|
Κεφάλαιο 4
|
Глvа, д~”
|
|
1
|
1
|
|
ΑΚΟΥΣΑΤΕ τὸν λόγον τοῦτον, δαμάλεις τῆς Βασανίτιδος, αἱ ἐν τῷ ὄρει τῆς Σαμαρείας, αἱ καταδυναστεύουσαι πτωχοὺς καὶ καταπατοῦσαι πένητας, αἱ λέγουσαι τοῖς κυρίοις αὐτῶν· ἐπίδοτε ἡμῖν ὅπως πίωμεν.
|
Слы'шите сло'во с^е ю'ница васанитид#скы ја%же въ горњ` самарїистњ, ја^же преѓ^бидђютъ ё^бо'гїя, и^ попира'ю^щая ни'щая. гл~ющая господемъ свои^мъ, подади'те нам# ја%ко да пїемъ”
|
|
2
|
2
|
|
ὀμνύει Κύριος κατὰ τῶν ἁγίων αὐτοῦ, διότι ἰδοὺ ἡμέραι ἔρχονται ἐφ᾿ ὑμᾶς, καὶ λήψονται ὑμᾶς ἐν ὅπλοις, καὶ τοὺς μεθ᾿ ὑμῶν εἰς λέβητας ὑποκαιομένους ἐμβαλοῦσιν ἔμπυροι λοιμοί,
|
Клятся г~ь ст~ыми свои^ми, ја%ко с^е дн~їе градђтъ на' вы и^ во'ꙁмђтъ в^ы въ ѓ^рђжїи, і^ и^же с ва'ми въвръгђтъ в коно'бъ поDгнњща'е^мыи ѓ'гньни расы'пателе.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἐξενεχθήσεσθε γυμναὶ κατέναντι ἀλλήλων καὶ ἀπορριφήσεσθε εἰς τὸ ὄρος τὸ Ρεμμάν, λέγει Κύριος. —
|
і^ и^змTђ в^ы на'гы жена` и^ мђжъ пря'мо себњ сама`, и^ эTврьжетеся въ горђ` а^рма'нA гл~етъ г~ь”
|
|
4
|
4
|
|
Εἰσήλθατε εἰς Βαιθὴλ καὶ ἠνομήσατε καὶ εἰς Γάλγαλα ἐπληθύνατε τοῦ ἀσεβῆσαι καὶ ἠνέγκατε εἰς τὸ πρωΐ θυσίας ὑμῶν, εἰς τὴν τριημερίαν τὰ ἐπιδέκατα ὑμῶν·
|
Внидо'сте въ веџи'ль, и^ беꙁако'нновасте въ гал#га'лњ, и^ ё^мно'жисте беꙁъчествова'ти. и^ принесо'сте ꙁаё'тра тре'бы ва'ша въ тредн~ьны і^ и^збра'нная ва'ша.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἀνέγνωσαν ἔξω νόμον καὶ ἐπεκαλέσαντο ὁμολογίας. ἀπαγγείλατε ὅτι ταῦτα ἠγάπησαν οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος.
|
и^ почто'ша внњш'нїи зако'нъ, и^ призва'ша и^сповњда'нїе. съвњсти'те, ја^ко с^е възлюби'ша жръцы` і^и^л~еви, гл~етъ г~ь б~ъ”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐγὼ δώσω ὑμῖν γομφιασμὸν ὀδόντων ἐν πάσαις ταῖς πόλεσιν ὑμῶν καὶ ἔνδειαν ἄρτων ἐν πᾶσι τοῖς τόποις ὑμῶν· καὶ οὐκ ἐπεστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος.
|
А$ꙁ же да'мъ ва'мъ ѓ^чище'нїе ꙁђбомъ въ всњхъ гра'дњх# вашихъ, и^ недоста'токъ хлњба въ всњхъ мњстехъ ва'шихъ. и^ не ѓ^брати'стеся къ мн^њ, гл~етъ г~ь.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐγὼ ἀνέσχον ἐξ ὑμῶν τὸν ὑετὸν πρὸ τριῶν μηνῶν τοῦ τρυγητοῦ· καὶ βρέξω ἐπὶ πόλιν μίαν, ἐπὶ δὲ πόλιν μίαν οὐ βρέξω· μερὶς μία βραχήσεται, καὶ μερίς, ἐφ᾿ ἣν οὐ βρέξω ἐπ᾿ αὐτήν, ξηρανθήσεται·
|
и^ а^ꙁъ ё^ста'вихъ дожDъ эT ва'съ прежDе треми мsцы жа'твы. и^ надождђ на е^ді'нъ грDа, а^ на дрђгїи е^ді'нъ не надождђ. ча'сть е^ді'на надожDится, и^ ча'сть на ню'же не надожDђ пос#хнеT.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ συναθροισθήσονται δύο καὶ τρεῖς πόλεις εἰς πόλιν μίαν τοῦ πιεῖν ὕδωρ καὶ οὐ μὴ ἐμπλησθῶσι· καὶ οὐκ ἐπιστράφητε πρός με, λέγει Κύριος.
|
и^ съберђтся дв^а и^ три грады въ граD е^ді'нъ пити во'дђ, и^ не насы'тяTся. и^ не ѓ^брати'стеся къ мн^њ, гл~етъ г~ь.
|
|
9
|
9
|
|
ἐπάταξα ὑμᾶς ἐν πυρώσει καὶ ἐν ἰκτέρῳ· ἐπληθύνατε κήπους ὑμῶν, ἀμπελῶνας ὑμῶν καὶ συκεῶνας ὑμῶν καὶ ἐλαιῶνας ὑμῶν κατέφαγεν ἡ κάμπη· καὶ οὐδ᾿ ὧς ἐπεστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος.
|
поби'хъ в^ы раждеже'нїемъ и^ златени'цею, и^ ё^мно'жисте беще'ствовати ја%коже, ё^мно'жисте ѓ^гра'ды ва'ша и^ виногра'ды ва'ша. и^ смокви'нїе ваше и^ масличїе ва'ше поја^до'ша гђсе'ница, и^ та'кожде не ѓ^брати'стеся къ мн^њ, гл~етъ г~ь”
|
|
10
|
10
|
|
ἐξαπέστειλα εἰς ὑμᾶς θάνατον ἐν ὁδῷ Αἰγύπτου καὶ ἀπέκτεινα ἐν ρομφαίᾳ τοὺς νεανίσκους ὑμῶν μετὰ αἰχμαλωσίας ἵππων σου καὶ ἀνήγαγον ἐν πυρὶ τὰς παρεμβολὰς ἐν τῇ ὀργῇ μου· καὶ οὐδ᾿ ὧς ἐπεστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος.
|
Посла'хъ на' вы смр~ть на пђти` е^гљ=пет#стњ, и^ꙁби'хъ ѓ^рђжїемъ ю'ноша ваша плᲇномъ ко'ньство и^хъ, і^ и^зведо'хъ ѓ^гнемъ плъки ваша въ гнњвњ своеM и^ та'кожде не ѓ^брати'стеся къ мн^њ гл~етъ г~ь.
|
|
11
|
11
|
|
κατέστρεψα ὑμᾶς, καθὼς κατέστρεψεν ὁ Θεὸς Σόδομα καὶ Γόμορρα, καὶ ἐγένεσθε ὡς δαλὸς ἐξεσπασμένος ἐκ πυρός· καὶ οὐδ᾿ ὧς ἐπεστρέψατε πρός με, λέγει Κύριος.
|
раꙁори'хъ в^ы ја^коже раꙁори` б~ъ содо'мђ и^ гоморђ, и^ бы'ста ја%ко главня` и^стръжена и^ꙁъ ѓ^гня`. и^ такожде не ѓ^брати'стеся къ мн^њ, гл~еT г~ь”
|
|
12
|
12
|
|
διὰ τοῦτο οὕτως ποιήσω σοι, ᾿Ισραήλ· πλὴν ὅτι οὕτως ποιήσω σοι, ἑτοιμάζου τοῦ ἐπικαλεῖσθαι τὸν Θεόν σου, ᾿Ισραήλ.
|
Сего ра'ди си'це сътворю т^и і^и^л~ю. ѓ^ба'че ја^ко си'це сътворю т^и, ё^готовися призыва'ти б~а твое^го і^и^л~ю.
|
|
13
|
13
|
|
διότι ἰδοὺ ἐγὼ στερεῶν βροντὴν καὶ κτίζων πνεῦμα καὶ ἀπαγγέλλων· εἰς ἀνθρώπους τὸν χριστὸν αὐτοῦ, ποιῶν ὄρθρον καὶ ὁμίχλην καὶ ἐπιβαίνων ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ τῆς γῆς· Κύριος ὁ Θεὸς ὁ παντοκράτωρ ὄνομα αὐτῷ.
|
поне'же ё^твержа'етъ гроM, и^ съграждаеT вњтръ, и^ съвњстђа вᲆ чл~цех# по зако'ны е^го, сᲆтворя'ай ё^треню и^ м#глђ`, и^ вᲆсходя` на высо'кїя земля, г~ь б~ъ вседръжи'тель и'мя е^мђ”
|
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.