|
Κεφάλαιο 22
|
Глава 22
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐλάλησε Δαυὶδ τῷ Κυρίῳ τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐξείλετο αὐτὸν Κύριος ἐκ χειρὸς πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ καὶ ἐκ χειρὸς Σαούλ,
|
И глаго́ла даві́дъ ко Го́споду словеса́ пѣ́сни сея́ въ де́нь, въ о́ньже изба́ви и Госпо́дь изъ руки́ всѣ́хъ вра́гъ єго́ и изъ руки́ Сау́ловы,
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπεν· Κύριε, πέτρα μου καὶ ὀχύρωμά μου καὶ ἐξαιρούμενός με ἐμοί,
|
и рече́ пѣ́снь: Го́споди, ка́меню мо́й и утвержде́ніє моє́, и избавля́яй мя́ мнѣ́:
|
|
3
|
3
|
|
ὁ Θεός μου φύλαξ μου ἔσται μοι, πεποιθὼς ἔσομαι ἐπ’ αὐτῷ, ὑπερασπιστής μου καὶ κέρας σωτηρίας μου, ἀντιλήπτωρ μου καὶ καταφυγή μου σωτηρίας μου, ἐξ ἀδίκου σώσεις με.
|
Бо́гъ мо́й, храни́тель мо́й бу́детъ мнѣ́, упова́я бу́ду на него́: защи́тникъ мо́й и ро́гъ спасе́нія моєго́, засту́пникъ мо́й и прибѣ́жище моє́ спасе́нія моєго́, от непра́веднаго спасе́ши мя́.
|
|
4
|
4
|
|
αἰνετὸν ἐπικαλέσομαι Κύριον καὶ ἐκ τῶν ἐχθρῶν μου σωθήσομαι.
|
Хва́льнаго призову́ Го́спода, и от вра́гъ мои́хъ спасу́ся:
|
|
5
|
5
|
|
ὅτι περιέσχον με συντριμμοὶ θανάτου, χείμαρροι ἀνομίας ἐθάμβησάν με·
|
я́ко одержа́ша мя́ болѣ́зни сме́ртныя и пото́цы беззако́нія смято́ша мя́,
|
|
6
|
6
|
|
ὠδῖνες θανάτου ἐκύκλωσάν με, προέφθασάν με σκληρότητες θανάτου.
|
болѣ́зни сме́ртныя обыдо́ша мя́, предвари́ша мя́ жесто́кости сме́ртныя.
|
|
7
|
7
|
|
ἐν τῷ θλίβεσθαί με ἐπικαλέσομαι τὸν Κύριον καὶ πρὸς τὸν Θεόν μου βοήσομαι· καὶ ἐπακούσεται ἐκ ναοῦ αὐτοῦ φωνῆς μου, καὶ ἡ κραυγή μου ἐν τοῖς ὠσὶν αὐτοῦ.
|
Внегда́ скорбѣ́ти ми́ призову́ Го́спода, и къ Бо́гу моєму́ воззову́, и услы́шитъ от хра́ма свята́го своєго́ гла́съ мо́й, и во́пль мо́й вни́детъ во у́шы єго́.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐταράχθη καὶ ἐσείσθη ἡ γῆ, καὶ τὰ θεμέλια τοῦ οὐρανοῦ συνεταράχθησαν καὶ ἐσπαράχθησαν, ὅτι ἐθυμώθη Κύριος αὐτοῖς.
|
И смяте́ся и тре́петна бы́сть земля́, и основа́нія небесе́ смято́шася и подвиго́шася, я́ко прогнѣ́вася на ня́ Госпо́дь:
|
|
9
|
9
|
|
ἀνέβη καπνὸς ἐν τῇ ὀργῇ αὐτοῦ, καὶ πῦρ ἐκ στόματος αὐτοῦ κατέδεται, ἄνθρακες ἐξεκαύθησαν ἀπ’ αὐτοῦ.
|
взы́де ды́мъ гнѣ́вомъ єго́, и о́гнь изъ у́стъ єго́ поя́стъ: у́гліє возгорѣ́шася от него́,
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺς καὶ κατέβη, καὶ γνόφος ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ.
|
и преклони́ небеса́ и сни́де, и мра́къ подъ нога́ма єго́,
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐπεκάθισεν ἐπὶ Χερουβὶμ καὶ ἐπετάσθη καὶ ὤφθη ἐπὶ πτερύγων ἀνέμου.
|
и всѣ́де на херуві́мы и летѣ́, и яви́ся на крилу́ вѣ́треню,
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἔθετο σκότος ἀποκρυφὴν αὐτοῦ κύκλῳ αὐτοῦ, ἡ σκηνὴ αὐτοῦ σκότος ὑδάτων· ἐπάχυνεν ἐν νεφέλαις ἀέρος.
|
и положи́ тму́ закро́въ сво́й: о́крестъ єго́ селе́ніє єго́, темноту́ во́дъ огусти́ во о́блацѣхъ возду́шныхъ:
|
|
13
|
13
|
|
ἀπὸ τοῦ φέγγους ἐναντίον αὐτοῦ ἐξεκαύθησαν ἄνθρακες πυρός.
|
от сія́нія предъ ни́мъ разгорѣ́шася у́гліє о́гненніи.
|
|
14
|
14
|
|
ἐβρόντησεν ἐξ οὐρανοῦ Κύριος, καὶ ὁ ὕψιστος ἔδωκε φωνὴν αὐτοῦ
|
И возгремѣ́ съ небесе́ Госпо́дь, и вы́шній даде́ гла́съ сво́й,
|
|
15
|
15
|
|
καὶ ἀπέστειλε βέλη καὶ ἐσκόρπισεν αὐτούς, καὶ ἤστραψεν ἀστραπὴν καὶ ἐξέστησεν αὐτούς.
|
и посла́ стрѣ́лы, и расточи́ и́хъ: и блесну́ мо́лнію, и устраши́ я́:
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ὤφθησαν ἀφέσεις θαλάσσης, καὶ ἀπεκαλύφθη θεμέλια τῆς οἰκουμένης ἐν τῇ ἐπιτιμήσει Κυρίου, ἀπὸ πνοῆς πνεύματος θυμοῦ αὐτοῦ.
|
и яви́шася исто́чницы морсті́и, и откры́шася основа́нія вселе́нныя от запреще́нія Госпо́дня, от дохнове́нія Ду́ха гнѣ́ва єго́:
|
|
17
|
17
|
|
ἀπέστειλεν ἐξ ὕψους καὶ ἔλαβέ με, εἵλκυσέ με ἐξ ὑδάτων πολλῶν·
|
посла́ съ высоты́ и прія́тъ мя́, извлече́ мя от во́дъ мно́гихъ:
|
|
18
|
18
|
|
ἐρρύσατό με ἐξ ἐχθρῶν μου ἰσχύος, ἐκ τῶν μισούντων με, ὅτι ἐκραταιώθησαν ὑπὲρ ἐμέ.
|
изба́ви мя́ от вра́гъ мои́хъ си́льныхъ и от ненави́дящихъ мя́, я́ко укрѣпи́шася па́че мене́:
|
|
19
|
19
|
|
προέφθασάν με ἡμέραι θλίψεώς μου καὶ ἐγένετο Κύριος ἐπιστήριγμά μου
|
предвари́ша мя́ въ де́нь печа́ли моєя́. И бы́сть Госпо́дь утвержде́ніє моє́,
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἐξήγαγέ με εἰς πλατυσμὸν καὶ ἐξείλετό με, ὅτι ηὐδόκησεν ἐν ἐμοί.
|
и изведе́ мя на широту́, и изба́ви мя́, я́ко благоволи́ во мнѣ́.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἀνταπέδωκέ μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου, καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἀνταπέδωκέ μοι.
|
И воздаде́ ми Госпо́дь по пра́вдѣ моє́й, и по чистотѣ́ руку́ моє́ю воздаде́ ми,
|
|
22
|
22
|
|
ὅτι ἐφύλαξα ὁδοὺς Κυρίου καὶ οὐκ ἠσέβησα ἀπὸ τοῦ Θεοῦ μου,
|
я́ко сохрани́хъ пути́ Госпо́дни и не нече́ствовахъ от Бо́га моєго́,
|
|
23
|
23
|
|
ὅτι πάντα τὰ κρίματα αὐτοῦ κατεναντίον μου, καὶ τὰ δικαιώματα αὐτοῦ, οὐκ ἀπέστην ἀπ’ αὐτῶν.
|
я́ко вся́ судьбы́ єго́ предо мно́ю, и оправда́нія єго́ не отступи́ша от мене́,
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἔσομαι ἄμωμος αὐτῷ καὶ προφυλάξομαι ἀπὸ τῆς ἀνομίας μου.
|
и бу́ду непоро́ченъ єму́, и сохраню́ся от беззако́нія моєго́.
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ἀποδώσει μοι Κύριος κατὰ τὴν δικαιοσύνην μου καὶ κατὰ τὴν καθαριότητα τῶν χειρῶν μου ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.
|
И возда́стъ ми́ Госпо́дь по пра́вдѣ моє́й и по чистотѣ́ руку́ моє́ю предъ очи́ма єго́.
|
|
26
|
26
|
|
μετὰ ὁσίου ὁσιωθήσῃ καὶ μετὰ ἀνδρὸς τελείου τελειωθήσῃ
|
Съ преподо́бнымъ преподо́бенъ бу́деши, и съ му́жемъ непови́ннымъ непови́ненъ бу́деши:
|
|
27
|
27
|
|
καὶ μετὰ ἐκλεκτοῦ ἐκλεκτὸς ἔσῃ καὶ μετὰ στρεβλοῦ στρεβλωθήσῃ.
|
и со избра́ннымъ избра́нъ бу́деши, и со стропти́вымъ разврати́шися:
|
|
28
|
28
|
|
καὶ τὸν λαὸν τὸν πτωχὸν σώσεις καὶ ὀφθαλμοὺς ἐπὶ μετεώρων ταπεινώσεις.
|
лю́ди же смире́нныя спасе́ши, и о́чи го́рдыхъ смири́ши.
|
|
29
|
29
|
|
ὅτι σὺ ὁ λύχνος μου, Κύριε, καὶ Κύριος ἐκλάμψει μοι τὸ σκότος μου.
|
Я́ко ты́ просвѣща́єши свѣти́лникъ мо́й, Го́споди, и Госпо́дь просвѣти́тъ ми́ тму́ мою́:
|
|
30
|
30
|
|
ὅτι ἐν σοὶ δραμοῦμαι μονόζωνος καὶ ἐν τῷ Θεῷ μου ὑπερβήσομαι τεῖχος.
|
я́ко тобо́ю потеку́ препоя́санъ, и о Бо́зѣ моє́мъ прелѣ́зу стѣ́ну.
|
|
31
|
31
|
|
ὁ ἰσχυρός, ἄμωμος ἡ ὁδὸς αὐτοῦ, τὸ ρῆμα Κυρίου κραταιόν, πεπυρωμένον, ὑπερασπιστής ἐστι πᾶσι τοῖς πεποιθόσιν ἐπ’ αὐτόν.
|
Крѣ́покъ, непоро́ченъ пу́ть єго́: глаго́лъ Госпо́день держа́венъ, разжже́нъ: защи́тникъ є́сть всѣ́мъ упова́ющымъ на него́.
|
|
32
|
32
|
|
τίς ἰσχυρὸς πλὴν Κυρίου; καὶ τίς κτίστης ἔσται πλὴν τοῦ Θεοῦ ἡμῶν;
|
Я́ко кто́ крѣ́покъ ра́звѣ Го́спода? и кто́ творе́цъ ра́звѣ Бо́га на́шего?
|
|
33
|
33
|
|
ὁ ἰσχυρὸς ὁ κραταιῶν με δυνάμει, καὶ ἐξετίναξεν ἄμωμον τὴν ὁδόν μου·
|
Крѣ́покъ укрѣпля́яй мя́ си́лою, и положи́ непоро́ченъ пу́ть мо́й:
|
|
34
|
34
|
|
τιθεὶς τοὺς πόδας μου ὡς ἐλάφων καὶ ἐπὶ τὰ ὕψη ἱστῶν με·
|
положи́вый но́зѣ мои́ я́ко єле́ни, и на высо́кихъ поставля́яй мя́:
|
|
35
|
35
|
|
διδάσκων χεῖράς μου εἰς πόλεμον καὶ κατάξας τόξον χαλκοῦν ἐν βραχίονί μου.
|
науча́яй ру́цѣ мои́ на бра́нь, и положи́вый лу́къ мѣ́дянъ мы́шца моя́.
|
|
36
|
36
|
|
καὶ ἔδωκάς μοι ὑπερασπισμὸν σωτηρίας μου, καὶ ἡ ὑπακοή σου ἐπλήθυνέ με
|
И да́лъ ми́ єси́ защище́ніє спасе́нія моєго́, и кро́тость твоя́ умно́жи мя́.
|
|
37
|
37
|
|
εἰς πλατυσμὸν εἰς τὰ διαβήματά μου ὑποκάτω μου, καὶ οὐκ ἐσαλεύθησαν τὰ σκέλη μου.
|
Разшири́лъ єси́ стопы́ моя́ подо мно́ю, и не позы́бнустѣся го́лени мои́.
|
|
38
|
38
|
|
διώξω ἐχθρούς μου καὶ ἀφανιῶ αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀναστρέψω ἕως ἂν συντελέσω αὐτούς·
|
Пожену́ враги́ моя́ и потреблю́ я́, и не возвращу́ся до́ндеже сконча́ю и́хъ:
|
|
39
|
39
|
|
καὶ θλάσω αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀναστήσονται καὶ πεσοῦνται ὑπὸ τοὺς πόδας μου.
|
и сокрушу́ и́хъ, и не воста́нутъ, и паду́тъ подъ нога́ма мои́ма.
|
|
40
|
40
|
|
καὶ ἐνισχύσεις με δυνάμει εἰς πόλεμον, κάμψεις τοὺς ἐπιστανομένους μοι ὑποκάτω μου·
|
И укрѣпи́ши мя́ си́лою на бра́нь, подклони́ши востаю́щыя на мя́ подъ мя́.
|
|
41
|
41
|
|
καὶ τοὺς ἐχθρούς μου ἔδωκάς μοι νῶτον, τοὺς μισοῦντάς με, καὶ ἐθανάτωσας αὐτούς.
|
И враги́ моя́ да́лъ ми́ єси́ хребе́тъ, ненави́дящыя мя́, и умертви́лъ єси́ и́хъ:
|
|
42
|
42
|
|
βοήσονται, καὶ οὐκ ἔστι βοηθός, πρὸς Κύριον, καὶ οὐκ ἐπήκουσεν αὐτῶν.
|
возопію́тъ, и нѣ́сть помо́щника, ко Го́споду, и не услы́ша и́хъ:
|
|
43
|
43
|
|
καὶ ἐλέανα αὐτοὺς ὡς χοῦν γῆς, ὡς πηλὸν ἐξόδων ἐλέπτυνα αὐτούς.
|
и истни́хъ я́ я́ко пра́хъ земны́й, я́ко бре́ніє путі́й истончи́хъ я́.
|
|
44
|
44
|
|
καὶ ρύσῃ με ἐκ μάχης λαῶν, φυλάξεις με εἰς κεφαλὴν ἐθνῶν. λαός, ὃν οὐκ ἔγνω, ἐδούλευσάν μοι,
|
И изба́виши мя́ от прерѣка́нія люді́й мои́хъ, сохрани́ши мя́ въ главу́ язы́ковъ. И лю́діє, и́хже не вѣ́дяхъ, рабо́таша ми́.
|
|
45
|
45
|
|
υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι, εἰς ἀκοὴν ὠτίου ἤκουσάν μου·
|
Сы́нове чужді́и солга́ша ми́, въ слу́хъ у́ха услы́ша мя́:
|
|
46
|
46
|
|
υἱοὶ ἀλλότριοι ἀπορριφήσονται καὶ σφαλοῦσιν ἐκ τῶν συγκλεισμῶν αὐτῶν.
|
сы́нове чужді́и отве́ржени бу́дутъ, и вострепе́щутъ во градѣ́хъ свои́хъ.
|
|
47
|
47
|
|
ζῇ Κύριος, καὶ εὐλογητὸς ὁ φύλαξ μου, καὶ ὑψωθήσεται ὁ Θεός μου, ὁ φύλαξ τῆς σωτηρίας μου.
|
Жи́въ Госпо́дь, и благослове́нъ храни́тель мо́й, и вознесе́тся Бо́гъ мо́й, храни́тель спасе́нія моєго́.
|
|
48
|
48
|
|
ἰσχυρὸς Κύριος ὁ διδοὺς ἐκδικήσεις ἐμοί, παιδεύων λαοὺς ὑποκάτω μου
|
Крѣ́пкій Госпо́дь дая́й отмще́нія мнѣ́ и наказу́яй лю́ди подъ мя́,
|
|
49
|
49
|
|
καὶ ἐξάγων με ἐξ ἐχθρῶν μου, καὶ ἐκ τῶν ἐπεγειρομένων μοι ὑψώσεις με, ἐξ ἀνδρὸς ἀδικημάτων ρύσῃ με.
|
и изводя́й мя́ от вра́гъ мои́хъ, и от востаю́щихъ на мя́ вознесе́ши мя́, от му́жа непра́ведна изба́виши мя́.
|
|
50
|
50
|
|
διὰ τοῦτο ἐξομολογήσομαί σοι, Κύριε, ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἐν τῷ ὀνόματί σου ψαλῶ,
|
Сего́ ра́ди исповѣ́мся тебѣ́, Го́споди, во язы́цѣхъ, и и́мени твоєму́ воспою́:
|
|
51
|
51
|
|
μεγαλύνων τὰς σωτηρίας βασιλέως αὐτοῦ καὶ ποιῶν ἔλεος τῷ χριστῷ αὐτοῦ, τῷ Δαυὶδ καὶ τῷ σπέρματι αὐτοῦ ἕως αἰῶνος.
|
велича́яй спасе́нія царя́ своєго́, и творя́й ми́лость хрісту́ своєму́ даві́ду и сѣ́мени єго́ до вѣ́ка.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.