убоя́тся язы́цы и́мене Госпо́дня, и вси́ ца́ріє зе́мстіи сла́вы Твоєя́:
|
|
17
|
17
|
|
я́ко сози́ждеть Госпо́дь Сіо́на і яви́ться во сла́ві Своє́й.
|
я́ко сози́ждетъ Госпо́дь Сіо́на и яви́тся во сла́вѣ Своє́й.
|
|
18
|
18
|
|
Призрі́ на моли́тву смире́нних і не унічижи́ моле́нія їх.
|
Призрѣ́ на моли́тву смире́нныхъ и не уничижи́ моле́нія и́хъ.
|
|
19
|
19
|
|
Да напи́шеться сіє́ в род ін, і лю́діє зи́ждемії восхва́лять Го́спода;
|
Да напи́шется сіє́ въ ро́дъ и́нъ, и лю́діє зи́ждеміи восхва́лятъ Го́спода:
|
|
20
|
20
|
|
я́ко прини́че с висоти́ святи́я Своєя́, Госпо́дь с небесе́ на зе́млю призрі́,
|
я́ко прини́че съ высоты́ святы́я Своєя́, Госпо́дь съ небесе́ на зе́млю призрѣ́,
|
|
21
|
21
|
|
усли́шати воздиха́ніє окова́нних, разріши́ти си́ни умерщвле́нних;
|
услы́шати воздыха́ніє окова́нныхъ, разрѣши́ти сы́ны умерщвле́нныхъ:
|
|
22
|
22
|
|
возвісти́ти в Сіо́ні і́м'я Госпо́днє і хвалу́ Єго́ во Ієрусали́мі,
|
возвѣсти́ти въ Сіо́нѣ и́мя Госпо́дне и хвалу́ Єго́ во Ієрусали́мѣ,
|
|
23
|
23
|
|
внегда́ собра́тися лю́дем вку́пі і царе́м, є́же рабо́тати Го́сподеві.
|
внегда́ собра́тися лю́демъ вку́пѣ и царе́мъ, є́же рабо́тати Го́сподеви.
|
|
24
|
24
|
|
Отвіща́ Єму́ на путі́ крі́пости Єго́; умале́ніє дній мої́х возвісти́ мі;
|
Отвѣща́ Єму́ на пути́ крѣ́пости Єго́: умале́ніє дні́й мои́хъ возвѣсти́ ми:
|
|
25
|
25
|
|
не возведи́ мене́ во преполове́ніє дній мої́х; в ро́ді родо́в лі́та Твоя́.
|
не возведи́ мене́ во преполове́ніє дні́й мои́хъ: въ ро́дѣ родо́въ лѣ́та Твоя́.
|
|
26
|
26
|
|
В нача́ліх Ти, Го́споди, зе́млю основа́л єси́, і діла́ руку́ Твоє́ю суть небеса́.
|
Въ нача́лѣхъ Ты́, Го́споди, зе́млю основа́лъ єси́, и дѣла́ руку́ Твоє́ю су́ть небеса́.
|
|
27
|
27
|
|
Та поги́бнуть, Ти же пребива́єши; і вся, я́ко ри́за, обетша́ють, і, я́ко оде́жду, свіє́ши я, і ізміня́ться.
|
Та́ поги́бнутъ, Ты́ же пребыва́єши: и вся́ я́ко ри́за обетша́ютъ, и я́ко оде́жду свіє́ши я́, и измѣня́тся.
|
|
28
|
28
|
|
Ти же То́йжде єси́, і лі́та Твоя́ не оскуді́ють.
|
Ты́ же то́йжде єси́, и лѣ́та Твоя́ не оскудѣ́ютъ.
|
|
29
|
29
|
|
Си́нове раб Твої́х вселя́ться, і сі́м'я їх во вік іспра́виться.
|
Сы́нове ра́бъ Твои́хъ вселя́тся, и сѣ́мя и́хъ во вѣ́къ испра́вится.
|
|
Псалом 102
|
Псалом 102
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 102.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Благослови́, душе́ моя́, Го́спода, і, вся вну́тренняя моя́, і́м'я свято́є Єго́;
|
Благослови́, душе́ моя́, Го́спода, и вся́ вну́тренняя моя́, и́мя свято́є Єго́:
|
|
2
|
2
|
|
благослови́, душе́ моя́, Го́спода, і не забива́й всіх воздая́ній Єго́;
|
благослови́, душе́ моя́, Го́спода, и не забыва́й всѣ́хъ воздая́ній Єго́:
|
|
3
|
3
|
|
очища́ющаго вся беззако́нія твоя́, ізціля́ющаго вся неду́ги твоя́,
|
очища́ющаго вся́ беззако́нія твоя́, изцѣля́ющаго вся́ неду́ги твоя́,
|
|
4
|
4
|
|
ізбавля́ющаго от істлі́нія живо́т твой, вінча́ющаго тя ми́лостію і щедро́тами,
|
избавля́ющаго от истлѣ́нія живо́тъ тво́й, вѣнча́ющаго тя́ ми́лостію и щедро́тами,
|
|
5
|
5
|
|
ісполня́ющаго во благи́х жела́ніє твоє́; обнови́ться, я́ко о́рля, ю́ность твоя́.
|
исполня́ющаго во благи́хъ жела́ніє твоє́: обнови́тся я́ко о́рля ю́ность твоя́.
|
|
6
|
6
|
|
Творя́й ми́лостині Госпо́дь і судьбу́ всім оби́димим.
|
Творя́й ми́лостыни Госпо́дь и судьбу́ всѣ́мъ оби́димымъ.
|
|
7
|
7
|
|
Сказа́ путі́ Своя́ Моїсе́йові, синово́м Ізра́їлевим хоті́нія Своя́.
|
Сказа́ пути́ Своя́ Моисе́ови, сыново́мъ Ізра́илевымъ хотѣ́нія Своя́.
|
|
8
|
8
|
|
Щедр і ми́лостив Госпо́дь, долготерпіли́в і многоми́лостив.
|
Ще́дръ и ми́лостивъ Госпо́дь, долготерпѣли́въ и многоми́лостивъ.
|
|
9
|
9
|
|
Не до конця́ прогні́вається, ніже́ во вік вражду́єть;
|
Не до конца́ прогнѣ́ваєтся, ниже́ во вѣ́къ вражду́єтъ:
|
|
10
|
10
|
|
не по беззако́нієм на́шим сотвори́л єсть нам, ніже́ по гріхо́м на́шим возда́л єсть нам.
|
не по беззако́ніємъ на́шымъ сотвори́лъ є́сть на́мъ, ниже́ по грѣхо́мъ на́шымъ возда́лъ є́сть на́мъ.
|
|
11
|
11
|
|
Я́ко по висоті́ небе́сній от землі́, утверди́л єсть Госпо́дь ми́лость Свою́ на боя́щихся Єго́;
|
Я́ко по высотѣ́ небе́снѣй от земли́, утверди́лъ є́сть Госпо́дь ми́лость Свою́ на боя́щихся Єго́:
|
|
12
|
12
|
|
єли́ко отстоя́ть восто́ци от за́пад, уда́лил єсть от нас беззако́нія на́ша.
|
єли́ко отстоя́тъ восто́цы от за́падъ, уда́лилъ є́сть от на́съ беззако́нія на́ша.
|
|
13
|
13
|
|
Я́коже ще́дрить оте́ць си́ни, уще́дри Госпо́дь боя́щихся Єго́.
|
Я́коже ще́дритъ оте́цъ сы́ны, уще́дри Госпо́дь боя́щихся Єго́.
|
|
14
|
14
|
|
Я́ко Той позна́ созда́ніє на́ше, пом'яну́, я́ко персть єсьми́.
|
Я́ко То́й позна́ созда́ніє на́ше, помяну́, я́ко пе́рсть єсмы́.
|
|
15
|
15
|
|
Челові́к — я́ко трава́, дні́є єго́ — я́ко цвіт се́льний, та́ко оцвіте́ть;
|
Человѣ́къ, я́ко трава́ дні́є єго́, я́ко цвѣ́тъ се́лный, та́ко оцвѣте́тъ:
|
|
16
|
16
|
|
я́ко дух про́йде в нем, і не бу́деть, і не позна́єть ктому́ мі́ста своєго́.
|
я́ко ду́хъ про́йде въ не́мъ, и не бу́детъ, и не позна́єтъ ктому́ мѣ́ста своєго́.
|
|
17
|
17
|
|
Ми́лость же Госпо́дня от ві́ка і до ві́ка на боя́щихся Єго́,
|
Ми́лость же Госпо́дня от вѣ́ка и до вѣ́ка на боя́щихся Єго́,
|
|
18
|
18
|
|
і пра́вда Єго́ на сині́х сино́в, храня́щих заві́т Єго́ і по́мнящих за́повіді Єго́ твори́ти я.
|
и пра́вда Єго́ на сынѣ́хъ сыно́въ, храня́щихъ завѣ́тъ Єго́ и по́мнящихъ за́повѣди Єго́ твори́ти я́.
|
|
19
|
19
|
|
Госпо́дь на небесі́ угото́ва престо́л Свой, і ца́рство Єго́ всі́ми облада́єть.
|
Госпо́дь на небеси́ угото́ва престо́лъ Сво́й, и ца́рство Єго́ всѣ́ми облада́єтъ.
|
|
20
|
20
|
|
Благослові́те Го́спода, всі а́нгели Єго́, си́льнії крі́постію, творя́щії сло́во Єго́, усли́шати глас слове́с Єго́.
|
Благослови́те Го́спода, вси́ А́нгели Єго́, си́льніи крѣ́постію, творя́щіи сло́во Єго́, услы́шати гла́съ слове́съ Єго́.
|
|
21
|
21
|
|
Благослові́те Го́спода, вся си́ли Єго́, слуги́ Єго́, творя́щії во́лю Єго́.
|
Благослови́те Го́спода, вся́ си́лы Єго́, слуги́ Єго́, творя́щіи во́лю Єго́.
|
|
22
|
22
|
|
Благослові́те Го́спода, вся діла́ Єго́ на вся́ком мі́сті влади́чества Єго́; благослови́, душе́ моя́, Го́спода.
|
Благослови́те Го́спода, вся́ дѣла́ Єго́ на вся́комъ мѣ́стѣ влады́чества Єго́: благослови́, душе́ моя́, Го́спода.
|
|
Псалом 103
|
Псалом 103
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, о мирсті́м битії́, 103.
|
Псало́мъ Дави́ду, о мірстѣ́мъ бытіи́.
|
|
1
|
1
|
|
Благослови́, душе́ моя́, Го́спода. Го́споди Бо́же мой, возвели́чился єси́ зіло́; во іспові́даніє і в велелі́поту обле́клся єси́;
|
Благослови́, душе́ моя́, Го́спода. Го́споди Бо́же мо́й, возвели́чился єси́ зѣло́: во исповѣ́даніє и въ велелѣ́поту обле́клся єси́:
|
|
2
|
2
|
|
одія́йся сві́том, я́ко ри́зою, простира́яй не́бо, я́ко ко́жу;
|
одѣя́йся свѣ́томъ я́ко ри́зою, простира́яй не́бо я́ко ко́жу:
|
|
3
|
3
|
|
покрива́яй вода́ми преви́спренняя Своя́, полага́яй о́блаки на восхожде́ніє Своє́, ходя́й на крилу́ ві́треню;
|
покрыва́яй вода́ми превы́спренняя Своя́, полага́яй о́блаки на восхожде́ніє Своє́, ходя́й на крилу́ вѣ́треню:
|
|
4
|
4
|
|
творя́й а́нгели Своя́ ду́хи, і слуги́ Своя́ — пла́мень о́гненний;
|
творя́й а́нгелы Своя́ ду́хи, и слуги́ Своя́ пла́мень о́гненный:
|
|
5
|
5
|
|
основа́яй зе́млю на тве́рді єя́; не преклони́ться в вік ві́ка.
|
основа́яй зе́млю на тве́рди єя́: не преклони́тся въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
6
|
6
|
|
Бе́здна, я́ко ри́за, одія́ніє єя́, на гора́х ста́нуть во́ди;
|
Бе́здна я́ко ри́за одѣя́ніє єя́, на гора́хъ ста́нутъ во́ды:
|
|
7
|
7
|
|
от запреще́нія Твоєго́ побі́гнуть, от гла́са гро́ма Твоєго́ убоя́ться.
|
от запреще́нія Твоєго́ побѣ́гнутъ, от гла́са гро́ма Твоєго́ убоя́тся.
|
|
8
|
8
|
|
Восхо́дять го́ри, і низхо́дять поля́, в мі́сто, є́же основа́л єси́ їм.
|
Восхо́дятъ го́ры, и низхо́дятъ поля́, въ мѣ́сто є́же основа́лъ єси́ и́мъ.
|
|
9
|
9
|
|
Преді́л положи́л єси́, єго́же не пре́йдуть, ніже́ обратя́ться покри́ти зе́млю.
|
Предѣ́лъ положи́лъ єси́, єго́же не пре́йдутъ, ниже́ обратя́тся покры́ти зе́млю.
|
|
10
|
10
|
|
Посила́яй істо́чники в де́брех, посреді́ гор про́йдуть во́ди.
|
Посыла́яй исто́чники въ де́брехъ, посредѣ́ го́ръ про́йдутъ во́ды.
|
|
11
|
11
|
|
Напая́ють вся зві́рі се́льния, ждуть [воспри́ймуть] она́гри* в жа́жду свою́.
|
Напая́ютъ вся́ звѣ́ри се́лныя, жду́тъ {воспріи́мутъ} она́гри въ жа́жду свою́.
|
|
12
|
12
|
|
На тих пти́ці небе́сния привита́ють; от среди́ ка́менія дадя́ть глас.
|
На ты́хъ пти́цы небе́сныя привита́ютъ: от среды́ ка́менія дадя́тъ гла́съ.
|
|
13
|
13
|
|
Напая́яй го́ри от преви́спренних Свої́х; от плода́ діл Твої́х наси́титься земля́.
|
Напая́яй го́ры от превы́спреннихъ Свои́хъ: от плода́ дѣ́лъ Твои́хъ насы́тится земля́.
|
|
14
|
14
|
|
Прозяба́яй траву́ ското́м, і злак на слу́жбу челові́ком, ізвести́ хліб от землі́;
|
Прозяба́яй траву́ ското́мъ, и зла́къ на слу́жбу человѣ́комъ, извести́ хлѣ́бъ от земли́:
|
|
15
|
15
|
|
і вино́ весели́ть се́рдце челові́ка, ума́стити лице́ єле́єм; і хліб се́рдце челові́ка укріпи́ть.
|
и віно́ весели́тъ се́рдце человѣ́ка, ума́стити лице́ єле́ємъ: и хлѣ́бъ се́рдце человѣ́ка укрѣпи́тъ.
|
|
16
|
16
|
|
Наси́тяться древа́ польська́я, ке́дри лива́нстії, ї́хже єси́ насади́л;
|
Насы́тятся древа́ польска́я, ке́дри Ліва́нстіи, и́хже єси́ насади́лъ:
|
|
17
|
17
|
|
та́мо пти́ці вогніздя́ться, єроді́єво* жили́ще предводи́тельствуєть ї́ми.
|
та́мо пти́цы вогнѣздя́тся, єроді́єво жили́ще предводи́телствуєтъ и́ми.
|
|
18
|
18
|
|
Го́ри висо́кія єле́нем, ка́мень — прибі́жище за́яцем.
|
Го́ры высо́кія єле́немъ, ка́мень прибѣ́жище за́яцемъ.
|
|
19
|
19
|
|
Сотвори́л єсть луну́ во времена́; со́лнце позна́ за́пад свой.
|
Сотвори́лъ є́сть луну́ во времена́: со́лнце позна́ за́падъ сво́й.
|
|
20
|
20
|
|
Положи́л єси́ тьму, і бисть нощ, в не́йже про́йдуть всі зві́ріє дубра́внії,
|
Положи́лъ єси́ тму́, и бы́сть но́щь, въ не́йже про́йдутъ вси́ звѣ́ріє дубра́вніи,
|
|
21
|
21
|
|
ски́мні рика́ющії восхи́тити і взиска́ти от Бо́га пи́щу себі́.
|
ски́мни рыка́ющіи восхи́тити и взыска́ти от Бо́га пи́щу себѣ́.
|
|
22
|
22
|
|
Возсія́ со́лнце, і собра́шася, і в ло́жах свої́х ля́гуть.
|
Возсія́ со́лнце, и собра́шася, и въ ло́жахъ свои́хъ ля́гутъ.
|
|
23
|
23
|
|
Ізи́деть челові́к на ді́ло своє́ і на ді́ланіє своє́ до ве́чера.
|
Изы́детъ человѣ́къ на дѣ́ло своє́ и на дѣ́ланіє своє́ до ве́чера.
|
|
24
|
24
|
|
Я́ко возвели́чишася діла́ Твоя́, Го́споди; вся прему́дростію сотвори́л єси́; іспо́лнися земля́ тва́рі Твоєя́.
|
Я́ко возвели́чишася дѣла́ Твоя́, Го́споди: вся́ прему́дростію сотвори́лъ єси́: испо́лнися земля́ тва́ри Твоєя́.
|
|
25
|
25
|
|
Сіє́ мо́ре вели́коє і простра́нноє; та́мо га́ди, ї́хже ність числа́, живо́тная ма́лая с вели́кими;
|
Сіє́ мо́ре вели́коє и простра́нноє: та́мо га́ди, и́хже нѣ́сть числа́, живо́тная ма́лая съ вели́кими:
|
|
26
|
26
|
|
та́мо кораблі́ препла́вають, змій сей, єго́же созда́л єси́ руга́тися єму́.
|
та́мо корабли́ препла́ваютъ, змі́й се́й, єго́же созда́лъ єси́ руга́тися єму́.
|
|
27
|
27
|
|
Вся к Тебі́ ча́ють, да́ти пи́щу їм во бла́го вре́м'я.
|
Вся́ къ Тебѣ́ ча́ютъ, да́ти пи́щу и́мъ во бла́го вре́мя.
|
|
28
|
28
|
|
Да́вшу Тебі́ їм, соберу́ть; отве́рзшу Тебі́ ру́ку, вся́чеськая іспо́лняться бла́гости;
|
Да́вшу Тебѣ́ и́мъ, соберу́тъ: отве́рзшу Тебѣ́ ру́ку, вся́ческая испо́лнятся бла́гости:
|
|
29
|
29
|
|
отвра́щшу же Тебі́ лице́, возм'яту́ться; оти́меши дух їх, і ізче́знуть і в персть свою́ возвратя́ться;
|
отвра́щшу же Тебѣ́ лице́, возмяту́тся: отъи́меши ду́хъ и́хъ, и изче́знутъ и въ пе́рсть свою́ возвратя́тся:
|
|
30
|
30
|
|
по́слеши Ду́ха Твоєго́, і сози́ждуться, і обнови́ши лице́ землі́.
|
по́слеши ду́ха Твоєго́, и сози́ждутся, и обнови́ши лице́ земли́.
|
|
31
|
31
|
|
Бу́ди сла́ва Госпо́дня во ві́ки; возвесели́ться Госпо́дь о ді́ліх Свої́х;
|
Бу́ди сла́ва Госпо́дня во вѣ́ки: возвесели́тся Госпо́дь о дѣ́лѣхъ Свои́хъ:
|
|
32
|
32
|
|
призира́яй на зе́млю і творя́й ю трясти́ся; прикаса́яйся гора́м, і дим'я́ться.
|
призира́яй на зе́млю и творя́й ю́ трясти́ся: прикаса́яйся гора́мъ, и дымя́тся.
|
|
33
|
33
|
|
Воспою́ Го́сподеві в животі́ моє́м, пою́ Бо́гу моєму́, до́ндеже єсьм;
|
Воспою́ Го́сподеви въ животѣ́ моє́мъ, пою́ Бо́гу моєму́, до́ндеже є́смь:
|
|
34
|
34
|
|
да услади́ться Єму́ бесі́да моя́, аз же возвеселю́ся о Го́споді.
|
да услади́тся Єму́ бесѣ́да моя́, а́зъ же возвеселю́ся о Го́сподѣ.
|
|
35
|
35
|
|
Да ізче́знуть грі́шници от землі́, і беззако́нници, я́коже не би́ти їм. Благослови́, душе́ моя́, Го́спода.
|
Да изче́знутъ грѣ́шницы от земли́, и беззако́нницы, я́коже не бы́ти и́мъ. Благослови́, душе́ моя́, Го́спода.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 104
|
Псалом 104
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 104.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві і призива́йте і́м'я Єго́, возвісті́те во язи́ціх діла́ Єго́;
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви и призыва́йте и́мя Єго́, возвѣсти́те во язы́цѣхъ дѣла́ Єго́:
|
|
2
|
2
|
|
воспо́йте Єму́ і по́йте Єму́, пові́діте вся чудеса́ Єго́.
|
воспо́йте Єму́ и по́йте Єму́, повѣ́дите вся́ чудеса́ Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Хвалі́теся о і́мені святі́м Єго́; да возвесели́ться се́рдце і́щущих Го́спода;
|
Хвали́теся о и́мени святѣ́мъ Єго́: да возвесели́тся се́рдце и́щущихъ Го́спода:
|
|
4
|
4
|
|
взищі́те Го́спода і утверді́теся, взищі́те лиця́ Єго́ ви́ну.
|
взыщи́те Го́спода и утверди́теся, взыщи́те лица́ Єго́ вы́ну.
|
|
5
|
5
|
|
Пом'яні́те чудеса́ Єго́, я́же сотвори́, чудеса́ Єго́ і судьби́ уст Єго́,
|
Помяни́те чудеса́ Єго́, я́же сотвори́, чудеса́ Єго́ и судьбы́ у́стъ Єго́,
|
|
|
6
|
|
сі́м'я Авраа́мле, раби́ Єго́, си́нове Іа́ковлі — ізбра́ннії Єго́.
|
сѣ́мя Авраа́мле раби́ Єго́, сы́нове Іа́ковли избра́нніи Єго́.
|
|
7
|
7
|
|
Той — Госпо́дь Бог наш: по всей землі́ судьби́ Єго́.
|
То́й Госпо́дь Бо́гъ на́шъ: по все́й земли́ судьбы́ Єго́.
|
|
8
|
8
|
|
Пом'яну́ в вік заві́т Свой, сло́во, є́же запові́да в ти́сящі родо́в,
|
Помяну́ въ вѣ́къ завѣ́тъ Сво́й, сло́во, є́же заповѣ́да въ ты́сящы родо́въ,
|
|
9
|
9
|
|
є́же завіща́ Авраа́му, і кля́тву Свою́ Ісаа́ку;
|
є́же завѣща́ Авраа́му, и кля́тву Свою́ Ісаа́ку:
|
|
10
|
10
|
|
і поста́ви ю Іа́кову в повелі́ніє і Ізра́їлю в заві́т ві́чен,
|
и поста́ви ю́ Іа́кову въ повелѣ́ніє и Ізра́илю въ завѣ́тъ вѣ́ченъ,
|
|
11
|
11
|
|
глаго́ля: тебі́ дам зе́млю Ханаа́ню, у́же достоя́нія ва́шего.
|
глаго́ля: тебѣ́ да́мъ зе́млю Ханаа́ню, у́же достоя́нія ва́шего.
|
|
12
|
12
|
|
Внегда́ би́ти їм ма́лим число́м, малі́йшим і прише́льцем в ней,
|
Внегда́ бы́ти и́мъ ма́лымъ число́мъ, малѣ́йшымъ и прише́лцемъ въ не́й,
|
|
13
|
13
|
|
і прейдо́ша от язи́ка в язи́к і от ца́рствія в лю́ди і́ни;
|
и преидо́ша от язы́ка въ язы́къ и от ца́рствія въ лю́ди и́ны:
|
|
14
|
14
|
|
не оста́ви челові́ка оби́діти їх і обличи́ о них царі́;
|
не оста́ви человѣ́ка оби́дѣти и́хъ и обличи́ о ни́хъ цари́:
|
|
15
|
15
|
|
не прикаса́йтеся пома́занним Мої́м, і во проро́ціх Мої́х не лука́внуйте.
|
не прикаса́йтеся пома́заннымъ Мои́мъ, и во проро́цѣхъ Мои́хъ не лука́внуйте.
|
|
16
|
16
|
|
І призва́ глад на зе́млю, вся́ко утвержде́ніє хлі́бноє сотри́.
|
И призва́ гла́дъ на зе́млю: вся́ко утвержде́ніє хлѣ́бноє сотры́.
|
|
17
|
17
|
|
Посла́ пред ни́ми челові́ка; в раба́ про́дан бисть Іо́сиф.
|
Посла́ предъ ни́ми человѣ́ка: въ раба́ про́данъ бы́сть Іо́сифъ.
|
|
18
|
18
|
|
Смири́ша во око́вах но́зі єго́, желі́зо про́йде душа́ єго́,
|
Смири́ша во око́вахъ но́зѣ єго́, желѣ́зо про́йде душа́ єго́,
|
|
19
|
19
|
|
до́ндеже при́йде сло́во Єго́; сло́во Госпо́днє разжже́ єго́.
|
до́ндеже пріи́де сло́во Єго́: сло́во Госпо́дне разжже́ єго́.
|
|
20
|
20
|
|
Посла́ цар і разріши́ єго́, князь люді́й, і оста́ви [отпусти́] єго́.
|
Посла́ ца́рь и разрѣши́ єго́: кня́зь люді́й, и оста́ви {отпусти́} єго́.
|
|
21
|
21
|
|
Поста́ви єго́ господи́на до́му своєму́ і кня́зя всему́ стяжа́нію своєму́,
|
Поста́ви єго́ господи́на до́му своєму́ и кня́зя всему́ стяжа́нію своєму́,
|
|
22
|
22
|
|
наказа́ти кня́зі єго́, я́ко себе́, і ста́рці єго́ умудри́ти.
|
наказа́ти кня́зи єго́ я́ко себе́ и ста́рцы єго́ умудри́ти.
|
|
23
|
23
|
|
І вни́де Ізра́їль во Єги́пет, і Іа́ков прише́льствова в зе́млю Ха́мову.
|
И вни́де Ізра́иль во Єги́петъ, и Іа́ковъ прише́лствова въ зе́млю Ха́мову.
|
|
24
|
24
|
|
І возрасти́ лю́ди Своя́ зіло́ і укріпи́ я па́че враго́в їх.
|
И возрасти́ лю́ди Своя́ зѣло́ и укрѣпи́ я́ па́че враго́въ и́хъ.
|
|
25
|
25
|
|
Преврати́ се́рдце їх возненави́діти лю́ди Єго́, лесть сотвори́ти в рабі́х Єго́.
|
Преврати́ се́рдце и́хъ возненави́дѣти лю́ди Єго́, ле́сть сотвори́ти въ рабѣ́хъ Єго́.
|
|
26
|
26
|
|
Посла́ Моїсе́я, раба́ Своєго́, Ааро́на, єго́же ізбра́ Себі́;
|
Посла́ Моисе́а раба́ Своєго́, Ааро́на, єго́же избра́ Себѣ́:
|
|
27
|
27
|
|
положи́ в них словеса́ зна́меній Свої́х і чуде́с Свої́х в землі́ Ха́мові.
|
положи́ въ ни́хъ словеса́ зна́меній Свои́хъ и чуде́съ Свои́хъ въ земли́ Ха́мовѣ.
|
|
28
|
28
|
|
Посла́ тьму і помрачи́, я́ко преогорчи́ша словеса́ Єго́.
|
Посла́ тму́ и помрачи́, я́ко преогорчи́ша словеса́ Єго́.
|
|
29
|
29
|
|
Преложи́ во́ди їх в кров і ізмори́ ри́би їх.
|
Преложи́ во́ды и́хъ въ кро́вь и измори́ ры́бы и́хъ.
|
|
30
|
30
|
|
Воскипі́ земля́ їх жа́бами в сокро́вищницях царе́й їх.
|
Воскипѣ́ земля́ и́хъ жа́бами въ сокро́вищницахъ царе́й и́хъ.
|
|
31
|
31
|
|
Рече́, і прийдо́ша пе́сія му́хи і скни́пи во вся преді́ли їх.
|
Рече́, и пріидо́ша пе́сія му́хи и скні́пы во вся́ предѣ́лы и́хъ.
|
|
32
|
32
|
|
Положи́ дожди́ їх гра́ди, огнь попаля́ющ в землі́ їх;
|
Положи́ дожди́ и́хъ гра́ды, о́гнь попаля́ющь въ земли́ и́хъ:
|
|
33
|
33
|
|
і порази́ виногра́ди їх і смо́кви їх, і сотри́ вся́коє дре́во преді́л їх.
|
и порази́ віногра́ды и́хъ и смо́квы и́хъ, и сотры́ вся́коє дре́во предѣ́лъ и́хъ.
|
|
34
|
34
|
|
Рече́, і прийдо́ша пру́зі і гу́сениці, ї́мже не бі числа́,
|
Рече́, и пріидо́ша пру́зи и гу́сеницы, и́мже не бѣ́ числа́,
|
|
35
|
35
|
|
і снідо́ша вся́ку траву́ в землі́ їх, і поядо́ша всяк плод землі́ їх.
|
и снѣдо́ша вся́ку траву́ въ земли́ и́хъ, и поядо́ша вся́къ пло́дъ земли́ и́хъ.
|
|
36
|
36
|
|
І порази́ вся́каго пе́рвенця в землі́ їх, нача́ток вся́каго труда́ їх;
|
И порази́ вся́каго пе́рвенца въ земли́ и́хъ, нача́токъ вся́каго труда́ и́хъ:
|
|
37
|
37
|
|
і ізведе́ я с сребро́м і зла́том; і не бі в колі́ніх їх боля́й.
|
и изведе́ я́ съ сребро́мъ и зла́томъ: и не бѣ́ въ колѣ́нѣхъ и́хъ боля́й.
|
|
38
|
38
|
|
Возвесели́ся Єги́пет во ісхожде́нії їх; я́ко нападе́ страх їх на ня.
|
Возвесели́ся Єги́петъ во исхожде́ніи и́хъ: я́ко нападе́ стра́хъ и́хъ на ня́.
|
|
39
|
39
|
|
Распростре́ о́блак в покро́в їм, і огнь, є́же просвіти́ти їм но́щію.
|
Распростре́ о́блакъ въ покро́въ и́мъ, и о́гнь, є́же просвѣти́ти и́мъ но́щію.
|
|
40
|
40
|
|
Проси́ша, і прийдо́ша кра́стелі*, і хлі́ба небе́снаго наси́ти я;
|
Проси́ша, и пріидо́ша кра́стели, и хлѣ́ба небе́снаго насы́ти я́:
|
|
41
|
41
|
|
разве́рзе ка́мень, і потеко́ша во́ди, потеко́ша в безво́дних рі́ки;
|
разве́рзе ка́мень, и потеко́ша во́ды, потеко́ша въ безво́дныхъ рѣ́ки:
|
|
42
|
42
|
|
я́ко пом'яну́ сло́во свято́є Своє́, є́же ко Авраа́му, рабу́ Своєму́.
|
я́ко помяну́ сло́во свято́є Своє́, є́же ко Авраа́му рабу́ Своєму́.
|
|
43
|
43
|
|
І ізведе́ лю́ди Своя́ в ра́дості і ізбра́нния Своя́ в весе́лії.
|
И изведе́ лю́ди Своя́ въ ра́дости и избра́нныя Своя́ въ весе́ліи.
|
|
44
|
44
|
|
І даде́ їм страни́ язи́к, і труди́ люді́й наслі́доваша;
|
И даде́ и́мъ страны́ язы́къ, и труды́ люді́й наслѣ́доваша:
|
|
45
|
45
|
|
я́ко да сохраня́ть оправда́нія Єго́ і зако́на Єго́ взи́щуть.
|
я́ко да сохраня́тъ оправда́нія Єго́ и зако́на Єго́ взы́щутъ.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 105
|
Псалом 105
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 105.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ, я́ко во вік ми́лость Єго́.
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
2
|
2
|
|
Кто возглаго́леть си́ли Госпо́дні, сли́шани сотвори́ть вся хвали́ Єго́?
|
Кто́ возглаго́летъ си́лы Госпо́дни, слы́шаны сотвори́тъ вся́ хвалы́ Єго́?
|
|
3
|
3
|
|
Блаже́нні храня́щії суд і творя́щії пра́вду во вся́коє вре́м'я.
|
Блаже́ни храня́щіи су́дъ и творя́щіи пра́вду во вся́коє вре́мя.
|
|
4
|
4
|
|
Пом'яни́ нас, Го́споди, во благоволе́нії люді́й Твої́х, посіти́ нас спасе́нієм Твої́м,
|
Помяни́ на́съ, Го́споди, во благоволе́ніи люді́й Твои́хъ, посѣти́ на́съ спасе́ніємъ Твои́мъ,
|
|
5
|
5
|
|
ви́діти во бла́гості ізбра́нния Твоя́, возвесели́тися в весе́лії язи́ка Твоєго́, хвали́тися с достоя́нієм Твої́м.
|
ви́дѣти во бла́гости избра́нныя Твоя́, возвесели́тися въ весе́ліи язы́ка Твоєго́, хвали́тися съ достоя́ніємъ Твои́мъ.
|
|
6
|
6
|
|
Согріши́хом со отці́ на́шими, беззако́нновахом, непра́вдовахом;
|
Согрѣши́хомъ со отцы́ на́шими, беззако́нновахомъ, непра́вдовахомъ:
|
|
7
|
7
|
|
отці́ на́ші во Єги́пті не разумі́ша чуде́с Твої́х, ні пом'яну́ша мно́жества ми́лости Твоєя́; і преогорчи́ша восходя́ще в Чермно́є мо́ре.
|
отцы́ на́ши во Єги́птѣ не разумѣ́ша чуде́съ Твои́хъ, ни помяну́ша мно́жества ми́лости Твоєя́: и преогорчи́ша восходя́ще въ Чермно́є мо́ре.
|
|
8
|
8
|
|
І спасе́ їх і́мене Своєго́ ра́ди, сказа́ти си́лу Свою́;
|
И спасе́ и́хъ и́мене Своєго́ ра́ди, сказа́ти си́лу Свою́:
|
|
9
|
9
|
|
і запрети́ Чермно́му мо́рю, і ізся́че; і наста́ви [преведе́] я в бе́здні я́ко в пусти́ні.
|
и запрети́ Чермно́му мо́рю, и изся́че: и наста́ви {преведе́} я́ въ бе́зднѣ я́ко въ пусты́ни.
|
|
10
|
10
|
|
І спасе́ я із руки́ ненави́дящих і ізба́ви я із руки́ враго́в.
|
И спасе́ я́ изъ руки́ ненави́дящихъ и изба́ви я́ изъ руки́ враго́въ.
|
|
11
|
11
|
|
Покри́ вода́ стужа́ющия їм; ні єди́н от них ізби́сть.
|
Покры́ вода́ стужа́ющыя и́мъ: ни єди́нъ от ни́хъ избы́сть.
|
|
12
|
12
|
|
І ві́роваша словесі́ Єго́ і воспі́ша хвалу́ Єго́.
|
И вѣ́роваша словеси́ Єго́ и воспѣ́ша хвалу́ Єго́.
|
|
13
|
13
|
|
Ускори́ша, заби́ша діла́ Єго́, не стерпі́ша сові́та Єго́;
|
Ускори́ша, забы́ша дѣла́ Єго́, не стерпѣ́ша совѣ́та Єго́:
|
|
14
|
14
|
|
і похоті́ша жела́нію в пусти́ні і іскуси́ша Бо́га в безво́дній.
|
и похотѣ́ша жела́нію въ пусты́ни и искуси́ша Бо́га въ безво́днѣй.
|
|
15
|
15
|
|
І даде́ їм проше́ніє їх, посла́ си́тость в ду́ші їх.
|
И даде́ и́мъ проше́ніє и́хъ, посла́ сы́тость въ ду́шы и́хъ.
|
|
16
|
16
|
|
І прогні́ваша Моїсе́я в стану́, Ааро́на, свята́го Госпо́дня.
|
И прогнѣ́ваша Моисе́а въ стану́, Ааро́на свята́го Госпо́дня.
|
|
17
|
17
|
|
Отве́рзеся земля́ і пожре́ Дафа́на і покри́ на со́нмищі Авиро́на;
|
Отве́рзеся земля́ и пожре́ Даѳа́на и покры́ на со́нмищи Авіро́на:
|
|
18
|
18
|
|
і разжже́ся огнь в со́нмі їх, пла́мень попали́ грі́шники.
|
и разжже́ся о́гнь въ со́нмѣ и́хъ, пла́мень попали́ грѣ́шники.
|
|
19
|
19
|
|
І сотвори́ша тельця́ в Хори́ві і поклони́шася істука́нному;
|
И сотвори́ша телца́ въ Хори́вѣ и поклони́шася истука́нному:
|
|
20
|
20
|
|
і ізміни́ша сла́ву Єго́ в подо́біє тельця́ яду́щаго траву́.
|
и измѣни́ша сла́ву Єго́ въ подо́біє телца́ яду́щаго траву́.
|
|
21
|
21
|
|
І заби́ша Бо́га спаса́ющаго їх, сотво́ршаго ве́лія во Єги́пті,
|
И забы́ша Бо́га спаса́ющаго и́хъ, сотво́ршаго ве́лія во Єги́птѣ,
|
|
22
|
22
|
|
чудеса́ в землі́ Ха́мові, стра́шная в мо́рі Чермні́м.
|
чудеса́ въ земли́ Ха́мовѣ, стра́шная въ мо́ри Чермнѣ́мъ.
|
|
23
|
23
|
|
І рече́ потреби́ти їх, а́ще не би Моїсе́й ізбра́нний Єго́ стал в сокруше́нії пред Ним, возврати́ти я́рость Єго́, да не погуби́ть їх.
|
И рече́ потреби́ти и́хъ, а́ще не бы́ Моисе́й избра́нный Єго́ ста́лъ въ сокруше́ніи предъ Ни́мъ, возврати́ти я́рость Єго́, да не погуби́тъ и́хъ.
|
|
24
|
24
|
|
І унічижи́ша зе́млю жела́нную, не я́ша ві́ри словесі́ Єго́;
|
И уничижи́ша зе́млю жела́нную, не я́ша вѣ́ры словеси́ Єго́:
|
|
25
|
25
|
|
і поропта́ша в селе́ніїх свої́х, не усли́шаша гла́са Госпо́дня.
|
и поропта́ша въ селе́ніихъ свои́хъ, не услы́шаша гла́са Госпо́дня.
|
|
26
|
26
|
|
І воздви́же ру́ку Свою́ на ня, низложи́ти я в пусти́ні,
|
И воздви́же ру́ку Свою́ на ня́, низложи́ти я́ въ пусты́ни,
|
|
27
|
27
|
|
і низложи́ти сі́м'я їх во язи́ціх, і расточи́ти я в страни́.
|
и низложи́ти сѣ́мя и́хъ во язы́цѣхъ, и расточи́ти я́ въ страны́.
|
|
28
|
28
|
|
І причасти́шася Веєльфего́ру і снідо́ша же́ртви ме́ртвих;
|
И причасти́шася Веєльфего́ру и снѣдо́ша же́ртвы ме́ртвыхъ:
|
|
29
|
29
|
|
і раздражи́ша Єго́ в начина́ніїх свої́х, і умно́жися в них паде́ніє.
|
и раздражи́ша Єго́ въ начина́ніихъ свои́хъ, и умно́жися въ ни́хъ паде́ніє.
|
|
30
|
30
|
|
І ста Фінеє́с і уми́лостиви, і преста́ січ;
|
И ста́ Фінеє́съ и уми́лостиви, и преста́ сѣ́чь:
|
|
31
|
31
|
|
і вміни́ся єму́ в пра́вду, в род і род до ві́ка.
|
и вмѣни́ся єму́ въ пра́вду, въ ро́дъ и ро́дъ до вѣ́ка.
|
|
32
|
32
|
|
І прогні́ваша Єго́ на воді́ преріка́нія, і озло́блен бисть Моїсе́й їх ра́ди;
|
И прогнѣ́ваша Єго́ на водѣ́ Прерѣка́нія, и озло́бленъ бы́сть Моисе́й и́хъ ра́ди:
|
|
33
|
33
|
|
я́ко преогорчи́ша дух єго́ і ра́знствова устна́ма свої́ма.
|
я́ко преогорчи́ша ду́хъ єго́ и ра́знствова устна́ма свои́ма.
|
|
34
|
34
|
|
Не потреби́ша язи́ки, я́же рече́ Госпо́дь їм.
|
Не потреби́ша язы́ки, я́же рече́ Госпо́дь и́мъ.
|
|
35
|
35
|
|
І сміси́шася во язи́ціх і навико́ша діло́м їх;
|
И смѣси́шася во язы́цѣхъ и навыко́ша дѣло́мъ и́хъ:
|
|
36
|
36
|
|
і порабо́таша істука́нним їх, і бисть їм в собла́зн.
|
и порабо́таша истука́ннымъ и́хъ, и бы́сть и́мъ въ собла́знъ.
|
|
37
|
37
|
|
І пожро́ша си́ни своя́ і дще́рі своя́ бісово́м,
|
И пожро́ша сы́ны своя́ и дще́ри своя́ бѣсово́мъ,
|
|
38
|
38
|
|
і пролія́ша кров непови́нную, кров сино́в свої́х і дще́рей, я́же пожро́ша істука́нним Ханаа́нським; і убіє́на бисть земля́ їх кровми́
|
и пролія́ша кро́вь непови́нную, кро́вь сыно́въ свои́хъ и дще́рей, я́же пожро́ша истука́ннымъ Ханаа́нскимъ: и убіє́на бы́сть земля́ и́хъ кровьми́
|
|
39
|
39
|
|
і оскверни́ся в ді́ліх їх; і соблуди́ша в начина́ніїх свої́х.
|
и оскверни́ся въ дѣ́лѣхъ и́хъ: и соблуди́ша въ начина́ніихъ свои́хъ.
|
|
40
|
40
|
|
І разгні́вася я́ростію Госпо́дь на лю́ди Своя́ і омерзи́ достоя́ніє Своє́;
|
И разгнѣ́вася я́ростію Госпо́дь на лю́ди Своя́ и омерзи́ достоя́ніє Своє́:
|
|
41
|
41
|
|
і предаде́ я в ру́ки враго́в, і облада́ша ї́ми ненави́дящії їх.
|
и предаде́ я́ въ ру́ки враго́въ, и облада́ша и́ми ненави́дящіи и́хъ.
|
|
42
|
42
|
|
І стужи́ша їм вразі́ їх; і смири́шася под рука́ми їх.
|
И стужи́ша и́мъ врази́ и́хъ: и смири́шася подъ рука́ми и́хъ.
|
|
43
|
43
|
|
Мно́жицею ізба́ви я; ті́ї же преогорчи́ша Єго́ сові́том свої́м, і смири́шася в беззако́ніїх свої́х.
|
Мно́жицею изба́ви я́: ті́и же преогорчи́ша Єго́ совѣ́томъ свои́мъ, и смири́шася въ беззако́ніихъ свои́хъ.
|
|
44
|
44
|
|
І ви́ді Госпо́дь, внегда́ скорбі́ти їм, внегда́ усли́шаше моле́ніє їх;
|
И ви́дѣ Госпо́дь, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, внегда́ услы́шаше моле́ніє и́хъ:
|
|
45
|
45
|
|
і пом'яну́ заві́т Свой, і раска́яся по мно́жеству ми́лости Своєя́;
|
и помяну́ завѣ́тъ Сво́й, и раска́яся по мно́жеству ми́лости Своєя́:
|
|
46
|
46
|
|
і даде́ я в щедро́ти пред всі́ми пліни́вшими я.
|
и даде́ я́ въ щедро́ты предъ всѣ́ми плѣни́вшими я́.
|
|
47
|
47
|
|
Спаси́ ни, Го́споди, Бо́же наш, і собери́ ни от язи́к, іспові́датися і́мені Твоєму́ свято́му, хвали́тися во хвалі́ Твоє́й.
|
Спаси́ ны, Го́споди, Бо́же на́шъ, и собери́ ны от язы́къ, исповѣ́датися и́мени Твоєму́ свято́му, хвали́тися во хвалѣ́ Твоє́й.
|
|
48
|
48
|
|
Благослове́н Госпо́дь Бог Ізра́їлев от ві́ка і до ві́ка. І реку́ть всі лю́діє: бу́ди, бу́ди!
|
Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ Ізра́илевъ от вѣ́ка и до вѣ́ка. И реку́тъ вси́ лю́діє: бу́ди, бу́ди.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 106
|
Псалом 106
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 106.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ, я́ко во вік ми́лость Єго́.
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
2
|
2
|
|
Да реку́ть ізба́вленнії Го́сподем, ї́хже ізба́ви із руки́ врага́,
|
Да реку́тъ изба́вленніи Го́сподемъ, и́хже изба́ви изъ руки́ врага́,
|
|
3
|
3
|
|
і от стран собра́ їх, от восто́к і за́пад, і сі́вера і мо́ря;
|
и от стра́нъ собра́ и́хъ, от восто́къ и за́падъ, и сѣ́вера и мо́ря:
|
|
4
|
4
|
|
заблуди́ша в пусти́ні безво́дній, путі́ гра́да оби́тельнаго не обріто́ша;
|
заблуди́ша въ пусты́ни безво́днѣй, пути́ гра́да оби́телнаго не обрѣто́ша:
|
|
5
|
5
|
|
а́лчуще і жа́ждуще, душа́ їх в них ізчезе́.
|
а́лчуще и жа́ждуще, душа́ и́хъ въ ни́хъ изчезе́.
|
|
6
|
6
|
|
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх ізба́ви я;
|
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ изба́ви я́:
|
|
7
|
7
|
|
і наста́ви я на путь прав, вни́ти во град оби́тельний.
|
и наста́ви я́ на пу́ть пра́въ, вни́ти во гра́дъ оби́телный.
|
|
8
|
8
|
|
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
|
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
|
|
9
|
9
|
|
я́ко наси́тил єсть ду́шу тщу, і ду́шу а́лчущу іспо́лни благ;
|
я́ко насы́тилъ є́сть ду́шу тщу́, и ду́шу а́лчущу испо́лни бла́гъ:
|
|
10
|
10
|
|
сідя́щия во тьмі і сі́ні сме́ртній, окова́нния нището́ю і желі́зом,
|
сѣдя́щыя во тмѣ́ и сѣ́ни сме́ртнѣй, окова́нныя нището́ю и желѣ́зомъ,
|
|
11
|
11
|
|
я́ко преогорчи́ша словеса́ Бо́жія, і сові́т Ви́шняго раздражи́ша.
|
я́ко преогорчи́ша словеса́ Бо́жія, и совѣ́тъ Вы́шняго раздражи́ша.
|
|
12
|
12
|
|
І смири́ся в труді́х се́рдце їх, і ізнемого́ша, і не бі помага́яй.
|
И смири́ся въ трудѣ́хъ се́рдце и́хъ, и изнемого́ша, и не бѣ́ помага́яй.
|
|
13
|
13
|
|
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх спасе́ я;
|
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ спасе́ я́:
|
|
14
|
14
|
|
і ізведе́ я із тьми і сі́ні сме́ртния, і у́зи їх растерза́.
|
и изведе́ я́ изъ тмы́ и сѣ́ни сме́ртныя, и у́зы и́хъ растерза́.
|
|
15
|
15
|
|
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
|
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
|
|
16
|
16
|
|
я́ко сокруши́ врата́ мі́дная, і вереї́ желі́зния сломи́.
|
я́ко сокруши́ врата́ мѣ́дная, и вереи́ желѣ́зныя сломи́.
|
|
17
|
17
|
|
Восприя́т я от путі́ беззако́нія їх; беззако́ній бо ра́ди свої́х смири́шася.
|
Воспрія́тъ я́ от пути́ беззако́нія и́хъ: беззако́ній бо ра́ди свои́хъ смири́шася.
|
|
18
|
18
|
|
Вся́каго бра́шна возгнуша́ся душа́ їх, і прибли́жишася до врат сме́ртних.
|
Вся́каго бра́шна возгнуша́ся душа́ и́хъ, и прибли́жишася до вра́тъ сме́ртныхъ.
|
|
19
|
19
|
|
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх спасе́ я;
|
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ спасе́ я́:
|
|
20
|
20
|
|
посла́ сло́во Своє́, і ізціли́ я, і ізба́ви я от растлі́ній їх.
|
посла́ сло́во Своє́, и изцѣли́ я́, и изба́ви я́ от растлѣ́ній и́хъ.
|
|
21
|
21
|
|
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
|
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
|
|
22
|
22
|
|
і да пожру́ть Єму́ же́ртву хвали́ і да возвістя́ть діла́ Єго́ в ра́дості.
|
и да пожру́тъ Єму́ же́ртву хвалы́ и да возвѣстя́тъ дѣла́ Єго́ въ ра́дости.
|
|
23
|
23
|
|
Сходя́щії в мо́ре в корабле́х, творя́щії ді́ланія в вода́х мно́гих,
|
Сходя́щіи въ мо́ре въ корабле́хъ, творя́щіи дѣ́ланія въ вода́хъ мно́гихъ,
|
|
24
|
24
|
|
ті́ї ви́діша діла́ Госпо́дня і чудеса́ Єго́ во глубині́.
|
ті́и ви́дѣша дѣла́ Госпо́дня и чудеса́ Єго́ во глубинѣ́.
|
|
25
|
25
|
|
Рече́ — і ста дух бу́рен, і вознесо́шася во́лни єго́;
|
Рече́, и ста́ ду́хъ бу́ренъ, и вознесо́шася во́лны єго́:
|
|
26
|
26
|
|
восхо́дять до небе́с і низхо́дять до бездн; душа́ їх в злих та́яше;
|
восхо́дятъ до небе́съ и низхо́дятъ до бе́зднъ: душа́ и́хъ въ злы́хъ та́яше:
|
|
27
|
27
|
|
см'ято́шася, подвиго́шася, я́ко пія́ний, і вся му́дрость їх поглощена́ бисть.
|
смято́шася, подвиго́шася я́ко пія́ный, и вся́ му́дрость и́хъ поглощена́ бы́сть.
|
|
28
|
28
|
|
І воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти їм, і от нужд їх ізведе́ я;
|
И воззва́ша ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти и́мъ, и от ну́ждъ и́хъ изведе́ я́:
|
|
29
|
29
|
|
і повелі́ бу́рі, і ста в тишину́, і умолко́ша во́лни єго́.
|
и повелѣ́ бу́ри, и ста́ въ тишину́, и умолко́ша во́лны єго́.
|
|
30
|
30
|
|
І возвесели́шася, я́ко умолко́ша, і наста́ви я в приста́нище хоті́нія Своєго́.
|
И возвесели́шася, я́ко умолко́ша, и наста́ви я́ въ приста́нище хотѣ́нія Своєго́.
|
|
31
|
31
|
|
Да іспові́дяться [да іспові́дять] Го́сподеві ми́лості Єго́ і чудеса́ Єго́ синово́м челові́чеським;
|
Да исповѣ́дятся {да исповѣ́дятъ} Го́сподеви ми́лости Єго́ и чудеса́ Єго́ сыново́мъ человѣ́ческимъ:
|
|
32
|
32
|
|
да вознесу́ть Єго́ в це́ркві людсті́й, і на сіда́лищі ста́рець восхва́лять Єго́.
|
да вознесу́тъ Єго́ въ це́ркви людстѣ́й, и на сѣда́лищи ста́рецъ восхва́лятъ Єго́.
|
|
33
|
33
|
|
Положи́л єсть рі́ки в пусти́ню і ісхо́диша водна́я в жа́жду,
|
Положи́лъ є́сть рѣ́ки въ пусты́ню и исхо́диша водна́я въ жа́жду,
|
|
34
|
34
|
|
зе́млю плодоно́сную в сла́ность, от зло́би живу́щих на ней.
|
зе́млю плодоно́сную въ сла́ность, от зло́бы живу́щихъ на не́й.
|
|
35
|
35
|
|
Положи́л єсть пусти́ню во єзе́ра водна́я і зе́млю безво́дную во ісхо́дища водна́я.
|
Положи́лъ є́сть пусты́ню во єзе́ра водна́я и зе́млю безво́дную во исхо́дища водна́я.
|
|
36
|
36
|
|
І насели́ та́мо а́лчущия, і соста́виша гра́ди оби́тельни;
|
И насели́ та́мо а́лчущыя, и соста́виша гра́ды оби́телны:
|
|
37
|
37
|
|
і насі́яша се́ла, і насади́ша виногра́ди, і сотвори́ша плод жи́тен.
|
и насѣ́яша се́ла, и насади́ша віногра́ды, и сотвори́ша пло́дъ жи́тенъ.
|
|
38
|
38
|
|
І благослови́ я, і умно́жишася зіло́; і скоти́ їх не ума́ли.
|
И благослови́ я́, и умно́жишася зѣло́: и скоты́ и́хъ не ума́ли.
|
|
39
|
39
|
|
І ума́лишася і озло́бишася от ско́рби зол і болі́зні;
|
И ума́лишася и озло́бишася от ско́рби зо́лъ и болѣ́зни:
|
|
40
|
40
|
|
ізлія́ся унічиже́ніє на кня́зі їх, і облазни́ [заблужда́ти сотвори́] я по непрохо́дній, а не по путі́.
|
излія́ся уничиже́ніє на кня́зи и́хъ, и облазни́ {заблужда́ти сотвори́} я́ по непрохо́днѣй, а не по пути́.
|
|
41
|
41
|
|
І помо́же убо́гу от нищети́ і положи́, я́ко о́вці, оте́чествія.
|
И помо́же убо́гу от нищеты́ и положи́ я́ко о́вцы оте́чествія.
|
|
42
|
42
|
|
У́зрять пра́вії і возвеселя́ться, і вся́коє беззако́ніє загради́ть уста́ своя́.
|
У́зрятъ пра́віи и возвеселя́тся, и вся́коє беззако́ніє загради́тъ уста́ своя́.
|
|
43
|
43
|
|
Кто прему́др і сохрани́ть сія́? І уразумі́ють ми́лості Госпо́дні.
|
Кто́ прему́дръ и сохрани́тъ сія́? И уразумѣ́ютъ ми́лости Госпо́дни.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 107
|
Псалом 107
|
|
1
|
1
|
|
Піснь, псало́м Дави́ду, 107.
|
Пѣ́снь, псало́мъ Дави́ду.
|
|
2
|
2
|
|
Гото́во се́рдце моє́, Бо́же, гото́во се́рдце моє́; воспою́ і пою́ во сла́ві моє́й.
|
Гото́во се́рдце моє́, Бо́же, гото́во се́рдце моє́: воспою́ и пою́ во сла́вѣ моє́й.
|
|
3
|
3
|
|
Воста́ни, сла́ва моя́, воста́ни, псалти́рю і гу́слі; воста́ну ра́но.
|
Воста́ни, сла́ва моя́, воста́ни, псалти́рю и гу́сли: воста́ну ра́но.
|
|
4
|
4
|
|
Іспові́мся Тебі́ в лю́дех, Го́споди, пою́ Тебі́ во язи́ціх;
|
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ лю́дехъ, Го́споди, пою́ Тебѣ́ во язы́цѣхъ:
|
|
5
|
5
|
|
я́ко ве́лія верху́ небе́с ми́лость Твоя́ і до о́блак і́стина Твоя́.
|
я́ко ве́лія верху́ небе́съ ми́лость Твоя́ и до о́блакъ и́стина Твоя́.
|
|
6
|
6
|
|
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, і по всей землі́ сла́ва Твоя́.
|
Вознеси́ся на небеса́, Бо́же, и по все́й земли́ сла́ва Твоя́,
|
|
7
|
7
|
|
я́ко да ізба́в'яться возлю́бленнії Твої́; спаси́ десни́цею Твоє́ю і усли́ши м'я.
|
я́ко да изба́вятся возлю́бленніи Твои́: спаси́ десни́цею Твоє́ю и услы́ши мя́.
|
|
8
|
8
|
|
Бог возглаго́ла во святі́м Своє́м: вознесу́ся і разділю́ Сики́му, і удо́ль селе́ній размі́рю.
|
Бо́гъ возглаго́ла во святѣ́мъ Своє́мъ: вознесу́ся и раздѣлю́ Сікі́му, и удо́ль Селе́ній размѣ́рю.
|
|
9
|
9
|
|
Мой єсть Галаа́д, і Мой єсть Манассі́й, і Єфре́м — заступле́ніє глави́ Моєя́; Іу́да — цар Мой,
|
Мо́й є́сть Галаа́дъ, и Мо́й є́сть Манассі́й, и Єфре́мъ заступле́ніє главы́ Моєя́: Іу́да ца́рь Мо́й,
|
|
10
|
10
|
|
Моа́в — коно́б упова́нія Моєго́; на Ідуме́ю наложу́ сапо́г Мой; Мні іноплеме́нници покори́шася.
|
Моа́въ коно́бъ упова́нія Моєго́: на Ідуме́ю наложу́ сапо́гъ Мо́й: Мнѣ́ иноплеме́нницы покори́шася.
|
|
11
|
11
|
|
Кто введе́ть м'я во град огражде́нія? Іли́ кто наста́вить м'я до Ідуме́ї?
|
Кто́ введе́тъ мя́ во гра́дъ огражде́нія? Или́ кто́ наста́витъ мя́ до Ідуме́и?
|
|
12
|
12
|
|
Не Ти ли, Бо́же, отри́нувий нас, і не ізи́деши, Бо́же, в си́лах на́ших?
|
Не Ты́ ли, Бо́же, отри́нувый на́съ, и не изы́деши, Бо́же, въ си́лахъ на́шихъ?
|
|
13
|
13
|
|
Даждь нам по́мощ от ско́рби, і су́єтно спасе́ніє челові́чесько.
|
Да́ждь на́мъ по́мощь от ско́рби: и су́єтно спасе́ніє человѣ́ческо.
|
|
14
|
14
|
|
О Бо́зі сотвори́м си́лу, і Той унічижи́ть враги́ на́ша.
|
О Бо́зѣ сотвори́мъ си́лу, и То́й уничижи́тъ враги́ на́шя.
|
|
Псалом 108
|
Псалом 108
|
|
0
|
0
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 108.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Бо́же, хвали́ моєя́ не премолчи́;
|
Бо́же, хвалы́ моєя́ не премолчи́:
|
|
2
|
2
|
|
я́ко уста́ грі́шнича і уста́ льсти́ваго на м'я отверзо́шася, глаго́лаша на м'я язи́ком льсти́вим,
|
я́ко уста́ грѣ́шнича и уста́ льсти́ваго на мя́ отверзо́шася, глаго́лаша на мя́ язы́комъ льсти́вымъ,
|
|
3
|
3
|
|
і словеси́ ненави́стними обидо́ша м'я, і бра́шася со мно́ю ту́не.
|
и словесы́ ненави́стными обыдо́ша мя́, и бра́шася со мно́ю ту́не.
|
|
4
|
4
|
|
Вмі́сто є́же люби́ти м'я, оболга́ху м'я, аз же моля́хся;
|
Вмѣ́сто є́же люби́ти мя́, оболга́ху мя́, а́зъ же моля́хся:
|
|
5
|
5
|
|
і положи́ша на м'я зла́я за блага́я, і не́нависть за возлюбле́ніє моє́.
|
и положи́ша на мя́ зла́я за блага́я, и не́нависть за возлюбле́ніє моє́.
|
|
6
|
6
|
|
Поста́ви на него́ грі́шника, і дия́вол да ста́неть одесну́ю єго́;
|
Поста́ви на него́ грѣ́шника, и діа́волъ да ста́нетъ одесну́ю єго́:
|
|
7
|
7
|
|
внегда́ суди́тися єму́, да ізи́деть осужде́н, і моли́тва єго́ да бу́деть в гріх.
|
внегда́ суди́тися єму́, да изы́детъ осужде́нъ, и моли́тва єго́ да бу́детъ въ грѣ́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
Да бу́дуть дні́є єго́ ма́лі, і єпи́скопство єго́ да при́йметь ін;
|
Да бу́дутъ дні́є єго́ ма́ли, и єпі́скопство єго́ да пріи́метъ и́нъ:
|
|
9
|
9
|
|
да бу́дуть си́нове єго́ си́рі, і жена́ єго́ — вдова́;
|
да бу́дутъ сы́нове єго́ си́ри, и жена́ єго́ вдова́:
|
|
10
|
10
|
|
дви́жущеся да преселя́ться си́нове єго́ і воспро́сять, да ізгна́ні бу́дуть із домо́в свої́х.
|
дви́жущеся да преселя́тся сы́нове єго́ и воспро́сятъ, да изгна́ни бу́дутъ изъ домо́въ свои́хъ.
|
|
11
|
11
|
|
Да взи́щеть займода́вець вся, єли́ка суть єго́; і да восхи́тять чужді́ї труди́ єго́.
|
Да взы́щетъ заимода́вецъ вся́, єли́ка су́ть єго́: и да восхи́тятъ чужді́и труды́ єго́.
|
|
12
|
12
|
|
Да не бу́деть єму́ засту́пника, ніже́ да бу́деть ущедря́яй сироти́ єго́;
|
Да не бу́детъ єму́ засту́пника, ниже́ да бу́детъ ущедря́яй сироты́ єго́:
|
|
13
|
13
|
|
да бу́дуть ча́да єго́ в погубле́ніє, в ро́ді єди́нім да потреби́ться і́м'я єго́.
|
да бу́дутъ ча́да єго́ въ погубле́ніє, въ ро́дѣ єди́нѣмъ да потреби́тся и́мя єго́.
|
|
14
|
14
|
|
Да воспом'яне́ться беззако́ніє оте́ць єго́ пред Го́сподем, і гріх ма́тере єго́ да не очи́ститься;
|
Да воспомяне́тся беззако́ніє оте́цъ єго́ предъ Го́сподемъ, и грѣ́хъ ма́тере єго́ да не очи́стится:
|
|
15
|
15
|
|
да бу́дуть пред Го́сподем ви́ну, і да потреби́ться от землі́ па́м'ять їх;
|
да бу́дутъ предъ Го́сподемъ вы́ну, и да потреби́тся от земли́ па́мять и́хъ:
|
|
16
|
16
|
|
зане́же не пом'яну́ сотвори́ти ми́лость, і погна́ челові́ка ни́ща і убо́га, і умиле́на се́рдцем умертви́ти.
|
зане́же не помяну́ сотвори́ти ми́лость, и погна́ человѣ́ка ни́ща и убо́га, и умиле́на се́рдцемъ умертви́ти.
|
|
17
|
17
|
|
І возлюби́ кля́тву, і при́йдеть єму́; і не восхоті́ благослове́нія, і удали́ться от него́.
|
И возлюби́ кля́тву, и пріи́детъ єму́: и не восхотѣ́ благослове́нія, и удали́тся от него́.
|
|
18
|
18
|
|
І облече́ся в кля́тву, я́ко в ри́зу, і вни́де, я́ко вода́, во утро́бу єго́ і, я́ко єле́й, в ко́сті єго́;
|
И облече́ся въ кля́тву я́ко въ ри́зу, и вни́де я́ко вода́ во утро́бу єго́ и я́ко єле́й въ ко́сти єго́:
|
|
19
|
19
|
|
да бу́деть єму́, я́ко ри́за, в ню́же облачи́ться, і, я́ко по́яс, і́мже ви́ну опоясу́ється.
|
да бу́детъ єму́ я́ко ри́за, въ ню́же облачи́тся, и я́ко по́ясъ, и́мже вы́ну опоясу́єтся.
|
|
20
|
20
|
|
Сіє́ ді́ло оболга́ющих м'я у Го́спода і глаго́лющих лука́вая на ду́шу мою́.
|
Сіє́ дѣ́ло оболга́ющихъ мя́ у Го́спода и глаго́лющихъ лука́вая на ду́шу мою́.
|
|
21
|
21
|
|
І Ти, Го́споди, Го́споди, сотвори́ со мно́ю і́мене ра́ди Твоєго́, я́ко бла́га ми́лость Твоя́;
|
И Ты́, Го́споди, Го́споди, сотвори́ со мно́ю и́мене ра́ди Твоєго́, я́ко бла́га ми́лость Твоя́:
|
|
22
|
22
|
|
ізба́ви м'я, я́ко нищ і убо́г єсьм аз, і се́рдце моє́ см'яте́ся внутр мене́.
|
изба́ви мя́, я́ко ни́щъ и убо́гъ є́смь а́зъ, и се́рдце моє́ смяте́ся вну́трь мене́.
|
|
23
|
23
|
|
Я́ко сінь, внегда́ уклони́тися єй, отя́хся; стрясо́хся, я́ко пру́зи.
|
Я́ко сѣ́нь, внегда́ уклони́тися є́й, отъя́хся: стрясо́хся я́ко пру́зи.
|
|
24
|
24
|
|
Колі́на моя́ ізнемо́госта от поста́, і плоть моя́ ізміни́ся єле́я ра́ди.
|
Колѣ́на моя́ изнемо́госта от поста́, и пло́ть моя́ измѣни́ся єле́а ра́ди.
|
|
25
|
25
|
|
І аз бих поноше́ніє їм; ви́діша м'я, покива́ша глава́ми свої́ми.
|
И а́зъ бы́хъ поноше́ніє и́мъ: ви́дѣша мя́, покива́ша глава́ми свои́ми.
|
|
26
|
26
|
|
Помози́ мі, Го́споди Бо́же мой, і спаси́ м'я по ми́лості Твоє́й;
|
Помози́ ми, Го́споди Бо́же мо́й, и спаси́ мя по ми́лости Твоє́й:
|
|
27
|
27
|
|
і да разумі́ють, я́ко рука́ Твоя́ сія́, і Ти, Го́споди, сотвори́л єси́ ю.
|
и да разумѣ́ютъ, я́ко рука́ Твоя́ сія́, и Ты́, Го́споди, сотвори́лъ єси́ ю́.
|
|
28
|
28
|
|
Проклену́ть ті́ї, і Ти благослови́ши; востаю́щії на м'я да постидя́ться, раб же Твой возвесели́ться.
|
Проклену́тъ ті́и, и Ты́ благослови́ши: востаю́щіи на мя́ да постыдя́тся, ра́бъ же Тво́й возвесели́тся.
|
|
29
|
29
|
|
Да облеку́ться оболга́ющії м'я в срамоту́ і оде́ждуться, я́ко оде́ждою, студо́м свої́м.
|
Да облеку́тся оболга́ющіи мя́ въ срамоту́ и оде́ждутся я́ко оде́ждою студо́мъ свои́мъ.
|
|
30
|
30
|
|
Іспові́мся Го́сподеві зіло́ усти́ мої́ми і посреді́ мно́гих восхвалю́ Єго́;
|
Исповѣ́мся Го́сподеви зѣло́ усты́ мои́ми и посредѣ́ мно́гихъ восхвалю́ Єго́:
|
|
31
|
31
|
|
я́ко преста́ одесну́ю убо́гаго, є́же спасти́ от гоня́щих ду́шу мою́.
|
я́ко предста́ одесну́ю убо́гаго, є́же спасти́ от гоня́щихъ ду́шу мою́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 109
|
Псалом 109
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 109.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Рече́ Госпо́дь Го́сподеві моєму́: сіди́ одесну́ю Мене́, до́ндеже положу́ враги́ Твоя́ подно́жіє ног Твої́х.
|
Рече́ Госпо́дь Го́сподеви моєму́: сѣди́ одесну́ю Мене́, до́ндеже положу́ враги́ Твоя́ подно́жіє но́гъ Твои́хъ.
|
|
2
|
2
|
|
Жезл си́ли по́слеть Ті Госпо́дь от Сіо́на, і госпо́дствуй посреді́ враго́в Твої́х.
|
Же́злъ си́лы по́слетъ Ти́ Госпо́дь от Сіо́на, и го́сподствуй посредѣ́ враго́въ Твои́хъ.
|
|
3
|
3
|
|
С Тобо́ю нача́ло в день си́ли Твоєя́, во сві́тлостех святи́х Твої́х; із чре́ва пре́жде денни́ці роди́х Тя.
|
Съ Тобо́ю нача́ло въ де́нь си́лы Твоєя́, во свѣ́тлостехъ святы́хъ Твои́хъ: изъ чре́ва пре́жде денни́цы роди́хъ Тя́.
|
|
4
|
4
|
|
Кля́тся Госпо́дь і не раска́ється: Ти ієре́й во вік по чи́ну Мелхіседе́кову.
|
Кля́тся Госпо́дь и не раска́єтся: Ты́ ієре́й во вѣ́къ по чи́ну Мелхіседе́кову.
|
|
5
|
5
|
|
Госпо́дь одесну́ю Тебе́ сокруши́л єсть в день гні́ва Своєго́ царі́;
|
Госпо́дь одесну́ю Тебе́ сокруши́лъ є́сть въ де́нь гнѣ́ва Своєго́ цари́:
|
|
6
|
6
|
|
су́дить во язи́ціх, іспо́лнить паде́нія, сокруши́ть глави́ на землі́ мно́гих.
|
су́дитъ во язы́цѣхъ, испо́лнитъ паде́нія, сокруши́тъ главы́ на земли́ мно́гихъ.
|
|
7
|
7
|
|
От пото́ка на путі́ піє́ть; сего́ ра́ди вознесе́ть главу́.
|
От пото́ка на пути́ піє́тъ: сего́ ра́ди вознесе́тъ главу́.
|
|
Псалом 110
|
Псалом 110
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 110.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Іспові́мся Тебі́, Го́споди, всім се́рдцем мої́м в сові́ті пра́вих і со́нмі.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, Го́споди, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ въ совѣ́тѣ пра́выхъ и со́нмѣ.
|
|
2
|
2
|
|
Ве́лія діла́ Госпо́дня, ізи́скана во всіх во́лях Єго́;
|
Ве́лія дѣла́ Госпо́дня, изы́скана во всѣ́хъ во́ляхъ Єго́:
|
|
3
|
3
|
|
іспові́даніє і великолі́піє — ді́ло Єго́, і пра́вда Єго́ пребива́єть в вік ві́ка.
|
исповѣ́даніє и великолѣ́піє дѣ́ло Єго́, и пра́вда Єго́ пребыва́єтъ въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
4
|
4
|
|
Па́м'ять сотвори́л єсть чуде́с Свої́х; ми́лостив і щедр Госпо́дь.
|
Па́мять сотвори́лъ є́сть чуде́съ Свои́хъ: ми́лостивъ и ще́дръ Госпо́дь.
|
|
5
|
5
|
|
Пи́щу даде́ боя́щимся Єго́; пом'яне́ть в вік заві́т Свой.
|
Пи́щу даде́ боя́щымся Єго́: помяне́тъ въ вѣ́къ завѣ́тъ Сво́й.
|
|
6
|
6
|
|
Крі́пость діл Свої́х возвісти́ лю́дем Свої́м, да́ти їм достоя́ніє язи́к.
|
Крѣ́пость дѣ́лъ Свои́хъ возвѣсти́ лю́демъ Свои́мъ, да́ти и́мъ достоя́ніє язы́къ.
|
|
7
|
7
|
|
Діла́ рук Єго́ — і́стина і суд, ві́рни вся за́повіді Єго́,
|
Дѣла́ ру́къ Єго́ и́стина и су́дъ, вѣ́рны вся́ за́повѣди Єго́,
|
|
8
|
8
|
|
утверже́ни в вік ві́ка, сотворе́ни во і́стині і правоті́.
|
утверже́ны въ вѣ́къ вѣ́ка, сотворе́ны во и́стинѣ и правотѣ́.
|
|
9
|
9
|
|
Ізбавле́ніє посла́ лю́дем Свої́м; запові́да в вік заві́т Свой; свя́то і стра́шно і́м'я Єго́.
|
Избавле́ніє посла́ лю́демъ Свои́мъ: заповѣ́да въ вѣ́къ завѣ́тъ Сво́й: свято и стра́шно и́мя Єго́.
|
|
10
|
10
|
|
Нача́ло прему́дрости — страх Госпо́день, ра́зум же благ всім творя́щим ї; хвала́ Єго́ пребива́єть в вік ві́ка.
|
Нача́ло прему́дрости стра́хъ Госпо́день, ра́зумъ же бла́гъ всѣ́мъ творя́щымъ и́: хвала́ Єго́ пребыва́єтъ въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
Псалом 111
|
Псалом 111
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, псало́м, 111
|
Аллилу́іа, псало́мъ.
|
|
1
|
1
|
|
Блаже́н муж боя́йся Го́спода, в за́повідех Єго́ восхо́щеть зіло́.
|
Блаже́нъ му́жъ боя́йся Го́спода, въ за́повѣдехъ Єго́ восхо́щетъ зѣло́.
|
|
2
|
2
|
|
Си́льно на землі́ бу́деть сі́м'я єго́, род пра́вих благослови́ться;
|
Си́льно на земли́ бу́детъ сѣ́мя єго́, ро́дъ пра́выхъ благослови́тся:
|
|
3
|
3
|
|
сла́ва і бога́тство в дому́ єго́, і пра́вда єго́ пребива́єть в вік ві́ка.
|
сла́ва и бога́тство въ дому́ єго́, и пра́вда єго́ пребыва́єтъ въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
4
|
4
|
|
Возсія́ во тьмі світ пра́вим; ми́лостив, і щедр, і пра́веден.
|
Возсія́ во тмѣ́ свѣ́тъ пра́вымъ: ми́лостивъ и ще́дръ и пра́веденъ.
|
|
5
|
5
|
|
Благ муж ще́дря і дая́; устро́їть словеса́ своя́ на суді́, я́ко в вік не подви́житься.
|
Бла́гъ му́жъ ще́дря и дая́: устро́итъ словеса́ своя́ на судѣ́, я́ко въ вѣ́къ не подви́жится.
|
|
6
|
6
|
|
В па́м'ять ві́чную бу́деть пра́ведник.
|
Въ па́мять вѣ́чную бу́детъ пра́ведникъ.
|
|
7
|
7
|
|
От слу́ха зла не убої́ться;
|
От слу́ха зла́ не убои́тся:
|
|
8
|
8
|
|
гото́во се́рдце єго́ упова́ти на Го́спода; утверди́ся се́рдце єго́, не убої́ться, до́ндеже воззри́ть на враги́ своя́.
|
гото́во се́рдце єго́ упова́ти на Го́спода: утверди́ся се́рдце єго́, не убои́тся, до́ндеже воззри́тъ на враги́ своя́.
|
|
9
|
9
|
|
Расточи́, даде́ убо́гим; пра́вда єго́ пребива́єть во вік ві́ка: рог єго́ вознесе́ться в сла́ві.
|
Расточи́, даде́ убо́гимъ: пра́вда єго́ пребыва́єтъ во вѣ́къ вѣ́ка: ро́гъ єго́ вознесе́тся въ сла́вѣ.
|
|
10
|
10
|
|
Грі́шник у́зрить і прогні́вається, зуби́ свої́ми поскреже́щеть і раста́єть; жела́ніє грі́шника поги́бнеть.
|
Грѣ́шникъ у́зритъ и прогнѣ́ваєтся зубы́ свои́ми поскреже́щетъ и раста́єтъ: жела́ніє грѣ́шника поги́бнетъ.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 112
|
Псалом 112
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 112.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Хвалі́те, о́троци, Го́спода, хвалі́те і́м'я Госпо́днє.
|
Хвали́те, о́троцы, Го́спода, хвали́те и́мя Госпо́дне.
|
|
2
|
2
|
|
Бу́ди і́м'я Госпо́днє благослове́но отни́ні і до ві́ка.
|
Бу́ди и́мя Госпо́дне благослове́но отны́нѣ и до вѣ́ка.
|
|
3
|
3
|
|
От восто́к со́лнця до за́пад хва́льно і́м'я Госпо́днє.
|
От восто́къ со́лнца до за́падъ хва́льно и́мя Госпо́дне.
|
|
4
|
4
|
|
Висо́к над всі́ми язи́ки Госпо́дь; над небесі́ сла́ва Єго́.
|
Высо́къ надъ всѣ́ми язы́ки Госпо́дь: надъ небесы́ сла́ва Єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Кто — я́ко Госпо́дь Бог наш? На висо́ких живи́й,
|
Кто́ я́ко Госпо́дь Бо́гъ на́шъ? На высо́кихъ живы́й,
|
|
6
|
6
|
|
і на смире́нния призира́яй на небесі́ і на землі́;
|
и на смире́нныя призира́яй на небеси́ и на земли́:
|
|
7
|
7
|
|
воздвиза́яй от землі́ ни́ща і от гно́їща возвиша́яй убо́га;
|
воздвиза́яй от земли́ ни́ща, и от гно́ища возвыша́яй убо́га:
|
|
8
|
8
|
|
посади́ти єго́ с кня́зі, с кня́зі люді́й Свої́х;
|
посади́ти єго́ съ кня́зи, съ кня́зи люді́й Свои́хъ:
|
|
9
|
9
|
|
вселя́я непло́дов в дом, ма́тер о ча́діх веселя́щуся.
|
вселя́я непло́довь въ до́мъ, ма́терь о ча́дѣхъ веселя́щуся.
|
|
Псалом 113
|
Псалом 113
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 113.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Во ісхо́ді Ізра́їлеві от Єги́пта, до́му Іа́ковля із люді́й ва́рвар,
|
Во исхо́дѣ Ізра́илевѣ от Єги́пта, до́му Іа́ковля изъ люді́й ва́рваръ,
|
|
2
|
2
|
|
бисть Іуде́я святи́ня Єго́, Ізра́їль — о́бласть Єго́.
|
бы́сть Іуде́а святы́ня Єго́, Ізра́иль о́бласть Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Мо́ре ви́ді і побіже́, Іорда́н возврати́ся всп'ять;
|
Мо́ре ви́дѣ и побѣже́, Іорда́нъ возврати́ся вспя́ть:
|
|
4
|
4
|
|
го́ри взигра́шася, я́ко овні́, і хо́лми, я́ко а́гнці о́вчії.
|
го́ры взыгра́шася я́ко овни́, и хо́лми я́ко а́гнцы о́вчіи.
|
|
5
|
5
|
|
Что ті єсть, мо́ре, я́ко побі́гло єси́? І тебі́, Іорда́не, я́ко возврати́лся єси́ всп'ять?
|
Что́ ти є́сть, мо́ре, я́ко побѣ́гло єси́, и тебѣ́, Іорда́не, я́ко возврати́лся єси́ вспя́ть:
|
|
6
|
6
|
|
го́ри, я́ко взигра́стеся, я́ко овні́, і хо́лми, я́ко а́гнці о́вчії.
|
го́ры, я́ко взыгра́стеся я́ко овни́, и хо́лми я́ко а́гнцы о́вчіи.
|
|
7
|
7
|
|
От лиця́ Госпо́дня подви́жеся земля́, от лиця́ Бо́га Іа́ковля;
|
От лица́ Госпо́дня подви́жеся земля́, от лица́ Бо́га Іа́ковля:
|
|
8
|
8
|
|
обра́щшаго ка́мень во єзе́ра водна́я і несіко́мий во істо́чники водни́я.
|
обра́щшаго ка́мень во єзе́ра водна́я и несѣко́мый во исто́чники водны́я.
|
|
9
|
9
|
|
Не нам, Го́споди, не нам, но і́мені Твоєму́ даждь сла́ву о ми́лості Твоє́й і і́стині Твоє́й;
|
Не на́мъ, Го́споди, не на́мъ, но и́мени Твоєму́ да́ждь сла́ву о ми́лости Твоє́й и и́стинѣ Твоє́й:
|
|
10
|
10
|
|
Да не когда́ реку́ть язи́ци: гді єсть Бог їх?
|
да не когда́ реку́тъ язы́цы: гдѣ́ є́сть Бо́гъ и́хъ?
|
|
11
|
11
|
|
Бог же наш на небесі́ і на землі́, вся єли́ка восхоті́, сотвори́.
|
Бо́гъ же на́шъ на небеси́ и на земли́, вся́ єли́ка восхотѣ́, сотвори́.
|
|
12
|
12
|
|
І́доли язи́к — сребро́ і зла́то, діла́ рук челові́чеських;
|
І́доли язы́къ сребро́ и зла́то, дѣла́ ру́къ человѣ́ческихъ:
|
|
13
|
13
|
|
уста́ і́муть і не возглаго́лють; о́чі і́муть і не у́зрять;
|
уста́ и́мутъ, и не возглаго́лютъ: о́чи и́мутъ, и не у́зрятъ:
|
|
14
|
14
|
|
у́ші і́муть, і не усли́шать; но́здри і́муть, і не обоня́ють;
|
у́шы и́мутъ, и не услы́шатъ: но́здри и́мутъ, и не обоня́ютъ:
|
|
15
|
15
|
|
ру́ці і́муть, і не ося́жуть; но́зі і́муть, і не по́йдуть; не возглася́ть горта́нем свої́м.
|
ру́цѣ и́мутъ, и не ося́жутъ: но́зѣ и́мутъ, и не по́йдутъ: не возглася́тъ горта́немъ свои́мъ.
|
|
16
|
16
|
|
Подо́бні їм да бу́дуть творя́щії я і всі наді́ющіїся на ня.
|
Подо́бни и́мъ да бу́дутъ творя́щіи я́ и вси́ надѣ́ющіися на ня́.
|
|
17
|
17
|
|
Дом Ізра́їлев упова́ на Го́спода: Помо́щник і Защи́титель їм єсть.
|
До́мъ Ізра́илевъ упова́ на Го́спода: помо́щникъ и защи́титель и́мъ є́сть.
|
|
18
|
18
|
|
Дом Ааро́нь упова́ на Го́спода: Помо́щник і Защи́титель їм єсть.
|
До́мъ Ааро́нь упова́ на Го́спода: помо́щникъ и защи́титель и́мъ є́сть.
|
|
19
|
19
|
|
Боя́щіїся Го́спода упова́ша на Го́спода: Помо́щник і Защи́титель їм єсть.
|
Боя́щіися Го́спода упова́ша на Го́спода: помо́щникъ и защи́титель и́мъ є́сть.
|
|
20
|
20
|
|
Госпо́дь пом'яну́в ни благослови́л єсть нас, благослови́л єсть дом Ізра́їлев, благослови́л єсть дом Ааро́нь,
|
Госпо́дь помяну́въ ны́ благослови́лъ є́сть на́съ: благослови́лъ є́сть до́мъ Ізра́илевъ, благослови́лъ є́сть до́мъ Ааро́нь,
|
|
21
|
21
|
|
благослови́л єсть боя́щияся Го́спода, ма́лия с вели́кими.
|
благослови́лъ є́сть боя́щыяся Го́спода, ма́лыя съ вели́кими.
|
|
22
|
22
|
|
Да приложи́ть Госпо́дь на ви, на ви і на си́ни ва́ша;
|
Да приложи́тъ Госпо́дь на вы́, на вы́ и на сы́ны ва́шя:
|
|
23
|
23
|
|
благослове́нні ви Го́сподеві, сотво́ршему не́бо і зе́млю.
|
благослове́ни вы́ Го́сподеви, сотво́ршему небо и зе́млю.
|
|
24
|
24
|
|
Не́бо небесе́ — Го́сподеві, зе́млю же даде́ синово́м челові́чеським.
|
Не́бо небесе́ Го́сподеви, зе́млю же даде́ сыново́мъ человѣ́ческимъ.
|
|
25
|
25
|
|
Не ме́ртвії восхва́лять Тя, Го́споди, ніже́ всі низходя́щії во ад;
|
Не ме́ртвіи восхва́лятъ Тя́, Го́споди, ниже́ вси́ низходя́щіи во а́дъ:
|
|
26
|
26
|
|
но ми живі́ї благослови́м Го́спода отни́ні і до ві́ка.
|
но мы́ живі́и благослови́мъ Го́спода отны́нѣ и до вѣ́ка.
|
|
Псалом 114
|
Псалом 114
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 114.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Возлюби́х, я́ко усли́шить Госпо́дь глас моле́нія моєго́,
|
Возлюби́хъ, я́ко услы́шитъ Госпо́дь гла́съ моле́нія моєго́,
|
|
2
|
2
|
|
я́ко приклони́ у́хо Своє́ мні; і во дні моя́ призову́.
|
я́ко приклони́ у́хо Своє́ мнѣ́: и во дни́ моя́ призову́.
|
|
3
|
3
|
|
Об'я́ша м'я болі́зні сме́ртния, біди́ а́дови обріто́ша м'я; скорб і болі́знь обріто́х і і́м'я Госпо́днє призва́х.
|
Объя́ша мя́ болѣ́зни сме́ртныя, бѣды́ а́довы обрѣто́ша мя́: ско́рбь и болѣ́знь обрѣто́хъ–
|
|
4
|
4
|
|
О Го́споди, ізба́ви ду́шу мою́; ми́лостив Госпо́дь і пра́веден, і Бог наш ми́луєть.
|
–и и́мя Госпо́дне призва́хъ: 4о, Го́споди, изба́ви ду́шу мою́:–
|
|
5
|
5
|
|
Храня́й младе́нці Госпо́дь; смири́хся, і спасе́ м'я.
|
–ми́лостивъ Госпо́дь и пра́веденъ, и Бо́гъ на́шъ ми́луєтъ.
|
|
6
|
6
|
|
Обрати́ся, душе́ моя́, в поко́й твой, я́ко Госпо́дь благоді́йствова тя.
|
5Храня́й младе́нцы Госпо́дь: смири́хся, и спасе́ мя.
|
|
7
|
7
|
|
я́ко із'я́т ду́шу мою́ от сме́рти, о́чі мої́ от слез і но́зі мої́ от поползнове́нія.
|
6Обрати́ся, душе́ моя́, въ поко́й тво́й, я́ко Госпо́дь благодѣ́йствова тя́:
|
|
8
|
8
|
|
Благоугожду́ пред Го́сподем во страні́ живи́х.
|
7я́ко изъя́тъ ду́шу мою́ от сме́рти, о́чи мои́ от сле́зъ и но́зѣ мои́ от поползнове́нія.
|
|
1001
|
9
|
|
Сла́ва:
|
8Благоугожду́ предъ Го́сподемъ во странѣ́ живы́хъ.
|
|
Псалом 115
|
Псалом 115
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 115.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Ві́ровах, ті́мже возглаго́лах: аз же смири́хся зіло́.
|
Вѣ́ровахъ, тѣ́мже возглаго́лахъ: а́зъ же смири́хся зѣло́.
|
|
2
|
2
|
|
Аз же ріх во ізступле́нії моє́м: всяк челові́к лож.
|
А́зъ же рѣ́хъ во изступле́ніи моє́мъ: вся́къ человѣ́къ ло́жъ.
|
|
3
|
3
|
|
Что возда́м Го́сподеві о всіх, я́же воздаде́ мі?
|
Что́ возда́мъ Го́сподеви о всѣ́хъ, я́же воздаде́ ми?
|
|
4
|
4
|
|
Ча́шу спасе́нія прийму́ і і́м'я Госпо́днє призову́;
|
Ча́шу спасе́нія пріиму́ и и́мя Госпо́дне призову́:
|
|
5
|
5
|
|
моли́тви моя́ Го́сподеві возда́м пред всі́ми людьми́ Єго́.
|
моли́твы моя́ Го́сподеви возда́мъ предъ всѣ́ми людьми́ Єго́.
|
|
6
|
6
|
|
Честна́ пред Го́сподем смерть преподо́бних Єго́.
|
Честна́ предъ Го́сподемъ сме́рть преподо́бныхъ Єго́.
|
|
7
|
7
|
|
О Го́споди, аз раб Твой, аз раб Твой і син раби́ні Твоєя́. Растерза́л єси́ у́зи моя́.
|
О, Го́споди, а́зъ ра́бъ Тво́й, а́зъ ра́бъ Тво́й и сы́нъ рабы́ни Твоєя́: растерза́лъ єси́ у́зы моя́.
|
|
8
|
8
|
|
Тебі́ пожру́ же́ртву хвали́ і во і́м'я Госпо́днє призову́.
|
Тебѣ́ пожру́ же́ртву хвалы́, и во и́мя Госпо́дне призову́.
|
|
9
|
9
|
|
Моли́тви моя́ Го́сподеві возда́м пред всі́ми людьми́ Єго́,
|
Моли́твы моя́ Го́сподеви возда́мъ предъ всѣ́ми людьми́ Єго́,
|
|
10
|
10
|
|
во дво́ріх до́му Госпо́дня, посреді́ тебе́, Ієрусали́ме.
|
во дво́рѣхъ до́му Госпо́дня, посредѣ́ тебе́, Ієрусали́ме.
|
|
Псалом 116
|
Псалом 116
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 116.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Хвалі́те Го́спода, всі язи́ци, похвалі́те Єго́, всі лю́діє;
|
Хвали́те Го́спода, вси́ язы́цы, похвали́те Єго́, вси́ лю́діє:
|
|
2
|
2
|
|
я́ко утверди́ся ми́лость Єго́ на нас, і і́стина Госпо́дня пребива́єть во вік.
|
я́ко утверди́ся ми́лость Єго́ на на́съ, и и́стина Госпо́дня пребыва́єтъ во вѣ́къ.
|
|
Псалом 117
|
Псалом 117
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 117.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ, я́ко во вік ми́лость Єго́.
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
2
|
2
|
|
Да рече́ть у́бо дом Ізра́їлев: я́ко благ, я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
Да рече́тъ у́бо до́мъ Ізра́илевъ: я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Да рече́ть у́бо дом Ааро́нь: я́ко благ, я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
Да рече́тъ у́бо до́мъ Ааро́нь: я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Да реку́ть у́бо всі боя́щіїся Го́спода: я́ко благ, я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
Да реку́тъ у́бо вси́ боя́щіися Го́спода: я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
5
|
5
|
|
От ско́рби призва́х Го́спода, і усли́ша м'я в простра́нство.
|
От ско́рби призва́хъ Го́спода, и услы́ша мя́ въ простра́нство.
|
|
6
|
6
|
|
Госпо́дь мні Помо́щник, і не убою́ся; что сотвори́ть мні челові́к?
|
Госпо́дь мнѣ́ помо́щникъ, и не убою́ся: что́ сотвори́тъ мнѣ́ человѣ́къ?
|
|
7
|
7
|
|
Госпо́дь мні Помо́щник, і аз воззрю́ на враги́ моя́.
|
Госпо́дь мнѣ́ помо́щникъ, и а́зъ воззрю́ на враги́ моя́.
|
|
8
|
8
|
|
Благо єсть наді́ятися на Го́спода, не́жели наді́ятися на челові́ка;
|
Благо є́сть надѣ́ятися на Го́спода, не́жели надѣ́ятися на человѣ́ка:
|
|
9
|
9
|
|
бла́го єсть упова́ти на Го́спода, не́жели упова́ти на кня́зі.
|
благо є́сть упова́ти на Го́спода, не́жели упова́ти на кня́зи.
|
|
10
|
10
|
|
Всі язи́ци обидо́ша м'я, і і́менем Госпо́днім противля́хся їм;
|
Вси́ язы́цы обыдо́ша мя́, и и́менемъ Госпо́днимъ противля́хся и́мъ:
|
|
11
|
11
|
|
Обише́дше обидо́ша м'я, і і́менем Госпо́днім противля́хся їм.
|
обыше́дше обыдо́ша мя́, и и́менемъ Госпо́днимъ противля́хся и́мъ:
|
|
12
|
12
|
|
обидо́ша м'я, я́ко пче́ли сот, і разгорі́шася, я́ко огнь в те́рнії; і і́менем Госпо́днім противля́хся їм.
|
обыдо́ша мя́ я́ко пче́лы со́тъ, и разгорѣ́шася я́ко о́гнь въ те́рніи: и и́менемъ Госпо́днимъ противля́хся и́мъ.
|
|
13
|
13
|
|
Отринове́н преврати́хся па́сти, і Госпо́дь прия́т м'я.
|
Отринове́нъ преврати́хся па́сти, и Госпо́дь прія́тъ мя́.
|
|
14
|
14
|
|
Крі́пость моя́ і пі́ніє моє́ — Госпо́дь, і бисть мі во спасе́ніє.
|
Крѣ́пость моя́ и пѣ́ніє моє́ Госпо́дь, и бы́сть ми́ во спасе́ніє.
|
|
15
|
15
|
|
Глас ра́дости і спасе́нія в селе́ніїх пра́ведних; десни́ця Госпо́дня сотвори́ си́лу.
|
Гла́съ ра́дости и спасе́нія въ селе́ніихъ пра́ведныхъ: десни́ца Госпо́дня сотвори́ си́лу.
|
|
16
|
16
|
|
Десни́ця Госпо́дня вознесе́ м'я, десни́ця Госпо́дня сотвори́ си́лу.
|
Десни́ца Госпо́дня вознесе́ мя, десни́ца Госпо́дня сотвори́ си́лу.
|
|
17
|
17
|
|
Не умру́, но жив бу́ду і пові́м діла́ Госпо́дня.
|
Не умру́, но жи́въ бу́ду и повѣ́мъ дѣла́ Госпо́дня.
|
|
18
|
18
|
|
Наказу́я наказа́ м'я Госпо́дь, сме́рті же не предаде́ м'я.
|
Наказу́я наказа́ мя Госпо́дь, сме́рти же не предаде́ мя.
|
|
19
|
19
|
|
Отве́рзіте мні врата́ пра́вди; вшед в ня, іспові́мся Го́сподеві.
|
Отве́рзите мнѣ́ врата́ пра́вды: вше́дъ въ ня́, исповѣ́мся Го́сподеви.
|
|
20
|
20
|
|
Сія́ врата́ Госпо́дня; пра́веднії вни́дуть в ня.
|
Сія́ врата́ Госпо́дня: пра́ведніи вни́дутъ въ ня́.
|
|
21
|
21
|
|
Іспові́мся Тебі́, я́ко усли́шал м'я єси́ і бил єси́ мні во спасе́ніє.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, я́ко услы́шалъ мя́ єси́ и бы́лъ єси́ мнѣ́ во спасе́ніє.
|
|
22
|
22
|
|
Ка́мень, єго́же небрего́ша зи́ждущії, сей бисть во главу́ у́гла.
|
Ка́мень, єго́же небрего́ша зи́ждущіи, се́й бы́сть во главу́ у́гла:
|
|
23
|
23
|
|
От Го́спода бисть сей, і єсть ди́вен во очесі́х на́ших.
|
от Го́спода бы́сть се́й, и є́сть ди́венъ во очесѣ́хъ на́шихъ.
|
|
24
|
24
|
|
Сей день, єго́же сотвори́ Госпо́дь, возра́дуємся і возвеселі́мся в онь.
|
Се́й де́нь, єго́же сотвори́ Госпо́дь, возра́дуємся и возвесели́мся въ о́нь.
|
|
25
|
25
|
|
О, Го́споди, спаси́ же, о, Го́споди, поспіши́ же.
|
О, Го́споди, спаси́ же, о, Го́споди, поспѣши́ же.
|
|
26
|
26
|
|
Благослове́н Гряди́й во і́м'я Госпо́днє; благослови́хом ви із до́му Госпо́дня.
|
Благослове́нъ гряды́й во и́мя Госпо́дне: благослови́хомъ вы́ изъ до́му Госпо́дня.
|
|
27
|
27
|
|
Бог Госпо́дь, і яви́ся нам; соста́віте пра́здник во учаща́ющих до рог олтаре́вих.
|
Бо́гъ Госпо́дь, и яви́ся на́мъ: соста́вите пра́здникъ во учаща́ющихъ до ро́гъ олтаре́выхъ.
|
|
28
|
28
|
|
Бог мой єси́ Ти, і іспові́мся Тебі́; Бог мой єси́ Ти, і вознесу́ Тя; іспові́мся Тебі́, я́ко усли́шал м'я єси́ і бил єси́ мні во спасе́ніє.
|
Бо́гъ мо́й єси́ Ты́, и исповѣ́мся Тебѣ́: Бо́гъ мо́й єси́ Ты́, и вознесу́ Тя: исповѣ́мся Тебѣ́, я́ко услы́шалъ мя́ єси́ и бы́лъ єси́ мнѣ́ во спасе́ніє.
|
|
29
|
29
|
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ, я́ко во вік ми́лость Єго́.
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ, я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 118
|
Псалом 118
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 118.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Блаже́нні непоро́чнії в путь [в путі́], ходя́щії в зако́ні Госпо́дні.
|
Блаже́ни непоро́чніи въ пу́ть {въ пути́}, ходя́щіи въ зако́нѣ Госпо́дни.
|
|
2
|
2
|
|
Блаже́нні іспита́ющії свиді́нія Єго́, всім се́рдцем взи́щуть Єго́.
|
Блаже́ни испыта́ющіи свидѣ́нія Єго́, всѣ́мъ се́рдцемъ взы́щутъ Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Не ді́лающії бо беззако́нія в путе́х Єго́ ходи́ша.
|
Не дѣ́лающіи бо беззако́нія въ путе́хъ Єго́ ходи́ша.
|
|
4
|
4
|
|
Ти запові́дал єси́ за́повіді Твоя́ сохрани́ти зіло́;
|
Ты́ заповѣ́далъ єси́ за́повѣди Твоя́ сохрани́ти зѣло́:
|
|
5
|
5
|
|
даби́ іспра́вилися путіє́ мої́, сохрани́ти оправда́нія Твоя́.
|
дабы́ испра́вилися путіє́ мои́, сохрани́ти оправда́нія Твоя́.
|
|
6
|
6
|
|
Тогда́ не постижу́ся, внегда́ призрі́ти мі на вся за́повіді Твоя́.
|
Тогда́ не постыжу́ся, внегда́ призрѣ́ти ми́ на вся́ за́повѣди Твоя́.
|
|
7
|
7
|
|
Іспові́мся Тебі́ в пра́вості се́рдця, внегда́ научи́тимися судьба́м пра́вди Твоєя́.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́ въ пра́вости се́рдца, внегда́ научи́тимися судьба́мъ пра́вды Твоєя́.
|
|
8
|
8
|
|
Оправда́нія Твоя́ сохраню́; не оста́ви мене́ до зіла́.
|
Оправда́нія Твоя́ сохраню́: не оста́ви мене́ до зѣла́.
|
|
9
|
9
|
|
В чесо́м іспра́вить юні́йшій путь свой? Внегда́ сохрани́ти словеса́ Твоя́.
|
Въ чесо́мъ испра́витъ юнѣ́йшій пу́ть сво́й? Внегда́ сохрани́ти словеса́ Твоя́.
|
|
10
|
10
|
|
Всім се́рдцем мої́м взиска́х Тебе́; не отри́ни мене́ от за́повідій Твої́х.
|
Всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ взыска́хъ Тебе́: не отри́ни мене́ от за́повѣдій Твои́хъ.
|
|
11
|
11
|
|
В се́рдці моє́м скрих словеса́ Твоя́, я́ко да не согрішу́ Тебі́.
|
Въ се́рдцы моє́мъ скры́хъ словеса́ Твоя́, я́ко да не согрѣшу́ Тебѣ́.
|
|
12
|
12
|
|
Благослове́н єси́, Го́споди; научи́ м'я оправда́нієм Твої́м.
|
Благослове́нъ єси́, Го́споди: научи́ мя оправда́ніємъ Твои́мъ.
|
|
13
|
13
|
|
Устна́ма мої́ма возвісти́х вся судьби́ уст Твої́х.
|
Устна́ма мои́ма возвѣсти́хъ вся́ судьбы́ у́стъ Твои́хъ.
|
|
14
|
14
|
|
На путі́ свиді́ній Твої́х наслади́хся, я́ко о вся́ком бога́тстві.
|
На пути́ свидѣ́ній Твои́хъ наслади́хся, я́ко о вся́комъ бога́тствѣ.
|
|
15
|
15
|
|
В за́повідех Твої́х поглумлю́ся, і уразумі́ю путі́ Твоя́.
|
Въ за́повѣдехъ Твои́хъ поглумлю́ся, и уразумѣ́ю пути́ Твоя́.
|
|
16
|
16
|
|
Во оправда́ніїх Твої́х поучу́ся; не забу́ду слове́с Твої́х.
|
Во оправда́ніихъ Твои́хъ поучу́ся: не забу́ду слове́съ Твои́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Возда́ждь рабу́ Твоєму́; живи́ м'я, і сохраню́ словеса́ Твоя́.
|
Возда́ждь рабу́ Твоєму́: живи́ мя, и сохраню́ словеса́ Твоя́.
|
|
18
|
18
|
|
Откри́й о́чі мої́, і уразумі́ю чудеса́ от зако́на Твоєго́.
|
Откры́й о́чи мои́, и уразумѣ́ю чудеса́ от зако́на Твоєго́.
|
|
19
|
19
|
|
Пришле́ць аз єсьм на землі́; не скрий от мене́ за́повіді Твоя́.
|
Пришле́цъ а́зъ є́смь на земли́: не скры́й от мене́ за́повѣди Твоя́.
|
|
20
|
20
|
|
Возлюби́ душа́ моя́ возжела́ти судьби́ Твоя́ на вся́коє вре́м'я.
|
Возлюби́ душа́ моя́ возжела́ти судьбы́ Твоя́ на вся́коє вре́мя.
|
|
21
|
21
|
|
Запрети́л єси́ го́рдим; про́кляті уклоня́ющіїся от за́повідій Твої́х.
|
Запрети́лъ єси́ го́рдымъ: про́кляти уклоня́ющіися от за́повѣдій Твои́хъ.
|
|
22
|
22
|
|
Отими́ от мене́ поно́с [поноше́ніє] і унічиже́ніє, я́ко свиді́ній Твої́х взиска́х.
|
Отъими́ от мене́ поно́съ {поноше́ніє} и уничиже́ніє, я́ко свидѣ́ній Твои́хъ взыска́хъ.
|
|
23
|
23
|
|
І́бо сідо́ша кня́зі і на м'я клевета́ху, раб же Твой глумля́шеся во оправда́ніїх Твої́х;
|
И́бо сѣдо́ша кня́зи и на мя́ клевета́ху, ра́бъ же Тво́й глумля́шеся во оправда́ніихъ Твои́хъ:
|
|
24
|
24
|
|
і́бо свиді́нія Твоя́ — поуче́ніє моє́ єсть, і сові́ти мої́ — оправда́нія Твоя́.
|
и́бо свидѣ́нія Твоя́ поуче́ніє моє́ є́сть, и совѣ́ти мои́ оправда́нія Твоя́.
|
|
25
|
25
|
|
Прильпе́ землі́ душа́ моя́; живи́ м'я по словесі́ Твоєму́.
|
Прильпе́ земли́ душа́ моя́: живи́ мя по словеси́ Твоєму́.
|
|
26
|
26
|
|
Путі́ моя́ возвісти́х, і усли́шал м'я єси́; научи́ м'я оправда́нієм Твої́м.
|
Пути́ моя́ возвѣсти́хъ, и услы́шалъ мя́ єси́: научи́ мя оправда́ніємъ Твои́мъ.
|
|
27
|
27
|
|
Путь оправда́ній Твої́х вразуми́ мі, і поглумлю́ся в чудесі́х Твої́х.
|
Пу́ть оправда́ній Твои́хъ вразуми́ ми, и поглумлю́ся въ чудесѣ́хъ Твои́хъ.
|
|
28
|
28
|
|
Воздрема́ душа́ моя́ от уни́нія; утверди́ м'я в словесі́х Твої́х.
|
Воздрема́ душа́ моя́ от уны́нія: утверди́ мя въ словесѣ́хъ Твои́хъ.
|
|
29
|
29
|
|
Путь непра́вди отста́ви от мене́ і зако́ном Твої́м поми́луй м'я.
|
Пу́ть непра́вды отста́ви от мене́ и зако́номъ Твои́мъ поми́луй мя́.
|
|
30
|
30
|
|
Путь і́стини ізво́лих і судьби́ Твоя́ не заби́х.
|
Пу́ть и́стины изво́лихъ и судьбы́ Твоя́ не забы́хъ.
|
|
31
|
31
|
|
Приліпи́хся свиді́нієм Твої́м, Го́споди, не посрами́ мене́.
|
Прилѣпи́хся свидѣ́ніємъ Твои́мъ, Го́споди, не посрами́ мене́.
|
|
32
|
32
|
|
Путь за́повідій Твої́х теко́х, єгда́ разшири́л єси́ се́рдце моє́.
|
Пу́ть за́повѣдій Твои́хъ теко́хъ, єгда́ разшири́лъ єси́ се́рдце моє́.
|
|
33
|
33
|
|
Законоположи́ мні, Го́споди, путь оправда́ній Твої́х, і взищу́ ї ви́ну;
|
Законоположи́ мнѣ́, Го́споди, пу́ть оправда́ній Твои́хъ, и взыщу́ и́ вы́ну:
|
|
34
|
34
|
|
Вразуми́ м'я, і іспита́ю зако́н Твой, і сохраню́ ї всім се́рдцем мої́м.
|
вразуми́ мя, и испыта́ю зако́нъ Тво́й и сохраню́ и́ всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ.
|
|
35
|
35
|
|
Наста́ви м'я на стезю́ за́повідій Твої́х, я́ко ту́ю восхоті́х.
|
Наста́ви мя́ на стезю́ за́повѣдій Твои́хъ, я́ко ту́ю восхотѣ́хъ.
|
|
36
|
36
|
|
Приклони́ се́рдце моє́ во свиді́нія Твоя́, а не в лихої́мство.
|
Приклони́ се́рдце моє́ во свидѣ́нія Твоя́, а не въ лихои́мство.
|
|
37
|
37
|
|
Отврати́ о́чі мої́, є́же не ви́діти суєти́; в путі́ Твоє́м живи́ м'я.
|
Отврати́ о́чи мои́ є́же не ви́дѣти суєты́: въ пути́ Твоє́мъ живи́ мя.
|
|
38
|
38
|
|
Поста́ви рабу́ Твоєму́ сло́во Твоє́ в страх Твой.
|
Поста́ви рабу́ Твоєму́ сло́во Твоє́ въ стра́хъ Тво́й.
|
|
39
|
39
|
|
Отими́ поноше́ніє моє́, є́же непщева́х; я́ко судьби́ Твоя́ бла́гі.
|
Отъими́ поноше́ніє моє́, є́же непщева́хъ: я́ко судьбы́ Твоя́ бла́ги.
|
|
40
|
40
|
|
Се, возжела́х за́повіді Твоя́; в пра́вді Твоє́й живи́ м'я.
|
Се́, возжела́хъ за́повѣди Твоя́: въ пра́вдѣ Твоє́й живи́ мя.
|
|
41
|
41
|
|
І да при́йдеть на м'я ми́лость Твоя́, Го́споди, спасе́ніє Твоє́ по словесі́ Твоєму́;
|
И да пріи́детъ на мя́ ми́лость Твоя́, Го́споди, спасе́ніє Твоє́ по словеси́ Твоєму́:
|
|
42
|
42
|
|
і отвіща́ю поноша́ющим мі сло́во, я́ко упова́х на словеса́ Твоя́.
|
и отвѣща́ю поноша́ющымъ ми́ сло́во, я́ко упова́хъ на словеса́ Твоя́.
|
|
43
|
43
|
|
І не отими́ от уст мої́х словесе́ і́стинна до зіла́, я́ко на судьби́ Твоя́ упова́х;
|
И не отъими́ от у́стъ мои́хъ словесе́ и́стинна до зѣла́, я́ко на судьбы́ Твоя́ упова́хъ:
|
|
44
|
44
|
|
і сохраню́ зако́н Твой ви́ну, в вік і в вік ві́ка.
|
и сохраню́ зако́нъ Тво́й вы́ну, въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
45
|
45
|
|
І хожда́х в широті́, я́ко за́повіді Твоя́ взиска́х;
|
И хожда́хъ въ широтѣ́, я́ко за́повѣди Твоя́ взыска́хъ:
|
|
46
|
46
|
|
і глаго́лах о свиді́ніїх Твої́х пред царі́ і не стидя́хся;
|
и глаго́лахъ о свидѣ́ніихъ Твои́хъ предъ цари́ и не стыдя́хся:
|
|
47
|
47
|
|
і поуча́хся в за́повідех Твої́х, я́же возлюби́х зіло́;
|
и поуча́хся въ за́повѣдехъ Твои́хъ, я́же возлюби́хъ зѣло́:
|
|
48
|
48
|
|
і воздвиго́х ру́ці мої́ к за́повідем Твої́м, я́же возлюби́х, і глумля́хся во оправда́ніїх Твої́х.
|
и воздвиго́хъ ру́цѣ мои́ къ за́повѣдемъ Твои́мъ, я́же возлюби́хъ, и глумля́хся во оправда́ніихъ Твои́хъ.
|
|
49
|
49
|
|
Пом'яни́ словеса́ Твоя́ рабу́ Твоєму́, ї́хже упова́ніє дал мі єси́.
|
Помяни́ словеса́ Твоя́ рабу́ Твоєму́, и́хже упова́ніє да́лъ ми́ єси́.
|
|
50
|
50
|
|
То м'я уті́ши во смире́нії моє́м, я́ко сло́во Твоє́ живи́ м'я.
|
То́ мя утѣ́ши во смире́ніи моє́мъ, я́ко сло́во Твоє́ живи́ мя.
|
|
51
|
51
|
|
Го́рдії законопреступова́ху до зіла́; от зако́на же Твоєго́ не уклони́хся.
|
Го́рдіи законопреступова́ху до зѣла́: от зако́на же Твоєго́ не уклони́хся.
|
|
52
|
52
|
|
Пом'яну́х судьби́ Твоя́ от ві́ка, Го́споди, і уті́шихся.
|
Помяну́хъ судьбы́ Твоя́ от вѣ́ка, Го́споди, и утѣ́шихся.
|
|
53
|
53
|
|
Печа́ль прия́т м'я от грі́шник, оставля́ющих зако́н Твой.
|
Печа́ль прія́тъ мя́ от грѣ́шникъ, оставля́ющихъ зако́нъ Тво́й.
|
|
54
|
54
|
|
Пі́та бя́ху мні оправда́нія Твоя́ на мі́сті прише́льствія моєго́.
|
Пѣ́та бя́ху мнѣ́ оправда́нія Твоя́ на мѣ́стѣ прише́лствія моєго́.
|
|
55
|
55
|
|
Пом'яну́х в нощі́ і́м'я Твоє́, Го́споди, і сохрани́х зако́н Твой.
|
Помяну́хъ въ нощи́ и́мя Твоє́, Го́споди, и сохрани́хъ зако́нъ Тво́й.
|
|
56
|
56
|
|
Сей бисть мні, я́ко оправда́ній Твої́х взиска́х.
|
Се́й бы́сть мнѣ́, я́ко оправда́ній Твои́хъ взыска́хъ.
|
|
57
|
57
|
|
Часть моя́ єси́, Го́споди; ріх сохрани́ти зако́н Твой.
|
Ча́сть моя́ єси́, Го́споди: рѣ́хъ сохрани́ти зако́нъ Тво́й.
|
|
58
|
58
|
|
Помоли́хся лицю́ Твоєму́ всім се́рдцем мої́м; поми́луй м'я по словесі́ Твоєму́.
|
Помоли́хся лицу́ Твоєму́ всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ: поми́луй мя́ по словеси́ Твоєму́.
|
|
59
|
59
|
|
Поми́слих путі́ Твоя́ і возврати́х но́зі мої́ во свиді́нія Твоя́.
|
Помы́слихъ пути́ Твоя́ и возврати́хъ но́зѣ мои́ во свидѣ́нія Твоя́.
|
|
60
|
60
|
|
Угото́вихся і не смути́хся сохрани́ти за́повіді Твоя́.
|
Угото́вихся и не смути́хся сохрани́ти за́повѣди Твоя́.
|
|
61
|
61
|
|
У́жя грі́шник об'яза́шася мні, і зако́на Твоєго́ не заби́х.
|
У́жя грѣ́шникъ обяза́шася мнѣ́, и зако́на Твоєго́ не забы́хъ.
|
|
62
|
62
|
|
Полу́нощі воста́х іспові́датися Тебі́ о судьба́х пра́вди Твоєя́.
|
Полу́нощи воста́хъ исповѣ́датися Тебѣ́ о судьба́хъ пра́вды Твоєя́.
|
|
63
|
63
|
|
Прича́стник аз єсьм всім боя́щимся Тебе́ і храня́щим за́повіді Твоя́.
|
Прича́стникъ а́зъ є́смь всѣ́мъ боя́щымся Тебе́ и храня́щымъ за́повѣди Твоя́.
|
|
64
|
64
|
|
Ми́лости Твоєя́, Го́споди, іспо́лнь земля́; оправда́нієм Твої́м научи́ м'я.
|
Ми́лости Твоєя́, Го́споди, испо́лнь земля́: оправда́ніємъ Твои́мъ научи́ мя.
|
|
65
|
65
|
|
Благость сотвори́л єси́ с рабо́м Твої́м, Го́споди, по словесі́ Твоєму́;
|
Бла́гость сотвори́лъ єси́ съ рабо́мъ Твои́мъ, Го́споди, по словеси́ Твоєму́:
|
|
66
|
66
|
|
бла́гості, і наказа́нію, і ра́зуму научи́ м'я, я́ко за́повідем Твої́м ві́ровах.
|
бла́гости и наказа́нію и ра́зуму научи́ мя, я́ко за́повѣдемъ Твои́мъ вѣ́ровахъ.
|
|
67
|
67
|
|
Пре́жде да́же не смири́тимися, аз прегріши́х; сего́ ра́ди сло́во Твоє́ сохрани́х.
|
Пре́жде да́же не смири́тимися, а́зъ прегрѣши́хъ: сего́ ра́ди сло́во Твоє́ сохрани́хъ.
|
|
68
|
68
|
|
Благ єси́ Ти, Го́споди; і бла́гостію Твоє́ю научи́ м'я оправда́нієм Твої́м.
|
Бла́гъ єси́ Ты́, Го́споди: и бла́гостію Твоє́ю научи́ мя оправда́ніємъ Твои́мъ.
|
|
69
|
69
|
|
Умно́жися на м'я непра́вда го́рдих; аз же всім се́рдцем мої́м іспита́ю за́повіді Твоя́.
|
Умно́жися на мя́ непра́вда го́рдыхъ: а́зъ же всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ испыта́ю за́повѣди Твоя́.
|
|
70
|
70
|
|
Усири́ся, я́ко млеко́, се́рдце їх; аз же зако́ну Твоєму́ поучи́хся.
|
Усыри́ся я́ко млеко́ се́рдце и́хъ: а́зъ же зако́ну Твоєму́ поучи́хся.
|
|
71
|
71
|
|
Благо мні, я́ко смири́л м'я єси́, я́ко да научу́ся оправда́нієм Твої́м.
|
Благо мнѣ́, я́ко смири́лъ мя́ єси́, я́ко да научу́ся оправда́ніємъ Твои́мъ.
|
|
72
|
72
|
|
Благ мні зако́н уст Твої́х па́че ти́сящ зла́та і сребра́.
|
Бла́гъ мнѣ́ зако́нъ у́стъ Твои́хъ па́че ты́сящъ зла́та и сребра́.
|
|
1001
|
73
|
|
Сла́ва:
|
Ру́це Твои́ сотвори́стѣ мя́ и созда́стѣ мя́: вразуми́ мя, и научу́ся за́повѣдемъ Твои́мъ.
|
|
73
|
74
|
|
Ру́це Твої́ сотвори́сті м'я і созда́сті м'я; вразуми́ м'я, і научу́ся за́повідем Твої́м.
|
Боя́щіися Тебе́ у́зрятъ мя́ и возвеселя́тся, я́ко на словеса́ Твоя́ упова́хъ.
|
|
74
|
75
|
|
Боя́щіїся Тебе́ у́зрять м'я і возвеселя́ться, я́ко на словеса́ Твоя́ упова́х.
|
Разумѣ́хъ, Го́споди, я́ко пра́вда судьбы́ Твоя́, и вои́стинну смири́лъ мя́ єси́.
|
|
75
|
76
|
|
Разумі́х, Го́споди, я́ко пра́вда судьби́ Твоя́, і воі́стину смири́л м'я єси́.
|
Бу́ди же ми́лость Твоя́, да утѣ́шитъ мя́, по словеси́ Твоєму́ рабу́ Твоєму́:
|
|
76
|
77
|
|
Бу́ди же ми́лость Твоя́, да уті́шить м'я, по словесі́ Твоєму́ рабу́ Твоєму́;
|
да пріи́дутъ мнѣ́ щедро́ты Твоя́, и жи́въ бу́ду, я́ко зако́нъ Тво́й поуче́ніє моє́ є́сть.
|
|
77
|
78
|
|
да при́йдуть мні щедро́ти Твоя́, і жив бу́ду, я́ко зако́н Твой поуче́ніє моє́ єсть.
|
Да постыдя́тся го́рдіи, я́ко непра́ведно беззако́нноваша на мя́: а́зъ же поглумлю́ся {размышля́ти бу́ду} въ за́повѣдехъ Твои́хъ.
|
|
78
|
79
|
|
Да постидя́ться го́рдії, я́ко непра́ведно беззако́нноваша на м'я; аз же поглумлю́ся [размишля́ти бу́ду] в за́повідех Твої́х.
|
Да обратя́тъ мя́ боя́щіися Тебе́ и вѣ́дящіи свидѣ́нія Твоя́.
|
|
79
|
80
|
|
Да обратя́ть м'я боя́щіїся Тебе́ і ві́дящії свиді́нія Твоя́.
|
Бу́ди се́рдце моє́ непоро́чно во оправда́ніихъ Твои́хъ, я́ко да не постыжу́ся.
|
|
80
|
81
|
|
Бу́ди се́рдце моє́ непоро́чно во оправда́ніїх Твої́х, я́ко да не постижу́ся.
|
Изчеза́єтъ во спасе́ніє Твоє́ душа́ моя́, на словеса́ Твоя́ упова́хъ:
|
|
81
|
82
|
|
Ізчеза́єть во спасе́ніє Твоє́ душа́ моя́, на словеса́ Твоя́ упова́х;
|
изчезо́ша о́чи мои́ въ сло́во Твоє́, глаго́люще: когда́ утѣ́шиши мя́?
|
|
82
|
83
|
|
ізчезо́ша о́чі мої́ в сло́во Твоє́, глаго́люще: когда́ уті́шиши м'я?
|
Зане́ бы́хъ я́ко мѣ́хъ на сла́нѣ: оправда́ній Твои́хъ не забы́хъ.
|
|
83
|
84
|
|
зане́ бих я́ко міх на сла́ні; оправда́ній Твої́х не заби́х.
|
Коли́ко є́сть дні́й раба́ Твоєго́? Когда́ сотвори́ши ми́ от гоня́щихъ мя́ су́дъ?
|
|
84
|
85
|
|
Коли́ко єсть дній раба́ Твоєго́? Когда́ сотвори́ши мі от гоня́щих м'я суд?
|
Повѣ́даша мнѣ́ законопресту́пницы глумле́нія, но не я́ко зако́нъ Тво́й, Го́споди.
|
|
85
|
86
|
|
Пові́даша мні законопресту́пници глумле́нія, но не я́ко зако́н Твой, Го́споди.
|
Вся́ за́повѣди Твоя́ и́стина: непра́ведно погна́ша мя́, помози́ ми.
|
|
86
|
87
|
|
Вся за́повіді Твоя́ — і́стина; непра́ведно погна́ша м'я, помози́ мі.
|
Вма́лѣ не сконча́ша мене́ на земли́: а́зъ же не оста́вихъ за́повѣдій Твои́хъ.
|
|
87
|
88
|
|
Вма́лі не сконча́ша мене́ на землі́; аз же не оста́вих за́повідій Твої́х.
|
По ми́лости Твоє́й живи́ мя, и сохраню́ свидѣ́нія у́стъ Твои́хъ.
|
|
88
|
89
|
|
По ми́лості Твоє́й живи́ м'я, і сохраню́ свиді́нія уст Твої́х.
|
Во вѣ́къ, Го́споди, сло́во Твоє́ пребыва́єтъ на небеси́.
|
|
89
|
90
|
|
Во вік, Го́споди, сло́во Твоє́ пребива́єть на небесі́.
|
Въ ро́дъ и ро́дъ и́стина Твоя́: основа́лъ єси́ зе́млю, и пребыва́єтъ.
|
|
90
|
91
|
|
В род і род і́стина Твоя́; основа́л єси́ зе́млю, і пребива́єть.
|
Учине́ніємъ Твои́мъ пребыва́єтъ де́нь: я́ко вся́ческая рабо́тна Тебѣ́.
|
|
91
|
92
|
|
Учине́нієм Твої́м пребива́єть день; я́ко вся́чеськая рабо́тна Тебі́.
|
Я́ко а́ще бы не зако́нъ Тво́й поуче́ніє моє́ бы́лъ, тогда́ у́бо поги́блъ бы́хъ во смире́ніи моє́мъ:
|
|
92
|
93
|
|
Я́ко а́ще би не зако́н Твой поуче́ніє моє́ бил, тогда́ у́бо поги́бл бих во смире́нії моє́м;
|
во вѣ́къ не забу́ду оправда́ній Твои́хъ, я́ко въ ни́хъ оживи́лъ мя́ єси́.
|
|
93
|
94
|
|
во вік не забу́ду оправда́ній Твої́х, я́ко в них оживи́л м'я єси́.
|
Тво́й є́смь а́зъ, спаси́ мя: я́ко оправда́ній Твои́хъ взыска́хъ.
|
|
94
|
95
|
|
Твой єсьм аз, спаси́ м'я; я́ко оправда́ній Твої́х взиска́х.
|
Мене́ жда́ша грѣ́шницы погуби́ти мя́: свидѣ́нія Твоя́ разумѣ́хъ.
|
|
95
|
96
|
|
Мене́ жда́ша грі́шници погуби́ти м'я; свиді́нія Твоя́ разумі́х.
|
Вся́кія кончи́ны ви́дѣхъ коне́цъ: широка́ за́повѣдь Твоя́ зѣло́.
|
|
96
|
97
|
|
Вся́кия кончи́ни ви́діх коне́ць; широка́ за́повідь Твоя́ зіло́.
|
Ко́ль возлюби́хъ зако́нъ Тво́й, Го́споди: ве́сь де́нь поуче́ніє моє́ є́сть.
|
|
97
|
98
|
|
Коль возлюби́х зако́н Твой, Го́споди; весь день поуче́ніє моє́ єсть.
|
Па́че вра́гъ мои́хъ умудри́лъ мя́ єси́ за́повѣдію Твоє́ю, я́ко въ вѣ́къ моя́ є́сть.
|
|
98
|
99
|
|
па́че враг мої́х умудри́л м'я єси́ за́повідію Твоє́ю, я́ко в вік моя́ єсть.
|
Па́че всѣ́хъ уча́щихъ мя́ разумѣ́хъ, я́ко свидѣ́нія Твоя́ поуче́ніє моє́ є́сть.
|
|
99
|
100
|
|
па́че всіх уча́щих м'я разумі́х, я́ко свиді́нія Твоя́ поуче́ніє моє́ єсть.
|
Па́че ста́рецъ разумѣ́хъ, я́ко за́повѣди Твоя́ взыска́хъ.
|
|
100
|
101
|
|
па́че ста́рець разумі́х, я́ко за́повіді Твоя́ взиска́х.
|
От вся́каго пути́ лука́ва возбрани́хъ нога́мъ мои́мъ, я́ко да сохраню́ словеса́ Твоя́:
|
|
101
|
102
|
|
От вся́каго путі́ лука́ва возбрани́х нога́м мої́м, я́ко да сохраню́ словеса́ Твоя́;
|
от суде́бъ Твои́хъ не уклони́хся, я́ко Ты́ законоположи́лъ ми́ єси́.
|
|
102
|
103
|
|
от суде́б Твої́х не уклони́хся, я́ко Ти законоположи́л мі єси́.
|
Ко́ль сладка́ горта́ни моєму́ словеса́ Твоя́: па́че ме́да усто́мъ мои́мъ.
|
|
103
|
104
|
|
Коль сладка́ горта́ні моєму́ словеса́ Твоя́; па́че ме́да усто́м мої́м.
|
От за́повѣдій Твои́хъ разумѣ́хъ: сего́ ра́ди возненави́дѣхъ вся́къ пу́ть непра́вды.
|
|
104
|
105
|
|
От за́повідій Твої́х разумі́х; сего́ ра́ди возненави́діх всяк путь непра́вди.
|
Свѣти́лникъ нога́ма мои́ма зако́нъ Тво́й, и свѣ́тъ стезя́мъ мои́мъ.
|
|
105
|
106
|
|
Світи́льник нога́ма мої́ма зако́н Твой, і світ стезя́м мої́м.
|
Кля́хся и поста́вихъ сохрани́ти судьбы́ пра́вды Твоєя́.
|
|
106
|
107
|
|
Кля́хся і поста́вих сохрани́ти судьби́ пра́вди Твоєя́.
|
Смири́хся до зѣла́: Го́споди, живи́ мя по словеси́ Твоєму́.
|
|
107
|
108
|
|
Смири́хся до зіла́; Го́споди, живи́ м'я по словесі́ Твоєму́.
|
Во́льная у́стъ мои́хъ благоволи́ же, Го́споди, и судьба́мъ Твои́мъ научи́ мя.
|
|
108
|
109
|
|
Во́льная уст мої́х благоволи́ же, Го́споди, і судьба́м Твої́м научи́ м'я.
|
Душа́ моя́ въ руку́ Твоє́ю {Алекс.: моє́ю} вы́ну, и зако́на Твоєго́ не забы́хъ.
|
|
109
|
110
|
|
Душа́ моя́ в руку́ Твоє́ю [Алекс.: моє́ю] ви́ну, і зако́на Твоєго́ не заби́х.
|
Положи́ша грѣ́шницы сѣ́ть мнѣ́: и от за́повѣдій Твои́хъ не заблуди́хъ.
|
|
110
|
111
|
|
Положи́ша грі́шници сіть мні; і от за́повідій Твої́х не заблуди́х.
|
Наслѣ́довахъ свидѣ́нія Твоя́ во вѣ́къ, я́ко ра́дованіє се́рдца моєго́ су́ть:
|
|
111
|
112
|
|
Наслі́довах свиді́нія Твоя́ во вік, я́ко ра́дованіє се́рдця моєго́ суть;
|
приклони́хъ се́рдце моє́ сотвори́ти оправда́нія Твоя́ въ вѣ́къ за воздая́ніє.
|
|
112
|
113
|
|
приклони́х се́рдце моє́ сотвори́ти оправда́нія Твоя́ в вік за воздая́ніє.
|
Законопресту́пныя возненави́дѣхъ, зако́нъ же Тво́й возлюби́хъ.
|
|
113
|
114
|
|
Законопресту́пния возненави́діх, зако́н же Твой возлюби́х.
|
Помо́щникъ мо́й и засту́пникъ мо́й єси́ Ты́: на словеса́ Твоя́ упова́хъ.
|
|
114
|
115
|
|
Помо́щник мой і Засту́пник мой єси́ Ти; на словеса́ Твоя́ упова́х.
|
Уклони́теся от мене́, лука́внующіи, и испыта́ю за́повѣди Бо́га моєго́.
|
|
115
|
116
|
|
Уклоні́теся от мене́, лука́внующії, і іспита́ю за́повіді Бо́га моєго́.
|
Заступи́ мя по словеси́ Твоєму́, и жи́въ бу́ду: и не посрами́ мене́ от ча́янія моєго́:
|
|
116
|
117
|
|
Заступи́ м'я по словесі́ Твоєму́, і жив бу́ду; і не посрами́ мене́ от ча́янія моєго́;
|
помози́ ми, и спасу́ся, и поучу́ся во оправда́ніихъ Твои́хъ вы́ну.
|
|
117
|
118
|
|
помози́ мі, і спасу́ся, і поучу́ся во оправда́ніїх Твої́х ви́ну.
|
Уничижи́лъ єси́ вся́ отступа́ющыя от оправда́ній Твои́хъ: я́ко непра́ведно помышле́ніє и́хъ.
|
|
118
|
119
|
|
Уничижи́л єси́ вся отступа́ющия от оправда́ній Твої́х; я́ко непра́ведно помишле́ніє їх.
|
Преступа́ющыя непщева́хъ вся́ грѣ́шныя земли́: сего́ ра́ди возлюби́хъ свидѣ́нія Твоя́.
|
|
119
|
120
|
|
Преступа́ющия непщева́х вся грі́шния землі́; сего́ ра́ди возлюби́х свиді́нія Твоя́.
|
Пригвозди́ стра́ху Твоєму́ пло́ти моя́: от суде́бъ бо Твои́хъ убоя́хся.
|
|
120
|
121
|
|
Пригвозди́ стра́ху Твоєму́ пло́ті моя́; от суде́б бо Твої́х убоя́хся.
|
Сотвори́хъ су́дъ и пра́вду: не преда́ждь мене́ оби́дящымъ мя́.
|
|
121
|
122
|
|
Сотвори́х суд і пра́вду; не преда́ждь мене́ оби́дящим м'я.
|
Воспріими́ раба́ Твоєго́ во благо, да не оклевета́ютъ мене́ го́рдіи.
|
|
122
|
123
|
|
Восприйми́ раба́ Твоєго́ во бла́го, да не оклевета́ють мене́ го́рдії.
|
О́чи мои́ изчезо́стѣ во спасе́ніє Твоє́ и въ сло́во пра́вды Твоєя́:
|
|
123
|
124
|
|
О́чі мої́ ізчезо́сті во спасе́ніє Твоє́ і в сло́во пра́вди Твоєя́;
|
сотвори́ съ рабо́мъ Твои́мъ по ми́лости Твоє́й, и оправда́ніємъ Твои́мъ научи́ мя.
|
|
124
|
125
|
|
сотвори́ с рабо́м Твої́м по ми́лості Твоє́й і оправда́нієм Твої́м научи́ м'я.
|
Ра́бъ Тво́й є́смь а́зъ: вразуми́ мя, и увѣ́мъ свидѣ́нія Твоя́.
|
|
125
|
126
|
|
Раб Твой єсьм аз; вразуми́ м'я, і уві́м свиді́нія Твоя́.
|
Вре́мя сотвори́ти Го́сподеви: разори́ша зако́нъ Тво́й.
|
|
126
|
127
|
|
Вре́м'я сотвори́ти Го́сподеві; разори́ша зако́н Твой.
|
Сего́ ра́ди возлюби́хъ за́повѣди Твоя́ па́че зла́та и топа́зіа.
|
|
127
|
128
|
|
Сего́ ра́ди возлюби́х за́повіді Твоя́ па́че зла́та і топа́зія.
|
Сего́ ра́ди ко всѣ́мъ за́повѣдемъ Твои́мъ направля́хся, вся́къ пу́ть непра́вды возненави́дѣхъ.
|
|
128
|
129
|
|
Сего́ ра́ди ко всім за́повідем Твої́м направля́хся, всяк путь непра́вди возненави́діх.
|
Ди́вна свидѣ́нія Твоя́: сего́ ра́ди испыта́ я́ душа́ моя́.
|
|
129
|
130
|
|
Ди́вна свиді́нія Твоя́; сего́ ра́ди іспита́ я душа́ моя́.
|
Явле́ніє слове́съ Твои́хъ просвѣща́єтъ и вразумля́єтъ младе́нцы.
|
|
130
|
131
|
|
Явле́ніє слове́с Твої́х просвіща́єть і вразумля́єть младе́нці.
|
Уста́ моя́ отверзо́хъ и привлеко́хъ ду́хъ, я́ко за́повѣдій Твои́хъ жела́хъ.
|
|
131
|
132
|
|
Уста́ моя́ отверзо́х і привлеко́х дух, я́ко за́повідій Твої́х жела́х.
|
При́зри на мя́ и поми́луй мя́, по суду́ лю́бящихъ и́мя Твоє́.
|
|
1002
|
133
|
|
Сла́ва:
|
Стопы́ моя́ напра́ви по словеси́ Твоєму́, и да не облада́єтъ мно́ю вся́коє беззако́ніє:
|
|
132
|
134
|
|
При́зри на м'я і поми́луй м'я, по суду́ лю́б’ящих і́м'я Твоє́.
|
изба́ви мя́ от клеветы́ человѣ́ческія, и сохраню́ за́повѣди Твоя́.
|
|
133
|
135
|
|
Стопи́ моя́ напра́ви по словесі́ Твоєму́, і да не облада́єть мно́ю вся́коє беззако́ніє;
|
Лице́ Твоє́ просвѣти́ на раба́ Твоєго́ и научи́ мя оправда́ніємъ Твои́мъ.
|
|
134
|
136
|
|
ізба́ви м'я от клевети́ челові́чеськия, і сохраню́ за́повіді Твоя́.
|
Исхо́дища водна́я изведо́стѣ о́чи мои́, поне́же не сохрани́хъ зако́на Твоєго́.
|
|
135
|
137
|
|
Лице́ Твоє́ просвіти́ на раба́ Твоєго́ і научи́ м'я оправда́нієм Твої́м.
|
Пра́веднъ єси́, Го́споди, и пра́ви суди́ Твои́:
|
|
136
|
138
|
|
Ісхо́дища водна́я ізведо́сті о́чі мої́, поне́же не сохрани́х зако́на Твоєго́.
|
заповѣ́далъ єси́ пра́вду свидѣ́нія Твоя́, и и́стину зѣло́.
|
|
137
|
139
|
|
Пра́веден єси́, Го́споди, і пра́ві суди́ Твої́;
|
Иста́яла мя́ є́сть ре́вность Твоя́: я́ко забы́ша словеса́ Твоя́ врази́ мои́.
|
|
138
|
140
|
|
запові́дал єси́ пра́вду свиді́нія Твоя́, і і́стину зіло́.
|
Разжже́но сло́во Твоє́ зѣло́, и ра́бъ Тво́й возлюби́ є́.
|
|
139
|
141
|
|
Іста́яла м'я єсть ре́вность Твоя́, я́ко заби́ша словеса́ Твоя́ вразі́ мої́.
|
Юнѣ́йшій а́зъ є́смь и уничиже́нъ: оправда́ній Твои́хъ не забы́хъ.
|
|
140
|
142
|
|
Разжже́но сло́во Твоє́ зіло́, і раб Твой возлюби́ є.
|
Пра́вда Твоя́ пра́вда во вѣ́къ, и зако́нъ Тво́й и́стина.
|
|
141
|
143
|
|
Юні́йшій аз єсьм і унічиже́н; оправда́ній Твої́х не заби́х.
|
Ско́рби и ну́жди обрѣто́ша мя́: за́повѣди Твоя́ поуче́ніє моє́.
|
|
142
|
144
|
|
Пра́вда Твоя́ — пра́вда во вік, і зако́н Твой — і́стина.
|
Пра́вда свидѣ́нія Твоя́ въ вѣ́къ: вразуми́ мя, и жи́въ бу́ду.
|
|
143
|
145
|
|
Ско́рбі і ну́жди обріто́ша м'я; за́повіді Твоя́ — поуче́ніє моє́.
|
Воззва́хъ всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ, услы́ши мя́, Го́споди: оправда́нія Твоя́ взыщу́.
|
|
144
|
146
|
|
Пра́вда свиді́нія Твоя́ — в вік; вразуми́ м'я, і жив бу́ду.
|
Воззва́хъ Ти́, спаси́ мя, и сохраню́ свидѣ́нія Твоя́.
|
|
145
|
147
|
|
Воззва́х всім се́рдцем мої́м, усли́ши м'я, Го́споди; оправда́нія Твоя́ взищу́.
|
Предвари́хъ въ безго́діи и воззва́хъ: на словеса́ Твоя́ упова́хъ.
|
|
146
|
148
|
|
Воззва́х Ті, спаси́ м'я, і сохраню́ свиді́нія Твоя́.
|
Предвари́стѣ о́чи мои́ ко у́тру, поучи́тися словесе́мъ Твои́мъ.
|
|
147
|
149
|
|
Предвари́х в безго́дії і воззва́х; на словеса́ Твоя́ упова́х.
|
Гла́съ мо́й услы́ши, Го́споди, по ми́лости Твоє́й: по судьбѣ́ Твоє́й живи́ мя.
|
|
148
|
150
|
|
Предвари́сті о́чі мої́ ко у́тру поучи́тися словесе́м Твої́м.
|
Прибли́жишася гоня́щіи мя́ беззако́ніємъ: от зако́на же Твоєго́ удали́шася.
|
|
149
|
151
|
|
Глас мой усли́ши, Го́споди, по ми́лості Твоє́й; по судьбі́ Твоє́й живи́ м'я.
|
Бли́зъ єси́ Ты́, Го́споди, и вси́ путіє́ Твои́ и́стина.
|
|
150
|
152
|
|
Прибли́жишася гоня́щії м'я беззако́нієм; от зако́на же Твоєго́ удали́шася.
|
Испе́рва позна́хъ от свидѣ́ній Твои́хъ, я́ко въ вѣ́къ основа́лъ я́ єси́.
|
|
151
|
153
|
|
Близ єси́ Ти, Го́споди, і всі путіє́ Твої́ — і́стина.
|
Ви́ждь смире́ніє моє́ и изми́ мя: я́ко зако́на Твоєго́ не забы́хъ.
|
|
152
|
154
|
|
Іспе́рва позна́х от свиді́ній Твої́х, я́ко в вік основа́л я єси́.
|
Суди́ су́дъ мо́й и изба́ви мя́: словесе́ ра́ди Твоєго́ живи́ мя.
|
|
153
|
155
|
|
Виждь смире́ніє моє́ і ізми́ м'я, я́ко зако́на Твоєго́ не заби́х.
|
Дале́че от грѣ́шникъ спасе́ніє, я́ко оправда́ній Твои́хъ не взыска́ша.
|
|
154
|
156
|
|
Суди́ суд мой і ізба́ви м'я; словесе́ ра́ди Твоєго́ живи́ м'я.
|
Щедро́ты Твоя́ мно́ги, Го́споди: по судьбѣ́ Твоє́й живи́ мя.
|
|
155
|
157
|
|
Дале́че от грі́шник спасе́ніє, я́ко оправда́ній Твої́х не взиска́ша.
|
Мно́зи изгоня́щіи мя́ и стужа́ющіи ми́: от свидѣ́ній Твои́хъ не уклони́хся.
|
|
156
|
158
|
|
Щедро́ти Твоя́ мно́гі, Го́споди; по судьбі́ Твоє́й живи́ м'я.
|
Ви́дѣхъ неразумѣва́ющыя и иста́яхъ: я́ко слове́съ Твои́хъ не сохрани́ша.
|
|
157
|
159
|
|
Мно́зі ізгоня́щії м'я і стужа́ющії мі; от свиді́ній Твої́х не уклони́хся.
|
Ви́ждь, я́ко за́повѣди Твоя́ возлюби́хъ: Го́споди, по ми́лости Твоє́й живи́ мя.
|
|
158
|
160
|
|
Ви́діх неразуміва́ющия і іста́ях, я́ко слове́с Твої́х не сохрани́ша.
|
Нача́ло слове́съ Твои́хъ и́стина, и во вѣ́къ вся́ судьбы́ пра́вды Твоєя́.
|
|
159
|
161
|
|
Виждь, я́ко за́повіді Твоя́ возлюби́х; Го́споди, по ми́лості Твоє́й живи́ м'я.
|
Кня́зи погна́ша мя́ ту́не: и от слове́съ Твои́хъ убоя́ся се́рдце моє́.
|
|
160
|
162
|
|
Нача́ло слове́с Твої́х — і́стина, і во вік вся судьби́ пра́вди Твоєя́.
|
Возра́дуюся а́зъ о словесѣ́хъ Твои́хъ, я́ко обрѣта́яй коры́сть мно́гу.
|
|
161
|
163
|
|
Кня́зі погна́ша м'я ту́не; і от слове́с Твої́х убоя́ся се́рдце моє́.
|
Непра́вду возненави́дѣхъ и омерзи́хъ: зако́нъ же Тво́й возлюби́хъ.
|
|
162
|
164
|
|
Возра́дуюся аз о словесі́х Твої́х, я́ко обріта́яй кори́сть мно́гу.
|
Седмери́цею дне́мъ хвали́хъ Тя́ о судьба́хъ пра́вды Твоєя́.
|
|
163
|
165
|
|
Непра́вду возненави́діх і омерзи́х; зако́н же Твой возлюби́х.
|
Ми́ръ мно́гъ лю́бящымъ зако́нъ Тво́й, и нѣ́сть и́мъ собла́зна.
|
|
164
|
166
|
|
Седьмери́цею днем хвали́х Тя о судьба́х пра́вди Твоєя́.
|
Ча́яхъ спасе́нія Твоєго́, Го́споди, и за́повѣди Твоя́ возлюби́хъ.
|
|
165
|
167
|
|
Мир мног лю́б'ящим зако́н Твой, і ність їм собла́зна.
|
Сохрани́ душа́ моя́ свидѣ́нія Твоя́ и возлюби́ я́ зѣло́.
|
|
166
|
168
|
|
Ча́ях спасе́нія Твоєго́, Го́споди, і за́повіді Твоя́ возлюби́х.
|
Сохрани́хъ за́повѣди Твоя́ и свидѣ́нія Твоя́, я́ко вси́ путіє́ мои́ предъ Тобо́ю, Го́споди.
|
|
167
|
169
|
|
Сохрани́ душа́ моя́ свиді́нія Твоя́ і возлюби́ я зіло́.
|
Да прибли́жится моле́ніє моє́ предъ Тя́, Го́споди: по словеси́ Твоєму́ вразуми́ мя.
|
|
168
|
170
|
|
Сохрани́х за́повіді Твоя́ і свиді́нія Твоя́, я́ко всі путіє́ мої́ пред Тобо́ю, Го́споди.
|
Да вни́детъ проше́ніє моє́ предъ Тя́: Го́споди, по словеси́ Твоєму́ изба́ви мя́.
|
|
169
|
171
|
|
Да прибли́житься моле́ніє моє́ пред Тя, Го́споди; по словесі́ Твоєму́ вразуми́ м'я.
|
Отры́гнутъ устнѣ́ мои́ пѣ́ніє, єгда́ научи́ши мя́ оправда́ніємъ Твои́мъ.
|
|
170
|
172
|
|
Да вни́деть проше́ніє моє́ пред Тя; Го́споди, по словесі́ Твоєму́ ізба́ви м'я.
|
Провѣща́єтъ язы́къ мо́й словеса́ Твоя́, я́ко вся́ за́повѣди Твоя́ пра́вда.
|
|
171
|
173
|
|
Отри́гнуть устні́ мої́ пі́ніє, єгда́ научи́ши м'я оправда́нієм Твої́м.
|
Да бу́детъ рука́ Твоя́ є́же спасти́ мя, я́ко за́повѣди Твоя́ изво́лихъ.
|
|
172
|
174
|
|
Провіща́єть язи́к мой словеса́ Твоя́, я́ко вся за́повіді Твоя́ — пра́вда.
|
Возжела́хъ спасе́ніє Твоє́, Го́споди, и зако́нъ Тво́й поуче́ніє моє́ є́сть.
|
|
173
|
175
|
|
Да бу́деть рука́ Твоя́ є́же спасти́ м'я, я́ко за́повіді Твоя́ ізво́лих.
|
Жива́ бу́детъ душа́ моя́ и восхва́литъ Тя́: и судьбы́ Твоя́ помо́гутъ мнѣ́.
|
|
174
|
176
|
|
Возжела́х спасе́ніє Твоє́, Го́споди, і зако́н Твой поуче́ніє моє́ єсть.
|
Заблуди́хъ я́ко овча́ поги́бшеє: взыщи́ раба́ Твоєго́, я́ко за́повѣдій Твои́хъ не забы́хъ.
|
|
175
|
|
|
Жива́ бу́деть душа́ моя́ і восхва́лить Тя; і судьби́ Твоя́ помо́гуть мні.
|
|
|
176
|
|
|
Заблуди́х, я́ко овча́ поги́бшеє; взищи́ раба́ Твоєго́, я́ко за́повідій Твої́х не заби́х.
|
|
|
1003
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 119
|
Псалом 119
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 119.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Ко Го́споду, внегда́ скорбі́ти мі, воззва́х, і усли́ша м'я.
|
Ко Го́споду, внегда́ скорбѣ́ти ми́, воззва́хъ, и услы́ша мя́.
|
|
2
|
2
|
|
Го́споди, ізба́ви ду́шу мою́ от усте́н непра́ведних і от язи́ка льсти́ва.
|
Го́споди, изба́ви ду́шу мою́ от усте́нъ непра́ведныхъ и от язы́ка льсти́ва.
|
|
3
|
3
|
|
Что да́сться тебі́ іли́ что приложи́ться тебі́ к язи́ку льсти́ву?
|
Что́ да́стся тебѣ́, или́ что́ приложи́тся тебѣ́ къ язы́ку льсти́ву?
|
|
4
|
4
|
|
Стрі́ли си́льнаго ізощре́ни со у́гльми пусти́нними.
|
Стрѣ́лы си́льнаго изощре́ны, со у́гльми пусты́нными.
|
|
5
|
5
|
|
Уви́ мні, я́ко прише́льствіє моє́ продолжи́ся, всели́хся с селе́нії Кида́рськими;
|
Увы́ мнѣ́, я́ко прише́лствіє моє́ продолжи́ся, всели́хся съ селе́ніи Кида́рскими:
|
|
6
|
6
|
|
мно́го прише́льствова душа́ моя́; с ненави́дящими ми́ра біх ми́рен;
|
мно́го прише́лствова душа́ моя́: съ ненави́дящими ми́ра бѣ́хъ ми́ренъ:
|
|
7
|
7
|
|
єгда́ глаго́лах їм, боря́ху м'я ту́не.
|
єгда́ глаго́лахъ и́мъ, боря́ху мя́ ту́не.
|
|
Псалом 120
|
Псалом 120
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 120.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Возведо́х о́чі мої́ в го́ри, отню́дуже при́йдеть по́мощ моя́.
|
Возведо́хъ о́чи мои́ въ го́ры, отню́дуже пріи́детъ по́мощь моя́.
|
|
2
|
2
|
|
По́мощ моя́ от Го́спода, сотво́ршаго не́бо і зе́млю.
|
По́мощь моя́ от Го́спода, сотво́ршаго не́бо и зе́млю.
|
|
3
|
3
|
|
Не даждь во см'яте́ніє ноги́ твоєя́, ніже́ воздре́млеть храня́й тя;
|
Не да́ждь во смяте́ніє ноги́ твоєя́, ниже́ воздре́млетъ храня́й тя́:
|
|
4
|
4
|
|
се, не воздре́млеть, ніже́ у́снеть храня́й Ізра́їля.
|
се́, не воздре́млетъ, ниже́ у́снетъ храня́й Ізра́иля.
|
|
5
|
5
|
|
Госпо́дь сохрани́ть тя, Госпо́дь — покро́в твой на ру́ку десну́ю твою́.
|
Госпо́дь сохрани́тъ тя́, Госпо́дь покро́въ тво́й на ру́ку десну́ю твою́.
|
|
6
|
6
|
|
Во дні со́лнце не ожже́ть тебе́, ніже́ луна́ но́щію.
|
Во дни́ со́лнце не ожже́тъ тебе́, ниже́ луна́ но́щію.
|
|
7
|
7
|
|
Госпо́дь сохрани́ть тя от вся́каго зла, сохрани́ть ду́шу твою́ Госпо́дь;
|
Госпо́дь сохрани́тъ тя́ от вся́каго зла́, сохрани́тъ ду́шу твою́ Госпо́дь:
|
|
8
|
8
|
|
Госпо́дь сохрани́ть вхожде́ніє твоє́ і ісхожде́ніє твоє́, отни́ні і до ві́ка.
|
Госпо́дь сохрани́тъ вхожде́ніє твоє́ и исхожде́ніє твоє́, отны́нѣ и до вѣ́ка.
|
|
Псалом 121
|
Псалом 121
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 121.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Возвесели́хся о ре́кших мні: в дом Госпо́день по́йдем.
|
Возвесели́хся о ре́кшихъ мнѣ́: въ до́мъ Госпо́день по́йдемъ.
|
|
2
|
2
|
|
Стоя́ще бя́ху но́ги на́ша во дво́ріх твої́х, Ієрусали́ме.
|
Стоя́ще бя́ху но́ги на́шя во дво́рѣхъ твои́хъ, Ієрусали́ме.
|
|
3
|
3
|
|
Ієрусали́м зи́ждемий я́ко град, єму́же прича́стіє єго́ вку́пі.
|
Ієрусали́мъ зи́ждемый я́ко гра́дъ, єму́же прича́стіє єго́ вку́пѣ.
|
|
4
|
4
|
|
Та́мо бо взидо́ша колі́на, колі́на Госпо́дня, свиді́ніє Ізра́їлево, іспові́датися і́мені Госпо́дню;
|
Та́мо бо взыдо́ша колѣ́на, колѣ́на Госпо́дня, свидѣ́ніє Ізра́илево, исповѣ́датися и́мени Госпо́дню:
|
|
5
|
5
|
|
я́ко та́мо сідо́ша престо́ли на суд, престо́ли в дому́ Дави́дові.
|
я́ко та́мо сѣдо́ша престо́ли на су́дъ, престо́ли въ дому́ Дави́довѣ.
|
|
6
|
6
|
|
Вопросі́те же я́же о ми́рі Ієрусали́ма, і оби́ліє лю́б'ящим тя.
|
Вопроси́те же я́же о ми́рѣ Ієрусали́ма: и оби́ліє лю́бящымъ тя́.
|
|
7
|
7
|
|
Бу́ди же мир в си́лі твоє́й, і оби́ліє в столпостіна́х твої́х.
|
Бу́ди же ми́ръ въ си́лѣ твоє́й, и оби́ліє въ столпостѣна́хъ твои́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
Ра́ди бра́тій мої́х і бли́жніх мої́х глаго́лах у́бо мир о тебі́.
|
Ра́ди бра́тій мои́хъ и бли́жнихъ мои́хъ глаго́лахъ у́бо ми́ръ о тебѣ́.
|
|
9
|
9
|
|
До́му ра́ди Го́спода Бо́га на́шего взиска́х блага́я тебі́.
|
До́му ра́ди Го́спода Бо́га на́шего взыска́хъ блага́я тебѣ́.
|
|
Псалом 122
|
Псалом 122
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 122.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
К Тебі́ возведо́х о́чі мої́, живу́щему на небесі́.
|
Къ Тебѣ́ возведо́хъ о́чи мои́, Живу́щему на небеси́.
|
|
2
|
2
|
|
Се, я́ко о́чі раб в руку́ госпо́дій свої́х, я́ко о́чі раби́ні в руку́ госпожі́ своєя́, та́ко о́чі на́ші ко Го́споду Бо́гу на́шему, до́ндеже уще́дрить ни.
|
Се́, я́ко о́чи ра́бъ въ руку́ госпо́дій свои́хъ, я́ко о́чи рабы́ни въ руку́ госпожи́ своєя́: та́ко о́чи на́ши ко Го́споду Бо́гу на́шему, до́ндеже уще́дритъ ны́.
|
|
3
|
3
|
|
Поми́луй нас, Го́споди, поми́луй нас, я́ко помно́гу іспо́лнихомся унічиже́нія;
|
Поми́луй на́съ, Го́споди, поми́луй на́съ, я́ко помно́гу испо́лнихомся уничиже́нія:
|
|
4
|
4
|
|
найпа́че напо́лнися душа́ на́ша поноше́нія гобзу́ющих і унічиже́нія го́рдих.
|
наипа́че напо́лнися душа́ на́ша поноше́нія гобзу́ющихъ и уничиже́нія го́рдыхъ.
|
|
Псалом 123
|
Псалом 123
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 123.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Я́ко а́ще не Госпо́дь би бил в нас, — да рече́ть у́бо Ізра́їль,
|
Я́ко а́ще не Госпо́дь бы бы́лъ въ на́съ, да рече́тъ у́бо Ізра́иль:
|
|
2
|
2
|
|
я́ко а́ще не Госпо́дь би бил в нас, внегда́ воста́ти челові́ком на ни, — у́бо живи́х поже́рли би́ша нас;
|
я́ко а́ще не Госпо́дь бы бы́лъ въ на́съ, внегда́ воста́ти человѣ́комъ на ны́, у́бо живы́хъ поже́рли бы́ша на́съ:
|
|
3
|
3
|
|
внегда́ прогні́ватися я́рості їх на ни, у́бо вода́ потопи́ла би нас.
|
внегда́ прогнѣ́ватися я́рости и́хъ на ны́, у́бо вода́ потопи́ла бы на́съ.
|
|
4
|
4
|
|
Пото́к пре́йде душа́ на́ша;
|
Пото́къ пре́йде душа́ на́ша:
|
|
5
|
5
|
|
у́бо пре́йде душа́ на́ша во́ду непостоя́нную.
|
у́бо пре́йде душа́ на́ша во́ду непостоя́нную.
|
|
6
|
6
|
|
Благослове́н Госпо́дь, І́же не даде́ нас в лови́тву зубо́м їх.
|
Благослове́нъ Госпо́дь, и́же не даде́ на́съ въ лови́тву зубо́мъ и́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
Душа́ на́ша, я́ко пти́ця ізба́вися от сі́ті ловя́щих; сіть сокруши́ся, і ми ізба́влені би́хом.
|
Душа́ на́ша я́ко пти́ца изба́вися от сѣ́ти ловя́щихъ: сѣ́ть сокруши́ся, и мы́ изба́влени бы́хомъ.
|
|
8
|
8
|
|
По́мощ на́ша во і́м'я Го́спода, сотво́ршаго не́бо і зе́млю.
|
По́мощь на́ша во и́мя Го́спода, сотво́ршаго не́бо и зе́млю.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 124
|
Псалом 124
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 124.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Наді́ющіїся на Го́спода, я́ко гора́ Сіо́н; не подви́житься в вік живи́й во Ієрусали́мі.
|
Надѣ́ющіися на Го́спода, я́ко гора́ Сіо́нъ: не подви́жится въ вѣ́къ живы́й во Ієрусали́мѣ.
|
|
2
|
2
|
|
Го́ри о́крест єго́, і Госпо́дь о́крест люді́й Свої́х, отни́ні і до ві́ка.
|
Го́ры о́крестъ єго́, и Госпо́дь о́крестъ люді́й Свои́хъ, отны́нѣ и до вѣ́ка.
|
|
3
|
3
|
|
Я́ко не оста́вить Госпо́дь жезла́ грі́шних на жре́бій пра́ведних, я́ко да не про́струть пра́веднії в беззако́нія рук свої́х.
|
Я́ко не оста́витъ Госпо́дь жезла́ грѣ́шныхъ на жре́бій пра́ведныхъ, я́ко да не про́струтъ пра́ведніи въ беззако́нія ру́къ свои́хъ.
|
|
4
|
4
|
|
Ублажи́, Го́споди, благі́я і пра́вия се́рдцем.
|
Ублажи́, Го́споди, благі́я и пра́выя се́рдцемъ.
|
|
5
|
5
|
|
Уклоня́ющияся же в развраще́нія отведе́ть Госпо́дь с ді́лающими беззако́ніє; мир на Ізра́їля!
|
Уклоня́ющыяся же въ развраще́нія отведе́тъ Госпо́дь съ дѣ́лающими беззако́ніє: ми́ръ на Ізра́иля.
|
|
Псалом 125
|
Псалом 125
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 125.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Внегда́ возврати́ти Го́споду плін Сіо́нь, би́хом я́ко уті́шені.
|
Внегда́ возврати́ти Го́споду плѣ́нъ Сіо́нь, бы́хомъ я́ко утѣ́шени.
|
|
2
|
2
|
|
Тогда́ іспо́лнишася ра́дости уста́ на́ша, і язи́к наш весе́лія; тогда́ реку́ть во язи́ціх: возвели́чил єсть Госпо́дь сотвори́ти с ни́ми.
|
Тогда́ испо́лнишася ра́дости уста́ на́ша, и язы́къ на́шъ весе́лія: тогда́ реку́тъ во язы́цѣхъ: возвели́чилъ є́сть Госпо́дь сотвори́ти съ ни́ми.
|
|
3
|
3
|
|
Возвели́чил єсть Госпо́дь сотвори́ти с на́ми; би́хом веселя́щеся.
|
Возвели́чилъ є́сть Госпо́дь сотвори́ти съ на́ми: бы́хомъ веселя́щеся.
|
|
4
|
4
|
|
Возврати́, Го́споди, пліне́ніє на́ше, я́ко пото́ки ю́гом.
|
Возврати́, Го́споди, плѣне́ніє на́ше, я́ко пото́ки ю́гомъ.
|
|
5
|
5
|
|
Сі́ющії слеза́ми ра́достію по́жнуть.
|
Сѣ́ющіи слеза́ми, ра́достію по́жнутъ.
|
|
6
|
6
|
|
Ходя́щії хожда́ху і пла́кахуся, мета́юще сі́мена своя́; гряду́ще же при́йдуть ра́достію, взе́млюще рукоя́ті своя́.
|
Ходя́щіи хожда́ху и пла́кахуся, мета́юще сѣ́мена своя́: гряду́ще же пріи́дутъ ра́достію, взе́млюще рукоя́ти своя́.
|
|
Псалом 126
|
Псалом 126
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 126.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
А́ще не Госпо́дь сози́ждеть дом, всу́є труди́шася зи́ждущії; а́ще не Госпо́дь сохрани́ть град, всу́є бді стреги́й.
|
А́ще не Госпо́дь сози́ждетъ до́мъ, всу́є труди́шася зи́ждущіи: а́ще не Госпо́дь сохрани́тъ гра́дъ, всу́є бдѣ́ стрегі́й.
|
|
2
|
2
|
|
Всу́є вам єсть у́треневати; воста́нете по сіді́нії яду́щії хліб болі́зні, єгда́ дасть возлю́бленним Свої́м сон.
|
Всу́є ва́мъ є́сть у́треневати: воста́нете по сѣдѣ́ніи яду́щіи хлѣ́бъ болѣ́зни, єгда́ да́стъ возлю́бленнымъ Свои́мъ со́нъ.
|
|
3
|
3
|
|
Се, достоя́ніє Госпо́днє — си́нове, мзда — плода́ чре́вняго.
|
Се́, достоя́ніє Госпо́дне сы́нове, мзда́ плода́ чре́вняго.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко стрі́ли в руці́ си́льнаго, та́ко си́нове оттрясе́нних.
|
Я́ко стрѣ́лы въ руцѣ́ си́льнаго, та́ко сы́нове оттрясе́нныхъ.
|
|
5
|
5
|
|
Блаже́н, і́же іспо́лнить жела́ніє своє́ от них; не постидя́ться, єгда́ глаго́лють враго́м свої́м во враті́х.
|
Блаже́нъ, и́же испо́лнитъ жела́ніє своє́ от ни́хъ: не постыдя́тся, єгда́ глаго́лютъ враго́мъ свои́мъ во вратѣ́хъ.
|
|
Псалом 127
|
Псалом 127
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 127.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Блаже́нні всі боя́щіїся Го́спода, ходя́щії в путе́х Єго́;
|
Блаже́ни вси́ боя́щіися Го́спода, ходя́щіи въ путе́хъ Єго́:
|
|
2
|
2
|
|
труди́ плодо́в [рук] твої́х сні́си; блаже́н єси́, і добро́ тебі́ бу́деть.
|
труды́ плодо́въ {ру́къ} твои́хъ снѣ́си: блаже́нъ єси́, и добро́ тебѣ́ бу́детъ.
|
|
3
|
3
|
|
Жена́ твоя́, я́ко лоза́ плодови́та, в страна́х до́му твоєго́;
|
Жена́ твоя́ я́ко лоза́ плодови́та въ страна́хъ до́му твоєго́: 4сы́нове твои́ я́ко новосажде́нія ма́сличная о́крестъ трапе́зы твоєя́.
|
|
4
|
4
|
|
си́нове твої́, я́ко новосажде́нія ма́сличная, о́крест трапе́зи твоєя́.
|
5Се́, та́ко благослови́тся человѣ́къ боя́йся Го́спода.
|
|
5
|
5
|
|
Се, та́ко благослови́ться челові́к боя́йся Го́спода.
|
6Благослови́тъ тя́ Госпо́дь от Сіо́на, и у́зриши блага́я Ієрусали́ма вся́ дни́ живота́ твоєго́,
|
|
6
|
6
|
|
Благослови́ть тя Госпо́дь от Сіо́на, і у́зриши блага́я Ієрусали́ма вся дні живота́ твоєго́,
|
7и у́зриши сы́ны сыно́въ твои́хъ: ми́ръ на Ізра́иля.
|
|
7
|
|
|
і у́зриши си́ни сино́в твої́х; мир на Ізра́їля!
|
|
|
Псалом 128
|
Псалом 128
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 128.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Мно́жицею бра́шася со мно́ю от ю́ности моєя́, — да рече́ть у́бо Ізра́їль;
|
Мно́жицею бра́шася со мно́ю от ю́ности моєя́, да рече́тъ у́бо Ізра́иль:
|
|
2
|
2
|
|
мно́жицею бра́шася со мно́ю от ю́ности моєя́, і́бо не премого́ша м'я.
|
мно́жицею бра́шася со мно́ю от ю́ности моєя́, и́бо не премого́ша мя́.
|
|
3
|
3
|
|
На хребті́ моє́м ді́лаша грі́шници, продолжи́ша беззако́ніє своє́.
|
На хребтѣ́ моє́мъ дѣ́лаша грѣ́шницы, продолжи́ша беззако́ніє своє́.
|
|
4
|
4
|
|
Госпо́дь пра́веден ссіче́ ви́я грі́шников.
|
Госпо́дь пра́веденъ ссѣче́ вы́я грѣ́шниковъ.
|
|
5
|
5
|
|
Да постидя́ться і возвратя́ться всп'ять всі ненави́дящії Сіо́на;
|
Да постыдя́тся и возвратя́тся вспя́ть вси́ ненави́дящіи Сіо́на:
|
|
6
|
6
|
|
да бу́дуть, я́ко трава́ на здіх [на кро́віх], я́же пре́жде восторже́нія і́зсше;
|
да бу́дутъ я́ко трава́ на здѣ́хъ {на кро́вѣхъ}, я́же пре́жде восторже́нія и́зсше:
|
|
7
|
7
|
|
Є́юже не іспо́лни руки́ своєя́ жняй, і ні́дра своєго́ рукоя́ті собира́яй;
|
є́юже не испо́лни руки́ своєя́ жня́й, и нѣ́дра своєго́ рукоя́ти собира́яй:
|
|
8
|
8
|
|
і не рі́ша мимоходя́щії; благослове́ніє Госпо́днє на ви, благослови́хом ви во і́м'я Госпо́днє.
|
и не рѣ́ша мимоходя́щіи: благослове́ніє Госпо́дне на вы́, благослови́хомъ вы́ во и́мя Госпо́дне.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 129
|
Псалом 129
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 129.
|
Пѣ́снь степе́ней.–
|
|
1
|
1
|
|
Із глубини́ воззва́х к Тебі́, Го́споди; Го́споди, усли́ши глас мой.
|
–Изъ глубины́ воззва́хъ къ Тебѣ́, Го́споди:–
|
|
2
|
2
|
|
Да бу́дуть у́ші Твої́ вне́млющі гла́су моле́нія моєго́.
|
–Го́споди, услы́ши гла́съ мо́й. 2Да бу́дутъ у́ши Твои́ вне́млющѣ гла́су моле́нія моєго́.
|
|
3
|
3
|
|
А́ще беззако́нія на́зриши, Го́споди, Го́споди, кто постої́ть? Я́ко у Тебе́ очище́ніє єсть.
|
А́ще беззако́нія на́зриши, Го́споди, Го́споди, кто́ постои́тъ?–
|
|
4
|
4
|
|
І́мене ра́ди Твоєго́ потерпі́х* Тя, Го́споди, потерпі́ душа́ моя́ в сло́во Твоє́; упова́ душа́ моя́ на Го́спода.
|
–Яко у Тебе́ очище́ніє є́сть.
|
|
5
|
5
|
|
От стра́жі у́треннія до но́щі, от стра́жі у́треннія да упова́єть Ізра́їль на Го́спода;
|
4И́мене ра́ди Твоєго́ потерпѣ́хъ Тя́, Го́споди, потерпѣ́ душа́ моя́ въ сло́во Твоє́: упова́ душа́ моя́ на Го́спода.
|
|
6
|
6
|
|
я́ко у Го́спода ми́лость, і мно́гоє у Него́ ізбавле́ніє; і Той ізба́вить Ізра́їля от всіх беззако́ній єго́.
|
5От стра́жи у́треннія до но́щи, от стра́жи у́треннія да упова́єтъ Ізра́иль на Го́спода:
|
|
Псалом 130
|
Псалом 130
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 130.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Го́споди, не вознесе́ся се́рдце моє́, ніже́ вознесо́стіся о́чі мої́; ніже́ ходи́х в вели́ких, ніже́ в ди́вних па́че мене́.
|
Го́споди, не вознесе́ся се́рдце моє́, ниже́ вознесо́стѣся о́чи мои́: ниже́ ходи́хъ въ вели́кихъ, ниже́ въ ди́вныхъ па́че мене́.
|
|
2
|
2
|
|
А́ще не смиреному́дрствовах, но вознесо́х ду́шу мою́, я́ко отдоє́ноє на ма́тер свою́, та́ко возда́си на ду́шу мою́.
|
А́ще не смиреному́дрствовахъ, но вознесо́хъ ду́шу мою́, я́ко отдоє́ноє на ма́терь свою́, та́ко возда́си на ду́шу мою́.
|
|
3
|
3
|
|
Да упова́єть Ізра́їль на Го́спода отни́ні і до ві́ка.
|
Да упова́єтъ Ізра́иль на Го́спода отны́нѣ и до вѣ́ка.
|
|
Псалом 131
|
Псалом 131
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 131.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Пом'яни́, Го́споди, Дави́да і всю кро́тость єго́;
|
Помяни́, Го́споди, Дави́да и всю́ кро́тость єго́:
|
|
2
|
2
|
|
я́ко кля́тся Го́сподеві, обіща́ся Бо́гу Іа́ковлю;
|
я́ко кля́тся Го́сподеви, обѣща́ся Бо́гу Іа́ковлю:
|
|
3
|
3
|
|
а́ще вни́ду в селе́ніє до́му моєго́, іли́ взи́ду на одр посте́лі моєя́;
|
а́ще вни́ду въ селе́ніє до́му моєго́, или́ взы́ду на о́дръ посте́ли моєя́:
|
|
4
|
4
|
|
а́ще дам сон очи́ма мої́ма, і ві́ждома* мої́ма дрема́ніє, і поко́й скранія́ма* мої́ма;
|
а́ще да́мъ со́нъ очи́ма мои́ма, и вѣ́ждома мои́ма дрема́ніє, и поко́й скраніа́ма мои́ма:
|
|
5
|
5
|
|
до́ндеже обря́щу мі́сто Го́сподеві, селе́ніє Бо́гу Іа́ковлю.
|
до́ндеже обря́щу мѣ́сто Го́сподеви, селе́ніє Бо́гу Іа́ковлю.
|
|
6
|
6
|
|
Се, сли́шахом я во Євфра́фі, обріто́хом я в поля́х дубра́ви;
|
Се́, слы́шахомъ я́ во Євфра́ѳѣ, обрѣто́хомъ я́ въ поля́хъ Дубра́вы:
|
|
7
|
7
|
|
вни́дем в селе́нія Єго́, поклоні́мся на мі́сто, іді́же стоя́сті но́зі Єго́.
|
вни́демъ въ селе́нія Єго́, поклони́мся на мѣ́сто, идѣ́же стоя́стѣ но́зѣ Єго́.
|
|
8
|
8
|
|
Воскресни́, Го́споди, в поко́й Твой, Ти і киво́т святи́ні Твоєя́.
|
Воскре́сни́, Го́споди, въ поко́й Тво́й, Ты́ и ківо́тъ святы́ни Твоєя́.
|
|
9
|
9
|
|
Свяще́нници Твої́ облеку́ться пра́вдою, і преподо́бнії Твої́ возра́дуються.
|
Свяще́нницы Твои́ облеку́тся пра́вдою, и преподо́бніи Твои́ возра́дуются.
|
|
10
|
10
|
|
Дави́да ра́ди, раба́ Твоєго́, не отврати́ лице́ пома́заннаго Твоєго́.
|
Дави́да ра́ди раба́ Твоєго́, не отврати́ лице́ пома́заннаго Твоєго́.
|
|
11
|
11
|
|
Кля́тся Госпо́дь Дави́ду і́стиною, і не отве́ржеться єя́: от плода́ чре́ва твоєго́ посажду́ на престо́лі твоє́м.
|
Кля́тся Госпо́дь Дави́ду и́стиною, и не отве́ржется єя́: от плода́ чре́ва твоєго́ посажду́ на престо́лѣ твоє́мъ.
|
|
12
|
12
|
|
А́ще сохраня́ть си́нове твої́ заві́т Мой і свиді́нія Моя́ сія́, ї́мже научу́ я, і си́нове їх до ві́ка ся́дуть на престо́лі твоє́м.
|
А́ще сохраня́тъ сы́нове твои́ завѣ́тъ Мо́й и свидѣ́нія Моя́ сія́, и́мже научу́ я́, и сы́нове и́хъ до вѣ́ка ся́дутъ на престо́лѣ твоє́мъ.
|
|
13
|
13
|
|
Я́ко ізбра́ Госпо́дь Сіо́на, ізво́ли ї в жили́ще Себі́.
|
Я́ко избра́ Госпо́дь Сіо́на, изво́ли и́ въ жили́ще Себѣ́.
|
|
14
|
14
|
|
Сей поко́й Мой во вік ві́ка, зді вселю́ся, я́ко ізво́лих ї.
|
Се́й поко́й Мо́й во вѣ́къ вѣ́ка, здѣ́ вселю́ся, я́ко изво́лихъ и́.
|
|
15
|
15
|
|
Лови́тву єго́ благословля́яй благословлю́, ни́щия єго́ наси́щу хлі́би;
|
Лови́тву єго́ благословля́яй благословлю́, ни́щыя єго́ насы́щу хлѣ́бы:
|
|
16
|
16
|
|
свяще́нники єго́ облеку́ во спасе́ніє, і преподо́бнії єго́ ра́достію возра́дуються.
|
свяще́нники єго́ облеку́ во спасе́ніє, и преподо́бніи єго́ ра́достію возра́дуются.
|
|
17
|
17
|
|
Та́мо возращу́ рог Дави́дові, угото́вах світи́льник пома́занному Моєму́.
|
Та́мо возращу́ ро́гъ Дави́дови, угото́вахъ свѣти́лникъ пома́занному Моєму́.
|
|
18
|
18
|
|
Враги́ єго́ облеку́ студо́м, на нем же процвіте́ть святи́ня Моя́.
|
Враги́ єго́ облеку́ студо́мъ, на не́мъ же процвѣте́тъ святы́ня Моя́.
|
|
Псалом 132
|
Псалом 132
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 132.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Се, что добро́, іли́ что красно́, но є́же жи́ти бра́тії вку́пі?
|
Се́, что́ добро́, или́ что́ красно́, но є́же жи́ти бра́тіи вку́пѣ?
|
|
2
|
2
|
|
Я́ко ми́ро на главі́, сходя́щеє на браду́, браду́ Ааро́ню, сходя́щеє на оме́ти оде́жди єго́;
|
Я́ко ми́ро на главѣ́, сходя́щеє на браду́, браду́ Ааро́ню, сходя́щеє на оме́ты оде́жды єго́:
|
|
3
|
3
|
|
я́ко роса́ Аєрмо́нськая сходя́щая на го́ри Сіо́нськія; я́ко та́мо запові́да Госпо́дь благослове́ніє і живо́т до ві́ка.
|
я́ко роса́ Аєрмо́нская сходя́щая на го́ры Сіо́нскія: я́ко та́мо заповѣ́да Госпо́дь благослове́ніє и живо́тъ до вѣ́ка.
|
|
Псалом 133
|
Псалом 133
|
|
0
|
0
|
|
Піснь степе́ней, 133.
|
Пѣ́снь степе́ней.
|
|
1
|
1
|
|
Се, ни́ні благослові́те Го́спода, всі раби́ Госпо́дні, стоя́щії в хра́мі Госпо́дні, во дво́ріх до́му Бо́га на́шего.
|
Се́, ны́нѣ благослови́те Го́спода, вси́ раби́ Госпо́дни, стоя́щіи въ хра́мѣ Госпо́дни, во дво́рѣхъ до́му Бо́га на́шего.
|
|
2
|
2
|
|
В но́щех воздіжі́те ру́ки ва́ша во свята́я і благослові́те Го́спода.
|
Въ но́щехъ воздѣжи́те ру́ки ва́шя во свята́я и благослови́те Го́спода.
|
|
3
|
3
|
|
Благослови́ть тя Госпо́дь от Сіо́на, сотвори́вий не́бо і зе́млю.
|
Благослови́тъ тя́ Госпо́дь от Сіо́на, сотвори́вый не́бо и зе́млю.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 134
|
Псалом 134
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 134.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Хвалі́те і́м'я Госпо́днє, хвалі́те, раби́ Го́спода,
|
Хвали́те и́мя Госпо́дне, хвали́те, раби́ Го́спода,
|
|
2
|
2
|
|
стоя́щії во хра́мі Госпо́дні, во дво́ріх до́му Бо́га на́шего.
|
стоя́щіи во хра́мѣ Госпо́дни, во дво́рѣхъ до́му Бо́га на́шего.
|
|
3
|
3
|
|
Хвалі́те Го́спода, я́ко благ Госпо́дь; по́йте і́мені Єго́, я́ко добро́;
|
Хвали́те Го́спода, я́ко бла́гъ Госпо́дь: по́йте и́мени Єго́, я́ко добро́:
|
|
4
|
4
|
|
я́ко Іа́кова ізбра́ Себі́ Госпо́дь, Ізра́їля в достоя́ніє Себі́;
|
я́ко Іа́кова избра́ Себѣ́ Госпо́дь, Ізра́иля въ достоя́ніє Себѣ́:
|
|
5
|
5
|
|
я́ко аз позна́х, я́ко ве́лій Госпо́дь, і Госпо́дь наш над всі́ми бо́ги;
|
я́ко а́зъ позна́хъ, я́ко ве́лій Госпо́дь, и Госпо́дь на́шъ надъ всѣ́ми бо́ги:
|
|
6
|
6
|
|
вся, єли́ка восхоті́ Госпо́дь, сотвори́ на небесі́ і на землі́, в моря́х і во всіх бе́зднах.
|
вся́, єли́ка восхотѣ́ Госпо́дь, сотвори́ на небеси́ и на земли́, въ моря́хъ и во всѣ́хъ бе́зднахъ.
|
|
7
|
7
|
|
Возводя́ о́блаки от послі́дніх землі́, мо́лнії в дождь сотвори́, ізводя́й ві́три от сокро́вищ Свої́х.
|
Возводя́ о́блаки от послѣ́днихъ земли́, мо́лніи въ до́ждь сотвори́, изводя́й вѣ́тры от сокро́вищъ Свои́хъ.
|
|
8
|
8
|
|
І́же порази́ пе́рвенці Єги́петськия от челові́ка до скота́;
|
И́же порази́ пе́рвенцы Єги́петскія от человѣ́ка до скота́:
|
|
9
|
9
|
|
посла́ зна́менія і чудеса́ посреді́ тебе́, Єги́пте, на фарао́на і на вся раби́ єго́.
|
посла́ зна́менія и чудеса́ посредѣ́ тебе́, Єги́пте, на фарао́на и на вся́ рабы́ єго́.
|
|
10
|
10
|
|
І́же порази́ язи́ки мно́гі і ізби́ царі́ крі́пкі;
|
И́же порази́ язы́ки мно́ги и изби́ цари́ крѣ́пки:
|
|
11
|
11
|
|
Сіо́на, царя́ Аморре́йська, і О́га, царя́ Васа́нська, і вся ца́рствія Ханаа́нська;
|
Сио́на царя́ Аморре́йска и О́га царя́ Васа́нска, и вся́ ца́рствія Ханаа́нска:
|
|
12
|
12
|
|
і даде́ зе́млю їх достоя́ніє, достоя́ніє Ізра́їлю лю́дем Свої́м.
|
и даде́ зе́млю и́хъ достоя́ніє, достоя́ніє Ізра́илю лю́демъ Свои́мъ.
|
|
13
|
13
|
|
Го́споди, і́м'я Твоє́ в вік, і па́м'ять Твоя́ в род і род;
|
Го́споди, и́мя Твоє́ въ вѣ́къ, и па́мять Твоя́ въ ро́дъ и ро́дъ:
|
|
14
|
14
|
|
я́ко суди́ти і́мать Госпо́дь лю́дем Свої́м, і о рабі́х Свої́х умо́литься.
|
я́ко суди́ти и́мать Госпо́дь лю́демъ Свои́мъ, и о рабѣ́хъ Свои́хъ умо́лится.
|
|
15
|
15
|
|
І́доли язи́к — сребро́ і зла́то, діла́ рук челові́чеських;
|
І́доли язы́къ сребро́ и зла́то, дѣла́ ру́къ человѣ́ческихъ:
|
|
16
|
16
|
|
уста́ і́муть і не возглаго́лють; о́чі і́муть і не у́зрять;
|
уста́ и́мутъ, и не возглаго́лютъ: о́чи и́мутъ, и не у́зрятъ:
|
|
17
|
17
|
|
у́ші і́муть і не усли́шать; ніже́ бо єсть дух во усті́х їх.
|
у́ши и́мутъ, и не услы́шатъ: ниже́ бо є́сть ду́хъ во устѣ́хъ и́хъ.
|
|
18
|
18
|
|
Подо́бні їм да бу́дуть творя́щії я і всі наді́ющіїся на ня.
|
Подо́бни и́мъ да бу́дутъ творя́щіи я́ и вси́ надѣ́ющіися на ня́.
|
|
19
|
19
|
|
До́ме Ізра́їлев, благослові́те Го́спода; до́ме Ааро́нь, благослові́те Го́спода; до́ме Леві́їн, благослові́те Го́спода;
|
До́ме Ізра́илевъ, благослови́те Го́спода: до́ме Ааро́нь, благослови́те Го́спода: до́ме Леві́инъ, благослови́те Го́спода:
|
|
20
|
20
|
|
боя́щіїся Го́спода, благослові́те Го́спода.
|
боя́щіися Го́спода, благослови́те Го́спода.
|
|
21
|
21
|
|
Благослове́н Госпо́дь от Сіо́на, живи́й во Ієрусали́мі.
|
Благослове́нъ Госпо́дь от Сіо́на, живы́й во Ієрусали́мѣ.
|
|
Псалом 135
|
Псалом 135
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 135.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві, я́ко благ; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви, я́ко бла́гъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
2
|
2
|
|
Іспові́дайтеся Бо́гу бого́в; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
Исповѣ́дайтеся Бо́гу бого́въ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Іспові́дайтеся Го́сподеві господе́й; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
Исповѣ́дайтеся Го́сподеви господе́й: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
4
|
4
|
|
Сотво́ршему чудеса́ ве́лія Єди́ному; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
Сотво́ршему чудеса́ ве́лія єди́ному: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Сотво́ршему небеса́ ра́зумом; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
Сотво́ршему небеса́ ра́зумомъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
6
|
6
|
|
Утверди́вшему зе́млю на вода́х; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
Утверди́вшему зе́млю на вода́хъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
7
|
7
|
|
Сотво́ршему світи́ла ве́лія Єди́ному; я́ко в вік ми́лость Єго́;
|
Сотво́ршему свѣти́ла ве́лія єди́ному: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
8
|
8
|
|
со́лнце во о́бласть дне; я́ко в вік ми́лость Єго́;
|
со́лнце во о́бласть дне́: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
9
|
9
|
|
луну́ і зві́зди во о́бласть но́щі; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
луну́ и звѣ́зды во о́бласть но́щи: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
10
|
10
|
|
Порази́вшему Єги́пта с пе́рвенці єго́; я́ко в вік ми́лость Єго́;
|
Порази́вшему Єги́пта съ пе́рвенцы єго́: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
11
|
11
|
|
і ізве́дшему Ізра́їля от среди́ їх; я́ко в вік ми́лость Єго́;
|
и изве́дшему Ізра́иля от среды́ и́хъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
12
|
12
|
|
руко́ю крі́пкою і ми́шцею висо́кою; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
руко́ю крѣ́пкою и мы́шцею высо́кою: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
13
|
13
|
|
Разді́льшему Чермно́є мо́ре в разділе́нія; я́ко в вік ми́лость Єго́;
|
Раздѣ́льшему Чермно́є мо́ре въ раздѣле́нія: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
14
|
14
|
|
і прове́дшему Ізра́їля посреді́ єго́; я́ко в вік ми́лость Єго́;
|
и прове́дшему Ізра́иля посредѣ́ єго́: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
15
|
15
|
|
і істря́сшему фарао́на і си́лу єго́ в мо́ре Чермно́є; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
и истря́сшему фарао́на и си́лу єго́ въ мо́ре Чермно́є: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
16
|
16
|
|
Прове́дшему лю́ди Своя́ в пусти́ні; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
Прове́дшему лю́ди Своя́ въ пусты́ни: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
17
|
17
|
|
Порази́вшему царі́ ве́лія; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
Порази́вшему цари́ ве́лія: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
18
|
18
|
|
І уби́вшему царі́ крі́пкія; я́ко в вік ми́лость Єго́;
|
И уби́вшему цари́ крѣ́пкія: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
19
|
19
|
|
Сіо́на, царя́ Аморре́йська; я́ко в вік ми́лость Єго́;
|
Сио́на царя́ Аморре́йска: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
20
|
20
|
|
і О́га, царя́ Васа́нська; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
и О́га царя́ Васа́нска: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
21
|
21
|
|
І да́вшему зе́млю їх достоя́ніє; я́ко в вік ми́лость Єго́;
|
И да́вшему зе́млю и́хъ достоя́ніє: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
22
|
22
|
|
достоя́ніє Ізра́їлю, рабу́ Своєму́; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
достоя́ніє Ізра́илю рабу́ Своєму́: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
23
|
23
|
|
Я́ко во смире́нії на́шем пом'яну́ ни Госпо́дь; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
Я́ко во смире́ніи на́шемъ помяну́ ны Госпо́дь: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
24
|
24
|
|
І ізба́вил ни єсть от враго́в на́ших; я́ко в вік ми́лость Єго́;
|
И изба́вилъ ны́ є́сть от враго́въ на́шихъ: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́:
|
|
25
|
25
|
|
дая́й пи́щу вся́кой пло́ті; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
дая́й пи́щу вся́кой пло́ти: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
26
|
26
|
|
Іспові́дайтеся Бо́гу Небе́сному; я́ко в вік ми́лость Єго́.
|
Исповѣ́дайтеся Бо́гу небе́сному: я́ко въ вѣ́къ ми́лость Єго́.
|
|
Псалом 136
|
Псалом 136
|
|
0
|
0
|
|
Дави́ду Ієремі́єм, 136.
|
Дави́ду Ієремі́ємъ.
|
|
1
|
1
|
|
На ріка́х Вавило́нських, та́мо сідо́хом і пла́кахом, внегда́ пом'яну́ти нам Сіо́на;
|
На рѣка́хъ Вавило́нскихъ, та́мо сѣдо́хомъ и пла́кахомъ, внегда́ помяну́ти на́мъ Сіо́на:
|
|
2
|
2
|
|
на ве́рбіїх посреді́ єго́ обі́сихом орга́ни на́ша.
|
на ве́рбіихъ посредѣ́ єго́ обѣ́сихомъ орга́ны на́шя.
|
|
3
|
3
|
|
Я́ко та́мо вопроси́ша ни плі́ншії нас о словесі́х пі́сней, і ве́дшії нас о пі́нії; воспо́йте нам от пі́сней Сіо́нських.
|
Я́ко та́мо вопроси́ша ны́ плѣ́ншіи на́съ о словесѣ́хъ пѣ́сней, и ве́дшіи на́съ о пѣ́ніи: воспо́йте на́мъ от пѣ́сней Сіо́нскихъ.
|
|
4
|
4
|
|
Ка́ко воспоє́м піснь Госпо́дню на землі́ чужде́й?
|
Ка́ко воспоє́мъ пѣ́снь Госпо́дню на земли́ чужде́й?
|
|
5
|
5
|
|
А́ще забу́ду тебе́, Ієрусали́ме, забве́нна бу́ди десни́ця моя́.
|
А́ще забу́ду тебе́, Ієрусали́ме, забве́на бу́ди десни́ца моя́.
|
|
6
|
6
|
|
Прильпни́ язи́к мой горта́ні моєму́, а́ще не пом'яну́ тебе́, а́ще не предложу́ Ієрусали́ма, я́ко в нача́лі весе́лія моєго́.
|
Прильпни́ язы́къ мо́й горта́ни моєму́, а́ще не помяну́ тебе́, а́ще не предложу́ Ієрусали́ма, я́ко въ нача́лѣ весе́лія моєго́.
|
|
7
|
7
|
|
Пом'яни́, Го́споди, си́ни Едо́мськія в день Ієрусали́мль глаго́лющия: істоща́йте, істоща́йте до основа́ній єго́.
|
Помяни́, Го́споди, сы́ны Єдо́мскія въ де́нь Ієрусали́мль глаго́лющыя: истоща́йте, истоща́йте до основа́ній єго́.
|
|
8
|
8
|
|
Дщи Вавило́ня окая́нная, блаже́н, і́же возда́сть тебі́ воздая́ніє твоє́, є́же воздала́ єси́ нам;
|
Дщи́ Вавило́ня окая́нная, блаже́нъ, и́же возда́стъ тебѣ́ воздая́ніє твоє́, є́же воздала́ єси́ на́мъ:
|
|
9
|
9
|
|
блаже́н, і́же і́меть і разбіє́ть младе́нці твоя́ о ка́мень.
|
блаже́нъ, и́же и́метъ и разбіє́тъ младе́нцы твоя́ о ка́мень.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 137
|
Псалом 137
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, Агге́я і Заха́рії, 137.
|
Псало́мъ Дави́ду, Агге́а и Заха́ріи.
|
|
1
|
1
|
|
Іспові́мся Тебі́, Го́споди, всім се́рдцем мої́м, і пред а́нгели воспою́ Тебі́, я́ко усли́шал єси́ вся глаго́ли уст мої́х;
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, Го́споди, всѣ́мъ се́рдцемъ мои́мъ, и предъ а́нгелы воспою́ Тебѣ́, я́ко услы́шалъ єси́ вся́ глаго́лы у́стъ мои́хъ:
|
|
2
|
2
|
|
поклоню́ся ко хра́му свято́му Твоєму́ і іспові́мся і́мені Твоєму́ о ми́лості Твоє́й і і́стині Твоє́й, я́ко возвели́чил єси́ над всім і́м'я Твоє́ свято́є.
|
поклоню́ся ко хра́му свято́му Твоєму́ и исповѣ́мся и́мени Твоєму́ о ми́лости Твоє́й и и́стинѣ Твоє́й, я́ко возвели́чилъ єси́ надъ всѣ́мъ и́мя Твоє́ свято́є.
|
|
3
|
3
|
|
В о́ньже а́ще день призову́ Тя, ско́ро усли́ши м'я; умно́жиши м'я в душі́ моє́й си́лою Твоє́ю.
|
Въ о́ньже а́ще де́нь призову́ Тя, ско́ро услы́ши мя́: умно́жиши мя́ въ души́ моє́й си́лою Твоє́ю.
|
|
4
|
4
|
|
Да іспові́дяться Тебі́, Го́споди, всі ца́ріє зе́мстії, я́ко усли́шаша вся глаго́ли уст Твої́х;
|
Да исповѣ́дятся Тебѣ́, Го́споди, вси́ ца́ріє зе́мстіи, я́ко услы́шаша вся́ глаго́лы у́стъ Твои́хъ:
|
|
5
|
5
|
|
і да воспою́ть в путе́х Госпо́дніх, я́ко ве́лія сла́ва Госпо́дня;
|
и да воспою́тъ въ путе́хъ Госпо́днихъ, я́ко ве́лія сла́ва Госпо́дня:
|
|
6
|
6
|
|
я́ко висо́к Госпо́дь, і смире́нния призира́єть, і висо́кая іздале́ча вість.
|
я́ко высо́къ Госпо́дь, и смире́нныя призира́єтъ, и высо́кая издале́ча вѣ́сть.
|
|
7
|
7
|
|
А́ще пойду́ посреді́ ско́рби, живи́ши м'я; на гнів враг мої́х просте́рл єси́ ру́ку Твою́, і спасе́ м'я десни́ця Твоя́.
|
А́ще пойду́ посредѣ́ ско́рби, живи́ши мя́: на гнѣ́въ вра́гъ мои́хъ просте́рлъ єси́ ру́ку Твою́, и спасе́ мя десни́ца Твоя́.
|
|
8
|
8
|
|
Госпо́дь возда́сть за м'я; Го́споди, ми́лость Твоя́ во вік; діл руку́ Твоє́ю не пре́зри.
|
Госпо́дь возда́стъ за мя́: Го́споди, ми́лость Твоя́ во вѣ́къ: дѣ́лъ руку́ Твоє́ю не пре́зри.
|
|
Псалом 138
|
Псалом 138
|
|
0
|
0
|
|
В коне́ць Дави́ду, псало́м Заха́ріїн, в разсі́янії, 138.
|
Въ коне́цъ Дави́ду, псало́мъ Заха́ріинъ, въ разсѣ́яніи.
|
|
1
|
1
|
|
Го́споди, іскуси́л м'я єси́ і позна́л м'я єси́; Ти позна́л єси́ сіда́ніє моє́ і воста́ніє моє́.
|
Го́споди, искуси́лъ мя́ єси́ и позна́лъ мя́ єси́: Ты́ позна́лъ єси́ сѣда́ніє моє́ и воста́ніє моє́.
|
|
2
|
2
|
|
Ти разумі́л єси́ помишле́нія моя́ іздале́ча;
|
Ты́ разумѣ́лъ єси́ помышле́нія моя́ издале́ча:
|
|
3
|
3
|
|
стезю́ мою́ і у́же моє́ Ти єси́ ізслі́довал і вся путі́ моя́ прови́діл єси́.
|
стезю́ мою́ и у́же моє́ Ты́ єси́ изслѣ́довалъ и вся́ пути́ моя́ прови́дѣлъ єси́.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко ність льсти в язи́ці моє́м; се, Го́споди, Ти позна́л єси́
|
Я́ко нѣ́сть льсти́ въ язы́цѣ моє́мъ: се́, Го́споди, Ты́ позна́лъ єси́
|
|
5
|
5
|
|
вся послі́дняя і дре́вняя; Ти созда́л єси́ м'я і положи́л єси́ на мні ру́ку Твою́.
|
вся́ послѣ́дняя и дре́вняя: Ты́ созда́лъ єси́ мя́ и положи́лъ єси́ на мнѣ́ ру́ку Твою́.
|
|
6
|
6
|
|
Удиви́ся ра́зум Твой от мене́, утверди́ся, не возмогу́ к нему́.
|
Удиви́ся ра́зумъ Тво́й от мене́, утверди́ся, не возмогу́ къ нему́.
|
|
7
|
7
|
|
Ка́мо пойду́ от Ду́ха Твоєго́? І от лиця́ Твоєго́ ка́мо біжу́?
|
Ка́мо пойду́ от Ду́ха Твоєго́? И от лица́ Твоєго́ ка́мо бѣжу́?
|
|
8
|
8
|
|
А́ще взи́ду на не́бо, Ти та́мо єси́; а́ще сни́ду во ад, та́мо єси́.
|
А́ще взы́ду на небо, Ты́ та́мо єси́: а́ще сни́ду во а́дъ, та́мо єси́.
|
|
9
|
9
|
|
А́ще возьму́ крилі́ мої́ ра́но і вселю́ся в послі́дніх мо́ря,
|
А́ще возму́ крилѣ́ мои́ ра́но и вселю́ся въ послѣ́днихъ мо́ря,
|
|
10
|
10
|
|
і та́мо бо рука́ Твоя́ наста́вить м'я, і удержи́ть м'я десни́ця Твоя́.
|
и та́мо бо рука́ Твоя́ наста́витъ мя́, и удержи́тъ мя́ десни́ца Твоя́.
|
|
11
|
11
|
|
І ріх: єда́ тьма попере́ть м'я? І нощ просвіще́ніє в сла́дості моє́й.
|
И рѣ́хъ: єда́ тма́ попере́тъ мя́? И но́щь просвѣще́ніє въ сла́дости моє́й.
|
|
12
|
12
|
|
Я́ко тьма не помрачи́ться от Тебе́, і нощ я́ко день просвіти́ться; я́ко тьма єя́, та́ко і світ єя́.
|
Я́ко тма́ не помрачи́тся от Тебе́, и но́щь я́ко де́нь просвѣти́тся: я́ко тма́ єя́, та́ко и свѣ́тъ єя́.
|
|
13
|
13
|
|
Я́ко Ти созда́л [стяжа́л] єси́ утро́би моя́, восприя́л м'я єси́ із чре́ва ма́тере моєя́.
|
Я́ко Ты́ созда́лъ {стяжа́лъ} єси́ утро́бы моя́, воспрія́лъ мя́ єси́ изъ чре́ва ма́тере моєя́.
|
|
14
|
14
|
|
Іспові́мся Тебі́, я́ко стра́шно удиви́лся єси́; чу́дна діла́ Твоя́, і душа́ моя́ зна́єть зіло́.
|
Исповѣ́мся Тебѣ́, я́ко стра́шно удиви́лся єси́: чу́дна дѣла́ Твоя́, и душа́ моя́ зна́єтъ зѣло́.
|
|
15
|
15
|
|
Не утаї́ся кость моя́ от Тебе́, ю́же сотвори́л єси́ в та́йні, і соста́в мой в преіспо́дніх землі́.
|
Не утаи́ся ко́сть моя́ от Тебе́, ю́же сотвори́лъ єси́ въ та́йнѣ, и соста́въ мо́й въ преиспо́днихъ земли́.
|
|
16
|
16
|
|
Несоді́ланноє моє́ ви́дісті о́чі Твої́, і в кни́зі Твоє́й всі напи́шуться; во днех сози́ждуться, і нікто́же в них.
|
Несодѣ́ланноє моє́ ви́дѣстѣ о́чи Твои́, и въ кни́зѣ Твоє́й вси́ напи́шутся: во дне́хъ сози́ждутся, и никто́же въ ни́хъ.
|
|
17
|
17
|
|
Мні же зіло́ че́стні би́ша дру́зі Твої́, Бо́же, зіло́ утверди́шася влади́чествія їх;
|
Мнѣ́ же зѣло́ че́стни бы́ша дру́зи Твои́, Бо́же, зѣло́ утверди́шася влады́чествія и́хъ:
|
|
18
|
18
|
|
ізочту́ їх, і па́че піска́ умно́жаться; воста́х, і єще́ єсьм с Тобо́ю.
|
изочту́ и́хъ, и па́че песка́ умно́жатся: воста́хъ, и єще́ є́смь съ Тобо́ю.
|
|
19
|
19
|
|
А́ще ізбіє́ши грі́шники, Бо́же; му́жіє крове́й, уклоні́теся от мене́.
|
А́ще избіє́ши грѣ́шники, Бо́же: му́жіє крове́й, уклони́теся от мене́.
|
|
20
|
20
|
|
Я́ко ревни́ві єсте́ в помишле́ніїх, при́ймуть в суєту́ гра́ди Твоя́.
|
Я́ко ревни́ви єсте́ въ помышле́ніихъ, пріи́мутъ въ суєту́ гра́ды Твоя́.
|
|
21
|
21
|
|
Не ненави́дящия ли Тя, Го́споди, возненави́діх, і о вразі́х Твої́х іста́ях?
|
Не ненави́дящыя ли Тя́, Го́споди, возненави́дѣхъ, и о вразѣ́хъ Твои́хъ иста́яхъ?
|
|
22
|
22
|
|
Соверше́нною не́навистію возненави́діх я; во враги́ би́ша мі.
|
Соверше́нною не́навистію возненави́дѣхъ я́: во враги́ бы́ша ми́.
|
|
23
|
23
|
|
Іскуси́ м'я, Бо́же, і уві́ждь се́рдце моє́; істяжи́ м'я і разумі́й стезі́ моя́;
|
Искуси́ мя, Бо́же, и увѣ́ждь се́рдце моє́: истяжи́ мя и разумѣ́й стези́ моя́:
|
|
24
|
24
|
|
і виждь, а́ще путь беззако́нія во мні, і наста́ви м'я на путь ві́чен.
|
и ви́ждь, а́ще пу́ть беззако́нія во мнѣ́, и наста́ви мя́ на пу́ть вѣ́ченъ.
|
|
Псалом 139
|
Псалом 139
|
|
0
|
1
|
|
В коне́ць, псало́м Дави́ду, 139.
|
Въ коне́цъ, псало́мъ Дави́ду.–
|
|
1
|
2
|
|
Ізми́ м'я, Го́споди, от челові́ка лука́ва, от му́жа непра́ведна ізба́ви м'я;
|
–Изми́ мя, Го́споди, от человѣ́ка лука́ва, от му́жа непра́ведна изба́ви мя́:
|
|
2
|
3
|
|
і́же поми́слиша непра́вду в се́рдці, весь день ополча́ху бра́ні;
|
2и́же помы́слиша непра́вду въ се́рдцы, ве́сь де́нь ополча́ху бра́ни:
|
|
3
|
4
|
|
ізостри́ша язи́к свой, я́ко змії́н; яд а́спідов под устна́ми їх.
|
3изостри́ша язы́къ сво́й я́ко зміи́нъ: я́дъ а́спідовъ подъ устна́ми и́хъ.
|
|
4
|
5
|
|
Сохрани́ м'я, Го́споди, із руки́ грі́шничі, от челові́к непра́ведних ізми́ м'я, і́же поми́слиша зап'я́ті стопи́ моя́.
|
4Сохрани́ мя, Го́споди, изъ руки́ грѣ́шничи, от человѣ́къ непра́ведныхъ изми́ мя, и́же помы́слиша запя́ти стопы́ моя́.
|
|
5
|
6
|
|
Скри́ша го́рдії сіть мні і у́жи, преп'я́ша сіть нога́ма мої́ма;
|
5Скры́ша го́рдіи сѣ́ть мнѣ́ и у́жы, препя́ша сѣ́ть нога́ма мои́ма: 6при стези́ собла́зны положи́ша ми́.
|
|
6
|
7
|
|
при стезі́ собла́зни положи́ша мі.
|
Рѣ́хъ Го́сподеви: Бо́гъ мо́й єси́ Ты́, внуши́, Го́споди, гла́съ моле́нія моєго́.
|
|
7
|
8
|
|
Ріх Го́сподеві: Бог мой єси́ Ти, внуши́, Го́споди, глас моле́нія моєго́.
|
Го́споди, Го́споди, си́ло спасе́нія моєго́, осѣни́лъ єси́ надъ главо́ю моє́ю въ де́нь бра́ни.
|
|
8
|
9
|
|
Го́споди, Го́споди! Си́ло спасе́нія моєго́, осіни́л єси́ над главо́ю моє́ю в день бра́ні.
|
Не преда́ждь мене́, Го́споди, от жела́нія моєго́ грѣ́шнику: помы́слиша на мя́, не оста́ви мене́, да не когда́ вознесу́тся.
|
|
9
|
10
|
|
Не преда́ждь мене́, Го́споди, от жела́нія моєго́ грі́шнику; поми́слиша на м'я, не оста́ви мене́, да не когда́ вознесу́ться.
|
Глава́ окруже́нія и́хъ, тру́дъ усте́нъ и́хъ покры́єтъ я́.
|
|
10
|
11
|
|
Псало́м окруже́нія їх, труд усте́н їх покри́єть я.
|
Паду́тъ на ни́хъ у́глія о́гненная, низложи́ши я́ во страсте́хъ, и не постоя́тъ.
|
|
11
|
12
|
|
Паду́ть на них у́глія о́гненная, низложи́ши я во страсте́х, і не постоя́ть.
|
Му́жъ язы́ченъ не испра́вится на земли́: му́жа непра́ведна зла́я уловя́тъ во истлѣ́ніє.
|
|
12
|
13
|
|
Муж язи́чен не іспра́виться на землі́; му́жа непра́ведна зла́я улов'я́ть во істлі́ніє.
|
Позна́хъ, я́ко сотвори́тъ Госпо́дь су́дъ ни́щымъ и ме́сть убо́гимъ.
|
|
13
|
14
|
|
Позна́х, я́ко сотвори́ть Госпо́дь суд ни́щим і месть убо́гим.
|
Оба́че пра́ведніи исповѣ́дятся и́мени Твоєму́, и вселя́тся пра́віи съ лице́мъ Твои́мъ.
|
|
14
|
|
|
Оба́че пра́веднії іспові́дяться і́мені Твоєму́, і вселя́ться пра́вії с лице́м Твої́м.
|
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 140
|
Псалом 140
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, 140.
|
Псало́мъ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Го́споди, воззва́х к Тебі́, усли́ши м'я; воньми́ гла́су моле́нія моєго́, внегда́ воззва́ти мі к Тебі́.
|
Го́споди, воззва́хъ къ Тебѣ́, услы́ши мя́: вонми́ гла́су моле́нія моєго́, внегда́ воззва́ти ми́ къ Тебѣ́.
|
|
2
|
2
|
|
Да іспра́виться моли́тва моя́, я́ко кади́ло пред Тобо́ю; воздія́ніє руку́ моє́ю — же́ртва вече́рняя.
|
Да испра́вится моли́тва моя́ я́ко кади́ло предъ Тобо́ю: воздѣя́ніє руку́ моє́ю, же́ртва вече́рняя.
|
|
3
|
3
|
|
Положи́, Го́споди, хране́ніє усто́м мої́м і двер огражде́нія о устна́х мої́х.
|
Положи́, Го́споди, хране́ніє усто́мъ мои́мъ и две́рь огражде́нія о устна́хъ мои́хъ.
|
|
4
|
4
|
|
Не уклони́ се́рдце моє́ в словеса́ лука́вствія — непщева́ти вини́ о грісі́х с челові́ки, ді́лающими беззако́ніє; і не сочту́ся со ізбра́нними їх.
|
Не уклони́ се́рдце моє́ въ словеса́ лука́вствія, непщева́ти вины́ о грѣсѣ́хъ съ человѣ́ки дѣ́лающими беззако́ніє: и не сочту́ся со избра́нными и́хъ.
|
|
5
|
5
|
|
Нака́жеть м'я пра́ведник ми́лостію і обличи́ть м'я, єле́й же грі́шнаго да не нама́стить глави́ моєя́; я́ко єще́ і моли́тва моя́ во благоволе́ніїх їх.
|
Нака́жетъ мя́ пра́ведникъ ми́лостію и обличи́тъ мя́, єле́й же грѣ́шнаго да не нама́ститъ главы́ моєя́: я́ко єще́ и моли́тва моя́ во благоволе́ніихъ и́хъ.
|
|
6
|
6
|
|
Поже́рти би́ша при ка́мені судії́ їх; усли́шаться глаго́ли мої́, я́ко возмого́ша [услади́шася].
|
Поже́рты бы́ша при ка́мени судіи́ и́хъ: услы́шатся глаго́ли мои́, я́ко возмого́ша {услади́шася}.
|
|
7
|
7
|
|
Я́ко то́лща землі́ просі́деся на землі́, расточи́шася ко́сті їх при а́ді.
|
Я́ко то́лща земли́ просѣ́деся на земли́, расточи́шася ко́сти и́хъ при а́дѣ.
|
|
8
|
8
|
|
Я́ко к Тебі́, Го́споди, Го́споди, о́чі мої́; на Тя упова́х, не отими́ ду́шу мою́;
|
Я́ко къ Тебѣ́, Го́споди, Го́споди, о́чи мои́: на Тя́ упова́хъ, не отъими́ ду́шу мою́:
|
|
9
|
9
|
|
сохрани́ м'я от сі́ті, ю́же соста́виша мі, і от собла́зн ді́лающих беззако́ніє.
|
сохрани́ мя от сѣ́ти, ю́же соста́виша ми́, и от собла́знъ дѣ́лающихъ беззако́ніє.
|
|
10
|
10
|
|
Паду́ть во мре́жу свою́ грі́шници; єди́н єсьм аз, до́ндеже прейду́.
|
Паду́тъ во мре́жу свою́ грѣ́шницы: єди́нъ є́смь а́зъ, до́ндеже прейду́.
|
|
Псалом 141
|
Псалом 141
|
|
1
|
|
|
Ра́зума Дави́ду, внегда́ би́ти єму́ в верте́пі моля́щемуся, 141.
|
|
|
2
|
2
|
|
Гла́сом мої́м ко Го́споду воззва́х, гла́сом мої́м ко Го́споду помоли́хся.
|
Гла́сомъ мои́мъ ко Го́споду воззва́хъ, гла́сомъ мои́мъ ко Го́споду помоли́хся.
|
|
3
|
3
|
|
Пролію́ пред Ним моле́ніє моє́, печа́ль мою́ пред Ним возвіщу́.
|
Пролію́ предъ Ни́мъ моле́ніє моє́, печа́ль мою́ предъ Ни́мъ возвѣщу́.
|
|
4
|
4
|
|
Внегда́ ізчеза́ти от мене́ ду́ху моєму́, і Ти позна́л єси́ стезі́ моя́; на путі́ сем, по нему́же хожда́х, скри́ша сіть мні.
|
Внегда́ изчеза́ти от мене́ ду́ху моєму́, и Ты́ позна́лъ єси́ стези́ моя́: на пути́ се́мъ, по нему́же хожда́хъ, скры́ша сѣ́ть мнѣ́.
|
|
5
|
5
|
|
Сматря́х одесну́ю і возгля́дах, і не бі зна́яй мене́; поги́бе бі́гство от мене́, і ність взиска́яй ду́шу мою́.
|
Сматря́хъ одесну́ю и возгля́дахъ, и не бѣ́ зна́яй мене́: поги́бе бѣ́гство от мене́, и нѣ́сть взыска́яй ду́шу мою́.
|
|
6
|
6
|
|
Воззва́х к Тебі́, Го́споди, ріх: Ти єси́ Упова́ніє моє́, часть моя́ єси́ на землі́ живи́х.
|
Воззва́хъ къ Тебѣ́, Го́споди, рѣ́хъ: Ты́ єси́ упова́ніє моє́, ча́сть моя́ єси́ на земли́ живы́хъ.
|
|
7
|
7
|
|
Воньми́ моле́нію моєму́, я́ко смири́хся зіло́; ізба́ви м'я от гоня́щих м'я, я́ко укріпи́шася па́че мене́.
|
Вонми́ моле́нію моєму́, я́ко смири́хся зѣло́: изба́ви мя́ от гоня́щихъ мя́, я́ко укрепи́шася па́че мене́.
|
|
8
|
8
|
|
Ізведи́ із темни́ці ду́шу мою́, іспові́датися і́мені Твоєму́; мене́ ждуть пра́ведници, до́ндеже возда́си мні.
|
Изведи́ изъ темни́цы ду́шу мою́, исповѣ́датися и́мени Твоєму́: мене́ жду́тъ пра́ведницы, до́ндеже возда́си мнѣ́.
|
|
Псалом 142
|
Псалом 142
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, єгда́ гоня́ше єго́ Авессало́м, син єго́, 142.
|
Псало́мъ Дави́ду, єгда́ гоня́ше єго́ Авессало́мъ сы́нъ єго́.
|
|
1
|
1
|
|
Го́споди, усли́ши моли́тву мою́, внуши́ моле́ніє моє́ во і́стині Твоє́й, усли́ши м'я в пра́вді Твоє́й;
|
Го́споди, услы́ши моли́тву мою́, внуши́ моле́ніє моє́ во и́стинѣ Твоє́й, услы́ши мя́ въ пра́вдѣ Твоє́й:
|
|
2
|
2
|
|
і не вни́ди в суд с рабо́м Твої́м, я́ко не оправди́ться пред Тобо́ю всяк живи́й.
|
и не вни́ди въ су́дъ съ рабо́мъ Твои́мъ, я́ко не оправди́тся предъ Тобо́ю вся́къ живы́й.
|
|
3
|
3
|
|
Я́ко погна́ враг ду́шу мою́; смири́л єсть в зе́млю живо́т мой; посади́л м'я єсть в те́мних, я́ко ме́ртвия ві́ка.
|
Я́ко погна́ вра́гъ ду́шу мою́: смири́лъ є́сть въ зе́млю живо́тъ мо́й: посади́лъ мя́ є́сть въ те́мныхъ, я́ко ме́ртвыя вѣ́ка.
|
|
4
|
4
|
|
І уни́ во мні дух мой, во мні см'яте́ся се́рдце моє́.
|
И уны́ во мнѣ́ ду́хъ мо́й, во мнѣ́ смяте́ся се́рдце моє́.
|
|
5
|
5
|
|
Пом'яну́х дні дре́внія, поучи́хся во всіх ді́ліх Твої́х, в творе́ніїх руку́ Твоє́ю поуча́хся.
|
Помяну́хъ дни́ дре́внія, поучи́хся во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Твои́хъ, въ творе́ніихъ руку́ Твоє́ю поуча́хся.
|
|
6
|
6
|
|
Возді́х к Тебі́ ру́ці мої́; душа́ моя́, я́ко земля́ безво́дная, Тебі́.
|
Воздѣ́хъ къ Тебѣ́ ру́цѣ мои́: душа́ моя́ я́ко земля́ безво́дная Тебѣ́.
|
|
7
|
7
|
|
Ско́ро усли́ши м'я, Го́споди, ізчезе́ дух мой; не отврати́ лиця́ Твоєго́ от мене́, і уподо́блюся низходя́щим в ров.
|
Ско́ро услы́ши мя́, Го́споди, изчезе́ ду́хъ мо́й: не отврати́ лица́ Твоєго́ от мене́, и уподо́блюся низходя́щымъ въ ро́въ.
|
|
8
|
8
|
|
Сли́шану сотвори́ мні зау́тра ми́лость Твою́, я́ко на Тя упова́х; скажи́ мні, Го́споди, путь, в о́ньже пойду́, я́ко к Тебі́ взях ду́шу мою́.
|
Слы́шану сотвори́ мнѣ́ зау́тра ми́лость Твою́, я́ко на Тя́ упова́хъ: скажи́ мнѣ́, Го́споди, пу́ть, въ о́ньже пойду́, я́ко къ Тебѣ́ взя́хъ ду́шу мою́.
|
|
9
|
9
|
|
Ізми́ м'я от враг мої́х, Го́споди, к Тебі́ прибіго́х.
|
Изми́ мя от вра́гъ мои́хъ, Го́споди, къ Тебѣ́ прибѣго́хъ.
|
|
10
|
10
|
|
Научи́ м'я твори́ти во́лю Твою́, я́ко Ти єси́ Бог мой; Дух Твой Благи́й наста́вить м'я на зе́млю пра́ву.
|
Научи́ мя твори́ти во́лю Твою́, я́ко Ты́ єси́ Бо́гъ мо́й: Ду́хъ Тво́й благі́й наста́витъ мя́ на зе́млю пра́ву.
|
|
11
|
11
|
|
І́мене Твоєго́ ра́ди, Го́споди, живи́ши м'я пра́вдою Твоє́ю; ізведе́ши от печа́лі ду́шу мою́;
|
И́мене Твоєго́ ра́ди, Го́споди, живи́ши мя́ пра́вдою Твоє́ю: изведе́ши от печа́ли ду́шу мою́:
|
|
12
|
12
|
|
і ми́лостію Твоє́ю потреби́ши враги́ моя́ і погуби́ши вся стужа́ющия душі́ моє́й; я́ко аз раб Твой єсьм.
|
и ми́лостію Твоє́ю потреби́ши враги́ моя́ и погуби́ши вся́ стужа́ющыя души́ моє́й: я́ко а́зъ ра́бъ Тво́й є́смь.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 143
|
Псалом 143
|
|
0
|
0
|
|
Псало́м Дави́ду, к Голіа́фу, 143.
|
Псало́мъ Дави́ду, къ Голіа́ѳу.
|
|
1
|
1
|
|
Благослове́н Госпо́дь Бог мой, науча́яй ру́ці мої́ на ополче́ніє, пе́рсти моя́ на брань.
|
Благослове́нъ Госпо́дь Бо́гъ мо́й, науча́яй ру́цѣ мои́ на ополче́ніє, пе́рсты моя́ на бра́нь.
|
|
2
|
2
|
|
Ми́лость моя́ і Прибі́жище моє́, Засту́пник мой і Ізба́витель мой, Защи́титель мой, і на Него́ упова́х; повину́яй лю́ди моя́ под м'я.
|
Ми́лость моя́ и прибѣ́жище моє́, засту́пникъ мо́й и изба́витель мо́й, защи́титель мо́й, и на Него́ упова́хъ: повину́яй лю́ди моя́ подъ мя́.
|
|
3
|
3
|
|
Го́споди, что єсть челові́к, я́ко позна́лся єси́ єму́? Іли́ син челові́ч, я́ко вміня́єши єго́?
|
Го́споди, что́ є́сть человѣ́къ, я́ко позна́лся єси́ єму́? Или́ сы́нъ человѣ́чь, я́ко вмѣня́єши єго́?
|
|
4
|
4
|
|
Челові́к суєті́ уподо́бися; дні́є єго́ — я́ко сінь прехо́дять.
|
Человѣ́къ суєтѣ́ уподо́бися: дні́є єго́ я́ко сѣ́нь прехо́дятъ.
|
|
5
|
5
|
|
Го́споди, преклони́ небеса́ і сни́ди; косни́ся гора́м — і воздим'я́ться;
|
Го́споди, преклони́ небеса́, и сни́ди: косни́ся гора́мъ, и воздымя́тся:
|
|
6
|
6
|
|
блесни́ мо́лнію — і разжене́ши я; посли́ стрі́ли Твоя́ — і см'яте́ши я.
|
блесни́ мо́лнію, и разжене́ши я́: посли́ стрѣ́лы Твоя́, и смяте́ши я́.
|
|
7
|
7
|
|
Посли́ ру́ку Твою́ с висоти́, ізми́ м'я і ізба́ви м'я от вод мно́гих, із руки́ сино́в чужди́х,
|
Посли́ ру́ку Твою́ съ высоты́, изми́ мя и изба́ви мя́ от во́дъ мно́гихъ, изъ руки́ сыно́въ чужди́хъ,
|
|
8
|
8
|
|
ї́хже уста́ глаго́лаша суєту́, і десни́ця їх — десни́ця непра́вди.
|
и́хже уста́ глаго́лаша суєту́, и десни́ца и́хъ десни́ца непра́вды.
|
|
9
|
9
|
|
Бо́же, піснь но́ву воспою́ Тебі́, во псалти́рі десятостру́ннім пою́ Тебі́;
|
Бо́же, пѣ́снь но́ву воспою́ Тебѣ́, во псалти́ри десятостру́ннѣмъ пою́ Тебѣ́:
|
|
10
|
10
|
|
даю́щему спасе́ніє царе́м, ізбавля́ющему Дави́да, раба́ Своєго́, от меча́ лю́та.
|
даю́щему спасе́ніє царе́мъ, избавля́ющему Дави́да раба́ Своєго́ от меча́ лю́та.
|
|
11
|
11
|
|
Ізба́ви м'я і ізми́ м'я із руки́ сино́в чужди́х, ї́хже уста́ глаго́лаша суєту́, і десни́ця їх — десни́ця непра́вди;
|
Изба́ви мя́ и изми́ мя изъ руки́ сыно́въ чужди́хъ, и́хже уста́ глаго́лаша суєту́, и десни́ца и́хъ десни́ца непра́вды:
|
|
12
|
12
|
|
ї́хже си́нове їх — я́ко новосажде́нія водруже́ная в ю́ності своє́й, дще́рі їх удо́брени, преукра́шени, я́ко подо́біє хра́ма;
|
и́хже сы́нове и́хъ я́ко новосажде́нія водруже́ная въ ю́ности своє́й, дще́ри и́хъ удо́брены, преукра́шены я́ко подо́біє хра́ма:
|
|
13
|
13
|
|
храни́лища їх іспо́лнена, отрига́ющая от сего́ в сіє́; о́вці їх многопло́дни, мно́жащияся во ісхо́дищих свої́х; воло́ве їх то́лсті;
|
храни́лища и́хъ испо́лнена, отрыга́ющая от сего́ въ сіє́: о́вцы и́хъ многопло́дны, мно́жащыяся во исхо́дищихъ свои́хъ: воло́ве и́хъ то́лсти:
|
|
14
|
14
|
|
ність паде́нія опло́ту, ніже́ прохо́да, ніже́ во́пля в сто́гнах їх.
|
нѣ́сть паде́нія опло́ту, ниже́ прохо́да, ниже́ во́пля въ сто́гнахъ и́хъ.
|
|
15
|
15
|
|
Ублажи́ша лю́ди, ї́мже сія́ суть; блаже́нні лю́діє, ї́мже Госпо́дь Бог їх.
|
Ублажи́ша лю́ди, и́мже сія́ су́ть: блаже́ни лю́діє, и́мже Госпо́дь Бо́гъ и́хъ.
|
|
Псалом 144
|
Псалом 144
|
|
0
|
0
|
|
Хвала́ Дави́ду, 144.
|
Хвала́ Дави́ду.
|
|
1
|
1
|
|
Вознесу́ Тя, Бо́же мой, Царю́ мой, і благословлю́ і́м'я Твоє́ в вік і в вік ві́ка.
|
Вознесу́ Тя, Бо́же мо́й, Царю́ мо́й, и благословлю́ и́мя Твоє́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
2
|
2
|
|
На всяк день благословлю́ Тя, і восхвалю́ і́м'я Твоє́ в вік і в вік ві́ка.
|
На вся́къ де́нь благословлю́ Тя, и восхвалю́ и́мя Твоє́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
3
|
3
|
|
Ве́лій Госпо́дь і хва́лен зіло́, і вели́чію Єго́ ність конця́.
|
Ве́лій Госпо́дь и хва́ленъ зѣло́, и вели́чію Єго́ нѣ́сть конца́.
|
|
4
|
4
|
|
Род і род восхва́лять діла́ Твоя́ і си́лу Твою́ возвістя́ть;
|
Ро́дъ и ро́дъ восхва́лятъ дѣла́ Твоя́ и си́лу Твою́ возвѣстя́тъ:
|
|
5
|
5
|
|
великолі́піє сла́ви святи́ні Твоєя́ возглаго́лють і чудеса́ Твоя́ пові́дять;
|
великолѣ́піє сла́вы святы́ни Твоєя́ возглаго́лютъ и чудеса́ Твоя́ повѣ́дятъ:
|
|
6
|
6
|
|
і си́лу стра́шних Твої́х реку́ть і вели́чіє Твоє́ пові́дять;
|
и си́лу стра́шныхъ Твои́хъ реку́тъ и вели́чіє Твоє́ повѣ́дятъ:
|
|
7
|
7
|
|
па́м'ять мно́жества бла́гости Твоєя́ отри́гнуть і пра́вдою Твоє́ю возра́дуються.
|
па́мять мно́жества бла́гости Твоєя́ отры́гнутъ и пра́вдою Твоє́ю возра́дуются.
|
|
8
|
8
|
|
Щедр і ми́лостив Госпо́дь, долготерпіли́в і многоми́лостив.
|
Ще́дръ и ми́лостивъ Госпо́дь, долготерпѣли́въ и многоми́лостивъ.
|
|
9
|
9
|
|
Благ Госпо́дь вся́чеським, і щедро́ти Єго́ на всіх ді́ліх Єго́.
|
Бла́гъ Госпо́дь вся́ческимъ, и щедро́ты Єго́ на всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Єго́.
|
|
10
|
10
|
|
Да іспові́дяться Тебі́, Го́споди, вся діла́ Твоя́, і преподо́бнії Твої́ да благослов'я́ть Тя;
|
Да исповѣ́дятся Тебѣ́, Го́споди, вся́ дѣла́ Твоя́, и преподо́бніи Твои́ да благословя́тъ Тя́:
|
|
11
|
11
|
|
сла́ву ца́рствія Твоєго́ реку́ть і си́лу Твою́ возглаго́лють,
|
сла́ву ца́рствія Твоєго́ реку́тъ и си́лу Твою́ возглаго́лютъ,
|
|
12
|
12
|
|
сказа́ти синово́м челові́чеським си́лу Твою́ і сла́ву великолі́пія ца́рствія Твоєго́.
|
сказа́ти сыново́мъ человѣ́ческимъ си́лу Твою́ и сла́ву великолѣ́пія ца́рствія Твоєго́.
|
|
13
|
13
|
|
Ца́рство Твоє́ — ца́рство всіх віко́в, і влади́чество Твоє́ во вся́ком ро́ді і ро́ді. Ві́рен Госпо́дь во всіх словесі́х Свої́х і преподо́бен во всіх ді́ліх Свої́х.
|
Ца́рство Твоє́ ца́рство всѣ́хъ вѣко́въ, и влады́чество Твоє́ во вся́комъ ро́дѣ и ро́дѣ. *Вѣ́ренъ Госпо́дь во всѣ́хъ словесѣ́хъ Свои́хъ и преподо́бенъ во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Свои́хъ.
|
|
14
|
14
|
|
Утвержда́єть Госпо́дь вся низпа́дающия і возставля́єть вся низве́рженния.
|
Утвержда́єтъ Госпо́дь вся́ низпа́дающыя и возставля́єтъ вся́ низве́рженныя.
|
|
15
|
15
|
|
О́чі всіх на Тя упова́ють, і Ти дає́ши їм пи́щу во благовре́менії;
|
О́чи всѣ́хъ на Тя́ упова́ютъ, и Ты́ дає́ши и́мъ пи́щу во благовре́меніи:
|
|
16
|
16
|
|
отверза́єши Ти ру́ку Твою́ і ісполня́єши вся́коє живо́тно благоволе́нія.
|
отверза́єши Ты́ ру́ку Твою́ и исполня́єши вся́коє живо́тно благоволе́нія.
|
|
17
|
17
|
|
Пра́веден Госпо́дь во всіх путе́х Свої́х і преподо́бен во всіх ді́ліх Свої́х.
|
Пра́веднъ Госпо́дь во всѣ́хъ путе́хъ Свои́хъ и преподо́бенъ во всѣ́хъ дѣ́лѣхъ Свои́хъ.
|
|
18
|
18
|
|
Близ Госпо́дь всім призива́ющим Єго́, всім призива́ющим Єго́ во і́стині;
|
Бли́зъ Госпо́дь всѣ́мъ призыва́ющымъ Єго́, всѣ́мъ призыва́ющымъ Єго́ во и́стинѣ:
|
|
19
|
19
|
|
во́лю боя́щихся Єго́ сотвори́ть, і моли́тву їх усли́шить, і спасе́ть я.
|
во́лю боя́щихся Єго́ сотвори́тъ, и моли́тву и́хъ услы́шитъ, и спасе́тъ я́.
|
|
20
|
20
|
|
Храни́ть Госпо́дь вся лю́б'ящия Єго́, і вся грі́шники потреби́ть.
|
Храни́тъ Госпо́дь вся́ лю́бящыя Єго́, и вся́ грѣ́шники потреби́тъ.
|
|
21
|
21
|
|
Хвалу́ Госпо́дню возглаго́лють уста́ моя́; і да благослови́ть вся́ка плоть і́м'я свято́є Єго́ в вік і в вік ві́ка.
|
Хвалу́ Госпо́дню возглаго́лютъ уста́ моя́: и да благослови́тъ вся́ка пло́ть и́мя свято́є Єго́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 145
|
Псалом 145
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, Агге́я і Заха́рії, 145.
|
Аллилу́іа, Агге́а и Заха́ріи.
|
|
1
|
1
|
|
Хвали́, душе́ моя́, Го́спода;
|
Хвали́, душе́ моя́, Го́спода:
|
|
2
|
2
|
|
восхвалю́ Го́спода в животі́ моє́м, пою́ Бо́гу моєму́, до́ндеже єсьм.
|
восхвалю́ Го́спода въ животѣ́ моє́мъ, пою́ Бо́гу моєму́, до́ндеже є́смь.
|
|
3
|
3
|
|
Не наді́йтеся на кня́зі, на си́ни челові́чеськія, в ни́хже ність спасе́нія.
|
Не надѣ́йтеся на кня́зи, на сы́ны человѣ́ческія, въ ни́хже нѣ́сть спасе́нія.
|
|
4
|
4
|
|
Ізи́деть дух єго́, і возврати́ться в зе́млю свою́; в той день поги́бнуть вся помишле́нія єго́.
|
Изы́детъ ду́хъ єго́, и возврати́тся въ зе́млю свою́: въ то́й де́нь поги́бнутъ вся́ помышле́нія єго́.
|
|
5
|
5
|
|
Блаже́н, єму́же Бог Іа́ковль Помо́щник єго́, упова́ніє єго́ на Го́спода Бо́га своєго́,
|
Блаже́нъ, єму́же Бо́гъ Іа́ковль помо́щникъ єго́, упова́ніє єго́ на Го́спода Бо́га своєго́,
|
|
6
|
6
|
|
сотво́ршаго не́бо і зе́млю, мо́ре і вся, я́же в них; храня́щаго і́стину в вік,
|
сотво́ршаго не́бо и зе́млю, мо́ре, и вся́, я́же въ ни́хъ: храня́щаго и́стину въ вѣ́къ,
|
|
7
|
7
|
|
творя́щаго суд оби́димим, даю́щаго пи́щу а́лчущим. Госпо́дь ріши́ть окова́нния;
|
творя́щаго су́дъ оби́димымъ, даю́щаго пи́щу а́лчущымъ. Госпо́дь рѣши́тъ окова́нныя:
|
|
8
|
8
|
|
Госпо́дь умудря́єть сліпці́; Госпо́дь возво́дить низве́рженния; Госпо́дь лю́бить пра́ведники.
|
Госпо́дь умудря́єтъ слѣпцы́: Госпо́дь возво́дитъ низве́рженныя: Госпо́дь лю́битъ пра́ведники.
|
|
9
|
9
|
|
Госпо́дь храни́ть прише́лці, си́ра і вдову́ при́йметь, і путь грі́шних погуби́ть.
|
Госпо́дь храни́тъ прише́лцы, си́ра и вдову́ пріи́метъ, и пу́ть грѣ́шныхъ погуби́тъ.
|
|
10
|
10
|
|
Воцари́ться Госпо́дь во вік, Бог твой, Сіо́не, в род і род.
|
Воцари́тся Госпо́дь во вѣ́къ, Бо́гъ тво́й, Сіо́не, въ ро́дъ и ро́дъ.
|
|
Псалом 146
|
Псалом 146
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 146.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Хвалі́те Го́спода, я́ко благ псало́м; Бо́гові на́шему да услади́ться хвале́ніє.
|
Хвали́те Го́спода, я́ко бла́гъ псало́мъ: Богови на́шему да услади́тся хвале́ніє.
|
|
2
|
2
|
|
Зи́ждай Ієрусали́ма Госпо́дь; разсі́янія Ізра́їлєва собере́ть;
|
Зи́ждай Ієрусали́ма Госпо́дь: разсѣ́янія Ізра́илева собере́тъ:
|
|
3
|
3
|
|
ізціля́яй сокруше́нния се́рдцем і об'язу́яй сокруше́нія їх;
|
изцѣля́яй сокруше́нныя се́рдцемъ и обязу́яй сокруше́нія и́хъ:
|
|
4
|
4
|
|
ізчита́яй мно́жество звізд, і всім їм імена́ нарица́яй.
|
изчита́яй мно́жество звѣ́здъ, и всѣ́мъ и́мъ имена́ нарица́яй.
|
|
5
|
5
|
|
Ве́лій Госпо́дь наш, і ве́лія крі́пость Єго́, і ра́зума Єго́ ність числа́.
|
Ве́лій Госпо́дь на́шъ, и ве́лія крѣ́пость Єго́, и ра́зума Єго́ нѣ́сть числа́.
|
|
6
|
6
|
|
Приє́мляй кро́ткия Госпо́дь, смиря́яй же грі́шники до землі́.
|
Пріє́мляй кро́ткія Госпо́дь, смиря́яй же грѣ́шники до земли́.
|
|
7
|
7
|
|
Начні́те Го́сподеві во іспові́данії, по́йте Бо́гові на́шему в гу́слех;
|
Начни́те Го́сподеви во исповѣ́даніи, по́йте Богови на́шему въ гу́слехъ:
|
|
8
|
8
|
|
одіва́ющему не́бо о́блаки, уготовля́ющему землі́ дождь; прозяба́ющему на гора́х траву́ і злак на слу́жбу челові́ком;
|
одѣва́ющему не́бо о́блаки, уготовля́ющему земли́ до́ждь: прозяба́ющему на гора́хъ траву́ и зла́къ на слу́жбу человѣ́комъ:
|
|
9
|
9
|
|
даю́щему ското́м пи́щу їх і птенце́м вра́новим, призива́ющим Єго́.
|
даю́щему ското́мъ пи́щу и́хъ, и птенце́мъ вра́новымъ призыва́ющымъ Єго́.
|
|
10
|
10
|
|
Не в си́лі ко́нстій восхо́щеть, ніже́ в ли́стіх му́жеських благоволи́ть;
|
Не въ си́лѣ ко́нстѣй восхо́щетъ, ниже́ въ лы́стѣхъ му́жескихъ благоволи́тъ:
|
|
11
|
11
|
|
благоволи́ть Госпо́дь в боя́щихся Єго́ і во упова́ющих на ми́лость Єго́.
|
благоволи́тъ Госпо́дь въ боя́щихся Єго́ и во упова́ющихъ на ми́лость Єго́.
|
|
Псалом 147
|
Псалом 147
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, Агге́я і Заха́рії, 147.
|
Аллилу́іа, Агге́а и Заха́ріи.
|
|
1
|
1
|
|
Похвали́, Ієрусали́ме, Го́спода, хвали́ Бо́га твоєго́, Сіо́не;
|
Похвали́, Ієрусали́ме, Го́спода, хвали́ Бо́га твоєго́, Сіо́не:
|
|
2
|
2
|
|
я́ко укріпи́ вереї́ врат твої́х, благослови́ си́ни твоя́ в тебі́.
|
я́ко укрѣпи́ вереи́ вра́тъ твои́хъ, благослови́ сы́ны твоя́ въ тебѣ́.
|
|
3
|
3
|
|
Полага́яй преді́ли твоя́ мир, і ту́ка пшени́чна насища́яй тя;
|
Полага́яй предѣ́лы твоя́ ми́ръ, и ту́ка пшени́чна насыща́яй тя́:
|
|
4
|
4
|
|
посила́яй сло́во Своє́ землі́, до ско́рости тече́ть сло́во Єго́,
|
посыла́яй сло́во Своє́ земли́, до ско́рости тече́тъ сло́во Єго́,
|
|
5
|
5
|
|
даю́щаго сніг Свой, я́ко во́лну*, мглу — я́ко пе́пел посипа́ющаго,
|
даю́щаго снѣ́гъ Сво́й я́ко во́лну, мглу́ я́ко пе́пелъ посыпа́ющаго,
|
|
6
|
6
|
|
мета́ющаго го́лоть* Свой, я́ко хлі́би; проти́ву лиця́ мра́за* Єго́ кто постої́ть?
|
мета́ющаго го́лоть Сво́й я́ко хлѣ́бы: проти́ву лица́ мра́за Єго́ кто́ постои́тъ?
|
|
7
|
7
|
|
По́слеть сло́во Своє́, і іста́єть я; дхнеть дух Єго́, і потеку́ть во́ди.
|
По́слетъ сло́во Своє́, и иста́єтъ я́: дхне́тъ ду́хъ Єго́, и потеку́тъ во́ды.
|
|
8
|
8
|
|
Возвіща́яй сло́во Своє́ Іа́кову, оправда́нія і судьби́ Своя́ Ізра́їлеві;
|
Возвѣща́яй сло́во Своє́ Іа́кову, оправда́нія и судьбы́ Своя́ Ізра́илеви:
|
|
9
|
9
|
|
не сотвори́ та́ко вся́кому язи́ку, і судьби́ Своя́ не яви́ їм.
|
не сотвори́ та́ко вся́кому язы́ку, и судьбы́ Своя́ не яви́ и́мъ.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 148
|
Псалом 148
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, Агге́я і Заха́рії, 148.
|
Аллилу́іа, Агге́а и Заха́ріи.
|
|
1
|
1
|
|
Хвалі́те Го́спода с небе́с, хвалі́те Єго́ в ви́шніх.
|
Хвали́те Го́спода съ небе́съ, хвали́те Єго́ въ вы́шнихъ.
|
|
2
|
2
|
|
Хвалі́те Єго́ всі а́нгели Єго́; хвалі́те Єго́, вся си́ли Єго́.
|
Хвали́те Єго́ вси́ А́нгели Єго́: хвали́те Єго́, вся́ си́лы Єго́.
|
|
3
|
3
|
|
Хвалі́те Єго́, со́лнце і луна́; хвалі́те Єго́ вся зві́зди і світ.
|
Хвали́те Єго́, со́лнце и луна́: хвали́те Єго́ вся́ звѣ́зды и свѣ́тъ.
|
|
4
|
4
|
|
Хвалі́те Єго́, небеса́ небе́с, і вода́, я́же преви́ше небе́с.
|
Хвали́те Єго́, небеса́ небе́съ и вода́, я́же превы́ше небе́съ.
|
|
5
|
5
|
|
Да восхва́лять і́м'я Госпо́днє; я́ко Той рече́ — і би́ша; Той повелі́ — і созда́шася.
|
Да восхва́лятъ и́мя Госпо́дне: я́ко То́й рече́, и бы́ша: То́й повелѣ́, и созда́шася.
|
|
6
|
6
|
|
Поста́ви я в вік і в вік ві́ка; повелі́ніє положи́, і не ми́мо і́деть.
|
Поста́ви я́ въ вѣ́къ и въ вѣ́къ вѣ́ка: повелѣ́ніє положи́, и не ми́мо и́детъ.
|
|
7
|
7
|
|
Хвалі́те Го́спода от землі́, змі́єве і вся бе́здни;
|
Хвали́те Го́спода от земли́, змі́єве и вся́ бе́здны:
|
|
8
|
8
|
|
огнь, град, сніг, го́лоть, дух бу́рен, творя́щая сло́во Єго́;
|
о́гнь, гра́дъ, снѣ́гъ, го́лоть, ду́хъ бу́ренъ, творя́щая сло́во Єго́:
|
|
9
|
9
|
|
го́ри і всі хо́лми, древа́ плодоно́сна і всі ке́дри;
|
го́ры и вси́ хо́лми, древа́ плодоно́сна и вси́ ке́дри:
|
|
10
|
10
|
|
зві́ріє і всі ско́ти, га́ди і пти́ці перна́ти;
|
звѣ́ріє и вси́ ско́ти, га́ди и пти́цы перна́ты:
|
|
11
|
11
|
|
ца́ріє зе́мстії і всі лю́діє, кня́зі і всі судії́ зе́мстії;
|
ца́ріє зе́мстіи и вси́ лю́діє, кня́зи и вси́ судіи́ зе́мстіи:
|
|
12
|
12
|
|
ю́ноші і ді́ви, ста́рці с ю́нотами.
|
ю́ноши и дѣ́вы, ста́рцы съ ю́нотами.
|
|
13
|
13
|
|
Да восхва́лять і́м'я Госпо́днє; я́ко вознесе́ся і́м'я Того́ Єди́наго, іспові́даніє Єго́ на землі́ і на небесі́.
|
Да восхва́лятъ и́мя Госпо́дне: я́ко вознесе́ся и́мя Того́ єди́наго, исповѣ́даніє Єго́ на земли́ и на небеси́.
|
|
14
|
14
|
|
І вознесе́ть рог люді́й Свої́х; піснь всім преподо́бним Єго́, синово́м Ізра́їлевим, лю́дем приближа́ющимся Єму́.
|
И вознесе́тъ ро́гъ люді́й Свои́хъ: пѣ́снь всѣ́мъ преподо́бнымъ Єго́, сыново́мъ Ізра́илевымъ, лю́демъ приближа́ющымся Єму́.
|
|
Псалом 149
|
Псалом 149
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 149.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Воспо́йте Го́сподеві піснь но́ву; хвале́ніє Єго́ в це́ркві преподо́бних.
|
Воспо́йте Го́сподеви пѣ́снь но́ву: хвале́ніє Єго́ въ це́ркви преподо́бныхъ.
|
|
2
|
2
|
|
Да возвесели́ться Ізра́їль о сотво́ршем єго́, і си́нове Сіо́ні возра́дуються о Царі́ своє́м.
|
Да возвесели́тся Ізра́иль о сотво́ршемъ єго́, и сы́нове Сіо́ни возра́дуются о Цари́ своє́мъ.
|
|
3
|
3
|
|
Да восхва́лять і́м'я Єго́ в ли́ці, в тимпа́ні і псалти́рі да пою́ть Єму́.
|
Да восхва́лятъ и́мя Єго́ въ ли́цѣ, въ тимпа́нѣ и псалти́ри да пою́тъ Єму́.
|
|
4
|
4
|
|
Я́ко благоволи́ть Госпо́дь в лю́дех Свої́х, і вознесе́ть кро́ткія во спасе́ніє.
|
Я́ко благоволи́тъ Госпо́дь въ лю́дехъ Свои́хъ, и вознесе́тъ кро́ткія во спасе́ніє.
|
|
5
|
5
|
|
Восхва́ляться преподо́бнії во сла́ві і возра́дуються на ло́жах свої́х.
|
Восхва́лятся преподо́бніи во сла́вѣ и возра́дуются на ло́жахъ свои́хъ.
|
|
6
|
6
|
|
Возноше́нія Бо́жія в горта́ні їх, і мечі́ обою́ду остри́ в рука́х їх;
|
Возноше́нія Бо́жія въ горта́ни и́хъ, и мечи́ обою́ду остры́ въ рука́хъ и́хъ:
|
|
7
|
7
|
|
сотвори́ти отмще́ніє во язи́ціх, обличе́нія в лю́дех;
|
сотвори́ти отмще́ніє во язы́цѣхъ, обличе́нія въ лю́дехъ:
|
|
8
|
8
|
|
св'яза́ти царі́ їх пу́ти, і сла́вния їх ручни́ми око́ви желі́зними;
|
связа́ти цари́ и́хъ пу́ты, и сла́вныя и́хъ ручны́ми око́вы желѣ́зными:
|
|
9
|
9
|
|
сотвори́ти в них суд напи́сан. Сла́ва сія́ бу́деть всім преподо́бним Єго́.
|
сотвори́ти въ ни́хъ су́дъ напи́санъ. Сла́ва сія́ бу́детъ всѣ́мъ преподо́бнымъ Єго́.
|
|
Псалом 150
|
Псалом 150
|
|
0
|
0
|
|
Аллилу́я, 150.
|
Аллилу́іа.
|
|
1
|
1
|
|
Хвалі́те Бо́га во святи́х Єго́, хвалі́те Єго́ во утверже́нії си́ли Єго́;
|
Хвали́те Бо́га во святы́хъ Єго́, хвали́те Єго́ во утверже́ніи си́лы Єго́:
|
|
2
|
2
|
|
хвалі́те Єго́ на си́лах [в си́лах] Єго́, хвалі́те Єго́ по мно́жеству вели́чествія Єго́;
|
хвали́те Єго́ на си́лахъ {въ си́лахъ} Єго́, хвали́те Єго́ по мно́жеству вели́чествія Єго́:
|
|
3
|
3
|
|
хвалі́те Єго́ во гла́сі тру́бнім, хвалі́те Єго́ во псалти́рі і гу́слех;
|
хвали́те Єго́ во гла́сѣ тру́бнѣмъ, хвали́те Єго́ во псалти́ри и гу́слехъ:
|
|
4
|
4
|
|
хвалі́те Єго́ в тимпа́ні і ли́ці, хвалі́те Єго́ во стру́нах і орга́ні;
|
хвали́те Єго́ въ тимпа́нѣ и ли́цѣ, хвали́те Єго́ во стру́нахъ и орга́нѣ:
|
|
5
|
5
|
|
хвалі́те Єго́ в кимва́ліх доброгла́сних, хвалі́те Єго́ в кимва́ліх восклица́нія.
|
хвали́те Єго́ въ кимва́лѣхъ доброгла́сныхъ, хвали́те Єго́ въ кимва́лѣхъ восклица́нія.
|
|
6
|
6
|
|
Вся́коє диха́ніє да хва́лить Го́спода.
|
Вся́коє дыха́ніє да хва́литъ Го́спода.
|
|
1001
|
|
|
Сла́ва:
|
|
|
Псалом 151
|
Псалом 151
|
|
0
|
0
|
|
Сей псало́м осо́б пи́сан, Дави́дов, і вні числа́ 150 псалмо́в, внегда́ єдинобо́рствоваше на Голіа́фа
|
Се́й псало́мъ осо́бь пи́санъ, Дави́довъ, и внѣ́ числа́ 150 псалмо́въ, внегда́ єдинобо́рствоваше на Голіа́ѳа.
|
|
1
|
1
|
|
Мал біх в бра́тії моє́й і ю́нший в дому́ отця́ моєго́; пасо́х о́вці отця́ моєго́.
|
Ма́лъ бѣ́хъ въ бра́тіи моє́й и ю́ншій въ дому́ отца́ моєго́:
|
|
2
|
2
|
|
Ру́ці мої́ сотвори́сті орга́н, і пе́рсти мої́ соста́виша псалти́р.
|
пасо́хъ о́вцы отца́ моєго́. Ру́цѣ мои́ сотвори́стѣ орга́нъ, и пе́рсты мои́ соста́виша псалти́рь.
|
|
3
|
3
|
|
І кто возвісти́ть Го́сподеві моєму́? Сам Госпо́дь, Сам усли́шить;
|
И кто́ возвѣсти́тъ Го́сподеви моєму́? Са́мъ Госпо́дь, Са́мъ услы́шитъ:
|
|
4
|
4
|
|
Сам посла́ а́нгела Своєго́, і взят м'я от ове́ць отця́ моєго́, і пома́за м'я єле́єм пома́занія Своєго́.
|
Са́мъ посла́ а́нгела Своєго́, и взя́тъ мя́ от ове́цъ отца́ моєго́, и пома́за мя́ єле́ємъ пома́занія Своєго́.
|
|
5
|
5
|
|
Бра́тія моя́ добрі́ і вели́ці; і не благоволи́ в них Госпо́дь.
|
Бра́тія моя́ добри́ и вели́цы: и не благоволи́ въ ни́хъ Госпо́дь.
|
|
6
|
6
|
|
Ізидо́х в срі́теніє іноплеме́ннику, і прокля́т м'я і́доли свої́ми.
|
Изыдо́хъ въ срѣ́теніє иноплеме́ннику, и прокля́тъ мя́ і́долы свои́ми.
|
|
7
|
7
|
|
Аз же істо́ргнув меч от него́, обезгла́вих єго́ і от'я́х поноше́ніє от сино́в Ізра́їлевих.
|
А́зъ же исто́ргнувъ ме́чь от него́, обезгла́вихъ єго́ и отъя́хъ поноше́ніє от сыно́въ Ізра́илевыхъ.
|
