|
Глава́ і҃
|
Κεφάλαιο 10
|
|
1
|
1
|
| И҆ цари́ца са́вска оу҆слы́ша и҆́мѧ соломѡ́не и҆ и҆́мѧ гдⷭ҇не, и҆ прїи́де и҆скꙋси́ти є҆го̀ при́тчами: | ΚΑΙ βασίλισσα Σαβὰ ἤκουσε τὸ ὄνομα Σαλωμὼν καὶ τὸ ὄνομα Κυρίου καὶ ἦλθε πειράσαι αὐτὸν ἐν αἰνίγμασι· |
|
2
|
2
|
| и҆ прїи́де во і҆ерⷭ҇ли́мъ съ си́лою тѧ́жкою ѕѣлѡ̀: и҆ на велблю́дѣхъ привезо́ша а҆рѡма́ты и҆ зла́та мно́гѡ ѕѣлѡ̀, и҆ ка́менїе драго́е: и҆ вни́де къ соломѡ́нꙋ и҆ глаго́ла є҆мꙋ̀ всѧ̑, є҆ли̑ка и҆мѣ̀ на се́рдцы свое́мъ. | καὶ ἦλθεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἐν δυνάμει βαρείᾳ σφόδρα, καὶ κάμηλοι αἴρουσαι ἡδύσματα καὶ χρυσὸν πολὺν σφόδρα καὶ λίθον τίμιον, καὶ εἰσῆλθε πρὸς Σαλωμὼν καὶ ἐλάλησεν αὐτῷ πάντα ὅσα ἦν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς. |
|
3
|
3
|
| И҆ возвѣстѝ є҆́й соломѡ́нъ всѧ̑ глаго́лы є҆ѧ̀: и҆ не бѣ̀ сло́во презрѣ́но ѿ царѧ̀, є҆го́же не возвѣстѝ є҆́й. | καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῇ Σαλωμὼν πάντας τοὺς λόγους αὐτῆς· οὐκ ἦν λόγος παρεωραμένος παρὰ τοῦ βασιλέως, ὃν οὐκ ἀπήγγειλεν αὐτῇ. |
|
4
|
4
|
| И҆ ви́дѣ цари́ца са́вска ве́сь смы́слъ соломѡ́нь и҆ до́мъ є҆го́же созда̀, | καὶ εἶδε βασίλισσα Σαβὰ πᾶσαν τὴν φρόνησιν Σαλωμὼν καὶ τὸν οἶκον, ὃν ᾠκοδόμησε, |
|
5
|
5
|
| и҆ снѣ̑ди соломѡ̑ни, и҆ жили̑ща ѻ҆трокѡ́въ є҆гѡ̀, и҆ предстоѧ́нїе слꙋжа́щихъ є҆мꙋ̀, и҆ ѡ҆блаче́нїе є҆гѡ̀, и҆ вїноче́рпцы є҆гѡ̀, и҆ всесожжє́нїѧ є҆гѡ̀, ꙗ҆̀же приноша́ше во хра́мѣ гдⷭ҇ни, и҆ внѣ̀ себє̀ бы́сть, | καὶ τὰ βρώματα Σαλωμὼν καὶ τὴν καθέδραν παίδων αὐτοῦ καὶ τὴν στάσιν λειτουργῶν αὐτοῦ καὶ τὸν ἱματισμὸν αὐτοῦ καὶ τοὺς οἰνοχόους αὐτοῦ, καὶ τὴν ὁλοκαύτωσιν αὐτοῦ, ἣν ἀνέφερεν ἐν οἴκῳ Κυρίου, καὶ ἐξ ἑαυτῆς ἐγένετο. |
|
6
|
6
|
| и҆ речѐ къ соломѡ́нꙋ царю̀: и҆́стинна сꙋ́ть словеса̀, ꙗ҆̀же слы́шахъ въ землѝ мое́й, | καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα Σαλωμών· ἀληθινὸς ὁ λόγος, ὃν ἤκουσα ἐν τῇ γῇ μου περὶ τοῦ λόγου σου καὶ περὶ τῆς φρονήσεώς σου, |
|
7
|
7
|
| ѡ҆ словесѣ́хъ твои́хъ и҆ ѡ҆ смы́слѣ твое́мъ: и҆ не ꙗ҆́хъ вѣ́ры глаго́лющымъ мѝ, до́ндеже прїидо́хъ сѣ́мѡ, и҆ ви́дѣста ѻ҆́чи моѝ: и҆ сѐ, нѣ́сть ни по́лъ тогѡ̀, ꙗ҆́коже мѝ повѣ́даша: приложи́лъ є҆сѝ премꙋ́дрость и҆ блага̑ѧ къ си̑мъ па́че всѧ́кагѡ слꙋ́ха, є҆го́же слы́шахъ въ землѝ мое́й: | καὶ οὐκ ἐπίστευσα τοῖς λαλοῦσί μοι, ἕως ὅτου παρεγενόμην καὶ ἑωράκασιν οἱ ὀφθαλμοί μου, καὶ ἰδοὺ οὐκ εἰσὶ τὸ ἥμισυ καθὼς ἀπήγγειλάν μοι· προστέθεικας ἀγαθὰ πρὸς αὐτὰ ἐπὶ πᾶσαν τὴν ἀκοήν, ἣν ἤκουσα ἐν τῇ γῇ μου· |
|
8
|
8
|
| блажє́нны жєны̀ твоѧ̑, блаже́ни ѻ҆́троцы твоѝ сі́и, и҆̀же предстоѧ́тъ пред̾ тобо́ю всегда̀, слы́шаще всѧ́кїй смы́слъ тво́й: | μακάριαι αἱ γυναῖκές σου, μακάριοι οἱ παῖδές σου οὗτοι οἱ παρεστηκότες ἐνώπιόν σου διόλου, οἱ ἀκούοντες πᾶσαν τὴν φρόνησίν σου· |
|
9
|
9
|
| бꙋ́ди гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й блгⷭ҇ве́нъ, и҆́же восхотѣ̀ тѧ̀ да́ти на престо́лъ і҆и҃левъ, поне́же возлюбѝ гдⷭ҇ь і҆и҃лѧ оу҆тверди́ти во вѣ́ки и҆ поста́ви тѧ̀ царѧ̀ над̾ ни́ми твори́ти сꙋ́дъ въ пра́вдѣ и҆ въ сꙋдба́хъ и҆́хъ. | γένοιτο Κύριος ὁ Θεός σου εὐλογημένος, ὃς ἠθέλησεν ἐν σοὶ δοῦναί σε ἐπὶ θρόνον ᾿Ισραήλ· διὰ τὸ ἀγαπᾶν Κύριον τὸν ᾿Ισραὴλ στῆσαι εἰς τὸν αἰῶνα καὶ ἔθετό σε βασιλέα ἐπ᾿ αὐτοὺς τοῦ ποιεῖν κρίμα ἐν δικαιοσύνῃ καὶ ἐν κρίμασιν αὐτῶν. |
|
10
|
10
|
| И҆ дадѐ соломѡ́нꙋ сто̀ и҆ два́десѧть тала̑нтъ зла́та, и҆ а҆рѡма́ты мнѡ́ги ѕѣлѡ̀, и҆ ка́менїе драго́е: не прїидо́ша є҆щѐ таковы̑ѧ а҆рѡма́ты во мно́жествѣ, ꙗ҆̀же дадѐ цари́ца са́вска царю̀ соломѡ́нꙋ. | καὶ ἔδωκε τῷ Σαλωμὼν ἑκατὸν εἴκοσι τάλαντα χρυσίου καὶ ἡδύσματα πολλὰ σφόδρα καὶ λίθον τίμιον· οὐκ ἐληλύθει κατὰ τὰ ἡδύσματα ἐκεῖνα ἔτι εἰς πλῆθος, ἃ ἔδωκε βασίλισσα Σαβὰ τῷ βασιλεῖ Σαλωμών. ( |
|
11
|
11
|
| И҆ кора́бль хїра́мль приносѧ́щь зла́то и҆з̾ сѡфі́ра, (и҆) принесѐ древа̀ нетє́сана мнѡ́га ѕѣлѡ̀, и҆ ка́менїе драго́е. | καὶ ἡ ναῦς Χιρὰμ ἡ αἴρουσα τὸ χρυσίον ἐκ Σουφὶρ ἤνεγκε ξύλα πελεκητὰ πολλὰ σφόδρα καὶ λίθον τίμιον· |
|
12
|
12
|
| И҆ сотворѝ ца́рь дре́вомъ нете́санымъ подпѡ́ры хра́мꙋ гдⷭ҇ню и҆ до́мꙋ царе́вꙋ, и҆ сопѣ̑ли и҆ гꙋ́сли пѣвцє́мъ: не прїидо́ша по се́мъ такѡва́ѧ древеса̀ нетє́санаѧ на землѝ, нижѐ ви̑дѣна бы́ша гдѣ̀ да́же до днѐ сегѡ̀. | καὶ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς τὰ ξύλα τὰ πελεκητὰ ὑποστηρίγματα τοῦ οἴκου Κυρίου καὶ τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ νάβλας καὶ κινύρας τοῖς ᾠδοῖς· οὐκ ἐληλύθει τοιαῦτα ξύλα ἀπελέκητα ἐπὶ τῆς γῆς, οὐδὲ ὤφθησάν που ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης). |
|
13
|
13
|
| И҆ ца́рь соломѡ́нъ дадѐ цари́цѣ са́встѣй всѧ̑, є҆ли̑ка восхотѣ̀ и҆ є҆ли̑ки просѝ оу҆ негѡ̀, кромѣ̀ всѣ́хъ, ꙗ҆̀же дадѐ є҆́й рꙋка́ма свои́ма соломѡ́нъ ца́рь, И҆ возврати́сѧ, и҆ ѿи́де въ зе́млю свою̀, сама̀ и҆ всѝ ѻ҆́троцы є҆ѧ̀. | καὶ ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν ἔδωκε τῇ βασιλίσσῃ Σαβὰ πάντα, ὅσα ἠθέλησεν, ὅσα ᾐτήσατο, ἐκτὸς πάντων ὧν ἐδεδόκει αὐτῇ διὰ χειρὸς τοῦ βασιλέως Σαλωμών· καὶ ἀπεστράφη καὶ ἦλθεν εἰς τὴν γῆν αὐτῆς, αὐτὴ καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτῆς. |
|
14
|
14
|
| И҆ бѣ̀ вѣ́съ принесе́ннагѡ зла́та соломѡ́нꙋ во є҆ди́но лѣ́то ше́сть сѡ́тъ и҆ шестьдесѧ́тъ и҆ ше́сть тала̑нтъ зла́та, | Καὶ ἦν ὁ σταθμὸς τοῦ χρυσίου τοῦ ἐληλυθότος τῷ Σαλωμὼν ἐν ἐνιαυτῷ ἑνὶ ἑξακόσια καὶ ἐξηκονταὲξ τάλαντα χρυσίου, |
|
15
|
15
|
| кромѣ̀ да́ней ѿ по́дданныхъ и҆ ѿ кꙋпцѡ́въ и҆ ѿ всѣ́хъ царе́й стра́нныхъ и҆ ѿ воево́дъ земны́хъ. | χωρὶς τῶν φόρων τῶν ὑποτεταγμένων καὶ τῶν ἐμπόρων καὶ πάντων τῶν βασιλέων τοῦ πέραν καὶ τῶν σατραπῶν τῆς γῆς. |
|
16
|
16
|
| И҆ сотворѝ ца́рь соломѡ́нъ три́ста ко́пїй златы́хъ ко́ванныхъ, по три́ста златы́хъ во є҆ди́но копїѐ вдѣ́ла: | καὶ ἐποίησε Σαλωμὼν τριακόσια δόρατα χρυσᾶ ἐλατά. —τριακόσιοι χρυσοῖ ἐπῆσαν ἐπὶ τὸ δόρυ τὸ ἓν— |
|
17
|
17
|
| и҆ три́ста щитѡ́въ ко́ванныхъ златы́хъ, по трѝ ли̑тры зла́та бѧ́ше на ко́емждо щитѣ̀: и҆ дадѐ ѧ҆̀ ца́рь во хра́мъ дꙋбра́вы лїва́нскїѧ. | καὶ τριακόσια ὅπλα χρυσᾶ ἐλατὰ —καὶ τρεῖς μναῖ ἐνῆσαν χρυσοῦ εἰς τὸ ὅπλον τὸ ἓν— καὶ ἔδωκεν αὐτὰ ὁ βασιλεὺς εἰς οἶκον δρυμοῦ τοῦ Λιβάνου. |
|
18
|
18
|
| И҆ сотворѝ ца́рь престо́лъ ѿ косте́й слоно́выхъ ве́лїй и҆ позлатѝ є҆го̀ зла́томъ и҆скꙋше́нымъ: | καὶ ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς θρόνον ἐλεφάντινον μέγαν καὶ περιεχρύσωσεν αὐτὸν χρυσίῳ δοκίμῳ· |
|
19
|
19
|
| ше́сть степе́ней престо́лꙋ, и҆ ѻ҆́бразы телцѡ́въ престо́лꙋ созадѝ, и҆ ве́рхъ престо́ла крꙋ́глъ бѣ̀ созадѝ є҆гѡ̀, и҆ рꙋ́цѣ сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ на престо́лѣ сѣда́лища, и҆ два̀ льва̑ стѡѧ́ща при рꙋка́хъ, | ἓξ ἀναβαθμοὶ ἐν θρόνῳ καὶ προτομαὶ μόσχων τῷ θρόνῳ ἐκ τῶν ὀπίσω αὐτοῦ καὶ χεῖρες ἔνθεν καὶ ἔνθεν ἐπὶ τοῦ τόπου τῆς καθέδρας, καὶ δύο λέοντες ἑστηκότες παρὰ τὰς χεῖρας, |
|
20
|
20
|
| и҆ двана́десѧть львы̀ стоѧ́ще тꙋ̀ на шестѝ степе́нехъ сю́дꙋ и҆ сю́дꙋ: не бѧ́ше та́кѡ во всѧ́комъ ца́рствѣ. | καὶ δώδεκα λέοντες ἑστῶτες ἐκεῖ ἐπὶ τῶν ἓξ ἀναβαθμῶν ἔνθεν καὶ ἔνθεν· οὐ γέγονεν οὕτως πάσῃ βασιλείᾳ. |
|
21
|
21
|
| И҆ всѝ сосꙋ́ди, и҆̀же бѧ́хꙋ при царѣ̀ соломѡ́нѣ, зла́ти бѣ́ша, и҆ оу҆мыва̑лницы зла̑ты и҆ всѝ сосꙋ́ди въ хра́мѣ дꙋбра́вы лїва́нскїѧ златокова̑нны: не бѧ́ше сребра̀, поне́же за ничто̀ бѣ̀ сребро̀ во дни̑ соломѡ̑ни: | καὶ πάντα τὰ σκεύη τὰ ὑπὸ τοῦ Σαλωμὼν γεγονότα χρυσᾶ καὶ λουτῆρες χρυσοῖ, καὶ πάντα τὰ σκεύη οἴκου δρυμοῦ τοῦ Λιβάνου χρυσίῳ συγκεκλεισμένα, οὐκ ἦν ἀργύριον, ὅτι οὐκ ἦν λογιζόμενον ἐν ταῖς ἡμέραις Σαλωμών· |
|
22
|
22
|
| кора́бль бо ѳарсі́йскїй царю̀ соломѡ́нꙋ на мо́ри съ корабли̑ хїра́млими, є҆ди́ною во трїе́хъ лѣ́тѣхъ прихожда́ше царе́ви кора́бль и҆з̾ ѳарсі́са и҆ приноша́ше зла́то и҆ сребро̀, и҆ зꙋ́бы слонѡ́вы, и҆ пі́ѳики и҆ па̑вы, и҆ ка́менїе то́ченое и҆ те́саное. | ὅτι ναῦς Θαρσὶς τῷ βασιλεῖ Σαλωμὼν ἐν τῇ θαλάσσῃ μετὰ τῶν νηῶν Χιράμ, μία διὰ τριῶν ἐτῶν ἤρχετο τῷ βασιλεῖ ναῦς ἐκ θαρσὶς χρυσίου καὶ ἀργυρίου καὶ λίθων τορευτῶν καὶ πελεκητῶν. 22α Αὕτη ἦν ἡ πραγματεία τῆς προνομῆς, ἧς ἀνήνεγκεν ὁ βασιλεὺς Σαλωμὼν οἰκοδομῆσαι τὸν οἶκον Κυρίου καὶ τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ τὸ τεῖχος ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὴν ἄκραν, τοῦ περιφράξαι τὸν φραγμὸν τῆς πόλεως Δαυὶδ καὶ τὴν ᾿Ασσοὺρ καὶ τὴν Μαγδὰλ καὶ τὴν Γαζὲρ καὶ τὴν Βαιθωρὼν τὴν ἀνωτέρω καὶ τὴν ᾿Ιεθαρμὰθ καὶ πάσας τὰς πόλεις τῶν ἁρμάτων καὶ πάσας τὰς πόλεις τῶν ἱππέων καὶ τὴν πραγματείαν Σαλωμών, ἣν ἐπραγματεύσατο οἰκοδομῆσαι ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ, τοῦ μὴ κατάρξαι αὐτοῦ. 22β πάντα τὸν λαὸν τὸν ὑπολελειμμένον ὑπὸ τοῦ Χετταίου καὶ τοῦ ᾿Αμορραίου καὶ τοῦ Φερεζαίου καὶ τοῦ Χαναναίου καὶ τοῦ Εὐαίου καὶ τοῦ ᾿Ιεβουσαίου καὶ τοῦ Γεργεσαίου, τῶν μὴ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ὄντων, τὰ τέκνα αὐτῶν τὰ ὑπολελειμμένα μετ᾿ αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ, οὓς οὐκ ἐδύναντο οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ἐξολοθρεῦσαι αὐτούς, καὶ ἀνήγαγεν αὐτοὺς Σαλωμὼν εἰς φόρον ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης. 22γ καὶ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ οὐκ ἔδωκε Σαλωμὼν πρᾶγμα, ὅτι αὐτοὶ ἦσαν ἄνδρες οἱ πολεμισταὶ καὶ παῖδες αὐτοῦ καὶ ἄρχοντες καὶ τρισσοὶ αὐτοῦ καὶ ἄρχοντες τῶν ἁρμάτων αὐτοῦ καὶ ἱππεῖς αὐτοῦ. |
|
23
|
23
|
| И҆ возвели́чисѧ соломѡ́нъ па́че всѣ́хъ царе́й земны́хъ и҆ бога́тствомъ и҆ смы́сломъ. | Καὶ ἐμεγαλύνθη Σαλωμὼν ὑπὲρ πάντας τοὺς βασιλεῖς τῆς γῆς πλούτῳ καὶ φρονήσει. |
|
24
|
24
|
| И҆ всѝ ца́рїе зе́мстїи и҆ска́хꙋ ви́дѣти лицѐ соломѡ́на, є҆́же бы оу҆слы́шати смы́сла є҆гѡ̀, є҆го́же дадѐ є҆мꙋ̀ гдⷭ҇ь въ се́рдцы є҆гѡ̀: | καὶ πάντες βασιλεῖς τῆς γῆς ἐζήτουν τὸ πρόσωπον Σαλωμὼν τοῦ ἀκοῦσαι τῆς φρονήσεως αὐτοῦ, ἧς ἔδωκε Κύριος τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ. |
|
25
|
25
|
| и҆ ті́и приноша́хꙋ кі́йждо да́ры своѧ̑, и҆ сосꙋ́ды зла̑ты и҆ срє́брѧны, и҆ ри̑зы, ста̑кти и҆ сла́дкѡсти, и҆ ко́ни и҆ мскѝ на всѧ́кое лѣ́то. | καὶ αὐτοὶ ἔφερον ἕκαστος τὰ δῶρα, σκεύη χρυσᾶ καὶ ἱματισμόν, στακτὴν καὶ ἡδύσματα καὶ ἵππους καὶ ἡμιόνους τὸ κατ᾿ ἐνιαυτὸν ἐνιαυτῷ. |
|
26
|
26
|
| И҆ собра̀ соломѡ́нъ колесни̑цы и҆ ко́ни, и҆ бѧ́хꙋ соломѡ́нꙋ четы́редесѧть ты́сѧщъ кобыли́цъ въ колєсни́цы, и҆ двана́десѧть ты́сѧщъ ко́нныхъ: и҆ поста́ви ѧ҆̀ во градѣ́хъ колесни́цъ, а҆ (дрꙋзі́и бѧ́хꙋ) оу҆ царѧ̀ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ: и҆ бѣ̀ властели́нъ всѣ̑мъ царє́мъ ѿ рѣкѝ и҆ до землѝ и҆ноплемє́нникъ и҆ до предѣ̑лъ є҆гѵ́пта. | καὶ ἦσαν τῷ Σαλωμὼν τέσσαρες χιλιάδες θήλειαι ἵπποι εἰς ἅρματα καὶ δώδεκα χιλιάδες ἱππέων, καὶ ἔθετο αὐτὰς ἐν ταῖς πόλεσι τῶν ἁρμάτων καὶ μετὰ τοῦ βασιλέως ἐν ῾Ιερουσαλήμ. 26α καὶ ἦν ἡγούμενος πάντων τῶν βασιλέων ἀπὸ τοῦ ποταμοῦ καὶ ἕως γῆς ἀλλοφύλων καὶ ἕως ὁρίων Αἰγύπτου. 27καὶ ἔδωκεν ὁ βασιλεὺς τὸ χρυσίον καὶ τὸ ἀργύριον ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ὡς λίθους, καὶ τὰς κέδρους ἔδωκεν ὡς συκαμίνους τὰς ἐν τῇ πεδινῇ εἰς πλῆθος, |
|
27
|
|
| И҆ сложѝ ца́рь зла́то и҆ сребро̀ во і҆ерⷭ҇ли́мѣ ꙗ҆́коже ка́менїе, и҆ ке́дры сложѝ ꙗ҆́коже черни́чїе, є҆́же на по́ли во мно́жествѣ. | |
|
28
|
28
|
| И҆ привожда́хꙋ соломѡ́нꙋ ко́ни ѿ є҆гѵ́пта и҆ ѿ ѳекꙋ́ѧ кꙋпцы̀ ца́рстїи и҆ кꙋпова́хꙋ ѿ ѳекꙋ́ѧ промѣ́ною. | καὶ ἡ ἔξοδος Σαλωμὼν τῶν ἱππέων καὶ ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἐκ Θεκουέ, ἔμποροι τοῦ βασιλέως ἐλάμβανον ἐκ Θεκουὲ ἐν ἀλλάγματι· |
|
29
|
29
|
| И҆ прихожда́хꙋ колєсни́цы и҆з̾ є҆гѵ́пта за ше́сть сѡ́тъ сре́брєникъ, и҆ ко́нь за сто̀ пѧтьдесѧ́тъ сре́брєникъ: та́кожде и҆ ко всѣ̑мъ царє́мъ хетті̑мскимъ и҆ сѷрі̑йскимъ по мо́рю и҆схожда́хꙋ. | καὶ ἀνέβαινεν ἡ ἔξοδος ἐξ Αἰγύπτου, ἅρμα ἀντὶ ἑκατὸν ἀργυρίου καὶ ἵππος ἀντὶ πεντήκοντα ἀργυρίου· καὶ οὕτως πᾶσι τοῖς βασιλεῦσι Χεττιΐν καὶ βασιλεῦσι Συρίας κατὰ θάλασσαν ἐξεπορεύοντο. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.