|
Глава́ г҃і
|
Κεφάλαιο 13
|
|
1
|
1
|
| И҆ сѐ, человѣ́къ бж҃їй прїи́де ѿ і҆ꙋ́ды по словесѝ гдⷭ҇ню въ веѳи́ль, и҆ і҆еровоа́мъ стоѧ́ше на ѻ҆лтарѝ свое́мъ жре́ти хотѧ̀: | ΚΑΙ ἰδοὺ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἐξ ᾿Ιούδα παρεγένετο ἐν λόγῳ Κυρίου εἰς Βαιθήλ, καὶ ῾Ιεροβοὰμ εἱστήκει ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπιθῦσαι. |
|
2
|
2
|
| и҆ воззва̀ ко ѻ҆лтарю̀ сло́вомъ гдⷭ҇нимъ и҆ речѐ: ѻ҆лтарю̀, ѻ҆лтарю̀, си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь: сѐ, сы́нъ ражда́етсѧ до́мꙋ даві́довꙋ, і҆ѡсі́а и҆́мѧ є҆мꙋ̀, и҆ пожре́тъ на тебѣ̀ жерцы̀, и҆̀же на высо́кихъ жрꙋ́щыѧ на тебѣ̀, и҆ кѡ́сти человѣ́чєскїѧ сожже́тъ на тебѣ̀. | καὶ ἐπεκάλεσε πρὸς τὸ θυσιαστήριον ἐν λόγῳ Κυρίου καὶ εἶπε· θυσιαστήριον θυσιαστήριον, τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ υἱὸς τίκτεται τῷ οἴκῳ Δαυίδ, ᾿Ιωσίας ὄνομα αὐτῷ, καὶ θύσει ἐπὶ σὲ τοὺς ἱερεῖς τῶν ὑψηλῶν τοὺς ἐπιθύοντας ἐπὶ σὲ καὶ ὀστᾶ ἀνθρώπων καύσει ἐπὶ σέ. |
|
3
|
3
|
| И҆ да́стъ въ де́нь то́й чꙋ́до, глаго́лѧ: се́й гл҃го́лъ, є҆го́же речѐ гдⷭ҇ь, гл҃ѧ: сѐ, ѻ҆лта́рь разсѧ́детсѧ, и҆ и҆злїе́тсѧ тꙋ́къ и҆́же на не́мъ. | καὶ δώσει ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τέρας λέγων· τοῦτο τὸ ρῆμα ὃ ἐλάλησε Κύριος λέγων· ἰδοὺ τὸ θυσιαστήριον ρήγνυται, καὶ ἐκχυθήσεται ἡ πιότης ἡ ἐπ᾿ αὐτῷ. |
|
4
|
4
|
| И҆ бы́сть є҆гда̀ оу҆слы́ша ца́рь і҆еровоа́мъ словеса̀ человѣ́ка бж҃їѧ воззва́вшагѡ ко ѻ҆лтарю̀ и҆́же въ веѳи́ли, и҆ прострѐ ца́рь рꙋ́кꙋ свою̀ ѿ ѻ҆лтарѧ̀, глаго́лѧ: и҆ми́те є҆го̀. И҆ сѐ, оу҆́сше рꙋка̀ є҆гѡ̀, ю҆́же прострѐ на́нь, и҆ не можа́ше возврати́ти ю҆̀ къ себѣ̀: | καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς ῾Ιεροβοὰμ τῶν λόγων τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐπικαλεσαμένου ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἐν Βαιθήλ, καὶ ἐξέτεινεν ὁ βασιλεὺς τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου λέγων· συλλάβετε αὐτόν· καὶ ἰδοὺ ἐξηράνθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ, ἣν ἐξέτεινεν ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ οὐκ ἐδυνήθη ἐπιστρέψαι αὐτὴν πρὸς αὐτόν, |
|
5
|
5
|
| и҆ ѻ҆лта́рь разсѣ́десѧ, и҆ и҆злїѧ́сѧ тꙋ́къ ѿ ѻ҆лтарѧ̀, по чꙋдесѝ, є҆́же дадѐ человѣ́къ бж҃їй сло́вомъ гдⷭ҇нимъ. | καὶ τὸ θυσιαστήριον ἐρράγη, καὶ ἐξεχύθη ἡ πιότης ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου κατὰ τὸ τέρας, ὃ ἔδωκεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἐν λόγῳ Κυρίου. |
|
6
|
6
|
| И҆ речѐ ца́рь і҆еровоа́мъ человѣ́кꙋ бж҃їю: помоли́сѧ нн҃ѣ пред̾ лице́мъ гдⷭ҇а бг҃а твоегѡ̀, дабы̀ возврати́ласѧ рꙋка̀ моѧ̀ ко мнѣ̀. И҆ помоли́сѧ человѣ́къ бж҃їй пред̾ лице́мъ гдⷭ҇нимъ, и҆ возврати́сѧ рꙋка̀ царѧ̀ къ немꙋ̀, и҆ бы́сть ꙗ҆́коже пре́жде. | καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς ῾Ιεροβοὰμ τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ· δεήθητι τοῦ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, καὶ ἐπιστρεψάτω ἡ χείρ μου πρὸς ἐμέ. καὶ ἐδεήθη ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τοῦ προσώπου Κυρίου, καὶ ἐπέστρεψε τὴν χεῖρα τοῦ βασιλέως πρὸς αὐτόν, καὶ ἐγένετο καθὼς τὸ πρότερον. |
|
7
|
7
|
| И҆ глаго́ла ца́рь къ человѣ́кꙋ бж҃їю: вни́ди со мно́ю въ до́мъ, и҆ ѡ҆бѣ́дай, и҆ да́мъ тѝ да́ръ. | καὶ ἐλάλησεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ· εἴσελθε μετ᾿ ἐμοῦ εἰς οἶκον καὶ ἀρίστησον, καὶ δώσω σοι δόμα. |
|
8
|
8
|
| И҆ речѐ человѣ́къ бж҃їй къ царе́ви: а҆́ще да́си мѝ по́лъ до́мꙋ твоегѡ̀, не вни́дꙋ съ тобо́ю, нижѐ ꙗ҆́мъ хлѣ́ба, нижѐ пїю̀ воды̀ на мѣ́стѣ се́мъ, | καὶ εἶπεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ πρὸς τὸν βασιλέα· ἐὰν δῷς μοι τὸ ἥμισυ τοῦ οἴκου σου, οὐκ εἰσελεύσομαι μετὰ σοῦ οὐδὲ μὴ φάγω ἄρτον οὐδὲ μὴ πίω ὕδωρ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ· |
|
9
|
9
|
| ꙗ҆́кѡ та́кѡ заповѣ́да мѝ гдⷭ҇ь сло́вомъ, гл҃ѧ: ни ꙗ҆́ждь хлѣ́ба, ни пі́й воды̀, нижѐ возврати́сѧ пꙋте́мъ, и҆́мже ше́лъ є҆сѝ. | ὅτι οὕτως ἐνετείλατό μοι Κύριος ἐν λόγῳ λέγων· μὴ φάγῃς ἄρτον καὶ μὴ πίῃς ὕδωρ καὶ μὴ ἐπιστρέψῃς ἐν τῇ ὁδῶ, ᾗ ἐπορεύθης ἐν αὐτῇ. |
|
10
|
10
|
| И҆ ѿи́де пꙋте́мъ и҆ны́мъ, и҆ не возврати́сѧ пꙋте́мъ, и҆́мже прїи́де во веѳи́ль. | καὶ ἀπῆλθεν ἐν ὁδῷ ἄλλῃ καὶ οὐκ ἀνέστρεψεν ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἦλθεν ἐν αὐτῇ εἰς Βαιθήλ. |
|
11
|
11
|
| И҆ проро́къ є҆ди́нъ ста́ръ живѧ́ше въ веѳи́ли, и҆ прїидо́ша сы́нове є҆гѡ̀ и҆ повѣ́даша є҆мꙋ̀ всѧ̑ дѣла̀, ꙗ҆̀же сотворѝ человѣ́къ бж҃їй въ де́нь то́й въ веѳи́ли, и҆ словеса̀, ꙗ҆̀же глаго́ла царе́ви, повѣ́даша ѻ҆тцꙋ̀ своемꙋ̀. | Καὶ προφήτης εἷς πρεσβύτης κατῴκει ἐν Βαιθήλ, καὶ ἔρχονται οἱ υἱοὶ αὐτοῦ καὶ διηγήσαντο αὐτῷ πάντα τὰ ἔργα, ἃ ἐποίησεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐν Βαιθήλ, καὶ τοὺς λόγους, οὓς ἐλάλησε τῷ βασιλεῖ· καὶ ἐπέστρεψαν τὸ πρόσωπον τοῦ πατρὸς αὐτῶν. |
|
12
|
12
|
| И҆ речѐ къ ни̑мъ ѻ҆те́цъ и҆́хъ, глаго́лѧ: кі́имъ пꙋте́мъ и҆́де; И҆ показа́ша є҆мꙋ̀ сы́нове є҆гѡ̀ пꙋ́ть, и҆́мже и҆́де человѣ́къ бж҃їй и҆зше́дый ѿ і҆ꙋ́ды. | καὶ ἐλάλησε πρὸς αὐτοὺς ὁ πατὴρ αὐτῶν λέγων· ποίᾳ ὁδῷ πεπόρευται; καὶ δεικνύουσιν αὐτῷ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τὴν ὁδόν, ἐν ᾗ ἀνῆλθεν ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ὁ ἐλθὼν ἐξ ᾿Ιούδα. |
|
13
|
13
|
| И҆ речѐ сынѡ́мъ свои̑мъ: ѡ҆сѣдла́йте мѝ ѻ҆слѧ̀. И҆ ѡ҆сѣдла́ша є҆мꙋ̀ ѻ҆слѧ̀, и҆ всѣ́де на нѐ, | καὶ εἶπε τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ· ἐπισάξατέ μοι τὸν ὄνον· καὶ ἐπέσαξαν αὐτῷ τὸν ὄνον, καὶ ἐπέβη ἐπ᾿ αὐτόν. |
|
14
|
14
|
| и҆ и҆́де в̾слѣ́дъ человѣ́ка бж҃їѧ, и҆ ѡ҆брѣ́те є҆го̀ под̾ дꙋ́бомъ сѣдѧ́ща, и҆ речѐ є҆мꙋ̀: ты́ ли є҆сѝ человѣ́къ бж҃їй прише́дый ѿ і҆ꙋ́ды; И҆ речѐ є҆мꙋ̀: а҆́зъ. | καὶ ἐπορεύθη κατόπισθεν τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ εὗρεν αὐτὸν καθήμενον ὑπὸ δρῦν καὶ εἶπεν αὐτῷ· εἰ σὺ εἶ ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ὁ ἐληλυθὼς ἐξ ᾿Ιούδα; καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐγώ. |
|
15
|
15
|
| И҆ речѐ є҆мꙋ̀: грѧдѝ со мно́ю, и҆ ꙗ҆́ждь хлѣ́бъ. | καὶ εἶπεν αὐτῷ· δεῦρο μετ᾿ ἐμοῦ καὶ φάγε ἄρτον. |
|
16
|
16
|
| И҆ речѐ є҆мꙋ̀: не могꙋ̀ возврати́тисѧ съ тобо́ю, нижѐ ꙗ҆́мъ хлѣ́ба, ни пїю̀ воды̀ на мѣ́стѣ се́мъ, | καὶ εἶπεν· οὐ μὴ δύνωμαι τοῦ ἐπιστρέψαι μετὰ σοῦ οὐδὲ μὴ φάγομαι ἄρτον οὐδὲ πίομαι ὕδωρ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ· |
|
17
|
17
|
| ꙗ҆́кѡ та́кѡ заповѣ́да мѝ гдⷭ҇ь сло́вомъ, гл҃ѧ: не ꙗ҆́ждь хлѣ́ба та́мѡ, нижѐ пі́й воды̀ та́мѡ, и҆ да не возврати́шисѧ пꙋте́мъ тѣ́мъ, и҆́мже ше́лъ є҆сѝ. | ὅτι οὕτως ἐντέταλταί μοι ἐν λόγῳ Κύριος λέγων· μὴ φάγῃς ἄρτον ἐκεῖ καὶ μὴ πίῃς ὕδωρ καὶ μὴ ἐπιστρέψῃς ἐκεῖ ἐν τῇ ὁδῷ, ᾗ ἐπορεύθης ἐν αὐτῇ. |
|
18
|
18
|
| И҆ речѐ къ немꙋ̀: и҆ а҆́зъ проро́къ є҆́смь ꙗ҆́коже ты̀, и҆ а҆́гг҃лъ глаго́ла ко мнѣ̀ сло́вомъ гдⷭ҇нимъ, глаго́лѧ: возвратѝ є҆го̀ къ себѣ̀ въ до́мъ тво́й, да снѣ́стъ хлѣ́ба и҆ пїе́тъ во́дꙋ. И҆ солга̀ є҆мꙋ̀, | καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· κἀγὼ προφήτης εἰμὶ καθὼς σύ, καὶ ἄγγελος λελάληκε πρός με ἐν ρήματι Κυρίου λέγων· ἐπίστρεψον αὐτὸν πρὸς σεαυτὸν εἰς τὸν οἶκόν σου, καὶ φαγέτω ἄρτον, καὶ πιέτω ὕδωρ· καὶ ἐψεύσατο αὐτῷ. |
|
19
|
19
|
| и҆ возвратѝ є҆го̀: и҆ ꙗ҆дѐ хлѣ́бъ, и҆ пѝ во́дꙋ въ домꙋ̀ є҆гѡ̀. | καὶ ἐπέστρεψεν αὐτὸν καὶ ἔφαγεν ἄρτον καὶ ἔπιεν ὕδωρ ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ. |
|
20
|
20
|
| И҆ бы́сть и҆̀мъ сѣдѧ́щымъ на трапе́зѣ, и҆ бы́сть сло́во гдⷭ҇не ко проро́кꙋ возвра́щшемꙋ є҆го̀. | καὶ ἐγένετο αὐτῶν καθημένων ἐπὶ τῆς τραπέζης, καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς τὸν προφήτην τὸν ἐπιστρέψαντα αὐτὸν |
|
21
|
21
|
| И҆ речѐ къ человѣ́кꙋ бж҃їю прише́дшемꙋ ѿ і҆ꙋ́ды, глаго́лѧ: си́це гл҃етъ гдⷭ҇ь: поне́же преѡгорчи́лъ є҆сѝ гл҃го́лъ гдⷭ҇ень и҆ не сохрани́лъ є҆сѝ за́повѣди, ю҆́же заповѣ́да тебѣ̀ гдⷭ҇ь бг҃ъ тво́й, | καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἄνθρωπον τοῦ Θεοῦ τὸν ἥκοντα ἐξ ᾿Ιούδα λέγων· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν παρεπίκρανας τὸ ρῆμα Κυρίου καὶ οὐκ ἐφύλαξας τὴν ἐντολήν, ἣν ἐνετείλατό σοι Κύριος ὁ Θεός σου, |
|
22
|
22
|
| и҆ возврати́всѧ ꙗ҆́лъ є҆сѝ хлѣ́бъ и҆ пи́лъ є҆сѝ во́дꙋ на мѣ́стѣ се́мъ, ѡ҆ не́мже речѐ къ тебѣ̀, гл҃ѧ: да не ꙗ҆́си хлѣ́ба и҆ не пїе́ши воды̀: сегѡ̀ ра́ди не вни́детъ во гро́бъ тѣ́ло твоѐ со ѻ҆тцы̑ твои́ми. | καὶ ἐπέστρεψας καὶ ἔφαγες ἄρτον καὶ ἔπιες ὕδωρ ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ᾧ ἐλάλησε πρός σε λέγων· οὐ μὴ φάγῃς ἄρτον καὶ μὴ πίῃς ὕδωρ, οὐ μὴ εἰσέλθῃ τὸ σῶμά σου εἰς τὸν τάφον τῶν πατέρων σου. |
|
23
|
23
|
| И҆ бы́сть по ꙗ҆де́нїи хлѣ́ба и҆ по питїѝ воды̀, и҆ ѡ҆сѣдла̀ ѻ҆слѧ̀ томꙋ̀ проро́кꙋ, и҆ возврати́сѧ, и҆ ѿи́де: | καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ φαγεῖν αὐτὸν ἄρτον καὶ πιεῖν ὕδωρ, καὶ ἐπέσαξεν αὐτῷ τὸν ὄνον, καὶ ἐπέστρεψε. |
|
24
|
24
|
| и҆ ѡ҆брѣ́те є҆го̀ ле́въ на пꙋтѝ, и҆ оу҆мертвѝ є҆го̀: и҆ бѣ̀ тѣ́ло є҆гѡ̀ пове́ржено на пꙋтѝ, и҆ ѻ҆се́лъ стоѧ́ше над̾ ни́мъ, и҆ ле́въ стоѧ́ше бли́з̾ тѣлесѐ (є҆гѡ̀): | καὶ ἀπῆλθε, καὶ εὗρεν αὐτὸν λέγων ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν, καὶ ἦν τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐρριμμένον ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ὁ ὄνος εἱστήκει παρ᾿ αὐτό, καὶ ὁ λέων εἱστήκει παρὰ τὸ σῶμα. |
|
25
|
25
|
| и҆ сѐ, мꙋ́жїе мимоидꙋ́ще, и҆ ви́дѣша ме́ртва пове́ржена на пꙋтѝ и҆ льва̀ стоѧ́ща бли́з̾ ме́ртвагѡ: и҆ прїидо́ша, и҆ повѣ́даша во гра́дѣ, въ не́мже живѧ́ше проро́къ ста́рый. | καὶ ἰδοὺ ἄνδρες παραπορευόμενοι καὶ εἶδον τὸ θνησιμαῖον ἐρριμμένον ἐν τῇ ὁδῷ καὶ ὁ λέων εἱστήκει ἐχόμενα τοῦ θνησιμαίου· καὶ εἰσῆλθον καὶ ἐλάλησαν ἐν τῇ πόλει, οὗ ὁ προφήτης ὁ πρεσβύτης κατῴκει ἐν αὐτῇ. |
|
26
|
26
|
| И҆ оу҆слы́ша (сїѐ проро́къ) возврати́вый є҆го̀ съ пꙋтѝ и҆ речѐ: человѣ́къ бж҃їи се́й є҆́сть, и҆́же престꙋпѝ гл҃го́лъ бж҃їй, и҆ предадѐ є҆го̀ гдⷭ҇ь львꙋ̀, и҆ сокрꙋшѝ є҆го̀, и҆ оу҆мертвѝ є҆го̀ по гл҃го́лꙋ гдⷭ҇ню, є҆го́же речѐ є҆мꙋ̀. | καὶ ἤκουσεν ὁ ἐπιστρέψας αὐτὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ καὶ εἶπεν· ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ οὗτός ἐστίν, ὃς παρεπίκρανε τὸ ρῆμα Κυρίου. |
|
27
|
|
| И҆ повелѣ̀ сынѡ́мъ свои̑мъ, глаго́лѧ: ѡ҆сѣдла́йте мѝ ѻ҆слѧ̀. И҆ ѡ҆сѣдла́ша. | |
|
28
|
28
|
| И҆ по́йде, и҆ ѡ҆брѣ́те тѣ́ло є҆гѡ̀ пове́ржено на пꙋтѝ, и҆ ѻ҆се́лъ и҆ ле́въ стоѧ́ста над̾ тѣ́ломъ, и҆ не снѣдѐ ле́въ тѣлесѐ человѣ́ка бж҃їѧ и҆ не сокрꙋшѝ ѻ҆сла̀. | καὶ ἐπορεύθη καὶ εὗρε τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐρριμμένον ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ ὁ ὄνος καὶ ὁ λέων εἱστήκεισαν παρὰ τὸ σῶμα, καὶ οὐκ ἔφαγεν ὁ λέων τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ οὐ συνέτριψε τὸν ὄνον. |
|
29
|
29
|
| И҆ взѧ̀ проро́къ тѣ́ло человѣ́ка бж҃їѧ, и҆ возложѝ є҆̀ на ѻ҆слѧ̀, и҆ возвратѝ є҆̀ проро́къ, и҆ вни́де во гра́дъ погребстѝ є҆го̀, | καὶ ᾖρεν ὁ προφήτης τὸ σῶμα τοῦ ἀνθρώπου τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπέθηκεν αὐτὸ ἐπὶ τὸν ὄνον, καὶ ἐπέστρεψεν αὐτὸν εἰς τὴν πόλιν ὁ προφήτης τοῦ θάψαι αὐτὸν |
|
30
|
30
|
| и҆ положѝ тѣ́ло є҆гѡ̀ во гро́бѣ свое́мъ, и҆ рыда́ше по не́мъ: оу҆вы̀, бра́те. | ἐν τῷ τάφῳ ἑαυτοῦ, καὶ ἐκόψαντο αὐτόν· οὐαὶ ἀδελφέ. |
|
31
|
31
|
| И҆ бы́сть по рыда́нїи ѡ҆ не́мъ, и҆ речѐ къ сынѡ́мъ свои̑мъ, глаго́лѧ: а҆́ще оу҆мрꙋ̀, погреби́те мѧ̀ во гро́бѣ се́мъ, и҆дѣ́же человѣ́къ бж҃їй погребе́нъ є҆́сть, при косте́хъ є҆гѡ̀ положи́те мѧ̀, да спасꙋ́тсѧ кѡ́сти моѧ̑ съ костьмѝ є҆гѡ̀, | καὶ ἐγένετο μετὰ τὸ κόψασθαι αὐτὸν καὶ εἶπε τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ λέγων· ἐὰν ἀποθάνω, θάψατέ με ἐν τῷ τάφῳ τούτῳ οὗ ὁ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ τέθαπται ἐν αὐτῷ· παρὰ τὰ ὀστᾶ αὐτοῦ θέτε με, ἵνα σωθῶσι τὰ ὀστᾶ μου μετὰ τῶν ὀστῶν αὐτοῦ· |
|
32
|
32
|
| ꙗ҆́кѡ сбꙋ́детсѧ глаго́лъ, є҆го́же глаго́ла сло́вомъ гдⷭ҇нимъ ѡ҆ ѻ҆лтарѝ, и҆́же во веѳи́ли, и҆ ѡ҆ домѣ́хъ высо́кихъ, и҆̀же въ самарі́и. | ὅτι γινόμενον ἔσται τὸ ρῆμα, ὃ ἐλάλησεν ἐν λόγῳ Κυρίου ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐν Βαιθὴλ καὶ ἐπὶ τοὺς οἴκους τοὺς ὑψηλοὺς τοὺς ἐν Σαμαρείᾳ. |
|
33
|
33
|
| И҆ по глаго́лѣ се́мъ не ѡ҆брати́сѧ і҆еровоа́мъ ѿ ѕло́бы своеѧ̀, и҆ возврати́сѧ, и҆ сотворѝ ѿ ча́сти є҆ди́ныѧ люді́й жерцы̀ высо́кихъ: и҆́же хотѧ́ше, и҆сполнѧ́ше рꙋ́кꙋ свою̀, и҆ быва́ше жре́цъ на высо́кихъ. | καὶ μετὰ τὸ ρῆμα τοῦτο οὐκ ἐπέστρεψεν ῾Ιεροβοὰμ ἀπὸ τῆς κακίας αὐτοῦ, καὶ ἐπέστρεψε καὶ ἐποίησεν ἐκ μέρους τοῦ λαοῦ ἱερεῖς ὑψηλῶν· ὁ βουλόμενος ἐπλήρου τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ἐγίνετο ἱερεὺς εἰς τὰ ὑψηλά. |
|
34
|
34
|
| И҆ бы́сть глаго́лъ се́й въ прегрѣше́нїе до́мꙋ і҆еровоа́млю, и҆ на и҆спроверже́нїе, и҆ на и҆зчезнове́нїе ѿ лица̀ землѝ. | καὶ ἐγένετο τὸ ρῆμα τοῦτο εἰς ἁμαρτίαν τῷ οἴκῳ ῾Ιεροβοὰμ καὶ εἰς ὄλεθρον καὶ εἰς ἀφανισμὸν ἀπὸ προσώπου τῆς γῆς. |
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • 3 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.