Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:
⇄

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ А΄
Пр'ьвые црsтвъ
Κεφάλαιο 1
Глvа, а~”
1
1
ΑΝΘΡΩΠΟΣ ἦν ἐξ ᾿Αρμαθαὶμ Σιφά, ἐξ ὄρους ᾿Εφραίμ, καὶ ὄνομα αὐτῷ ῾Ελκανὰ υἱὸς ῾Ιερεμεὴλ υἱοῦ ᾿Ηλιοὺ υἱοῦ Θοκὲ ἐν Νασὶβ ᾿Εφραίμ.
И$ бысть чл~къ эT е^ћарма'џема си'џᲆскаго, эT горы е^фрњмля. и^мя е^мђ е^лка'на, сн~ъ и^е^ремїи^ль сн~а и^лі'и^на. сн~а џеке'ля вᲆ а^си'ве, эT а^рмаџе'ма эT горы` е^фрњмля”
2
2
καὶ τούτῳ δύο γυναῖκες· ὄνομα τῇ μιᾷ ῎Αννα,καὶ ὄνομα τῇ δευτέρᾳ Φεννάνα· καὶ ἦν τῇ Φεννάνᾳ παιδία, καὶ τῇ ῎Αννᾳ οὐκ ἦν παιδίον.
Оу^ сего` дв^њ женњ` бњсᲄа, и^мя е^ді'нои а^нна. и^мя вторњи фена'на. и^ бя'хђ фена'нњ дњти. а^ннњ же не бя'ше ѓ^троча'та”
3
3
καὶ ἀνέβαινεν ὁ ἄνθρωπος ἐξ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας ἐκ πόλεως αὐτοῦ ἐξ ᾿Αρμαθαὶμ προσκυνεῖν καὶ θύειν Κυρίῳ τῷ Θεῷ Σαβαὼθ εἰς Σηλώ· καὶ ἐκεῖ ῾Ηλὶ καὶ οἱ δύο υἱοὶ αὐτοῦ ᾿Οφνὶ καὶ Φινεὲς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου.
И$ въсходя'ше чл~къ эT дн~и до дн~и эT гра'да свое^го. е^ћармаџе'ма, поклони'тися. и^ пожрњти г~ђ б~ђ саваѓ'џђ в сило'мᲆ. и^ т^ђ бы'ша дв^а сн~а и^лі'и^на. ѓ^фни, и^ финеѓ'съ жръцы` гн~и”
4
4
καὶ ἐγενήθη ἡμέρα καὶ ἔθυσεν ῾Ελκανὰ καὶ ἔδωκε τῇ Φεννάνᾳ, γυναικὶ αὐτοῦ, καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτῆς μερίδας·
И$ бы'сть дн~ь, и^ пожре е^лка'на. и^ да'сть фена'нњ женњ` свое'й и^ сн~омъ е^я`. и^ дще'ремъ е^я` ча'сть.
5
5
καὶ τῇ ῎Αννᾳ ἔδωκε μερίδα μίαν, ὅτι οὐκ ἦν αὐτῇ παιδίον, πλὴν ὅτι τὴν ῎Ανναν ἠγάπα ῾Ελκανὰ ὑπὲρ ταύτην. καὶ Κύριος ἀπέκλεισε τὰ περὶ τὴν μήτραν αὐτῆς,
А$н#нњ же да'сть ча'сть е^ді'нђ. ја%ко не бњ е'й ча'да. н^ото'кмо а%ннђ любля'ше паче фена'ны. и^ г~ь затвори` ложе'сна е^я`.
6
6
ὅτι οὐκ ἔδωκεν αὐτῇ Κύριος παιδίον κατὰ τὴν θλῖψιν αὐτῆς καὶ κατὰ τὴν ἀθυμίαντῆς θλίψεως αὐτῆς, καὶ ἠθύμει διὰ τοῦτο, ὅτι συνέκλεισε Κύριος τὰ περὶ τὴν μήτραν αὐτῆς τοῦ μὴ δοῦναι αὐτῇ παιδίον.
и^ не да'сть е'й ча'да” И$ ѓ^скорбя'ше е^я` нена'висница е^я` и^ смђща'шеся и^ ѓ^немоща` печа'льми свои^ми. и^ сњтова'ше сего ра'ди. ја%ко ꙁатвори` г~ь ё^тро'бђ е^я`. не да'ти е'й ча'да”
7
7
οὕτως ἐποίει ἐνιαυτὸν κατ᾿ ἐνιαυτόν, ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτὴν εἰς οἶκον Κυρίου· καὶ ἠθύμει καὶ ἔκλαιε καὶ οὐκ ἤσθιε.
Та'котворя'ше еlка'на эT го'да до го'да. сїя же внегда` приходи'ти е'й в до'мъ гн~ь. ё^коря'ше е^я` та'ко и^ сњтова'шеся и^ пла'кашеся и^ не ја^дя'ше”
8
8
καὶ εἶπεν αὐτῇ ῾Ελκανὰ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς· ῎Αννα. καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἰδοὺ ἐγώ, κύριε. καί εἶπεν αὐτῇ· τί ἔστι σοι, ὅτι κλαίεις; καὶ ἱνατί οὐκ ἐσθίεις; καὶ ἱνατί τύπτει σε ἡ καρδία σου; οὐκ ἀγαθὸς ἐγώ σοι ὑπὲρ δέκα τέκνα;
И$ реq е'й е^лка'на мђж'ъ е^я`, а^н#но. чт^от^и е^сть ја%ко пла'чешися и^ почт^о не ја^си`, и^ почт^о бїеши срDце свое. нњсмь л^и а^зъ тебе` до'брње паq і~. чаD”
9
9
καὶ ἀνέστη ῎Αννα μετὰ τὸ φαγεῖν αὐτοὺς ἐν Σηλὼ καὶ κατέστη ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ῾Ηλὶ ὁ ἱερεὺς ἐκάθητο ἐπὶ τοῦ δίφρου ἐπὶ τῶν φλιῶν ναοῦ Κυρίου.
И$ въста'вши а^н#на по ја^де'нїю и^хъ и%де в сило'мъ. и^ ста` преD гм~ъ. и^лі'и же жре'цъ сњдя'ше на прsтлњ, при пра'зе две'ри хра'ма гн~я”
10
10
καὶ αὐτὴ κατώδυνος ψυχῇ καὶ προσηύξατο πρὸς Κύριον καὶ κλαίουσα ἔκλαυσε
И$ т^а ё^миле'ною дш~ею поклони'ся г~ђ. и^ пла'чђщи пропла'ка”
11
11
καὶ ηὔξατο εὐχὴν Κυρίῳ λέγουσα· ᾿Αδωναΐ Κύριε ᾿Ελωὲ Σαβαώθ, ἐὰν ἐπιβλέπων ἐπιβλέψῃς ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τῆς δούλης σου καὶ μνησθῇς μου καὶ δῷς τῇ δούλῃ σου σπέρμα ἀνδρῶν, καὶ δώσω αὐτὸν ἐνώπιόν σου δοτὸν ἕως ἡμέρας θανάτου αὐτοῦ, καὶ οἶνον καὶ μέθυσμα οὐ πίεται, καὶ σίδηρος οὐκ ἀναβήσεται ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
Помоли'ся мл~твою къ г~ђ гл~юще а^дана'и г~ь е^л#ло саваѓ'џъ. а^ще призря` при'зриши, на смиренїе рабы` твое^я. и^ помяне'ши м^я и^ даси` рабњ` твое'й сњ'мя мђ'жеско. т^о даM и& преD тобо'ю в да'рᲆ, до дн~и смр~ти е^го. вина` и^ пїан#ства не пиеT. и^ желњ'ꙁо не в#зы'идеT на главђ` е^го”
12
12
καὶ ἐγενήθη ὅτε ἐπλήθυνε προσευχομένη ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ῾Ηλὶ ὁ ἱερεὺς ἐφύλαξε τὸ στόμα αὐτῆς·
И$ бы'сть е^гда` ё^мно'жи моля'щися преD гм~ъ. и^лі'и y жре'цᲆ вᲆꙁира'ше на ё^ста` е^я`”
13
13
καὶ αὕτη ἐλάλει ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς καὶ τὰ χείλη αὐτῆς ἐκινεῖτο, καὶ φωνὴ αὐτῆς οὐκ ἠκούετο· καὶ ἐλογίσατο αὐτὴ ῾Ηλὶ εἰς μεθύουσαν.
И$ т^а гл~аше вᲆ срDцы свое^м#. толи'ко ё^сᲄнњ е'й двиꙁа'сᲄася. а^ гла'съ е^я` не слы'шашеся. і^ и^ мня'ше ю& и^лі'и пїа'нђ сђщђ”
14
14
καὶ εἶπεν αὐτῇ τὸ παιδάριον ῾Ηλί· ἕως πότε μεθυσθήσῃ; περιελοῦ τὸν οἶνόν σου καὶ πορεύου ἐκ προσώπου Κυρίου.
И$ реq е'й и^лі'и. доко'лᲇ пїа'на е^си эTи^ми вино` твое і^ и^ди эT мњсᲄа гн~я.
15
15
καὶ ἀπεκρίθη ῎Αννα καὶ εἶπεν· οὐχί, κύριε· γυνή, ᾗ σκληρὰ ἡμέρα, ἐγώ εἰμι καὶ οἶνον καὶ μέθυσμα οὐ πέπωκα καὶ ἐκχέω τὴν ψυχήν μου ἐνώπιον Κυρίου·
И$ эTвњща` а%нна, и^ реq. н^и господи'не мои н^о жена` в жесто'къ дн~ь, а^ꙁъ е^смь вина` и^ пїя'нъства не пи'хъ. н^о и^ꙁлїя'хъ преD гм~ъ дш~ђ мою”
16
16
μὴ δῷς τὴν δούλην σου εἰς θυγατέρα λοιμήν, ὅτι ἐκ πλήθους ἀδολεσχίας μου ἐκτέτακα ἕως νῦν.
Не да y рабы` твое^я дщере'мъ порђга'нїя. ја%ко эT мно'жества ё^ны'нїя мое^го, и^ эT мно'жества сњтова'нїя мое^го стоя'хъ да'же досе'лњ”
17
17
καὶ ἀπεκρίθη ῾Ηλὶ καὶ εἶπεν αὐτῇ· πορεύου εἰς εἰρήνην· ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ δώῃ σοι πᾶν αἴτημά σου, ὃ ᾐτήσω παρ᾿ αὐτοῦ.
И$ эTвњща и^лі'и и^ рече к не'и, и^ди` сᲆ ми'ромъ б~ъ і^и^л~евъ да'ждь т^и вся'ко проше'нїе твое`. е^гоже про'сиши эT него`”
18
18
καὶ εἶπεν· εὗρεν ἡ δούλη σου χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου. καὶ ἐπορεύθη ἡ γυνὴ εἰς τὴν ὁδὸν αὐτῆς καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸ κατάλυμα αὐτῆς καὶ ἔφαγε μετὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς καὶ ἔπιε, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτῆς οὐ συνέπεσεν ἔτι.
И$ реq а%н#на да ѓ^бря'щет# раба` твоя` блгDть преD ѓ^чи'ма твои'ма. і^ и'де жена` пђте'мъ свои^мъ. и^ вни'де въ ѓ^би'тель свою. и^ ја%сть сᲆ мђж'емъ свои^мᲆ и^ пиT и^ лице` е^я` не и^спаде` ктомђ`”
19
19
καὶ ὀρθρίζουσι τὸ πρωΐ καὶ προσκυνοῦσι τῷ Κυρίῳ καὶ πορεύονται τὴν ὁδὸν αὐτῶν. καὶ εἰσῆλθεν ῾Ελκανὰ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ ᾿Αρμαθαὶμ καὶ ἔγνω τὴν ῎Ανναν γυναῖκα αὐτοῦ, καὶ ἐμνήσθη αὐτῆς Κύριος, καὶ συνέλαβε.
И$ ё^тренева'ше ꙁаё%тра. и^ поклони'шася г~ђ і^ и^до'ша пђте'мъ свои^мъ. и^ вни'де е^лка'на въ до'м# свой, въ е^ћарᲆмаџе'мъ. и^ раꙁђмњ` е^лка'на женђ` свою` а%ннђ. и^ помянђ` ю& г~ь, и^ зачаT”
20
20
καὶ ἐγενήθη τῷ καιρῷ τῶν ἡμερῶν καὶ ἔτεκεν υἱόν· καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σαμουὴλ καὶ εἶπεν· ὅτι παρὰ Κυρίου Θεοῦ Σαβαὼθ ᾐτησάμην αὐτόν.
И$ бы'сᲄь въ' время дн~їи. и^ роди` а%н#на сн~ъ. и^ нарече` и%мя е^мђ само'иль. и^ рече ја^ко эT г~а б~а саваѓ'џа спросиX и&”
21
21
Καὶ ἀνέβη ὁ ἄνθρωπος ῾Ελκανὰ καὶ πᾶς ὁ οἶκος αὐτοῦ θῦσαι ἐν Σηλὼμ τὴν θυσίαν τῶν ἡμερῶν καὶ τὰς εὐχὰς αὐτοῦ καὶ πάσας τὰς δεκάτας τῆς γῆς αὐτοῦ·
И$ вꙁы'иде чл~къ сїи е^лка'на. и^ весь до'мъ е^го. вᲆ сило'мъ пожрњти жрътвђ дне'внђю. и^ мл~твы свое'я. и^ вс^я десяти'ны вда'сᲄь земля` свое'я
22
22
καὶ ῎Αννα οὐκ ἀνέβη μετ᾿ αὐτοῦ, ὅτι εἶπε τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς· ἕως τοῦ ἀναβῆναι τὸ παιδάριον, ἐὰν ἀπογαλακτίσω αὐτό, καὶ ὀφθήσεται τῷ προσώπῳ Κυρίου καὶ καθήσεται ἕως αἰῶνος ἐκεῖ.
а%нна же жена` е^го не взы'и^де с ни'мъ. ја%ко рече` мђж'еви свое^мђ, до'ндеже вꙁы'идетъ ѓ^троча`. а%ще эTдою` е&. и^ ја%ви'тся лицђ` гн~ю. и^ пребђдетъ т^ђ до' вњка”
23
23
καὶ εἶπεν αὐτῇ ῾Ελκανὰ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς· ποίει τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, κάθου ἕως ἂν ἀπογαλακτίσῃς αὐτό· ἀλλὰ στήσαι Κύριος τὸ ἐξελθὸν ἐκ τοῦ στόματός σου. καὶ ἐκάθισεν ἡ γυνὴ καὶ ἐθήλασε τὸν υἱὸν αὐτῆς, ἕως ἂν ἀπογαλακτίσῃ αὐτόν.
И$ рече е'и^ е^лка'на мђжъ е^я`. твори` бл~гое преD ѓ^чи'ма ᲄвои^ма сњди` до'ндеже а'ще эTдои'ши е&. и^ да поста'виᲄъ г~ь словотвое`, и^зшеDше и^ꙁъ ё%стъ твои^хъ, и^ сњ'де жена`. и^ доя'ше сн~ъ свои до'ндеже эTдои'тъ и&”
24
24
καὶ ἀνέβη μετ᾿ αὐτοῦ εἰς Σηλὼμ ἐν μόσχῳ τριετίζοντι καὶ ἄρτοις καὶ οἰφὶ σεμιδάλεως καὶ νέβελ οἴνου καὶ εἰσῆλθεν εἰς οἶκον Κυρίου ἐν Σηλώμ, καὶ τὸ παιδάριον μετ᾿ αὐτῶν.
И$ взы'иде с нимъ ја%ко эTдои` е&, съ треми` те'лцы. и^ съ хлњбы е%фи мђки` пшени'чны. и^ мњхъ вина`. и^ вᲆнидо'ша в до'мъ гн~ь в сило'мъ. и^ ѓ^троча` с ни'ми.
25
25
καὶ προσήγαγον ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ἔσφαξεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ τὴν θυσίαν, ἣν ἐποίει ἐξ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας τῷ Κυρίῳ, καὶ προσήγαγε τὸ παιδάριον καὶ ἔσφαξε τὸν μόσχον. καὶ προσήγαγεν ῎Αννα ἡ μήτηρ τοῦ παιδίου πρὸς ῾Ηλὶ
и^ принесе` и& преD г~а” И$ пожре` эTц~ъ е^го жр'ътвђ е^же творя'ше, эT дн~е и^ въ дн~ь гв~и. и^ принесо'ша ѓ^троча` къ и^лі'и. и^ закла` ю%неw.
26
26
καὶ εἶπεν· ἐν ἐμοί, κύριε· ζῇ ἡ ψυχή σου, ἐγὼ ἡ γυνὴ ἡ καταστᾶσα ἐνώπιόν σου μετὰ σοῦ ἐν τῷ προσεύξασθαι πρὸς Κύριον·
и^ рече а%н#на ЭO гн~е жива` дш~а моя. а'зъ е^смь жена` ја^же ѓ^ семъ ста'вши преD тобо'ю помоли'тися г~ђ”
27
27
ὑπὲρ τοῦ παιδαρίου τούτου προσηυξάμην, καὶ ἔδωκέ μοι Κύριος τὸ αἴτημά μου, ὃ ᾐτησάμην παρ᾿ αὐτοῦ·
ѓ^ ѓ^троча'ти се'мъ моли'хся. и^ да'сть г~ь проше'нїе мое` е^гоже проси'хъ ё^ него.
28
28
κἀγὼ κιχρῶ αὐτὸν τῷ Κυρίῳ πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ζῇ αὐτός, χρῆσιν τῷ Κυρίῳ. Καὶ εἶπεν.
І$ а'ꙁ же даю` и& гв~и въ вся` дни живота` е^го. на помаꙁа'нїе гв~и. и^ поклони'ся т^ђ гв~и”
Κεφάλαιο 2
Глvа, в~”
1
1
ΕΣΤΕΡΕΩΘΗ ἡ καρδία μου ἐν Κυρίῳ, ὑψώθη κέρας μου ἐν Θεῷ μου· ἐπλατύνθη ἐπ᾿ ἐχθρούς μου τὸ στόμα μου, εὐφράνθην ἐν σωτηρίᾳ σου.
И$ помоли'ся а%н#на и^ рече, ё^тверди'ся срDце мое` ѓ% г~њ. възнесе'ся ро'гъ мои ѓ^ бѕ~њ мое'мъ. раꙁ#шири'шася ё^ста` моя на враги` моя” въꙁвесели'хся ѓ^ сп~се'нїи твое'мъ”
2
2
ὅτι οὐκ ἔστιν ἅγιος ὡς Κύριος, καὶ οὐκ ἔστι δίκαιος ὡς ὁ Θεὸς ἡμῶν· οὐκ ἔστιν ἅγιος πλήν σου.
ЈА/ко нњ'сть ст~ъ ја%ко г~ь, и^ нњсть пра'веденъ ја%ко б~ъ нашъ, и^ нњ'сть си'ленъ па'че тебе г~и”
3
3
μὴ καυχᾶσθε, καὶ μὴ λαλεῖτε ὑψηλά, μὴ ἐξελθέτω μεγαλορρημοσύνη ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν, ὅτι Θεὸς γνώσεων Κύριος καὶ Θεὸς ἑτοιμάζων ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ.
Не хвали'теся и^ не гл~ите высо'кая въ горды'ни, и^ да не и^ꙁы'идетъ велерњчїе и^ꙁ# ё%стъ ва'шихъ” ЈА/ко б~ъ ра'ꙁђмовомъ г~ь, и^ б~ъ ё^гото'вая начина'нїя своя`”
4
4
τόξον δυνατῶν ἠσθένησε, καὶ ἀσθενοῦντες περιεζώσαντο δύναμιν·
Лђкъ си'лныхъ и^ꙁнемо'же. и^ не'мощнїи препоја%сашеся си'лою.
5
5
πλήρεις ἄρτων ἠλαττώθησαν, καὶ οἱ πεινῶντες παρῆκαν γῆν· ὅτι στεῖρα ἔτεκεν ἑπτά, καὶ ἡ πολλὴ ἐν τέκνοις ἠσθένησε.
и^спо'лненїи хлњба лиши'шася. и^ а'лчђщеи же прїидо'ша на' зеMлю ја^ко непло'ды роди` се'дмь, и^ мно'гая въ ча'дњхъ и^ꙁнемо'же”
6
6
Κύριος θανατοῖ καὶ ζωογονεῖ, κατάγει εἰς ᾅδου καὶ ἀνάγει·
Гь~ мр~твиT и^ живи'тъ. низво'дитъ во а'дъ и^ възво'дитъ”
7
7
Κύριος πτωχίζει καὶ πλουτίζει, ταπεινοῖ καὶ ἀνυψοῖ.
Гь~ ё^бо'житъ и^ бога'титъ, смиря'етъ и^ вы'ситъ”
8
8
ἀνιστᾷ ἀπὸ γῆς πένητα καὶ ἀπὸ κοπρίας ἐγείρει πτωχὸν καθίσαι μετὰ δυναστῶν λαοῦ καὶ θρόνον δόξης κατακληρονομῶν αὐτοῖς.
Въꙁдвиза'я эT ꙁемля` ё^бо'га. и^ эT гно'ища възво'дитъ ни'ща. поса'диT е^го и^ сᲆ могђщими люDскыми. и^ прsтоl сла'вы наслњ'дитъ е^мђ.
9
9
διδοὺς εὐχὴν τῷ εὐχομένῳ καὶ εὐλόγησεν ἔτη δικαίου· ὅτι οὐκ ἐν ἰσχύϊ δυνατὸς ἀνήρ,
дая моли'твђ моля'щемђся, и^ блsвиl е^сть лњта пра'веднаго. ја%ко не ё^крњпля'ется си'ленъ мђ'жъ крњ'постїю свое'ю.
10
10
Κύριος ἀσθενῆ ποιήσει ἀντίδικον αὐτοῦ, Κύριος ἅγιος. μὴ καυχάσθω ὁ φρόνιμος ἐν τῇ φρονήσει αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ δυνατὸς ἐν τῇ δυνάμει αὐτοῦ, καὶ μὴ καυχάσθω ὁ πλούσιος ἐν τῷ πλούτῳ αὐτοῦ, ἀλλ᾿ ἐν τούτῳ καυχάσθω ὁ καυχώμενος, συνιεῖν καὶ γινώσκειν τὸν Κύριον καὶ ποιεῖν κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐν μέσῳ τῆς γῆς. Κύριος ἀνέβη εἰς οὐρανοὺς καὶ ἐβρόντησεν, αὐτὸς κρινεῖ ἄκρα γῆς, καὶ δίδωσιν ἰσχὺν τοῖς βασιλεῦσιν ἡμῶν καὶ ὑψώσει κέρας χριστοῦ αὐτοῦ.
г~ь не'мощна сътвори'тъ сђпоста'та е^мђ, г~ь ст~ъ” да не хва'лится премђ'дрыи премђ'дростїю свое'ю. и^ да не хва'лится си'лныи си'лою свое'ю. и^ да не хва'лиᲄся бога'тыи бога'тъствомъ свои^мъ” Но ѓ^ сеM да хва'лится хваля'ися е^же раꙁђмњва'ти и^ ꙁна'ти г~а. и^ твори'ти сђдъ и^ пра'вдђ посредњ ꙁемля`” Гь~ въꙁы'де на нб~са и^ възгремњ`, и^ то'й сђдитъ ко'нцемъ ꙁемля` пра'веденᲆ сы'и. и^ дасть крњпосᲄь цр~ю на'шемђ и^ въꙁнесетъ ро'гъ х~а свое^го”
11
11
Καὶ κατέλιπεν αὐτὸν ἐκεῖ ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἀπῆλθεν εἰς ᾿Αρμαθαίμ, καὶ τὸ παιδάριον ἦν λειτουργῶν τῷ προσώπῳ Κυρίου ἐνώπιον ῾Ηλὶ τοῦ ἱερέως.
И$ ѓ^ста'ви и& т^ђ е^лка'на преD гм~ъ і^ иде въ е^ћармаџе'мъ в до'мъ сво'и. ѓ^троча' же б^њ слђжа` лицђ гн~ю. преD лицеM и^лі'я жръца`”
12
12
Καὶ οἱ υἱοὶ ῾Ηλὶ τοῦ ἱερέως υἱοὶ λοιμοὶ οὐκ εἰδότες τὸν Κύριον. καὶ τὸ δικαίωμα τοῦ ἱερέως παρὰ τοῦ λαοῦ, παντὸς τοῦ θύοντος·
Сн~ове же и^лі'ины жръцо'вы бы'ша. сн~ове безако'нїя не вњ'дђще г~а.
13
13
καὶ ἤρχετο τὸ παιδάριον τοῦ ἱερέως, ὡς ἂν ἡψήθη τὸ κρέας, καὶ κρεάγρα τριόδους ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ,
ни пра'вды жре'ческы преD людми всњми жрђщими” Внегда` б^о кт^о приношаше жрътвђ прихожда'ше ѓ%троk жре'ческᲆ до'ндеже сваря'тся мя'са. и^ ё'дица треꙁђбна в рђ'кђ е^го”
14
14
καὶ ἐπάταξεν αὐτὴν εἰς τὸν λέβητα τὸν μέγαν ἢ εἰς τὸ χαλκεῖον ἢ εἰς τὴν χύτραν· καὶ πᾶν, ὃ ἐὰν ἀνέβη ἐν τῇ κρεάγρᾳ, ἐλάμβανεν ἑαυτῷ ὁ ἱερεύς· κατὰ τάδε ἐποίουν παντὶ ᾿Ισραὴλ τοῖς ἐρχομένοις θῦσαι Κυρίῳ ἐν Σηλὼμ.
И$ влага'ше ю& в коно'бъ вели'кїи. и^л^и въ мњ'дяныи сосђ'дъ и^л^и в ла'ткђ и^ вс^е е^же вънꙁеся на ё%дицђ въꙁима'ше е& себњ жрецъ и^ та'котворя'ше всемђ` і^и^л~еви. приходя'щемђ пожрњт'и гв~и в силоM”
15
15
καὶ πρὶν θυμιαθῆναι τὸ στέαρ, ἤρχετο τὸ παιδάριον τοῦ ἱερέως καὶ ἔλεγε τῷ ἀνδρὶ τῷ θύοντι· δὸς κρέας ὀπτῆσαι τῷ ἱερεῖ, καὶ οὐ μὴ λάβω παρὰ σοῦ κρέας ἑφθὸν ἐκ τοῦ λέβητος.
И$ пре'же пожре'нїя тђ'ка, прихожда'ше ѓ%трокъ жре'ческъ, и^ гл~аше мђжеви кадя'щемђ, да'ждь мя'са свари'ти жерцђ, и^ не прїимђ эT тебе ктомђ` мя'са эT коно'ба”
16
16
καὶ ἔλεγεν ὁ ἀνὴρ ὁ θύων· θυμιαθήτω πρῶτον, ὡς καθήκει, τὸ στέαρ, καὶ λάβε σεαυτῷ ἐκ πάντων, ὧν ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου. καὶ εἶπεν· οὐχί, ὅτι νῦν δώσεις, καὶ ἐὰν μή, λήψομαι κραταιῶς.
А/ще же речетъ мђжъ жря'и, да пока'диTся пр'ьвое, ја^коже ё^ста'въ тђ'ка, и^ потомъ во'ꙁмеши себњ эT всего`, е^же хо'щетъ дш~а твоя`, сїи же реq н^и, н^о а^ще нн~њ не даси`, воꙁмђ` си'лою”
17
17
καὶ ἦν ἡ ἁμαρτία ἐνώπιον Κυρίου τῶν παιδαρίων μεγάλη σφόδρα, ὅτι ἠθέτουν τὴν θυσίαν Κυρίου.
И$ б^њ преD гм~ъ грXњ ѓ%трокђ ве'лїи ѕњло, ја^ко эTмњта'хђ жрътвђ гн~ю”
18
18
καὶ Σαμουὴλ ἦν λειτουργῶν ἐνώπιον Κυρίου παιδάριον περιεζωσμένον ἐφοὺδ βάρ,
И$ само'иль же б^њ слђжа` преD гм~ъ, ѓ^тро'чищъ сђще ѓ^поја^саn в ри'зђ жре'ческђ л#ня'нђ”
19
19
καὶ διπλοΐδα μικρὰν ἐποίησεν αὐτῷ ἡ μήτηρ αὐτοῦ καὶ ἀνέφερεν αὐτῷ ἐξ ἡμερῶν εἰς ἡμέρας ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτὴν μετὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς θῦσαι τὴν θυσίαν τῶν ἡμερῶν.
И$ ѓ^де'жђ сђгђ'бђ сътвори` е^мђ ма'ти е^го, и^ приноша'ше е^мђ, эT дн~и и^ въ дн~и, е^гда` въсхожDаше с мђжемъ свои^мъ пожрњт'и жрътвђ в ты` дн~и”
20
20
καὶ εὐλόγησεν ῾Ηλὶ τὸν ῾Ελκανὰ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ λέγων· ἀποτίσαι σοι Κύριος σπέρμα ἐκ τῆς γυναικὸς ταύτης ἀντὶ τοῦ χρέους, οὗ ἔχρησας τῷ Κυρίῳ. καὶ ἀπῆλθεν ὁ ἄνθρωπος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ,
И$ блsви и^лі'и е^лка'на, и^ женђ` е^го гл~я да възда'сть т^и г~ь сњ'мя эT жени` тоя`, за да'ръ и^же дарова` гв~и, и^ эTи'де чл~къ въ мњсто свое`”
21
21
καὶ ἐπεσκέψατο Κύριος τὴν ῎Ανναν, καὶ ἔτεκεν ἔτι τρεῖς υἱοὺς καὶ δύο θυγατέρας. καὶ ἐμεγαλύνθη τὸ παιδάριον Σαμουὴλ ἐνώπιον Κυρίου.
И$ посњти` г~ь б~ъ а^н#нђ ја%ко зача`, и^ роди` е^ще` тр^и сн~ы, и^ дще'ри дв^њ” И$ вᲆзвели'ча ѓ%трокъ само'иль преD гм~ъ въ дн~и ѓ%ны”
22
22
Καὶ ῾Ηλὶ πρεσβύτης σφόδρα· καὶ ἤκουσεν ἃ ἐποίουν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ,
И$лі'и же състарњвся ѕњло, и^ ё^слы'ша ја%же творя'ста сн~а е^го всњмъ сн~омъ і^и^л~евымъ, и^ ја%ко быва'хђ со жена'ми, сђщими на мл~твњ ё^ две'рїи хра'ма гн~я”
23
23
καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἱνατί ποιεῖτε κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο, ὃ ἐγὼ ἀκούω ἐκ στόματος παντὸς τοῦ λαοῦ Κυρίου;
И$ рече и%ма почто` твори'та по гл~ђ семђ, и^же а%ꙁъ слы'шђ и^ꙁъ ё%стъ всњхъ людїи ѓ^ ва'съ”
24
24
μή, τέκνα, ὅτι οὐκ ἀγαθὴ ἡ ἀκοή, ἣν ἐγὼ ἀκούω· μὴ ποιεῖτε οὕτως, ὅτι οὐκ ἀγαθαὶ αἱ ἀκοαί, ἃς ἐγὼ ἀκούω, τοῦ μὴ δουλεύειν λαὸν Θεῷ.
Не сн~а моя` е^сте ја%ко не бл~го б^о слы'шанїе а%ꙁъ слы'шђ ѓ^ ва'съ, ја%ко въ грњхъ въво'дите лю'ди гн~я,
25
25
ἐὰν ἁμαρτάνων ἁμάρτῃ ἀνὴρ εἰς ἄνδρα, καὶ προσεύξονται ὑπὲρ αὐτοῦ πρὸς Κύριον· καὶ ἐὰν τῷ Κυρίῳ ἁμάρτῃ, τίς προσεύξεται ὑπὲρ αὐτοῦ; καὶ οὐκ ἤκουον τῆς φωνῆς τοῦ πατρὸς αὐτῶν, ὅτι βουλόμενος ἐβούλετο Κύριος διαφθεῖραι αὐτούς.
а^ще б^о съгрњша'я съгрњши'тъ мђжъ мђж'еви и^ помо'лится б~ђ ꙁа'нь, и^л^и а^ще гв~и съгрњшиT, кт^о помо'лиᲄся за'нь, ѓ^наy не послђш'аста гла'са эTц~а свое^го, ја%ко хотя` въсхоᲄњ г~ь погђби'ти я&
26
26
καὶ τὸ παιδάριον Σαμουὴλ ἐπορεύετο καὶ ἐμεγαλύνετο καὶ ἦν ἀγαθὸν μετά Κυρίου καὶ μετὰ ἀνθρώπων.
ѓ%трок же самои'ль послђш'аше, и^ въꙁвелича'шеся, и^ б^њ бл~гъ предъ гм~ъ и^ чл~кы”
27
27
καὶ ἦλθεν ὁ ἄνθρωπος Θεοῦ πρὸς ῾Ηλὶ καὶ εἶπε· τάδε λέγει Κύριος· ἀποκαλυφθεὶς ἀπεκαλύφθην πρὸς οἶκον τοῦ πατρός σου ὄντων αὐτῶν ἐν γῇ Αἰγύπτῳ δούλων τῷ οἴκῳ Φαραὼ
И$ прїиде чл~къ бж~їи къ и^лі'и, и^ рече` е^мђ, та'ко гл~етъ г~ь е^да` л^и ја%вля'я не и^зъја^ви'хся до'мови эTц~а твое^го, і^ и^же б^њ с ни'мᲆ въ ꙁемли` е^гљ=петъстњи, ра'бъ в домђ` фараѓ'ню”
28
28
καὶ ἐξελεξάμην τὸν οἶκον τοῦ πατρός σου ἐκ πάντων τῶν σκήπτρων ᾿Ισραὴλ ἐμοὶ ἱερατεύειν καὶ ἀναβαίνειν ἐπὶ θυσιαστήριόν μου καὶ θυμιᾶν θυμίαμα καὶ αἴρειν ἐφοὺδ καὶ ἔδωκα τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου τὰ πάντα τοῦ πυρὸς υἱῶν ᾿Ισραὴλ εἰς βρῶσιν· 29ἱνατί ἐπέβλεψας ἐπὶ τὸ θυμίαμά μου καὶ εἰς τὴν θυσίαν μου ἀναιδεῖ ὀφθαλμῷ καὶ ἐδόξασας τοὺς υἱούς σου ὑπὲρ ἐμὲ ἐνευλογεῖσθαι ἀπαρχῆς πάσης θυσίας τοῦ ᾿Ισραὴλ ἔμπροσθέν μου;
І$ и^збра'хъ до'мъ эTц~а твое^го эT всњхъ до'мовъ і^и^л~вᲆ мн^њ слђжи'ти въсходя'ще ко ѓ^лтарю` мое^мђ и^ кади'ти кади'ломъ, и^ взя'хъ е^фђ'дъ, и^ дахъ домђ эTц~а твое^го, вс^я ѓ^гне'ви жрътвеная сн~овъ і^и^л~евъ въ снњдь”
30
29
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· εἶπα· ὁ οἶκός σου καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου διελεύσεται ἐνώπιόν μου ἕως αἰῶνος· καὶ νῦν φησὶ Κύριος· μηδαμῶς ἐμοί, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ τοὺς δοξάζοντάς με δοξάσω, καὶ ὁ ἐξουθενῶν με ἀτιμασθήσεται.
Почто' же т^ы призрњ на џїмїја^мъ мои, и^ на жрътвђ мою` лђка'внымъ ѓ%комъ, и^ просла'ви сн~а своя` па'че мене`” е^же блsвити и^сперва, всякђ жрътвђ въ і^и^л~и, предо мно'ю”
31
30
ἰδοὺ ἔρχονται ἡμέραι καὶ ἐξολοθρεύσω τὸ σπέρμα σου καὶ τὸ σπέρμα οἴκου πατρός σου,
Сего ради си'це рече г~ь б~ъ і^и^л~евъ гл~я реко'хъ до'мъ твои, и^ домъ эTц~а твое^го, пре'идетъ предо мно'ю до' вњка, н^о нн~њ рече г~ь ника'коже не бђди т^о въ мн^њ ја^коже прославля'ющаго м^я просла'влю, и^ ё^ничижа'яи м^я беꙁ че'сти бђдетъ”
32
31
καὶ οὐκ ἔσται σοι πρεσβύτης ἐν οἴκῳ μου πάσας τὰς ἡμέρας·
Се дн~и и^дTђ и^ потреблю` сњмя твое`, и^ племя` до'мђ эTц~а твое^го, и^ не бђдетъ ста'рца в домђ` твое^мъ,
33
32
καὶ ἄνδρα οὐκ ἐξολοθρεύσω σοι ἀπὸ τοῦ θυσιαστηρίου μου ἐκλείπειν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ καταρρεῖν τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καὶ πᾶς περισσεύων οἴκου σου πεσοῦνται ἐν ρομφαίᾳ ἀνδρῶν.
и^ ё'зриш# проти'вника твое^го въ хра'мᲇ ст~ом# въ всњхъ бл~гостехъ і^ил~евыхъ” И$ ста'рца не бђдетъ в домђ твое'мᲆ въ вс^я дн~и
34
33
καὶ τοῦτό σοι τὸ σημεῖον, ὃ ἥξει ἐπὶ τοὺς δύο υἱούς σου, ᾿Οφνὶ καὶ Φινεές· ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ ἀποθανοῦνται ἀμφότεροι.
и^ ни вся'ка мђжа” І$ и^ж#женђ тебе и^ꙁъ ѓ^лтаря` мое^го” и^ ё^ничиже'нїе ѓ%чїю е^го сътворю`” да поболитъ дш~а е^го, и вс^њ прочїи до'мђ твое'го падђтъ ѓ^рђ'жїемъ мђ'жескомъ”
35
34
καὶ ἀναστήσω ἐμαυτῷ ἱερέα πιστόν, ὃς πάντα τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ μου καὶ τὰ ἐν τῇ ψυχῇ μου ποιήσει· καὶ οἰκοδομήσω αὐτῷ οἶκον πιστόν, καὶ διελεύσεται ἀνώπιον χριστοῦ μου πάσας τὰς ἡμέρας.
И$ с^е т^и зна'менїе е^же прїидетъ, на ѓ'ба сн~а твоя` сїя, на ѓ^финїю и^ финеѓ'са, въ дн~ь еді'нъ ё%мрета ѓ^рђжїемъ вкђпњ”
36
35
καὶ ἔσται ὁ περισσεύων ἐν οἴκῳ σου ἥξει προσκυνεῖν αὐτῷ ὀβολοῦ ἀργυρίου λέγων· παράρριψόν με ἐπὶ μίαν τῶν ἱερατειῶν σου φαγεῖν ἄρτον.
И$ въздвигнђ въ не'ю мњсᲄо жерца` вњрна и^же вс^е ја^же въ срDцы мое'мъ, и^ ја%же въ дш~и мое'и сътворитᲆ, и^ сътворю` е^мђ до'мъ вњ'ренъ, и^ преDидетъ преD гм~ъ мои^мъ вс^я дн~и.
Κεφάλαιο 3
Глvа, г~”
1
1
ΚΑΙ τὸ παιδάριον Σαμουὴλ ἦν λειτουργῶν τῷ Κυρίῳ ἐνώπιον ῾Ηλὶ τοῦ ἱερέως· καὶ ρῆμα Κυρίου ἦν τίμιον ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, οὐκ ἦν ὅρασις διαστέλλουσα.
ЭОтро'чище же самои^лъ б^њ слђжа гв~и прDе и^лі'емъ і^е^ре'ем#. и^ гл~ъ гн~ь б^њ че'стенъ, в ты` дн~и, не бњ` видњ'нїе посыла'емо”
2
2
καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ῾Ηλὶ ἐκάθευδεν ἐν τῷ τόπῳ αὐτοῦ, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἤρξαντο βαρύνεσθαι, καὶ οὐκ ἠδύναντο βλέπειν.
И$ бы'сть въ дн~и т^ы і^ и^лі'и сњдя'ше на мњ'стњ свое^мъ, и^ ѓ%чи е^го нача'ста тя'жцњ бы'ти. и^ не можаа'ше зрњти”
3
3
καὶ ὁ λύχνος τοῦ Θεοῦ πρὶν ἐπισκευασθῆναι, καὶ Σαμουὴλ ἐκάθευδεν ἐν τῷ ναῷ, οὗ ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ.
И$ прежде да'же ё^гасе` свњти'лникъ бж~їи. самои^лъ спа'ше въ цр~кви гн~и, и^дњ'же кїѓ'тъ бж~їи”
4
4
καὶ ἐκάλεσε Κύριος· Σαμουὴλ Σαμουήλ· καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ.
И$ въꙁва` г~ь гл~я, само'и^ле, само'и^ле, и^ рече с^е а^ꙁъ”
5
5
καὶ ἔδραμε πρὸς ῾Ηλὶ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ, ὅτι κέκληκάς με· καὶ εἶπεν· οὐ κέκληκά σε, ἀνάστρεφε, κάθευδε· καὶ ἀνέστρεψε καὶ ἐκάθευδε.
И$ тече` къ и^лі'ю, и^ реq с^е а^ꙁъ ја%ко зваl мя е^си. и^ рече и^лі'и не възваX тебе`, възврати'ся и^ спи` и^ възврати'ся и^ спа`”
6
6
καὶ προσέθετο Κύριος καὶ ἐκάλεσε· Σαμουὴλ Σαμουήλ· καὶ ἐπορεύθη πρὸς ῾Ηλὶ τὸ δεύτερον καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ, ὅτι κέκληκάς με· καὶ εἶπεν· οὐ κέκληκά σε, ἀνάστρεφε, κάθευδε·
И$ приложи` г~ь е^ще` призва'ти само'и^ла, и^ възва`, само'и^лъ, само'и^лъ, и^ въста` само'и^лъ, і^ и'де къ и^лі'и втори'цею и^ рече, с^е а^зъ ја%ко въꙁва'лъ мя е^си. и^ реq, не зва'хъ тебе` ча'до. възврати'ся и^ спи`”
7
7
καὶ Σαμουὴλ πρὶν ἢ γνῶναι Θεὸν καὶ ἀποκαλυφθῆναι αὐτῷ ρῆμα Κυρίου.
И$ самои^лъ же в т^о вре'мя е^ще` не ꙁна` б~а. пре'жDе эTкрове'нїа е^мђ гла'са гн~я”
8
8
καὶ προσέθετο Κύριος καλέσαι Σαμουὴλ ἐν τρίτῳ· καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη πρὸς ῾Ηλὶ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ, ὅτι κέκληκάς με. καὶ ἐσοφίσατο ῾Ηλὶ ὅτι Κύριος κέκληκε τὸ παιδάριον,
И$ приложи` г~ь призва'ти само'и^ла трети'цею. и^ въста'въ и^де къ и^лі'и, и^ рече, с^е а^зъ ја%ко зва'лъ мя е^си. и^ раꙁђмњ и^лі'и ја%ко г~ь приꙁыва'етъ ѓ^тро'чища” И$ реq възвра'щся и^ спи` ча'до,
9
9
καὶ εἶπεν· ἀνάστρεφε, κάθευδε, τέκνον, καὶ ἔσται ἐὰν καλέσῃ σε καὶ ἐρεῖς· λάλει, Κύριε, ὅτι ἀκούει ὁ δοῦλός σου. καὶ ἐπορεύθῃ Σαμουὴλ καὶ ἐκοιμήθη ἐν τῷ τόπῳ αὐτοῦ.
и^ бђ'детъ а^ще възове'тъ т^я зовы'и, и^ рече'ши. гл~и г~и, ја%ко слы'шитъ ра'бъ тво'и. і^ и'де само'и^лъ и^ спа` на мњ'стњ свое^мъ”
10
10
καὶ ἦλθε Κύριος καὶ κατέστη καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν ὡς ἅπαξ καὶ ἅπαξ, καὶ εἶπε Σαμουήλ· λάλει, ὅτι ἀκούει ὁ δοῦλός σου.
И$ прїиде г~ь и^ ста`, и^ възва` е^го ја%коже пр'ьвое, и^ второ'е, и^ реq, само'и^лъ, само'и^лъ, гл~и г~и, ја%ко слы'шитъ ра'бᲆ тво'и”
11
11
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ τὰ ρήματά μου ἐν ᾿Ισραήλ, ὥστε παντὸς ἀκούοντος αὐτὰ ἠχήσει ἀμφότερα τὰ ὦτα αὐτοῦ.
И$ реq г~ь къ само'и^лђ. с^е а^зъ творю` гл~ы моя` въ і^и^л~и, ја%коже всњмъ слы'шащиM сїя. пошђмњта ѓ%бњ ё%ши е^го”
12
12
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπεγερῶ ἐπὶ ῾Ηλὶ πάντα, ὅσα ἐλάλησα εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, ἄρξομαι καὶ ἐπιτελέσω.
И$ въ дн~ь то'й въздви'гнђ на и^лі'и, вс^е е^ли'ко гл~ахъ до'мђ е^го. начнђ и^ сконча'ю”
13
13
καὶ ἀνήγγελκα αὐτῷ ὅτι ἐκδικῶ ἐγὼ τὸν οἶκον αὐτοῦ ἕως αἰῶνος ἐν ἀδικίαις υἱῶν αὐτοῦ, ὅτι κακολογοῦντες Θεὸν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἐνουθέτει αὐτοὺς
И$ възвњстиX е^мђ, ја%ко эTм#щђ а^зъ на до'мњ е^го до' вњка, в непра'вдахъ сн~овъ е^го ја%же вњ'дњ. ја%ко ѕл^ослови'ста б~а сн~ове е^го, и^ не наказа` е^ю`”
14
14
καὶ οὐδ᾿ οὕτως. ὤμοσα τῷ οἴκῳ ῾Ηλί· εἰ ἐξιλασθήσεται ἀδικία οἴκου ῾Ηλὶ ἐν θυμιάματι καὶ ἐν θυσίαις ἕως αἰῶνος.
Сего ради кляXся до'мђ и^лі'и^нђ, ја%ко не ѓ%чи'стится непра'вда до'мђ и^лі'и^на. в кади'лахъ и^ жр'ътвахъ е^го до' вњка”
15
15
καὶ κοιμᾶται Σαμουὴλ ἕως πρωΐ καὶ ὤρθρισε τὸ πρωΐ καὶ ἤνοιξε τὰς θύρας οἴκου Κυρίου· καὶ Σαμουὴλ ἐφοβήθη ἀπαγγεῖλαι τὴν ὅρασιν τῷ ῾Ηλί.
И$ спа` само'и^лъ до ё%тра, и^ ё^тренева заё%тра и^ эTвр'ьзе две'ри хра'ма гн~я. самои^л# же боя'ся повњ'дати видњ'нїя и^лі'и”
16
16
καὶ εἶπεν ῾Ηλὶ πρὸς Σαμουήλ· Σαμουὴλ τέκνον· καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ.
И$ възва` и^лі'и само'и^ла и^ реq. само'и^ле ча'до, и^ реq с^е а^зъ”
17
17
καὶ εἶπε· τί τὸ ρῆμα τὸ λαληθὲν πρός σε; μὴ δὴ κρύψῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ· τάδε ποιήσαι σοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, ἐὰν κρύψῃς ἀπ᾿ ἐμοῦ ρῆμα ἐκ πάντων τῶν λόγων τῶν λαληθέντων σοι ἐν τοῖς ὠσί σου.
И$ рече и^лі'и. чт^о гл~ъ гл~аныи к тебњ`. не съкры'и ё^бо эT мене` гл~а, эT всњхъ слове'съ гл~аныX к тебњ`. молю` т^я не ё^та'и предо мно'ю. сїя сътвори'тъ тебњ` г~ь, и^ сїа приложи'тъ а^ще ё^та'иши эT мене` эT всXњ гл~ъ, гл~анныX к тебњ`”
18
18
καὶ ἀπήγγειλε Σαμουὴλ πάντας τοὺς λόγους καὶ οὐκ ἔκρυψεν ἀπ᾿ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν ῾Ηλί· Κύριος αὐτός, τὸ ἀγαθὸν ἐνώπιον αὐτοῦ ποιήσει.
І$ и^сповњда само'и^лъ и^ не ё^таи` эT него ни е^ді'наго гл~а. и^ реq и^лі'и. г~ь самъ е^сть ја%ко го'дњ бы'сть е^мђ та'ко да сътвори'тъ”
19
19
καὶ ἐμεγαλύνθη Σαμουήλ, καὶ ἦν Κύριος μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔπεσεν ἀπὸ πάντων τῶν λόγων αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν.
И$ възвелича'шеся само'и^лъ. и^ г~ь б^њ с ни'мъ и^ не паде` эT всњхъ слове'сᲆ е^го на земли` ни е^ді'нъ гл~ъ”
20
20
καὶ ἔγνωσαν πᾶς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ Δὰν καὶ ἕως Βηρσαβεὲ ὅτι πιστὸς Σαμουὴλ εἰς προφήτην τῷ Κυρίῳ.
И$ разђмњша вс^и і^и^л~ьти эT да'на, даже и^ до вирса'вїа, ја%ко вњ'ренъ само'и^лъ г~ђ въ пррoцњх#”
21
21
καὶ προσέθετο Κύριος δηλωθῆναι ἐν Σηλώμ, ὅτι ἀπεκαλύφθη Κύριος πρὸς Σαμουήλ· καὶ ἐπιστεύθη Σαμουὴλ τοῦ προφήτης γενέσθαι τῷ Κυρίῳ εἰς πάντα ᾿Ισραὴλ ἀπ᾿ ἄκρων τῆς γῆς καὶ ἕως ἄκρων. καὶ ῾Ηλὶ πρεσβύτης σφόδρα, καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ πορευόμενοι ἐπορεύοντο καὶ πονηρὰ ἡ ὁδὸς αὐτῶν ἐνώπιον Κυρίου.
И$ приложи` г~ь възвњсти'тися в силоM, ја^ви' бо ся г~ь самои^лђ, и^ вњ'ренъ бы'сᲄь въ пррoцњхъ само'и^лъ къ г~ђ въ все'мъ і^и^л~и, эT конца` до ко'нца земли`, і^ и^лі'и състарњ'ся ѕњло, и^ сн~а е^го ходя'ще хожа'ста лђка'вїи пђтїе и^хъ преD гм~ъ”
Κεφάλαιο 4
Глаv; д~”
1
1
ΚΑΙ ἐγενήθη ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ συναθροίζονται ἀλλόφυλοι ἐπὶ ᾿Ισραὴλ εἰς πόλεμον· καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ισραὴλ εἰς ἀπάντησιν αὐτοῖς εἰς πόλεμον καὶ παρεμβάλλουσιν ἐπὶ ᾿Αβενέζερ, καὶ οἱ ἀλλόφυλοι παρεμβάλλουσιν ἐν ᾿Αφέκ.
И$ бы'сть во' дн~и т^ы събра'шася и^ноплеме'нницы проти'вђ і^и~ля. і^ и^зы'де і^и~ль въ срњте'нїе и^хъ на' брань. и^ въполчи'шася вᲆ невезе'ре. і^ и^ноплеме'нницы вполчи'шася вᲆ а^фе'це”
2
2
καὶ παρατάσσονται ἀλλόφυλοι εἰς πόλεμον ἐπὶ ᾿Ισραήλ· καὶ ἔκλινεν ὁ πόλεμος, καὶ ἔπταισεν ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἐνώπιον ἀλλοφύλων, καὶ ἐπλήγησαν ἐν τῇ παρατάξει ἐν ἀγρῷ τέσσαρες χιλιάδες ἀνδρῶν.
И$ би'шася и^ноплеме'нницы съ і^и^л~ьтяны. и^ прекло'нися бра'нь. и^ падо'ша мђжи і^и^л~и прDе и^ноплеме'н#никы. и^ ё^би'ша въ бра'ни на селњ`, Wд~. мђжъ”
3
3
καὶ ἦλθεν ὁ λαὸς εἰς τὴν παρεμβολήν, καὶ εἶπαν οἱ πρεσβύτεροι ᾿Ισραήλ· κατὰ τί ἔπταισεν ἡμᾶς Κύριος σήμερον ἐνώπιον ἀλλοφύλων; λάβωμεν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἐκ Σηλώμ, καὶ ἐξελθέτω ἐκ μέσου ἡμῶν, καὶ σώσει ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν ἡμῶν.
И$ прїидо'ша лю'дїе в# по'лкъ, и^ рњша сᲄарцы і^и^л~еви. почт^о порази` н^ы г~ь днsе, прDе и^ноплеме'н#никы. възмемᲆ кїѓ'тᲆ б~а на'шего эT сило'ма. і^ и^зы'деT посредњ` на'съ, и^ сп~сетъ н^ы эT рђки` вра'гъ на'шихъ”
4
4
καὶ ἀπέστειλεν ὁ λαὸς εἰς Σηλώμ, καὶ αἴρουσιν ἐκεῖθεν τὴν κιβωτὸν Κυρίου καθημένου Χερουβίμ· καὶ ἀμφότεροι οἱ υἱοὶ ῾Ηλὶ μετὰ τῆς κιβωτοῦ, ᾿Οφνὶ καὶ Φινεές.
И$ посла'ша лю'дїе в# сило'мъ, и^ вꙁя'ша эTтђдђ кїѓ^тᲆ гн~ь, сњдя'щаго на херђви'мњ” И$ бы'ша та'мо ѓ%ба сн~а и^лі'ина, с кїѓ'тоM бж~їимъ ѓ^фънїи, и^ џинеѓ'съ”
5
5
καὶ ἐγενήθη ὡς ἦλθεν ἡ κιβωτὸς Κυρίου εἰς τὴν παρεμβολήν, καὶ ἀνέκραξε πᾶς ᾿Ισραὴλ φωνῇ μεγάλῃ, καὶ ἤχησεν ἡ γῆ.
И$ бы'сть ја%ко прїиде кїѓ^тъ гн~ь въ по'лкъ. и^ възопи` ве'сь і^и^л~ь гла'сомъ вели'кимъ, и^ возшђмњ` земля`”
6
6
καὶ ἤκουσαν οἱ ἀλλόφυλοι τῆς κραυγῆς, καὶ εἶπον οἱ ἀλλόφυλοι· τίς ἡ κραυγὴ ἡ μεγάλη αὕτη ἐν τῇ παρεμβολῇ τῶν ῾Εβραίων; καὶ ἔγνωσαν ὅτι κιβωτὸς Κυρίου ἥκει εἰς τὴν παρεμβολήν.
И$ ё^слы'шаша и^ноплеме'нницы глаs во'пля. и^ рњша чт^о с^е во'пль вели'кїи въ по'лцњ е^вре'истњ. и^ разђмњша ја%ко киѓ'тъ гн~ь е^сть въ по'лцњ.
7
7
καὶ ἐφοβήθησαν οἱ ἀλλόφυλοι καὶ εἶπον· οὗτοι οἱ θεοὶ ἥκασι πρὸς αὐτοὺς εἰς τὴν παρεμβολήν· οὐαὶ ἡμῖν· ἐξελοῦ ἡμᾶς, κύριε, σήμερον, ὅτι οὐ γέγονε τοιαύτη ἐχθὲς καὶ τρίτην.
и^ ё^боа'шася и^ноплеме'нницы. и^ рњшA с^и бѕ~и пришли сђть въ по'лкᲆ к ниM. го'ре намъ. и^ꙁми` н^ы г~и днsь, ја%ко не бы'сть та'ко вчера` и^ ѓ^но'мъ дн~и”
8
8
οὐαὶ ἡμῖν· τίς ἐξελεῖται ἡμᾶς ἐκ χειρὸς τῶν θεῶν τῶν στερεῶν τούτων; οὗτοι οἱ θεοί, οἱ πατάξαντες τὴν Αἴγυπτον ἐν πάσῃ πληγῇ καὶ ἐν τῇ ἐρήμῳ.
Го'ре на'мъ кт^о ны` и^ꙁме'тъ эT рђки` б~ъ, ё^твръжа'ющихъ я&. с^и сђть бѕ~и поби'вшїи е^гљ=пта вся'цњми ја%звами, и^ въ пђсты'ни”
9
9
κραταιοῦσθε καὶ γίνεσθε εἰς ἄνδρας ἀλλόφυλοι, ὅπως μὴ δουλεύσητε τοῖς ῾Εβραίοις, καθὼς ἐδούλευσαν ἡμῖν, καὶ ἔσεσθε εἰς ἄνδρας καὶ πολεμήσατε αὐτούς.
Оу^крњпи'теся. и^ бђ'диᲄе вᲆ мђ'жи и^ноплеме'нницы ја%ко да не порабоᲄае^те и^ е^вреѓM. ја%ко порабо'таша на'мъ, и^ бђ'дете въ мђж'есᲄво. и^ побїитеся с ни'ми”
10
10
καὶ ἐπολέμησαν αὐτούς· καὶ πταίει ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ, καὶ ἔφυγεν ἕκαστος εἰς σκήνωμα αὐτοῦ· καὶ ἐγένετο πληγή μεγάλη σφόδρα, καὶ ἔπεσον ἐξ ᾿Ισραὴλ τριάκοντα χιλιάδες ταγμάτων.
И$ би'шася с ни'ми, и^ падо'ша мђж'и і^и^л~еви преD и^ноплеме'нникы. и^ побњжа ко'ждо на село` свое`, и^ бы'сть ја%зва вели'ка ѕњло`. и^ паде` эT і^и^л~я, Wл~, чино'въ”
11
11
καὶ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ἐλήφθη, καὶ ἀμφότεροι οἱ υἱοὶ ῾Ηλὶ ἀπέθανον, ᾿Οφνὶ καὶ Φινεές.
И$ киѓ'тъ бж~їи в#зятъ бы'сть, и^ ѓба сн~а і^лїи'на ё^мро'сᲄа. ѓ^фънїи, и^ џинеѓ'съ”
12
12
Καὶ ἔδραμεν ἀνὴρ ᾿Ιεμιναῖος ἐκ τῆς παρατάξεως καὶ ἦλθεν εἰς Σηλὼμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ διερρωγότα, καὶ γῆ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ.
И$ тече` мQђ эT бра'ни и^менемъ е^менїи, и^ прїи'де въ сило'мᲆ въ дн~ь ѓ%нъ и^ ри'зы своя` растерзаv. и^ пер#сть б^њ на главњ` е^го”
13
13
καὶ ἦλθε, καὶ ἰδοὺ ῾Ηλὶ ἐπὶ τοῦ δίφρου παρὰ τὴν πύλη σκοπεύων τὴν ὁδόν, ὅτι ἦν καρδία αὐτοῦ ἐξεστηκυῖα περὶ τῆς κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ· καὶ ὁ ἄνθρωπος εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν ἀπαγγεῖλαι, καὶ ἀνεβόησεν ἡ πόλις.
И$ прїиде, и^ с^е і^лі'и, сњдя'ше на пресᲄо'лњ е^го ё^ две'рїи помышля'а пђть ја^ко б^њ срDце е^го въ ё^жа'сњ вели'цњ, ѓ^ кїѓ'тњ бж~їи`. и^ чл~къ вни'де во' граD възвњща'я, и^ воꙁо'пи весь граD гласоM вели'кимъ”
14
14
καὶ ἤκουσεν ῾Ηλὶ τὴν φωνὴν τῆς βοῆς καὶ εἶπε· τίς ἡ φωνὴ τῆς βοῆς ταύτης; καὶ ὁ ἄνθρωπος σπεύσας εἰσῆλθε καὶ ἀπήγγειλε τῷ ῾Ηλί.
И$ слы'ша і^лі'и гла'съ во'пля, и^ рече чт^о е^сть гла'съ во'пля сего`. и^ чл~къ потща'в#ся вни'де, и^ и^сповњ'да і^лі'и”
15
15
καὶ ῾Ηλὶ υἱὸς ἐνενήκοντα ἐτῶν, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ἐπανέστησαν καὶ οὐκ ἐπέβλεπε·
И$ б^њ і^лі'и, ч~и, лTњ и^ ѓ%чи е^го бњ'ста и^знемогли`, и^ не ви'дяше”
16
16
καὶ εἶπεν ῾Ηλὶ τοῖς ἀνδράσι τοῖς περιεστηκόσιν αὐτῷ· τίς ἡ φωνὴ τοῦ ἤχου τούτου; καὶ ὁ ἀνὴρ σπεύσας προσῆλθε πρὸς ῾Ηλὶ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐγώ εἰμι ὁ ἥκων ἐκ τῆς παρεμβολῆς, κἀγὼ πέφευγα ἐκ τῆς παρατάξεως σήμερον. καὶ εἶπεν ῾Ηλί· τί τὸ γεγονὸς ρῆμα, τέκνον;
И$ рече і^лі'и мђж'емъ. преDстоа'щимъ ё^ него`, чт^о е^сть глаs во'пля сего`. и мђж'ъ пот#щав#ся вни'де къ і^лі'ю, и^ рече е^мђ`, а%зъ е^смь пришедыи эT по'лка. и^ а'зъ прибњжаX эT во'и днsь, и^ рече і^лі'и. чт^о бы'в#шїи гл~ъ ча'до”
17
17
καὶ ἀπεκρίθη τὸ παιδάριον καὶ εἶπε· πέφευγεν ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἐκ προσώπου ἀλλοφύλων, καὶ ἐγένετο πληγὴ μεγάλη ἐν τῷ λαῷ, καὶ ἀμφότεροι οἱ υἱοὶ σου τεθνήκασι, καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ἐλήφθη.
И$ эTвњща` ѓ^тро'чищъ и^ реq побњж'аша мђж'и і^и^л~и, эT лица` и^ноплеме'нникъ, и^ ја%зва ве'лїя б^њ въ лю'дехᲆ, и^ ѓ'ба сн~а твоа` ё^мро'ста, и^ киѓ'тъ бж~їи в#зяT е^сть”
18
18
καὶ ἐγένετο ὡς ἐμνήσθη τῆς κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἔπεσεν ἀπὸ τοῦ δίφρου ὀπισθίως ἐχόμενος τῆς πύλης, καὶ συνετρίβη ὁ νῶτος αὐτοῦ καὶ ἀπέθανεν, ὅτι πρεσβύτης ὁ ἄνθρωπος καὶ βαρύς· καὶ αὐτὸς ἔκρινε τὸν ᾿Ισραὴλ εἴκοσιν ἔτη.
И$ бы'сᲄь ја%ко помянђ` ѓ^ киѓ'тᲇ бж~їи`, и^ спаде'ся і^лі'и съ престо'ла възна'къ, и^дyњ сњдяше при две'рехъ. и^ съкрђшися хребетъ е^го, и^ ё'мре т^ђ, ја%ко стаr б^њ чл~къ и^ тя'жекъ, и^ то'й сђди` і^и^л~еви, м~, лњтъ”
19
19
Καὶ νύμφη αὐτοῦ γυνὴ Φινεὲς συνειληφυῖα τοῦ τεκεῖν· καὶ ἤκουσε τὴν ἀγγελίαν ὅτι ἐλήφθη ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ καὶ ὅτι τέθνηκεν ὁ πενθερὸς αὐτῆς καὶ ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, καὶ ἔκλαυσε καὶ ἔτεκεν, ὅτι ἐπεστράφησαν ἐπ᾿ αὐτὴν ὠδῖνες αὐτῆς.
И$ жена` џинеѓ%сова зачала` роди'ти, и^ слы'ша вњсть ја%ко взяTся киѓ'тъ бж~їи, и^ ја^ко ё%мре свекоръ е^я`, и^ мђж'ъ е^я` и^ пла'кася го'рко, и^ роди`. ја^ко възврати'шася на не'я болњ'зни е^я`”
20
20
καὶ ἐν τῷ καιρῷ αὐτῆς ἀποθνήσκει, καὶ εἶπον αὐτῇ αἱ γυναῖκες αἱ παρεστηκυῖαι αὐτῇ· μὴ φοβοῦ, ὅτι υἱὸν τέτοκας· καὶ οὐκ ἀπεκρίθη, καὶ οὐκ ἐνόησεν ἡ καρδία αὐτῆς.
И$ въ' время вънегда` ё^мира'ше, и^ рњша е'й же'ны и^ преDстоа'щая е'й, не бо'ися ја%ко сн~а роди'ла е^си и^ не эTвњща`, и^ не разђмњ срDце ея`”
21
21
καὶ ἐκάλεσε τὸ παιδάριον Οὐαὶ Βαρχαβὼθ ὑπὲρ τῆς κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ καὶ ὑπὲρ τοῦ πενθεροῦ αὐτῆς καὶ ὑπὲρ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς.
И$ нарече` ѓ^тро'чиu варха'воџъ. гл~юще, пренесе'ся сла'ва гн~я эT і^и^л~я поне'же в#зяT бы'сть, кїѓ'тᲆ бж~їи. и^ ѓ^ све'крњ е^я` и^ ѓ^ мђжи е^я`”
22
22
καὶ εἶπαν· ἀπῴκισται δόξα ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ληφθῆναι τὴν κιβωτὸν Κυρίου.
И$ рече погы'бе сла'ва і^и^л~ева, ја%ко взя'тъ бысть кїѓ'тъ бж~їи”
Κεφάλαιο 5
Глvа, е~”
1
1
ΚΑΙ ἀλλόφυλοι ἔλαβον τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ καὶ εἰσήνεγκαν αὐτὴν ἐξ ᾿Αβενέζερ εἰς ῎Αζωτον.
И$ взя'ша же и^ноплеме'нницы кїѓ'тъ бж~їи, і^ и^знесо'ша е^го эT а^венезе'ра въ а^затоn”
2
2
καί ἔλαβον ἀλλόφυλοι τὴν κιβωτὸν Κυρίου καὶ εἰσήνεγκαν αὐτὴν εἰς οἶκον Δαγὼν καὶ παρέστησαν αὐτὴν παρὰ Δαγών.
И$ прїе'мши и^ноплеме'нницы кїиѓ'тъ гн~ь, и^ внесоша и& въ хра'мъ даго'нь, и^ поста'виша и& ё^ дагона”
3
3
καὶ ὤρθρισαν οἱ ᾿Αζώτιοι καὶ εἰσῆλθον εἰς οἶκον Δαγὼν καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ Δαγὼν πεπτωκὼς ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐνώπιον κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ· καὶ ἤγειραν τὸν Δαγὼν καὶ κατέστησαν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ. καὶ ἐβαρύνθη χεὶρ Κυρίου ἐπὶ τοὺς ᾿Αζωτίους καὶ ἐβασάνισεν αὐτοὺς καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς εἰς τὰς ἕδρας αὐτῶν, τὴν ῎Αζωτον καὶ τὰ ὅρια αὐτῆς.
И$ ѓ^бᲆё^тренева'вше а^зо'ты наё%трїе, и^ внидо'ша въ хра'мъ даго'нь, и^ ё^ви'дњша и^ с^е даго'нъ быs спа'лъся на землю на лице` свое преD кїѓ%томъ бж~їимъ, и^ въꙁдвиго'ша даго'на, и^ посᲄа'виша и& на мᲇстњ е^го”
4
4
καὶ ἐγένετο ὅτε ὤρθρισαν τὸ πρωΐ, καὶ ἰδοὺ Δαγὼν πεπτωκὼς ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐνώπιον κιβωτοῦ διαθήκης Κυρίου, καὶ ἡ κεφαλὴ Δαγὼν καὶ ἀμφότερα τὰ ἴχνη χειρῶν αὐτοῦ ἀφῃρημένα ἐπὶ τά ἐμπρόσθια ἀμαφὲθ ἕκαστον, καὶ ἀμφότεροι οἱ καρποὶ τῶν χειρῶν αὐτοῦ πεπτωκότες ἐπὶ τὸ πρόθυρον, πλὴν ἡ ράχις Δαγὼν ὑπελείφθη.
И$ па'ки восᲄа'ша заё%тра и^ ё^ви'дњша и^ с^е дагоn лежа'ше лицеM на земли` преD кїѓ'томъ бж~їимъ, гла'ва же даго'нова и^ ѓ'бњ дла'ни рђкђ е^го эTсњко'шася на пра'гђ, толи'ко хребетᲆ даго'новъ ѓ^ста` на мњ'сте своеM”
5
5
διὰ τοῦτο οὐκ ἐπιβαίνουσιν οἱ ἱερεῖς Δαγὼν καὶ πᾶς ὁ εἰσπορευόμενος εἰς οἶκον Δαγὼν ἐπὶ βαθμὸν οἴκου Δαγὼν ἐν ᾿Αζώτῳ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, ὅτι ὑπερβαίνοντες ὑπερβαίνουσι.
И$ сего ради не стђпа'ше жеръцы даго'новы, и^ вс^и въходя'щїи въ хра'мъ даго'новъ, на пра'гъ даго'новъ, въ а^ꙁоте даже до дне'сь”
6
6
καὶ ἐβαρύνθη ἡ χεὶρ Κυρίου ἐπὶ ῎Αζωτον, καὶ ἐπήγαγεν αὐτοῖς καὶ ἐξέζεσεν αὐτοῖς εἰς τὰς ναῦς, καὶ μέσον τῆς χώρας αὐτῆς ἀνεφύησαν μύες, καὶ ἐγένετο σύγχυσις θανάτου μεγάλη ἐν τῇ πόλει.
И$ ѓ^тя'гча` рђка` гн~я на а^зоты, и^ мђчи я& и^ поби я& въ вла'стехъ а^зо'тъскихъ, и^ предњлы и^хъ, и^ посредњ` земля` иX ё^мно'жишася мђхы, и^ бы'сть смђще'нїе смр~ти вели'ко вᲆ' градњ”
7
7
καὶ εἶδον οἱ ἄνδρες ᾿Αζώτου ὅτι οὕτως, καὶ λέγουσιν· ὅτι οὐ καθήσεται κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραὴλ μεθ᾿ ἡμῶν, ὅτι σκληρὰ χεὶρ αὐτοῦ ἐφ᾿ ἡμᾶς καὶ ἐπὶ Δαγὼν θεὸν ἡμῶν.
И$ ви'дњша мђ'жи а^ꙁо'тᲆстїи, ја^кота'ко бы'сть, и^ гл~аша, ја^ко да не пребђ'деT кїѓ'тᲆ б~а і^и^л~ева с на'ми, ја%ко лю'та рђка` е^го, на' ны и^ на даго'на б~а на'шеh”
8
8
καὶ ἀποστέλλουσι καὶ συνάγουσι τοὺς σατράπας τῶν ἀλλοφύλων πρὸς αὐτοὺς καὶ λέγουσι· τί ποιήσωμεν τῇ κιβωτῷ Θεοῦ ᾿Ισραήλ; καὶ λέγουσιν οἱ Γεθαῖοι· μετελθέτω κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ πρὸς ἡμᾶς· καὶ μετῆλθε κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραὴλ εἰς Γέθ.
И$ посла'вше сᲆбра'ша вс^я вое^воды и^ноплеме'нникъ а^зо'т#стїи къ себњ, и^ гл~аша чт^о сътвори'мъ кїѓ%тђ б~а і^и^л~ева, и^ рњша геџ#фе'и, да пре'идеT кїѓ%тъ б~а і^и^л~ева к наM въ геџᲆ, и^ прїиде кїѓ^тъ б~а і^и^л~ева въ геg”
9
9
καὶ ἐγενήθη μετὰ τὸ μετελθεῖν αὐτὴν καὶ γίνεται χεὶρ Κυρίου τῇ πόλει, τάραχος μέγας σφόδρα, καὶ ἐπάταξε τοὺς ἄνδρας τῆς πόλεως ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς εἰς τὰς ἕδρας αὐτῶν, καὶ ἐποίησαν οἱ Γεθαῖοι ἑαυτοῖς ἕδρας.
И$ бысᲄь по пришествїи е^го, и^ бы'сть рђка гн~я на гра'дњ и^ мя'теQ ве'лїи ѕњло бы'сть и^ пораꙁи` мђ'жи гра'да, эT мала до ве'ли'ка, и^ порази иX вᲆ ѓ%бластеX и^хъ” И$ сътвори'ша геџ#фе'и себ'њ сњдњнїа зла'ты
10
10
καὶ ἐξαποστέλλουσι τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ εἰς ᾿Ασκάλωνα. καὶ ἐγενήθη ὡς εἰσῆλθε κιβωτὸς Θεοῦ εἰς ᾿Ασκάλωνα, καὶ ἐβόησαν οἱ ᾿Ασκαλωνῖται λέγοντες· τί ἀπεστρέψατε τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραὴλ πρὸς ἡμᾶς θανατῶσαι ἡμᾶς καὶ τὸν λαὸν ἡμῶν;
и^ пђсти'ша кїѓ%тъ бж~їи вᲆ а^скало'нъ, и^ бысть ја%ко въни'де киѓT б~а і^и^л~ева въ а^скало'нъ, и^ возопи'ша а^скалони'тяне гл~юще, почто` вᲆзврати'сте кїѓ'тъ б~а і^и^л~ева к наM, ё^мори'ти н^ы, и^ люди на'ша”
11
11
καὶ ἐξαποστέλλουσι καὶ συνάγουσι τοὺς σατράπας τῶν ἀλλοφύλων καὶ εἶπον· ἐξαποστείλατε τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ καθισάτω εἰς τὸν τόπον αὐτῆς καὶ οὐ μὴ θανατώσῃ ἡμᾶς καὶ τὸν λαὸν ἡμῶν·
И$ посла'ша и^ събра'ша вс^я во'я и^ноплеме'нникъ, и^ рњша по'слете киѓ'тъ б~а і^и^л~ева, и^ да поста'вится на мњстᲇ свое^мъ, и^ да не ё^мори'тъ на'съ и^ людїи на'шихъ, ја%ко бы'сть мятежъ смр~ти въ всњ'хъ гра'дњхъ тя'жокъ ѕњло, ја%ко вни'де кїѓ%тъ б~а і^и^л~ева т^ђ”
12
12
ὅτι ἐγενήθη σύγχυσις ἐν ὅλῃ τῇ πόλει βαρεῖα σφόδρα, ὡς εἰσῆλθε κιβωτὸς Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐκεῖ, καὶ οἱ ζῶντες καὶ οὐκ ἀποθανόντες ἐπλήγησαν εἰς τὰς ἕδρας, καὶ ἀνέβη ἡ κραυγὴ τῆς πόλεως εἰς τὸν οὐρανόν.
И$ живђщїи и^ не ё^мръшїи, ё^ја%звишася на се'лњхъ, и^ възы'де во'пль граDныи до нб~си”
Κεφάλαιο 6
Глvа, ѕ~”
1
1
ΚΑΙ ἦν κιβωτὸς ἐν ἀγρῷ τῶν ἀλλοφύλων ἑπτὰ μῆνας, καὶ ἐξέζεσεν ἡ γῆ αὐτῶν μύας.
И$ б^њ киѓ%тъ гн~ь въ селњхъ и^ноплеме'нникъ, з~ мsць, и^ въсмердњ'ся земля` мђ'хами”
2
2
καὶ καλοῦσιν ἀλλόφυλοι τοὺς ἱερεῖς καὶ τοὺς μάντεις καὶ τοὺς ἐπαοιδοὺς αὐτῶν λέγοντες· τί ποιήσωμεν τῇ κιβωτῷ Κυρίου; γνωρίσατε ἡμῖν ἐν τίνι ἀποστελοῦμεν αὐτὴν εἰς τὸν τόπον αὐτῆς.
И$ призва'ша и^ноплеме'нницы, жерца и^ волᲆхвы и^ ѓ^бааники и^хъ гл~юще, чт^о сътвори'мъ кїѓ%тђ гн~ю, скажи'те наM. и^ како по'слемъ и& въ мњ'сто е^го”
3
3
καὶ εἶπαν· εἰ ἐξαποστέλλετε ὑμεῖς τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραήλ, μὴ δὴ ἐξαποστείλητε αὐτὴν κενήν, ἀλλ᾿ ἀποδιδόντες ἀπόδοτε αὐτῇ τῆς βασάνου, καὶ τότε ἰαθήσεσθε, καὶ ἐξιλασθήσεται ὑμῖν, μὴ οὐκ ἀποστῇ ἡ χεὶρ αὐτοῦ ἀφ᾿ ὑμῶν.
Э$ни' же рњша иM, а%ще эTпђща'ете в^ы кїѓ%тᲆ завњта б~а і^и^л~ева, т^о да не по'слете е^гот#ща`, н^о эTда'юще эTдади'те е^мђ за мђ'ки да'ры, и^ тогда` ѓ^ста'вится ва'мъ і^ и^сцњ'литеся, да не эTстђ'пиᲄъ рђка` е^го эT ваs”
4
4
καὶ λέγουσι· τί τὸ τῆς βασάνου ἀποδώσομεν αὐτῇ; καὶ εἶπαν· κατ᾿ ἀριθμὸν τῶν σατραπῶν τῶν ἀλλοφύλων πέντε ἕδρας χρυσᾶς, ὅτι πταῖσμα ἐν ὑμῖν καὶ τοῖς ἄρχουσιν ὑμῶν καὶ τῷ λαῷ,
И$ гл~аша чт^о е^мђ за мђ'ки эTдамы`, и^ рњша и^мъ. по чисме'ню вое^воD и^ноплеме'нническъ, е~, сᲇде'нїи зла'тыX, и^ пя'ть мђ'хъ зла'тыхъ, ја^ко прегрњшенїя въ ваs, и^ въ кня'ѕњхъ ва'шихъ и^ в людехъ ва'шихᲆ”
5
5
καὶ μῦς χρυσοῦς ὁμοίωμα τῶν μυῶν ὑμῶν τῶν διαφθειρόντων τὴν γῆν· καὶ δώσετε τῷ Κυρίῳ δόξαν, ὅπως κουφίσῃ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἀφ᾿ ὑμῶν καὶ ἀπὸ τῶν θεῶν ὑμῶν καὶ ἀπὸ τῆς γῆς ὑμῶν.
И$ та'ко сътвори'те подобїе сњда'нїи ва'шиX, и^ подобїе мђхъ ва'шихᲆ, расто'чшиM зе'млю и^ въздади'те сла'вђ б~ђ і^и^л~евђ, ја%ко да ѓ^блегчи'тъ рђ'кђ свою эT ва'съ, и^ эT бого'въ ва'шихъ и^ эT земля` ва'шея”
6
6
καὶ ἵνα τί βαρύνετε τὰς καρδίας ὑμῶν, ὡς ἐβάρυνεν Αἴγυπτος καὶ Φαραὼ τὴν καρδίαν αὐτῶν; οὐχὶ ὅτε ἐνέπαιξεν αὐτοῖς, ἐξαπέστειλαν αὐτούς, καὶ ἀπῆλθον;
И$ почто^ ѓ^тягча'ете срDце ва'ше, ја^коже ѓ^тягчи` е^гљ=петᲆ и^ фараѓ'нᲆ срDце сво'е, до'ндеже погђби` и^хъ тогда` эTпђсти` и^хъ, и^ эTи^доша”
7
7
καὶ νῦν λάβετε καὶ ποιήσατε ἅμαξαν καινὴν καὶ δύο βόας πρωτοτοκούσας ἄνευ τῶν τέκνων καὶ ζεύξατε τὰς βόας ἐν τῇ ἁμάξῃ καὶ ἀπαγάγετε τὰ τέκνα ἀπὸ ὄπισθεν αὐτῶν εἰς οἶκον·
И$ нн~њ возмњте и^ сътвори'те колесницђ но'вђ е^ді'нђ и^ дв^њ кра'ве пр'ьвороDнњ, и^мњю'ща теля'та на ни'хже не бя'ше ја%рмо. и^ въпрязите кра'вы в колесницђ, а^ теля'та въꙁврати'те въспя'тъ вᲆ до'мъ”
8
8
καὶ λήψεσθε τὴν κιβωτὸν καὶ θήσετε αὐτὴν ἐπὶ τὴν ἅμαξαν καὶ τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ ἀποδώσετε αὐτῇ τῆς βασάνου καὶ θήσετε ἐν θέματι βερσεχθὰν ἐκ μέρους αὐτῆς καὶ ἐξαποστελεῖτε αὐτὴν καὶ ἀπελάσατε αὐτήν, καὶ ἀπελεύσεται·
И$ възе'мше кїѓ%тъ гн~ь и^ въстави'те иO на колесни'цђ, и^ сосђды зла'тыа эTдади'те е^мђ за мђ'ки, и^ положите въ ѓ^бложе'нїе въ сᲄра'нњ ё^ча'стїе е^мђ и^ эTпђ'сти'те и& да и%детъ”
9
9
καὶ ὄψεσθε, εἰ εἰς ὁδὸν ὁρίων αὐτῆς πορεύσεται κατὰ Βαιθσαμύς, αὐτὸς πεποίηκεν ἡμῖν τὴν κακίαν τὴν μεγάλην ταύτην, καὶ ἐὰν μή, καὶ γνωσόμεθα ὅτι οὐ χεὶρ αὐτοῦ ἧπται ἡμῶν, ἀλλὰ σύμπτωμα τοῦτο γέγονεν ἡμῖν.
Посе'м же ё%зрите а%ще бђ'детъ на пђти` предњла свое^го, въ веџъсамђсъ то^ сїи сътвори` на'мъ ѕло'бђ вели'кђю сїю, и^ а'ще н^и, т^о ё^разђмњ'емъ ја%ко нњсть рђка` е^го прикаса'ющися на'съ, н^о приключе'нїе с^е бы'сть на'мъ”
10
10
καὶ ἐποίησαν οἱ ἀλλόφυλοι οὕτω. καὶ ἔλαβον δύο βόας πρωτοτοκούσας καὶ ἔζευξαν αὐτὰς ἐν τῇ ἁμάξῃ καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν ἀπεκώλυσαν εἰς οἶκον
И$ сътвори'ша и^ноплеме'нницы ᲄа'ко. и^ пое'мша дв^њ кра'ве прьворо'днњ. и^ въпряго'ша я& в колесни'цђ. и^ теля'та ею` затвори'ша въ хра'мњ”
11
11
καὶ ἔθεντο τὴν κιβωτὸν Κυρίου ἐπὶ τὴν ἅμαξαν καὶ τὸ θέμα ἐργὰβ καὶ τοὺς μῦς τοὺς χρυσοῦς.
И$ въꙁложи'ша кїѓ'тъ на колесни'цђ, и^ да'ры ѓ^бложи'ста мђ'хи зла'тыя и^ подо'бная сњда'нїю и^хъ”
12
12
καὶ κατεύθυναν αἱ βόες ἐν τῇ ὁδῷ εἰς ὁδὸν Βαιθσαμύς, ἐν τρίβῳ ἑνὶ ἐπορεύοντο καὶ ἐκοπίων καὶ οὐ μεθίσταντο δεξιὰ οὐδὲ ἀριστερά· καὶ οἱ σατράπαι τῶν ἀλλοφύλων ἐπορεύοντο ὀπίσω αὐτῆς ἕως ὁρίων Βαιθσαμύς.
И$ ё^пра'вистася кра'вы на пђть, пря'мо пђте'мъ и^же въ веџса'мђ и^до'ста. и^ не съвраща'ющися, н^и на' десно, н^и на шђ'е. и^дђще и^ рекђще, и^ вое^во'ды и^ноплеме'нникъ. и^дя'хђ въ слњдъ е^го до предњлъ веџса'мъскихъ”
13
13
καὶ οἱ ἐν Βαιθσαμὺς ἐθέριζον θερισμὸν πυρῶν ἐν κοιλάδι· καὶ ᾖραν ὀφθαλμοὺς αὐτῶν καὶ εἶδον κιβωτὸν Κυρίου καὶ ηὐφράνθησαν εἰς ἀπάντησιν αὐτῆς.
И$ въ веџсами'се жня'хђ жа'твы пшени'ца въ ё^до'лїи`, и^ въꙁведо'ста ѓ%чи свои` ви'дњша киѓ'тъ гн~ь, и^ въꙁвесели'шася ви'дяще. і^ и^ꙁыидо'ша на срњте'нїе е^мђ`”
14
14
καὶ ἡ ἅμαξα εἰσῆλθεν εἰς ἀγρὸν ᾿Ωσηὲ τὸν ἐν Βαιθσαμύς, καὶ ἔστησαν ἐκεῖ παρ᾿ αὐτῇ λίθον μέγαν καὶ σχίζουσι τὰ ξύλα τῆς ἁμάξης καὶ τὰς βόας ἀνήνεγκαν εἰς ὁλοκαύτωσιν τῷ Κυρίῳ.
И$ колесни'ца вни'де въ село` е^џса'м#ско, и^ ста` т^ђ. и^ быs т^ђ камы'къ ве'лїи, і^ и^с#сњ'кше дре'ва колесни'чная, и^ кра'вы. въꙁнесо'ша на вс^ясъж#жега'емая г~ђ”
15
15
καὶ οἱ Λευῖται ἀνήνεγκαν τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου καὶ τὸ θέμα ἐργὰβ μετ᾿ αὐτῆς καὶ τὰ ἐπ᾿ αὐτῆς σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ ἔθεντο ἐπὶ τοῦ λίθου τοῦ μεγάλου, καὶ οἱ ἄνδρες Βαιθσαμὺς ἀνήνεγκαν ὁλοκαυτώσεις καὶ θυσίας ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τῷ Κυρίῳ.
Левљ=ти же въꙁнесо'ша киѓ'тъ гн~ь, и^ да'ры ѓ^бложи'ста и^же с не'ю бы'ша. и^ ё^ ниX сосђ'ди ꙁла'тїи и^ положи'ша я& при ка'мени сеM вели'цњмъ. и^ мђжи веџсамђ'ски въꙁнесо'ша вс^ясъж#жега'емая” и^ пожро'ша жрътвђ в то'и дн~ь г~ђ”
16
16
καὶ οἱ πέντε σατράπαι τῶν ἀλλοφύλων ἑώρων καὶ ἀνέστρεψαν εἰς ᾿Ασκάλωνα τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
И$ пя'ть вое^во'дъ и^ноплеме'нникᲆ зря'хђ. и^ възврати'шася въ а^к#каро'нь въ дн~ь то'и”
17
17
καὶ αὗται αἱ ἕδραι αἱ χρυσαῖ, ἃς ἀπέδωκαν οἱ ἀλλόφυλοι τῆς βασάνου τῷ Κυρίῳ· τῆς ᾿Αζώτου μίαν, τῆςΓάζης μίαν, τῆς ᾿Ασκάλωνος μίαν, τῆς Γὲθ μίαν, τῆς ᾿Ακκαρὼν μίαν.
И$ сїи седњ'нїя зла'тыя, и^же въꙁда'ша и^ноплеме'нницы ꙁа мђ'кђ г~ђ. а^ꙁадьска е^ді'на, га'зска е^ді'на, а^скало'ньска е^ді'на, ге'џ#ска е^ді'на, а^к#каро'ньска е^ді'на”
18
18
καὶ μῦς οἱ χρυσοῖ κατ᾿ ἀριθμὸν πασῶν πόλεων τῶν ἀλλοφύλων τῶν πέντε σατραπῶν ἐκ πόλεως ἐστερεωμένης καὶ ἕως κώμης τοῦ Φερεζαίου καὶ ἕως λίθου τοῦ μεγάλου, οὗ ἐπέθηκαν ἐπ᾿ αὐτοῦ τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου, τοῦ ἐν ἀγρῷ ᾿Ωσηὲ τοῦ Βαιθσαμυσίτου.
И$ зла'тыя мђхи по чисме'нъ всњ'хъ граD и^ноплеме'нническᲆ пяти` вое^во'дъ эT гра'да ё^тверъжде'на. и^ до ве'си фериѕе'ѓвы, и^ до ка'мени вели'каго. на не'мже положи'ша киѓ'тъ ꙁавњта гн~я и^же е^сть и^ до сего дн~и. на селњ`. веџса'мы”
19
19
Καὶ οὐκ ἠσμένισαν οἱ υἱοὶ ᾿Ιεχονίου ἐν τοῖς ἀνδράσι Βαιθσαμύς, ὅτι εἶδον κιβωτὸν Κυρίου· καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς ἑβδομήκοντα ἄνδρας, καὶ πεντήκοντα χιλιάδας ἀνδρῶν, καὶ ἐπένθησεν ὁ λαός, ὅτι ἐπάταξε Κύριος ἐν τῷ λαῷ πληγὴν μεγάλην σφόδρα.
И$ ё^би` б~ъ въ мђже'хъ веџсамђ'скихъ и^же възрњша в# киѓ'тъ гн~ь. и^ ё^би` в ни'хъ, Wн~, и^ о~ мђжїи. и^ пла'кашеся людїе. ја%ко сᲆтвори` г~ь в лю'деX ја%звђ вели'кђ ѕњ'ло”
20
20
καὶ εἶπαν οἱ ἄνδρες οἱ ἐκ Βαιθσαμύς· τίς δυνήσεται διελθεῖν ἐνώπιον Κυρίου τοῦ Θεοῦ τοῦ ἁγίου τούτου; καὶ πρὸς τίνα ἀναβήσεται κιβωτὸς Κυρίου ἐφ᾿ ἡμῶν;
И$ рњша мђжи и^же эT веџсамђса. кт^о мо'жетъ пои^ти` преD гм~ъ ст~ымъ си'мъ. и^ къ комђ` взы'идетъ киѓ'тъ ꙁавњта гн~я, эT наs”
21
21
καὶ ἀποστέλλουσιν ἀγγέλους πρὸς τοὺς κατοικοῦντας Καριαθιαρὶμ λέγοντες· ἀπεστρόφασιν ἀλλόφυλοι τὴν κιβωτὸν Κυρίου· κατάβητε καὶ ἀναγάγετε αὐτὴν πρὸς ἑαυτούς.
И$ посла'ша послы` къ живђщиM в карїа^џїа^ри'мњ гл~ще. възврати'ша и^ноплемеnницы киѓT гн~ь и^ сни'дᲇте въꙁнесеᲄе и& ᲄа'мо к себњ`”
Κεφάλαιο 7
Глvа, з~”
1
1
ΚΑΙ ἔρχονται οἱ ἄνδρες Καριαθιαρὶμ καὶ ἀνάγουσι τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου καὶ εἰσάγουσιν αὐτὴν εἰς οἶκον ᾿Αμιναδὰβ τὸν ἐν τῷ βουνῷ· καὶ τὸν ᾿Ελεάζαρ τὸν υἱὸν αὐτοῦ ἡγίασαν φυλάσσειν τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου.
И$ прїидо'ша мђ'жи карїаџїариMстїи, и^ взя'ша кїѓ'тъ завњта гн~я, и^ внесо'ша и& въ хра'мъ а^миа^да'вль, и^же на хо'лмᲇ е^лиа^за'ра сн~а е^го, и^ ѓ^стиша на съхране'нїе кїѓ'та завњта гн~я”
2
2
Καὶ ἐγενήθη ἀφ᾿ ἦς ἡμέρας ἧν ἡ κιβωτὸς ἐν Καριαθιαρίμ, ἐπλήθυναν αἱ ἡμέραι καὶ ἐγένετο εἴκοσι ἔτη, καὶ ἐπέβλεψε πᾶς οἶκος ᾿Ισραὴλ ὀπίσω Κυρίου.
И$ бы'сть эT него'же дн~и б^њ` кїѓ'тъ в карїаџїа^ри'мњ, и^ ё^мно'жишася дн~їе, и^ бы'сть, к~, лTњ, и^ призрњша ве'сь до'мъ і^и^л~евᲆ вслњ'дᲆ г~а”
3
3
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς πάντα οἶκον ᾿Ισραὴλ λέγων· εἰ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ὑμῶν ὑμεῖς ἐπιστρέφετε πρὸς Κύριον, περιέλετε θεοὺς ἀλλοτρίους ἐκ μέσου ὑμῶν καὶ τὰ ἄλση καὶ ἑτοιμάσατε τὰς καρδίας ὑμῶν πρὸς Κύριον καὶ δουλεύσατε αὐτῷ μόνῳ, καὶ ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων.
И реq само'и^лъ къ всемђ` до'мђ і^и^л~евђ гл~я, а^ще всњмᲆ срDцемъ ва'шимъ ѓ^брати'теся къ г~ђ, и^ эTи^мњте бо'ги чюжа'я эT среды ва'съ” и^ гаи`, и^ ё^гото'ваите срDца ва'ша кᲆ г~ђ, и^ порабо'таите е^мђ е^ді'номђ, і^ и^зба'виT в^ы эT рђкы и^ноплеме'нник#”
4
4
καὶ περιεῖλον οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ τὰς Βααλὶμ καὶ τὰ ἄλση ᾿Ασταρὼθ καὶ ἐδούλευσαν Κυρίῳ μόνῳ.
И$ ѓ^сᲄа'виша сн~ове і^и^л~еви ваа'лима, и^ гаи`, а^старо'џы, и^ порабо'таша г~ђ е^ді'номђ”
5
5
καὶ εἶπε Σαμουήλ· ἀθροίσατε πάντα ᾿Ισραὴλ εἰς Μασσηφάθ, καὶ προσεύξομαι περὶ ὑμῶν πρὸς Κύριον.
И реq само'и^лъ събере'те къ мнњ` всего і^и^л~я въ масиџаџђ, и^ помолю'ся ѓ^ ва'съ къ г~ђ”
6
6
καὶ συνήχθησαν εἰς Μασσηφὰθ καὶ ὑδρεύονται ὕδωρ καὶ ἐξέχεαν ἐνώπιον Κυρίου ἐπὶ τὴν γῆν. καὶ ἐνήστευσαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ εἶπαν· ἡμαρτήκαμεν ἐνώπιον Κυρίου· καὶ ἐδίκαζε Σαμουὴλ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ εἰς Μασσηφάθ.
И$ събра'шася лю'дїе вс^и в масиџаџђ, и^ почрьпа'хђ во'дђ, и^ пролива'хђ преD гм~ъ на' землю. и^ пости'шася в то'и дн~ь, и^ рњша съгрњши'хомъ преD гм~ъ, и^ ѓ^правда` само'и^лъ сн~ы і^и^л~евы в масиџаџњ”
7
7
καὶ ἤκουσαν οἱ ἀλλόφυλοι ὅτι συνηθροίσθησαν πάντες οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ εἰς Μασσηφάθ, καὶ ἀνέβησαν σατράπαι ἀλλοφύλων ἐπὶ ᾿Ισραήλ· καὶ ἀκούουσιν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐφοβήθησαν ἀπὸ προσώπου ἀλλοφύλων.
И$ слы'шаша и^ноплеме'нницы ја%ко събрашася сн~ове і^и^л~еви в масиџаџђ” и^ взыидо'ша вое^во'ды и^ноплеме'нникъ на і^и^л~я, и^ ё^слы'шаша сн~ове і^и^л~еви, и^ ё^боя'шася эT лица` и^ноплеме'нникъ”
8
8
καὶ εἶπαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Σαμουήλ· μὴ παρασιωπήσῃς ἀφ᾿ ἡμῶν τοῦ μὴ βοᾶν πρὸς Κύριον Θεόν σου, καὶ σώσει ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων.
И$ рњша сн~ове і^и^л~еви къ само'и^лђ, не премолчи` ѓ^ наs въпїа къ г~ђ б~ђ на'шемђ, да и^зба'виT н^ы эT рђкы` и^ноплеме'нникъ” И$ рече самои^лъ не бђ'ди сїе е^же эTстђпи'ти эT г~а б~а мое^го, и^ не не въпи'ти ѓ^ ва'съ съ моле'нїемъ”
9
9
καὶ ἔλαβε Σαμουὴλ ἄρνα γαλαθηνὸν ἕνα, καὶ ἀνήνεγκεν αὐτὸν ὁλοκαύτωσιν σὺν παντὶ τῷ λαῷ τῷ Κυρίῳ. καὶ ἐβόησε Σαμουὴλ πρὸς Κύριον περὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπήκουσεν αὐτοῦ Κύριος.
И$ взя` самои^лъ ја%гня е^ді'но с#сђща е^ще`, и^ принесе и& на вс^есъж#же'нїе, съ всњми люDми, гв~и, и^ възопи` само'и^лъ кᲆ г~ђ ѓ^ і^и^л~и. и^ послђша е^го г~ь”
10
10
καὶ ἦν Σαμουὴλ ἀναφέρων τὴν ὁλοκαύτωσιν, καὶ ἀλλόφυλοι προσῆγον εἰς πόλεμον ἐπὶ ᾿Ισραήλ. καὶ ἐβρόντησε Κύριος ἐν φωνῇ μεγάλῃ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐπὶ τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ συνεχύθησαν καὶ ἔπταισαν ἐνώπιον ᾿Ισραήλ.
И$ е^гда` само'и^лъ възнося вс^есъж#же'ная, і^ и^ноплеме'нницы приближа'хђся на' брань къ і^и^л~ю, и^ възгремњ г~ь гла'сомъ ве'лїиM въ дн~ь ѓ%нᲆ на и^ноплемеnникы, и^ смято'шася и^ падо'ша прDе і^и^л~ем#”
11
11
καὶ ἐξῆλθαν ἄνδρες ᾿Ισραὴλ ἐκ Μασσηφὰθ καὶ κατεδίωξαν τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἐπάταξαν αὐτοὺς ἕως ὑποκάτω τοῦ Βαιθχόρ.
І$ и^зыидо'ша мђжи і^и^л~еви эT масиџаџа и погна'ша и^ноплеме'нникы, и^ би'ша я& до подо'лїа веTхо'ря”
12
12
καὶ ἔλαβε Σαμουὴλ λίθον ἕνα καὶ ἔστησεν αὐτὸν ἀνὰ μέσον Μασσηφὰθ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς παλαιᾶς καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Αβενέζερ, Λίθος τοῦ βοηθοῦ, καὶ εἶπεν· ἕως ἐνταῦθα ἐβοήθησεν ἡμῖν Κύριος.
И$ взе'мъ само'и^лъ ка'мень е^ді'нᲆ, и^ поста'ви и& межи масиџа'џомъ, и^ межи веTхиM, и^ нарече и^мя е^мђ а^венезе'ръ, рекше ка'мень по'мощи, и^ реq до' здњ помо'же намъ г~ь”
13
13
καὶ ἐταπείνωσε Κύριος τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ οὐ προσέθεντο ἔτι προσελθεῖν εἰς ὅριον ᾿Ισραήλ· καὶ ἐγενήθη χεὶρ Κυρίου ἐπὶ τοὺς ἀλλοφύλους πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ Σαμουήλ.
И$ смири г~ь и^ноплеме'нникы. и^ не приложи'ша ктомђ` и^ти` въ предњ'лы і^и^л~евы. и^ бы'сть рђка` гн~я на и^ноплеме'нницњхъ, въ вс^я дн~и само'и^ловы”
14
14
καὶ ἀπεδόθησαν αἱ πόλεις, ἃς ἔλαβον οἱ ἀλλόφυλοι παρὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ, καὶ ἀπέδωκαν αὐτὰς τῷ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ ᾿Ασκάλωνος ἕως ᾿Αζόβ, καὶ τὸ ὅριον ᾿Ισραὴλ ἀφείλοντο ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων. καὶ ἦν εἰρήνη ἀνὰ μέσον ᾿Ισραὴλ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ ᾿Αμορραίου.
И$ преда'шася гра'ды, и^хже взя'ша и^ноплеме'нницы эT сн~ов# і^ил~евъ. и^ преда'ша и^хъ і^и^л~еви, эT а^к#каро'на даже до геџа. и^ предњ'лы і^и^л~я свободи'шася, эT рђкы` и^ноплеме'нникъ, и^ б^њ ми'ръ межи і^и^л~ем#, и^ межи а^м#мор#рњ'емъ”
15
15
καὶ ἐδίκαζε Σαμουὴλ τὸν ᾿Ισραὴλ πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς αὐτοῦ.
И$ сђди само'и^лъ і^и^л~ю вс^я дн~и живота` свое^го,
16
16
καὶ ἐπορεύετο κατ᾿ ἐνιαυτὸν καὶ ἐκύκλου Βαιθὴλ καὶ τὴν Γαλγαλὰ καὶ τὴν Μασσηφὰθ καὶ ἐδίκαζε τὸν ᾿Ισραὴλ ἐν πᾶσι τοῖς ἡγιασμένοις τούτοις·
и^ прохожда'ше сквоѕњ н^я эT го'да до го'да, и^ ѓ%крsтъ веџи'ля и^ галга'лы, и^ маси'џы, и^ сђжда'ше і^и^л~я въ всXњ сщ~еныхъ си'хъ”
17
17
ἡ δὲ ἀποστροφὴ αὐτοῦ εἰς ᾿Αρμαθαὶμ ὅτι ἐκεῖ ἦν ὁ οἶκος αὐτοῦ, καὶ ἐδίκαζεν ἐκεῖ τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ.
Бя'ше же е^мђ възвраще'нїе въ а^рмаџе'мђ ја%кот^ђ емђ до'мъ б^њ, и^ т^ђ сђжда'ше і^и^л~ю, и^ сᲆзда` т^ђ ѓ^лта'рь гв~и”
Κεφάλαιο 8
Глvа, и~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ὡς ἐγήρασε Σαμουήλ, καὶ κατέστησε τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ δικαστὰς τῷ ᾿Ισραήλ.
И$ бы'сть ја%ко състарњ'ся само'и^лᲆ, и^ поста'ви сн~ы своа сђди'ти і^и^л~еви”
2
2
καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν υἱῶν αὐτοῦ· πρωτότοκος ᾿Ιωήλ, καὶ ὄνομα τοῦ δευτέρου ᾿Αβιά, δικασταὶ ἐν Βηρσαβεέ.
И$ сїя и^мена` сн~ома е^го, первенцђ и^мя и^ѓ^и'ль, а^ второ'мђ и^мя а^вїя, и^же бы'ша сђдїи въ вирсаве'и”
3
3
καὶ οὐκ ἐπορεύθησαν οἱ υἱοὶ αὐτοῦ ἐν ὁδῷ αὐτοῦ καὶ ἐξέκλιναν ὀπίσω τῆς συντελείας καὶ ἐλάμβανον δῶρα καὶ ἐξέκλινον δικαιώματα.
Но^ не ходи'ста сн~а е^го пђте'м# е^го, и^ ё^клони'стася въспя'ть на конъчи'нђ поги'бели, и^ прїима'ста м#здђ, и^ разврати'ста пра'веDная”
4
4
καὶ συναθροίζονται ἄνδρες ᾿Ισραὴλ καὶ παραγίνονται εἰς ᾿Αρμαθαὶμ πρὸς Σαμουὴλ
И$ събра'шася мђжи і^и^л~еви, и^ прїидо'ста къ само'илђ въ сармаџе'мђ”
5
5
καὶ εἶπαν αὐτῷ· ἰδοὺ σὺ γεγήρακας, καὶ οἱ υἱοί σου οὐ πορεύονται ἐν τῇ ὁδῷ σου· καὶ νῦν κατάστησον ἐφ᾿ ἡμᾶς βασιλέα δικάζειν ἡμᾶς, καθὰ καὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη.
И$ рњша е^мђ, с^е ты` ё^же състарњ'ся сн~ове же твои не хо'дита по пђти твоемђ. то поста'ви нн~њ над на'ми цр~я, да н^ы сђ'дитъ, ја%коже и^ про'чїи ја^зы'кы”
6
6
καὶ πονηρὸν τὸ ρῆμα ἐν ὀφθαλμοῖς Σαμουήλ, ὡς εἶπαν, δὸς ἡμῖν βασιλέα δικάζειν ἡμᾶς· καὶ προσηύξατο Σαμουὴλ πρὸς Κύριον.
И$ бы'сть лђка'вны гл~ы преD ѓ^чима само'иловыма, е^гда` рњша да'и же на'мъ ц~ря да н^ы сђ'дитъ, и^ помоли'ся самои^лъ къ г~ђ”
7
7
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· ἄκουε τῆς φωνῆς τοῦ λαοῦ, καθὰ ἂν λαλῶσί σοι· ὅτι οὐ σὲ ἐξουθενήκασιν, ἀλλ᾿ ἢ ἐμὲ ἐξουθενήκασι τοῦ μὴ βασιλεύειν ἐπ᾿ αὐτῶν.
И$ рече г~ь само'илђ, послђшаи гла'са людїи, ја%коже гл~ютъ к тебњ`, ја%ко не тебе` ё^ничижи'ша, н^о мене`, не црsтвова'ти м^и наD ними”
8
8
κατὰ πάντα τὰ ποιήματα, ἃ ἐποίησάν μοι ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἀνήγαγον αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἐγκατέλιπόν με καὶ ἐδούλευον θεοῖς ἑτέροις, οὕτως αὐτοὶ ποιοῦσι καὶ σοί.
И$ вс^я творе'нїа ја%же сътвори'хъ, эT него'же дн~е възведо'хъ и^хъ, и^ꙁ# земля` е^гљ=пеTскы до дн~ешняго дн~е” ѓ^ста'вльше м^я, послђжи'ша бого'мъ и^нњмъ, та'ко и^ тебњ` тїи тво'рятъ”
9
9
καὶ νῦν ἄκουε τῆς φωνῆς αὐτῶν· πλὴν ὅτι διαμαρτυρόμενος διαμαρτύρῃ αὐτοῖς καὶ ἀπαγγελεῖς αὐτοῖς τὸ δικαίωμα τοῦ βασιλέως, ὃς βασιλεύσει ἐπ᾿ αὐτούς.
И$ нн~њ послђш'аи гла'са ихъ, ѓ^баче засвњдњтел#ствђ'я, засвњдњтел#ствђ'еши и^мъ, и^ възвњсти'ши и^мъ пра'вдђ цр~евђ, и^же црsтвова'ти бђ'детъ наD ними”
10
10
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πᾶν τὸ ρῆμα τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν λαὸν τοὺς αἰτοῦντας παρ᾿ αὐτοῦ βασιλέα
И$ рече само'илъ вс^я словеса` гн~я к лю'демъ, прося'щимъ эT него` цр~я”
11
11
καὶ εἶπε· τοῦτο ἔσται τὸ δικαίωμα τοῦ βασιλέως, ὃςβασιλεύσει ἐφ᾿ ὑμᾶς· τοὺς υἱοὺς ὑμῶν λήψεται, καὶ θήσεται αὐτοὺς ἐν ἅρμασιν αὐτοῦ καὶ ἐν ἱππεῦσιν αὐτοῦ καὶ προτρέχοντας τῶν ἁρμάτων αὐτοῦ
И$ гл~а и^мъ, с^е е^сть ѓ^правда'нїе цр~ево, и^же црsтвђ'етъ наD вами сн~ы ва'ша во'ꙁметъ. и^ поло'жиT я& въ ѓ^рђжїе е^го, и^ на ко'ни въса'диT иX, и^ преDтекђщая преD колесни'цами е^го”
12
12
καὶ θέσθαι αὐτοὺς ἑαυτῷ ἑκατοντάρχους καὶ χιλιάρχους καὶ θερίζειν θερισμὸν αὐτοῦ καὶ τρυγᾶν τρυγητὸν αὐτοῦ καὶ ποιεῖν σκεύη πολεμικὰ αὐτοῦ καὶ σκεύη ἁρμάτων αὐτοῦ·
И$ поста'витъ ты'сђщникы себњ, и^ со'тники, и^ жа'телми жа'твы свое^я. и^ ѓ^бы'имђтъ ѓ^быима'нїемъ гро'здїа ё^ е^го. и^ сътвори'ти съсђ'ды побњ'ды свое^я, и^ съсђ'ды колесни'цъ свои^хъ”
13
13
καὶ τὰς θυγατέρας ὑμῶν λήψεται εἰς μυρεψοὺς καὶ εἰς μαγειρίσσας καὶ εἰς πεσσούσας·
И$ дще'ри ва'ши во'ꙁметъ твори'ти во'дки, и^ дрђгїя сътвориT поварїи. і^ и'ны сътвори'тъ печи` хлњ'бы”
14
14
καὶ τοὺς ἀγροὺς ὑμῶν καὶ τοὺς ἀμπελῶνας ὑμῶν καὶ τοὺς ἐλαιῶνας ὑμῶν τοὺς ἀγαθοὺς λήψεται καὶ δώσει τοῖς δούλοις ἑαυτοῦ.
И$ се'ла ва'ша и^ виногра'ды ва'ша, и^ масли'чины ва'ша, и^ бл~га'а ва'ша во'ꙁметъ, и^ да'стъ рабо'мъ свои^мъ”
15
15
καὶ τὰ σπέρματα ὑμῶν καὶ τοὺς ἀμπελῶνας ὑμῶν ἀποδεκατώσει καὶ δώσει τοῖς εὐνούχοις αὐτοῦ καὶ τοῖς δούλοις αὐτοῦ·
И$ сњмена ва'ша, и^ вино` ва'ше ѓ^десятери'тъ и^ да'стъ ско'пцеM свои^мъ, и^ рабо'мъ свои^мъ”
16
16
καὶ τοὺς δούλους ὑμῶν καὶ τὰς δούλας ὑμῶν καὶ τὰ βουκόλια ὑμῶν τὰ ἀγαθὰ καὶ τοὺς ὄνους ὑμῶν λήψεται, καὶ ἀποδεκατώσει εἰς τὰ ἔργα αὐτοῦ
И$ рабы же ва'ша, и^ рабы'ня и^ ста'да ва'ша бл~гїя, и^ ѓ^слы` ва'ша эTи^метъ. и^ ё^десятери'тъ на дњ'ло свое`”
17
17
καὶ τὰ ποίμνια ὑμῶν ἀποδεκατώσει· καὶ ὑμεῖς ἔσεσθε αὐτῷ δοῦλοι.
И$ па'ствины ва'ша ѓ^десятери'тъ. и^ в^ы бђдете е^мђ` въ раби`”
18
18
καὶ βοήσεσθε ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκ προσώπου βασιλέως ὑμῶν, οὗ ἐξελέξασθε ἑαυτοῖς, καὶ οὐκ ἐπακούσεται Κύριος ὑμῶν ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ὅτι ὑμεῖς ἐξελέξασθε ἑαυτοῖς βασιλέα.
И$ възопїе'те эT лица` цр~я ва'шего въ дн~ь ѓ%нᲆ. е^гоже и^збра'сте себњ`. и^ не ё^слы'шитъ ваs г~ь въ дн~ь ѓ%нъ, ја%ко в^ы са'ми и^ꙁбра'сте себњ` цр~я”
19
19
καὶ οὐκ ἐβούλετο ὁ λαὸς ἀκοῦσαι τοῦ Σαμουὴλ καὶ εἶπαν αὐτῷ· οὐχί, ἀλλ᾿ ἢ βασιλεὺς ἔσται ἐφ᾿ ἡμᾶς,
И$ не въсхотњша лю'дїе ё^слы'шати само'и^ла, и^ рњша е^мђ н^и. н^о цр~ь да бђ'детъ наD нами”
20
20
καὶ ἐσόμεθα καὶ ἡμεῖς καθὰ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ δικάσει ἡμᾶς βασιλεὺς ἡμῶν καὶ ἐξελεύσεται ἔμπροσθεν ἡμῶν καὶ πολεμήσει τὸν πόλεμον ἡμῶν.
И$ бђ'демъ и^ м^ы ја%ко и^ вс^и ја%ꙁы'цы, и^ да сђ'дитъ на'мъ цр~ь на'шъ. і^ и^ꙁы'идетᲆ преD нами. и^ побњди'тся, поборе'нїемъ по наs”
21
21
καὶ ἤκουσε Σαμουὴλ πάντας τοὺς λόγους τοῦ λαοῦ καὶ ἐλάλησεν αὐτοὺς εἰς τὰ ὦτα Κυρίου.
И$ слы'ша само'и^лъ вс^я гл~ы людїи, і^ и^ꙁгл~а я& въ ё%ши гв~и”
22
22
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· ἄκουε τῆς φωνῆς αὐτῶν καὶ βασίλευσον αὐτοῖς βασιλέα. καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς ἄνδρας ᾿Ισραήλ· ἀποτρεχέτω ἕκαστος εἰς τὴν πόλιν αὐτοῦ.
И$ реq г~ь къ само'и^лђ. послђш'аи гла'са и^хъ. и^ поста'ви и^мъ цр~я. и^ рече самои^лъ къ лю'демъ і^и^л~евымᲆ, да и%деT ко'ждо ва'съ въ сво'и гра'дъ”
Κεφάλαιο 9
Глvа, џ~”
1
1
ΚΑΙ ἀνὴρ ἐξ υἱῶν Βενιαμίν, καὶ ὄνομα αὐτῷ Κίς, υἱὸς ᾿Αβιήλ, υἱοῦ ᾿Ιαρέδ, υἱοῦ Βαχίρ, υἱοῦ ᾿Αφέκ, υἱοῦ ἀνδρὸς ᾿Ιεμιναίου, ἀνὴρ δυνατός.
И$ б^њ мђжъ эT сн~овᲆ венїами'нь е^мђже и%мя ки'съ, сн~ъ е^веи^левъ, сн~а и^а^редова, сн~а вахи'рова, сн~а а^фе'кова, сн~а мђжа и^е^минеѓ^ва. мQђ си'ленъ и^ крњ'покᲆ”
2
2
καὶ τούτῳ υἱός, καὶ ὄνομα αὐτῷ Σαούλ, εὐμεγέθης, ἀνὴρ ἀγαθός, καὶ οὐκ ἦν ἐν υἱοῖς ᾿Ισραὴλ ἀγαθὸς ὑπὲρ αὐτόν, ὑπερωμίαν καὶ ἐπάνω ὑψηλὸς ὑπὲρ πᾶσαν τὴν γῆν.
И$ семђ` б^њ сн~ъ, и^мя е^мђ саё'лъ, добро` вели'ченъ мђж'ъ и^ бл~гъ. и^ не бњ` въ сн~њхᲆ і^и^л~евыхъ бл~гъ паче е^го, и^ преподо'бнњи надо всᲇми, и^ вышїи всея ꙁемля`”
3
3
καὶ ἀπώλοντο αἱ ὄνοι Κὶς πατρὸς Σαούλ, καὶ εἶπε Κὶς πρὸς Σαοὺλ τὸν υἱὸν αὐτοῦ· λαβὲ μετὰ σεαυτοῦ ἓν τῶν παιδαρίων καὶ ἀνάστητε καὶ πορεύθητε καὶ ζητήσατε τὰς ὄνους.
И$ погибо'ша ѓ^сля'та ки'сова, эTц~а саё'лова. и^ рече ки'съ къ саё'лђ сн~ђ свое^мђ. возми` съ собою е^ді'ного эT ѓ^трокъ, и^ въста'вше и^дњта и^ пои%щњте ѓ^сля'тъ”
4
4
καὶ διῆλθον δι᾿ ὄρους ᾿Εφραὶμ καὶ διῆλθον διὰ τῆς γῆς Σελχὰ καὶ οὐχ εὗρον· καὶ διῆλθον διὰ τῆς γῆς Σεγαλείμ, καὶ οὐκ ἦν· καὶ διῆλθον διὰ τῆς γῆς ᾿Ιαμὶν καὶ οὐχ εὗρον.
И$ прошеD сквоѕњ го'рђ е^фрњмлю, и^ прошеD сквоѕњ зе'млю селка, и^ не ѓ^брњтоста. и^ прошеD сквоѕњ ꙁе'млю сегали'млю, и^ не ѓ^брњтоста. и^ прошеD сквоѕњ ꙁеMлю а^миню, и^ не ѓ^брњтоста”
5
5
αὐτῶν δὲ ἐλθόντων εἰς τὴν Σίφ, καὶ Σαοὺλ εἶπε τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ τῷ μετ᾿ αὐτοῦ· δεῦρο καὶ ἀποστρέψωμεν, μὴ ἀνεὶς ὁ πατήρ μου τὰς ὄνους φροντίζῃ τὰ περὶ ἡμῶν·
И$ пришеDшимъ и^мъ въ зе'млю сифа'новђ, и^ рече саё'лъ къ ѓ^тро'кђ свое^мђ и^же с ни'мъ. прїиди и^ въꙁвративњся. нерадитъ б^о эTц~ъ мо'и ѓ^ ѓ^сля'техъ помышля'я, н^о паче ѓ^ на'ю”
6
6
καὶ εἶπεν αὐτῷ τὸ παιδάριον· ἰδοὺ δὴ ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ ἐν τῇ πόλει ταύτῃ, καὶ ὁ ἄνθρωπος ἔνδοξος, πᾶν, ὃ ἐὰν λαλήσῃ, παραγινόμενον παρέσται· καὶ νῦν πορευθῶμεν, ὅπως ἀπαγγείλῃ ἡμῖν τὴν ὁδὸν ἡμῶν, ἐφ᾿ ἣν ἐπορεύθημεν ἐπ᾿ αὐτήν.
И$ реq е^мђ ѓ%трокъ е^го. с^е здњ` чл~къ бж~їи въ градњ се'мъ, и^ чл~къ сла'венъ. вс^е е^же а%ще чт^о речетᲆ приходящиM к немђ бђ'детъ и^мъ. и^ нн~њ ё^бо и^девњ та'мо, да негли` ска'жетъ наM пђть на'шъ, и^м#же по'идемы”
7
7
καὶ εἶπε Σαοὺλ τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ τῷ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἰδοὺ πορευσόμεθα, καὶ τὶ οἴσομεν τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ; ὅτι οἱ ἄρτοι ἐκλελοίπασιν ἐκ τῶν ἀγγείων ἡμῶν, καὶ πλεῖον οὐκ ἔστι μεθ᾿ ἡμῶν εἰσενεγκεῖν τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ τὸ ὑπάρχον ἡμῖν.
И$ рече саё^лъ ѓ%трокђ и^же с ниM. с^е по'идевњ и^ чт^о внесевᲇ къ чл~кђ бж~їю ја^ко хлњбы ѓ^скђдњша эT вре'тища на'ю, и^ ничт^оже нњсть ё^ наю. е^же внести к# чл~кђ эT и^мᲇнїа на'ю”
8
8
καὶ προσέθετο τὸ παιδάριον ἀποκριθῆναι τῷ Σαοὺλ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ εὕρηται ἐν τῇ χειρί μου τέταρτον σίκλου ἀργυρίου, καὶ δώσεις τῷ ἀνθρώπῳ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἀπαγγελεῖ ἡμῖν τὴν ὁδὸν ἡμῶν.
И$ приложи ѓ%трокъ эTвњщати саё'лђ и^ рече. не се л^и ѓбрњта'ется в рђцњ мое'и, четверта'я ча'сть си'кля сребра`, да да'си чл~кђ бж~їю, и^ възвᲇститъ на'мъ пђть на'ю”
9
9
καὶ ἔμπροσθεν ἐν ᾿Ισραὴλ τάδε ἔλεγεν ἕκαστος ἐν τῷ πορεύεσθαι ἐπερωτᾶν τὸν Θεόν· δεῦρο καὶ πορευθῶμεν πρὸς τὸν βλέποντα· ὅτι τὸν προφήτην ἐκάλει ὁ λαὸς ἔμπροσθεν ῾Ο βλέπων.
Прежде б^о во і^и^л~и си'це гл~аше, ко'ждо е^гда` кт^о и^дя'ше вᲆпраша'ти б~а. гряди да и^девњ къ прозорливцђ, ја^ко нн~њ людїе нарица'хђ пррoка т^о прежде прозорли'вецъ зва'нъ”
10
10
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸ παιδάριον αὐτοῦ· ἀγαθόν τὸ ρῆμα, δεῦρο καὶ πορευθῶμεν. καὶ ἐπορεύθησαν εἰς τὴν πόλιν, οὗ ἦν ἐκεῖ ὁ ἄνθρωπος ὁ τοῦ Θεοῦ.
И$ рече саё'лъ ѓ%трокђ свое^мђ. блsве'нъ гл~ъ тво'и гряди да и^де'вњ, і^ и^до'ста во' градъ, и^дњже б^њ чл~къ бж~їи”
11
11
αὐτῶν ἀναβαινόντων τὴν ἀνάβασιν τῆς πόλεως καὶ αὐτοὶ εὑρίσκουσι τὰ κοράσια ἐξεληλυθότα ὑδρεύεσθαι ὕδωρ καὶ λέγουσιν αὐταῖς· εἰ ἔστιν ἐνταῦθα ῾Ο βλέπων;
И/ма же въходя'щема въ в#хоD граDныи. и^ с^е сїя ѓ^брњто'ста дв~цњ. и^шли б^о бяхђ воды` почерпъсти, и^ гл~аста и%ма. е^сть л^и гдњ здњ` прозорли'вецъ”
12
12
καὶ ἀπεκρίθη τὰ κοράσια αὐτοῖς καὶ λέγουσιν αὐτοῖς· ἔστιν, ἰδοὺ κατὰ πρόσωπον ὑμῶν· νῦν διὰ τὴν ἡμέραν ἥκει εἰς τὴν πόλιν, ὅτι θυσία σήμερον τῷ λαῷ ἐν Βαμᾷ·
И$ эTвњщаста и%ма дв~цњ, гл~юще иM е^сть зд^њ проᲄивђ лицђ ва'ю. нн~њ же пот#щи'тася, ја%ко дн~и ради прїиде во' граD. ја^ко жрътва днsе быва'етъ людемъ въ вамњ”
13
13
ὡς ἂν εἰσέλθητε εἰς τὴν πόλιν, οὕτως εὑρήσετε αὐτὸν ἐν τῇ πόλει πρὶν ἀναβῆναι αὐτὸν εἰς Βαμᾶ τοῦ φαγεῖν· ὅτι οὐ μὴ φάγῃ ὁ λαὸς ἕως τοῦ εἰσελθεῖν αὐτόν, ὅτι οὗτος εὐλογεῖ τὴν θυσίαν, καὶ μετὰ ταῦτα ἐσθίουσιν οἱ ξένοι· καὶ νῦν ἀνάβητε, ὅτι διὰ τὴν ἡμέραν εὑρήσετε αὐτόν.
И$ ја%ко вни'дета во' граD, тако и^ ѓ^брящета и& вᲆ градњ прежде даже не възы'детъ въ вамђ на ја%дь, ја%ко не и'мђть ја%сти людїе. до'ндеже не вни'детъ се'й, ја^кото'й блsвитъ же'ртвђ. и^ по сихъ ја^дя'тᲆ и^ страннїи, а^ нн~њ възыдњта ја%ко дн~е ра'ди ѓ^брящеᲄе и&”
14
14
καὶ ἀναβαίνουσι τὴν πόλιν. αὐτῶν εἰσπορευομένων εἰς μέσον τῆς πόλεως καὶ ἰδοὺ Σαμουὴλ ἐξῆλθεν εἰς τὴν ἀπάντησιν αὐτῶν τοῦ ἀναβῆναι εἰς Βαμᾶ.
И$ взы'идоста въ градъ, и%ма же въходя'щи среди гра'да. и^ с^е само'илъ и^зы'де и^мᲆ на срᲇтенїе. е^же възыити въ вамђ”
15
15
καὶ Κύριος ἀπεκάλυψε τὸ ὠτίον Σαμουὴλ ἡμέρᾳ μιᾷ ἔμπροσθεν τοῦ ἐλθεῖν πρὸς αὐτὸν Σαοὺλ λέγων·
И г~ь проја%ви преже само'илђ. дн~емъ е^ді'нњмъ, прежде пришествїя к немђ саё'ля гл~я.
16
16
ὡς ὁ καιρός, αὔριον ἀποστελῶ πρός σε ἄνδρα ἐκ γῆς Βενιαμίν, καὶ χρίσεις αὐτὸν εἰς ἄρχοντα ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ, καὶ σώσει τὸν λαόν μου ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων· ὅτι ἐπέβλεψα ἐπὶ τὴν ταπείνωσιν τοῦ λαοῦ μου, ὅτι ἦλθε βοὴ αὐτῶν πρός με.
ја%ко въ вре'мя с^е, ё%тро послю` к тебњ мђж'а эT племе'ни венїа^ми'нова, и^ да пома'жеши и& на црsтво людемъ мои'мъ і^и^л~ю, и^ сп~сетъ лю'ди моа эT рђки` и^ноплеме'нникъ, ја%ко призрњхъ на ѓ^биденїе людїи мои^хъ. и^ ја%ко взы'де во'пль иX къ мнњ`”
17
17
καὶ Σαμουὴλ εἶδε τὸν Σαούλ· καὶ Κύριος ἀπεκρίθη αὐτῷ· ἰδοὺ ὁ ἄνθρωπος, ὃν εἶπά σοι, οὗτος ἄρξει ἐν τῷ λαῷ μου.
И$ ви'дњ самои'лъ саё'ла, и^ г~ь рече к немђ. се'и чл~къ ѓ^ немже реко'хъ т^и, се'и начнетъ въ лю'дехᲆ і^и^л~евыхъ црsтвовати”
18
18
καὶ προσήγαγε Σαοὺλ πρὸς Σαμουὴλ εἰς μέσον τῆς πόλεως καὶ εἶπεν· ἀπάγγειλον δὴ ποῖος ὁ οἶκος τοῦ βλέποντος.
И$ приближи'ся саё^лᲆ къ само'илђ посредњ гра'да, и^ рече въꙁвњсти ми кото'рыи доM ви'дящаго”
19
19
καὶ ἀπεκρίθη Σαμουὴλ τῷ Σαοὺλ καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι αὐτός· ἀνάβηθι ἔμπροσθέν μου εἰς Βαμᾶ καὶ φάγε μετ᾿ ἐμοῦ σήμερον, καὶ ἐξαποστελῶ σε πρωΐ καὶ πάντα τὰ ἐν τῇ καρδίᾳ σου ἀπαγγελῶ σοι·
И$ эTвњща само'илъ саё'лђ, и^ рече а%зъ самъ е^смь. възы'ди предо мно'ю въ вамђ. и^ ја%жDь со мно'ю днsь, и^ пђщђ т^я заё%тра. и^ вс^я ја%же въ срDци твое^мᲆ възвњщђ т^и”
20
20
καὶ περὶ τῶν ὄνων σου τῶν ἀπολωλυιῶν σήμερον τριταίων μὴ θῇς τὴνκαρδίαν σου αὐταῖς, ὅτι εὕρηνται· καὶ τίνι τὰ ὡραῖα τοῦ ᾿Ισραήλ; οὐ σοὶ καὶ τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός σου;
И$ ѓ^ ѓ^слятехъ и^зги'бшиX т^и, днsе третїи дн~ь. не помышля'и въ срDцы с^и ѓ^ ни'хъ. ја%ко ѓ^брњто'шася, и^ нњ'кая ја^же сђть кра'сная і^и^л~ева. и^ не тебњ токмо н^о и^ до'мђ эTц~а твое^го”
21
21
καὶ ἀπεκρίθη Σαοὺλ καὶ εἶπεν· οὐχὶ ἀνδρὸς υἱὸς ᾿Ιεμιναίου ἐγώ εἰμι τοῦ μικροῦ σκήπτρου φυλῆς ᾿Ισραὴλ καὶ τῆς φυλῆς τῆς ἐλαχίστης ἐξ ὅλους σκήπτρου Βενιαμίν; καὶ ἱνατί ἐλάλησας πρὸς ἐμὲ κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο;
И$ эTвњща саё'лъ и^ рече. а^ꙁᲆ е^смь, сн~ъ не мђж'а л^и и^е^минеѓ^ва, мнїишаго ски'петра пле'мени і^и^л~ева и^ колᲇ'на ме'ншаго, эT всего ски'петра вениа^ми'нова. и^ ѓ^течество мое меnши паq всXњ ѓ^течествᲆ венїа^ми'новыX” и^ въскђю гл~а къ мнњ` ѓ^ гл~њ семъ”
22
22
καὶ ἔλαβε Σαμουὴλ τὸν Σαοὺλ καὶ τὸ παιδάριον αὐτοῦ καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς εἰς τὸ κατάλυμα καὶ ἔθετο αὐτοῖς ἐκεῖ τόπον ἐν πρώτοις τῶν κεκλημένων ὡσεὶ ἑβδομήκοντα ἀνδρῶν.
И$ поя'тъ само'илъ саё%ла и^ ѓ'трока его, и^ въведе я& въ ѓ^бита'лище. и^ да` и%ма мњсто в пе'рвыX зва'ныX. ја%ко в сеDмидесяT мђж'евъ”
23
23
καὶ εἶπε Σαμουὴλ τῷ μαγείρῳ· δός μοι τὴν μερίδα, ἣν ἔδωκά σοι, ἣν εἶπά σοι θεῖναι αὐτὴν παρά σοι.
И$ рече само'иl кђ'харђ, да же м^и ча'сть, е^же дахъ т^и ѓ^ не'иже рњхъ т^и положитї ю& ё^ себе`”
24
24
καὶ ἥψησεν ὁ μάγειρος τὴν κωλέαν, καὶ παρέθηκεν αὐτὴν ἐνώπιον Σαούλ· καὶ εἶπε Σαμουὴλ τῷ Σαούλ· ἰδοὺ ὑπόλειμμα, παράθες αὐτὸ ἐνώπιόν σου καὶ φάγε, ὅτι μαρτύριον τέθειταί σοι παρὰ τοὺς ἄλλους· ἀπόκνιζε. καὶ ἔφαγε Σαοὺλ μετὰ Σαμουὴλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
И$ взя` кђхарь жрътве'ная. и^ преDложи я& саё%лови, и^ рече само'иl саё%лови с^е и^збы'токъ. преDложи преD ся. и^ ја^жDь ја%котебе` ради с^е ѓ^ста'виша. эT людїи приклонися, и^ ја%сᲄъ саё'лъ съ само'иломъ в то'й дн~ь”
25
25
καὶ κατέβη ἐκ τῆς Βαμᾶ εἰς τὴν πόλιν· καὶ διέστρωσαν τῷ Σαοὺλ ἐπὶ τῷ δώματι, καὶ ἐκοιμήθη.
И$ сни'де эT ва'мы во' граD, и^ посла'ша саё'лови на зда'нїи и^ спа`”
26
26
καὶ ἐγένετο ὡς ἀνέβαινεν ὁ ὄρθρος, καὶ ἐκάλεσε Σαμουὴλ τὸν Σαοὺλ ἐπὶ τῷ δώματι λέγων· ἀνάστα, καὶ ἐξαποστελῶ σε· καὶ ἀνέστη Σαούλ, καὶ ἐξῆλθεν αὐτὸς καὶ Σαμουὴλ ἕως ἔξω.
И$ бы'сть е^гда` приближа'шеся ё%тро. възва` само'илъ саё%ла эT го'рняа посте'ли и^ рече, въста'ни эTпђщђ т^я. и^ въста` саё'лъ і^ и^зы'иде само'илъ с ни'мъ во'н#”
27
27
αὐτῶν καταβαινόντων εἰς μέρος τῆς πόλεως καὶ Σαμουὴλ εἶπε τῷ Σαούλ· εἰπὸν τῷ νεανίσκῳ καὶ διελθέτω ἔμπροσθεν ἡμῶν, καὶ σὺ στῆθι ὡς σήμερον καὶ ἄκουσον ρῆμα Θεοῦ.
Тњма же и^сходя'щема в ча'сть града. и^ рече само'илъ къ саё%лови рцы` ю%ноши да преDи'детъ преD нами. и^ т^ы пребђ'ди т^ђ ма'ло. и^ ё^слы'шиT ти ся гл~ъ бж~їи”
Κεφάλαιο 10
Глvа, і~”
1
1
ΚΑΙ ἔλαβε Σαμουὴλ τὸν φακὸν τοῦ ἐλαίου καὶ ἐπέχεεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἐφίλησεν αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· οὐχὶ κέκχρικέ σε Κύριος εἰς ἄρχοντα ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, ἐπὶ ᾿Ισραήλ; καὶ σὺ ἄρξεις ἐν λαῷ Κυρίου, καὶ σὺ σώσεις αὐτὸν ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν αὐτοῦ κυκλόθεν.
И$ въземъ само'илᲆ сосђдъ съ е^леѓ'мъ. и^ възлїя на главђ` е^го, и^ лобыза и&. и^ рече пома'за л^и тебе` г~ь на црsтво лю'демъ своиM и^же въ і^ил~и” и т^ы пр'ьвыи бђ'деши въ людеX гн~иX, и^ сп~сеши я& эT рђки врагъ иX ѓ%крsтъ” Се^ т^и зна'менїе ја%ко пома'за т^я г~ь на достоа'нїе свое въ кня'ѕя.
2
2
καὶ τοῦτό σοι τὸ σημεῖον ὅτι ἔχρισέ σε Κύριος ἐπὶ κληρονομίαν αὐτοῦ εἰς ἄρχοντα· ὡς ἂν ἀπέλθῃς σήμερον ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ εὑρήσεις δύο ἄνδρας πρὸς τοῖς τάφοις Ραχὴλ ἐν τῷ ὄρει Βενιαμὶν ἁλλομένους μεγάλα, καὶ ἐροῦσί σοι· εὕρηνται αἱ ὄνοι, ἃς ἐπορεύθητε ζητεῖν, καὶ ἰδοὺ ὁ πατήρ σου ἀποτετίνακται τὸ ρῆμα τῶν ὄνων καὶ ἐδαψιλεύσατο δι᾿ ὑμᾶς λέγων· τί ποιήσω ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ μου;
и^ ја%ко эTи%деши днsь эT мене`, и^ ѓ^бря'щеши дв^а мђж'а при гробњхъ рахи'линыX. ё^ предњлехъ венїаминиX. в силомњ въ вакала'џе положени вели'ки, и^ речета т^и, ѓ^брњте л^и ѓ^сля'та, иXже ходи'ста и^ска'ти. и^ с^е эTц~ъ тво'и эTвръжеся гл~омъ ѓ^сля'тъ. и^ въспыта` ѓ^ васъ гл~я. чт^о сътворю` ѓ^ сн~ђ свое^мъ”
3
3
καὶ ἀπελεύσῃ ἐκεῖθεν καὶ ἐπέκεινα ἥξεις ἕως τῆς δρυὸς Θαβὼρ καὶ εὑρήσεις ἐκεῖ τρεῖς ἄνδρας ἀναβαίνοντας πρὸς τὸν Θεὸν εἰς Βαιθήλ, ἕνα αἴροντα τρία αἰγίδια καὶ ἕνα αἴροντα τρία ἀγγεῖα ἄρτων καὶ ἕνα αἴροντα ἀσκὸν οἴνου.
И$ эTи'деши эTтђ'дђ, и^ потњхᲆ прїидеши до дђ'ба фаво'ря, и^ ѓ^бря'щеши т^ђ тр^и мђж'а вᲆсходя'ща къ г~ђ въ веџи'ль. и^ е^ді'наго водя'ща тро'е козля'тъ. а^ дрђга'го носяща тр^и врᲇтища хлњ'ба. а^ тре'тїи нося'ще мњхъ вина`”
4
4
καὶ ἐρωτήσουσί σε τὰ εἰς εἰρήνην καὶ δώσουσί σοι δύο ἀπαρχὰς ἄρτων, καὶ λήψῃ ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῶν.
И$ въпро'сят# т^я ја%же ѓ^ мирњ, и^ дадя'т# т^и дв^а нача'лная хлњ'ба, и^ прїми эT рђкъ и^хъ”
5
5
καὶ μετὰ ταῦτα εἰσελεύσῃ εἰς τὸν βουνὸν τοῦ Θεοῦ, οὗ ἐστιν ἐκεῖ τὸ ἀνάστημα τῶν ἀλλοφύλων, ἐκεῖ Νασὶβ ὁ ἀλλόφυλος. καὶ ἔσται ὡς ἂν εἰσέλθητε ἐκεῖ εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἀπαντήσεις χορῷ προφητῶν καταβαινόντων ἐκ τῆς Βαμᾶ, καὶ ἔμπροσθεν αὐτῶν νάβλα καὶ τύμπανον καὶ αὐλὸς καὶ κινύρα, καὶ αὐτοὶ προφητεύοντες·
И$ по сиX да възы'деши на хо'лмъ бж~їи. и^деже е^сть събра'нїе и^ноплеме'нникъ, ја%кот^ђ е^сть жи'тїе иX” и^ бђ'детъ е^гда` взы'деши тђ` во' граD, и^ сря'щеши ли'къ пррoкъ и^сходя'щъ эT ва'мы и^ преD ни'ми свири'ли, ти'мпа'ны, и^ сопњ'ли, и^ гђ'сли. и^ тїи проповњ'дающе”
6
6
καὶ ἐφαλεῖται ἐπὶ σὲ πνεῦμα Κυρίου, καὶ προφητεύσεις μετ᾿ αὐτῶν καὶ στραφήσῃ εἰς ἄνδρα ἄλλον.
И$ сни'детъ на' тя дх~ъ гн~ь, и^ пррoчесᲄвђ'еши с ни'ми. и^ ѓ^брати'шися въ мђж'а и^но'го”
7
7
καὶ ἔσται ὅταν ἥξει τὰ σημεῖα ταῦτα ἐπὶ σέ, ποίει πάντα, ὅσα ἐὰν εὕρῃ ἡ χείρ σου, ὅτι Θεὸς μετὰ σοῦ.
И$ бђдеT е^гда` прїи'дђтᲆ зна'менїя с^и на' тя, твори` вс^е е^ли'ко а%ще ѓ^бря'щетъ рђка` твоа, ја%ко б~ъ е^сть с тобо'ю”
8
8
καὶ καταβήσῃ ἔμπροσθεν τῆς Γαλγάλ, καὶ ἰδοὺ καταβαίνω πρός σε ἀνενεγκεῖν ὁλοκαύτωσιν καὶ θυσίας εἰρηνικάς· ἑπτὰ ἡμέρας διαλείψεις ἕως τοῦ ἐλθεῖν με πρός σε, καὶ γνωρίσω σοι ἃ ποιήσεις.
И$ сни'деши пре'жде мене` вᲆ галга'лъ. и^ с^е а%зъ сни'дђ к тебњ възнести` вс^есъж#же'ныхъ, и^ пожрњти жр'ътвђ ми'рнђ, з~, дн~їи. пожде'ши до'ндеже прїидђ к тебњ, и^ покажђ` т^и что` сътвори'ши”
9
9
καὶ ἐγενήθη ὥστε ἐπιστραφῆναι τῷ ὤμῳ αὐτοῦ ἀπελθεῖν ἀπὸ Σαμουήλ, μετέστρεψεν αὐτῷ ὁ Θεὸς καρδίαν ἄλλην· καὶ ἦλθε πάντα τὰ σημεῖα ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
И$ бы'сть е^гда` възврати'ся саё'л# эT совокђпле'нїа, разыйтися съ само'иломъ. и^ преложи е^мђ б~ъ срDце на и%но, и^ прїидо'ша вс^я зна'менїа сїя вᲆ дн~ь ѓ%нъ”
10
10
καὶ ἔρχεται ἐκεῖθεν εἰς τὸν βουνόν, καὶ ἰδοὺ χορὸς προφητῶν ἐξεναντίας αὐτοῦ· καὶ ἥλατο ἐπ᾿ αὐτὸν πνεῦμα Θεοῦ, καὶ προεφήτευσεν ἐν μέσῳ αὐτῶν.
И$ възы'детᲆ эTтђдђ на хо'лмъ. и^ с^е ли'къ пррoчески проти'вђ е^мђ, и^ взы'де на'нь дх~ъ бж~їи, и^ прорица'ше средњ иX”
11
11
καὶ ἐγενήθησαν πάντες οἱ εἰδότες αὐτὸν ἐχθὲς καὶ τρίτης καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἐν μέσῳ τῶν προφητῶν. καὶ εἶπεν ὁ λαὸς ἕκαστος πρὸς τὸν πλησίον αὐτοῦ· τί τοῦτο τὸ γεγονὸς τῷ υἱῷ Κίς; ἦ καὶ Σαοὺλ ἐν προφήταις;
И бы'ша вс^и ви'дњвшей е^го вчера` и^ ѓ'номъ дн~и, и^ ви'дњша и^ с^е то'й посредњ` пророкъ прорица'я” И$ рњша лю'дїе ко'ждо кᲆ и%скренемђ своемђ, чт^о се` быvшее сн~ђ ки'совђ, е^да` и^ саё'лъ е^сть въ пррoцњхъ”
12
12
καὶ ἀπεκρίθη τις αὐτῶν καὶ εἶπε· καὶ τίς πατὴρ αὐτοῦ; καὶ διὰ τοῦτο ἐγενήθη εἰς παραβολήν, ἦ καὶ Σαοὺλ ἐν προφήταις;
И$ эTвњща` нњ'кто и^хᲆ и^ рече, кт^о эTц~ъ е^мђ не ки'съ л^и, сего ра'ди бы'сть въ при'тъчю, а%ще и^ саё'лъ въ пррoцњхъ”
13
13
καὶ συνετέλεσε προφητεύων καὶ ἔρχεται εἰς τὸν βουνόν.
И$ скон#ча пррoчествђа, и^ прїиде тђ на хо'лмᲆ”
14
14
καὶ εἶπεν ὁ οἰκεῖος αὐτοῦ πρὸς αὐτὸν καὶ πρὸς τὸ παιδάριον αὐτοῦ· ποῦ ἐπορεύθητε; καὶ εἶπαν· ζητεῖν τὰς ὄνους· καὶ εἴδαμεν ὅτι οὐκ εἰσί, καὶ εἰσήλθομεν πρὸς Σαμουήλ.
И рече` ё%й е^го к немђ, и^ къ ѓ^тро'чищђ е^го ка'мо и^дњта, и^ рњста ѓ^сляT и^ска'ти, и^ вњ'девњ, ја%ко нњсть иX, и^ въходи'хомъ къ само'илђ”
15
15
καὶ εἶπεν ὁ οἰκεῖος πρὸς Σαούλ· ἀπάγγειλον δή μοι, τί εἶπέ σοι Σαμουήλ;
И$ рече ё%й саё'ловъ възвњсти м^и нн~њ чт^оти` рече` само'илъ”
16
16
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸν οἰκεῖον αὐτοῦ· ἀπήγγειλεν ἀπαγγέλλων μοι ὅτι εὕρηνται αἱ ὄνοι. τὸ δὲ ρῆμα τῆς βασιλείας οὐκ ἀπήγγειλεν αὐτῷ.
И$ рече саёl ё%е^ви свое^мђ, вњ'стїю възвњсти` м^и ја^ко ѓ^брᲇтошася ѓ^сля'та. гл~а же црsкаго не възвњсти` е^мђ, е^же реq самои^лъ”
17
17
Καὶ παρήγγειλε Σαμουὴλ παντὶ τῷ λαῷ πρὸς Κύριον εἰς Μασσηφὰθ
И$ заповњ'да само'илъ всMњ лю'демъ прїити къ г~ђ в маси'џъ”
18
18
καὶ εἶπε πρὸς υἱοὺς ᾿Ισραήλ· τάδε εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ λέγων· ἐγὼ ἀνήγαγον τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐξ Αἰγύπτου καὶ ἐξειλάμην ὑμᾶς ἐκ χειρὸς Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου καὶ ἐκ πασῶν τῶν βασιλειῶν τῶν θλιβουσῶν ὑμᾶς·
И$ рече само'илъ къ сн~омъ і^и^л~евымᲆ, си'це рече` г~ь б~ъ і^и^л~евъ гл~я” а^зъ е^смь и^зведы'и эTц~а ва'ша сн~ы і^и^л~евы эT ꙁемля` е^гљ=пеTски. і^ и^зяX в^ы эT рђки` фараѓ'на цр~я е^гљ=пеTска, и^ эT всњхъ цр~ь ѓ^скръбля'ющиX в^ы”
19
19
καὶ ὑμεῖς σήμερον ἐξουδενήκατε τὸν Θεόν, ὃς αὐτός ἐστιν ὑμῶν σωτὴρ ἐκ πάντων τῶν κακῶν ὑμῶν καὶ θλίψεων ὑμῶν, καὶ εἴπατε· οὐχί, ἀλλ᾿ ἢ ὅτι βασιλέα καταστήσεις ἐφ᾿ ἡμῶν· καὶ νῦν κατάστητε ἐνώπιον Κυρίου κατὰ τὰ σκῆπτρα ὑμῶν καὶ κατὰ τὰς φυλὰς ὑμῶν.
И$ в^ы днsе ё^ничижи'ста б~а ва'шего. иже то'й е^сть сп~са'я в^ы эT всего` ѕл^а ва'шего и^ скр'ъби, и^ рњсте н^и. н^о цр~я да поста'ви наD на'ми” И$ нн~њ ста'ните в^ы са'ми преD гм~ъ по хорђгваM ва'шимъ, и^ по племе'немъ вашиM, и^ ты'сящами ва'шими”
20
20
καὶ προσήγαγε Σαμουὴλ πάντα τὰ σκῆπτρα ᾿Ισραήλ, καὶ κατακληροῦται σκῆπτρον Βενιαμίν·
И$ приведе` само'илъ вс^я колњ'на і^и^л~ева. и^ паде` жре'бїи на хорђгви` венїа^ми'ни”
21
21
καὶ προσάγει σκῆπτρον Βενιαμὶν εἰς φυλάς, καὶ κατακληροῦται φυλὴ Ματταρί· καὶ προσάγουσι τὴν φυλὴν Ματταρὶ εἰς ἄνδρας, καὶ κατακληροῦται Σαοὺλ υἱὸς Κίς. καὶ ἐζήτει αὐτόν, καὶ οὐχ εὑρίσκετο.
И$ вънесе хорђго'въ венїами'ню в колњна. и^ ѓ^брђчъ колњномᲆ ма'терїиномъ, и^ розложи'ша по мђ'жехъ. и^ ѓ^брђчен# бысть саё'лъ сн~ъ кисовъ, і^ и^ска'хђ е^го и^ не брњта'шеся”
22
22
καὶ ἐπηρώτησε Σαμουὴλ ἔτι ἐν Κυρίῳ· εἰ ἔρχεται ὁ ἀνὴρ ἐνταῦθα; καὶ εἶπε Κύριος· ἰδοὺ αὐτὸς κέκρυπται ἐν τοῖς σκεύεσι.
И$ въпраша'ше само'илъ е^ще г~а гл~я, а%ще прїи'деT сњмо мђжᲆ е^ще`, е^гоже м^и г~ь нареq. и^ рече` г~ь с^е се'й съкрове'нъ е^сть вᲆ ков#че'зњ”
23
23
καὶ ἔδραμε καὶ λαμβάνει αὐτὸν ἐκεῖθεν καὶ κατέστησεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ, καὶ ὑψώθη ὑπὲρ πάντα τὸν λαὸν ὑπερωμίαν καὶ ἐπάνω.
И$ текъ само'илъ приведе и& эTтђдђ, и^ поста'ви и& посредњ людїи и^ възне'съся наD всњми люDми. паче подо'бїя и^ выш#ше”
24
24
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς πάντα τὸν λαόν· εἰ ἑωράκατε ὃν ἐκλέλεκται ἑαυτῷ Κύριος, ὅτι οὐκ ἔστιν ὅμοιος αὐτῷ ἐν πᾶσιν ὑμῖν; καὶ ἔγνωσαν πᾶς ὁ λαὸς καὶ εἶπαν· ζήτω ὁ βασιλεύς.
И$ рече само'илъ къ всњмъ люде'мъ ви'дите л^и е^гоже и^ꙁбра` г~ь. ја^ко нњсть ни е^ді'нъ эT ваs подо'бенъ е^мђ. и^ ра'довашася вс^и людїе и^ рњша, да живе'тъ цр~ь”
25
25
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς τὸν λαὸν τὸ δικαίωμα τοῦ βασιλέως καὶ ἔγραψεν ἐν βιβλίῳ καὶ ἔθηκεν ἐνώπιον Κυρίου. καὶ ἐξαπέστειλε Σαμουὴλ πάντα τὸν λαόν, καὶ ἀπῆλθεν ἕκαστος εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
И$ рече само'илъ къ люде'мъ ѓ^правда'нїа црsтвїя, и^ написа'въ кни'гђ и^ положи преD гм~ъ.
26
26
καὶ Σαοὺλ ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰς Γαβαά· καὶ ἐπορεύθησαν υἱοὶ δυνάμεων, ὧν ἥψατο Κύριος καρδίας αὐτῶν μετὰ Σαούλ.
и^ эTпђсти` само'иl вс^я лю'ди, і^ и^до'ша ко'ждо въ своа с^и, и^ саё'лъ и%де в доM сво'и, въ гаваѓ'ны. і^ и^до'ша с ни'мъ сн~ове си'лныX, и^хже г~ь ѓ^чисти` срDца съ саё%лоM”
27
27
καὶ υἱοὶ λοιμοὶ εἶπαν· τίς σώσει ὑμᾶς οὗτος; καὶ ἠτίμασαν αὐτὸν καὶ οὐκ ἤνεγκαν αὐτῷ δῶρα.
А$ сн~овеy лђві'ини рњша. чт^о сп~сетᲆ наs то'й и^ беществова'ша и&, и^ не и^знесо'ша е^мђ да'ровъ”
Κεφάλαιο 11
Глvа, а~і”
1
1
ΚΑΙ ἐγενήθη ὡς μετὰ μῆνα καὶ ἀνέβη Νάας ὁ ᾿Αμμανίτης καὶ παρεμβάλλει ἐπὶ ᾿Ιαβὶς Γαλαάδ. καὶ εἶπαν πάντες οἱ ἄνδρες ᾿Ιαβὶς πρὸς Νάας τὸν ᾿Αμμανίτην· διάθου ἡμῖν διαθήκην, καὶ δουλεύσομέν σοι.
И$ бы'сть ја%ко по мsцы, и^ въꙁы'и^де наа'съ а^мани'тянинᲆ. и^ ѓ^полчи'ся на а^ви'са галааDскаго. и^ рњша вс^и мђ'жи а^ви'тᲆстїи, къ наа'сђ а^мани'тянинђ, положи` на'мъ ꙁавњтъ и^ рабо'тае^мъ т^и.
2
2
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Νάας ὁ ᾿Αμμανίτης· ἐν ταύτῃ διαθήσομαι διαθήκην ὑμῖν, ἐν τῷ ἐξορύξαι ὑμῶν πάντα ὀφθαλμὸν δεξιόν, καὶ θήσομαι ὄνειδος ἐπὶ ᾿Ισραήλ.
и^ реq к ни'мъ наа'съ аMмани'тянинъ. сїи ꙁавњтъ положђ` ва'мъ, да и^ꙁверчђ` комђ'ждо васъ ѓ%ко десно'е, и^ положђ` поноше'нїе всемђ` і^и^л~ю”
3
3
καὶ λέγουσιν αὐτῷ οἱ ἄνδρες ᾿Ιαβίς· ἄνες ἡμῖν ἑπτὰ ἡμέρας, καὶ ἀποστελοῦμεν ἀγγέλους εἰς πᾶν ὅριον ᾿Ισραήλ· ἐὰν μὴ ᾖ ὁ σώζων ἡμᾶς, ἐξελευσόμεθα πρὸς ὑμᾶς.
И$ рᲇша е^мђ мђж'и а^ви'та галаа'дъского. ѓ^ста'ви на'мъ, з~, дн~и да по'слемъ вњ'стники въ вся` предњ'лы і^и^л~евы, и^ а^ще не бђ'детъ сп~саю^щего насъ. т^о и^зы'идемъ к ваM”
4
4
καὶ ἔρχονται οἱ ἄγγελοι εἰς Γαβαὰ πρὸς Σαοὺλ καὶ λαλοῦσι τοὺς λόγους εἰς τὰ ὦτα τοῦ λαοῦ, καὶ ᾖραν πᾶς ὁ λαὸς τὴν φωνὴν αὐτῶν καὶ ἔκλαυσαν.
И$ прїидо'ша вњ'стницы в# гаваѓ'нъ къ саё%лђ. и^ повњ'даша словеса` с^и, въ ё%ши всњ'хъ люді'и. и^ вᲆздви'гнђша вси лю'дїе глаs сво'и, и^ пла'кашася”
5
5
καὶ ἰδοὺ Σαοὺλ ἤρχετο μετὰ τὸ πρωΐ ἐξ ἀγροῦ, καὶ εἶπε Σαούλ· τί ὅτι κλαίει ὁ λαός; καὶ διηγοῦνται αὐτῷ τὰ ρήματα τῶν ἀνδρῶν ᾿Ιαβίς.
И$ с^е саё%лъ пришеD ꙁаё%тра съ села` слы'шавъ рњ'чъ. и^ рече саё%лᲆ чт^о с^е пла'четъ лю'дᲆ. и^ сказа'ша е^мђ гл~ы мђж'ъ а^ви'тъскихᲆ”
6
6
καὶ ἐφήλατο πνεῦμα Κυρίου ἐπὶ Σαοὺλ ὡς ἤκουσε τὰ ρήματα ταῦτα, καὶ ἐθυμώθη ἐπ᾿ αὐτοὺς ὀργῇ αὐτοῦ σφόδρα.
И$ снїиде дх~ъ гн~ь на саё%ла, ја%ко ё^слы'ша сїа. и^ разгнњ'вася на' ня ѕњ'ло”
7
7
καὶ ἔλαβε δύο βόας καὶ ἐμέλισεν αὐτὰς καὶ ἀπέστειλεν εἰς πᾶν ὅριον ᾿Ισραὴλ ἐν χειρὶ ἀγγέλων λέγων· ὃς οὐκ ἔστιν ἐκπορευόμενος ὀπίσω Σαοὺλ καὶ ὀπίσω Σαμουήλ, κατὰ τάδε ποιήσουσι τοῖς βουσὶν αὐτοῦ. καὶ ἐπῆλθεν ἔκστασις Κυρίου ἐπὶ τὸν λαὸν ᾿Ισραήλ, καὶ ἐβόησαν ὡς ἀνὴρ εἷς.
И$ пои^мъ дв^њ говя'дњ и^ раздроби` я& на ё%ды. и^ посла` въ вс^я предњ'лы і^и^л~евы, рђка'ми вњ'стникъ гл~я. и^же не бђ'деT и^ды'и въ слњ'дъ саё%ла, и^ въ слњ'дъ само'и^ла. т^о сїе сътво'ряT говя'дома е^го. и^ сни'де ё%жасᲆ бж~їи на і^и^л~ьты. і^ и^зыидо'ша ја%ко е^ді'нъ мђж'ъ”
8
8
καὶ ἐπισκέπτεται αὐτοὺς ᾿Αβιεζὲκ ἐν Βαμᾷ, πάντα ἄνδρα ᾿Ισραὴλ ἑξακοσίας χιλιάδας καὶ ἄνδρας ᾿Ιούδα ἑβδομήκοντα χιλιάδας.
И$ съчте` и^хъ саё%лᲆ, и^ бы'сть всњхъ мђжїи і^и^л~ьтескихъ, Wу~. и^ мђже'и і^ё%диныхъ, Wл~”
9
9
καὶ εἶπε τοῖς ἀγγέλοις τοῖς ἐρχομένοις· τάδε ἐρεῖτε τοῖς ἀνδράσιν ᾿Ιαβίς· αὔριον ὑμῖν ἡ σωτηρία διαθερμάναντος τοῦ ἡλίου. καὶ ἦλθον οἱ ἄγγελοι εἰς τὴν πόλιν καὶ ἀπαγγέλλουσι τοῖς ἀνδράσιν ᾿Ιαβίς, καὶ εὐφράνθησαν.
И$ рече вњ'стникомъ пришеDшимъ. та'ко повњ'дите мђже'мъ а^виDскимъ галаа'ды, ё%тро бђ'детъ ва'мъ сп~сенїе въсходя'щђ слн~цђ. и^ пріидо'ша вњ'стницы въ граD, и^ възвњсти'ша мђже'мъ а^виDскимъ, и^ възра'довашася”
10
10
καὶ εἶπον οἱ ἄνδρες ᾿Ιαβὶς πρὸς Νάας τὸν ᾿Αμμανίτην· αὔριον ἐξελευσόμεθα πρὸς ὑμᾶς, καὶ ποιήσετε ἡμῖν τὸ ἀγαθὸν ἐνώπιον ὑμῶν.
И$ рњша мђжи а^ви'тстїи къ наа'сђ а^м#мани'тянинђ” О$у'тро и^ꙁы'идеM к ваM, и^ сътвори'те намъ бл~гое преD ѓ^чи'ма ва'шима”
11
11
καὶ ἐγενήθη μετὰ τὴν αὔριον καὶ ἔθετο Σαοὺλ τὸν λαὸν εἰς τρεῖς ἀρχάς, καὶ εἰσπορεύονται μέσον τῆς παρεμβολῆς ἐν φυλακῇ τῇ ἑωθινῇ καὶ ἔτυπτον τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν ἕως διεθερμάνθη ἡ ἡμέρα, καὶ ἐγενήθη καὶ ὑπολελειμμένοι διεσπάρησαν, καὶ οὐχ ὑπελείφθησαν ἐν αὐτοῖς δύο κατὰ τὸ αὐτό.
И$ бы'сть ё%тро, и^ с^е саё%лъ раздњли` во'я на г~, по'лки. и^ внидо'ша по'средњ по'лковᲆ. въ стра'жђ ё%тренюю. і^ и^ꙁби'ша сн~ы а^м#мани'тъски, до'ндеже раꙁогрњ'ся дн~ь. і^ и'же ѓ^ста'ся эT иX, разбњго'шася. и^ не ѓ^ста'шася ни дв^а эT ниX вᲆкђ'пњ”
12
12
καὶ εἶπεν ὁ λαὸς πρὸς Σαμουήλ· τίς ὁ εἴπας ὅτι Σαοὺλ οὐ βασιλεύσει ἡμῶν; παράδος τοὺς ἄνδρας, καὶ θανατώσομεν αὐτούς.
И рњша лю'дїе къ само'и^лђ, кт^о е^сть рекїи, ја%ко да саё%лъ не црsтвђ'етъ над на'ми. дадњт'е ча'дь т^ђ намъ і^ и^ꙁбїемъ ю&”
13
13
καὶ εἶπε Σαούλ· οὐκ ἀποθανεῖται οὐδεὶς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ, ὅτι σήμερον ἐποίησε Κύριος σωτηρίαν ἐν ᾿Ισραήλ.
И$ рече саё%лъ да не ё%мретъ и^ н^и е^ді'нъ въ дн~е'шнїи дн~ь. ја%ко дне'сь сътвори` г~ь спsнїе вᲆ і^и^л~и”
14
14
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς τὸν λαὸν λέγων· πορευθῶμεν εἰς Γάλγαλα, καὶ ἐγκαινίσωμεν ἐκεῖ τὴν βασιλείαν.
И$ рече само'и^лъ къ люде'мᲆ гл~я. прїидњт'е да и'демъ въ галга'лы и^ ѓ^бновиM т^ђ црsтво”
15
15
καὶ ἐπορεύθη πᾶς ὁ λαὸς εἰς Γάλγαλα, καὶ ἔχρισε Σαμουὴλ ἐκεῖ τὸν Σαοὺλ εἰς βασιλέα ἐνώπιον Κυρίου ἐν Γαλγάλοις καὶ ἔθυσεν ἐκεῖ θυσίας καὶ εἰρηνικὰς ἐνώπιον Κυρίου· καὶ εὐφράνθη Σαμουὴλ καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ὥστε λίαν.
І$ и^до'ша вс^и лю'дїе в# галга'лы. и^ пома'ꙁа т^ђ само'илᲆ саё'ла на црsтво, преD гм~ъ в галга'лXњ” И$ пожро'ша т^ђ жр'ътвы ми'рны преD гм~ъ. и^ възвесели'ся т^ђ саё%лъ и^ вс^и мђжи і^и^л~еви до конца`”
Κεφάλαιο 12
Глvа, в~і”
1
1
ΚΑΙ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς πάντα ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἤκουσα φωνῆς ὑμῶν εἰς πάντα, ὅσα εἴπατέ μοι, καὶ ἐβασίλευσα ἐφ᾿ ὑμᾶς βασιλέα.
И$ рече само'и^лъ къ всњ'мъ люде'мъ і^и^л~евымъ, с^е слы'шаX гла'съ ва'шъ ѓ^ всњ'хъ е^ли'ко м^и рњ'сте. и^ поста'вихъ над ва'ми цр~я”
2
2
καὶ νῦν ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς διαπορεύεται ἐνώπιον ὑμῶν, κἀγὼ γεγήρακα καὶ καθήσομαι, καὶ οἱ υἱοί μου ἰδοὺ ἐν ὑμῖν· κἀγὼ ἰδοὺ διελήλυθα ἐνώπιον ὑμῶν ἐκ νεότητος καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
И$ с^е нн~њ цр~ь прехо'дитъ преD ва'ми. а^ꙁъ же състарњхся и^ сњ'дъ. и^ сн~ове мои` съ мно'ю. и^ а^ꙁъ б^о преходи'хᲆ преD ва'ми, эT ю'ности мое^я до дн~е'шняго дн~е”
3
3
ἰδοὺ ἐγώ, ἀποκρίθητε κατ᾿ ἐμοῦ ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐνώπιον χριστοῦ αὐτοῦ· μόσχον τίνος εἴληφα ἢ ὄνον τίνος εἴληφα ἢ τίνα κατεδυνάστευσα ὑμῶν ἢ τίνα ἐξεπίεσα ἢ ἐκ χειρὸς τίνος εἴληφα ἐξίλασμα καὶ ὑπόδημα; ἀποκρίθητε κατ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἀποδώσω ὑμῖν.
И с^е а^зᲆ вњща'ите м^и преD гм~ъ, и^ преD хм~ъ е^го. е^да` ё^ кого` ваs те'лца взяX, или ѓ^сля`. и^ли кого` васъ насил#ствова'хъ, и^л^и эT кого` ва'съ взя'хᲆ чт^о. и^ли эT рђ'кђ нњ'кого эT васъ прїя'хъ м#здђ, и^ли та'йно взяX. вњща'ите на' мя, и^ възвращђ` ва'мъ”
4
4
καὶ εἶπαν πρὸς Σαμουήλ· οὐκ ἠδίκησας ἡμᾶς καὶ οὐ κατεδυνάστευσας ἡμᾶς καὶ οὐκ ἔθλασας ἡμᾶς καὶ οὐκ εἴληφας ἐκ χειρὸς οὐδενὸς οὐδέν.
И$ рњша къ само'и^лђ, нњ'си насъ ничиMже ѓ^би'дњлъ ни наси'л#ствоваl е^си на наs. ни'же разгра'билъ е^си на'съ. н^и м#зды` взя'лъ е^си эT на'съ. н^иже взя'лᲆ эT рђкы` ничїе^я же ничтоже”
5
5
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς τὸν λαόν· μάρτυς Κύριος ἐν ὑμῖν καὶ μάρτυς χριστὸς αὐτοῦ σήμερον ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ, ὅτι οὐχ εὑρήκατε ἐν χειρί μου οὐδέν. καὶ εἶπαν· μάρτυς.
И$ рече само'и^лъ къ люде'мᲆ. свњдњт'ель е^сть г~ь на ва'съ. и^ свњдњт'ель е^сть х~с е^го, въ дн~е'шнїи дн~ь ја%ко нњ'сте ѓ^брњ'ли въ рђ'кђ мое^ю ничтоже. и^ рњша лю'дїе свњдњт'ель”
6
6
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς τὸν λαὸν λέγων· μάρτυς Κύριος ὁ ποιήσας τὸν Μωυσῆν καὶ τὸν ᾿Ααρών, ὁ ἀναγαγὼν τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐξ Αἰγύπτου.
И$ реq само'и^лъ па'ки къ люде'мъ. гл~я, свњдњт'ель е^сть г~ь, сътвори'выи мољ=сїя и^ а^а^ро'на, і^ и^ꙁведы'и эT земля` е^гљ=пет#скїа эTц~а на'ша”
7
7
καὶ νῦν κατάστητε, καὶ δικάσω ὑμᾶς ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἀπαγγελῶ ὑμῖν τὴν πᾶσαν δικαιοσύνην Κυρίου, ἃ ἐποίησεν ἐν ὑμῖν καὶ ἐν τοῖς πατράσιν ὑμῶν·
И$ нн~њ преDста'нњте. и^ эTвᲇща'ю ва'мъ преD гм~ъ. и^ въꙁвњщ'ђ ваM вс^ю пра'вдђ гн~ю, ја%же сътвори` ва'мᲆ и^ эTц~емъ ва'шимъ”
8
8
ὡς εἰσῆλθεν ᾿Ιακὼβ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ εἰς Αἴγυπτον, καὶ ἐταπείνωσεν αὐτοὺς Αἴγυπτος, καὶ ἐβόησαν οἱ πατέρες ἡμῶν πρὸς Κύριον, καὶ ἀπέστειλε Κύριος τὸν Μωυσῆν καὶ τὸν ᾿Ααρὼν καὶ ἐξήγαγον τοὺς πατέρας ἡμῶν ἐξ Αἰγύπτου καὶ κατῴκισεν αὐτοὺς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ.
Є$гда б^о вни'де і^а'ковъ и^ сн~ове е^го въ е^гљ=петъ, и^ смири'ша и^хъ ѕњло е^гљ=птяне. и^ вᲆзопи'ша эTц~ы на'ши къ г~ђ. и^ посла` иM г~ь мољ=сїя и^ а^а^ро'на, і^ и^зведо'ша эTц~а на'ша и^ꙁъ е^гљ=пта, и^ въсели'ста иX на мњ'стњ се'мъ,
9
9
καὶ ἐπελάθοντο Κυρίου τοῦ Θεοῦ αὐτῶν, καὶ ἀπέδοτο αὐτοὺς εἰς χεῖρας Σισάρᾳ ἀρχιστρατήγῳ ᾿Ιαβὶν βασιλέως ᾿Ασὼρ καὶ εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων καὶ εἰς χεῖρας βασιλέως Μωάβ, καὶ ἐπολέμησαν ἐν αὐτοῖς.
н^о ꙁабы'ша г~а б~а свое^го. и^ въда'стъ я& в рђ'цњ сиса'рњ а^рхистрати'гђ, и^а^ви'сђ цр~ю а^со'рскђ. и^ въ рђ'кы и^ноплеме'нникᲆ, и^ въ рђцњ цр~я моа'въска. и^ побњжа'хђ я&”
10
10
καὶ ἐβόησαν πρὸς Κύριον καὶ ἔλεγον· ἡμάρτομεν, ὅτι ἐγκατελίπομεν τὸν Κύριον καὶ ἐδουλεύσαμεν τοῖς Βααλὶμ καὶ τοῖς ἄλσεσι· καὶ νῦν ἐξελοῦ ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν ἡμῶν, καὶ δουλεύσομέν σοι.
И въꙁопи'ша къ г~ђ и^ рњ'ша съгрњши'хомъ ја%ко ѓ^ста'вихомъ г~а, и^ порабо'тахомъ ваа'ломъ и^ а^старо'џомъ. и^ нн~њ и^зми` н^ы эT рђ'къ вра'гъ на'шиX, и^ порабо'таемъ т^и”
11
11
καὶ ἀπέστειλε Κύριος τὸν ῾Ιεροβάαλ καὶ τὸν Βαρὰκ καὶ τὸν ᾿Ιεφθάε καὶ τὸν Σαμουὴλ καὶ ἐξείλατο ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἐχθρῶν ἡμῶν τῶν κυκλόθεν, καὶ κατῳκεῖτε πεποιθότες.
И$ посла` г~ь и^е^роваа'ла и^ вара'ка, и^ е^џа'я, и^ само'и^ла, і^ и^зя` в^ы и^ꙁ рђ'къ вра'гъ ва'шиX, ѓ%крsтныX и^ ѓ^бита'сте ё^пова'юще,
12
12
καὶ ἴδετε ὅτι Νάας βασιλεὺς υἱῶν ᾿Αμμὼν ἦλθεν ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ εἴπατε· οὐχί, ἀλλ᾿ ἢ ὅτι βασιλεὺς βασιλεύσει ἐφ᾿ ἡμῶν· καὶ Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν βασιλεὺς ἡμῶν.
и^ вњ'сте ја%ко наа^съ цр~ь сн~ъ а^м#мо'нь прїиде на' вы. и^ рњ'сте м^и, н^и, н^о цр~ь, да црsтвђе'тъ над на'ми. вънегда` г~ь б~ъ црsтвова` наD ва'ми,
13
13
καὶ νῦν ἰδοὺ ὁ βασιλεύς, ὃν ἐξελέξασθε, καὶ ἰδοὺ δέδωκε Κύριος ἐφ᾿ ὑμᾶς βασιλέα.
и^ с^е нн~њ цр~ь е^го'же избра'сте, и^ его'же проси'сте, и^ с^е да'сть г~ь над ва'ми цр~я”
14
14
ἐὰν φοβηθῆτε τὸν Κύριον καὶ δουλεύσητε αὐτῷ καὶ ἀκούσητε τῆς φωνῆς αὐτοῦ καὶ μὴ ἐρίσητε τῷ στόματι Κυρίου καὶ ἦτε καὶ ὑμεῖς καὶ ὁ βασιλεὺς ὁ βασιλεύων ἐφ᾿ ὑμῶν ὀπίσω Κυρίου πορευόμενοι·
А/ще ё^бои'теся г~а, и^ порабо'таете емђ и^ послђш'аете гла'са его, и^ не эTвр'ьжетеся ё^сте'нъ гн~ь. и^ бђ'детъ ва'мъ цр~ь црsтвђя наD ва'ми и^ в^ы бђ'дете въ слњдъ г~а ходя'ще, рђка` гн~я не бђ'детъ наD ва'ми”
15
15
ἐὰν δὲ μὴ ἀκούσητε τῆς φωνῆς Κυρίου καὶ ἐρίσητε τῷ στόματι Κυρίου, καὶ ἔσται χεὶρ Κυρίου ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ ἐπὶ τὸν βασιλέα ὑμῶν.
А$ще л^и не послђш'аете гла'са гн~я. и^ речете` проти'вђ ё^стомъ гн~имъ, бђ'детъ рђка` гн~я на ва'съ, и^ на цр~и ва'шеM. и^ потреби'тъ ва'съ.
16
16
καὶ νῦν κατάστητε καὶ ἴδετε τὸ ρῆμα τό μέγα τοῦτο, ὃ ὁ Κύριος ποιήσει ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν.
и^ нн~њ ста'нете и^ ви'дите гла'съ се'и вели'кїи, и^же сᲆтвори'тъ г~ь прDе ѓ^чи'ма ва'шима”
17
17
οὐχὶ θερισμὸς πυρῶν σήμερον; ἐπικαλέσομαι Κύριον, καὶ δώσει φωνὰς καὶ ὑετόν, καὶ γνῶτε καὶ ἴδετε ὅτι ἡ κακία ὑμῶν μεγάλη, ἣν ἐποιήσατε ἐνώπιον Κυρίου, αἰτήσαντες ἑαυτοῖς βασιλέα.
Нњсть л^и жа'тва пшени'цы, дне'сь приꙁовђ` г~а, и^ да'сть гро'ми и^ тђ'ча. и^ въраꙁђмњ'ете и^ ё^ви'дите, ја%ко ѕло'ба ва'ша вели'ка, ю%же сътвори'сте преD гм~ъ прося'ще себњ` цр~я”
18
18
καὶ ἐπεκαλέσατο Σαμουὴλ τὸν Κύριον, καὶ ἔδωκε Κύριος φωνὰς καὶ ὑετὸν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· καὶ ἐφοβήθησαν πᾶς ὁ λαὸς τὸν Κύριον σφόδρα καὶ τὸν Σαμουήλ.
И$ приꙁва` само'илъ г~а и^ да` г~ь гро'мъ и^ до'ждь в то'и дн~ь. и^ ё^боя'шася вс^и лю'дїе ѕњ'ло г~а, и^ само'и^ла”
19
19
καὶ εἶπαν πᾶς ὁ λαὸς πρὸς Σαμουήλ· πρόσευξαι ὑπὲρ τῶν δούλων σου πρὸς Κύριον Θεόν σου, καὶ οὐ μὴ ἀποθάνωμεν, ὅτι προστεθείκαμεν πρὸς πάσας τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν κακίαν αἰτήσαντες ἑαυτοῖς βασιλέα.
И$ рњш'а вс^и лю'дїе кᲆ само'илђ. помолися ѓ^ рабњ'хъ свои^хъ, г~ђ б~ђ свое^мђ. да не ё%мремъ. ја%ко приложи'хомᲆ къ всMњ грњхо'мъ на'шимъ ѕло'бђ на'шђ. прося'ще себњ` цр~я”
20
20
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς τὸν λαόν· μὴ φοβεῖσθε· ὑμεῖς πεποιήκατε τὴν πᾶσαν κακίαν ταύτην, πλὴν μὴ ἐκκλίνητε ἀπό ὄπισθεν Κυρίου καὶ δουλεύσατε τῷ Κυρίῳ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ὑμῶν
И$ рече само'илъ къ люде'мъ, не бо'итеся в^ы сᲆтвори'сте вс^ю ѕло'бђ сїю'. то'кмо не ё^клони'теся эT за'днихъ гн~ь. и^ порабо'таите г~ђ всњ'мъ срDцемъ ва'шимъ”
21
21
καὶ μὴ παραβῆτε ὀπίσω τῶν μηθὲν ὄντων, οἳ οὐ περανοῦσιν οὐθὲν καὶ οἳ οὐκ ἐξελοῦνται, ὅτι οὐθέν εἰσιν.
И$ не престђпи'те въ слњ'дъ, ничтоже сђщихъ. и^же не пособъствя'тъ, и^ не эTи'мђтъ я&. ја^ко ничᲄоже сђть”
22
22
ὅτι οὐκ ἀπώσεται Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ διὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ τὸ μέγα, ὅτι ἐπιεικῶς Κύριος προσελάβετο ὑμᾶς εἰς λαόν.
Поне'же не ѓ^ста'витъ г~ь люді'и своиX, имени` ра'ди свое^го вели'кого. ја%ко крњпокᲆ г~ь. прїиметᲆ в^ы себњ` в лю'ди”
23
23
καὶ ἐμοὶ μηδαμῶς τοῦ ἁμαρτεῖν τῷ Κυρίῳ ἀνιέναι τοῦ προσεύχεσθαι περὶ ὑμῶν, καὶ δουλεύσω τῷ Κυρίῳ καὶ δείξω ὑμῖν τὴν ὁδὸν τὴν ἀγαθὴν καὶ τὴν εὐθεῖαν·
И$ да эTстђ'питъ эT мене` с^е ктомђ` не съгрњша'ти г~ђ. и^ е^же ктомђ` не моли'тися па'кы ѓ^ ваs кᲆ г~ђ. н^о рабо'таю гв~и. и^ покажђ` ва'мъ пђт'ь бл~гᲆ и^ гла'докъ”
24
24
πλὴν φοβεῖσθε τὸν Κύριον καὶ δουλεύσατε αὐτῷ ἐν ἀληθείᾳ καὶ ἐν ὅλῃ καρδίᾳ ὑμῶν, ὅτι ἴδετε ἃ ἐμεγάλυνε μεθ᾿ ὑμῶν,
То'кмо бо'итеся б~а. и^ рабо'таите е^мђ по и'стиннњ всњ'мъ срDцемъ ва'шимъ ја%ко свњ'сте. и^же вели'кая сътвори` г~ь с ва'ми”
25
25
καὶ ἐὰν κακίᾳ κακοποιήσητε, καὶ ὑμεῖς καὶ ὁ βασιλεὺς ὑμῶν προστεθήσεσθε.
И$ а^ще ѕл^о сᲆтво'рите то в^ы и^ цр~ь ва'шь сі'и поги'бнетъ”
Κεφάλαιο 13
Глvа, г~і”
2
1
ΚΑΙ ἐκλέγεται ἑαυτῷ Σαοὺλ τρεῖς χιλιάδας ἀνδρῶν ἐκ τῶν ἀνδρῶν ᾿Ισραήλ, καὶ ἦσαν μετὰ Σαοὺλ δισχίλιοι οἱ ἐν Μαχμάς, καὶ ἐν τῷ ὄρει Βαιθήλ, καὶ χίλιοι ἦσαν μετὰ ᾿Ιωνάθαν ἐν Γαβαὰ τοῦ Βενιαμίν, καὶ τὸ κατάλοιπον τοῦ λαοῦ ἐξαπέστειλεν ἕκαστον εἰς τὸ σκήνωμα αὐτοῦ.
По двђ ж'е лњтехъ црsтва свое^го. ја^ко нача црsтвова'ти въ і^и^л~и
3
2
καὶ ἐπάταξεν ᾿Ιωνάθαν τὸν Νασὶβ τὸν ἀλλόφυλον τὸν ἐν τῷ βουνῷ· καὶ ἀκούουσιν οἱ ἀλλόφυλοι. καὶ Σαοὺλ σάλπιγγι σαλπίζει εἰς πᾶσαν τὴν γῆν λέγων· ἠθετήκασιν οἱ δοῦλοι.
и^ꙁбра` себњ` саё%лъ Wг~, мђж'ъ. эT мQђ. і^и^л~въ и^ бњ'ста съ саё%ломъ, Wв~. въ махма'се и^ въ горњ` веџи'ли. и ты'сяща же бњша съ и^ѓ^а^наџа'номъ. въ гава'и. венїа^ми'новњ. і^ и'ныя же вс^и лю'ди эTпђсти` кое^го'ждо въ своя` се'ла”
4
3
καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἤκουσε λεγόντων· πέπαικε Σαοὺλ τὸν Νασὶβ τὸν ἀλλόφυλον, καὶ ᾐσχύνθησαν ᾿Ισραὴλ ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις. καὶ ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ὀπίσω Σαοὺλ ἐν Γαλγάλοις.
И$ пораꙁи` и&ѓ^а^наџаn. а^си'џа и^ноплеме'нника и^же на хо'лмњ. и^ ё^слы'шаша с^е и^ноплеме'нницы. и^ саё%лъ въстрђби` трђбо'ю и^ проповњдятъ въ всю` ꙁе'млю гл~я. да ё^слы'шатъ е^вре'и”
5
4
καὶ οἱ ἀλλόφυλοι συνάγονται εἰς πόλεμον ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀναβαίνουσιν ἐπὶ ᾿Ισραὴλ τριάκοντα χιλιάδες ἁρμάτων καὶ ἓξ χιλιάδες ἱππέων καὶ λαὸς ὡς ἡ ἄμμος ἡ παρὰ τὴν θάλασσαν τῷ πλήθει· καὶ ἀναβαίνουσι καὶ παρεμβάλλουσιν ἐν Μαχμὰς ἐξ ἐναντίας Βαιθωρὼν κατὰ νότου.
И$ слы'ша ве'сь і^и^л~ь гла'съ гл~ющъ. ја%ко нии^ꙁложи` саё'л# а^си'џа и^ноплеме'нника. и^ ё^ничижиM бы'сть і^и^л~ь въ ѓ'чїю и^ноплеме'нникъ и^ собра'шася вс^и лю'ди въ слDњ саё'ла въ галга'лњхъ”
6
5
καὶ ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ εἶδεν ὅτι στενῶς αὐτῷ μὴ προσάγειν αὐτόν, καὶ ἐκρύβη ὁ λαὸς ἐν τοῖς σπηλαίοις καὶ ἐν ταῖς μάνδραις καὶ ἐν ταῖς πέτραις καὶ ἐν τοῖς βόθροις καὶ ἐν τοῖς λάκκοις,
І$ и^ноплеме'нницы же собра'хђся на' брань на і^и^л~я, Wл~. ѓ^рђжникъ. и^ Wѕ~, ко'нникъ. ѓ%бщиX же людїи множество` бя'ше. ја^ко пњсо'къ мо'рскїи. и^ шеDше вполчи'шася въ махма'се проти'вђ веџоро'нђ на востоk”
7
6
καὶ οἱ διαβαίνοντες διέβησαν τὸν ᾿Ιορδάνην εἰς γῆν Γὰδ καὶ Γαλαάδ. καὶ Σαοὺλ ἔτι ἦν ἐν Γαλγάλοις, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἐξέστη ὀπίσω αὐτοῦ.
И$ ви'дяще мђжи і^и^л~ви ја%ко не мого'ша проти'вђ ста'ти. и^ съкры'шася лю'дїе въ врьте'пехъ. и^ въ гора'хъ. и^ в ка'менїяхъ. и^ въ про'пастехъ и^ въ я'махъ” дрђꙁїи
8
7
καὶ διέλιπεν ἑπτὰ ἡμέρας τῷ μαρτυρίῳ, ὡς εἶπε Σαμουὴλ, καὶ οὐ παρεγένετο Σαμουὴλ εἰς Γάλγαλα, καὶ διεσπάρη ὁ λαὸς αὐτοῦ ἀπ᾿ αὐτοῦ.
же бњжа'ша и^ пробњго'ша і^ѓ^рда'нъ. въ ꙁе'млю га'довђ. и^ галааDскђ. саё'л же бя'ше е^ще` в галга'лњхᲆ. и^ вс^и лю'дїе ё^жасо'шася и^же бя'хђ с ни'мъ”
9
8
καὶ εἶπε Σαούλ· προσαγάγετε, ὅπως ποιήσω ὁλοκαύτωσιν καὶ εἰρηνικάς· καὶ ἀνήνεγκε τὴν ὁλοκαύτωσιν.
И$ жда'ше, з~. дн~їи до вре'мени. ја^коy повелњ` е^мђ само'и^лъ. и^ не прїиде само'и^лъ въ галга'лы. и^ эTхожда'хђ лю'дїе е^го эT него`”
10
9
καὶ ἐγένετο ὡς συνετέλεσεν ἀναφέρων τὴν ὁλοκαύτωσιν, καὶ Σαμουὴλ παραγίνεται· καὶ ἐξῆλθε Σαοὺλ εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ εὐλογῆσαι αὐτόν.
И$ рече саё'лъ приведњте ја%ко да сътворю` вс^есъж#же'нїа и^ ми'рное. и^ въꙁнесе` вс^есъж#же'ная”
11
10
καὶ εἶπε Σαμουήλ· τί πεποίηκας; καὶ εἶπε Σαούλ· ὅτι εἶδον ὡς διεσπάρη ὁ λαὸς ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ σὺ οὐ παρεγένου ὡς διετάξω ἐν τῷ μαρτυρίῳ τῶν ἡμερῶν, καὶ οἱ ἀλλόφυλοι συνήχθησαν εἰς Μαχμάς,
И$ бы'сть е^гда сконча` въꙁнося` вс^есъж#же'нїя. и^ с^е само'илъ прїиде. и^ саё'лъ и^ꙁы'иде на срњте'нїе е^мђ блsви'тися и^мъ”
12
11
καὶ εἶπα· νῦν καταβήσονται οἱ ἀλλόφυλοι πρός με εἰς Γάλγαλα καὶ τοῦ προσώπου τοῦ Κυρίου οὐκ ἐδεήθην· καὶ ἐνεκρατευσάμην καὶ ἀνήνεγκα τὴν ὁλοκαύτωσιν.
И$ рече само'и^лъ чт^о с^е сътвори`. и^ рече саё'лъ ви'дњхъ ја^ко эTхожда'хђ лю'дїе эT мене`. и^ ты` не прїиде. ја%коже ꙁаповњ'да вᲆ время дн~їи. и^ноплеме'нницы же събра'шася в махма'съ”
13
12
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς Σαούλ· μεματαίωταί σοι, ὅτι οὐκ ἐφύλαξας τὴν ἐντολήν μου, ἣν ἐνετείλατό σοι Κύριος, ὡς νῦν ἡτοίμασε Κύριος τὴν βασιλείαν σου ἐπὶ ᾿Ισραὴλ ἕως αἰῶνος·
И$ рњхъ и^ноплеме'нницы нн~њ съшеDшеся къ мнњ` въ галга'лы. и^ лица` гн~я не ё^молиX. и^ не въꙁдръжа'вся възнесо'хъ вс^ясъж#же'ная”
14
13
καὶ νῦν ἡ βασιλεία σου οὐ στήσεταί σοι, καὶ ζητήσει Κύριος ἑαυτῷ ἄνθρωπον κατὰ τὴν καρδίαν αὐτοῦ, καὶ ἐντελεῖται Κύριος αὐτῷ εἰς ἄρχοντα ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ, ὅτι οὐκ ἐφύλαξας ὅσα ἐνετείλατό σοι Κύριος.
И$ рече само'илъ къ саё'лђ въсђ'е е%сть т^и с^е, поне'же не съхрани` за'повњди г~а б~а твое^го, и^же ꙁаповњ'да т^и а^ще б^ы не сътвориl е^си сего`, т^о нн~њ б^ы ё^крњпи'лъ г~ь црsтвоᲄвое на і^и^л~и до' вњка”
15
14
καὶ ἀνέστη Σαμουὴλ καὶ ἀπῆλθεν ἐκ Γαλγάλων εἰς ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ τὸ κατάλειμμα τοῦ λαοῦ ἀνέβη ὀπίσω Σαοὺλ εἰς ἀπάντησιν ὀπίσω τοῦ λαοῦ τοῦ πολεμιστοῦ. αὐτῶν παραγενομένων ἐκ Γαλγάλων εἰς Γαβαὰ Βενιαμὶν καὶ ἐπεσκέψατο Σαοὺλ τὸν λαὸν τὸν εὑρεθέντα μετ᾿ αὐτοῦ ὡς ἑξακοσίους ἄνδρας.
И$ нн~њ црsтвотвое не ста'нетъ. ја%ко ѓ^брᲇте` г~ь чл~ка по срDцђ свое^мђ” И$ повелњ` е^мђ г~ь властели'на бы'ти наD людми` е^го. ја%ко не съхрани` за'повњди е^ли'ко ꙁаповњ'да т^и г~ь”
16
15
καὶ Σαοὺλ καὶ ᾿Ιωνάθαν υἱὸς αὐτοῦ καὶ ὁ λαὸς οἱ εὑρεθέντες μετ᾿ αὐτῶν ἐκάθισαν ἐν Γαβαὰ Βενιαμὶν καὶ ἔκλαιον, καὶ οἱ ἀλλόφυλοι παρεμβεβλήκεισαν ἐν Μαχμάς.
И$ въста'въ само'илъ і^ и'де эT галга'лы пђте'мъ свои^мъ. и^ ѓ^ста'нокъ людїи и^до'ша въ слњ'дъ саё'ла. на срњте'нїе люде'мъ ра'тнымъ. тњмже приходя'щимъ эT галга'лы въ ста'нᲆ венїа^ми'новъ. и^ съгледа` саё'лъ лю'ди ѓ^брњтшаяся с ни'мъ ја%ко х~, мђжъ”
17
16
καὶ ἐξῆλθε διαφθείρων ἐξ ἀγροῦ ἀλλοφύλων τρισὶν ἀρχαῖς· ἡ ἀρχὴ ἡ μία ἐπιβλέπουσα ὁδὸν Γοφερὰ ἐπὶ γῆν Σωγάλ,
Саё'л же и^ ѓ^а^наџа'нъ сн~ъ е^го и^ лю'ди ѓ^брњтшаяся с ни'ми, сњдо'ша въ сᲄанђ` венїа^ми'новњ и^ пла'кашася, і^ и^ноплеме'нницы ѓ^полчи'шася въ махма'се”
18
17
καὶ ἡ ἀρχὴ ἡ μία ἐπιβλέπουσα ὁδὸν Βαιθωρών, καὶ ἡ ἀρχὴ ἡ μία ἐπιβλέπουσα ὁδὸν Γαβαὲ τὴν εἰσκύπτουσαν ἐπὶ Γαὶ τὴν Σαβίμ.
І$ и^зыидо'ша тр^и по'лки и^ноплеме'нникᲆ гђбя'ще се'ла. по'лкъ же прьвое по'иде пђтем# гоџе'ры на' ꙁемлю сова'лю”
19
18
καὶ τέκτων σιδήρου οὐχ εὑρίσκετο ἐν πάσῃ γῇ ᾿Ισραήλ, ὅτι εἶπον οἱ ἀλλόφυλοι· μὴ ποιήσωσιν οἱ ῾Εβραῖοι ρομφαίαν καὶ δόρυ.
И$ по'лкъ вторы'и по'иде пђте'мъ веџо'рскиM. и^ по'лкъ тре'тїи по'иде пђте'мъ гаве'искимъ ё^мњта'ющимся на ё^доl ѓ^рнїи в пђсты'ню, на и^сто'чники саве'м#ски”
20
19
καὶ κατέβαινον πᾶς ᾿Ισραὴλ εἰς γῆν ἀλλοφύλων χαλκεύειν ἕκαστος τὸ θέριστρον αὐτοῦ καὶ τὸ σκεῦος αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὴν ἀξίνην αὐτοῦ καὶ τὸ δρέπανον αὐτοῦ.
Творе'нїе же желњꙁное не ѓ^брњта'шеся. въ все'и ꙁемли` і^и^л~вᲇ ја%ко рњша и^ноплеме'нницы. да не сътво'рятъ е^вре'и ѓ^рђжїя и^ ко'пїя”
21
20
καὶ ἦν ὁ τρυγητὸς ἕτοιμος τοῦ θερίζειν· τὰ δὲ σκεύη ἦν τρεῖς σίκλοι εἰς τὸν ὀδόντα, καὶ τῇ ἀξίνῃ καὶ τῷ δρεπάνῳ ὑπόστασις ἦν ἡ αὐτή.
И$ хожда'хђ вс^и сн~ове і^и^л~еви до и^ноплеме'нникъ. кова'ти ко'ждо своя ко'сы. и^ ѓ^рђжїя своя, і^ и^ ко'ждо секи'ры своя`, и^ серпы` своя`”
22
21
καὶ ἐγενήθη ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ πολέμου Μαχμὰς καὶ οὐχ εὑρέθη ρομφαία καὶ δόρυ ἐν χειρὶ παντὸς τοῦ λαοῦ τοῦ μετὰ Σαοὺλ καὶ μετὰ ᾿Ιωνάθαν, καὶ εὑρέθη τῷ Σαοὺλ καὶ τῷ ᾿Ιωνάθαν υἱῷ αὐτοῦ.
И$ притђпи'шася вс^я ё^готова'нїя въ вре'мя жа'твы. секи'ры. и^ серпы`. и^справле'нїя же и%ма не бы'сть”
23
22
καὶ ἐξῆλθεν ἐξ ὑποστάσεως τῶν ἀλλοφύλων τὴν ἐν τῷ πέραν Μαχμάς.
И$ бы'сть въ дн~и бра'ни махма'м#скїя. не ѓ^брњте'ся ѓ^рђжїе и^ копїя в рђкаX всњхъ людїи, и^же съ саё'ломъ. и^ съ і^ѓ^а^наџа'номъ. кро'мњ толи'ко ё^ саё'ла і^ ѓ^а^наџа'на сн~а е^го. и^ ѓ^бра'ти'ся саё'лъ. и^ ѓ^а^наџа'нъ сн~ъ е^го.
Κεφάλαιο 14
Глvа, д~і”
1
1
ΚΑΙ γίνεται ἡ ἡμέρα καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν υἱὸς Σαοὺλ τῷ παιδαρίῳ τῷ αἴροντι τὰ σκεύη αὐτοῦ· δεῦρο, καὶ διαβῶμεν εἰς Μεσσὰβ τῶν ἀλλοφύλων τὴν ἐν τῷ πέραν ἐκείνῳ· καὶ τῷ πατρὶ αὐτοῦ οὐκ ἀπήγγειλε.
И$ бы'сть въ е^ді'нъ дн~ь и^ рече и^ѓ^а^наџа'нъ сн~ъ саё'ловъ ѓ^тро'чищђ свое^мђ нося'щемђ ѓ^рђжїе е^го гряди` и^ прїидевњ въ меса'вђ и^ноплеме'нникъ и^же на ѓ'нои стра'нњ. эTц~ђ же свое^мђ не възвњсти` сего”
2
2
καὶ Σαοὺλ ἐκάθητο ἐπ᾿ ἄκρου τοῦ βουνοῦ ὑπὸ τὴν ροὰν τὴν ἐν Μαγδών, καὶ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ὡς ἑξακόσιοι ἄνδρες·
И$ саё'лъ седя'ше поD сњнїю на верхђ хоlма и^же в магдо'нњ. и^ бя'ше с ни'мъ ја%ко, х~. мђжъ”
3
3
καὶ ᾿Αχιὰ υἱὸς ᾿Αχιτὼβ ἀδελφοῦ ᾿Ιωχαβὴδ υἱοῦ Φινεὲς υἱοῦ ῾Ηλὶ ἱερεὺς τοῦ Θεοῦ ἐν Σηλὼμ αἴρων ἐφούδ. καὶ ὁ λαὸς οὐκ ᾔδει ὅτι πεπόρευται ᾿Ιωνάθαν.
А$хїя же сн~ъ а^хи'товъ. бра'та и^ѓ^а^ви'џова. сн~а џенеѓ'сова. сн~а и^лі'ина і^е^ре'я бж~їа въ сило'ме нося` ри'ꙁђ жре'ческђ, и^ лю'дїе не вњдяхђ ја%ко эTи'де и^ѓ^а^наџа'нъ”
4
4
καὶ ἀνὰ μέσον τῆς διαβάσεως, οὗ ἐζήτει ᾿Ιωνάθαν διαβῆναι εἰς τὴν ὑπόστασιν τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ὁδοὺς πέτρας ἐκ τούτου καὶ ὁδοὺς πέτρας ἐκ τούτου, ὄνομα τῷ ἑνὶ Βασὲς καὶ ὄνομα τῷ ἄλλῳ Σεννά·
Посредњ минова'нїя, и^дњже хотя'ше и^ѓ^а^наџа'нъ минђти въ станы` и^ноплеме'нникъ, бы'сть ка'мень эTсю'дђ. и^ эTѓ^нђдђ пђтя`. и%мя е^ді'номђ моси'съ. а^ дрђго'мђ си'нна.
5
5
ἡ ὁδὸς ἡ μία ἀπὸ βορρᾶ ἐρχομένῳ Μαχμὰς καὶ ἡ ὁδὸς ἡ ἄλλη ἀπὸ νότου ἐρχομένῳ Γαβαέ.
ка'мень же е^ді'нъ стоя'ше эT сњ'вера проᲄи'вђ махе'мы. ка'мень вторы'и эT ю'га проти'вђ гавњ'и”
6
6
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν πρὸς τὸ παιδάριον τὸ αἶρον τὰ σκεύη αὐτοῦ· δεῦρο διαβῶμεν εἰς Μεσσὰβ τῶν ἀπεριτμήτων τούτων, εἴτι ποιήσαι Κύριος ἡμῖν· ὅτι οὐκ ἔστι τῷ Κυρίῳ συνεχόμενον σῴζειν ἐν πολλοῖς ἢ ἐν ὀλίγοις.
И$ рече и^ѓ^а^наџа'нъ къ ѓ^тро'чищђ нося'щемђ ѓ^рђжїе е^го, гряди` и^ прїидевњ въ месаv. неѓ^брњженђю сїю, и^ е^да г~ь повою'етъ ѓ^ наs. ја%ко нњсть г~ђ съдръжа'щїися, спsти и^л^и въ мно'ѕњ и^л^и въ ма'лњ”
7
7
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ· ποίει πᾶν, ὃ ἐὰν ἡ καρδία σου ἐκλίνῃ, ἰδοὺ ἐγὼ μετὰ σοῦ, ὡς ἡ καρδία σου καρδία μου.
И$ рече е^мђ нося'и ѓ^рђжїе е^го, твори вс^е е^же т^и срDце мы'слитъ, с^е а^ꙁъ с тобо'ю е^смь. ја%ко срDце твое`, та'ко и^ срDце мое`”
8
8
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν· ἰδοὺ ἡμεῖς διαβαίνομεν πρὸς τοὺς ἄνδρας καὶ κατακυλισθησόμεθα πρὸς αὐτούς·
И$ рече и^ѓ^а^наџа'нъ с^е мы` преидевњ к мђжемъ, и^ ја^ви'мыся и^м#”
9
9
ἐὰν τάδε εἴπωσι πρὸς ἡμᾶς· ἀπόστητε ἐκεῖ ἕως ἂν ἀπαγγείλωμεν ὑμῖν, καὶ στησόμεθα ἐφ᾿ ἑαυτοῖς καὶ οὐ μὴ ἀναβῶμεν ἐπ᾿ αὐτούς·
А$ще же рекђтъ к намъ помедли'та т^ђ до'ндеже въꙁвњсти'мъ ва'ма. т^о посто'ива са'ма на мњсте своеM. и^ не по'идевњ к ни'мъ”
10
10
ἐὰν τάδε εἴπωσι πρὸς ἡμᾶς· ἀνάβητε πρὸς ἡμᾶς, καὶ ἀναβησόμεθα, ὅτι παραδέδωκεν αὐτοὺς Κύριος εἰς χεῖρας ἡμῶν· τοῦτο ἡμῖν τὸ σημεῖον.
А$ще л^и на'мъ си'це рекђтъ преидњта к на'мъ, т^о и^ пре'идевњ. ја%ко преда'сть я& г~ь в рђки на'ша, и^ с^е на'ма зна'менїе да бђдетъ”
11
11
καὶ εἰσῆλθον ἀμφότεροι εἰς Μεσσὰβ τῶν ἀλλοφύλων· καὶ λέγουσιν οἱ ἀλλόφυλοι· ἰδοὺ ῾Εβραῖοι ἐκπορεύονται ἐκ τῶν τρωγλῶν αὐτῶν, οὗ ἐκρύβησαν ἐκεῖ.
И$ внидо'ста ѓ%ба вкђпњ въ меса'вђ и^ноплеме'нникъ. и^ гл~аша и^ноплеме'нницы. с^е е^вре'и и^схо'дятъ и^зъ распа'линъ ка'меныX. и^дњже ся бя'ше съкры'ли”
12
12
καὶ ἀπεκρίθησαν οἱ ἄνδρες Μεσσὰβ πρὸς ᾿Ιωνάθαν καὶ πρὸς τὸν αἴροντα τὰ σκεύη αὐτοῦ καὶ λέγουσιν· ἀνάβητε πρὸς ἡμᾶς, καὶ γνωριοῦμεν ὑμῖν ρῆμα. καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν πρὸς τὸν αἴροντα τὰ σκεύη αὐτοῦ· ἀνάβηθι ὀπίσω μου, ὅτι παρέδωκεν αὐτοὺς Κύριος εἰς χεῖρας ᾿Ισραήλ.
И$ эTвњщаша мђжи меса'вли, къ и^ѓ^а^наџа'нђ и^ к нося'щемђ ѓ^рђжїе е^го, и^ рњша възы'идета к на'мъ. и^ ја%ви'мъ ва'мъ рњчи. и^ рече и^ѓ^а^наџа'нъ к нося'щемђ ѓ^рђжїе е^го, гряди` по мн^њ ја%ко преда'сть я& г~ь в рђцњ і^и^л~евњ”
13
13
καὶ ἀνέβη ᾿Ιωνάθαν ἐπὶ τὰς χεῖρας αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἐπέβλεψαν κατὰ πρόσωπον ᾿Ιωνάθαν, καὶ ἐπάταξεν αὐτούς, καὶ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐπεδίδου ὀπίσω αὐτοῦ.
И$ въꙁы'иде и^ѓ^а^наџа'нъ прегнђвшися на рђка'хъ и^ на нога'хъ свои^хъ. и^ нося'и ѓ^рђжїе е^го за ни'мъ. и^ ё^зрњвше и^ноплеме'нницы лице` и^ѓ^а^наџа'не. и^ падо'ша пред ниM ѓ%троk же е^го побива'ше и^хъ”
14
14
καὶ ἐγενήθη ἡ πληγὴ ἡ πρώτη, ἣν ἐπάταξεν ᾿Ιωνάθαν καὶ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ, ὡς εἴκοσιν ἄνδρες ἐν βολίσι καὶ ἐν πετροβόλοις καὶ ἐν κόχλαξι τοῦ πεδίου.
И$ бы'сть с^е ја%зва прьвая ю%же побњди и^ѓ^а^наџаn и^ нося'и ѓ^рђжїе е^го ја%ко к~ мђжъ на полъ стра'ны села` ю%же дв^а волы` въ дн~ь и^ꙁора'ти мо'жета”
15
15
καὶ ἐγενήθη ἔκστασις ἐν τῇ παρεμβολῇ καὶ ἐν ἀγρῷ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ ἐν Μεσσὰβ καὶ οἱ διαφθείροντες ἐξέστησαν, καὶ αὐτοὶ οὐκ ἤθελον ποιεῖν· καὶ ἐθάμβησεν ἡ γῆ, καὶ ἐγενήθη ἔκστασις παρὰ Κυρίου.
И$ бы'сть ё^жа'съ в по'лцњхъ и^ноплеменникᲆ, на се'лњхъ. и^ вси лю'дїе и^же въ меса'вли. и^ во'и е^го ё^жаснђшася. т^и б^о ја^ко не боя'щася бњша. и^ въстрепета'ся земля`. и^же бы'сть и^мъ ё%жасъ эT г~а”
16
16
καὶ εἶδον οἱ σκοποὶ τοῦ Σαοὺλ ἐν Γαβαὰ Βενιαμὶν καὶ ἰδοὺ ἡ παρεμβολὴ τεταραγμένη ἔνθεν καὶ ἔνθεν.
И$ бы'сть вњ'сть саё'лови въ станђ` венїа^ми'ни. ја%ко по'лци разгна'ни бњша сњмо и^ ѓ^на'мо”
17
17
καὶ εἶπε Σαοὺλ τῷ λαῷ τῷ μετ᾿ αὐτοῦ· ἐπισκέψασθε δὴ καὶ ἴδετε τίς πεπόρευται ἐξ ὑμῶν· καὶ ἐπεσκέψαντο, καὶ ἰδοὺ οὐχ εὑρίσκετο ᾿Ιωνάθαν καὶ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ.
И$ рече саё%лъ людемъ сђщиM с ни'мъ съчита'итеся нн~њ и^ дозрњте. е^да гд^њ кт^о е^сть эTше'лъ эT на'съ. и^ съчто'шася. и^ с^е не ѓ^брњтеся с ни'ми и^ѓ^а^наџа'нъ. и^ носяи ѓ^рђжїе е^го”
18
18
καὶ εἶπε Σαοὺλ τῷ ᾿Αχιᾷ· προσάγαγε τὸ ἐφούδ· ὅτι αὐτὸς ᾖρε τὸ ἐφοὺδ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐνώπιον ᾿Ισραήλ.
И$ рече саё'лъ къ а^хїи` приведњте ми нося'щаго ри'зы жре'чески. ја%ко б^њ кїѓ'тъ бж~їи. в т^ы дн~и съ сн~ъми і^и^л~евыми.
19
19
καὶ ἐγενήθη ὡς ἐλάλει Σαοὺλ πρὸς τὸν ἱερέα, καὶ ὁ ἦχος ἐν τῇ παρεμβολῇ τῶν ἀλλοφύλων ἐπορεύετο πορευόμενος καὶ ἐπλήθυνε· καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸν ἱερέα· συνάγαγε τὰς χεῖράς σου.
и^ бы'сть е^гда гл~аше саё'лъ къ і^е^ре'ю. и^ с^е шђмъ бы'сть в по'лцњ и^ноплеме'нниk ходя` и^дя'ще и^ мно'жашеся. и^ реq саёl къ і^е^ре'ю. пригни` рђцњ с^и”
20
20
καὶ ἀνέβη Σαοὺλ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἔρχονται ἕως τοῦ πολέμου, καὶ ἰδοὺ ἐγένετο ρομφαία ἀνδρὸς ἐπὶ τὸν πλησίον αὐτοῦ, σύγχυσις μεγάλη σφόδρα.
І$ и^ꙁы'де саё'лъ и^ вс^и лю'дїе с нимᲆ. і^ и^ꙁыдо'ша до сњ'чища. и^ с^е бы'сть ѓ^рђжїе кое^го'ждо бли'жнего свое^го ё^бива'ше и^ бы'сть мяте'жъ вели'къ ѕњло”
21
21
καὶ οἱ δοῦλοι οἱ ὄντες ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν μετὰ τῶν ἀλλοφύλων οἱ ἀναβάντες εἰς τὴν παρεμβολὴν ἐπεστράφησαν καὶ αὐτοὶ εἶναι μετὰ ᾿Ισραὴλ τῶν μετὰ Σαοὺλ καὶ ᾿Ιωνάθαν.
Но і^е^вре'и и^же бњша со и^ноплеме'нники в#чера` и^ тре'тїи дн~ь вшеDшїи вое^ва'ти по и^ноплеме'нникох# ѓ^брати'шася и^ тїи`, и^ бы'ша съ і^и^л~ьты и^ съ саё'ломъ. и^ съ и^ѓ^а^наџа'номъ”
22
22
καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ οἱ κρυπτόμενοι ἐν τῷ ὄρει ᾿Εφραὶμ καὶ ἤκουσαν ὅτι πεφεύγασιν οἱ ἀλλόφυλοι, καὶ συνάπτουσι καὶ αὐτοὶ ὀπίσω αὐτῶν εἰς πόλεμον.
И$ вс^и і^и^л~ьты съкры'вшася въ горњ` е^фре'мли. слы'шавше ја%ко эTбњго'ша и^ноплеме'нницы. и^ събра'вшеся и^ тїи и^ погна'вше в слDњ и^хъ. събра'нїю”
23
23
καὶ ἔσωσε Κύριος ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τὸν ᾿Ισραήλ. Καὶ ὁ πόλεμος διῆλθε τὴν Βαμώθ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἦν μετὰ Σαοὺλ ὡς δέκα χιλιάδες ἀνδρῶν· καὶ ἦν ὁ πόλεμος διεσπαρμένος εἰς ὅλην τὴν πόλιν ἐν τῷ ὄρει ᾿Εφραίμ.
И$ та'ко сп~се г~ь въ то'и дн~ь і^и^л~ьты эT рђкђ и^ноплеме'нникъ. бра'нь же с^и расшири'ся даже до вамо'на” И$ вс^и лю'дїе бя'хђ съ саё'ломъ. бя'ше же ја%ко Wі~ мђжъ. и^ б^њ всего гра'да тоh бра'нь рас#сы'пашася. и^ эTбᲇже в горђ` е^фре'млю,
24
24
καὶ Σαοὺλ ἠγνόησεν ἄγνοιαν μεγάλην ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἀρᾶται τῷ λαῷ λέγων· ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὃς φάγεται ἄρτον ἕως ἑσπέρας, καὶ ἐκδικήσω τὸν ἐχθρόν μου· καὶ οὐκ ἐγεύσατο πᾶς ὁ λαὸς ἄρτου. καὶ πᾶσα ἡ γῆ ἠρίστα.
и^ ꙁакля` саё'лъ лю'ди кля'твою ве'лїею в то'и дн~ь. и^ реq рцᲇте люде'мъ. прокля'тыи чл~къ и^же ја%сть хлњбъ в то'и дн~ь до' вечера. до'ндеже эTмщђ` враго'мъ мои^мъ. и^ не вкђси'ша лю'дїе вс^њ хлњ'ба”
25
25
καὶ ᾿Ιάαλ δρυμὸς ἦν μελισσῶνος κατὰ πρόσωπον τοῦ ἀγροῦ,
И$ ѓ^брати'шася лю'дїе вс^я земля` въ лђ'гъ. и^ с^е лђ'гъ бя'ше по'лнъ пче'лᲆ эT всњхъ се'лъ ѓ^пђстњвшиX”
26
26
καὶ εἰσῆλθεν ὁ λαὸς εἰς τὸν μελισσῶνα, καὶ ἰδοὺ ἐπορεύετο λαλῶν, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν ἐπιστρέφων τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ, ὅτι ἐφοβήθη ὁ λαὸς τὸν ὅρκον Κυρίου.
И$ внидо'ша вс^и лю'дїе в лђ'гъ пче'лныи. и^ с^е зря'хђ лю'дїе ја%ко и^стече` меD, н^о не бњ възвраща'ющаго рђ'кы свое'я къ ё^стомъ свои'мъ. ја%ко боа'шася лю'дїе кля'твы”
27
27
καὶ ᾿Ιωνάθαν οὐκ ἀκηκόει ἐν τῷ ὁρκίζειν τὸν πατέρα αὐτοῦ τὸν λαόν· καὶ ἐξέτεινε τὸ ἄκρον τοῦ σκήπτρου αὐτοῦ τοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἔβαψεν αὐτὸ εἰς τὸ κηρίον τοῦ μέλιτος καὶ ἐπέστρεψε τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς τὸ στόμα αὐτοῦ, καὶ ἀνέβλεψαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ.
Сего же і^ѓ^а^наџа'нъ не слы'ша е^гда заклина'ше эTц~ъ е^го лю'ди. и^ просте'ръ конеw хорђгви` свое'а ја%же в рђ'кђ е^мђ. и^ ѓ^мочи'въ коне'цъ в ме'дъ и^ ја^де`, и^ възврати` рђ'кђ свою въ ё^ста` своя, и^ просвњти'стася ѓ^чи е^го”
28
28
καὶ ἀπεκρίθη εἷς ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ εἶπεν· ὁρκίσας ὥρκισε τὸν λαὸν ὁ πατήρ σου λέγων· ἐπικατάρατος ὁ ἄνθρωπος, ὃς φάγεται ἄρτον σήμερον, καὶ ἐξελύθη ὁ λαός.
И$ рече` е^ді'нъ эT людїи гл~я. клены'и прокля` эTц~ъ тво'и люди` гл~я прокля'тъ чл~къ и^же ја%стъ хлњбъ въ дн~ь се'й, і^ и^знемого'ша людїе”
29
29
καὶ ἔγνω ᾿Ιωνάθαν καὶ εἶπεν· ἀπήλλαχεν ὁ πατήρ μου τὴν γῆν· ἰδὲ δὴ ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου ὅτι ἐγευσάμην βραχύ τι τοῦ μέλιτος τούτου·
И$ѓ^а^на'џанъ же разђмњвъ и^ рече. смђти` эTц~ъ мо'и лю'ди на земли`, ви'дите ја%ко просвᲇти'шася ѓ%чи мои` е^гда въкђсихъ ма'ло эT ме'дђ сего`”
30
30
ἀλλ᾿ ὅτι εἰ ἔφαγεν ἔσθων σήμερον ὁ λαὸς τῶν σκύλων τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, ὧν εὗρεν, ὅτι νῦν ἂν μείζων ἦν ἡ πληγὴ ἡ ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις.
Є$да` не лђчшее л^и бы'сть а%ще б^ы лю'ди ја%ли днsе коры'сть вра'гъ свои^хъ е^же ѓ^брњто'ша. и^ множа'ишая б^ы днsе ја%зва была` вᲆ и^ноплеме'нницXњ”
31
31
καὶ ἐπάταξεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκ τῶν ἀλλοφύλων ἐν Μαχμάς, καὶ ἐκοπίασεν ὁ λαὸς σφόδρα.
И$ побњди'ша въ дн~ь то'й и^ноплеме'н#никы множа'иши нежели в# маXма'се, и^ ё^трђди'шася лю'дїе ѕᲇ'ло”
32
32
καὶ ἐκλήθη ὁ λαὸς εἰς τὰ σκῦλα, καὶ ἔλαβεν ὁ λαὸς ποίμνια καὶ βουκόλια καὶ τέκνα βοῶν καὶ ἔσφαξεν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἤσθιεν ὁ λαὸς σὺν τῷ αἵματι.
И$ ѓ^брати'шася людїе на коры'сᲄь. и^ поя'ша людїе ста'да, и^ бђ'иволы и^ говя'да. і^ и^ закалахђ на земли`. и^ я^до'ша лю'дїе съ кро'вїю”
33
33
καὶ ἀπηγγέλη Σαοὺλ λέγοντες· ἡμάρτηκεν ὁ λαὸς τῷ Κυρίῳ φαγὼν σὺν τῷ αἵματι. καὶ εἶπε Σαοὺλ ἐκ Γεθθαίμ· κυλίσατέ μοι λίθον ἐνταῦθα μέγαν.
И$ възвњсти'ша къ саё'лђ гл~юще. съгрњши'ша лю'дїе къ г~ђ, ја^дђщ'а съ кро'вїю. и^ рече саё%лъ къ геџомъ привали'те м^и сњмо ка'мень ве'лїи”
34
34
καὶ εἶπε Σαούλ· διασπάρητε ἐν τῷ λαῷ καὶ εἴπατε αὐτοῖς προσαγαγεῖν ἐνταῦθα ἕκαστος τὸν μόσχον αὐτοῦ καὶ ἕκαστος τὸ πρόβατον αὐτοῦ, καὶ σφαζέτω ἐπὶ τούτου, καὶ οὐ μὴ ἁμάρτητε τῷ Κυρίῳ τοῦ ἐσθίειν σὺν τῷ αἵματι· καὶ προσῆγεν ὁ λαὸς ἕκαστος τὸἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἔσφαζον ἐκεῖ.
И$ па'ки рече саёl шеDше к люде'мъ рцњте и^мъ. да принесе'тъ ко'ждо свое теля`, и^ ко'ждо ѓ^вцђ` свою. и^ да зако'лют# ё^ ка'мени сего` и^ да ја^дя'тъ и& и^ не съгрњша'ите г~ђ е^же ја^дђще съ кро'вїю. и^ приведо'ша но'щїю вс^и лю'дїе свое ко'ждо. е^же и^мњя'ше в рђ'кђ свое'ю, и^ закала'хђ т^ђ”
35
35
καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Σαοὺλ θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ· τοῦτο ἤρξατο Σαοὺλ οἰκοδομῆσαι θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ.
И$ саё'лъ създа` т^ђ ѓ%лтарь г~ђ. и^ с^е пе'рвїе нача саё'лъ зда'ти ѓ%лтарь г~ђ”
36
36
Καὶ εἶπε Σαούλ· καταβῶμεν ὀπίσω τῶν ἀλλοφύλων τὴν νύκτα καὶ διαρπάσωμεν ἐν αὐτοῖς ἕως διαφαύσῃ ἡμέρα, καὶ μὴ ὑπολείπωμεν ἐν αὐτοῖς ἄνδρα. καὶ εἶπαν· πᾶν τὸ ἀγαθὸν ἐνώπιόν σου ποίει. καὶ εἶπεν ὁ ἱερεύς· προσέλθωμεν ἐνταῦθα πρὸς τὸν Θεόν.
И$ рече саё'лъ. сни'деM въ слDњ и^ноплеме'нникъ но'щїю, и^ хи'тимъ иX до'ндеже за'ря бђ'детъ. и^ не ѓ^ста'вимъ эT нихъ мђж'а и^ рњшA вс^я бл~гая, преD ѓ^чи'ма твои'ма твори`. и^ рече і^е^ре'и прїидемъ эTсюдђ къ г~ђ”
37
37
καὶ ἐπηρώτησε Σαοὺλ τὸν Θεόν· εἰ καταβῶ ὀπίσω τῶν ἀλλοφύλων, εἰ παραδώσεις αὐτοὺς εἰς χεῖρας ᾿Ισραήλ; καὶ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
И$ въпроси саё'лъ б~а. а%ще вели'ши м^и сни'ти въ слњдъ и^ноплеме'нникъ. и^ а'ще предаси` и^хъ въ рђ'ки і^и^л~ьтомъ. и^ не эTвњща е^мђ г~ь въ дн~ь то'й”
38
38
καὶ εἶπε Σαούλ· προσαγάγετε ἐνταῦθα πάσας τὰς γωνίας τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ γνῶτε καὶ ἴδετε ἐν τίνι γέγονεν ἡ ἁμαρτία αὕτη σήμερον·
И$ рече саё'лъ стђпи'те сњмо вс^и старњ'ишины і^и^л~евы, и^ ё^разђмᲇе'те и^ ё^вњ'сте на коM бысть грњхъ се'й днsе”
39
39
ὅτι ζῇ Κύριος ὁ σώσας τὸν ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐὰν ἀποκριθῇ κατὰ ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ μου, θανάτῳ ἀποθανεῖται. καὶ οὐκ ἦν ὁ ἀποκρινόμενος ἐκ παντὸς τοῦ λαοῦ.
ЈА/ко жи'въ г~ь спасы'и і^и^л~я. а%ще л^и і^ѓ^а^наџа'на ради сн~а мое^го бы'сть с^е. смр~тїю да ё%мретъ, и^ не бњ` эTвњщава'ющаго эT всњхъ людїи і^и^л~евъ”
40
40
καὶ εἶπε παντὶ ἀνδρὶ ᾿Ισραήλ· ὑμεῖς ἔσεσθε εἰς δουλείαν, καὶ ἐγὼ καὶ ᾿Ιωνάθαν ὁ υἱός μου ἐσόμεθα εἰς δουλείαν. καὶ εἶπεν ὁ λαὸς πρὸς Σαούλ· τὸ ἀγαθὸν ἐνώπιόν σου ποίει.
И$ рече саё'лᲆ всемђ і^и^л~ю. в^ы ста'нњте по е^ді'нђ стра'нђ, а^з же і^ ѓ^а^наџа'нъ сн~ъ мо'и ста'невњ по дрђ'гђю странђ`, и^ рњшA лю'дїе кᲆ саё'лђ ја%кот^и годњ бы'сть та'ко и^ твори`”
41
41
καὶ εἶπε Σαούλ· Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, τί ὅτι οὐκ ἀπεκρίθης τῷ δούλῳ σου σήμερον; εἰ ἐν ἐμοὶ ἢ ἐν ᾿Ιωνάθαν τῷ υἱῷ μου ἡ ἀδικία; Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ δὸς δήλους· καὶ ἐὰν τάδε εἴπῃς, ἐν τῷ λαῷ σου ᾿Ισραήλ, δὸς δὴ ὁσιότητα. καὶ κληροῦται ᾿Ιωνάθαν καὶ Σαούλ, καὶ ὁ λαὸς ἐξῆλθε.
И$ рече саё'лъ г~и б~е і^и^л~евъ что` се ја%ко не эTвњща рабђ` свое^мђ днsе, и^л^и мое е^сть и^л^и сн~а мое^го, і^ѓ^а^наџа'на беꙁаконїе” Ги~ б~е і^и^л~евъ даждь зна'менїе, а%ще л^и речеши сїя на люди` своя і^и^л~я безако'нїе т^о да'ждь винђ`, и^ паде` ѓ^бличе'нїе на і^ѓ^а^наџа'на и^ саё'ла а^ людїе и^зы'доша”
42
42
καὶ εἶπε Σαούλ· βάλετε ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ μου· ὃν ἂν κατακληρώσηται Κύριος, ἀποθανέτω. καὶ εἶπεν ὁ λαὸς πρὸς Σαούλ· οὐκ ἔστι τὸ ρῆμα τοῦτο. καὶ κατεκράτησε Σαοὺλ τοῦ λαοῦ, καὶ βάλλουσιν ἀνὰ μέσον αὐτοῦ καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, καὶ κατακληροῦται ᾿Ιωνάθαν.
И$ рече саё'лъ въꙁвръзи'те жребїи на' мя, і^ на і^ѓ^а^наџа'на сн~а мое^го, и^ е^гоже ѓ^бъја^ви'тъ г~ь, смр~тїю да ё'мретᲆ” И$ рњша лю'дїе саё'лђ, нњсть с^е добръ гл~ъ, и^ ё^дръжа саё'лъ лю'ди, и^ възвръго'ша ѓ^ немъ і^ ѓ^а^наџанњ сн~њ е^го, и^ паде` на і^ѓ^а^наџа'на жребїи”
43
43
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς ᾿Ιωνάθαν· ἀπάγγειλόν μοι τί πεποίηκας. καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ ᾿Ιωνάθαν καὶ εἶπε· γευόμενος ἐγευσάμην ἐν ἄκρῳ τῷ σκήπτρῳ τῷ ἐν τῇ χειρί μου βραχὺ μέλι, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἀποθνήσκω.
И$ рече саёl къ і^ѓ^а^наџанђ сн~ђ свое^мђ и^звњсᲄи м^и чт^о е^си сътвори'лъ. і^ и^ꙁвњсти е^мђ і^ѓ^а^наџа'нᲆ. и^ рече вᲆкђша'я въкђсиX ма'ло медђ ѓ^мочи'въ конецъ копїя и^же въ рђ'кђ мое'ю”
44
44
καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαούλ· τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, ὅτι θανάτῳ ἀποθανῇ σήμερον.
И$ рече е^мђ саёl та'ко сътвори' ми б~ъ, и^ с^е приложи м^и, да смр~тїю ё%мреши дне'сь”
45
45
καὶ εἶπεν ὁ λαὸς πρὸς Σαούλ· εἰ σήμερον θανατωθήσεται ὁ ποιήσας τὴν σωτηρίαν τὴν μεγάλην ταύτην ἐν ᾿Ισραήλ; ζῇ Κύριος, εἰ πεσεῖται τριχὸς τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν· ὅτι ὁ λαὸς τοῦ Θεοῦ ἐποίησε τὴν ἡμέραν ταύτην. καὶ προσηύξατο ὁ λαὸς περὶ ᾿Ιωνάθαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ οὐκ ἀπέθανε.
И$ рњша вс^и лю'дїе къ саё'лђ, е^да` л^и ё^мре'ти и%мать і^ѓ^а^наџа'н#. съᲄвори'выи днsь сп~се'нїе вели'кое і^и^л~ю” Не бђ'ди т^о жи'въ г~ь. а%ще и^ паде'т# и^ вла'сᲆ главы` на' землю, ја^ко млsтїю бж~їею сътвори'вᲆ дн~ь сїи. и^ помоли'шася лю^дїе, ѓ^ і^ѓ^а^наџа'нњ въ дн~ь то'й и^ не ё%мретъ”
46
46
καὶ ἀνέβη Σαοὺλ ἀπὸ ὄπισθεν τῶν ἀλλοφύλων, καὶ οἱ ἀλλόφυλοι ἀπῆλθον εἰς τὸν τόπον αὐτῶν.
И$ не гна` саё'лъ въ слњдъ и^ноплеме'н#никъ. і^ и^ноплеме'н#ницы же эTи^до'ша в# мњ'сто свое`”
47
47
Καὶ Σαοὺλ κατακληροῦται ἔργον ἐπὶ ᾿Ισραήλ. καὶ ἐπολέμει κύκλῳ πάντας τούς ἐχθροὺς αὐτοῦ, εἰς τὸν Μωὰβ καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ εἰς τοὺς υἱοὺς ᾿Εδὼμ καὶ εἰς τὸν Βαιθεὼρ καὶ εἰς βασιλέα Σουβὰ καὶ εἰς τοὺς ἀλλοφύλους· οὗ ἂν ἐστράφη, ἐσώζετο.
И$ саё'лъ ё^крњпи'ся црsтвова'ти въ і^и^л~и. и^ побњди` ѓ%крsтъ вс^я врагы` своя въ моа'вᲇ, и^ въ сн~њхᲆ а^м#монXњ и^ въ сн~њхъ е^домли'хъ и^ въ вефорњ, и^ въ црsтвїи сђва'ни, и^ въ и^ноплеме'н#ницњхъ. и^ ја%може а%ще ѓ^браща'шеся т^о спсашеся”
48
48
καὶ ἐποίησε δύναμιν καὶ ἐπάταξε τὸν ᾿Αμαλὴκ καὶ ἐξείλατο τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ χειρὸς τῶν καταπατούντων αὐτόν.
И$ събра` си'лђ, и^ побњди а^мали'ка. і^ и^зба'ви і^и^л~ьты и^з рђки побњжDаю^щиX я&,
49
49
καὶ ἦσαν οἱ υἱοὶ Σαοὺλ ᾿Ιωνάθαν καὶ ᾿Ιεσσιοὺ καὶ Μελχισά· καὶ ὀνόματα τῶν δύο θυγατέρων αὐτοῦ, ὄνομα τῇ πρωτοτόκῳ Μερόβ, καὶ ὄνομα τῇ δευτέρᾳ Μελχόλ·
и^ бњша сн~ове саё'лови. і^ѓ^а^наџаn, и^ е^сђ'и, и^ мельхисђе. и^мена' же дво'ю дще'рїю е^го и^мя пр'ьворо'днњи ѓ^трокови'цы меро'ва. и^мя второ'и мельхо'ла”
50
50
καὶ ὄνομα τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ᾿Αχινοὸμ θυγάτηρ ᾿Αχιμάας. καὶ ὄνομα τῷ ἀρχιστρατήγῳ αὐτοῦ ᾿Αβεννήρ, υἱὸς Νήρ, υἱοῦ οἰκείου Σαούλ·
И$мя y женњ` е^го, а^хїѓ'нома, дщ^и а^химаа^сова. і^ и'мя старњишинњ вой е^го а^вени'ръ. сн~ъ ниро'въ, ё%й саё%ловъ”
51
51
καὶ Κὶς πατὴρ Σαοὺλ καὶ Νὴρ πατὴρ ᾿Αβεννὴρ υἱὸς ᾿Ιαμὶν υἱοῦ ᾿Αβιήλ.
Ки'съ б^о эTц~ъ саё%ловъ, а^ ни'ръ эTц~ъ вени'ровъ бы'ша сн~ове а^ви'ля”
52
52
καὶ ἦν ὁ πόλεμος κραταιὸς ἐπὶ τοὺς ἀλλοφύλους πάσας τὰς ἡμέρας Σαούλ. καὶ ἰδὼν Σαοὺλ πάντα ἄνδρα δυνατὸν καὶ πάντα ἄνδρα υἱὸν δυνάμεως καὶ συνήγαγεν αὐτοὺς πρὸς αὐτόν.
И$ б^њ бра'нь крњ'пка на и^ноплеме'н#ники, вᲆ вс^я дн~и саё%ловы. и^ кого` ви'дяше въ мђж'ех# си'лна и^ крᲇп#ка събира я& къ себњ”
Κεφάλαιο 15
Глvа, е~і”
1
1
ΚΑΙ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς Σαούλ· ἐμὲ ἀπέστειλε Κύριος χρῖσαί σε εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ νῦν ἄκουε τῆς φωνῆς Κυρίου·
И$ рече само'илъ къ саё%лђ. посла` м^я г~ь пома'ꙁати т^я на црsтво, в лю'дехъ е^го въ і^и^л~ю. и^ нн~њ послђш'аи гла'са слове'съ гн~ихъ”
2
2
τάδε εἶπε Κύριος Σαβαώθ· νῦν ἐκδικήσω ἃ ἐποίησεν ᾿Αμαλὴκ τῷ ᾿Ισραήλ, ὡς ἀπήντησεν αὐτῷ ἐν τῇ ὁδῷ ἀναβαίνοντος αὐτοῦ ἐξ Αἰγύπτου·
Си'це рече г~ь саваѓ'џъ. нн~њ эTмщђ`, ја%же сътвори` аMмали'къ і^и^л~ю, и^же срњте и& на пђти`, въсходя'щимᲆ и^мᲆ эT е^гљ=пᲄа”
3
3
καὶ νῦν πορεύου καὶ πατάξεις τὸν ᾿Αμαλὴκ καὶ ῾Ιερὶμ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ καὶ οὐ περιποιήσῃ ἐξ αὐτοῦ καὶ ἐξολοθρεύσεις αὐτὸν καὶ ἀναθεματιεῖς αὐτὸν καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ καὶ οὐ φείσῃ ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀποκτενεῖς ἀπὸ ἀνδρὸς καὶ ἕως γυναικὸς καὶ ἀπὸ νηπίου ἕως θηλάζοντος καὶ ἀπὸ μόσχου ἕως προβάτου καὶ ἀπὸ καμήλου ἕως ὄνου.
И$ нн~њ т^ы и^ди`, и^ побњди` аMмали'ка, и^ а^ри'ма. и^ вс^я ја%же сђть е^го. и^ не живи эT ни'хъ ничтоже, і^ и^скорени'ши и^хъ. и проклене'ши и&. всњ'хъ сђщ'ихъ е^го, не эTпђсти'ши и^х#. и^ да и& ё^бїеши эT мђж'еска по'лђ, и^ до же'ньска. эT ю'ношъ, и^ до с#сђщиX мле'ко. и^ эT говя'дъ до ѓ^ве'цъ. и^ эT вельблю'дъ, до ѓ^сля'тъ”
4
4
καὶ παρήγγειλε Σαοὺλ τῷ λαῷ καὶ ἐπισκέπτεται αὐτοὺς ἐν Γαλγάλοις τετρακοσίας χιλιάδας ταγμάτων καὶ τὸν ᾿Ιούδαν τριάκοντα χιλιάδας ταγμάτων.
И$ събра` лю'ди саё%лъ и^ сᲆчте я&. в галга'лXњ число'мъ же б^њ и^хъ, Wс~, пњш'ихъ. и^ Wі~. эT сн~овъ і^ё%диныхъ”
5
5
καὶ ἦλθε Σαοὺλ ἕως τῶν πόλεων ᾿Αμαλὴκ καὶ ἐνήδρευσεν ἐν τῷ χειμάρρῳ.
И$ прїиде саё'лъ до гра'да аMмаликова, и^ ё^таи^ся въ пото'цњхъ”
6
6
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸν Κιναῖον· ἄπελθε καὶ ἔκκλινον ἐκ μέσου τοῦ ᾿Αμαληκίτου, μὴ προσθῶ σε μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ σὺ ἐποίησας ἔλεος μετὰ τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ἀναβαίνειν αὐτοὺς ἐξ Αἰγύπτου· καὶ ἐξέκλινεν ὁ Κιναῖος ἐκ μέσου ᾿Αμαλήκ.
И$ рече саё%лъ къ кинњѓ^ви, и^ди` и^ пробњ'гни среди аMмали'ковъ, и^ к ни'мъ не приближа'ися да не погђблю т^я съ ни'ми, ты б^о б^њ сътвори'лъ млsть сᲆ сн~ы і^и^л~евыми, е^гда` и^схожа'хђ и^ꙁъ е^гљ=пта” И$ ё^клони'ся кинњи эT срњды аMмали'ковъ,
7
7
καὶ ἐπάταξε Σαοὺλ τὸν ᾿Αμαλὴκ ἀπὸ Εὐιλὰτ ἕως Σοὺρ ἐπὶ προσώπου Αἰγύπτου.
и^ поби` саё%лъ аMмали'ка, эT е^фᲆи^ла'џа, да'же и^ до сђ'ра преD лицемъ е^гљ=птя'нъ”
8
8
καὶ συνέλαβε τὸν ᾿Αγὰγ βασιλέα ᾿Αμαλὴκ ζῶντα καὶ πάντα τὸν λαὸν καὶ ῾Ιερὶμ ἀπέκτεινεν ἐν στόματι ρομφαίας.
И$ я'тъ а^га'га цр~я аMмали'кова жи'ва, и^ вс^я лю'ди а^ми'ня, и^ꙁби` ѓ^рђ'жїемъ и^ е^ри'ма ё^би` мече'мъ,
9
9
καὶ περιεποιήσατο Σαοὺλ καὶ πᾶς ὁ λαὸς τὸν ᾿Αγὰγ ζῶντα καὶ τὰ ἀγαθὰ τῶν ποιμνίων καὶ τῶν βουκολίων καὶ τῶν ἐδεσμάτων καὶ τῶν ἀμπελώνων καὶ πάντων τῶν ἀγαθῶν καὶ οὐκ ἐβούλοντο ἐξολοθρεῦσαι αὐτά· καὶ πᾶν ἔργον ἠτιμωμένον καὶ ἐξουδενωμένον ἐξωλόθρευσαν.
и^ вꙁя` саё%лъ и^ вс^и лю'дїе, а^га'га цр~я жи'ва, и^ бл~гая ста'да и^ па'ствины, и^ бђ'иволица, и^ ѓ^де'жа и^ виногра'ды, и^ вс^е бл~гое, и^ не хотя'хђ всего` того` и^скорени'ти, толи'ко хђж'дьшее, и^ ё^ничиже'ное раꙁъвръго'ша”
10
10
Καὶ ἐγενήθη ρῆμα Κυρίου πρὸς Σαμουὴλ λέγων·
И$ бы'сть гл~ъ гн~ь кᲆ само'илђ гл~я
11
11
παρακέκλημαι ὅτι ἐβασίλευσα τὸν Σαοὺλ εἰς βασιλέα, ὅτι ἀπέστρεψεν ἀπὸ ὄπισθέν μου καὶ τοὺς λόγους μου οὐκ ἐτήρησε. καὶ ἠθύμησε Σαμουὴλ καὶ ἐβόησε πρὸς Κύριον ὅλην τὴν νύκτα.
раская^хся, ја%ко пома'ꙁахъ саё%ла на црsтво, поне'же эTврати'ся эT мене`, и^ слове'съ мои^хᲆ не съблюде`, и^ съжали'ся само'илъ и^ възопи` къ г~ђ вс^ю но'щъ”
12
12
καὶ ὤρθρισε Σαμουὴλ καὶ ἐπορεύθη εἰς ἀπάντησιν ᾿Ισραὴλ τὸ πρωΐ. καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαοὺλ λέγοντες· ἥκει Σαμουὴλ εἰς Κάρμηλον καὶ ἀνέστακεν αὐτῷ χεῖρα καὶ ἐπέστρεψε τὸ ἅρμα. καὶ κατέβη εἰς Γάλγαλα πρὸς Σαούλ, καὶ ἰδοὺ αὐτὸς ἀνέφερεν ὁλοκαύτωσιν τῷ Κυρίῳ τὰ πρῶτα τῶν σκύλων, ὧν ἤνεγκεν ἐξ ᾿Αμαλήκ.
И$ ё^ра'ни само'илъ, и^дя'ше на срњтенїе і^и^л~ьтомъ ꙁаё%тра, и^ въꙁвњсти'ша само'илђ, гл~юще, приближа'ется саё%лъ въ карми'л#, и^ с^е ё^же ѓ^слабњ е^мђ рђка`, и^ въꙁврати'ся съ ѓ^рђж'їемъ въ галга'лы” И$ прїиде само'илъ къ саё%лђ, и^ с^е то'и самъ въꙁнося'и вс^есᲆж#же'нїе г~ђ, пр'ьвые коры'сти и^же вꙁя` на аMмали'цњхъ”
13
13
καὶ παρεγένετο Σαμουὴλ πρὸς Σαούλ, καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαούλ· εὐλογητὸς σὺ τῷ Κυρίῳ· ἔστησα πάντα, ὅσα ἐλάλησε Κύριος.
И$ прїиде само'илъ къ саё%лђ и^ рече е^мђ саё%лъ, блsве'нъ т^ы г~ђ, сътвори'хъ б^о вс^е е^ли'ко м^и гл~а г~ь”
14
14
καὶ εἶπε Σαμουήλ· καὶ τίς ἡ φωνὴ τοῦ ποιμνίου τούτου ἐν τοῖς ὠσί μου καὶ φωνὴ τῶν βοῶν, ὧν ἐγὼ ἀκούω;
И$ рече само'илъ чт^о е^сть гла'съ ста'дъ сихъ въ ё%шїю мое^ю, и^ гла'сᲆ говяD е^же а^ꙁъ слы'шђ”
15
15
καὶ εἶπε Σαούλ· ἐξ ᾿Αμαλὴκ ἤνεγκα αὐτά, ἃ περιεποιήσατο ὁ λαὸς τὰ κράτιστα τοῦ ποιμνίου καὶ τῶν βοῶν, ὅπως τυθῇ Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου, καὶ τὰ λοιπὰ ἐξωλόθρευσα.
И$ рече сао^уl эT а^м#мали'ка я& пригна'хомъ, ја%же събра'ша лю'дїе силнњ'ишая па'ствины, и^ воло'въ, ја%ко пожре'ти я& г~ђ б~ђ свое^мђ, а^ про'чая и^ꙁби'хъ”
16
16
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς Σαούλ· ἄνες καὶ ἀπαγγελῶ σοι ἃ ἐλάλησε Κύριος πρός με τὴν νύκτα· καὶ εἶπεν αὐτῷ· λάλησον.
И$ рече само'илъ къ саё%лђ, пожди` въꙁвњщђ т^и ја%же гл~а г~ь къ мнњ` в сі'ю но'щь”
17
17
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς Σαούλ· οὐχὶ μικρὸς εἶ σὺ ἐνώπιον αὐτοῦ ἡγούμενος σκήπτρου φυλῆς ᾿Ισραήλ; καὶ ἔχρισέ σε Κύριος εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ.
И$ рече е^мђ саё%лъ гл~и, и^ реq само'илъ къ саё%лђ, е^да` не ма'лъ быs ты преD нимᲆ, и^ не властели'на ли тя поста'ви хорђгви`, колњ'на і^и^л~ева, и^ пома'ꙁа т^я г~ь на црsтво і^и^л~ево”
18
18
καὶ ἀπέστειλέ σε Κύριος ἐν ὁδῷ καὶ εἶπέ σοι· πορεύθητι καὶ ἐξολόθρευσον τοὺς ἁμαρτάνοντας εἰς ἐμέ, τὸν ᾿Αμαλήκ, καὶ πολεμήσεις αὐτοὺς ἕως συντελέσῃς αὐτούς.
И$ посла` т^я г~ь пђте'мъ, и^ рече т^и и^ди` и^скорени` а^м#мали'ка, и^ не поми'лђ'и съгрњш#шихъ предо мно'ю, и^ побњди'ся с ни'ми до сконча'нїя и^хъ”
19
19
καὶ ἱνατί οὐκ ἤκουσας φωνῆς Κυρίου, ἀλλ᾿ ὥρμησας τοῦ θέσθαι ἐπὶ τὰ σκῦλα καὶ ἐποίησας τὸ πονηρὸν ἐνώπιον Κυρίου;
И$ почто` не послђ'ша гла'са гн~я, по всемђ` е^ли'ко гл~ат^и, н^о ё^стреми'ся на коры'сть пожре'ти ю&, и^ сътвори` лђка'вое преD гм~ъ”
20
20
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Σαμουήλ· διὰ τὸ ἀκοῦσαί με τῆς φωνῆς τοῦ λαοῦ· καὶ ἐπορεύθην τῇ ὁδῷ, ᾗ ἀπέστειλέ με Κύριος, καὶ ἤγαγον τὸν ᾿Αγὰγ βασιλέα ᾿Αμαλὴκ καὶ τὸν ᾿Αμαλὴκ ἐξωλόθρευσα·
И$ рече саё%лъ къ само'и^лђ, послђш'ахъ гла'са гн~я, і^ и^до'хъ пђте'мъ и^м#же посла` м^я г~ь, и^ приведо'хᲆ а^га'га цр~я а^м#мали'кова, и^ а^м#мали'ки и^скоренихъ”
21
21
καὶ ἔλαβεν ὁ λαὸς τῶν σκύλων ποίμνια καὶ βουκόλια, τὰ πρῶτα τοῦ ἐξολοθρεύματος, θῦσαι ἐνώπιον Κυρίου Θεοῦ ἡμῶν ἐν Γαλγάλοις.
И$ вꙁя'ша лю'ди коры'сти стаDныя, и^ бђ'иволы, и^ преDняа коры'сти на пожрњ'нїе г~а б~а на'шего в галга'лњхъ”
22
22
καὶ εἶπε Σαμουήλ· εἰ θελητὸν τῷ Κυρίῳ ὁλοκαυτώματα καὶ θυσίας ὡς τὸ ἀκοῦσαι φωνῆς Κυρίου; ἰδοὺ ἀκοὴ ὑπὲρ θυσίαν ἀγαθὴν καὶ ἡ ἐπακρόασις ὑπὲρ στέαρ κριῶν·
И$ реq само'илъ къ саё%лђ е^да` л^и бы'ша и^ ё^го'дны г~ђ вс^есъж#же'нїя и^ жр'ьтвы, н^о лђ'чши е^сть послђшати гла'са гн~я, и^ ё'не е^сть жр'ьтвы бл~ги послђша'нїе, и^ паче тђ'ка ѓ%вня”
23
23
ὅτι ἁμαρτία οἰώνισμά ἐστιν, ὀδύνην καὶ πόνους θεραφὶν ἐπάγουσιν· ὅτι ἐξουδένωσας τὸ ρῆμα Κυρίου, καὶ ἐξουδενώσει σε Κύριος μὴ εἶναι βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ.
ЈА/ко ё^бо грњ'хъ е^сть чарова'нїе, та'ко грњ'хъ е^сть противле'нїе, ја%ко грњ'хъ есть и%долопоклоне'нїе, та'ко грњ'хъ е^сть престђпа'ти ꙁа'повњди гн~я, ја%ко ё^ничижи'лъ е^си гл~ы гн~я, и^ ё^ничижи'т# т^я г~ь, не бы'ти тебњ` цр~ю въ і^и^л~и”
24
24
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Σαμουήλ· ἡμάρτηκα ὅτι παρέβην τὸν λόγον Κυρίου καὶ τὸ ρῆμά σου, ὅτι ἐφοβήθην τὸν λαὸν καὶ ἤκουσα τῆς φωνῆς αὐτῶν·
И$ рече саё'лъ къ само'и^лђ съгрњшихᲆ ја%ко престђпи'хъ слово гн~е, и^ гл~ъ твои, ё^боя%хъ бо ся людїи, и^ послђшахъ гласа и^хъ”
25
25
καὶ νῦν ἆρον δὴ τὸ ἁμάρτημά μου καὶ ἀνάστρεψον μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ προσκυνήσω Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου.
И$ нн~њ вњдњ ѓ^ грњсњ мое^мъ, и^ въꙁ#вратися съ мно'ю да поклоню'ся г~ђ б~ђ”
26
26
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς Σαούλ· οὐκ ἀναστρέφω μετὰ σοῦ, ὅτι ἐξουδένωσας τὸ ρῆμα Κυρίου, καί ἐξουδενώσει σε Κύριος τοῦ μὴ εἶναι βασιλέα ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ.
И$ рече само'илъ къ саё%лђ, не въꙁвращђ'ся с тобо'ю. ја^ко ё^ничижи'лъ е^си гл~ъ гн~ь. и^ ё^ничижи'тъ т^я г~ь не бы'ти тебњ` цр~ю въ і^и^л~и”
27
27
καὶ ἐπέστρεψε Σαμουὴλ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ τοῦ ἀπελθεῖν. καὶ ἐκράτησε Σαοὺλ τοῦ πτερυγίου τῆς διπλοΐδος αὐτοῦ καὶ διέρρηξεν αὐτό·
И$ эTврати` лице` свое` само'илъ, эTи^ти` хотя` эT него`. и^ я'тъ саё%лъ ꙁа въскры'лїе риZ е^го, и^ раздра` и^хъ,
28
28
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Σαμουήλ· διέρρηξε Κύριος τὴν βασιλείαν σου ἀπὸ ᾿Ισραὴλ ἐκ χειρός σου σήμερον καὶ δώσει αὐτὴν τῷ πλησίον σου τῷ ἀγαθῷ ὑπὲρ σέ·
и^ рече е^мђ само'илъ, эTя г~ь црsтво і^и^л~ево эT рђ'кђ твое^ю дне'сь, и^ да'сть е& бли'жнемђ твое^мђ. и^ бл~жа'ишђ тебе`”
29
29
καὶ διαιρεθήσεται ᾿Ισραὴλ εἰς δύο, καὶ οὐκ ἀποστρέψει οὐδὲ μετανοήσει, ὅτι οὐχ ὡς ἄνθρωπός ἐστι τοῦ μετανοῆσαι αὐτός.
И$ победи'тель въ люде'хъ і^и^л~евыхъ не эTстђп'итᲆ, и^ не ѓ^брати'тся ниже покаеTся ст~ыи і^и^л~евъ, ја%ко не чл~къ еs пока'ятися. то'и б^о ꙁапрети'тъ и^ не пребђ'дет#”
30
30
καὶ εἶπε Σαούλ· ἡμάρτηκα, ἀλλὰ δόξασόν με δὴ ἐνώπιον πρεσβυτέρων ᾿Ισραὴλ καὶ ἐνώπιον λαοῦ μου καὶ ἀνάστρεψον μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ προσκυνήσω Κυρίῳ τῷ Θεῷ σου.
И$ рече саё%лъ съгрњши'хъ г~и. н^о просла'ви м^я преD ста'рцы і^и^л~евы, и^ преD людми` мои'ми, и^ възврати'ся съ мно'ю, и^ поклоню'ся г~ђ б~ђ твое^мђ”
31
31
καὶ ἀνέστρεψε Σαμουὴλ ὀπίσω Σαοὺλ καὶ προσεκύνησε τῷ Κυρίῳ.
И$ въꙁврати'ся само'илъ въ слњ'дъ саё%ла, и^ поклони'ся г~ђ”
32
32
καὶ εἶπε Σαμουήλ· προσαγάγετέ μοι τὸν ᾿Αγὰγ βασιλέα ᾿Αμαλήκ. καὶ προσῆλθε πρὸς αὐτὸν ᾿Αγὰγ τρέμων, καὶ εἶπεν ᾿Αγάγ· εἰ οὕτω πικρὸς ὁ θάνατος;
И$ реq само'иl приведњте м^и сᲇ'мо а^га'га цр~я а^м#мали'кова. и^ прїиде к немђ` а^га'гъ трепе'ща. и^ рече а^га'гъ ЭO го'рко смр~ть”
33
33
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς ᾿Αγάγ· καθότι ἠτέκνωσε γυναῖκας ἡ ρομφαία σου, οὕτως ἀτεκνωθήσεται ἐκ γυναικῶν ἡ μήτηρ σου, καὶ ἔσφαξε Σαμουὴλ τὸν ᾿Αγὰγ ἐνώπιον Κυρίου ἐν Γαλγάλ.
И$ реq само'илъ къ а^га'гђ, ја%коже бещаDствова жены` ѓ^рђ'жїе твое`. та'ко бещади'тся в жена'хъ ма'ти твоя`” И$ ꙁакла` само'илъ а^га'га преD гм~ъ въ галга'лњхъ”
34
34
καὶ ἀπῆλθε Σαμουὴλ εἰς ᾿Αρμαθαίμ, καὶ Σαοὺλ ἀνέβη εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰς Γαβαά.
И$ эTи'де само'илъ въ сармаџе'мђ. и^ саё%лъ эTи'де в до'мᲆ сво'и въ гава'вђ”
35
35
καὶ οὐ προσέθετο ἔτι Σαμουὴλ ἰδεῖν τὸν Σαοὺλ ἕως ἠμέρας θανάτου αὐτοῦ, ὅτι ἐπένθει Σαμουὴλ ἐπὶ Σαούλ· καὶ Κύριος μετεμελήθη ὅτι ἐβασίλευσε τὸν Σαοὺλ ἐπὶ ᾿Ισραήλ.
И$ не приложи` само'илъ ктомђ` ви'дњти саё%ла, и^ до дн~е смр~ти е^го. н^о пла'каше само'илъ по саё%лњ, ꙁа е^же ка'яшеся г~ь ја%ко црsтвова саё%лъ въ і^и^л~и”
Κεφάλαιο 16
Глvа, ѕ~і”
1
1
ΚΑΙ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· ἕως πότε σὺ πενθεῖς ἐπὶ Σαούλ, κἀγὼ ἐξουδένωκα αὐτὸν μὴ βασιλεύειν ἐπὶ ᾿Ισραήλ; πλῆσον τὸ κέρας σου ἐλαίου, καὶ δεῦρο ἀποστείλω σε πρὸς ᾿Ιεσσαὶ ἕως Βηθλεέμ, ὅτι ἑώρακα ἐν τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ ἐμοὶ βασιλέα.
И$ рече г~ь къ само'и^лђ, доко'лњ т^ы пла'чеши по саё%лњ. а%з# ё^ничижиX не црsтвова'ти въ і^ил~и е^мђ. и^ рече и^спо'лни ро'гъ і^е^ле'ю. и^ прїиди` послю` т^я къ і^е^с#се'ю въ виџлеѓ'мъ. ја%ко ё^зрњ'хъ въ сн~њ'хъ е^го себњ` цр~я”
2
2
καὶ εἶπε Σαμουήλ· πῶς πορευθῶ; καὶ ἀκούσεται Σαοὺλ καὶ ἀποκτενεῖ με. καὶ εἶπε Κύριος· δάμαλιν βοῶν λαβὲ ἐν τῇ χειρί σου καὶ ἐρεῖς· θῦσαι τῷ Κυρίῳ ἥκω·
И$ реq самоилъ ка'ко поидђ` и^ ё^слы'шитъ саё%лъ и^ ё^бі'етъ м^я. и^ рече г~ь ю%ницђ эT воло'въ, прїими` в рђ'цњ с^и. и^ рече'ши пожрњт'и гв~и прїидоX”
3
3
καὶ καλέσεις τὸν ᾿Ιεσσαὶ εἰς τὴν θυσίαν, καὶ γνωριῶ σοι ἃ ποιήσεις, καὶ χρίσεις ὃν ἂν εἴπω πρός σε.
И$ призове'ши і^е^с#се'я, и^ сн~ы е^го на жр'ьᲄвђ. и^ а'ꙁъ т^и покажђ` ја%же сътвори'ши. и^ пома'жеши м^и е^го'же т^и рекђ`”
4
4
καὶ ἐποίησε Σαμουὴλ πάντα, ἃ ἐλάλησεν αὐτῷ Κύριος, καὶ ἦλθεν εἰς Βηθλεέμ. καὶ ἐξέστησαν οἱ πρεσβύτεροι τῆς πόλεως τῇ ἀπαντήσει αὐτοῦ καὶ εἶπαν· εἰρήνη ἡ εἴσοδός σου, ὁ βλέπων;
И$ сътвори` само'илъ вс^я е^ли'ко рече е^мђ г~ь. и^ прїиде въ виџлеѓ'мъ. и^ ё^жасо'шася ста'рцы гра'да, і^ и^ꙁыидо'ша въ срњте'нїи его. и^ рњш'а ми'ръ вхо'дђ твое^мђ, ЭO проꙁорли'вче”
5
5
καὶ εἶπεν· εἰρήνη· θῦσαι τῷ Κυρίῳ ἥκω, ἁγιάσθητε καὶ εὐφράνθητε μετ᾿ ἐμοῦ σήμερον, καὶ ἡγίασε τὸν ᾿Ιεσσαὶ καὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἐκάλεσεν αὐτοὺς εἰς τὴν θυσίαν.
И$ рече въ ми'рњ пожрњт'и г~ђ прїидо'хъ. ѓ^ст~и'теся и^ въꙁвесели'теся дне'сь со мно'ю. и^ ѓ^ст~и і^е^с#се'я и^ сн~ы е^го. и^ приꙁва` я& на жр'ътвђ”
6
6
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ εἰσιέναι αὐτοὺς καὶ εἶδε τὸν ᾿Ελιὰβ καὶ εἶπεν· ἀλλὰ καὶ ἐνώπιον Κυρίου χριστὸς αὐτοῦ.
И$ бы'сть е^гда` въведе` я& и^ ви'дњ е^лїа'ва. и^ рече а^ще с^и е^сть преD гм~ъ цр~ь е^го”
7
7
καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· μὴ ἐπιβλέψῃς ἐπὶ τὴν ὄψιν αὐτοῦ μηδὲ εἰς τὴν ἕξιν μεγέθους αὐτοῦ, ὅτι ἐξουδένωκα αὐτόν· ὅτι οὐχ ὡς ἐμβλέψεται ἄνθρωπος, ὄψεται ὁ Θεός, ὅτι ἄνθρωπος ὄψεται εἰς πρόσωπον, ὁ δὲ Θεὸς ὄψεται εἰς καρδίαν.
И$ рече г~ь само'илђ не ꙁри` на лице` е^го, ни на ѓ^бы'чаи вели'чества е^го. ја%ко ё^ничижи'хъ и& поне'же б^о не та'ко зриT чл~кᲆ” ја%ко зри'тъ б~ъ, ја%ко чл~къ ви'дитъ на лице`. а^ б~ъ ви'дитъ на срDце”
8
8
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Ιεσσαὶ τὸν ᾿Αμιναδάβ, καὶ παρῆλθε κατὰ πρόσωπον Σαμουήλ, καὶ εἶπεν· οὐδὲ τοῦτον ἐξελέξατο ὁ Θεός.
И$ приꙁва` і^е^с#се'и и^ а^минада'ва, и^ преDста'ви и& преD лице'мъ само'ила. и^ рече само'илъ. н^и сего и^ꙁбра` г~ь.
9
9
καὶ παρήγαγεν ᾿Ιεσσαὶ τὸν Σαμά· καὶ εἶπε· καὶ ἐν τούτῳ οὐκ ἐξελέξατο Κύριος.
и^ приведе` і^е^с#се'и сам#ма'я, и^ рече и^ сего не и^збра` г~ь.
10
10
καὶ παρήγαγεν ᾿Ιεσσαὶ τοὺς ἑπτὰ υἱοὺς αὐτοῦ ἐνώπιον Σαμουήλ· καὶ εἶπε Σαμουήλ· οὐκ ἐξελέξατο Κύριος ἐν τούτοις.
и^ приведе` і^е^с#се'и вс^ю, з~, сн~овъ свои^хъ преD само'ила. и^ рече само'илъ къ і^е^с#се'ю, не и^збра` г~ь всњхъ сиX”
11
11
καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς ᾿Ιεσσαί· ἐκλελοίπασι τὰ παιδάρια; καὶ εἶπεν· ἔτι ὁ μικρὸς ἰδοὺ ποιμαίνει ἐν τῷ ποιμνίῳ. καὶ εἶπε Σαμουὴλ πρὸς ᾿Ιεσσαί· ἀπόστειλον καὶ λαβὲ αὐτόν, ὅτι οὐ μὴ κατακλιθῶμεν ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτόν.
И$ рече па'кы само'и^лъ кᲆ і^е^с#се'ю, не доста` л^и ё%же дњтїи. и^ реq і^е^с#се'и и^ е^ще` е^сть е^ді'нъ ма'лъ, и^ се'й пасеT на па'жити. и^ реq само'илъ кᲆ і^е^с#се'ю. посли` и^ приведи и&, ја%ко не и%мамъ и^зыити`, а%ще то'й не прїидеT сњмо,
12
12
καὶ ἀπέστειλε καὶ εἰσήγαγεν αὐτόν· καὶ αὐτὸς πυρράκης μετὰ κάλλους ὀφθαλμῶν καὶ ἀγαθὸς ὁράσει Κυρίῳ. καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Σαμουήλ· ἀνάστα καὶ χρῖσον τὸν Δαυίδ, ὅτι οὗτός ἐστιν ἀγαθός.
и^ посла` и^ въведе и&. бњ б^о се'й чр'ъмеn до'брыма ѓ^чи'ма, и^ бл~гъ възо'роM” И рече г~ь къ само'илђ. въста'ни и^ пома'жи дв~да ја%кото'й бл~гъ е^сть”
13
13
καὶ ἔλαβε Σαμουὴλ τὸ κέρας τοῦ ἐλαίου καὶ ἔχρισεν αὐτὸ ἐν μέσῳ τῶν ἀδελφῶν αὐτοῦ, καὶ ἐφήλατο πνεῦμα Κυρίου ἐπὶ Δαυὶδ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ἐπάνω. καὶ ἀνέστη Σαμουὴλ καὶ ἀπῆλθεν εἰς ᾿Αρμαθαίμ.
И$ прїя'тъ само'илъ ро'гъ со і^е^леѓM” и^ пома'за и& посредᲇ бра'тїа е^го. и^ ноша'шеся дх~ъ гн~ь наD двд~омъ, эT того` дн~е и^ пото'мъ” И$ въста` само'иl эTи%де въ сармаџе'мђ”
14
14
Καὶ πνεῦμα Κυρίου ἀπέστη ἀπὸ Σαούλ, καὶ ἔπνιγεν αὐτὸν πνεῦμα πονηρὸν παρὰ Κυρίου.
И$ дх~ъ гн~ь эTстђпи` эT саё'ла, и^ давля'ше и& дђхъ лђка'выи эT г~а”
15
15
καὶ εἶπαν οἱ παῖδες Σαοὺλ πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ δὴ πνεῦμα Κυρίου πονηρὸν πνίγει σε·
И$ рњша ѓ^тро'цы саё%лови к не'мђ. се нн~њ дXђ лђка'выи эT г~а да'витъ т^я”
16
16
εἰπάτωσαν δὴ οἱ δοῦλοί σου ἐνώπιόν σου, καὶ ζητησάτωσαν τῷ Κυρίῳ ἡμῶν ἄνδρα εἰδότα ψάλλειν ἐν κινύρᾳ, καὶ ἔσται ἐν τῷ εἶναι πνεῦμα πονηρὸν ἐπί σοι καὶ ψαλῇ ἐν τῇ κινύρᾳ αὐτοῦ καὶ ἀγαθόν σοι ἔσται καὶ ἀναπαύσει σε.
да и%дђтъ раби` твои` нн~њ преD тобо'ю и^ възы'щђтъ господи'нђ на'шемђ мђж'а зна'юща въ гђ'сли пњти. и^ вънегда' же бђдеT дђхъ лђка'выи, на тебњ`. и^ тогда` да пое^тъ въ гђ'сли своя`. и^ бл~гот^и бђ'детъ и^ поко'итъ т^я”
17
17
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· ἴδετε δή μοι ἄνδρα ὀρθῶς ψάλλοντα καὶ εἰσαγάγετε αὐτὸν πρός με.
И$ рече саё%лъ къ ѓ^тро'комъ свои^мъ. ви'дњсте л^и коли` мђж'а до'брњ пою'ща. и^зыщи'те и^ въведи'те и& ко мнњ`”
18
18
καὶ ἀπεκρίθη εἷς τῶν παιδαρίων αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἑώρακα υἱὸν τῷ ᾿Ιεσσαὶ Βηθλεεμίτην καὶ αὐτὸν εἰδότα ψαλμόν, καὶ ὁ ἀνὴρ συνετὸς καὶ πολεμιστὴς καὶ σοφὸς λόγῳ, καὶ ὁ ἀνὴρ ἀγαθὸς τῷ εἴδει, καὶ Κύριος μετ᾿ αὐτοῦ.
И$ эTвњща е^мђ е^ді'нъ эT ѓ^тро'къ е^го, и^ ре'че. с^е нн~њ ви'дњхъ сн~а і^е^с#се'ѓва и^зъ виџлеѓ'ма. и^ то'и вњ'дыи пᲇтїе и^ мђ'жъ разђ'менъ, и^ чл~кобо'рецъ и^ мђдръ въ словеси`. и^ мђ'жъ бл~гъ видњнїемъ, и^ г~ь с ни'мъ”
19
19
καὶ ἀπέστειλε Σαοὺλ ἀγγέλους πρὸς ᾿Ιεσσαὶ λέγων· ἀπόστειλον πρός με τὸν υἱόν σου Δαυὶδ τὸν ἐν τῷ ποιμνίῳ σου.
И$ посла` саё'лъ вњстни^ки къ і^ес#се'ю гл~я. пђсти` ко мнњ` дв~да сн~а свое^го, и^же е^сть ё^ ста'да твое^го.
20
20
καὶ ἔλαβεν ᾿Ιεσσαὶ γομὸρ ἄρτων καὶ ἀσκὸν οἶνου καὶ ἔριφον αἰγῶν ἕνα καὶ ἐξαπέστειλεν ἐν χειρὶ Δαυὶδ τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ πρὸς Σαούλ.
и^ възе'мъ і^ес#се'и бре'мя хлњ'бовъ и^ мњхᲆ вина`, и^ козля` эT ко'зъ е^ді'но и^ посла кᲆ саё'лђ рђко'ю двд~овою сн~а свое^го”
21
21
καὶ εἰσῆλθε Δαυὶδ πρὸς Σαοὺλ καὶ παρειστήκει ἐνώπιον αὐτοῦ· καὶ ἠγάπησεν αὐτὸν σφόδρα, καὶ ἐγενήθη αὐτῷ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ.
И$ въни'де дв~дъ къ саё'лђ, и^ преDста преD ни'мъ. и^ възлюби` и& ѕњло саё'лъ, бы'сᲄь е^мђ нося'и ѓ^рђжїе е^го”
22
22
καὶ ἀπέστειλε Σαοὺλ πρὸς ᾿Ιεσσαὶ λέγων· παριστάσθω δὴ Δαυὶδ ἐνώπιον ἐμοῦ, ὅτι εὗρε χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς μου.
И$ посла` саё'лъ къ і^е^с#се'ѓ^ви гл~я. не дњ'и дв~да да пребђ'детъ ё^ мене`, ја%ко ѓ^брњте блгDть преD ѓчи'ма мои'ма.
33
23
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ εἶναι πνεῦμα πονηρὸν ἐπὶ Σαοὺλ καὶ ἐλάμβανε Δαυὶδ τὴν κινύραν καὶ ἔψαλλεν ἐν χειρὶ αὐτοῦ. καὶ ἀνέψυχε Σαούλ, καὶ ἀγαθὸν αὐτῷ. καὶ ἀφίστατο ἀπ᾿ αὐτοῦ τὸ πνεῦμα τὸ πονηρόν.
и^ бы'сть е^гда` бы'ти дђхђ нечи'стђ вᲆ саё'лњ. и^ прїимъ дв~дъ рђкама свои'ма гђ'сли, и^ поя'ше и& и^ эTдохнђ` саё'лъ и^ бл~го е^мђ бы'сть и^ эTстђпи` эT него` дђхъ нечи'стыи”
Κεφάλαιο 17
Глvа, з~і”
1
1
ΚΑΙ συνάγουσιν ἀλλόφυλοι τὰς παρεμβολὰς αὐτῶν εἰς πόλεμον καὶ συνάγονται εἰς Σοκχὼθ τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ παρεμβάλλουσιν ἀνὰ μέσον Σοκχὼθ καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Αζηκὰ ᾿Εφερμέμ.
И$ събира'шася и^ноплеме'нници, въ по'лки своя на' брань и^ събра'шася в сокхо'џњ і^ё^де'истемъ. и^ ста'ша средњ сокхо'џа. въ срњди а^зи'ка въ а'фездо'мине”
2
2
καὶ Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ συνάγονται καὶ παρεμβάλλουσιν ἐν τῇ κοιλάδι αὐτοὶ καὶ παρατάσσονται εἰς πόλεμον ἐξεναντίας τῶν ἀλλοφύλων.
И$ саё'лᲆ и^ мђжи і^и^л~еви събра'шася. и^ внидо'ша въ ё^до'ль тереви'н#џю. строя'хђться на' брань и^зыиᲄи къ и^ноплеменникоM”
3
3
καὶ ἀλλόφυλοι ἵστανται ἐπὶ τοῦ ὄρους ἐνταῦθα, καὶ ᾿Ισραὴλ ἵσταται ἐπὶ τοῦ ὄρους ἐνταῦθα, καὶ ὁ αὐλὼν ἀνὰ μέσον αὐτῶν.
І$ и^ноплеме'нницы стоя'хђ на горњ` ѓ^со'бе. і^и^л~ь сᲄоя'ше ѓ^со'бе. ё^до'ль же междђ и%ми бя'хђ”
4
4
καὶ ἐξῆλθεν ἀνὴρ δυνατὸς ἐκ τῆς παρατάξεως τῶν ἀλλοφύλων Γολιὰθ ὄνομα αὐτῶν ἐκ Γέθ, ὕψος αὐτοῦ τεσσάρων πήχεων καὶ σπιθαμῆς·
І$ и^зы'де мђжᲆ си'ленъ. и^с по'лкъ и^ноплеме'нникъ, и%мя е^мђ голїя'дъ, эT меге'џа. высота' же е^го бя'ше ѕ~, лако'тъ, и^ пя'дь”
5
5
καὶ περικεφαλαία ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ θώρακα ἁλυσιδωτὸν αὐτὸς ἐνδεδυκώς, καὶ ὁ σταθμὸς τοῦ θώρακος αὐτοῦ πέντε χιλιάδες σίκλων χαλκοῦ καὶ σιδήρου·
И$ шле'мъ мњдянъ на главњ` е^го. и^ бро'ня ја^ко ё'жа и^ꙁви'ты в ня'же ѓ^болче'нъ бя'ше. и^ число бро'нь е^го, Wе~. си'кли. мњры мњди и^ желњꙁа”
6
6
καὶ κνημῖδες χαλκαῖ ἐπὶ τῶν σκελῶν αὐτοῦ, καὶ ἀσπὶς χαλκῆ ἀνὰ μέσον τῶν ὤμων αὐτοῦ·
И поно'жи мњдяны ве'рхђ го'ленїю е^го. и^ щи'тъ мњдянъ на пле'щђ е^го”
7
7
καὶ ὁ κοντὸς τοῦ δόρατος αὐτοῦ ὡσεὶ μέσακλον ὑφαινόντων, καὶ ἡ λόγχη αὐτοῦ ἑξακοσίων σίκλων σιδήρου· καὶ ὁ αἴρων τὰ ὅπλα αὐτοῦ προεπορεύετο αὐτοῦ.
И$ ко'пїе в рђкђ е^го ја%ко вода` и^щище'но блеща'щеся. и^ сђ'лица е^го, х~. си'кль мњры желњꙁа в не'и. и^ нося` ѓ^рђжїе е^го пре'ди и^дя'ше преD нимъ”
8
8
καὶ ἔστη καὶ ἀνεβόησεν εἰς τὴν παράταξιν ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· τί ἐκπορεύεσθε παρατάξασθαι πολέμῳ ἐξεναντίας ἡμῶν; οὐκ ἐγώ εἰμι ἀλλόφυλος καὶ ὑμεῖς ῾Εβραῖοι τοῦ Σαούλ; ἐκλέξασθε ἑαυτοῖς ἄνδρα καὶ καταβήτω πρός με,
И$ ста'въ и^ въꙁопи` преD по'лки і^и^л~евыма, и^ рече и^мъ. почт^о и^ꙁыдо'сте въполчи'тися л^и на' брань проти'вђ на'мъ. нњсмь л^и а^ꙁъ и^ноплеме'нникъ и^ вы` е^вре'и. сᲆ саё'ломъ пришеDшїи. и^ꙁбери'те в себњ мђжа да сни'девњся, и^ побо'рется со мно'ю”
9
9
καὶ ἐὰν δυνηθῇ πολεμῆσαι πρός με καὶ ἐὰν πατάξῃ με, καὶ ἐσόμεθα ὑμῖν εἰς δούλους· ἐὰν δὲ ἐγὼ δυνηθῶ καὶ πατάξω αὐτόν, ἔσεσθε ἡμῖν εἰς δούλους καὶ δουλεύσετε ἡμῖν.
И$ а^ще възмо'жет# со мно'ю бра'тися и^ ѓ^долње^тъ м^и. т^о бђ'демъ ва'мъ раби`. А$ще л^и а^ꙁъ възмогђ` ѓ^долњти и&. бђдеᲄе вы` на'мъ раби`. и^ порабоᲄае^те наM”
10
10
καὶ εἶπεν ὁ ἀλλόφυλος· ἰδοὺ ἐγὼ ὠνείδισα τὴν παράταξιν ᾿Ισραὴλ σήμερον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ· δότε μοι ἄνδρα, καὶ μονομαχήσομεν ἀμφότεροι.
И$ рече и^ноплеме'нникъ. с^е а^ꙁъ днsе ё^ничижи'хъ по'лкъ і^и^л~евъ, въ дн~ешнїи дн~ь рекъ дади'те м^и мђжа и^же побо'ретъ со мно'ю е^ді'нъ”
11
11
καὶ ἤκουσε Σαοὺλ καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ τὰ ρήματα τοῦ ἀλλοφύλου ταῦτα καὶ ἐξέστησαν καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα*.
И$ слы'ша саё'лъ, и^ весь і^и^л~ь гл~ы и^ноплеме'ннича, и^ ё^жасо'шася, и^ ё^боя'шася ѕњ'ло”
32
12
Καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Σαούλ· μὴ δὴ συμπεσέτω καρδία τοῦ Κυρίου μου ἐπ᾿ αὐτόν· ὁ δοῦλός σου πορεύσεται καὶ πολεμήσει μετὰ τοῦ ἀλλοφύλου τούτου.
дв~дъ же е^фраџе'е^въ. сїи бњ` эT виџлеѓ'ма і^ю'дина, и%мя же эTц~ђ е^го і^е^с#се'и, е^мђже б^њ и~, сн~овъ. въ дн~и же саё'ловы б^њ мђжъ то'и, состарњ'ся въ мђже'хᲆ ѕњ'ло”
33
13
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸν Δαυὶδ· οὐ μὴ δυνήσῃ πορευθῆναι πρὸς τὸν ἀλλόφυλον τοῦ πολεμεῖν μετ᾿ αὐτοῦ, ὅτι παιδάριον εἶ σύ, καὶ αὐτὸς ἀνὴρ πολεμιστὴς ἐκ νεότητος αὐτοῦ.
І$ и^до'ша тр^и сн~ы і^е^с#се'ѓ^вы старњ'ишїи на' брань съ саё'ломъ, и^ме'на же сн~овъ е^го пошеDшихъ на' брань, е^лїа'въ перворо'дныи е^го, и^ вторы'и а^минада'въ. и^ тре'тїи са'м#ма”
34
14
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Σαούλ· ποιμαίνων ἦν ὁ δοῦλός σου τῷ πατρὶ αὐτοῦ ἐν τῷ ποιμνίῳ, καὶ ὅταν ἤρχετο ὁ λέων καὶ ἡ ἄρκος καὶ ἐλάμβανε πρόβατον ἐκ τῆς ἀγέλης,
дв~дъ же б^њ ю^нњ'ишїи, и^ тр^и старњ'ишїи е^го, и^до'ша въ слњдъ саё'ла”
35
15
καὶ ἐξεπορευόμην ὀπίσω αὐτοῦ καὶ ἐπάταξα αὐτὸν καὶ ἐξέσπασα ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ, καὶ εἰ ἐπανίστατο ἐπ᾿ ἐμέ, καὶ ἐκράτησα τοῦ φάρυγγος αὐτοῦ καὶ ἐπάταξα καὶ ἐθανάτωσα αὐτόν.
дв~дъ же възврати'вшися эT саё'ла эTи'де па'сти ѓ^вца` эTц~а свое^го въ виџлеѓ'мъ”
36
16
καὶ τὸν λέοντα καὶ τὴν ἄρκον ἔτυπτεν ὁ δοῦλός σου, καὶ ἔσται ὁ ἀλλόφυλος ὁ ἀπερίτμητος ὡς ἓν τούτων· οὐχὶ πορεύσομαι καὶ πατάξω αὐτόν, καὶ ἀφελῶ σήμερον ὄνειδος ἐξ ᾿Ισραήλ; διότι τίς ὁ ἀπερίτμητος οὗτος, ὃς ὠνείδισε παράταξιν Θεοῦ ζῶντος;
И$ прихожда'ше и^ноплеме'нникъ ё'тро и^ въ ве'черъ, ја^вля'ющися преD і^и^л~емъ, м~ дн~їи”
37
17
Κύριος, ὃς ἐξείλατό με ἐκ χειρὸς τοῦ λέοντος καὶ ἐκ χειρὸς τῆς ἄρκου, αὐτὸς ἐξελεῖταί με ἐκ χειρὸς τοῦ ἀλλοφύλου τοῦ ἀπεριτμήτου τούτου. καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Δαυίδ· πορεύου, καὶ ἔσται Κύριος μετὰ σοῦ.
И$ рече і^е^с#се'и дв~дђ сн~ђ свое^мђ. въꙁми` ё'бо бра'тома ᲄвои^ма мњрђ е%фи мђки`, и^ десять хлњ'бъ си'хъ і^ и^ди` в по'лкᲆ, и^ да'ждь бра'тома твои^ма”
38
18
καὶ ἐνέδυσε Σαοὺλ τὸν Δαυὶδ μανδύαν καὶ περικεφαλαίαν χαλκῆν περὶ τὴν κεφαλήν αὐτοῦ
И$ де'сять сы'роv эT мле'ка сего` и^ да'ждь ты'сђщникђ. и^ бра'тїю свою` посети'ши въ ми'ре. и^ е^ли'ко а%ще требђ'ютъ ё^вњ'си. праꙁнова'ти же бђ'деши со мно'ю”
39
19
καὶ ἔζωσε τὸν Δαυὶδ τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ ἐπάνω τοῦ μανδύου αὐτοῦ. καὶ ἐκοπίασε περιπατήσας ἅπαξ καὶ δίς· καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Σαούλ· οὐ μὴ δύνωμαι πορευθῆναι ἐν τούτοις, ὅτι οὐ πεπείραμαι. καὶ ἀφαιροῦσιν αὐτὰ ἀπ᾿ αὐτοῦ.
Саё%л же и^ вс^и лю'дїе бњхђ въ ё^до'ли дриѓ'си. ратђ'юще съ и^ноплеме'н#ники”
40
20
καὶ ἔλαβε τὴν βακτηρίαν αὐτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐξελέξατο ἑαυτῷ πέντε λίθους λείους ἐκ τοῦ χειμάρρου καὶ ἔθετο αὐτοὺς ἐν τῷ καδίῳ τῷ ποιμαινικῷ τῷ ὄντι αὐτῷ εἰς συλλογὴ καὶ σφενδόνην αὐτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ προσῆλθε πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν ἀλλόφυλον.*
И$ въста` дв~дъ эT ё%тра, ѓ%вца же ѓ^ста'ви сᲆ стра'жею, и^ взя` ја%коже ꙁаповᲇ'да е^мђ эTц~ъ е^го і^е^с#се'и эTи'де. и^ пришеD на мњсто и^дњже и^схожда'хђ си'лнїи на' врань. и^ въпија%хђ во по'лцехъ.
42
21
καὶ εἶδε Γολιὰθ τὸν Δαυὶδ καὶ ἐξητίμασεν αὐτόν, ὅτι αὐτὸς ἦν παιδάριον καὶ αὐτὸς πυρράκης μετὰ κάλλους ὀφθαλμῶν.
ꙁане'же въѓ^рђжа'шеся і^и^л~ь проти'вђ и^ноплеме'нникоM і^ и^ноплеме'нницы въѓ^рђжа'хђся проти'вђ і^и^л~я”
43
22
καὶ εἶπεν ὁ ἀλλόφυλος πρὸς Δαυίδ· ὡσεὶ κύων ἐγώ εἰμι, ὅτι σὺ ἔρχῃ ἐπ᾿ ἐμὲ ἐν ράβδῳ καὶ λίθοις; καὶ εἶπε Δαυίδ· οὐχί, ἀλλ᾿ ἢ χείρων κυνός. καὶ κατηράσατο ὁ ἀλλόφυλος τὸν Δαυὶδ ἐν τοῖς θεοῖς αὐτοῦ.
И$ положи` дв~дᲆ бре'мя свое` в рђкаX стра'жа. и^ тече` въ по'лк# и^ пришеD въпроси` бра'тїю свою въ ми'ре”
44
23
καὶ εἶπεν ὁ ἀλλόφυλος πρὸς Δαυίδ· δεῦρο πρός με, καὶ δώσω τὰς σάρκας σου τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς κτήνεσι τῆς γῆς.
Гл~ющђ же е^мђ съ ни'ми. и^ с^е мђжъ а^месе'искїи е^мђже и%мя голија%дъ филисти'млянинъ эT ге'џы, пришеD эT по'лковъ и^ноплеме'нническиX и^ гл~а по словесе'мъ ѓ%нымъ. и^ слы'шаv дв~дъ”
45
24
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τὸν ἀλλόφυλον· σὺ ἔρχῃ πρός με ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν δόρατι καὶ ἐν ἀσπίδι, κἀγὼ πορεύομαι πρός σε ἐν ὀνόματι Κυρίου Θεοῦ Σαβαὼθ παρατάξεως ᾿Ισραήλ, ἣν ὠνείδισας σήμερον·
Вс^и же мђжи і^и^л~еви е^гда` ви'дњша мђжа. пробегнђша эT лица` е^го, ё^боја%ша бо ся ѕњло`”
46
25
καὶ ἀποκλείσει σε Κύριος σήμερον εἰς τὴν χεῖρά μου, καὶ ἀποκτενῶ σε καὶ ἀφελῶ τὴν κεφαλήν σου ἀπὸ σοῦ καὶ δώσω τὰ κῶλά σου καὶ τὰ κῶλα παρεμβολῆς ἀλλοφύλων ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ καὶ τοῖς θηρίοις τῆς γῆς, καὶ γνώσεται πᾶσα ἡ γῆ, ὅτι ἔστι Θεὸς ἐν ᾿Ισραήλ·
И$ рњша мђжи і^и^л~ьтески, ви'дњсте л^и мђжа сего въсходя'ща. ја%ко поноси'ти і^и^л~я прїиде. и^ а'ще бђдетъ мђжъ и^же ё^бїетъ е^го. ѓ^богати'тъ е^го цр~ь бога'тествомъ ве'лїимᲆ. и^ дщеr свою` да'сть е^мђ, и^ до'мъ эTц~а е^го сътвори'тъ свобо'денъ въ і^и^л~и”
47
26
καὶ γνώσεται πᾶσα ἡ ἐκκλησία αὕτη ὅτι οὐκ ἐν ρομφαίᾳ καὶ δόρατι σῴζει Κύριος, ὅτι τοῦ Κυρίου ὁ πόλεμος, καὶ παραδώσει Κύριος ὑμᾶς εἰς χεῖρας ἡμῶν.
И$ реq дв~дъ къ мђжеM стоја%щимъ с ниM гл~я. чт^о сътвори'те мђжђ, и^же ё^бїетъ и^ноплеме'нника сего`. и^ эTи'метъ поно'съ эT і^и^л~я. ја%ко кт^о е^сᲄь и^ноплеме'нникъ неѓ^брњꙁаныи се'и. и^же поно'ситъ по'лкђ б~а жива'го.
48
27
καὶ ἀνέστη ὁ ἀλλόφυλος καὶ ἐπορεύθη εἰς συνάντησιν Δαυίδ.
И$ реко'ша е^мђ лю'дїе по словеси` пре'жнеM гл~юще, та'ко сътвори'тся мђжђ и^же ё^бїе'тъ е^го”
49
28
καὶ ἐξέτεινε Δαυὶδ τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς τὸ κάδιον καὶ ἔλαβεν ἐκεῖθεν λίθον ἕνα καὶ ἐσφενδόνισε καὶ ἐπάταξε τὸν ἀλλόφυλον ἐπὶ τὸ μέτωπον αὐτοῦ, καὶ διέθυ ὁ λίθος διά τῆς περικεφαλαίας εἰς τὸ μέτωπον αὐτοῦ, καὶ ἔπεσεν ἐπί πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν.*
И$ слы'шавъ е^лиа%въ бра'тъ е^го старњ'ишїи. вънегда` гл~ати е^мђ къ мђжемъ, и^ разᲆгнњ'вася ја%ростїю е^лїа'въ на дв~да, и^ рече` почт^о с^е прише'лъ е^си. и^ комђ` ѓ^ста'ви малы'я ѓ%вца ѓ^ны` въ пђсᲄы'ни, вњ'де б^о а'ꙁъ го'рдость твою`, и^ ѕло'бђ срDца твое^го, ја%ко видњ'нїя ради бра'ни прише'лъ е^си сњмо”
51
29
καὶ ἔδραμε Δαυὶδ καὶ ἐπέστη ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἔλαβε τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτὸν καὶ ἀφεῖλε τὴν κεφαλήν αὐτοῦ. καὶ εἶδον οἱ ἀλλόφυλοι ὅτι τέθνηκεν ὁ δυνατὸς αὐτῶν, καὶ ἔφυγον.
И$ рече` дв~дъ, чт^о сътвори'хъ нн~њ. нњ'сть л^и рњчь,
52
30
καὶ ἀνίστανται ἄνδρες ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα καὶ ἠλάλαξαν καὶ κατεδίωξαν ὀπίσω αὐτῶν ἕως εἰσόδου Γὲθ καὶ ἕως τῆς πύλης ᾿Ασκάλωνος, καὶ ἔπεσον τραυματίαι τῶν ἀλλοφύλων ἐν τῇ ὁδῷ τῶν πυλῶν καὶ ἕως Γὲθ καὶ ἕως ᾿Ακκαρών.
и^ эTврати'ся эT него` проти'вђ и%номђ. и^ рече` по словеси` семђ`. и^ эTвеща'ша е^мђ лю'дїе по словеси` пре'жнемђ”
53
31
καὶ ἀνέστρεψαν ἄνδρες ᾿Ισραὴλ ἐκκλίνοντες ὀπίσω τῶν ἀλλοφύλων καὶ κατεπάτουν τὰς παρεμβολὰς αὐτῶν.
И$ слы'шаны бы'ша гл~ы, и%хже гл~а дв~дъ. и^ възвести'ша преD саё'ломъ, и^ поја%ша е^го лю'дїе и^ приведо'ша преD саё'ла.
54
32
καὶ ἔλαβε Δαυὶδ τὴν κεφαλὴν τοῦ ἀλλοφύλου, καὶ ἤνεγκεν αὐτὴν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἔθηκεν ἐν τῷ σκηνώματι αὐτοῦ.** —————————————— *
и^ рече` дв~дъ къ саё'лђ да не ё^жаса'ется срDце господи'нђ мое^мђ ѓ^ се'мъ. и^ да и%детъ ра'бъ тво'и, и^ побо'рется сᲆ и^ноплеме'нникомъ си'мъ”
12
33
Καὶ εἶπε Δαυὶδ υἱὸς ἀνθρώπου ᾿Εφραθαίου· οὗτος ἐκ Βηθλεὲμ ᾿Ιούδα, καὶ ὄνομα αὐτῷ ᾿Ιεσσαί, καὶ αὐτῷ ὀκτῲ υἱοί· καὶ ὁ ἀνὴρ ἐν ταῖς ἡμέραις Σαοὺλ πρεσβύτερος ἐληλυθὼς ἐν ἀνδράσι.
И$ рече саё'лъ къ дв~дђ не мо'жеши и^ти`, къ и^ноплеме'нникђ семђ`, и^ побори'тися с ни'мъ. ја%кот^ы дњт'ищъ е^си. а^ с^е мђжъ боре'цъ е^сть эT ю'ности свое'я”
13
34
καὶ ἐπορεύθησαν οἱ τρεῖς υἱοὶ ᾿Ιεσσαὶ οἱ μείζονες ὀπίσω Σαοὺλ εἰς πόλεμον, καὶ ὄνομα τῶν υἱῶν αὐτοῦ τῶν πορευθέντων εἰς τὸν πόλεμον, ᾿Ελιὰβ ὁ πρωτότοκος αὐτοῦ καὶ ὁ δεύτερος αὐτοῦ ᾿Αμιναδὰβ καὶ ὁ τρίτος αὐτοῦ Σαμμά.
И$ рече дв~дъ кᲆ саё'лђ, послђшаи гл~ы раба` твое^го. е^да` пася'хъ а^зъ эTц~а свое^го ста'да. и^ е^гда` прихожда'ше ле'въ и^л^и медвᲇдица, и^ въсхища'ше эT сᲄа'дъ ѓ^вцђ е^ді'нђ”
14
35
καὶ Δαυὶδ αὐτός ἐστιν ὁ νεώτερος καὶ οἱ τρεῖς οἱ μείζονες ἐπορεύθησαν ὀπίσω Σαούλ.
И$ а'ꙁъ въ слњдъ е^го и^схожда'хъ и^ поража'хъ и&. і^ и^ꙁъторгаX и^ꙁъ ё%стъ е^го взя'тое, и^ а'ще въспротивля'ше ми ся. т^о е%мъ ꙁа горта'нь е^го и^ раꙁбива'хъ,
15
36
Καὶ Δαυὶδ ἀπῆλθε καὶ ἀνέστρεψεν ἀπὸ τοῦ Σαούλ, ποιμαίνων τὰ πρόβατα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν Βηθλεέμ.
и^ ё^мръщвя'хъ и^хъ ра'бъ твои” И$ а'ще бђдетъ и^ноплеме'нникъ се'и бес по'мощи. ја%коже и^ звњрїе ѓ^ни`, т^о не и^дђ л^и и^ поражђ` и& и^ эTи^мђ` дне'сь поноше'нїе і^и^л~ево. понеже непоко'рныи се'и и^ноплеме'нникъ, ё^ничижи` повелњнїе б~а жи'ва”
16
37
καὶ προῆγεν ὁ ἀλλόφυλος ὀρθρίζων καὶ ὀψίζων καὶ ἐστηλώθη τεσσαράκοντα ἡμέρας.
И$ рече` двDъ г~ь ја%коже и^ꙁя'тъ м^я эT ё'стъ львоv и^ эT рђки` медвњдица. сїи же г~ь и^ꙁми` м^я эT рђкђ и^ноплеме'нн#ика сего непоко'рнаго. и^ рече саё'лъ къ дв~дђ. и^ди` и^ бђди г~ь с тобо'ю.
17
38
καὶ εἶπεν ᾿Ιεσσαὶ πρὸς Δαυίδ· λαβὲ δὴ τοῖς ἀδελφοῖς σου οἰφὶ τοῦ ἀλφίτου καὶ δέκα ἄρτους τούτους καὶ διάδραμε εἰς τὴν παρεμβολὴν καὶ δὸς τοῖς ἀδελφοῖς σου,
и^ ѓ^блече` саё'лъ дв~да ѓ^де'жею и^ шле'мъ мњдянъ възложи` на главђ` е^го.
18
39
καὶ τὰς δέκα τρυφαλίδας τοῦ γάλακτος τούτου εἰσοίσεις τῷ χιλιάρχῳ, καὶ τοὺς ἀδελφούς σου ἐπισκέψῃ εἰς εἰρήνην, καὶ ὅσα ἂν χρῄζωσι γνώσῃ.
и^ препоја^са` и& ѓ^рђжїемъ е^го верхђ` ѓ^де'жи е^го” И$ дв~дъ похожа` въ ѓ^рђжїи` сњмо и^ ѓ^ва'мо, и^ ё^трђди'ся. б^њ б^о мно'жество ѓ^рђжїя на не'мъ, и^ рече` дв~дъ саё'лђ, не могђ` и^ти` вᲆ ѓ^рђжїи` семъ, ја%ко нњсмъ ѓ^бы'клᲆ е^го, и^ взя'ша эT него ѓ^рђжїе”
19
40
καὶ Σαοὺλ αὐτὸς καὶ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ κοιλάδι τῆς δρυὸς πολεμοῦντες μετὰ τῶν ἀλλοφύλων.
И$ взя` па'лицђ свою` вᲆ рђкђ, і^ и^ꙁбра` себњ пя'ть ка'менїи до'бръ эT поᲄока и^ вложи` я& в тобо'лецъ па'стыр#скїи, и^же ноша'ше, и^ пра'щђ и^мы'и в рђкђ свое'ю, і^ и'де к# мђжеви и^ноплеме'нникђ”
20
41
καὶ ὤρθρισε Δαυὶδ τὸ πρωΐ, καὶ ἀφῆκε τὰ πρόβατα φύλακι, καὶ ἔλαβε καὶ ἀπῆλθε, καθὰ ἐνετείλατο αὐτῷ ᾿Ιεσσαί· καὶ ἦλθεν εἰς τὴν στρογγύλωσιν καὶ δύναμιν τὴν ἐκπορευομένην εἰς τὴν παράταξιν· καὶ ἠλάλαξαν ἐν τῷ πολέμῳ.
І$ и^дя'ше и^ноплеме'нникъ, и^ды'и на побњдђ къ дв~дђ, и^ нося'и ѓ^рђжїе е^го пред ни'мъ и^дя'ше”
21
42
καὶ παρετάξαντο ᾿Ισραὴλ καὶ οἱ ἀλλόφυλοι παράταξιν ἐξεναντίας παρατάξεως.
И$ ви'дњ голїја%дъ и^ноплеме'нникъ дв~да ѓ^беꙁчествова'ше и&, ꙁане дњтищъ б^њ и^ черме'нъ и^ лњпъ ѓ^чи'ма”
22
43
καὶ ἀφῆκε Δαυὶδ τὰ σκεύη αὐτοῦ ἀφ᾿ ἑαυτοῦ ἐπὶ χεῖρα φύλακος καὶ ἔδραμεν εἰς τὴν παράταξιν καὶ ἦλθε καὶ ἠρώτησε τοὺς ἀδελφοὺς αὐτοῦ εἰς εἰρήνην.
И рече` и^ноплеме'нникъ къ дв~дђ, та'к же л^и е^смь а'ꙁъ ја%ко пе'съ, да и%деши проти'вђ мн^њ съ па'лицею то'кмо и^ ка'менїемъ, и^ прокля'тъ и^ноплеме'нникъ дв~да боги` свои'ми
23
44
καὶ αὐτοῦ λαλοῦντος μετ᾿ αὐτῶν, ἰδοὺ ἀνὴρ ὁ μεσαῖος ἀνέβαινε, Γολιὰθ ὁ Φιλισταῖος ὄνομα αὐτῷ ἐκ Γέθ, ἐκ τῶν παρατάξεων τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ἐλάλησε κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα καὶ ἤκουσε Δαυίδ.
и^ рече` и^ноплеме'нникъ къ дв~дђ и^ди` на' мя, и^ дамъ пло'ть твою пти'цамъ нбsнымъ, и^ звњреM зе'мныM”
24
45
Καὶ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ἰδεῖν αὐτοὺς τὸν ἄνδρα, καὶ ἔφυγον ἐκ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα.
И рече` дв~дъ и^ноплеме'нникђ, т^ы и^деши на' мя въ ѓ^рђжїи и^ въ бро'няхᲆ и^ съ щи'томъ, а%ꙁ же и^дђ` на' тя вᲆ и%мя г~а саваѓ'џа, б~а, наста'вника і^и^л~ева и^ е^гоже т^ы ё^ничижи` дне'сь”
25
46
καὶ εἶπεν ἀνὴρ ᾿Ισραήλ· εἰ ἑωράκατε τὸν ἄνδρα τὸν ἀναβαίνοντα τοῦτον, ὅτι ὀνειδῖσαι τὸν ᾿Ισραὴλ ἀνέβη; καὶ ἔσται ἀνήρ, ὃς ἂν πατάξῃ αὐτόν, πλουτίσει αὐτὸν ὁ βασιλεὺς πλοῦτον μέγαν καὶ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ δώσει αὐτῷ καὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ποιήσει ἐλεύθερον ἐν τῷ ᾿Ισραήλ.
И$ преда'ти т^я и%мать б~ъ днесь вᲆ рђ'цњ мои` и^ ё^бїю` т^я, и^ эTи^мђ` главђ` твою эT тебе`, и^ да'мъ тњлотвое`, и^ телеса` по'лка твое^го и^ноплеме'ннича въ дн~ь сїи пти'цамъ нбsнымъ, и^ звњремъ зе'мнымъ, и^ разђмњ'етъ вс^я земля`, ја%ко есᲄь г~ь б~ъ въ і^и^л~и”
26
47
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τοὺς ἄνδρας τοὺς συνεστηκότας μετ᾿ αὐτοῦ λέγων· ἢ ποιηθήσεται τῷ ἀνδρί, ὃς ἂν πατάξει τὸν ἀλλόφυλον ἐκεῖνον, καὶ ἀφελεῖ ὀνειδισμὸν ἀπὸ ᾿Ισραήλ; ὅτι τίς ἀλλόφυλος ὁ ἀπερίτμητος αὐτός, ὅτι ὠνείδισε παράταξιν Θεοῦ ζῶντος;
И$ раꙁђмњ'етᲆ весь събо'ръ се'и, ја^ко ни ѓ^рђ'жїемъ н^и бро'нями сп~са'етъ г~ь, ја%ко гн~я е^сᲄь бра'нь с^и, и^ преда'сть в^ы г~ь в рђки на'ша”
27
48
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ λαὸς κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο λέγων· οὕτως ποιηθήσεται τῷ ἀνδρί, ὃς ἂν πατάξει αὐτόν.
И$ въста'въ и^ноплеме'нник# и^дя'ше ско'ро на срњте'нїе дв~дђ, и^ ё^скори` дв~дъ и^ тече` с по'лка на срњте'нїе и^ноплеме'нникђ”
28
49
καὶ ἤκουσεν ᾿Ελιὰβ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ὁ μείζων ἐν τῷ λαλεῖν αὐτὸν πρὸς τοὺς ἄνδρας καὶ ὠργίσθη θυμῷ ᾿Ελιὰβ ἐν τῷ Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἱνατί τοῦτο κατέβης καὶ ἐπὶ τίνα ἀφῆκας τὰ μικρὰ πρόβατα ἐκεῖνα ἐν τῇ ἐρήμῳ; ἐγὼ οἶδα τὴν ὑπερηφανίαν σου καὶ τὴν κακίαν τῆς καρδίας σου, ὅτι ἕνεκεν τοῦ ἰδεῖν τὸν πόλεμον κατέβης.
И$ простре` рђкђ свою в тобо'лецъ, и^зя` и^ꙁ него ка'мень еді'нъ и^ вложи` въ пра'ще, врь'же ка'менеM и^ ё^рази` и^ноплеме'нника в чело`, и^ ё^нъꙁе` ка'мень поD шле'момᲆ е^го в чело` его, и^ паде` голїја%дъ на лицы` свое^мъ на ꙁемли`”
29
50
καὶ εἶπε Δαυίδ· τί ἐποίησα νῦν; οὐχί ρῆμά ἐστι;
И$ ё^крᲇпи'ся дв~дъ наD и^ноплеме'нникомъ, и^ ё^мр~тви и& пра'щею и^ ка'менеM. и^ ё^би и&, и^ ѓ^рђжїя не бњ в рђцњ` его”
30
51
καὶ ἐπέστρεψε παρ᾿ αὐτοῦ εἰς ἐναντίον ἑτέρου καὶ εἶπε κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο, καὶ ἀπεκρίθη αὐτῷ ὁ λαὸς κατὰ τὸ ρῆμα τοῦ πρώτου.
И тече` ско'ро дв~дъ и^ ста` наD ним#, и^ прїе^мᲆ ѓ^рђжїе е^го і^ и^звлече` и& эT ја%дрђ е^го ё^мертви` и&, и^ эTсњче` и^мъ главђ` е^го, и^ ви'дњвше и^ноплеме'нницы, ја%ко ё^же ё%мре си'лныи и^хъ и^ бњжа`ша”
31
52
καὶ ἠκούσθησαν οἱ λόγοι, οὓς ἐλάλησε Δαυίδ, καὶ ἀνηγγέλησαν ὀπίσω Σαοὺλ καὶ παρέλαβεν αὐτόν. *
И$ въста'вше мђжи і^и^л~еви, і^ё%дины, и^ въскли'кнђвше и^ гна'ша съза'ди, до мњста меге'џова, и^ до вра'тъ а^сколоньскихᲆ, и^ падоша ја%звами мно'ѕи и^ноплеме'нницы по пђти` до враT мегеџа и^ а^сколона”
41
53
Καὶ ἐπορεύθη ὁ ἀλλόφυλος πορευόμενος καὶ ἐγγίζων πρὸς Δαυίδ, καὶ ἀνὴρ ὁ αἴρων τὸν θυρεὸν ἔμπροσθεν αὐτοῦ, καὶ ἐπέβλεψεν ὁ ἀλλόφυλος *
И$ възврати'шася мђжи і^и^л~еви гна'вшїися въ слDњ и^ноплеме'нникъ і^ и^зби'вше по'лки и^хъ”
50
54
Καὶ ἐκραταίωσε Δαυὶδ ὑπὲρ τὸν ἀλλόφυλον ἐν τῇ σφενδόνῃ καὶ ἐν τῷ λίθῳ, καὶ ἐπάταξε τὸν ἀλλόφυλον καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν· καὶ ρομφαία οὐκ ἦν ἐν χειρὶ Δαυίδ. *
И$ взяT дв~дъ главђ` и^ноплеменничђ, и^ внесе` ю& въ і^ерsлі'мъ. и^ ѓ^рђжїе е^го положи` вᲆ хра'мњ,
55
55
Καὶ ὡς εἶδε Σαοὺλ τὸν Δαυὶδ ἐκπορευόμενον εἰς ἀπάντησιν τοῦ ἀλλοφύλου, εἶπε πρὸς ᾿Αβεννὴρ τὸν ἄρχοντα τῆς δυνάμεως· Υἱὸς τίνος ὁ νεανίσκος οὗτος; καὶ εἶπεν ᾿Αβεννήρ· ζῇ ἡ ψυχή σου, βασιλεῦ, εἰ οἶδα.
и^ е^гда` ви'дњ саё%лъ дв~да исходя'ща, въ стрњте'нїе и^ноплеме'нникђ, рече` къ а^вени'рђ кня'ѕю си'лы, чїи есть сн~ъ ю%ноша се'и а^венире и^ рече а^вени'ръ да живе'тъ дш~а твоя` цр~ю, ја%ко не ви'дњ”
56
56
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἐπερώτησον σύ, υἱὸς τίνος ὁ νεανίσκος οὗτος.
И$ рече цр~ь, въпроси` ё^бот^ы чїи есть сн~ъ ю%ноша се'и”
57
57
καὶ ὡς ἐπέστρεψε Δαυὶδ τοῦ πατάξαι τὸν ἀλλόφυλον, καὶ παρέλαβεν αὐτὸν ᾿Αβεννὴρ καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν ἐνώπιον Σαούλ, καὶ ἡ κεφαλὴ τοῦ ἀλλοφύλου ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
И$ ја%ко възврати'ся двDъ по ё^бїенїи` и^ноплеме'н#ника. поя` е^го а^вени'рᲆ и^ приведе` е^го преD саё%ла. глава` же иноплеме'ннича б^њ в рђцњ` е^го”
58
58
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Σαούλ· υἱὸς τίνος εἶ, παιδάριον, καὶ εἶπε Δυαίδ· υἱὸς δούλου σου ᾿Ιεσσαὶ τοῦ Βηθλεεμείτου.
И$ рече к немђ саё'лъ, чїи еси сн~ъ ю%ноше, и^ рече дв~дъ, сн~ъ раба` твое^го і^е^ссе'я, эT виџлеѓ'ма”
Κεφάλαιο 18
Глvа, и~і”
6
1
*ΚΑΙ ἐξῆλθον αἱ χορεύουσαι εἰς συνάντησιν Δαυὶδ ἐκ πασῶν πόλεων ᾿Ισραὴλ ἐν τυμπάνοις καὶ ἐν χαρμοσύνῃ καὶ ἐν κυμβάλοις.
И$ бы'сть е^гда` преста` гл~ати къ саё%лђ. и^ дш~а и^ѓ^а^наџа'на съ дш~ею дв~довою съпряже'ся. и^ въꙁлюби` е^го и^ѓ^а^наџа'нъ эT дш~а свое^я”
7
2
καὶ ἐξῆρχον αἱ γυναῖκες καὶ ἔλεγον· ἐπάταξε Σαοὺλ ἐν χιλιάσιν αὐτοῦ καὶ Δαυὶδ ἐν μυριάσιν αὐτοῦ.
И$ поя'тъ е^го саё%лъ въ дн~и ѓ%ны, и не даде` е^мђ въꙁврати'тися въ доM эTц~а е^го”
8
3
καὶ πονηρὸν ἐφάνη τὸ ρῆμα ἐν ὀφθαλμοῖς Σαοὺλ περὶ τοῦ λόγου τούτου, καὶ εἶπε· τῷ Δαυὶδ ἔδωκαν τὰς μυριάδας καὶ ἐμοὶ ἔδωκαν τὰς χιλιάδας.**
И$ ꙁавњща` и^ѓ^а^наџа'нъ съ дв~домъ завњт'ъ, за не'же въꙁлюби е^го эT дш~а свое^я”
12
4
καὶ ἐφοβήθη Σαοὺλ ἀπὸ προσώπου Δαυίδ,
И$ съвлече'ся и^ѓ^а^наџа'нъ съ ри'ꙁы свое^я, и^ да` ю& двд~ви, і^ и'ны ѓ^де'жи своя` да'же до ѓ^рђж'їя свое^го, и^ до лђ'ка свое^го, и^ до по'яса свое^го”
13
5
καὶ ἀπέστησεν αὐτὸν ἀπ᾿ αὐτοῦ καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἑαυτῷ χιλίαρχον, καὶ ἐξεπορεύετο καὶ εἰσεπορεύετο ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ.
І$ и^схожда'ше дв~дъ въ всњ'хъ пђте'хъ, и^дњж'е а%ще посыла'ше е^го саё%лъ, поста'ви же е^го саё%лъ наD мђжи` во'искими, и^ ё^го'денъ б^њ преD ѓ^чи'ма всњ'хъ люде'и, и^ преD слђга'ми саё%ловыми”
14
6
καὶἦν Δαυὶδ ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ συνιῶν, καὶ Κύριος ἦν μετ᾿ αὐτοῦ.
И$ быs, внегда` входи'ти и^мъ, вънегда въꙁврати'ся дв~дъ эT побњжде'нїя и^ноплеме'нникъ, і^ и^ꙁыидо'ша дв~ы ликоствђ'ющїи на срњте'нїе саё%ла цр~я, эT всњ'хъ гра'дъ і^и^л~евыхᲆ пою'ще и^ скачюще, в тљ=м#па'нњхъ съ ра'достїю и^ съ гђ'сльми”
15
7
καὶ εἶδε Σαοὺλ ὡς αὐτὸς συνιεῖ σφόδρα, καὶ εὐλαβεῖτο ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ.
И$ хожда'хђ же'ны ликђ'юще и^ гл~юще, побњди саё%лъ съ ты'сящами а^ дв~дъ съ тма'ми,
16
8
καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδας ἠγάπα τὸν Δαυίδ, ὅτι αὐτὸς εἰσεπορεύετο καὶ ἐξεπορεύετο πρὸ προσώπου τοῦ λαοῦ.***
и^ раꙁгнњ'вася саё%лᲆ ѕњ'ло лђка'вы б^о ја^ви'шася гл~ы преD ѓ^чи'ма саё%ловыма ѓ^ словеси` се'мъ, и^ рече саё%лъ, дв~дви даша тмы`, а^ мнњ` да'ша ᲄы'сяща, и^ что же е^мђ не быs толи'ко црsтво”
20
9
Καὶ ἠγάπησε Μελχὸλ ἡ θυγάτηρ Σαοὺλ τὸν Δαυίδ, καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαούλ, καὶ ηὐθύνθη ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ.
И$ б^њ пострњка'емъ саё%лъ дв~домъ эT того` дн~е и^ пото'мъ”
21
10
καὶ εἶπε Σαούλ· δώσω αὐτὴν αὐτῷ, καὶ ἔσται αὐτῷ εἰς σκάνδαλον. καὶ ἦν ἐπὶ Σαοὺλ χεὶρ ἀλλοφύλων.
И$ бы'сть эT ё%трњшнего дн~е, и^ нападе` дђ'хъ лђка'выи эT г~а на саё%ла, и^ прорица'ше посредњ` до'мђ свое^го, и^ дв~дъ поя'ше въ гђ'сли ја%коже и^ по вся` дн~и, ко'пїе же в рђ'кђ саё%лю”
22
11
καὶ ἐνετείλατο Σαοὺλ τοῖς παισὶν αὐτοῦ λέγων· λαλήσετε ὑμεῖς λάθρᾳ τῷ Δαυὶδ λέγοντες· ἰδοὺ θέλει ἐν σοὶ ὁ βασιλεύς, καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ ἀγαπῶσί σε, καὶ σὺ ἐπιγάμβρευσον τῷ βασιλεῖ.
И$ вꙁе'мъ саё%лъ ко'пїе и^ рече поражђ` дв~да къ стњнњ`, и^ ё^клони'ся дв~дъ эT лица` его два'щи”
23
12
καὶ ἐλάλησαν οἱ παῖδες Σαοὺλ εἰς τὰ ὦτα Δαυὶδ τὰ ρήματα ταῦτα, καὶ εἶπε Δαυίδ· εἰ κοῦφον ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν ἐπιγαμβρεῦσαι βασιλεῖ; κἀγὼ ἀνὴρ ταπεινὸς καὶ οὐχὶ ἔνδοξος.
И$ ё^боя'ся саё%лᲆ эT лица` двд~ва, ја%ко г~ь б^њ с ни'мᲆ, а^ эT саё%ла эTстђпи`”
24
13
καὶ ἀπήγγειλαν οἱ παῖδες Σαοὺλ αὐτῷ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα, ἃ ἐλάλησε Δαυίδ.
И$ эTста'ви е^го саё%лъ эT себе`, и^ постави е^го въ ѓ%бласти свое'и ты'сђщника' і^ и^схожDа'ше, и^ вᲆсхожDа'ше преD люDми”
25
14
καὶ εἶπε Σαούλ· τάδε ἐρεῖτε τῷ Δαυίδ· οὐ βούλεται ὁ βασιλεὺς ἐν δόματι, ἀλλ᾿ ἢ ἐν ἑκατὸν ἀκροβυστίαις ἀλλοφύλων ἐκδικῆσαι ἐχθροὺς τοῦ βασιλέως· καὶ Σαοὺλ ἐλογίσατο ἐμβαλεῖν αὐτὸν εἰς χεῖρας τῶν ἀλλοφύλων.
И$ бњ дв~дъ въ всњ'хъ пђте'хъ свои^хъ смысля` и^ г~ь б^њ с ни'мъ”
26
15
καὶ ἀπαγγέλλουσιν οἱ παῖδες Σαοὺλ τῷ Δαυὶδ τὰ ρήματα ταῦτα, καὶ ηὐθύνθη ὁ λόγος ἐν ὀφθαλμοῖς Δαυὶδ ἐπιγαμβρεῦσαι τῷ βασιλεῖ.
И ви'дњ саёl ја%кото'и смы'слитъ ѕњ'ло, и^ сђмня'шеся эT лица` е^го”
27
16
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἐπορεύθη αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ καὶ ἐπάταξεν ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις ἑκατὸν ἄνδρας καὶ ἀνήνεγκε τὰς ἀκροβυστίας αὐτῶν. καὶ ἐπιγαμβρεύεται τῷ βασιλεῖ καὶ δίδωσιν αὐτῷ τὴν Μελχὸλ θυγατέρα αὐτοῦ αὐτῷ εἰς γυναῖκα.
Ве'сь же і^и^л~ь, і^ и^ё'да любля'хђ дв~да. ја%ко се'и въсхожда'ше і^ и^схожда'ше, преD лице'мᲆ всXњ люді'и”
28
17
καὶ εἶδε Σαοὺλ ὅτι Κύριος μετὰ Δαυὶδ καὶ πᾶς ᾿Ισραήλ ἠγάπα αὐτόν,
И$ рече саё%лъ къ дв~дђ, с^е дщи моя` большая меро'вᲆ, сїю тебᲇ да'мъ в женђ`, то'кмо бђди м^и вᲆ сн~а си'лы, и^ побора'и бра'ни гн~и, саё%лъ б^о рече да не бђ'детъ рђка` моя` на неM, н^о да бђдеT рђка` и^ноплеме'нническа”
29
18
καὶ προσέθετο εὐλαβεῖσθαι ἀπὸ Δαυὶδ ἔτι. —————————————— *
И$ рече дв~дъ къ саё'лђ кт^о а%ꙁъ е^смь, и живо'тъ эTц~а мое^го въ і^и^л~и, ја%ко да бђ'дђ ꙁя'ть црsкїи”
1
19
Καὶ ἐγένετο ὡς συνετέλεσε λαλῶν πρὸς Σαούλ, καὶ ἡ ψυχὴ ᾿Ιωνάθαν συνεδέθη τῇ ψυχῇ Δαυὶδ καὶ ἠγάπησεν αὐτὸν ᾿Ιωνάθαν κατὰ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ.
И$ бы'сть въ вре'мя е^гда` да'ти е^мђ меро'въ дще'рь саё%ловђ дв~дови, сїя же дася есрои'лю молаџи'тъскомђ въ женђ`.
2
20
καὶ ἔλαβεν αὐτὸν Σαοὺλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτὸν ἐπιστρέψαι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
и^ въꙁлюби' же мельхо'ла дщ^и саё%лова дв~да. и^ въꙁвњсти'ша с^е саё'лђ и^ ё^го'дно бы'сть преD ѓ^чи'ма е^го сло'вот^о”
3
21
καὶ διέθετο ᾿Ιωνάθαν καὶ Δαυὶδ ἐν τῷ ἀγαπᾶν αὐτὸν κατὰ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ.
И$ реq саё'лъ да'мъ е^мђ` и^ бђ'детъ е^мђ на събла'ꙁнъ. и^ бђ'детъ б^о на не'мъ рђка` и^ноплеме'ннича. и^ рече саё'лъ кᲆ дв~дђ. си'лъ ра'ди бђ'деши м^и ꙁя'ть дне'сь”
4
22
καὶ ἐξεδύσατο ᾿Ιωνάθαν τὸν ἐπενδύτην τὸν ἐπάνω καὶ ἔδωκεν αὐτὸν τῷ Δαυὶδ καὶ τὸν μανδύαν αὐτοῦ καὶ ἕως τῆς ρομφαίας αὐτοῦ καὶ ἕως τοῦ τόξου αὐτοῦ καὶ ἕως τῆς ζώνης αὐτοῦ.
И$ ꙁаповњ'да саё'лъ ѓ%трокоM свои^мᲆ гл~я. р#цњт'е в^ы та'ино дв~дђ гл~юще. с^е цр~ь хо'щетᲆ да'ти ꙁа' тя дще'рь свою`, и^ вс^и ѓ%троцы лю'бятъ т^я, и^ т^ы бђ'ди ꙁя'ть цр~ю”
5
23
καὶ ἐξεπορεύετο Δαυίδ, ἐν πᾶσιν, οἷς ἀπέστειλεν αὐτὸν Σαούλ, συνῆκε· καὶ κατέστησεν αὐτὸν Σαοὺλ ἐπὶ τοὺς ἄνδρας τοῦ πολέμου, καὶ ἤρεσεν ἐν ὀφθαλμοῖς παντὸς τοῦ λαοῦ καί γε ἐν ὀφθαλμοῖς δούλων Σαούλ. **
И$ гл~аша ѓ%троцы саё'ловы, въ ё'ши дв~дђ гл~ы сїя. и^ реq дв~дъ а^ще пра'во с^е е^сть преD ѓ^чи'ма ва'шима, и^же быти м^и ꙁя'темъ цр~ю а^ꙁъ б^о е^смь мђж'ъ смире'нъ и^ несла'венъ”
9
24
Καὶ ἦν Σαοὺλ ὑποβλεπόμενος τὸν Δαυὶδ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ἐπέκεινα.
И$ въꙁвњсти'ша ѓ%троцы саё'лђ с^и словеса`, ја%же гл~а дв~дъ”
10
25
καὶ ἐγενήθη ἀπὸ τῆς ἐπαύριον καὶ ἔπεσε πνεῦμα Θεοῦ πονηρὸν ἐπὶ Σαοὺλ καὶ προεφήτευσεν ἐν μέσῳ οἴκου αὐτοῦ. Καὶ Δαυὶδ ἔψαλλεν ἐν χειρὶ αὐτοῦ ὡς καθ᾿ ἑκάστην ἡμέραν, καὶ τὸ δόρυ ἐν τῇ χειρὶ Σαούλ.
И$ рече саё'лъ, си'це рцњт'е двд~ви. не хо'щеT цр~ь съ бога'тествоM зя'тя н^о съ сто'м# кра'е неѓ^брњ'ꙁаныX и^ноплеме'нническихъ. эTм#сти'ти враго'мъ цр~евымъ. саё'лъ б^о мышля'ше, въда'ти дв~да в рђ'цњ и^ноплеме'нникомъ”
11
26
καὶ ἦρε Σαοὺλ τὸ δόρυ καὶ εἶπε· πατάξω ἐν Δαυὶδ καὶ ἐν τῷ τοίχῳ· καὶ ἐξέκλινε Δαυὶδ ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ δίς. ***
И$ възвњсти'ша ѓ%троцы саё'ловы гл~ы сїя двд~ви. и^ ё^го'дна быша словеса` с^и преD ѓ^чи'ма дв~довыма, е^же бы'ти в# зяᲄя цр~ви,
17
27
Καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Δαυίδ· ἰδοὺ ἡ θυγάτηρ μου ἡ μείζων Μερόβ, αὐτὴν δώσω σοι εἰς γυναῖκα, καὶ πλὴν γίνου μοι εἰς υἱὸν δυνάμεως καὶ πολέμει τοὺς πολέμους Κυρίου. καὶ Σαοὺλ εἶπε· μὴ ἔστω χείρ μου ἐπ᾿ αὐτῷ, καὶ ἔσται ἐπ᾿ αὐτὸν χεὶρ ἀλλοφύλων.
и^ не по мно'ꙁњхъ дн~ехъ” И$ въста'въ дв~дъ і^ и'де самъ, и^ мђ'жи е^го с ни'м#. и^ ё^би'ша эT и^ноплеме'нникъ, с~, мђ'жъ, и^ принесо'ша кра'е неѓ^брњзанїе и^хъ цр~ю. и^ въда` е^мђ` и^ бы'сть ꙁя'ть цр~ю. и^ въда'сть е^мђ цр~ь мельхо'лђ дще'ръ свою` въ женђ`”
18
28
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Σαούλ· τίς ἐγώ εἰμι καὶ τίς ἡ ζωὴ τῆς συγγενείας τοῦ πατρός μου ἐν ᾿Ισραήλ, ὅτι ἔσομαι γαμβρὸς τοῦ βασιλέως;
И$ ви'дњ саё'лъ ја^ко г~ь е^сть съ дв~домᲆ. и^ ве'сь і^и^ль лю'битъ и&”
19
29
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ καιρῷ τοῦ δοθῆναι τὴν Μερὸβ θυγατέρα Σαοὺλ τῷ Δαυίδ, καὶ αὕτη ἐδόθη τῷ ᾿Ισραὴλ τῷ Μοθυλαθείτῃ εἰς γυναῖκα.
И$ приложи` саё'лᲆ эTто'лњ па'че боя'тися дв~да. и^ бысть дв~дъ ненави'димъ саё'лоM вс^я дн~и”
Κεφάλαιο 19
Глvа, џ~і”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Σαοὺλ πρὸς ᾿Ιωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ πρὸς πάντας τοὺς παῖδας αὐτοῦ θανατῶσαι τὸν Δαυίδ.
И$ гл~а саё'лъ къ и^ѓ^а^наџа'нђ сн~ђ свое^мђ и^ кᲆ всњ'мъ ѓ%трокомъ свои^мъ. да ё^мрътвя'тъ дв~да. н^о и^ѓ^а^наџа'нђ же сн~ђ саё'лю, ё^го'денъ бя'ше дв~дъ ѕњ'ло”
2
2
καὶ ᾿Ιωνάθαν ὁ υἱὸς Σαοὺλ ᾑρεῖτο τὸν Δαυὶδ σφόδρα, καὶ ἀπήγγειλεν ᾿Ιωνάθαν τῷ Δαυὶδ λέγων· Σαοὺλ ζητεῖ θανατῶσαί σε· φύλαξαι οὖν αὔριον πρωΐ καὶ κρύβηθι καὶ κάθισον κρυφῇ,
И$ възвњсти` и^ѓ^а^наџа'нъ дв~дђ гл~я. эTц~ъ мо'и саё'лъ и%щетъ т^я ё^би'ти, съхрани'ся ё^бо ё%тро, заё%тра скры'ися, и^ ся'ди въ съкро'вищи”
3
3
καὶ ἐγὼ ἐξελεύσομαι καὶ στήσομαι ἐχόμενος τοῦ πατρός μου ἐν ἀγρῷ, οὗ ἐὰν ᾖς ἐκεῖ, καὶ ἐγὼ λαλήσω περὶ σοῦ πρὸς τὸν πατέρα μου καὶ ὄψομαι ὅ,τι ἐὰν ᾖ, καὶ ἀπαγγελῶ σοι.
И$ а'зъ и^зыидђ` и^ ста'нђ моля'ся эTц~ђ свое^мђ на селњ` и^дњ'же а^ще е^си т^ы. и^ а'зъ гл~ю эTц~ђ свое^мђ ѓ^ тебњ`, да и^дњ'же бђ'деши възвњщђ` т^и”
4
4
καὶ ἐλάλησεν ᾿Ιωνάθαν περὶ Δαυὶδ ἀγαθὰ πρὸς Σαοὺλ τὸν πατέρα αὐτοῦ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· μὴ ἁμαρτησάτω ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν δοῦλόν σου Δαυίδ, ὅτι οὐχ ἡμάρτηκεν εἰς σέ, καὶ τὰ ποιήματα αὐτοῦ ἀγαθὰ σφόδρα,
И$ гл~а и^ѓ^а^наџа'нъ ѓ^ дв~дњ бл~гая къ саё'лђ эTц~ђ свое^мђ и^ рече` к немђ. е^да` съгрњши` ЭO цр~ю ра'бъ тво'и дв~дъ н^о мню` ја%ко не съгрњши` ничи'мъже, и^ дњ'ла б^о е^го бл~га сђть ѕњ'ло”
5
5
καὶ ἔθετο τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐπάταξε τὸν ἀλλόφυλον, καὶ ἐποίησε Κύριος σωτηρίαν μεγάλην, καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ εἶδον καὶ ἐχάρησαν· καὶ ἱνατί ἁμαρτάνεις εἰς αἷμα ἀθῷον θανατῶσαι τὸν Δαυὶδ δωρεάν;
И$ положи` дш~ђ свою` в рђ'кђ е^го и^ побњди` и^ноплеме'нника. и^ сътвори` г~ь сп~се'нїе вели'ко всемђ` і^и^л~ю. ты' же вњ'дњ и^ пора'довася. и^ почто` съгрњша'еши въ кро'вь непови'ннђ, ё^би'ти веля` дв~да въсђ'е”
6
6
καὶ ἤκουσε Σαοὺλ τῆς φωνῆς ᾿Ιωνάθαν, καὶ ὤμοσε Σαοὺλ λέγων· ζῇ Κύριος, εἰ ἀποθανεῖται.
И$ послђша саё'лъ глsа и^ѓ^а^наџа'нь и^ кля'ся и^ гл~я, жи'въ г~ь ја%ко не ё'мретъ дв~дъ”
7
7
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Ιωνάθαν τὸν Δαυίδ, καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ πάντα τὰ ρήματα ταῦτα, καὶ εἰσήγαγεν ᾿Ιωνάθαν τὸν Δαυὶδ πρὸς Σαούλ, καὶ ἦν ἐνώπιον αὐτοῦ ὡς ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν.
И$ призва` и^ѓа^наџа'нъ дв~да и^ възвњсти` е^мђ вс^я гл~ы сїя. и^ в#веде` и^ѓ^а^наџа'нъ дв~да къ саё'лђ, и^ б^њ преD ни'мъ ја%ко и^ пре'жде”
8
8
καὶ προσέθετο ὁ πόλεμος γενέσθαι πρὸς Σαούλ, καὶ κατίσχυσε Δαυὶδ καὶ ἐπολέμησε τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς πληγὴν μεγάλην σφόδρα, καὶ ἔφυγον ἐκ προσώπου αὐτοῦ.
И$ приложи'ся бра'ни бы'ти на саё'ла. и^ ё^крњпи'ся дв~дъ и^ побњди` и^ноплеме'нникᲆ. і^ и^зби` ја%звою вели'кою ѕњ'ло. и^ бњжа'ша эT лица` е^го”
9
9
Καὶ ἐγένετο πνεῦμα Θεοῦ πονηρὸν ἐπὶ Σαούλ, καὶ αὐτὸς ἐν οἴκῳ καθεύδων, καὶ δόρυ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ Δαυὶδ ἔψαλλε ταῖς χερσὶν αὐτοῦ·
И$ бы'сть дђ'хъ лђка'въ на саё'лњ. и то'и в домђ` своеM почива'ше, и^ ко'пїе в рђцњ` его. и^ дв~дъ поя'ше въ гђ'сли своя`”
10
10
καὶ ἐζήτει Σαοὺλ πατάξαι τὸ δόρυ εἰς Δαυίδ, καὶ ἀπέστη Δαυὶδ ἐκ προσώπου Σαοὺλ καὶ ἐπάταξε τὸ δόρυ εἰς τόν τοῖχον, καὶ Δαυὶδ ἀνεχώρησε καὶ διεσώθη.
І$ и^ска'ше саё'лъ ѓ^рђжїемъ разби'ти дв~да, и^ эTстђпи` дв~дъ эT лица` саё'ля. и^ съкрђши` саё'лъ ѓ^рђж'їе ѓ% стњнђ, и^ дв~дъ эTшеD сп~се'ся в но'щь т^ђ”
11
11
καὶ ἐγενήθη ἐν τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ ἀπέστειλε Σαοὺλ ἀγγέλους εἰς οἶκον Δαυὶδ φυλάξαι αὐτὸν τοῦ θανατῶσαι αὐτὸν πρωΐ· καὶ ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ Μελχὸλ ἡ γυνὴ αὐτοῦ λέγουσα· ἐὰν μὴ σὺ σώσῃς τὴν ψυχὴν σαυτοῦ τὴν νύκτα ταύτην, αὔριον θανατωθήσῃ.
И$ посла` саё'лъ вњ'стники в до'мъ двд~въ стрещи` е^го да ё^бїютъ и&. и^ по совњт'ђ въꙁвњсти дв~дђ мелхо'ла жена` е^го гл~ющи. а^ще не сп~сеши дш~а свое^я в но'щь сїю т^о ё'тро ра'но ё'мреши”
12
12
καὶ κατάγει ἡ Μελχὸλ τὸν Δαυὶδ διὰ τῆς θυρίδος, καὶ ἀπῆλθε καὶ ἔφυγε καὶ σώζεται.
И$ свњси` мелхо'ла дв~да ѓ^ко'нцемъ, и^де`, и^ бњжа и^ сп~сеся”
13
13
καὶ ἔλαβεν ἡ Μελχὸλ τὰ κενοτάφια καὶ ἔθετο ἐπὶ τὴν κλίνην καὶ ἧπαρ τῶν αἰγῶν ἔθετο πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ καὶ ἐκάλυψεν αὐτὰ ἱματίῳ.
И$ прїя'тъ мелхо'ла новопогреба'лная, и^ положи` на ѓ%дрᲇ, и^ плаT и^же полага'ше е^мђ на главњ`, и^ покры` я& ри'зами”
14
14
καὶ ἀπέστειλε Σαοὺλ ἀγγέλους λαβεῖν τὸν Δαυίδ, καὶ λέγουσιν ἐνοχλεῖσθαι αὐτόν·
И$ посла` саё'лъ слђ'ги да и^мђтᲆ дв~да. и^ гл~аше ја%ко бо'ленъ е^сть.
15
15
καὶ ἀποστέλλει ἐπὶ τὸν Δαυὶδ λέγων· ἀγάγετε αὐτὸν ἐπὶ τῆς κλίνης πρός με τοῦ θανατῶσαι αὐτόν.
и^ посла` саё'лъ второ'е да ѓ^гляда'ютъ дв~да гл~я. принесњте и& на ѓ%дрњ кᲆ мнњ`, да ё^мрьщвлю и& а^ꙁъ”
16
16
καὶ ἔρχονται οἱ ἄγγελοι, καὶ ἰδοὺ τὰ κενοτάφια ἐπὶ τῆς κλίνης, καὶ ἧπαρ τῶν αἰγῶν πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ.
И$ прїидо'ша слђ'ги, и^ с^е но'вопогреба'лная на ѓ%дрњ. и^ ё^брђ'съ і^ и'же б^њ на главњ` е^го”
17
17
καὶ εἶπε Σαοὺλ τῇ Μελχόλ· ἱνατί οὕτως παρελογίσω με καὶ ἐξαπέστειλας τὸν ἐχθρόν μου καὶ διεσώθη; καὶ εἶπε Μελχὸλ τῷ Σαούλ· αὐτὸς εἶπεν· ἐξαπόστειλόν με, εἰ δὲ μή, θανατώσω σε.
И$ рече саё'лъ къ мелхо'лњ. что` с^е помы'слила е^си, и^ эTпђсти'ла е^си вра'га мое^го, и^ гон#зе` мене`. и^ реq мелхо'ла саё'лови. саM м^и рече эTпђсти` м^я. а^ще л^и ни` т^о погђблю` т^я”
18
18
Καὶ Δαυὶδ ἔφυγε καὶ διεσώθη καὶ παραγίνεται πρὸς Σαμουὴλ εἰς ᾿Αρμαθαὶμ καὶ ἀπαγγέλλει αὐτῷ πάντα, ὅσα ἐποίησεν αὐτῷ Σαούλ, καὶ ἐπορεύθη Σαμουὴλ καὶ Δαυὶδ καὶ ἐκάθισαν ἐν Ναυὰθ ἐν Ραμά.
И$ дв~дъ бњжаv сп~сеся. і^ и'де къ само'илђ въ сармаџе'мђ. і^ и^сповњ'давъ е^мђ вс^я, е^ли'ко сътвори` е^мђ саё'лъ. і^ и^до'ста дв~дъ и^ само'и^лъ. и^ сњдо'ста на сђ'дищи в ра'мњ”
19
19
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαοὺλ λέγοντες· ἰδοὺ Δαυὶδ ἐν Ναυὰθ ἐν Ραμά.
И$ въꙁвњсти'ся с^е саё'лђ.
20
20
καὶ ἀπέστειλε Σαοὺλ ἀγγέλους λαβεῖν τὸν Δαυίδ, καὶ εἶδαν τὴν ἐκκλησίαν τῶν προφητῶν, καὶ Σαμουὴλ εἱστήκει καθεστηκὼς ἐπ᾿ αὐτῶν, καὶ ἐγενήθη ἐπὶ τοὺς ἀγγέλους τοῦ Σαοὺλ πνεῦμα Θεοῦ, καὶ προφητεύουσι.
и^ посла` слђ'ги саё'лъ ја%ти дв~да. и^ ви'дњша събо'ръ пррoкъ. и^ само'илъ стоя'ше вся'ко над ни'ми. и^ бы'сть дх~ъ бж~їи на слђга'хъ саё'лихъ. и^ нача'ша прорица'ти”
21
21
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαούλ, καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους ἑτέρους, καὶ ἐπροφήτευσαν καὶ αὐτοί. καὶ προσέθετο Σαοὺλ ἀποστεῖλαι ἀγγέλους τρίτους, καί ἐπροφήτευσαν καὶ αὐτοί.
Въꙁвњсти'ша саё'лђ, и^ посла` дрђгїя слђ'ги, и^ прорица'ти нача'ша и^ тїи`. и^ приложи` саё'лъ посла'ти слђ'ги тре'тїи, и^ нача'ша и^ тїи` прорица'ти”
22
22
καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Σαοὺλ καὶ ἐπορεύθη καὶ αὐτὸς εἰς ᾿Αρμαθαὶμ καὶ ἔρχεται ἕως τοῦ φρέατος τοῦ ἅλω τοῦ ἐν τῷ Σεφὶ καὶ ἠρώτησε καὶ εἶπε· ποῦ Σαμουὴλ καὶ Δαυίδ; καὶ εἶπαν· ἰδοὺ ἐν Ναυὰθ ἐν Ραμά.
И$ раꙁгнњ'вася гнњ'вомъ вели'кимъ саё'лъ. і^ и'де са'мъ въ сармаџе'мђ. и^ прїиде до кла'дяѕя вели'кого, и^же е^сть сеџі'и^нᲆ. и^ въпроси` саё'лъ рече гд^њ е^сть самоиl и^ дв~дъ. и^ рњш'а с^е е^сть въ наџе'џњ, в ра'мᲇ”
23
23
καὶ ἐπορεύθη ἐκεῖθεν εἰς Ναυὰθ ἐν Ραμά, καὶ ἐγενήθη καὶ ἐπ᾿ αὐτῷ πνεῦμα Θεοῦ, καὶ ἐπορεύετο προφητεύων ἕως τοῦ ἐλθεῖν αὐτὸν εἰς Ναυὰθ ἐν Ραμά.
І$ и'де в наџо'џы, ја%же в рамᲇ. и^ бы'сть и^ на то'мъ дх~ъ бж~їи. і^ и^дя'ше и^ды'и прорица'я, до'ндеже прїити` е^мђ в наџо'џђ ја%же в ра'мњ”
24
24
καὶ ἐξεδύσατο τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐπροφήτευσεν ἐνώπιον αὐτῶν καὶ ἔπεσε γυμνὸς ὅλην τὴν ἡμέραν ἐκείνην καὶ ὅλην τὴν νύκτα· διὰ τοῦτο ἔλεγον· εἰ καὶ Σαοὺλ ἐν προφήταις;
И съвлече'ся съ ри'ꙁъ свои^хᲆ. и^ прорицаше предо всњ'ми и^ми ве'сь дн~ь то'и, и^ вс^ю но'щь т^ђ. того` ра'ди гл~ахђ, а^ще и^ саё'лъ е^сть въ пррoцњхъ”
Κεφάλαιο 20
Глvа, к~”
1
1
ΚΑΙ ἀπέδρα Δαυὶδ ἐκ Ναυὰθ ἐν Ραμὰ καὶ ἔρχεται ἐνώπιον ᾿Ιωνάθαν καὶ εἶπε· τί πεποίηκα καὶ τί τὸ ἀδίκημά μου καὶ τί ἡμάρτηκα ἐνώπιον τοῦ πατρός σου, ὅτι ἐπιζητεῖ τὴν ψυχήν μου;
И$ эTбњж'е дв~дъ эT нава'џа въ ра'мђ. и^ прїиде къ и^ѓ^а^наџа'нђ. и^ реq чт^о сътвориX. чт^о непра'вда моя`. и^ чт^о съгрњшиX прDе эTц~емъ твоиM да и%щетъ дш~а мое^я”
2
2
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιωνάθαν· μηδαμῶς σοι, οὐ μὴ ἀποθάνῃς· ἰδοὺ οὐ μὴ ποιήσει ὁ πατήρ μου ρῆμα μέγα ἢ μικρὸν καὶ οὐκ ἀποκαλύψει τὸ ὠτίον μου· καὶ τί ὅτι κρύψει ὁ πατήρ μου ἀπ᾿ ἐμοῦ τὸ ρῆμα τοῦτο; οὐκ ἔστι τοῦτο.
И$ рече е^мђ и^ѓ^а^наџа'нᲆ ника'коже ё^бо не и%маши ё^мрњти. с^е б^о не и'мать сътвори'ти эTц~ъ мо'и гл~а вели'ка и^ ма'ла, и^ не эTкры'етъ ё'ха мое^го. и^ чт^о ја%ко скры'етъ эTц~ъ мой гл~ъ се'и эT мене`. не бђ'ди с^е”
3
3
καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ τῷ ᾿Ιωνάθαν καὶ εἶπε· γινώσκων οἶδεν ὁ πατήρ σου ὅτι εὕρηκα χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, καὶ εἶπε· μὴ γνώτω τοῦτο ᾿Ιωνάθαν, μὴ οὐ βούληται· ἀλλὰ ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου, ὅτι, καθὼς εἶπον, ἐμπέπλησται ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ τοῦ θανάτου.
И$ эTвњща` дв~дъ и^ѓ^а^наџа'нђ и^ реq. вњ'сть свњды'и эTц~ъ твои ја%ко ѓ^брњто'хъ блгDть преD ѓ^чи'ма твои'ма, и^ та'ко гл~етъ не възвњщђ` сего` и^ѓ^а^наџа'нђ, чт^о с^е ё^мы'слиX, н^о жи'въ г~ь и^ жива` дш~а твоя`, ја%коже б^о реко'хъ и^спо'лнится межи мно'ю и^ межи эTц~емъ твоиM смр~ть”
4
4
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν πρὸς Δαυίδ· τὶ ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου καὶ τί ποιήσω σοι;
И$ рече па'ки и^ѓа^наџа'нъ къ дв~дђ, чт^о хо'щетъ дш~а твоя` да сътворю` т^и”
5
5
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωνάθαν· ἰδοὺ δὴ νεομηνία αὔριον, καὶ ἐγὼ καθίσας οὐ καθήσομαι φαγεῖν, καὶ ἐξαποστελεῖς με, καὶ κρυβήσομαι ἐν τῷ πεδίῳ ἕως δείλης.
И$ рече дв~дъ къ и^ѓа^наџа'нђ, с^е ё^бо новомњ'сячїе е^сть ё'тро и^ а'зᲆ сњды'и не ся'дђ съ цр~емъ ја%сти, и^ по'слеши м^я и^ скры'юся на' поли до' вечера тре'тїяго”
6
6
καὶ ἐὰν ἐπισκεπτόμενος ἐπισκέψηταί με ὁ πατὴρ σου, καὶ ἐρεῖς· παραιτούμενος παρῃτήσατο ἀπ᾿ ἐμοῦ Δαυὶδ δραμεῖν ἕως εἰς Βηθλεὲμ τὴν πόλιν αὐτοῦ, ὅτι θυσία τῶν ἡμερῶν ἐκεῖ ὅλῃ τῇ φυλῇ.
И$ а'ще съꙁира'я съзриT эTц~ъ тво'и, и^ речеши прося'ся проси` ё^ мене` дв~дъ, эTи^ти` въ виџлеѓ'мᲆ гра'дъ свои, ја%ко жр'ьтва днsе та'мо всемђ` племе'ни”
7
7
ἐὰν τάδε εἴπῃ· ἀγαθῶς, εἰρήνη τῷ δούλῳ σου· καὶ ἐὰν σκληρῶς ἀποκριθῇ σοι, γνῶθι ὅτι συντετέλεσται ἡ κακία παρ᾿ αὐτοῦ.
А$ще ли с^е реq бл~го ми'ръ рабђ` твое^мђ, а^ще л^и лю'то эTвњща'етъ т^и, разђмњ'и ја%ко съврьши'тся ѕло'ба эT него”
8
8
καὶ ποιήσεις ἔλεος μετὰ τοῦ δούλου σου, ὅτι εἰσήγαγες εἰς διαθήκην Κυρίου τὸν δοῦλόν σου μετὰ σεαυτοῦ· καὶ εἰ ἔστιν ἀδικία ἐν τῷ δούλῳ σου, θανάτωσόν με σύ, καὶ ἕως τοῦ πατρός σου ἱνατί οὕτως εἰσάγεις με;
И$ та'ко сътвори'ши млsть съ рабо'мъ твоиM, ја%ко ꙁавњт'омъ гн~имъ въве'лъ е^си раба` свое^го къ себњ`, и^ а'ще е^сть непра'вда в рабњ` твое^мъ, побі'и м^я т^ы са'мъ, и^ къ эTц~ђ твое^мђ почто` м^я и%маши води'ти”
9
9
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν· μηδαμῶς σοι, ὅτι ἐὰν γινώσκων γνῶ ὅτι συντετέλεσται ἡ κακία παρὰ τοῦ πατρός μου τοῦ ἐλθεῖν ἐπὶ σέ, καὶ ἐὰν μὴ ᾖ εἰς τὰς πόλεις σου, ἐγὼ ἀπαγγελῶ σοι.
И$ рече и^ѓ^а^наџа'нъ ника'коже не бђ'ди с^е, е^гда` бо раꙁђмњва'я въразђмњ'ю, ја%ко е^ще` не сконча'ся ѕло'ба эTц~а мое^го, е^же прїити` на тебњ`, т^о и^ въ гра'дехъ твои^хъ тебњ` въꙁвњщђ”
10
10
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωνάθαν· τίς ἀπαγγείλῃ μοι, ἐὰν ἀποκριθῇ ὁ πατήρ σου σκληρῶς;
И$ рече дв~дъ къ и^ѓа^наџа'нђ, кт^о възвњсти'тъ м^и, а^ще эTвњща'етъ эTц~ъ тво'и ѕл^њ”
11
11
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν πρὸς Δαυίδ· πορεύου καὶ μένε εἰς ἀγρόν. καὶ ἐκπορεύονται ἀμφότεροι εἰς ἀγρόν.
И рече и^ѓа^наџа'нъ къ дв~дђ и^ди` и^ пребђ'ди на' поли, і^ и^до'ста ѓ%ба на' поле”
12
12
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν πρὸς Δαυίδ· Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ εἶδεν, ὅτι ἀνακρινῶ τὸν πατέρα μου ὡς ἂν ὁ καιρὸς τρισσῶς, καὶ ἰδοὺ ἀγαθὸν ᾖ περὶ Δαυίδ, καὶ οὐ μὴ ἀποστείλω πρός σε εἰς ἀγρόν·
И$ реq и^ѓ^а^наџа'нъ, къ дв~дђ, г~ь б~ъ і^и^л~евъ вњ'сть ја%ко и^скђшђ` эTц~а мое^го. јако а^ще не ѓ^жесточи'тся заё'тра и^л^и дотре'тїаго дн~е. и^ с^е бл~го бђ'деT ѓ^ тебњ` дв~дњ. и^ не и%мамᲆ посла'ти к тебњ` на' поле” И$ въꙁвњсти'ти сїя въ ё'ши твои.
13
13
τάδε ποιήσαι ὁ Θεὸς τῷ ᾿Ιωνάθαν καὶ τάδε προσθείη, ὅτι ἀνοίσω τὰ κακὰ ἐπὶ σὲ καὶ ἀποκαλύψω τὸ ὠτίον σου καὶ ἐξαποστελῶ σε καὶ ἀπελεύσῃ εἰς εἰρήνην· καὶ ἔσται Κύριος μετὰ σοῦ, καθὼς ἦν μετὰ τοῦ πατρός μου.
с^еже да сътвори'тъ г~ь и^ѓа^наџа'нђ, сїе да приложи'тъ. и^ а'ще ли же въсхо'щетъ эTц~ъ мой сътвори'ти ѕла'я тебᲇ. т^о и^ с^е эTкры'ю ё'хђ твое^мђ. и^ послю` т^я, і^ и^деши въ ми'ръ, и^ бђдетᲆ г~ь с тобо'ю. ја%коже б^њ съ эTц~ем# мои^мъ”
14
14
καὶ ἐὰν μὲν ἔτι μου ζῶντος καὶ ποιήσεις ἔλεος μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἐὰν θανάτῳ ἀποθάνω,
И$ а'ще и^ е^ще` жи'вђ сђщђ м^и. да сътвори'ши съ мно'ю млsть гн~ю.
15
15
οὐκ ἐξαρεῖς ἔλεός σου ἀπὸ τοῦ οἴκου μου ἕως τοῦ αἰῶνος· καὶ εἰ μή, ἐν τῷ ἐξαίρειν Κύριον τοὺς ἐχθροὺς Δαυὶδ ἕκαστον ἀπὸ τοῦ προσώπου τῆς γῆς εὑρεθῆναι τὸ ὄνομα τοῦ ᾿Ιωνάθαν ἀπὸ τοῦ οἴκου Δαυίδ, καὶ ἐκζητῆσαι Κύριος ἐχθροὺς τοῦ Δαυίδ.
и^ а'ще смр~тїю ё^мрђ`, да не эTи%меши млsти твое^я эT до'мђ мое^го до' вњка. и^ а'ще и^ эTи'метъ б~ъ враги` двд~вы, когождо эT лица` ꙁемли`. да ѓ^бря'щется и%мя и^ѓ^а^наџа'не в домђ` двд~вњ”
17
16
καὶ προσέθετο ἔτι ᾿Ιωνάθαν ὀμόσαι τῷ Δαυίδ, ὅτι ἠγάπησε ψυχὴν ἀγαπῶντος αὐτόν.
И$ сътвори` завњт'ъ и^ѓ^а^наџа'нъ съ до'момъ двд~вымъ гл~я. і^ и^ꙁы'щетъ г~ь враги` двд~вы”
18
17
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν· αὔριον νεομηνία, καὶ ἐπισκεπήσῃ, ὅτι ἐπισκεπήσεται καθέδρα σου.
И$ приложи` и^ѓ^а^наџа'нъ кля'тися двд~ви. ја%ко възлюби` дш~ђ любя'щђю е^го”
19
18
καὶ τρισσεύσεις καὶ ἐπισκέψῃ καὶ ἥξεις εἰς τὸν τόπον σου, οὗ κρυβῇς ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἐργασίμῃ, καὶ καθήσῃ παρὰ τὸ ἐργὰβ ἐκεῖνο.
И$ рече и^ѓ^а^наџа'нъ къ немђ`. ё'тро е^сть но'во мњ'сячїе, и^ въспомяне'шися ја%ко пра'ꙁно бђдетъ сњде'нїе ᲄвое`”
20
19
καὶ ἐγὼ τρισσεύσω ταῖς σχίζαις ἀκοντίζων, ἐκπέμπων εἰς τὴν ἀματταρί.
Ты^ же премеDли'ши тр^и дн~и. и^ пребђ'деши на мњ'стњ твоеM и^дњж'е съкры'ешися въ дн~ь дњла'нїя. и^ ся'деши при ѓ^рга'вњ ѓ%номъ”
21
20
καὶ ἰδοὺ ἀποστέλλω τὸ παιδάριον λέγων· δεῦρο εὑρέ μοι τὴν σχίζαν·
И$ а'ꙁъ тре'тїяго дн~е и^ꙁыидђ` стрњля'ючи стрњла'ми, и^ стрњлю` до а^магъга'рїя”
22
21
ἐὰν εἴπω λέγων τῷ παιδαρίῳ· ὧδε ἡ σχίζα ἀπὸ σοῦ καὶ ὧδε, λάβε αὐτήν, παραγίνου, ὅτι εἰρήνη σοι, καὶ οὐκ ἔστι λόγος, ζῇ Κύριος· ἐὰν τάδε εἴπω τῷ νεανίσκῳ· ὧδε ἡ σχίζα ἀπὸ σοῦ καὶ ἐπέκεινα, πορεύου ὅτι ἐξαπέσταλκέ σε Κύριος.
И$ посе'мъ послю` ѓ%трока гл~я, и^ди` и^ ѓ^бря'щи м^и стрњлђ`, и^ а'ще рекђ` ѓ%трокђ бли'ꙁᲆ е^сть стрела` эT тебе`, и^ зд^њ воꙁми ю& и^ т^ы и^ди къ мнњ` бђ'ди разђмњва'я ја%ко ми'ръ тебњ`, и^ нњ'сть т^и лђка'вно, жи'въ г~ь”
23
22
καὶ τὸ ρῆμα ὃ ἐλαλήσαμεν ἐγὼ καὶ σύ, ἰδοὺ Κύριος μάρτυς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ ἕως αἰῶνος.
А$ще же та'ко рекђ` ю%ноши подалеи сᲄрела` эT тебе`, и^ потњхъ т^о, и^ди` ја%ко посла` т^я г~ь,
24
23
Καὶ κρύπτεται Δαυὶδ ἐν ἀγρῷ, καὶ παραγίνεται ὁ μήν, καὶ ἔρχεται ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν τράπεζαν τοῦ φαγεῖν.
и^ гл~ы ја%же а^зъ гл~ахъ и^ т^ы, с^е г~ь свњдњтель есть межи тобо'ю и^ мно'ю до' вњка”
25
24
καὶ ἐκάθισεν ἐπὶ τὴν καθέδραν αὐτοῦ ὡς ἅπαξ καὶ ἅπαξ, ἐπὶ τῆς καθέδρας παρὰ τοῖχον, καὶ προέφθασε τὸν ᾿Ιωνάθαν, καὶ ἐκάθισεν ᾿Αβεννὴρ ἐκ πλαγίων Σαούλ, καὶ ἐπεσκέπη ὁ τόπος Δαυίδ.
И$ съкры'ся двDъ на селњ`. и^ прїиде новомњ'сячїе. и^ прїиде цр~ь на трапе'ꙁђ ја%сти”
26
25
καὶ οὐκ ἐλάλησε Σαοὺλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅτι εἴρηκε· σύμπτωμα φαίνεται μὴ καθαρὸς εἶναι, ὅτι οὐ κεκαθάρισται.
И$ сњ'де цр~ь на сњ'далищи свое^мъ ја%коже и^ прsно, на сњ'далищи при стњнњ`. и^ прежде вари` и^ѓ^а^наџа'на. и^ сњ'де а^вени'ръ эT въꙁ#гла'вница саё'ля. и^ пра'ꙁно бы'сть мњ'сто двд~во”
27
26
καὶ ἐγενήθη τῇ ἐπαύριον τοῦ μηνὸς τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ καὶ ἐπεσκέπη ὁ τόπος τοῦ Δαυίδ, καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς ᾿Ιωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ· τί ὅτι οὐ παραγέγονεν ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ καὶ ἐχθὲς καὶ σήμερον ἐπὶ τὴν τράπεζαν;
И$ не гл~а саё'лъ ничто'же в то'и дн~ь. помы'сли б^о в себњ` ја%ко сего` ра'ди с на'ми не ся'де поне'же нечи'стъ е^сть и^ ꙁане` не ѓ^чи'стися”
28
27
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωνάθαν τῷ Σαοὺλ καὶ εἶπεν αὐτῷ· παρῄτηται παρ᾿ ἐμοῦ Δαυὶδ ἕως εἰς Βηθλεὲμ τὴν πόλιν αὐτοῦ πορευθῆναι.
И$ бы'сть наё'трїя мцsа, в дн~ь, в~, та'кожде пра'ꙁно бысть мњ'сто двд~во, и^ рече саё'лъ къ и^ѓ^а^наџа'нђ сн~ђ свое^мђ. чт^о се` не прїиде сн~ъ і^е^с#се'ѓ^въ ни вчера` ни днsе на трапе'ꙁђ”
29
28
καὶ εἶπεν· ἐξαπόστειλον δή με, ὅτι θυσία τῆς φυλῆς ἡμῖν ἐν τῇ πόλει, καὶ ἐνετείλαντο πρός με οἱ ἀδελφοί μου, καὶ νῦν εἰ εὕρηκα χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, διαβήσομαι δὴ καὶ ὄψομαι τοὺς ἀδελφούς μου· διὰ τοῦτο οὐ παραγέγονεν ἐπὶ τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως.
И$ рече и^ѓ^а^наџа'нъ кᲆ саё'лђ, проси'ся ё^ мене` дв~дъ въ виџлеѓ'мъ гра'дъ свои и^ти`”
30
29
καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Σαοὺλ ἐπὶ ᾿Ιωνάθαν σφόδρα καὶ εἶπεν αὐτῷ· υἱὲ κορασίων αὐτομολούντων, οὐ γὰρ οἶδα ὅτι μέτοχος εἶ σὺ τῷ υἱῷ ᾿Ιεσσαὶ εἰς αἰσχύνην σου καὶ εἰς αἰσχύνην ἀποκαλύψεως μητρός σου;
И$ рече пђсти` м^я нн~њ вᲆ виџлеѓM ја%ко жрьтва колњ'на на'шего въ' градњ е^сть. заповњ'даша б^о м^и бра'тїя моя`. и^ нн~њ ѓ^брњто'хъ л^и блгDть преD ѓ^чи'ма твои'ма да и^дђ` нн~њ, и^ ё^ꙁрю` бра'тїю мою`. сего ра'ди не прїиде на трапе'ꙁђ цр~евђ”
31
30
ὅτι πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ ζῇ ἐπὶ τῆς γῆς, οὐχ ἑτοιμασθήσεται ἡ βασιλεία σου· νῦν οὖν ἀποστείλας λάβε τὸν νεανίαν, ὅτι υἱὸς θανάτου οὗτος.
И$ раꙁгнњ'вася гнњ'вомъ саё'лъ на и^ѓа^наџа'на ѕњ'ло. и^ реq е^мђ сн~е мт~рїи са'мо ѓ^сла'бленыхъ. не вњ'дњ ли б^о ја%ко прича'стникъ сн~ђ і^е^с#се'ѓвђ е^си. въ срамотђ` твою, и^ въ бестђ'дїе эTкрове'нїя мт~ри твое^я”
32
31
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωνάθαν τῷ Σαούλ· ἱνατί ἀποθνήσκει; τί πεποίηκε;
ЈА/ко въ вс^я дн~и ѓ^ка'нныи, сн~ъ і^е^с#се'ѓ^въ е^же жи'ти и%мать на ꙁемли`. не ё^крњпи'шися т^ы ни црsтвотвое`. нн~њ ё^бо посла'въ поими` къ мнњ`, ја%ко сн~ъ смр~ти е^сть се'и.
33
32
καὶ ἐπῇρε Σαοὺλ τὸ δόρυ ἐπὶ ᾿Ιωνάθαν τοῦ θανατῶσαι αὐτόν. καὶ ἔγνω ᾿Ιωνάθαν ὅτι συντετέλεσται ἡ κακία αὕτη παρὰ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ θανατῶσαι τὸν Δαυίδ,
и^ эTвњща` и^ѓ^а^наџа'нъ саё'лђ эTц~ђ свое^мђ, и^ реq за чт^о ё^мира'етъ чт^о сътвори`.
34
33
καὶ ἀνεπήδησεν ᾿Ιωνάθαν ἀπὸ τῆς τραπέζης ἐν ὀργῇ θυμοῦ καὶ οὐκ ἔφαγεν ἐν τῇ δευτέρᾳ τοῦ μηνὸς ἄρτον, ὅτι ἐθραύσθη ἐπὶ τὸν Δαυίδ, ὅτι συνετέλεσεν ἐπ᾿ αὐτὸν ὁ πατὴρ αὐτοῦ.
и^ взя'тъ саё'лъ ѓ^рђж'їе на и^ѓа^наџа'на да и& ё^мрьтви'тъ, и^ раꙁђмњ и^ѓ^а^наџа'нъ, ја%ко ё%же съврьши'ся ѕло'ба эTц~а е^го, да ё^мрътви'тъ дв~да”
35
34
Καὶ ἐγενήθη πρωΐ καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιωνάθαν εἰς ἀγρόν, καθὼς ἐτάξατο εἰς τὸ μαρτύριον Δαυίδ, καὶ παιδάριον μικρὸν μετ᾿ αὐτοῦ.
И$ въско'чи и^ѓа^наџа'нъ съ гнњ'вомъ гнњ'ваяся эT тра'пеꙁы. и^ не ја%сть хлњ'ба въ дн~ь вторы'и мцsа, ја%ко жа'лоба по дв~дњ. ја%ко съвръши` ѕло'бђ ѓ^ не'мъ эTц~ъ е^го”
36
35
καὶ εἶπε τῷ παιδαρίῳ· δράμε, εὑρέ μοι τὰς σχίζας, ἐν αἷς ἐγὼ ἀκοντίζω. καὶ τὸ παιδάριον ἔδραμε, καὶ αὐτὸς ἠκόντιζε τῇ σχίζῃ καὶ παρήγαγεν αὐτήν.
И$ бы'сть заё'тра. і^ и^ꙁы'иде и^ѓ^а^наџа'нъ на село`, ја%же ꙁаповњд^а ѓ^ свњдњ'нїи двд~вњ. и^ ѓ'трокъ ма'лъ с ни'мъ”
37
36
καὶ ἦλθε τὸ παιδάριον ἕως τοῦ τόπου τῆς σχίζης, οὗ ἠκόντιζεν ᾿Ιωνάθαν, καὶ ἀνεβόησεν ᾿Ιωνάθαν ὀπίσω τοῦ νεανίου καὶ εἶπεν· ἐκεῖ ἡ σχίζα ἀπὸ σοῦ καὶ ἐπέκεινα·
И$ рече ѓ%трокови, и^ течи` и^ ѓ^бря'щи ми стрелы` ја%же а^ꙁъ стрњля'ю. и^ ѓ'трокъ тече`, принести` ю&, и^ ѓ'нъ стрели` стрело'ю, за него`.
38
37
καὶ ἀνεβόησεν ᾿Ιωνάθαν ὀπίσω τοῦ παιδαρίου αὐτοῦ λέγων· ταχύνας σπεῦσον καὶ μὴ στῇς. καὶ ἀνέλεξε τὸ παιδάριον ᾿Ιωνάθαν τὰς σχίζας καὶ ἤνεγκε τὰς σχίζας πρὸς τὸν κύριον αὐτοῦ.
и^ прїиде ѓ%трокъ до мњ'ста стрелы` и^дњж'е стрели'лъ и^ѓа^наџа'нъ. и^ възопи` и^ѓа^наџа'нᲆ въ слњдъ ѓ%трока свое^го. і^ и^ рече та'мо стрела` эT тебе`”
39
38
καὶ τὸ παιδάριον οὐκ ἔγνω οὐθέν, πάρεξ ᾿Ιωνάθαν καὶ Δαυὶδ ἔγνωσαν τὸ ρῆμα.
И$ па'ки възопи` и^ѓа^наџа'нъ въ слњ'дъ ѓ%трока свое^го. и^ рече потщи'ся ско'ро и^ не замедли`. и^ събра` ѓ%трокъ и^ѓа^наџа'нђ стрњ'лы, и^ принесе` я& къ господи'нђ свое^мђ”
40
39
καὶ ᾿Ιωνάθαν ἔδωκε τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐπὶ τὸ παιδάριον αὐτοῦ καὶ εἶπε τῷ παιδαρίῳ αὐτοῦ· πορεύου, εἴσελθε εἰς τὴν πόλιν.
И$ ѓ'трокᲆ не свњдя'ше ничт^оже. ра'звњ и^ѓа^наџа'нᲆ и^ дв~дъ, свњдя'ше гл~ы”
41
40
καὶ ὡς εἰσῆλθε τὸ παιδάριον, καὶ Δαυὶδ ἀνέστη ἀπὸ τοῦ ἐργὰβ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ τρίς, καὶ κατεφίλησεν ἕκαστος τὸν πλησίον αὐτοῦ, καὶ ἔκλαυσεν ἕκαστος τῷ πλησίον αὐτοῦ ἕως συντελείας μεγάλης.
И$ эTда` и^ѓ^а^наџаn ѓ^рђж'їе свое` ѓ%трокђ свое^мђ. и^ реq ѓ%трокђ с^и, и^ди` и^ эTнеси` во' грDа”
42
41
καὶ εἶπεν ᾿Ιωνάθαν τῷ Δαυίδ· πορεύου εἰς εἰρήνην, καὶ ὡς ὀμωμόκαμεν ἡμεῖς ἀμφότεροι ἐν ὀνόματι Κυρίου λέγοντες· Κύριος ἔσται μάρτυς ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καί σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός μου καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ σπέρματός σου ἕως αἰῶνος.
ЈА/коже и%де ѓ%трокъ, и^ дв~дъ въста` эT е^рга'ва. и^ паD на' землю поклони'ся е^мђ три'жды. и^ ѓ^блобыза'стася ко'ждо. и^ пла'кася ко'ждо по и%скренемъ с^и, до сконча'нїя вели'ка”
Κεφάλαιο 21
Глvа, к~а”
1
1
ΚΑΙ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἀπῆλθε, καὶ ᾿Ιωνάθαν εἰσῆλθεν εἰς τὴν πόλιν.
И$ прїиде дв~дъ въ цр~ковь къ а^вимеле'хђ і^е^ре'ю. і^ и^зы'иде а^вимеле'хъ въ срњте'нїе е^мђ. и^ рече` е^мђ чт^о с^е ты` е^ді'нъ е^си, и^ нњсть никогоy с тобо'ю”
2
2
καὶ ἔρχεται Δαυὶδ εἰς Νομβὰ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ τὸν ἱερέα. καὶ ἐξέστη ᾿Αβιμέλεχ τῇ ἀπαντήσει αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί ὅτι σὺ μόνος καὶ οὐθεὶς μετὰ σοῦ;
И$ рече` дв~дъ і^е^ре'ѓ^ви цр~ь заповњ'да м^и гл~ъ дне'сь, и^ рече къ мн^њ, никто'же да не раꙁђмњ'ет# гл~а е^гоже а^ꙁъ ради пђща'ю т^я. и^ ѓ^ неMже а^зъ заповњ'даю ти и^ ѓ'троки ѓ^ста'вихъ. на мњсте гл~емемъ е^мᲆмо'нмъ”
3
3
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ ἱερεῖ· ὁ βασιλεὺς ἐντέταλταί μοι ρῆμα σήμερον καὶ εἶπέ μοι· μηδεὶς γνώτω τὸ ρῆμα, περὶ οὗ ἐγὼ ἀποστέλλω σε καὶ ὑπὲρ οὗ ἐγὼ ἐντέταλμαί σοι· καὶ τοῖς παιδαρίοις διαμεμαρτύρημαι ἐν τῷ τόπῳ τῷ λεγομένῳ Θεοῦ πίστις, Φελλανὶ ᾿Αλεμωνί· καὶ νῦν εἰ εἰσὶν ὑπὸ τὴν χεῖρά σου πέντε ἄρτοι, δὸς εἰς χεῖρά μου τὸ εὑρεθέν.
И$ нн~њ е%сть л^и гдњ` ё^ тебе`, е~ хлњбъ да'ждь м^и е^ли'ко и%маши”
4
4
καὶ ἀπεκρίθη ὁ ἱερεὺς τῷ Δαυίδ, καὶ εἶπεν· οὐκ εἰσὶν ἄρτοι βέβηλοι ὑπὸ τὴν χεῖρά μου, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ ἄρτοι ἅγιοί εἰσιν· εἰ πεφυλαγμένα τὰ παιδάριά ἐστιν ἀπὸ γυναικός, καὶ φάγεται.
И$ эTвњща` і^е^ре'и дв~дви и^ реq нњ'сть хлњбы про'сты ё^ мене`. н^о сђть хлњби ё^ мене` сщ~ени. храни'ми тњмъ, и^же чи'сти сђть эT жеn и^ тїи ја^дя'тъ я&”
5
5
καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ τῷ ἱερεῖ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀλλὰ ἀπὸ γυναικὸς ἀπεσχήμεθα ἐχθὲς καὶ τρίτην ἡμέραν· ἐν τῷ ἐξελθεῖν με εἰς ὁδὸν γέγονε πάντα τὰ παιδία ἡγνισμένα, καὶ αὐτὴ ἡ ὁδὸς βέβηλος, διότι ἁγιασθήσεται σήμερον διὰ τὰ σκεύη μου.
И$ эTвњща` дв~дъ і^е^ре'ѓ^ви рече`. и^ м^ы е^смы чи'сти эT же'нъ. эT тре'тїја^го дн~е, и^ до дн~е, эTне'лњже и^зыидо'хомъ на пђт'ь. и^ сђт'ь ѓ%троцы вс^и чи'сти, и^ пђт'ь се'и е^сть чи'стъ. ꙁане ѓ^ст~ятся дне'сь сосђдъ ради мои^хъ”
6
6
καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ᾿Αβιμέλεχ ὁ ἱερεὺς τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως, ὅτι οὐκ ἦν ἐκεῖ ἄρτος, ἀλλ᾿ ἢ ἄρτοι τοῦ προσώπου οἱ ἀφῃρημένοι ἐκ προσώπου Κυρίου τοῦ παρατεθῆναι ἄρτον θερμὸν ᾗ ἡμέρᾳ ἔλαβεν αὐτούς.
И$ да'сть е^мђ і^е^ре'и а^вимеле'хъ хлњ'бы преDложе'ныя, ја%ко не бњ` т^ђ и%ного хлњба тїи б^о бњхђ е^ді'ни хлњби прине'сени и^хже вꙁя'ша преD лице'мъ гн~имъ. и^ то'и да'сть я& е^мђ в то'и дн~ь”
7
7
καὶ ἐκεῖ ἦν ἓν τῶν παιδαρίων τοῦ Σαοὺλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ συνεχόμενος νεεσσαρὰν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ὄνομα αὐτῷ Δωὴκ ὁ Σύρος νέμων τὰς ἡμιόνους Σαούλ.
И$ б^њ т^ђ е^ді'нъ ѓ%трокъ саё'ловъ въ дн~ь ѓ%нъ, держа'и ю%ное ста'до преD гм~ъ. і^ и'мя е^мђ и^дои'къ сљ=ринъ. старњ'ишина эT па'стырь саё'ловыхъ. и^ се'и пася` м#ски` саё'ловы”
8
8
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ· ἰδὲ εἰ ἔστιν ἐνταῦθα ὑπὸ τὴν χεῖρά σου δόρυ ἢ ρομφαία, ὅτι τὴν ρομφαίαν μου καὶ τὰ σκεύη οὐκ εἴληφα ἐν τῇ χειρί μου, ὅτι ἦν τὸ ρῆμα τοῦ βασιλέως κατὰ σπουδήν.
И$ рече дв~дъ къ а^вимеле'хђ. ви'ждь а^ще е^сть здᲇ ё тебе` копїе` и^ щи'тъ ја%ко копїя` мое^го ни ѓ^рђжїя мое^го не вꙁя'хъ съ собо'ю. ја%ко цр~во повеле'нїе напра'сно м^и бњ`”
9
9
καὶ εἶπεν ὁ ἱερεύς· ἰδοὺ ἡ ρομφαία Γολιὰθ τοῦ ἀλλοφύλου, ὃν ἐπάταξας ἐν τῇ κοιλάδι ᾿Ηλά, καὶ αὐτὴν ἐνειλημμένη ἦν ἐν ἱματίῳ· εἰ ταύτην λήψῃ, σεαυτῷ λαβέ, ὅτι οὐκ ἔστιν ἑτέρα πάρεξ ταύτης ἐνταῦθα. καὶ εἶπε Δαυίδ· ἰδοὺ οὐκ ἔστιν ὥσπερ αὐτή, δός μοι αὐτήν.
И$ рече і^е^ре'и. с^е копїе голија%да и^ноплеме'нника е^гоже т^ы ё^би` на ё^до'лїи, и^ то` в ри'ꙁђ ѓ^би'тое стоитъ ꙁа ст~ою трапе'ꙁою. и^ т^о възми` а^ще т^и е^сть на потре'бђ, нњсть б^о и%ного здњ` кромњ сего`. и^ реq дв~дъ ја%ко нњсть и%но ѓ^ба'че да'ждь м^и е&. и^ да'сть е^мђ е&”
10
10
καὶ ἔδωκεν αὐτὴν αὐτῷ· καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἔφυγεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐκ προσώπου Σαούλ. Καὶ ἦλθε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αγχοῦς βασιλέα Γέθ.
И$ въста'въ дв~дъ в то'и дн~ь, бњжа` эT лица` саё'лова. и^ прїиде дв~дъ къ а^кхђсђ цр~ю ге'џскђ,
11
11
καὶ εἶπον οἱ παῖδες ᾿Αγχοῦς πρὸς αὐτόν· οὐχὶ οὗτος Δαυὶδ ὁ βασιλεὺς τῆς γῆς; οὐχὶ τούτῳ ἐξῆρχον αἱ χορεύουσαι λέγουσαι· ἐπάταξε Σαοὺλ ἐν χιλιάσιν αὐτοῦ καὶ Δαυὶδ ἐν μυριάσιν αὐτοῦ;
и^ рњша ѓ%троцы а^кхђ'сови к немђ нњсть л^и се'и дв~дъ бы'выи цр~ь въ свое'и земли`, и^ не семђ л^и и^зыидо'ша проти'вђ же'ны ликђ'юще гл~я. побњди` саёl соты'сящами свои'ми. а^ дв~дъ съ тма'ми свои'ми,
12
12
καὶ ἔθετο Δαυὶδ τὰ ρήματα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ καὶ ἐφοβήθη σφόδρα ἀπὸ προσώπου ᾿Αγχοῦς βασιλέως Γέθ.
и^ положи` дв~дъ гласъ сїи на срDцы своеM и^ ё^боја%ся ѕњло, а^кхђса цр~я ге'џъска”
13
13
καὶ ἠλλοίωσε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ προσεποιήσατο ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ ἐτυμπάνιζεν ἐπὶ ταῖς θύραις τῆς πόλεως καὶ παρεφέρετο ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ καὶ ἔπιπτεν ἐπὶ τὰς θύρας τῆς πύλης, καὶ τὰ σίελα αὐτοῦ κατέρρει ἐπὶ τὸν πώγωνα αὐτοῦ.
І$ и^змњни'ся лице` е^мђ пред ниM эT ё%жасти. и^ претвори'ся въ дн~ь то'и. и^ бїја%ше ё^ вра'та гра'дђ ја%ко въ тим#па'нъ, и^ треся'ше рђка'ми свои'ми, и^ паде` ё^ вра'тъ гра'дђ. и^ сли'ны е^готеча'ше по бра'дњ е^го”
14
14
καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· ἰδοὺ ἴδετε ἄνδρα ἐπίληπτον, ἱνατί εἰσηγάγετε αὐτὸν πρός με;
И$ рече` а^кхђсъ къ ѓ%трокомъ свои^мъ с^е ви'дњсте мђжа скђдна ра'зђмом# почт^о и& въведо'сте къ мн^њ.
15
15
μὴ ἐλαττοῦμαι ἐπιλήπτων ἐγώ, ὅτι εἰσαγηόχατε αὐτὸν ἐπιληπτεύεσθαι πρός με; οὗτος οὐκ εἰσελεύσεται εἰς οἰκίαν.
е^гда не и^мњхъ л^и а^зъ тако'го мђжа того л^и ради въведо'сте и&, да бњснђе^тся предо мно'ю, а^ще та'ко да не вхо'дитъ въ до'мъ мои
Κεφάλαιο 22
Глvа, к~в”
1
1
ΚΑΙ ἀπῆλθεν ἐκεῖθεν Δαυὶδ καὶ διεσώθη καὶ ἔρχεται εἰς τὸ σπήλαιον τὸ ᾿Οδολλάμ. καὶ ἀκούουσιν οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ καὶ ὁ οἶκος τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ καταβαίνουσι πρὸς αὐτὸν ἐκεῖ.
и^ эTи'де дв~дъ эTтђ'дђ и^ сп~сеся” И$ прїиде в пеще'рђ и^а^дала'мъскђ, и^ слы'шавше бра'тїя е^го и^ до'мъ эTц~а е^го, прїидо'ша к немђ` та'мо”
2
2
καὶ συνήγοντο πρὸς αὐτὸν πᾶς ἐν ἀνάγκῃ καὶ πᾶς ὑπόχρεως καὶ πᾶς κατώδυνος ψυχῇ, καὶ ἦν ἐπ᾿ αὐτῶν ἡγούμενος· καὶ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ ὡς τετρακόσιοι ἄνδρες.
И$ събра'шася к немђ` вс^и сђщи въ бњда'х#. и^ вс^и и^же въ ѕлњ`, и^ вс^и и^же в печа'леX, и^ бњ` и%ми ѓ^блада'яи и^ бя'ше с ни'мъ ја^ко, у~, мђжъ”
3
3
καὶ ἀπῆλθε Δαυὶδ ἐκεῖθεν εἰς Μασσηφὰθ τῆς Μωὰβ καὶ εἶπε πρὸς βασιλέα Μωάβ· γινέσθωσαν δὴ ὁ πατὴρ μου καὶ ἡ μήτηρ μου παρὰ σοί, ἕως ὅτου γνῶ τί ποιήσει μοι ὁ Θεός.
И$ эTи'де дв~дъ эTтђдђ в масиџа'џъ моа^ви'тскїи. и^ рече дв~дъ къ цр~ю моа^ви'тскђ. да бђдетъ мои эTц~ъ, и^ ма'ти моя ё^ тебе здњ`, до'ндеже ви'жђ чт^о сътвори'тъ мн^њ б~ъ”
4
4
καὶ παρεκάλεσε τὸ πρόσωπον τοῦβασιλέως Μωάβ, καὶ κατῴκουν μετ᾿ αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας ὄντος τοῦ Δαυὶδ ἐν τῇ περιοχῇ.
И$ ё^моли'ся цр~ю моа^виTскђ, и^ пребыва'хђ ё^ него` по вс^я дн~и сђщи дв~дђ вᲆ ѓ%бласти то'и”
5
5
καὶ εἶπε Γὰδ ὁ προφήτης πρὸς Δαυίδ· μὴ κάθου ἐν τῇ περιοχῇ, πορεύου καὶ ἥξεις εἰς γῆν ᾿Ιούδα. καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ ἦλθε καὶ ἐκάθισεν ἐν πόλει Σαρίχ.
И$ рече га'дъ пррoкъ къ дв~дђ. не сњди` въ ѓ%бласти се'и, повста'въ и^ди` въ ѓ'бласть і^ё'динђ і^ и'де дв~дъ. и^ пришеD и^ сњде въ' градњ сири'хъ”
6
6
Καὶ ἤκουσε Σαούλ, ὅτι ἔγνωσται Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ Σαοὺλ ἐκάθητο ἐν τῷ βουνῷ ὑπὸ τὴν ἄρουραν τὴν ἐν Ραμά, καὶ τὸ δόρυ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ παρειστήκεισαν αὐτῷ.
И$ слы'ша саё'лъ. ја%ко ја^ви'ся дв~дъ и мђжи и^же с нимъ, и^ саё'лъ сњдя'ше на хо'лмᲇ на столњ` в ра'мњ, и^ копїе` в рђкђ е^го, и^ вс^и ѓ%троцы е^го преDстоја%хђ е^мђ”
7
7
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ τοὺς παρεστηκότας αὐτῷ· ἀκούσατε δὴ υἱοὶ Βενιαμίν· εἰ ἀληθῶς πᾶσιν ὑμῖν δώσει ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ ἀγροὺς καὶ ἀμπελῶνας καὶ πάντας ὑμᾶς τάξει ἑκατοντάρχους καὶ χιλιάρχους;
И$ реq саё'лъ къ ѓ%трокомъ свои^мъ преDстоја%щимᲆ е^мђ слы'шите нн~њ сн~ве венїа^ми'новы а^ще въи%стиннђ всMњ вамъ. да'сть сн~ъ і^е^с#се'ѓ^въ. се'ла и^ виногра'ды, и^ поста'витъ в^ы вси` со'т#ники, и^ ты'сђщники”
8
8
ὅτι σύγκεισθε πάντες ὑμεῖς ἐπ᾿ ἐμέ, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἀποκαλύπτων τὸ ὠτίον μου ἐν τῷ διαθέσθαι τὸν υἱόν μου διαθήκην μετὰ τοῦ υἱοῦ ᾿Ιεσσαί, καὶ οὐκ ἔστι πονῶν περὶ ἐμοῦ ἐξ ὑμῶν καὶ ἀποκαλύπτων τὸ ὠτίον μου, ὅτι ἐπήγειρεν ὁ υἱός μου τὸν δοῦλόν μου ἐπ᾿ ἐμὲ εἰς ἐχθρόν, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη.
ЈА/ко вс^и съгласи'стеся на' мя и^ никто'же васъ не повњ'дае^тъ м^и ѓ^ немъ ничто'же положи` ꙁавњтъ сн~ъ мои съ сн~омъ і^е^с#се'ѓвымъ, и^ нњсть эT ва'съ ни е^ді'нъ боля` со мно'ю и^ възвњсти` въ ё'ши мои`. ја%ко въздви'же сн~ъ мои раба` мое^го на' мя врага до дне'шняго дн~е”
9
9
καὶ ἀποκρίνεται Δωὴκ ὁ Σύρος ὁ καθεστηκὼς ἐπὶ τὰς ἡμιόνους Σαοὺλ καὶ εἶπεν· ἑώρακα τὸν υἱὸν ᾿Ιεσσαὶ παραγινόμενον εἰς Νομβὰ πρὸς ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ᾿Αχιτὼβ τὸν ἱερέα,
И$ эTвњща` дои'къ сљ=ринъ пасы'и м#ски` саё'ля и^ стоја%ше в т^о вре'мя со рабы` саё'ловы, и^ рече ви'дњхъ сн~а і^е^с#се'ѓва пришеDша въ цр~ковь къ а^вимеле'хђ сн~ђ а^хи'товђ і^е^ре'ю”
10
10
καὶ ἠρώτα αὐτῷ διά τοῦ Θεοῦ καὶ ἐπισιτισμὸν ἔδωκεν αὐτῷ καὶ τὴν ρομφαίαν Γολιὰθ τοῦ ἀλλοφύλου ἔδωκεν αὐτῷ.
И$ въпроша` и& б~а ради, и^ бра'шно вдасть е^мђ, и^ копїе` голїја%дово и^ноплеме'нника вда'сᲄь е^мђ,
11
11
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεὺς καλέσαι τὸν ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ᾿Αχιτὼβ καὶ πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοὺς ἱερεῖς τοὺς ἐν Νομβά, καὶ παρεγένοντο πάντες πρὸς τὸν βασιλέα.
и^ посла` цр~ь приꙁва'ти а^вимеле'ха сн~а а^хи'това, и^ вс^я сн~ы эTц~а е^го, і^е^ре'я эT но'мвы. и^ прїидо'ша вс^и къ цр~ю.
12
12
καὶ εἶπε Σαούλ· ἄκουε δή, υἱὲ ᾿Αχιτώβ· καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ, λάλει κύριε.
И$ рече саё'лъ. послђшаи ё^бо сн~ђ а^хи'товъ. и^ рече с^е аZ гл~и гн~е”
13
13
καὶ εἶπεν αὐτῷ Σαούλ· ἱνατί συνέθου κατ᾿ ἐμοῦ σὺ καὶ ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαὶ δοῦναί σε αὐτῷ ἄρτον καὶ ρομφαίαν καὶ ἐρωτᾶν αὐτῷ διὰ τοῦ Θεοῦ θέσθαι αὐτὸν ἐπ᾿ ἐμὲ εἰς ἐχθρόν, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη;
И$ рече е^мђ па'ки саё'лъ чт^о помы'сли на' мя т^ы и^ сн~ъ і^е^с#се'ѓ^въ, ја^ко вда` е^мђ хлњбъ и^ копїе`. и^ въпроси'лъ е^си б~а ра'ди е^го. положи'ти е^го на' мя врага` до дне'шняго дн~е.
14
14
καὶ ἀπεκρίθη τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπε· καὶ τίς ἐν πᾶσι τοῖς δούλοις σου ὡς Δαυὶδ πιστὸς καὶ γαμβρὸς τοῦ βασιλέως καὶ ἄρχων παντὸς παραγγέλματός σου καὶ ἔνδοξος ἐν τῷ οἴκῳ σου;
и^ рече а^вимеле'хъ цр~ю, т^о кто е^сть въ всњ'хъ рабехъ твои^хъ вњреn ја%коже дв~дъ и^ ꙁя'ть цр~евъ. и^ кн~ꙁь всњмъ за'поведемъ твои^мъ, и^ сла'венъ в домђ` твое^мᲆ”
15
15
ἦ σήμερον ἦργμαι ἐρωτᾶν αὐτῷ διὰ τοῦ Θεοῦ; μηδαμῶς. μὴ δότω ὁ βασιλεὺς κατὰ τοῦ δούλου αὐτοῦ λόγον καὶ ἐφ᾿ ὅλον τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, ὅτι οὐκ ᾔδει ὁ δοῦλός σου ἐν πᾶσι τούτοις ρῆμα μικρὸν ἢ μέγα.
И$л^и мни'ши дне'сь наче'нша м^я моли'тися ѓ^ нем# къ б~ђ, н^и ё^бо да не вᲆзложи'ши цр~ю на раба` свое^го слове'съ сихᲆ. и^ на ве'сь до'мъ эTц~а мое^го ја^ко не вњде ра'бъ твой сего словесе` ни ма'ла ни вели'ка,
16
16
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς Σαούλ· θανάτῳ ἀποθανῇ, ᾿Αβιμέλεχ, σὺ καὶ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ πατρός σου.
и^ рече цр~ь саё'лᲆ смр~тїю да ё%мреши а^вимеле'хъ т^ы, и^ весь до'мъ эTц~а твое^го”
17
17
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τοῖς παρατρέχουσι τοῖς ἐφεστηκόσι πρὸς αὐτόν· προσαγάγετε καὶ θανατοῦτε τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου, ὅτι ἡ χεὶρ αὐτῶν μετὰ Δαυίδ, καὶ ὅτι ἔγνωσαν ὅτι φεύγει αὐτός, καὶ οὐκ ἀπεκάλυψαν τὸ ὠτίον μου. καὶ οὐκ ἐβουλήθησαν οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως ἐπενεγκεῖν τὰς χεῖρας αὐτῶν ἀπαντῆσαι εἰς τοὺς ἱερεῖς Κυρίου.
И$ реq цр~ь ры'щђщиM преD ним#. и^ преDстоащиM преD ниM приведиᲄе і^ и^збїите і^е^ре'я гн~я. ја%ко рђка` иX съ дв~дом и^ ксемђ раꙁђмњ'вше ја%ко бњжи'тъ дв~дъ. и^ не възвњсти'ша въ ё'шїю мою, и^ не хотя'хђ ѓ%троцы цр~евы възложи'ти рђкъ свои^хᲆ насопротиv і^е^ре'ѓ^мъ бж~їимъ”
18
18
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Δωήκ· ἐπιστρέφου σὺ καὶ ἀπάντα εἰς τοὺς ἱερεῖς. καὶ ἐπεστράφη Δωὴκ ὁ Σύρος καὶ ἐθανάτωσε τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, τριακοσίους καὶ πέντε ἄνδρας, πάντας αἴροντας ἐφούδ.
И$ рече цр~ь дои%кови възврати'ся т^ы и^ сря'щи і^е^ре'я. и^ ѓ^брати'ся дои'къ сљ=ринъ, и^ ё^би` і^е^ре'я гн~я в то'и дн~ь, п~, и^ е~ мQђ. и^ вс^я нося'щая е^фђдъ.
19
19
καὶ τὴν Νομβὰ τὴν πόλιν τῶν ἱερέων ἐπάταξεν ἐν στόματι ρομφαίας ἀπ᾿ ἀνδρὸς ἕως γυναικός, ἀπὸ νηπίου ἕως θηλάζοντος καὶ μόσχου καὶ ὄνου καὶ προβάτου.
и^ ноMва'тъ гра'дъ і^е^ре'искїи, погђби` ё^сты` ѓ^рђжїя. эT мђжеска по'лђ и^ до же'ньска, эT ѓ'трокъ и^ до с#сђщ'их# и^ теля'тъ, и^ ѓ^се'лъ и^ ѓ^вча'тъ”
20
20
καὶ διασώζεται υἱὸς εἷς τῷ ᾿Αβιμέλεχ υἱῷ ᾿Αχιτώβ, καὶ ὄνομα αὐτῷ ᾿Αβιάθαρ, καὶ ἔφυγεν ὀπίσω Δαυίδ.
И$ гонзе` е^ді'нъ сн~ъ а^вимеле'ховъ, сн~а а^хи'това, и%мя е^мђ а^віа^џа'ръ и^ бњжа въ слDњ дв~да.
21
21
καὶ ἀπήγγειλεν ᾿Αβιάθαρ τῷ Δαυίδ, ὅτι ἐθανάτωσε Σαοὺλ πάντας τοὺς ἱερεῖς τοῦ Κυρίου.
И$ възвњсти` а^вїа^џа'ръ дв~дђ, ја%ко ё^би` саё'лъ вс^я і^е^рея гн~я”
22
22
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ ᾿Αβιάθαρ· ᾔδειν ὅτι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ὅτι Δωὴκ ὁ Σύρος ὅτι ἀπαγγέλλων ἀπαγγελεῖ τῷ Σαούλ· ἐγώ εἰμι αἴτιος τῶν ψυχῶν οἴκου τοῦ πατρός σου·
И$ рече дв~дъ къ а^виа^џа'рђ. ви'дњхъ въ дн~ь то'и, ја%кота'мо б^њ дои'къ сљ'ринъ. ја%ко възвњща'я въꙁвњсти` саё'лови. а^зᲆ е^смь ви'ненъ ѓ^ дш~ахъ до'мђ эTц~а твое^го”
23
23
κάθου μετ᾿ ἐμοῦ, μὴ φοβοῦ, ὅτι οὗ ἐὰν ζητῶ τῇ ψυχῇ μου τόπον, ζητήσω καὶ τῇ ψυχῇ σου, ὅτι πεφύλαξαι σὺ παρ᾿ ἐμοί.
Сњди` зд^њ со мно'ю не бо'ися. ја%ко и^дњж'е а^ще и^щђ` дш~и своеи мњ'ста. възыщђ` и^ дш~и твое'и. ја%ко съхранеn бђдеши днеs со мно'ю”
Κεφάλαιο 23
Глvа, к~г”
1
1
ΚΑΙ ἀπηγγέλη τῷ Δαυὶδ λέγοντες· ἰδοὺ οἱ ἀλλόφυλοι πολεμοῦσιν ἐν τῇ Κεϊλά, καὶ αὐτοὶ διαρπάζουσι, καταπατοῦσι τοὺς ἅλω.
И$ възвњсти'ша дв~дђ гл~юще се и^ноплеме'нницы ѓ^блего'ша кеи'ль, и^ расхита'ютъ плњ'нь. и^ попераю^тъ пло'ды”
2
2
καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ διὰ τοῦ Κυρίου λέγων· εἰ πορευθῶ καὶ πατάξω τοὺς ἀλλοφύλους τούτους; καὶ εἶπε Κύριος· πορεύου καὶ πατάξεις ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις τούτοις καὶ σώσεις τὴν Κεϊλά.
И$ въпроси` дв~дъ г~а гл~я, а^ще шеD и^збїю` и^ноплеме'нникы сїя, рече г~ь и^ди` и^ побњди'ши и^ноплеме'нники сїя, и^ сп~сеши кеи'ль”
3
3
καὶ εἶπαν οἱ ἄνδρες τοῦ Δαυὶδ πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ ἡμεῖς ἐνταῦθα ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ φοβούμεθα, καὶ πῶς ἔσται ἐὰν πορευθῶμεν εἰς Κεϊλά; εἰς τὰ σκῦλα τῶν ἀλλοφύλων εἰσπορευσόμεθα;
И$ рњша мђжи дв~дви к немђ`, с^е м^ы зд^њ въ і^ё^де'и бои'мся, ка'ко бђдеT а^ще и%демъ въ кеи'ль въ чревеса` и^ноплеме'нникомъ вни'демъ”
4
4
καὶ προσέθετο Δαυὶδ ἔτι ἐπερωτῆσαι διὰ τοῦ Κυρίου, καὶ ἀπεκρίθη αὐτῷ Κύριος καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάστηθι καὶ κατάβηθι εἰς Κεϊλά, ὅτι ἐγὼ παραδίδωμι τοὺς ἀλλοφύλους εἰς χεῖράς σου.
И$ приложи` е^ще` дв~дъ въпроси'ти г~а. и^ эTвњща` е^мђ г~ь и^ рече`. въста'ни и^ сни'ди в кеи'ль, ја%ко а^ꙁъ нн~њ предаю` и^ноплеме'нники в рђцњ твои`”
5
5
καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ εἰς Κεϊλὰ καὶ ἐπολέμησε τοῖς ἀλλοφύλοις, καὶ ἔφυγον ἐκ προσώπου αὐτοῦ, καὶ ἀπήγαγε τὰ κτήνη αὐτῶν καὶ ἐπάταξεν ἐν αὐτοῖς πληγὴν μεγάλην, καὶ ἔσωσε Δαυὶδ τούς κατοικοῦντας Κεϊλά.
І$ и'де дв~дъ и^ мђжи е^го с ни'мъ в кеи'ль. и^ бра'шася съ и^ноплеме'нники. и^ бњжа'ша и^ноплеме'нницы эT лица` двDва и^ поја%тъ ско'ты и^хъ, и^ порази` иX ја^звою вели'кою, и^ сп~се дв~дъ живђщая въ кеи'лњ”
6
6
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ φεύγειν ᾿Αβιάθαρ υἱὸν ᾿Αβιμέλεχ πρὸς Δαυὶδ καὶ αὐτὸς μετὰ Δαυὶδ εἰς Κεϊλὰ κατέβη ἔχων ἐφοὺδ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
И$ бы'сть е^гда бњжа` а^виа^џа'ръ сн~ъ а^вимеле'ховъ къ дв~дђ. и^ сни'де и^ се'и с ни'мъ в# кеи'лђ и^мы'и е^фђ'дъ в рђцњ` свое'й”
7
7
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Σαοὺλ ὅτι ἥκει ὁ Δαυὶδ εἰς Κεϊλά, καὶ εἶπε Σαούλ· πέπρακεν αὐτὸν ὁ Θεὸς εἰς τὰς χεῖράς μου, ὅτι ἀποκέκλεισται εἰσελθὼν εἰς πόλιν θυρῶν καὶ μοχλῶν.
И$ възвњсти'ся саё'лђ, ја%ко прїиде двDъ в кеи'лђ. и^ рече саё'лъ, ја%ко предаs и& б~ъ в рђцњ мои`, ја%ко затвори'ся вшеD въ градъ вра'ты и^ верїа^ми”
8
8
καὶ παρήγγειλε Σαοὺλ παντὶ τῷ λαῷ καταβαίνειν εἰς πόλεμον εἰς Κεϊλὰ συνέχειν τὸν Δαυὶδ καὶ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ.
И$ заповњда саё'лъ всњмъ лю'демъ на' брань сни'ти в кеи'лђ ја%ти дв~да и^ мђжи е^го”
9
9
καὶ ἔγνω Δαυὶδ ὅτι οὐ παρασιωπᾷ Σαοὺλ περὶ αὐτοῦ τὴν κακίαν, καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβιάθαρ τὸν ἱερέα· προσάγαγε τὸ ἐφοὺδ Κυρίου.
И$ ё^вњсть с^е дв~дъ ја%ко ѕл^њ ё^мы'сли ѓ^ немъ саё'лъ, и^ рече дв~дъ къ а^вїа^џа'рђ жръцђ`, принеси` е^фђ'дъ гн~ь”
10
10
καὶ εἶπε Δαυίδ· Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ἀκούων ἀκήκοεν ὁ δοῦλός σου ὅτι ζητεῖ Σαοὺλ ἐλθεῖν ἐπὶ Κεϊλὰ διαφθεῖραι τὴν πόλιν δι᾿ ἐμέ.
И$ рече дв~дъ г~и б~е і^и^л~евъ, слы'ша ё^слы'шалъ е^сть ра'бъ твой. ја%ко и%щетъ саёl прїити` на кеи'лђ, растли'ти гра'да мене` ради”
11
11
εἰ ἀποκλεισθήσεται; καὶ νῦν εἰ καταβήσεται Σαούλ, καθὼς ἤκουσεν ὁ δοῦλός σου; Κύριε ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ἀπάγγειλον τῷ δούλῳ σου. καὶ εἶπε Κύριος· ἀποκλεισθήσεται.*
Предадђтъ л^и мене` живђщ'їи в ке'и^лњ в рђцᲇ саё'лови. и^ нн~њ а^ще сни'детъ саё'лъ ја%коже слы'шалъ е^сть ра'бъ твой, г~и бж~е і^и^л~евъ възвњсти` рабђ` с^и.
13
12
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ὡς τετρακόσιοι καὶ ἐξῆλθον ἐκ Κεϊλὰ καὶ ἐπορεύοντο οὗ ἐὰν ἐπορεύοντο· καὶ τῷ Σαοὺλ ἀπηγγέλη ὅτι, διασέσωσται Δαυὶδ ἐκ Κεϊλά, καὶ ἀνῆκε τοῦ ἐλθεῖν.
и^ рече г~ь предадя'тъ т^я”
14
13
Καὶ ἐκάθισε Δαυὶδ ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐν Μασερὲμ ἐν τοῖς στενοῖς, καὶ ἐκάθητο ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐν τῷ ὄρει Ζίφ, ἐν τῇ γῇ τῇ αὐχμώδει· καὶ ἐζήτει αὐτὸν Σαοὺλ πάσας τὰς ἡμέρας, καὶ οὐ παρέδωκεν αὐτὸν Κύριος εἰς τὰς χεῖρας αὐτοῦ.
И$ въста'въ дв~дъ и^ мђжи е^го с нимъ ја%ко, х~, и^зыдо'ша и^с кеи'лы. і^ и^дя'хђ а%може хотя'хђ, и^ възвњсти'ша саё'лђ ја%ко сп~сеся дв~дъ и^с кеи'лы. и^ ё^ста'вися е^ще и^ не и^зы'иде”
15
14
καὶ εἶδε Δαυὶδ ὅτι ἐξέρχεται Σαοὺλ τοῦ ζητεῖν τὸν Δαυίδ· καὶ Δαυὶδ ἦν ἐν τῷ ὄρει τῷ αὐχμώδει ἐν τῇ Καινῇ Ζίφ.
И$ сњде двDъ въ пђсты'ни в масе'рмњ въ ё'зинњ и^ сњде въ пђсты'ни въ горњ` зифо'рњ в горњ` те'мнњ въ земли` м#гле'нњ. і^ и^ска'ше е^го саё'лъ въ вс^я дн~и, и^ не преда'сть е^го б~ъ в рђцњ саё'ли”
16
15
καὶ ἀνέστη ᾿Ιωνάθαν υἱὸς Σαοὺλ καὶ ἐπορεύθη πρὸς Δαυὶδ εἰς Καινὴν καὶ ἐκραταίωσε τὰς χεῖρας αὐτοῦ ἐν Κυρίῳ.
И$ ви'дњ дв~дъ ја%ко и^схо'дитъ саё'лᲆ и^ска'ти е^го, и^ бя'ше дв~дъ въ зеMли м#гле'нњ. и^ ѓ^бновле'нїе зи'џовњ”
17
16
καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· μὴ φοβοῦ, ὅτι οὐ μὴ εὕρῃ σε ἡ χεὶρ Σαοὺλ τοῦ πατρός μου, καὶ σὺ βασιλεύσεις ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐγὼ ἔσομαί σοι εἰς δεύτερον· καὶ Σαοὺλ ὁ πατήρ μου οἶδεν οὕτως.
И$ въста` и^ѓ^а^наџа'нъ сн~ъ саё'ловъ і^ и'де къ дв~дђ въ ѓ^бновле'нїе. и^ въз#дви'же рђцњ свои` къ б~ђ”
18
17
καὶ διέθεντο ἀμφότεροι διαθήκην ἐνώπιον Κυρίου. καὶ ἀκάθητο Δαυὶδ ἐν Καινῇ, καὶ ᾿Ιωνάθαν ἀπῆλθεν εἰς οἶκον αὐτοῦ.
И$ рече к немђ не бо'ися ја%ко не и%мать ѓ^брњсти` тебе` рђка` эTц~а мое^го саё'ла. и^ т^ы и%маши црsтвова'ти въ і^и^л~и. и^ а'ꙁъ бђдђ поᲄебњ дрђгїи. и^ саё'лъ эTц~ъ мой вњде ᲄа'ко”
19
18
Καὶ ἀνέβησαν οἱ Ζιφαῖοι ἐκ τῆς αὐχμώδους πρὸς Σαοὺλ ἐπὶ τὸν βουνὸν λέγοντες· οὐκ ἰδοὺ Δαυὶδ κέκρυπται παρ᾿ ἡμῖν ἐν Μεσσαρά, ἐν τοῖς στενοῖς, ἐν τῇ Καινῇ ἐν τῷ βουνῷ τοῦ ᾿Εχελὰ τοῦ ἐκ δεξιῶν τοῦ ᾿Ιεσσαιμοῦν;
И$ положи'ста ѓ%ба завњтъ преD гм~ъ, и^ сидя'ше дв~дъ въ ѓ^бновле'нїи, и^ѓ^а^наџа'нъ вни'де в до'мъ сво'й.
20
19
καὶ νῦν πᾶν τὸ πρὸς ψυχὴν τοῦ βασιλέως εἰς κατάβασιν καταβαινέτω πρὸς ἡμᾶς· κεκλείκασιν αὐτὸν εἰς χεῖρας τοῦ βασιλέως.
І$ и^ꙁыидо'ша зиџњ'и эT м#гле'ныя земля` к саё'лђ гл~юще на хо'лмњ” Вњ'си л^и ја%ко дв~дъ кры'е^тся в на'съ в махе'рњ въ ё'зинахъ в но'вњи, на хо'лмњ хела'тъстњ, ѓ^деснђю і^е^семо'на”
21
20
καὶ εἶπεν αὐτοῖς Σαούλ· εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἐπονέσατε περὶ ἐμοῦ·
И$ нн~њ е^ли'ко по дш~и цр~евњ е^сть, да сни'детъ к на'мъ затворе'нъ б^о е^сть, и^ та'ко мни` ја^ко в рђцњ т^и е^сть”
22
21
πορεύθητε δὴ καὶ ἑτοιμάσατε ἔτι καὶ γνῶτε τὸν τόπον αὐτοῦ, οὗ ἔσται ὁ ποὺς αὐτοῦ ἐν τάχει ἐκεῖ, οὗ εἴπατε, μή ποτε πανουργεύσηται·
И$ рече саё'лъ блsвени вы` гв~и ја%ко поболњсте со мно'ю,
23
22
καὶ ἴδετε καὶ γνῶτε, καὶ πορεύσομαι μεθ᾿ ὑμῶν, καὶ ἔσται εἰ ἔστιν ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ ἐξερευνήσω αὐτὸν ἐν πάσαις χιλιάσιν ᾿Ιούδα.
и^дњте нн~њ ё^гото'вите и&, и^ ктомђ` раꙁђмњ'ите мњсто е^го, и^дњже е^сть ста'нъ е^го, та'мо ё^бо и^дњте, е^да ка'ко слђкђ'етъ”
24
23
καὶ ἀνέστησαν οἱ Ζιφαῖοι καὶ ἐπορεύθησαν ἔμπροσθεν Σαούλ· καὶ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ τῇ Μαὰν καθ᾿ ἑσπέραν ἐκ δεξιῶν τοῦ ᾿Ιεσσαιμοῦν.
Но вы` вњдњте и^ раꙁёмњ'ите ѓ^ всњхъ мњсᲄъ, и^дњже ся кры'е^тъ и^ възврати'теся къ мн^њ, да на гото'во и^дђ` с ва'ми а^ще е^сть и^ поD земле'ю и^ꙁыска'ти и%мамъ его, и^ въ всњ'хъ ты'сђщахъ і^ё'динахъ.
25
24
καὶ ἐπορεύθη Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ζητεῖν αὐτόν· καὶ ἀπήγγειλαν τῷ Δαυίδ, καὶ κατέβη εἰς τὴν πέτραν τὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ Μαάν. καὶ ἤκουσε Σαοὺλ καὶ κατεδίωξεν ὀπίσω Δαυὶδ εἰς τὴν ἔρημον Μαάν.
И$ въста'вше зи'џњ эT м#гле'ныя и^дя'хђ преD саё'ломъ, дв~дъ же и^ мђжи е^го бя'хђ въ пђсты'ни внђтренеи, при ве'черњ ѓ^деснђ'ю и^е^семо'на”
26
25
καὶ πορεύονται Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐκ μέρους τοῦ ὄρους τούτου, καὶ ἦν Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐκ μέρους τοῦ ὄρους τούτου· καὶ ἦν Δαυὶδ σκεπαζόμενος πορεύεσθαι ἀπὸ προσώπου Σαούλ, καὶ Σαοὺλ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ παρενέβαλον ἐπὶ Δαυὶδ καὶ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ συλλαβεῖν αὐτούς.
І$ и'де саё'лъ и^ мђжи е^го и^ска'ти дв~да и^ въꙁвњсти'ша с^е дв~дђ, и^ сни'де в ка'мы и^же бᲇ вᲆ пђсты'ни, и^ слы'шаv саё'лъ, и^ гна` въ слDњ дв~да въ пђстыню внђт'ренюю”
27
26
καὶ πρὸς Σαοὺλ ἦλθεν ἄγγελος λέγων· σπεῦδε καὶ δεῦρο, ὅτι ἀλλόφυλοι ἐπέθεντο ἐπὶ τὴν γῆν.
І$ и^дя'ше саёl и^ мђжи е^го в ча'сть горы` тоя`, и^ б^њ дв~дъ и^ мђжи е^го кры'яся эT лица` саё'ля, саё'л же и^ мђжи е^го нападо'ша на дв~да, и^ хотњша ја%ти и&”
28
27
καὶ ἀνέστρεψε Σαοὺλ μὴ καταδιώκειν ὀπίσω Δαυὶδ καὶ ἐπορεύθη εἰς συνάντησιν τῶν ἀλλοφύλων· διὰ τοῦτο ἐπεκλήθη ὁ τόπος ἐκεῖνος Πέτρα ἡ μερισθεῖσα. —————————————— *
И$ прїиде а%гг~лъ къ саё'лђ гл~я, потщи'ся и^ прїиди`, ја%ко прїидо'ша в землю твою и^ноплеме'нницы”
12
28
Καὶ εἶπε Δαυίδ· εἰ παραδώσουσι παρὰ τῆς Κεϊλὰ ἐμὲ καὶ τοὺς ἄνδρας μου εἰς χεῖρας Σαούλ; καὶ εἶπε Κύριος· παραδώσουσι.
И$ възврати'ся саё^лᲆ, ја^ко ктомђ` не гони` дв~да, і^ и^де на срњте'нїе и^ноплеме'нникомъ, сего ради наречеся мњстот^о ка'мы раздњлныи`,
Κεφάλαιο 24
Глvа, к~д”
1
1
ΚΑΙ ἀνέστη Δαυὶδ ἐκεῖθεν καὶ ἐκάθισεν ἐν τοῖς στενοῖς ᾿Εγγαδδί.
и^ въста` дв~дъ эTтђдђ и^ сњде въ ё^зинаX в га'ди”
2
2
καὶ ἐγενήθη ὡς ἐνέστρεψε Σαοὺλ ἀπὸ ὄπισθεν τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ἀπηγγέλη αὐτῷ λεγόντων, ὅτι Δαυὶδ ἐν τῇ ἐρήμῳ ᾿Εγγαδδί.
И$ бы'сть е^гда` въꙁврати'ся саё%лъ въспя'тъ эT и^ноплеменникъ. и^ възвњсти'ша е^мђ гл~юще, с^е дв~дъ б^њ вᲆ пђсты'ни гаDстњи.
3
3
καὶ ἔλαβε μεθ᾿ ἑαυτοῦ τρεῖς χιλιάδας ἀνδρῶν ἐκλεκτοὺς ἐκ παντὸς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπορεύθη ζητεῖν τὸν Δαυὶδ καὶ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ ἐπὶ πρόσωπον Σαδαιέμ.
и^ пояT саё%лъ съ собо'ю, Wг~, мђжъ, и^збранны эT всего і^и^л~я. і^ и^де и^ска'ти давы'да и^ мђжь е^го въ мњсто саDде'емъ въ горђ` е^леѓ'ню”
4
4
καὶ ἦλθεν εἰς τὰς ἀγέλας τῶν ποιμνίων τὰς ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, καὶ ἦν ἐκεῖ σπήλαιον, καὶ Σαοὺλ εἰσῆλθε παρασκευάσασθαι· καὶ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐσώτερον τοῦ σπηλαίου ἐκάθηντο.
И$ прїидо'ша до стаD пасо'мыX пђте'мъ. и^ бњ т^ђ верте'пᲆ и^ саё%лᲆ вни'де да почїеT т^ђ. дв~дъ же и^ мђжи е^го внђтрених# връте'пњхъ сњдя'хђ”
5
5
καὶ εἶπον οἱ ἄνδρες Δαυὶδ πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ ἡ ἡμέρα αὕτη, ἣν εἶπε Κύριος πρός σε παραδοῦναι τὸν ἐχθρόν σου εἰς τὰς χεῖράς σου, καὶ ποιήσεις αὐτῷ ὡς ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου. καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ ἀφεῖλε τὸ πτερύγιον τῆς διπλοΐδος τοῦ Σαοὺλ λαθραίως.
И$ рњша мђжи дв~дви к немђ`. с^е дн~ь то'й и^же рече г~ь тебњ преда'ти врагы` твоя` в рђцњ твои`. и^ сътвори'ши и^мъ ја%ко бл~го преD ѓ^чи'ма твои'ма” И$ въста'въ дв~дъ. и^ эTя'тᲆ въскри'лїе приѓ^дњва'ла саё'ля ѓ^та'и”
6
6
καὶ ἐγενήθη μετὰ ταῦτα καὶ ἐπάταξε καρδία Δαυὶδ αὐτόν, ὅτι ἀφεῖλε τὸ πτερύγιον τῆς διπλοΐδος αὐτοῦ,
И$ бы'сть по си'х и^ въстопта` дв~дђ срDце свое`. ја%ко эTя'тъ вᲆскри'лїе приѓ^дњва'ла саё%ля”
7
7
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ· μηδαμῶς μοι παρὰ Κυρίου, εἰ ποιήσω τὸ ρῆμα τοῦτο τῷ κυρίῳ μου τῷ χριστῷ Κυρίου ἐπενέγκαι χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτόν, ὅτι χριστὸς Κυρίου ἐστὶν οὗτος·
И$ рече дв~дъ къ мђж'емъ своиM не бђ'ди мн^њ ничто'же эT г~а. а^ще сътворю` гла'сᲆ се'и господи'нђ с^и х~ђ гн~ю, и^же въздви'гнђти рђкђ мою` на'нь, ја%ко х~с гн~ь е^сть се'й”
8
8
καὶ ἔπεισε Δαυὶδ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ ἐν λόγοις καὶ οὐκ ἔδωκεν αὐτοῖς ἀναστάντας θανατῶσαι τὸν Σαούλ. καὶ ἀνέστη Σαοὺλ καὶ κατέβη τὴν ὁδόν.
И$ ё^кроти` дв~дъ мђжа своя словесы`. и^ не да'стъ и^мъ ё^би'ти саё%ла. и^ въста` саё'лъ и^ сни'де на пђть сво'и”
9
9
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ ὀπίσω αὐτοῦ ἐκ τοῦ σπηλαίου, καὶ ἐβόησε Δαυὶδ ὀπίσω Σαοὺλ λέγων· κύριε βασιλεῦ· καὶ ἐπέβλεψε Σαοὺλ εἰς τὰ ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ ἔκυψε Δαυὶδ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ.
І$ и^зы'де дв~дъ въ слњдъ е^го и^з верте'па. и^ възопи` дв~дъ за ни'мᲆ гл~я. г~и цр~ю. и^ ѓ^зрᲇся саё'лъ въ слDњ е^го. и^ прекло'нъся дв~дъ до земля` лице'мъ и^ поклони'ся е^мђ”
10
10
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Σαούλ· ἱνατί ἀκούεις τῶν λόγων τοῦ λαοῦ λεγόντων· ἰδοὺ Δαυὶδ ζητεῖ τὴν ψυχήν σου;
И$ рече дв~дъ къ саё'лђ почт^о послђша'еши словесе` людїи гл~ющъ. ја%ко с^е дв~дъ и%щетъ дш~а твое'я”
11
11
ἰδοὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἑωράκασιν οἱ ὀφθαλμοί σου ὡς παρέδωκέ σε Κύριος σήμερον εἰς χεῖράς μου ἐν τῷ σπηλαίῳ, καὶ οὐκ ἠβουλήθην ἀποκτεῖναί σε καὶ ἐφεισάμην σου καὶ εἶπα· οὐκ ἐποίσω χεῖρά μου ἐπὶ κύριόν μου, ὅτι χριστὸς Κυρίου οὗτός ἐστι.
Се б^о днsь ви'дњста ѓ%чи твои`. ја%ко преда'лъ т^я бя'ше г~ь в рђ'цњ мои` вᲆ вертепњ. и^ не помы'слихъ ё^би'ти тебе`, н^о поми'ловахъ т^я. и^ рњхъ не прострђ` рђки` мое^я на г~а мое^го, ја^ко помаза'нникъ е^сть гн~ь се'й”
12
12
καὶ ἰδοὺ τὸ πτερύγιον τῆς διπλοΐδος σου ἐν τῇ χειρί μου· ἐγὼ ἀφῄρηκα τὸ πτερύγιον καὶ οὐκ ἀπέκταγκά σε. καὶ γνῶθι καὶ ἰδὲ σήμερον ὅτι οὐκ ἔστι κακία ἐν τῇ χειρί μου οὐδὲ ἀσέβεια καὶ ἀθέτησις, καὶ οὐχ ἡμάρτηκα εἰς σέ· καὶ σὺ δεσμεύεις τὴν ψυχήν μου λαβεῖν αὐτήν.
И$ ви'ждъ вᲆскри'лїе ѓ^дњя'ла свое^го вᲆ рђцњ` мое'и. а%зъ эTя'хъ въскры'лїе ѓ^дњя'ла твое^го, и^ не ёби'хъ тебе`. и^ разђмњ'и и^ ви'ждъ днsе ја%ко нњсть ѕло'бы въ рђцњ` мое'и, н^и бесче'стїя ни нена'висти, н^иже съгрњши'хъ к тебњ`. а^ т^ы и%щеши дш~а мое^я и^зя'тї ю”
13
13
δικάσαι Κύριος ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ σοῦ, καὶ ἐκδικήσαι με Κύριος ἐκ σοῦ· καὶ ἡ χείρ μου οὐκ ἔσται ἐπὶ σοί,
да сђдиT г~ь межди мно'ю и^ тобо'ю. и^ да ѓ^пра'вдитъ м^я г~ь эT тебе`, рђка` б^о моя нњсть на' тя”
14
14
καθὼς λέγεται ἡ παραβολὴ ἡ ἀρχαία· ἐξ ἀνόμων ἐξελεύσεται πλημμέλεια· καὶ ἡ χείρ μου οὐκ ἔσται ἐπὶ σέ.
ЈА/коже гл~етᲆ при'тча пр'ьвая, эT безако'н#никъ, и^зы'детъ престђпле'нїе, н^о рђка` моя нњсть на' тя”
15
15
καὶ νῦν ὀπίσω τίνος σὺ ἐκπορεύῃ, βασιλεῦ ᾿Ισραήλ; ὀπίσω τίνος καταδιώκεις σύ; ὀπίσω κυνὸς τεθνηκότος καὶ ὀπίσω ψύλλου ἑνός;
И$ нн~њ цр~ю і^и^л~евъ въ слњдъ кого` т^ы ходи'ши, и^л^и по ко'мъ го'ниши вᲆслњдъ л^и ўа` ё^мръша, и^л^и въ слDњ блохы` е^ді'ноя”
16
16
γένοιτο Κύριος εἰς κριτὴν καὶ δικαστὴν ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον σοῦ· ἴδοι Κύριος καὶ κρίναι τὴν κρίσιν μου καὶ δικάσαι μοι ἐκ χειρός σου.
да бђ'дет# г~ь сђдїя и^ эTвњтни'к#, ме'ждђ мно'ю и^ тобо'ю ви'ждъ г~и и^ сђди` сђ'домъ м^и, и^ эTсђди м^я эT рђки` твое^я”
17
17
καὶ ἐγένετο ὡς συνετέλεσε Δαυὶδ τὰ ρήματα ταῦτα λαλῶν πρὸς Σαούλ, καὶ εἶπε Σαούλ· ἡ φωνή σου αὕτη τέκνον Δαυίδ; καὶ ᾖρε Σαοὺλ τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσε.
И$ бы'сть е^гда` сконча` дв~дъ гл~ы сїя, гл~я къ саё'лђ. и^ рече саё'лъ тво'и л^и е^сть с^е гла'съ ча'до дв~де, и^ въздви'же саё'л# глаs свои, и^ въспла'ка”
18
18
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Δαυίδ· δίκαιος σὺ ὑπὲρ ἐμέ, ὅτι σὺ ἀνταπέδωκάς μοι ἀγαθά, ἐγὼ δὲ ἀνταπέδωκά σοι κακά.
И$ рече дв~дђ пра'веденᲆ е^си т^ы надо мно'ю. ја%кот^ы възда` м^и бл~га'я, а%з же тебњ въз#да'хъ ѕла'я”
19
19
καὶ σὺ ἀπήγγειλάς μοι σήμερον ἃ ἐποίησάς μοι ἀγαθά, ὡς ἀπέκλεισέ με Κύριος εἰς χεῖράς σου σήμερον καὶ οὐκ ἀπέκτεινάς με·
И$ т^ы възвњсти м^и днsь, и^же сътвори м^и бл~гая. е^гда` б^о предалᲆ м^я е^сть г~ь б~ъ і^и^л~евъ вᲆ рђкђ твое^ю, и^ нњси мене` ё^би'лъ”
20
20
καὶ ὅτι εἰ εὕροι τις τὸν ἐχθρὸν αὐτοῦ ἐν θλίψει καὶ ἐκπέμψει αὐτὸν ἐν ὁδῷ ἀγαθῇ, καὶ Κύριος ἀποτίσει αὐτῷ ἀγαθά, καθὼς πεποίηκας σήμερον.
ЈА/коже а%ще кт^о ѓ^бря'щетъ врага` свое^го въ печа'ли и^зведеT и& въ пђть бл~гъ. и^ г~ь въздасть е^мђ бл~гыхъ ја%коже т^ы сътвориl е^си днsь”
21
21
καὶ νῦν ἰδοὺ ἐγὼ γινώσκω ὅτι βασιλεύων βασιλεύσεις καὶ στήσεται ἐν χειρί σου ἡ βασιλεία ᾿Ισραήλ.
И$ нн~њ с^е а^зъ ви'дњ ја%ко цр~юя црsтвова'ти и%маши. и^ ста'ти и%мать въ рђцњ` твои` црsтво і^и^л~ево.
22
22
καὶ νῦν ὄμοσόν μοι ἐν Κυρίῳ ὅτι οὐκ ἐξολοθρεύσεις τὸ σπέρμα μου ὀπίσω μου, οὐκ ἀφανιεῖς τὸ ὄνομά μου ἐκ τοῦ οἴκου τοῦ πατρός μου.
и^ нн~њ покленимися гм~ъ, ја%ко не и^скорени'ши сњмени мое^го по мнњ`. и^ не погђби'ши и%мени мое^го эT до'мђ эTц~а мое^го”
23
23
καὶ ὤμοσε Δαυὶδ τῷ Σαούλ. καὶ ἀπῆλθε Σαοὺλ εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ, καὶ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἀνέβησαν εἰς τὴν Μεσσαρὰ στενήν.
И$ кля'тся дв~дъ саё'лови. і^ и'де саё'лъ на мњсто свое`. дв~дъ же и^ мђжи е^го възыдо'ша въ срњдђ тњсноты`”
Κεφάλαιο 25
Глvа, к~е”
1
1
ΚΑΙ ἀπέθανε Σαμουήλ, καὶ συναθροίζονται πᾶς ᾿Ισραὴλ καὶ κόπτονται αὐτὸν καὶ θάπτουσιν αὐτὸν ἐν οἴκῳ αὐτοῦ ἐν ᾿Αρμαθαίμ. καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ κατέβη εἰς τὴν ἔρημον Μαάν.
И$ ё'мре само'илъ, и^ събра'ся ве'сь і^и^л~ь. и^ пла'кашася е^го и^ погребо'ша и& в до'мђ е^го въ саръмаџе'мњ. и^ въста'въ дв~дъ сни'де въ пђсты'ню маа'ню вънђтре'нюю”
2
2
καὶ ἦν ἄνθρωπος ἐν τῇ Μαάν, καὶ τὰ ποίμνια αὐτοῦ ἐν τῷ Καρμήλῳ· καὶ ὁ ἄνθρωπος μέγας σφόδρα, καὶ τούτῳ ποίμνια τρισχίλια καὶ αἶγες χίλιαι· καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ κείρειν τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐν τῷ Καρμήλῳ.
И$ б^њ чл~къ въ маа'нњ. и^ ста'да е^мђ своя на карми'лњ, и^ чл~къ с^и вели'къ ѕњ'ло, и^ сего ѓ^вецъ б^њ, Wг~, а^ ко'зъ Wа~. и^ бы'сть е^гда` стрижаще стада своя на каrми'лњ”
3
3
καὶ ὄνομα τῷ ἀνθρώπῳ Νάβαλ, καὶ ὄνομα τῇ γυναικὶ αὐτοῦ ᾿Αβιγαία· καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ἀγαθὴ συνέσει καὶ καλὴ τῷ εἴδει σφόδρα, καὶ ὁ ἄνθρωπος σκληρὸς καὶ πονηρὸς ἐν ἐπιτηδεύμασι, καὶ ὁ ἄνθρωπος κυνικός.
И$мя' же чл~кђ нава'нъ, і^ и'мя женњ` е^го и^а^вигњя, и^ бя'ше жена` е^го бл~га и^ смысле'на, и^ възоро'мъ ви'дњти ѕњ'ло добра`, а^ мђжъ е^я` чл~кᲆ твръдъ, и^ лђка'въ при всњмъ, и^ не ѓ^бщи'въ”
4
4
καὶ ἤκουσε Δαυὶδ ἐν τῇ ἐρήμῳ ὅτι κείρει Νάβαλ ὁ Καρμήλιος τὸ ποίμνιον αὐτοῦ,
И$ слы'ша дв~дъ въ пђсты'ни, ја%ко стрижетъ нава'нъ на каръми'лњ ста'да своя”
5
5
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ δέκα παιδάρια καὶ εἶπε τοῖς παιδαρίοις· ἀνάβητε εἰς Κάρμηλον καὶ ἀπέλθατε πρὸς Νάβαλ καὶ ἐρωτήσατε αὐτὸν ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου εἰς εἰρήνην
И$ посла` дв~дъ, і~, ѓ%троковъ, и^ рече ѓ%трокомъ възы'дњте на карми'ль, і^ и^де'те къ нава'нђ и^ въпроси'те и& эT мене` с мироM”
6
6
καὶ ἐρεῖτε τάδε· εἰς ὥρας· καὶ σὺ ὑγιαίνων, καὶ ὁ οἶκός σου, καὶ πάντα τὰ σὰ ὑγιαίνοντα.
Негли здра'въ е^си и^ до'мъ тво'и, и^ вс^я ᲄвоя здра'ва л^и сђть”
7
7
καὶ νῦν ἰδοὺ ἀκήκοα ὅτι κείρουσί σοι νῦν οἱ ποιμένες σου, οἳ ἦσαν μεθ᾿ ἡμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ, καὶ οὐκ ἀπεκωλύσαμεν αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐνετειλάμεθα αὐτοῖς οὐθὲν πάσας τὰς ἡμέρας ὄντων αὐτῶν ἐν Καρμήλῳ·
И$ нн~њ ё^бо слы'шђ ја%ко стригђтъ пастђси твои`, и^же бњша с на'ми въ пђсты'ни, и^ не възбра'нихомъ и^мъ, и^ не сътвори'хомъ ничесо'же въ вс^я дн~и, е^гда бњша на карми'лњ”
8
8
ἐρώτησον τὰ παιδάριά σου καὶ ἀπαγγελοῦσί σοι. καὶ εὑρέτωσαν τὰ παιδάρια χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, ὅτι ἐφ᾿ ἡμέραν ἀγαθὴν ἥκομεν· δὸς δὴ ὃ ἐὰν εὕρῃ ἡ χείρ σου τῷ υἱῷ σου τῷ Δαυίδ.
Въпроси` ѓ%троки своя, и^ възвњстя'т# ти, и^ ѓ^брњто'шася ѓ^тро'цы твои` съ радостїю преD ѓ^чи'ма твои'ма. ја%ко въ дн~ь бл~гъ прїидо'хоM, т^о да' же нн~њ сн~ови твое^мђ дв~дђ, е^же а%ще хо'щеши”
9
9
καὶ ἔρχονται τὰ παιδάρια καὶ λαλοῦσι τοὺς λόγους τούτους πρὸς Νάβαλ κατὰ πάντα τὰ ρήματα ταῦτα ἐν τῷ ὀνόματι Δαυίδ. καὶ ἀνεπήδησε
И$ прїидо'ша ѓ%троцы дв~дви и^ гл~аша словеса` с^и къ нава'нђ. и^ вс^я гл~ы сїа и^менеM дв~двыM”
10
10
καὶ ἀπεκρίθη Νάβαλ τοῖς παισὶ Δαυὶδ καὶ εἶπε· τίς ὁ Δαυὶδ καὶ τίς ὁ υἱὸς ᾿Ιεσσαί; σήμερον πεπληθυμμένοι εἰσὶν οἱ δοῦλοι ἀναχωροῦντες ἕκαστος ἐκ προσώπου τοῦ κυρίου αὐτοῦ.
И$ вᲆско'чи наваn эTвњща ѓ%трокоM двDвыM рекъ. чт^о еs двDъ и^л^и чт^о е^сᲄь сн~ъ і^е^с#сеѓv. днsь ё^множе'ни сђть раби`, эTходя'ще ко'жDо эT лица` господи'на свое^го,
11
11
καὶ λήψομαι τοὺς ἄρτους μου καὶ τὸν οἶνόν μου καὶ τὰ θύματά μου, ἃ τέθυκα τοῖς κείρουσί μου τὰ πρόβατα, καὶ δώσω αὐτὰ ἀνδράσιν, οἷς οὐκ οἶδα πόθεν εἰσί;
и^ возмђ` хлњба и^ вина` и^ закла'нїа моя` ја%же заклаX сᲄригђщиM моя` ѓ%вца. тота` л^и даM мђжеM иXже не вњ'дњ эTкђ'дђ сђть”
12
12
καὶ ἀπεστράφησαν τὰ παιδάρια Δαυὶδ εἰς ὁδὸν αὐτῶν καὶ ἀνέστρεψαν καὶ ἦλθον καὶ ἀνήγγειλαν τῷ Δαυὶδ κατὰ τὰ ρήματα ταῦτα.
И$ възврати'шася ѓ%троцы дв~дви пђтемъ свои^м#. и^ възвра'щ#шеся прїидо'ша и^ възвњсти'ша дв~дђ по гл~ђ семђ`”
13
13
καὶ εἶπε Δαυὶδ τοῖς ἀνδράσιν αὐτοῦ· ζώσασθε ἕκαστος τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ· καὶ ἀνέβησαν ὀπίσω Δαυὶδ ὡς τετρακόσιοι ἄνδρες, καὶ οἱ διακόσιοι ἐκάθισαν μετὰ τῶν σκευῶν.
И$ рече дв~дъ мђж'емъ своиM, ѓ^поя'шися ко'ждо ваs ѓ^рђжїемъ своиM і^ и^до'ша въ слDњ дв~дъ. ја%ко у~, мQђ. а^ с~ и^хъ ѓ^ста` ё^ сосђдовъ”
14
14
καὶ τῇ ᾿Αβιγαίᾳ γυναικὶ Νάβαλ ἀπήγγειλεν ἓν τῶν παιδαρίων λέγων· ἰδοὺ Δαυὶδ ἀπέστειλεν ἀγγέλους ἐκ τῆς ἐρήμου εὐλογῆσαι τὸν κύριον ἡμῶν, καὶ ἐξέκλινεν ἀπ᾿ αὐτῶν.
И$ а^вигњи` женњ` нава'новњ повњ'да е^ді'нъ ѓ%трокъ гл~я. с^е присыла` дв~дъ послы` эT пђсты'ня блsви'ти господи'на на'шего. н^о ѓ%нъ ё^врати'ся эT ниX” Сїи
15
15
καὶ οἱ ἄνδρες ἀγαθοὶ ἡμῖν σφόδρα· οὐκ ἀπεκώλυσαν ἡμᾶς οὐδὲ ἐνετείλαντο ἡμῖν οὐδὲν πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἦμεν παρ᾿ αὐτοῖς·
же мђж'и бла'ѕи бњша на'мъ ѕњ'ло, и^ не възбраня'хђ на'м# ѕњ'ло, н^и съᲄвори'ша н^ы ѕл^а ничт^оже вᲆ вс^я дн~и в ня'же бњхоM с ни'ми”
16
16
καὶ ἐν τῷ εἶναι ἡμᾶς ἐν ἀγρῷ ὡς τεῖχος ἦσαν περὶ ἡμᾶς καὶ τὴν νύκτα καὶ τὴν ἡμέραν πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἤμεθα παρ᾿ αὐτοῖς ποιμαίνοντες τὸ ποίμνιον.
И$ сђщиM наM т^ђ, ја%ко стњны бњша ѓ^ наs, въ нощи` и^ въ дн~и по вс^я дн~и сђщиM с ни'ми, на селњ` пасђщ'е ста'да”
17
17
καὶ νῦν γνῶθι καὶ ἰδὲ σὺ τί ποιήσεις, ὅτι συντετέλεσται ἡ κακία εἰς τὸν κύριον ἡμῶν καὶ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ· καὶ οὗτος υἱὸς λοιμός, καὶ οὐκ ἔστι λαλῆσαι πρὸς αὐτόν.
А$ нн~њ разђмњи и^ ви'ждъ т^ы чт^о сᲆтвори'ши ја%ко съверши'ся вс^я ѕло'ба господи'на на'шего, и^ на домђ` е^го. и^ семђ` глаDнђ сђщђ, нел#зњ гл~ати к немђ`”
18
18
καὶ ἔσπευσεν ᾿Αβιγαία καὶ ἔλαβε διακοσίους ἄρτους καὶ δύο ἀγγεῖα οἴνου καὶ πέντε πρόβατα πεποιημένα καὶ πέντε οἰφὶ ἀλφίτου καὶ γόμορ ἓν σταφίδος καὶ διακοσίας παλάθας καὶ ἔθετο ἐπὶ τοὺς ὄνους
И$ пот#щася а^вигњя'. и^ взя`, с~, хлњбъ и^ дв^њ корча'ѕњ вина`, и^ е~, ѓ%венъ, и^ е~, хлњбъ смида'ленъ чи'стᲆ, и^ ко'шницђ гро'здїя, и^ с~, вя'заницъ смо'квеи, и^ възложи` на ѓ^сля'та”
19
19
καὶ εἶπε τοῖς παιδαρίοις αὐτῆς· προπορεύεσθε ἔμπροσθέν μου, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ὀπίσω ὑμῶν παραγίνομαι. καὶ τῷ ἀνδρὶ αὐτῆς οὐκ ἀπήγγειλε.
И$ рече къ ѓ%трокомъ своиM пои^дњте предо мно'ю, и^ с^е а%зъ въ слDњ ваs и^дђ`. и^ мђжђ свое^мђ с^и не възвњсти`”
20
20
καὶ ἐγενήθη αὐτῆς ἐπιβεβηκυίης ἐπὶ τὴν ὄνον καὶ καταβαινούσης ἐν σκέπῃ τοῦ ὄρους καὶ ἰδοὺ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ κατέβαινον εἰς συνάντησιν αὐτῆς, καὶ ἀπήντησεν αὐτοῖς·
И$ бы'сть е'й вᲆсњд#ше на ѓ^сля`. і^ и^сходя'щђ въ часᲄь горы`. и^ с^е дв~дъ и^ мђжи е^го и^дђще сђпроти'въ е'й, и^ та` срњте я&”
21
21
καὶ Δαυὶδ εἶπεν· ἴσως εἰς ἄδικον πεφύλακα πάντα τὰ αὐτοῦ ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ οὐκ ἐνετειλάμεθα λαβεῖν ἐκ πάντων τῶν αὐτοῦ οὐθέν, καὶ ἀνταπέδωκέ μοι πονηρὰ ἀντὶ ἀγαθῶν·
И$ рече дв~дъ до'брњ сп~се непра'веDника. а%зъ б^о вся` съхраниX нава'нђ въ пђсты'ни. и^ не помы'слиX поја%ти ничт^оже эT всего е^мђ`. и^ възда'сть м^и ѕла'я вᲆз# бл~гаа”
22
22
τάδε ποιήσαι ὁ Θεὸς τῷ Δαυὶδ καὶ τάδε προσθείη, εἰ ὑπολείψομαι ἐκ πάντων τῶν τοῦ Νάβαλ ἕως πρωΐ οὐροῦντα πρὸς τοῖχον.
Се^ же сътвори` б~ъ двDви и^ с^и приложи`. а%ще ѓ^ста'нетъ нњ'что эT всего` нава'нђ. да'же и^ до ё'тра ё^ви'ди ја^же полђчи`”
23
23
καὶ εἶδεν ᾿Αβιγαία τὸν Δαυὶδ καὶ ἔσπευσε καὶ κατεπήδησεν ἀπὸ τῆς ὄνου καὶ ἔπεσεν ἐνώπιον Δαυὶδ ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ ἐπὶ τὴν γῆν
И$ ё^ви'дњ а^вигњ'я дв~да. и^ потщаvшися ско'чи съ ѓ^сля'те. и^ паде` преD дв~доM, и^ поклони'ся е^мђ до земля`”
24
24
ἐπὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ καὶ εἶπεν· ἐν ἐμοὶ κύριέ μου ἡ ἀδικία· λαλησάτω δὴ ἡ δούλη σου εἰς τὰ ὦτά σου, καὶ ἄκουσον λόγων τῆς δούλης σου.
И$ посе'мъ паде` преD нога'ма е^го. и^ реq, на мн^њ вина с^и господи'не, моа` е^сть непра'вда. а%ще вели'ши да гл~етᲆ раба` твоа` въ ё'ши твои`, и^ послђшаи словесъ рабы` твое'я”
25
25
μὴ δὴ θέσθω ὁ κύριός μου καρδίαν αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον τὸν λοιμὸν τοῦτον, ὅτι κατὰ τὸ ὄνομα αὐτοῦ οὗτός ἐστι· Νάβαλ ὄνομα αὐτῷ, καὶ ἀφροσύνη μετ᾿ αὐτοῦ· καὶ ἐγὼ ἡ δούλη σου οὐκ εἶδον τὰ παιδάρια τοῦ κυρίου μου, ἃ ἀπέστειλας.
Не положи` господи'не на срDцы свое^мъ ничесо'же, чл~ка сего` ра'ди глDаствђю'щаго. ја^ко б^о и%мя е^мђ та'ко и^ е^сть нава'нъ б^о е^сть и%мя е^мђ и^ нњсть смы'сла в неM, а%з же раба` твоа` не вњ'да ѓ%троk твоиX господи'на мое^го ја%же е^си посла`”
26
26
καὶ νῦν, κύριέ μου, ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ἡ ψυχή σου,καθὼς ἐκώλυσέ σε Κύριος τοῦ μὴ ἐλθεῖν εἰς αἷμα ἀθῷον καὶ σώζειν τὴν χεῖρά σού σοι, καὶ νῦν γένοιντο ὡς Νάβαλ οἱ ἐχθροί σου καὶ οἱ ζητοῦντες τῷ κυρίῳ μου κακά.
И$ нн~њ господи'не мо'и живᲆ г~ь и^ жива дш~а твоя`, ја^ко въз#брани` т^и г~ь. да прїидеши на кро'вь непови'ннђ, и^ сп~се рђ'кђ свою самᲆ. и^ нн~њ да бђдђT ја%ко и^ нава'нъ вра'ѕи твои` и%щђще господи'нђ мое^мђ ѕл^а”
27
27
καὶ νῦν λαβὲ τὴν εὐλογίαν ταύτην, ἣν ἐνήνοχεν ἡ δούλη σου τῷ κυρίῳ μου, καὶ δώσεις τοῖς παιδαρίοις τοῖς παρεστηκόσι τῷ κυρίῳ μου.
И$ нн~њ возми` принесе'нїе с^е е^же бњ` принесла` раба` господи'нђ свое^мђ. и^ даждъ ѓ%трокоM преDстоа'щимъ господи'нђ мое^мђ”
28
28
ἆρον δὴ τὸ ἀνόμημα τῆς δούλης σου, ὅτι ποιῶν ποιήσει Κύριος τῷ κυρίῳ μου οἶκον πιστόν, ὅτι πόλεμον κυρίου μου ὁ Κύριος πολεμεῖ, καὶ κακία οὐχ εὑρεθήσεται ἐν σοὶ πώποτε.
эTи^ми` нн~њ непра'вдђ рабы` твое'я. ја%котворя` сътвори'тъ г~ь до'мъ вњренъ господи'на мое^го. ја^ко бра'нїю господи'на мое^го г~ь побо'ретᲆ, и^ ѕло'ба не ѓ^бря'щет#ся вᲆ тебњ` нико'лиже”
29
29
καὶ ἀναστήσεται ἄνθρωπος καταδιώκων σε καὶ ζητῶν τὴν ψυχήν σου, καὶ ἔσται ψυχὴ κυρίου μου ἐνδεδεμένη ἐν δεσμῷ τῆς ζωῆς παρὰ Κυρίῳ τῷ Θεῷ, καὶ ψυχὴν ἐχθρῶν σου σφενδονήσεις ἐν μέσῳ τῆς σφενδόνης.
А/ще же и^ въста` чл~къ гоня'и тя, и%ща дш~а твое'я. и^ е^сть дш~а господи'на мое^го привя'зана при ё'зомъ живы'мъ эT г~а б~а, и^ дш~ђ врага` своеh ё^рази'ши пра'щею”
30
30
καὶ ἔσται ὅτι ποιήσῃ Κύριος τῷ κυρίῳ μου πάντα, ὅσα ἐλάλησεν ἀγαθὰ ἐπὶ σέ, καὶ ἐντελεῖταί σοι εἰς ἡγούμενον ἐπὶ ᾿Ισραήλ,
И$ бђдетᲆ е^гда` сътвори'тᲆ г~ь господи'нђ мое^мђ вс^я е^ли'ко гл~а бл~готебњ`. и^ съвръшиT т^я г~ь на влDчество въ і^и^л~и.
31
31
καὶ οὐκ ἔσται σοι τοῦτο βδελυγμὸς καὶ σκάνδαλον τῷ κυρίῳ μου, ἐκχέαι αἷμα ἀθῷον δωρεὰν καὶ σῶσαι χεῖρα κυρίῳ μου αὐτῷ, καὶ ἀγαθώσει Κύριος τῷ κυρίῳ μου, καὶ μνησθήσῃ τῆς δούλης σου ἀγαθῶσαι αὐτῇ.
и^ не бђдетᲆ с^е на ме'рзосᲄь и^ на собла'знь срDцђ господи'на мое^го, е^же и^злїа'ти кро'вь непови'ннђ безђма`. и^ сп~си рђкђ свою` господи'нђ мое^мђ. и^ да ё^бла'житъ г~ь господи'на мое^го. и^ помяне'ши рабђ` свою ё^блажи'ти ю&”
32
32
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῇ ᾿Αβιγαίᾳ· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ὃς ἀπέστειλέ σε σήμερον ἐν ταύτῃ εἰς ἀπάντησίν μοι.
И$ реq дв~дъ къ а^вигњ'и. блsвеn г~ь б~ъ і^и^л~евъ, и^же посла` т^я днsь на срњте'нїе м^и.
33
33
καὶ εὐλογητὸς ὁ τρόπος σου, καὶ εὐλογημένη σὺ ἡ ἀποκωλύσασά με σήμερον ἐν ταύτῃ μὴ ἐλθεῖν εἰς αἵματα καὶ σῶσαι χεῖρά μου ἐμοί.
и^ блsвеn совњтъ тво'и. и^ блsве'на т^ы ё^ставле'ши м^я вᲆ дн~ь сїи. во'ньже не прїити м^и на проли'тїе кро'ви, и^ спsти м^и рђкђ свою`”
34
34
πλὴν ὅτι ζῇ Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ὃς ἀπεκώλυσέ με σήμερον τοῦ κακοποιῆσαί σε, ὅτι εἰ μὴ ἔσπευσας καὶ παρεγένου εἰς ἀπάντησίν μοι, τότε εἶπα· εἰ ὑπολειφθήσεται τῷ Νάβαλ ἕως φωτὸς τοῦ πρωΐ οὐρῶν πρὸς τοῖχον.
Э$ба'че жиv г~ь б~ъ і^и~леv, и^же възбрани' ми днsь ѕл^а не сътвори'ти. а%ще б^о бы` не пот#щася на срᲇтенїе м^и. тогда` рњ'хъ, а^ще кт^о ѓ^скђдње^тъ м^и эT нава'на. ё^тро до' свњта полђчи'та ви'димое`”
35
35
καὶ ἔλαβε Δαυὶδ ἐκ χειρὸς αὐτῆς πάντα, ἃ ἔφερεν αὐτῷ, καὶ εἶπεν αὐτῇ· ἀνάβηθι εἰς εἰρήνην εἰς οἶκόν σου· βλέπε, ἤκουσα τῆς φωνῆς σου καὶ ἠρέτισα τὸ πρόσωπόν σου.
И$ прїяT дв~дᲆ эT рђкђ е^я вс^я ја%же принесе` е^мђ и рече е'й и^ди` с ми'ромъ в до'мъ сво'и, ја%ко послђшахъ гла'са твое^го, и^ възлюби'хъ лице` твое.
36
36
καὶ παρεγενήθη ᾿Αβιγαία πρὸς Νάβαλ, καὶ ἰδοὺ αὐτῷ πότος ἐν οἴκῳ αὐτοῦ ὡς πότος βασιλέως, καὶ ἡ καρδία Νάβαλ ἀγαθὴ ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ αὐτὸς μεθύων ἕως σφόδρα· καὶ οὐκ ἀπήγγειλεν αὐτῷ ρῆμα μικρὸν ἢ μέγα ἕως φωτὸς τοῦ πρωΐ.
і^ и'де а^вигњя' къ наванђ, и^ се'й и^мња'ше пи'ръ в домђ` свое^мъ, ја%ко пи'ръ цр~евъ, и^ срDце нава'ново веселя'ся бњ в не'мъ, пїяn б^о бяше ѕњло. и^ не възвњсти` а^вигњ'я нава'нђ гл~а н^и вели'ка н^и ма'ла, до' свњта ё%треняго”
37
37
καὶ ἐγένετο πρωΐ, ὡς ἐξένηψεν ἀπὸ τοῦ οἴνου Νάβαλ, ἀπήγγειλεν ἡ γυνὴ αὐτοῦ τὰ ρήματα ταῦτα, καὶ ἐναπέθανεν ἡ καρδία αὐτοῦ ἐν αὐτῷ, καὶ αὐτὸς γίνεται ὡς λίθος.
И$ бы'сть заё%тра ја%ко и^стрезви'ся нава'нъ эT вина` и^ повњ'да е^мђ жена` е^го вс^я гл~ы сїя`, и^ ё'мре срDце е^го в неM, и^ то'й саM бы'сть ја%ко ка'мень”
38
38
καὶ ἐγένετο ὡσεὶ δέκα ἡμέραι καὶ ἐπάταξε Κύριος τὸν Νάβαλ, καὶ ἀπέθανε.
И$ ја%ко бы'сть де'сять дн~ь, порази` г~ь нава'на и^ ё'мре”
39
39
καὶ ἤκουσε Δαυὶδ καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς Κύριος, ὃς ἔκρινε τὴν κρίσιν τοῦ ὀνειδισμοῦ μου ἐκ χειρὸς Νάβαλ, καὶ τὸν δοῦλον αὐτοῦ περιεποιήσατο ἐκ χειρὸς κακῶν, καὶ τὴν κακίαν Νάβαλ ἀπέστρεψε Κύριος εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ. καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ καὶ ἐλάλησε περὶ ᾿Αβιγαίας, λαβεῖν αὐτὴν ἑαυτῷ εἰς γυναῖκα.
И$ слы'шавъ дв~дъ и^ рече, блsвеn г~ь е^же сђди` сђ'дъ поноше'нїа мое^го эT рђки` нава'ня, и^ раба` свое^го въздрᲆжа` эT ѕла`, и^ ѕло'бђ нава'ню възвраᲄи г~ь на главђ` е^го. и^ посла` дв~дъ гл~а къ а^вигњ'и, да поимђ` т^я себњ въ женђ`”
40
40
καὶ ἦλθον οἱ παῖδες Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβιγαίαν εἰς Κάρμηλον καὶ ἐλάλησαν αὐτῇ λέγοντες· Δαυὶδ ἀπέστειλεν ἡμᾶς πρός σε λαβεῖν σε αὐτῷ εἰς γυναῖκα.
И$ прїидо'ша ѓ%троцы двDви къ а^вигњ'и въ карми'лъ, и^ рњша е'й гл~юще, дв~дъ посла` н^ы къ ᲄебњ` да т^я по'иметъ себњ въ женђ`”
41
41
καὶ ἀνέστη καὶ προσεκύνησεν ἐπὶ τὴν γῆν ἐπὶ πρόσωπον καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἡ δούλη σου εἰς παιδίσκην νίψαι πόδας τῶν παίδων σου.
И$ въста'вши поклони'ся до земля` лице'мъ, и^ ре'че с^е раба` твоя`, ја%ко и^ раба` и^же ё^мыва'етъ но'гы ѓ%трокомъ ᲄвоиM”
42
42
καὶ ἀνέστη ᾿Αβιγαία καὶ ἐπέβη ἐπί τὴν ὄνον καὶ πέντε κοράσια ἠκολούθουν αὐτῇ, καὶ ἐπορεύθη ὀπίσω τῶν παίδων Δαυίδ, καὶ γίνεται αὐτῷ εἰς γυναῖκα.
И$ въста` а^вигњя' и^ въсњдъ на ѓ^сля` и^ е~, дв~ць и^дя'ше въ слњ'дъ е^я` і^ и^дя'ше въ слњ'дъ ѓ%трокъ дв~двыхъ, и^ бы'сть е^мђ в# женђ` а^вигњя'”
43
43
καὶ τὴν ᾿Αχινόομ ἔλαβε Δαυὶδ ἐξ ᾿Ιεζραέλ, καὶ ἀμφότεραι ἦσαν αὐτῷ γυναῖκες.
И$ по се'мъ и^ нахина'мђ поя'тъ дв~дъ эT і^и^л~я. и^ бњ'ста е^мђ дв~њ женњ`.
44
44
καὶ Σαοὺλ ἔδωκε Μελχὸλ τὴν θυγατέρα αὐτοῦ τὴν γυναῖκα Δαυὶδ τῷ Φαλτὶ υἱῷ ᾿Αμὶς τῷ ἐκ Ρομμά.
саё'лъ да'сть мельхо'лђ дще'рь свою` женђ` дв~двђ, џалтїю сн~ђ ами'шђ, и^же эT ро'м#ма”
Κεφάλαιο 26
Глvа, к~ѕ”
1
1
ΚΑΙ ἔρχονται οἱ Ζιφαῖοι ἐκ τῆς αὐχμώδους πρὸς τὸν Σαοὺλ εἰς τὸν βουνὸν λέγοντες· ἰδοὺ Δαυὶδ σκεπάζεται μεθ᾿ ἡμῶν ἐν τῷ βουνῷ τοῦ ᾿Εχελὰ τοῦ κατὰ πρόσωπον τοῦ ᾿Ιεσσαιμοῦν.
И$ прїидо'ша ѕивњ'и, эT м#гле'ныя къ саё'лђ на хоlмᲆ гл~юще. не се'й л^и дв~двъ съкрыlся е^сть ё^ на'съ на хо'лмђ, и^же въ е^хала'џњ противђ и^е^сњмо'нђ”
2
2
καὶ ἀνέστη Σαοὺλ καὶ κατέβη εἰς τὴν ἔρημον Ζίφ καὶ μετ᾿ αὐτοῦ τρεῖς χιλιάδες ἀνδρῶν ἐκλεκτοὶ ἐξ ᾿Ισραὴλ ζητεῖν τὸν Δαυὶδ ἐν τῇ ἐρήμῳ Ζίφ.
И$ въста'въ саё%лъ и^ сни'де въ пђсты'ню зи'џъскђю. и^ с ниM, Wг~, мђжъ и^збра'нныX эT і^и^л~я и^зы'идо'ша и^ска'ти дв~да въ пђсты'ню зиgскђ`”
3
3
καὶ παρενέβαλε Σαοὺλ ἐν τῷ βουνῷ τοῦ ᾿Εχελὰ τῷ ἐπὶ προσώπου τοῦ ᾿Ιεσσαιμοῦν ἐπὶ τῆς ὁδοῦ, καὶ Δαυὶδ ἐκάθισεν ἐν τῇ ἐρήμῳ. καὶ εἶδε Δαυὶδ ὅτι ἥκει Σαοὺλ ὀπίσω αὐτοῦ εἰς τήν ἔρημον,
И$ ста` саё'лᲆ ѓ%крsтъ хол#ма хелаgска и^же противђ и^е^семо'нђ при пђти`. и^ дв~дъ сњдя'ше вᲆ пђсты'ни и^ ви'дњ дв~дъ ја%ко приближи'ся саё'л# въ слDњ е^го в# пђсты'ню”
4
4
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ κατασκόπους καὶ ἔγνω ὅτι ἥκει Σαοὺλ ἕτοιμος ἐκ Κεϊλά.
И$ посла` двDъ съзира'теля. и^ разђмᲇвъ, ја%ко приближа'ется саё'лᲆ въ слDњ е^го, въ келаса'гъ”
5
5
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ λάθρᾳ καὶ εἰσπορεύεται εἰς τὸν τόπον, οὗ ἐκάθευδεν ἐκεῖ Σαούλ, καὶ ἐκεῖ ᾿Αβεννὴρ υἱὸς Νὴρ ἀρχιστράτηγος αὐτοῦ, καὶ Σαοὺλ ἐκάθευδεν ἐν λαμπήνῃ, καὶ ὁ λαὸς παρεμβεβληκὼς κύκλῳ αὐτοῦ.
И$ въста` двDдъ та'и. и^ вᲆни'де в мњсто и^дњже почива'ше саёl и^ т^ђ бњше и^ а^вени'ръ сн~ъ ни'ровъ, старњ'и вое^во'дњ е^го. и^ саё%лъ спа'ше въ свᲇтлњи, и^ лю'дїи по'лкы ѓ%крестъ е^го”
6
6
καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ και εἶπε πρὸς ᾿Αβιμέλεχ τὸν Χετταῖον καὶ πρὸς ᾿Αβεσσὰ υἱὸν Σαρουΐας ἀδελφὸν ᾿Ιωὰβ λέγων· τίς εἰσελεύσεται μετ᾿ ἐμοῦ πρὸς Σαοὺλ εἰς τὴν παρεμβολήν; καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσά· ἐγὼ εἰσελεύσομαι μετὰ σοῦ.
И$ эTвњща` дв~дъ и^ рече къ а^вимеле'хђ хет#те'инђ. и^ къ а^ве'сђ сн~ђ сарђи^ѓ'вђ бра'тђ і^ѓ^а'влю. рекїи кт^о вни'детъ со мно'ю къ саё'лђ въ по'лкъ. и^ рече а^ве'са а^зъ вни'дђ с тобо'ю”
7
7
καὶ εἰσπορεύεται Δαυὶδ καὶ ᾿Αβεσσὰ εἰς τὸν λαὸν τὴν νύκτα, καὶ ἰδοὺ Σαοὺλ καθεύδων ὕπνῳ ἐν λαμπήνῃ, καὶ τὸ δόρυ αὐτοῦ ἐμπεπηγὸς εἰς τὴν γῆν πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ, καί ᾿Αβεννὴρ καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ ἐκάθευδε κύκλῳ αὐτοῦ.
И$ внидо'ста дв~дъ и^ а^ве'са, въ во'я но'щїю. и^ с^е саё%лъ б^њ спя` въ свњтлњи. и^ ко'пїя` е^го вᲆдрђже'на бя'хђ въ зе'млю эT възъгла'вїи е^го, а^вени'ръ же, и^ во'и е^го спа'хђ ѓ%крsтъ е^го”
8
8
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσὰ πρὸς Δαυίδ· ἀπέκλεισε Κύριος σήμερον τὸν ἐχθρόν σου εἰς χεῖράς σου, καὶ νῦν πατάξω αὐτὸν τῷ δόρατι εἰς τὴν γῆν ἅπαξ καὶ οὐ δευτερώσω αὐτῷ.
И$ рече а^ве'са къ дв~дђ, с^е да'лъ ти е^сть г~ь днsь врага` твое^го в рђцњ твои`. и^ с^е да ё^бїю и&. се б^о ѓ^рђж'їе е^го кро'мњ е^го е^сть, и^ в#торо'е не маха'ю на'нь”
9
9
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβεσσά· μὴ ταπεινώσῃς αὐτόν, ὅτι τίς ἐποίσει χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ χριστὸν Κυρίου καὶ ἀθωωθήσεται;
И$ рече дв~дъ къ а^весњ, не ё^бива'и е^го. ја%ко кт^о коли` просᲄе'ръ рђкђ на х~а гн~я и^ ѓ^чи'стит#ся”
10
10
καὶ εἶπε Δαυίδ· ζῇ Κύριος, ἐὰν μὴ Κύριος παίσῃ αὐτόν, ἢ ἡ ἡμέρα αὐτοῦ ἔλθῃ καὶ ἀποθάνῃ, ἢ εἰς πόλεμον καταβῇ καὶ προστεθῇ·
И$ реq дв~дъ жи'въ г~ь, а%ще не г~ь низложиT е^го. и^л^и дн~ь е^мђ пришелᲆ б^ы, и^ даб^ы ё^ме'рлъ, и^л^и въ бра'нь б^ы прише'лъ, и^ т^ђ поги'блъ б^ы.
11
11
μηδαμῶς μοι παρὰ Κυρίου ἐπενεγκεῖν χεῖρά μου ἐπὶ χριστὸν Κυρίου· καὶ νῦν λαβὲ δὴ τὸ δόρυ ἀπὸ προσκεφαλῆς αὐτοῦ καὶ τὸν φακὸν τοῦ ὕδατος, καὶ ἀπέλθωμεν ἡμεῖς καθ᾿ ἑαυτούς.
да не бђдетъ м^и г~и, наложи'ти рђ'кђ мою` на х~а гн~я. и^ нн~њ возми` ко'пїе эT възъгла'вїя и^ сосђдъ воDны'и, и^ эTи^девᲇ ѓ^со'бњ”
12
12
καὶ ἔλαβε Δαυὶδ τὸ δόρυ καὶ τὸν φακὸν τοῦ ὕδατος ἀπὸ προσκεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ ἀπῆλθον καθ᾿ ἑαυτούς· καὶ οὐκ ἦν ὁ βλέπων καὶ οὐκ ἦν ὁ γινώσκων καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξεγειρόμενος, πάντες ὑπνοῦντες, ὅτι θάμβος Κυρίου ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτούς.
И$ взятъ дв~дъ ко'пїе и^ сосђдъ воDны'и эT въз#гла'вїя е^мђ, и^ эTи^до'ста ѓ^б^а. и^ не бᲇ и^же б^ы разђмlњ и^л^и ви'дњлъ я& и^ не бя'ше въста'ющаh нико'гоже, вс^и бо спа'хђ. ја^ко со'нъ бњ` крњ'покъ эT г~а напа'лъ на' ня”
13
13
καὶ διέβη Δαυὶδ εἰς τὸ πέραν καὶ ἔστη ἐπὶ τὴν κορυφὴν τοῦ ὄρους μακρόθεν, καὶ πολλὴ ἡ ὁδὸς ἀνὰ μέσον αὐτῶν.
И$ преше'дъ дв~дъ на ѓ%нъ полъ и^ ста` на версњ` горы` и^здале'ча. и^ вели'къ бњ` пђть межи и%ми”
14
14
καὶ προσεκαλέσατο Δαυὶδ τὸν λαὸν καὶ τῷ ᾿Αβεννὴρ ἐλάλησε λέγων· οὐκ ἀποκριθήσῃ ᾿Αβεννήρ; καὶ ἀπεκρίθη ᾿Αβεννὴρ καὶ εἶπε· τίς εἶ σὺ ὁ καλῶν με;
И$ възва` дв~дъ лю'ди. и^ а^вени'рђ эTвњща` гл~я. не эTвњща'еши л^и м^и а^вени'ре. и^ эTвњща а^вени'р# и^ реq. ктот^ы е^си зовы'и м^я”
15
15
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβεννήρ· οὐκ ἀνὴρ σύ; καὶ τίς ὡς σὺ ἐν ᾿Ισραήλ; καὶ διατί οὐ φυλάσσεις τὸν κύριόν σου τὸν βασιλέα; ὅτι εἰσῆλθεν εἷς ἐκ τοῦ λαοῦ διαθφεῖραι τὸν κύριόν σου τὸν βασιλέα.
И$ рече дв~дъ къ а^вени'рђ. не мђжъ л^и е^си т^ы и^ кт^о подо'бенъ ти въ і^и^л~и, и^ почто` не храни'ши господи'на свое^го цр~я, ја%ко вни'де е^ді'н# эT людїи ё^би'ти господи'на твое^го цр~я”
16
16
καὶ οὐκ ἀγαθὸν τὸ ρῆμα τοῦτο, ὃ πεποίηκας· ζῇ Κύριος, ὅτι υἱοὶ θανατώσεως ὑμεῖς οἱ φυλάσσοντες τὸν βασιλέα τὸν κύριον ὑμῶν τὸν χριστὸν Κυρίου. καὶ νῦν ἰδὲ δή· τὸ δόρυ τοῦ βασιλέως καὶ ὁ φακὸς τοῦ ὕδατος ποῦ ἐστι τὰ πρὸς κεφαλῆς αὐτοῦ;
И$ не бл~го с^е е^сть ѕњл'о, е^же сътвори жи'въ г~ь, ја%ко сн~ове е^сте смр~ти вс^и вы` не храня'ще г~а свое^го цр~я х~а гн~я. и^ нн~њ ви'ждь ё%же гдњ е^сть ко'пїе цр~ево и^ сосђдъ воDны'и, и^же бњ` въ воз#гла'вїи гдњ` еs”
17
17
καὶ ἐπέγνω Σαοὺλ τὴν φωνὴν Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἡ φωνή σου αὕτη, τέκνον Δαυίδ; καὶ εἶπε Δαυίδ· δοῦλός σου, κύριε βασιλεῦ.
И$ позна` саё'лъ глаs двDвъ. и^ рече ᲄво'и ли е^сть гла'съ ча'до дв~де, и^ рече дв~дъ, а%зъ ра'бъ твои г~и цр~ю”
18
18
καὶ εἶπεν· ἱνατί τοῦτο καταδιώκει ὁ κύριος ὀπίσω τοῦ δούλου αὐτοῦ; ὅτι τί ἡμάρτηκα καὶ τί εὑρέθη ἐν ἐμοὶ ἀδίκημα;
И$ па'ки реq дв~дъ. почто` го'ниши раба` твое^го г~и цр~ю” ЈА/ко чи'мъ т^и съгрњшиX, и^ ка'я ѓ^брᲇтеся непра'вда въ мнњ`”
19
19
καὶ νῦν ἀκουσάτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τὸ ρῆμα τοῦ δούλου αὐτοῦ· εἰ ὁ Θεὸς ἐπισείει σε ἐπ᾿ ἐμέ, ὀσφανθείη θυσίας σου· καὶ εἰ υἱοὶ ἀνθρώπων, ἐπικατάρατοι οὗτοι ἐνώπιον Κυρίου, ὅτι ἐξέβαλόν με σήμερον μὴ ἐστηρίχθαι ἐν κληρονομίᾳ Κυρίου λέγοντες· πορεύου, δούλευε θεοῖς ἑτέροις.
То поне` нн~њ ё^же да ё^слы'шитъ г~ь и цр~ь гл~ы раба` свое^го. а%ще б~ъ приво'дитъ т^я на' мя. ја%ко възвели'чиTся жрътва твоя`. а%ще л^и сн~ове чл~чи про'клятїи с^и преD гм~ъ. ја%ко и^згна'ша м^я днsь, не причасти'тися въ жребїи гн~ь. гл~щей пои^ди` рабо'таи бо'гомъ чђж'димъ”
20
20
καὶ νῦν μὴ πέσοι τὸ αἷμά μου ἐπὶ τὴν γῆν ἐξεναντίας προσώπου Κυρίου, ὅτι ἐξελήλυθεν ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραὴλ ζητεῖν ψυχήν μου, καθὼς καταδιώκει ὁ νυκτικόραξ ἐν τοῖς ὄρεσι.
И$ нн~њ да не паде'тъ кровь моя на' землю, преD лицеM гн~емъ, ја%ко и^зы'иде цр~ь і^и^л~ев#, і^ и'щетъ дш~а мое^я, и^ гониM е^смь ја%коy но'щныи вра'нъ скво'ѕњ го'ры”
21
21
καὶ εἶπε Σαούλ· ἡμάρτηκα· ἐπίστρεφε τέκνον Δαυίδ, ὅτι οὐ κακοποιήσω σε ἀνθ᾿ ὧν ἔντιμος ψυχή μου ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ ἐν τῇ σήμερον· μεματαίωμαι καὶ ἠγνόηκα πολλὰ σφόδρα.
И$ рече саё'лъ съгрњши'хъ, въꙁврати'ся ча'до дв~де ја%ко ктомђ` не сᲆтворю т^и ё%же ѕл^а. зане ё^гото'вана е^сть дш~а моя` преD ѓ^чи'ма твои'ма въ дн~ь с^и ѓ^сђжDенъ бњ'хъ. и^ не разђмњхъ мно'го ѕњло”
22
22
καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ τὸ δόρυ τοῦ βασιλέως· διελθέτω εἷς τῶν παιδαρίων καὶ λαβέτω αὐτό.
И эTвњща` дв~дъ и^ рече с^е ко'пїе цр~ево, и^ да прїидетъ ѓ%троk е^ді'нъ и^ воꙁмеT ѓ^рђжїе”
23
23
καὶ Κύριος ἐπιστρέψει ἑκάστῳ κατὰ τὰς δικαιοσύνας αὐτοῦ καὶ τὴν πίστιν αὐτοῦ, ὡς παρέδωκέ σε Κύριος σήμερον εἰς χεῖράς μου καὶ οὐκ ἠθέλησα ἐπενεγκεῖν χεῖρά μου ἐπὶ χριστὸν Κυρίου·
И$ г~ь ѓ^брати'тъ кого'ждо по ѓ^правданїемᲆ е^го и^ по вᲇрњ е^го, ја%коже преда` т^я г~ь днsь в рђцњ мои`. и^ не ра'чихᲆ възложи'ти рђки мое^я на х~а гн~я”
24
24
καὶ ἰδοὺ καθὼς ἐμεγαλύνθη ἡ ψυχή σου σήμερον ἐν ταύτῃ ἐν ὀφθαλμοῖς μου, οὕτως μεγαλυνθείη ἡ ψυχή μου ἐνώπιον Κυρίου καὶ σκεπάσαι με καὶ ἐξελεῖταί με ἐκ πάσης θλίψεως.
И$ с^е ја%ко възвели'чися дш~а твоя` днsь, ѓ^ си'хъ въ ѓ%чїю мое'ю та'ко да възвели'чиTся дш~а моя` преD гм~ъ, и^ покры'ет# м^я, і^ и^зведе'т# м^я эT все'я печали”
25
25
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς Δαυίδ· εὐλογημένος σύ, τέκνον, καὶ ποιῶν ποιήσεις καὶ δυνάμενος δυνήσῃ. καὶ ἀπῆλθε Δαυὶδ εἰς τὴν ὁδὸν αὐτοῦ, καὶ Σαοὺλ ἀνέστρεψεν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
И$ рече саё'лъ къ дв~дђ, блsве'нъ т^ы ча'до и^ творя'и сътвори'ши, и^ могы'и въз#мо'жеши, и^ эTи'де дв~дъ пђте'мъ свои'мъ, и^ саё'лъ възврати'ся на мњ'сто свое`”
Κεφάλαιο 27
Глvа, к~з”
1
1
ΚΑΙ εἶπε Δαυὶδ ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτοῦ λέγων· νῦν προστεθήσομαι ἐν ἡμέρᾳ μιᾷ εἰς χεῖρας Σαούλ, καὶ οὐκ ἔστι μοι ἀγαθόν, ἐὰν μὴ σωθῶ εἰς γῆν ἀλλοφύλων καὶ ἀνῇ Σαοὺλ τοῦ ζητεῖν με εἰς πᾶν ὅριον ᾿Ισραήλ, καὶ σωθήσομαι ἐκ χειρὸς αὐτοῦ.
И$ рече дв~дъ въ срDцы свое^мъ гл~я, нн~њ приложиTмися бы'ти въ дн~ь е^ді'нъ в рђкђ саё'лю. и^ не бђдетъ м^и бл~го. а^ще не и^дђ` в ꙁе'млю и^ноплеме'нничђ, и^ т^ђ и^збђдђ е^го, а^ще по'слетъ саё'лъ и^ска'ти мене` въ вся` предњлы і^и^л~я, и^ сп~сђся и^з# рђки` е^го”
2
2
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ οἱ ἑξακόσιοι ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἐπορεύθη πρὸς ᾿Αγχοῦς υἱὸν ᾿Αμμὰχ βασιλέα Γέθ.
И$ въста'въ дв~дъ, и^ х~ мђжъ и^же с ни'мъ, і^ и'де къ а^кхђ'сђ сн~ђ а^ма'ховђ цр~ю ге'џъскђ”
3
3
καὶ ἐκάθισε Δαυὶδ μετὰ ᾿Αγχοῦς, αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ, ἕκαστος καὶ ὁ οἶκος αὐτοῦ, καὶ Δαυὶδ καὶ ἀμφότεραι αἱ γυναῖκες αὐτοῦ, ᾿Αχινὰαχ ᾿Ιεζραηλῖτις καὶ ᾿Αβιγαία ἡ γυνὴ Νάβαλ τοῦ Καρμηλίου.
И$ пребы'сть ё^ него самъ и^ мђжи е^го с ниM и^ до'мъ е^го, и^ ѓ'бњ женњ` е^го. а^хиное'ми і^и^л~ьтяны'ни. и^ а^вигњя' и^же бњ` жена` нава'на карми'льскаго”
4
4
καὶ ἀνηγγέλη τῷ Σαοὺλ ὅτι πέφευγε Δαυὶδ εἰς Γέθ, καὶ οὐ προσέθετο ἔτι ζητεῖν αὐτόν.
И$ възвњсти'ша саё'лђ ја%ко эTбњже дв~дъ в ге'џы. и^ не приложи` ктомђ` саё'лъ и^ска'ти дв~да”
5
5
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αγχοῦς· εἰ δή εὕρηκεν ὁ δοῦλός σου χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, δότωσαν δή μοι τόπον ἐν μιᾷ τῶν πόλεων τῶν κατ᾿ ἀγρὸν καὶ καθήσομαι ἐκεῖ· καὶ ἱνατί κάθηται ὁ δοῦλός σου ἐν πόλει βασιλευομένη μετὰ σοῦ;
И$ рече дв~дъ къ а^кхђ'сђ а^ще ѓ^брњте` ра'бъ твой ра'дость преD ѓ^чи'ма твои'ма. да даси` м^и мњсто е^ді'но ѓ^гра'дникъ на селњ`, и^ ся'дђ т^ђ. а^ въскђ'ю седи'тъ ра'бъ твой въ гра'дњ, црsтвђ'ющи с тобо'ю”
6
6
καὶ ἔδωκεν αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τὴν Σεκελάκ· διὰ τοῦτο ἐγενήθη Σεκελὰκ τῷ βασιλεῖ τῆς ᾿Ιουδαίας ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
И$ да` е^мђ въ дн~ь то'и сикела'гъ, сего ра'ди бы'сть црsтвђ і^ё'де'искђ сикела'гъ, до дне'шняго дн~е.
7
7
καὶ ἐγενήθη ὁ ἀριθμὸς τῶν ἡμερῶν, ὧν ἐκάθισε Δαυὶδ ἐν ἀγρῷ τῶν ἀλλοφύλων τέσσαρας μῆνας.
И$ бы'сть число` дне'и. в ня'же сњ'де дв~дъ на селњ` и^ноплемеnничи четы'ри мsцы”
8
8
καὶἀνέβαινε Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ καὶ ἐπετίθεντο ἐπὶ πάντα τὸν Γεσιρὶ καὶ ἐπὶ τὸν ᾿Αμαληκίτην· καὶ ἰδοὺ ἡ γῆ κατῳκεῖτο ἀπὸ ἀνηκόντων ἡ ἀπὸ Γελαμψοὺρ τετειχισμένων καὶ ἕως γῆς Αἰγύπτου.
И$ въсхожда'ше дв~дᲆ и^ мђжи е^го, напада'хђ на вс^я гесњры, и^ на а^м#мали'киты. и^ с^е си` ꙁемля` прилежа'ше эT ламосђ'ра. и^ до ꙁемля` е^гљ=петъски”
9
9
καὶ ἔτυπτε τὴν γῆν καὶ οὐκ ἐζωογόνει ἄνδρα ἢ γυναῖκα καὶ ἐλάμβανον ποίμνια καὶ βουκόλια καὶ ὄνους καὶ καμήλους καὶ ἱματισμόν, καὶ ἀνέστρεψαν καὶ ἤρχοντο πρὸς ᾿Αγχοῦς.
И побњжDа'ша зе'млю т^ђ. и^ не живяше мђжеска по'лђ и же'ньска. пои^ма'хђ ста'да и^ бђ'иволицы, ѓ^сля'та вельблю'ды и^ ри'зы. и^ възвраща'ющася прихожда'хђ, къ а^кхђ'сђ”
10
10
καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς Δαυίδ· ἐπὶ τίνα ἐπέθεσθε σήμερον; καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αγχοῦς· κατὰ νότον τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ κατὰ νότον ᾿Ιεσμεγὰ καὶ κατὰ νότον τοῦ Κενεζί.
И$ рече а^кхђ'съ къ дв~дђ ка'мо вое^ва'стњ нн~њ” И$ рече дв~дъ къ а^кхђ'сђ. на ю%гъ і^ё^дея и^ на ю%гъ и^е^зме'ги. и^ на ю%гъ кенезїя”
11
11
καὶ ἄνδρα καὶ γυναῖκα οὐκ ἐζωογόνησα τοῦ εἰσαγαγεῖν εἰς Γὲθ λέγων· μὴ ἀναγγείλωσιν εἰς Γὲθ καθ᾿ ἡμῶν λέγοντες· τάδε Δαυὶδ ποιεῖ, καὶ τόδε τὸ δικαίωμα αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας, ἃς ἐκάθητο Δαυὶδ ἐν ἀγρῷ τῶν ἀλλοφύλων.
Ни мђжеска по'лђ и^ же'ньска не живи'хомᲆ ја%ко не въвести` в ге'џы гл~я, е^гда ка'ко възвестя'тъ в ге'џы на' ны гл~юще. ја%ко с^е дв~дъ тво'ритъ. себњ ѓ^правда'нїе е^го, вс^я дн~и. в ня'же сњде дв~дъ на селњ` и^ноплеме'нничи”
12
12
καὶ ἐπιστεύθη Δαυὶδ ἐν τῷ ᾿Αγχοῦς σφόδρα λέγων· ᾔσχυνται αἰσχυνόμενος ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ ἐν ᾿Ισραὴλ καὶ ἔσται μοι δοῦλος εἰς τὸν αἰῶνα.
И$ ё^вњри'ся дв~дъ а^кхђ'сови ѕњло гл~я. ё^крњпи'ся крњпя'ся в лю'дех# свои^хъ і^и^л~и. и^ бђдетъ м^и ра'бъ въ вњки”
Κεφάλαιο 28
Глvа, к~и”
1
1
ΚΑΙ ἐγενήθη ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ συναθροίζονται ἀλλόφυλοι ἐν ταῖς παρεμβολαῖς αὐτῶν ἐξελθεῖν πολεμεῖν μετὰ ᾿Ισραήλ, καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς Δαυίδ· γινώσκων γνώσῃ ὅτι μετ᾿ ἐμοῦ ἐξελεύσῃ εἰς πόλεμον σὺ καὶ οἱ ἄνδρες σου.
И$ бы'сть въ дн~и т^ы и^ събра'шася и^ноплеме'нницы в поlки своя, и^зыити` и^ бра'тися съ і^и^л~ьты. и^ реq а^кхђсᲆ къ дв~дђ. раꙁђмњя разђмњи, ја%ко со мно'ю и^сходи'ши на' брань, т^ы и^ мђжи твои”
2
2
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αγχοῦς· οὕτω νῦν γνώσῃ ἃ ποιήσει ὁ δοῦλός σου· καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς Δαυίδ· οὕτως ἀρχισωματοφύλακα θήσομαί σε πάσας τὰς ἡμέρας.
И$ рече дв^дъ къ а^кхђсђ эT нн~њ да раꙁђмњ'еши ја%ко сътвори'тъ ра'бъ твой. и^ рече а^къхђ'съ къ дв~дђ. тњмже нача'лника во'емъ, и^ храни'теля поставля'ю т^я въ вс^я дн~и”
3
3
Καὶ Σαμουὴλ ἀπέθανε, καὶ ἐκόψαντο αὐτὸν πᾶς ᾿Ισραὴλ καὶ θάπτουσιν αὐτὸν ἐν ᾿Αρμαθαὶμ ἐν πόλει αὐτοῦ. καὶ Σαοὺλ περιεῖλε τοὺς ἐγγαστριμύθους καὶ τοὺς γνώστας ἀπὸ τῆς γῆς.
И$ самоиl ё^ме'рлᲆ б^њ и^ рыда'ше по немъ ве'сь і^и^л~ь. и^ погребо'ша и& в сармаџе'мњ въ градњ е^го и^ саё'лъ и^зби` во'лхвы, и^ раꙁђмники земля` свое^я”
4
4
καὶ συναθροίζονται οἱ ἀλλόφυλοι καὶ ἔρχονται καὶ παρεμβάλλουσιν εἰς Σωμάν, καὶ συναθροίζει Σαοὺλ πάντα ἄνδρα ᾿Ισραήλ, καὶ παρεμβάλλουσιν εἰς Γελβουέ.
И$ събра'вшеся и^ноплеме'нницы пришеDше ста'ша в сано'мњ. и^ събра` саё'лᲆ вс^я мђжи і^и^л~я, и^ пришеDше сᲄа'ша в гелвђ'и”
5
5
καὶ εἶδε Σαοὺλ τὴν παρεμβολὴν τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἐφοβήθη, καὶ ἐξέστη ἡ καρδία αὐτοῦ σφόδρα.
И$ ви'дњ саё'лᲆ по'лки и^ноплеме'нничи ё^боя'ся и^ ё^жасе'ся срDце е^го ѕњло”
6
6
καὶ ἐπηρώτησε Σαοὺλ διὰ Κυρίου, καὶ οὐκ ἀπεκρίθη αὐτῷ Κύριος ἐν τοῖς ἐνυπνίοις καὶ ἐν τοῖς δήλοις καὶ ἐν τοῖς προφήταις.
И$ въпроси` саё^лъ г~а. и^ не эTвњща` е^мђ г~ь ничесо'же, ни въ снњ` ни ја%ве. ни пррoки”
7
7
καὶ εἶπε Σαοὺλ τοῖς παισὶν αὐτοῦ· ζητήσατέ μοι γυναῖκα ἐγγαστρίμυθον, καὶ πορεύσομαι πρὸς αὐτὴν καὶ ζητήσω ἐν αὐτῇ· καὶ εἶπαν οἱ παῖδες αὐτοῦ πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ γυνὴ ἐγγαστρίμυθος ἐν ᾿Αενδώρ.
И$ рече саё^лъ ѓ%трокомᲆ свои^мъ. пои^щи'те м^и жены` ја%же и%мать волхвова'нїе в рђцњ`, і^ и^дђ` к неи въпрошђ` и&. и^ рњша ѓ%троцы е^го к немђ. с^е жена` ја%же и%мать в рђцњ` волшве'нїя въ е^ндо'ре”
8
8
καὶ συνεκαλύψατο Σαοὺλ καὶ περιεβάλετο ἱμάτια ἕτερα καὶ πορεύεται αὐτὸς καὶ δύο ἄνδρες μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἔρχονται πρὸς τὴν γυναῖκα νυκτὸς καὶ εἶπεν αὐτῇ· μάντευσαι δή μοι ἐν τῷ ἐγγαστριμύθῳ καὶ ἀνάγαγέ μοι ὃν ἐὰν εἴπω σοι.
И$ съкры'ся саё'лъ, и^ ѓ^блече'ся в ризы и%ны. і^ и^дя'ше са'мъ и^ дв^а мђжа с ни'мъ. и^ прїиде но'щїю къ женњ`” И$ рече саё'лъ повражи` м^и, и^мњю^щи в рђцњ волшве'нїя. и^ приведи` м^и е^гоже рекђ ти”
9
9
καὶ εἶπεν αὐτῷ ἡ γυνή· ἰδοὺ δὴ σὺ οἶδας ὅσα ἐποίησε Σαούλ, ὡς ἐξωλόθρευσε τοὺς ἐγγαστριμύθους καὶ τοὺς γνώστας ἀπὸ τῆς γῆς· καὶ ἱνατί σὺ παγιδεύεις τὴν ψυχήν μου θανατῶσαι αὐτήν;
И$ рече е^мђ жена` с^е нн~њ т^ы самъ вњси, е^ли'ко сътвори` саё'лъ, и^ ка'ко расточи` и^мђща в рђка'хъ волшве'нїя, и^ разђмныя на земли` се'и. и^ ка'ко с^е т^ы ло'виши дш~ђ мою. да ё^мори'ши ю&”
10
10
καὶ ὤμοσεν αὐτῇ Σαοὺλ λέγων· ζῇ Κύριος, εἰ ἀπαντήσεταί σοι ἀδικία ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ.
И$ кля'тся к неи саё'лъ гл~я. жи'вᲆ г~ь а^ще сря'щеᲄъ т^я непра'вда ѓ^ словеси` семъ”
11
11
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· τίνα ἀναγάγω σοι; καὶ εἶπε· τὸν Σαμουὴλ ἀνάγαγέ μοι.
И$ рече жена саё'лови. кого възведђ` ти. и^ рече саё'лъ само'ила възведи` м^и”
12
12
καὶ εἶδεν ἡ γυνὴ τὸν Σαμουὴλ καὶ ἀνεβόησε φωνῇ μεγάλῃ· καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ πρὸς Σαούλ· ἱνατί παρελογίσω με; καὶ σὺ εἶ Σαούλ.
И$ ви'дњ жена` само'ила и^ възъгласи` гла'сомъ, и^ рече жена` к саё'лђ, почт^о м^я прельсти` и^ ты` е^си саё'лъ”
13
13
καὶ εἶπεν αὐτῇ ὁ βασιλεύς· μὴ φοβοῦ, εἰπὸν τίνα ἑώρακας. καὶ εἶπεν αὐτῷ ἡ γυνή· θεοὺς ἑώρακα ἀναβαίνοντας ἐκ τῆς γῆς.
И$ рече е'и цр~ь, не бо'ися и^зрещи`, ја%коже ви'дњ. и^ рече е^мђ жена`. боги` ви'дњх# въсходя'ща эT земля`”
14
14
καὶ εἶπεν αὐτῇ· τί ἔγνως; καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἄνδρα ὄρθιον ἀναβαίνοντα ἐκ τῆς γῆς, καὶ οὗτος διπλοΐδα ἀναβεβλημένος. καὶ ἔγνω Σαούλ, ὅτι οὗτος Σαμουήλ, καὶ ἔκυψεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ.
И$ рече е'и цр~ь ја%ко въ что'же е^сть ѓ%браꙁъ е^го и рече е^мђ жена`. ви'дњхᲆ мђжа ра'но сходя'ща эT земля`. и^ с^е ѓ^болче'нъ ѓ^дњја%ломъ. и^ разђмњ саё'лъ ја%ко само'илъ е^сть. и^ положи` лице свое` на земли`. и^ поклони'ся е^мђ до зеMля
15
15
καὶ εἶπε Σαμουήλ· ἱνατί παρηνώχλησάς μοι ἀναβῆναί με; καὶ εἶπε Σαούλ· θλίβομαι σφόδρα, καὶ οἱ ἀλλόφυλοι πολεμοῦσιν ἐν ἐμοί, καὶ ὁ Θεὸς ἀφέστηκεν ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ οὐκ ἐπακήκοέ μοι ἔτι καὶ ἐν χειρὶ τῶν προφητῶν καὶ ἐν τοῖς ἐνυπνίοις· καὶ νῦν κέκληκά σε γνωρίσαι μοι τί ποιήσω.
И$ рече е^мђ само'илъ. чт^о с^е нђдиши м^я взыити` м^и. и^ рече саё'лъ скорблю` ѕњло, ја%ко и^ноплеме'нницы въю'ютъ на' мя, и^ г~ь эTстђпи` эT мене`, и^ ё^же не послђшае^тъ мене` ктомђ. ни рђка'ми пррoческими, ни въ снњхъ. ни въ ја^вле'нїи. и^ нн~њ призва'х тя да наста'виши м^я чт^о сътворю`”
16
16
καὶ εἶπε Σαμουήλ· ἱνατί ἐπερωτᾷς με; καὶ Κύριος ἀφέστηκεν ἀπὸ σοῦ καὶ γέγονε μετὰ τοῦ πλησίον σου·
И$ рече само'иl чт^о въпраша'еши м^я а^ г~ь эTстђпиl е^сть эT тебе` и^ г~ь ё^же съ ю^нњ'ишим# тебе”
17
17
καὶ πεποίηκε Κύριός σοι καθὼς ἐλάλησε Κύριος ἐν χειρί μου, καὶ διαρρήξει Κύριος τὴν βασιλείαν σου ἐκ χειρός σου καὶ δώσει αὐτὴν τῷ πλησίον σου τῷ Δαυίδ.
И$ сътвори'лъ е^сть тебњ, ја%коже гл~а мно'ю. и^ эTи'метъ г~ь црsтвотвое иZ рђкђ твою, и^ вда'сᲄь и& ближнемђ ти дв~дђ”
18
18
διότι οὐκ ἤκουσας φωνῆς Κυρίου καὶ οὐκ ἐποίησας θυμὸν ὀργῆς αὐτοῦ ἐν ᾿Αμαλήκ, διὰ τοῦτο τὸ ρῆμα ἐποίησε Κύριός σοι ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.
Поне'же т^ы не послђша гла'са гн~я. и^ не и^спо'лни гнњва ја%рости е^го на а^м#мали'цњ. гл~а ради того` сътвори` тебњ г~ь с^и въ дн~и сїи”
19
19
καὶ παραδώσει Κύριος τὸν ᾿Ισραὴλ μετὰ σοῦ εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων, καὶ αὔριον σὺ καὶ οἱ υἱοί σου μετὰ σοῦ πεσοῦνται, καὶ τὴν παρεμβολὴν ᾿Ισραὴλ δώσει Κύριος εἰς χεῖρας ἀλλοφύλων.
И$ преда'сть г~ь і^и^л~я и^с тобо'ю, в рђки и^ноплеме'нникъ. и^ ё'трот^ы и^ сн~ове твои` падђтъ с ᲄобо'ю, и^ по'лкᲆ і^и^л~евъ да'сть г~ь в рђцњ и^ноплеме'нъникъ”
20
20
καὶ ἔσπευσε Σαοὺλ καὶ ἔπεσεν ἑστηκὼς ἐπὶ τὴν γῆν καὶ ἐφοβήθη σφόδρα ἀπὸ τῶν λόγων Σαμουήλ· καὶ ἐν αὐτῷ οὐκ ἦν ἰσχὺς ἔτι, οὐ γὰρ ἔφαγεν ἄρτον ὅλην τὴν ἡμέραν καὶ ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην.
И$ потща'вся саё'лъ ја%коже стоя` и^ паде` на земли`. и^ възбоя'ся ѕњло эT лица` словесе` само'и^ля. и^ не бы'сть ктомђ` крњ'пости в немъ. ја%ко не я'лъ хлњба ве'сь дн~ь то'и и^ вс^ю но'щь т^ђ”
21
21
καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ πρὸς Σαοὺλ καὶ εἶδεν ὅτι ἔσπευσε σφόδρα, καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἰδοὺ δὴ ἤκουσεν ἡ δούλη σου τῆς φωνῆς σου καὶ ἐθέμην τὴν ψυχήν μου ἐν τῇ χειρί μου καὶ ἤκουσα τοὺς λόγους, οὓς ἐλάλησάς μοι·
И$ вни'де жена` къ саё'лђ и^ ви'дњ е^го ја%ко смяте'ся саёl ѕњло и^ рече к немђ с^е нн~њ слы'ша раба` ᲄвоя гла'съ твой. и^ положи'хъ дш~ђ мою в рђцњ твои`. и^ послђшахъ словесъ ја^же ми б^њ гл~алъ”
22
22
καὶ νῦν ἄκουσον δὴ φωνῆς τῆς δούλης σου, καὶ παραθήσω ἐνώπιόν σου ψωμὸν ἄρτου, καὶ φάγε, καὶ ἔσται σοι ἰσχύς, ὅτι πορεύῃ ἐν ὁδῷ.
И$ нн~њ ё^же послђш'аи гла'са рабы` твое^я. и^ положђ` преD тобо'ю насыще'нїе хлњба и^ ја%ждᲆ, и^ бђдетъ в тебњ крњпость. и^ по сеM и%деши в пђть
23
23
καὶ οὐκ ἐβουλήθη φαγεῖν· καὶ παρεβιάζοντο αὐτὸν οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ ἡ γυνή, καὶ ἤκουσε τῆς φωνῆς αὐτῶν καὶ ἀνέστη ἀπὸ τῆς γῆς καί ἐκάθισεν ἐπὶ τὸν δίφρον.
и^ не хотя'ше ја%сти” И$ понђжа'хђ и& ја%сти, ѓ%троцы е^го и^ жена`, и^ послђша гла'са и^хъ. и^ въста'въ эT земля` и^ сњде на' двое мы'сля.
24
24
καὶ τῇ γυναικὶ ἦν δάμαλις νομὰς ἐν τῇ οἰκίᾳ, καὶ ἔσπευσε καὶ ἔθυσεν αὐτὴν καὶ ἔλαβεν ἄλευρα καὶ ἐφύρασε καὶ ἔπεψεν ἄζυμα
и^ бњ женњ то'и в домђ` ю%ница и^ подви'гшися заколе` и&. и^ взе'мши мђкђ` вмњси`. и^ сътвори` хлњбъ”
25
25
καὶ προσήγαγεν ἐνώπιον Σαοὺλ καὶ ἐνώπιον τῶν παιδῶν αὐτοῦ, καὶ ἔφαγον. καὶ ἀνέστησαν καὶ ἀπῆλθον τὴν νύκτα ἐκείνην.
И$ принесе` преD саё'ла, и^ преD ѓ%троки е^го. и^ ја%ша и^ въста'вше тои` но'щи и^ эTи^до'ша”
Κεφάλαιο 29
Глvа, к~џ”
1
1
ΚΑΙ συναθροίζουσιν ἀλλόφυλοι πάσας τὰς παρεμβολὰς αὐτῶν εἰς ᾿Αφέκ, καὶ ᾿Ισραὴλ παρενέβαλεν ἐν ᾿Αενδὼρ τὴν ἐν ᾿Ιεζραέλ.
И$ събра'ша и^ноплеме'нницы вс^я по'лки своя на софеkкђ. і^ и^л~ьтя'не ста'ша на е^ндо'рᲇ и^же въ і^и^л~и”
2
2
καὶ οἱ σατράπαι τῶν ἀλλοφύλων παρεπορεύοντο εἰς ἑκατοντάδας καὶ χιλιάδας, καὶ Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ παρεπορεύοντο ἐπ᾿ ἐσχάτων μετὰ ᾿Αγχοῦς.
И$ по'лцы и^ноплеме'нникъ, и^дя'хђ по ст^о. и^ поты'сящи. дв~дъ же и^ мђжи е^го и^дя'хђ ѓ^со'бъ. съ а^кхђсомъ”
3
3
καὶ εἶπον οἱ σατράπαι τῶν ἀλλοφύλων· τίνες οἱ διαπορευόμενοι οὗτοι; καὶ εἶπεν ᾿Αγχοῦς πρὸς τοὺς στρατηγοὺς τῶν ἀλλοφύλων· οὐχ οὗτος Δαυὶδ ὁ δοῦλος Σαοὺλ βασιλέως ᾿Ισραήλ; γέγονε μεθ᾿ ἡμῶν ἡμέρας τοῦτο δεύτερον ἔτος, καὶ οὐχ εὕρηκα ἐν αὐτῷ οὐθὲν ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἐνέπεσε πρός με καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
И$ рњша вое^во'ды и^ноплеме'ннича. кᲄо сђть и^дђщїи сїи с на'ми. и^ рече а^къхђсъ к вое^во'дамъ и^ноплеме'нничамᲆ не се' ли дв~дъ ра'бъ саё'ла цр~я і^и^л~ва и^ се ё^ насъ бы'сть мно'го дн~їи. и^ семђ е^сть ё^ наs, второ'е лњто, и^ нњсм# ѓ^брњлъ в немъ ничто'же ѕл^а, эT дн~е во'ньже е^сть прише'лъ къ мнњ` и^ до дн~е сего”
4
4
καὶ ἐλυπήθησαν ἐπ᾿ αὐτῷ οἱ στρατηγοὶ τῶν ἀλλοφύλων καὶ λέγουσιν αὐτῷ· ἀπόστρεψον τὸν ἄνδρα καὶ ἀποστραφήτω εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ, οὗ κατέστησας αὐτὸν ἐκεῖ, καὶ μὴ ἐρχέσθω μεθ᾿ ἡμῶν εἰς τὸν πόλεμον καὶ μὴ γινέσθω ἐπίβουλος τῆς παρεμβολῆς· καὶ ἐν τίνι διαλλαγήσεται οὗτος τῷ κυρίῳ αὐτοῦ; οὐχὶ ἐν ταῖς κεφαλαῖς τῶν ἀνδρῶν ἐκείνων;
И$ приско'рбны бы'ша ѓ^ немъ вс^я вое^во'ды и^ноплеме'ннича. и^ гл~аша е^мђ въꙁврати` мђжа, и^ пђсти` на мњ'сто свое. и^дњже поста'вилъ е^си та'мо, да не и'дђтъ с на'ми на' брань, да не бђ'детъ развраще'нїе в по'лцњхъ. и^ чт^о ра'ди эTлђчи'ся се'и господи'на свое^го не глава' ми л^и мђжъ тњхъ”
5
5
οὐχ οὗτος Δαυίδ, ᾧ ἐξῆρχον ἐν χοροῖς λέγοντες· ἐπάταξε Σαοὺλ ἐν χιλιάσιν αὐτοῦ καὶ Δαυὶδ ἐν μυριάσιν αὐτοῦ;
Не се л^и е^сᲄь дв~дъ е^мђже же'ны и^зыидо'ша ликђю^ще и^ гл~юще. побњди` саё'лъ съ ᲄы'сящами свои^ми и^ дв~дъ съ тма'ми свои^ми”
6
6
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αγχοῦς τὸν Δαυὶδ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ζῇ Κύριος, ὅτι εὐθὴς σὺ καὶ ἀγαθὸς ἐν ὀφθαλμοῖς μου, καὶ ἡ ἔξοδός σου και ἡ εἴσοδός σου μετ᾿ ἐμοῦ ἐν τῇ παρεμβολῇ, καὶ ὅτι οὐχ εὕρηκα κατὰ σοῦ κακίαν ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἥκεις πρός με ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας· καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν σατραπῶν οὐκ ἀγαθὸς σύ·
И$ призва` а^кхђсъ дв~да, и^ рече жи'въ г~ь. ја%ко до'бръ е^си и^ блаh преD ѓ^чи'ма мои^ма. и^ вхо'дъ твои і^ и^схо'дъ твой со мно'ю е^сть в по'лцњ ја%ко не ѓ^брњто'хъ в тебњ` ѕло'бы эTне'лњже е^си прише'лъ къ мнњ` до дне'шняго дн~е. н^о преD ѓ^чи'ма вое^во'дњ не бл~гъ е^си т^ы”
7
7
καὶ νῦν ἀνάστρεφε καὶ πορεύου εἰς εἰρήνην, καὶ οὐ μὴ ποιήσῃς κακίαν ἐν ὀφθαλμοῖς τῶν σατραπῶν τῶν ἀλλοφύλων.
И$ нн~њ възвра'щъся ты`, и^ди` с ми'ромъ. и^ не и'маши сътвори'ти ѕл^а, преD ѓ^чи'ма вое^воD и^ноплеме'нничъ”
8
8
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αγχοῦς· τί πεποίηκά σοι καὶ τί εὗρες ἐν τῷ δούλῳ σου ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἤμην ἐνώπιόν σου καὶ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης, ὅτι οὐ μὴ ἔλθω πολεμήσας τοὺς ἐχθροὺς τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως;
И рече дв~дъ къ а^кхђсђ чт^о сътвори'хъ т^и. и^ чт^о ѓ^брњте` ѕло'бы в рабњ свое^мъ, и^ коли'ко дн~їи бы'хъ преD тобо'ю, и^ не сътвори'хъ до дн~е сего` ничто'же. т^о чт^о ра'дьма не и^дђ на' брань враго'мъ господи'на свое^го цр~я”
9
9
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Αγχοῦς πρὸς Δαυίδ· οἶδα ὅτι ἀγαθὸς σὺ ἐν ὀφθαλμοῖς μου, ἀλλ᾿ οἱ σατράπαι τῶν ἀλλοφύλων λέγουσιν· οὐχ ἥξει μεθ᾿ ἡμῶν εἰς πόλεμον.
И$ эTвњща` а^кхђсъ дв~дђ, ви'дњ ја%ко бл~гъ е^си преD ѓ^чи'ма мои'ма. н^о вое^во'ды и^ноплеме'нничи гл~ютъ. да не хо'дитъ с на'ми на' брань”
10
10
καὶ νῦν ὄρθρισον τὸ πρωΐ σὺ καὶ οἱ παῖδες τοῦ κυρίου σου οἱ ἥκοντες μετὰ σοῦ, καὶ πορεύεσθε εἰς τὸν τόπον, οὗ κατέστησα ὑμᾶς ἐκεῖ, καὶ λόγον λοιμὸν μὴ θῇς ἐν καρδίᾳ σου, ὅτι ἀγαθὸς σὺ ἐνώπιόν μου· καὶ ὀρθρίσατε ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ φωτισάτω ὑμῖν, καὶ πορεύθητε.
И$ нн~њ ё^ра'нь заё'тра т^ы, и^ ѓ'троцы твои` сђщїи` с тобо'ю, и^дњте на мњсто и^дњже поста'вилъ е^смь та'мо. и^ не и^мњ'ите печа'ли на срDцы свое^мъ никое'яже, ја%ко бл~гъ е^си т^ы предо мно'ю. и^ ё^рани'те въ пђть е^гда бђдетъ вамъ свњтъ и^дњте”
11
11
καὶ ὤρθρισε Δαυὶδ αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἀπελθεῖν καὶ φυλάσσειν τὴν γῆν τῶν ἀλλοφύλων, καὶ οἱ ἀλλόφυλοι ἀνέβησαν πολεμεῖν ἐπὶ ᾿Ισραήλ.
И$ ё^рани` дв~дъ са'мъ и^ мђжи е^го і^ и^до'ша стрещи` земля` и^ноплеме'ннича. а^ и^ноплеме'нницы взыидо'ша на' брань къ і^и^л~ьтомъ”
Κεφάλαιο 30
Глvа, л~”
1
1
ΚΑΙ ἐγενήθη εἰσελθόντος Δαυὶδ καὶ τῶν ἄνδρῶν αὐτοῦ τὴν Σεκελὰκ τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ, καὶ ᾿Αμαλὴκ ἐπέθετο ἐπὶ τὸν νότον καὶ ἐπὶ τὴν Σεκελὰκ καὶ ἐπάταξε τὴν Σεκελὰκ καὶ ἐνεπύρισαν αὐτὴν ἐν πυρί·
И$ бы'сть эTшеDшђ дв~дђ и^ мђжемъ е^го эT сикела'га. и^ вᲆ дн~ь тре'тїи. и^ аMмали'къ на'иде на ё'жнђю странђ` и^ на сикела'гъ. и^ побра'ша мђже'и сикела'гъскихъ. и^ гра'дъ зажго'ша ѓ^ гнемъ”
2
2
καὶ τὰς γυναῖκας καὶ πάντα τὰ ἐν αὐτῇ ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου οὐκ ἐθανάτωσαν ἄνδρα καὶ γυναῖκα, ἀλλ᾿ ᾐχμαλώτευσαν καὶ ἀπῆλθον εἰς τὴν ὁδὸν αὐτῶν.
Же'ны же и^ вс^я сђщая на мњ'стњ то'мъ. эT ма'ла и^ до вели'ка побра'ша и^ не ё^би'ша эT них# ни мђжа ни жены`. н^о плени'ша и^дя'хђ пђте'мъ свои^мъ”
3
3
καὶ ἦλθε Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ εἰς τὴν πόλιν, καὶ ἰδοὺ ἐμπεπύρισται ἐν πυρί, αἱ δὲ γυναῖκες αὐτῶν καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῶν ᾐχμαλωτευμένοι.
И$ прїиде дв~дъ и^ мђжи е^го въ' градъ, и^ съж#же'нъ бя'ше ѓ^гне'мъ граD. и^ же'ныy и^хъ и^ сн~ове и^хъ и^ дще'ри и^хъ бя'хђ полоне'ни”
4
4
καὶ ᾖρε Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ τὴν φωνὴν αὐτῶν καί ἔκλαυσαν, ἕως ὅτου οὐκ ἦν ἐν αὐτοῖς ἰσχὺς ἔτι τοῦ κλαίειν.
И въздви'же дв~дъ и^ мђжи е^го гла'съ свои. и^ пла'кашася доnдеже нача'ша не мощи` пла'катися”
5
5
καὶ ἀμφότεραι αἱ γυναῖκες Δαυὶδ ᾐχμαλωτεύθησαν, ᾿Αχινόομ ἡ ᾿Ιεζραηλῖτις καὶ ᾿Αβιγαία ἡ γυνὴ Νάβαλ τοῦ Καρμηλίου.
И же'ны е^го ѓ%бњ бњша плњне'ни. а^хинамїи, і^и^л~ьтяны'ни. і^ а^вигњя' бы'вшїя жена`, нава'на карми'льскаго”
6
6
καὶ ἐθλίβη Δαυὶδ σφόδρα, ὅτι εἶπεν ὁ λαὸς λιθοβολῆσαι αὐτόν, ὅτι κατώδυνος ψυχὴ παντὸς τοῦ λαοῦ, ἑκάστου ἐπὶ τοὺς υἱοὺς αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὰς θυγατέρας αὐτοῦ· καὶ ἐκραταιώθη Δαυὶδ ἐν Κυρίῳ Θεῷ αὐτοῦ.
И$ ѓ^скорбњ` дв~дъ ѕњ'ло, ја%ко сᲆвњща'шася лю'дїе ка'менїеM поби'ти е^го, ја^ко ѓ^ѕло'блена бя'ше дш~а всXњ людїи, комђж'до сн~овъ своиX ра'ди и^ дще'рїи. н^о ё^крњпи'ся дв~дъ ѓ^ г~њ бѕ~њ е^го”
7
7
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβιάθαρ τὸν ἱερέα υἱὸν ᾿Αβιμέλεχ· προσάγαγε τὸ ἐφούδ.
И$ рече дв~дъ къ а^виџа'рђ і^е^ре'ю сн~ђ а^вимеле'ховђ. принеси` е^фђ'дъ и^ принесе` а^виџа'ръ е^фђ'дъ кᲆ дв~дђ”
8
8
καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ διά τοῦ Κυρίου λέγων· εἰ καταδιώξω ὀπίσω τοῦ γεδδοὺρ τούτου, εἰ καταλήψομαι αὐτούς; καὶ εἶπεν αὐτῷ· καταδίωκε, ὅτι καταλαμβάνων καταλήψῃ αὐτοὺς καὶ ἐξαιρούμενος ἐξελῇ.
И$ въпроси` дв~дъ г~а гл~я. а^ще женђ` въ слњдъ во'и си'хъ а^ще пости'гнђ я& и^ побњжђ л^и я&. и^ рече г~ь жени`, ја%ко пости'гнђя пости'гнеши. і^ и^збавя'и и^зба'вити и%маши своя лю'ди”
9
9
καὶ ἐπορεύθη Δαυίδ, αὐτὸς καὶ οἱ ἑξακόσιοι ἄνδρες μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἔρχονται ἕως τοῦ χειμάρρου Βοσόρ, καὶ οἱ περισσοὶ ἔστησαν.
І$ и'де дв~дъ са'мъ и^ х~, мђжъ с ни'мъ. и^ прїидо'ша даже до пото'ка въсо'рска. а^ прочїи ѓ^ста'ша,
10
10
καὶ κατεδίωξεν ἐν τετρακοσίοις ἀνδράσιν, ὑπέστησαν δὲ διακόσιοι ἄνδρες, οἵτινες ἐκάθισαν πέραν τοῦ χειμάρρου τοῦ Βοσόρ.
и^ гна'въ съ д~ ми сты` мђжъ, с~ б^о и^хъ ѓ^ста'ша, и^ сњдя'хђ ѓ^бо'нъ поl пото'ка въсо'р#ска”
11
11
καὶ εὑρίσκουσιν ἄνδρα Αἰγύπτιον ἐν ἀγρῷ καὶ λαμβάνουσιν αὐτὸν καὶ ἄγουσιν αὐτὸν πρὸς Δαυίδ·
И$ ѓ^брњто'ша т^ђ мђж'а е^гљ=птянина на селњ`. и^ поя'ша и&. и^ приведо'ша и& къ дв~дђ. и^ да'ша е^мђ хлњбъ ја%сти, и^ напои'ша и& воды`”
12
12
καὶ διδόασιν αὐτῷ ἄρτον, καὶ ἔφαγε, καὶ ἐπότισαν αὐτὸν ὕδωρ· καὶ διδόασιν αὐτῷ κλάσμα παλάθης, καὶ ἔφαγε, καὶ κατέστη τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐν αὐτῷ, ὅτι οὐ βεβρώκει ἄρτον καὶ οὐ πεπώκει ὕδωρ τρεῖς ἡμέρας καὶ τρεῖς νύκτας.
И$ да'ша е^мђ ё^крђхъ сы'ра, и^ ја%сть. и^ ста` дђхъ е^го в немъ, ја%ко бя'ше не ја^лъ хлњба, ни пи'лъ воды`, г~. дн~и, и^ г~ но'щи”
13
13
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· τίνος σὺ εἶ καὶ πόθεν εἶ; καὶ εἶπε τὸ παιδάριον τὸ Αἰγύπτιον· ἐγώ εἰμι δοῦλος ἀνδρὸς ᾿Αμαληκίτου, καὶ κατέλιπέ με ὁ Κύριός μου, ὅτι ἠνωχλήθην ἐγὼ σήμερον τριταῖος.
И$ рече дв~дъ эTкђдђ е^си, и^ чїи е^си т^ы. и^ рече е^мђ ѓ'трокъ. е^гљ=птянинъ е^смь а^ꙁъ и^ ра'бъ мђжа а^м#мали'кова, и^ ѓ^ста'ви мя господи'нъ мои, ја%ко разболњ'хся дне'сь ё^же тре'тїи дн~ь.
14
14
καὶ ἡμεῖς ἐπεθέμεθα ἐπὶ τὸν νότον τοῦ Χολθὶ καὶ ἐπὶ τὰ τῆς ᾿Ιουδαίας μέρη καὶ ἐπὶ νότον Χελοὺβ καὶ τὴν Σεκελὰκ ἐνεπυρίσαμεν ἐν πυρί.
и^ м^ы с^е входи'хомъ на ю%гъ до хеле'фи и^ на і^ё^де'искїя страны`. и^ на гелвђ'е и^ сикеи'лђ, заж#го'хомъ ѓ^гне'мъ”
15
15
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· εἰ κατάξεις με ἐπὶ τὸ γεδδοὺρ τοῦτο; καὶ εἶπεν· ὄμοσον δή μοι κατὰ τοῦ Θεοῦ μὴ θανατώσειν με καὶ μὴ παραδοῦναί με εἰς χεῖρας τοῦ κυρίου μου, καὶ κατάξω σε ἐπὶ τὸ γεδδοὺρ τοῦτο.
И$ рече е^мђ дв~дъ. вести л^и м^я и%маши до во'и тXњ, ѓ%н же реq к немђ клени` м^и ся бм~ъ ја%ко не ё^бі'еши м^я, и^ не предаси` мене` в рђцњ господи'нђ мое^мђ и^ доведђ тя на во'я си`”
16
16
καὶ κατήγαγεν αὐτὸν ἐκεῖ, καὶ ἰδοὺ οὗτοι διακεχυμένοι ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς ἐσθίοντες καὶ πίνοντες καὶ ἑορτάζοντες ἐν πᾶσι τοῖς σκύλοις τοῖς μεγάλοις, οἷς ἔλαβον ἐκ γῆς ἀλλοφύλων καὶ ἐκ γῆς ᾿Ιούδα.
И$ кля'тся е^мђ дв~дъ. и^ веде` и& та'мо. и^ с^е тїи бя'хђ разошли'ся по всеи земли`. и^ бяхђ ја^дђще и^ пїю'ще и^ празднђ'юще ѓ^ все'и коры'сти то'и вели'цеи. ја%же бя'хђ взяли` на зеMли и^ноплеме'нничи, и^ на земли` і^ё'динњ”
17
17
καὶ ἦλθεν ἐπ᾿ αὐτοὺς Δαυὶδ καὶ ἐπάταξεν αὐτοὺς ἀπὸ ἑωσφόρου ἕως δείλης καὶ τῇ ἐπαύριον, καὶ οὐκ ἐσώθη ἐξ αὐτῶν ἀνὴρ ὅτι ἀλλ᾿ ἢ τετρακόσια παιδάρια, ἃ ἦν ἐπιβεβηκότα ἐπὶ τὰς καμήλους καὶ ἔφυγον.
И$ прїиде на' ня дв~дъ, и^ би я& эT ё'тра и^ до' вечера. и^ наё'трїя и^зби` я&. и^ ни е^ді'нъ же ѓ^ста` эT ни'хъ мђжъ. ра'звњ у~ ѓ%трокъ всњдше на велблю'ды ё^бњжа'ша”
18
18
καὶ ἀφείλατο Δαυὶδ πάντα, ἃ ἔλαβον οἱ ᾿Αμαληκῖται, καὶ ἀμφοτέρας τὰς γυναῖκας αὐτοῦ ἐξείλατο.
И$ взя'тъ дв~дъ вс^я е^ли'ко бњша взя'ли а^м#мали'киты. и^ ѓ'бњ женњ` свои` поја%тъ”
19
19
καὶ οὐ διεφώνησεν αὐτοῖς ἀπὸ μικροῦ ἕως μεγάλου καὶ ἀπὸ τῶν σκύλων καὶ ἕως υἱῶν καὶ θυγατέρων καὶ ἕως πάντων, ὧν ἔλαβον αὐτῶν· τὰ πάντα ἐπέστρεψε Δαυίδ.
И$ не ѓ^ста` т^ђ ничтоy эT ма'ла и^ до вели'ка, и^ эT коры'сти до сн~овъ и^ дще'рїи и^ вс^я и^же бњша взя'ли, възврати` я& дв~дъ въспятᲆ вс^я”
20
20
καὶ ἔλαβε πάντα τὰ ποίμνια καὶ τὰ βουκόλια καὶ ἀπήγαγεν ἔμπροσθεν τῶν σκύλων, καὶ τοῖς σκύλοις ἐκείνοις ἐλέγετο· ταῦτα τὰ σκῦλα Δαυίδ.
И$ поя` дв~дъ вс^я ста'да и^ па'ствины, и^ женя'ше я& преD плњномъ и^ плњ'нъ нарица'шеся плњ'нъ двDвъ”
21
21
καὶ παραγίνεται Δαυὶδ πρὸς τοὺς διακοσίους ἄνδρας τοὺς ὑπολειφθέντας τοῦ πορεύεσθαι ὀπίσω Δαυὶδ καί ἐκάθισεν αὐτοὺς ἐν τῷ χειμάρρῳ τοῦ Βοσόρ, καὶ ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν Δαυὶδ καὶ εἰς ἀπάντησιν τοῦ λαοῦ τοῦ μετ᾿ αὐτοῦ, καὶ προσήγαγε Δαυὶδ ἕως τοῦ λαοῦ, καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν τὰ εἰς εἰρήνην.
И$ прїиде дв~дъ къ двњма сто'ма мQђ ѓ^ста'вшихъ, и^ти` въ слњ'дъ дв~двᲆ и^же повелњша ѓ^ста'ти на пото'цњ въсо'ръстњ. і^ и^зыидо'ша на срњте'нїе дв~дђ, и^ на срњте'нїе людеM, и^же с ни'мъ. и^ прїиде дв~дъ до людїи. и^ въпроси'ша е^го ѓ^ ми'рныхъ”
22
22
καὶ ἀπεκρίθη πᾶς ἀνὴρ λοιμὸς καὶ πονηρὸς τῶν ἀνδρῶν τῶν πολεμιστῶν τῶν πορευθέντων μετὰ Δαυὶδ καὶ εἶπον, ὅτι οὐ κατεδίωξαν μεθ᾿ ἡμῶν, οὐ δώσομεν αὐτοῖς ἐκ τῶν σκύλων, ὧν ἐξειλόμεθα, ὅτι ἀλλ᾿ ἢ ἕκαστος τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ τὰ τέκνα αὐτοῦ ἀπαγέσθωσαν καὶ ἀποστρεφέτωσαν.
И$ эTвњща'ша вс^и мђжи гнњвливыи` и^ лђка'вныи`, эT мђжебо'рцеи сходя'щихъ съ дв~домъ. и^ рњша ја%ко не гони'ша с на'ми. не да'мы и^мъ эT плњ'на, и^же е^смы` поя'ли. н^ото'кмо ко'ждо иX же'ны своя` и^ ча'да своя да во'змђтъ и^ възвратя'тся”
23
23
καὶ εἶπε Δαυίδ· οὐ ποιήσετε οὕτως μετὰ τὸ παραδοῦναι τὸν Κύριον ἡμῖν καὶ φυλάξαι ἡμᾶς καὶ παρέδωκε Κύριος τὸν γεδδοὺρ τὸν ἐπερχόμενον ἐφ᾿ ἡμᾶς εἰς χεῖρας ἡμῶν.
И$ рече дв~дъ не ᲄвори'те бра'тїя моя та'ко. преда'нїя ради гн~я и^ снабдњ'нїя и^мже съхрани` насъ. и^ преда'сть г~ь во'я пришеDшая на' ны в рђ'ки на'ша”
24
24
καὶ τίς ἐπακούσεται ὑμῶν τῶν λόγων τούτων; ὅτι οὐχ ἧττον ἡμῶν εἰσι· διότι κατὰ τὴν μερίδα τοῦ καταβαίνοντος εἰς τὸν πόλεμον, οὕτως ἔσται ἡ μερὶς τοῦ καθημένου ἐπὶ τὰ σκεύη· κατὰ τὸ αὐτὸ μεριοῦνται.
И$ кт^о послђшаетъ ва'шего словеси`. ја%ко не на'ши л^и сђть. поне'же ја%ко по ча'сᲄи съшеDшаго на' брань. та'ко е^сть ча'сть сњдя'щаго ё^ рњшины, с тњми` то'чно да раздњли'тся”
25
25
καὶ ἐγενήθη ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ἐπάνω, καὶ ἐγένετο εἰς πρόσταγμα καὶ εἰς δικαίωμα τῷ ᾿Ισραὴλ ἕως τῆς σήμερον.
И$ бы'сть эT дн~е того` и^ вы'ше, и^ бы'сть въ повеле'нїе и^ на ѓ^правда'нїе, до дн~е сего` і^и^л~ю
26
26
Καὶ ἦλθε Δαυὶδ εἰς Σεκελὰκ καὶ ἀπέστειλε τοῖς πρεσβυτέροις τῶν σκύλων ᾿Ιούδα καὶ τοῖς πλησίον αὐτοῦ λέγων· ἰδοὺ ἀπὸ τῶν σκύλων τῶν ἐχθρῶν Κυρίου·
И$ прїиде дв~дъ в сикела'гъ и^ посла` къ ста'рцемъ і^ё'диномъ эT плњ'на, і^ и^скрени'мъ е^го гл~я с^е ваM блsвенїе. эT плњ'нникъ и^же бњша плњни'ли вра'ѕи гн~и”
27
27
τοῖς ἐν Βαιθσοὺρ καὶ τοῖς ἐν Ραμὰ νότου καὶ τοῖς ἐν ᾿Ιεθθὸρ
И$же эT веџъсђра і^ и^же эT рано'ма на ю'гђ. и^ эT е^и^џиџе'ра.
28
28
καὶ τοῖς ἐν ᾿Αροὴρ καὶ τοῖς ἐν ᾿Αμμαδὶ καὶ τοῖς ἐν Σαφὶ καὶ τοῖς ἐν ᾿Εσθιὲ
і^ и^же эT а^рои'ра. і^ и^же эT а^мадїя і^ и^же эT саџїя” І$ и^же эT е^сџїя і^ и^же эT геџа
29
29
καὶ τοῖς ἐν Γὲθ καὶ τοῖς ἐν Κινὰν καὶ τοῖς ἐν Σαφὲκ καὶ τοῖς ἐν Θιμὰθ καὶ τοῖς ἐν Καρμήλῳ καὶ τοῖς ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ ῾Ιεραμηλὶ καὶ τοῖς ἐν ταῖς πόλεσι τοῦ Κενεζὶ
і^ и^же эT кина'на” І$ и^же эT сафе'ха. і^ и^же эT џимаџїя. і^ и^же эT карми'ла. І$ и^же эT гра'дъ и^рее^меи^ль. і^ и^же эT гра'дъ кинезїи'нъ.
30
30
καὶ τοῖς ἐν ῾Ιεριμοὺθ καὶ τοῖς ἐν Βηρσαβεὲ καὶ τοῖς ἐν Νομβὲ
і^ и^же эT римђџа і^ и^же эT вирсавїя. і^ и^же эT номъвњя”
31
31
καὶ τοῖς ἐν Χεβρὼν καὶ εἰς πάντας τοὺς τόπους, οὓς διῆλθε Δαυὶδ ἐκεῖ, αὐτὸς καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ.
І$ и^же эT хевро'на. и^ въ вс^я мњ'ста. а%може ходи'лъ дв~дъ т^ђ и^ мђжи е^го с ни'мъ”
Κεφάλαιο 31
Глvа, л~а”
1
1
ΚΑΙ οἱ ἀλλόφυλοι ἐπολέμουν ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἔφυγον οἱ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ ἐκ προσώπου τῶν ἀλλοφύλων, καὶ πίπτουσι τραυματίαι ἐν τῷ ὄρει τῷ Γελβουέ.
А иноплеме'нницы вое^ва'хђ тогда` на і^и^л~я и^ бњжа'ша мђжи і^и^л~еви. эT лица` и^ноплеме'нникъ. и^ па'дахђ ја%звени въ горњ` гелвђнїи”
2
2
καὶ συνάπτουσιν οἱ ἀλλόφυλοι τῷ Σαοὺλ καὶ τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, καὶ τύπτουσιν ἀλλόφυλοι τὸν ᾿Ιωνάθαν καὶ τὸν ᾿Αμιναδὰβ καὶ τὸν Μελχισᾶ υἱοὺς Σαούλ.
И$ снидо'шася и^ноплеме'нницы съ саё'лоM и^ сᲆ сн~ьми е^го, и^ ё^би'ша и^ноплемеnницы и^ѓ^а^наџа'на. и^ минода'ва, и^ меlхесђя, сн~ы саё'ля”
3
3
καὶ βαρύνεται ὁ πόλεμος ἐπὶ Σαούλ, καὶ εὑρίσκουσιν αὐτὸν οἱ ἀκοντισταί, ἄνδρες τοξόται, καὶ ἐτραυματίσθη εἰς τά ὑποχόνδρια.
И$ ѓ^тягчи'ся бра'нь на саё'ла. и^ прїидо'ша на' ня бескопе'йницы мђжи стрњлцы`, и^ ја^зви'ша саё'ла в дебе'лое мњ'сто”
4
4
καὶ εἶπε Σαοὺλ πρὸς τὸν αἴροντα τὰ σκεύη αὐτοῦ· σπάσαι τὴν ρομφαίαν σου καὶ ἀποκέντησόν με ἐν αὐτῇ, μὴ ἔλθωσιν οἱ ἀπερίτμητοι οὗτοι καὶ ἀποκεντήσωσί με καὶ ἐμπαίξωσί μοι. καὶ οὐκ ἐβούλετο ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ, ὅτι ἐφοβήθη σφόδρα· καὶ ἔλαβε Σαοὺλ τὴν ρομφαίαν καὶ ἐπέπεσεν ἐπ᾿ αὐτήν.
И$ рече саёl к нося'щемђ ѓ^рђжїе иZсђни ѓ^рђжїе свое прободи` м^я иM да не пришеDше неѓ^брњзанїи сїи и^збодTђ м^я и^ порђга'ются мно'ю” и^ не хотя'ше того сътвори'ти нося'и эTрђжїе е^го ја^ко боја%шеся ѕњ'ло, и^ взя'тъ саё'лъ ѓ^рђжїе свое, и^ нападе'ся са'м# на не`”
5
5
καὶ εἶδεν ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ ὅτι τέθνηκε Σαούλ, καὶ ἐπέπεσε καὶ αὐτὸς ἐπὶ τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ καὶ ἀπέθανε μετ᾿ αὐτοῦ.
И$ ви'дњ нося'и ѓ^рђжїе е^го, ја^ко ё'мре саё'лъ, и^ паде` и^ то'и саM на ѓ^рђжїе е^го, и^ ё'мре с ни'мъ”
6
6
καὶ ἀπέθανε Σαοὺλ καὶ οἱ τρεῖς υἱοὶ αὐτοῦ καὶ ὁ αἴρων τὰ σκεύη αὐτοῦ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ κατὰ τὸ αὐτό.
И$ ё'мре саёl, и^ трїе сн~ове е^го, и^ нося'и ѓ^рђжїе е^го, и^ вс^и мђжи е^го въ дн~ь то'и с нимъ”
7
7
καὶ εἶδον οἱ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ οἱ ἐν τῷ πέραν τῆς κοιλάδος καὶ οἱ ἐν τῷ πέραν τοῦ ᾿Ιορδάνου ὅτι ἔφυγον οἱ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ καὶ ὅτι τέθνηκε Σαοὺλ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ, καὶ καταλείπουσι τὰς πόλεις αὐτῶν καὶ φεύγουσι· καὶ ἔρχονται οἱ ἀλλόφυλοι καὶ κατοικοῦσιν ἐν αὐταῖς.
И$ ви'дњвше мђжїе і^и^л~ьстїи, и^же ѓ^бо'нъ по'лъ и^ ё^до'лїя, і^ и^же ѓ^бо'нъ по'лъ і^ѓ^рда'на, ја^коже бњжа'ша мђжи і^и^л~ьсᲄїи и^ ја%ко ё'мре саё'лъ и^ сн~ове е^го, и^ ѓ^ста'вльше гра'ды своя и^ бњжа'ша, и^ прїидо'ша и^ноплеме'нницы и^ пребы'ша в ни'хъ”
8
8
καὶ ἐγενήθη τῇ ἐπαύριον ἔρχονται οἱ ἀλλόφυλοι ἐκδιδύσκειν τοὺς νεκροὺς καὶ εὑρίσκουσι τὸν Σαοὺλ καὶ τοὺς τρεῖς υἱοὺς αὐτοῦ πεπτωκότας ἐπὶ τὰ ὄρη Γελβουέ.
И$ бы'сть наё'трїе, и^ прїидо'ша и^ноплеме'нницы съвлачи'ти мрътве'цъ, и^ ѓ^брњто'ша саё'ла мрътва сђща и^ тр^и сн~ы е^го, па'дша въ горњ`, е^йже и%мя гелвђнїи”
9
9
καί ἀποστρέφουσιν αὐτὸν καὶ ἐξέδυσαν τὰ σκεύη αὐτοῦ καὶ ἀποστέλλουσιν αὐτὰ εἰς γῆν ἀλλοφύλων κύκλῳ εὐαγγελίζοντες τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν καὶ τῷ λαῷ.
И$ сня'ша ѓ^рђжїе е^го и^ эTсњкше главђ` е^го, и^ посла'ша въ ꙁеMлю и^ноплеме'нникъ, ѓ%крsтъ възвњща'юще и%доломъ иX, и^ лю'демъ иX”
10
10
καὶ ἀνέθηκαν τὰ σκεύη αὐτοῦ εἰς τὸ ᾿Ασταρτεῖον καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ κατέπηξαν ἐν τῷ τείχει Βαιθσάν.
И положи'ша ѓ^рђжїе и^хъ ё^ васта'рᲆта, а^ тњ'ло и^хъ въткнђша на стњнњ веџъса'мли”
11
11
καὶ ἀκούουσιν οἱ κατοικοῦντες ᾿Ιαβὶς τῆς Γαλααδίτιδος ἃ ἐποίησαν οἱ ἀλλόφυλοι τῷ Σαούλ·
И$ слы'шаша живђщїи въ а^ви'сњ гала'тъстњмъ, ја%же сътвори'ша саё'лови и^ноплеме'нницы”
12
12
καὶ ἀνέστησαν πᾶς ἀνὴρ δυνάμεως καὶ ἐπορεύθησαν ὅλην τὴν νύκτα καὶ ἔλαβον τὸ σῶμα Σαοὺλ καὶ τὸ σῶμα ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἀπὸ τοῦ τείχους Βαιθσὰν καὶ φέρουσιν αὐτοὺς εἰς ᾿Ιαβὶς καὶ κατακαίουσιν αὐτοὺς ἐκεῖ.
И$ въста'вше вс^е мно'жество си'лныхъ мђжъ, і^ и^до'ша вс^ю но'щь, и^ взя'ша тњло саё%лово, и^ѓ^ана'џаново сн~а е^го, съ стњны веgса'мъски, и^ принесо'ша я& въ а^виs, и^ съжъго'ша я& т^ђ”
13
13
καὶ λαμβάνουσι τὰ ὀστᾶ αὐτῶν καὶ θάπτουσιν ὑπὸ τὴν ἄρουραν τὴν ἐν ᾿Ιαβὶς καὶ νηστεύουσιν ἑπτὰ ἡμέρας.
И$ взя'ша ко'сти и^хъ, и^ погребо'ша я& поD кома'рою, ја%же въ а^ви'сњ, и^ пости'шася сеDмь дн~їи”

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.