|
Глава́ ѳ҃і
|
Κεφάλαιο 19
|
|
1
|
1
|
| И҆ возвѣстѝ а҆хаа́въ і҆езаве́ли женѣ̀ свое́й всѧ̑, є҆ли̑ка сотворѝ и҆лїа̀, и҆ ꙗ҆́кѡ и҆збѝ проро́ки ѻ҆рꙋ́жїемъ. | ΚΑΙ ἀνήγγειλεν ᾿Αχαὰβ τῇ ᾿Ιεζάβελ γυναικὶ αὐτοῦ πάντα, ἃ ἐποίησεν ᾿Ηλιού, καὶ ὡς ἀπέκτεινε τοὺς προφήτας ἐν ρομφαίᾳ. |
|
2
|
2
|
| И҆ посла̀ і҆езаве́ль ко и҆лїѝ и҆ речѐ: а҆́ще ты̀ є҆сѝ и҆лїа̀, а҆́зъ же і҆езаве́ль: сїѧ̑ да сотворѧ́тъ мѝ бо́зи и҆ сїѧ̑ да приложа́тъ мѝ, ꙗ҆́кѡ въ се́й же ча́съ оу҆́трѡ положꙋ̀ дꙋ́шꙋ твою̀, ꙗ҆́коже дꙋ́шꙋ є҆ди́нагѡ ѿ ни́хъ. | καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιεζάβελ πρὸς ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπεν· εἰ σὺ εἶ ᾿Ηλιοὺ καὶ ἐγὼ ᾿Ιεζάβελ, τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, ὅτι ταύτην τὴν ὥραν αὔριον θήσομαι τὴν ψυχήν σου καθὼς ψυχὴν ἑνὸς ἐξ αὐτῶν. |
|
3
|
3
|
| И҆ оу҆боѧ́сѧ и҆лїа̀, и҆ воста̀, и҆ ѿи́де дꙋшѝ ра́ди своеѧ̀, и҆ прїи́де въ вирсаві́ю зе́млю і҆ꙋ́динꙋ, и҆ ѡ҆ста́ви ѻ҆́трочище своѐ та́мѡ, | καὶ ἐφοβήθη ᾿Ηλιοὺ καὶ ἀνέστη καὶ ἀπῆλθε κατὰ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ καὶ ἔρχεται εἰς Βηρσαβεὲ γῆν ᾿Ιούδα καὶ ἀφῆκε τὸ παιδάριον αὐτοῦ ἐκεῖ· |
|
4
|
4
|
| са́мъ же и҆́де въ пꙋсты́ню днѐ пꙋ́ть, и҆ прїи́де, и҆ сѣ́де под̾ сме́рчїемъ, и҆ просѝ дꙋшѝ свое́й сме́рти, и҆ речѐ: довлѣ́етъ нн҃ѣ (мѝ), возмѝ оу҆́бѡ ѿ менє̀ дꙋ́шꙋ мою̀, гдⷭ҇и, ꙗ҆́кѡ нѣ́смь а҆́зъ лꙋ́чшїй ѻ҆тє́цъ мои́хъ. | καὶ αὐτὸς ἐπορεύθη ἐν τῇ ἐρήμῳ ὁδὸν ἡμέρας καὶ ἦλθε καὶ ἐκάθισεν ὑποκάτω Ραθμὲν καὶ ᾐτήσατο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἀποθανεῖν καὶ εἶπεν· ἱκανούσθω νῦν, λαβὲ δὴ τὴν ψυχή μου ἀπ᾿ ἐμοῦ, Κύριε, ὅτι οὐ κρείσσων ἐγώ εἰμι ὑπὲρ τοὺς πατέρας μου. |
|
5
|
5
|
| И҆ лѧ́же, и҆ оу҆́спе под̾ са́домъ: и҆ сѐ, а҆́гг҃лъ гдⷭ҇ень коснꙋ́сѧ є҆мꙋ̀ и҆ речѐ є҆мꙋ̀: воста́ни, ꙗ҆́ждь и҆ пі́й. | καὶ ἐκοιμήθη καὶ ὕπνωσεν ἐκεῖ ὑπὸ φυτόν, καὶ ἰδού τις ἥψατο αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάστηθι καὶ φάγε· |
|
6
|
6
|
| И҆ воззрѣ̀ и҆лїа̀: и҆ сѐ, оу҆ возгла́вїѧ є҆гѡ̀ ѡ҆прѣсно́къ ꙗ҆чме́нный и҆ чва́нецъ воды̀. И҆ воста̀, и҆ ꙗ҆дѐ и҆ пѝ, и҆ возврати́всѧ оу҆́спе. | καὶ ἐπέβλεψεν ᾿Ηλιού, καὶ ἰδοὺ πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ ἐγκρυφίας ὀλυρίτης καὶ καψάκης ὕδατος· καὶ ἀνέστη καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε. καὶ ἐπιστρέψας ἐκοιμήθη. |
|
7
|
7
|
| И҆ ѡ҆брати́сѧ а҆́гг҃лъ гдⷭ҇ень втори́цею, и҆ коснꙋ́сѧ є҆мꙋ̀, и҆ речѐ є҆мꙋ̀: воста́ни, ꙗ҆́ждь и҆ пі́й, ꙗ҆́кѡ мно́гъ ѿ тебє̀ пꙋ́ть. | καὶ ἐπέστρεψεν ὁ ἄγγελος Κυρίου ἐκ δευτέρου καὶ ἥψατο αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάστα φάγε, ὅτι πολλὴ ἀπὸ σοῦ ἡ ὁδός. |
|
8
|
8
|
| И҆ воста̀, и҆ ꙗ҆дѐ и҆ пѝ: и҆ и҆́де въ крѣ́пости ꙗ҆́ди тоѧ̀ четы́редесѧть дні́й и҆ четы́редесѧть ноще́й до горы̀ бж҃їѧ хѡри́въ. | καὶ ἀνέστη καὶ ἔφαγε καὶ ἔπιε· καὶ ἐπορεύθη ἐν ἰσχύϊ τῆς βρώσεως ἐκείνης τεσσαράκοντα ἡμέρας καὶ τεσσαράκοντα νύκτας ἕως ὄρους Χωρήβ. |
|
9
|
9
|
| И҆ вни́де та́мѡ въ пеще́рꙋ, и҆ всели́сѧ въ не́й. И҆ сѐ, гл҃ъ гдⷭ҇ень къ немꙋ̀ и҆ речѐ: что̀ ты̀ здѣ̀, и҆лїѐ; | καὶ εἰσῆλθεν ἐκεῖ εἰς τὸ σπήλαιον καὶ κατέλυσεν ἐκεῖ· καὶ ἰδοὺ ρῆμα Κυρίου πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπε· τί σὺ ἐνταῦθα, ᾿Ηλιού; |
|
10
|
10
|
| И҆ речѐ и҆лїа̀: ревнꙋ́ѧ поревнова́хъ по гдⷭ҇ѣ (бз҃ѣ) вседержи́тели, ꙗ҆́кѡ ѡ҆ста́виша тѧ̀ сы́нове і҆и҃лєвы: ѻ҆лтари̑ твоѧ̑ раскопа́ша, и҆ прⷪ҇ро́ки твоѧ̑ и҆зби́ша ѻ҆рꙋ́жїемъ, и҆ ѡ҆ста́хъ а҆́зъ є҆ди́нъ, и҆ и҆́щꙋтъ дꙋшѝ моеѧ̀ и҆з̾ѧ́ти ю҆̀. | καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· ζηλῶν ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι, ὅτι ἐγκατέλιπόν σε οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· τὰ θυσιαστήριά σου κατέσκαψαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν ἐν ρομφαίᾳ, καὶ ὑπολέλειμμαι ἐγὼ μονώτατος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν. |
|
11
|
11
|
| И҆ речѐ: и҆зы́ди оу҆́трѡ и҆ ста́ни пред̾ гдⷭ҇емъ въ горѣ̀: и҆ сѐ, ми́мѡ по́йдетъ гдⷭ҇ь, и҆ дꙋ́хъ вели́къ и҆ крѣ́покъ разорѧ́ѧ го́ры и҆ сокрꙋша́ѧ ка́менїе въ горѣ̀ пред̾ гдⷭ҇емъ, (но) не въ дꙋ́сѣ гдⷭ҇ь: и҆ по дꙋ́сѣ трꙋ́съ, и҆ не въ трꙋ́сѣ гдⷭ҇ь: | καὶ εἶπεν· ἐξελεύσῃ αὔριον καὶ στήσῃ ἐνώπιον Κυρίου ἐν τῷ ὄρει· ἰδοὺ παρελεύσεται Κύριος, καὶ ἰδοὺ πνεῦμα μέγα κραταιὸν διαλῦον ὄρη καὶ συντρίβον πέτρας ἐνώπιον Κυρίου, οὐκ ἐν τῷ πνεύματι Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πνεῦμα συσσεισμός, οὐκ ἐν τῷ συσσεισμῷ Κύριος· |
|
12
|
12
|
| и҆ по трꙋ́сѣ ѻ҆́гнь, и҆ не во ѻ҆гнѝ гдⷭ҇ь: и҆ по ѻ҆гнѝ гла́съ хла́да то́нка, и҆ та́мѡ гдⷭ҇ь. | καὶ μετὰ τὸν συσσειμὸν πῦρ, οὐκ ἐν τῷ πυρὶ Κύριος· καὶ μετὰ τὸ πῦρ φωνὴ αὔρας λεπτῆς, κἀκεῖ Κύριος. |
|
13
|
13
|
| И҆ бы́сть ꙗ҆́кѡ оу҆слы́ша и҆лїа̀, покры̀ лицѐ своѐ ми́лѡтїю свое́ю, и҆ и҆зы́де и҆ ста̀ пред̾ верте́помъ. И҆ сѐ, къ немꙋ̀ бы́сть гла́съ и҆ речѐ: что̀ ты̀ здѣ̀, и҆лїѐ; | καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ᾿Ηλιού, καὶ ἐπεκάλυψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐν τῇ μηλωτῇ αὐτοῦ καὶ ἐξῆλθε καὶ ἔστη ὑπὸ σπήλαιον· καὶ ἰδοὺ πρὸς αὐτὸν φωνὴ καὶ εἶπε· τί σὺ ἐνταῦθα ᾿Ηλιού; |
|
14
|
14
|
| И҆ речѐ и҆лїа̀: ревнꙋ́ѧ поревнова́хъ по гдⷭ҇ѣ бз҃ѣ вседержи́тели, ꙗ҆́кѡ ѡ҆ста́виша завѣ́тъ тво́й сы́нове і҆и҃лєвы, и҆ ѻ҆лтари̑ твоѧ̑ раскопа́ша, и҆ прⷪ҇ро́ки твоѧ̑ и҆зби́ша ѻ҆рꙋ́жїемъ, и҆ ѡ҆ста́хъ а҆́зъ є҆ди́нъ, и҆ и҆́щꙋтъ дꙋшѝ моеѧ̀ и҆з̾ѧ́ти ю҆̀. | καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· ζηλῶν ἐζήλωκα τῷ Κυρίῳ παντοκράτορι, ὅτι ἐγκατέλιπον τὴν διαθήκην σου οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ· καὶ τὰ θυσιαστήριά σου καθεῖλαν καὶ τοὺς προφήτας σου ἀπέκτειναν ἐν ρομφαίᾳ, καὶ ὑπολέλειμμαι ἐγὼ μονώτατος, καὶ ζητοῦσι τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν. |
|
15
|
15
|
| И҆ речѐ гдⷭ҇ь къ немꙋ̀: и҆дѝ, возврати́сѧ пꙋте́мъ свои́мъ, и҆ и҆зы́деши на пꙋ́ть пꙋсты́ни дама́сковы, и҆ пома́жеши а҆заи́ла на ца́рство сѷрі́йское, | καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν· πορεύου, ἀνάστρεφε εἰς τὴν ὁδόν σου καὶ ἥξεις εἰς τὴν ὁδὸν ἐρήμου Δαμασκοῦ καὶ ἥξεις καὶ χρίσεις τὸν ᾿Αζαὴλ εἰς βασιλέα τῆς Συρίας· |
|
16
|
16
|
| и҆ і҆иꙋ́а сы́на намессі́ина пома́жеши на ца́рство над̾ і҆и҃лемъ, и҆ є҆лїссе́а сы́на сафа́това ѿ а҆велмаꙋ́ла пома́жеши вмѣ́стѡ себє̀ прⷪ҇ро́ка: | καὶ τὸν ᾿Ιοὺ υἱὸν Ναμεσσὶ χρίσεις εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ· καὶ τὸν ῾Ελισαιὲ υἱὸν Σαφὰτ χρίσεις εἰς προφήτην ἀντὶ σοῦ. |
|
17
|
17
|
| и҆ бꙋ́детъ спаса́емаго ѿ ѻ҆рꙋ́жїѧ а҆заи́лева оу҆бїе́тъ і҆иꙋ́й, и҆ спаса́емаго ѿ ѻ҆рꙋ́жїѧ і҆иꙋ́ина оу҆бїе́тъ є҆лїссе́й: | καὶ ἔσται τὸν σῳζόμενον ἐκ ρομφαίας ᾿Αζαήλ, θανατώσει ᾿Ιού, καὶ τὸν σῳζόμενον ἐκ ρομφαίας ᾿Ιοὺ θανατώσει ῾Ελισαιέ. |
|
18
|
18
|
| и҆ ѡ҆ста́виши во і҆и҃ли се́дмь ты́сѧщъ мꙋже́й, всѧ̑ кѡлѣ́на, ꙗ҆̀же не преклони́ша колѣ́на ваа́лꙋ, и҆ всѧ̑ка оу҆ста̀, ꙗ҆̀же не моли́шасѧ є҆мꙋ̀. | καὶ καταλείψεις ἐν ᾿Ισραὴλ ἑπτὰ χιλιάδας ἀνδρῶν, πάντα γόνατα, ἃ οὐκ ὤκλασαν γόνυ τῷ Βάαλ, καὶ πᾶν στόμα, ὃ οὐ προσεκύνησεν αὐτῷ. |
|
19
|
19
|
| И҆ и҆́де ѿтꙋ́дꙋ, и҆ ѡ҆брѣ́те є҆лїссе́а сы́на сафа́това, и҆ се́й ѡ҆рѧ́ше двѣмана́десѧтьма сꙋпрꙋ́гома волѡ́въ пред̾ ни́мъ, и҆ то́й са́мъ по двоюна́десѧти сꙋпрꙋ̑гъ. И҆ прїи́де и҆лїа̀ къ немꙋ̀, и҆ пове́рже ми́лѡть свою̀ на него̀. | Καὶ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν καὶ εὑρίσκει τὸν ῾Ελισαιὲ υἱὸν Σαφάτ, καὶ αὐτὸς ἠροτρία ἐν βουσὶ —δώδεκα ζεύγη ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς ἐν τοῖς δώδεκα— καὶ ἀπῆλθεν ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἐπέρριψε τὴν μηλωτὴν αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτόν. |
|
20
|
20
|
| И҆ ѡ҆ста́ви є҆лїссе́й волы̀, и҆ течѐ в̾слѣ́дъ и҆лїѝ, и҆ речѐ: (молю̀ тѧ̀,) да ѡ҆блобыжꙋ̀ ѻ҆тца̀ моего̀ и҆ ма́терь мою̀, и҆ и҆дꙋ̀ в̾слѣ́дъ тебє̀. И҆ речѐ є҆мꙋ̀ и҆лїа̀: и҆дѝ, возврати́сѧ, ꙗ҆́кѡ сотвори́хъ тебѣ̀. | καὶ κατέλιπεν ῾Ελισαιὲ τὰς βόας καὶ κατέδραμεν ὀπίσω ᾿Ηλιοὺ καὶ εἶπε· καταφιλήσω τὸν πατέρα μου καὶ ἀκολουθήσω ὀπίσω σου· καὶ εἶπεν ᾿Ηλιού· ἀνάστρεφε, ὅτι πεποίηκά σοι. |
|
21
|
21
|
| И҆ возврати́сѧ ѿ негѡ̀: и҆ взѧ̀ сꙋпрꙋ́ги волѡ́въ, и҆ закла̀, и҆ и҆спечѐ ѧ҆̀ въ сосꙋ́дѣхъ воло́вныхъ, и҆ дадѐ лю́демъ, и҆ ꙗ҆до́ша. И҆ воста̀, и҆ и҆́де в̾слѣ́дъ и҆лїѝ, и҆ слꙋжа́ше є҆мꙋ̀. | καὶ ἀνέστρεψεν ἐξόπισθεν αὐτοῦ καὶ ἔλαβε τὰ ζεύγη τῶν βοῶν καὶ ἔθυσε καὶ ἥψησεν αὐτὰ ἐν τοῖς σκεύεσι τῶν βοῶν καὶ ἔδωκε τῷ λαῷ, καὶ ἔφαγον· καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη ὀπίσω ᾿Ηλιοὺ καὶ ἐλειτούργει αὐτῷ. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.