|
Κεφάλαιο 7
|
Глава 7
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγένετο ὅτε ἐκάθισεν ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ, καὶ Κύριος κατεκληρονόμησεν αὐτὸν κύκλῳ ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν αὐτοῦ τῶν κύκλῳ,
|
И бы́сть єгда́ ся́де ца́рь въ дому́ своє́мъ, и Госпо́дь унаслѣ́ди єго́ о́крестъ от всѣ́хъ враго́въ єго́ окре́стныхъ,
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς πρὸς Νάθαν τὸν προφήτην· ἰδοὺ δὴ ἐγὼ κατοικῶ ἐν οἴκῳ κεδρίνῳ, καὶ ἡ κιβωτὸς τοῦ Θεοῦ κάθηται ἐν μέσῳ τῆς σκηνῆς.
|
и рече́ ца́рь къ наѳа́ну проро́ку: се́, ны́нѣ а́зъ живу́ въ дому́ ке́дровѣмъ, ківо́тъ же Бо́жій стои́тъ посредѣ́ ски́ніи.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπε Νάθαν πρὸς τὸν βασιλέα· πάντα, ὅσα ἂν ἐν τῇ καρδίᾳ σου, βάδιζε καὶ ποίει, ὅτι Κύριος μετὰ σοῦ.
|
И рече́ наѳа́нъ къ царю́: вся́ єли́ка су́ть въ се́рдцы твоє́мъ, иди́ и твори́, я́ко Госпо́дь съ тобо́ю.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐγένετο τῇ νυκτὶ ἐκείνῃ καὶ ἐγένετο ρῆμα Κυρίου πρὸς Νάθαν λέγων·
|
И бы́сть въ нощи́ то́й, и бы́сть сло́во Госпо́дне къ наѳа́ну, глаго́ля:
|
|
5
|
5
|
|
πορεύου, καὶ εἰπὸν πρὸς τὸν δοῦλόν μου Δαυίδ· τάδε λέγει Κύριος· οὐ σὺ οἰκοδομήσεις μοι οἶκον τοῦ κατοικῆσαί με·
|
иди́ и рцы́ рабу́ моєму́ даві́ду: сія́ глаго́летъ Госпо́дь: не ты́ сози́ждеши мнѣ́ до́мъ, є́же обита́ти мнѣ́:
|
|
6
|
6
|
|
ὅτι οὐ κατῴκηκα ἐν οἴκῳ ἀφ᾿ ἧς ἡμέρας ἀνήγαγον τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ ἐξ Αἰγύπτου ἕως τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἤμην ἐμπεριπατῶν ἐν καταλύματι καὶ ἐν σκηνῇ,
|
я́ко не обита́хъ въ дому́, от него́же дне́ изведо́хъ сы́ны Ізра́илевы изъ земли́ Єги́петскія до дне́ сего́, но бѣ́хъ ходя́ во обита́лищи и въ ку́щи,
|
|
7
|
7
|
|
ἐν πᾶσιν, οἷς διῆλθον ἐν παντὶ ᾿Ισραήλ, εἰ λαλῶν ἐλάλησα πρὸς μίαν φυλὴν τοῦ ᾿Ισραήλ, ᾧ ἐνετειλάμην ποιμαίνειν τὸν λαόν μου ᾿Ισραὴλ λέγων· ἱνατί οὐκ ᾠκοδομήκατέ μοι οἶκον κέδρινον;
|
во всѣ́хъ идѣ́же хожда́хъ во все́мъ Ізра́или: а́ще глаго́ля глаго́лахъ ко єди́ному колѣ́ну Ізра́илеву, єму́же заповѣ́дахъ пасти́ лю́ди моя́ Ізра́иля, глаго́ля: почто́ не созда́сте ми́ до́му ке́дрова?
|
|
8
|
8
|
|
καὶ νῦν τάδε ἐρεῖς τῷ δούλῳ μου Δαυίδ· τάδε λέγει Κύριος παντοκράτωρ· ἔλαβόν σε ἐκ τῆς μάνδρας τῶν προβάτων τοῦ εἶναί σε εἰς ἡγούμενον ἐπὶ τὸν λαόν μου ἐπὶ τὸν ᾿Ισραὴλ
|
и ны́нѣ сія́ рече́ши рабу́ моєму́ даві́ду: си́це глаго́летъ Госпо́дь Вседержи́тель: поя́хъ тя́ от па́жити о́вчія на властели́нство лю́демъ мои́мъ Ізра́илю,
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἤμην μετὰ σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἐπορεύου, καὶ ἐξωλόθρευσα πάντας τοὺς ἐχθρούς σου ἀπὸ προσώπου σου καὶ ἐποίησά σε ὀνομαστὸν κατὰ τὸ ὄνομα τῶν μεγάλων τῶν ἐπὶ τῆς γῆς.
|
и бѣ́хъ съ тобо́ю во всѣ́хъ, а́може ходи́лъ єси́, и искорени́хъ вся́ враги́ твоя́ от лица́ твоєго́, и сотвори́хъ тя́ имени́та по и́мени вели́кихъ и́же на земли́,
|
|
10
|
10
|
|
καὶ θήσομαι τόπον τῷ λαῷ μου τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ καταφυτεύσω αὐτόν, καὶ κατασκηνώσει καθ᾿ ἑαυτὸν καὶ οὐ μεριμνήσει οὐκέτι, καὶ οὐ προσθήσει υἱὸς ἀδικίας τοῦ ταπεινῶσαι αὐτὸν καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς,
|
и положу́ мѣ́сто лю́демъ мои́мъ Ізра́илю, и насажду́ и́хъ, и вселя́тся о себѣ́ са́ми, и не попеку́тся ктому́: и не приложи́тъ сы́нъ непра́вды оби́дѣти и́хъ, я́коже испе́рва,
|
|
11
|
11
|
|
ἀπὸ τῶν ἡμερῶν, ὧν ἔταξα κριτὰς ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ, καὶ ἀναπαύσω σε ἀπὸ πάντων τῶν ἐχθρῶν σου, καὶ ἀπαγγελεῖ σοι Κύριος ὅτι οἶκον οἰκοδομήσεις αὐτῷ.
|
и от дні́й въ ня́же поста́вихъ судіи́ въ лю́дехъ мои́хъ во Ізра́или: и упоко́ю тя́ от всѣ́хъ вра́гъ твои́хъ: и возвѣсти́тъ ти́ Госпо́дь, я́ко сози́ждеши до́мъ єму́:
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἔσται ἐὰν πληρωθῶσιν αἱ ἡμέραι σου καὶ κοιμηθήσῃ μετὰ τῶν πατέρων σου, καὶ ἀναστήσω τὸ σπέρμα σου μετὰ σέ, ὃς ἔσται ἐκ τῆς κοιλίας σου, καὶ ἑτοιμάσω τὴν βασιλείαν αὐτοῦ·
|
и бу́детъ єгда́ испо́лнятся дні́є твои́, и у́снеши со отцы́ твои́ми, и возста́влю сѣ́мя твоє́ по тебѣ́, и́же бу́детъ от чре́ва твоєго́, и угото́влю ца́рство єго́:
|
|
13
|
13
|
|
αὐτὸς οἰκοδομήσει μοι οἶκον τῷ ὀνόματί μου, καὶ ἀνορθώσω τὸν θρόνον αὐτοῦ ἕως εἰς τὸν αἰῶνα.
|
то́й сози́ждетъ до́мъ и́мени моєму́, и упра́влю престо́лъ єго́ до вѣ́ка:
|
|
14
|
14
|
|
ἐγὼ ἔσομαι αὐτῷ εἰς πατέρα, καὶ αὐτὸς ἔσται μοι εἰς υἱόν· καὶ ἐὰν ἔλθῃ ἡ ἀδικία αὐτοῦ, καὶ ἐλέγξω αὐτὸν ἐν ράβδῳ ἀνδρῶν καὶ ἐν ἁφαῖς υἱῶν ἀνθρώπων·
|
а́зъ бу́ду єму́ во отца́, и то́й бу́детъ ми́ въ сы́на: и а́ще пріи́детъ непра́вда єго́, и обличу́ єго́ жезло́мъ муже́й и я́звами сыно́въ человѣ́ческихъ:
|
|
15
|
15
|
|
τὸ δὲ ἔλεός μου οὐκ ἀποστήσω ἀπ᾿ αὐτοῦ, καθὼς ἀπέστησα ἀφ᾿ ὧν ἀπέστησα ἐκ προσώπου μου.
|
ми́лости же моєя́ не отста́влю от него́, я́коже отста́вихъ от тѣ́хъ, и́хже отста́вихъ от лица́ моєго́:
|
|
16
|
16
|
|
καὶ πιστωθήσεται ὁ οἶκος αὐτοῦ καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ ἕως αἰῶνος ἐνώπιόν μου. καὶ ὁ θρόνος αὐτοῦ ἔσται ἀνωρθωμένος εἰς τὸν αἰῶνα.
|
и вѣ́ренъ бу́детъ до́мъ єго́ и ца́рство єго́ до вѣ́ка предо мно́ю: и престо́лъ єго́ бу́детъ испра́вленъ во вѣ́къ.
|
|
17
|
17
|
|
κατὰ πάντας τοὺς λόγους τούτους καὶ κατὰ πᾶσαν τὴν ὅρασιν ταύτην, οὕτως ἐλάλησε Νάθαν πρὸς Δαυίδ.
|
По всѣ́мъ словесе́мъ си́мъ и по всему́ видѣ́нію сему́, та́ко глаго́ла наѳа́нъ ко даві́ду.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ εἰσῆλθεν ὁ βασιλεὺς Δαυὶδ καὶ ἐκάθισεν ἐνώπιον Κυρίου καὶ εἶπε· τίς εἰμι ἐγώ, Κύριέ μου Κύριε, καὶ τίς ὁ οἶκός μου, ὅτι ἠγάπησάς με ἕως τούτων;
|
И вни́де ца́рь даві́дъ и сѣ́де предъ Го́сподемъ и рече́: кто́ єсмь а́зъ, Го́споди мо́й, Го́споди? и что́ до́мъ мо́й, я́ко возлюби́лъ мя́ єси́ да́же до си́хъ?
|
|
19
|
19
|
|
καὶ κατεσμικρύνθην μικρὸν ἐνώπιόν σου, Κύριέ μου Κύριε. καὶ ἐλάλησας ὑπὲρ τοῦ οἴκου τοῦ δούλου σου εἰς μακράν· οὗτος δὲ ὁ νόμος τοῦ ἀνθρώπου, Κύριέ μου Κύριε.
|
и ма́ла сія́ предъ тобо́ю су́ть, Го́споди мо́й, Го́споди, и глаго́лалъ єси́ о до́мѣ раба́ твоєго́ вдале́ко: се́й же зако́нъ человѣ́ка, Го́споди мо́й, Го́споди:
|
|
20
|
20
|
|
καὶ τί προσθήσει Δαυὶδ ἔτι τοῦ λαλῆσαι πρός σε; καὶ νῦν σὺ οἶδας τὸν δοῦλόν σου, Κύριέ μου Κύριε.
|
и что́ приложи́тъ даві́дъ єще́ глаго́лати къ тебѣ́? и ны́нѣ ты́ вѣ́си раба́ твоєго́, Го́споди мо́й, Го́споди,
|
|
21
|
21
|
|
διὰ τὸν λόγον σου πεποίηκας, καὶ κατὰ τὴν καρδίαν σου ἐποίησας πᾶσαν τὴν μεγαλωσύνην ταύτην γνωρίσαι τῷ δούλῳ σου
|
и раба́ твоєго́ ра́ди сотвори́лъ єси́ и по се́рдцу твоєму́ сотвори́лъ єси́ все́ вели́чество сіє́, сказа́ти рабу́ твоєму́,
|
|
22
|
22
|
|
ἕνεκεν τοῦ μεγαλῦναί σε, Κύριέ μου Κύριε, ὅτι οὐκ ἔστιν ὡς σὺ καὶ οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν σοῦ ἐν πᾶσιν, οἷς ἠκούσαμεν ἐν τοῖς ὠσὶν ἡμῶν.
|
вели́чія ра́ди твоєго́, Го́споди мо́й, Го́споди: нѣ́сть бо и́нъ я́коже ты́, и нѣ́сть Бо́га ра́звѣ тебе́ во всѣ́хъ, я́же слы́шахомъ уши́ма на́шима:
|
|
23
|
23
|
|
καὶ τίς ὡς ὁ λαός σου ᾿Ισραὴλ ἔθνος ἄλλο ἐν τῇ γῇ; ὡς ὡδήγησεν αὐτὸν ὁ Θεὸς τοῦ λυτρώσασθαι αὐτῷ λαόν, τοῦ θέσθαι σε ὄνομα, τοῦ ποιῆσαι μεγαλωσύνην καὶ ἐπιφάνειαν, τοῦ ἐκβαλεῖν σε ἐκ προσώπου τοῦ λαοῦ σου, οὓς ἐλυτρώσω σεαυτῷ ἐξ Αἰγύπτου, ἔθνη καὶ σκηνώματα;
|
и кто́ я́коже лю́діє твои́ Ізра́иль язы́къ и́нъ на земли́? я́ко наста́ви и́хъ Бо́гъ, є́же изба́вити себѣ́ люді́й, є́же положи́ти тебѣ́ и́мя, є́же сотвори́ти вели́чіє и просвѣще́ніє, є́же изри́нути тебѣ́ от лица́ люді́й твои́хъ, и́хже изба́вилъ єси́ себѣ́ от Єги́пта, язы́ки и селе́нія,
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἡτοίμασας σεαυτῷ τὸν λαόν σου ᾿Ισραὴλ εἰς λαὸν ἕως αἰῶνος, καὶ σύ, Κύριε, ἐγένου αὐτοῖς εἰς Θεόν.
|
и угото́валъ єси́ себѣ́ лю́ди твоя́ Ізра́иля въ лю́ди до вѣ́ка, и ты́, Го́споди, бы́лъ єси́ и́мъ въ Бо́га:
|
|
25
|
25
|
|
καὶ νῦν, Κύριέ μου Κύριε, τὸ ρῆμα, ὃ ἐλάλησας περὶ τοῦ δούλου σου καὶ τοῦ οἴκου αὐτοῦ, πίστωσον ἕως τοῦ αἰῶνος, Κύριε παντοκράτωρ Θεὲ τοῦ ᾿Ισραήλ· καὶ νῦν καθὼς ἐλάλησας,
|
и ны́нѣ, Го́споди мо́й, Го́споди, сло́во, є́же глаго́лалъ єси́ о рабѣ́ твоє́мъ и о до́мѣ єго́, увѣ́ри до вѣ́ка, я́коже глаго́лалъ єси́, сотвори́:
|
|
26
|
26
|
|
μεγαλυνθείη τὸ ὄνομά σου ἕως αἰῶνος.
|
и ны́нѣ да возвели́чится и́мя твоє́ до вѣ́ка, глаго́ля: Госпо́дь Вседержи́тель Бо́гъ надъ Ізра́илемъ, и до́мъ раба́ твоєго́ даві́да да бу́детъ испра́вленъ предъ тобо́ю:
|
|
27
|
27
|
|
Κύριε παντοκράτωρ Θεὸς ᾿Ισραήλ, ἀπεκάλυψας τὸ ὠτίον τοῦ δούλου σου, λέγων· οἶκον οἰκοδομήσω σοι· διὰ τοῦτο εὗρεν ὁ δοῦλός σου τὴν καρδίαν ἑαυτοῦ τοῦ προσεύξασθαι πρός σε τὴν προσευχὴν ταύτην.
|
я́ко ты́ Госпо́дь Вседержи́тель Бо́гъ Ізра́илевъ, отве́рзлъ єси́ у́хо рабу́ твоєму́, глаго́ля: до́мъ сози́жду тебѣ́: сего́ ра́ди обрѣ́те ра́бъ тво́й се́рдце своє́ є́же помоли́тися къ тебѣ́ моли́твою се́ю:
|
|
28
|
28
|
|
καὶ νῦν, Κύριέ μου Κύριε, σὺ εἶ ὁ Θεός, καὶ οἱ λόγοι σου ἔσονται ἀληθινοί, καὶ ἐλάλησας ὑπὲρ τοῦ δούλου σου τὰ ἀγαθὰ ταῦτα·
|
и ны́нѣ, Го́споди мо́й, Го́споди, ты́ єси́ Бо́гъ, и словеса́ твоя́ бу́дутъ и́стинна, и глаго́лалъ єси́ о рабѣ́ твоє́мъ блага́я сія́,
|
|
29
|
29
|
|
καὶ νῦν ἄρξαι καὶ εὐλόγησον τὸν οἶκον τοῦ δούλου σου τοῦ εἶναι εἰς τὸν αἰῶνα ἐνώπιόν σου, ὅτι σύ, Κύριέ μου Κύριε, ἐλάλησας, καὶ ἀπὸ τῆς εὐλογίας σου εὐλογηθήσεται ὁ οἶκος τοῦ δούλου σου τοῦ εἶναι εἰς τὸν αἰῶνα.
|
и ны́нѣ начни́ и благослови́ до́мъ раба́ твоєго́, є́же бы́ти єму́ во вѣ́къ предъ тобо́ю, я́ко ты́, Го́споди мо́й, Го́споди, глаго́лалъ єси́, и от благослове́нія твоєго́ да благослови́тся до́мъ раба́ твоєго́, є́же бы́ти во вѣ́къ предъ тобо́ю.
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.