Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:
⇄

ΒΑΣΙΛΕΙΩΝ B΄
Вторы'е црsтвъ
Κεφάλαιο 1
Глvа, а~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ τὸ ἀποθανεῖν Σαοὺλ καὶ Δαυὶδ ἀνέστρεψε τύπτων τὸν ᾿Αμαλήκ, καὶ ἐκάθισε Δαυὶδ ἐν Σεκελὰκ ἡμέρας δύο.
И$ бы'сть е^гда ё%мре саё%лъ, и^ дв~дъ възврати'ся побњжа'я а^м#мали'ка, и^ сњде давы'дъ въ скелазᲇ дн~и дв^а”
2
2
καὶ ἐγενήθη τῇ ἡμέρᾳ τῇ τρίτῃ καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἦλθεν ἐκ τῆς παρεμβολῆς ἐκ τοῦ λαοῦ Σαούλ, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ διερρωγότα, καὶ γῆ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἰσελθεῖν αὐτὸν πρὸς Δαυὶδ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ.
И$ бысть въ тре'тїи дн~ь, и се мђжь прїиде эT полка людїи саё'ловъ. ры'зы же е^го бя'хђ раздра'ны и^ прь'сть на главњ` е^мђ. и^ бы'сть е^гDа вни'де къ дв~дђ ѓ%трокъ, и^ паD на земли` поклони'ся е^мђ”
3
3
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· πόθεν σὺ παραγίνῃ; καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἐκ τῆς παρεμβολῆς ᾿Ισραὴλ ἐγὼ διασέσωσμαι.
И$ рече е^мђ дв~дъ эTкђдђ т^ы прїиде. и^ рече е^мђ эT по'лъка і^и^л~ева, то'кмо а%зъ е^смь е^ді'нъ ё^гоньзлъ”
4
4
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· τίς ὁ λόγος οὗτος; ἀπάγγειλόν μοι. καὶ εἶπεν ὅτι ἔφυγεν ὁ λαὸς ἐκ τοῦ πολέμου καὶ πεπτώκασι πολλοὶ ἐκ τοῦ λαοῦ καὶ ἀπέθανον· καὶ Σαοὺλ καὶ ᾿Ιωνάθαν ὁ υἱὸς αὐτοῦ ἀπέθανε.
И$ рече е^мђ двDъ чт^о е^сть слово с^е възвњсти м^и. и^ се'й рече ја%ко побњго'ша лю'ди эT бра'ни, и^ падо'ша мно'ѕи эT людїи і^ и^зъмро'ша. и^ саё'лъ и^ ѓ^а^наџа'нъ сн~ъ е^го ё%мре”
5
5
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ παιδαρίῳ τῷ ἀπαγγέλλοντι αὐτῷ· πῶς οἶδας ὅτι τέθνηκε Σαοὺλ καὶ ᾿Ιωνάθαν ὁ υἱὸς αὐτοῦ;
И$ рече дв~дъ ѓ%трокђ вᲆзвњщейшемђ е^мђ, како ви'дњ ја%ко ё%мре саё'лъ і^ ѓ^а^наџа'нъ сн~ъ е^го”
6
6
καὶ εἶπε τὸ παιδάριον τὸ ἀπαγγέλλον αὐτῷ· περιπτώματι περιέπεσον ἐν τῷ ὄρει τῷ Γελβουέ, καὶ ἰδοὺ Σαοὺλ ἐπεστήρικτο ἐπὶ τὸ δόρυ αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ τὰ ἅρματα καὶ οἱ ἱππάρχαι συνῆψαν αὐτῷ.
И$ рече ѓ%трокъ възвњща'я е^мђ бњжа прїидо'хъ въ горђ` гелвђ'искђю. и^ с^е саё'лъ натяжа'шеся на ѓ^рђжїе свое и^ с^е колесни'ци и^ вельмо'жа събра'шася на'нь”
7
7
καὶ ἐπέβλεψεν ἐπὶ τὰ ὀπίσω αὐτοῦ καὶ εἶδέ με καὶ ἐκάλεσέ με, καὶ εἶπα· ἰδοὺ ἐγώ.
И$ ѓ^зрњв#ся саё'лъ и^ ви'дњ м^я и^ призвавъ м^я
8
8
καὶ εἶπέ μοι· τίς εἶ σύ; καὶ εἶπα· ᾿Αμαληκίτης ἐγώ εἰμι.
и^ рече м^и, кт^оты` е^си. и^ рњхъ а^м#мали'китъ е%смь а%зъ”
9
9
καὶ εἶπε πρός με· στῆθι δὴ ἐπάνω μου καὶ θανάτωσόν με, ὅτι κατέσχε με σκότος δεινόν, ὅτι πᾶσα ἡ ψυχή μου ἐν ἐμοί.
И$ рече м^и прїиди ё^бо ё^бїи м^я ја%ко ѓ'бъяT м^я ё%же тма` лю'тая. и^ къ семђ ё%же дш~а моа` нњстъ въ мнњ`”
10
10
καὶ ἐπέστην ἐπ᾿ αὐτὸν καὶ ἐθανάτωσα αὐτόν, ὅτι ᾔδειν ὅτι οὐ ζήσεται μετὰ τὸ πεσεῖν αὐτόν· καὶ ἔλαβον τὸ βασίλειον τὸ ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ τὸν χλιδῶνα τὸν ἐπὶ τοῦ βραχίονος αὐτοῦ καὶ ἐνήνοχα αὐτὰ τῷ κυρίῳ μου ὧδε.
И$ пристђпихъ к немђ ё^бихъ и&. ви'дњхъ б^о ја^ко бњ` е^мђ живота`. по нападе'нїю е^го, и^ в#зяхъ вњне'цъ цр~ьскїи, и^же б^њ на главњ е^го. и^ ѓ^скри'лъ е^же б^њ на пле'щђ е^го, и^ принесохъ са'м# ѓ^бо'е къ господи'нђ мое^мђ”
11
11
καὶ ἐκράτησε Δαυὶδ τῶν ἱματίων αὐτοῦ καὶ διέρρηξεν αὐτά, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν.
И$ а'бїе дв~дъ е^м#ся за ри'зы своа`, и^ раздра я&. и^ вс^я мђжи раздра'ша ри'зы своя` и^же с ниM”
12
12
καὶ ἐκόψαντο καὶ ἔκλαυσαν καὶ ἐνήστευσαν ἕως δείλης ἐπὶ Σαοὺλ καὶ ἐπὶ ᾿Ιωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ καὶ ἐπὶ τὸν λαὸν ᾿Ιούδα καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐπλήγησαν ἐν ρομφαίᾳ.
И$ бишася и^ пла'кашася, и^ посᲄишаs до' вечера по саё'лњ, и^ по і^ѓ^а^наџанњ сн~њ е^го и^ по лю'деX і^ё%динаX, и^ по домђ і^и^л~евњ ја%ко и^збїе'ни бы'ша ѕњло”
13
13
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ παιδαρίῳ τῷ ἀπαγγέλλοντι αὐτῷ· πόθεν εἶ σύ; καὶ εἶπεν· υἱὸς ἀνδρὸς παροίκου ᾿Αμαληκίτου ἐγώ εἰμι.
И$ рече дв~дъ ѓ%трокђ възвњщ#шемђ е^мђ, эTкђдђ т^ы е^си. и^ рече сн~ъ мђжа эT до'мђ а^м#мали'кова е^смь а%зъ”
14
14
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· πῶς οὐκ ἐφοβήθης ἐπενεγκεῖν χεῖρά σου διαφθεῖραι τὸν χριστὸν Κυρίου;
И$ реq е^мђ дв~дъ. т^о ка'ко не ё^боя'ся въздви'гнђти рђки` своя на х~а гн~я”
15
15
καὶ ἐκάλεσε Δαυὶδ ἓν τῶν παιδαρίων αὐτοῦ καὶ εἶπε· προσελθὼν ἀπάντησον αὐτῷ· καὶ ἐπάταξεν αὐτόν, καὶ ἀπέθανε.
Приꙁва` дв~дъ е^ді'наго эT ѓ%трокъ свои^хъ, и^ рече и^ди` ё^бїи е^го, и^ шеD ё^би и&, и^ ё'мре”
16
16
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Δαυίδ· τὸ αἷμά σου ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου, ὅτι στὸ στόμα σου ἀπεκρίθη κατὰ σοῦ λέγων ὅτι, ἐγὼ ἐθανάτωσα τὸν χριστὸν Κυρίου.
И$ рече е^мђ дв~дъ кровь твоа` на главњ` твое'и. ја%ко ё^ста` твоя` на' тя' вᲆꙁвњща'ша гл~ще ја%ко а%ꙁъ ё^би'хъ х~а гн~я”
17
17
Καὶ ἐθρήνησε Δαυὶδ τὸν θρῆνον τοῦτον ἐπὶ Σαοὺλ καὶ ἐπὶ ᾿Ιωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ.
И$ пла'кася дв~дъ пла'чемъ си'мъ по саё'лњ, и^ по і^ѓ^а^наџа'нњ сн~њ е^го.
18
18
καὶ εἶπε τοῦ διδάξαι τοὺς υἱοὺς ᾿Ιούδα· ἰδοὺ γέγραπται ἐπὶ βιβλίου τοῦ εὐθοῦς.
и^ рече е^же наё^чи'ти сн~ы і^ё'дины сᲄреля'нїя. ја%ко пи'санно е^сᲄь в# кни'ѕњ и%стиннᲇ”
19
19
Στήλωσον, ᾿Ισραήλ, ὑπὲρ τῶν τεθνηκότων ἐπὶ τὰ ὕψη σου τραυματιῶν· πῶς ἔπεσαν δυνατοί;
И$ рече ё^тверди'ся і^и^л~ю ё^мр'ъшиX ради на высо'кихъ ја%звени. и^ како падо'ша си'лнїи
20
20
μὴ ἀναγγείλητε ἐν Γὲθ καὶ μὴ εὐαγγελίσησθε ἐν ταῖς ἐξόδοις ᾿Ασκάλωνος, μή ποτε εὐφρανθῶσι θυγατέρες ἀλλοφύλων, μή ποτε ἀγαλλιάσωνται θυγατέρες τῶν ἀπεριτμήτων.
да не въꙁвᲇща'ите въ геџы. н^и повњ'даите на и^сходищихъ а^сколонихъ. да не въꙁвеселяTся дще'ри и^ноплеме'ннича. ни да въꙁра'дђюTся дще'ри неѓ^брњзаныхъ”
21
21
ὄρη τὰ ἐν Γελβουὲ μὴ καταβάτω δρόσος καὶ μὴ ὑετὸς ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ ἀγροὶ ἀπαρχῶν, ὅτι ἐκεῖ προσωχθίσθη θυρεὸς δυνατῶν, θυρεὸς Σαοὺλ οὐκ ἐχρίσθη ἐν ἐλαίῳ.
На го'рыy гелвђ'искїя да не сни'детъ роса. и^ дождъ да сни'детъ на' ня. ни'же села` нача'лъ житныхъ да и^зно'сятъ. ја^ко рас#сы'пася ѓ^рђжїе си'лныхъ. и^ ѓ^рђжїе саё'ле не бы'сть пома'ꙁано и^е^леѓ'мъ”
22
22
ἀφ᾿ αἵματος τραυματιῶν καὶ ἀπὸ στέατος δυνατῶν τόξον ᾿Ιωνάθαν οὐκ ἀπεστράφη κενὸν εἰς τὰ ὀπίσω, καὶ ρομφαία Σαοὺλ οὐκ ἀνέκαμψε κενή.
Но^ кровїю ја%звеныхъ, эT тђка си'лныхᲆ. лђкъ і^ѓ^а^наџа'ноv. да не воꙁврати'ся т^ще въспя'тъ. и^ ѓ^рђжїе саё'лово не воꙁврати'ся безђма”
23
23
Σαοὺλ καὶ ᾿Ιωνάθαν, οἱ ἠγαπημένοι καὶ ὡραῖοι, οὐ διακεχωρισμένοι, εὐπρεπεῖς ἐν τῇ ζωῇ αὐτῶν καὶ ἐν τῷ θανάτῳ αὐτῶν οὐ διεχωρίσθησαν· ὑπὲρ ἀετοὺς κοῦφοι καὶ ὑπὲρ λέοντας ἐκραταιώθησαν.
Саё'лъ же і^ѓ^а^наџа'нъ възлю'бленая и^ кра'сная. не бњ'ста разлђча'ющася въ животњ` свое^мъ, и^ въ см~рти свое'и не разлђчи'стася. па'че ѓ^рла` легча'е, и^ лва крᲇпльши”
24
24
θυγατέρες ᾿Ισραήλ, ἐπὶ Σαοὺλ κλαύσατε, τὸν ἐνδιδύσκοντα ὑμᾶς κόκκινα μετὰ κόσμου ὑμῶν, τὸν ἀναφέροντα κόσμον χρυσοῦν ἐπὶ τὰ ἐνδύματα ὑμῶν.
Пла'чите по саё'лњ дще'ри і^и^л~евы. и^же в^ы ѓ^блача'ше въ чръвлени'ца съкрђшенїемъ ва'шимъ. възлага'ющаго ё^краше'нїе злато на ри'ꙁы ва'ша”
25
25
πῶς ἔπεσαν δυνατοὶ ἐν μέσῳ τοῦ πολέμου· ᾿Ιωνάθαν ἐπὶ τὰ ὕψη σου τραυματίας.
Како падо'ша си'лнїи посреди бра'ни. і^ѓ^а^наџа'нъ збоде'нъ бысть до см~рти, на высо'кихᲆ твоиX ја%звеn” Тњмже
26
26
ἀλγῶ ἐπὶ σοί, ἀδελφέ μου ᾿Ιωνάθαν· ὡραιώθης μοι σφόδρα, ἐθαυμαστώθη ἡ ἀγάπησίς σου ἐμοὶ ὑπὲρ ἀγάπησιν γυναικῶν.
болю` потебњ бра'те мо'и, і^ѓ^а^наџа'не кра'сныи мо'и ѕњло. ё^стреми'ла бо ся бя'ше любы` тво'а на' мя, па'че любы` же'ньскїя”
27
27
πῶς ἔπεσαν δυνατοὶ καὶ ἀπώλοντο σκεύη πολεμικά;
Ка'ко с^и падо'ша си'лнїи, и^ погђби'ша ѓ^рђжїя бра'нна”
Κεφάλαιο 2
Глvа, в~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ ἐν Κυρίῳ λέγων· εἰ ἀναβῶ εἰς μίαν τῶν πόλεων ᾿Ιούδα; καὶ εἶπε Κύριος πρὸς αὐτόν· ἀνάβηθι. καὶ εἶπε Δαυίδ· ποῦ ἀναβῶ; καὶ εἶπεν· εἰς Χεβρών.
И$ бы'сть по сихъ въпроси` двDъ г~а гл~я. вни'дђ ли поне` въ е^ді'нъ градъ і^ё'динъ. и^ реq г~ь к немђ вни'ди. и^ реq двDъ в кото'рыи вни'дђ. и^ рече г~ь въ хевро'нъ”
2
2
καὶ ἀνέβη ἐκεῖ Δαυὶδ εἰς Χεβρὼν καὶ ἀμφότεραι αἱ γυναῖκες αὐτοῦ, ᾿Αχινόομ ἡ ᾿Ιεζραηλῖτις καὶ ᾿Αβιγαία ἡ γυνὴ Νάβαλ τοῦ Καρμηλίου,
И$де дв~дъ въ хевро'нъ и^ ѓбњ женњ` е^го. а^хонимїи і^и^л~ьтяныни. и^ а^вигњя бы'вшїя жена`, нава'на каrмильскаго”
3
3
καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ, ἕκαστος καὶ ὁ οἶκος αὐτοῦ, καὶ κατῴκουν ἐν ταῖς πόλεσι Χεβρών.
И$ мђ'жи е^го и^же с ни'мъ бњша ко'ждо и^хъ, и^ домове и%хъ с ни'ми. и^ нача'ша жи'ти во' градњ хевро'ньстемъ”
4
4
καὶ ἔρχονται ἄνδρες τῆς ᾿Ιουδαίας καὶ χρίουσι τὸν Δαυὶδ ἐκεῖ τοῦ βασιλεύειν ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα. Καὶ ἀπήγγειλαν τῷ Δαυὶδ λέγοντες· ὅτι οἱ ἄνδρες ᾿Ιαβὶς τῆς Γαλααδίτιδος ἔθαψαν τὸν Σαούλ.
И$ прїидо'ша мђжи эT і^ё^де'я. и^ пома'заша т^ђ двDа да црsтвђетъ наD до'момъ і^ё'диныM. и въꙁвњсти'ша дв~дђ гл~юще. ја%ко мђжи а^висан#дьстїи, и^ галат#стїи погребо'ша саё%ла”
5
5
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ ἀγγέλους πρὸς τοὺς ἡγουμένους ᾿Ιαβὶς τῆς Γαλααδίτιδος καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Δαυίδ· εὐλογημένοι ὑμεῖς τῷ Κυρίῳ, ὅτι ἐποιήσατε τὸ ἔλεος τοῦτο ἐπὶ τὸν κύριον ὑμῶν, ἐπὶ Σαοὺλ τὸν χριστὸν Κυρίου καὶ ἐθάψατε αὐτὸν καὶ ᾿Ιωνάθαν τὸν υἱὸν αὐτοῦ.
И$ посла` дв~дъ послы` ко старњ'ишинамъ, въ а^висъ гаDскїи и^ рече` к ни'мъ дв~дъ. блsве'ни в^ы б~ђ ја%ко сътвори'сте млsть сїю ѓ^ господи'нњ свое^мъ саё'лњ. х~њ гн~и и^же погребо'сте и&. і^ ѓ^а^наџана сн~а е^го”
6
6
καὶ νῦν ποιήσαι Κύριος μεθ᾿ ὑμῶν ἔλεος καὶ ἀλήθειαν, καί γε ἐγὼ ποιήσω μεθ᾿ ὑμῶν τὰ ἀγαθὰ ταῦτα, ὅτι ἐποιήσατε τὸ ρῆμα τοῦτο·
И$ нн~њ да сътвори'тᲆ г~ь млsть і^ и^стиннђ с ва'ми, а%зъ сᲆтворю` сїя бл~гая. поне'же сътвори'сᲄе гл~ъ се'й”
7
7
καὶ νῦν κραταιούσθωσαν αἱ χεῖρες ὑμῶν καὶ γίνεσθε εἰς υἱοὺς δυνατούς, ὅτι τέθνηκεν ὁ κύριος ὑμῶν Σαούλ, καί γε ἐμὲ κέχρικεν ὁ οἶκος ᾿Ιούδα ἐφ᾿ ἑαυτὸν εἰς βασιλέα.
И$ нн~њ да ё^крњпя'тся рђки ва'ша, и^ да бђ'дете сн~ове си'лніи, ја%ко ё%мре господи'нъ ва'шъ саё%лъ. мене же пома'за домъ і^ё'динъ, црsтвовати м^и наD ни'ми”
8
8
Καὶ ᾿Αβεννὴρ υἱὸς Νὴρ ἀρχιστράτηγος τοῦ Σαοὺλ ἔλαβε τὸν ᾿Ιεβοσθὲ υἱὸν Σαοὺλ καὶ ἀνεβίβασεν αὐτὸν ἐκ τῆς παρεμβολῆς εἰς Μαναὲμ
И а^вени'ръ сн~ъ ни'роv, и^же б^њ вое^вода саё'ль. вз^я и^е^восте'я сн~а саё'ля. и^ възнесе` е^го и^с полка въ мана'емᲆ”
9
9
καὶ ἐβασίλευσεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν Γαλααδῖτιν καὶ ἐπὶ τὸν Θασιρὶ καὶ ἐπὶ τὴν ᾿Ιεζράελ καὶ ἐπὶ τὸν ᾿Εφραὶμ καὶ ἐπὶ τὸν Βενιαμὶν καὶ ἐπὶ πάντα ᾿Ισραήλ.
И$ црsтвова с ниM наD галадитїею. и^ наD џаси, и^ наD і^и~леM, и^ наD е^фрњмомъ, и^ наD венїа^ми'номъ, и^ надо всњмъ і^и^л~емъ”
10
10
τεσσαράκοντα ἐτῶν ᾿Ιεβοσθὲ υἱὸς Σαούλ, ὅτε ἐβασίλευσεν ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ δύο ἔτη ἐβασίλευσε, πλὴν τοῦ οἴκου ᾿Ιούδα, οἳ ἦσαν ὀπίσω Δαυίδ·
Четы'рьдесять, лњтъ, и^е^восте'ю б^њ сн~ђ саё'ловђ, е^гда` нача црsтвовати наD і^и^л~емъ, и^ дв^њ лњтњ црsтвова. толи'ко доM і^ё'динъ бы'сть за дв~доM”
11
11
καὶ ἐγένοντο αἱ ἡμέραι, ἃς Δαυὶδ ἐβασίλευσεν ἐν Χεβρὼν ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ιούδα, ἑπτὰ ἔτη καὶ μῆνας ἕξ.
И$ бы'сть въ дн~и в ня'же нача` црsтвовати дв~дъ въ хевро'нњ наD до'момъ і^ё'динымъ, з~, лњтъ. и^ ѕ~, мsць”
12
12
Καὶ ἐξῆλθεν ᾿Αβεννὴρ υἱὸς Νὴρ καὶ οἱ παῖδες ᾿Ιεβοσθὲ υἱοῦ Σαοὺλ ἐκ Μαναὲμ εἰς Γαβαών·
І$ и^зы'де а^вени'ръ сн~ъ ни'роv и^ ѓтроцы и^е^востеѓ'вы сн~а саё'ля. е^гда нача` црsтвовати манаи%момъ въ гава'те”
13
13
καὶ ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας καὶ οἱ παῖδες Δαυὶδ ἐξήλθοσαν ἐκ Χεβρὼν καὶ συναντῶσιν αὐτοῖς ἐπὶ τὴν κρήνην τὴν Γαβαὼν ἐπὶ τὸ αὐτό, καὶ ἐκάθισαν οὗτοι ἐπὶ τὴ κρήνην ἐντεῦθεν, καὶ οὗτοι ἐπὶ τὴν κρήνην ἐντεῦθεν.
И$ѓ^а'въ сн~ъ сарђи'евъ, и^ ѓ'троцы дв~дви и^зыидо'ша эT хеврона. и^ стрњтившим#ся и^мъ, ё^ пото'ка гавло'ня въкђ'пњ. и^ сњдо'ша тїи` на пото'цᲇ эTсюдђ, і^ и^ тїи` эTтђдђ”
14
14
καὶ εἶπεν ᾿Αβεννὴρ πρὸς ᾿Ιωάβ· ἀναστήτωσαν δὴ τὰ παιδάρια καὶ παιξάτωσαν ἐνώπιον ἡμῶν· καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· ἀναστήτωσαν.
И$ рече а^вени'ръ къ і^ѓ^а'вђ. да воста'нђт# нн~њ ѓ%троцы, и^ да пои^граюT преD на'ми. и^ рече і^ѓ^а'въ да воста'нTђ”
15
15
καὶ ἀνέστησαν καὶ παρῆλθον ἐν ἀριθμῷ τῶν παίδων Βενιαμὶν δώδεκα τῶν ᾿Ιεβοσθὲ υἱοῦ Σαοὺλ καὶ δώδεκα ἐκ τῶν παίδων Δαυίδ.
И$ въста'вше прїидо'ша ѓ%трокᲆ венїа^ми'ноv числоM, в~і. и^е^воасте'я сн~а саё'ля, в~і. и^ ѓ^троk двDовыX, в~і”
16
16
καὶ ἐκράτησαν ἕκαστος τῇ χειρὶ τὴν κεφαλὴν τοῦ πλησίον αὐτοῦ, καὶ μάχαιρα αὐτοῦ εἰς πλευρὰν τοῦ πλησίον αὐτοῦ, καὶ πίπτουσι κατὰ τὸ αὐτό· καὶ ἐκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου Μερὶς τῶν ἐπιβούλων, ἥ ἐστιν ἐν Γαβαών.
дръжа'ще ко'ждо рђко'ю шлеM и^скреня'го свое^го, и^ ме'чи и^хъ на ребрњхъ комђждо иX, и^ падо'ша вс^и въкђпњ, и^ нарече'ся и%мя мњ'стђ томђ` часть хотњнїя и^же е^сть въ гаваѓ'нњ”
17
17
καὶ ἐγένετο ὁ πόλεμος σκληρὸς ὥστε λίαν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, καὶ ἔπταισεν ᾿Αβεννὴρ καὶ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ ἐνώπιον παίδων Δαυίδ.
И$ бы'сть бра'нь лю'та, до конца в то'й дн~ь, и^ паде а^вени'рᲆ и^ мђжи і^и^л~ьти преD ѓ%трокы двд~вы”
18
18
καὶ ἐγένοντο ἐκεῖ τρεῖς υἱοὶ Σαρουΐας, ᾿Ιωὰβ καὶ ᾿Αβεσσὰ καὶ ᾿Ασαήλ, καὶ ᾿Ασαὴλ κοῦφος τοῖς ποσὶν αὐτοῦ ὡσεὶ μία δορκὰς ἐν ἀγρῷ.
И$ бы'ша тђ тр^и сн~ове сарђ'ия, і^ѓ^а'въ, а^веса, и^ асаи'ль. и^ а^саи'ль же б^њ лего'къ нога'ма свои'ма, ја%ко е^ді'на серна` ска'чђщи на селњ`”
19
19
καὶ κατεδίωξεν ᾿Ασαὴλ ὀπίσω ᾿Αβεννὴρ καὶ οὐκ ἐξέκλινε τοῦ πορεύεσθαι εἰς δεξιὰ οὐδὲ εἰς ἀριστερὰ κατόπισθεν ᾿Αβεννήρ.
И$ гна` а^саи'ль въ слњдъ авени'ра, и^ не ё^клони'ся н^и на де'сно н^и на лњво, н^о въ слњдъ а^вени'ра”
20
20
καὶ ἐπέβλεψεν ᾿Αβεννὴρ εἰς τὰ ὀπίσω αὐτοῦ καὶ εἶπεν· εἰ σὺ εἶ αὐτὸς ᾿Ασαήλ; καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι.
И$ ѓ^зрњв#ся а^вени'ръ назадъ себе` реq, а%ще т^ы е^си са'мъ саи'ль, и^ рече а%зъ е^смь”
21
21
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Αβεννήρ· ἔκλινον σὺ εἰς τὰ δεξιὰ ἢ εἰς τὰ ἀριστερὰ καὶ κάτασχε σεαυτῷ ἓν τῶν παιδαρίων καὶ λαβὲ σεαυτῷ τὴν πανοπλίαν αὐτοῦ· καὶ οὐκ ἠθέλησεν ᾿Ασαὴλ ἐκκλῖναι ἐκ τῶν ὄπισθεν αὐτοῦ.
И$ рече е^мђ а^вени'ръ. ё^клони'ся т^ы лю'бо де'снымъ лю'бо шюиM, и^ жени` до ѓ%трока, и^ во'змеши себњ` ѓ^рђжїе и^хъ. и^ не хотя'ше а^саи'ль ё^пра'витися эT него ника'коже”
22
22
καὶ προσέθετο ἔτι ᾿Αβεννὴρ λέγων τῷ ᾿Ασαήλ· ἀπόστηθι ἀπ᾿ ἐμοῦ, ἵνα μὴ πατάξω σε εἰς τὴν γῆν· καὶ πῶς ἀρῶ τὸ πρόσωπόν μου πρὸς ᾿Ιωάβ;
И$ приложи е^ще` а^вени'ръ гл~ати къ а^саи'лђ и^ эTи^ди` эT мене` да тебе` не разбі'ю ѓ^ землю. и^ како посемъ ја^влю` лице свое` къ і^ѓ^а'вђ бра'тђ твое^мђ”
23
23
καὶ ποῦ ἐστι ταῦτα; ἐπίστρεφε πρὸς ᾿Ιωὰβ τὸν ἀδελφόν σου. καὶ οὐκ ἐβούλετο τοῦ ἀποστῆναι. καὶ τύπτει αὐτὸν ᾿Αβεννὴρ ἐν τῷ ὀπίσω τοῦ δόρατος ἐπὶ τὴν ψόαν, καὶ διεξῆλθε τὸ δόρυ ἐκ τῶν ὀπίσω αὐτοῦ, καὶ πίπτει ἐκεῖ καὶ ἀποθνήσκει ὑποκάτω αὐτοῦ. καὶ ἐγένετο πᾶς ὁ ἐρχόμενος ἕως τοῦ τόπου, οὗ ἔπεσεν ἐκεῖ ᾿Ασαὴλ καὶ ἀπέθανε, καὶ ὑφίστατο.
И$ не хотя'ше ѓ^ста'ти. и^ ё^да'ри и& а^вениr ко'пїемъ съза'ди в ля'двїя. и^ прои'де ко'пїе сквозњ и&, и^ паD и^здъше преD ниM. и^ бысть вся'къ приходя'и до мњ'ста и^дњже падеся а^саиль. и^ ё'мре ѓ^ста'вленъ”
24
24
καὶ κατεδίωξεν ᾿Ιωὰβ καὶ ᾿Αβεσσὰ ὀπίσω ᾿Αβεννήρ· καὶ ὁ ἥλιος ἔδυνε. καὶ αὐτοὶ εἰσῆλθον ἕως τοῦ βουνοῦ ᾿Αμμάν, ὅ ἐστιν ἐπὶ προσώπου Γαί, ὁδὸν ἔρημον Γαβαών.
И$ го'ниста і^ѓ^а'въ и^ а^ве'са по а^вени'рњ. и^ слн~це заходя'ше, и^ та` прїидо'ста до холма е^м#ма'това, и^же е^сть преD лицемъ га'и пђтя`, пђсты'ни гаваѓ'ня”
25
25
καὶ συναθροίζονται οἱ υἱοὶ Βενιαμὶν οἱ ὀπίσω ᾿Αβεννὴρ καὶ ἐγενήθησαν εἰς συνάντησιν μίαν καὶ ἔστησαν ἐπὶ κεφαλὴν βουνοῦ ἑνός.
И$ събра'шася сн~ове венїа^ми'нови за а^вени'ромъ. и^ бы'ша въ сня'тїи` е^ді'ноM. и^ посᲄа'виша на ве'рсᲇ хоlмђ е^ди'наго”
26
26
καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αβεννὴρ ᾿Ιωὰβ καὶ εἶπε· μὴ εἰς νῖκος καταφάγεται ἡ ρομφαία; ἦ οὐκ οἶδας ὅτι πικρὰ ἔσται εἰς τὰ ἔσχατα; καὶ ἕως πότε οὐ μὴ εἴπῃς τῷ λαῷ ἀποστρέφειν ἀπὸ ὄπισθεν τῶν ἀδελφῶν ἡμῶν;
И$ призва` а^вени'ръ і^ѓ^а'ва, и^ рече. е^да` на побњдђ во'змеT ѓ^рђ'жїе. и^л^и не вњси ја^ко гоrка е^сть послњже. и^ доко'лњ не и%маши рещи` людеM ѓ^ста'ти съзади брата на'шего”
27
27
καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· ζῇ Κύριος, ὅτι εἰ μὴ ἐλάλησας, διότι τότε ἐκ πρωϊόθεν ἀνέβη ἂν ὁ λαὸς ἕκαστος κατόπισθεν τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ.
И$ реq і^ѓ^а^въ жиv г~ь поне'же бы м^и гл~а тоhда`, преже ё%трины б^ы людїе мои пресᲄа'ша гоня'ще ко'ждо в# слDњ бра'та своего.
28
28
καὶ ἐσάλπισεν ᾿Ιωὰβ τῇ σάλπιγγι, καὶ ἀπέστησαν πᾶς ὁ λαὸς καὶ οὐ κατεδίωξαν ὀπίσω τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ οὐ προσέθεντο ἔτι τοῦ πολεμεῖν.
и^ въсᲄрђби і^ѓ^а^въ трђбо'ю. и^ ста'ша вс^и людїе, и^ не гна'ша въ слњдъ і^и^льтянъ. и^ не приложи'ша пото'мъ побᲇдитися”
29
29
καὶ ᾿Αβεννὴρ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἀπῆλθον εἰς δυσμὰς ὅλην τὴν νύκτα ἐκείνην καὶ διέβαιναν τὸν ᾿Ιορδάνην καὶ ἐπορεύθησαν ὅλην τὴν παρατείνουσαν καὶ ἔρχονται εἰς τὴν παρεμβολήν.
А$вени'рᲆ же и^ мђжи е^го и^доша на за'падъ вс^ю но'щъ т^ђ. и^ преидо'ша і^ѓ^рда'нъ и^ прешеDше вс^ю стра'нђ т^ђ, и^ прїидо'ша въ пол#къ”
30
30
καὶ ᾿Ιωὰβ ἀνέστρεψεν ὄπισθεν ἀπὸ τοῦ ᾿Αβεννὴρ καὶ συνήθροισε πάντα τὸν λαόν, καὶ ἐπεσκέπησαντῶν παίδων Δαυίδ ἐννεακαίδεκα ἄνδρες καὶ ᾿Ασαήλ.
И$ѓ^а'в же възврати'ся въспя'тъ гонящи эT а^вени'ра. и^ събра` вс^я лю'ди, и^ посњти'ша ѓ%трокъ дв~дыхъ паDших, и^ бы'сть и^хъ, џ~і, мђжъ, и^ а^саи'ль”
31
31
καὶ οἱ παῖδες Δαυὶδ ἐπάταξαν τῶν υἱῶν Βενιαμὶν τῶν ἀνδρῶν ᾿Αβεννὴρ τριακοσίους ἑξήκοντα ἄνδρας παρ᾿ αὐτοῦ.
Э$троцы же дв~двы ё^би'ша сн~овъ вениа^ми'нь. и^ мђжъ а^вени'ровъ и^же бњша с ни'мъ, т~, и^ ћ~, мђжъ”
32
32
καὶ αἴρουσι τὸν ᾿Ασαὴλ καὶ θάπτουσιν αὐτὸν ἐν τῷ τάφῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐν Βηθλεέμ. καὶ ἐπορεύθη ᾿Ιωὰβ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ ὅλην τὴν νύκτα, καὶ διέφαυσεν αὐτοῖς ἐν Χεβρών.
И$ взя'ша а^саи'ля и^ погребо'ша и& въ гробњ эTц~а е^го, въ виџлеѓ'мњ. і^ и'де и^ѓ^а'въ и^ мђжи е^го с ни'мъ вс^ю ноu и^ ѓ^свњто'ша въ хевро'нњ”
Κεφάλαιο 3
Глvа, г~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ὁ πόλεμος ἐπὶ πολὺ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Σαοὺλ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Δαυίδ· καὶ ὁ οἶκος Δαυὶδ ἐπορεύετο καὶ ἐκραταιοῦτο, καὶ ὁ οἶκος Σαοὺλ ἐπορεύετο καὶ ἠσθένει.
И$ бы'сть бра'нь на мно'го междђ до'моM саё'лемъ. и^ межи до'моM дв~двомъ. до'м же дв~двъ въꙁвыша'шеся и^ крњпля'шеся. и^ доM саё'ль и^дя'ше і^ и^знемога'ше”
2
2
Καὶ ἐτέχθησαν τῷ Δαυὶδ υἱοὶ ἐν Χεβρών, καὶ ἦν ὁ πρωτότοκος αὐτοῦ ᾿Αμνὼν τῆς ᾿Αχινόομ τῆς ᾿Ιεζραηλίτιδος,
И$ роди'шася дв~дви въ хевро'нњ сн~овъ, ѕ~. и^ б^њ прьворо'дныи е^мђ сн~ъ, а^м#мо'нъ. эT а^хиноа^мїи і^и^л~ьтяныни.
3
3
καὶ ὁ δεύτερος αὐτοῦ Δαλουΐα τῆς ᾿Αβιγαίας τῆς Καρμηλίας, καὶ ὁ τρίτος ᾿Αβεσσαλὼμ υἱὸς Μααχὰ θυγατρὸς Θολμὶ βασιλέως Γεσίρ,
и^ вторы'и е^мђ сн~ъ, далђи^я. эT а^вигњя' карми'льскїя. и^ тре'тїи а^весало'мъ сн~ъ маа^ѓ^ха'ны дще'ре џоли'мины, цр~я гасђ'рьска.
4
4
καὶ ὁ τέταρτος ᾿Ορνία υἱὸς Φεγγίθ, καὶ ὁ πέμπτος Σαβατία τῆς ᾿Αβιτάλ,
д~ и, эT ё^ри'нїя сн~ъ а^г#ги'џы, е~ и, сафатїя эT витаа'лы.
5
5
καὶ ὁ ἕκτος ᾿Ιεθεραὰμ τῆς Αἰγλὰ γυναικὸς Δαυίδ· οὗτοι ἐτέχθησαν τῷ Δαυὶδ ἐν Χεβρών.
ѕ~ и. е^сџъроа'мъ, эT а'глы жены`, дв~двы. сїи` роди'шася дв~домᲆ въ хевро'нњ”
6
6
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ εἶναι τὸν πόλεμον ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Σαοὺλ καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ οἴκου Δαυίδ, καὶ ᾿Αβεννὴρ ἦν κρατῶν τοῦ οἴκου Σαούλ.
И$ е^гда бы'сть бра'нь междђ до'момъ саё'лемᲆ. и^ междђ до'момъ дв~двымъ. и^ бя'ше а^вени'рᲆ держа` до'мъ саё'ловъ”
7
7
καὶ τῷ Σαοὺλ παλλακὴ Ρεσφὰ θυγάτηρ ᾿Ιάλ· καὶ εἶπεν ᾿Ιεβοσθὲ υἱὸς Σαοὺλ πρὸς ᾿Αβεννήρ· τί ὅτι εἰσῆλθες πρὸς τὴν παλλακὴν τοῦ πατρός μου;
И$ саё'лова поDло'жница б^њ, е^йже бњ` и'мя ре'сџа дщи` и^ѓ^а'ва. и^ поя'тъ ю& а^вени'ръ. и^ рече гевосте'и, сн~ъ саё'ль къ а^венирђ, чт^о с^е ты` вни'де къ поDло'жни'цы эTц~а мое^го”
8
8
καὶ ἐθυμώθη σφόδρα ᾿Αβεννὴρ περὶ τοῦ λόγου τούτου τῷ ᾿Ιεβοσθέ, καὶ εἶπεν ᾿Αβεννὴρ πρὸς αὐτόν· μὴ κεφαλὴ κυνὸς ἐγώ εἰμι; ἐποίησα σήμερον ἔλεος μετὰ τοῦ οἴκου Σαοὺλ τοῦ πατρός σου καὶ περὶ ἀδελφῶν καὶ περὶ γνωρίμων καὶ οὐκ ηὐτομόλησα εἰς τὸν οἶκον Δαυίδ· καὶ ἐπιζητεῖς ἐπ᾿ ἐμὲ σὺ ὑπὲρ ἀδικίας γυναικὸς σήμερον;
И$ съжали` с^и ѕњло а^вени'ръ ѓ^ словеси` се'мъ, е^же рече е^мђ и^ гевосте'и. и^ рече е^мђ а^вени'ръ е^да` пе'сњя` глава` е^смь а^ꙁъ. да с^и сътвори'хъ вс^я дне'сь. не сътвориX л^и днесь млsти до'мђ саё'лю эTц~а твое^го и^ братїи ᲄвое'и и^ ꙁна'емыM т^и и^ не въста'хъ л^и а^ꙁъ на до'мъ дв~двᲆ и^ ты` вꙁыска` непра'вды въ мн^њ, жены` сея` ра'ди дне'сь”
9
9
τάδε ποιήσαι ὁ Θεὸς τῷ ᾿Αβεννὴρ καὶ τάδε προσθείη αὐτῷ, ὅτι καθὼς ὤμοσε Κύριος τῷ Δαυίδ, ὅτι οὕτως ποιήσω αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ
Си' же да сътвори'тъ б~ъ а^вени'рђ. и^ си да приложи` е^мђ, ја%коже бо кля'тся г~ь двDђ та'ко сътворю` е^мђ в# сїи дн~ь”
10
10
περιελεῖν τὴν βασιλείαν ἀπὸ τοῦ οἴκου Σαούλ, καὶ τοῦ ἀναστῆσαι τὸν θρόνον Δαυὶδ ἐπὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐπὶ τὸν ᾿Ιούδαν ἀπὸ Δὰν ἕως Βηρσαβεέ.
И$ прија%ти црsтво эT до'мђ саё'ля. и^ възᲆдви'гнђти прsтолъ дв~двъ въ і^и^л~и. и^ на і^ё'дђ, эT да'на даже до верса'вїя.
11
11
καὶ οὐκ ἠδυνάσθη ἔτι ᾿Ιεβοσθὲ ἀποκριθῆναι τῷ ᾿Αβεννὴρ ρῆμα ἀπὸ τοῦ φοβεῖσθαι αὐτόν.
И$ не възмо'же ктомђ` гевђсте'и эTвњща'ти а^вени'рђ словеси` эT бо'яꙁни е^го”
12
12
Καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αβεννὴρ ἀγγέλους πρὸς Δαυὶδ εἰς Θαιλὰμ οὗ ἦν, παραχρῆμα λέγων· διάθου διαθήκην σου μετ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἰδοὺ ἡ χεὶρ μου μετὰ σοῦ ἐπιστρέψαι πρὸς σὲ πάντα τὸν οἶκον ᾿Ισραήλ.
И$ посла` а^вени'ръ къ дв~дђ послы` въ џела'мъ хевро'ньскїи. и^дњже б^њ а^бїе гл~я. положи` ꙁавњтъ свой со мно'ю, и^ с^е рђка моя с тобо'ю. възврати'ти м^и к тебњ весь і^и^л~ь”
13
13
καὶ εἶπε Δαυίδ· καλῶς ἐγὼ διαθήσομαι πρὸς σὲ διαθήκην, πλὴν λόγον ἕνα ἐγὼ αἰτοῦμαι παρὰ σοῦ λέγων· οὐκ ὄψει τὸ πρόσωπόν μου, ἐὰν μὴ ἀγάγῃς τὴν Μελχὸλ θυγατέρα Σαοὺλ παραγινομένου σου ἰδεῖν τὸ πρόσωπόν μου.
И$ рече дв~дъ добрњ а^ꙁъ положђ` с тобо'ю завњтъ. н^ото'кмо словесе е^ді'наго прошђ` ё^ тебе` гл~я. не и%маши ви'дњти лица мое^го. а^ще не приведе'ши мельхо'лы дще'ри саё'ля. приходя'щђ ти ви'дњти лице` мое”
14
14
καὶ ἐξαπέστειλε Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιεβοσθὲ υἱὸν Σαοὺλ ἀγγέλους λέγων· ἀπόδος μοι τὴν γυναῖκά μου τὴν Μελχόλ, ἣν ἔλαβον ἐν ἑκατὸν ἀκροβυστίαις ἀλλοφύλων.
И$ посла` дв~дъ къ гевосте'ю сн~ђ саё'лю гл~я. пђсти` женђ` мою мельхо'лђ, юже бњхъ прїја%лᲆ ѓ^брњ'занїя дњля кра'я и^ноплеме'нник#”
15
15
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιεβοσθὲ καὶ ἔλαβεν αὐτὴν παρὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς, παρὰ Φαλτιὴλ υἱοῦ Σελλῆς.
И$ пђсти` и^ гевосте'и, и^ поја%тъ ю& эT мђжа е^я, эT џан#тїи'ля сн~а селимо'ня”
16
16
καὶ ἐπορεύετο ὁ ἀνὴρ αὐτῆς μετ᾿ αὐτῆς κλαίων ὀπίσω αὐτῆς ἕως Βαρακίμ· καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ᾿Αβεννήρ· πορεύου, ἀνάστρεφε· καὶ ἀνέστρεψε.
І$ и^дя'ше мђжъ е^я с не'ю пла'чася даже до вара'ма. и^ рече к немђ` а^вени'ръ, и^ди` и^ възврати'ся”
17
17
καὶ εἶπεν ᾿Αβεννὴρ πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους ᾿Ισραὴλ λέγων· χθὲς καὶ τρίτην ἐζητεῖτε τὸν Δαυὶδ βασιλεύειν ἐφ᾿ ὑμῶν·
И$ рече къ ста'ръцемъ і^и^л~евымъ гл~я. вчера` и^ ѓ^ноM дн~и и^ска'сте дв~да црsтвова'ти наD ва'ми”
18
18
καὶ νῦν ποιήσατε, ὅτι Κύριος ἐλάλησε περὶ Δαυὶδ λέγων· ἐν χειρὶ τοῦ δούλου μου Δαυὶδ σώσω τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων καὶ ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν.
И$ нн~њ сътвори'те ја%коже г~ь гл~а ѓ^ дв~дњ гл~я. в рђ'цњ раба` мое^го дв~да сп~сђ лю'ди моя і^и^л~я, эT рђки` и^ноплеме'нникъ. и^ эT рђки` вра'гъ иX”
19
19
καὶ ἐλάλησεν ᾿Αβεννὴρ ἐν τοῖς ὠσὶ Βενιαμίν. καὶ ἐπορεύθη ᾿Αβεννὴρ τοῦ λαλῆσαι εἰς τὰ ὦτα τοῦ Δαυὶδ εἰς Χεβρὼν πάντα, ὅσα ἤρεσεν ἐν ὀφθαλμοῖς ᾿Ισραὴλ καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς οἴκου Βενιαμίν.
И$ гл~а а^вени'ръ, въ ё'ши венїа^ми'нђ і^ и^де а^вени'ръ гл~ати въ ё'ши дв~двᲇ въ хевро'нњ. вс^я ја%же ё^го'дна бњша преD ѓ^чи'ма і^и^л~евыма. и^ преD ѓ^чи'ма всего до'мђ венїа^ми'ня”
20
20
Καὶ ἦλθεν ᾿Αβεννὴρ πρὸς Δαυὶδ εἰς Χεβρὼν καὶ μετ᾿ αὐτοῦ εἴκοσιν ἄνδρες. καὶ ἐποίησε Δαυὶδ τῷ ᾿Αβεννὴρ καὶ τοῖς ἀνδράσι τοῖς μετ᾿ αὐτοῦ πότον.
И$ прїиде а^вени'ръ къ дв~дђ въ хевро'нъ. и^ с ни'мъ, к~, мђжᲆ. и^ сътвори` двDъ пи'ръ а^вени'рђ и^ мђжем# е^го и^же с ниM”
21
21
καὶ εἶπεν ᾿Αβεννὴρ πρὸς Δαυίδ· ἀναστήσομαι δὴ καὶ πορεύσομαι καὶ συναθροίσω πρὸς κύριόν μου τὸν βασιλέα πάντα ᾿Ισραὴλ καὶ διαθήσομαι μετ᾿ αὐτοῦ διαθήκην, καὶ βασιλεύσεις ἐπὶ πᾶσιν, οἷς ἐπιθυμεῖ ἡ ψυχή σου. καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ τὸν ᾿Αβεννήρ, καὶ ἐπορεύθη ἐν εἰρήνῃ.
И$ рече а^вени'ръ къ дв~дђ. въста'невᲇ нн~њ і^ и'девњ. и^ да съберђтся къ господи'нђ с^и цр~ви весь і^и^л~ь. и^ положђ` с тобо'ю завњтъ и^ црsтвова'ти и%маши всњми`, и^хже жела'етᲆ дш~а т^и и^ посла` дв~дъ а^вени'ра, і^ и'де с ми'роM”
22
22
καὶ ἰδοὺ οἱ παῖδες Δαυὶδ καὶ ᾿Ιωὰβ παρεγένοντο ἐκ τῆς ἐξοδίας, καὶ σκῦλα πολλὰ ἔφερον μεθ᾿ ἑαυτῶν· καὶ ᾿Αβεννὴρ οὐκ ἦν μετὰ Δαυὶδ εἰς Χεβρών, ὅτι ἀπεστάλκει αὐτὸν καὶ ἀπεληλύθει ἐν εἰρήνῃ.
И$ се` ѓ%троцы дв~двы, и^ ѓ^а'въ и^дя'хђ эT и^схо'да. и^ коры'сть мно'гђ неся'хђ съ собо'ю. и^ а^вени'ръ ё^же` не бњ съ дв~домъ въ хевро'нњ. ја%ко эTсла'нъ бя'ше и^ эTпђще'нъ с ми'ромъ”
23
23
καὶ ᾿Ιωὰβ καὶ πᾶσα ἡ στρατιὰ αὐτοῦ ἤλθοσαν, καὶ ἀπηγγέλη τῷ ᾿Ιωὰβ λέγοντες· ἥκει ᾿Αβεννὴρ υἱὸς Νὴρ πρὸς Δαυίδ, καὶ ἀπέσταλκεν αὐτὸν καὶ ἀπῆλθεν ἐν εἰρήνῃ.
И$ѓ^аv же и^ все во'инъство е^го прїиде. и^ възвњсти'ша и^ѓ^а'вђ гл~юще. приходи` а^вени'ръ сн~ъ ни'ровъ къ дв~дђ, и^ посла` и& и^ эTи'де с ми'ромъ”
24
24
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἶπε· τί τοῦτο ἐποίησας; ἰδοὺ ἦλθεν ᾿Αβεννὴρ πρὸς σέ, καὶ ἱνατί ἐξαπέσταλκας αὐτὸν καὶ ἀπελήλυθεν ἐν εἰρήνῃ;
И$ въниде і^ѓ^а'въ къ дв~дђ, и^ рече чт'о с^е е^си сᲆтвори'лъ. се` б^о приходи` а^вени'ръ к тебњ, и^ почт^о пђсти'лъ е^си е^го и^ эTи'де с ми'ромъ”
25
25
ἦ οὐκ οἶδας τὴν κακίαν ᾿Αβεννὴρ υἱοῦ Νήρ, ὅτι ἀπατῆσαί σε παρεγένετο καὶ γνῶναι τὴν ἔξοδόν σου καὶ τὴν εἴσοδόν σου καὶ γνῶναι ἅπαντα, ὅσα σὺ ποιεῖς;
И$л^и не вњ'си ѕло'бы а^вени'ра сн~а ни'рова. ја%ко сълђкавсᲄвова'я к тебᲇ и^дя'ше. раꙁђмњᲄи хотя` и^схоD твой и^ въхоD твой, и^ ё^вњдњти вс^я ја%же твори'ши ты`”
26
26
καὶ ἀνέστρεψεν ᾿Ιωὰβ ἀπὸ τοῦ Δαυὶδ καὶ ἀπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς ᾿Αβεννὴρ ὀπίσω, καὶ ἐπιστρέφουσιν αὐτὸν ἀπὸ τοῦ φρέατος τοῦ Σεειράμ· καὶ Δαυὶδ οὐκ ᾔδει.
И възврати'ся и^ѓ^а'въ эT дв~да, и^ посла` послы` въслњ'дъ а^вени'ра, и^ въз#врати'ша и&, эT кла'дязя седраMска и^ дв~дъ не вњ'дяше”
27
27
καὶ ἐπέστρεψε τὸν ᾿Αβεννὴρ εἰς Χεβρών, καὶ ἐξέκλινεν αὐτὸν ᾿Ιωὰβ ἐκ πλαγίων τῆς πύλης λαλῆσαι πρὸς αὐτὸν ἐνεδρεύων καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ἐκεῖ εἰς τὴν ψόαν, καὶ ἀπέθανεν ἐν τῷ αἱματι ᾿Ασαὴλ τοῦ ἀδελφοῦ ᾿Ιωάβ.
И$ възврати'ся а^вени'ръ въ хевро'нъ. и^ ё^врати и^ѓ^а'въ стра'нными вра'ты. гл~ати к немђ лђка'вно. и^ ё^да'ри и& поD срDце и^ ё'мре въ кро'ви, а^висаи'ли, браᲄа и^ѓ^а'вля”
28
28
Καὶ ἤκουσε Δαυὶδ μετὰ ταῦτα καὶ εἶπεν· ἀθῶός εἰμι ἐγὼ καὶ ἡ βασιλεία μου ἀπὸ Κυρίου καὶ ἕως αἰῶνος ἀπὸ τῶν αἱμάτων ᾿Αβεννὴρ υἱοῦ Νήρ·
И$ слы'ша дв~дъ по си'хъ и^ рече чи'стъ е^смь а^зъ и^ црsтво мое эT г~а. и^ эT н~нњ и^ до' вњка, эT кро'ве а^вени'ря сн~а ни'рова”
29
29
καταντησάτωσαν ἐπὶ κεφαλὴν ᾿Ιωὰβ καὶ ἐπὶ πάντα τὸν οἶκον τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, καὶ μὴ ἐκλείποι ἐκ τοῦ οἴκου ᾿Ιωὰβ γονορρυὴς καὶ λεπρὸς καὶ κρατῶν σκυτάλης καὶ πίπτων ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐλασσούμενος ἄρτοις.
да сни'детъ на главђ` и^ѓ^а'влю, и^ на ве'сь до'мъ эTц~а е^го, да не ѓ^скђдњ'етъ эT до'мђ и^ѓа'вля, и^злива'яи сњмя и^ прокаже'ныи” И$ держа'и щи'тъ, и^ да па'даю^тъ ѓ^рђжїемъ ё^мале'ныи хлњба да бђдетъ е^мђ”
30
30
᾿Ιωὰβ δὲ καὶ ᾿Αβεσσὰ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ διαπαρετηροῦντο τὸν ᾿Αβεννὴρ ἀνθ᾿ ὧν ἐθανάτωσε τὸν ᾿Ασαὴλ τὸν ἀδελφὸν αὐτῶν ἐν Γαβαών, ἐν τῷ πολέμῳ.
І$ѓ^а'в же і^ а^ве'са бра'тъ е^го ё^би'ша а^вени'ра, понеy ё^би` а^саи'ля бра'та и^хъ в гаваѓ'ни на' брани”
31
31
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωὰβ καὶ πρὸς πάντα τὸν λαὸν τὸν μετ᾿ αὐτοῦ· διαρρήξατε τὰ ἱμάτια ὑμῶν καὶ περιζώσασθε σάκκους καὶ κόπτεσθε ἔμπροσθεν ᾿Αβεννήρ· καὶ ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἐπορεύετο ὀπίσω τῆς κλίνης.
И$ рече дв~дъ къ и^ѓ^а'вђ и^ къ всњмъ лю'демъ е^го раздерњте ри'зы ва'ша, и^ препоја^ши'теся вре'тищи, и^ рыда'ите ѓ^ а^вени'рᲇ, саM же цр~ь дв~дъ и^дя'ше въ слњ'дъ ѓ^дра`”
32
32
καὶ θάπτουσι τὸν ᾿Αβεννὴρ ἐν Χεβρών· καὶ ᾖρεν ὁ βασιλεὺς τὴν φωνὴν αὐτοῦ καὶ ἔκλαυσεν ἐπὶ τοῦ τάφου αὐτοῦ, καὶ ἔκλαυσε πᾶς ὁ λαὸς ἐπὶ ᾿Αβεννήρ.
И погребо'ша а^вени'ра въ хевро'нњ, и^ въздви'же цр~ь гласъ свой, и^ пла'кася наD гро'бомъ е^го, и^ вси лю'дїе пла'кашася по а^вени'рњ”
33
33
καὶ ἐθρήνησεν ὁ βασιλεὺς ἐπὶ ᾿Αβεννὴρ καὶ εἶπεν· εἰ κατὰ τὸν θάνατον Νάβαλ ἀποθανεῖται ᾿Αβεννήρ;
И$ пла'кася цр~ь а^вени'ра, и^ рече а^ще по сме'рти а^ва'ли ё^спе` а^вени'ръ”
34
34
αἱ χεῖρές σου οὐκ ἐδέθησαν, οἱ πόδες σου οὐκ ἐν πέδαις· οὐ προσήγαγεν ὡς Νάβαλ, ἐνώπιον υἱῶν ἀδικίας ἔπεσας. καὶ συνήχθη πᾶς ὁ λαὸς τοῦ κλαῦσαι αὐτόν.
То рђцњ твои` не свя'жетася, ни но'ѕњ твои` не спине'тася, н^о ја^ко па'даютъ преD сн~ъми непра'вды та'ко паде`, и^ приложи'ша вси лю'дїе пла'катися е^го”
35
35
καὶ ἦλθε πᾶς ὁ λαὸς περιδειπνῆσαι τὸν Δαυὶδ ἄρτοις ἔτι οὔσης ἡμέρας, καὶ ὤμοσε Δαυὶδ λέγων· τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, ὅτι ἐὰν μὴ δύῃ ὁ ἥλιος, οὐ μὴ γεύσωμαι ἄρτου ἢ ἀπὸ παντός τινος.
И$ прїидо'ша вс^и лю'дїе вече'рять. съ дв~домъ ја%сти хлњ'бъ. е^ще сђщђ дн~и и^ кля'тся дв~дъ гл~я с^е да сътвори'тъ м^и г~ь, и^ си'це да приложи'тъ. ја%ко а%ще не ꙁа'идетъ сл~нце не и'мамъ вкђси'ти хлњба, н^и иного чого`”
36
36
καὶ ἔγνω πᾶς ὁ λαός, καὶ ἤρεσεν ἐνώπιον αὐτῶν πάντα, ὅσα ἐποίησεν ὁ βασιλεὺς ἐνώπιον τοῦ λαοῦ.
И$ ё^го'дно бы'сть сло'во с^е преD всᲇми, вся е^ли'ко сътвори` цр~ь преD людми`”
37
37
καὶ ἔγνω πᾶς ὁ λαὸς καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ὅτι οὐκ ἐγένετο παρὰ τοῦ βασιλέως θανατῶσαι τὸν ᾿Αβεννὴρ υἱὸν Νήρ.
И$ раꙁђмњша вс^и лю'дїе, и^ весь і^и^л~ь в то'и дн~ь. ја%ко не бы'сть эT цр~я ё^бїиства а^вени'рђ сн~ђ ни'ровђ”
38
38
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· οὐκ οἴδατε ὅτι ἡγούμενος μέγας πέπτωκεν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ ἐν τῷ ᾿Ισραήλ;
И рече цр~ь ѓ%трокомъ свои^мъ. не вњсте л^и ја%ко властели'нъ вели'къ паде` в сїи' дн~ь въ і^и^л~и”
39
39
καὶ ὅτι ἐγώ εἰμι συγγενὴς σήμερον καὶ καθεσταμένος ὑπὸ βασιλέως; οἱ δὲ ἄνδρες οὗτοι υἱοὶ Σαρουΐας σκληρότεροί μού εἰσιν· ἀποδῷ Κύριος τῷ ποιοῦντι τὰ πονηρὰ κατὰ τὴν κακίαν αὐτοῦ.
І$ ја%ко а^зъ е^сми съѓ^бњщниk дне'сь и^ въста'вленъ на цр~я. мђжи же сїи` сн~ове сарђи'ли, ꙁли` м^и сђть. да въꙁда'сть г~ь творя'щимъ лђка'вная, по ѕло'бњ и^хъ”
Κεφάλαιο 4
Глvа, д~”
1
1
ΚΑΙ ἤκουσεν ᾿Ιεβοσθὲ υἱὸς Σαοὺλ ὅτι τέθνηκεν ᾿Αβεννὴρ υἱὸς Νὴρ ἐν Χεβρών, καὶ ἐξελύθησαν αἱ χεῖρες αὐτοῦ, καὶ πάντες οἱ ἄνδρες ᾿Ισραὴλ παρείθησαν.
И$ слы'ша гевосᲄе'и сн~ъ саё'ль. ја%ко ё'мре а^вени'ръ сн~ъ ни'ровъ въ хевро'нњ. и^ разрњши'стася рђцњ е^го. и^ вс^и мђжи і^и^л~еви подиви'шася е^мђ”
2
2
καὶ δύο ἄνδρες ἡγούμενοι συστρεμμάτων τῷ ᾿Ιεβοσθὲ υἱῷ Σαούλ, ὄνομα τῷ ἑνὶ Βαανὰ καὶ ὄνομα τῷ δευτέρῳ Ρηχάβ, υἱοὶ Ρεμμὼν τοῦ Βηρωθαίου ἐκ τῶν υἱῶν Βενιαμίν· ὅτι Βηρὼθ ἐλογίζετο τοῖς υἱοῖς Βενιαμίν,
И$ дв^а мђжа вельмо'жа раꙁвраще'ника гевосте'ѓ^вы сн~а саё'ля. и%мя е^ді'номђ ваа^а'н#. а^ дрђго'мђ риха'въ. сн~а рем#мо'ня, вироџе'искаго эT сн~овъ венїа^ми'нь. ја%ко виро'џъ мни'мъ бя'ше сн~омъ венїа^ми'ниM”
3
3
καὶ ἀπέδρασαν οἱ Βηθωραῖοι εἰς Γεθθαὶμ καὶ ἦσαν ἐκεῖ παροικοῦντες ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
И$ эTи^до'ша вироџњ'и въ геџе'мъ. и^ бњша та'мо живђще и^ до дне'шняго дн~е”
4
4
καὶ τῷ ᾿Ιωνάθαν υἱῷ Σαοὺλ υἱὸς πεπληγὼς τοὺς πόδας· υἱὸς ἐτῶν πέντε οὗτος ἐν τῷ ἐλθεῖν τὴν ἀγγελίαν Σαοὺλ καὶ ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ ἐξ ᾿Ιεζραήλ, καὶ ᾖρεν αὐτὸν ἡ τιθηνὸς αὐτοῦ καὶ ἔφυγε, καὶ ἐγένετο ἐν τῷ σπεύδειν αὐτὸν καὶ ἀναχωρεῖν, καὶ ἔπεσε καὶ ἐχωλάνθη, καὶ ὄνομα αὐτῷ Μεμφιβοσθέ.
І$ и^ѓ^а^наџа'на сн~а саё'ля. сн~ъ бњ хро'мъ на' ногђ ја%ко е~ лњтъ е^мђ бы'сть е^гда прїиде въꙁвᲇще'нїе ѓ^ саё'лњ, и^ ѓ^а^наџа'нђ сн~ђ е^го, эT і^и^л~я. и^ вꙁя'тъ е^го пᲇстђ'ница е^го и^ бњжа`. и^ бы'сть тща'щися е^й на эTше'ствїе, паDши и^ ѓ^хромњ`. и%мя б^њ е^мђ мемъџивостеи”
5
5
καὶ ἐπορεύθησαν υἱοὶ Ρεμμὼν τοῦ Βηρωθαίου Ρεκχὰ καὶ Βαανὰ καὶ εἰσῆλθον ἐν τῷ καύματι τῆς ἡμέρας εἰς οἶκον ᾿Ιεβοσθέ. καὶ αὐτὸς ἐκάθευδεν ἐν τῇ κοίτῃ τῆς μεσημβρίας,
И$ поидо'ша сн~ове рем#мо'ни вироџе'искаго риха'въ. и^ ваа^а'н# и^ внидо'ша въ ᲄе'плыи дн~ь въ до'мъ гевосте'ѓ^въ. и^ то'и почива'ше на ѓ^дрњ` въ полђ'дне.
6
6
καὶ ἰδοὺ ἡ θυρωρὸς τοῦ οἴκου ἐκάθαιρε πυροὺς καὶ ἐνύσταξε καὶ ἐκάθευδε, καὶ Ρεκχὰ καὶ Βαανὰ οἱ ἀδελφοὶ διέλαθον
и^ вра'тникъ до'мђ, ѓчища'ше пшени'цђ и^ въздрњма'вся спа'ше” Риха'в же и^ ваа^а'нъ, ѓ%ба бра'та ᲄаја%щеся внидо'ста в доM.
7
7
καὶ εἰσῆλθον εἰς τὸν οἶκον, καὶ ᾿Ιεβοσθὲ ἐκάθευδεν ἐπὶ τῆς κλίνης αὐτοῦ ἐν τῷ κοιτῶνι αὐτοῦ, καὶ τύπτουσιν αὐτὸν καὶ θανατοῦσι καὶ ἀφαιροῦσι τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἔλαβον τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἀπῆλθον ὁδὸν τὴν κατὰ δυσμὰς ὅλην τὴν νύκτα.
гевосте'и же почива'ше на ѓ^дрњ` е^го. въ ло'жници е^го и^ ё^биста е^го и^ вꙁя'ша главђ` е^го. и^ эTи^до'ша пђте'мъ и^же наꙁа'дъ вс^ю ноu”
8
8
καὶ ἤνεγκαν τὴν κεφαλὴν ᾿Ιεβοσθὲ τῷ Δαυὶδ εἰς Χεβρὼν καὶ εἶπαν πρὸς τὸν βασιλέα· ἰδοὺ ἡ κεφαλὴ ᾿Ιεβοσθὲ υἱοῦ Σαοὺλ τοῦ ἐχθροῦ σου, ὃς ἐζήτει τὴν ψυχήν σου, καὶ ἔδωκε Κύριος τῷ κυρίῳ βασιλεῖ ἐκδίκησιν τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ, ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη, ἐκ Σαοὺλ τοῦ ἐχθροῦ σου καὶ ἐκ τοῦ σπέρματος αὐτοῦ.
И$ принесо'ста главђ` гевосте'ѓ^вђ, кᲆ дв~дђ въ хевро'нъ. и^ рњста къ цр~ю. с^е глава` гевосте'ѓ^ва сн~а саё'ля врага` твое^го, и^же и^ска'ше дш~а твоея и^ да'сть г~ь господи'нђ на'шемђ и^ цр~ю эTмще'нїе враго'мᲆ е^го. до дне'шняго дн~е. саё'ла врагђ` е^го, и^ сњмени е^го”
9
9
καὶ ἀπεκρίθη Δαυὶδ τῷ Ρεκχὰ καὶ τῷ Βαανὰ ἀδελφῷ αὐτοῦ υἱοῖς Ρεμμὼν τοῦ Βηρωθαίου καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ζῇ Κύριος, ὃς ἐλυτρώσατο τὴν ψυχήν μου ἐκ πάσης θλίψεως,
И$ эTвњща` дв~дъ риха'вђ и^ ваа^а'нђ бра'тђ е^го сн~омъ рем#мо'на вироџе'искаго. и^ рече и'ма жи'въ г~ь и^же и^зба'ви дш~ђ мою` эT вся'коя ско'рби”
10
10
ὅτι ὁ ἀπαγγείλας μοι ὅτι τέθνηκε Σαούλ, καὶ αὐτὸς ἦν ὡς εὐαγγελιζόμενος ἐνώπιόν μου, καὶ κατέσχον αὐτὸν καὶ ἀπέκτεινα αὐτὸν ἐν Σεκελάκ, ᾧ ἔδει με δοῦναι εὐαγγέλια.
И$бо первњи възвњсти` м^и. ја%ко ё'мре саё'лъ и^ ѓ^а^наџа'нъ, и^ то'и мня'ше ја%ко бл~говњствђ'яи предо мно'ю, и^ а'зъ ја%хъ и&, и^ ё^биX и& в сикеи'лњ. мня'ше б^о да да'мъ е^мђ да'ръ”
11
11
καὶ νῦν ἄνδρες πονηροὶ ἀπεκτάγκασιν ἄνδρα δίκαιον ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ· καὶ νῦν ἐκζητήσω τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ χειρὸς ὑμῶν καὶ ἐξολοθρεύσω ὑμᾶς ἐκ τῆς γῆς.
Но и^ нн~њ мђжи лђка'ви, ё^би'ша мђжа пра'ведна в домђ` е^го на ѓ^дрњ` е^го. и^ нн~њ вꙁыщђ` кро'ве е^го эT рђкђ ва'шђ. і^ и^скореню вы` эT зеMля`”
12
12
καὶ ἐνετείλατο Δαυὶδ τοῖς παιδαρίοις αὐτοῦ καὶ ἀποκτείνουσιν αὐτοὺς καὶ κολοβοῦσι τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ τοὺς πόδας αὐτῶν καὶ ἐκρέμασαν αὐτοὺς ἐπὶ τῆς κρήνης ἐν Χεβρών· καὶ τὴν κεφαλὴν ᾿Ιεβοσθὲ ἔθαψαν ἐν τῷ τάφῳ ᾿Αβεννὴρ υἱοῦ Νήρ.
И$ заповњ'да дв~дъ ѓ%трокомъ своиM. и^ ё^би'ша я&, и^ ё^сњко'ша рђцњ и%ма и^ но'ѕњ, и^ повњ'сиша я& на садђ` въ хевро'нњ. и^ главђ` гевосте'ѓ^вђ погребо'ша въ гробњ а^вени'рњ, сн~а ни'рова”
Κεφάλαιο 5
Глvа, е~”
1
1
ΚΑΙ παραγίνονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ ᾿Ισραὴλ πρὸς Δαυὶδ εἰς Χεβρὼν καὶ εἶπαν αὐτῷ· ἰδοὺ ὀστᾶ σου καὶ σάρκες σου ἡμεῖς·
И$ прїидо'ша вс^и племе'на і^и^л~еви къ дв~дђ въ хевро'нᲆ и^ гл~аша е^мђ. с^е кости твоя` и^ пло'ть твоа` м^ы е^смы”
2
2
καὶ ἐχθὲς καὶ τρίτην ὄντος Σαοὺλ βασιλέως ἐφ᾿ ἡμῖν, σὺ ἦσθα ὁ ἐξάγων καὶ εἰσάγων τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ εἶπε Κύριος πρὸς σέ· σὺ ποιμανεῖς τὸν λαόν μου τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ σὺ ἔσῃ εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ.
И$ вчера` и^ ѓ^но'мъ дн~и. саё'лђ сђщђ цр~ю наD на'ми. т^ы бы'сть въводя'и і^ и^зводя'и і^и^л~я. и^ рече г~ь к тебњ. т^ы да пасе'ши люди` моя` і^и^л~я, и^ т^ы да бђ'деши во'ждеM людеM мои'мъ і^и^л~ю.
3
3
καὶ ἔρχονται πάντες οἱ πρεσβύτεροι ᾿Ισραὴλ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς Χεβρών, καὶ διέθετο αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ διαθήκην ἐν Χεβρὼν ἐνώπιον Κυρίου, καὶ χρίουσι τὸν Δαυὶδ εἰς βασιλέα ἐπὶ πάντα ᾿Ισραήλ.
и^ прїидо'ша вс^и ста'р#цы і^и^л~еви къ цр~ю въ хевро'нъ. и^ положи и%мъ цр~ь дв~дъ завњт#, вᲆ хевро'нњ преD гм~ъ, и^ пома'заша дв~да на црsтво наD всњмъ і^и^л~емъ”
4
4
υἱὸς τριάκοντα ἐτῶν Δαυὶδ ἐν τῷ βασιλεῦσαι αὐτὸν καὶ τεσσαράκοντα ἔτη ἐβασίλευσεν,
Бњ двDъ л~ ти, лњтъ, в няже црsтвовати е^мђ. и^ црsтвова, м~, лњтъ”
5
5
ἑπτὰ ἔτη καὶ μῆνας ἓξ ἐβασίλευσεν ἐν Χεβρὼν ἐπὶ τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τριάκοντα τρία ἔτη ἐβασίλευσεν ἐπὶ πάντα ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδαν ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
И$ наD і^ё'дою. црsтвова` в хевро'нњ, з~ лTњ, и^ мsцеи, ѕ~. црsтвова въ і^ерsли'мњ, л~г, лњта, наD і^и^л~емъ і^ и^ё^де'ею”
6
6
Καὶ ἀπῆλθε Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες αὐτοῦ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς τὸν ᾿Ιεβουσαῖον τὸν κατοικοῦντα τὴν γῆν. καὶ ἐρρέθη τῷ Δαυίδ· οὐκ εἰσελεύσῃ ὧδε, ὅτι ἀντέστησαν οἱ τυφλοὶ καὶ οἱ χωλοὶ λέγοντες ὅτι οὐκ εἰσελεύσεται Δαυὶδ ὧδε.
И$ эTи'де дв~дъ и^ вс^и мђ'жи и^же с ни'мᲆ въ і^ерsли'мъ къ е^вљ=сњѓ'мъ, живђщиM тогда` на земли` то'й. и^ рњша дв~дђ не въходи` сњмо е^ще`. ја%ко вᲆста'ша хро'мїи` и^ слњпїи` гл~ще, ја%ко не вни'деT дв~дъ сњмо”
7
7
καὶ κατελάβετο Δαυὶδ τὴν περιοχὴν Σιὼν (αὕτη ἡ πόλις τοῦ Δαυίδ).
И$ прїя` дв~дъ вс^я страны` сїѓ'ня. с^е е^сть граD двDвъ”
8
8
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· πᾶς τύπτων ᾿Ιεβουσαῖον ἁπτέσθω ἐν παραξιφίδι καὶ τοὺς χωλοὺς καὶ τοὺς τυφλοὺς καὶ τοὺς μισοῦντας τὴν ψυχὴν Δαυίδ· διὰ τοῦτο ἐροῦσι· τυφλοὶ καὶ χωλοὶ οὐκ εἰσελεύσονται εἰς οἶκον Κυρίου.
И$ реq дв~дъ въ дн~ь то'й вся'къ да ё^биваеT е^вљ=сњ'ина мечеM. слњпы'я и^ хро'мыя и^ ненави'дящихъ дш~а двд~вы. сего` ради рњша слњпїи` и^ хро'мїи` не вни'дTђ въ до'мъ гн~ь”
9
9
καὶ ἐκάθισε Δαυὶδ ἐν τῇ περιοχῇ, καὶ ἐκλήθη αὕτη ἡ πόλις Δαυίδ· καὶ ᾠκοδόμησεν αὐτὴν πόλιν κύκλῳ ἀπὸ τῆς ἄκρας καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ.
И$ сњде дв~дъ вᲆ странњ`, и^ наречеся сїи' граD двд~въ. и^ създа` е^го граD въѓ%коло. и^ домъ сво'и эT кра'я.
10
10
καὶ διεπορεύετο Δαυὶδ πορευόμενος καὶ μεγαλυνόμενος, καὶ Κύριος παντοκράτωρ μετ᾿ αὐτοῦ.
і^ и^дя'ше дв~дъ, и^ды'и и^ велича'емъ, и^ г~ь вседръжи'тель с ниM”
11
11
καὶ ἀπέστειλε Χειρὰμ βασιλεὺς Τύρου ἀγγέλους πρὸς Δαυὶδ καὶ ξύλα κέδρινα καὶ τέκτονας ξύλων καί τέκτονας λίθων καὶ ᾠκοδόμησαν οἶκον τῷ Δαυίδ.
И$ древа ке'рдова, и^ древодњ'ля. и^ ка'менїю дњла'теля и^ воздаша доM двDђ” И$ посла` хираM цр~ь ти'рскїи послы` к# двDђ
12
12
καὶ ἔγνω Δαυὶδ ὅτι ἡτοίμασεν αὐτὸν Κύριος εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ὅτι ἐπῄρθη ἡ βασιλεία αὐτοῦ διὰ τὸν λαὸν αὐτοῦ ᾿Ισραήλ.
и разђмњ дв~дъ, ја%ко ё^готови и& г~ь на црsтво въ і^и^л~и. ја%ко взяTся цр~ьство е^го людїи е^го ра'ди і^и^ля”
13
13
καὶ ἔλαβε Δαυὶδ ἔτι γυναῖκας καὶ παλλακὰς ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ μετὰ τὸ ἐλθεῖν αὐτὸν ἐκ Χεβρών, καὶ ἐγένοντο τῷ Δαυὶδ ἔτι υἱοὶ καὶ θυγατέρες.
И поја%тъ дв~дъ е^ще` же'ны. и^ поDло'жницы эT і^ерsли'ма по прише'ствїи е^го эT хевро'на. и^ бы'ша е^мђ сн~ове и^ дще'ри”
14
14
καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν γεννηθέντων αὐτῷ ἐν ῾Ιερουσαλήμ· Σαμμοὺς καὶ Σωβὰβ καὶ Νάθαν καὶ Σαλωμὼν
И$ сїя и^мена` поро'ждшимся е^мђ въ і^ерsли'мњ. самђсъ, и^ съвавїи, и^ наџа'нъ, и^ соло'монъ”
15
15
καὶ ᾿Εβεὰρ καὶ ᾿Ελισοὺς καὶ Ναφὲκ καὶ ᾿Ιεφιὲς
И$ е^веа'ръ, и^ е^лисђ'е, и^ е^нафи'къ, и^ е^фі'е”
16
16
καὶ ᾿Ελισαμὰ καὶ ᾿Ελιδαὲ καὶ ᾿Ελιφαλάθ, Σαμαέ, ᾿Ιεσσιβάθ, Νάθαν, Γαλαμαάν, ᾿Ιεβαάρ, Θεησοῦς, ᾿Ελιφαλάτ, Ναγέδ, Ναφέκ, ᾿Ιωνάθαν, Λεασαμύς, Βααλιμάθ, ᾿Ελιφαάθ.
І$ н^елиса'ма. и^ е^лида'е, и^ е^лъфала'џᲆ, и^ сама'е, и^ е^сива'џъ, и^ наџа'нъ, и^ галомаа'нъ, и^ е^ваа'рᲆ, џеиџђс е'лъфалаg и^ наге'џъ. и^ нафе'къ, и^ѓ^наџа'нъ, воа^лима'џъ, е^лифаа'џъ”
17
17
Καὶ ἤκουσαν οἱ ἀλλόφυλοι ὅτι κέχρισται Δαυὶδ βασιλεὺς ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀνέβησαν πάντες οἱ ἀλλόφυλοι ζητεῖν τὸν Δαυίδ· καὶ ἤκουσε Δαυὶδ καὶ κατέβη εἰς τὴν περιοχήν.
И$ слы'шаша и^ноплеме'нницы, ја^ко пома'зася дв~дъ на црsтво въ і^ерsли'мњ. и^ взыдо'ша и^ноплеме'нницы и^щђще дв~да” и^ слы'шавъ дв~дъ и%де въ страны`”
18
18
καὶ οἱ ἀλλόφυλοι παραγίνονται καὶ συνέπεσαν εἰς τὴν κοιλάδα τῶν Τιτάνων
И/ноплеме'нницы же пришеDше, и^ ста'шA въ ё^до'лїи тита'ньстњи”
19
19
καὶ ἠρώτησε Δαυὶδ διὰ Κυρίου λέγων· εἰ ἀναβῶ πρὸς τοὺς ἀλλοφύλους καὶ παραδώσεις αὐτοὺς εἰς τὰς χεῖράς μου; καὶ εἶπε Κύριος πρὸς Δαυίδ· ἀνάβαινε, ὅτι παραδιδοὺς παραδώσω τοὺς ἀλλοφύλους εἰς τὰς χεῖράς σου.
И$ въпроси` дв~дᲆ г~а гл~я. а%ще възы'идђ къ и^ноплеме'нникомъ, предаси` л^и я& въ рђцњ мои`” И$ рече г~ь възы'ди. ја%ко предая& преда'мъ и^ноплеме'ники въ рђцњ твои`”
20
20
καὶ ἦλθε Δαυὶδ ἐκ τῶν ἐπάνωδιακοπῶν καὶ ἔκοψε τοὺς ἀλλοφύλους ἐκεῖ, καὶ εἶπε Δαυίδ· διέκοψε Κύριος τοὺς ἐχθροὺς ἀλλοφύλους ἐνώπιον ἐμοῦ, ὡς διακόπτεται ὕδατα· διὰ τοῦτο ἐκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ τόπου ἐκείνου, ᾿Επάνω διακοπῶν.
И$ прїиде дв~дъ с вы'шняа страны`. и^ поби` и^ноплеме'нники т^ђ. и^ рече дв~дᲆ и^с#сњче` г~ь врагы` моя` и^ноплеме'нники предо мно'ю. ја%коже пресњка'етъ во'дђ. сего` ра'ди наречеся и%мя мњ'стђ томђ` свы'ше сњкїи”
21
21
καὶ καταλιμπάνουσιν ἐκεῖ τοὺς θεοὺς αὐτῶν, καὶ ἐλάβοσαν αὐτοὺς Δαυὶδ καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ᾿ αὐτοῦ.
И$ ѓ^ста'виша и^ноплеме'нницы богы` своя. и^ взятъ я& дв~дъ и^ мђжи е^го. и^ реq съжещи` я& во ѓ^гни`”
22
22
καὶ προσέθεντο ἔτι ἀλλόφυλοι τοῦ ἀναβῆναι καὶ συνέπεσαν ἐν τῇ κοιλάδι τῶν Τιτάνων.
И$ приложи'ша па'ки прїити и^ноплеме'нницы. и^ сташа па'ки на ё^до'лїи тита'ньстњи”
23
23
καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ διὰ Κυρίου καὶ εἶπε Κύριος· οὐκ ἀναβήσῃ εἰς συνάντησιν αὐτῶν, ἀποστρέφου ἀπ᾿ αὐτῶν καὶ παρέσῃ αὐτοῖς πλησίον τοῦ Κλαυθμῶνος·
И$ въпроси` дв~дъ г~а а%ще възы'идђ къ и^ноплеме'нникомъ и^ предаси л^и и%хъ въ рђцњ мои`, и^ реq е^мђ г~ь, не въходи` на срњтенїе иM, н^о ё^клони'ся эT нихᲆ, и^ пожди` ма'ло бли'зђ ё^до'лїи пла'ча”
24
24
καὶ ἔσται ἐν τῷ ἀκοῦσαί σε τὴν φωνὴν τοῦ συγκλεισμοῦ ἀπὸ τοῦ ἄλσους τοῦ Κλαυθμῶνος, τότε καταβήσῃ πρὸς αὐτούς, ὅτι τότε ἐξελεύσεται Κύριος ἔμπροσθέν σου κόπτειν ἐν τῷ πολέμῳ τῶν ἀλλοφύλων.
И$ бђ'детъ е^гда ё^слы'шиши глsа трђса лђж'наh тогда` сни'деши к ни'мᲆ. ја^котогда` и^зы'детъ г~ь преD тобо'ю, сњщи на' брани и^ноплеме'нники”
25
25
καὶ ἐποίησε Δαυὶδ καθὼς ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος, καὶ ἐπάταξε τοὺς ἀλλοφύλους ἀπό Γαβαὼν ἕως τῆς γῆς Γαζηρά.
И$ сътвори` дв~дъ ја%коже заповњ'да е^мђ г~ь. і^ и^з#би` и^ноплемеnники эT гаваѓ'на, даже и^ до земли` гаꙁи'ры”
Κεφάλαιο 6
Глvа, ѕ~”
1
1
ΚΑΙ συνήγαγεν ἔτι Δαυὶδ πάντα νεανίαν ἐξ ᾿Ισραήλ, ὡς ἑβδομήκοντα χιλιάδας.
И$ събра дв~дъ е^ще` всякђю ю%ношђ эT і^и^л~я, ја%ко з~, сотъ ты'сящᲆ”
2
2
καὶ ἀνέστη καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ᾿ αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῶν ἀρχόντων ᾿Ιούδα ἐν ἀναβάσει τοῦ ἀναγαγεῖν ἐκεῖθεν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ, ἐφ᾿ ἣν ἐπεκλήθη τὸ ὄνομα τοῦ Κυρίου τῶν δυνάμεων καθημένου ἐπὶ τῶν Χερουβὶν ἐπ᾿ αὐτῆς.
И$ въставъ і^ и'де дв~дъ, и^ вс^и лю'дїе и^же с ни'мъ. и^ эT кня'ѕь і^ё'диn, на въсхоD хол#мны'и. ја%ко възнести` эTтђдђ кїѓ'тъ бж~їи. а^ в немᲆ же на нарица'ется и%мя г~а си'лнаго, сњдащаго на херђви'мњ”
3
3
καὶ ἐπεβίβασαν τὴν κιβωτὸν Κυρίου ἐφ᾿ ἅμαξαν καινὴν καὶ ᾖραν αὐτὴν ἐξ οἴκου ᾿Αμιναδὰβ τοῦ ἐν τῷ βουνῷ· καὶ ᾿Οζὰ καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ υἱοὶ ᾿Αμιναδὰβ ἦγον τὴν ἅμαξαν σὺν τῇ κιβωτῷ,
И$ възя'ша кїѓ'тъ гн~ь. на ко'лњхъ но'выхъ, и^ эTвезоша и& эT домђ` а^минода'вля с хоlмђ. ѓ^зїя же и^ бра'тᲆ е^го сн~ове а^минода'вли. везя'хђ ко'ла съ кїѓ'том# гн~им#
4
4
καὶ οἱ ἀδελφοὶ αὐτοῦ ἐπορεύοντο ἔμπροσθεν τῆς κιβωτοῦ.
и^ братїа е^го и^дя'хђ преD киѓ%том# бж~їиM”
5
5
καὶ Δαυὶδ καὶ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ παίζοντες ἐνώπιον Κυρίου ἐν ὀργάνοις ἡρμοσμένοις ἐν ἰσχύϊ, καὶ ἐν ᾠδαῖς καὶ ἐν κινύραις καὶ ἐν νάβλαις καὶ ἐν τυμπάνοις καὶ ἐν κυμβάλοις καὶ ἐν αὐλοῖς.
И$ дв~дъ и^ сн~ове і^и^л~еви и^дя'хђ преD гм~ъ и^гра'юще вᲆ ѓ^рга'ны ё^строе'ныX вᲆ крњ'посᲄи и пᲇнїиX и^ въ гђ'слеX, и^ вᲆ свири'леX и^ в# тиMпанXњ и^ въ кљMвалXњ”
6
6
καὶ παραγίνονται ἕως ἅλω Ναχών, καὶ ἐξέτεινεν ᾿Οζὰ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ κατασχεῖν αὐτὴν καὶ ἐκράτησεν αὐτήν, ὅτι περιέσπασεν αὐτὴν ὁ μόσχος.
И$ прїидо'ша до а^лоно'на нахо'рска. и^ простре` ѓ^зі'я рђкђ свою` на кїѓT бж~їи придръжа'ти. и^ ја%тᲆ за'нь, ја%ко превраща'ше е^готе'лецъ”
7
7
καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Κύριος τῷ ᾿Οζά, καὶ ἔπαισεν αὐτὸν ἐκεῖ ὁ Θεός, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ παρὰ τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ.
И$ разгнњ'вася гнњвомᲆ г~ь на ѓ^зїю. и^ порази` и& т^ђ г~ь, и^ ё'мре т^ђ эT кїѓ'та гн~я предᲆ гм~ъ”
8
8
καὶ ἠθύμησε Δαυὶδ ὑπὲρ οὗ διέκοψε Κύριος διακοπὴν ἐν τῷ ᾿Οζά· καὶ ἐκλήθη ὁ τόπος ἐκεῖνος Διακοπὴ ᾿Οζὰ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
И$ въспечалова` дв~дъ, понеy порази г~ь пораженїемъ ѓ^зі'ю. и^ нарече'ся мњстот^о пораже'нїе і^ѓ^ꙁі'ино и^ до сего дн~е”
9
9
καὶ ἐφοβήθη Δαυὶδ τὸν Κύριον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων· πῶς εἰσελεύσεται πρός με ἡ κιβωτὸς Κυρίου;
И$ ё^боя'ся г~а дв~дъ въ дн~ь то'й, гл~я како сни'детъ кᲆ мнњ` кїѓ'тъ гн~ь.
10
10
καὶ οὐκ ἐβούλετο Δαυὶδ τοῦ ἐκκλῖναι πρὸς αὐτὸν τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου εἰς τὴν πόλιν Δαυίδ, καὶ ἀπέκλινεν αὐτὴν Δαυὶδ εἰς οἶκον ᾿Αβεδδαρὰ τοῦ Γεθθαίου.
и^ не хотя'ше двDъ да бђ'детъ ё^ него` кїѓ'тъ завњта бж~їа въ' градњ двд~вњ, н^о ꙁатворї и& дв~дъ въ домђ` а^ведарїи'нњ ге'џ#џе”
11
11
καὶ ἐκάθισεν ἡ κιβωτὸς τοῦ Κυρίου εἰς οἶκον ᾿Αβεδδαρὰ τοῦ Γεθθαίου μῆνας τρεῖς· καὶ εὐλόγησε Κύριος ὅλον τὸν οἶκον ᾿Αβεδδαρὰ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ.
И$ ста` кїѓ'тъ гн~ь въ домђ аведа'ра ге'џ#џе, мsць, пя'ть. и^ блsви г~ь веs домъ а^ведарїи'нъ и^ вс^я е^го”
12
12
καὶ ἀπηγγέλη τῷ βασιλεῖ Δαυὶδ λέγοντες· εὐλόγησε Κύριος τὸν οἶκον ᾿Αβεδδαρὰ καὶ πάντα τὰ αὐτοῦ ἕνεκα τῆς κιβωτοῦ τοῦ Θεοῦ, καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ ἀνήγαγε τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου ἐκ τοῦ οἴκου ᾿Αβεδδαρὰ εἰς τὴν πόλιν Δαυὶδ ἐν εὐφροσύνῃ.
И$ възвњсти'ша цр~ю дв~дђ гл~юще. блsви г~ь до'мъ а^ведарїи'нъ, и^ вс^я е^го кїѓ'та ради гн~я. і^ и^де` дв~дъ и^ взя` кїѓT бж~їи, и^з до'мђ а^ведарїи'на. и^ во' граD двд~въ въсели` и&”
13
13
καὶ ἦσαν μετ᾿ αὐτοῦ αἴροντες τὴν κιβωτὸν ἑπτὰ χοροὶ καὶ θῦμα μόσχος καὶ ἄρνες.
И$ бњша с ни'мъ несђще кїѓ'тъ гн~ь, сеDмь по'лкъ наро'да. и^ жрътва те'лцеM и^ а^гня'тоM”
14
14
καὶ Δαυὶδ ἀνεκρούετο ἐν ὀργάνοις ἡρμοσμένοις ἐνώπιον Κυρίου, καὶ ὁ Δαυὶδ ἐνδεδυκὼς στολὴν ἔξαλλον.
И$ дв~дъ бїя'ше въ ѓ^рга'ны ё^строе'ны преD гм~ъ, и^ ѓ^болче'нъ бы'сть дв~дъ въ ѓ^деждђ бњлђ,
15
15
καὶ Δαυὶδ καὶ πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ ἀνήγαγον τὴν κιβωτὸν Κυρίου μετὰ κραυγῆς καὶ μετὰ φωνῆς σάλπιγγος.
и^ дв~дъ и^ весь доM і^и^л~евъ. несяхђ кїѓ'тъ гн~ь. съ во'племъ и^ съ гласомъ трђ'бнымъ.
16
16
καὶ ἐγένετο τῆς κιβωτοῦ παραγινομένης ἕως πόλεως Δαυὶδ καὶ Μελχὸλ ἡ θυγάτηρ Σαοὺλ διέκυπτε διὰ τῆς θυρίδος καὶ εἶδε τὸν βασιλέα Δαυὶδ ὀρχούμενον καὶ ἀνακρουόμενον ἐνώπιον Κυρίου καὶ ἐξουδένωσεν αὐτὸν ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς.
И$ бы'сть кїѓ'тђ приноси'мђ къ градђ двDвђ. и^ мельхо'ла дщи` саё'лова приꙁира'ше ѓ^ко'нцеM. и^ ви'дњ цр~я дв~да ска'чђща и^гра'юще преD кїѓ'тоM гн~емᲆ и^ ё^ничижи` и& въ срDцы своеM”
17
17
καὶ φέρουσι τὴν κιβωτὸν τοῦ Κυρίου καὶ ἀνέθησαν αὐτὴν εἰς τὸν τόπον αὐτῆς εἰς μέσον τῆς σκηνῆς, ἧς ἔπηξεν αὐτῇ Δαυίδ· καὶ ἀνήνεγκε Δαυὶδ ὁλοκαυτώματα ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἰρηνικάς.
И$ внесо'ша кїѓ'тъ гн~ь, и^ поста'виша е^го на мњ'стњ е^го. посредњ пола'ты ю%же създа` дв~дъ. и^ възнесе` двд~ъ жрътвђ преD г~а, и^ ми'рная”
18
18
καὶ συνετέλεσε Δαυὶδ συναναφέρων τὰς ὁλοκαυτώσεις καὶ τὰς εἰρηνικὰς καὶ εὐλόγησε τὸν λαὸν ἐν ὀνόματι Κυρίου τῶν δυνάμεων.
И$ съверши двд~ъ възнося'и вс^ясъж#женїя и^ ми'рная. и^ блsви лю'ди ѓ^ и'мени гн~и си'л#наго”
19
19
καὶ διεμέρισε παντὶ τῷ λαῷ εἰς πᾶσαν τὴν δύναμιν τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ Δὰν ἕως Βηρσαβεὲ καὶ ἀπό ἀνδρὸς ἕως γυναικός, ἑκάστῳ κολλυρίδα ἄρτου καὶ ἐσχαρίτην καὶ λάγανον ἀπὸ τηγάνου· καὶ ἀπῆλθε πᾶς ὁ λαὸς ἕκαστος εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
И$ раздњли'въ вс^я лю'ди и^ на всю` си'лђ і^и^л~евђ. эT да'на даже и^ до вирса'вїя, и^ эT мђжъ даже и^ до же'нъ комђждо по ё^крђхъ хлᲇба. и^ сковраDныи` млины` и^ зелїа, эT кро'ш#вници, і^ и^до'ша вс^и лю'дїе ко'жDо в домы` своа”
20
20
καὶ ἐπέστρεψε Δαυὶδ εὐλογῆσαι τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθε Μελχὸλ ἡ θυγάτηρ Σαοὺλ εἰς ἀπάντησιν Δαυὶδ καὶ εὐλόγησεν αὐτὸν καὶ εἶπε· τί δεδόξασται σήμερον ὁ βασιλεὺς ᾿Ισραήλ, ὃς ἀπεκαλύφθη σήμερον ἐν ὀφθαλμοῖς παιδισκῶν τῶν δούλων ἑαυτοῦ, καθὼς ἀποκαλύπτεται ἀποκαλυφθεὶς εἷς τῶν ὀρχουμένων;
И$ възврати'ся дв~дъ блsвити до'мђ свое^го. і^ и^зы'де мельхо'ла дщ^и саё%лова на срњте'нїе дв~дђ. и^ блsви е^го и^ реq чт^о просла'вися днsь цр~ю і^и~левъ. ја%коже эTкры'ся днsь преD ѓ^чи'ма ра'бъ свои^хъ. ја%коже эTкрыва'ется, эTкрыва'ешися и^гра'ющимъ”
21
21
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Μελχόλ· ἐνώπιον Κυρίου ὀρχήσομαι· εὐλογητὸς Κύριος, ὃς ἐξελέξατό με ὑπὲρ τὸν πατέρα σου καὶ ὑπὲρ πάντα τὸν οἶκον αὐτοῦ τοῦ καταστῆσαί με εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαὸν αὐτοῦ ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ· καὶ παίξομαι καὶ ὀρχήσομαι ἐνώπιον Κυρίου
И$ рече двDъ кᲆ мельхолњ. а%зъ преD гм~ъ и^гра'хᲆ. и^ блsвенъ г~ь, и^же и^збра` м^я паq эTц~а твое^го. и^ паче всего до'мђ е^го. ја%ко и^ поста'ви м^я властели'на наD людми` е^го і^и^л~емъ, сего ради и^гра'ю и^ пляшђ` преD гм~ъ”
22
22
καὶ ἀποκαλυφθήσομαι ἔτι οὕτως καὶ ἔσομαι ἀχρεῖος ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ μετὰ τῶν παιδισκῶν, ὧν εἶπάς με μὴ δοξασθῆναι.
И$ эTкры'юся е^ще си'це. и^ бђдђ неподо'бенъ преD ѓ^чи'ма ᲄвои'ма и^ сᲆ ю^нота'ми с нимиже рече м^и не провиᲄися”
23
23
καὶ τῇ Μελχὸλ θυγατρὶ Σαοὺλ οὐκ ἐγένετο παιδίον ἕως τῆς ἡμέρας τοῦ ἀποθανεῖν αὐτήν.
И$ ё^ мельхо'лы дщ^и саё'ли не бы'сᲄь дњтища до дн~е смр~ти ея`”
Κεφάλαιο 7
Глvа, з~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ὅτε ἐκάθισεν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ Κύριος κατεκληρονόμησεν αὐτὸν κύκλῳ ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ τῶν κύκλῳ,
И$ быs е^гда сњде цр~ь в домђ` своеM и^ г~ь ё^наслњди` и& надо всњми` враги` е^го”
2
2
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Νάθαν τὸν προφήτην· ἰδοὺ δὴ ἐγὼ κατοικῶ ἐν οἴκῳ κεδρίνῳ, καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ κάθηται ἐν μέσῳ τῆς σκηνῆς.
И$ рече цр~ь къ наџа'нђ прoрокђ. с^е а^ꙁъ живђ` в пола'тахъ ке'дрънаX и^ кїѓ'тъ бж~їи по'средњ да стои'тᲆ”
3
3
καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς τὸν βασιλέα· πάντα, ὅσα ἂν ἐν τῇ καρδίᾳ σου, βάδιζε καὶ ποίει, ὅτι Κύριος μετὰ σοῦ.
И$ рече на џа'нъ къ цр~ю. вс^е е^ли'ко а^ще е^сть на срDцы твое^мъ, ходи` и^ твори` ја%ко г~ь е^сть с тобо'ю”
4
4
καὶ ἐγένετο τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ ἐγένετο ρῆμα Κυρίου πρὸς Νάθαν λέγων·
И$ бы'сть в но'щи то'и глsа гн~ь къ наџа'нђ гл~я”
5
5
πορεύου, καὶ εἰπὸν πρὸς τὸν δοῦλόν μου Δαυίδ· τάδε λέγει Κύριος· οὐ σὺ οἰκοδομήσεις μοι οἶκον τοῦ κατοικῆσαί με·
Иди` и^ рцы` рабђ` мое^мђ дв~дђ, си'це гл~етъ г~ь. не и%маши т^ы сътвори'ти до'мђ на пребыва'нїе мн^њ”
6
6
ὅτι οὐ κατῴκηκα ἐν οἴκῳ ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἀνήγαγον τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐξ Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἤμην ἐμπεριπατῶν ἐν καταλύματι καὶ ἐν σκηνῇ,
ЈА/ко не ѓ^бита'хъ въ домђ` эT ни'хже дн~їи и^ꙁведо'хъ сн~ы і^и^л~евы. и^зъ земля` е^гљ=петъски до дн~е сего`. н^отокмо бњхъ пребыва'я въ ѓ^би'телищихъ и^ в сњни”
7
7
ἐν πᾶσιν, οἷς διῆλθον ἐν παντὶ ᾿Ισραήλ, εἰ λαλῶν ἐλάλησα πρὸς μίαν φυλὴν τοῦ ᾿Ισραήλ, ᾧ ἐνετειλάμην ποιμαίνειν τὸν λαόν μου ᾿Ισραὴλ λέγων· ἱνατί οὐκ ᾠκοδομήκατέ μοι οἶκον κέδρινον;
И$ въ все'мъ и^дњже а^ще вхожа'хъ въ всемъ і^и^л~и. а^ще гл~я гл~ахъ къ е^ді'номђ колњ'нђ, е^мђже заповњ'дахъ па'сти люди моя і^и^л~я гл~я почто не създа'сте м^и до'мђ ке'дрена” То
8
8
καὶ νῦν τάδε ἐρεῖς τῷ δούλῳ μου Δαυίδ· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔλαβόν σε ἐκ τῆς μάνδρας τῶν προβάτων τοῦ εἶναί σε εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ
нн~њ си` да рече'ши рабђ` мое^мђ дв~дђ. си'це гл~етъ г~ь вседержи'тель. поја%хъ т^я эT па'жити ѓ%вчая на вла'стельство лю'демъ мои^мъ і^и^л~ю”
9
9
καὶ ἤμην μετὰ σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐπορεύου, καὶ ἐξωλόθρευσα πάντας τοὺς ἐχθρούς σου ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἐποίησά σε ὀνομαστὸν κατὰ τὸ ὄνομα τῶν μεγάλων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς.
И$ нн~њ е^смъ с тобо'ю вездњ` а%може и%деши, і^ и^скоренихъ враги` твоя эT лица` твое^го. и^ сътвори'хъ т^я и^мени'та по и%мени вели'киX и^же сђть на земли`”
10
10
καὶ θήσομαι τόπον τῷ λαῷ μου τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ καταφυτεύσω αὐτόν, καὶ κατασκηνώσει καθ᾿ ἑαυτὸν καὶ οὐ μεριμνήσει οὐκέτι, καὶ οὐ προσθήσει υἱὸς ἀδικίας τοῦ ταπεινῶσαι αὐτὸν καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς,
И$ положђ` мњсто лю'деM мои^мъ і^и^л~ю. и^ насажђ` и^хъ, и^ вселя'тся в себе` са'ми, и^ не въскорби'тъ никогда`, и^ не приложиT сн~ъ непра'вды ѓ^би'дњти е^го, ја%коy и^спрь'ва”
11
11
ἀπὸ τῶν ἡμερῶν, ὧν ἔταξα κριτὰς ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ, καὶ ἀναπαύσω σε ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν σου, καὶ ἀπαγγελεῖ σοι Κύριος ὅτι οἶκον οἰκοδομήσεις αὐτῷ.
И$ с^е эT дн~їи в ня'же поста'вихъ сђдїя въ і^и^л~и въ лю'дехъ моиX и^ поко'ю т^я эT всњхъ вра'гъ твоиX, и^ възвњсти'тъ т^и г~ь ја^ко съзи'ждеши до'мъ е^мђ”
12
12
καὶ ἔσται ἐὰν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι σου καὶ κοιμηθήσῃ μετὰ τῶν πατέρων σου, καὶ ἀναστήσω τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ, ὃς ἔσται ἐκ τῆς κοιλίας σου, καὶ ἑτοιμάσω τὴν βασιλείαν αὐτοῦ·
И$ бђдетъ е^гда сконча'ются дн~їе твои`, и^ ё^сне'ши съ эTц~ы твои^ми. и^ въсᲄа'влю сњмя твое потебњ`, и^же е^сть эT чре'ва твое^го, и^ ё^гото'влю црsтво е^го”
13
13
αὐτὸς οἰκοδομήσει μοι οἶκον τῷ ὀνόματί μου, καὶ ἀνορθώσω τὸν θρόνον αὐτοῦ ἕως εἰς τὸν αἰῶνα.
И$ то'и съꙁи'ждетъ доM и%мени мое^мђ, и^ ё^пра'влю прsтлъ е^го до' вњка”
14
14
ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν· καὶ ἐὰν ἔλθῃ ἡ ἀδικία αὐτοῦ, καὶ ἐλέγξω αὐτὸν ἐν ράβδῳ ἀνδρῶν καὶ ἐν ἁφαῖς υἱῶν ἀνθρώπων·
А$з# бђдђ е^мђ въ эTц~ъ, и^ то'и бђдеT м^и въ сн~ъ. а^ще прїидетъ непра'вда е^го, и^ а'зъ ѓ^бличђ` и& па'лицею мђжа наставле'нїе сн~омъ чл~ческимъ”
15
15
τὸ δὲ ἔλεός μου οὐκ ἀποστήσω ἀπ᾿ αὐτοῦ, καθὼς ἀπέστησα ἀφ᾿ ὧν ἀπέστησα ἐκ προσώπου μου.
И$ млsти же мое'я не ѓ^ста'влю эT него, ја%коже эTстђпи'хъ е^гда` эTстђпи'ша эT лица` мое^го”
16
16
καὶ πιστωθήσεται ὁ οἶκος αὐτοῦ καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἕως αἰῶνος ἐνώπιόν μου. καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ἔσται ἀνωρθωμένος εἰς τὸν αἰῶνα.
И$ вњ'ровати и%маᲄь до'мъ е^го, и^ црsтво е^го до' вњка предо мно'ю, и^ прsтлъ е^го бђдетъ и^справле'нъ до' вњка”
17
17
κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους καὶ κατὰ πᾶσαν τὴν ὅρασιν ταύτην, οὕτως ἐλάλησε Νάθαν πρὸς Δαυίδ.
И$ по всњхъ словесеX си'хъ, и^ по всемђ` видњнїю се'мъ, та'ко гл~а наџа'нъ къ дв~дђ”
18
18
καὶ εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ καὶ ἐκάθισεν ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἶπε· τίς εἰμι ἐγώ, Κύριέ μου Κύριε, καὶ τίς ὁ οἶκός μου, ὅτι ἠγάπησάς με ἕως τούτων;
И$ вни'де цр~ь дв~дъ, и^ сњде преD гм~ъ, и^ рече кт^о е^смъ а^зъ г~и мо'и г~и, и^л^и чт^о до'м# мой, ја%ко вᲆзлюби` м^я до сего”
19
19
καὶ κατεσμικρύνθην μικρὸν ἐνώπιόν σου, Κύριέ μου Κύριε. καὶ ἐλάλησας ὑπὲρ τοῦ οἴκου τοῦ δούλου σου εἰς μακράν· οὗτος δὲ ὁ νόμος τοῦ ἀνθρώπου, Κύριέ μου Κύριε.
И$ съгрњшихъ преD тобо'ю мно'го г~и мо'и г~и, и^ гл~а до'мђ ра'ди раба` свое^го и^здале'ча, си'це же ꙁа'конъ чл~кђ г~и мой г~и”
20
20
καὶ τί προσθήσει Δαυὶδ ἔτι τοῦ λαλῆσαι πρός σε; καὶ νῦν σὺ οἶδας τὸν δοῦλόν σου, Κύριέ μου Κύριε.
И$ чт^о приложи'тъ дв~дъ е^ще гл~ати к тебњ, и^ нн~њ ты` вњси г~и мой г~и раба` свое^го”
21
21
διὰ τὸν λόγον σου πεποίηκας, καὶ κατὰ τὴν καρδίαν σου ἐποίησας πᾶσαν τὴν μεγαλωσύνην ταύτην γνωρίσαι τῷ δούλῳ σου
И$ раба` своеh ради сътвори`, и^ по срDцђ свое^мђ, сᲆтвори` вс^е вели'чество с^е, позна'ти раба` свое^го”
22
22
ἕνεκεν τοῦ μεγαλῦναί σε, Κύριέ μου Κύριε, ὅτι οὐκ ἔστιν ὡς σὺ καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἠκούσαμεν ἐν τοῖς ὠσὶν ἡμῶν.
Вели'чїя ради твое^го г~и мой г~и, нњ'сть б^о и%нъ ја%коже ты`, и^ нњ'сть б~а ра'звњи ᲄебе` въ всXњ ја%же слы'шахом# ё^ши'ма на'шима.
23
23
καὶ τίς ὡς ὁ λαός σου ᾿Ισραὴλ ἔθνος ἄλλο ἐν τῇ γῇ; ὡς ὡδήγησεν αὐτὸν ὁ Θεὸς τοῦ λυτρώσασθαι αὐτῷ λαόν, τοῦ θέσθαι σε ὄνομα, τοῦ ποιῆσαι μεγαλωσύνην καὶ ἐπιφάνειαν, τοῦ ἐκβαλεῖν σε ἐκ προσώπου τοῦ λαοῦ σου, οὓς ἐλυτρώσω σεαυτῷ ἐξ Αἰγύπτου, ἔθνη καὶ σκηνώματα;
И$ кт^о ја%коже лю'дїе твои` і^и^л~ь. ја%зыk и%нъ на ꙁемли`. ја%коже наста'ви и^хᲆ б~ъ е^же и^ꙁба'виᲄи себњ` людїи. и^ е'же положи'ти себњ` и%мя. и^ е^же сᲆтвори'ти вели'чїе. и^ просвњте'нїе е^же прија%ти и^хъ эT лица` людїи си'хᲆ. и%хже и^зба'вихъ себњ` эT е^гљ=пта. ја%зы'ки и^ селища”
24
24
καὶ ἡτοίμασας σεαυτῷ τὸν λαόν σου ᾿Ισραὴλ εἰς λαὸν ἕως αἰῶνος, καὶ σύ, Κύριε, ἐγένου αὐτοῖς εἰς Θεόν.
И$ ё^гото'ва себњ`. лю'ди своя і^и^л~евъ лю'ди на' вњкъ. и^ т^ы г~и бђди и^мъ въ б~ъ”
25
25
καὶ νῦν, Κύριέ μου Κύριε, τὸ ρῆμα, ὃ ἐλάλησας περὶ τοῦ δούλου σου καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, πίστωσον ἕως τοῦ αἰῶνος, Κύριε παντοκράτωρ Θεὲ τοῦ ᾿Ισραήλ· καὶ νῦν καθὼς ἐλάλησας,
И$ нн~њ г~и мой г~и. гл~ъ и^же гл~а ѓ^ рабњ` свое^м# и^ ѓ^ домђ` е^го ё^вњри` до' вњка. ја%коже гл~а сътвори`”
26
26
μεγαλυνθείη τὸ ὄνομά σου ἕως αἰῶνος.
И$ нн~њ да възвели'чится и%мя твое до' вњка. гл~я” Гь~ вседержи'тель б~ъ наD і^и^л~емъ. и^ до'м# раба` твое^го дв~да. да бђдетᲆ и^справле'нъ преD тобо'ю”
27
27
Κύριε παντοκράτωρ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ἀπεκάλυψας τὸ ὠτίον τοῦ δούλου σου, λέγων· οἶκον οἰκοδομήσω σοι· διὰ τοῦτο εὗρεν ὁ δοῦλός σου τὴν καρδίαν ἑαυτοῦ τοῦ προσεύξασθαι πρός σε τὴν προσευχὴν ταύτην.
ЈА/кот^ы г~ь вседержитель б~ъ і^и^л~евъ. эTверꙁе ё%хо рабђ` твое^мђ гл~я до'м# съзида'ю т^и сего ради ѓ^брњте рабъ ᲄвои срDце свое` е^же помоли'тися ᲄебњ` мл~твою сею`”
28
28
καὶ νῦν, Κύριέ μου Κύριε, σὺ εἶ ὁ Θεός, καὶ οἱ λόγοι σου ἔσονται ἀληθινοί, καὶ ἐλάλησας ὑπὲρ τοῦ δούλου σου τὰ ἀγαθὰ ταῦτα·
И$ нн~њ г~и мои г~и ты` е^си б~ъ. и^ словеса` твоя` бђдђтъ и%сти'нна. и^ гл~а раба` ради твое^го бл~гая сїя”
29
29
καὶ νῦν ἄρξαι καὶ εὐλόγησον τὸν οἶκον τοῦ δούλου σου τοῦ εἶναι εἰς τὸν αἰῶνα ἐνώπιόν σου, ὅτι σύ, Κύριέ μου Κύριε, ἐλάλησας, καὶ ἀπὸ τῆς εὐλογίας σου εὐλογηθήσεται ὁ οἶκος τοῦ δούλου σου τοῦ εἶναι εἰς τὸν αἰῶνα.
И$ нн~њ начни` и^ блsви до'мъ раба` с^и. ја%ко бы'ти е^мђ въ вњки преD тобо'ю. ја%коты` г~и мой г~и. гл~а эT блsвенїя твое^го. да блsвится до'мъ раба` твое^го преD тобо'ю”
Κεφάλαιο 8
Глvа, и~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἐπάταξε Δαυὶδ τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἐτροπώσατο αὐτούς· καὶ ἔλαβε Δαυὶδ τὴν ἀφωρισμένην ἐκ χειρὸς τῶν ἀλλοφύλων.
И$ бы'сть по си'хъ и^ побњди` дв~дъ и^ноплеме'нники. и^ смири` и^хъ. и^ прїја%тᲆ двDъ эTлђче'нїе эT рђки` и^ноплеме'нникъ”
2
2
καὶ ἐπάταξε Δαυὶδ τὴν Μωὰβ καὶ διεμέτρησεν αὐτοὺς ἐν σχοινίοις κοιμίσας αὐτοὺς ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἐγένετο τὰ δύο σχοινίσματα τοῦ θανατῶσαι, καὶ τὰ δύο σχοινίσματα ἐζώγρησε, καὶ ἐγένετο Μωὰβ τῷ Δαυὶδ εἰς δούλους φέροντας ξένια.
И$ ё^би` дв~дъ моава, и^ раздњли` я& на ча'сти и^ положи` я& на ꙁемли`. и^ бы'ста дв^њ ча'сти на ё^мръщве'нїе и^ на наполне'нїе тре'теи` ча'сᲄи. и^ бы'ша моа'вляне двDви раби` да'ю^ще е^мђ да'нь”
3
3
καὶ ἐπάταξε Δαυὶδ τὸν ᾿Αδρααζὰρ υἱὸν Ραάβ, βασιλέα Σουβά, πορευομένου αὐτοῦ ἐπιστῆσαι τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπί τὸν ποταμὸν Εὐφράτην.
И$ ёби` двDъ а^драза'ра, сн~а раа'вля цр~я сђ'вска. и^дђщђ е^мђ наста'вити предњлъ на рецњ е^фра'тъстњи”
4
4
καὶ προκατελάβετο Δαυὶδ τῶν αὐτοῦ χίλια ἅρματα καὶ ἑπτά χιλιάδας ἱππέων καὶ εἴκοσι χιλιάδας ἀνδρῶν πεζῶν, καὶ παρέλυσε Δαυὶδ πάντα τὰ ἅρματα καὶ ὑπελίπετο ἑαυτῷ ἑκατὸν ἅρματα.
И$ преDвзя` дв~дъ е^же эT е^го, Wа~, колесни'цъ. и^ Wз~ ко'нниковъ, и^ Wк~ мђжъ пњшъцовᲆ. и^ раздрђши` дв~дъ вс^я ѓ^рђжїа и^ ѓ^ста` е^мђ эT нихъ. р~ колесни'цъ”
5
5
καὶ παραγίνεται Συρία Δαμασκοῦ βοηθῆσαι τῷ ᾿Αδρααζὰρ βασιλεῖ Σουβά, καὶ ἐπάταξε Δαυὶδ ἐν τῷ Σύρῳ εἴκοσι δύο χιλιάδας ἀνδρῶν.
І$ и'де в сљ=рїю дама'сковђ, на по'мощъ а^драза'рђ цр~ю сђ'вскђ. и^ ё^би` дв~дъ эT сљ=рїя, Wк~в, мђжъ”
6
6
καὶ ἔθετο Δαυὶδ φρουρὰν ἐν Συρίᾳ τῇ κατὰ Δαμασκόν, καὶ ἐγένετο ὁ Σύρος τῷ Δαυὶδ εἰς δούλους φέροντας ξένια. καὶ ἔσωσε Κύριος τὸν Δαυὶδ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐπορεύετο.
И$ поста'ви т^ђ дв~дъ блюсᲄи'теля в сљ=рїи, ја%же поD дама'скомъ. и^ бы'сть сљ=рїя двDви в рабїю да'юще да'нь, и^ сп~са'ше г~ь дв~да а^може и^дя'ше”
7
7
καὶ ἔλαβε Δαυὶδ τοὺς χλιδῶνας τοὺς χρυσοῦς, οἳ ἦσαν ἐπὶ τῶν παίδων τῶν ᾿Αδρααζὰρ βασιλέως Σουβά, καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς ῾Ιερουσαλήμ· καὶ ἔλαβεν αὐτὰ Σουσακὶμ βασιλεὺς Αἰγύπτου ἐν τῷ ἀναβῆναι αὐτὸν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ἡμέραις Ροβοὰμ υἱοῦ Σολομῶντος.
И$ прїя'тъ дв~дъ по'ја^сы зла'тыя и^же бњша на ѓ%троцXњ а^драза'рихъ цр~я сђ'вска. и^ принесе` я& въ і^ерsлі'мъ” И$ взяT я& сђсаки'мъ цр~ь е^гљ=петъскъ, е^гда приходи` въ і^ерsлі'мъ въ дн~и ровоа'ма сн~а соло'моня.
8
8
καὶ ἐκ τῆς Μασβὰκ καὶ ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν πόλεων τοῦ ᾿Αδρααζὰρ ἔλαβεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ χαλκὸν πολὺν σφόδρα· ἐν αὐτῷ ἐποίησε Σολομῶν τὴν θάλασσαν τὴν χαλκῆν καὶ τοὺς στύλους καὶ τοὺς λουτῆρας καὶ πάντα τὰ σκεύη.
и^ эT метева'ка. и^ эT и^ꙁбо'рныхъ гра'дъ а^драꙁа'ровъ. и^ взя` дв~дъ мњ'дь мно'гђ ѕњло” Тою` б^о мњ'дїю сътвори` мо'ре мњ'дяно соло'монъ. и^ сᲄолпы` и^ ба'ня и^ вс^я сосђ'ды,
9
9
καὶ ἤκουσε Θοοὺ ὁ βασιλεὺς ῾Ημὰθ ὅτι ἐπάταξε Δαυὶδ πᾶσαν τὴν δύναμιν ᾿Αδρααζάρ,
и^ слы'ша сево'и цр~ь и%маX, ја%ко и^зби` дв~дъ вс^ю си'лђ а^драза'рю”
10
10
καὶ ἀπέστειλε Θοοὺ ᾿Ιεδδουρὰν τὸν υἱὸν αὐτοῦ πρὸς βασιλέα Δαυὶδ ἐρωτῆσαι αὐτὸν τὰ εἰς εἰρήνην καὶ εὐλογῆσαι αὐτὸν ὑπὲρ οὗ ἐπολέμησε τὸν ᾿Αδρααζὰρ καὶ ἐπάταξεν αὐτόν, ὅτι ἀντικείμενος ἦν τῷ ᾿Αδρααζάρ, καὶ ἐν ταῖς χερσὶν αὐτοῦ ἦσαν σκεύη ἀργυρᾶ καὶ σκεύη χρυσᾶ καὶ σκεύη χαλκᾶ.
И$ посла` џо'ё^ и^е^дђра'ма сн~а свое^го къ цр~ю дв~дђ. въпроси'ти и& ја%же ѓ^ ми'рњ. и^ ѓ^ блsвити и& поне'же побњди` а^драза'ра. и^ ё^би` и& зане` съпротивля'яся б^њ а^драза'рђ. и^ в рђкђ е^го бя'ше сосђ'ды сре'брены и^ зла'ты, и^ сосђ'ды мњдяны”
11
11
καὶ ταῦτα ἡγίασεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ τῷ Κυρίῳ μετὰ τοῦ ἀργυρίου καὶ μετὰ τοῦ χρυσίου, οὗ ἡγίασεν ἐκ πασῶν τῶν πόλεων, ὧν κατεδυνάστευσεν,
И$ сїя блsви цр~ь дв~дъ г~ђ со сребро'мъ и^ зла'томъ и^же ѓ^ст~и эT всея бра'ни” И$же наси'лова
12
12
ἐκ τῆς ᾿Ιδουμαίας καὶ ἐκ τῆς Μωὰβ καὶ ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ ἐκ τῶν ἀλλοφύλων καὶ ἐξ ᾿Αμαλὴκ καὶ ἐκ τῶν σκύλων ᾿Αδρααζὰρ υἱοῦ Ραὰβ βασιλέως Σουβά.
эT и^дђме'а и^ эT моа'ва, и^ эT сн~в# а^м#мо'нь. и^ эT и^ноплеме'нникъ. и^ эT аMмали'ка. и^ эT коры'сти а^драза'рихъ сн~а роа'вля цр~я сђ'вска”
13
13
καὶ ἐποίησε Δαυὶδ ὄνομα· καὶ ἐν τῷ ἀνακάμπτειν αὐτὸν ἐπάταξε τὴν ᾿Ιδουμαίαν ἐν Γεβελὲμ εἰς ὀκτωκαίδεκα χιλιάδας.
И$ сᲆтвори` дв~дъ себњ` сла'вђ е^гда` възъврати'ся побњ'ждъ и^дђме'ю. в# геле'мњ, съ Wи~і”
14
14
καὶ ἔθετο ἐν τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ φρουράν, ἐν πάσῃ τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ, καὶ ἐγένοντο πάντες οἱ ᾿Ιδουμαῖοι δοῦλοι τῷ βασιλεῖ. καὶ ἔσωσε Κύριος τὸν Δαυὶδ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐπορεύετο.
И$ поста'ви въ и^дђмњи дв~дъ блюстителя, и^ бы'ша вс^и и^дђмњ'и раби` дв~дђ. и^ сп~се г~ь дв~да вездњ` а%може а^ще и^дя'ше”
15
15
καὶ ἐβασίλευσε Δαυὶδ ἐπὶ πάντα ᾿Ισραήλ. καὶ ἦν Δαυὶδ ποιῶν κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐπὶ πάντα τὸν λαὸν αὐτοῦ.
И$ црsтвова` дв~дъ наD і^и^л~емъ. и^ бњ дв~дъ творя'и сђдъ и^ пра'вдђ, надо всњми людми` е^го”
16
16
καὶ ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας ἐπὶ τῆς στρατιᾶς καὶ ᾿Ιωσαφὰτ υἱὸς ᾿Αχιὰδ ἐπὶ τῶν ὑπομνημάτων,
І$ѓ^а'въ сн~ъ сарђ'инъ наD во'и^нъствїи е^го. і^ и^а^сафаg сн~ъ а^хилђдовъ въ паметописа'нїи”
17
17
καὶ Σαδοὺκ υἱὸς ᾿Αχιτὼβ καὶ ᾿Αχιμέλεχ υἱὸς ᾿Αβιάθαρ ἱερεῖς, καὶ ᾿Ασὰ ὁ γραμματεύς,
И$ садокъ сн~ъ а^хи'товъ, и^ а^вимелеX сн~ъ а^вїа^џа'ръ жерцы`. и^ саса'и кни'жникъ”
18
18
καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ σύμβουλος, καὶ ὁ Χελεθθὶ καὶ ὁ Φελεττί· καὶ οἱ υἱοὶ Δαυὶδ αὐλάρχαι ἦσαν.
И$ ванњ'асъ сн~ъ и^ѓ^да'нь б^њ совњтник#, и^ ѓ^ хеле'џъ, и^ ѓ^ џеT, и^ сн~ове дв~дви пола'тамъ строи'теле бњша”
Κεφάλαιο 9
Глvа, џ~”
1
1
ΚΑΙ εἶπε Δαυίδ· εἰ ἔστιν ἔτι ὑπολελειμμένος ἐν τῷ οἴκῳ Σαοὺλ καὶ ποιήσω μετ᾿ αὐτοῦ ἔλεος ἕνεκεν ᾿Ιωνάθαν;
И$ рече дв~дъ а^ще е^сть гдњ` е^ще ѓ^ста'нокъ домђ саё'ля. и^ сътворю` с ни'ми ми'лость і^ѓ^а^наџа'на ради”
2
2
καὶ ἐκ τοῦ οἴκου Σαοὺλ ἦν παῖς, καὶ ὄνομα αὐτῷ Σιβά, καὶ καλοῦσιν αὐτὸν πρὸς Δαυίδ· καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ βασιλεὺς· σὺ εἶ Σιβά; καὶ εἶπεν· ἐγὼ δοῦλος σός.
И$ эT до'мђ саё'ля б^њ эTрокᲆ и^мя е^мђ си'ва. и^ призва'ша и& къ дв~дђ. и^ рече к немђ` дв~дъ цр~ь. ты` л^и е^си си'ва ѓ%трокъ. и^ рече си'ва аZ ра'бъ твои”
3
3
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· εἰ ὑπολέλειπται ἐκ τοῦ οἴκου Σαοὺλ ἔτι ἀνὴρ καὶ ποιήσω μετ᾿ αὐτοῦ ἔλεος Θεοῦ; καὶ εἶπε Σιβὰ πρὸς τὸν βασιλέα· ἔτι ἐστίν υἱὸς τῷ ᾿Ιωνάθαν πεπληγὼς τοὺς πόδας.
И$ рече цр~ь ѓ^ста` ли ся е^ще эT до'мђ саё'ля гдњ` мђжъ. и^ сътворю` с ни'мъ млsть бж~їю. и^ рече си'ва къ цр~ю. е^ще е^сть сн~ъ и^ѓ^а^наџа'нь, хро'мъ нога'ми”
4
4
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ποῦ οὗτος; καὶ εἶπε Σιβὰ πρὸς τὸν βασιλέα· ἰδοὺ ἐν οἴκῳ Μαχὶρ υἱοῦ ᾿Αμιὴλ ἐκ τῆς Λαδάβαρ.
И$ рече цр~ь гдњ` е^сть. и^ рече си'ва къ цр~ю. с^е в домђ` махе'ровњ сн~а а^мїи'ля эT лодава'ры”
5
5
καὶ ἀπέστειλεν ὁ βασιλεύς Δαυὶδ καὶ ἔλαβεν αὐτὸν ἐκ τοῦ οἴκου Μαχὶρ υἱοῦ ᾿Αμιὴλ ἐκ τῆς Λαδάβαρ.
И$ посла` цр~ь дв~дъ и^ поя'тᲆ и& эT до'мђ махе'рова, сн~а а^мїи'ля эT лодава'ры”
6
6
καὶ παραγίνεται Μεμφιβοσθὲ υἱὸς ᾿Ιωνάθαν υἱοῦ Σαοὺλ πρὸς τὸν βασιλέα Δαυὶδ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ. καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ·Μεμφιβοσθέ· καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ὁ δοῦλός σου.
И$ прїиде мем#џивосте'и сн~ъ и^ѓ^а^наџа'нь сн~а саё'лова къ цр~ю дв~дђ. и^ па'дъ на лицы` свое^мъ, и^ поклони'ся е^мђ. и^ рече е^мђ дв~дъ меMџивосте'ю и^ рече с^е ра'бъ твои”
7
7
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· μὴ φοβοῦ, ὅτι ποιῶν ποιήσω μετὰ σοῦ ἔλεος διὰ ᾿Ιωνάθαν τὸν πατέρα σου καὶ ἀποκαταστήσω σοι πάντα ἀγρὸν Σαοὺλ πατρὸς τοῦ πατρός σου, καὶ σὺ φαγῇ ἄρτον ἐπὶ τῆς τραπέζης μου διαπαντός.
И$ рече е^мђ дв~дъ. не бои'ся ја%котворя` сътворю` с тобо'ю млsть, и^ѓ^а^наџа'на ради эTц~а т^и. и^ дамъ т^и вс^я се'ла саё'ля дњ'да твое^го. а^ ты` яQ хлњ'бъ на трапе'зњ мое'и всегда`”
8
8
καὶ προσεκύνησε Μεμφιβοσθέ καὶ εἶπε· τίς εἰμι ὁ δοῦλός σου, ὅτι ἐπέβλεψας ἐπὶ τὸν κύνα τὸν τεθνηκότα τὸν ὅμοιον ἐμοί;
И$ поклони'ся е^мђ мем#џивосте'и. и^ рече кто е^смь а^зъ рабъ твои и^же призрњ` на ўа` ё^ме'рша на мене`”
9
9
καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς Σιβὰ τὸ παιδάριον Σαοὺλ καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· πάντα ὅσα ἐστὶ τῷ Σαοὺλ καὶ ὅλῳ τῷ οἴκῳ αὐτοῦ δέδωκα τῷ υἱῷ τοῦ κυρίου σου·
И$ призва` цр~ь си'вђ ѓ^тро'чища саё'ля. и^ рече е^мђ вс^е е^ли'ко е^сть саё'ле. весь до'мъ е^го да'хъ сн~ђ господи'на т^и”
10
10
καὶ ἐργᾷ αὐτῷ τὴν γῆν, σὺ καὶ οἱ υἱοί σου καὶ οἱ δοῦλοί σου, καὶ εἰσοίσεις τῷ υἱῷ τοῦ κυρίου σου ἄρτους, καὶ ἔδεται αὐτούς· καὶ Μεμφιβοσθὲ υἱὸς τοῦ κυρίου σου φάγεται διαπαντὸς ἄρτον ἐπὶ τῆς τραπέζης μου. (καὶ τῷ Σιβὰ ἦσαν πεντεκαίδεκα υἱοὶ καὶ εἴκοσι δοῦλοι).
да дњлае^ши зе'млю. ты` и^ сн~ове твои`, и^ раби` твои`. и^ да приноси'ши сн~ђ господи'на твое^го хлњбы да ја%сть. и^ мем#џивосᲄе'и сн~ъ господи'на т^и да ја%сть хлᲇбы всегда` на трапе'зњ мое'и. и^ ё^ си'вы бя'ше е~і сн~овъ, и^ к~ ра'бъ”
11
11
καὶ εἶπε Σιβὰ πρὸς τὸν βασιλέα· κατὰ πάντα, ὅσα ἐντέταλται ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τῷ δούλῳ αὐτοῦ, οὕτω ποιήσει ὁ δοῦλός σου· καὶ Μεμφιβοσθὲ ἤσθιεν ἐπὶ τῆς τραπέζης Δαυὶδ καθὼς εἷς τῶν υἱῶν αὐτοῦ τοῦ βασιλέως.
И$ рече си'ва къ цр~ю ѓ^ всњхъ и^хже заповњ'да. дасть м^и господи'нъ и^ цр~ь. та'ко да сътворю` ра'бъ твои. и^ мем#џивосᲄе'и ја^дя'ше на трапе'зњ дв~двњ. ја^ко е^ді'нъ эT сн~овъ цр~ьскихъ”
12
12
καὶ τῷ Μεμφιβοσθὲ υἱὸς μικρὸς ἦν, καὶ ὄνομα αὐτῷ Μιχά. καὶ πᾶσα ἡ κατοίκησις τοῦ οἴκου Σιβὰ δοῦλοι τοῦ Μεμφιβοσθέ.
И$ мемџивоа'лђ сн~ъ б^њ ма'лъ. и%мя е^мђ ми'ха. и^ всяко и^мᲇнїе до'мђ сиво'ня раби` бя'хђ мемџивосте'ѓ^вы”
13
13
καὶ Μεμφιβοσθὲ κατῴκει ἐν ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι ἐπὶ τῆς τραπέζης τοῦ βασιλέως αὐτὸς διαπαντὸς ἤσθιε· καὶ αὐτὸς ἦν χωλὸς ἀμφοτέροις τοῖς ποσὶν αὐτοῦ.
И$ мемџивосте'и живя'ше въ і^ерsлі'мњ. и^ на трапезњ цр~евњ ја^дя'ше всегда` и^ то'и бя'ше хро'мъ ѓ^бњма нога'ма свои'ма”
Κεφάλαιο 10
Глvа, і~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἀπέθανε βασιλεὺς υἱῶν ᾿Αμμών, καὶ ἐβασίλευσεν ᾿Αννὼν υἱὸς αὐτοῦ ἀντ’ αὐτοῦ.
И$ бы'сть по си'хъ ё%мре цр~ь сн~овъ а^намо'ниX. и^ црsтвова сн~ъ е^го а^но'нъ в него мњсто”
2
2
καὶ εἶπε Δαυίδ· ποιήσω ἔλεος μετὰ ᾿Αννὼν υἱοῦ Ναάς, ὃν τρόπον ἐποίησεν ὁ πατὴρ αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ ἔλεος· καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ παρακαλέσαι αὐτὸν ἐν χειρὶ τῶν δούλων αὐτοῦ περὶ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ. καὶ παρεγένοντο οἱ παῖδες Δαυὶδ εἰς τὴν γῆν υἱῶν ᾿Αμμών.
И$ рече дв~дъ да сътворю` млsть съ а^на'номъ сн~омъ а%совымъ а^мо'шимъ. и^мже ѓ%бразомъ сътвори` эTц~ъ е^го млsть со мно'ю. и^ посла` дв~дъ послы` на ё^тњше'нїе рабы` своя ѓ^ эTц~ы е^го. и^ прїидо'ша ѓ%троцы дв~двы в ꙁе'млю сн~овъ а^м#монихъ”
3
3
καὶ εἶπον οἱ ἄρχοντες υἱῶν ᾿Αμμὼν πρὸς ᾿Αννὼν τὸν κύριον αὐτῶν· μὴ παρὰ τὸ δοξάζειν Δαυὶδ τὸν πατέρα σου ἐνώπιόν σου, ὅτι ἀπέστειλέ σοι παρακαλοῦντας; ἀλλ’ οὐχὶ ὅπως ἐρευνήσωσι τὴν πόλιν καὶ κατασκοπήσωσιν αὐτὴν καὶ τοῦ κατασκέψασθαι αὐτὴν ἀπέστειλε Δαυὶδ τοὺς παῖδας αὐτοῦ πρός σε;
И$ рњша старᲇ'ишины а^м#мо'ни къ а^но'нђ господи'нђ свое^мђ. не прославле'нїя ра'ди эTц~а твое^го, пђсти'лъ е^сть дв~дъ к тебњ ё^тњши'теля. н^о да и^спыта'юT гра'дъ и^ съглядаюT е^го. того ра'ди пђсти` дв~дъ рабы` своя к тебњ”
4
4
καὶ ἔλαβεν ᾿Αννὼν τοὺς παῖδας Δαυὶδ καὶ ἐξύρησε τοὺς πώγωνας αὐτῶν καὶ ἀπέκοψε τοὺς μανδύας αὐτῶν ἐν τῷ ἡμίσει ἕως τῶν ἰσχίων αὐτῶν καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτούς.
И$ поја%тъ а^но'нъ ѓ%троки дв~двы и^ ѓ^стриже` бра'ды и^мъ. и^ эTрњза ѓ^дњја%нїя и^хъ въ срњди до по'яса, и^ эTпђсти` я&”
5
5
καὶ ἀπήγγειλαν τῷ Δαυὶδ ὑπὲρ τῶν ἀνδρῶν, καὶ ἀπέστειλεν εἰς ἀπαντὴν αὐτῶν, ὅτι ἦσαν οἱ ἄνδρες ἠτιμασμένοι σφόδρα· καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· καθίσατε ἐν ῾Ιεριχὼ ἕως τοῦ ἀνατεῖλαι τοὺς πώγωνας ὑμῶν, καὶ ἐπιστραφήσεσθε.
И$ възвњсти'ша дв~дђ гл~юще ѓ^ мђже'хъ. и^ посла` проти'вђ иM. ја%ко бњша мђжи т^ы что'мы ѕњ'ло. и^ рече цр~ь сњди'те въ е^рихо'нњ, до'ндеy възрастђтъ бра'ды ва'ша. и^ тогда ся възврати'те”
6
6
καὶ εἶδον οἱ υἱοὶ ᾿Αμμών, ὅτι κατῃσχύνθησαν ὁ λαὸς Δαυίδ, καὶ ἀπέστειλαν οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν καὶ ἐμισθώσαντο τὴν Συρίαν Βαιθραὰμ καὶ τὴν Συρίαν Σουβά, εἴκοσι χιλιάδας πεζῶν, καὶ τὸν βασιλέα Μααχά, χιλίους ἄνδρας, καὶ ᾿Ιστώβ, δώδεκα χιλιάδας ἀνδρῶν.
И$ ви'дњша сн~ове а^м#мо'ни ја%ко посрамле'ни бы'ша мђжы дв~двы. и^ посла'ша сн~ове аMмо'ни. и^ наја%ша сљ=рїю виџроа'мовђ. и^ сљ=рїю со'вовђ. и^ ро'воѓ^вђ, Wк~, пњшца. и^ цр~я а^м#мали'кова маа'хи, Wа~, мђжъ. і^ и^стовъскихъ мђжъ Wв~і”
7
7
καὶ ἤκουσε Δαυίδ, καὶ ἀπέστειλε τὸν ᾿Ιωὰβ καὶ πᾶσαν τὴν δύναμιν, τοὺς δυνατούς.
И$ слы'ша дв~дъ. и^ посла` і^ѓ^а'ва и всю` си'лђ си'лныхъ”
8
8
καὶ ἐξῆλθον οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν καὶ παρετάξαντο πόλεμον παρὰ τῇ θύρᾳ τῆς πύλης Συρίας Σουβὰ καὶ Ροὼβ καὶ ᾿Ιστὼβ καὶ Μααχὰ μόνοι ἐν ἀγρῷ.
І$ и^зыидо'ша сн~ове а^м#мони. и^ ё^строи'ша бра'нь преD вра'ты гра'да. и^ сљ=ря'не сђвїинї и' ровᲆ, і^ и^стовᲆ. и^ а^м#мали'киты е^ді'ни ста'ша на селњ`”
9
9
καὶ εἶδεν ᾿Ιωὰβ ὅτι ἐγενήθη πρὸς αὐτὸν ἀντιπρόσωπον τοῦ πολέμου, ἐκ τοῦ κατὰ πρόσωπον ἐξεναντίας καὶ ἐκ τοῦ ὄπισθεν, καὶ ἐπελέξατο ἐκ πάντων τῶν νεανιῶν ᾿Ισραήλ, καὶ παρετάξαντο ἐξεναντίας Συρίας.
И$ ви'дњ и^ѓ^а'въ ја%ко бы'ти и^мъ с ни'ми в лице` бра'ни. эT лица` проти'вныхъ и^зъза'дђ и^збра` эT всњхъ ю%ношъ і^и^л~въ и^ ё^стро'и я& проти'вђ сљ=ря'нъ”
10
10
καὶ τὸ κατάλοιπον τοῦ λαοῦ ἔδωκεν ἐν χειρὶ ᾿Αβεσσὰ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, καὶ παρετάξαντο ἐξεναντίας υἱῶν ᾿Αμμών.
І$ и^збы'токъ людїи да'сть в рђцњ бра'тђ свое^мђ а^ве'сњ. и^ ё^строи я& противђ сн~омъ а^м#мо'немъ”
11
11
καὶ εἶπεν· ἐὰν κραταιωθῇ Συρία ὑπὲρ ἐμέ, καὶ ἔσεσθέ μοι εἰς σωτηρίαν, καὶ ἐὰν κραταιωθῶσιν υἱοὶ ᾿Αμμὼν ὑπὲρ σέ, καὶ ἐσόμεθα τοῦ σῶσαί σε·
И$ рече и^ѓ^а'въ къ а^весњ. а^ще ё^держиTся сљ=рїя паче мене, то бђди м^и на сп~сенїе. сн~ове же а^м#мо'ни. а^ще ѓ^держа'тъ па'че тебе`, т^о бђдевњ сп~са'юще тебе”
12
12
ἀνδρίζου καὶ κραταιωθῶμεν ὑπὲρ τοῦ λαοῦ ἡμῶν καὶ περὶ τῶν πόλεων τοῦ Θεοῦ ἡμῶν, καὶ Κύριος ποιήσει τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ.
І$ ё^крњпи'мся, и^ мђжа'имся ѓ^ лю'дехъ на'ю, и^ ѓ^ гра'дњ б~а на'шего. и^ г~ь сътвориT бл~го преD ѓ^чи'ма свои^ма”
13
13
καὶ προσῆλθεν ᾿Ιωὰβ καὶ ὁ λαὸς αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ εἰς πόλεμον πρὸς Συρίαν, καὶ ἔφυγαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ.
И$ прїиде и^ѓ^а'вᲆ и^ лю'ди е^го с ни'мъ на' брань на сљ=рїю. и^ бњжа` эT лица` и^хъ”
14
14
καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Αμμὼν εἶδαν ὅτι ἔφυγε Συρία, καὶ ἔφυγαν ἀπὸ προσώπου ᾿Αβεσσὰ καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν πόλιν. καὶ ἀνέστρεψεν ᾿Ιωὰβ ἀπὸ τῶν υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ παρεγένετο εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
И$ ви'дњвше сн~ове а^м#мони. ја%ко бњжаша сљ=ря'не. и^ тїи бњжа'ша эT лица а^ве'сы, і^ и^до'ша въ' граD, и^ вᲆзврати'ся и^ѓ^аv эT сн~овъ а^м#монь. и^ прїиде въ і^ерsліM”
15
15
καὶ εἶδε Συρία ὅτι ἔπταισεν ἔμπροσθεν ᾿Ισραήλ, καὶ συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό.
И$ ви'дњвше сљ=ря'не. ја%ко не мого'ша проти'витися і^и^л~ьтомъ. и^ събра'шася въкђ'пњ,
16
16
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αδρααζὰρ καὶ συνήγαγε τὴν Συρίαν τὴν ἐκ τοῦ πέραν τοῦ ποταμοῦ Χαλαμάκ, καὶ παρεγένοντο εἰς Αἰλάμ, καὶ Σωβὰκ ἄρχων τῆς δυνάμεως ᾿Αδρααζὰρ ἔμπροσθεν αὐτῶν.
и^ посла` а^драза'ръ. и^ приведе` сљ=рїја^не и^же ѓ^бонъ полъ реки халама'ка. и^ прїидоша въ е^ѓ^ла'мъ и^ съва'къ. старњишина б^њ си'ли а^драза'ровы преD ними”
17
17
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Δαυίδ, καὶ συνήγαγε τὸν πάντα ᾿Ισραὴλ καὶ διέβη τὸν ᾿Ιορδάνην καὶ παρεγένετο εἰς Αἰλάμ· καὶ παρετάξατο Συρία ἀπέναντι Δαυίδ, καὶ ἐπολέμησαν μετ’ αὐτοῦ.
И$ възвњсти'ша дв~дђ. и^ събра` весь і^и^л~ь и^ пре'иде і^ѓ^рда'нъ. и^ прїиде въ е^лаM” И$ ё^строи'шася сљ=ря'не на дв~да, и^ бра'шася с ни'мᲆ”
18
18
καὶ ἔφυγε Συρία ἀπὸ προσώπου ᾿Ισραήλ, καὶ ἀνεῖλε Δαυὶδ ἐκ τῆς Συρίας ἑπτακόσια ἅρματα καὶ τεσσαράκοντα χιλιάδας ἱππέων· καὶ τὸν Σωβὰκ τὸν ἄρχοντα τῆς δυνάμεως αὐτοῦ ἐπάταξε, καὶ ἀπέθανεν ἐκεῖ.
И$ бњжа'ша сљ=ря'не эT лица` і^и^л~ьтянъ. и^ взя` дв~дъ эT сљ=рїя, з~, со'тъ колесни'цъ, и^ Wм~, ко'нникъ. и^ съва'ка старњ'ишинђ е^го ё^би`, и^ ё%мре т^ђ”
19
19
καὶ εἶδαν πάντες οἱ βασιλεῖς οἱ δοῦλοι ᾿Αδρααζὰρ ὅτι ἔπταισαν ἔμπροσθεν ᾿Ισραήλ, καὶ ηὐτομόλησαν μετὰ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐδούλευσαν αὐτοῖς. καὶ ἐφοβήθη Συρία τοῦ σῶσαι ἔτι τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμών.
И$ ви'дњша вс^и цр~и. и^ раби` а^драза'ри, ја%ко падо'ша преD і^и^л~емъ. и^ повинђшася і^и^л~ю. и^ порабо'таша и^мъ. и^ ё^боя'шася сљ=ря'не. ја%ко не ё^цњлњти ктомђ` сн~омъ а^м#мо'немъ”
Κεφάλαιο 11
Глvа, а~і”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐπιστρέψαντος τοῦ ἐνιαυτοῦ εἰς τὸν καιρὸν τῆς ἐξοδίας τῶν βασιλέων, καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ τὸν ᾿Ιωὰβ καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ τὸν πάντα ᾿Ισραήλ, καὶ διέφθειραν τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ διεκάθισαν ἐπὶ Ραββάθ· καὶ Δαυὶδ ἐκάθισεν ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
И$ бы'сть по възвраще'нїи лњта того`. въ время и^схожде'нїя цр~емъ на' брань. и^ посла` дв~дъ і^ѓ^а'ва, и^ ѓ'троки е^го с ниM. и^ всего і^и^л~я. и^ расточи` сн~ы а^м#моня. и^ ѓ^бъсњдо'ша ѓ%крsтъ рава'џа. и^ дв~дъ сњде вᲆ і^ерsлі'мњ”
2
2
καὶ ἐγένετο πρὸς ἑσπέραν καὶ ἀνέστη Δαυὶδ ἀπὸ τῆς κοίτης αὐτοῦ καὶ περιεπάτει ἐπὶ τοῦ δώματος τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως καὶ εἶδε γυναῖκα λουομένην ἀπὸ τοῦ δώματος, καὶ ἡ γυνὴ καλὴ τῷ εἴδει σφόδρα.
И$ бы'сть при ве'черњ, и^ въста'въ дв~дъ с ло'жа свое^го. и^ хожда'ше по пола'тњ въ домђ` свое^мᲆ, и^ ви'дњ женђ` с пола'ты мы'ющђся” и^ бњ жена` взо'рђ добра велми`”
3
3
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ καὶ ἐζήτησε τὴν γυναῖκα καὶ εἶπεν· οὐχὶ αὕτη Βηρσαβεὲ θυγάτηρ ᾿Ελιὰβ γυνὴ Οὐρίου τοῦ Χετταίου;
И$ посла` дв~дᲆ и^ в#зы'ска жены` и^ рече. нᲇсть ли с^е версавіи дщи е^лїа'вля, жена` ё'рїя хетџе'я”
4
4
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ ἀγγέλους καὶ ἔλαβεν αὐτήν, καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτήν, καὶ ἐκοιμήθη μετ’ αὐτῆς, καὶ αὐτὴ ἁγιαζομένη ἀπὸ ἀκαθαρσίας αὐτῆς, καὶ ἀπέστρεψεν εἰς τὸν οἶκον αὐτῆς.
И$ посла` дв~дъ слђги своя и^ приведо'ша ю&. і^ и^ вни'де к не'и, и^ ля'же с не'ю. и^ та б^њ ѓ^чи'сᲄилася эT нечистоты` свое'я. и^ въста'вши възврати'ся в до'мъ свои”
5
5
καὶ ἐν γαστρὶ ἔλαβεν ἡ γυνή· καὶ ἀποστείλασα ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἐγώ εἰμι ἐν γαστρὶ ἔχω.
И$ зача'тъ жена` въ чревњ и^ посла'вши възвњсти` дв~дђ и^ рече. с^е а^зъ въ чревњ зачахъ”
6
6
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωὰβ λέγων· ἀπόστειλον πρός με τὸν Οὐρίαν τὸν Χετταῖον· καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰβ τὸν Οὐρίαν πρὸς Δαυίδ.
И$ посла` дв~дъ къ и^ѓ^а'вђ, гл~я. посли` къ мнњ ё'рїю хетџе'я. и^ посла` и^ѓ^а'въ ё%рїю къ дв~дђ”
7
7
καὶ παραγίνεται Οὐρίας καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτόν, καὶ ἐπηρώτησε Δαυὶδ εἰς εἰρήνην ᾿Ιωὰβ καὶ εἰς εἰρήνην τοῦ λαοῦ καὶ εἰς εἰρήνην τοῦ πολέμου.
И$ прїиде ё'рїя къ дв~дђ. и^ въпроси` е^го дв~дъ ѓ^ здра'вїи и^ѓ^а'ва. и^ ѓ^ здра'вїи людїи, и^ ѓ^ ми'рђ и^ ѓ^ бра'ни,
8
8
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ Οὐρίᾳ· κατάβηθι εἰς τὸν οἶκόν σου καὶ νίψαι τοὺς πόδας σου· καὶ ἐξῆλθεν Οὐρίας ἐξ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ἐξῆλθεν ὀπίσω αὐτοῦ ἄρσις τοῦ βασιλέως.
и^ рече дв~дъ къ ё'рїи дои^ди` в доM свои ё^мы'и ноѕњ свои`. и%де ё'рїя и^з до'мђ цр~ева. і^ и^де въ слњдъ е^го слђга цр~евъ”
9
9
καὶ ἐκοιμήθη Οὐρίας παρὰ τῇ θύρᾳ τοῦ βασιλέως μετὰ τῶν δούλων τοῦ κυρίου αὐτοῦ καὶ οὐ κατέβη εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
И$ спа` ё'рїя преD вра'ты до'мђ цр~ева, со рабы` господи'на свое^го, а^ не ходи` в до'мъ свои.
10
10
καὶ ἀνήγγειλαν τῷ Δαυὶδ λέγοντες, ὅτι οὐ κατέβη Οὐρίας εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Οὐρίαν· οὐχὶ ἐξ ὁδοῦ σὺ ἔρχῃ; τί ὅτι οὐ κατέβης εἰς τὸν οἶκόν σου;
и^ възвњсти'ша дв~дђ гл~юще ја%ко не ходи` ё'рїя в до'мъ свои, и^ рече дв~дъ къ ё'рїи. нњси л^и ты` с пђти` прише'лᲆ т^о что` с^е нњси в доM свои пришеl”
11
11
καὶ εἶπεν Οὐρίας πρὸς Δαυίδ· ἡ κιβωτὸς καὶ ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδας κατοικοῦσιν ἐν σκηναῖς, καὶ ὁ κύριός μου ᾿Ιωὰβ καὶ οἱ δοῦλοι τοῦ κυρίου μου ἐπὶ πρόσωπον τοῦ ἀγροῦ παρεμβάλλουσι· καὶ ἐγὼ εἰσελεύσομαι εἰς τὸν οἶκόν μου τοῦ φαγεῖν καὶ πιεῖν καὶ κοιμηθῆναι μετὰ τῆς γυναικός μου; πῶς; ζῇ ἡ ψυχή σου, εἰ ποιήσω τὸ ρῆμα τοῦτο.
И$ рече ё'рїя. киѓ'тъ бж~їи і^и^л~ь, и^ё^де'е пребыва'ютъ въ кровњхъ, а^ господи'нъ мои і^ѓ^а'въ, и^ раби` господи'на мое^го, на лицы` всњхъ селъ пребыва'ютъ, т^о ка'ко а^ꙁъ вни'дђ в домъ свои ја%сти и^ пи'ти и^л^и спа'ти съ жено'ю свое'ю, жива` бђдетъ дш~а моа`, а^ще сᲆтворю` аZ гл~ы сїя”
12
12
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Οὐρίαν· κάθισον ἐνταῦθα καί γε σήμερον, καὶ αὔριον ἐξαποστελῶ σε. καὶ ἐκάθισεν Οὐρίας ἐν ῾Ιερουσαλὴμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ τῇ ἐπαύριον.
И$ рече дв~дъ къ ё'рїи, посњди зд^њ днесь и^ ё'тро, и^л^и тре'тїја^го дн~е и^ пђщђ т^я. и^ пребысть ё%рїя въ і^ерsли'мњ въ то'й дн~ь и^ въ дрђгы'и”
13
13
καὶ ἐκάλεσεν αὐτὸν Δαυίδ, καὶ ἔφαγεν ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ ἔπιε καὶ ἐμέθυσεν αὐτόν· καὶ ἐξῆλθεν ἑσπέρας τοῦ κοιμηθῆναι ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ μετὰ τῶν δούλων τοῦ κυρίου αὐτοῦ, καὶ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ οὐ κατέβη.
И$ призва` дв~дъ ё%рїю. и^ ѓ^бњ'давъ с нимъ и^ питъ, и^ ё^пи'ся, і^ и'де вечеръ спа'ти на ло'же свое, съ рабы` господи'на свое^го, а^ в доM свои не и^де`”
14
14
καὶ ἐγένετο πρωΐ καὶ ἔγραψε Δαυὶδ βιβλίον πρὸς ᾿Ιωὰβ καὶ ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ Οὐρίου.
И$ бы'сть ё%тро и^ напи'са дв~дᲆ кни'ги къ і^ѓ^а'вђ, и^ пђсᲄи` рђко'ю ё%рїиною”
15
15
καὶ ἔγραψεν ἐν βιβλίῳ λέγων· εἰσάγαγε τὸν Οὐρίαν ἐξ ἐναντίας τοῦ πολέμου τοῦ κραταιοῦ, καὶ ἀποστραφήσεσθε ἀπὸ ὄπισθεν αὐτοῦ, καὶ πληγήσεται ἀπὸ ὄπισθεν αὐτοῦ, καὶ πληγήσεται καὶ ἀποθανεῖται.
И$ напи'са въ кни'гахъ гл~я. пђсти` ё'рїю проти'вђ бра'ни лђ'чшеи. и^ възвратитеся въспя'ть эT него` да ја%з#венъ ё%мретᲆ”
16
16
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ φυλάσσειν ᾿Ιωὰβ ἐπὶ τὴν πόλιν καὶ ἔθηκε τὸν Οὐρίαν εἰς τὸν τόπον, οὗ ᾔδει ὅτι ἄνδρες δυνάμεως ἐκεῖ.
И$ бы'сть е^гда` храня и^ѓ^а'въ ё^ гра'да. и^ поста'ви и^^ ё'рїю на мњ'стњ. эTнђдђже вњдя'ше мђ'жа сђща си'лны т^ђ”
17
17
καὶ ἐξῆλθον οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως καὶ ἐπολέμουν μετὰ ᾿Ιωάβ, καὶ ἔπεσαν ἐκ τοῦ λαοῦ ἐκ τῶν δούλων Δαυίδ, καὶ ἀπέθανε καί γε Οὐρίας ὁ Χετταῖος.
І$ и^зыдо'ша мђ'жи и^з гра'да, и^ бїя'хђся съ і^ѓ^а'воM и^ падо'ша мно'ѕи эT люді'и. и^ эT ра'бъ двд~въ. ё%мре же и^ ё'рїя хетџе'инъ
18
18
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰβ καὶ ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ πάντας τοὺς λόγους τοῦ πολέμου λαλῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα
и^ посла` и^ѓ^а'въ и^ въꙁвњсти т^а двDви вс^я рњ'чи ја%же ѓ^ бра'ни гл~я”
19
19
καὶ ἐνετείλατο τῷ ἀγγέλῳ λέγων· ἐν τῷ συντελέσαι πάντας τοὺς λόγους τοῦ πολέμου λαλῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα
И$ ꙁаповњ'да и^ѓ^а'въ послђ` гл~я, е^гда скон#ча'еши вс^я рњчи, ја%же ѓ^ бра'ни къ цр~ю гл~я.
20
20
καὶ ἔσται ἐὰν ἀναβῇ ὁ θυμὸς τοῦ βασιλέως, καὶ εἴπῃ σοι· τί ὅτι ἠγγίσατε πρὸς τὴν πόλιν πολεμῆσαι; οὐκ ᾔδειτε ὅτι τοξεύσουσιν ἀπάνωθεν τοῦ τείχους;
а%ще па'че разгнњ'вается цр~ь и^ речет# ти. т^о почто` приближи'стеся кᲆ гра'дђ на' брань. не вњсᲄе ли ја%ко стрњля'ютъ съ стњны`”
21
21
τίς ἐπάταξε τὸν ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ῾Ιεροβάαλ υἱοῦ Νήρ; οὐχὶ γυνὴ ἔρριψε κλάσμα μύλου ἐπ’ αὐτὸν ἀπὸ ἄνωθεν τοῦ τείχους καὶ ἀπέθανεν ἐν Θαμασί; ἱνατί προσηγάγετε πρὸς τὸ τεῖχος; καὶ ἐρεῖς· καί γε ὁ δοῦλός σου Οὐρίας ὁ Χετταῖος ἀπέθανε.
Кто е^сть ё^би'лъ а^вимеле'ха сн~а и^е^ровоа'мля, сн~а ни'рова. не жена` ли еs връ'гла на'нь ё^лом#комъ жер#нова съ стњны`, и^ ё^рази е^го и^ ё'мре въ џаме'сњ. т^о почто` пристђпа'сте ко стњнњ. и^ речеши и^б^о и^ ра'бъ тво'и ё%рїя хет#џе'инъ, ё^бїенъ бы'сть и^ ё'мре”
22
22
καὶ ἐπορεύθη ὁ ἄγγελος ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ παρεγένετο καὶ ἀπήγγειλε τῷ Δαυὶδ πάντα, ὅσα ἀπήγγειλεν αὐτῷ ᾿Ιωὰβ πάντα τὰ ρήματα τοῦ πολέμου. καὶ ἐθυμώθη Δαυὶδ πρὸς ᾿Ιωὰβ καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἄγγελον· ἱνατί προσηγάγετε πρὸς τὴν πόλιν τοῦ πολεμῆσαι; οὐκ ᾔδειτε ὅτι πληγήσεσθε ἀπὸ τοῦ τείχους; τίς ἐπάταξε τὸν ᾿Αβιμέλεχ υἱὸν ῾Ιεροβάαλ; οὐχὶ γυνὴ ἔρριψεν ἐπ’ αὐτὸν κλάσμα μύλου ἀπὸ τοῦ τείχους καὶ ἀπέθανεν ἐν Θαμασί; ἱνατί προσηγάγετε πρὸς τὸ τεῖχος;
І$ и'де посо'лᲆ и^ѓ^а'вль къ цр~ю въ і^ерли'мъ. и^ прїиде и^ възвњсти дв~дђ вс^е е^ли'ко гл~а е^мђ и^ѓ^а'въ вс^я гл~ы бра'ни” И$ раꙁгнњ'вася дв~дъ на и^ѓ^а'ва. и^ рече дв~дъ къ послђ`. почто е^сте приближи'лися къ гра'дђ би'тися” Не вњ'дасте ли ја%ко ја%звенїю е^сть мно'гђ бы'ти съ стњны`. кт^о ё^би а^вимеле'ха сн~а и^е^ровоа'мля не жена л^и е^сть врᲆгла ка'мень жернова съ стњны`. и^ ё'мре въ џаме'сњ, и^ почто б^о приближи'стеся къ стњнњ`”
23
23
καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος πρὸς Δαυὶδ ὅτι ἐκραταίωσαν ἐφ’ ἡμᾶς οἱ ἄνδρες καὶ ἐξῆλθαν ἐφ᾿ ἡμᾶς εἰς τὸν ἀγρόν, καὶ ἐγενήθημεν ἐπ’ αὐτοὺς ἕως τῆς θύρας τῆς πύλης,
И$ рече посо'лъ къ дв~дђ, ја%ко ё^крышася на' ны мђжи і^ и^зыдо'ша на' ны на село`. и^ гони'хомъ я& до вра'тъ гра'да”
24
24
καὶ ἐτόξευσαν οἱ τοξεύοντες πρὸς τοὺς παῖδάς σου ἀπάνωθεν τοῦ τείχους, καὶ ἀπέθανον τῶν παίδων τοῦ βασιλέως, καί γε ὁ δοῦλος σου Οὐρίας ὁ Χετταῖος ἀπέθανε.
И$ стрњляша стрњ'лцы съ стњны` в ны`, и^ ё^стрᲇли'ша эT ѓ%троk цр~ьскихъ. и^ ё'рїю хет#џе'ина ё^би'ша”
25
25
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τὸν ἄγγελον· τάδε ἐρεῖς πρὸς ᾿Ιωάβ· μὴ πονηρὸν ἔστω ἐν ὀφθαλμοῖς σου τὸ ρῆμα τοῦτο, ὅτι ποτὲ μὲν οὕτως καὶ ποτὲ οὕτως φάγεται ἡ μάχαιρα· κραταίωσον τὸν πόλεμόν σου εἰς τὴν πόλιν καὶ κατάσπασον αὐτὴν καὶ κραταίωσον αὐτήν.
И$ рече дв~дъ къ послђ` си'це. да речеши къ и^ѓ^а'вђ, да не бђ'дет ти печа'ль преD ѓ^чи'ма словесе`. ја%ко ѓ%вогда си'це ѓ%вогда ѓ^на'ко бываеT сњчъ, и^ ё^крњпи бра'нь твою на граD, и^ раскопа и&”
26
26
καὶ ἤκουσεν ἡ γυνὴ Οὐρίου ὅτι ἀπέθανεν Οὐρίας ὁ ἀνὴρ αὐτῆς, καὶ ἐκόψατο τὸν ἄνδρα αὐτῆς.
И$ слыша жена` ё%рїина ја%ко ё^бїенъ бы'сть мђ'жъ е^я`. и^ рыдаше по мђжи свое^мъ, и^ пла'кася.
27
27
καὶ διῆλθε τὸ πένθος καὶ ἀπέστειλε Δαυίδ, καὶ συνήγαγεν αὐτὴν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἐγενήθη αὐτῷ εἰς γυναῖκα, καὶ ἔτεκεν αὐτῷ υἱόν. καὶ πονηρὸν ἐφάνη τὸ ρῆμα, ὃ ἐποίησε Δαυίδ, ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου.
і^ и^схожаше гла'съ пла'ча е^я`. и^ посла'въ дв~дъ приведе' ю в домъ сво'и и^ бы'сть е^мђ жена`. и^ роди е^мђ сн~ъ, и^ лђка'веn ја^ви'ся гл~ъ. и^же сътвори дв~дъ преD ѓ^чи'ма гн~има”
Κεφάλαιο 12
Глvа, в~і”
1
1
ΚΑΙ ἀπέστειλε Κύριος τὸν Νάθαν τὸν προφήτην πρὸς Δαυίδ, καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπεν αὐτῷ· δύο ἦσαν ἄνδρες ἐν πόλει μιᾷ, εἷς πλούσιος, καὶ εἷς πένης·
И$ посла` г~ь наџа'на пррoка къ дв~дђ. и^ внїиде к немђ, и^ рече е^мђ эTвњща'и м^и цр~ю нн~њ сђ'дъ и^ рече е^мђ. дв^а мђ'жа бњ'ста въ е^ді'номъ градњ. е^ді'нъ бога'тъ а^ дрђгїи ё^бо'гъ”
2
2
καὶ τῷ πλουσίῳ ἦν ποίμνια καὶ βουκόλια πολλὰ σφόδρα,
И$ ё^ бога'таго стада бя'хђ и^ бђи'воли мно'ѕи ѕњ'ло”
3
3
καὶ τῷ πένητι οὐδὲν ἀλλ’ ἢ ἀμνὰς μία μικρά, ἣν ἐκτήσατο καὶ περιεποίησατο καὶ ἐξέθρεψεν αὐτὴν καὶ ἡδρύνθη μετ’ αὐτοῦ καὶ μετὰ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐπὶ τὸ αὐτό, ἐκ τοῦ ἄρτου αὐτοῦ ἤσθιε καὶ ἐκ τοῦ ποτηρίου αὐτοῦ ἔπινε καὶ ἐν τῷ κόλπῳ αὐτοῦ ἐκάθευδε καὶ ἦν αὐτῷ ὡς θυγάτηρ·
А$ ё^ ё^бо'гаго не бњ` ничто'же. н^отокмо а%гница е^ді'на ма'ла, ю%же стя'жа и^ ё^строи ю&, и^ въскорми ю& и^ възрасте` с ни'мъ, и^ съ сн~омъ е^го въкђпњ. эT хлњба е^го ја^дя'ше, и^ эT ча'ши е^го пїя'ше. и^ на ло'нњ е^го почива'ше. и^ б^њ е^мђ ја%ко дщ^и”
4
4
καὶ ἦλθε πάροδος τῷ ἀνδρὶ τῷ πλουσίῳ, καὶ ἐφείσατο λαβεῖν ἐκ τῶν ποιμνίων αὐτοῦ καὶ ἐκ τῶν βουκολίων αὐτοῦ τοῦ ποιῆσαι τῷ ξένῳ ὁδοιπόρῳ τῷ ἐλθόντι πρὸς αὐτὸν καὶ ἔλαβε τὴν ἀμνάδα τοῦ πένητος καὶ ἐποίησεν αὐτὴν τῷ ἀνδρὶ τῷ ἐλθόντι πρὸς αὐτόν.
И$ прїиде нњкто` с пђти къ мђжђ бога'томђ. и^ не въсхотњ поя'ти эT стаD свои^хъ и^ эT бђи'волицъ свои^хъ на сътворе'нїе ѓ^бњ'дђ, пђтникђ пришеDшђ к немђ`, н^о поя'тᲆ а%гницђ ё^бога'го. и^ сътвори ѓ^бњ'дъ мђ'жђ пришеDшђ к немђ`”
5
5
καὶ ἐθυμώθη ὀργῇ Δαυὶδ σφόδρα τῷ ἀνδρί, καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Νάθαν· ζῇ Κύριος, ὅτι υἱὸς θανάτου ὁ ἀνὴρ ὁ ποιήσας τοῦτο
И$ разгнᲇвася гнњ'вомъ ѕњ'ло дв~дъ на мђ'жа того`. и^ рече дв~дъ къ наџа'нђ, жиv г~ь ја%ко достои'нъ е^сть мђж'ъ то'й смр~ти сᲆтвори'выи т^о”
6
6
καὶ τὴν ἀμνάδα ἀποτίσει ἑπταπλασίονα, ἀνθ’ ὧν ὅτι ἐποίησε τὸ ρῆμα τοῦτο καὶ περὶ οὗ οὐκ ἐφείσατο.
И$ а'гницђ въꙁврати'ть сђгђбъ сеDморице'ю, понеже е^сть сътвори'лъ си'це. и^ ѓ^ неMже не въсхотњ`”
7
7
καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς Δαυίδ· σὺ εἶ ὁ ἀνὴρ ὁ ποιήσας τοῦτο· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ἐγώ εἰμι ὁ χρίσας σε εἰς βασιλέα ἐπὶ ᾿Ισραήλ, καὶ ἐγώ εἰμι ἐρρυσάμην σε ἐκ χειρὸς Σαοὺλ
И$ рече наџа'нъ къ дв~дђ. т^ы е^си чл~къ сᲆтвори'выи с^е, се же т^ы гл~етъ г~ь б~ъ і^и^л~евъ, а%ꙁᲆ е^смь пома'заX т^я на црsтво въ і^и^л~и. а%зъ и^ꙁбави'хъ т^я и^ꙁ рђки` саё'ловы”
8
8
καὶ ἔδωκά σοι τὸν οἶκον τοῦ κυρίου σου καὶ τὰς γυναῖκας τοῦ κυρίου σου ἐν τῷ κόλπῳ σου καὶ ἔδωκά σοι τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα· καὶ εἰ μικρόν ἐστι, προσθήσω σοι κατὰ ταῦτα.
И$ дахъ т^и до'мъ г~а твое^го и^ жены` господи'на твое^го в ло'нотвое` и^ да'хъ т^и до'мъ і^и^л~евъ і^ё'динъ” и^ли т^и ма'лот^о е^сᲄь да ти приложђ` к си'мъ и^ е^ще`”
9
9
τί ὅτι ἐφαύλισας τὸν λόγον Κυρίου τοῦ ποιῆσαι τὸ πονηρὸν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ; τὸν Οὐρίαν τὸν Χετταῖον ἐπάταξας ἐν ρομφαίᾳ καὶ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ ἔλαβες σεαυτῷ εἰς γυναῖκα καὶ αὐτὸν ἀπέκτεινας ἐν ρομφαίᾳ υἱῶν ᾿Αμμών.
И$ чт^о ја%ко ѓ^скверни сло'во гн~е, е^же сътвори` лђка'вое преD ѓ^чи'ма е^го. ё%рїю б^о хет#џе'я ё^би` ѓ^рђжїемᲆ и^ женђ е^го поя'тъ себњ` вᲆ женђ. и^ того ё%рїю ё^би` сн~ъ аMмонь ѓ^рђжїемъ”
10
10
καὶ νῦν οὐκ ἀποστήσεται ρομφαία ἐκ τοῦ οἴκου σου ἕως αἰῶνος ἀνθ’ ὧν ὅτι ἐξουδένωσάς με καὶ ἔλαβες τὴν γυναῖκα τοῦ Οὐρίου τοῦ Χετταίου τοῦ εἶναί σοι εἰς γυναῖκα.
И нн~њ да не эTстђ'пит# ѓ^рђжїе эT до'мђ твое^го до' вᲇка. зане` ё^ничи'жи м^я и^ поя'тъ женђ` ё%рїя хет#џе'я въ женђ себњ`”
11
11
τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω ἐπὶ σὲ κακὰ ἐκ τοῦ οἴκου σου καὶ λήψομαι τὰς γυναῖκάς σου κατ’ ὀφθαλμούς σου καὶ δώσω τῷ πλησίον σου, καὶ κοιμηθήσεται μετὰ τῶν γυναικῶν σου ἐναντίον τοῦ ἡλίου τούτου·
Си'це глеT г~ь с^е а%зъ вᲆставлю` ѕл^о эT до'мђ твое^го. и^ разда'мъ жены` твоя преD ѓ^чи'ма твои'ма. и^ дамъ ближниM твоиM и лягђтъ со жена'ми твои'ми предᲆ сл~нцемъ си'мъ”
12
12
ὅτι σὺ ἐποίησας κρυβῇ, κἀγὼ ποιήσω τὸ ρῆμα τοῦτο ἐναντίον παντὸς ᾿Ισραὴλ καὶ ἀπέναντι τοῦ ἡλίου τούτου.
ЈА/кот^ы сᲆтвори` въ та'инњ. и^ а'зъ сътворю` гл~ъ се'й преD всњмъ і^и^л~емъ, и^ преD слн~цемъ си'мъ”
13
13
καὶ εἶπε Δαυὶδ τῷ Νάθαν· ἡμάρτηκα τῷ Κυρίῳ. καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς Δαυίδ· καὶ Κύριος παρεβίβασε τὸ ἁμάρτημά σου, οὐ μὴ ἀποθάνῃς·
И$ рече дв~дъ къ наџа'нђ. съгрњши'хъ къ г~ђ мое^мђ, и^ рече наџаn къ дв~дђ. г~ь эTја%тъ съгрњшенїе твое эT тебе` не и%маши ё%мрети”
14
14
πλὴν ὅτι παροργίζων παρώργισας τοὺς ἐχθροὺς Κυρίου ἐν τῷ ρήματι τούτῳ, καί γε ὁ υἱός σου ὁ τεχθείς σοι θανάτῳ ἀποθανεῖται.
Токмо ја%ко ѓ^стря` и^ꙁᲆѓ^стрю` врагы` твоя гла'сомъ си'мᲆ. и^ с^е сн~ъ тво'и рожде'ися эT тебе`, смр~тїю ё%мреT”
15
15
καὶ ἀπῆλθε Νάθαν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ ἔθραυσε Κύριος τὸ παιδίον, ὃ ἔτεκεν ἡ γυνὴ Οὐρίου τοῦ Χετταίου τῷ Δαυίδ, καὶ ἠρρώστησε.
И$ эTи'де наџа'нъ в до'мъ свои. и^ съкрђши г~ь дњтищъ. и^же роди` жена` ё%рїина дв~дђ и^ разболњ'ся”
16
16
καὶ ἐζήτησε Δαυὶδ τὸν Θεὸν περὶ τοῦ παιδαρίου, καὶ ἐνήστευσε Δαυὶδ νηστείαν καὶ εἰσῆλθε καὶ ηὐλίσθη ἐν σάκκῳ ἐπὶ τῆς γῆς.
И$ взыска` дв~дъ г~а ѓ^ дᲇтищи. и^ постися двDъ по'стомъ. и^ ѓ^блекъся въ врњтище лежа'ше ниw на земли`”
17
17
καὶ ἀνέστησαν ἐπ’ αὐτὸν οἱ πρεσβύτεροι τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἐγεῖραι αὐτὸν ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἠθέλησε καὶ οὐ συνέφαγεν αὐτοῖς ἄρτον.
И$ внидо'ша к немђ` ста'рцы до'мђ е^го. въздви'гнђти и& эT земля` хотя'ше и^ не хотя'ше въста'ти. и^ не въкђси с ни'ми хлњба”
18
18
καὶ ἐγένετο ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ καὶ ἀπέθανε τὸ παιδάριον· καὶ ἐφοβήθησαν οἱ δοῦλοι Δαυὶδ ἀναγγεῖλαι αὐτῷ ὅτι τέθνηκε τὸ παιδάριον, ὅτι εἶπαν· ἰδοὺ ἐν τῷ τὸ παιδάριον ἔτι ζῆν ἐλαλήσαμεν πρὸς αὐτόν, καὶ οὐκ εἰσήκουσε τῆς φωνῆς ἡμῶν· καὶ πῶς εἴπωμεν πρὸς αὐτὸν ὅτι τέθνηκε τὸ παιδάριον; καὶ ποιήσει κακά.
И$ ја%ко бы'сть дн~ь, з~. и^ ё'мре ѓ^тро'ча. и^ въꙁбоя'шася раби' двд~ви повњ'дати е^мђ ја%ко ё%мре ѓ^тро'ча. рњша б^о е^ще` бя'ше ѓ%троча жи'во, и^ не послђша гла'са на'шего. т^о ка'ко нн~њ речем# к немђ. ја%ко ё%мре ѓ^тро'ча, и^ сътвори'тъ ѕл^о”
19
19
καὶ συνῆκε Δαυὶδ ὅτι οἱ παῖδες αὐτοῦ ψιθυρίζουσι, καὶ ἐνόησε Δαυὶδ ὅτι τέθνηκε τὸ παιδάριον· καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· εἰ τέθνηκε τὸ παιδάριον; καὶ εἶπαν· τέθνηκε.
И$ разђмњ двд~ъ ја%ко ѓ%троцы е^го скорбя'хђ. и^ ё^вњда ја%ко ё%мре ѓ^тро'ча. и^ рече двд~ъ ѓ%трокомъ свои^мъ, ё%мре л^и ѓ^тро'ча. и^ рњша ё%мре”
20
20
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ ἐκ τῆς γῆς καὶ ἐλούσατο καὶ ἠλείψατο καὶ ἤλλαξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ· καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ᾔτησεν ἄρτον φαγεῖν καὶ παρέθηκαν αὐτῷ ἄρτον, καὶ ἔφαγε.
И$ въстаv двд~ъ эT земля` и^ ё^мы'ся. і^ и^ꙁмњни` ри'зы своя`. и^ вни'де в до'мъ бж~їи и^ поклони'ся е^мђ. и^ възвра'щся в доM сво'и. и^ проси` ја%сти хлњба. и^ преDложи'ша е^мђ ја^сти хлњ'бы”
21
21
καὶ εἶπαν οἱ παῖδες αὐτοῦ πρὸς αὐτόν· τί τὸ ρῆμα τοῦτο, ὃ ἐποίησας ἕνεκα τοῦ παιδαρίου; ἔτι ζῶντος ἐνήστευες καὶ ἔκλαιες καὶ ἠγρύπνεις, καὶ ἡνίκα ἀπέθανε τὸ παιδάριον, ἀνέστης καὶ ἔφαγες ἄρτον καὶ πέπωκας;
И$ рњшA ѓ%троцы е^го к немђ. чт^о сътвори` ѓ^троча'ти ра'ди. ја%ко е^ще` сђ'щђ ѓ^троча'ти жи'вђ. посᲄя'шеся и^ пла'кашеся и^ бдя'ше. и^ ја%ко ё%мре ѓ^тро'ча. и^ т^ы въста'в# и^ я^дя` хлњб# и^ питᲆ”
22
22
καὶ εἶπε Δαυίδ· ἐν τῷ τὸ παιδάριον ἔτι ζῆν ἐνήστευσα καὶ ἔκλαυσα, ὅτι εἶπα· τίς οἶδεν εἰ ἐλεήσει με Κύριος καὶ ζήσεται τὸ παιδάριον;
И$ рече двд~ъ е^гда б^њ ѓ^тро'ча жи'во, пости'хъся и^ пла'кахся, ја%ко рњхъ кт^о вњсть поми'лђетᲆ л^и мя г~ь, и^ жи'во бђ'детъ ѓ^тро'ча”
23
23
καὶ νῦν τέθνηκεν· ἱνατί τοῦτο ἐγὼ νηστεύω; μὴ δυνήσομαι ἐπιστρέψαι αὐτὸν ἔτι; ἐγὼ πορεύσομαι πρὸς αὐτόν, καὶ αὐτὸς οὐκ ἀναστρέψει πρός με.
И$ нн~њ ё%же ё%мре, да почто мн^њ ё%же пости'тися. е^да могђ` въꙁъврати'ти и& ктомђ`. а%зъ б^о и%мам# и^ти` к немђ, а^ то'й не въꙁвратиTся къ мнњ`”
24
24
καὶ παρεκάλεσε Δαυὶδ Βηρσαβεὲ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ εἰσῆλθε πρὸς αὐτὴν καὶ ἐκοιμήθη μετ’ αὐτῆς καὶ συνέλαβε καὶ ἔτεκεν υἱόν, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ Σαλωμών, καὶ Κύριος ἠγάπησεν αὐτόν.
И$ призва` двд~ъ вирсавїю женђ` свою. и^ внїиде с не'ю в ло'жницђ свою, и^ ля'же с не'ю, и^ зача'тъ въ чре'вњ вирса'вїя, и^ роди` сн~а и^ нарече и^мя е^мђ соло'монъ и^ г~ь възлюби` и&”
25
25
καὶ ἀπέστειλεν ἐν χειρὶ Νάθαν τοῦ προφήτου, καὶ ἐκάλεσε τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Ιεδεδί, ἕνεκεν Κυρίου.
И$ пђсти` рђко'ю наџа'на пррoка и^ нареq и%мя е^мђ и^е^д#де'ди. поне'же прїя'тъ сло'во гн~е”
26
26
Καὶ ἐπολέμησεν ᾿Ιωὰβ ἐν Ραββὰθ υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ κατέλαβε τὴν πόλιν τῆς βασιλείας.
И$ побњди` и^ѓ^а'въ въ раvвва'те сн~ы а^м#моня, и^ прїя'тъ граD црsтва”
27
27
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰβ ἀγγέλους πρὸς Δαυὶδ καὶ εἶπεν· ἐπολέμησα ἐν Ραββὰθ καὶ κατελαβόμην τὴν πόλιν τῶν ὑδάτων·
И$ посла` и^ѓ^а'въ послы` къ двд~ђ, и^ ре'че побњди'хся ѓ^ равва'џњ и^ эTја%хъ во'дђ градђ”
28
28
καὶ νῦν συνάγαγε τὸ κατάλοιπον τοῦ λαοῦ καὶ παρέμβαλε ἐπὶ τὴν πόλιν καὶ προκαταλαβοῦ αὐτήν, ἵνα μὴ προκαταλάβωμαι ἐγὼ τὴν πόλιν καὶ κληθῇ τὸ ὄνομά μου ἐπ’ αὐτήν.
И$ нн~њ съвокђпи` ѓ^ста'нокъ людїи, и^ прїиди къ гра'дђ, и^ прїими е^го да не а%ꙁъ преимђ граD, и^ наречеTся и%мя мое в неM”
29
29
καὶ συνήγαγε Δαυὶδ πάντα τὸν λαὸν καὶ ἐπορεύθη εἰς Ραββὰθ καὶ ἐπολέμησεν ἐν αὐτῇ καὶ κατελάβετο αὐτήν.
И$ собра` двд~ъ вс^я лю'ди и%де въ равваg и^ въполчи'ся на'нь и^ прїя'т# и&”
30
30
καὶ ἔλαβε τὸν στέφανον Μολχὸμ τοῦ βασιλέως αὐτῶν ἀπὸ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ, καὶ ὁ σταθμὸς αὐτοῦ τάλαντον χρυσίου καὶ λίθου τιμίου, καὶ ἦν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς Δαυίδ· καὶ σκῦλα τῆς πόλεως ἐξήνεγκε πολλὰ σφόδρα.
И$ взяT вњнецъ молхо'я цр~я и^хъ съ главы` е^го, тала'нтъ зла'та мњра е^го, эT ка'менїа дра'га, и^ на главњ` двд~вњ б^њ прsно, и^ коры'сть и^знесе` и^з гра'да того мно'гђ ѕњ'ло”
31
31
καὶ τὸν λαὸν τὸν ὄντα ἐν αὐτῇ ἐξήγαγε καὶ ἔθηκεν ἐν τῷ πρίονι καὶ ἐν τοῖς τριβόλοις τοῖς σιδηροῖς καὶ ὑποτομεῦσι σιδηροῖς καὶ διήγαγεν αὐτοὺς διὰ τοῦ πλινθείου· καὶ οὕτως ἐποίησε πάσαις ταῖς πόλεσιν υἱῶν ᾿Αμμών. καὶ ἐπέστρεψε Δαυὶδ καὶ πᾶς ὁ λαὸς εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
И$ лю'ди сђщая в не'мъ и^зведе`, и^ приста'ви къ пилаM и^ къ три зђ'бомъ желњзныM и^миже эTсњка'ют# ка'менїе, и^ къ творя'щиM желњ'зо, и^ къ творя'щимъ пли'нџы превожда'ше, и^ та'ко сътвори` всMњ гра'домъ сн~овъ а^м#мо'нь, и^ възврати'ся двд~ъ и^ ве'сь і^и^л~ь въ і^ерsлиM”
Κεφάλαιο 13
Глvа, г~і”
1
1
ΚΑΙ ἐγενήθη μετὰ ταῦτα καὶ τῷ ᾿Αβεσσαλὼμ υἱῷ Δαυὶδ ἀδελφὴ καλὴ τῷ εἴδει σφόδρα, καὶ ὄνομα αὐτῇ Θημάρ, καὶ ἠγάπησεν αὐτὴν ᾿Αμνὼν υἱὸς Δαυίδ.
И$ бы'сть по си'хъ и^ ё^ а^весало'ма сн~а дв~два. б^њ сестра` взо'рђ добра` ѕњло. и%мя же б^њ е'и џама'рь. и^ възлюби` ю& а^м#мо'нъ сн~ъ дв~двъ” И$ та'ко
2
2
καὶ ἐθλίβετο ᾿Αμνὼν ὥστε ἀρρωστεῖν διὰ Θημὰρ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ, ὅτι παρθένος ἦν αὕτη, καὶ ὑπέρογκον ἐν ὀφθαλμοῖς ᾿Αμνὼν τοῦ ποιῆσαί τι αὐτῇ.
скорбя'ше а^м#мо'нъ. ја%ко и^ разболњ'ся ѕњ'ло сестры` е^го ра'ди џамары ја%ко дв~ою бя'ше сїя. и^ бя'ше при'сно преD ѓ^чи'ма а^м#мо'нема хоти'ма ја%коже и^мњти ю&”
3
3
καὶ ἦν τῷ ᾿Αμνὼν ἑταῖρος, καὶ ὄνομα αὐτῷ ᾿Ιωναδάβ, υἱὸς Σαμαὰ τοῦ ἀδελφοῦ Δαυίδ· καὶ ᾿Ιωναδὰβ ἀνὴρ σοφὸς σφόδρα.
И$ б^њ а^м#мо'нђ бра'тђ ча'дь. и%мя е^мђ, і^ѓ^а^нада'въ сн~ъ самаи'нъ, бра'та двд~ва. і^ѓ^а^нада'въ б^њ мђжъ мђ'дръ ѕњ'ло.
4
4
καὶ εἶπεν αὐτῷ· τί σοι ὅτι σὺ οὕτως ἀσθενής, υἱὲ τοῦ βασιλέως, τὸ πρωΐ πρωΐ; οὐκ ἀπαγγέλλεις μοι; καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Αμνών· Θημὰρ τὴν ἀδελφὴν ᾿Αβεσσαλὼμ τοῦ ἀδελφοῦ μου ἐγὼ ἀγαπῶ.
И$ ре'че е^мђ і^ѓ^а^нада'въ что` т^и ја^кота'ко боли'ши сн~ђ цр~евъ, не възвњща'еши м^и ё'тро ё'тро” И$ рече е^мђ а^м#мо'нъ џама'рђ сестрђ` а^весало'млю бра'та свое^го а^ꙁъ люблю`”
5
5
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιωναδάβ· κοιμήθητι ἐπὶ τῆς κοίτης σου καὶ μαλακίσθητι, καὶ εἰσελεύσεται ὁ πατήρ σου τοῦ ἰδεῖν σε, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτόν· ἐλθέτω δὴ Θημὰρ ἡ ἀδελφή μου καὶ ψωμισάτω με καὶ ποιησάτω κατ’ ὀφθαλμούς μου βρῶμα, ὅπως ἴδω καὶ φάγω ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῆς.
И$ ре'че е^мђ і^ѓ^а^нада'въ. ля'зи на посте'ли свое'и и^ разболи'ся. и^ вни'дет# эTц~ъ ви'дњти тебе`. и^ рече'ши к не'мђ да прїидетъ ё^бо џама'рь сестра` моя`. и^ да м^и да'сть ја%сти. и^ да сътвори'тъ преD ѓ^чи'ма мои'ма ја%дь. и^ да ви'дњвъ негли` мощи` начнђ` вкђси'ти эT рђки` е^я`”
6
6
καὶ ἐκοιμήθη ᾿Αμνὼν καὶ ἠρρώστησε, καὶ εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺς ἰδεῖν αὐτόν, καὶ εἶπεν ᾿Αμνὼν πρὸς τὸν βασιλέα· ἐλθέτω δὴ Θημὰρ ἡ ἀδελφή μου πρός με καὶ κολλυρισάτω ἐν ὀφθαλμοῖς μου δύο κολλυρίδας, καὶ φάγομαι ἐκ τῆς χειρὸς αὐτῆς.
И$ ѓ^бъле'же а^м#моn и^ разболњ'ся. и^ вни'де цр~ь ви'дњти е^го. и^ рече а^м#мо'нъ къ цр~ю. да прїидетъ ё%бо џама'рь сестра` моя къ мн^њ, и^ да и^спече'тъ м^и дв^њ ча'сᲄи мя'снњ преD ѓ^чи'ма мои'ма. да бы'хъ ја%лъ эT рђкђ е^я`”
7
7
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ πρὸς Θημὰρ εἰς τὸν οἶκον λέγων· πορεύθητι δὴ εἰς τὸν οἶκον τοῦ ἀδελφοῦ σου καὶ ποίησον αὐτῷ βρῶμα.
И$ посла` дв~дъ къ џама'рњ в до'мъ гл~я. и^ди` нн~њ в доM а^м#мона бра'та свое^го, и^ сътвори` е^мђ ја%дь”
8
8
καὶ ἐπορεύθη Θημὰρ εἰς τὸν οἶκον ᾿Αμνὼν ἀδελφοῦ αὐτῆς, καὶ αὐτὸς κοιμώμενος. καὶ ἔλαβε τὸ σταῖς καὶ ἐφύρασε καὶ ἐκολλύρισε κατ’ ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ ἥψησε τὰς κολλυρίδας·
І$ и'де џама'рь в до'мъ а^м#мо'нь бра'та свое^го. и^ то'и лежа'ше и^ взя'тъ тђ'къ. и^ потща'вши ё^стро'и преD ѓ^чи'ма е^го. и^спече` ѓ%бњ ча'сти мя'снњ
9
9
καὶ ἔλαβε τὸ τήγανον καὶ κατεκένωσεν ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἠθέλησε φαγεῖν. καὶ εἶπεν ᾿Αμνών· ἐξαγάγετε πάντα ἄνδρα ἀπὸ ἐπάνωθέν μου· καὶ ἐξήγαγον πάντα ἄνδρα ἐπάνωθεν αὐτοῦ.
въ сковрадњ`” І$ и^зложи` я& на блю'до преD не'го, и^ не въсхоᲄњ ја%сти. и^ рече а^м#мо'нъ и^жденњте вс^я мђжа. и^же сђть наD м^я пришли`. і^ и^згна'ша вс^я мђжа, и^же бњша пришли` над о'нь”
10
10
καὶ εἶπεν ᾿Αμνὼν πρὸς Θημάρ· εἰσένεγκε τὸ βρῶμα εἰς τὸ ταμιεῖον, καὶ φάγομαι ἐκ τῆς χειρός σου. καὶ ἔλαβε Θημὰρ τὰς κολλυρίδας, ἃς ἐποίησε, καὶ εἰσήνεγκε τῷ ᾿Αμνὼν ἀδελφῷ αὐτῆς εἰς τὸν κοιτῶνα
И$ рече аMмоn къ џама'рњ. внеси` м^и ја%дь внђтренюю клњть, и^ ја%мъ эT рђкђ твое'ю. и^ взя'тъ џама'рь ча'сть в рђ'кђ, юy б^њ и^спекла`. и^ внесе` а^м#мо'нђ братђ с^и въ внђтренюю клњть”
11
11
καὶ προσήγαγεν αὐτῷ τοῦ φαγεῖν, καὶ ἐπελάβετο αὐτῆς καὶ εἶπεν αὐτῇ· δεῦρο κοιμήθητι μετ’ ἐμοῦ, ἀδελφή μου.
И$ предъста'ви е^мђ да ја%сть. і^ и'мъ ю& рече е'й ля'зи со мною се'стро моя`”
12
12
καὶ εἶπεν αὐτῷ· μή, ἀδελφέ μου· μὴ ταπεινώσῃς με, διότι οὐ ποιηθήσεται οὕτως ἐν ᾿Ισραήλ, μὴ ποιήσῃς τὴν ἀφροσύνην ταύτην·
И$ реq е^мђ џама'рь. н^и брате мо'и и^ не погђби` мене`. поне'же не сътвори'тся си'це въ і^и^л~и. не сътвори` безђмїя сего”
13
13
καὶ ἐγὼ ποῦ ἀποίσω τὸ ὄνειδός μου; καὶ σὺ ἔσῃ ὡς εἷς τῶν ἀφρόνων ἐν ᾿Ισραήλ· καὶ νῦν λάλησον δὴ πρὸς τὸν βασιλέα, ὅτι οὐ μὴ κωλύσῃ με ἀπὸ σοῦ.
И$ а'зъ ка'мо де'жђ безче'стїе мое`, и^ т^ы бђ'деши съ безђмными въ і^и^л~и. и^ нн~њ ё^же гл~и къ цр~ю, да не эTлђчи'тъ мене` эT тебе`.
14
14
καὶ οὐκ ἠθέλησεν ᾿Αμνὼν τοῦ ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς αὐτῆς καὶ ἐκραταίωσεν ὑπὲρ αὐτὴν καὶ ἐταπείνωσεν αὐτὴν καὶ ἐκοιμήθη μετ’ αὐτῆς.
и^ не вᲆсхотњ` а^м#мо'нъ послђш'ати гла'са е^я`. і^ и'мъ ю& ля'же с не'ю.
15
15
καὶ ἐμίσησεν αὐτὴν ᾿Αμνὼν μῖσος μέγα σφόδρα, ὅτι μέγα τὸ μῖσος, ὃ ἐμίσησεν αὐτὴν ὑπὲρ τὴν ἀγάπην, ἣν ἠγάπησεν αὐτήν. καὶ εἶπεν αὐτῇ ᾿Αμνών· ἀνάστηθι καὶ πορεύου.
и^ възненавњ'дњ ю& эTто'лњ а^м#мо'нъ. нена'вистїю вели'кою ѕњ'ло. ја%ко ве'лїемᲆ възненавњдњ'нїемᲆ възненавидњ` ю& паче любве` е^ю'же любля'ше ю&. и^ реq е'й а^м#мо'нъ, въста'ни и^ эTи^ди`”
16
16
καὶ εἶπεν αὐτῷ Θημάρ· μή, ἀδελφέ, ὅτι μεγάλη ἡ κακία ἡ ἐσχάτη ὑπὲρ τὴν πρώτην, ἣν ἐποίησας μετ’ ἐμοῦ τοῦ ἐξαποστεῖλαί με. καὶ οὐκ ἠθέλησεν ᾿Αμνὼν ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς αὐτῆς.
И$ рече е^мђ џама'рь. н^и бра'те ја^ко зло'ба бо'лши е^сть послњ'дняя па'че прь'выя. ю%же сътвори` со мно'ю, е^же эTпђсти'ти мене`, и^ не хотя'ше а^м#мо'нъ слы'шаᲄи гла'са е^я`”
17
17
καὶ ἐκάλεσε τὸ παιδάριον αὐτοῦ τὸν προεστηκότα τοῦ οἴκου καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἐξαποστείλατε δὴ ταύτην ἀπ’ ἐμοῦ ἔξω καὶ ἀπόκλεισον τὴν θύραν ὀπίσω αὐτῆς.
Призва` ѓ%трока свое^го, дръжа'щаго доM е^го, и^ рече е^мђ и^спђсти` ё^бо во'нъ сїю эT ме'не, и^ заключи` две'ри, да не вни'дет#”
18
18
καὶ ἐπ’ αὐτῆς ἦν χιτὼν καρπωτός, ὅτι οὕτως ἐνεδιδύσκοντο αἱ θυγατέρες τοῦ βασιλέως αἱ παρθένοι τοὺς ἐπενδύτας αὐτῶν· καὶ ἐξήγαγεν αὐτὴν ὁ λειτουργὸς αὐτοῦ ἔξω καὶ ἀπέκλεισε τὴν θύραν ὀπίσω αὐτῆς.
И$ б^њ ри'за на не'и дђгна'та, ја%коᲄакђ ри'зђ ноша'хђ дще'ри цр~я, сђщая дв~ица, и^ такїи ѓ^скри'лы ноша'хђ, і^ и^згна` ю& во'нъ слђга` е^го, и^ затвори` две'ри за не'ю.
19
19
καὶ ἔλαβε Θημὰρ σποδὸν καὶ ἐπέθηκεν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆς καὶ τὸν χιτῶνα τὸν καρπωτὸν τὸν ἐπ’ αὐτῆς διέρρηξε καὶ ἐπέθηκε τὰς χεῖρας αὐτῆς ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆς καὶ ἐπορεύθη πορευομένη καὶ κράζουσα.
И$ взе'мши џама'рь по'пелъ насы'па на главђ` с^и, и^ ѓ^де'ждђ дђгна'тђ, и^ ю'же ноша'ше све'рже с# себе`, и^ възложи` рђцњ свои` на главђ` свою, и^ рњ'ющися и^дя'ше, и^ въпїя'ше”
20
20
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν ᾿Αβεσσαλὼμ ὁ ἀδελφὸς αὐτῆς· μὴ ᾿Αμνὼν ὁ ἀδελφός σου ἐγένετο μετὰ σοῦ; καὶ νῦν, ἀδελφή μου, κώφευσον, ὅτι ἀδελφός σού ἐστι· μὴ θῇς τὴν καρδίαν σου τοῦ λαλῆσαι τὸ ρῆμα τοῦτο. καὶ ἐκάθισε Θημὰρ χηρεύουσα ἐν τῷ οἴκῳ ᾿Αβεσσαλὼμ τοῦ ἀδελφοῦ αὐτῆς.
И$ рече к не'и а^весоло'мъ бра'тъ ея`, еда а^м#мо'нъ бра'тъ тво'и бы'сть с тобо'ю, т^о и^ нн~њ се'стро ё^молча'и ја%ко бра'тъ е^сть, и^ не полага'и с^и на срDцы ја%ко гл~ати словеса` с^и, и^ сᲇде џама'рь вдовђ'ющи и^ молча'щи в домђ` а^весоло'ма бра'та свое^го”
21
21
καὶ ἤκουσεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ πάντας τοὺς λόγους τούτους καὶ ἐθυμώθη σφόδρα· καὶ οὐκ ἐλύπησε τὸ πνεῦμα ᾿Αμνὼν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ, ὅτι ἠγάπα αὐτόν, ὅτι πρωτότοκος αὐτοῦ ἦν.
И$ слы'ша дв~дъ цр~ь словеса` с^и и^ разгнњ'вася ѕњло” И$ не поскорбњ` дш~ею ѓ^ а^м#мо'нњ сн~њ свое^мъ, поне'же любля'ше е^го ја%ко прьве'нецъ б^њ е^мђ,
22
22
καὶ οὐκ ἐλάλησεν ᾿Αβεσσαλὼμ μετὰ ᾿Αμνὼν ἀπὸ πονηροῦ ἕως ἀγαθοῦ,ὅτι ἐμίσει ᾿Αβεσσαλὼμ τὸν ᾿Αμνὼν ἐπὶ λόγου, οὗ ἐταπείνωσε Θημὰρ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ.
и^ не гл~а а^весоло'мъ эTто'лњ съ а^м#мо'ном# ни ѓ^ до'брњ ни ѓ^ ѕлњ`, поне'же възненави'дњ а^весоло'мъ а^м#мо'на, того ра'ди поне'же бя'ше џама'рь сестрђ` е^го нарђга'лъ”
23
23
Καὶ ἐγένετο εἰς διετηρίδα ἡμερῶν καὶ ἦσαν κείροντες τῷ ᾿Αβεσσαλὼμ ἐν Βελασὼρ τῇ ἐχόμενα ᾿Εφραίμ, καὶ ἐκάλεσεν ᾿Αβεσσαλὼμ πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως.
И$ бы'сть ми'мошеDшимъ дн~емъ мно'гимъ, и^ бњша стригђще ѓ%вца а^весоло'мови раби`, в# веласо'рњ въ ѓ%бласᲄи е^фре'мли, и^ призва` а^весоло'мъ вс^я сн~ы цр~я”
24
24
καὶ ἦλθεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἶπεν· ἰδοὺ δὴ κείρουσι τῷ δούλῳ σου, πορευθήτω δὴ ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ μετὰ τοῦ δούλου σου.
И$ прїиде а^весоло'мъ къ цр~ю, и^ рече с^е нн~њ стригђтъ раби` твои`, т^о дабы` ше'лъ цр~ь и^ ѓ%троцы е^го с ни'мъ къ мн^њ рабђ свое^мђ”
25
25
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· μὴ δή, υἱέ μου, μὴ πορευθῶμεν πάντες ἡμεῖς, καὶ οὐ μὴ καταβαρυνθῶμεν ἐπὶ σέ. καὶ ἐβιάσατο αὐτόν, καὶ οὐκ ἠθέλησε τοῦ πορευθῆναι καὶ εὐλόγησεν αὐτόν.
И$ рече цр~ь къ а^весоло'мђ сн~ђ свое^мђ, н^и сн~ђ мо'и не и%демъ вс^и, да т^и не сътвори'мъ тя'жка, и^ нђжда'ше и&, и^ не хотя'ше цр~ь и^ти`, и^ блsви и&”
26
26
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς αὐτόν· καὶ εἰ μή, πορευθήτω δὴ μεθ’ ἡμῶν ᾿Αμνὼν ὁ ἀδελφός μου. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ἱνατί πορευθῇ μετὰ σοῦ;
И$ рече а^весоло'мъ, т^о да и'детъ поне` а^м#мо'нъ бра'тъ мои, и^ рече е^мђ цр~ь т^о да почто` и'детъ с тобо'ю а^м#мо'нъ”
27
27
καὶ ἐβιάσατο αὐτὸν ᾿Αβεσσαλώμ, καὶ ἀπέστειλε μετ’ αὐτοῦ τὸν ᾿Αμνὼν καὶ πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως. καὶ ἐποίησεν ᾿Αβεσσαλὼμ πότον κατὰ τὸν πότον τοῦ βασιλέως.
И$ нђжа'ше и& а^весоло'мъ, и^ пђсти` с нимъ а^м#мо'на, и^ вс^я сн~ы цр~я” И$ сътвори` а^весоло'мъ пи'ръ ја%коже тво'ритъ пи'ръ цр~ь,
28
28
καὶ ἐνετείλατο ᾿Αβεσσαλὼμ τοῖς παιδαρίοις αὐτοῦ λέγων· ἴδετε ὡς ἂν ἀγαθυνθῇ ἡ καρδία ᾿Αμνὼν ἐν τῷ οἴνῳ καὶ εἴπω πρὸς ὑμᾶς· πατάξατε τὸν ᾿Αμνών, καὶ θανατώσατε αὐτόν· μὴ φοβηθῆτε, ὅτι οὐχὶ ἐγώ εἰμι ὁ ἐντελλόμενος ὑμῖν; ἀνδρίζεσθε καὶ γίνεσθε εἰς υἱοὺς δυνάμεως.
и^ заповњда а^весоло'мъ ѓ%трокомъ свои^мъ гл~я, ви'дите е^гда` възблажа'етъ срDце а^м#мо'не и^ рекђ ва'мъ ё^бїите а^ммо'на до сме'рти, и^ не ё^бо'итеся а%з# б^о повелњва'ю ваM, мђжа'итеся и^ бђдете въ сн~ы си'лны”
29
29
καί ἐποίησαν τὰ παιδάρια ᾿Αβεσσαλὼμ τῷ ᾿Αμνὼν καθὰ ἐνετείλατο αὐτοῖς ᾿Αβεσσαλώμ. καὶ ἀνέστησαν πάντες οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέως καὶ ἐπεκάθισαν ἀνὴρ ἐπὶ τὴν ἡμίονον αὐτοῦ καὶ ἔφυγαν.
И$ сътвори'ша ѓ%троцы а^весоло'мли а^ммо'нђ, ја%коже ꙁаповњ'да и'мъ а^весоло'мъ и^ ё^би'ша и&, и^ въста'ша сн~ове цр~ви и^ всњде ко'жDо на мща` свое` и^ бњжаша”
30
30
καὶ ἐγένετο αὐτῶν ὄντων ἐν τῷ ὁδῷ καὶ ἡ ἀκοὴ ἦλθε πρὸς Δαυὶδ λέγων· ἐπάταξεν ᾿Αβεσσαλὼμ πάντας τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως, καὶ οὐ κατελείφθη ἐξ αὐτῶν οὐδὲ εἷς.
И$ бы'сть сђщемъ и'мъ на пђти`, слђхъ до'иде дв~да гл~я, и^зби` а^весоло'мъ вс^я сн~ы цр~евы, и^ не и^ꙁбы` эT ни'хъ ни е^ді'н
31
31
καὶ ἀνέστη ὁ βασιλεὺς καὶ διέρρηξε τὰ ἱμάτια αὐτοῦ καὶ ἐκοιμήθη ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ οἱ περιεστῶτες αὐτῷ διέρρηξαν τὰ ἱμάτια αὐτῶν.
же” И$ въсᲄа'въ двDъ цр~ь све'рже ри'зы своя` и^ ля'же ни'цъ на земли`, и^ вс^и ѓ%троцы преDстоја%щїи` е^мђ сверго'ша ри'зы своя”
32
32
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωναδὰβ υἱὸς Σαμαὰ ἀδελφοῦ Δαυὶδ καὶ εἶπε· μὴ εἰπάτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς, ὅτι πάντα τὰ παιδάρια τοὺς υἱοὺς τοῦ βασιλέως ἐθανάτωσεν, ὅτι ᾿Αμνὼν μονώτατος ἀπέθανεν· ὅτι ἐπὶ στόματος ᾿Αβεσσαλὼμ ἦν κείμενος ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἐταπείνωσε Θημὰρ τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ·
И$ рече и^ѓ^а^нада'въ сн~ъ самаи'нъ, бра'та дв~два, и^ рече да не речетъ господи'нъ мо'и цр~ь, ја%ко вс^я ѓ%троки и^ сн~ы цр~я ё^би'ша, н^о а^м#мо'нъ е^сᲄь е^ді'нъ ё^бїе'нъ, ја%кото'и и^ꙁᲆ ё'сᲄъ а^весоло'мђ не и^схожда'ше, эTнелњже ѓ^брђга` сестрђ` е^го џама'рђ”
33
33
καὶ νῦν μὴ θέσθω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ ρῆμα λέγων· πάντες οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέως ἀπέθανον, ὅτι ἀλλ’ ἢ ᾿Αμνὼν μονώτατος ἀπέθανε.
И$ нн~ᲇ да не полага'етъ с^и на срDцы господи'н# мо'и цр~ь словесе` сего гл~я, ја%ко вс^и цр~їе сн~ове не и^збїе'ни бы'ша, н^ото'кмо а^м#мо'нъ е^сть е^ді'нъ ё^бїе'нъ”
34
34
καὶ ἀπέδρα ᾿Αβεσσαλώμ. καὶ ᾖρε τὸ παιδάριον ὁ σκοπὸς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδε καὶ ἰδοὺ λαὸς πολὺς πορευόμενος ἐν τῇ ὁδῷ ὄπισθεν αὐτοῦ ἐκ πλευρᾶς τοῦ ὄρους ἐν τῇ καταβάσει· καὶ παρεγένετο ὁ σκοπὸς καὶ ἀπήγγειλε τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπεν· ἄνδρας ἑώρακα ἐκ τῆς ὁδοῦ τῆς ῾Ωρωνῆν ἐκ μέρους τοῦ ὄρους.
И$ бњжа` а^весоло'мъ и^ ви'дњ ѓ%трокъ слђжа'и преD ѓ^чи'ма е^го, и^ с^е люді'и мно'жество и^дђще пђте'мъ и^ѓ^а'мᲆскимъ съза'ди е^го съ страны` го'ръски въ и^схо'дњ” І$ и'де слђга` и^ възвњсти` цр~ю, и^ рече е^мђ мђ'жа ви'жђ на пђти` іѓ^рда'ньстемъ, съ стра'ны горъ сходя`,
35
35
καὶ εἶπεν ᾿Ιωναδὰβ πρὸς τὸν βασιλέα· ἰδοὺ οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέως πάρεισι· κατὰ τὸν λόγον τοῦ δούλου σου, οὕτως ἐγένετο.
и^ рече и^ѓ^а^нада'в# къ цр~ю сн~ове цр~еви прихо'дятъ, по словеси` раба` твое^гота'ко бы'сть”
36
36
καὶ ἐγένετο ἡνίκα συνετέλεσε λαλῶν, καὶ ἰδοὺ οἱ υἱοὶ τοῦ βασιλέως ἦλθαν καὶ ἐπῇραν τὴν φωνὴν αὐτῶν καὶ ἔκλαυσαν, καί γε ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ ἔκλαυσαν κλαυθμὸν μέγαν σφόδρα.
И$ бы'сть е^гда` сконча` гл~я, и^ сн~ови цр~еви прїидо'ша, и^ въздвиго'ша гласъ свои и^ пла'кашася и^ са'мъ цр~ь и^ вс^и ѓ%троцы е^го и^ пла'кашася пла'чемъ велики'мъ ѕњ'ло”
37
37
καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ ἔφυγε καὶ ἐπορεύθη πρὸς Θολμὶ υἱὸν ᾿Εμιοὺδ βασιλέα Γεδσοὺρ εἰς γῆν Μαχάδ. καὶ ἐπένθησεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἐπὶ τὸν υἱὸν αὐτοῦ πάσας τὰς ἡμέρας.
И$ а^весоломъ въстаv бњжа`, і^ и'де къ џол#ми сн~ђ е^мно'ню цр~ю геџьсе'рь, въ землю гаDскђ, и^ пла'кася двд~ъ цр~ь по сн~ђ свое^мᲆ вс^я дн~и”
38
38
καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ ἀπέδρα καὶ ἐπορεύθη εἰς Γεδσοὺρ καὶ ἦν ἐκεῖ ἔτη τρία.
И$ а^весоло'мъ бњжа` і^ и'де в геgсе'рь, и^ бњ т^ђ, г~ лњта”
39
39
καὶ ἐκόπασε τὸ πνεῦμα τοῦ βασιλέως τοῦ ἐξελθεῖν ὀπίσω ᾿Αβεσσαλώμ, ὅτι παρεκλήθη ἐπὶ ᾿Αμνὼν ὅτι ἀπέθανε.
И$ помы'сли цр~ь и^зыи'ти въ слDњ а^весоло'ма, ја%ко не бя'шеся ё^тњшилъ ѓ^ а^м#мо'нњ, ја%ко ё^бїенъ бя'ше”
Κεφάλαιο 14
Глvа, д~і”
1
1
ΚΑΙ ἔγνω ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας ὅτι ἡ καρδία τοῦ βασιλέως ἐπὶ ᾿Αβεσσαλώμ.
И$ разђмњ'въ и^ѓ^а'въ сн~ъ сарђи'нъ ја%ко срDце цр~ево преклони'ся къ а^весоло'мђ”
2
2
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Ιωὰβ εἰς Θεκωέ, καὶ ἔλαβεν ἐκεῖθεν γυναῖκα σοφὴν καὶ εἶπε πρὸς αὐτήν· πένθησον δὴ καὶ ἔνδυσαι ἱμάτια πενθικὰ καὶ μὴ ἀλείψῃ ἔλαιον καὶ ἔσῃ ὡς γυνὴ πενθοῦσα ἐπὶ τεθνηκότι τοῦτο ἡμέρας πολλὰς
И$ посла` и^ѓ^а'въ въ џеко'ю и^ пояT эTтђ'дђ женђ` мђ'дрђ, и^ реq к не'й. сњтђ'и нн~њ и^ ѓ^блецыся въ ри'ꙁы сњтова'нїя. и^ не пома'ꙁаися и^е^ле'ѓ^мъ. и^ бђ'деши ја%ко и^ жена`дн~и мно'ги сњтђ'ющи по ё^мръщвенMњ”
3
3
καὶ ἐλεύσῃ πρὸς τὸν βασιλέα καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτὸν κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο· καὶ ἔθηκεν ᾿Ιωὰβ τοὺς λόγους ἐν τῷ στόματι αὐτῆς.
И$ вни'деши къ цр~ю, и^ гл~еши к немђ` по гл~ђ семђ`. и^ положи` и^ѓ^а'въ словеса` с^и въ ё^стњ'хъ е^я`”
4
4
καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ ἡ Θεκωῖτις πρὸς τὸν βασιλέα καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτῆς εἰς τὴν γῆν καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ καὶ εἶπε· σῶσον, βασιλεῦ, σῶσον.
И$ прїи'де жена` и^џеко'иская къ цр~ю. и паде` на лицы` свое^мъ на земли. и^ поклони'ся е^мђ и^ рече сп~си м^я цр~ю сп~си м^я”
5
5
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὴν ὁ βασιλεύς· τί ἐστί σοι; ἡ δὲ εἶπε· καὶ μάλα γυνὴ χήρα ἐγώ εἰμι, καὶ ἀπέθανεν ὁ ἀνήρ μου.
И$ реq е'й цр~ь что` т^и е^сть. и^ рече эT да'вна вдова жена` а%ꙁъ е^смь. ё%мре б^о мђж'ъ мои.
6
6
καί γε τῇ δούλῃ σου δύο υἱοί, καὶ ἐμαχέσαντο ἀμφότεροι ἐν τῷ ἀγρῷ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενος ἀνὰ μέσον αὐτῶν, καὶ ἔπαισεν ὁ εἷς τὸν ἕνα ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν.
и^ е'ста рабњ` т^и дв^а сн~а. и^ би'стася сама` на селњ`. и^ не бы'сть кт^о б^ы е^ю` разлђчи'лъ. и^ нападе` е^ді'нъ е^ю` на бра'та и^ ё^би и&”
7
7
καὶ ἰδοὺ ἐπανέστη ὅλη ἡ πατριὰ πρὸς τὴν δούλην σου καὶ εἶπαν· δὸς τὸν παίσαντα τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ θανατώσομεν αὐτὸν ἀντὶ τῆς ψυχῆς τοῦ ἀδελφοῦ αὐτοῦ, οὗ ἀπέκτεινε, καὶ ἐξαροῦμεν καί γε τὸν κληρονόμον ὑμῶν· καὶ σβέσουσι τὸν ἄνθρακά μου τὸν καταλειφθέντα, ὥστε μὴ θέσθαι τῷ ἀνδρί μου κατάλειμμα καὶ ὄνομα ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς.
И$ с^е вс^е эTч~ество въста` на рабђ` твою`. и^ рњш'а даи^ ё^би'вшаго бра'та свое^го, и^ побїемъ въ дш~а мњ'сто, бра'та е^го'же ё^би`. и^ погђби'ти хотя'тъ наслњдника на'ю. и^ ё^гася'тъ свњ'щђ мою` ѓ^ста'вшђю. ја%ко не ѓ^ста'вити мђжа мое^го наслњ'дника. і^ и^мени на лицы` ꙁемля`”
8
8
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὴν γυναῖκα· ὑγιαίνουσα βάδιζε εἰς τὸν οἶκόν σου, κἀγὼ ἐντελοῦμαι περὶ σοῦ.
И$ рече цр~ь къ женњ`. и^ди` ꙁдра'ва в до'мъ свои, и^ а'зъ ꙁаповњ'даю ѓ^ тебњ`”
9
9
καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ ἡ Θεκωῖτις πρὸς τὸν βασιλέα· ἐπ’ ἐμέ, κύριέ μου βασιλεῦ, ἡ ἀνομία καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ πατρός μου, καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ἀθῷος.
И$ рече жена` џеко'итяныни къ цр~ю. на мнњ` беꙁако'нїе г~и мо'и цр~ю, и^ на до'мђ эTц~а мое^го. цр~ь же и^ прsтлъ е^го беꙁ вины`”
10
10
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· τίς ὁ λαλῶν πρός σε; καί ἄξεις αὐτὸν πρὸς ἐμέ, καὶ οὐ προσθήσει ἔτι ἅψασθαι αὐτοῦ.
И$ рече цр~ь кто` с^е е^сть гл~алъ к тебњ`, да и^ приведе'ши къ мнњ`. и^ не прило'житᲆ ктомђ` коснђтися тебе`”
11
11
καὶ εἶπε· μνημονευσάτω δὴ ὁ βασιλεὺς τὸν Κύριον Θεὸν αὐτοῦ πληθυνθῆναι ἀγχιστέα τοῦ αἵματος τοῦ διαφθεῖραι καὶ οὐ μὴ ἐξάρωσι τὸν υἱόν μου· καὶ εἶπε· ζῇ Κύριος, εἰ πεσεῖται ἀπὸ τῆς τριχὸς τοῦ υἱοῦ σου ἐπὶ τὴν γῆν.
И$ рече жена` да въспомяне'тъ ё^бо цр~ь къ г~ђ б~ђ свое^мђ. внегда ё^мно'жиᲄи пролїя'нїя кро'ви, и^ растли'ти. и^ не и^мђт'ь погђби'ти сн~а мое^го. и^ реq цр~ь жи'въ г~ь, а^ще и^ вла'съ эTпаде'тъ сн~ђ твое^мђ съ главы` на ꙁемли` се'й”
12
12
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· λαλησάτω δὴ ἡ δούλη σου πρὸς τὸν κύριόν μου βασιλέα ρῆμα. καὶ εἶπε· λάλησον.
И$ рече жена` џекои^тяны'ня къ цр~ю. да бы'хъ и^ е^ще` а^ꙁᲆ раба` твоя` погл~ала къ цр~ю господи'нђ мое^мђ сло'во. ѓ%н же рече гл~и”
13
13
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· ἱνατί ἐλογίσω τοιοῦτο ἐπὶ λαὸν Θεοῦ; ἦ ἐκ στόματος τοῦ βασιλέως ὁ λόγος οὗτος ὡς πλημμέλεια τοῦ μὴ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα τὸν ἐξωσμένον αὐτοῦ; 14ὅτι θανάτῳ ἀποθανούμεθα, καὶ ὥσπερ τὸ ὕδωρ τὸ καταφερόμενον ἐπὶ τῆς γῆς, ὃ οὐ συναχθήσεται· καὶ λήψεται ὁ Θεὸς ψυχήν, καὶ λογιζόμενος τοῦ ἐξῶσαι ἀπ’ αὐτοῦ ἐξεωσμένον.
И$ рече жена` почто` помы'сли с^е та'ко ѓ^ лю'дехъ бж~їихъ. и^л^и ја%ко эT ё'стъ цр~евыхъ е^сть сло'во си'цево. ја%ко престђпле'нїе, е^же въꙁ#врати'ти ц~рю, эTгна'наго эT не'го”
15
14
καὶ νῦν ὃ ἦλθον λαλῆσαι πρὸς τὸν βασιλέα τὸν κύριόν μου τὸ ρῆμα τοῦτο, ὅτι ὄψεταί με ὁ λαός, καὶ ἐρεῖ ἡ δούλη σου· λαλησάτω δὴ πρὸς τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα, εἴπως ποιήσει ὁ βασιλεὺς τὸ ρῆμα τῆς δούλης αὐτοῦ·
Вс^и бо ё^мира'юще ё^мира'емъ. и^ ја%ко вода приходящая на' ꙁемлю не събере'тся и^ во'ꙁметъ б~ъ дш~а помышля'я спsти хотя`, эT него эTринове'нїя”
16
15
ὅτι ἀκούσει ὁ βασιλεύς· ρυσάσθω τὴν δούλην αὐτοῦ ἐκ χειρὸς τοῦ ἀνδρὸς τοῦ ζητοῦντος ἐξᾶραί με καὶ τὸν υἱόν μου ἀπὸ κληρονομίας Θεοῦ.
И$ нн~њ прїидо'хъ гл~ати къ цр~ю господи'нђ мое^мђ гл~ъ се'й. ја%ко ё^ви'дятъ м^я лю'дїе и^ рече раба` твоя` да гл~етъ ё^бо къ господи'нђ мое^мђ цр~ю. да сътвори'тъ цр~ь рњ'чь рабњ` свое'й”
17
16
καὶ εἶπεν ἡ γυνή· εἴη δὴ ὁ λόγος τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως εἰς θυσίαν, ὅτι καθὼς ἄγγελος Θεοῦ, οὕτως ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τοῦ ἀκούειν τὸ ἀγαθὸν καὶ τὸ πονηρόν, καὶ Κύριος ὁ Θεός σου ἔσται μετὰ σοῦ.
ЈА/ко слы'шитъ цр~ь и^ꙁме'тъ рабђ` свою` и^ꙁ рђ'къ мђж'ъ хотя'щихъ въсхити'ти м^я. и^ сн~а мое^го эT ё^ча'стїя бж~їя”
18
17
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε πρὸς τὴν γυναῖκα· μὴ δὴ κρύψῃς ἀπ’ ἐμοῦ ρῆμα, ὃ ἐγὼ ἐπερωτῶ σε. καὶ εἶπεν ἡ γυνή· λαλησάτω δὴ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς.
И$ речетъ раба` твоя` да бђ'детъ сло'во нн~њ г~а мое^го и^ цр~я на жр'ътвђ. ја%коже б^о а^гг~лъ бж~їи, та'ко г~ь мои цр~ь послђшая бл~гихъ. и^ лђка'выX не брегїи, сего ра'ди г~ь б~ъ тво'и да бђ'детъ с тобо'ю”
19
18
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· μὴ ἡ χεὶρ ᾿Ιωὰβ ἐν παντὶ τούτῳ μετὰ σοῦ; καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ τῷ βασιλεῖ· ζῇ ἡ ψυχή σου, κύριέ μου βασιλεῦ, εἰ ἔστιν εἰς τὰ δεξιὰ ἢ εἰς τὰ ἀριστερὰ ἐκ πάντων, ὧν ἐλάλησεν ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς, ὅτι ὁ δοῦλός σου ᾿Ιωὰβ αὐτὸς ἐνετείλατό μοι, καὶ αὐτὸς ἔθετο ἐν τῷ στόματι τῆς δούλης σου πάντας τοὺς λόγους τούτους·
И$ эTвњща` цр~ь, и^ реq къ женњ`. ника'коже да не потаи'ши предо мно'ю гл~а, ѓ^ не'мъже а^зъ въпрошђ` т^я. и^ рече жена`, да гл~етъ г~ь мо'и цр~ь”
20
19
ἕνεκεν τοῦ περιελθεῖν τὸ πρόσωπον τοῦ ρήματος τούτου ἐποίησεν ὁ δοῦλός σου ᾿Ιωὰβ τὸν λόγον τοῦτον, καὶ ὁ κύριός μου σοφὸς καθὼς σοφία ἀγγέλου τοῦ Θεοῦ τοῦ γνῶναι πάντα τὰ ἐν τῇ γῇ.
И рече цр~ь е^да` рђка` и^ѓ^а'вля ѓ^ все'мъ се'мъ с тобо'ю е^сть. и^ рече жена` къ цр~ю да живеT дш~а твоя` г~и мо'и цр~ю, аще е^сть ѓ^деснђ'ю и^ ѓ^шђ'юю и^ ѓ^ всњх# ја%же гл~а господи'нᲆ мо'и цр~ь, ја%ко рабᲆ тво'и и^ѓ^а'въ. то'и м^и ꙁаповњ'да и^ то'и вложи` въ ё^ста рабњ` твое'й словеса` с^и”
21
20
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Ιωάβ· ἰδοὺ δὴ ἐποίησά σοι κατὰ τὸν λόγον σου τοῦτον· πορεύου, ἐπίστρεψον τὸ παιδάριον τὸν ᾿Αβεσσαλώμ.
до'ндеже прїити` на лице` гл~ђ семђ`. и^же сътвори` ра'бъ твои и^ѓ^а'въ ле'сть сїю. н^о господи'нъ мои цр~ь мђ'дръ бл~гъ, ја^коже мђ'дрость а^гг~ла бж~їя, раꙁђмњя' вс^е е^же на земли`”
22
21
καὶ ἔπεσεν ᾿Ιωὰβ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ προσεκύνησε καὶ εὐλόγησε τὸν βασιλέα, καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· σήμερον ἔγνω ὁ δοῦλός σου ὅτι εὗρον χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, κύριέ μου βασιλεῦ, ὅτι ἐποίησεν ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τὸν λόγον τοῦ δούλου αὐτοῦ.
И$ рече цр~ь къ и^ѓ^а'вђ. с^е нн~њ сътвориX т^и по словеси` твое^мђ. н^о и^ди` и^ въꙁврати` ѓ%трока а^весоло'ма”
23
22
καὶ ἀνέστη ᾿Ιωὰβ καὶ ἐπορεύθη εἰς Γεδσοὺρ καὶ ἤγαγε τὸν ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
И$ паде` на лицы` свое^мъ и^ѓ^а'въ на ꙁемли` и^ поклони'ся, и^ блsви цр~я, и^ ре'че и^ѓ^а'въ дне'сь раꙁђмњ'хъ, ра'бъ твои ја%ко ѓ^брњте блгDть преD ѓ^чи'ма твои^ма г~и мои цр~ю, ја%ко послђш'а цр~ь мои и^ господи'нъ, слове'съ раба` свое^го.
24
23
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἀποστραφήτω εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τὸ πρόσωπόν μου μὴ βλεπέτω καὶ ἀπέστρεψεν ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως οὐκ εἶδε.
И$ въста'въ и^ѓ^а'въ, і^ и'де в гесђ'ръ, и^ приведе` а^весоло'ма въ і^ерsлимъ”
25
24
καὶ ὡς ᾿Αβεσσαλὼμ οὐκ ἦν ἀνὴρ ἐν παντὶ ᾿Ισραὴλ αἰνετὸς σφόδρα, ἀπὸ ἴχνους ποδὸς αὐτοῦ καὶ ἕως κορυφῆς αὐτοῦ οὐκ ἦν ἐν αὐτῷ μῶμος.
И$ рече цр~ь въꙁврати и& в домъ е^го, и^ лица мое^го да не ви'диT. и^ възврати'ся а^весоло'мъ в доM сво'и, и^ лица цр~ева не ви'дњ”
26
25
καὶ ἐν τῷ κείρεσθαι αὐτὸν τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ —καὶ ἐγένετο ἀπ’ ἀρχῆς ἡμερῶν εἰς ἡμέρας, ὡς ἂν ἐκείρετο, ὅτι κατεβαρύνετο ἐπ’ αὐτὸν— καὶ κειρόμενος αὐτὴν ἔστησε τὴν τρίχα τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ διακοσίους σίκλους ἐν τῷ σίκλῳ τῷ βασιλικῷ.
И$ ја%коже б^њ а^весоло'мъ, не бњ` такова` мђжа въ і^ерsли'мњ і^и^л~и, хва'ленᲆ ѕњло, эT пяты` но'гђ и^ до верха` е^го не бњ` в немъ поро'ка”
27
26
καὶ ἐτέχθησαν τῷ ᾿Αβεσσαλὼμ τρεῖς υἱοὶ καὶ θυγάτηρ μία, καὶ ὄνομα αὐτῇ Θημάρ· αὕτη ἦν γυνὴ καλὴ σφόδρα καὶ γίνεται γυνὴ τῷ Ροβοὰμ υἱῷ Σαλωμὼν καὶ τίκτει αὐτῷ τὸν ᾿Αβιά.
И$ е^гда` стри'щи е^мђ главђ` свою. и^ бысть е^мђ эT нача'ла дн~и и^ до' дн~їи, в ня'же стрижа'шеся. ја%котя'жко бя'ше е^мђ эT ниX. и^ стриг#ся и^ събира'ше вла'сы главы` свое'я, с~, си'клы мњры в мњрђ црsкђю”
28
27
καὶ ἐκάθισεν ᾿Αβεσσαλὼμ ἐν ῾Ιερουσαλὴμ δύο ἔτη ἡμερῶν, καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως οὐκ εἶδε.
И$ роди'шася а^весоло'мђ, г~, сн~ы и^ дще'рь е^ді'на, і^ и'мя е'й џама'рᲆ. сїя же б^њ ѕњло добра` възо'ромᲆ”
29
28
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς ᾿Ιωὰβ ἀποστεῖλαι αὐτὸν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἐλθεῖν πρὸς αὐτόν· καὶ ἀπέστειλεν ἐκ δευτέρου πρὸς αὐτόν, καὶ οὐκ ἠθέλησε παραγενέσθαι.
И$ сњдъ а^весоло'мъ въ і^ерsли'мњ, в~ лњта, дн~їи и^ лица` цр~ева не ви'дњ”
30
29
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς τοὺς παῖδας αὐτοῦ· ἴδετε, ἡ μερὶς ἐν ἀγρῷ τοῦ ᾿Ιωὰβ ἐχόμενά μου, καὶ αὐτῷ ἐκεῖ κριθαί, πορεύεσθε καὶ ἐμπρήσατε αὐτὴν ἐν πυρί· καὶ ἐνέπρησαν οἱ παῖδες ᾿Αβεσσαλὼμ τὴν μερίδα. καὶ παραγίνονται οἱ δοῦλοι ᾿Ιωὰβ πρὸς αὐτὸν διερρηχότες τὰ ἱμάτια αὐτῶν καὶ εἶπον· ἐνεπύρισαν οἱ δοῦλοι ᾿Αβεσσαλὼμ τὴν μερίδα ἐν πυρί.
И$ посла` а^весоло'мъ къ и^ѓ^а'вђ дабы пђсти'лъ и& къ цр~ю, и^ не въсхотњ прїити` к немђ`. и^ посла` а^весоло'мъ вто'рое, къ і^ѓ^а'вђ и^ не вᲆсхотњ` прїити к немђ`”
31
30
καὶ ἀνέστη ᾿Ιωὰβ καὶ ἦλθε πρὸς ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς τὸν οἶκον καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· ἱνατί ἐνεπύρισαν οἱ παῖδές σου τὴν μερίδα τὴν ἐμὴν ἐν πυρί;
И$ рече а^весоло'мъ къ ѓ%трокомъ свои'мъ. вњ'сте в^ы стра'нђ села` и^ѓ^а'вля дръжа'щагося м^я, и^ тогот^ђ е^чме'нь, и^дњте и^ запали'те и& ѓ^гнемъ. и^ шеDше запали'ша раби` а^весоло'мли, сᲄра'нђ и^ѓ^а'влю ѓ^гне'мъ” И$ прїидо'ша раби` и^ѓ^а'вли къ и^ѓ^а'вђ. раздра'вше ри'зы своя`, и^ рњша к не'мђ. въжго'ша раби` а^весоло'мли стра'нђ твою` ѓ^гнемъ”
32
31
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς ᾿Ιωάβ· ἰδοὺ ἀπέστειλα πρός σε λέγων· ἦκε ὧδε, καὶ ἀποστελῶ σε πρὸς τὸν βασιλέα λέγων· ἱνατί ἦλθον ἐκ Γεδσούρ; ἀγαθόν μοι ἦν εἶναι ἐκεῖ· καὶ νῦν ἰδοὺ τὸ πρόσωπον τοῦ βασιλέως οὐκ εἶδον· εἰ δέ ἐστιν ἐν ἐμοὶ ἀδικία, καὶ θανάτωσόν με.
И$ въста'въ и^ѓ^а'въ прїиде къ а^весоломђ в до'мъ е^го, и^ рече к не'мђ. почто` сђть раби` твои` стра'нђ мою` заж#гли` ѓ^гнемъ”
33
32
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἀπήγγειλεν αὐτῷ, καὶ ἐκάλεσε τὸν ᾿Αβεσσαλώμ. καὶ εἰσῆλθε πρὸς τὸν βασιλέα καὶ προσεκύνησεν αὐτῷ καὶ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως, καὶ κατεφίλησεν ὁ βασιλεὺς τὸν ᾿Αβεσσαλώμ.
И$ рече а^весоло'мъ къ и^ѓ^а'вђ. с^е посылахъ к тебњ` гл~я, е^ді'ною и^ два'жды и^ди` сњмо и^ послю` т^я кᲆ цр~ю гл~я, почто` прїидо'хъ и^з гесђ'ра. ё%не б^њ быти мн^њ е^ще` та'мо. и^ нн~њ чт^о с^е лица` цр~ева не ви'жђ. а%ще ли б^ы е^сть въ мн^њ непра'вда, т^о да ё^бїи м^я”
Κεφάλαιο 15
Глvа, е~і”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο μετὰ ταῦτα καὶ ἐποίησεν ἑαυτῷ ᾿Αβεσσαλὼμ ἅρματα καὶ ἵππους καὶ πεντήκοντα ἄνδρας παρατρέχειν ἔμπροσθεν αὐτοῦ.
И$ бы'сть по си'хъ, и^ сътвори` себњ` а^весоломъ колесни'ць и^ ѓ^рђжїе и^ коня` събра, и^ н~ мђжъ текђщихъ преD ниM”
2
2
καὶ ὤρθρισεν ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ ἔστη ἀνὰ χεῖρας τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης καὶ ἐγένετο πᾶς ἀνήρ, ᾧ ἐγένετο κρίσις, ἦλθε πρὸς τὸν βασιλέα εἰς κρίσιν, καὶ ἐβόησε πρὸς αὐτὸν ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ ἔλεγεν αὐτῷ· ἐκ ποίας πόλεως σὺ εἶ; καὶ εἶπεν· ἐκ μιᾶς φυλῶν ᾿Ισραὴλ ὁ δοῦλός σου.
И$ ё^рани` а^весоло'мъ и^ ста` на нача'лнњмъ пђти` вра'тᲆ и^ бы'сть вся'къ мђж'ъ, ѓ^ не'мже бы'сть пря` прїиде преD цр~я на сђ'дъ. и^ възопи` к немђ` а^весоло'мъ. и^ рече е^мђ эT кое^го гра'да т^ы е^си. и^ рече е^мђ мђ'жъ, эT е^ді'наго колњ'на і^и^л~ева а%ꙁъ ра'бъ тво'и”
3
3
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν ὁ ᾿Αβεσσαλώμ· ἰδοὺ οἱ λόγοι σου ἀγαθοὶ καὶ εὔκολοι, καὶ ὁ ἀκούων οὐκ ἔστι σοι παρὰ τοῦ βασιλέως.
И$ рече к немђ` а^весоло'мъ, с^е словеса` твоя бл~га и^ добра`. и^ послђшаяй и^хъ нњ'сть т^и эT цр~я”
4
4
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλώμ· τίς με καταστήσει κριτὴν ἐν τῇ γῇ, καὶ ἐπ’ ἐμὲ ἐλεύσεται πᾶς ἀνήρ, ᾧ ἐὰν ᾖ ἀντιλογία καὶ κρίσις, καὶ δικαιώσω αὐτόν;
И$ реq а^весоло'мъ, кто` м^я поста'витъ сђдїю` въ ꙁемли` наD і^и^л~емъ, и^же къ мнњ` прїидетъ вся'къ мђ'жъ і^и~леv, и^мᲇя'и прю` и^л^и сђдᲆ. т^о и^ ѓ^правда'ю я&.
5
5
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐγγίζειν ἄνδρα τοῦ προσκυνῆσαι αὐτῷ καὶ ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ ἐπελαμβάνετο αὐτοῦ καὶ κατεφίλησεν αὐτόν.
И$ бысть е^гда` приближи'тися е^мђ мђжᲆ на поклоне'нїе, и^ простерᲆ рђкђ свою` прїя'тъ и&, и^ цњлова и&”
6
6
καὶ ἐποίησεν ᾿Αβεσσαλὼμ κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο παντὶ ᾿Ισραὴλ τοῖς παραγινομένοις εἰς κρίσιν πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἰδιοποιεῖτο ᾿Αβεσσαλὼμ τὴν καρδίαν ἀνδρῶν ᾿Ισραήλ.
И$ сътвори` та'ко а^весоло'мъ по всемђ` гл~ђ семђ` всемђ` і^и^л~ю, приходя'щиM на сDђ къ цр~ю, и^ присвойстве'ны сътвори` срDца сн~овъ і^и^л~евъ”
7
7
καὶ ἐγένετο ἀπὸ τέλους τεσσαράκοντα ἐτῶν καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς τὸν πατέρα αὐτοῦ· πορεύσομαι δὴ καὶ ἀποτίσω τὰς εὐχάς μου, ἃς ηὐξάμην τῷ Κυρίῳ ἐν Χεβρών·
И$ бысть эT конца`, м~ лњтъ, и^ рече а^весоло'м# къ эTц~ђ свое^мђ и^дђ` нн~њ, і^ и^спо'лню мл~твы моя`, и^ми'же моли'хся г~ђ въ хевро'нњ”
8
8
ὅτι εὐχὴν ηὔξατο ὁ δοῦλός σου ἐν τῷ οἰκεῖν με ἐν Γεδσοὺρ ἐν Συρίᾳ λέγων· ἐὰν ἐπιστρέφων ἐπιστρέψῃ με Κύριος εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ λατρεύσω τῷ Κυρίῳ.
И$ми'же мл~твами моли'ся ра'бъ тво'и сы'и въ гев#сђ'рњ сљ=ристемъ гл~я, аще възвраща'я въꙁврати'тᲆ м^я г~ь въ і^ерsли'мᲆ и^ послђжђ г~ђ”
9
9
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· βάδιζε εἰς εἰρήνην· καὶ ἀναστὰς ἐπορεύθη εἰς Χεβρών.
И$ рече е^мђ цр~ь и^ди` с ми'роM, и^ въста'въ і^ и'де в# хевро'нъ”
10
10
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αβεσσαλὼμ κατασκόπους ἐν πάσαις φυλαῖς ᾿Ισραὴλ λέγων· ἐν τῷ ἀκοῦσαι ὑμᾶς τὴν φωνὴν τῆς κερατίνης καὶ ἐρεῖτε· βεβασίλευκε βασιλεὺς ᾿Αβεσσαλὼμ ἐν Χεβρών.
И$ посла` а^весоло'мъ послы` въ вся'ко колњ'но і^и^л~ево гл~я, е^гда` ё^слы'шите трђбы рова'ны, т^о р#цњте ја%ко ё%же цр~ьствђетъ а^весоло'мъ въ хевро'нњ”
11
11
καὶ μετὰ ᾿Αβεσσαλὼμ ἐπορεύθησαν διακόσιοι ἄνδρες ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ κλητοὶ καὶ πορευόμενοι τῇ ἁπλότητι αὐτῶν καὶ οὐκ ἔγνωσαν πᾶν ρῆμα.
І$ и^до'ша съ а^весоло'момъ, с~, мђжᲆ нарочи'тыX эT і^ерsли'ма, і^ и^дя'хђ въ простра'нъстви свое^мъ, и^ не разђмњва'хђ вся'кого гл~а”
12
12
καὶ ἀπέστειλεν ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ ἐκάλεσε τὸν ᾿Αχιτόφελ τὸν Γελμωναῖον τὸν σύμβουλον Δαυὶδ ἐκ τῆς πόλεως αὐτοῦ ἐκ Γωλὰ ἐν τῷ θυσιάζειν αὐτόν. καὶ ἐγένετο σύστρεμμα ἰσχυρόν, καὶ ὁ λαὸς ὁ πορευόμενος καὶ πολὺς μετὰ ᾿Αβεσσαλώμ.
И$ посла` а^весоло'мъ, и^ призва` а^хитофе'ла галамонњ'искаго совњтника двд~ва” эT гра'да е^мђ свое^го голо'мы, внегда` жрътвы свои` жря'ше, и^ бы'сть смяте'нїе крњ'пко, бя'ше б^о мно'жество людїи, и^дђщихъ съ а^весоло'момᲆ”
13
13
καὶ παρεγένετο ὁ ἀπαγγέλλων πρὸς Δαυὶδ λέγων· ἐγενήθη ἡ καρδία ἀνδρῶν ᾿Ισραὴλ ὀπίσω ᾿Αβεσσαλώμ.
И$ прїиде нњ'кто възвњща'я дв~дђ и^ гл~я, ё%же бы'сᲄь срDце всњ'хъ мђ'жїи і^и^л~евь, съ а^весоло'моM сн~омъ твоиM”
14
14
καὶ εἶπε Δαυὶδ πᾶσι τοῖς παισὶν αὐτοῦ τοῖς μετ’ αὐτοῦ τοῖς ἐν ῾Ιερουσαλήμ· ἀνάστητε καὶ φύγωμεν, ὅτι οὐκ ἔστιν ἡμῖν σωτηρία ἀπὸ προσώπου ᾿Αβεσσαλώμ· ταχύνατε τοῦ πορευθῆναι, ἵνα μὴ ταχύνῃ καὶ καταλάβῃ ἡμᾶς καὶ ἐξώσῃ ἐφ’ ἡμᾶς τὴν κακίαν καὶ πατάξῃ τὴν πόλιν ἐν στόματι μαχαίρας.
И$ рече дв~дъ всMњ ѓ%трокоM своиM сђщиM въ і^ерsли'мњ, въста'нњте и^ бњжиM ја%ко нњ'сть на'мъ сп~се'нїя эT лица` а^весоло'мля, и^ ё^скори'те да и%демъ, да не ꙁаста'въ на'съ и^ꙁбїетъ н^ы, и^ въꙁы'щетъ на на'съ ꙁло'бы, и^ꙁбїеT граD мечемъ”
15
15
καὶ εἶπον οἱ παῖδες τοῦ βασιλέως πρὸς τὸν βασιλέα· κατὰ πάντα, ὅσα αἱρεῖται ὁ κύριος ἡμῶν ὁ βασιλεύς, ἰδοὺ οἱ παῖδές σου.
И$ рњша ѓ%троцы къ цр~ю, вс^е е^ли'ко заповњ'да г~ь на'мъ и^ цр~ь на'шъ, с^е м^ы ѓ%троцы твои`”
16
16
καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ οἶκος αὐτοῦ τοῖς ποσὶν αὐτῶν· καὶ ἀφῆκεν ὁ βασιλεὺς δέκα γυναῖκας τῶν παλλακῶν αὐτοῦ φυλάσσειν τὸν οἶκον.
І$ и^зы'де цр~ь и^ ве'сь до'мъ е^го нога'ми свои'ми, и^ ѓ^ста'ви цр~ь, і~, же'нъ поDло'жнинць храни'ти доM”
17
17
καὶ ἐξῆλθεν ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ πεζῇ καὶ ἔστησαν ἐν οἴκῳ τῷ μακράν.
І$ и^зы'де цр~ь и^ вс^и ѓ%троцы е^го пњши, и^ ста'ша эT домђ дале'че”
18
18
καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ ἀνὰ χεῖρα αὐτοῦ παρῆγον καὶ πᾶς Χελεθὶ καὶ πᾶς ὁ Φελεθὶ καὶ ἔστησαν ἐπὶ τῆς ἐλαίας ἐν τῇ ἐρήμῳ· καὶ πᾶς ὁ λαὸς παρεπορεύετο ἐχόμενος αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτὸν καὶ πάντες οἱ ἁδροὶ καὶ πάντες οἱ μαχηταὶ ἑξακόσιοι ἄνδρες, καὶ παρῆσαν ἐπὶ χεῖρα αὐτοῦ· καὶ πᾶς ὁ Χελεθὶ καὶ πᾶς ὁ Φελεθὶ καὶ πάντες οἱ Γεθθαῖοι, οἱ ἑξακόσιοι ἄνδρες οἱ ἐλθόντες τοῖς ποσὶν αὐτῶν ἐκ Γέθ, πορευόμενοι ἐπὶ πρόσωπον τοῦ βασιλέως.
И$ вс^и ѓ%троцы е^го стрегђще и^дя'хђ, и^ вс^и эTража'ющїи и^ вс^и ё^тᲇша'ющїи и^дя'хђ с ниM и^ вс^и геџњ'и, х~, мђж# шеDше пњши эT геџа преDи^дяхђ преD лицеM цр~евыM”
19
19
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Εθθὶ τὸν Γεθθαῖον· ἱνατί πορεύῃ καὶ σὺ μεθ’ ἡμῶν; ἐπίστρεφε καὶ οἴκει μετὰ τοῦ βασιλέως, ὅτι ξένος εἶ σὺ καὶ ὅτι μετῴκησας σὺ ἐκ τοῦ τόπου σου.
И$ реq цр~ь къ е^џи е^џњ'инђ, почтот^ы и'деши с на'ми, възврати'ся и^ бђ'деши съ цр~емъ ја%ко чђжъ е^си т^ы, и^ ја%ко пришелъ е^си т^ы эT свое'я земля`
20
20
εἰ ἐχθὲς παραγέγονας, καὶ σήμερον κινήσω σε μεθ’ ἡμῶν; καί γε μεταναστήσεις τὸν τόπον σου; ἐχθὲς ἡ ἐξέλευσίς σου, καὶ σήμερον μετακινήσω σε μεθ’ ἡμῶν τοῦ πορευθῆναι; καὶ ἐγὼ πορεύσομαι οὗ ἐὰν ἐγὼ πορευθῶ. ἐπιστρέφου καὶ ἐπίστρεψον τοὺς ἀδελφούς σου μετὰ σοῦ, καὶ Κύριος ποιήσει μετὰ σοῦ ἔλεος καὶ ἀλήθειαν.
вче'ра, и^ днsь л^и и^схо'диши с на'ми” И$ а'з# б^о и^дђ` а%може и^дђ` и^ т^ы вᲆꙁврати'ся і^ и^ди`, и^ вᲆзврати бра'тїю свою съ собо'ю, и^ да г~ь сътвориT с тобо'ю млsть і^ и'стиннђ”
21
21
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Εθθὶ τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπε· ζῇ Κύριος καὶ ζῇ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς, ὅτι εἰς τὸν τόπον, οὗ ἐὰν ᾖ ὁ κύριός μου, καὶ ἐὰν εἰς θάνατον καὶ ἐὰν εἰς ζωήν, ὅτι ἐκεῖ ἔσται ὁ δοῦλός σου.
И$ эTвњща` е%џи къ цр~ю, и^ рече, жи'въ г~ь, и^ жи'въ господи'нᲆ мо'и цр~ь, ја%ко в не'мже бђ'деT господиn мо'и цр~ь, лю'бо въ смр~ти, лю'бо въ жи'зни, т^ђ и^ а'ꙁъ е^смь ра'бъ тво'и с тобо'ю”
22
22
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Εθθί· δεῦρο καὶ διάβαινε μετ’ ἐμοῦ· καὶ παρῆλθεν ᾿Εθθὶ ὁ Γεθθαῖος καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ πάντες οἱ παῖδες αὐτοῦ καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ὁ μετ’ αὐτοῦ.
И$ рече цр~ь къ е%џи, гря'ди и^ прїиди` со мно'ю, и^ прїиде е%џи геџеиn и^ цр~ь и^ вс^и ѓ%троцы е^го с ни'мъ и^ ве'сь нароD и%же с ни'мъ”
23
23
καὶ πᾶσα ἡ γῆ ἔκλαιε φωνῇ μεγάλῃ. καὶ πᾶς ὁ λαὸς παρεπορεύοντο ἐν τῷ χειμάρρῳ τῶν Κέδρων, καὶ ὁ βασιλεὺς διέβη τὸν χειμάρρουν Κέδρων καὶ πᾶς ὁ λαὸς καὶ ὁ βασιλεὺς παρεπορεύοντο ἐπὶ πρόσωπον ὁδοῦ τὴν ἔρημον.
Вс^я же ꙁемля` пла'кашася гла'сомъ вели'кимъ, и^ вс^и лю'дїе и^дђщїи`, пре'иде цр~ь чреs пото'къ ке'дрьскыи, и^ вс^и лю'дїе преD лицемъ цр~евымъ, и^дя'хђ пђтем# пђсты'ннымъ”
24
24
καὶ ἰδοὺ καί γε Σαδὼκ καὶ πάντες οἱ Λευῖται μετ’ αὐτοῦ αἴροντες τὴν κιβωτὸν διαθήκης Κυρίου ἀπὸ Βαιθὰρ καὶ ἔστησαν τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ. καὶ ἀνέβη ᾿Αβιάθαρ, ἕως ἐπαύσατο πᾶς ὁ λαὸς παρελθεῖν ἐκ τῆς πόλεως.
И$ с^е по немъ по'иде садо'къ і^е^ре'и, и^ вс^и левљ=ти с ни'м#, нося'ще кїѓ'тъ завњта гн~я эT жева'ры, и^ поста'виша кїѓ'тъ бж~їи. и^ а^вїа^џа'ръ възы'деT и^ ста` дон#деже преDста'ша лю'ди и^дђщи и^ꙁ гра'да”
25
25
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Σαδώκ· ἀπόστρεψον τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ εἰς τὴν πόλιν· ἐὰν εὕρω χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς Κυρίου, καὶ ἐπιστρέψει με καὶ δείξει μοι αὐτήν καὶ τὴν εὐπρέπειαν αὐτῆς.
И$ рече цр~ь къ садо'кђ. възврати` киѓ^тъ бж~їи въ' граD, и^ да ста'нетъ на мњ'стњ свое^мъ. а%ще ѓ^брњтоX бл~годать преD ѓ^чи'ма гн~има, и^ въꙁ#врати'тъ м^я и^ пока'жетъ м^и е^го и^ лњпотђ` свою`”
26
26
καὶ ἐὰν εἴπῃ οὕτως· οὐκ ἠθέληκα ἐν σοί, ἰδοὺ ἐγώ εἰμι, ποιείτω μοι κατὰ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ.
И$ а'ще та'ко речетᲆ не въсхотњ'хъ тебе`. с^е а%ꙁъ е^смь сътвори'тъ м^и по бл~гомђ преD ѓ^чи'ма свои'ма”
27
27
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Σαδὼκ τῷ ἱερεῖ· ἴδετε, σὺ ἐπιστρέφεις εἰς τὴν πόλιν ἐν εἰρήνῃ, καὶ ᾿Αχιμάας ὁ υἱός σου καὶ ᾿Ιωνάθαν ὁ υἱὸς ᾿Αβιάθαρ οἱ δύο υἱοὶ ὑμῶν μεθ’ ὑμῶν·
И$ рече цр~ь садо'кђ і^е^ре'ю. с^е ты въꙁврати'шися въ' граD с ми'роM и^ а^хима'съ сн~ъ тво'и, і^ѓ^а^наџа'нъ сн~ъ а^виа^џа'ровъ, и^ дв^а сн~а ва'ша с ва'ми”
28
28
ἴδετε, ἐγώ εἰμι στρατεύομαι ἐν ᾿Αραβὼθ τῆς ἐρήμου ἕως τοῦ ἐλθεῖν ρῆμα παρ’ ὑμῶν τοῦ ἀπαγγεῖλαί μοι.
Видњте же ја%ко а%ꙁъ вселю'ся въ раѓ'тъ пђсты'нныи. до'ндеже прїидетᲆ м^и вњ'сть эT ваs, сказа'яй м^и ѓ^ всемъ”
29
29
καὶ ἀπέστρεψε Σαδὼκ καὶ ᾿Αβιάθαρ τὴν κιβωτὸν τοῦ Θεοῦ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐκάθισεν ἐκεῖ.
И$ възврати` садо'къ и^ а^виа^џа'ръ кїѓ'тъ бж~їи въ і^ерsли'мᲆ, и^ поставиша и& т^ђ,
30
30
καὶ Δαυὶδ ἀνέβαινεν ἐν τῇ ἀναβάσει τῶν ἐλαιῶν ἀναβαίνων καὶ κλαίων καὶ τὴν κεφαλὴν ἐπικεκαλυμμένος, καὶ αὐτὸς ἐπορεύετο ἀνυπόδετος, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ’ αὐτοῦ ἐπεκάλυψεν ἀνὴρ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ καὶ ἀνέβαινον ἀναβαίνοντες καὶ κλαίοντες.
и^ дв~дъ въсходя'ше въсходоM на' горђ е^леѓ'ньскђю. и^ пла'кася покры'вше главђ` свою, і^ и^дя'ше бо'сыма нога'ма. и^ вс^и лю'дїе и^же с ни'мъ покрове'нныма глава'ма въсходя'ще въсхо'доM пла'кахђся”
31
31
καὶ ἀνηγγέλη Δαυὶδ λέγοντες· καὶ ᾿Αχιτόφελ ἐν τοῖς συστρεφομένοις μετὰ ᾿Αβεσσαλώμ· καὶ εἶπε Δαυίδ· διασκέδασον δὴ τὴν βουλὴν ᾿Αχιτόφελ, Κύριε ὁ Θεός μου.
И$ възвњсти'ша дв~дђ гл~юще. а^хитофе'ль съ смятенїемъ съ а^весоло'момъ, и^ съ мђжи и^же бњша с ни'мᲆ шли`. и^ реq цр~ь да раꙁдрђши'тъ совTњ а^хитофе'левъ г~ь б~ъ мо'и”
32
32
καὶ ἦν Δαυὶδ ἐρχόμενος ἕως τοῦ Ροώς, οὗ προσεκύνησεν ἐκεῖ τῷ Θεῷ, καὶ ἰδοὺ εἰς ἀπαντὴν αὐτῷ Χουσὶ ὁ ἀρχιεταῖρος Δαυὶδ διερρηχὼς τὸν χιτῶνα αὐτοῦ καὶ γῆ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ.
И$ б^њ давыдъ гряды'и къ ро'са, и^дњже поклонися б~ђ т^ђ. и^ с^е на срњте'нїе е^мђ и^зы'де хђсїи ста'рецъ. растерѕа'въ ри'зы своя`, и^ посы'пав# главђ` свою`”
33
33
καὶ εἶπεν αὐτῷ Δαυίδ· ἐὰν μὲν διαβῇς μετ’ ἐμοῦ, καὶ ἔσῃ ἐπ’ ἐμὲ εἰς βάσταγμα·
И$ реq е^мђ дв~дᲆ. а%ще мине'ши со мно'ю и бђдеши м^и на ё^тњ'хђ”
34
34
καὶ ἐὰν ἐπιστρέψῃς ἐπὶ τὴν πόλιν, καὶ ἐρεῖς τῷ ᾿Αβεσσαλώμ· διεληλύθασιν οἱ ἀδελφοί σου, καὶ ὁ βασιλεὺς κατόπισθέν μου διελήλυθεν ὁ πατήρ σου, καὶ νῦν παῖς σού εἰμι, βασιλεῦ, ἔασόν με ζῆσαι, παῖς τοῦ πατρός σου ἤμην τότε καὶ ἀρτίως, καὶ νῦν ἐγὼ δοῦλος σός· καὶ διασκεδάσεις μοι τὴν βουλὴν ᾿Αχιτόφελ.
И$ а'ще во' граD въꙁврати'шися, и^ речеши а^весоло'мђ. минђша бра'тїа твоя`, и^ цр~ь за мно'ю минђ` эTц~ъ тво'и, и^ нн~њ раби` твои` е^смы` цр~ю. пощади м^я жи'ва бы'ти ра'бъ е^смь бы'лъ эTц~а твоеh тогда`. и^ нн~њ а%зъ е^смь тво'и ра'бъ разрђши'ши м^и совTњ а^хитоџе'лоv”
35
35
καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ μετὰ σοῦ Σαδὼκ καὶ ᾿Αβιάθαρ οἱ ἱερεῖς, καὶ ἔσται πᾶν ρῆμα, ὃ ἐὰν ἀκούσῃς ἐξ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ἀπαγγελεῖς τῷ Σαδὼκ καὶ τῷ ᾿Αβιάθαρ τοῖς ἱερεῦσιν.
И$ с^е с тобо'ю та'мо садо'къ и^ а^вїа^џа'рᲆ і^ере'и. и^ бђдетъ вся'къ гл~ъ, и^ ја%коy слы'шиши и^ꙁъ ё^стъ цр~ьскъ, и^ ска'жеши садо'кђ и^ а^вїа^џарђ і^е^ре'е^ма.
36
36
ἰδοὺ ἐκεῖ μετ’ αὐτῶν δύο υἱοὶ αὐτῶν, ᾿Αχιμάας υἱὸς τῷ Σαδὼκ καὶ ᾿Ιωνάθαν υἱὸς τῷ ᾿Αβιάθαρ, καὶ ἀποστελεῖτε ἐν χειρὶ αὐτῶν πρός με πᾶν ρῆμα, ὃ ἐὰν ἀκούσητε.
И$ та'мо с ни'ма дв^а сн~а е'ю, а^михаs сн~ъ садо'коv” и^ѓ^а^наџаn сн~ъ а^вїа^џаровъ. пђстите в рђкахъ е'ю къ мнњ вся'кᲆ гл~ъ, и^же а%ще ё^слы'шите”
37
37
καὶ εἰσῆλθε Χουσὶ ὁ ἑταῖρος Δαυὶδ εἰς τὴν πόλιν, καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ ἄρτι εἰσεπορεύετο εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
И$ вни'де хђсїи сᲄарыи подрђгъ двDвъ въ' градъ, а^весоло'мᲆ тогда` вхожда'ше въ і^ерsли'мъ, и^ а^хитоџель с ниM”
Κεφάλαιο 16
Глvа, ѕ~і”
1
1
ΚΑΙ Δαυὶδ παρῆλθε βραχύ τι ἀπὸ τῆς Ροὼς καὶ ἰδοὺ Σιβὰ τὸ παιδάριον Μεμφιβοσθὲ εἰς ἀπαντὴν αὐτοῦ καὶ ζεῦγος ὄνων ἐπίσεσαγμένων, καὶ ἐπ’ αὐτοῖς διακόσιοι ἄρτοι καὶ ἑκατὸν σταφίδες καὶ ἑκατὸν φοίνικες καὶ νέβελ οἴνου.
И$ внегда` дв~дъ пре'иде ма'ло эT рђ'са, и^ с^е прїиде си'ва ѓ%трокъ мемъџивостеѓ^въ на срњте'нїе е^мђ. и^ сђпрђгᲆ ѓ^сля'тъ ѓ^сњ'дланыхъ, и^ на не'ю, с~. хлњ'бъ. и^ ко'шница гро'здїя ви'нна. и^ мњ'ра смо'квеи, и^ мXњ вина`. и^ сто` фини'къ”
2
2
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Σιβά· τί ταῦτά σοι; καὶ εἶπε Σιβά· τὰ ὑποζύγια τῇ οἰκίᾳ τοῦ βασιλέως τοῦ ἐπικαθῆσθαι, καὶ οἱ ἄρτοι καὶ οἱ φοίνικες εἰς βρῶσιν τοῖς παιδαρίοις, καὶ ὁ οἶνος πιεῖν τοῖς ἐκλελυμένοις ἐν τῇ ἐρήμῳ.
И$ реq цр~ъ к си'вњ что` сђть с^и. и^ рече си'ва съпря'женая на снњде'нїе ё^гото'вана е^ста цр~ю, и^ хлњ'би и^ фини'къ на снњде'нїе ѓ%трокомъ, и^ вино` пи'ти. ѓ^слабњ'вшимъ въ пђсты'ни”
3
3
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· καὶ ποῦ ὁ υἱὸς τοῦ κυρίου σου; καὶ εἶπε Σιβὰ πρὸς τὸν βασιλέα· ἰδοὺ κάθηται ἐν ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι εἶπε· σήμερον ἐπιστρέψουσί μοι οἶκος ᾿Ισραὴλ τὴν βασιλείαν τοῦ πατρός μου.
И$ рече цр~ь т^о гдњ` е^сть сн~ъ господи'на т^и. и^ рече си'ва къ цр~ю, с^е сњди'тъ въ і^ерsли'мњ, ја%ко рече дне'сь възвратяT м^и весь до'мъ і^и^л~евъ, црsтво эTц~а мое^го”
4
4
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Σιβά· ἰδού σοι πάντα, ὅσα ἐστὶ Μεμφιβοσθέ. καὶ εἶπε Σιβὰ προσκυνήσας· εὕροιμι χάριν ἐν ὀφθαλμοῖς σου, κύριέ μου βασιλεῦ.
И$ рече цр~ь къ си'вњ. с^е тебњ вс^е е^ли'ко е^сть мем#џивосте'ѓво. и^ рече си'ва покло'нься. ѓ^брњто'хъ блгDть преD ѓ^чи'ма твои'ма г~и мой цр~ю”
5
5
καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἕως Βαουρίμ· καὶ ἰδοὺ ἐκεῖθεν ἀνὴρ ἐξεπορεύετο ἐκ συγγενείας οἴκου Σαούλ, καὶ ὄνομα αὐτῷ Σεμεΐ υἱὸς Γηρά· ἐξῆλθεν ἐκπορευόμενος καὶ καταρώμενος
И прїиде дв~дъ цр~ь до ваџири'ма. и^ с^е эTтђдђ мђж'ъ и^схожда'ше эT ро'да до'мђ саё'ля, и%мя е^мђ симеи, сн~ъ гиро'вль. и^зы'иде же и^сходя' и проклина'я”
6
6
καὶ λιθάζων ἐν λίθοις τὸν Δαυὶδ καὶ πάντας τοὺς παῖδας τοῦ βασιλέως Δαυίδ. καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἦν καὶ πάντες οἱ δυνατοὶ ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων τοῦ βασιλέως.
И$ ка'менїемъ меща на дв~да и^ на вся` ѓ%троки цр~я давы'довы и^ на вся` лю'ди и^же бњша с ниM и^ на вся` си'лныя ѓ^деснђ'ю и^ ѓ^шђю'ю цр~я”
7
7
καὶ οὕτως ἔλεγε Σεμεΐ ἐν τῷ καταρᾶσθαι αὐτόν· ἔξελθε, ἔξελθε ἀνὴρ αἱμάτων καὶ ἀνὴρ ὁ παράνομος·
И$ та'ко рече симе'и проклина'я е^го, и^зыиди` и^зыиди` мђжђ кро'ви. и^ мђ'жђ безако'ненъ”
8
8
ἐπέστρεψεν ἐπὶ σὲ Κύριος πάντα τὰ αἵματα τοῦ οἴκου Σαούλ, ὅτι ἐβασίλευσας ἀντ’ αὐτοῦ, καὶ ἔδωκε Κύριος τὴν βασιλείαν ἐν χειρὶ ᾿Αβεσσαλὼμ τοῦ υἱοῦ σου· καὶ ἰδοὺ σὺ ἐν τῇ κακίᾳ σου, ὅτι ἀνὴρ αἱμάτων σύ.
Възврати` на' тя г~ь вс^ю кро'вь домђ саё'ля, понеже црsтвова` въ е^го мњсто. и^ даs г~ь црsтво в рђ'цњ а^весоло'мђ сн~ђ твое^мђ, и^ с^е ты` въ ѕло'бњ свое'и, ја%ко мђ'жъ кро'ви е^си ты`”
9
9
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσὰ υἱὸς Σαρουΐας πρὸς τὸν βασιλέα· ἱνατί καταρᾶται ὁ κύων ὁ τεθνηκὼς οὗτος τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα; διαβήσομαι δὴ καὶ ἀφελῶ τὴν κεφαλὴν αὐτοῦ.
И$ рече а^ве'са сн~ъ сарђи'нъ къ цр~ю. почто` проклина'етъ пе'съ се'и ме'ртвыи господи'на мое^го цр~я. с^е нн~њ пришеD, и^ эTи^мђ` главђ` е^мђ”
10
10
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· τί ἐμοὶ καὶ ὑμῖν, υἱοὶ Σαρουΐας; ἄφετε αὐτὸν καὶ οὕτως καταράσθω, ὅτι Κύριος εἶπεν αὐτῷ καταρᾶσθαι τὸν Δαυίδ, καὶ τίς ἐρεῖ, ὡς τί ἐποίησας οὕτως;
И$ рече цр~ь къ а^ве'сњ чт^о мнњ` и^ ва'ма сн~ђ сарђ'инъ. ѓ^сᲄа'ви е^го. да проклина'етъ, ја%ко г~ь реq е^мђ проклина'ти дв~да. и^ кт^о речеT к немђ`, чт^о с^е сътвори` та'ко”
11
11
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβεσσὰ καὶ πρὸς πάντας τοὺς παῖδας αὐτοῦ· ἰδοὺ ὁ υἱός μου ὁ ἐξελθὼν ἐκ τῆς κοιλίας μου ζητεῖ τὴν ψυχήν μου, καὶ προσέτι νῦν ὁ υἱὸς τοῦ ᾿Ιεμινί· ἄφετε αὐτὸν καταρᾶσθαι, ὅτι εἶπεν αὐτῷ Κύριος·
И$ рече дв~дъ къ а^ве'сњ и^ къ всMњ ѓ%трокомъ свои^мъ, с^е сн~ъ мо'и и^зше'дъ и^з чре'ва мое^го, и%щетъ дш~а моея и^ с^е нн~њ и^ сн~ъ е^минњ'евъ ѓ^стави'те е^го, проклина'ти м^я, ја%ко рече е^мђ г~ь”
12
12
εἴπως ἴδοι Κύριος ἐν τῇ ταπεινώσει μου καὶ ἐπιστρέψει μοι ἀγαθὰ ἀντὶ τῆς κατάρας αὐτοῦ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ.
Негли` ви'дитъ м^я г~ь вᲆ смире'нїи мое^мъ. и^ възвратиT м^и бл~га'я. въ проклина'нїя сего` мњ'сто въ дне'шнїи дн~ь”
13
13
καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ πάντες οἱ ἄνδρες αὐτοῦ ἐν τῇ ὁδῷ, καὶ Σεμεΐ ἐπορεύετο ἐκ πλευρᾶς τοῦ ὄρους ἐχόμενα αὐτοῦ πορευόμενος καὶ καταρώμενος καὶ λιθάζων ἐν λίθοις ἐκ πλαγίων αὐτοῦ καὶ τῷ χοΐ πάσσων.
І$ и^дя'ше дв~дъ и^ вс^и мђ'жи е^го пђтемъ, и^ симе'рᲆ и^дя'ше блиꙁђ посре'дњ горы` проклина'я и^ ка'менїемъ меща по странњ себе`, и^ пе'рсть сы'пля на вся`”
14
14
καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺς καὶ πᾶς ὁ λαὸς μετ’ αὐτοῦ ἐκλελυμένοι καὶ ἀνέψυξαν ἐκεῖ.
И$ прїиде цр~ь и^ вс^и лю'дїе и^же с ни'мъ, ё^трђже'ни и^ препочи'ша т^ђ”
15
15
Καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ εἰσῆλθον εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ᾿Αχιτόφελ μετ’ αὐτοῦ.
А$весолоM же и^ вс^и мђжїе і^и^л~еви. внидо'ша въ і^ерsли'мъ, и^ а^хитофе'ль с ни'ми”
16
16
καὶ ἐγενήθη ἡνίκα ἦλθε Χουσὶ ὁ ἀρχιεταῖρος Δαυὶδ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ, καὶ εἶπε Χουσὶ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· ζήτω ὁ βασιλεύς.
И$ бы'сть е^гда` прїиде хђсїи' старыи дрђ'гъ дв~двъ. къ а^весоло'мђ, и^ рече хђсїи' къ а^весоло'мђ, да живеT цр~ь”
17
17
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς Χουσί· τοῦτο τὸ ἔλεός σου μετὰ τοῦ ἑταίρου σου; ἱνατί οὐκ ἀπῆλθες μετὰ τοῦ ἑταίρου σου;
И рече а^весоло'мъ к хђсї'и, с^е ли млsть твоя` с по'дрђгомъ твои^мъ почт^о нњ'си ше'лъ с по'дрђгомъ твои^мъ”
18
18
καὶ εἶπε Χουσὶ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· οὐχί, ἀλλὰ κατόπισθεν οὗ ἐξελέξατο Κύριος καὶ ὁ λαὸς οὗτος καὶ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραήλ, αὐτῷ ἔσομαι καὶ μετὰ αὐτοῦ καθήσομαι·
И$ рече хђсїи къ а^весоло'мђ, н^и, н^о въ слњдъ и^до'хъ е^гоже и^збра` г~ь и^ лю'дїе си`, и^ вси мђж'и і^и^л~еви. того е^смъ и^ с тњ'мъ бђдђ”
19
19
καὶ τὸ δεύτερον, τίνι ἐγὼ δουλεύσω; οὐχὶ ἐνώπιον τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ; καθάπερ ἐδούλευσα ἐνώπιον τοῦ πατρός σου, οὕτως ἔσομαι ἐνώπιόν σου.
І$ и'номђ же а%зъ не рабо'таю, н^о преD сн~омъ е^го, ја%коже рабо'тахъ преD эTц~емъ твоиM, та'ко бђдђ и^ преD тобо'ю”
20
20
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς ᾿Αχιτόφελ· φέρετε ἑαυτοῖς βουλὴν τί ποιήσωμεν;
И$ рече а^весоло'мъ къ а^хитофе'лђ дадњте совњтъ. чт^о сътвори'мъ”
21
21
καὶ εἶπεν ᾿Αχιτόφελ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· εἴσελθε πρὸς τὰς παλλακὰς τοῦ πατρός σου, ἃς κατέλιπε φυλάσσειν τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ ἀκούσεται πᾶς ᾿Ισραὴλ ὅτι κατῄσχυνας τὸν πατέρα σου, καὶ ἐνισχύσουσιν αἱ χεῖρες πάντων τῶν μετὰ σοῦ.
И$ рече а^хитофе'ль къ а^весоло'мђ, вни'ди къ поDло'жницамъ эTц~а твое^го, ја%же ѓ^ста'ви стре'щи до'мъ е^го, и^ ё^слы'шатъ вс^и і^и^л~ьтя'не ја%ко посрамиl е^си эTц~а свое^го. и^ възмо'гђтъ рђ'ки всњхъ сђщихъ с тобо'ю”
22
22
καὶ ἔπηξαν τὴν σκηνὴν τῷ ᾿Αβεσσαλὼμ ἐπὶ τὸ δῶμα, καὶ εἰσῆλθεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς τὰς παλλακὰς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ κατ’ ὀφθαλμοὺς παντὸς ᾿Ισραήλ.
И$ поста'виша а^весоломђ поло'гъ на пола'тњ. и вни'де а^весоло'м# къ поDло'жницаM эTц~а свое^го, преD ѓ^чи'ма всXњ і^и^л~ьтяn”
23
23
καὶ ἡ βουλὴ ᾿Αχιτόφελ, ἣν ἐβουλεύσατο ἐν ταῖς ἡμέραις ταῖς πρώταις, ὃν τρόπον ἐπερωτήσῃ τις ἐν λόγῳ τοῦ Θεοῦ, οὕτως πᾶσα ἡ βουλὴ τοῦ ᾿Αχιτόφελ καί γε τῷ Δαυὶδ καί γε τῷ ᾿Αβεσσαλώμ.
И$ совњтъ а^хитофе'ловъ, и^же б^њ съвњща'лъ въ' дн~и прь'выя. ја%цњмᲆ же ѓ%бразомъ въпроси` кт^о ѓ^ словеси` бж~їи. ᲄако'въ весь совњтъ а^хитофе'ловъ, и^ е^же на дв~да, і^ и^же на а^весоло'ма”
Κεφάλαιο 17
Глvа, з~і”
1
1
ΚΑΙ εἶπεν ᾿Αχιτόφελ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· ἐπιλέξω δὴ ἐμαυτῷ δώδεκα χιλιάδας ἀνδρῶν καὶ ἀναστήσομαι καὶ καταδιώξω ὀπίσω Δαυὶδ τὴν νύκτα·
И$ рече а^хитофе'ль къ а^весоло'мђ. да и^зберђ съ собо'ю, Wв~і, мђ'жъ. и^ въста'вше пожене'мъ въ слњдъ дв~да но'щїю”
2
2
καὶ ἐπελεύσομαι ἐπ’ αὐτόν, καὶ αὐτὸς κοπιῶν καὶ ἐκλελυμένος χερσί, καὶ ἐκστήσω αὐτόν, καὶ φεύξεται πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ’ αὐτοῦ, καὶ πατάξω τὸν βασιλέα μονώτατον·
И$ наи^демъ на' ня и^ тњ'мъ ё^трђжде'номъ сђщемъ, и^ ѓ^слабе'нымъ рђка'ми. и^ ё^страшђ` я& и^ побњжа'тъ вс^и лю'дїе и^же с ни'м#. и^ ё^бїю цр~я е^ді'наго”
3
3
καὶ ἐπιστρέψω πάντα τὸν λαὸν πρός σε, ὃν τρόπον ἐπιστρέφει ἡ νύμφη πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς· πλὴν ψυχὴν ἀνδρὸς ἑνὸς σὺ ζητεῖς καὶ παντὶ τῷ λαῷ ἔσται εἰρήνη.
И$ въꙁвращђ вс^я лю'ди к тебњ. ја^цњмъ же ѓ%браꙁомъ ѓ^бращаеTся невњ'ста к мђж'еви свое^мђ. ты б^ото'кмо дш~а е^ді'наго мђж'а и%щеши. и^ всњ'мъ мђже'мъ бђ'детъ ми'ръ”
4
4
καὶ εὐθὴς ὁ λόγος ἐν ὀφθαλμοῖς ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ ἐν ὀφθαλμοῖς πάντων τῶν πρεσβυτέρων ᾿Ισραήλ·
И$ а'бїе сло'во бы'сть преD ѓ^чи'ма а^весоло'млима ё^го'дно. и^ преD ѓ^чи'ма всњ'хъ ста'рецъ і^и^л~евᲆ”
5
5
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλώμ· καλέσατε δὴ καί γε τὸν Χουσὶ τὸν ᾿Αραχί, καὶ ἀκούσωμεν τί ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ καί γε αὐτοῦ.
И$ рече а^весоло'мъ призовњте м^и хђсїю а^раха'ина. и^ слы'шимъ чт^о и^ꙁъ ё'стъ е^го”
6
6
καὶ εἰσῆλθε Χουσὶ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς αὐτὸν λέγων· κατὰ τὸ ρῆμα τοῦτο ἐλάλησεν ᾿Αχιτόφελ· εἰ ποιήσομεν κατὰ τὸν λόγον αὐτοῦ; εἰ δὲ μή, σὺ λάλησον·
И$ вни'де хђсїя къ а^весоло'мђ. и^ рече а^весо ло'мъ къ хђсїи. гл~я по гл~ђ семђ` и^же гл~а а^хитофе'л#. сътвори'мъ л^и по словеси` семђ`, а^ще ли н^и тот^ы гл~и”
7
7
καὶ εἶπε Χουσὶ πρὸς ᾿Αβεσσαλώμ· οὐκ ἀγαθὴ αὕτη ἡ βουλή, ἣν ἐβουλεύσατο ᾿Αχιτόφελ τὸ ἅπαξ τοῦτο.
И$ рече хђсїа кᲆ а^весоло'мђ не бл~гъ е^сть совњтъ сїи е^же совњща` а^хитофе'ль си'це”
8
8
καὶ εἶπε Χουσί· σὺ οἶδας τὸν πατέρα σου καὶ τοὺς ἄνδρας αὐτοῦ, ὅτι δυνατοί εἰσι σφόδρα καὶ κατάπικροι τῇ ψυχῇ αὐτῶν, ὡς ἄρκος ἠτεκνωμένη ἐν ἀγρῷ καὶ ὡς ὗς τραχεῖα ἐν τῷ πεδίῳ, καὶ ὁ πατήρ σου ἀνὴρ πολεμιστὴς καὶ οὐ μὴ καταλύσῃ τὸν λαόν·
И$ рече па'ки хђсїя. т^ы вњ'си эTц~а свое^го и^ мђж'и е^го ја%ко си'лни сђть ѕњло. и^ гнњвли'ви дш~ами свои'ми. ја%ко меDвњдицы в берлоꙁњ рага'юще. и^л^и ја%ко серна` бо'рꙁа на' поли. и^ эTц~ъ тво'и мQђ боре'цъ, и^ не гђби'тъ людїи”
9
9
ἰδοὺ γὰρ αὐτὸς νῦν κέκρυπται ἐν ἑνὶ τῶν βουνῶν ἢ ἐν ἑνὶ τῶν τόπων, καὶ ἔσται ἐν τῷ ἐπιπεσεῖν αὐτοῖς ἐν ἀρχῇ καὶ ἀκούσῃ ὁ ἀκούων καὶ εἴπῃ· ἐγενήθη θραῦσις ἐν τῷ λαῷ τῷ ὀπίσω ᾿Αβεσσαλώμ,
Се б^ото'и самъ нн~њ съкры'лся е^сть на нњ'которомъ хо'лмњ, и^л^и на нњ'которомъ мњ'стњ. и^ бђдетъ внегда` нападе'тъ на' ня в нача'ло. и^ ё^слы'шатъ стра'жїе во'инъстїи, въскли'чђтъ, и^ бђ'детъ съкрђше'нїе на люде'хъ за'днихъ, и^же за а^весоло'моM”
10
10
καί γε αὐτὸς υἱὸς δυνάμεως, οὗ ἡ καρδία καθὼς ἡ καρδία τοῦ λέοντος, τηκομένη τακήσεται, ὅτι οἶδε πᾶς ᾿Ισραὴλ ὅτι δυνατὸς ὁ πατήρ σου καὶ υἱοὶ δυνάμεως οἱ μετ’ αὐτοῦ.
И$ с^е то'и самъ мђ'жъ си'ленъ. е^мђже срDце, ја%ко и^ срDце львђ`. та'ющђ таиT ја%ко совњ'сть ве'сь і^и^л~ь. ја%ко си'ленъ эTц~ъ твои. и^ сн~ове си'лныхᲆ вс^и сђть с нимъ”
11
11
ὅτι οὕτως συμβουλεύων ἐγὼ συνεβούλευσα, καὶ συναγόμενος συναχθήσεται ἐπὶ σὲ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἀπὸ Δὰν καὶ ἕως Βηρσαβεὲ ὡς ἡ ἄμμος ἡ ἐπὶ τῆς θαλάσσης εἰς πλῆθος, καὶ τὸ πρόσωπόν σου πορευόμενον ἐν μέσῳ αὐτῶν,
Та'ко совњтђя а^ꙁъ и^ совњтова'хъ. и^ събира'я събере'тся к тебњ ве'сь і^и^л~ь эT да'на до версавњя. ја%ко пњсо'къ и^же по мо'рю въ мно'жесᲄво и^ лице твое и^ды'и посредњ иX”
12
12
καὶ ἥξομεν πρὸς αὐτὸν εἰς ἕνα τῶν τόπων, οὗ ἐὰν εὕρωμεν αὐτὸν ἐκεῖ, καὶ παρεμβαλοῦμεν ἐπ’ αὐτόν, ὡς πίπτει δρόσος ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ οὐχ ὑπολειψόμεθα ἐν αὐτῷ καὶ τοῖς ἀνδράσι τοῖς μετ’ αὐτοῦ καί γε ἕνα·
И$ прїидемᲆ к немђ на е^ді'но мњ'сто. і^ и^дᲇже ѓ^бря'щемъ е^го. та'мо и^ въполчиMся на' ня. и^ ја%ко спада'етᲆ роса` на' ꙁемлю та'ко нападе'мъ на' ня, и^ не ѓ^ста'виM в не'мъ, ни е^ді'наго же мђж'а, и^же с ни'мъ”
13
13
καὶ ἐὰν εἰς τὴν πόλιν συναχθῇ, καὶ λήψεται πᾶς ᾿Ισραὴλ πρὸς τὴν πόλιν ἐκείνην σχοινία καὶ συροῦμεν αὐτὴν ἕως εἰς τὸν χειμάρρουν, ὅπως μὴ καταλειφθῇ ἐκεῖ μηδὲ λίθος.
И$ а'ще ся въ граD съберђт#, т^о и^ да събере'тъ ве'сь і^и^л~ь къ гра'дђ томђ ё'жа, и^ въвлече'мъ и& до пото'ка, до'ндеже не ѓ^ста'нетъ в не'мъ ни камы'къ”
14
14
καὶ εἶπεν ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραήλ· ἀγαθὴ ἡ βουλὴ Χουσὶ τοῦ ᾿Αραχὶ ὑπὲρ τὴν βουλὴν ᾿Αχιτόφελ· καὶ Κύριος ἐνετείλατο διασκεδάσαι τὴν βουλὴν τοῦ ᾿Αχιτόφελ τὴν ἀγαθήν, ὅπως ἂν ἐπαγάγῃ Κύριος ἐπὶ ᾿Αβεσσαλὼμ τὰ κακὰ πάντα.
И$ рече а^весоло'мъ и^ вс^и мђж'и і^и^л~ьстїи, бл~гъ совњтъ хђсїя а^рихїи'на, паче совњта а^хитофе'ля, и^ г~ь ꙁаповњ'да разори'ти совњтъ а^хитофе'ль, бл~гїи ја%ко да наведе'тᲆ г~ь на а^весоло'ма ѕла'а вс^я”
15
15
καὶ εἶπε Χουσὶ ὁ τοῦ ᾿Αραχὶ πρὸς Σαδὼκ καὶ ᾿Αβιάθαρ τοὺς ἱερεῖς· οὕτως καὶ οὕτως συνεβούλευσεν ᾿Αχιτόφελ τῷ ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ τοῖς πρεσβυτέροις ᾿Ισραήλ, καὶ οὕτως καὶ οὕτως συνεβούλευσα ἐγώ.
И$ рече хђсїи а^рахїи^нъ, къ садо'кђ и^ а^виа^џа'рђ і^е^ре'ѓма та'ко, и^ та'ко совњтова а^хитофе'ль съ а^весоло'моM, и^ съ ста'рцы і^и^л~евы, и^ а'ꙁъ та'ко и^ та'ко совњща'хᲆ”
16
16
καὶ νῦν ἀποστείλατε ταχὺ καὶ ἀναγγείλατε τῷ Δαυὶδ λέγοντες· μὴ αὐλισθῇς τὴν νύκτα ἐν ᾿Αραβὼθ τῆς ἐρήμου καί γε διαβαίνων σπεῦσον, μή ποτε καταπείσῃ τὸν βασιλέα καὶ πάντα τὸν λαὸν τὸν μετ’ αὐτοῦ.
А$ нн~њ пђсти'та ско'ро, и^ въꙁвњсти'те дв~дђ гл~юще, не пребђ'ди на но'щь сїю в раво'џњ пђсты'ннњмъ, н^о минђти потщи'теся е^да ка'ко срњтитъ цр~ь и^ вс^и лю'дїе с ни'мъ”
17
17
καὶ ᾿Ιωνάθαν καὶ ᾿Αχιμάας εἱστήκεισαν ἐν τῇ πηγῇ Ρωγήλ, καὶ ἐπορεύθη ἡ παιδίσκη καὶ ἀνήγγειλεν αὐτοῖς, καὶ αὐτοὶ πορεύονται καὶ ἀναγγέλλουσι τῷ βασιλεῖ Δαυίδ, ὅτι οὐκ ἠδύναντο ὀφθῆναι τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὴν πόλιν.
І$ и^ѓ^а^наџа'нъ и^ а^хи'ма стоя'ста на стђде'нцы рохи'ли, и^ шеDши рабы'ни повњ'да и'ма с^е, и^ тїи шеDши въꙁвњсти'ста дв~дђ цр~ю, ја%ко не мого'ста ја^ви'тися и^ внити въ' грDа”
18
18
καὶ εἶδεν αὐτοὺς παιδάριον καὶ ἀνήγγειλε τῷ ᾿Αβεσσαλώμ, καὶ ἐπορεύθησαν οἱ δύο ταχέως καὶ εἰσῆλθαν εἰς οἰκίαν ἀνδρὸς ἐν Βαουρίμ, καὶ αὐτῷ λάκκος ἐν τῇ αὐλῇ, καὶ κατέβησαν ἐκεῖ.
И$ ви'дњвъ я& ѓ^тро'чищъ, и^ повњ'да а^весоло'мђ, і^ и^до'ста эT мњста ѓ%ба ско'ро, и^ прїидо'ста в до'мъ нњ'коего мђжа ваа^рїи'мъ, и^ т^ђ б^њ ро'въ на дворњ`, и^ влњꙁо'ста т^ђ”
19
19
καὶ ἔλαβεν ἡ γυνὴ καὶ διεπέτασε τὸ ἐπικάλυμμα ἐπὶ πρόσωπον τοῦ λάκκου καὶ ἔψυξεν ἐπ’ αὐτῷ ἀραφώθ, καὶ οὐκ ἐγνώσθη ρῆμα.
И$ вꙁе'мши жена` положи покро'въ на ё'стїи рова`, и^ почи на не'м# а^раве'џᲆ, и^ не раꙁђмњ'ста гл~а”
20
20
καὶ ἦλθαν οἱ παῖδες ᾿Αβεσσαλὼμ πρὸς τὴν γυναῖκα εἰς τὴν οἰκίαν καὶ εἶπαν· ποῦ ᾿Αχιμάας καὶ ᾿Ιωνάθαν; καὶ εἶπεν αὐτοῖς ἡ γυνή· παρῆλθαν μικρὸν τοῦ ὕδατος, καὶ ἐζήτησαν καὶ οὐχ εὗραν καὶ ἀνέστρεψαν εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
И$ прїидо'ша ѓ%троцы а^весоло'мли къ женњ` в доM, и^ рњша е'и гдњ е^сть а^хима'съ і^ и^ѓа^наџа'нъ. и^ рече и^мъ жена` преидо'ша на ѓ%нъ по'лъ рᲇки`. і^ и^ска'хђть е^ю и^ не ѓ^брњто'ша. и^ въꙁврати'шася въ і^ерsлимъ”
21
21
ἐγένετο δὲ μετὰ τὸ ἀπελθεῖν αὐτοὺς καὶ ἀνέβησαν ἐκ τοῦ λάκκου καὶ ἐπορεύθησαν καὶ ἀπήγγειλαν τῷ βασιλεῖ Δαυὶδ καὶ εἶπαν πρὸς Δαυίδ· ἀνάστητε καὶ διάβητε ταχέως τὸ ὕδωρ, ὅτι οὕτως ἐβουλεύσατο περὶ ὑμῶν ᾿Αχιτόφελ.
Бы'сть же по эTше'ствїи и^хъ. и^ꙁлњꙁо'ста и^ꙁ ро'ва, і^ и^до'ста и^ въꙁвњсти'ша дв~дђ цр~ю. и^ гл~аста е^мђ. вᲆста'ните и^ преиди ско'ро во'дђ ја%ко си'це совњща на' вы а^хитофе'ль”
22
22
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ καὶ πᾶς ὁ λαὸς ὁ μετ’ αὐτοῦ καὶ διέβησαν τὸν ᾿Ιορδάνην ἕως τοῦ φωτὸς τοῦ πρωΐ, ἕως ἑνὸς οὐκ ἔλαθεν ὃς οὐ διῆλθε τὸν ᾿Ιορδάνην.
И$ въста дв~дъ и^ вс^и лю'дїе и^же с ниM. и преидо'ша и^ѓ^рда'нъ, до' свњта ꙁаё'тра. і^ и^ ни е^ді'нъ же не ѓ^ста` и^же не преиде и^ѓ^рда'нъ”
23
23
καὶ ᾿Αχιτόφελ εἶδεν ὅτι οὐκ ἐγενήθη ἡ βουλὴ αὐτοῦ, καὶ ἐπέσαξε τὴν ὄνον αὐτοῦ, καὶ ἀνέστη καὶ ἀπῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ εἰς τὴν πόλιν αὐτοῦ· καὶ ἐνετείλατο τῷ οἴκῳ αὐτοῦ καὶ ἀπήγξατο καὶ ἀπέθανε καὶ ἐτάφη ἐν τῷ τάφῳ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ.
И$ а^хитофе'ль ви'дњ ја%ко не събы'сться совњтъ е^го. и^ ѓ^сњдла` ѓ^сля` свое. и^ въста'въ и%де в до'мъ сво'и, и^ въ' градъ сво'и. и^ ꙁаповњ'да до'мђ свое^мђ. и^ ё^дави'ся и^ ё'мре. и^ погребе'нъ бы'сть въ гро'бњ эTц~а свое^го”
24
24
καὶ Δαυὶδ διῆλθεν εἰς Μαναΐμ, καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ διέβη τὸν ᾿Ιορδάνην αὐτὸς καὶ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ μετ’ αὐτοῦ.
И$ дв~дъ про'иде в манаи'мъ. и^ а^весоломъ преиде и^ѓ^рда'нъ са'мъ и^ вс^и мђж'и і^и^л~ьстїи с нимъ”
25
25
καὶ τὸν ᾿Αμεσσαΐ κατέστησεν ᾿Αβεσσαλὼμ ἀντὶ ᾿Ιωὰβ ἐπὶ τῆς δυνάμεως· καὶ ᾿Αμεσσαΐ υἱὸς ἀνδρὸς καὶ ὄνομα αὐτῷ ᾿Ιοθὸρ ὁ ᾿Ισραηλίτης, οὗτος εἰσῆλθε πρὸς ᾿Αβιγαίαν θυγατέρα Νάας ἀδελφὴν Σαρουΐας μητρὸς ᾿Ιωάβ.
И$ а^месњ'я поста'ви а^весоло'мъ въ і^ѓ^ава мњ'сто ё^ себе` наD вое^во'дами и^ а^меса бы'сть сн~ъ мђж'а нᲇ'коего е^мђже и^мя б^њ и^е^фе'ръ і^и^л~ьтяни'нъ. се'и вни'де къ а^вигњ'и дщери и^е^се'инњ. сестры сарђ'ины мт~ре и^ѓ^а'вля”
26
26
καὶ παρενέβαλε πᾶς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ εἰς τὴν γῆν Γαλαάδ.
И$ про'иде а^весоло'мъ и^ ве'сь і^и^л~ь в ꙁе'млю галааDскђю”
27
27
καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἦλθε Δαυὶδ εἰς Μαναΐμ, καὶ Οὐεσβὶ υἱὸς Νάας ἐκ Ραββὰθ υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ Μαχὶρ υἱὸς ᾿Αμιὴλ ἐκ Λωδαβὰρ καὶ Βερζελλὶ ὁ Γαλααδίτης ἐκ Ρωγελλὶμ
И$ бы'сть ја%ко вни'де дв~дъ въ по'лкъ манаи'мль, и^ е'свїи сн~ъ нава'совъ. эT крава'џа сн~а а^м#мо'ня, и^ махи'ръ сн~ъ а^мїи^ль. и^же кладава'ръ. и^ ферꙁелїи, галааDскїи. и^же къ крогели'ма”
28
28
ἤνεγκαν δέκα κοίτας καὶ ἀμφιτάπους καὶ λέβητας δέκα καὶ σκεύη κεράμου καὶ πυροὺς καὶ κριθὰς καὶ ἄλευρον καὶ ἄλφιτον καὶ κύαμον καὶ φακὸν
Внесо'ша, і~, посте'ль ё^строе^ныхъ. и^ коно'бъ, і~. и$ съсђ'ды зда'ныи, и^ пшени'цђ. и^ ја^чме'нь и^ мђкђ`, и^ џђни'кᲆ и^ со'чиво. и^ лящђ”
29
29
καὶ μέλι καὶ βούτυρον καὶ πρόβατα καὶ σαφφὼθ βοῶν καὶ προσήνεγκαν τῷ Δαυὶδ καὶ τῷ λαῷ τῷ μετ’ αὐτοῦ φαγεῖν, ὅτι εἶπαν· ὁ λαὸς πεινῶν καὶ ἐκλελυμένος καὶ διψῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ.
И$ ме'дъ и^ ма'сло, и^ ѓ'вцы и^ е^ді'но ю%ня. и^ мле'ко говя'же, и^ принесо'ша двDђ и^ людем# и^же с ни'мъ ја%сти и%мъ бњша б^о лю'ди глаDни и^ скђд#ни, и^ жаQни эT пђсты'ни”
Κεφάλαιο 18
Глvа, и~і”
1
1
ΚΑΙ ἐπεσκέψατο Δαυὶδ τὸν λαὸν τὸν μετ’ αὐτοῦ καὶ κατέστησεν ἐπ’ αὐτῶν χιλιάρχους καὶ ἑκατοντάρχους.
И$ съгляда` дв~дъ всњ'хъ людїи сђщихъ с ни'мъ. и^ поста'ви в нихᲆ ты'сящники и^ со'тники”
2
2
καὶ ἀπέστειλε Δαυὶδ τὸν λαόν, τὸ τρίτον ἐν χειρὶ ᾿Ιωὰβ καὶ τὸ τρίτον ἐν χειρὶ ᾿Αβεσσὰ υἱοῦ Σαρουΐας ἀδελφοῦ ᾿Ιωὰβ καὶ τὸ τρίτον ἐν χειρὶ ᾿Εθθὶ τοῦ Γεθθαίου. καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τὸν λαόν· ἐξελθὼν ἐξελεύσομαι καί γε ἐγὼ μεθ’ ὑμῶν.
И$ посла` дв~дъ г~ ю ча'сть людїи в рђцњ і^ѓ^а'вли. и^ г~ ю ча'сть в рђцњ а^ве'сњ сн~ђ сарђ'инђ, и^ бра'та и^ѓ^а'вля. и^ г~ ю ча'сть е^џи'тђ, геџе'ѓ^вђ. и^ рече дв~дъ к лю'демъ. шеDше и^ꙁыидњте и^ а'ꙁъ с ва'ми”
3
3
καὶ εἶπαν· οὐκ ἐξελεύσῃ, ὅτι ἐὰν φυγῇ φύγωμεν, οὐ θήσουσιν ἐφ’ ἡμᾶς καρδίαν, καὶ ἐὰν ἀποθάνωμεν τὸ ἥμισυ ἡμῶν, οὐ θήσουσιν ἐφ’ ἡμᾶς καρδίαν, ὅτι σὺ ὡς ἡμεῖς δέκα χιλιάδες· καὶ νῦν ἀγαθὸν ὅτι ἔσῃ ἡμῖν ἐν τῇ πόλει βοήθεια τοῦ βοηθεῖν.
И$ вс^и лю'дїе рњша не и^зыиди` ја%ко а^ще побњ'гнем. не положа'тъ на на'съ срDце. и^ а^ще ё'мретъ по'лъ насъ не поло'жатъ на на'съ срDца, и^ гл~аша е^мђ ты б^о е^си въ на'съ, и^ нн~њ лђ'чше ја%ко ѓ^ста'неши въ' градњ на по'мощъ на'мъ”
4
4
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς ὁ βασιλεύς· ὃ ἐὰν ἀρέσῃ ἐν ὀφθαλμοῖς ὑμῶν, ποιήσω. καὶ ἔστη ὁ βασιλεὺς ἀνὰ χεῖρα τῆς πύλης, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἐξεπορεύετο εἰς ἑκατοντάδας καὶ εἰς χιλιάδας.
И$ рече и^мᲆ цр~ь е^же ё^го'дное преD ва'ми сътворю`, и ста` цр~ь преD вра'ты. и^ вс^и лю'дїе и^схождахђ стори'цами, и^ ты'сящами”
5
5
καὶ ἐνετείλατο ὁ βασιλεὺς τῷ ᾿Ιωὰβ καὶ τῷ ᾿Αβεσσὰ καὶ τῷ ᾿Εθθὶ λέγων· φείσασθέ μοι τοῦ παιδαρίου τοῦ ᾿Αβεσσαλώμ· καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἤκουσεν ἐντελλομένου τοῦ βασιλέως πᾶσι τοῖς ἄρχουσιν ὑπὲρ ᾿Αβεσσαλώμ,
И ꙁаповњ'да цр~ь и^ѓ^а'вђ и^ а^ве'сњ и^ е^џе'еви гл~я. пощади'те м^и ѓ%трока мое^го а^весоло'ма. и^ вс^и лю'дїе слы'шаша за'повњдь црsкђ е^гда заповњ'да всњмъ кн~ѕемъ а^весоло'ма ра'ди”
6
6
καὶ ἐξῆλθε πᾶς ὁ λαὸς εἰς τὸν δρυμὸν ἐξεναντίας ᾿Ισραήλ, καὶ ἐγένετο ὁ πόλεμος ἐν τῷ δρυμῷ ᾿Εφραίμ.
І$ и^зыидо'ша вс^и лю'дїе в дђбра'вђ, сђпротивъ і^и^л~ю. и^ быs бра'нь в дђбра'вњ е^фре'мли”
7
7
καὶ ἔπταισεν ἐκεῖ ὁ λαὸς ᾿Ισραὴλ ἐνώπιον τῶν παίδων Δαυίδ, καὶ ἐγένετο ἡ θραῦσις μεγάλη ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, εἴκοσι χιλιάδες ἀνδρῶν.
И$ падо'ша т^ђ лю'ди і^и^л~еви преD ѓ%троки давы'довы. и^ бы'сть съкрђше'нїе вели'ко в то'и дн~ь. ја%ко падо'ша т^ђ Wк~, мђж'ъ”
8
8
καὶ ἐγένετο ἐκεῖ ὁ πόλεμος διεσπαρμένος ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς, καὶ ἐπλεόνασεν ὁ δρυμὸς τοῦ καταφαγεῖν ἐκ τοῦ λαοῦ ὑπὲρ οὓς κατέφαγεν ἐν τῷ λαῷ ἡ μάχαιρα τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
И$ бы'сть т^ђ рас#сы'пана бра'нь по лицђ` все'го лђ'га. и^ ё^мно'жися лђ'гъ на посњче'нїе эT людїи. па'че не'же посњче ме'чь в то'и дн~ь”
9
9
καὶ συνήντησεν ᾿Αβεσσαλὼμ ἐνώπιον τῶν παίδων Δαυίδ, καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ ἦν ἐπιβεβηκὼς ἐπὶ τοῦ ἡμιόνου αὐτοῦ, καὶ εἰσῆλθεν ὁ ἡμίονος ὑπὸ τὸ δάσος τῆς δρυὸς τῆς μεγάλης, καὶ περιεπλάκη ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ἐν τῇ δρυΐ, καὶ ἐκρεμάσθη ἀνὰ μέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς γῆς, καὶ ὁ ἡμίονος ὑποκάτω αὐτοῦ παρῆλθε. 10καὶ εἶδεν ἀνὴρ εἷς καὶ ἀνήγγειλε τῷ ᾿Ιωὰβ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἑώρακα τὸν ᾿Αβεσσαλὼμ κρεμάμενον ἐν τῇ δρυΐ.
И$ побњжа` а^весоло'мъ преD ѓ%троки давы'довы. всњ'дъ на мща` свое. и^ в#бњже с ниM мща` в ча'щђ лђ'га вели'каго. и^ ѓ^би'тся е^мђ гла'вны вла'сы дђбњ и^ пови'се ме'ждђ нб~омъ и^ земле'ю. м#ща' же под ни'мъ про'иде”
11
10
καὶ εἶπεν ᾿Ιωὰβ τῷ ἀνδρὶ τῷ ἀναγγέλλοντι αὐτῷ· καὶ ἰδοὺ ἑώρακας· τί ὅτι οὐκ ἐπάταξας αὐτὸν ἐκεῖ εἰς τὴν γῆν; καὶ ἐγὼ ἂν ἐδεδώκειν σοι δέκα ἀργυρίου καὶ παραζώνην μίαν.
И$ ви'дњ и& мђжъ е^ді'нъ. и^ възвњсти и^ѓ^а'вђ и^ рече. с^е ви'дњхъ ви'сяща а^весоло'ма на' дђбњ”
12
11
εἶπε δὲ ὁ ἀνὴρ πρὸς ᾿Ιωάβ· καὶ ἐγώ εἰμι ἵστημι ἐπὶ τὰς χεῖράς μου χιλίους σίκλους ἀργυρίου, οὐ μὴ ἐπιβάλω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὸν υἱὸν τοῦ βασιλέως, ὅτι ἐν τοῖς ὠσὶν ἡμῶν ἐνετείλατο ὁ βασιλεύς σοι καὶ τῷ ᾿Αβεσσὰ καὶ τῷ ᾿Εθθὶ λέγων· φυλάξατέ μοι τὸ παιδάριον τὸν ᾿Αβεσσαλὼμ
И$ рече и^ѓ^а'въ мђжеви възвњсти'вшемђ е^мђ. сего` л^и е^си ви'дњлъ т^о почто` нњ'си е^го ё^би'лъ т^ђ на земли`, и^ а'зъ да'лъ т^и бы'хᲆ н~ си'кль сребра` и^ по'ясъ е^ді'нъ”
13
12
μὴ ποιῆσαι ἐν τῇ ψυχῇ αὐτοῦ ἄδικον· καὶ πᾶς ὁ λόγος οὐ λήσεται ἀπὸ τοῦ βασιλέως, καὶ σὺ στήσῃ ἐξεναντίας.
И$ рече мђж'ъ и^ѓ^а'вђ. а^ще т^ы вложи'ши в рђ'цњ мои`. Wа~ си'кль сребра`. т^о не възложђ` рђки` мое'я на сн~а цр~ева, слы'шахомъ б^о ја%ко заповњ'да цр~ь въ ё'ши тебњ` и^ а^ве'сњ, и^ е^џїе'ви гл~я. съблюдњте м^и ѓ^троча'те а^весоло'ма”
14
13
καὶ εἶπεν ὁ ᾿Ιωάβ· τοῦτο ἐγὼ ἄρξομαι· οὐχ οὕτως μενῶ ἐνώπιόν σου. καὶ ἔλαβεν ᾿Ιωὰβ τρία βέλη ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐνέπηξεν αὐτὰ ἐν τῇ καρδίᾳ ᾿Αβεσσαλὼμ ἔτι αὐτοῦ ζῶντος ἐν τῇ καρδίᾳ τῆς δρυός.
Не сътвори'те дш~и е^го непра'ведна. поне'же вся'ка ве'щь преD цр~емъ не ё^таи'тся. а^ т^ы стои'ши сђпроти'въ е^мђ”
15
14
καὶ ἐκύκλωσαν δέκα παιδάρια αἴροντα τὰ σκεύη ᾿Ιωὰβ καὶ ἐπάταξαν τὸν ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ ἐθανάτωσαν αὐτόν.
И$ рече и^ѓ^а'въ с^е аZ начнђ`. а^ не пребђдђ преD тобо'ю. и^ възе'мъ и^ѓ^а'въ і~ стрњ'лъ в рђ'цњ свои`. и^ вонзе` я& въ срDце а^весоло'мђ. сђщђ е^мђ е^ще жи'вђ на' дђбњ”
16
15
καὶ ἐσάλπισεν ᾿Ιωὰβ ἐν κερατίνῃ, καὶ ἀπέστρεψεν ὁ λαὸς τοῦ μὴ διώκειν ὀπίσω ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐφείδετο ᾿Ιωὰβ τοῦ λαοῦ.
І$ ѓ^б#стђпи'ша, і~ ѓ%трокъ нося'щїи` ѓ^рђжїе и^ѓ^а'вле, и^ ё^би'ша а^весоло'ма и^ ё^мори'ша и&”
17
16
καὶ ἔλαβε τὸν ᾿Αβεσσαλὼμ καὶ ἔρριψεν αὐτὸν εἰς χάσμα μέγα ἐν τῷ δρυμῷ εἰς τὸν βόθυνον τὸν μέγαν καὶ ἐστήλωσεν ἐπ’ αὐτὸν σωρὸν λίθων μέγαν σφόδρα. καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ ἔφυγεν ἀνὴρ εἰς τὸ σκήνωμα αὐτοῦ.
И$ въстрђби` и^ѓ^а'вᲆ трђбо'ю. и^ възврати'шася лю'дїе не гна'ти въ слњ'дъ і^и^л~я, ја%ко запрети` и^ѓ^а'въ лю'демъ”
18
17
καὶ ᾿Αβεσσαλὼμ ἔτι ζῶν ἔλαβε καὶ ἔστησεν ἑαυτῷ τὴν στήλην, ἐν ᾗ ἐλήφθη, καὶ ἐστήλωσεν αὐτὴν λαβεῖν τὴν στήλην τὴν ἐν τῇ κοιλάδι τοῦ βασιλέως, ὅτι εἶπεν· οὐκ ἔστιν αὐτῷ υἱὸς ἕνεκα τοῦ ἀναμνῆσαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ· καὶ ἐκάλεσε τὴν στήλην Χεὶρ ᾿Αβεσσαλὼμ ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης.
И$ взе'мъ и^ѓ^а'въ а^весоло'ма. въве'рже и& въ про'паs вели'кђ, и^ скла` наD нимъ кђ'пђ ка'менїя вели'кђ, и^ вси` і^и^л~ьтя'не бњжа'ша на се'ла своя`”
19
18
καὶ ᾿Αχιμάας υἱὸς Σαδὼκ εἶπε· δράμω δὴ καὶ εὐαγγελιῶ τῷ βασιλεῖ, ὅτι ἔκρινε Κύριος ἐκ χειρὸς τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ.
А$весоло'м же прежде жиv сы'и поста'вилъ б^њ сто'лпъ себњ`, въ ё^до'лїи црsтњй в не'иже поги'бе. рече б^о нњсть м^и сн~а на па'мять, и%мени мое^го. и^ нарече сто'лпъ и%менемъ свои^мъ. и^ нарече е^го рђко'ю а^весоло'млею е^сᲄь и^ до дне'шняго дн~е”
20
19
καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιωάβ· οὐκ ἀνὴρ εὐαγγελίας σὺ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ καὶ εὐαγγελιῇ ἐν ἡμέρᾳ ἄλλῃ, ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ ταύτῃ οὐκ εὐαγγελιῇ, οὗ εἵνεκεν ὁ υἱὸς τοῦ βασιλέως ἀπέθανε.
И$ а^хима'съ сн~ъ садо'ковъ рече къ и^ѓ^а'вђ. текђ л^и и^ възвњщђ цр~ю ја%ко сђди` са'мъ г~ь эT рђки` вра'гъ е^го.
21
20
καὶ εἶπεν ᾿Ιωὰβ τῷ Χουσί· βαδίσας ἀνάγγειλον τῷ βασιλεῖ ὅσα εἶδες· καὶ προσεκύνησε Χουσὶ τῷ ᾿Ιωὰβ καὶ ἐξῆλθε.
И$ рече и^ѓ^а'въ не добро` мђж'ђ възвњсти'ти дне'сь. н^о възвњсти'ши въ дн~ь дрђгїи. а^ въ дне'шнїи дн~ь не добро` възвњще'нїе. поне'же сн~ъ цр~въ ё^ме'рлъ е^сть”
22
21
καὶ προσέθετο ἔτι ᾿Αχιμάας υἱὸς Σαδὼκ καὶ εἶπε πρὸς ᾿Ιωάβ· καὶ ἔστω ὅτι δράμω καί γε ἐγὼ ὀπίσω τοῦ Χουσί. καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· ἱνατί σὺ τοῦτο τρέχεις, υἱέ μου; δεῦρο, οὐκ ἔστι σοι εὐαγγέλια εἰς ὠφέλειαν πορευομένῳ.
И$ рече и^ѓ^а'вᲆ хђсїи шеD повњ'жъ цр~ю е^ли'ко ви'дњ. и^ покло'нься хђсїи и^ѓ^а'вђ і^ и'де”
23
22
καὶ εἶπε· τί γὰρ ἐὰν δράμω; καὶ εἶπεν αὐτῷ ᾿Ιωάβ· δράμε. καὶ ἔδραμεν ᾿Αχιμάας τὴν ὁδὸν τὴν τοῦ Κεχὰρ καὶ ὑπερέβη τὸν Χουσί.
И$ приложи` и^ е^ще` а^хи'ма сн~ъ садо'ковъ рещи` къ и^ѓ^а'вђ. т^о чт^о стою`, н^о да и^ а'зъ текђ` въ слњ'дъ хђсїя'. и^ реq и^ѓ^а'въ почто` т^ы хо'щеши тещи` сн~е мой. гряди` н^о нњ'сть добро` възвњще'нїе нивъчто'же, хо'щеши ты` и^ти`”
24
23
καὶ Δαυὶδ ἐκάθητο ἀνὰ μέσον τῶν δύο πυλῶν. καὶ ἐπορεύθη ὁ σκοπὸς εἰς τὸ δῶμα τῆς πύλης πρὸς τὸ τεῖχος καὶ ἐπῇρε τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ καὶ εἶδε καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ τρέχων μόνος ἐνώπιον αὐτοῦ
И$ рече а^хи'ма т^о что` м^и бђдетъ а^ще текђ`, и^ рече е^мђ и^ѓ^а'в# тецы`. и^ теча'ше а^хи'ма пђте'мъ про'стымъ. і^ и^зминђ` хђсїю”
25
24
καὶ ἀνεβόησεν ὁ σκοπὸς καὶ ἀπήγγειλε τῷ βασιλεῖ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· εἰ μόνος ἐστίν, εὐαγγελία ἐν τῷ στόματι αὐτοῦ. καὶ ἐπορεύετο πορευόμενος καὶ ἐγγίζων.
И дв~дъ седњ посредњ двою вра'тъ. і^ и^дя'ше стра'жъ, в пола'тђ две'рїю къ стенњ`, и^ въздви'гъ ѓ%чи свои` ви'дњ и^ с^е мђжᲆ текїи е^ді'нъ преD ниM.
26
25
καὶ εἶδεν ὁ σκοπὸς ἄνδρα ἕτερον τρέχοντα, καὶ ἐβόησεν ὁ σκοπὸς πρὸς τῇ πύλῃ καὶ εἶπε· καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ ἕτερος τρέχων μόνος. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· καί γε οὗτος εὐαγγελιζόμενος.
И$ въꙁопи` стра'ж# и^ скаꙁа` цр~еви. и^ реq цр~ь а%ще е^ді'нъ е^сть бђ'детъ възвњщенїе въ ё^стXњ е^го. і^ и^дя^ше и^ды'и и приближа'яся”
27
26
καὶ εἶπεν ὁ σκοπός· ἐγὼ ὁρῷ τὸν δρόμον τοῦ πρώτου ὡς δρόμον ᾿Αχιμάας υἱοῦ Σαδώκ. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἀνὴρ ἀγαθὸς οὗτος καί γε εἰς εὐαγγελίαν ἀγαθὴν ἐλεύσεται.
И$ ви'дњ стра'жъ мђжа дрђга'готекђща. и^ възопи` къ две'ремъ и^ ре'че. с^е мђ'жъ дрђгы'и текїи е^ді'нъ. и^ ре'че цр~ь и^ то'й е^сть въꙁвњща'я”
28
27
καὶ ἐβόησεν ᾿Αχιμάας καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα· εἰρήνη· καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς Κύριος ὁ Θεός σου, ὃς ἀπέκλεισε τοὺς ἄνδρας τοὺς ἐπαραμένους τὴν χεῖρα αὐτῶν ἐν τῷ κυρίῳ μου τῷ βασιλεῖ.
И$ рече стра'жъ, а%ꙁъ ви'дњхъ тече'нїе пр'ьваго. ја%котече'нїе а^хима'са сн~а садо'кова. и^ реq цр~ь, мђ'жъ бл~гъ с^е совњща'етъ бл~гыню приходя'щђю”
29
28
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· εἰρήνη τῷ παιδαρίῳ τῷ ᾿Αβεσσαλώμ; καὶ εἶπεν ᾿Αχιμάας· εἶδον τὸ πλῆθος τὸ μέγα τοῦ ἀποστεῖλαι τὸν δοῦλον τοῦ βασιλέως ᾿Ιωὰβ καὶ τὸν δοῦλόν σου, καὶ οὐκ ἔγνων τί ἐκεῖ.
И$ въꙁопи` а^хима'сᲆ реq къ цр~ю ми'рᲆ т^и. и^ поклони'ся цр~ю преD лицемъ е^го до ꙁемля`. и^ рече блsвеn г~ь б~ъ тво'и, и^же ꙁатвори` мђ'жа въздви'жђща рђки и^хᲆ на господи'на свое^го цр~я”
30
29
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἐπίστρεψον, στηλώθητι ὧδε· καὶ ἐπεστράφη καὶ ἔστη.
И$ рече цр~ь ми'ръ ѓ%трочищђ мое^мђ а^весоло'мђ, а%ще жи'въ е^сть. и^ рече а^химасъ ви'дњхъ мно'жество вели'ко веселя'щеся. внегда` эTпђща'ше м^я и^ѓ^а'въ ра'бъ цр~евъ раба` твое^го, и%ного же не раꙁђмњ'хъ ничт^оже”
31
30
καὶ ἰδοὺ ὁ Χουσὶ παρεγένετο καὶ εἶπε τῷ βασιλεῖ· εὐαγγελισθήτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεύς, ὅτι ἔκρινέ σοι Κύριος σήμερον ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐπεγειρομένων ἐπὶ σέ.
И$ рече цр~ь възвратися и^ ста'ни зд^њ. и^ шеD съꙁа'дђ ста`,
32
31
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Χουσί· εἰ εἰρήνη τῷ παιδαρίῳ τῷ ᾿Αβεσσαλώμ; καὶ εἶπεν ὁ Χουσί· γένοιντο ὡς τὸ παιδάριον οἱ ἐχθροὶ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως καὶ πάντες, ὅσοι ἐπανέστησαν ἐπ’ αὐτὸν εἰς κακά.
и^ с^е хђсїи въ слDњ е^го прїиде, и^ реq цр~ю въꙁвњща'ется господи'нђ мое^мђ цр~ю ја%ко сђди г~ь днsе эT рђки всXњ въсᲄа'ющиX на' тя”
33
32
καὶ ἐταράχθη ὁ βασιλεὺς καὶ ἀνέβη εἰς τὸ ὑπερῷον τῆς πύλης καὶ ἔκλαυσε· καὶ οὕτως εἶπεν ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτόν· υἱέ μου ᾿Αβεσσαλώμ, υἱέ μου, υἱέ μου ᾿Αβεσσαλώμ, τίς δῴη τὸν θάνατόν μου ἀντὶ σοῦ; ἐγὼ ἀντὶ σοῦ, ᾿Αβεσσαλώμ, υἱέ μου υἱέ μου.
И$ реq цр~ь к хђсїи` миr л^и ѓ^тро'чищђ мое^мђ а^весоло'мђ а%ще жиv е^сть и^ рече хђсі'и, да бђдеT ја%ко ѓ%трочищ#, вра'ѕи господи'на мое^го цр~я и^ вс^и е^ли'ко иX въста'ша на'нь зло'бою”
Κεφάλαιο 19
Глvа, џ~і”
1
1
ΚΑΙ ἀνηγγέλη τῷ ᾿Ιωὰβ λέγοντες· ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς κλαίει καὶ πενθεῖ ἐπὶ ᾿Αβεσσαλώμ.
И$ повњ'даша і^ѓ^а'вђ гл~юще, с^е цр~ь пла'чеT и^ рыда'етъ по а^весоло'мњ”
2
2
καὶ ἐγένετο ἡ σωτηρία ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ εἰς πένθος παντὶ τῷ λαῷ, ὅτι ἤκουσεν ὁ λαὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ λέγων, ὅτι λυπεῖται ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τῷ υἱῷ αὐτοῦ.
И$ бы'сть сп~се'нїе в то'й дн~ь в рыда'нїе всMњ люде'мъ, ё^слы'шаша б^о лю'дїе в то'й дн~ь глsа гл~ющъ, ја%ко печа'ленъ е^сть цр~ь ѓ^ сн~ђ свое^мђ”
3
3
καὶ διεκλέπτετο ὁ λαὸς ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὴν πόλιν, καθὼς διακλέπτεται ὁ λαὸς οἱ αἰσχυνόμενοι ἐν τῷ αὐτοὺς φεύγειν ἐν τῷ πολέμῳ.
И$ ё^крадахђся людїе в то'й дн~ь въходя'ще въ' граD, ја%коже кра'дђщеся лю'дїе ѓ^срамленїи, и^ внегда` бњга'ти и^мъ эT бра'ни”
4
4
καὶ ὁ βασιλεὺς ἔκρυψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ. καὶ ἔκραξεν ὁ βασιλεὺς φωνῇ μεγάλῃ λέγων· υἱέ μου ᾿Αβεσσαλώμ, ᾿Αβεσσαλὼμ υἱέ μου.
И$ цр~ь съкры` лице свое, и^ въꙁопи` цр~ь гла'сомъ вели'ким# гл~я сн~ђ мо'и а^весоло'ме, а^весоло'ме сн~ђ мо'и”
5
5
καὶ εἰσῆλθεν ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα εἰς τὸν οἶκον καὶ εἶπε· κατῄσχυνας σήμερον τὰ πρόσωπα πάντων τῶν δούλων σου τῶν ἐξαιρουμένων σε σήμερον καὶ τὴν ψυχὴν τῶν υἱῶν σου καὶ τῶν θυγατέρων σου καὶ τὴν ψυχὴν τῶν γυναικῶν σου καὶ τῶν παλλακῶν σου,
И$ вни'де и^ѓ^а'въ къ цр~ю в доM, и^ рече посрами'лъ е^си днsь лице` рабъ свои^хъ всњхъ, и^земшихᲆ днsь дш~ђ твою` эT смр~ти, и^ дш~и сн~овъ твоиX и^ дще'рїи твои^хᲆ, и^ дш~а же'нъ твоиX и^ поDложниць твоиX всњ'хъ”
6
6
τοῦ ἀγαπᾶν τοὺς μισοῦντάς σε καὶ μισεῖν τοὺς ἀγαπῶντάς σε καὶ ἀνήγγειλας σήμερον ὅτι οὐκ εἰσὶν οἱ ἄρχοντές σου, οὐδὲ παῖδες· ὅτι ἔγνωκα σήμερον ὅτι εἰ ᾿Αβεσσαλὼμ ἔζη, πάντες ἡμεῖς σήμερον νεκροί, ὅτι τότε τὸ εὐθὲς ἦν ἐν ὀφθαλμοῖς σου.
Є/же люби'ти ненави'дящая тебе`, и^ ненави'дњти лю'бящая т^я, ја%ви'лъ б^о е^си днsь ја%ко не сђть т^и кня'ѕи ни'же ѓ%троцы н^о раꙁђмᲇхъ днsь, ја%ко а%ще б^ы авесоло'мъ живъ бы'лъ, т^о мы вс^и днsь мр~твы бы'хомъ бы'ли, ја%ко с^е ли право есᲄь преD ѓчи'ма твои'ма”
7
7
καὶ νῦν ἀναστὰς ἔξελθε καὶ λάλησον εἰς τὴν καρδίαν τῶν δούλων σου, ὅτι ἐν Κυρίῳ ὤμοσα ὅτι εἰ μὴ ἐκπορεύσῃ σήμερον, εἰ αὐλισθήσεται ἀνὴρ μετὰ σοῦ τὴν νύκτα ταύτην· καὶ ἐπίγνωθι σεαυτῷ καὶ κακόν σοι τοῦτο ὑπὲρ πᾶν τὸ κακὸν τὸ ἐπελθόν σοι ἐκ νεότητός σου ἕως τοῦ νῦν.
И$ нн~њ въстаv и^зы'ди, и^ гл~и въ срDца рабо'мъ свои'мъ, ја%ко ѓ^ г~њ кля'хся, ја^ко а%ще не и^зы'деши днsь, не ѓста'неT н^и е^ді'нъ мђжᲆ с тобо'ю в но'щᲆ сїю и^ разђмњ'и в себњ` ја%ко зл^оти есть с^е па'че всего` зл^а, ја%же прїидо'ша эT ю%ности твое'я до нн~њ”
8
8
καὶ ἀνέστη ὁ βασιλεὺς καὶ ἐκάθισεν ἐν τῇ πύλῃ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ἀνήγγειλαν λέγοντες· ἰδοὺ ὁ βασιλεὺς κάθηται ἐν τῇ πύλῃ· καὶ εἰσῆλθε πᾶς ὁ λαὸς κατὰ πρόσωπον τοῦ βασιλέως ἐπὶ τὴν πύλην. καὶ ᾿Ισραὴλ ἔφυγεν ἀνὴρ εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ.
И въставъ цр~ь сњдњ на полатњ при дверехъ, и^ възвњстиша с^е всMњ людемъ гл~юще. с^е цр~ь сњдитъ въ двереX, и^ внидо'ша вс^и лю'дїе преD лице цр~ево преD двери, а^ мђ'жи і^и^л~еви бᲇжа'ша на се'ла своа`”
9
9
Καὶ ἦν πᾶς ὁ λαὸς κρινόμενος ἐν πάσαις φυλαῖς ᾿Ισραὴλ λέγοντες· ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἐρρύσατο ἡμᾶς ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν ἡμῶν, καὶ αὐτὸς ἐξείλετο ἡμᾶς ἐκ χειρὸς ἀλλοφύλων, καὶ νῦν πέφευγεν ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἀπὸ τῆς βασιλείας αὐτοῦ, καὶ ἀπὸ ᾿Αβεσσαλώμ·
Пря'хђся вс^и лю'дїе въ всњхъ колњнаX іи^л~евыхъ. гл~юще цр~ь дв~дъ и^зба'ви ны эT всњхъ вра'гъ нашихᲆ. и^ с^е и^зяT насъ эT рђки` и^ноплеме'нничъ. и^ нн~њ бњжа` эT ꙁемля`, и^ эT црsтва свое^го эT а^весоло'ма”
10
10
καὶ ᾿Αβεσσαλώμ, ὃν ἐχρίσαμεν ἐφ’ ἡμῶν, ἀπέθανεν ἐν τῷ πολέμῳ, καὶ νῦν ἱνατί ὑμεῖς κωφεύετε τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα; καὶ τὸ ρῆμα παντὸς ᾿Ισραὴλ ἦλθε πρὸς τὸν βασιλέα.
А$весоломъ же е^гоже пома'ꙁахомъ намъ на црsтво. и^ ё'мре въ бра'ни. и^ нн~њ чт^о вы ѓ^слђша'е^теся е^же не въꙁврати'тися къ цр~ю” И$ гл~ъ всего і^и^л~я прїидетъ къ цр~ю.
11
11
καὶ ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ ἀπέστειλε πρὸς Σαδὼκ καὶ πρὸς ᾿Αβιάθαρ τοὺς ἱερεῖς λέγων· λαλήσατε πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους ᾿Ιούδα λέγοντες· ἱνατί γίνεσθε ἔσχατοι τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ; καὶ λόγος παντὸς ᾿Ισραὴλ ἦλθε πρὸς τὸν βασιλέα.
и^ цр~ь дв~дъ пђсти къ садо'кђ и^ къ а^виа^џарђ і^е^ре'ѓ^мъ гл~я. рцњте та'ко ста'рцемъ і^ё'динамъ гл~юще почто` бы'сте послњднїи, е^же въꙁъврати'ти цр~я в до'мъ е^го. сло'во же всего і^и^л~я прїиде въ до'мъ е^го”
12
12
ἀδελφοί μου ὑμεῖς, ὀστᾶ μου καὶ σάρκες μου ὑμεῖς, ἱνατί γίνεσθε ἔσχατοι τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ;
Бра'тїя моя е^сте. и^ ко'сти моя е^сте. и^ пло'ть моя в^ы е^сте, т^о почто` бы'сте послњ'днїи. е^же възврати'ти цр~я в до'мъ е^го”
13
13
καὶ τῷ ᾿Αμεσσαΐ ἐρεῖτε· οὐχὶ ὀστοῦν μου καὶ σάρξ μου σύ; καὶ νῦν τάδε ποιήσαι μοι ὁ Θεὸς καὶ τάδε προσθείη, εἰ μὴ ἄρχων δυνάμεως ἔσῃ ἐνώπιον ἐμοῦ πάσας τὰς ἡμέρας ἀντὶ ᾿Ιωάβ.
И$ а^веса'ю рцњте нњ'си л^и ко'сть моя и пло'ть моя т^ы е^си. и^ нн~њ с^е м^и да сътвори'тъ б~ъ. и^ с^е да приложитъ а^ще не бђ'деши кн~ѕь си'лы, предо мно'ю, по вся дн~и въ и^ѓ^а'ва мњ'сто”
14
14
καὶ ἔκλινε τὴν καρδίαν παντὸς ἀνδρὸς ᾿Ιούδα ὡς ἀνδρὸς ἑνός, καὶ ἀπέστειλαν πρὸς τὸν βασιλέα λέγοντες· ἐπιστράφηθι σὺ καὶ πάντες οἱ δοῦλοί σου.
И$ та'ко преклони срDца всњ'хъ мђжїи, і^ё'динъ, ја%ко мђж'а е^ді'наго. и^ посла'ша къ цр~ю гл~юще. да възврати'шися т^ы и^ вс^и раби` твои”
15
15
καὶ ἐπέστρεψεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἦλθεν ἕως τοῦ ᾿Ιορδάνου, καὶ ἄνδρες ᾿Ιούδα ἦλθαν εἰς Γάλγαλα τοῦ πορεύεσθαι εἰς ἀπαντὴν τοῦ βασιλέως διαβιβάσαι τὸν βασιλέα τὸν ᾿Ιορδάνην.
И$ възврати'ся цр~ь и^ прїиде до і^ѓ^рда'на. и^ мђж'и і^ё'дины прїидо'ша въ галга'лђ, и^зыити на срњте'нїе цр~ю. превести цр~я чре'сᲆ і^ѓ^рда'нъ”
16
16
καὶ ἐτάχυνε Σεμεΐ υἱὸς Γηρὰ υἱοῦ τοῦ ᾿Ιεμινὶ ἐκ Βαουρὶμ καὶ κατέβη μετὰ ἀνδρὸς ᾿Ιούδα εἰς ἀπαντὴν τοῦ βασιλέως Δαυὶδ
И$ ё^скори семе'и сн~ъ гира'мъ сн~а и^е^меѓ^ва. и^же эT ваё^ри'ма. и^ сни'де с мђжᲆми і^ё'диными, на срњте'нїе цр~ю дв~дђ,
17
17
καὶ χίλιοι ἄνδρες μετ’ αὐτοῦ ἐκ τοῦ Βενιαμὶν καὶ Σιβὰ τὸ παιδάριον τοῦ οἴκου Σαοὺλ καὶ πεντεκαίδεκα υἱοὶ αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ εἴκοσι δοῦλοι αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ κατεύθυναν τὸν ᾿Ιορδάνην ἔμπροσθεν τοῦ βασιλέως
и^ Wа~, мђж'ъ с ни'мъ, эT венїа^ми'на и^ сива ѓ%трокᲆ до'мђ саё'ля. и^ е~і, сн~овъ е^го с ниM, и^ к~, ра'бъ е^го с ни'мъ, и^ ё^пра'виша на і^ѓ^рда'нъ пђть преD цр~емъ”
18
18
καὶ ἐλειτούργησαν τὴν λειτουργίαν τοῦ διαβιβάσαι τὸν βασιλέα, καὶ διέβη ἡ διάβασις τοῦ ἐξεγεῖραι τὸν οἶκον τοῦ βασιλέως καὶ τοῦ ποιῆσαι τὸ εὐθὲς ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ. καὶ Σεμεΐ υἱὸς Γηρὰ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως διαβαίνοντος αὐτοῦ τὸν ᾿Ιορδάνην
И$ послђжи'ша слђже'нїемъ ѓ^ преведе'нїи цр~евњ, и^ преидо'ша мђж'и да пренесTђ до'мъ цр~евъ, и^ сътвори'тъ пра'вое преD ѓ^чи'ма е^го, и^ семе'и сн~ъ гира'м#, паде` на лицы` свое^мъ преD цр~емъ, вънегда` прехожда'ше і^ѓ^рданъ”
19
19
καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα· μὴ δὴ λογισάσθω ὁ κύριός μου ἀνομίαν καὶ μὴ μνησθῇς ὅσα ἠδίκησεν ὁ παῖς σου ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ὁ κύριός μου ἐξεπορεύετο ἐξ ῾Ιερουσαλήμ, τοῦ θέσθαι τὸν βασιλέα εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ,
И$ реq къ цр~ю дабы не помышля'лᲆ господи'н# мои беꙁако'нїя, и^ не помяни е^ли'ко съгрђ'би ра'бъ твои въ дн~ь ѓ%нъ, во'ньже господи'нъ мои цр~ь съхожда'ше и^зъ і^ерsлима, ни съдръжи сего въ срDцы свое^мъ”
20
20
ὅτι ἔγνω ὁ δοῦλός σου ὅτι ἐγὼ ἥμαρτον, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ ἦλθον σήμερον πρότερος παντὸς ᾿Ισραὴλ καὶ οἴκου ᾿Ιωσὴφ τοῦ καταβῆναί με εἰς ἀπαντὴν τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως.
И$ раꙁђмњ ра'бъ тво'и ја%ко а^ꙁъ съгрњши'хъ, и^ с^е а^зъ прїидо'хъ дне'сь, первїе всего і^и^л~я до'мђ і^ѓ'сифля, е^же сни'ти м^и на срњте'нїе господи'нђ мое^мђ цр~ю”
21
21
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Αβεσσὰ υἱὸς Σαρουΐας καὶ εἶπε· μὴ ἀντὶ τούτου οὐ θανατωθήσεται Σεμεΐ, ὅτι κατηράσατο τὸν χριστὸν Κυρίου;
И$ эTвеща` а^ве'са сн~ъ сарђ'инᲆ, и^ рече сего л^и ра'ди не ё^мр~тви'тся семе'и, ја%ко прокляT х~а гн~я”
22
22
καὶ εἶπε Δαυίδ· τί ἐμοὶ καὶ ὑμῖν, υἱοὶ Σαρουΐας, ὅτι γίνεσθέ μοι σήμερον εἰς ἐπίβουλον; σήμερον οὐ θανατωθήσεταί τις ἀνὴρ ἐξ ᾿Ισραήλ, ὅτι οὐκ οἶδα εἰ σήμερον βασιλεύω ἐγὼ ἐπὶ τὸν ᾿Ισραήλ.
И$ рече дв~дъ чт^о мнњ` и^ ваM сн~ове сарђ'ины, ја%ко бы'сте мнњ` днsь въ навњтъ, дне'сь не ё^мр~тви'тся мђж'ъ эT і^и^л~я, ја%ко не вњдали дне'сь и^же црsтвова'ти и%мамъ и^ а'ꙁъ наD і^и^л~емъ”
23
23
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Σεμέΐ· οὐ μὴ ἀποθάνῃς· καὶ ὤμοσεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς.
И$ рече цр~ь к# семе'ю, не ё'мреши, и^ кля'тся е^мђ цр~ь”
24
24
καὶ Μεμφιβοσθὲ υἱὸς υἱοῦ Σαοὺλ κατέβη εἰς ἀπαντὴν τοῦ βασιλέως· καὶ οὐκ ἐθεράπευσε τοὺς πόδας αὐτοῦ, οὐδὲ ὠνυχίσατο, οὐδὲ ἐποίησε τὸν μύστακα αὐτοῦ, καὶ τὰ ἱμάτια αὐτοῦ οὐκ ἀπέπλυνεν ἀπὸ τῆς ἡμέρας, ἧς ἀπῆλθεν ὁ βασιλεύς, ἕως τῆς ἡμέρας ἧς αὐτὸς παρεγένετο ἐν εἰρήνῃ.
И$ се ме'м#џивосте'и сн~ъ и^ѓ^а^наџа'нь, сн~а саё'ля, сни'де на срњте'нїе цр~ю, и^ не ѓ^мы'въ но'гђ своею, и^ не ѓ^брњ'зова но'готь рђ'кђ свое'ю, ниже ё^тва'ри бра'ды своея, и^ ри'зъ свои^хъ не пра`, эT дн~е ᲄого во'ньже и^ꙁы'иде цр~ь, до дн~е во'ньже въꙁы'иде с миромъ въ і^ерsлиM”
25
25
καὶ ἐγένετο ὅτε εἰσῆλθεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ εἰς ἀπάντησιν τοῦ βασιλέως, καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· τί ὅτι οὐκ ἐπορεύθης μετ’ ἐμοῦ, Μεμφιβοσθέ;
И$ бы'сть егда` въниде въ і^ерsлимъ на срњте'нїе цр~ю, и^ рече емђ цр~ь, чт^о с^е ја%ко не и'де съ мно'ю мем#џивосте'и”
26
26
καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Μεμφιβοσθέ· κύριέ μου βασιλεῦ, ὁ δοῦλός μου παρελογίσατό με, ὅτι εἶπεν ὁ παῖς σου αὐτῷ· ἐπίσαξόν μοι τὴν ὄνον καὶ ἐπιβῶ ἐπ’ αὐτὴν καὶ πορεύσομαι μετὰ τοῦ βασιλέως, ὅτι χωλὸς ὁ δοῦλός σου·
И$ рече к немђ мем#џивосте'и, г~и мои цр~ю, небреже` мене` ра'бъ мои, ја%ко рече ра'бъ твои е^мђ, ѓ^сњдла'и м^и ѓ^сля` и^ всњ'дъ на не` і^ и^дђ съ цр~емъ, ја%ко хро'мъ е^смь а%зъ ра'бъ твои”
27
27
καὶ μεθώδευσεν ἐν τῷ δούλῳ σου πρὸς τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα, καὶ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς ὡς ἄγγελος τοῦ Θεοῦ, καὶ ποίησον τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου·
И ѓ^болга раба твое^го къ господи'нђ мое^мђ цр~ю, и^ господи'нъ мои цр~ь, ја%ко а'гг~лъ бж~їи сътвори бл~гое преD ѓ^чи'ма твои^ма”
28
28
ὅτι οὐκ ἦν πᾶς ὁ οἶκος τοῦ πατρός μου, ἀλλ’ ἢ ὅτι ἄνδρες θανάτου τῷ κυρίῳ μου τῷ βασιλεῖ, καὶ ἔθηκας τὸν δοῦλόν σου ἐν τοῖς ἐσθίουσι τὴν τράπεζάν σου· καὶ τί ἔστι μοι ἔτι δικαίωμα καὶ τοῦ κεκραγέναι με ἔτι πρὸς τὸν βασιλέα;
ЈА/ко не бњ` ве'сь до'м# эTц~а мое^го, раꙁвњ мђж'и винные смр~ти господинђ мое^мђ цр~ю, и^ посадилъ е^си раба` твое^го съ ја^дђщими на трапе'ꙁњ ᲄвое'и, эT чїе'яy рђки бђдеT м^и е^ще ѓ^правле'нїе, и^ воꙁопити м^и е^ще` къ цр~ю”
29
29
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· ἱνατί λαλεῖς ἔτι τοὺς λόγους σου; εἶπον· σὺ καὶ Σιβὰ διελεῖσθε τὸν ἀγρόν.
И$ реq е^мђ цр~ь. почто` гл~еши и^ е^ще словеса` твоя. рњхᲆ т^и и^ си'во раздњли'те себњ` се'ла”
30
30
καὶ εἶπε Μεμφιβοσθὲ πρὸς τὸν βασιλέα· καί γε τὰ πάντα λαβέτω μετὰ τὸ παραγενέσθαι τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα ἐν εἰρήνῃ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ.
И рече меMџивосте'и кᲆ цр~ю т^о ё^же вс^е да прїимеT поне'же прїиде господи'нъ мои цр~ь вᲆ ми'ре в до'мъ сво'и”
31
31
καὶ Βερζελλὶ ὁ Γαλααδίτης κατέβη ἐκ Ρωγελλὶμ καὶ διέβη μετὰ τοῦ βασιλέως τὸν ᾿Ιορδάνην ἐκπέμψαι αὐτὸν τὸν ᾿Ιορδάνην·
Посе'м же верзелі'и и^же эT галади'ты сни'де, эT е^кроголи'ма, и^ пре'иде съ цр~емъ и^ѓ^рдаn, е^же превести е^го черезъ и^ѓ^рданъ”
32
32
καὶ Βερζελλὶ ἀνὴρ πρεσβύτερος σφόδρα, υἱὸς ὀγδοήκοντα ἐτῶν, καὶ αὐτὸς διέθρεψε τὸν βασιλέα ἐν τῷ οἰκεῖν αὐτὸν ἐν Μαναΐμ, ὅτι ἀνὴρ μέγας ἦν σφόδρα.
И верзелїи' мђжъ ста'ръ ѕњ'ло ја%ко п~, лњтъ, и^ то'и напита` цр~я. вънегда` живя'ше въ манаи'мњ. ја%ко и^ мђжъ бњ` велїи ѕњ'ло”
33
33
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Βερζελλί· σὺ διαβήσῃ μετ’ ἐμοῦ, καὶ διαθρέψω τὸ γῆράς σου μετ’ ἐμοῦ ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
И$ рече цр~ь къ верзелі'ю, ты^ мине'ши съ мно'ю и^ прекор#млю` ста'рость твою. съ собо'ю въ і^ерsлі'мᲇ”
34
34
καὶ εἶπε Βερζελλὶ πρὸς τὸν βασιλέα· πόσαι ἡμέραι ἐτῶν ζωῆς μου, ὅτι ἀναβήσομαι μετὰ τοῦ βασιλέως εἰς ῾Ιερουσαλήμ;
И рече верзелїи къ цр~ю. коли'ко дн~їи живота` мое^го ја%ко да възы'идђ съ цр~ем# въ і^ерsлі'м#”
35
35
υἱὸς ὀγδοήκοντα ἐτῶν ἐγώ εἰμι σήμερον· μὴ γνώσομαι ἀνὰ μέσον ἀγαθοῦ καὶ κακοῦ; εἰ γεύσεται ὁ δοῦλός σου ἔτι ὃ φάγομαι ἢ πίομαι; ἢ ἀκούσομαι ἔτι φωνὴν ἆδόντων καὶ ἆδουσῶν; καὶ ἱνατί ἔσται ἔτι ὁ δοῦλός σου εἰς φορτίον ἐπὶ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα;
ё^же сы'и ѓ^смидесятъ лњтъ а%зъ дне'сь е^смъ. не разђмњ'ю а^зъ по'средњ бл~га и^ посредњ лђка'ва, и^л^и разђмњ'етъ е^ще ра'бъ твои е^же ја%м# и^л^и е^же пі'ю. и^л^и ё^слы'шђ гла'съ е^ще пою'щихъ, и^л^и въспњва'ющиX, да въскђю т^и бђдеT е^ще ра'бъ тво'и в тя'жести господи'нђ мое^мђ цр~ю”
36
36
ὡς βραχὺ διαβήσεται ὁ δοῦλός σου τὸν ᾿Ιορδάνην μετὰ τοῦ βασιλέως· καὶ ἱνατί ἀνταποδίδωσί μοι ὁ βασιλεὺς τὴν ἀνταπόδοσιν ταύτην;
Ма'ло пре'иде ра'бъ тво'и і^ѓ^рда'на съ цр~емъ. и^ почто` въздае'тъ м^и цр~ь възда'нїе с^е”
37
37
καθισάτω δὴ ὁ δοῦλός σου καὶ ἀποθανοῦμαι ἐν τῇ πόλει μου παρὰ τῷ τάφῳ τοῦ πατρὸς μου καὶ τῆς μητρός μου· καὶ ἰδοὺ ὁ δοῦλός σου Χαμαὰμ διαβήσεται μετὰ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως, καὶ ποίησον αὐτῷ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου.
да възвратитъся нн~њ ра'бъ твои, и^ ё^мрђ` нн~њ въ' градњ мое'мъ, ё^ гроба эTц~а мое^го и^ ма'тере мое'я, и^ с^е рабъ тво'и сн~ъ мо'и хамаа'мъ, пре'идетъ съ гм~ъ мои'мъ цр~емъ” И$ сътвори'ши е^мђ бл~гое преD ѓ^чи'ма твои'ма.
38
38
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· μετ’ ἐμοῦ διαβήτω Χαμαάμ, κἀγὼ ποιήσω αὐτῷ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς σου καὶ πάντα, ὅσα ἂν ἐκλέξῃ ἐπ’ ἐμοί, ποιήσω σοι.
и^ рече цр~ь к немђ со мно'ю да пре'идетᲆ хамаам# и^ а'зъ сътворю` е^мђ бл~гое преD ѓчи'ма мои'ма. и^ вс^е е^ли'ко и^збере'тъ себњ` ё^ мене` сътворю` е^мђ.
39
39
καὶ διέβη πᾶς ὁ λαὸς τὸν ᾿Ιορδάνην, καὶ ὁ βασιλεὺς διέβη· καὶ κατεφίλησεν ὁ βασιλεὺς τὸν Βερζελλὶ καὶ εὐλόγησεν αὐτόν, καὶ ἐπέστρεψεν εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
И$ преидо'ша вс^и лю'дїе і^ѓ^рда'нъ. и^ цр~ь преиде и^ цњлова` верзелі'ю. и^ блsви е^го и^ эTпђсти е^го` в до'мъ е^го”
40
40
καὶ διέβη ὁ βασιλεὺς εἰς Γάλγαλα, καὶ Χαμαὰμ διέβη μετ’ αὐτοῦ, καὶ πᾶς ὁ λαὸς ᾿Ιούδα διαβαίνοντες μετὰ τοῦ βασιλέως καί γε τὸ ἥμισυ τοῦ λαοῦ ᾿Ισραήλ.
И$ прїиде цр~ь в# галга'лђ и хамаа'м# прїиде с нимъ, и^ вс^и лю'ди і^ё'дини прехожда'хђ съ цр~емъ, и^ с^е по'лъ людїи і^и^л~евъ”
41
41
καὶ ἰδοὺ πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ παρεγένοντο πρὸς τὸν βασιλέα καὶ εἶπε πρὸς τὸν βασιλέα· τί ὅτι ἔκλεψάν σε οἱ ἀδελφοὶ ἡμῶν ἀνὴρ ᾿Ιούδα καὶ διεβίβασαν τὸν βασιλέα καὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ τὸν ᾿Ιορδάνην καὶ πάντες ἄνδρες Δαυὶδ μετ’ αὐτοῦ;
И с^е вс^и лю'дїе і^и^л~еви прїидо'ша къ цр~ю, и^ рњша к немђ`, чт^о с^е ё^крадо'ша тебе бра'тїя на'ша мђжи і^ё'дины, и^ преведо'ша цр~я и^ до'мъ е^го чресъ і^ѓ^рда'нъ, и^ вс^и мђжи дв~двы с ни'мъ”
42
42
καὶ ἀπεκρίθη πᾶς ἀνὴρ ᾿Ιούδα πρὸς ἄνδρα ᾿Ισραὴλ καὶ εἶπαν· διότι ἐγγίζει πρός με ὁ βασιλεύς· καὶ ἱνατί οὕτως ἐθυμώθης περὶ τοῦ λόγου τούτου; μὴ βρώσει ἐφάγαμεν ἐκ τοῦ βασιλέως, ἢ δόμα ἔδωκεν ἢ ἄρσιν ᾖρεν ἡμῖν;
И$ эTвњща'ша вс^и мђжи і^ё'дины, къ мђжемъ і^и^л~евомъ, и^ рњша зане приближи'ся к на'мъ цр~ь почто' ся гнњ'ваете ѓ^ словеси` се'мъ. е^да ја%ди ја%хомъ эT цр~я, ил^и ѓ^дњ'нїе да'сть на'мъ, и^л^и мђжескъ по'лъ эTја%тᲆ эT на'съ”
43
43
καὶ ἀπεκρίθη ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ τῷ ἀνδρὶ ᾿Ιούδα καὶ εἶπε· δέκα χεῖρές μοι ἐν τῷ βασιλεῖ, καὶ πρωτότοκος ἐγὼ ἢ σύ, καί γε ἐν τῷ Δαυίδ εἰμι ὑπὲρ σέ· καὶ ἱνατί τοῦτο ὕβρισάς με καὶ οὐκ ἐλογίσθη ὁ λόγος μου πρῶτός μοι τοῦ ἐπιστρέψαι τὸν βασιλέα ἐμοί; καὶ ἐσκληρύνθη ὁ λόγος ἀνδρὸς ᾿Ιούδα ὑπὲρ τὸν λόγον ἀνδρὸς ᾿Ισραήλ.
И$ эTвњща'ша мђжи і^и^л~ьстїи к мђж'емъ і^ё'динымъ, и^ рњша, і~, рђкъ м^ы ё цр~я и^ въ давы'де е^сми па'че тебе`, и^ первенецъ а^зъ л^и е^смъ, и^ли ты`. да почто` ё^каря'еши м^я, и^ не въмњни'ся сло'во мое прежде мене` і^ё'де ѓ^браᲄи'ти цр~я мн^њ, и^ ѓ^тягча` сло'во мђжїи іё'динъ, паче слове'съ мQђ і^и^л~въ”
Κεφάλαιο 20
Глvа, к~”
1
1
ΚΑΙ ἐκεῖ ἐπικαλούμενος υἱὸς παράνομος, καὶ ὄνομα αὐτῷ Σαβεέ, υἱὸς Βοχορὶ ἀνὴρ ὁ ᾿Ιεμινί, καὶ ἐσάλπισε τῇ κερατίνῃ καὶ εἶπεν· οὐκ ἔστιν ἡμῖν μερὶς ἐν Δαυὶδ οὐδὲ κληρονομία ἡμῖν ἐν τῷ υἱῷ ᾿Ιεσσαί· ἀνὴρ εἰς τὰ σκηνώματά σου, ᾿Ισραήλ.
И$ т^ђ нарица'емъ сн~ъ безакоnныи, и%мя е^мђ саве'и. сн~ъ въхо'ровъ. мђжъ и^е^мене'ѓ^въ. и^ въстрђби` трђбо'ю и^ рече нњ'сть намъ ча'сти съ дв~домъ, ни'же достоя'нїя на'мъ ё^ сн~а і^ѓ^сњ'ева. възврати'теся мђжи в се'ла ва'ша і^и^л~ьтеска”
2
2
καὶ ἀνέβη πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ἀπὸ ὄπισθεν Δαυὶδ ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. καὶ ἀνὴρ ᾿Ιούδα ἐκολλήθη τῷ βασιλεῖ αὐτῶν ἀπὸ τοῦ ᾿Ιορδάνου καὶ ἕως ῾Ιερουσαλήμ.
И$ эTстђпи'ша вс^и мђжи і^и^л~еви эT дв~да до саве'и. сн~а въхо'рова. мђжи же і^ё'дины прилепишася къ цр~ю свое^мђ эT і^ѓ^рда'на даже и^ до і^ерsли'ма”
3
3
καὶεἰσῆλθε Δαυὶδ εἰς οἶκον αὐτοῦ εἰς ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔλαβεν ὁ βασιλεὺς τὰς δέκα γυναῖκας τὰς παλλακὰς αὐτοῦ, ἃς ἀφῆκε φυλάσσειν τὸν οἶκον, καὶ ἔδωκεν αὐτὰς ἐν οἴκῳ φυλακῆς καὶ διέθρεψεν αὐτὰς καὶ πρὸς αὐτὰς οὐκ εἰσῆλθε, καὶ ἦσαν συνεχόμεναι ἕως θανάτου αὐτῶν, χῆραι ζῶσαι.
И$ вни'де дв~дъ въ до'мъ сво'и въ і^ерsлиM и^ поја%тъ цр~ь, і~. подло'жницъ своиX ја%же б^њ ѓ^ста'вилъ стрещи` до'мъ свои эT до'мђ стражбы` и^ прекорми` я& и^ эTто'лњ не вни'де к ни'мъ. и^ бњша храня'щеся до дн~е см~рти е^го. вдо'в#скїи живђщи”
4
4
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Αμεσσαΐ· βόησόν μοι τὸν ἄνδρα ᾿Ιούδα τρεῖς ἡμέρας, σὺ δὲ αὐτοῦ στῆθι.
И$ рече цр~ь къ а^меса'и созови` мђжа і^ёдины треми` дн~ьми т^ы бђди с ни'ми”
5
5
καὶ ἐπορεύθη ᾿Αμεσσαΐ τοῦ βοῆσαι τὸν ᾿Ιούδαν καὶ ἐχρόνισεν ἀπὸ τοῦ καιροῦ, οὗ ἐτάξατο αὐτῷ Δαυίδ.
І$ и'де а^меса'и събра'ти мђжъ і^ё'диныX. и^ ё^медли` эT вре'мене. ја%коже повелњ` е^мђ дв~дъ
6
6
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς ᾿Αμεσσαΐ· νῦν κακοποιήσει ἡμᾶς Σαβεὲ υἱὸς Βοχορὶ ὑπὲρ ᾿Αβεσσαλώμ, καὶ νῦν σὺ λάβε μετὰ σεαυτοῦ τοὺς παῖδας τοῦ κυρίου σου καὶ καταδίωξον ὀπίσω αὐτοῦ, μήποτε ἑαυτῷ εὕρῃ πόλεις ὀχυρὰς καὶ σκιάσει τοὺς ὀφθαλμοὺς ἡμῶν.
и^ рече дв~дъ къ а^ве'сњ. нн~њ ѕл^о сътвори'т# наM саве'и сн~ъ вехо'рь па'че а^весоло'ма” И$ нн~њ т^ы пои^ми` съ собо'ю ѓ%троки господи'на свое^го. и^ жени` въ слњ'дъ е^го. е^да` ка'ко ѓ^бря'щеT себњ` гра'ды тве'рды, и^ застњниTся эT ѓ'чїю на'шею”
7
7
καὶ ἐξῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ οἱ ἄνδρες ᾿Ιωὰβ καὶ ὁ Χερεθὶ καὶ ὁ Φελεθὶ καὶ πάντες οἱ δυνατοὶ καὶ ἐξῆλθον ἐξ ῾Ιερουσαλὴμ διῶξαι ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί.
І$ и^зыидо'ша въ слDњ е^го а^меса'и и^ мђжи и^ѓ^а'вли. и^ ѓ^ хереg и^ ѓ^ фелеџъџі'и. и^ вс^и си'лнїи і^ и^зыидо'аш и^ꙁъ і^ерsлі'ма. гна'ти въ слњд# саве'я, сн~а вохо'рїева”
8
8
καὶ αὐτοὶ παρὰ τῷ λίθῳ τῷ μεγάλῳ τῷ ἐν Γαβαών, καὶ ᾿Αμεσσαΐ εἰσῆλθεν ἔμπροσθεν αὐτῶν. καὶ ᾿Ιωὰβ περιεζωσμένος μανδύαν τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ καὶ ἐπ’ αὐτῷ ἐζωσμένος μάχαιραν ἐζευγμένην ἐπὶ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ ἐν κολεῷ αὐτῆς, καὶ ἡ μάχαιρα ἐξῆλθε καὶ ἔπεσε.
І$ е^гда` бя'хђ ё^ ка'мени вели'каго и^же въ гаваѓ'нњ и^ а^меса'и и^зы'иде преD ни'ми. и^ѓ^а'въ препоја%санъ ри'зами ѓ^дњја%нїя свое^го и^ верхђ` того` препоя'санъ мече'мъ. припря'женымъ при чре'слњхъ е^го. въ но'жнахъ е^го и^ е^гда` эTи'де. и^ ме'чь и^зъсђ'нђся и^ не паде`”
9
9
καὶ εἶπεν ᾿Ιωὰβ τῷ ᾿Αμεσσαΐ· εἰ ὑγιαίνεις σὺ ἀδελφέ; καὶ ἐκράτησεν ἡ χεὶρ ἡ δεξιὰ ᾿Ιωὰβ τοῦ πώγωνος ᾿Αμεσσαΐ τοῦ καταφιλῆσαι αὐτόν.
И$ рече и^ѓ^а'вᲆ а^меса'ю. здра'въ л^и е^си бра'те. и^ прїја%тъ і^ѓ^а'въ рђко'ю де'сною за бра'дђ а^меса'е^вђ лобза'ти и& хотя`”
10
10
καὶ ᾿Αμεσσαΐ οὐκ ἐφυλάξατο τὴν μάχαιραν τὴν ἐν τῇ χειρὶ ᾿Ιωάβ, καὶ ἔπαισεν αὐτὸν ἐν αὐτῇ ᾿Ιωὰβ εἰς τὴν ψόαν, καὶ ἐξεχύθη ἡ κοιλία αὐτοῦ εἰς τὴν γῆν, καὶ οὐκ ἐδευτέρωσεν αὐτῷ, καὶ ἀπέθανε. καὶ ᾿Ιωὰβ καὶ ᾿Αβεσσαΐ ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ ἐδίωξεν ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί·
А$меса'и же не бреже'ся меча` и^же при бе'дрђ и^ѓ^а'влю. и^ впаде` на'нь эT и^ѓа'ва ме'чь въ чре'сла е^го і^ и^злїя'ся чрево е^го на' землю. и^ не повто'ри е^го и^ ё%мре т^ђ а^меса'и. и^ѓ^а'в же и^ а^ве'са бра'тъ е^го гна'ста въ слњдъ саве'я сн~а вохо'ря”
11
11
καὶ ἀνὴρ ἔστη ἐπ’ αὐτὸν τῶν παιδαρίων ᾿Ιωὰβ καὶ εἶπε· τίς ὁ βουλόμενος ᾿Ιωὰβ καὶ τίς τοῦ Δαυίδ, ὀπίσω ᾿Ιωάβ;
И$ мђжъ ста` над ни'ми нњ'кто эT ѓ%трокъ и^ѓ^а'вль и^ рече кт^о хотя'и бы'ти дв~двъ въ слњдъ и^ѓ^а'ва и^ а^ве'са да и%детъ”
12
12
καὶ ᾿Αμεσσαΐ πεφυρμένος ἐν τῷ αἵματι ἐν μέσῳ τῆς τρίβου, καὶ εἶδεν ἀνήρ, ὅτι εἱστήκει πᾶς ὁ λαός, καὶ ἀπέστρεψε τὸν ᾿Αμεσσαΐ ἐκ τῆς τρίβου εἰς ἀγρὸν καὶ ἐπέρριψεν ἐπ’ αὐτὸν ἱμάτιον, καθότι εἶδε πάντα τὸν ἐρχόμενον ἐπ’ αὐτὸν ἑστηκότα·
А$меса'и ме'ртвъ валя'шеся въ кро'ви посредᲇ пђти`. и^ ви'дњвъ мђжъ ја%ко стояT вс^и лю'дїе. и^ съврати` а^меса'я с пђти` на село`. и^ възложа'ше на'нь ри'зы ви'дяще вс^я приходя'щая наD не'го и^ ста'юща”
13
13
ἡνίκα δὲ ἔφθασεν ἐκ τῆς τρίβου, παρῆλθε πᾶς ἀνὴρ ᾿Ισραὴλ ὀπίσω ᾿Ιωάβ τοῦ διῶξαι ὀπίσω Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί.
И$ бысть е^гда` принесо'ша эT пђти`. и^ прїидо'ша вс^и мђжи і^и^л~еви въ слњдъ и^ѓ^а'ва е^же гна'ти въ слњдъ саве'я сн~а вохо'ря”
14
14
καὶ διῆλθεν ἐν πάσαις φυλαῖς ᾿Ισραὴλ εἰς ᾿Αβὲλ καὶ εἰς Βαιθμαχὰ καὶ πάντες ἐν Χαρρί, καὶ ἐξεκκλησιάσθησαν, καὶ ἦλθον κατόπισθεν αὐτοῦ.
Но се'и ѓ^бышеD вс^я колњ'на і^и^л~ева. и^ прїиде въ е^ве'ль и^ въ е^џъмахђ'рђ, и^ вс^и въ харђ'и. и^ вс^и гра'ды събра'шася, і^ и^до'ша въ слњ'дъ е^го”
15
15
καὶ παρεγενήθησαν καὶ ἐπολιόρκουν ἐπ’ αὐτὸν τὴν ᾿Αβὲλ καὶ Βαιθμαχὰ καὶ ἐξέχεαν πρόσχωμα πρὸς τὴν πόλιν, καὶ ἔστη ἐν τῷ προτειχίσματι, καὶ πᾶς ὁ λαὸς μετά ᾿Ιωὰβ ἐνοοῦσαν καταβαλεῖν τὸ τεῖχος.
И$ пришеDше и^ въполчи'шася на'нь ѓ% коло, и^ во е^ве'лњ. и^ въ џарма'хђ. и^ възе'мше число` рас#сы'пашася ја%ко и^ пе'рсть на граD и^ стоя'ше ё^ прь'выя стњны` гра'да. и^ вс^и лю'дїе и^же съ и^ѓ^а'вомъ дђ'мающе ка'ко б^ы шли` и^ низложи'ли стњны граDныя”
16
16
καὶ ἐβόησε γυνὴ σοφὴ ἐκ τοῦ τείχους καὶ εἶπεν· ἀκούσατε ἀκούσατε, εἴπατε δὴ πρὸς ᾿Ιωάβ· ἔγγισον ἕως ὧδε, καὶ λαλήσω πρὸς αὐτόν.
И$ рече жена` мђ'дра съ гра'да. и^ рече слы'шите м^я слы'шите. і^ и^ рцњ'те и^ѓ^а'вђ да приближиTся до здњ` и^ гл~ю к не'мђ”
17
17
καὶ προσήγγισε πρὸς αὐτήν, καὶ εἶπεν ἡ γυνή· εἰ σὺ εἶ ᾿Ιωάβ; ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ. εἶπε δὲ αὐτῷ· ἄκουσον τοὺς λόγους τῆς δούλης σου. καὶ εἶπεν ᾿Ιωάβ· ἀκούω ἐγώ εἰμι.
И$ приближи'ся к не'и и^ѓ^а'въ и^ реq жена` т^ы ли е^си и^ѓ^аv ѓ^н же реq а^зъ” И$ реq е^мђ жена` послђш'аи словеs рабы` свое'я. и^ реq е'и и^ѓ^аv послђш'аю”
18
18
καὶ εἶπε λέγουσα· λόγον ἐλάλησαν ἐν πρώτοις λέγοντες· ἠρωτημένος ἠρωτήθη ἐν τῇ ᾿Αβὲλ καὶ ἐν Δὰν εἰ ἐξέλιπον ἃ ἔθεντο οἱ πιστοὶ τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐρωτῶντες ἐπερωτήσουσιν ἐν ᾿Αβέλ, καὶ οὕτως εἰ ἐξέλιπον.
И$ реq с^е слово гл~ах# гл~ющи кᲆ старњ'ишинаM вопраша'ема вопроси` во е^ве'ли, и^ въ е^н#да'нњ. а^ще ѓ^скђдњша е^же положи'ша вњ'рнїи і^и^л~еви. вопраша'ю^ще вᲆспро'сяT во е^ве'ли, и^ та'ко рече а^ще ѓ^скђдњша.
19
19
ἐγώ εἰμι εἰρηνικὰ τῶν στηριγμάτων ᾿Ισραήλ, σὺ δὲ ζητεῖς θανατῶσαι πόλιν καὶ μητρόπολιν ἐν ᾿Ισραήλ· ἱνατί καταποντίζεις κληρονομίαν Κυρίου;
А$зъ е^смъ въ ми'ръ, и^ ё^тверже'нїе і^и^л~ево. ты' же и%щеши ё^мори'ти гра'дъ. и^ ма'тере гра'дъ і^и^л~евᲆ. и^ почт^оᲄы` потопля'еши достоя'нїе гн~е”
20
20
καὶ ἀπεκρίθη ᾿Ιωάβ, καὶ εἶπεν· ἵλεώς μοι ἵλεώς μοι, εἰ καταποντιῶ καὶ εἰ διαφθερῶ·
И$ эTвњща` и^ѓ^а'въ рече млsтивыи млsтивы'и а^ще поᲄоплю`. и^ а'ще разрђшђ`”
21
21
οὐχ οὕτως ὁ λόγος, ὅτι ἀνὴρ ἐξ ὄρους ᾿Εφραίμ, Σαβεὲ υἱὸς Βοχορὶ ὄνομα αὐτοῦ, καὶ ἐπῇρε τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὸν βασιλέα Δαυίδ· δότε αὐτόν μοι μόνον, καὶ ἀπελεύσομαι ἀπάνωθεν τῆς πόλεως. καὶ εἶπεν ἡ γυνὴ πρὸς ᾿Ιωάβ· ἰδοὺ ἡ κεφαλὴ αὐτοῦ ριφήσεται πρὸς σὲ διὰ τοῦ τείχους.
Не та'ко сло'во. ја%ко мђжъ со горы` е^фрњ'мля. саве'и сн~ъ вохо'рь и%мя е^мђ. то'и взя'т# рђ'кђ свою на цр~я дв~да. дади'те м^и то'кмотого` е^ді'наго. и^ эTи'демъ кро'мњ эT гра'да. и^ рече жена` къ и^ѓ^а'вђ. с^е глава` е^го све'ржеTся к тебњ съ сᲄњны` граDныя”
22
22
καὶ εἰσῆλθεν ἡ γυνὴ πρὸς πάντα τὸν λαὸν καὶ ἐλάλησε πρὸς πᾶσαν τὴν πόλιν ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτῆς· καὶ ἀφεῖλε τὴν κεφαλὴν Σαβεὲ υἱοῦ Βοχορί. καὶ ἀφεῖλε καὶ ἔβαλε πρὸς ᾿Ιωάβ. καὶ ἐσάλπισεν ἐν κερατίνῃ, καὶ διεσπάρησαν ἀπὸ τῆς πόλεως ἀπ’ αὐτοῦ ἀνὴρ εἰς τὰ σκηνώματα αὐτοῦ· καὶ ᾿Ιωὰβ ἀπέστρεψεν εἰς ῾Ιερουσαλὴμ πρὸς τὸν βασιλέα.
И$ вни'де жена` къ всњмъ лю'демъ. и^ гл~а къ всемђ` гра'дђ мђ'дростїю свое'ю. и^ эTсњко'ша главђ` саве'инђ сн~а вохо'ря. и^ съверго'ша ю& къ и^ѓ^а'вђ. і^ и^ѓ^а'въ въстрђби` в# трђбђ`. и^ разыидо'шася мђжи эT гра'да вс^и на се'ла своя`. а^ и^ѓ^а'въ възвраᲄи'ся въ і^ерsлиM къ цр~ю”
23
23
Καὶ ὁ ᾿Ιωὰβ πρὸς πάσῃ τῇ δυνάμει ᾿Ισραήλ, καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ ἐπὶ τοῦ Χερεθὶ καὶ ἐπὶ τοῦ Φελεθί,
Бњ б^о и^ѓ^а'въ надо всњми` си'лными і^и^л~евыми. и^ ванњя сн~ъ и^ѓ^да'евъ. наD хе'рїю. и^ наD велеџі'ею”
24
24
καὶ ᾿Αδωνιρὰμ ἐπὶ τοῦ φόρου, καὶ ᾿Ιωσαφὰτ υἱὸς ᾿Αχιλοὺθ ἀναμιμνήσκων,
А$донира'мъ же наD да'ньми. и^ а^сафаT сн~ъ а^хилђ'џъ. воспомина'я,
25
25
καὶ Σουσὰ γραμματεύς, καὶ Σαδὼκ καὶ ᾿Αβιάθαρ ἱερεῖς,
и^ сђса'ра кни'гочїи, и^ садо'хъ. и^ а^вїа^џа'ръ і^е^ре'я”
26
26
καί γε ᾿Ιρὰς ὁ ᾿Ιαρὶν ἦν ἱερεὺς τοῦ Δαυίδ.
Геи'ра. и^ ѓ^а^и'ръ бы'сть жреw дв~двъ”
Κεφάλαιο 21
Глvа, к~а”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λιμὸς ἐν ταῖς ἡμέραις Δαυὶδ τρία ἔτη, ἐνιαυτὸς ὁ ἐχόμενος ἐνιαυτοῦ, καὶ ἐζήτησε Δαυὶδ τὸ πρόσωπον Κυρίου. καὶ εἶπε Κύριος· ἐπὶ Σαοὺλ καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον αὐτοῦ ἀδικία ἐν θανάτῳ αἱμάτων αὐτοῦ, περὶ οὗ ἐθανάτωσε τοὺς Γαβαωνίτας.
И$ бы'сть гла'дъ на земли` въ дн~и дв~двњ, г~, лњта, лњто подле лᲇ'та. и^ възыска` дв~дъ лица` гн~я” І$ рече г~ь саё'ла ради и^ проли'тїя кро'ве до'мђ е^го ѓ^биди` ѓ^би'да сїа е^сть поне'же ё^мрътви` гаваѓ^ни'ты”
2
2
καὶ ἐκάλεσεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ τοὺς Γαβαωνίτας καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· καὶ οἱ Γαβαωνῖται οὐχ υἱοὶ ᾿Ισραήλ εἰσιν, ὅτι ἀλλ’ ἢ ἐκ τοῦ λείμματος τοῦ ᾿Αμορραίου, καὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραὴλ ὤμοσαν αὐτοῖς· καὶ ἐζήτησε Σαοὺλ πατάξαι αὐτοὺς ἐν τῷ ζηλῶσαι αὐτὸν τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα.
И$ призва` цр~ь гаваѓ^ни'ты, и^ рече к ни'мъ. и^ гаваѓ^ни'тяне. не сђть сн~ове і^и^л~еви. н^о эT сњмене а^м#море'и^на, н^о сн~ове і^и^л~еви кля'шася к ниM ја%ко не вое^ва'ти на' ня. Саё'л же вᲆзыска` попра'тї я зави'дяще и^мъ сн~ове і^и^л~еви і^ и^ё'дины”
3
3
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς τοὺς Γαβαωνίτας· τί ποιήσω ἡμῖν καὶ ἐν τίνι ἐξιλάσομαι καὶ εὐλογήσετε τὴν κληρονομίαν Κυρίου;
И рече двDъ къ гаваѓ^ни'тяномъ. чт^о сътворю` ва'мъ. и^ ка'ко в^ы ё^молю`. да блsви'те достоја%нїе гн~е”
4
4
καὶ εἶπαν αὐτῷ οἱ Γαβαωνῖται· οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἀργύριον ἢ χρυσίον μετὰ Σαοὺλ καὶ μετὰ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἀνὴρ θανατῶσαι ἐν ᾿Ισραήλ.
И$ рњша е^мђ гаваѓ^ни'ти нњ'сть на'мъ ѓ^бще'нїя ѓ^ сребрњ` и^ зла'тњ, съ саё'ломъ и^ съ до'моM е^го. и^ нњ'сть намъ мђжа ё^мори'ти эT всего і^и^л~я. и^ рече и^мъ чт^о вы` гл~ете и^ сътворю` вамъ”
5
5
καὶ εἶπε·τί ὑμεῖς λέγετε καὶ ποιήσω ὑμῖν; καὶ εἶπαν πρὸς τὸν βασιλέα· ὁ ἀνήρ, ὃς συνετέλεσεν ἐφ’ ἡμᾶς καὶ ἐδίωξεν ἡμᾶς, ὃς παρελογίσατο ἐξολοθρεῦσαι ἡμᾶς· ἀφανίσωμεν αὐτόν, τοῦ μή ἑστάναι αὐτὸν ἐν παντὶ ὁρίῳ ᾿Ισραήλ·
И$ рњша къ цр~ю. мQђ сконча'выи н^ы и^ погна'выи н^ы. и^ помышля'ше потреби'ти ны`. въспроти'вимся е^мђ да не бђдетъ въ всњ'хъ предњлех# і^и^л~елвых#.
6
6
δότω ἡμῖν ἑπτὰ ἄνδρας ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ, καὶ ἐξηλιάσωμεν αὐτοὺς τῷ Κυρίῳ ἐν τῷ Γαβαὼν Σαοὺλ ἐκλεκτοὺς Κυρίου. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἐγὼ δώσω.
дади'те наM, з~, мђжъ эT сн~овъ е^го, и^ м#сти'мъ и^хъ ЭO г~и. на хо'лмњ саё'ли и^збра'нномђ г~ђ. и^ рече цр~ь а^ꙁъ да'мъ ва'мъ”
7
7
καὶ ἐφείσατο ὁ βασιλεὺς ἐπὶ Μεμφιβοσθὲ υἱὸν ᾿Ιωνάθαν υἱοῦ Σαοὺλ διὰ τὸν ὅρκον Κυρίου τὸν ἀνὰ μέσον αὐτῶν καὶ ἀνὰ μέσον Δαυὶδ καὶ ἀνὰ μέσον ᾿Ιωνάθαν υἱοῦ Σαούλ·
И$ пощадњ` цр~ь мем#џивосте'я. сн~а і^ѓ^а^наџа'ня. сн~а саё'ля, кля'твы ра'ди гн~я” І$ и^же посредњ и^хъ посредњ дв~домъ и^ посредњ і^ѓ^а^наџа'ноM сн~омъ саё'лимъ”
8
8
καὶ ἔλαβεν ὁ βασιλεὺς τοὺς δύο υἱοὺς Ρεσφὰ θυγατρὸς ῾Αϊᾶ, οὓς ἔτεκε τῷ Σαούλ, τὸν ῾Ερμωνὶ καὶ τὸν Μεμφιβοσθέ, καὶ τοὺς πέντε υἱοὺς τῆς Μιχὸλ θυγατρὸς Σαούλ, οὓς ἔτεκε τῷ ᾿Εσδριὴλ υἱῷ Βερζελλὶ τῷ Μουλαθί,
И$ поя'тъ цр~ь дв^а сн~а и^ре'сџы дще'ри а^и'я, подло'жници саё'ля. ја^же роди` саё'лђ, и^р#моні'я, и^ мем#џивосте'я, и^ е~, сн~овъ мела'ховы, дще'ре саё'ля, ја%же роди` е^здрїи^лі'ю, сн~ђ верзеи'лю маё^ла'џи”
9
9
καὶ ἔδωκεν αὐτοὺς ἐν χειρὶ τῶν Γαβαωνιτῶν, καὶ ἐξηλίασαν αὐτοὺς ἐν τῷ ὄρει ἔναντι Κυρίου, καὶ ἔπεσαν οἱ ἑπτὰ αὐτοὶ ἐπὶ τὸ αὐτό· καὶ αὐτοὶ δὲ ἐθανατώθησαν ἐν ἡμέραις θερισμοῦ ἐν πρώτοις, ἐν ἀρχῇ θερισμοῦ κριθῶν.
И$ да'сть я& в рђки гаваѓ^нитомъ. и възведо'ша я& на' горђ преD гм~ъ. и^ падо'ша т^ђ, з~, въкђпњ. тїи же ё^мро'ша во' дн~и жа'твеныя. въ пр'ьвое нача'ло жа'твы ја^чме'ня”
10
10
καὶ ἔλαβε Ρεσφὰ θυγάτηρ ῾Αϊᾶ τὸν σάκκον καὶ ἔπηξεν αὐτῇ πρὸς τὴν πέτραν ἐν ἀρχῇ θερισμοῦ κριθῶν, ἕως ἔσταξεν ἐπ’ αὐτοὺς ὕδωρ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ οὐκ ἔδωκε τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καταπαῦσαι ἐπ’ αὐτοὺς ἡμέρας καὶ τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ νυκτός.
И$ възе'м#ши ре'сџа д#щи а^ке'ва взя` вре'тище и^ постла` е^го себњ сама` на ка'мени въ нача'ло жа'твеное ја^чме'ня. до'ндеже снидо'ша на' ня во'ды бж~їя съ нб~се. и^ не дадя'ше пти'цамъ нбsнымъ дн~їю. н^и ѕвњ'ремъ зе'мнымъ но'щїю почи'ти на ни'хъ”
11
11
καὶ ἀπηγγέλη τῷ Δαυὶδ ὅσα ἐποίησε Ρεσφὰ θυγάτηρ ῾Αϊᾶ παλλακὴ Σαούλ· καὶ ἐξελύθησαν, καὶ κατέλαβεν αὐτοὺς Δὰν υἱὸς ᾿Ιωὰ ἐκ τῶν ἀπογόνων τῶν γιγάντων,
И$ повњда'ша дв~дђ вс^я е^ли'ко сътвори` ре'сџа дщи` а^и'я поDло'жница саё'ля”
12
12
καὶ ἐπορεύθη Δαυὶδ καὶ ἔλαβε τὰ ὀστᾶ Σαοὺλ καὶ τὰ ὀστᾶ ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ παρὰ τῶν ἀνδρῶν υἱῶν ᾿Ιαβὶς Γαλαάδ, οἳ ἔκλεψαν αὐτοὺς ἐκ τῆς πλατείας Βαιθσάν, ὅτι ἔστησαν αὐτοὺς ἐκεῖ οἱ ἀλλόφυλοι ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ᾗ ἐπάταξαν οἱ ἀλλόφυλοι τὸν Σαοὺλ ἐν Γελβουέ,
И$ шеD дв~дъ и^ взя` ко'сти саё'ля. и^ ко'сти і^ѓ^а^наџа'ня сн~а саё'ля, эT мђжъ а^ви'съ галаDскихъ. и^же бњша ё^кра'ли со стњны` веџъса'ня. повњсившемᲆ я& т^ђ и^ноплеме'нникомъ. въ дн~ь во'нже поби'ша и^ноплеме'нницы саё'ла въ гел#вђ'и”
13
13
καὶ ἀνήνεγκεν ἐκεῖθεν τὰ ὀστᾶ Σαοὺλ καὶ τὰ ὀστᾶ ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ συνήγαγε τὰ ὀστᾶ τῶν ἐξηλιασμένων.
И$ възнесе` дв~дъ ко'сти саё'ля эTтђ'дђ. и^ ко'сти і^ѓ^а^наџа'ня сн~а саё'ля. и^ събра'въ ко'сти и^зби'вшихъ”
14
14
καὶ ἔθαψαν τὰ ὀστᾶ Σαοὺλ καὶ τὰ ὀστᾶ ᾿Ιωνάθαν τοῦ υἱοῦ αὐτοῦ καὶ τά ὀστᾶ τῶν ἡλιασθέντων ἐν γῇ Βενιαμὶν ἐν τῇ πλευρᾷ ἐν τῷ τάφῳ Κὶς τοῦ πατρὸς αὐτοῦ καὶ ἐποίησαν πάντα, ὅσα ἐνετείλατο ὁ βασιλεύς. καὶ ἐπήκουσεν ὁ Θεὸς τῇ γῇ μετὰ ταῦτα.
И$ погребо'ша ко'сти саё'ля. и^ ко'сти и^ѓ^а^наџа'ня сн~а е^го, и^ ко'сти всњ'хъ и^зби'вшихъ. въ земли` венїа^ми'новњ. въскра'и гроба` ки'сова эTц~а е^го. и^ сътвори'ша вс^я е^ли'ко заповњ'да цр~ь, и^ послђш'а б~ъ ꙁемля` по сиX”
15
15
Καὶ ἐγενήθη ἔτι πόλεμος τοῖς ἀλλοφύλοις μετὰ ᾿Ισραήλ. καὶ κατέβη Δαυὶδ καὶ οἱ παῖδες αὐτοῦ μετ’ αὐτοῦ καὶ ἐπολέμησαν μετὰ τῶν ἀλλοφύλων, καὶ ἐξελύθη Δαυίδ.
И бы'сть па'ки бра'нь въ и^ноплеме'нницњхъ съ і^и^л~ьты. и^ сни'де дв~дъ и^ ѓ%троцы е^го с ни'мъ. и^ би'шася съ и^ноплеме'нники ё^трQђся дв~дъ”
16
16
καὶ ᾿Ιεσβί, ὃςἦν ἐν τοῖς ἐκγόνοις τοῦ Ραφὰ καὶ ὁ σταθμὸς τοῦ δόρατος αὐτοῦ τριακοσίων σίκλων ὁλκὴ χαλκοῦ καὶ αὐτὸς περιεζωσμένος κορύνην, καὶ διενοεῖτο τοῦ πατάξαι τὸν Δαυίδ.
І$ е^сві'и же и^же бњ` эT внђк# рафа'иновыхъ ё^ него'же б^њ вага` копїя е^го', т~, си'кль мњры мњ'дяны и^ то'и бњ` препоја%санъ ѓ^рђжїем# своиM хотя` поби'ти дв~да”
17
17
καὶ ἐβοήθησεν αὐτῷ ᾿Αβεσσὰ υἱὸς Σαρουΐας καὶ ἐπάταξε τὸν ἀλλόφυλον καὶ ἐθανάτωσεν αὐτόν. τότε ὤμοσαν οἱ ἄνδρες Δαυὶδ λέγοντες· οὐκ ἐξελεύσῃ ἔτι μεθ’ ἡμῶν εἰς πόλεμον καὶ οὐ μὴ σβέσῃς τὸν λύχνον ᾿Ισραήλ.
И$ възва` и& а^ве'са сн~ъ сарђ'инъ. і^ и^зба'ви дв~да а^ве'са. и^ порази` и^ноплеме'нника и^ ё^мори` и&” И$ тогда` кля'шася мђжи дв~дви гл~юще. не вни'деши ктомђ` на' брань с нами, да не ё^гаси'ши свњти'лника і^и^л~ева”
18
18
καὶ ἐγενήθη μετὰ ταῦτα ἔτι πόλεμος ἐν Γὲθ μετὰ τῶν ἀλλοφύλων. τότε ἐπάταξε Σεβοχὰ ὁ ᾿Αστατωθὶ τὸν Σὲφ ἐν τοῖς ἐκγόνοις τοῦ Ραφά.
И$ бы'сть по си'хъ бра'нь въ не'џе, съ и^ноплеме'нники. тогда` порази` савохњ'и, и^же эT а^со'џ# собра'нныя внђки гига'нтовы”
19
19
καὶ ἐγένετο ὁ πόλεμος ἐν Γὸβ μετὰ τῶν ἀλλοφύλων. καὶ ἐπάταξεν ᾿Ελεανὰν υἱὸς ᾿Αριωργὶμ ὁ Βηθλεεμίτης τὸν Γολιὰθ τὸν Γεθθαῖον, καὶ τὸ ξύλον τοῦ δόρατος αὐτοῦ ὡς ἀντίον ὑφαινόντων.
И$ быs паки бра'нь въ ровњ` съ и^ноплемеnники и^ порази` е^леа^на'нъ сн~ъ а^лворїя виџлеѓ%м#скаго. голїа'џа и^же эT геџ#џе'я. и^ дре'во ко'пїя е^го бы'сᲄь вели'ко ѕњло”
20
20
καὶ ἐγένετο ἔτι πόλεμος ἐν Γέθ. καὶ ἦν ἀνὴρ μαδών, καὶ οἱ δάκτυλοι τῶν χειρῶν αὐτοῦ καὶ οἱ δάκτυλοι τῶν ποδῶν αὐτοῦ ἓξ καὶ ἕξ, εἰκοσιτέσσαρες ἀριθμῷ, καί γε αὐτὸς ἐτέχθη τῷ Ραφά.
И$ бы'сть паки бра'нь въ ге'џњ. и^ бњ` мђжъ эT мадо'на. и^ прь'сты рђкђ е^го и^ но'гђ е^го по, ѕ~, пр'ьстъ, кои'ждо рђцњ и^ но'ѕњ. число'мъ, к~, и^ д~. и^ то'и роди'ся эT ра'џы”
21
21
καὶ ὠνείδισε τὸν ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπάταξεν αὐτὸν ᾿Ιωνάθαν υἱὸς Σεμεΐ ἀδελφοῦ Δαυίδ.
И$ е^гда ё^ничижи` і^и^л~я, тогда ё^би и& и^ѓ^а^наџа'нъ сн~ъ сафа'евъ бра'та дв~два”
22
22
οἱ τέσσαρες οὗτοι ἐτέχθησαν ἀπόγονοι τῶν γιγάντων ἐν Γὲθ τῷ Ραφὰ οἶκος, καὶ ἔπεσαν ἐν χειρὶ Δαυίδ, καὶ ἐν χειρὶ τῶν δούλων αὐτοῦ.
Четы'ри сїи роди'шася эT внђ'къ гига'нтовыхъ раџњши” Въ ге'џњ, и^ падо'ша эT рђ'кђ двд~вђ, и^ эT рђ'кђ ра'бъ е^го”
Κεφάλαιο 22
Глvа, к~в”
1
1
ΚΑΙ ἐλάλησε Δαυὶδ τῷ Κυρίῳ τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐξείλετο αὐτὸν Κύριος ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ χειρὸς Σαούλ,
И$ гл~а дв~дъ къ г~ђ словеса` пњсни сея`. во дн~ь во'нже и^ꙁба'ви и& г~ь и^ꙁ рђ'ки всњ'хъ враh е^го, і^ и^ꙁ рђ'ки саё%ловы”
2
2
καὶ εἶπεν· Κύριε, πέτρα μου καὶ ὀχύρωμά μου καὶ ἐξαιρούμενός με ἐμοί,
И рече г~ь ка'мень мо'и, ё^твръженїе мое`, и^ сп~ситель мо'и
3
3
ὁ Θεός μου φύλαξ μου ἔσται μοι, πεποιθὼς ἔσομαι ἐπ’ αὐτῷ, ὑπερασπιστής μου καὶ κέρας σωτηρίας μου, ἀντιλήπτωρ μου καὶ καταφυγή μου σωτηρίας μου, ἐξ ἀδίκου σώσεις με.
б~ъ мо'и, храни'тель бы'сть мо'и. ё^пова'я бђ'дђ на' тя. ꙁащиTникъ мо'и и^ ро'гъ сп~се'нїа мое^го. застђ'пникъ мо'и прибњ'жище сп~се'нїю мое^мђ и^ эT непра'вды сп~се'ши м^я”
4
4
αἰνετὸν ἐπικαλέσομαι Κύριον καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι.
Хваля'и приꙁовђ` г~а, и^ эT вра'гъ мои^хъ сп~сђся”
5
5
ὅτι περιέσχον με συντριμμοὶ θανάτου, χείμαρροι ἀνομίας ἐθάμβησάν με·
ЈА/ко ѓ^дръжа'ша м^я бо'лњзни смр~тныя, и^ пото'цы безако'нїа смђти'ша м^я”
6
6
ὠδῖνες θανάτου ἐκύκλωσάν με, προέφθασάν με σκληρότητες θανάτου.
И$ болњ'зни а%довы ѓ^быдо'ша м^я. вари'ша мя сњти смерᲆтныя”
7
7
ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου βοήσομαι· καὶ ἐπακούσεται ἐκ ναοῦ αὐτοῦ φωνῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου ἐν τοῖς ὠσὶν αὐτοῦ.
И$ въ скорбъ мою` приꙁва'хᲆ г~а. и^ къ б~ђ мое^мђ во'звахъ. и^ ё^слы'ша м^я эT ст~ыа цр~кви свое'я глаs мо'и. и^ во'пль мо'и преD ни'мъ вни'дет# во ё%ши е^го”
8
8
καὶ ἐταράχθη καὶ ἐσείσθη ἡ γῆ, καὶ τὰ θεμέλια τοῦ οὐρανοῦ συνεταράχθησαν καὶ ἐσπαράχθησαν, ὅτι ἐθυμώθη Κύριος αὐτοῖς.
И$ подвижа'ся и^ трепеTна бы'сть земля`. и^ ѓ^снова'нїа го'ръ смято'шася, и^ подви'зашася и^ трепе'тна бы'сть и^ прогнњ'вася на' ня г~ь и^хъ”
9
9
ἀνέβη καπνὸς ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ, καὶ πῦρ ἐκ στόματος αὐτοῦ κατέδεται, ἄνθρακες ἐξεκαύθησαν ἀπ’ αὐτοῦ.
Възы'де ды'мъ гнњ'вомъ е^го. и^ ѓ'гнь эT лица` е^го воспланеTся. и^ ё'глїе воꙁгорњшася эT не'го”
10
10
καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺς καὶ κατέβη, καὶ γνόφος ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ.
Преклонь нб~са и^ сни'де, и^ примра'къ поD нога'ма е^го”
11
11
καὶ ἐπεκάθισεν ἐπὶ Χερουβὶμ καὶ ἐπετάσθη καὶ ὤφθη ἐπὶ πτερύγων ἀνέμου.
И$ въсњ'де на херђви'мъ, и^ ле'тᲇ и^ ја^ви'ся на кры'лђ вᲇтренюю”
12
12
καὶ ἔθετο σκότος ἀποκρυφὴν αὐτοῦ κύκλῳ αὐτοῦ, ἡ σκηνὴ αὐτοῦ σκότος ὑδάτων· ἐπάχυνεν ἐν νεφέλαις ἀέρος.
И$ положи` тм^ђ ꙁа кро'вᲆ свой. и^ ѓ'крестъ е^го кро'въ е^го. те'мна вода` во ѓ'блацњхъ а^е'рныхъ.
13
13
ἀπὸ τοῦ φέγγους ἐναντίον αὐτοῦ ἐξεκαύθησαν ἄνθρακες πυρός.
эT сїянїа преD ниM раꙁгорњшася ё%глїе ѓ^гне'нїи”
14
14
ἐβρόντησεν ἐξ οὐρανοῦ Κύριος, καὶ ὁ ὕψιστος ἔδωκε φωνὴν αὐτοῦ
И$ воꙁгремњ съ нб~се г~ь, и^ вы'шнїи даs гла'съ сво'и.
15
15
καὶ ἀπέστειλε βέλη καὶ ἐσκόρπισεν αὐτούς, καὶ ἤστραψεν ἀστραπὴν καὶ ἐξέστησεν αὐτούς.
И$ пђ'сти стрњ'лы и^ расточи я&. и^ бле'снђ мо'лнїя ё^стра'ши я&”
16
16
καὶ ὤφθησαν ἀφέσεις θαλάσσης, καὶ ἀπεκαλύφθη θεμέλια τῆς οἰκουμένης ἐν τῇ ἐπιτιμήσει Κυρίου, ἀπὸ πνοῆς πνεύματος θυμοῦ αὐτοῦ.
И$ ја^ви'шася и^сто'чницы моrстїи. и^ эTкры'шася ѓ^снова'нїя в#селе'ныя, эT запрњще'нїя гн~я. и^ эT доXнове'нїа дх~а гнњва твое^го”
17
17
ἀπέστειλεν ἐξ ὕψους καὶ ἔλαβέ με, εἵλκυσέ με ἐξ ὑδάτων πολλῶν·
Посла` свы'ше и прїя'тъ м^я и^ поDя'тъ мя эT во'дъ мно'гъ”
18
18
ἐρρύσατό με ἐξ ἐχθρῶν μου ἰσχύος, ἐκ τῶν μισούντων με, ὅτι ἐκραταιώθησαν ὑπὲρ ἐμέ.
І$ и^зба'ви м^я эT вра'гᲆ мои^хъ си'лныхъ, и^ эT ненави'дящиX м^я. ја%ко ё^твръди'шася па'че мене`”
19
19
προέφθασάν με ἡμέραι θλίψεώς μου καὶ ἐγένετο Κύριος ἐπιστήριγμά μου
Вари'ша м^я во дн~ь печа'ли мое'а и^ бысть г~ь поDя'тель мо'и”
20
20
καὶ ἐξήγαγέ με εἰς πλατυσμὸν καὶ ἐξείλετό με, ὅτι ηὐδόκησεν ἐν ἐμοί.
И$ възведе м^я на широтђ` и^зба'ви м^я, ја^ко вохсотњ` м^я”
21
21
καὶ ἀνταπέδωκέ μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου, καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἀνταπέδωκέ μοι.
И$ возда'сть м^и г~ь по правдњ мое'й и^ по чисᲄотњ` рђ'кђ мое'ю възда'сть м^и”
22
22
ὅτι ἐφύλαξα ὁδοὺς Κυρίου καὶ οὐκ ἠσέβησα ἀπὸ τοῦ Θεοῦ μου,
ЈА/ко съхрани'хᲆ пђти` гн~я. и^ не нечествова'хъ эT б~а мое^го”
23
23
ὅτι πάντα τὰ κρίματα αὐτοῦ κατεναντίον μου, καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, οὐκ ἀπέστην ἀπ’ αὐτῶν.
ЈА/ко вс^и сђди е^го предо мно'ю сђть и^ ѓ^правда'нїя е^го не эTстђпи'шA эT ме'не”
24
24
καὶ ἔσομαι ἄμωμος αὐτῷ καὶ προφυλάξομαι ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου.
И$ бђ'дђ непоро'ченъ с ниM, и^ съхраню'ся эT беꙁако'нїа мое^го”
25
25
καὶ ἀποδώσει μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.
И$ воꙁда'сть м^и г~ь по пра'вдњ мое'й, и^ по чистотњ` рђ'кђ мое'ю преD ѓ^чи'ма е^го”
26
26
μετὰ ὁσίου ὁσιωθήσῃ καὶ μετὰ ἀνδρὸς τελείου τελειωθήσῃ
Съ прпDбными прпDбнъ бђ'деши и^ съ мђже'мъ непови'ннымᲆ непови'неn бђ'деши”
27
27
καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ στρεβλωθήσῃ.
И$ съ и^ꙁбра'ннымъ и^збраn бђ'деши. и^ со стропти'вымъ раꙁ#врати'шися”
28
28
καὶ τὸν λαὸν τὸν πτωχὸν σώσεις καὶ ὀφθαλμοὺς ἐπὶ μετεώρων ταπεινώσεις.
Лю'ди же смире'нныа спасе'ши. и^ ѓ'чи го'рдыхъ смири'ши”
29
29
ὅτι σὺ ὁ λύχνος μου, Κύριε, καὶ Κύριος ἐκλάμψει μοι τὸ σκότος μου.
ЈА/кот^ы просвњща'еши свњти'лникᲆ мо'и г~и, б~е мо'и просвњща'еши тм^ђ мою`”
30
30
ὅτι ἐν σοὶ δραμοῦμαι μονόζωνος καὶ ἐν τῷ Θεῷ μου ὑπερβήσομαι τεῖχος.
ЈА/котобо'ю и^ꙁба'влюся эT напа'сᲄи. и^ ѓ' бѕ~њ моеM прелњꙁђ сᲄњнђ”
31
31
ὁ ἰσχυρός, ἄμωμος ἡ ὁδὸς αὐτοῦ, τὸ ρῆμα Κυρίου κραταιόν, πεπυρωμένον, ὑπερασπιστής ἐστι πᾶσι τοῖς πεποιθόσιν ἐπ’ αὐτόν.
Крњ'пкїи` и^ непоро'чны пђти` е^го. гл~ъ гн~ь раж#жеn, защи'тниk е^сть всMњ ё^пова'ющиM на'нь”
32
32
τίς ἰσχυρὸς πλὴν Κυρίου; καὶ τίς κτίστης ἔσται πλὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν;
ЈА/ко кт^о б~ъ ра'ꙁвᲇ б~а на'шего. л^и кт^отво'реw ра'ꙁвњ г~а на'шего”
33
33
ὁ ἰσχυρὸς ὁ κραταιῶν με δυνάμει, καὶ ἐξετίναξεν ἄμωμον τὴν ὁδόν μου·
Крњ'покъ б~ъ ѓ^бдержа'и м^я си'лою, и^ положи` непоро'чеn пђть мо'и”
34
34
τιθεὶς τοὺς πόδας μου ὡς ἐλάφων καὶ ἐπὶ τὰ ὕψη ἱστῶν με·
Полага'я но'ѕњ мои` ја%ко е%лени. и^ на высо'киX поставля'а м^я”
35
35
διδάσκων χεῖράς μου εἰς πόλεμον καὶ κατάξας τόξον χαλκοῦν ἐν βραχίονί μου.
Наё^ча'я рђ'цњ мои` на' брань. полага'я лђкъ мњдянᲆ мы'шци мое'й”
36
36
καὶ ἔδωκάς μοι ὑπερασπισμὸν σωτηρίας μου, καὶ ἡ ὑπακοή σου ἐπλήθυνέ με
И$ даl м^и е^си защище'нїе спsнїю. и^ наказа'нїе твое` и^спра'виT м^я. наё^чиT м^я до конца`”
37
37
εἰς πλατυσμὸν εἰς τὰ διαβήματά μου ὑποκάτω μου, καὶ οὐκ ἐσαλεύθησαν τὰ σκέλη μου.
РаZшириl е^си сᲄопы` моа` подо мно'ю. и^ не поꙁыбле'тася го'лени мо'и”
38
38
διώξω ἐχθρούς μου καὶ ἀφανιῶ αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀναστρέψω ἕως ἂν συντελέσω αὐτούς·
И$ поженђ` врагы` моя` и^ пости'гнђ я&. и^ не воꙁ#вращђся до'ндеже сконча'юTся”
39
39
καὶ θλάσω αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀναστήσονται καὶ πεσοῦνται ὑπὸ τοὺς πόδας μου.
Сокрђшђ я& и^ не и%мђть постоя'ти, и^ падTђ поD нога'ма мои'ма”
40
40
καὶ ἐνισχύσεις με δυνάμει εἰς πόλεμον, κάμψεις τοὺς ἐπιστανομένους μοι ὑποκάτω μου·
Препоја^саl мя е^си си'лою на' браn и^ вᲆспяl е^си вс^я воста'ющая на' мя поD м^я”
41
41
καὶ τοὺς ἐχθρούς μου ἔδωκάς μοι νῶτον, τοὺς μισοῦντάς με, καὶ ἐθανάτωσας αὐτούς.
И$ враh моиX даl м^и е^си хребеT. и^ ненави'дящая м^я ё^мрътви'лъ е^си”
42
42
βοήσονται, καὶ οὐκ ἔστι βοηθός, πρὸς Κύριον, καὶ οὐκ ἐπήκουσεν αὐτῶν.
Возва'ша и^ не бњ` сп~са'ющаго, воꙁва'ша ко г~ђ, и^ не ё^слы'ша иX”
43
43
καὶ ἐλέανα αὐτοὺς ὡς χοῦν γῆς, ὡς πηλὸν ἐξόδων ἐλέπτυνα αὐτούς.
И$ эTя'т# я& ја^ко праX зе'мныи. и^ ја%ко бе'рнїе по пђти` и^стоnчи я&”
44
44
καὶ ρύσῃ με ἐκ μάχης λαῶν, φυλάξεις με εἰς κεφαλὴν ἐθνῶν. λαός, ὃν οὐκ ἔγνω, ἐδούλευσάν μοι,
И$зба'ви м^я эT прерᲇка'нїа людїи моиX. и^ поста'виши м^я в# главђ ја%зы'коM и^ лю'дїе иXже не знаX рабо'таша м^и.
45
45
υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι, εἰς ἀκοὴν ὠτίου ἤκουσάν μου·
и^ во слXђ ё%ха ё^слы'шаша м^я” Сн~ве тђждїи сол#гаша м^и,
46
46
υἱοὶ ἀλλότριοι ἀπορριφήσονται καὶ σφαλοῦσιν ἐκ τῶν συγκλεισμῶν αὐτῶν.
сн~ове тђж'дїи ѓ^беTшаша и^ ѓ^хромо'ша эT сᲄезь своиX”
47
47
ζῇ Κύριος, καὶ εὐλογητὸς ὁ φύλαξ μου, καὶ ὑψωθήσεται ὁ Θεός μου, ὁ φύλαξ τῆς σωτηρίας μου.
Жиv г~ь и^ блsвеn б~ъ. и^ вознесеTся б~ъ мо'и сп~сᲆ мо'и
48
48
ἰσχυρὸς Κύριος ὁ διδοὺς ἐκδικήσεις ἐμοί, παιδεύων λαοὺς ὑποκάτω μου
крњпкїи г~ь да'я и^ месть мн^њ. и^ приводя` лю'ди поD м^я.
49
49
καὶ ἐξάγων με ἐξ ἐχθρῶν μου, καὶ ἐκ τῶν ἐπεγειρομένων μοι ὑψώσεις με, ἐξ ἀνδρὸς ἀδικημάτων ρύσῃ με.
и^ взяT м^я эT враh моиX. и^ на восᲄа'ющаа на' мя вознесе'ши м^я и^ эT мђж'а непра'веDна и^зба'ви м^я”
50
50
διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ψαλῶ,
Сего` раd и^сповMњ т^я въ ја^зы'цXњ г~и. і^ и'мени твое^мђ воспо'ю”
51
51
μεγαλύνων τὰς σωτηρίας βασιλέως αὐτοῦ καὶ ποιῶν ἔλεος τῷ χριστῷ αὐτοῦ, τῷ Δαυὶδ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ ἕως αἰῶνος.
възвелича'ю спsенїе цр~ево, и^ творя'и млsть х~ђ свое^мђ дввDи, и^ сњмени е^го до' вњка”
Κεφάλαιο 23
Глvа, к~г”
1
1
ΚΑΙ οὗτοι οἱ λόγοι Δαυὶδ οἱ ἔσχατοι· Πιστὸς Δαυὶδ υἱὸς ᾿Ιεσσαί, καὶ πιστὸς ἀνήρ, ὃν ἀνέστησε Κύριος ἐπὶ χριστὸν Θεοῦ ᾿Ιακώβ, καὶ εὐπρεπεῖς ψαλμοὶ ᾿Ισραήλ.
Сїи` словеса` двд~ва послDњнїи, вњреn дв~дъ сн~ъ і^ес#сеѓv. и^ вњреn мђ'жъ, е^гоy востави` х~а эT б~а і^а'ковля и^ бл~голњпеn ўалоMникᲆ і^и^л~евᲆ.
2
2
πνεῦμα Κυρίου ἐλάλησεν ἐν ἐμοί, καὶ ὁ λόγος αὐτοῦ ἐπὶ γλώσσης μου.
и^ дх~ъ гн~ь во мнњ` гл~а и^ сло'во е^го на ја^ꙁы'цњ моеM”
3
3
λέγει ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ἐμοὶ ἐλάλησε φύλαξ ᾿Ισραήλ· παραβολὴν εἰπὸν ἐν ἀνθρώπῳ· πῶς κραταιώσητε φόβον Θεοῦ;
Гл~етъ б~ъ і^и^л~евъ мнњ`. гл~а храни'тель і^и^л~евᲆ приTчђ рекїи во чл~цњх# ка'ко ё^дрᲆжи'те страX бж~їи
4
4
καὶ ἐν Θεῷ φωτὶ πρωΐας ἀνατείλαι ἥλιος, τὸ πρωΐ παρῆλθεν ἐκ φέγγους καὶ ὡς ἐξ ὑετοῦ χλόης ἀπὸ γῆς.
ја%ко во свњтᲇ бж~їи заё%тра и^ в#зы'де слн~це ё%тро и^ не поме'рчеT эT сїя'нїа. ја%ко эT горы па'жиTныя эT земля`.
5
5
οὐ γὰρ οὕτως ὁ οἶκός μου μετὰ ἰσχυροῦ; διαθήκην γὰρ αἰώνιον ἔθετό μοι, ἑτοίμην ἐν παντὶ καιρῷ πεφυλαγμένην, ὅτι πᾶσα σωτηρία μου καὶ πᾶν θέλημα, ὅτι οὐ μὴ βλαστήσῃ ὁ παράνομος.
не та'ко б^о доM мо'и съ крњ'посᲄїю. завTњ б^о вњ'чныи положи` м^и, ё^гото'ванᲆ во вся'ко вре'мя сохранеn. ја^ко вс^е сп~се'нїе мое`. и^ вс^е хотенїе мое` ѓ^ г~њ” ЈА/ко не и%мать прозя'бнђти безакоnныи.
6
6
ὥσπερ ἄκανθα ἐξωσμένη πάντες οὗτοι, ὅτι οὐ χειρὶ ληφθήσονται,
ја%коте'рнъ и^зостреn, и^ вс^и сїи`. ја%ко не въстргнTђся рђка'ми
7
7
καὶ ἀνὴρ οὐ κοπιάσει ἐν αὐτοῖς, καὶ πλῆρες σιδήρου καὶ ξύλον δόρατος, καὶ ἐν πυρὶ καύσει καυθήσονται αἰσχύνην αὐτῶν.
ни'же мQђ трђ'диTся в ниX. и^ мно'жесᲄво желњ'ꙁа и^ древа эT ко'пїа ѓ^гнеM поQгђтся, и^ попаляTся срамото'ю свое'ю”
8
8
Ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν δυνατῶν Δαυίδ· ᾿Ιεβοσθὲ ὁ Χαναναῖος, ἄρχων τοῦ τρίτου ἐστίν, ᾿Αδινὼν ὁ ᾿Ασωναῖος· οὗτος ἐσπάσατο τὴν ρομφαίαν αὐτοῦ ἐπὶ ὀκτακοσίους στρατιώτας εἰσάπαξ.
Сїи и^мена` си'лныX двд~выX і^е^восџе'и хананеа'ниn княZ третїи е^сть. и^ а^динон# неѓs, и^ се'й ѓ^бнажи` ко'пїе свое`, на и~, соT воиn и^ побњди въско'рњ”
9
9
καὶ μετ’ αὐτὸν ᾿Ελεανὰν υἱὸς πατραδέλφου αὐτοῦ υἱὸς Σουδίτου ἐν τοῖς τρισὶ δυνατοῖς. οὗτος μετὰ Δαυὶδ ἦν ἐν Σερράν, καὶ ἐν τῷ ὀνειδίσαι αὐτὸν ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις συνήχθησαν ἐκεῖ εἰς πόλεμον, καὶ ἀνέβησαν ἀνὴρ ᾿Ισραήλ·
И$ по неM е^лїа^за'ръ сн~ъ эTц~а бра'та е^го вᲆ треX си'лныX се'и б^њ съ дв~дом# в сира'не внегда` поноси'ти иX и^ноплеме'нникоM. і^ и^ноплеме'нницы собра'шася т^ђ на' брань.
10
10
αὐτὸς ἀνέστη καὶ ἐπάταξεν ἐν τοῖς ἀλλοφύλοις, ἕως οὗ ἐκοπίασεν ἡ χεὶρ αὐτοῦ καὶ προσεκολλήθη ἡ χεὶρ αὐτοῦ πρὸς τὴν μάχαιραν, καὶ ἐποίησε Κύριος σωτηρίαν μεγάλην ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ· καὶ ὁ λαὸς ἐκάθητο ὀπίσω αὐτοῦ πλὴν ἐκδιδύσκειν.
і^ и^зыидо'ша мђжи і^и^л~ви противђ лицђ` и^хъ” И$ то'и воста`. и^ би` и^ноплемеnники, доnдеже ё^трђди'ся рђка` е^го, и^ прильпе` рђка` е^го к# мечђ`. и^ съᲄвори` г~ь спsнїе вели'ко въ то'и дн~ь. и^же лю'дїе ѓ^брати'шася въ слDњ е^го, то'кмо совлача'ти”
11
11
καὶ μετ’ αὐτὸν Σαμαΐα υἱὸς ᾿Ασὰ ὁ ᾿Αρουχαῖος. καὶ συνήχθησαν οἱ ἀλλόφυλοι εἰς Θηρία, καὶ ἦν ἐκεῖ μερὶς τοῦ ἀγροῦ πλήρης φακοῦ, καὶ ὁ λαὸς ἔφυγεν ἐκ προσώπου ἀλλοφύλων·
И$ по неM самаїя сн~ъ а^саи'на а^рђке'искаго. і^ и^ноплемеnницы собра'шася вᲆ џирїю. и^ бњ т^ђ ча'сть села` и^сполнь ляща. и^ лю'дїе бњжа'ша эT лица` и^ноплеме'нникъ”
12
12
καὶ ἐστηλώθη ἐν μέσῳ τῆς μερίδος καὶ ἐξείλατο αὐτὴν καὶ ἐπάταξε τοὺς ἀλλοφύλους, καὶ ἐποίησε Κύριος σωτηρίαν μεγάλην.
И$ събраша'ся посре'дњ ча'сти, и^ брани'ша е^го. і^ и^ꙁби` и^ноплеме'никы. и^ сътвори` г~ь сп~се'нїе вели'ко въ то'й дн~ь”
13
13
καὶ κατέβησαν τρεῖς ἀπὸ τῶν τριάκοντα καὶ ἦλθαν εἰς Κασὼν πρὸς Δαυὶδ εἰς τὸ σπήλαιον ᾿Οδολλάμ, καὶ τάγμα τῶν ἀλλοφύλων παρενέβαλον ἐν τῇ κοιλάδι Ραφαΐμ·
И$ снидо'ша тр^и эT триде'сяT князе'и, и^ прїидо'ша вᲆ жа'твђ. къ дв~дђ въ верте'пъ эTдала'м#скъ. и^ чино'ве и^ноплеме'нникъ, внидо'ша во ё^доль раџаи%ньскђю”
14
14
καὶ Δαυὶδ τότε ἐν τῇ περιοχῇ, καὶ τὸ ὑπόστημα τῶν ἀλλοφύλων τότε ἐν Βηθλεέμ.
И$ дв~дᲆ тогда` б^њ въ ѓ^бдеръжа'нїи, и ста'н# б^њ и^ноплеме'нническъ въ виџлеѓ'мњ”
15
15
καὶ ἐπεθύμησε Δαυὶδ καὶ εἶπε· τίς ποτιεῖ με ὕδωρ ἐκ τοῦ λάκκου τοῦ ἐν Βηθλεὲμ τοῦ ἐν τῇ πύλῃ; τὸ δὲ σύστημα τῶν ἀλλοφύλων τότε ἐν Βηθλεέμ.
И$ вожажда` дв~дъ, и^ рече кт^о мя и%мать напои'ти эT воды` рова, и^же въ виџлеѓ%мњ при вратњхъ. ста'нъ же б^њ тогда` и^ноплеменическъ въ виџлеѓ'ме,
16
16
καὶ διέρρηξαν οἱ τρεῖς δυνατοὶ ἐν τῇ παρεμβολῇ τῶν ἀλλοφύλων καὶ ὑδρεύσαντο ὕδωρ ἐκ τοῦ λάκκου τοῦ ἐν Βηθλεὲμ τοῦ ἐν τῇ πύλῃ καὶ ἔλαβαν καὶ παρεγένοντο πρὸς Δαυίδ, καὶ οὐκ ἠθέλησε πιεῖν αὐτὸ καὶ ἔσπεισεν αὐτὸ τῷ Κυρίῳ
и^ раꙁгна'ша си'лнїи трі'е, ѓ^поlче'нїе и^ноплеме'нникъ, и^ почерпᲆша воды` эT рова виџлеѓMскаго е%же ё^ враT, и^ възе'мше прїидо'ша къ дв~дђ, и^ не хотя'ше пи'ти е^я`, и^ помоли'ся г~ђ”
17
17
καὶ εἶπεν· ἵλεώς μοι, Κύριε, τοῦ ποιῆσαι τοῦτο, εἰ αἷμα τῶν ἀνδρῶν τῶν πορευθέντων ἐν ταῖς ψυχαῖς αὐτῶν πίομαι· καὶ οὐκ ἠθέλησε πιεῖν αὐτό. ταῦτα ἐποίησαν οἱ τρεῖς δυνατοί.
И рече млsть м^и г~ь сътвори` сїю, кро'вь ли с^е мђж'ъ шеDшиX вᲆ дш~а и%хъ пи'ти и%мамъ а%зъ, и^ не хотя'ше пи'ти е^я`, с^и сотвори'ша три си'лнїи мђж'и”
18
18
καὶ ᾿Αβεσσὰ ὁ ἀδελφὸς ᾿Ιωὰβ υἱὸς Σαρουΐας αὐτὸς ἄρχων ἐν τοῖς τρισί. καὶ αὐτὸς ἐξήγειρε τὸ δόρυ αὐτοῦ ἐπὶ τριακοσίους τραυματίας, καὶ αὐτῷ ὄνομα ἐν τοῖς τρισίν·
И$ а^ве'са бра'тъ і^ѓ^а'вль сн~а сарђ'ина, се'й б^њ кня'ѕь наD третїею ча'стїю, сі'и же въздви'же ѓ^рђжїе свое` на т~, мђж'ъ ё^ја^зви'ти, и^ томђ` и%мя е^сть въ тре'хъ”
19
19
ἐκ τῶν τριῶν ἐκείνων ἔνδοξος, καὶ ἐγένετο αὐτοῖς εἰς ἄρχοντα, καὶ ἕως τῶν τριῶν οὐκ ἦλθε.
И$ эT трїи тњхъ сла'вныи, и^ бысть имъ вла'стельство, и^ но дотрїеX си'хъ дотри'жды не до'иде”
20
20
καὶ Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαὲ ἀνὴρ αὐτὸς πολλοστὸς ἔργοις ἀπὸ Καβεσεήλ, καὶ αὐτὸς ἐπάταξε τοὺς δύο υἱοὺς ᾿Αριὴλ τοῦ Μωάβ· καὶ αὐτὸς κατέβη καὶ ἐπάταξε τὸν λέοντα ἐν μέσῳ τοῦ λάκκου ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς χιόνος·
И$ ванњя' сн~ъ и^эTдаеv, мQђ то'й мно'г# въ дњлеX эT каваса'иля, и^ то'й поби` дв^а сн~а а^рїи'ля моа'в#скаго и^ то'й сни'де и^ поби` льва` по'средњ рова в# дн~ь снњжеn”
21
21
αὐτὸς ἐπάταξε τὸν ἄνδρα τὸν Αἰγύπτιον, ἄνδρα ὁρατόν, ἐν δὲ τῇ χειρὶ τοῦ Αἰγυπτίου δόρυ ὡς ξύλον διαβάθρας, καὶ κατέβη πρὸς αὐτὸν ἐν ράβδῳ καὶ ἥρπασε τὸ δόρυ ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Αἰγυπτίου καὶ ἀπέκτεινεν αὐτὸν ἐν τῷ δόρατι αὐτοῦ.
И$ то'й поби` мђжа е^гљ=пᲄянина мђж'а кра'сна в# рђ'кђ же е^гљ=п#тянина б^њ ко'пїе ја%ко сто'лпъ, и^ сни'де к не'мђ с па'лицею, і^ и^сторже ко'пїе и^ꙁ рђ'кђ е^гљ=птянина, и^ ё^би` и^ ѓ^рђжїемъ е^го”
22
22
ταῦτα ἐποίησε Βαναίας υἱὸς ᾿Ιωδαέ, καὶ αὐτῷ ὄνομα ἐν τοῖς τρισὶ τοῖς δυνατοῖς·
Сїя сътвори` ваи^е^а'съ сн~ъ і^ѓ^да'евъ, и^ томђ` и%мя въ треX си'лныхъ”
23
23
ἐκ τῶν τριῶν ἔνδοξος, καὶ πρὸς τοὺς τρεῖς οὐκ ἦλθε· καὶ ἔταξεν αὐτὸν Δαυὶδ πρὸς τὰς ἀκοὰς αὐτοῦ. καὶ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν δυνατῶν Δαυὶδ τοῦ βασιλέως·
И$ бы'сть наD ѓ^ны`, л~, сла'вныхъ, н^о къ тре'мъ не прїиде, и^ постави дв~дъ наD стра'жђ послђ'шати е^го”
24
24
᾿Ασαὴλ ἀδελφὸς ᾿Ιωὰβ (οὗτος ἐν τοῖς τριάκοντα), ᾿Ελεανὰν υἱὸς Δουδὶ πατραδέλφου αὐτοῦ ἐν Βηθλεέμ.
І$ и^мена` си'лныX дв~да цр~я, а^саи'ль братъ і^ѓ^а'вль, сїи въ тре'хъ десятихᲆ е^леа^на'нъ сн~ъ эTц~а бра'та свое^го эT виџлеѓ'ма”
25
25
Σαμαΐ ὁ ᾿Αρουδαῖος, ᾿Ελικὰ ὁ ᾿Αρωδαῖος,
Семо'въ а^родїи'нъ,
26
26
Σελλὴς ὁ Κελωθί, ῎Ιρας υἱὸς ᾿Εκκὰς ὁ Θεκωΐτης,
хели'съ эT е^лодоџ#ньсїки” І$и'ра сн~ъ эT киса, а^џекоитьскаго,
27
27
᾿Αβιέζερ ὁ ᾿Αναθωθίτης ἐκ τῶν υἱῶν τοῦ ᾿Ασωθίτου,
а^вїезеръ а^наџоџ#скїи, савђхе'и и^же эT а^соџи'ты,
28
28
᾿Ελλὼν ὁ ᾿Αωΐτης, Μοορὲ ὁ Νετωφαθίτης,
е^лоѓ^нъ а^лони'тьскїи. мове'и и^же эT и^џае^тоџи'ты”
29
29
᾿Εθθὶ υἱὸς Ριβὰ ἐκ Γαβαὲθ υἱὸς Βενιαμίν,
Є/ли сн~ъ ваа'нь, и^же эT нетофа'џитъ. е%џ#џи, сн~ъ а^рива'нъ эT гаваѓ%ны сн~оv венїа'минъ”
30
30
Βαναίας ὁ Φαραθενίτης, Οὐρὶ ἐκ Ναχαλιγαίας,
Ваи^еа'съ, фараџониTскїи ё%рїи, эT налалиге'я”
31
31
᾿Αβιὴλ υἱὸς τοῦ ᾿Αραβωθίτου, ᾿Αζμὼθ ὁ Βαρσαμίτης,
А$рїиl, сн~ъ а^варђ'џовъ. а^заѓ'ръ, варсамиTскїи”
32
32
᾿Ελιασοὺ ὁ Σαλαβωνίτης, υἱοὶ ᾿Ιαβάν, ᾿Ιωνάθαν,
Є$лїа'са, сн~ъ лавониTскїи. васе'и, гони'тъ скїи.
33
33
Σαμνὰν ὁ ᾿Αρωδίτης, ᾿Αχιὰν υἱὸς ᾿Αραΐ Σαραουρίτης,
і^ѓ^а^џа'нъ” Сн~ъ сама'на а^рори'тьскаго. а^хїа'нᲆ сн~ъ а^ретаи'нъ. а^раџђ'ръскаго”
34
34
᾿Αλιφαλὲθ υἱὸς τοῦ ᾿Ασβίτου, υἱὸς τοῦ Μααχαθί, ᾿Ελιὰβ υἱὸς ᾿Αχιτόφελ τοῦ Γελωνίτου,
Є$лифала'џъ, сн~ъ маа^хїа'вль” Є$лїа'въ, сн~ъ а^хитофе'ль гелоѓ%ниTскаго.
35
35
᾿Ασραΐ ὁ Καρμήλιος, Φαραΐ ὁ ᾿Ερχί,
а^са'рњи, карми'льскїи. тђё^ре'мъ, сн~ъ а%свы”
36
36
Γάαλ υἱὸς Νάθαν ἀπὸ δυνάμεως, υἱὸς Γαλααδεί,
И$га'ла, сн~ъ и^а^фаn. и^ ваа'н# сн~ъ, а^гарїинъ.
37
37
᾿Ελιὲ ὁ ᾿Αμμανίτης, Γελωραΐ ὁ Βηρωθαῖος αἴρων τὰ σκεύη ᾿Ιωὰβ υἱοῦ Σαρουΐας,
е%лиX а^мани'тъскїи” Хелорњ'и вироџїискїи нося'и ѓ^рђжїе і^ѓ^а'вле, сн~а сарђи^на”
38
38
᾿Ιρὰς ὁ ᾿Ιεθιραῖος, Γαρὴβ ὁ ᾿Εθθεναῖος,
И$ра'съ е^џ#џе'ръскїи. гари'въ е^ферњ'искїи.
39
39
Οὐρίας ὁ Χετταῖος· οἱ πάντες τριάκοντα καὶ ἑπτά.
и^ ё'рїя, эT геџе'искїи” и^ всњхъ, л~, и^ сеDмъ”
Κεφάλαιο 24
Глvа, к~д”
1
1
ΚΑΙ προσέθετο ὀργὴν Κύριος ἐκκαῆναι ἐν ᾿Ισραήλ, καὶ ἐπέσεισε τὸν Δαυὶδ ἐν αὐτοῖς λέγων· βάδιζε, ἀρίθμησον τὸν ᾿Ισραὴλ καὶ τὸν ᾿Ιούδαν.
И$ приложи` гнњ'въ г~ь, раз#горњтися въ і^и^л~и. и^ подви'же в ни'хъ дв~да гл~я. шеD и^ сочти` і^и^л~я і^ё'дђ”
2
2
καὶ εἶπεν ὀ βασιλεὺς πρὸς ᾿Ιωὰβ ἄρχοντα τῆς ἰσχύος τὸν μετ’ αὐτοῦ· δίελθε δὴ πάσας φυλὰς ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα, ἀπὸ Δὰν καὶ ἕως Βηρσαβεὲ καὶ ἐπίσκεψαι τὸν λαόν, καὶ γνώσομαι τὸν ἀριθμὸν τοῦ λαοῦ.
И$ реq дв~дъ къ і^ѓ^а'вђ, княѕю старњишемђ и^же с ни'мъ. и^ди` нн~њ въ вся` колњ'на і^и^л~ева і^ и^ё'дина. эT да'на да'же и^ до верса'вїя. и^ сочти` лю'ди. и^ да ё^вњмъ число` люде'мᲆ”
3
3
καὶ εἶπεν ᾿Ιωὰβ πρὸς τὸν βασιλέα· καὶ προσθείη Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς τὸν λαὸν ὥσπερ αὐτοὺς καὶ ὥσπερ αὐτοὺς ἑκατονταπλασίονα, καὶ ὀφθαλμοὶ τοῦ κυρίου μου τοῦ βασιλέως ὁρῶντες· καὶ ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς ἱνατί βούλεται ἐν τῷ λόγῳ τούτῳ;
И$ рече і^ѓ^а'въ къ цр~ю да приложи'тъ г~ь б~ъ тво'и къ люде'мъ твои%мъ. ја%коже ся и%мъ стори'цею сђгђ'бъ ё^мно'жити. и^ ѓ'чи господи'на мое^го цр~я ви'дњти, и^ господи'нъ мо'и цр~ь почт^о помышля'етъ ѓ^ словеси` сеM”
4
4
καὶ ὑπερίσχυσεν ὀ λόγος τοῦ βασιλέως πρὸς ᾿Ιωὰβ καὶ εἰς τοὺς ἄρχοντας τῆς δυνάμεως. καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ιωὰβ καὶ οἱ ἄρχοντες τῆς ἰσχύος ἐνώπιον τοῦ βασιλέως ἐπισκέψασθαι τὸν λαὸν τὸν ᾿Ισραήλ.
И$ ё^крњпи` сло'во цр~ь къ і^ѓ^а'вђ, и^ къ княѕе'мъ си'лныM. і^ и^зы'де і^ѓ^а'въ, и^ кня'ѕи крњ'посᲄи преD цр~я, сочести` лю'ди і^и^л~евы”
5
5
καὶ διέβησαν τὸν ᾿Ιορδάνην καὶ παρενέβαλον ἐν ᾿Αροὴρ ἐκ δεξιῶν τῆς πόλεως τῆς ἐν μέσῳ τῆς φάραγγος Γὰδ καὶ ᾿Ελιέζερ.
И$ преидо'ша і^ѓ^рдаn, и^ внидо'ша въ а^рои'ръ, съ ѓ^де'снђю гра'да, и^же посре'дњ дебри` га'дїи, и^ е^лїезе'ръ”
6
6
καὶ ἦλθον εἰς Γαλαὰδ καὶ εἰς γῆν Θαβασών, ἥ ἐστιν ᾿Αδασαί, καὶ παρεγένοντο εἰς Δανιδὰν καὶ Οὐδὰν καὶ ἐκύκλωσαν εἰς Σιδῶνα.
И$ прїидо'ша в галаа'дђ, и^ въ землю џавасо'нъ. и^ въ џо'нъ. и^ въ да'сђ. и^ внидо'ста вᲆ данида'нъ. и^ ѓ^бидо'ста до сидо'на”
7
7
καὶ ἦλθον εἰς Μάψαρ Τύρου καὶ εἰς πάσας τὰς πόλεις τοῦ Εὐαίου καὶ τοῦ Χαναναίου καὶ ἦλθαν κατὰ νότον ᾿Ιούδα εἰς Βηρσαβεὲ
И$ пото'мъ прїидо'ста въ маўаr ти'рђ, и^ въ вся` гра'ды гевђ'ины. и^ въ хананеи'ны. і^ и^до'ста на ю%гъ і^ё'ды, и^ въ вирса'вїю”
8
8
καὶ περιώδευσαν ἐν πάσῃ τῇ γῇ καὶ παρεγένοντο ἀπὸ τέλους ἐννέα μηνῶν καὶ εἴκοσιν ἡμερῶν εἰς ῾Ιερουσαλήμ.
И$ ѓ^быидо'ста вс^ю зе'млю, и^ прїидо'ста въ і^ерsли'мᲆ. сконча'вше і~ ю, мsцъ, и^ к~ ма дн~їи”
9
9
καὶ ἔδωκεν ᾿Ιωὰβ τὸν ἀριθμὸν τῆς ἐπισκέψεως τοῦ λαοῦ πρὸς τὸν βασιλέα, καὶ ἐγένετο ᾿Ισραὴλ ὀκτακόσιαι χιλιάδες ἀνδρῶν δυνάμεως σπωμένων ρομφαίαν καὶ ἀνὴρ ᾿Ιούδα πεντακόσιαι χιλιάδες ἀνδρῶν μαχητῶν.
И$ да'ст# і^ѓ^а'въ число` сочте'ныхъ людїи цр~ю. и^ бњ` і^и^л~я числомъ. и~. со'тъ ты'сящъ мђжъ си'лныхъ держа'щихъ ѓ^рђжїе. и^ мђжъ і^ё'динъ. пять со'тъ ты'сящъ мђжъ боре'цъ”
10
10
καὶ ἐπάταξε καρδία Δαυὶδ αὐτὸν μετὰ τὸ ἀριθμῆσαι τὸν λαόν, καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Κύριον· ἥμαρτον σφόδρα, ὃ ἐποίησα νῦν, Κύριε· παραβίβασον δὴ τὴν ἀνομίαν τοῦ δούλου σου, ὅτι ἐμωράνθην σφόδρα.
І$ ё^боја%ся срDце двд~во. по числђ людїи и^ рече дв~дъ къ г~ђ съгрњши'хъ ѕњ'ло сътвори'хъ гл~ъ се'и” И$ н~нњ г~и эTи^ми` ѕло'бђ раба` свое^го ја^ко ѓ^сђетњх# ѕњло”
11
11
καὶ ἀνέστη Δαυὶδ τὸ πρωΐ. καὶ λόγος Κυρίου ἐγένετο πρὸς Γὰδ τὸν προφήτην τὸν ὁρῶντα λέγων·
И$ въста` дв~дъ заё'тра и^ сло'во гн~е бы'сть къ гаа'дђ прoркђ въ снњ гл~я”
12
12
πορεύθητι καὶ λάλησον πρὸς Δαυὶδ λέγων· τάδε λέγει Κύριος· τρία ἐγώ εἰμι αἴρω ἐπὶ σέ, καὶ ἔκλεξαι σεαυτῷ ἓν ἐξ αὐτῶν καὶ ποιήσω σοι.
Ше'дъ гл~и къ дв~дђ та'ко гл~етъ г~ь. тро'е а^зъ рекђ` тебњ і^ и^ꙁбере'ши е^ді'но эT и'хъ. и^ сътворю` т^и”
13
13
καὶ εἰσῆλθε Γὰδ πρὸς Δαυὶδ καὶ ἀνήγγειλε καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἔκλεξαι σεαυτῷ γενέσθαι, εἰ ἔλθῃ σοι τρία ἔτη λιμὸς ἐν τῇ γῇ σου, ἢ τρεῖς μῆνας φεύγειν σε ἔμπροσθεν τῶν ἐχθρῶν σου καὶ ἔσονται διώκοντές σε, ἢ γενέσθαι τρεῖς ἡμέρας θάνατον ἐν τῇ γῇ σου· νῦν οὖν γνῶθι καὶ ἰδὲ τί ἀποκριθῶ τῷ ἀποστείλαντί με ρῆμα.
И$ вни'де га'дъ къ дв~дђ і^ и^сповњ'да е^мђ гл~я. и^збере` са'мъ себе` бы'ти чт^о хо'щеши. прїидђтᲆ г~, лњта гла'дъ на' землю ᲄвою и^л^и г~, мsцы бњ'гати преD враги` твои'ми и^ бђдђтъ гоня'ще т^я и^л^и г~, дн~и сме'рти въ ꙁемли` твое'и бы'ти. нн~њ ё%бо разђмњ'и и^ ви'ждь чт^о эTвњща'ю посла'вшемђ м^я”
14
14
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Γάδ· στενά μοι πάντοθεν σφόδρα ἐστίν· ἐμπεσοῦμαι δὴ εἰς χεῖρας Κυρίου, ὅτι πολλοὶ οἱ οἰκτιρμοὶ αὐτοῦ σφόδρα, εἰς δὲ χεῖρας ἀνθρώπου οὐ μὴ ἐμπέσω·
И$ рече дв~дъ къ га'дђ. тњ'сно м^и эTвсю'дђ е^сть тро'е с^е. да в#падђ` въ рђ'цњ гн~и. ја%ко мно'ги сђть щедроты` е^го ѕњ'ло. в рђцњ же чл~чи да не впадђ`. і^ и^збра` себњ` дв~дъ са'мъ сме'рть. и^ дн~їе жа'твенїи пшени'цы”
15
15
καὶ ἐξελέξατο ἑαυτῷ Δαυὶδ τὸν θάνατον. καὶ ἡμέραι θερισμοῦ πυρῶν, καὶ ἔδωκε Κύριος θάνατον ἐν ᾿Ισραὴλ ἀπὸ πρωΐθεν ἕως ὥρας ἀρίστου, καὶ ἤρξατο ἡ θραῦσις ἐν τῷ λαῷ, καὶ ἀπέθανεν ἐκ τοῦ λαοῦ ἀπὸ Δὰν καὶ ἕως Βηρσαβεὲ ἑβδομήκοντα χιλιάδες ἀνδρῶν.
И$ даs г~ь сме'рть въ і^и^л~и. эT ё'тра до ча'са ѓ^бњ'днего и^ нача'ся ја%зва бы'ти въ лю'дехъ. и^ ё^мро'ша эT людїи гн~ихъ эT дана и^ до верса'вїя, Wо~, мђжъ”
16
16
καὶ ἐξέτεινεν ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ διαφθεῖραι αὐτήν, καὶ παρεκλήθη Κύριος ἐπὶ τῇ κακίᾳ καὶ εἶπε τῷ ἀγγέλῳ τῷ διαφθείροντι ἐν τῷ λαῷ· πολὺ νῦν, ἄνες τὴν χεῖρά σου· καὶ ὁ ἄγγελος Κυρίου ἦν παρὰ τῇ ἅλῳ ᾿Ορνὰ τοῦ ᾿Ιεβουσαίου.
И$ простре` а^гг~лъ бж~їи рђкђ свою въ і^ерsли'мъ расточи'ти я&, и^ не преклони` г~ь на ѕло'бђ. и^ рече а%гг~лђ расточа'ющемђ лю'ди. довлњ'етъ т^и нн~њ эTи^ми` рђкђ твою. и^ а'гг~лъ гн~ь б^њ стоя` преD гђмно'мъ ѓ^рнњя' і^е^љ=сњ'ева”
17
17
καὶ εἶπε Δαυὶδ πρὸς Κύριον ἐν τῷ ἰδεῖν αὐτὸν τὸν ἄγγελον τὸν τύπτοντα ἐν τῷ λαῷ καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγώ εἰμι ἠδίκησα καὶ ἐγώ εἰμι ὁ ποιμὴν ἐκακοποίησα, καὶ οὗτοι τὰ πρόβατα τί ἐποίησαν; γενέσθω δὴ ἡ χείρ σου ἐν ἐμοὶ καὶ ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ πατρός μου.
И$ рече дв~дъ къ г~ђ внегда` ви'дњ а%гг~ла бию'ща лю'ди. и^ рече а'зъ е^смь съгрњши'выи. а%ꙁъ е^смь па'стырь ѕл^о сътвори'выи. а^ сїя ѓ%вца чт^о сотвори'ша. бђ'ди нн~њ рђка` твоя на мн^њ, и^ на до'мъ эTц~а мое^го”
18
18
καὶ ἦλθε Γὰδ πρὸς Δαυὶδ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἀνάβηθι καὶ στῆσον τῷ Κυρίῳ θυσιαστήριον ἐν τῷ ἅλωνι ᾿Ορνὰ τοῦ ᾿Ιεβουσαίου.
И$ прїиде гаD къ двдђ въ дн~ь то'и. и^ рече е^мђ възыиди. и^ поста'ви б~ђ ѓ^лта'рь въ гђмнњ` ѓ^рнњя' і^е^љ=сњ'ина”
19
19
καὶ ἀνέβη Δαυὶδ κατὰ τὸν λόγον Γάδ, καθ’ ὃν τρόπον ἐνετείλατο αὐτῷ Κύριος.
И$ възы'иде дв~дъ по гл~ђ га'да прoрка. и^мъже ѓ%браꙁоM заповњ'да е^мђ г~ь”
20
20
καὶ διέκυψεν ᾿Ορνὰ καὶ εἶδε τὸν βασιλέα καὶ τοὺς παῖδας αὐτοῦ παραπορευομένους ἐπάνω αὐτοῦ, καὶ ἐξῆλθεν ᾿Ορνὰ καὶ προσεκύνησε τῷ βασιλεῖ ἐπὶ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν.
И$ прекло'нся ѓ^рнїи и^ ви'дњ цр~я и^ ѓ'троки е^го въсходя'ща вы'ше е^го. і^ и^зы'иде ѓ%рна. и^ поклони'ся цр~ю паD на лицы` свое^мъ на ꙁемли`”
21
21
καὶ εἶπεν ᾿Ορνά· τί ὅτι ἦλθεν ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς πρός τὸν δοῦλον αὐτοῦ; καὶ εἶπε Δαυὶδ· κτήσασθαι παρὰ σοῦ τὸν ἅλωνα τοῦ οἰκοδομῆσαι θυσιαστήριον τῷ Κυρίῳ, καὶ συσχεθῇ ἡ θραῦσις ἐπάνω τοῦ λαοῦ.
И$ рече ѓ%рна. чᲄо` с^е ја%ко прїиде господи'нъ мои цр~ь къ рабђ` свое^мђ. и^ рече е^мђ дв~дъ кђпи'ти ё^ тебе` гђмно` прїидо'хъ. въ созда'нїе ѓ^лтаря` бж~їя. да и^ преста'нетъ ја%зва эT людїи”
22
22
καὶ εἶπεν ᾿Ορνὰ πρὸς Δαυὶδ· λαβέτω καὶ ἀνενεγκάτω ὁ κύριός μου ὁ βασιλεὺς τῷ Κυρίῳ τὸ ἀγαθὸν ἐν ὀφθαλμοῖς αὐτοῦ· ἰδοὺ οἱ βόες εἰς ὁλοκαύτωμα, καὶ οἱ τροχοὶ καὶ τὰ σκεύη τῶν βοῶν εἰς ξύλα.
И$ рече ѓ%рна къ дв~дђ. да прїиметъ и възнесе'тᲆ господи'нъ мои цр~ь. г~ђ б~ђ бл~гое преD ѓ^чи'ма свои'ма. с^е воло'ве въ вся`съжига'емая. и^ колеса` и^ сосђ'ди. волоv на дрова`”
23
23
τὰ πάντα ἔδωκεν ᾿Ορνὰ τῷ βασιλεῖ, καὶ εἶπεν ᾿Ορνά πρὸς τὸν βασιλέα· Κύριος ὁ Θεός σου εὐλογήσαι σε.
Вс^я да'сть ѓ%рна цр~ю. и^ рече ѓ%рна къ цр~ю, г~ь б~ъ твои да блsвитъ тя”
24
24
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς ᾿Ορνά· οὐχί, ὅτι ἀλλὰ κτώμενος κτήσομαι παρὰ σοῦ ἐν ἀλλάγματι, καὶ οὐκ ἀνοίσω τῷ Κυρίῳ μου Θεῷ ὁλοκαύτωμα δωρεάν· καὶ ἐκτήσατο Δαυὶδ τὸν ἅλωνα καὶ τοὺς βόας ἐν ἀργυρίῳ σίκλων πεντήκοντα.
И$ рече цр~ь въ премњне'нїи възнесђ` г~ђ б~ђ мое^мђ. и^ не воꙁнесђ` вс^есожига'емыхъ тђне`” И кђпи` дв~дъ гђмно` и^ волы`. ꙁа н~, си'кль сребра`,
25
25
καὶ ᾠκοδόμησεν ἐκεῖ Δαυὶδ θυσιαστήριον Κυρίῳ. καὶ ἀνήνεγκεν ὁλοκαυτώσεις καὶ εἰρηνικάς. καὶ προσέθηκε Σαλωμὼν ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον ἐπ’ ἐσχάτῳ, ὅτι μικρὸν ἦν ἐν πρώτοις. καὶ ἐπήκουσε Κύριος τῇ γῇ, καὶ συνεσχέθη ἡ θραῦσις ἐπάνωθεν ᾿Ισραήλ.
и^ сози'жде дв~дъ ѓ^лтаr б~ђ на гђмнњ`. и^ възнесе` вс^ясожига'е^мая. и^ ми'рная. и^ послђш'а г~ь земля`, и^ эTя'тъ ја%звђ эT і^и^л~я”

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.