|
ΔΑΝΙΗΛ
|
данїи^лъ пррoкъ
|
|
Κεφάλαιο 1
|
Глvа, а~”
|
|
1
|
1
|
|
Σωσάννα ΚΑΙ ἦν ἀνὴρ οἰκῶν ἐν Βαβυλῶνι, καὶ ὄνομα αὐτῷ ᾿Ιωακείμ. καὶ ἔλαβε γυναῖκα, ᾗ ὄνομα Σωσάννα, θυγάτηρ Χελκίου, καλὴ σφόδρα καὶ φοβουμένη τὸν Κύριον·
|
Видњнїе, в~” В лњто тре'тїе црsтва і^ѓ^а^ки'мова цр~я і^ё'дина. прїиде навходоносо'ръ цр~ь вављ=лон#скь на і^ерsлимъ, и^ вое^ва'ша нань.
|
|
3
|
2
|
|
καὶ οἱ γονεῖς αὐτῆς δίκαιοι καὶ ἐδίδαξαν τὴν θυγατέρα αὐτῶν κατὰ τὸν νόμον Μωυσῆ.
|
и^ дасть г~ь в рђкђ е^го і^ѓ^а^ки'ма цр~я і^ё'дина, и^ эT ча'сти сосђдᲆ хра'ма бж~їя. и^ принесе` я& в# ꙁемлю сенаа'ръ б~а е^го, и^ сосђды внесе` въ хра'мъ и^мъ и^мњнїя б~а свое^го”
|
|
4
|
3
|
|
καὶ ἦν ᾿Ιωακεὶμ πλούσιος σφόδρα, καὶ ἦν αὐτῷ παράδεισος γειτνιῶν τῷ οἴκῳ αὐτοῦ· καὶ πρὸς αὐτὸν προσήγοντο οἱ ᾿Ιουδαῖοι διὰ τὸ εἶναι αὐτὸν ἐνδοξότερον πάντων.
|
И$ рече цр~ь къ а^сфа'нђ старњ'ишинњ ка'женикъ е^го, въвести` эT сн~овъ плњн#ничь сн~овᲆ і^и^л~евᲆ, и^ эT племе'не цр~скка, и^ эT крњп#кихъ
|
|
5
|
4
|
|
καὶ ἀπεδείχθησαν δύο πρεσβύτεροι ἐκ τοῦ λαοῦ κριταὶ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ ἐκείνῳ, περὶ ὧν ἐλάλησεν ὁ δεσπότης, ὅτι ἐξῆλθεν ἀνομία ἐκ Βαβυλῶνος ἐκ πρεσβυτέρων κριτῶν, οἳ ἐδόκουν κυβερνᾶν τὸν λαόν.
|
ю'ношь на ни'х же нњсть поро'ка, и добры` ѓ%зрњчью, и^ смы'слены въ все'и премђдрости, и^ вњдђщая ё^мњнїе и^ премђдрость, і^ и'мже е^сть крњпоs в ни'хъ. ја%коже преDстояти въ домђ цр~и. и^ наё^чи'ти я& книгаM и^ ја%зы'кђ халде'искђ”
|
|
6
|
5
|
|
οὗτοι προσεκαρτέρουν ἐν τῇ οἰκίᾳ ᾿Ιωκείμ, καὶ ἤρχοντο πρὸς αὐτοὺς πάντες οἱ κρινόμενοι.
|
И$ рече и^мъ цр~ь, по вся дн~и эT трапеꙁы цр~я, и^ эT вина` пи'тїя е^го да я& кръмитъ лњта три`. и^ пото'мъ ста'ти преD цр~емъ”
|
|
7
|
6
|
|
καὶ ἐγένετο ἡνίκα ἀπέτρεχεν ὁ λαὸς μέσον ἡμέρας, εἰσεπορεύετο Σωσάννα καὶ περιεπάτει ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς.
|
И$ быs в нихъ эT сн~овъ і^ё'динъ данїи'лъ, и^ а^на'нїа, и^ а^за'рїя, и^ мисаи'лъ.
|
|
8
|
7
|
|
καὶ ἐθεώρουν αὐτὴν οἱ δύο πρεσβύτεροι καθ᾿ ἡμέραν εἰσπορευομένην καὶ περιπατοῦσαν καὶ ἐγένοντο ἐν ἐπιθυμίᾳ αὐτῆς.
|
и^ сᲆтвори` и^мъ и^мена` старњ'ишина ка'женичь. данїи'лђ, валтаса'рᲆ. а^ а^на'нїи, седраX. а^ꙁа'рїи же, мисаX. а^ мисаи'лђ, а^веDнаго
|
|
9
|
8
|
|
καὶ διέστρεψαν τὸν ἑαυτῶν νοῦν καὶ ἐξέκλιναν τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν τοῦ μὴ βλέπειν εἰς τὸν οὐρανόν, μηδὲ μνημονεύειν κριμάτων δικαίων.
|
И$ положи` дании^лъ на срDцы свое^мъ, ја%коже не ѓ^скверни'тися эT тра'пеꙁы цр~я, и^ эT вина` пи'тїя е^го. и^ моли` старњ'ишинђ ка'женичь, ја%коже да ся не ѓ^скверниT.
|
|
10
|
9
|
|
καὶ ἦσαν ἀμφότεροι κατανενυγμένοι περὶ αὐτῆς καὶ οὐκ ἀνήγγειλαν ἀλλήλοις τὴν ὀδύνην αὐτῶν,
|
и^ быs данїиl въ млsть и^ в# щедроты`, преD старњ'ишиною ка'женичью.
|
|
11
|
10
|
|
ὅτι ᾐσχύνοντο ἀναγγεῖλαι τὴν ἐπιθυμίαν αὐτῶν ὅτι ἤθελον συγγενέσθαι αὐτῇ.
|
и^ рече старњ'ишина ка'женичь данїи'лђ, бою'ся а'ꙁъ господи'на мое^го цр~я ꙁаповњда'вшаго ја%дь ва'шђ, и^ питїе ва'ше. е^гда` когда ви'дитъ лица` ва'шA ё^ны'вша, па'че ѓ'трокъ точе'нь ва'шихъ. и^ эTсђдите главђ` мою цр~ю.
|
|
12
|
11
|
|
καὶ παρετηροῦσαν φιλοτίμως καθ' ἡμέραν ὁρᾶν αὐτήν.
|
И$ рече данїи'лъ къ меласар#рђ, и^же приста'ви старњ'ишина ка'женичь къ данїилђ, и^ а^на'нїи, и^ а^ꙁа'рїи, и^ мисаи'лђ.
|
|
13
|
12
|
|
καὶ εἶπαν ἕτερος τῷ ἑτέρῳ· πορευθῶμεν δὴ εἰς οἶκον, ὅτι ἀρίστου ὥρα ἐστί. καὶ ἐξελθόντες διεχωρίσθησαν ἀπ' ἀλλήλων,
|
и^скђси` ѓ'троки твоя до десяти дн~ъ. и^ да ны^ даси` эT сњмен# ꙁе'мльныхъ да я'мы, и^ да пїемъ во'дђ.
|
|
14
|
13
|
|
καὶ ἀνακάμψαντες ἦλθον ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ ἀνετάζοντες ἀλλήλους τὴν αἰτίαν, ὡμολόγησαν τὴν ἐπιθυμίαν αὐτῶν· καὶ τότε κοινῇ συνετάξαντο καιρὸν ὅτε αὐτὴν δυνήσονται εὑρεῖν μόνην.
|
и^ да ся ја^вя'тъ преD тобо'ю ѓ%ꙁрачи на'ша, и^ ѓ'зрачи ја^дђщихъ ѓ^трокъ эT трапе'ꙁы цр~я. и^ ја%коже ё'зриши сътвори` съ ѓтроки твои^ми.
|
|
15
|
14
|
|
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ παρατηρεῖν αὐτοὺς ἡμέραν εὔθετον εἰσῆλθέ ποτε καθὼς ἐχθὲς καὶ τρίτης ἡμέρας μετὰ δύο μόνων κορασίων καὶ ἐπεθύμησε λούσασθαι ἐν τῷ παραδείσῳ, ὅτι καῦμα ἦν.
|
и^ послђша и^хъ, і^ и^скђси я& до десяти дн~ъ.
|
|
16
|
15
|
|
καὶ οὐκ ἦν οὐδεὶς ἐκεῖ πλὴν οἱ δύο πρεσβύτεροι κεκρυμμένοι καὶ παρατηροῦντες αὐτήν.
|
по скон#ча'нїи же десяти дн~ъ јави'шася ѓ'зрачи и^хъ бл~ги, и^ тїи крњпи пло'тїю паче ѓ'трокъ ја^дђщихъ эT трапе'ꙁы цр~я”
|
|
17
|
16
|
|
καὶ εἶπε τοῖς κορασίοις· ἐνέγκατε δή μοι ἔλαιον καὶ σμήγματα καὶ τὰς θύρας τοῦ παραδείσου κλείσατε, ὅπως λούσωμαι.
|
И$ быs а^меласарръ эTмеща` ја%ди и^хъ и^ вино` пи'тїя и^хъ, и^ дая'ше и^мъ сњмена`
|
|
18
|
17
|
|
καὶ ἐποίησαν καθὼς εἶπε καὶ ἀπέκλεισαν τὰς θύρας τοῦ παραδείσου καὶ ἐξῆλθαν κατὰ τὰς πλαγίας θύρας ἐνέγκαι τὰ προστεταγμένα αὐταῖς καὶ οὐκ εἴδοσαν τοὺς πρεσβυτέρους, ὅτι ἦσαν κεκρυμμένοι.
|
четыремъ ѓ'трокомъ. и^ дасть и^м# б~ъ смы'слъ и^ мђдрость въ все'и кни'жнеи премђдрости. данїи'л# же разђменъ бы'сть въ всеM видњ'нїи и^ снXњ”
|
|
19
|
18
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἐξήλθοσαν τὰ κοράσια, καὶ ἀνέστησαν οἱ δύο πρεσβῦται καὶ ἐπέδραμον αὐτῇ
|
И$ бы'сть по скон#ча'нїи тњхъ дн~їи, и^ рече цр~ь привести` я&. и^ въведе я& старњ'ишина ка'женичь преD цр~я навходоносо'ра.
|
|
20
|
19
|
|
καὶ εἶπον· ἰδοὺ αἱ θύραι τοῦ παραδείσου κέκλεινται, καὶ οὐδεὶς θεωρεῖ ἡμᾶς, καὶ ἐν ἐπιθυμίᾳ σού ἐσμεν· διὸ συγκατάθου ἡμῖν καὶ γενοῦ μεθ' ἡμῶν·
|
и^ бесњдова с ними цр~ь, и^ не ѓ^брњте'ся эT всњхъ подо'бенъ данїи'лђ, и^ а^нанїи, и^ а^ꙁа'рїи, и^ мисаи^лђ. и^ ста'ша преD цр~емъ.
|
|
21
|
20
|
|
εἰ δὲ μή, καταμαρτυρήσομέν σου ὅτι ἦν μετὰ σοῦ νεανίσκος καὶ διὰ τοῦτο ἐξαπέστειλας τὰ κοράσια ἀπὸ σοῦ.
|
и^ въ всем# гл~њ премђдрњмъ и^ ё^мњнїи, е^гоже вопраша` эT нихъ цр~ь, ѓ^брњте я& десяти'жды сђгђбъ наD всњми ба'лїами, и^ во'лх#вы сђщими въ все'мъ цртsвњ е^го.
|
|
22
|
21
|
|
καὶ ἀνεστέναξε Σωσάννα καὶ εἶπε· στενά μοι πάντοθεν· ἐάν τε γὰρ τοῦτο πράξω, θάνατός μοί ἐστιν, ἐάν τε μὴ πράξω, οὐκ ἐκφεύξομαι τὰς χεῖρας ὑμῶν.
|
и^ бысть данїи'лъ до е^ді'наго лњта кљ=ра цр~я”
|
|
23
|
|
|
αἱρετώτερόν μοί ἐστι μὴ πράξασαν ἐμπεσεῖν εἰς χεῖρας ὑμῶν ἢ ἁμαρτεῖν ἐνώπιον Κυρίου.
|
|
|
24
|
|
|
καὶ ἀνεβόησε φωνῇ μεγάλῃ Σωσάννα, ἐβόησαν δὲ καὶ οἱ δύο πρεσβῦται κατέναντι αὐτῆς.
|
|
|
25
|
|
|
καὶ δραμὼν ὁ εἷς ἤνοιξε τὰς θύρας τοῦ παραδείσου.
|
|
|
26
|
|
|
ὡς δὲ ἤκουσαν τὴν κραυγὴν ἐν τῷ παραδείσῳ οἱ ἐκ τῆς οἰκίας, εἰσεπήδησαν διὰ τῆς πλαγίας θύρας ἰδεῖν τὸ συμβεβηκὸς αὐτῇ.
|
|
|
27
|
|
|
ἡνίκα δὲ εἶπαν οἱ πρεσβῦται τοὺς λόγους αὐτῶν, κατῃσχύνθησαν οἱ δοῦλοι σφόδρα, ὅτι πώποτε οὐκ ἐρρήθη λόγος τοιοῦτος περὶ Σωσάννης.
|
|
|
28
|
|
|
Καὶ ἐγένετο τῇ ἐπαύριον ὡς συνῆλθεν ὁ λαὸς πρὸς τὸν ἄνδρα αὐτῆς ᾿Ιωακείμ, ἦλθον οἱ δύο πρεσβῦται πλήρεις τῆς ἀνόμου ἐννοίας κατὰ Σωσάννης τοῦ θανατῶσαι αὐτὴν καὶ εἶπαν ἔμπροσθεν τοῦ λαοῦ·
|
|
|
29
|
|
|
ἀποστείλατε ἐπὶ Σωσάνναν θυγατέρα Χελκίου, ἥ ἐστι γυνὴ ᾿Ιωακείμ· οἱ δὲ ἀπέστειλαν.
|
|
|
30
|
|
|
καὶ ἦλθεν αὐτὴ καὶ οἱ γονεῖς αὐτῆς καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς καὶ πάντες οἱ συγγενεῖς αὐτῆς·
|
|
|
31
|
|
|
ἡ δὲ Σωσάννα ἦν τρυφερὰ σφόδρα καὶ καλὴ τῷ εἴδει.
|
|
|
32
|
|
|
οἱ δὲ παράνομοι ἐκέλευσαν ἀποκαλυφθῆναι αὐτήν, ἦν γὰρ κατακεκαλυμμένη, ὅπως ἐμπλησθῶσι τοῦ κάλλους αὐτῆς·
|
|
|
33
|
|
|
ἔκλαιον δὲ οἱ παρ' αὐτῆς καὶ πάντες οἱ ἰδόντες αὐτήν.
|
|
|
34
|
|
|
ἀναστάντες δὲ οἱ δύο πρεσβῦται ἐν μέσῳ τῷ λαῷ ἔθηκαν τὰς χεῖρας ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῆς·
|
|
|
35
|
|
|
ἡ δὲ κλαίουσα ἀνέβλεψεν εἰς τὸν οὐρανόν, ὅτι ἦν ἡ καρδία αὐτῆς πεποιθυῖα ἐπὶ τῷ Κυρίῳ.
|
|
|
36
|
|
|
εἶπον δὲ οἱ πρεσβῦται· περιπατούντων ἡμῶν ἐν τῷ παραδείσῳ μόνων, εἰσῆλθεν αὕτη μετὰ δύο παιδισκῶν καὶ ἀπέκλεισε τὰς θύρας τοῦ παραδείσου καὶ ἀπέλυσε τὰς παιδίσκας·
|
|
|
37
|
|
|
καὶ ἦλθε πρὸς αὐτὴν νεανίσκος, ὃς ἦν κεκρυμμένος, καὶ ἀνέπεσε μετ' αὐτῆς.
|
|
|
38
|
|
|
ἡμεῖς δὲ ὄντες ἐν τῇ γωνίᾳ τοῦ παραδείσου, ἰδόντες τὴν ἀνομίαν ἐδράμομεν ἐπ' αὐτούς· καὶ ἰδόντες συγγινομένους αὐτούς,
|
|
|
39
|
|
|
ἐκείνου μὲν οὐκ ἠδυνήθημεν ἐγκρατεῖς γενέσθαι διὰ τὸ ἰσχύειν αὐτὸν ὑπὲρ ἡμᾶς καὶ ἀνοίξαντα τὰς θύρας ἐκπεπηδηκέναι,
|
|
|
40
|
|
|
ταύτης δὲ ἐπιλαβόμενοι ἐπηρωτῶμεν τίς ἦν ὁ νεανίσκος,
|
|
|
41
|
|
|
καὶ οὐκ ἠθέλησεν ἀγγεῖλαι ἡμῖν. ταῦτα μαρτυροῦμεν. καὶ ἐπίστευσεν αὐτοῖς ἡ συναγωγὴ ὡς πρεσβυτέροις τοῦ λαοῦ καὶ κριταῖς καὶ κατέκριναν αὐτὴν ἀποθανεῖν.
|
|
|
42
|
|
|
ἀνεβόησε δὲ φωνῇ μεγάλῃ Σωσάννα καὶ εἶπεν· ὁ Θεὸς ὁ αἰώνιος ὁ τῶν κρυπτῶν γνώστης, ὁ εἰδὼς τὰ πάντα πρὶν γενέσεως αὐτῶν,
|
|
|
43
|
|
|
σὺ ἐπίστασαι ὅτι ψευδῆ μου κατεμαρτύρησαν· καὶ ἰδοὺ ἀποθνήσκω μὴ ποιήσασα μηδὲν ὧν οὗτοι ἐπονηρεύσαντο κατ' ἐμοῦ.
|
|
|
44
|
|
|
Καὶ εἰσήκουσε Κύριος τῆς φωνῆς αὐτῆς.
|
|
|
45
|
|
|
καὶ ἀπαγομένης αὐτῆς ἀπολέσθαι, ὁ Θεὸς ἐξήγειρε τὸ πνεῦμα τὸ ἅγιον παιδαρίου νεωτέρου, ᾧ ὄνομα Δανιήλ,
|
|
|
46
|
|
|
καὶ ἐβόησε φωνῇ μεγάλῃ· ἀθῷος ἐγὼ ἀπὸ τοῦ αἵματος ταύτης.
|
|
|
47
|
|
|
ἐπέστρεψε δὲ πᾶς ὁ λαὸς πρὸς αὐτὸν καὶ εἶπαν· τίς ὁ λόγος οὗτος, ὃν σὺ λελάληκας;
|
|
|
48
|
|
|
ὁ δὲ στὰς ἐν μέσῳ αὐτῶν εἶπεν· οὕτως μωροὶ οἱ υἱοὶ ᾿Ισραήλ; οὐκ ἀνακρίναντες οὐδὲ τὸ σαφὲς ἐπιγνόντες κατεκρίνατε θυγατέρα ᾿Ισραήλ;
|
|
|
49
|
|
|
ἀναστρέψατε εἰς τὸ κριτήριον· ψευδῆ γὰρ οὗτοι κατεμαρτύρησαν αὐτῆς.
|
|
|
50
|
|
|
καὶ ἀνέστρεψε πᾶς ὁ λαὸς μετὰ σπουδῆς. καὶ εἶπαν αὐτῷ οἱ πρεσβύτεροι· δεῦρο κάθισον ἐν μέσῳ ἡμῶν καὶ ἀνάγγειλον ἡμῖν, ὅτι σοὶ δέδωκεν ὁ Θεὸς τὸ πρεσβεῖον.
|
|
|
51
|
|
|
καὶ εἶπε πρὸς αὐτοὺς Δανιήλ· διαχωρίσατε αὐτοὺς ἀπ' ἀλλήλων μακράν, καὶ ἀνακρινῶ αὐτούς.
|
|
|
52
|
|
|
ὡς δὲ διεχωρίσθησαν εἷς ἀπὸ τοῦ ἑνός, ἐκάλεσε τὸν ἕνα αὐτῶν καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· πεπαλαιωμένε ἡμερῶν κακῶν, νῦν ἥκασιν αἱ ἁμαρτίαι σου, ἃς ἐποίεις τὸ πρότερον
|
|
|
53
|
|
|
κρίνων κρίσεις ἀδίκους καὶ τοὺς μὲν ἀθῴους κατακρίνων, ἀπολύων δὲ τοὺς αἰτίους, λέγοντος τοῦ Κυρίου· ἀθῷον καὶ δίκαιον οὐκ ἀποκτενεῖς·
|
|
|
54
|
|
|
νῦν οὖν ταύτην εἴπερ εἶδες, εἰπόν· ὑπὸ τί δένδρον εἶδες αὐτοὺς ὁμιλοῦντας ἀλλήλοις; ὁ δὲ εἶπεν· ὑπὸ σχῖνον.
|
|
|
55
|
|
|
εἶπε δὲ Δανιήλ· ὀρθῶς ἔψευσαι εἰς τὴν σεαυτοῦ κεφαλήν· ἤδη γὰρ ἄγγελος Θεοῦ λαβὼν φάσιν παρὰ τοῦ Θεοῦ σχίσει σε μέσον.
|
|
|
56
|
|
|
καὶ μεταστήσας αὐτὸν ἐκέλευσε προσαγαγεῖν τὸν ἕτερον· καὶ εἶπεν αὐτῷ· σπέρμα Χαναὰν καὶ οὐκ ᾿Ιούδα, τὸ κάλλος ἐξηπάτησέ σε, καὶ ἐπιθυμία διέστρεψε τὴν καρδίαν σου·
|
|
|
57
|
|
|
οὕτως ἐποιεῖτε θυγατράσιν ᾿Ισραήλ, καὶ ἐκεῖναι φοβούμεναι ὡμίλουν ὑμῖν, ἀλλ' οὐ θυγάτηρ ᾿Ιούδα ὑπέμεινε τὴν ἀνομίαν ὑμῶν.
|
|
|
58
|
|
|
νῦν οὖν λέγε μοι· ὑπὸ τί δένδρον κατέλαβες αὐτοὺς ὁμιλοῦντας ἀλλήλοις; ὁ δὲ εἶπεν· ὑπὸ πρῖνον.
|
|
|
59
|
|
|
εἶπε δὲ αὐτῷ Δανιήλ· ὀρθῶς ἔψευσαι καὶ σὺ εἰς τὴν σεαυτοῦ κεφαλήν· μένει γὰρ ὁ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ τὴν ρομφαίαν ἔχων πρίσαι σε μέσον, ὅπως ἐξολοθρεύσῃ ὑμᾶς.
|
|
|
60
|
|
|
καὶ ἀνεβόησε πᾶσα ἡ συναγωγὴ φωνῇ μεγάλῃ καὶ εὐλόγησαν τῷ Θεῷ τῷ σώζοντι τοὺς ἐλπίζοντας ἐπ' αὐτόν.
|
|
|
61
|
|
|
καὶ ἀνέστησαν ἐπὶ τοὺς δύο πρεσβύτας, ὅτι συνέστησεν αὐτοὺς Δανιὴλ ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν ψευδομαρτυρήσαντας, καὶ ἐποίησαν αὐτοῖς ὃν τρόπον ἐπονηρεύσαντο τῷ πλησίον,
|
|
|
62
|
|
|
ποιῆσαι κατὰ τὸν νόμον Μωυσῆ, καὶ ἀπέκτειναν αὐτούς· καὶ ἐσώθη αἷμα ἀναίτιον ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ.
|
|
|
63
|
|
|
Χελκίας δὲ καὶ ἡ γυνὴ αὐτοῦ ᾔνεσαν τὸν Θεὸν περὶ τῆς θυγατρὸς αὐτῶν μετὰ ᾿Ιωακεὶμ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς καὶ τῶν συγγενῶν πάντων, ὅτι οὐχ εὑρέθη ἐν αὐτῇ ἄσχημον πρᾶγμα.
|
|
|
64
|
|
|
καὶ Δανιὴλ ἐγένετο μέγας ἐνώπιον τοῦ λαοῦ ἀπὸ τῆς ἡμέρας ἐκείνης καὶ ἐπέκεινα.
|
|
|
Κεφάλαιο 2
|
Глvа, в~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΝ ἔτει τρίτῳ τῆς βασιλείας ᾿Ιωακεὶμ βασιλέως ᾿Ιούδα ἦλθε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς Βαβυλῶνος εἰς ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπολιόρκει αὐτήν.
|
видњ'нїе г~” В лњто второ'е црsтва навходоносо'рова, со'нъ ви'дњ навходоносо'ръ. и^ ё^жасе'ся дђхъ е^го, и^ скаꙁа'нїе е^го эTстђпи` эT него.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἔδωκε Κύριος ἐν χειρὶ αὐτοῦ τὸν ᾿Ιωακεὶμ βασιλέα ᾿Ιούδα καὶ ἀπὸ μέρους τῶν σκευῶν οἴκου τοῦ Θεοῦ, καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς γῆν Σενναὰρ οἴκου τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ· καὶ τὰ σκεύη εἰσήνεγκεν εἰς τὸν οἶκον θησαυροῦ τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ.
|
и^ рече цр~ь приꙁва'ти ба'лїя, и^ влъх#вы, и^ чародњ'ица, и^ хал#дњя, възвњсти'ти цр~ю со'нъ е^го” И$ прїидо'ша, и^ ста'шA преD црем#.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ ᾿Ασφανὲζ τῷ ἀρχιευνούχῳ αὐτοῦ εἰσαγαγεῖν ἀπὸ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας ᾿Ισραὴλ καὶ ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς βασιλείας καὶ ἀπὸ τῶν φορθομμὶν
|
и^ рече и^мъ цр~ь, ви'дњхъ сонъ. и^ ё^жасе'ся дђхъ мои, ја%коy раꙁђмњти со'нъ.
|
|
4
|
4
|
|
νεανίσκους. οἷς οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς μῶμος καὶ καλοὺς τῇ ὄψει καὶ συνιέντας ἐν πάσῃ σοφίᾳ καὶ γινώσκοντας γνῶσιν καὶ διανοουμένους φρόνησιν καὶ οἷς ἐστιν ἰσχὺς ἐν αὐτοῖς ἑστάναι ἐν τῷ οἴκῳ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ διδάξαι αὐτοὺς γράμματα καὶ γλῶσσαν Χαλδαίων.
|
и^ гл~аша хал#дњи сљ=рьскы цр~ю. и^ рњша, цр~ю въ вњки живи`. т^ы сповњжDь со'нъ рабоM твоиM, и^ скаꙁа'нїе е^го съвњсти'мъ т^и”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ διέταξεν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς τὸ τῆς ἡμέρας καθ' ἡμέραν ἀπὸ τῆς τραπέζης τοῦ βασιλέως καὶ ἀπὸ τοῦ οἴνου τοῦ ποτοῦ αὐτοῦ καὶ θρέψαι αὐτοὺς ἔτη τρία καὶ μετὰ ταῦτα στῆναι ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
|
эTвњща'в же цр~ь реq халдᲇ'ѓмъ, сло'во эTстђпило е^сть эT мене`. а^ще ё^бо не совњсти'те м^и сна`, и^ сказа'нїя е^го. въ пагђбђ бђ'дете, и^ домо'ве ва'ши раз#гра'бятся.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἐγένετο ἐν αὐτοῖς ἐκ τῶν υἱῶν ᾿Ιούδα Δανιὴλ καὶ ᾿Ανανίας καὶ ᾿Αζαρίας καὶ Μισαήλ.
|
а^ще л^и со'нъ и^ скаꙁа'нїе е^го совњсти'те мнњ`. подаа'нїя, и^ да'ры, и^ чесᲄь мно'гђ прїимете эT мене. точїю со'нᲆ и^ сказа'нїе е^го совњсти'те мнњ`”
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐπέθηκεν αὐτοῖς ὁ ἀρχιευνοῦχος ὀνόματα τῷ Δανιὴλ Βαλτάσαρ καὶ τῷ ᾿Ανανίᾳ Σεδρὰχ καὶ τῷ Μισαὴλ Μισὰχ καὶ τῷ ᾿Αζαρίᾳ ᾿Αβδεναγώ.
|
И$ эTвњща'ша второе и^ рњша цр~ю. цр~ь да повњсть со'нᲆ рабомᲆ свои^м#, и^ сказа'нїе е^го совњстимъ е^мђ.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἔθετο Δανιὴλ εἰς τὴν καρδίαν αὐτοῦ ὡς οὐ μὴ ἀλισγηθῇ ἐν τῇ τραπέζῃ τοῦ βασιλέως καὶ ἐν τῷ οἴνῳ τοῦ ποτοῦ αὐτοῦ καὶ ἠξίωσε τὸν ἀρχιευνοῦχον ὡς οὐ μὴ ἀλισγηθῇ.
|
и^ эTвњща` цр~ь, и^ реq, по и%стиннњ вњдњ а%ꙁъ, ја^ко вре'мя в^ы то'чїю проважDа'ете. ја%коже разђмњсте ја^ко эTстђпи'ло е^сть сло'во эT мене`.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἔδωκεν ὁ Θεὸς τὸν Δανιὴλ εἰς ἔλεον καὶ εἰς οἰκτιρμὸν ἐνώπιον τοῦ ἀρχιευνούχου.
|
а^ще ё^бо сна` не совњсти'те мнњ`. е^ді'нъ е%сть завњтъ ва'шъ. и^ вњдњ ја%ко сло'во л#же и^ расы'пано слага'ете совњща'ти предо мно'ю, до'ндеy время минетъ. со'нъ мо'и повњди'те мнњ`, да ё^вњ'де, и^ скаꙁа'нїе е^го совњсти'те мнњ`”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ εἶπεν ὁ ἀρχιευνοῦχος τῷ Δανιήλ· φοβοῦμαι ἐγὼ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα τὸν ἐκτάξαντα τὴν βρῶσιν ὑμῶν καὶ τὴν πόσιν ὑμῶν, μή ποτε ἴδῃ τὰ πρόσωπα ὑμῶν σκυθρωπὰ παρὰ τὰ παιδάρια τὰ συνήλικα ὑμῶν καὶ καταδικάσητε τὴν κεφαλήν μου τῷ βασιλεῖ.
|
эTвњща'ша же па'ки халдњи преD цр~емъ, и^ рњша. нњсть чл~ка на земли`, и^же возможеT совњсти'ти сло'во с^е цр~ю. ја%ко весь цр~ь вели'кїи, и^ кня'ѕь, не вопрошаеT си'цево словесе`, всего вол#хва халдњиска.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπε Δανιὴλ πρὸς ᾿Αμελσάδ, ὃν κατέστησεν ὁ ἀρχιευνοῦχος ἐπὶ Δανιήλ, ᾿Ανανίαν, Μισαήλ, ᾿Αζαρίαν·
|
ја%ко сло'во е^гоже вопраша'етъ цр~ь тя'жко. и^ нњсть дрђга'го и^же совњсти'тъ преD цр~емъ. н^о точїю бо'ѕи и%хже нњсть жи'тїе съ всею` пло'тїю”
|
|
12
|
12
|
|
πείρασον δὴ τοὺς παῖδάς σου ἡμέρας δέκα, καὶ δότωσαν ἡμῖν ἀπὸ τῶν σπερμάτων, καὶ φαγώμεθα καὶ ὕδωρ πιώμεθα·
|
Тогда` цр~ь въ ја%рости и^ въ гнᲇвњ мно'ѕњ, рече` погђби'ти вс^я мђ'дрыя вављ=лон#ски.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ὀφθήτωσαν ἐνώπιόν σου αἱ ἰδέαι ἡμῶν καὶ αἱ ἰδέαι τῶν παιδαρίων τῶν ἐσθιόντων τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως, καὶ καθὼς ἐὰν ἴδῃς, ποίησον μετὰ τῶν παίδων σου.
|
і^ и^ꙁыиде за'повњдь, и^ мђдрїи ё^бива'хђся. възыска'ша данїила, и^ дрђгъ е^го ё^бити я&”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἰσήκουσεν αὐτῶν καὶ ἐπείρασεν αὐτοὺς ἡμέρας δέκα.
|
Тогда` данїилъ эTвњща совњтъ и^ ра'ꙁђмᲆ а^рїѓ'хђ а^р#химагерђ црsкђ, и^же и^зыиде ё^бити мђдрыX вављ=лон#скь.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ μετὰ τὸ τέλος τῶν δέκα ἡμερῶν ὡράθησαν αἱ ἰδέαι αὐτῶν ἀγαθαὶ καὶ ἰσχυραὶ ταῖς σαρξὶν ὑπὲρ τὰ παιδάρια τὰ ἐσθίοντα τὴν τράπεζαν τοῦ βασιλέως.
|
и^ вопрашаше и& гл~я, кня'же цр~ь, ѓ^ чесомᲆ и^ꙁыиде ра'ꙁђм# безъ срама и^ с^е эT лица` цр~я. совњсти' же сло'во данїи'лђ а^рїѓхᲆ.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐγένετο ᾿Αμελσὰδ ἀναιρούμενος τὸ δεῖπνον αὐτῶν καὶ τὸν οἶνον τοῦ πόματος αὐτῶν καὶ ἐδίδου αὐτοῖς σπέρματα.
|
данїиl же вниде и^ моли` цр~я ја%коже врᲇмя да е^мђ да'сть, и^ сказа'нїе е^го совњстиT цр~ю”
|
|
17
|
17
|
|
καὶ τὰ παιδάρια ταῦτα, οἱ τέσσαρες αὐτοί, ἔδωκεν αὐτοῖς ὁ Θεὸς σύνεσιν καὶ φρόνησιν ἐν πάσῃ γραμματικῇ καὶ σοφίᾳ· καὶ Δανιὴλ συνῆκεν ἐν πάσῃ ὁράσει καὶ ἐνυπνίοις.
|
И$ вниде данїи'лъ въ до'мъ свои, и^ совњсти сло'во а^нанїи, і^ а^зарїи, и^ миса'и^лђ дрђгомъ свои^мъ.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ μετὰ τὸ τέλος τῶν ἡμερῶν, ὧν εἶπεν ὁ βασιλεὺς εἰσαγαγεῖν αὐτούς, καὶ εἰσήγαγεν αὐτοὺς ὁ ἀρχιευνοῦχος ἐναντίον Ναβουχοδονόσορ.
|
и^ щедрости проша'хђ ё^ б~а нбsнаго ѓ^ та'инњ се'и. ја^коже да не погы'бнет# данїи'лъ и^ дрђѕи е^го, сᲆ прочими мђдрыми вављ=лон#скы”
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἐλάλησε μετ' αὐτῶν ὁ βασιλεύς, καὶ οὐχ εὑρέθησαν ἐκ πάντων αὐτῶν ὅμοιοι Δανιὴλ καὶ ᾿Ανανίᾳ καὶ Μισαὴλ καὶ ᾿Αζαρίᾳ· καὶ ἔστησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
|
Тогда` данїи'лђ во снњ но'щїю та'ина эTкры'ся. и^ блsви данїи'лъ б~а нбsнаго,
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἐν παντὶ ρήματι σοφίας καὶ ἐπιστήμης, ὧν ἐζήτησε παρ' αὐτῶν ὁ βασιλεύς, εὗρεν αὐτοὺς δεκαπλασίονας παρὰ πάντας τοὺς ἐπαοιδοὺς καὶ τοὺς μάγους τοὺς ὄντας ἐν πάσῃ τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ.
|
и^ рече. бђ'ди и^мя г~а б~а блsвено эT вњка и^ до вњка. ја^ко премђдрость, и^ смышле'нїе, и^ крњ'пость того` е^сть.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἐγένετο Δανιὴλ ἕως ἔτους ἑνὸς Κύρου τοῦ βασιλέως.
|
то'и б^о премњня'етъ времена и^ лњта. поставля'етᲆ цр~я, и^ преставля'ет#. да'я премђдрость мђ'дрымъ, и^ невњ'дђщимъ смышле'нїе.
|
|
Κεφάλαιο 3
|
Глvа, г~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΝ τῷ ἔτει τῷ δευτέρῳ τῆς βασιλείας Ναβουχοδονόσορ ἐνυπνιάσθη Ναβουχοδονόσορ ἐνύπνιον, καὶ ἐξέστη τὸ πνεῦμα αὐτοῦ, καὶ ὁ ὕπνος αὐτοῦ ἐγένετο ἀπ' αὐτοῦ.
|
Видњнїе, д~” Въ ѓ^смоена'десяте лњто навходоносо'ръ цр~ь сътвори тњло зла'то, высота е^го ћE ла'кт#, а^ широта` е^го, ѕ~ ла'ктъ. и^ посᲄави е& на поли деи^раMстњ въ странњ` вављ=лон#стњ”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς καλέσαι τοὺς ἐπαοιδοὺς καὶ τοὺς μάγους καὶ τοὺς φαρμακοὺς καὶ τοὺς Χαλδαίους τοῦ ἀναγγεῖλαι τῷ βασιλεῖ τὰ ἐνύπνια αὐτοῦ, καὶ ἦλθαν καὶ ἔστησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
|
И@ посла` навходоносо'ръ цр~ь събра'ти вс^я љ^па'ти, и^ вое^воды, и^ мњсᲄныя кня'ѕя, и^ влDки, и^ мђчи'теля, и^ сђщихъ наD вла'стьми, и^ вс^я кн~ѕя стран#скыя, прїити на ѓ^бновленїе кђми'рђ и^же поста'ви навходоносоръ цр~ь”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ βασιλεύς· ἠνυπνιάσθην, καὶ ἐξέστη τὸ πνεῦμά μου τοῦ γνῶναι τὸ ἐνύπνιον.
|
И$ събра'шася мᲇстнїи кн~ѕи, и^ љ^па'ты, и^ вое^воды, и^ влDки, и^ мђчителе вели'цїи и^же наD вла'стьми, и^ вс^и кня'ѕи стран#стїи, прїити на ѓ^бновленїе тњла и^же посᲄа'ви навходоносоръ цр~ь. и^ ста'ша преD тњ'ломᲆ е^же постави навходоносор# цр~ь.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ἐλάλησαν οἰ Χαλδαῖοι τῷ βασιλεῖ συριστί· βασιλεῦ, εἰς τοὺς αἰῶνας ζῆθι· σὺ εἰπὸν τὸ ἐνύπνιον τοῖς παισί σου, καὶ τὴν σύγκρισιν ἀναγγελοῦμεν.
|
и^ проповњдникъ вопїаше крњпокᲆ, ваM ся гл~етъ ја^зы'цы, лю'дїе, колњ'на, пле'мена,
|
|
5
|
5
|
|
ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς τοῖς Χαλδαίοις· ὁ λόγος ἀπ' ἐμοῦ ἀπέστη· ἐὰν μὴ γνωρίσητέ μοι τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ, εἰς ἀπώλειαν ἔσεσθε, καὶ οἱ οἶκοι ὑμῶν διαρπαγήσονται·
|
вон#же часъ и^л^и го'дъ ё^слы'шите гла'сᲆ трђбы, свирњлиn же и^ гђсленъ, пипе'лы и^ пњсньница сам#бикїи^н# же, и^ прегђдничь и^ съгла'сныхъ, и^ всего ро'да мђсикїи^на, па'дающе покланя'итеся тњлђ зла'томђ е^же поста'ви навходоносо'ръ цр~ь.
|
|
6
|
6
|
|
ἐὰν δὲ τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ γνωρίσητέ μοι, δόματα καὶ δωρεὰς καὶ τιμὴν πολλὴν λήψεσθε παρ' ἐμοῦ· πλὴν τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀπαγγείλατέ μοι.
|
і^ и^же не паD покло'нится, в то'и ча'съ въверженъ бђдетъ в пе'щъ ѓ^гнемᲆ паля'щђ”
|
|
7
|
7
|
|
ἀπεκρίθησαν δεύτερον καὶ εἶπαν· ὁ βασιλεὺς εἰπάτω τὸ ἐνύπνιον τοῖς παισὶν αὐτοῦ, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀναγγελοῦμεν.
|
И$ бы'сть е^гда` ё^слы'шаша людїе гласъ трђбенъ, свирњлиn же и^ гђсленъ, сам#бикїи^н# же и^ прегDђничь, и^ съгла'сныхъ, и^ всего ро'да мђсикїина, падающе вс^и лю'дїе, пле'мена, ја^ꙁы'цы покланя'хђся тᲇлђ ꙁла'томђ е^же поста'ви навходоносоръ цр~ь”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπεν· ἐπ' ἀληθείας οἶδα ἐγὼ ὅτι καιρὸν ὑμεῖς ἐξαγοράζετε, καθότι εἴδετε ὅτι ἀπέστη ἀπ' ἐμοῦ τὸ ρῆμα.
|
Тогда` пристђпи'ша мђжи халде'исᲄи и^ насочи'ша на і^ё^дея.
|
|
9
|
9
|
|
ἐὰν οὖν τὸ ἐνύπνιον μὴ ἀναγγείλητέ μοι, οἶδα ὅτι ρῆμα ψευδὲς καὶ διεφθαρμένον συνέθεσθε εἰπεῖν ἐνώπιόν μου, ἕως οὗ ὁ καιρὸς παρέλθῃ· τὸ ἐνύπνιόν μου εἴπατέ μοι, καὶ γνώσομαι ὅτι τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀναγγελεῖτέ μοι.
|
и^ эTвњща'вше рњша, цр~ю навходоносо'ре. цр~ю въ вњки живи.
|
|
10
|
10
|
|
ἀπεκρίθησαν οἱ Χαλδαῖοι ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ λέγουσιν· οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος ἐπὶ τῆς ξηρᾶς, ὅστις τὸ ρῆμα τοῦ βασιλέως δυνήσεται γνωρίσαι, καθότι πᾶς βασιλεὺς μέγας καὶ ἄρχων ρῆμα τοιοῦτον οὐκ ἐπερωτᾷ ἐπαοιδόν, μάγον καὶ Χαλδαῖον·
|
т^ы цр~ю заповњ'да за'повњдь, ве'сь чл~къ и^же а^ще ё^слы'шитъ гла'сᲆ трђбы, пища'лїи же и^ гђслїи, цњвни'ца же и^ прегђдница, и^ пи'скъ, и^ всего ро'да мђсикїина, да падеT
|
|
11
|
11
|
|
ὅτι ὁ λόγος, ὃν ὁ βασιλεὺς ἐπερωτᾷ, βαρύς, καὶ ἕτερος οὐκ ἔστιν, ὃς ἀναγγελεῖ αὐτὸν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, ἀλλ' οἱ θεοί, ὧν οὐκ ἔστιν ἡ κατοικία μετὰ πάσης σαρκός.
|
и^ поклониTся тњлђ зла'томђ. а^ще ли же н^и, да въвръженъ бђдетъ в# пещъ ѓ^гне'мъ горя'щђ”
|
|
12
|
12
|
|
τότε ὁ βασιλεὺς ἐν θυμῷ καὶ ὀργῇ εἶπεν ἀπολέσαι πάντας τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος·
|
Сђть ё^бо мђжи і^ё^де'и, и%хже поста'ви наD дњлы ꙁемля вављ=лон#скы, седра'хъ, миса'хъ, и^ а^веDнаго. мђжи тїи не послђшаша за'повњди твое'я цр~ю, и^ бого'мъ твоиM не слђж'атъ, и^ тњлђ зла'томђ е^же поста'ви, не покланя'юTся”
|
|
13
|
13
|
|
καὶ τὸ δόγμα ἐξῆλθε, καὶ οἱ σοφοὶ ἀπεκτέννοντο, καὶ ἐζήτησαν Δανιὴλ καὶ τοὺς φίλους αὐτοῦ ἀνελεῖν.
|
Тогда` навходоносоръ ја%ростїю и^ гнњвомъ реq привести, седра'ха, миса'ха, и^ а^веDнаго. и^ мђжи тїи приведени бы'ша преD цр~я.
|
|
14
|
14
|
|
τότε Δανιὴλ ἀπεκρίθη βουλὴν καὶ γνώμην τῷ ᾿Αριὼχ τῷ ἀρχιμαγείρῳ τοῦ βασιλέως, ὃς ἐξῆλθεν ἀναιρεῖν τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος·
|
эTвњща'в же навходоносо'рᲆ, и^ рече и^мъ, а^ще вои%сᲄиннђ, седраX, мисах#, и^ а^веDнаго, богоM мои^мъ не слђжите. и^ тњлђ зла'томђ е^же поста'виX не покланя'етеся.
|
|
15
|
15
|
|
ἄρχων τοῦ βασιλέως, περὶ τίνος ἐξῆλθεν ἡ γνώμη ἡ ἀναιδὴς ἐκ προσώπου τοῦ βασιλέως; ἐγνώρισε δὲ ὁ ᾿Αριὼχ τὸ ρῆμα τῷ Δανιήλ.
|
нн~њ ё^бо а%ще е^сте готови, да ја%ко ё^слы'шите гла'сᲆ трђбы, пищалїи же и^ гђслїи, цњвница же и^ прегђдница, и^ пи'скъ и^ всего ро'да мђсикїина, паDше покланя'итеся тњлђ е^же сътворихъ. и^ а^ще л^и не покло'нитеся, в тои го'дъ въвръжени бђдете в# пещъ ѓ^гнемъ горя'щю. и^ кт^о е^сть б~ъ, и^же и^ꙁмеT вы эT рђкђ мое'ю.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ Δανιὴλ εἰσῆλθε καὶ ἠξίωσε τὸν βασιλέα, ὅπως χρόνον δῷ αὐτῷ, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀναγγείλῃ τῷ βασιλεῖ.
|
и^ эTвᲇщаша, седраX миса'хъ, и^ а^веDнаго. гл~юще цр~ю навходоносорђ. не требђ'емъ м^ы ѓ^ гл~њ семъ эTвњщати тебњ`.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ εἰσῆλθε Δανιὴλ εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ τῷ ᾿Ανανίᾳ καὶ τῷ Μισαὴλ καὶ τῷ ᾿Αζαρίᾳ τοῖς φίλοις αὐτοῦ τὸ ρῆμα ἐγνώρισε·
|
е^сть б^о б~ъ нашъ на' нб~сехъ е^мђже м^ы слђжиM, си'ленъ и^ꙁя'ти н^ы эT пе'щи ѓ^гнемъ горя'щая, и^ эT рђкђ твое'ю и^ꙁбавити н^ы цр~ю.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ οἰκτιρμοὺς ἐζήτουν παρὰ τοῦ Θεοῦ τοῦ οὐρανοῦ ὑπὲρ τοῦ μυστηρίου τούτου, ὅπως ἂν μὴ ἀπόλωνται Δανιὴλ καὶ οἱ φίλοι αὐτοῦ μετὰ τῶν ἐπιλοίπων σοφῶν Βαβυλῶνος.
|
а^ще ли н^и, вњсᲄо да т^и е^сть цр~ю, ја%ко бого'мъ твои^мъ не слђжимъ, и^ тњлђ зла'томђ е^же поста'ви не кланя'емся”
|
|
19
|
19
|
|
τότε τῷ Δανιὴλ ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς τὸ μυστήριον ἀπεκαλύφθη· καὶ εὐλόγησε τὸν Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ Δανιὴλ
|
Тогда` навходоносо'ръ и^сполни'ся ја%рости, и^ ꙁрак# лица е^го ѓ^пђснᲇ на седра'ха, миса'ха и^ а^веDнаго. и^ рече раждежете пе'щъ сеDмижды сеDмицею, дон#деже до концA раждежеTся.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ εἶπεν· εἴη τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ εὐλογημένον ἀπὸ τοῦ αἰῶνος καὶ ἕως τοῦ αἰῶνος, ὅτι ἡ σοφία καὶ ἡ σύνεσις αὐτοῦ ἐστι·
|
и^ мђжеM крњпостїю реq, ѓ^кова'вше седра'ха, миса'ха, и^ а^веDнаго въврещи в пе'щъ ѓ^гнемъ горя'щђ”
|
|
21
|
21
|
|
καὶ αὐτὸς ἀλλοιοῖ καιροὺς καὶ χρόνους, καθιστᾷ βασιλεῖς καὶ μεθιστᾷ, διδοὺς σοφίαν τοῖς σοφοῖς καὶ φρόνησιν τοῖς εἰδόσι σύνεσιν·
|
Тогда` мђжи тїи ѓ^ковав#ше я& съ гащ#ми и^хъ, и^ клобђки, и^ съ насте'гнъвами, и^ съ ѓ^дњнїами и^хъ, въвръгоша я& посредњ пе'щи ѓ^гня` горя'ща.
|
|
22
|
22
|
|
αὐτὸς ἀποκαλύπτει βαθέα καὶ ἀπόκρυφα, γινώσκων τὰ ἐν τῷ σκότει, καὶ τὸ φῶς μετ' αὐτοῦ ἐστι·
|
понеже гл~ъ цр~ь премо'же. и^ пе'щъ раждежена бы'сть и^ꙁли'ха” И$ мђжа т^ы насоч#шая на седра'ха, миса'ха, и^ а^веDнаго и^ждеже и^хъ пла'мень ѓ^гненыи ѓ%крsтъ”
|
|
23
|
23
|
|
σοί, ὁ Θεὸς τῶν πατέρων μου, ἐξομολογοῦμαι καὶ αἰνῶ, ὅτι σοφίαν καὶ δύναμιν δέδωκάς μοι καὶ νῦν ἐγνώρισάς μοι ἃ ἠξιώσαμεν παρὰ σοῦ καὶ τὸ ὅραμα τοῦ βασιλέως ἐγνώρισάς μοι.
|
И$ мђжи трїе тїи, седра'хъ, миса'хъ, и^ а^веDнаго, падоша посредњ пещи ѓ^гнем# горящая ѓ^кова'ни”
|
|
24
|
24
|
|
καὶ ἦλθε Δανιὴλ πρὸς ᾿Αριώχ, ὃν κατέστησεν ὁ βασιλεὺς ἀπολέσαι τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος, καὶ εἶπεν αὐτῷ· τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος μὴ ἀπολέσῃς, εἰσάγαγε δέ με ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ τὴν σύγκρισιν τῷ βασιλεῖ ἀναγγελῶ.
|
И$ хождахђ посредњ пла'мене пою'ще б~а, и^ блsвяще г~а.
|
|
25
|
25
|
|
τότε ᾿Αριὼχ ἐν σπουδῇ εἰσήγαγε τὸν Δανιὴλ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ εἶπεν αὐτῷ· εὕρηκα ἄνδρα ἐκ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας τῆς ᾿Ιουδαίας, ὅστις τὸ σύγκριμα τῷ βασιλεῖ ἀναγγελεῖ.
|
и^ с ни'ми ставъ а^за'рїя помоли'ся си'це, и^ эTвръꙁъ ё^ста своя` посредњ ѓ^гня`, и^ рече”
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπε τῷ Δανιήλ, οὗ τὸ ὄνομα Βαλτάσαρ· εἰ δύνασαί μοι ἀναγγεῖλαι τὸ ἐνύπνιον, ὃ εἶδον, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ;
|
Блsвенъ е^си г~и б~е эTц~ь на'шихъ, и^ хвално и^ просла'влено и^мя твое въ вᲇкы.
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ἀπεκρίθη Δανιὴλ ἐνώπιον τοῦ βασιλέως καὶ εἶπε· τὸ μυστήριον, ὃ ὁ βασιλεὺς ἐπερωτᾷ, οὐκ ἔστι σοφῶν, μάγων, ἐπαοιδῶν, γαζαρηνῶν ἀναγγεῖλαι τῷ βαασιλεῖ,
|
ја%ко праведенъ е^си ѓ^ всяческихъ ја^же сътвори наM, и^ вс^я дњла твоя` и%стин#на, и^ прави пђтїе твои`. и^ вс^и сђди ᲄвои` и%стин#ни,
|
|
28
|
28
|
|
ἀλλ' ἤ ἐστι Θεὸς ἐν οὐρανῷ ἀποκαλύπτων μυστήρια καὶ ἐγνώρισε τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ ἃ δεῖ γενέσθαι ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν. τὸ ἐνύπνιόν σου καὶ αἱ ὁράσεις τῆς κεφαλῆς σου ἐπὶ τῆς κοίτης σου, τοῦτό ἐστι.
|
и^ сђд#бы и^стин#ны сътворилъ е^си, по всемъ ја%же наведе на' ны, и^ на гра'дъ ст~ыи эTц~ь на'шихъ і^ерлsи'мъ. ја^ко и^стин#ною и^ сђдомъ наведе сїя вс^я на' ны, грњхъ ради на'шихъ.
|
|
29
|
29
|
|
σύ, βασιλεῦ, οἱ διαλογισμοί σου ἐπὶ τῆς κοίτης σου ἀνέβησαν τί δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα, καὶ ὁ ἀποκαλύπτων μυστήρια ἐγνώρισέ σοι ἃ δεῖ γενέσθαι.
|
ја^ко съгрњшихомъ и^ беꙁаконовахомъ эTстђпити эT тебе, и^ и^ прегрњшихомъ ѓ^ всемъ,
|
|
30
|
30
|
|
καὶ ἐμοὶ δὲ οὐκ ἐν σοφίᾳ τῇ οὔσῃ ἐν ἐμοὶ παρὰ πάντας τοὺς ζῶντας τὸ μυστήριον τοῦτο ἀπεκαλύφθη, ἀλλ' ἕνεκεν τοῦ τὴν σύγκρισιν τῷ βασιλεῖ γνωρίσαι, ἵνα τοὺς διαλογισμοὺς τῆς καρδίας σου γνῷς.
|
и^ ꙁа'повњдїи твои^хъ не послђшахомъ. н^и съблюдохомъ, н^и сътворихоM ја^коже заповњ'да намъ, да бл~го намъ бђдетъ.
|
|
31
|
31
|
|
σύ, βασιλεῦ, ἐθεώρεις, καὶ ἰδοὺ εἰκὼν μία, μεγάλη ἡ εἰκὼν ἐκείνη, καὶ ἡ πρόσοψις αὐτῆς ὑπερφερής, ἑστῶσα πρὸ προσώπου σου, καὶ ἡ ὅρασις αὐτῆς φοβερά·
|
и^ вс^е е^ли'ко сътвори на'мъ” и^ вс^е е^ли'ко наведе на' ны, вои%стин#о сђдъ сътвори.
|
|
32
|
32
|
|
εἰκών, ἧς ἡ κεφαλὴ χρυσίου χρηστοῦ, αἱ χεῖρες καὶ τὸ στῆθος καὶ οἱ βραχίονες αὐτῆς ἀργυροῖ, ἡ κοιλία καὶ οἱ μηροὶ χαλκοῖ,
|
и^ преда'сть н^ы въ рђцњ врагъ беꙁаконенъ, ме'рзокъ престђпникъ, и^ цр~ю неправеDнђ и^ лђкавнњ'ишђ паче всея` ꙁемля.
|
|
33
|
33
|
|
αἱ κνῆμαι σιδηραῖ, οἱ πόδες μέρος τι σιδηροῦν καὶ μέρος τι ὀστράκινον.
|
и^ нн~њ нњсть на'мъ эTвръсти ё^стъ, стђдђ и^ поношенїю бы'ша рабомъ тв#оиM, и^ чтђщимъ т^я”
|
|
34
|
34
|
|
ἐθεώρεις ἕως οὗ ἐτμήθη λίθος ἐξ ὄρους ἄνευ χειρῶν καὶ ἐπάταξε τὴν εἰκόνα ἐπὶ τοὺς πόδας τοὺς σιδηροῦς καὶ ὀστρακίνους καὶ ἐλέπτυνεν αὐτοὺς εἰς τέλος.
|
Не преда'и же наs до кон#ца и^мени твое^го ра'ди, и^ не раꙁдрђши завᲇта твое^го,
|
|
35
|
35
|
|
τότε ἐλεπτύνθησαν εἰς ἅπαξ τὸ ὄστρακον, ὁ σίδηρος, ὁ χαλκός, ὁ ἄργυρος, ὁ χρυσός, καὶ ἐγένετο ὡσεὶ κονιορτὸς ἀπὸ ἅλωνος θερινῆς· καὶ ἐξῇρεν αὐτὰ τὸ πλῆθος τοῦ πνεύματος, καὶ τόπος οὐχ εὑρέθη αὐτοῖς· καὶ ὁ λίθος ὁ πατάξας τὴν εἰκόνα ἐγενήθη ὄρος μέγα καὶ ἐπλήρωσε πᾶσαν τὴν γῆν.
|
и^ не ѓ^ста'ви млsти твое'а эT на'съ. а^враа'ма раd возлю'бленаго эT тебе, и^ ꙁа і^саа'ка раба` твое^го, и^ і^ил~я ст~аго твое^го.
|
|
36
|
36
|
|
τοῦτό ἐστι τὸ ἐνύπνιον καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἐροῦμεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
|
и%мже гл~а ё^мно'жити сњмя и^хъ, ја%ко ѕвњзды нбsныя, и^ ја%ко пњсокъ въскра'и моря.
|
|
37
|
37
|
|
σύ, βασιλεῦ, βασιλεὺς βασιλέων, ᾧ ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν ἰσχυρὰν καὶ κραταιὰν καὶ ἔντιμον ἔδωκεν,
|
ја%ко влады'ко ё^малихомся паче всњхᲆ ја^зыкъ. і^ е^смы смирени по все'и ꙁемли дне'сь, грњхᲆ ради нашихъ.
|
|
38
|
38
|
|
ἐν παντὶ τόπῳ, ὅπου κατοικοῦσιν οἱ υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, θηρία τε ἁγροῦ καὶ πετεινὰ οὐρανοῦ καὶ ἰχθύας τῆς θαλάσσης ἔδωκεν ἐν τῇ χειρί σου καὶ κατέστησέ σε κύριον πάντων, σὺ εἶ ἡ κεφαλὴ ἡ χρυσῆ.
|
и^ нњсть въ время с^е кня'ѕя н^и пророка н^и во'жда, н^и всесъж#женїя, н^и жрътвы, н^и приношенїя, н^и кади'ла, н^и мњста пожрњти преD тобою,
|
|
39
|
39
|
|
καὶ ὀπίσω σου ἀναστήσεται βασιλεία ἑτέρα ἥττων σου καὶ βασιλεία τρίτη, ἥτις ἐστὶν ὁ χαλκός, ἣ κυριεύσει πάσης τῆς γῆς.
|
і^ и^ꙁъѓ^брњсти млsть. н^о дш~ею съкрђшен#ною, и^ дх~омъ смирен#ном# да прїя'ты бђдеM,
|
|
40
|
40
|
|
καὶ βασιλεία τετάρτη, ἥτις ἔσται ἰσχυρὰ ὡς σίδηρος· ὃν τρόπον ὁ σίδηρος λεπτύνει καὶ δαμάζει πάντα, οὕτως πάντα λεπτυνεῖ καὶ δαμάσει.
|
ја%ко въ всесож#женїихъ ѓ%вниX и^ юн#чиX, и^ ја^ко въ т#махъ а%гнецъ тђченъ. та'ко да бђдетъ жрътва на'ша преD тобо'ю дне'сь, и^ сконча'емся по ᲄебњ`, ја^ко нњсть стђда ё^пова'ющимъ на' тя.
|
|
41
|
41
|
|
καὶ ὅτι εἶδες τοὺς πόδας καὶ τοὺς δακτύλους μέρος μέν τι ὀστράκινον μέρος δέ τι σιδηροῦν, βασιλεία διῃρημένη ἔσται, καὶ ἀπὸ τῆς ρίζης τῆς σιδηρᾶς ἔσται ἐν αὐτῇ, ὃν τρόπον εἶδες τὸν σίδηρον ἀναμεμειγμένον τῷ ὀστράκῳ·
|
и^ нн~њ въ слњдъ тебе и%демъ всњмъ срDцемъ, и^ бои'м#ся тебе`. і^ и'щемъ лица` твое^го,
|
|
42
|
42
|
|
καὶ οἱ δάκτυλοι τῶν ποδῶν μέρος μέν τι σιδηροῦν μέρος δέ τι ὀστράκινον, μέρος τι τῆς βασιλείας ἔσται ἰσχυρὸν καὶ ἀπ' αὐτῆς ἔσται συντριβόμενον.
|
не посрами наs. н^о сътвори с на'ми по смотренїю твое^мђ, и^ по мно'жествђ млsти твое'я.
|
|
43
|
43
|
|
ὅτι εἶδες τὸν σίδηρον ἀναμεμειγμένον τῷ ὀστράκῳ, συμμειγεῖς ἔσονται ἐν σπέρματι ἀνθρώπων καὶ οὐκ ἔσονται προσκολλώμενοι οὗτος μετὰ τούτου, καθὼς ὁ σίδηρος οὐκ ἀναμείγνυται μετὰ τοῦ ὀστράκου.
|
і^ и^зми н^ы по чюдесеM твоиM, и^ да'ждь сла'вђ и^мени твое^мђ г~и.
|
|
44
|
44
|
|
καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν βασιλέων ἐκείνων ἀναστήσει ὁ Θεὸς τοῦ οὐρανοῦ βασιλείαν, ἥτις εἰς τοὺς αἰῶνας οὐ διαφθαρήσεται, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ λαῷ ἑτέρῳ οὐχ ὑπολειφθήσεται· λεπτυνεῖ καὶ λικμήσει πάσας τὰς βασιλείας, καὶ αὐτὴ ἀναστήσεται εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
и^ да срамяTся вс^и ја^вля'ющеи рабо'мъ твои^мъ зла'я. и^ постыдя'тся эT вся'коя си'лы, и^ крњпости и^хъ да сᲆкрђшатся.
|
|
45
|
45
|
|
ὃν τρόπον εἶδες ὅτι ἀπὸ ὄρους ἐτμήθη λίθος ἄνευ χειρῶν καὶ ἐλέπτυνε τὸ ὄστρακον, τὸν σίδηρον, τὸν χαλκόν, τὸν ἄργυρον, τὸν χρυσόν, ὁ Θεὸς ὁ μέγας ἐγνώρισε τῷ βασιλεῖ ἃ δεῖ γενέσθαι μετὰ ταῦτα, καὶ ἀληθινὸν τὸ ἐνύπνιον, καὶ πιστὴ ἡ σύγκρισις αὐτοῦ.
|
и^ разђмњ'ютъ ја%ко т^ы е^си г~ь б~ъ е^ді'нъ, и^ сла'венъ по все'и в#селен#нњи”
|
|
46
|
46
|
|
τότε ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ ἔπεσεν ἐπὶ πρόσωπον καὶ τῷ Δανιὴλ προσεκύνησε καὶ μαναὰ καὶ εὐωδίας εἶπε σπεῖσαι αὐτῷ.
|
И$ не преста'ша въмњта'юще я& слђги цр~евы, ж#гђще пеu нафџою и^ смоло'ю, і^ и^ꙁгрњбъми и^ ло'зїемъ.
|
|
47
|
47
|
|
καὶ ἀποκριθεὶς ὁ βασιλεὺς εἶπε τῷ Δανιήλ· ἐπ' ἀληθείας ὁ Θεὸς ὑμῶν αὐτός ἐστι Θεὸς θεῶν καὶ κύριος τῶν βασιλέων καὶ ἀποκαλύπτων μυστήρια, ὅτι ἠδυνήθης ἀποκαλύψαι τὸ μυστήριον τοῦτο.
|
и^ распала'шеся пла'мень наD пещїю, на м~џ ла'ктъ.
|
|
48
|
48
|
|
καὶ ἐμεγάλυνεν ὁ βασιλεὺς τὸν Δανιὴλ καὶ δόματα μεγάλα καὶ πολλὰ ἔδωκεν αὐτῷ καὶ κατέστησεν αὐτὸν ἐπὶ πάσης χώρας Βαβυλῶνος καὶ ἄρχοντα σατραπῶν ἐπὶ πάντας τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος.
|
и^ ѓ^быиде и^ пож#же ја%же ѓ^брњте ѓ^ пещи халде'истњи.
|
|
49
|
49
|
|
καὶ Δανιὴλ ᾐτήσατο παρὰ τοῦ βασιλέως, καὶ κατέστησεν ἐπὶ τὰ ἔργα τῆς χώρας Βαβυλῶνος τὸν Σεδράχ, Μισὰχ καὶ ᾿Αβδεναγώ· καὶ Δανιὴλ ἦν ἐν τῇ αὐλῇ τοῦ βασιλέως.
|
а^гг~лъ же гн~ь сни'де кђпно съ а^ꙁарїиною ча'дїю. в# пе'щъ,
|
|
Κεφάλαιο 4
|
Глvа, д~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΤΟΥΣ ὀκτωκαιδεκάτου Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς ἐποίησεν εἰκόνα χρυσῆν, ὕψος αὐτῆς πήχεων ἑξήκοντα, εὖρος αὐτῆς πήχεων ἕξ, καὶ ἔστησεν αὐτὴν ἐν πεδίῳ Δεειρᾷ, ἐν χώρᾳ Βαβυλῶνος.
|
Аꙁъ навходоносо'ръ ѓ^билђя бњхъ в домђ` свое^мъ, и^ бл~го цвᲇтыи на прsтлᲇ своеM.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἀπέστειλε συναγαγεῖν τοὺς ὑπάτους καὶ τοὺς στρατηγοὺς καὶ τοὺς τοπάρχας, ἡγουμένους τε καὶ τυράννους καὶ τοὺς ἐπ' ἐξουσιῶν καὶ πάντας τοὺς ἄρχοντας τῶν χωρῶν ἐλθεῖν εἰς τὰ ἐγκαίνια τῆς εἰκόνος, ἣν ἔστησε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύς.
|
Сонъ ви'дњхъ и^ ё^стра'ши м^я. и^ смято'хся на ло'жи моемъ, и^ видњ'нїя главы` мое^я смята'хђ м^я.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ συνήχθησαν οἱ τοπάρχαι, ὕπατοι, στρατηγοί, ἡγούμενοι, τύραννοι μεγάλοι, οἱ ἐπ' ἐξουσιῶν καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες τῶν χωρῶν εἰς τὸν ἐγκαινισμὸν τῆς εἰκόνος, ἣν ἔστησε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύς, καὶ εἱστήκεισαν ἐνώπιον τῆς εἰκόνος.
|
и^ мно'ю ꙁаповњдася за'повњдь, привести` преD мя вся` мђжа мђдрыя вављ=лон#скы, да сказа'нїе сна` възвњтя'тъ мн^њ.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ὁ κήρυξ ἐβόα ἐν ἰσχύΐ· ὑμῖν λέγεται, λαοί, φυλαί, γλῶσσαι·
|
и^ въхожда'хђ ба'лїя, и^ вол#сви гаꙁарин#стїи, и^ халдњ'и, и^ со'нъ а^ꙁъ рњхъ преD ними. и^ скаꙁа'нїя е^го не възвњсти'ша м^и.
|
|
5
|
5
|
|
ᾗ ἂν ὥρᾳ ἀκούσητε τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος, σύριγγός τε καὶ κιθάρας, σαμβύκης τε καὶ ψαλτηρίου, συμφωνίας καὶ παντὸς γένους μουσικῶν, πίπτοντες προσκυνεῖτε τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἔστησε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύς·
|
до'ндеже дрђгїи вни'де преD мя данїилъ, е^мђже и^мя валтасаръ, по и'мени б~а мое^го, и^же дх~ъ бж~їи ст~ъ и%мать в# себњ, и^ со'нъ преD нимъ рњхъ.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ὃς ἂν μὴ πεσὼν προσκυνήσῃ, αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐμβληθήσεται εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην.
|
валтаса'ре кня'же ба'лїискь, е^гоже а^ꙁъ раꙁђмњхъ ја%ко дх~ъ бж~їи ст~ыи и%маши и^ вся` та'ина не эTнемо'жется тебњ. слы'ши видњ'нїе сна` мое^го и^же ви'дњхъ и^ скаꙁа'нїе е^го повњждᲆ мн^њ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐγένετο ὅταν ἤκουον οἱ λαοὶ τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος, σύριγγός τε καὶ κιθάρας, σαμβύκης τε καὶ ψαλτηρίου καὶ συμφωνίας καὶ παντὸς γένους μουσικῶν, πίπτοντες πάντες οἱ λαοί, φυλαί, γλῶσσαι, προσεκύνουν τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἔστησε Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύς.
|
и^ вњдњнїе главы` моея на ло'жи мое^мъ. зрњхъ, и^ с^е дђбъ средњ ꙁемля`, и^ высота` е^го
|
|
8
|
8
|
|
τότε προσήλθοσαν ἄνδρες Χαλδαῖοι καὶ διέβαλον τοὺς ᾿Ιουδαίους
|
възвеличися ѕњло, и^ досяза'ше до нб~се. и^ ко'ренїе е^го в# кон#цыX земля` всея`.
|
|
9
|
9
|
|
τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ· βασιλεῦ, εἰς τοὺς αἰῶνας ζῆθι.
|
ли'ствїе е^го кра'сно, и^ плоD е^го мног#, и^ пи'ща всњхъ в неM. и^ под ни'мъ вселя'хђся вс^и ѕвњрїе ди'вїи, и^ въ вњтвехъ е^го живя'хђ вс^я пти'ца нбsныя, и^ эT него пита'шеся вс^я земля`.
|
|
10
|
10
|
|
σὺ βασιλεῦ, ἔθηκας δόγμα πάντα ἄνθρωπον, ὃς ἂν ἀκούσῃ τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος, σύριγγός τε καὶ κιθάρας, σαμβύκης καὶ ψαλτηρίου καὶ συμφωνίας καὶ παντὸς γένους μουσικῶν
|
ви'дњхъ въ снњ` но'щїю на ло'жи мое^мъ. и^ с^е бᲆж#дрїи ст~ыи эT нб~се сни'де,
|
|
11
|
11
|
|
καὶ μὴ πεσὼν προσκυνήσῃ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ἐμβληθήσεται εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην.
|
и^ въз#гласи` крᲇп#цњ, и^ рече, посњцњте дђбъ, и^ ѓ^бїате вњ'я е^го. и^ ѓ^брђшите ли'сᲄвїе е^го, и^ расы'плете плоD е^го. да ся възы'блютъ звњрїе и^же под ни'мъ, и^ пти'ца сᲆ вњтвеи е^го.
|
|
12
|
12
|
|
εἰσὶν ἄνδρες ᾿Ιουδαῖοι, οὓς κατέστησας ἐπὶ τὰ ἔργα τῆς χώρας Βαβυλῶνος, Σεδράχ, Μισάχ, ᾿Αβδεναγώ, οἳ οὐχ ὑπήκουσαν, βασιλεῦ, τῷ δόγματί σου, τοῖς θεοῖς σου οὐ λατρεύουσι, καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἔστησας, οὐ προσκυνοῦσι.
|
то'чїю прониче'нїе ко'ренїя е^го въ ꙁемли` ѓ^ста'вите. и^ вᲆ ё'ꙁе желњꙁне и^ мњ'дьне и вᲆ ᲄравњ вн^њ, и^ ро'сњ нбsнњи вселиTся, и^ съ звњреM ди'вїиM ча'сть е^го. эT чл~къ и^змњниTся
|
|
13
|
13
|
|
τότε Ναβουχοδονόσορ ἐν θυμῷ καὶ ὀργῇ εἶπεν ἀγαγεῖν τὸν Σεδράχ, Μισὰχ καὶ ᾿Αβδεναγώ, καὶ ἤχθησαν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως.
|
срDце е^го, и^ срDце звњрино даsся е^мђ. и^ седмь вре'менъ и^змњниTся ѓ^ неM.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἀπεκρίθη Ναβουχοδονόσορ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· εἰ ἀληθῶς Σεδράχ, Μισάχ, ᾿Αβδεναγώ, τοῖς θεοῖς μου οὐ λατρεύετε καὶ τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἔστησα, οὐ προσκυνεῖτε;
|
скаꙁа'нїемъ бъж#дре сло'во и^ гл~ъ ст~ъ въпро'съ. да ё^вњ'дятъ живђщеи ја%ко владе'тъ вы'шнїи цр~ьствомъ чл~чемъ, и^ е^мђже въсхо'щеT дастъ е&. и^ похђле'нїе чл~че въста'виT в не`.
|
|
15
|
15
|
|
νῦν οὖν εἰ ἔχετε ἑτοίμως, ἵνα ὡς ἂν ἀκούσητε τῆς φωνῆς τῆς σάλπιγγος, σύριγγός τε καὶ κιθάρας, σαμβύκης τε καὶ ψαλτηρίου καὶ συμφωνίας καὶ παντὸς γένους μουσικῶν, πεσόντες προσκυνήσητε τῇ εἰκόνι τῇ χρυσῇ, ᾗ ἐποίησα· ἐὰν δὲ μὴ προσκυνήσητε, αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐμβληθήσεσθε εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην. καὶ τίς ἐστι Θεός, ὃς ἐξελεῖται ὑμᾶς ἐκ τῶν χειρῶν μου;
|
сїи со'нъ и^же ви'дњхъ а%ꙁъ навходоносо'ръ цр~ь. ты' же валтаса'ре скаꙁа'нїе е^го повњждь пре'ди. ја%ко вс^и мђдрїи црsтва мое^го не могђтъ сказа'нїя е^мђ и^сповњдати мн^њ. ты' же данїи'ле мо'жеши, ја%ко дх~ъ бж~їи ст~ъ в тебњ”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἀπεκρίθησαν Σεδράχ, Μισάχ, ᾿Αβδεναγὼ λέγοντες τῷ βασιλεῖ Ναβουχοδονόσορ· οὐ χρείαν ἔχομεν ἡμεῖς περὶ τοῦ ρήματος τούτου ἀποκριθῆναί σοι·
|
Тогда` данїилᲆ е^мђже и^мя валтаса'ръ, ё^жасе'ся а^ки е^ді'нъ ча'съ, и^ размышле'нїя еh смђщахђ е^го. и^ эTвњща` цр~ь, и^ ре'че валтасаре, со'нъ мои и^ сказа'нїе е^го да тебе не т#щитъ. и^ эTвњща` валтаса'ръ, и^ рече, гдsне, да бђдетъ со'н# сїи ненави'дящимᲆ т^я, и^ сказа'нїе е^го враго'мъ твои^мъ.
|
|
17
|
17
|
|
ἔστι γὰρ Θεὸς ἡμῶν ἐν οὐρανοῖς, ᾧ ἡμεῖς λατρεύομεν, δυνατὸς ἐξελέσθαι ἡμᾶς ἐκ τῆς καμίνου τοῦ πυρὸς τῆς καιομένης, καὶ ἐκ τῶν χειρῶν σου, βασιλεῦ, ρύσεται ἡμᾶς·
|
дђбъ и^же ви'дњ възвели'чивыися и^ ё^крепњвыи, е^гоже высота` досяза'ше нб~се, и^ ко'ренїе е^го въ все'и ꙁемли`,
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἐὰν μή, γνωστὸν ἔστω σοι, βασιλεῦ, ὅτι τοῖς θεοῖς σου οὐ λατρεύομεν καὶ τῇ εἰκόνι, ᾗ ἔστησας, οὐ προσκυνοῦμεν.
|
и^ ли'ствїе е^го бл~го цвњтно, и^ пло'дъ е^го мноh, и^ пи'ща всњмъ в# немъ, под ни'мъ живя'хђ звњрїе ди'вїи, и^ въ вњтвеX е^го ё^гнњꙁдя'хђся пти'ца нбsныя.
|
|
19
|
19
|
|
τότε Ναβουχοδονόσορ ἐπλήσθη θυμοῦ, καὶ ἡ ὄψις τοῦ προσώπου αὐτοῦ ἠλλοιώθη ἐπὶ Σεδράχ, Μισὰχ καὶ ᾿Αβδεναγώ, καὶ εἶπεν ἐκκαῦσαι τὴν κάμινον ἑπταπλασίως, ἕως οὗ εἰς τέλος ἐκκαῇ·
|
ты` е^си цр~ю, ја%ко възвели'чися и^ ё^крепњ. и^ вели'чество твое възвели'чися и^ досяже нб~се, и^ вла'сть твоя до конець ꙁе'мльныX.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἄνδρας ἰσχυροὺς ἰσχύϊ εἶπε πεδήσαντας τὸν Σεδράχ, Μισὰχ καὶ ᾿Αβδεναγὼ ἐμβαλεῖν εἰς τὴν κάμινον τοῦ πυρὸς τὴν καιομένην.
|
и^ ја%ко ви'дњ цр~ь а^гг~ла, и^ ст~аго сходя'ща съ нб~се, и^ рече, посњцњте дbђ, и^ расы'плеᲄе и& то'чїю прониче'нїе ко'ренїя е^го в ꙁеMли` ѓ^ста'вите, и^ въ ё'ꙁњ желњꙁнњ и^ мњдянњ, и^ въ зла'це внњ` и^ въ росњ нбsнеи въдво'рится, съ звњремъ ди'вїимъ ча'сть е^го. до'ндеже седмь вре'менъ премњни'тся ѓ^ немъ”
|
|
21
|
21
|
|
τότε οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι ἐπεδήθησαν σὺν τοῖς σαραβάροις αὐτῶν καὶ τιάραις καὶ περικνημίσι καὶ ἐβλήθησαν εἰς τὸ μέσον τῆς καμίνου τοῦ πυρὸς τῆς καιομένης,
|
Се' же сказа'нїе е^го цр~ю. и^ сказа'нїе вы'шняго с^е е^сть, е^же приспњ` на господи'на мое^го цр~я.
|
|
22
|
22
|
|
ἐπεὶ τὸ ρῆμα τοῦ βασιλέως ὑπερίσχυσε καὶ ἡ κάμινος ἐξεκαύθη ἐκ περισσοῦ.
|
и^ж#денђтъ т^я эT чл~кь, и^ съ дивїимъ звњремъ бђдетъ житїе твое`. и^ траво'ю а^ки вола` напита'ютъ т^я, и^ эT росы` небнsыя тњло твое ѓ^брастетъ. и^ се'д#мь временъ и^ꙁмњни'тся ѓ^ тебњ, до'ндеже ё^вњси ја^ко съвладе'тъ вы'шнїи црsтвомъ чл~чемъ, и^ е^мђже въсхо'щетъ дасть е&”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ οἱ τρεῖς οὗτοι, Σεδράχ, Μισὰχ καὶ ᾿Αβδεναγώ, ἔπεσον εἰς μέσον τῆς καμίνου τοῦ πυρὸς τῆς καιομένης πεπεδημένοι. καὶ περιεπάτουν ἐν μέσῳ τῆς φλογὸς ὑμνοῦντες τὸν Θεὸν καὶ εὐλογοῦντες τὸν Κύριον. ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΑΖΑΡΙΟΥ ΚΑΙ ΥΜΝΟΣ ΤΩΝ ΤΡΙΩΝ ΚΑΙ συστὰς ᾿Αζαρίας προσύξατο οὕτως καὶ ἀνοίξας τὸ στόμα αὐτοῦ ἐν μέσῳ τοῦ πυρὸς εἶπεν·
|
и^ е'же рече, ѓ^ста'вите проникнове'нїе ко'ренїя дђба въ ꙁемли`. црsтво твое тебњ` бђдетъ, эTнележе ё^вњси вла'сть нбsнђю.
|
|
2
|
24
|
|
Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ αἰνετός, καὶ δεδοξασμένον τὸ ὄνομά σου εἰς τοὺς αἰῶνας,
|
сего ради цр~ю совњтъ мо'и да ти бђдетъ ё^го'денъ, и^ грњхи` своя млsтьми расы'пли, и^ непра'вды твоя щедрота'ми ё^богихᲆ, негли бђдетъ въздержа` ја%рость грњхомъ твои^мъ б~ъ”
|
|
3
|
25
|
|
ὅτι δίκαιος εἶ ἐπὶ πᾶσιν, οἷς ἐποίησας ἡμῖν, καὶ πάντα τὰ ἔργα σου ἀληθινά, καὶ εὐθεῖαι αἱ ὁδοί σου, καὶ πᾶσαι αἱ κρίσεις σου ἀλήθεια,
|
се^ все` пости'же навходоносо'ра цр~я.
|
|
4
|
26
|
|
καὶ κρίματα ἀληθείας ἐποίησας κατὰ πάντα, ἃ ἐπήγαγες ἡμῖν καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν τὴν τῶν πατέρων ἡμῶν ῾Ιερουσαλήμ, ὅτι ἐν ἀληθείᾳ καὶ κρίσει ἐπήγαγες ταῦτα πάντα, διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν.
|
по дво'ю же надесяте мsцђ црsтва е^го, въ вављ=ло'нњ б^њ ходя`, и^ на ꙁабра'лњхъ гра'да съ всею сла'вою е^го, и^ на сњнехъ е^го хожда'ше
|
|
5
|
27
|
|
ὅτι ἡμάρτομεν καὶ ἠνομήσαμεν ἀποστῆναι ἀπὸ σοῦ
|
И$ эTвњща` цр~ь, и^ рече, нњсть ли с^е вављ=лонъ вели'кая ю%же а^ꙁъ съградиX домђ црsтвђ въ дръжа'ве крњпости моея, въ че'сть сла'вы моея.
|
|
6
|
28
|
|
καὶ ἐξημάρτομεν ἐν πᾶσι καὶ τῶν ἐντολῶν σου οὐκ ἠκούσαμεν, οὐδὲ συνετηρήσαμεν οὐδὲ ἐποιήσαμεν καθὼς ἐνετείλω ἡμῖν, ἵνα εὖ ἡμῖν γένηται.
|
е^ще б^о сло'вђ сђщђ въ ё^стњхъ цр~ихᲆ. глsа съ нб~се бысть, црsтво твое преи^де эT тебе`,
|
|
7
|
29
|
|
καὶ πάντα, ὅσα ἐπήγαγες ἡμῖν καὶ πάντα ὅσα ἐποίησας ἡμῖν, ἐν ἀληθινῇ κρίσει ἐποίησας
|
и^ эT чл~къ эTженђтъ т^я, и^ съ звњремъ ди'вїимъ жи'тїе твое. и^ траво'ю а^ки вола` напитаюT т^я. и^ седмь вре'менъ и^змњниTся ѓ^ тебᲇ, дондеже ё^вњси ја%ко съвладњетъ вы'шнїи црsтвомъ чл~чемъ, и^ е^мђже въсхо'щетъ дасть е&”
|
|
8
|
30
|
|
καὶ παρέδωκας ἡμᾶς εἰς χεῖρας ἐχθρῶν ἀνόμων, ἐχθίστων ἀποστατῶν, καὶ βασιλεῖ ἀδίκῳ καὶ πονηροτάτῳ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν.
|
В то'и ча'съ сло'во сконча'ся на цр~и навходоносо'рњ. и^ эT чл~кь эTгна'ся, и^ травђ а^ки волᲆ ја^дя'ше, и^ эT росы` нбsныя тњло е^го ѓ^брасте`, дон#деже вла'си е^мђ ја%ко львђ` възвелича'ша, и^ но'гте е^мђ а^ки пти'цамъ”
|
|
9
|
31
|
|
καὶ νῦν οὐκ ἔστιν ἡμῖν ἀνοῖξαι τὸ στόμα· αἰσχύνη καὶ ὄνειδος ἐγενήθημεν τοῖς δούλοις σου καὶ τοῖς σεβομένοις σε.
|
И$ по сконча'нїи тXњ дн~їи. а^зъ нав#ходоносо'рᲆ ѓ%чи свои` на' нб~о въздви'гъ, и^ ё'мъ мои къ мнњ ся възврати`. вышняго блsвиX и^ живђщаго въ вњки похвали'хъ. ја%ко власть е^го, вла'сть вњ'чна, и^ црsтво е^го в ро'ды и^ ро'ды.
|
|
10
|
32
|
|
μὴ δὴ παραδῴης ἡμᾶς εἰς τέλος διὰ τὸ ὄνομά σου καὶ μὴ διασκεδάσῃς τὴν διαθήκην σου
|
и^ вс^и живђщеи на ꙁемли` нивочто'же намњни'шася. по во'ли свое'и тво'ритъ в# си'лњ нбsнњи, и^ в селе'нїи ꙁемльнMњ. и^ нњсть и^же ся проти'витъ рђцњ е^го, и^ речетъ е^мђ, чт^о сътвори`.
|
|
11
|
33
|
|
καὶ μὴ ἀποστήσῃς τὸ ἔλεός σου ἀφ' ἡμῶν διὰ ῾Αβραὰμ τὸν ἠγαπημένον ὑπὸ σοῦ καὶ διὰ ᾿Ισαὰκ τὸν δοῦλόν σου καὶ ᾿Ισραὴλ τὸν ἅγιόν σου,
|
в# то время ё'мъ мой възврати'ся къ мн^њ, и^ в че'сть црsтва свое^го прїидохъ. и^ ѓ'зречь моя възвратися къ мн^њ. и^ мђчи'теле мои`, и^ вельмо'жа моя и^ска'хђ мене. и^ въ црsтвᲇ свое^мъ ё^тверди'хся, и^ вели'чество и^зᲆѓ^би'лнње приложи' ми ся”
|
|
12
|
34
|
|
οἷς ἐλάλησας πληθῦναι τὸ σπέρμα αὐτῶν ὡς τὰ ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὡς τὴν ἄμμον τὴν παρὰ τὸ χεῖλος τῆς θαλάσσης.
|
Нн~њ ё^бо а^ꙁъ навходоносо'ръ, хвалю` и^ превозноша'ю, и^ сла'влю цр~я нбsнаго. ја%ко вся` дњла е^го и'стин#на, и^ пђтїе е^го сђ'ди. и^ вс^я ходя'щая съ презрњнїемъ мо'жетъ смири'ти”
|
|
13
|
|
|
ὅτι, δέσποτα, ἐσμικρύνθημεν παρὰ πάντα τὰ ἔθνη καί ἐσμεν ταπεινοὶ ἐν πάσῃ τῇ γῇ σήμερον διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν,
|
|
|
14
|
|
|
καὶ οὐκ ἔστιν ἐν τῷ καιρῷ τούτῳ ἄρχων καὶ προφήτης καὶ ἡγούμενος, οὐδὲ ὁλοκαύτωσις οὐδὲ θυσία οὐδὲ προσφορὰ οὐδὲ θυμίαμα, οὐ τόπος τοῦ καρπῶσαι ἐνώπιόν σου καὶ εὑρεῖν ἔλεος·
|
|
|
15
|
|
|
ἀλλ' ἐν ψυχῇ συντετριμμένῃ καὶ πνεύματι ταπεινώσεως προσδεχθείημεν
|
|
|
16
|
|
|
ὡς ἐν ὁλοκαυτώμασι κριῶν καὶ ταύρων καὶ ὡς ἐν μυριάσιν ἀρνῶν πιόνων, οὕτως γενέσθω ἡ θυσία ἡμῶν ἐνώπιόν σου σήμερον καὶ ἐκτελέσαι ὄπισθέν σου, ὅτι οὐκ ἔσται αἰσχύνη τοῖς πεποιθόσιν ἐπὶ σέ.
|
|
|
17
|
|
|
καὶ νῦν ἐξακολουθοῦμεν ἐν ὅλῃ καρδίᾳ καὶ φοβούμεθά σε καὶ ζητοῦμεν τὸ πρόσωπόν σου,
|
|
|
18
|
|
|
μὴ καταισχύνῃς ἡμᾶς, ἀλλὰ ποίησον μεθ' ἡμῶν κατὰ τὴν ἐπιείκειάν σου καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τοῦ ἐλέους σου
|
|
|
19
|
|
|
καὶ ἐξελοῦ ἡμᾶς κατὰ τὰ θαυμάσιά σου καὶ δὸς δόξαν τῷ ὀνόματί σου, Κύριε. καὶ ἐντραπείησαν πάντες οἱ ἐνδεικνύμενοι τοῖς δούλοις σου κακὰ
|
|
|
20
|
|
|
καὶ καταισχυνθείησαν ἀπὸ πάσης δυναστείας, καὶ ἡ ἰσχὺς αὐτῶν συντριβείη·
|
|
|
21
|
|
|
καὶ γνώτωσαν ὅτι σὺ εἶ Κύριος Θεὸς μόνος καὶ ἔνδοξος ἐφ' ὅλην τὴν οἰκουμένην.
|
|
|
22
|
|
|
Καὶ οὐ διέλιπον οἱ ἐμβάλλοντες αὐτοὺς ὑπηρέται τοῦ βασιλέως καίοντες τὴν κάμινον νάφθαν καὶ πίσσαν καὶ στυππίον καὶ κληματίδα.
|
|
|
23
|
|
|
καὶ διεχεῖτο ἡ φλὸξ ἐπάνω τῆς καμίνου ἐπὶ πήχεις τεσσαρακονταεννέα.
|
|
|
24
|
|
|
καὶ διώδευσε καὶ ἐνεπύρισεν οὕς εὗρε περὶ τὴν κάμινον τῶν Χαλδαίων.
|
|
|
25
|
|
|
ὁ δὲ ἄγγελος Κυρίου συγκατέβη ἅμα τοῖς περὶ τὸν ᾿Αζαρίαν εἰς τὴν κάμινον καὶ ἐξετίναξε τὴν φλόγα τοῦ πυρὸς ἐκ τῆς καμίνου
|
|
|
26
|
|
|
καὶ ἐποίησε τὸ μέσον τῆς καμίνου ὡς πνεῦμα δρόσου διασυρίζον, καὶ οὐχ ἥψατο αὐτῶν τὸ καθόλου τὸ πῦρ καὶ οὐκ ἐλύπησεν οὐδὲ παρηνώχλησεν αὐτοῖς.
|
|
|
27
|
|
|
Τότε οἱ τρεῖς ὡς ἐξ ἑνὸς στόματος ὕμνουν καὶ ἐδόξαζον καὶ ηὐλόγουν τὸν Θεὸν ἐν τῇ καμίνῳ λέγοντες·
|
|
|
28
|
|
|
Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ Θεὸς τῶν πατέρων ἡμῶν, καὶ αἰνετὸς καὶ ὑπερυψούμενος εἰς τοὺς αἰῶνας,
|
|
|
29
|
|
|
καὶ εὐλογημένον τὸ ὄνομα τῆς δόξης σου τὸ ἅγιον καὶ ὑπεραινετὸν καὶ ὑπερυψούμενον εἰς πάντας τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
30
|
|
|
εὐλογημένος εἶ ἐν τῷ ναῷ τῆς ἁγίας δόξης σου καὶ ὑπερύμνητος καὶ ὑπερένδοξος εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
31
|
|
|
εὐλογημένος εἶ ὁ ἐπιβλέπων ἀβύσσους, καθήμενος ἐπὶ Χερουβὶμ καὶ αἰνετὸς καὶ ὑπερυψούμενος εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
32
|
|
|
εὐλογημένος εἶ ἐπὶ θρόνου τῆς βασιλείας σου καὶ ὑπερύμνητος καὶ ὑπερυψούμενος εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
33
|
|
|
εὐλογημένος εἶ ἐν τῷ στερεώματι τοῦ οὐρανοῦ καὶ ὑμνητὸς καὶ δεδοξασμένος εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
34
|
|
|
εὐλογεῖτε, πάντα τὰ ἔργα Κυρίου τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
35
|
|
|
εὐλογεῖτε, οὐρανοὶ τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
36
|
|
|
εὐλογεῖτε, ἄγγελοι Κυρίου τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
37
|
|
|
εὐλογεῖτε, ὕδατα πάντα τὰ ὑπεράνω τοῦ οὐρανοῦ τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
38
|
|
|
εὐλογεῖτε, πᾶσαι αἱ δυνάμεις Κυρίου τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
39
|
|
|
εὐλογεῖτε, ἥλιος καὶ σελήνη τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
40
|
|
|
εὐλογεῖτε, ἄστρα τοῦ οὐρανοῦ τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
41
|
|
|
εὐλογείτω πᾶς ὄμβρος καὶ δρόσος τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
42
|
|
|
εὐλογεῖτε, πάντα τὰ πνεύματα τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
43
|
|
|
εὐλογεῖτε, πῦρ καὶ καῦμα τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας. [
|
|
|
44
|
|
|
εὐλογεῖτε, ψῦχος καὶ καύσων τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
45
|
|
|
εὐλογεῖτε, δρόσοι καὶ νιφετοὶ τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας].
|
|
|
46
|
|
|
εὐλογεῖτε, νύκτες καὶ ἡμέραι τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
47
|
|
|
εὐλογεῖτε, φῶς καὶ σκότος τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
48
|
|
|
εὐλογεῖτε, ψῦχος καὶ καῦμα, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
49
|
|
|
εὐλογεῖτε, πάχναι καὶ χιόνες, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
50
|
|
|
εὐλογεῖτε, ἀστραπαὶ καὶ νεφέλαι τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
51
|
|
|
εὐλογείτω ἡ γῆ τὸν Κύριον· ὑμνείτω καὶ ὑπερυψούτω αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
52
|
|
|
εὐλογεῖτε, ὄρη καὶ βουνοὶ τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
53
|
|
|
εὐλογεῖτε, πάντα τά φυόμενα ἐν τῇ γῇ, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
54
|
|
|
εὐλογεῖτε, θάλασσα καὶ ποταμοί, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
55
|
|
|
εὐλογεῖτε, αἱ πηγαί, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
56
|
|
|
εὐλογεῖτε, κήτη καὶ πάντα τὰ κινούμενα ἐν τοῖς ὕδασι, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
57
|
|
|
εὐλογεῖτε, πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
58
|
|
|
εὐλογεῖτε, πάντα τά θηρία καὶ τὰ κτήνη, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
59
|
|
|
εὐλογεῖτε, υἱοὶ τῶν ἀνθρώπων, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
60
|
|
|
εὐλογεῖτε, ᾿Ισραήλ, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
61
|
|
|
εὐλογεῖτε, ἱερεῖς Κυρίου, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
62
|
|
|
εὐλογεῖτε, δοῦλοι Κυρίου, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
63
|
|
|
εὐλογεῖτε, πνεύματα καὶ ψυχαὶ δικαίων, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
64
|
|
|
εὐλογεῖτε, ὅσιοι καὶ ταπεινοὶ τῇ καρδίᾳ, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας.
|
|
|
65
|
|
|
εὐλογεῖτε, ᾿Ανανία, ᾿Αζαρία, Μισαήλ, τὸν Κύριον· ὑμνεῖτε καὶ ὑπερυψοῦτε αὐτὸν εἰς τοὺς αἰῶνας, ὅτι ἐξείλετο ἡμᾶς ἐξ ᾅδου καὶ ἐκ χειρὸς θανάτου ἔσωσεν ἡμᾶς, ἐρρύσατο ἡμᾶς ἐκ μέσου καμίνου καιομένης φλογὸς καὶ ἐκ μέσου πυρὸς ἐρρύσατο ἡμᾶς.
|
|
|
66
|
|
|
ἐξομολογεῖσθε τῷ Κυρίῳ, ὅτι χρηστός, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
|
|
|
67
|
|
|
εὐλογεῖτε, πάντες οἱ σεβόμενοι τὸν Κύριον τὸν Θεὸν τῶν θεῶν, ὑμνεῖτε καὶ ἐξομολογεῖσθε, ὅτι εἰς τὸν αἰῶνα τὸ ἔλεος αὐτοῦ.
|
|
|
24
|
|
|
Καὶ Ναβουχοδονόσορ ἤκουσεν ὑμνούντων αὐτῶν καὶ ἐθαύμασε καὶ ἐξανέστη ἐν σπουδῇ καὶ εἶπε τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ· οὐχὶ ἄνδρας τρεῖς ἐβάλομεν εἰς τὸ μέσον τοῦ πυρὸς πεπεδημένους; καὶ εἶπον τῷ βασιλεῖ· ἀληθῶς, βασιλεῦ.
|
|
|
25
|
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἰδοὺ ἐγὼ ὁρῶ ἄνδρας τέσσαρας λελυμένους καὶ περιπατοῦντας ἐν μέσῳ τοῦ πυρός, καὶ διαφθορὰ οὐκ ἔστιν ἐν αὐτοῖς, καὶ ἡ ὅρασις τοῦ τετάρτου ὁμοία υἱῷ Θεοῦ.
|
|
|
26
|
|
|
τότε προσῆλθε Ναβουχοδονόσορ πρὸς τὴν θύραν τῆς καμίνου τοῦ πυρὸς τῆς καιομένης καὶ εἶπε· Σεδράχ, Μισάχ, ᾿Αβδεναγώ, οἱ δοῦλοι τοῦ Θεοῦ τοῦ ῾Υψίστου, ἐξέλθετε καὶ δεῦτε. καὶ ἐξῆλθον Σεδράχ, Μισάχ, ᾿Αβδεναγὼ ἐκ μέσου τοῦ πυρός.
|
|
|
27
|
|
|
καὶ συνάγονται οἱ σατράπαι καὶ οἱ στρατηγοὶ καὶ οἱ τοπάρχαι καὶ οἱ δυνάσται τοῦ βασιλέως καὶ ἐθεώρουν τοὺς ἄνδρας ὅτι οὐκ ἐκυρίευσε τὸ πῦρ τοῦ σώματος αὐτῶν, καὶ ἡ θρὶξ τῆς κεφαλῆς αὐτῶν οὐκ ἐφλογίσθη, καὶ τὰ σαράβαρα αὐτῶν οὐκ ἠλλοιώθη, καὶ ὀσμὴ πυρὸς οὐκ ἦν ἐν αὐτοῖς.
|
|
|
28
|
|
|
καὶ ἀπεκρίθη Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπεν· εὐλογητὸς ὁ Θεὸς τοῦ Σεδράχ, Μισάχ, ᾿Αβδεναγώ, ὃς ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον αὐτοῦ καὶ ἐξείλατο τοὺς παῖδας αὐτοῦ, ὅτι ἐπεποίθεισαν ἐπ' αὐτῷ καὶ τὸ ρῆμα τοῦ βασιλέως ἠλλοίωσαν καὶ παρέδωκαν τὰ σώματα αὐτῶν εἰς πῦρ, ὅπως μὴ λατρεύσωσι μηδὲ προσκυνήσωσι παντὶ θεῷ, ἀλλ' ἢ τῷ Θεῷ αὐτῶν.
|
|
|
29
|
|
|
καὶ ἐγὼ ἐκτίθεμαι δόγμα· πᾶς λαός, φυλή, γλῶσσα, ἣ ἐὰν εἴπῃ βλασφημίαν κατὰ τοῦ Θεοῦ Σεδράχ, Μισάχ, ᾿Αβδεναγώ, εἰς ἀπώλειαν ἔσονται καὶ οἱ οἶκοι αὐτῶν εἰς διαρπαγήν, καθότι οὐκ ἔστι θεὸς ἕτερος, ὅστις δυνήσεται ρύσασθαι οὕτως.
|
|
|
30
|
|
|
τότε ὁ βασιλεὺς κατεύθυνε τὸν Σεδράχ, Μισάχ, ᾿Αβδεναγὼ ἐν τῇ χώρᾳ Βαβυλῶνος καὶ ηὔξησεν αὐτοὺς καὶ ἠξίωσεν. αὐτοὺς ἡγεῖσθαι πάντων τῶν ᾿Ιουδαίων τῶν ἐν τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ.
|
|
|
31
|
|
|
Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεὺς πᾶσι τοῖς λαοῖς, φυλαῖς καὶ γλώσσαις τοῖς οἰκοῦσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ· εἰρήνη ὑμῖν πληθυνθείη·
|
|
|
32
|
|
|
τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα, ἃ ἐποίησε μετ' ἐμοῦ ὁ Θεὸς ὁ ῞Υψιστος, ἤρεσεν ἐναντίον ἐμοῦ ἀναγγεῖλαι ὑμῖν
|
|
|
33
|
|
|
ὡς μεγάλα καὶ ἰσχυρά· ἡ βασιλεία αὐτοῦ βασιλεία αἰώνιος καὶ ἡ ἐξουσία αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν.
|
|
|
Κεφάλαιο 5
|
Глvа, е~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΓΩ Ναβουχοδονόσορ εὐθηνῶν ἤμην ἐν τῷ οἴκῳ μου καὶ εὐθαλῶν.
|
Видњнїе, ѕ~” Валтаса'ръ цр~ь сътвори` вече'рю вельмо'жамъ своим# ты'сящи мђжᲆ.
|
|
2
|
2
|
|
ἐνύπνιον εἶδον, καὶ ἐφοβέρισέ με, καὶ ἐταράχθην ἐπὶ τῆς κοίτης μου, καὶ αἱ ὁράσεις τῆς κεφαλῆς μου ἐτάραξάν με.
|
преD ты'сящею же винопи'тїи валтасаръ реq въ вкђше'нїи вина`, ја%коже принести` сосђды зла'ты и^ сре'брены, ја%же бњ` и^зне'слъ эTц~ъ е^го навходоносо'ръ эT хра'ма г~а б~а и^же въ і^ерsлимњ, и^ да пїютъ в нихъ цр~ь и^ вельмо'жа е^го, и^ же'нимы е^го, и^ лежђщеи ѓ'крsтъ е^го.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ δι' ἐμοῦ ἐτέθη δόγμα τοῦ εἰσαγαγεῖν ἐνώπιόν μου πάντας τοὺς σοφοὺς Βαβυλῶνος, ὅπως τὴν σύγκρισιν τοῦ ἐνυπνίου γνωρίσωσί μοι.
|
и^ принесо'ша сосђды златыя и^ сре'бреныя, ја%же и^знесе` навходоносо'ръ цр~ь эT хра'ма г~а б~а и^же въ і^ерsлимњ. и^ пїяхђ в ни'хъ цр~ь и^ вельмо'жа е^го, и^ женимы е^го и^ лежђщеи ѓ%крsтъ е^го,
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἰσεπορεύοντο οἱ ἐπαοιδοί, μάγοι, γαζαρηνοί, Χαλδαῖοι, καὶ τὸ ἐνύπνιον ἐγὼ εἶπα ἐνώπιον αὐτῶν, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ οὐκ ἐγνώρισάν μοι,
|
и^ похвали'шA боги` зла'тыя, и^ сре'бреныя, и^ мњдяныя, и^ ка'меныя, и^ древяныя, и^ желњзныя. и^ б~а вњчнаго не блsвиша, и^мђщаго вла'сть дх~а и^хъ”
|
|
5
|
5
|
|
ἕως ἦλθε Δανιήλ, οὗ τὸ ὄνομα Βαλτάσαρ κατὰ τὸ ὄνομα τοῦ Θεοῦ μου, ὃς πνεῦμα Θεοῦ ἅγιον ἐν ἑαυτῷ ἔχει, καὶ τὸ ἐνύπνιον ἐνώπιον αὐτοῦ εἶπα·
|
въ то'и ча'съ и^зыидо'ша прьсᲄы рђки` чл~ча, и^ писа'хђ проти'вђ лам#па'ды на пра'ꙁњ стњны` хра'ма цр~я” и^ цр~ь видя'ше прьсᲄы рђ'ки пи'шђщїа.
|
|
6
|
6
|
|
Βαλτάσαρ ὁ ἄρχων τῶν ἐπαοιδῶν, ὃν ἐγὼ ἔγνων ὅτι πνεῦμα Θεοῦ ἅγιον ἐν σοὶ καὶ πᾶν μυστήριον οὐκ ἀδυνατεῖ σε, ἄκουσον τὴν ὅρασιν τοῦ ἐνυπνίου μου, οὗ εἶδον, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ εἰπόν μοι·
|
тогда` цр~ю ѓ^ꙁре'чь и^ꙁмњни'ся, и^ размышленїа е^го смђща'хђть и&, и^ съё%ꙁы чре'слъ е^го раслабля'хђся, и^ колњни сђсъ сража'стася.
|
|
7
|
7
|
|
ἐπὶ τῆς κοίτης μου ἐθεώρουν, καὶ ἰδοὺ δένδρον ἐν μέσῳ τῆς γῆς, καὶ τό ὕψος αὐτοῦ πολύ.
|
и^ въꙁᲆпи` цр~ь си'лою, ја%коже въвести во'л#хвы, и^ халдњя гаꙁарин#ски. и^ эTвњща` цр~ь мђ'дрымъ вављ=лон#скимъ. и^же почте'тъ въписа'нїе с^е, и^ ра'ꙁђмъ е^го съвњсти'тъ мн^њ. тои въ багряни'цђ ѓ^блече'тся, и^ гри'вна ꙁла'тая на вы'и е^го, и^ тре'тїи въ црsтвᲇ мое^мъ съ власти` начне'тъ.
|
|
8
|
8
|
|
ἐμεγαλύνθη τὸ δένδρον καὶ ἴσχυσε, καὶ τὸ ὕψος αὐτοῦ ἔφθασεν ἕως τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὸ κῦτος αὐτοῦ εἰς τὸ πέρας ἁπάσης τῆς γῆς·
|
и^ вхожда'хђ вс^и мђ'дрїи къ цр~ю. и^ не можа'хђ въписа'нїя почести, ни ра'ꙁђма цр~ю въꙁвњсти'ти.
|
|
9
|
9
|
|
τὰ φύλλα αὐτοῦ ὡραῖα, καὶ ὁ καρπὸς αὐτοῦ πολύς, καὶ τροφὴ πάντων ἐν αὐτῷ· καὶ ὑποκάτω αὐτοῦ κατεσκήνουν τὰ θηρία τὰ ἄγρια, καὶ ἐν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ κατῴκουν τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐξ αὐτοῦ ἐτρέφετο πᾶσα σάρξ.
|
цр~ь же вал#таса'ръ въꙁмяте'ся, и^ ѓꙁречь е^го и^ꙁмњни'ся на не'мъ. и^ вельмо'жа е^го смђщахђся”
|
|
10
|
10
|
|
ἐθεώρουν ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς ἐπὶ τῆς κοίτης μου, καὶ ἰδοὺ εἲρ καὶ ἅγιος ἀπ' οὐρανοῦ κατέβη
|
И$ цр~ца вни'де въ хра'мъ пи'рныи. и^ эTвњща цр~ца и^ реq, цр~ю въ вњ'ки живи`. да не смђтя'тъ тебе` раꙁмышле'нїя твоя, и^ ѓ^зречь твоя да ся не и^змњня'етъ.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἐφώνησεν ἐν ἰσχύϊ καὶ οὕτως εἶπε· ἐκκόψατε τὸ δένδρον καὶ ἐκτίλατε τοὺς κλάδους αὐτοῦ καὶ ἐκτινάξατε τὰ φύλλα αὐτοῦ καὶ διασκορπίσατε τὸν καρπὸν αὐτοῦ· σαλευθήτωσαν τὰ θηρία ὑποκάτωθεν αὐτοῦ καὶ τὰ ὄρνεα ἀπὸ τῶν κλάδων αὐτοῦ·
|
е^сть мђж'ъ въ црsтвњ твое^мъ, в не'мже дх~ъ бж~їи. и^ въ дн~и эTц~а твое^го бᲆждрета, и^ смы'слъ ѓ^брњте'ся в неM. и^ цр~ь навходоносо'ръ эTц~ъ твои, кн~ѕя и& поста'ви вол#хвомᲆ, и^ ба'лїаM, и^ халдњ'емъ газарин#скимъ.
|
|
12
|
12
|
|
πλὴν τὴν φυὴν τῶν ριζῶν αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ ἐάσατε καὶ ἐν δεσμῷ σιδηρῷ καὶ χαλκῷ καὶ ἐν τῇ χλόῃ τῇ ἔξω, καὶ ἐν τῇ δρόσῳ τοῦ οὐρανοῦ κοιτασθήσεται, καὶ μετὰ τῶν θηρίων ἡ μερὶς αὐτοῦ ἐν τῷ χόρτῳ τῆς γῆς.
|
ја%ко дх~ъ и^ꙁли'ха бња'ше в не'мъ, и^ премђдрость и^ смы'слъ ѓ^брњте'ся в не'м, скаꙁа'я сны`, и^ съвњ'стђя дръжи'мая а^гг~лы, и^ раꙁрDњша'я съё%ꙁы данїи'лъ. и^ цр~ь нарече е^мђ и^мя вал#таса'ръ” нн~њ ё^бо да ся вꙁове'тᲆ, и^ скаꙁа'нїе съвњсти'тъ тебњ”
|
|
13
|
13
|
|
ἡ καρδία αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἀλλοιωθήσεται, καὶ καρδία θηρίου δοθήσεται αὐτῷ, καὶ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλαγήσονται ἐπ' αὐτόν.
|
Тогда` данїиl въведе'ся преD цр~я. и^ рече цр~ь преD всњми, т^ы ли е^си данїи'лъ эT сн~овъ плњн#никъ жидо'въскъ, и^же приведе навходоносор# эTц~ъ мои.
|
|
14
|
14
|
|
διὰ συγκρίματος εἲρ ὁ λόγος, καὶ ρῆμα ἁγίων τὸ ἐπερώτημα, ἵνα γνῶσιν οἱ ζῶντες ὅτι Κύριός ἐστιν ὁ ὕψιστος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων, καὶ ᾧ ἐὰν δόξῃ, δώσει αὐτὴν καὶ ἐξουδένωμα ἀνθρώπων ἀναστήσει ἐπ' αὐτήν.
|
слы'шахъ ѓ^ тебњ ја%ко дх~ъ бж~їи в тебњ, и^ бъжDре'нїя и^ смы'слъ, и^ премђдрость и^ꙁ#ѓ^би'ла ѓ^брњте'ся в тебњ.
|
|
15
|
15
|
|
τοῦτο τὸ ἐνύπνιον, ὃ εἶδον ἐγὼ Ναβουχοδονόσορ ὁ βασιλεύς, καὶ σύ, Βαλτάσαρ, τὸ σύγκριμα εἰπόν, ὅτι πάντες οἱ σοφοὶ τῆς βασιλείας μου οὐ δύνανται τὸ σύγκριμα αὐτοῦ δηλῶσαί μοι, σὺ δέ, Δανιήλ, δύνασαι, ὅτι πνεῦμα Θεοῦ ἅγιον ἐν σοί. -
|
и^ с^е нн~њ внидо'ша преD мя мђ'дрїи, вол#сви гаꙁари'н#стїи, да въписа'нїе с^е почтђтъ, и^ скаꙁа'нїа е^го съвњстяT м^и, и^ не мого'ша съвњсти'ти мн^њ.
|
|
16
|
16
|
|
Τότε Δανιήλ, οὗ τὸ ὄνομα Βαλτάσαρ, ἀπηνεώθη ὡσεὶ ὥραν μίαν, καὶ οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ συνετάρασσον αὐτόν. καὶ ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπεν· Βαλτάσαρ, τὸ ἐνύπνιον καὶ ἡ σύγκρισις μὴ κατασπευσάτω σε· καὶ ἀπεκρίθη Βαλτάσαρ καὶ εἶπε· κύριε, τὸ ἐνύπνιον ἔστω τοῖς μισοῦσί σε καὶ ἡ σύγκρισις αὐτοῦ τοῖς ἐχθροῖς σου.
|
а%ꙁ# же слы'шахъ ѓ^ тебњ ја%ко мо'жеши сђ'ды скаꙁати. нн~њ ё^бо а^ще въꙁмо'жеши въписа'нїе с^е прочести, и^ скаꙁа'нїе е^го съвњсти'ти мн^њ. въ багряни'цђ ѓ^блече'шися, и^ гри'вна ꙁла'та на вы'и твое'и бђдеT, и^ тре'тїи въ црsтвњ мое^мᲆ съвласти` начне'ши.
|
|
17
|
17
|
|
τὸ δένδρον, ὃ εἶδες τὸ μεγαλυνθὲν καὶ τὸ ἰσχυκός, οὗ τὸ ὕψος ἔφθανεν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ τὸ κῦτος αὐτοῦ εἰς πᾶσαν τὴν γῆν
|
тогда` эTвњща данїи'лᲆ, и^ рече преD цр~емъ. дая'нїа твоя с тобо'ю да бђдђтъ, и^ да'ръ до'мђ твое^го и%номђ да'ждь. а^ꙁ# же писа'нїе почтђ цр~ю, и^ скаꙁа'нїе е^го съвњщђ тебњ.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ τὰ φύλλα αὐτοῦ εὐθαλῆ καὶ ὁ καρπὸς αὐτοῦ πολὺς καὶ τροφὴ πᾶσιν ἐν αὐτῷ, ὑποκάτω αὐτοῦ κατῴκουν τὰ θηρία τὰ ἄγρια καὶ ἐν τοῖς κλάδοις αὐτοῦ κατεσκήνουν τὰ ὄρνεα τοῦ οὐρανοῦ,
|
цр~ю, б~ъ вы'шнїи, црsтво и^ вели'чество, и^ че'сть и^ сла'вђ да'сть навходоносо'рђ эTц~ђ твое^мђ.
|
|
19
|
19
|
|
σὺ εἶ, βασιλεῦ, ὅτι ἐμεγαλύνθης καὶ ἴσχυσας καὶ ἡ μεγαλωσύνη σου ἐμεγαλύνθη καὶ ἔφθασεν εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ἡ κυριεία σου εἰς τὰ πέρατα τῆς γῆς.
|
и^ эT величества е^же е^мђ да'сть, вс^и лю'дїе, племена, ја^зы'цы бя'хђ трясђщеся и^ боя'щеся эT лица` е^го. и^ ја%же хотя'ше ё^бива'ше, и^ ја%же хотя'ше живля'ше, и^ ја%же хотя'ше въꙁвыша'ше, и^ ја%же хотя'ше смиря'ше”
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ὅτι εἶδεν ὁ βασιλεὺς εἲρ καὶ ἅγιον καταβαίνοντα ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ εἶπεν· ἐκτίλατε τὸ δένδρον καὶ διαφθείρατε αὐτό, πλὴν τὴν φυὴν τῶν ριζῶν αὐτοῦ ἐν τῇ γῇ ἐάσατε καὶ ἐν δεσμῷ σιδηρῷ καὶ ἐν χαλκῷ καὶ ἐν τῇ χλόῃ τῇ ἔξω, καὶ ἐν τῇ δρόσῳ τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσεται, καὶ μετὰ θηρίων ἀγρίων ἡ μερὶς αὐτοῦ, ἕως οὗ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλοιωθῶσιν ἐπ' αὐτόν,
|
и^ е^гда` въꙁнесе'ся срDце е^го, и^ ё^твер#ди'ся дх~ъ е^го ја%коже преꙁоровати. съведе'ся эT прsтла црsтва, и^ че'сть эTја%ся эT него.
|
|
21
|
21
|
|
τοῦτο ἡ σύγκρισις αὐτοῦ, βασιλεῦ. καὶ σύγκριμα ῾Υψίστου ἐστίν, ὃ ἔφθασεν ἐπὶ τὸν κύριόν μου τὸν βασιλέα,
|
и^ эT чл~кь эTгна'ся, и^ срDце е^го съ ѕвњремъ эTда'ся, и^ жи'тїе е^го съ дивїи^ми ѓ^слы`. и^ траво'ю а^ки вола` пита'хђ е^го, и^ эT росы нбsныа ѓ^брасте тњ'ло е^го, ѓ^брасᲄе до'ндеже вла'си главы е^го ја%ко львомъ въꙁвелича'ша, и^ но'гте е^го ја%ко пти'цамъ. до'ндеже раꙁђмњ ја%ко владњ'етъ вы'шнїи црsтвомъ чл~чемъ, и^ е^мђже хо'щетъ да'сть е&”
|
|
22
|
22
|
|
καὶ σὲ ἐκδιώξουσιν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων, καὶ μετὰ θηρίων ἀγρίων ἔσται ἡ κατοικία σου, καὶ χόρτον ὡς βοῦν ψωμιοῦσί σε καὶ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ αὐλισθήσῃ, καὶ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλαγήσονται ἐπὶ σέ, ἕως οὗ γνῷς ὅτι κυριεύει ὁ ῞Υψιστος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων, καὶ ᾧ ἂν δόξῃ, δώσει αὐτήν.
|
И$ т^ы ё^бо сн~ђ е^го валтаса'ре, не смири срDца свое^го преD гм~ъ е^гоже с^е вс^е ё^ видњ'нїе.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ὅτι εἶπαν· ἐάσατε τὴν φυὴν τῶν ριζῶν τοῦ δένδρου, ἡ βασιλεία σου σοὶ μενεῖ, ἀφ' ἧς ἂν γνῷς τὴν ἐξουσίαν τὴν οὐράνιον.
|
н^о на г~а б~а нбsнаго въꙁнесе'ся, и^ съсђ'ды хра'ма е^го принесе преD ся. ты же и^ вельмо'жа твоя, и^ же'нимы твоя, и^ лежђщеи ѓ%крsтъ тебе, вино пїя'сте в ни'хъ. и^ боги ꙁла'тыя, и^ сре'бреныя, и^ ка'меныя, и^ древяныя, и^ желњ'ꙁныя, и^же ни видятъ ни слы'шатъ ни раꙁђмњ'ютъ, похвали. и^ бг~а в негоже дыха'нїе твое в рђ'кђ е^го и^ вс^и пђти твои, не поꙁна` е^го ниже просла'ви.
|
|
24
|
24
|
|
διὰ τοῦτο, βασιλεῦ, ἡ βουλή μου ἀρεσάτω σοι καὶ τὰς ἁμαρτίας σου ἐν ἐλεημοσύναις λύτρωσαι καὶ τὰς ἀδικίας ἐν οἰκτιρμοῖς πενήτων· ἴσως ἔσται μακρόθυμος τοῖς παραπτώμασί σου ὁ Θεός. -
|
сего ради эT лица е^го пђсти'шася прьсты рђ'чнїи, и^ писа'нїе с^е вчини'ша”
|
|
25
|
25
|
|
Ταῦτα πάντα ἔφθασεν ἐπὶ Ναβουχοδονόσορ τὸν βασιλέα.
|
се же е^сть писа'нїе вчине'ное” Ма'ни, џе'келъ, фа'ресъ”
|
|
26
|
26
|
|
μετὰ δωδεκάμηνον ἐπὶ τῷ ναῷ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἐν Βαβυλῶνι περιπατῶν
|
с^е скаꙁа'нїе гл~а” ма'ни. и^змњри б~ъ црsтво твое и^ скон#ча е&”
|
|
27
|
27
|
|
ἀπεκρίθη ὁ βασιλεὺς καὶ εἶπεν· οὐχ αὕτη ἐστὶ Βαβυλὼν ἡ μεγάλη, ἣν ἐγὼ ᾠκοδόμησα εἰς οἶκον βασιλείας ἐν τῷ κράτει τῆς ἰσχύος μου εἰς τιμὴν τῆς δόξης μου;
|
џе'келъ. поста'вися в# мњ'рахъ, и^ ѓ^брњте'ся ли'хђемо.
|
|
28
|
28
|
|
ἔτι τοῦ λόγου ἐν τῷ στόματι τοῦ βασιλέως ὄντος, φωνὴ ἀπ' οὐρανοῦ ἐγένετο· σοὶ λέγουσι, Ναβουχοδονόσορ βασιλεῦ, ἡ βασιλεία παρῆλθεν ἀπὸ σοῦ,
|
фа'ресъ. раꙁдњли'ся цр~ьство твое эT тебе, и^ эTда'сться ми'домъ и^ пе'рсомъ”
|
|
29
|
29
|
|
καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων σέ ἐκδιώξουσι, καὶ μετὰ θηρίων ἀγρίων ἡ κατοικία σου καὶ χόρτον ὡς βοῦν ψωμιοῦσί σε, καὶ ἑπτὰ καιροὶ ἀλλαγήσονται ἐπὶ σέ, ἕως οὗ γνῷς, ὅτι κυριεύει ὁ ῞Υψιστος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων, καὶ ᾧ ἂν δόξῃ, δώσει αὐτήν.
|
И$ рече вал#тасарᲆ ѓ^блецњте и&, и^ ѓ^блеко'ша данїи^ла в# багряни'цђ, и^ гри'внђ ꙁла'тђю възложи'ша на вы'ю е^го. и^ ꙁаповњ'да ѓ^ немъ ја%коже бы'ти е^мђ кн~ѕю, и^ тре'тїемђ въ црsтвњ е^го”
|
|
30
|
30
|
|
αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ὁ λόγος συνετελέσθη ἐπὶ Ναβουχοδονόσορ, καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐξεδιώχθη καὶ χόρτον ὡς βοῦς ἤσθιε, καὶ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐβάφη, ἕως οὗ αἱ τρίχες αὐτοῦ ὡς λεόντων ἐμεγαλύνθησαν καὶ οἱ ὄνυχες αὐτοῦ ὡς ὀρνέων. -
|
Видњ'нїе з~ Валтаса'ра цр~я хал#деиска ё^би'ша в т^ђ но'щъ.
|
|
31
|
31
|
|
Καὶ μετὰ τὸ τέλος τῶν ἡμερῶν ἐγὼ Ναβουχοδονόσορ τοὺς ὀφθαλμούς μου εἰς τὸν οὐρανὸν ἀνέλαβον, καὶ αἱ φρένες μου ἐπ' ἐμὲ ἐπεστράφησαν, καὶ τῷ ῾Υψίστῳ ηὐλόγησα καὶ τῷ ζῶντι εἰς τὸν αἰῶνα ᾔνεσα καὶ ἐδόξασα, ὅτι ἡ ἐξουσία αὐτοῦ ἐξουσία αἰώνιος καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ εἰς γενεὰν καὶ γενεάν,
|
дарїи же мидеани'нъ прїа црsтво, сы'и шестидесяT и^ двою лњтђ”
|
|
32
|
|
|
καὶ πάντες οἱ κατοικοῦντες τὴν γῆν ὡς οὐδὲν ἐλογίσθησαν, καὶ κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ ποιεῖ ἐν τῇ δυνάμει τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐν τῇ κατοικίᾳ τῆς γῆς, καὶ οὐκ ἔστιν ὃς ἀντιποιήσεται τῇ χειρὶ αὐτοῦ καὶ ἐρεῖ αὐτῷ· τί ἐποίησας;
|
|
|
33
|
|
|
αὐτῷ τῷ καιρῷ αἱ φρένες μου ἐπεστράφησαν ἐπ' ἐμέ, καὶ εἰς τὴν τιμὴν τῆς βασιλείας μου ἦλθον, καὶ ἡ μορφή μου ἐπέστρεψεν ἐπ' ἐμέ, καὶ οἱ τύραννοί μου καὶ οἱ μεγιστᾶνές μου ἐζήτουν με, καὶ ἐπὶ τὴν βασιλείαν μου ἐκραταιώθην, καὶ μεγαλωσύνη περισσοτέρα προσετέθη μοι.
|
|
|
34
|
|
|
νῦν οὖν ἐγὼ Ναβουχοδονόσορ αἰνῶ καὶ ὑπερυψῶ καὶ δοξάζω τὸν βασιλέα τοῦ οὐρανοῦ, ὅτι πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ ἀληθινὰ καὶ αἱ τρίβοι αὐτοῦ κρίσεις, καὶ πάντας τοὺς πορευομένους ἐν ὑπερηφανίᾳ δύναται ταπεινῶσαι.
|
|
|
Κεφάλαιο 6
|
Глvа, ѕ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΒΑΛΤΑΣΑΡ ὁ βασιλεὺς ἐποίησε δεῖπνον μέγα τοῖς μεγιστᾶσιν αὐτοῦ χιλίοις, καὶ κατέναντι τῶν χιλίων ὁ οἶνος.
|
И бы'сть ё^гоDно преD да'рїемъ, и^ поста'ви въ црsтвњ кн~ѕь р~, и^ к~, ја^коже бы'ти и^мъ въ всемъ црsтвњ е^го.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ πίνων Βαλτάσαρ εἶπεν ἐν τῇ γεύσει τοῦ οἴνου τοῦ ἐνεγκεῖν τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ, ἃ ἐξήνεγκε Ναβουχοδονόσορ ὁ πατὴρ αὐτοῦ ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ πιέτωσαν ἐν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ μεγιστᾶνες αὐτοῦ καὶ αἱ παλλακαὶ αὐτοῦ καὶ αἱ παράκοιτοι αὐτοῦ.
|
наD ни'ми же три чино'вники, эT ни'х#же б^њ данїи'лъ тре'тїи. ја^коже повњдаемъ рњчи и^мъ кн~ѕемъ, да цр~ю не ꙁазля'ютъ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἠνέχθησαν τὰ σκεύη τὰ χρυσᾶ καὶ τὰ ἀργυρᾶ, ἃ ἐξήνεγκεν ἐκ τοῦ ναοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ ἔπινον ἐν αὐτοῖς ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ μεγιστᾶνες αὐτοῦ καὶ αἱ παλλακαὶ αὐτοῦ καὶ αἱ παράκοιτοι αὐτοῦ·
|
и^ бњ данїи'лъ наD ни'ми, ја%ко дх~ъ бња'ше и^ꙁ#ѓ^би'ла в немъ, и^ цр~ь поста'ви и& въ всемъ црsтвњ свое^мъ.
|
|
4
|
4
|
|
ἔπινον οἶνον καὶ ᾔνεσαν τοὺς θεοὺς τοὺς χρυσοῦς καὶ ἀργυροῦς καὶ χαλκοῦς καὶ σιδηροῦς καὶ ξυλίνους καὶ λιθίνους.
|
чино'вницы же и^ кня'ѕи и^ска'хђ вины` на данїи'ла. и^ всеа вины` и^ събла'ꙁна и^ грњха` не ѓбрњтеs до него, ја%ко и^ꙁвњ'стъ бњ'аше”
|
|
5
|
5
|
|
ἐν αὐτῇ τῇ ὥρᾳ ἐξῆλθον δάκτυλοι χειρὸς ἀνθρώπου καὶ ἔγραφον κατέναντι τῆς λαμπάδος ἐπὶ τὸ κονίαμα τοῦ τοίχου τοῦ οἴκου τοῦ βασιλέως, καὶ ὁ βασιλεὺς ἐθεώρει τοὺς ἀστραγάλους τῆς χειρὸς τῆς γραφούσης.
|
И$ рњша чино'вницы, не ѓ^бря'щемъ до данїила вины`, а^ще не въ ꙁако'нXњ б~а е^го.
|
|
6
|
6
|
|
τότε τοῦ βασιλέως ἡ μορφὴ ἠλλοιώθη, καὶ οἱ διαλογισμοὶ αὐτοῦ συνετάρασσον αὐτόν, καὶ οἱ σύνδεσμοι τῆς ὀσφύος αὐτοῦ διελύοντο, καὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ συνεκροτοῦντο.
|
тогда` чино'в#ницы и^ кн~ѕи ста'вше преD цр~емъ рњша е^мђ, дарїе цр~ю, въ вњки живи.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἐβόησεν ὁ βασιλεὺς ἐν ἰσχύϊ τοῦ εἰσαγαγεῖν μάγους, Χαλδαίους, γαζαρηνοὺς καὶ εἶπε τοῖς σοφοῖς Βαβυλῶνος· ὃς ἂν ἀναγνῷ τὴν γραφὴν ταύτην καὶ τὴν σύγκρισιν γνωρίσῃ μοι, πορφύραν ἐνδύσεται, καὶ ὁ μανιάκης ὁ χρυσοῦς ἐπὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ τρίτος ἐν τῇ βασιλείᾳ μου ἄρξει.
|
съвњща'ша вси и^же въ црsтвњ твое^м#, вое^во'ды, и^ кн~ѕи, и^ ѓблада'ющеи страна'ми, ја%коже ё^ста'вити ё^ста'въ црsкь и^ ё^крњпи'ти ꙁаро'къ. ја%ко а^ще кт^о про'ситъ проше'нїа всего ё^ бо'га, и^ли чл~ка до дн~ъ л~, ра'ꙁвњ то'чїю ё^ тебе цр~ю, да ся въвръжетъ в ро'въ лев#скь.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ εἰσεπορεύοντο πάντες οἱ σοφοὶ τοῦ βασιλέως καὶ οὐκ ἠδύναντο τὴν γραφὴν ἀναγνῶναι, οὐδὲ τὴν σύγκρισιν γνωρίσαι τῷ βασιλεῖ.
|
нн~њ ё^бо цр~ю ё^ста'ви ꙁаро'къ, и^ положи писанїе, ја%ко да ся не и^ꙁмњнитъ ꙁаповњдь миDска и^ прьска, ја%ко да ся не премњнитъ сђпроти'въ семђ”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ὁ βασιλεὺς Βαλτάσαρ πολὺ ἐταράχθη, καὶ ἡ μορφὴ αὐτοῦ ἠλλοιώθη ἐπ' αὐτῷ, καὶ οἱ μεγιστᾶνες αὐτοῦ συνεταράσσοντο. -
|
И$ тогда` цр~ь да'рїи повелњ въписа'нїе и^ заповњдь.
|
|
10
|
10
|
|
Καὶ εἰσῆλθεν ἡ βασίλισσα εἰς τὸν οἶκον τοῦ πότου καὶ εἶπε· βασιλεῦ, εἰς τὸν αἰῶνα ζῆθι· μὴ ταρασσέτωσάν σε οἱ διαλογισμοί σου, καὶ ἡ μορφή σου μὴ ἀλλοιούσθω·
|
данїиl же е^гда ё^вњде, ја%ко ꙁа'повњдь вчини'ся, вни'де в до'мъ свои. двер#ца же эTвер#сты е^мђ в нога'тицы е^го проти'вђ і^е^рлsимђ. въ три' же вре'мена дн~е бња'ше прекланя'а колњ'ни свои, моля'ся и^сповњда'я преD бг~омъ свои^мъ, ја%коже б^њ творя'и преже”
|
|
11
|
11
|
|
ἔστιν ἀνὴρ ἐν τῇ βασιλείᾳ σου, ἐν ᾧ πνεῦμα Θεοῦ, καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ πατρός σου γρηγόρησις καὶ σύνεσις εὑρέθη ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ βασιλεὺς Ναβουχοδονόσορ ὁ πατήρ σου ἄρχοντα ἐπαοιδῶν, μάγων, Χαλδαίων, γαζαρηνῶν κατέστησεν αὐτόν,
|
Тогда` мђжи ѓ^ни блюдо'ша, и^ ѓ^брњто'ша данїи'ла прося'ща и^ молящася преD гм~ъ свои^мъ.
|
|
12
|
12
|
|
ὅτι πνεῦμα περισσὸν ἐν αὐτῷ καὶ φρόνησις καὶ σύνεσις ἐν αὐτῷ, συγκρίνων ἐνύπνια καὶ ἀναγγέλλων κρατούμενα καὶ λύων συνδέσμους, Δανιήλ, καὶ ὁ βασιλεὺς ἐπέθηκεν ὄνομα αὐτῷ Βαλτάσαρ· νῦν οὖν κληθήτω, καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτοῦ ἀναγγελεῖ σοι. -
|
и^ пришеDше рњша преD цр~емъ. цр~ю не ꙁаро'къ л^и т^ы б^њ ё^чини'лъ ја%ко весь чл~къ и^же а^ще просиT всего ё^ б~а, и^ли чл~ка до л~ дн~ъ, н^о то'чїю ё^ тебе цр~ю, да ся въвержеT в ро'въ лев#скь. и^ рече цр~ь, и^стин#но сло'во, и^ ꙁа'повњдь миDска и^ пер#ска не минетъ.
|
|
13
|
13
|
|
Τότε Δανιὴλ εἰσήχθη ἐνώπιον τοῦ βασιλέως, καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Δανιήλ· σὺ εἶ Δανιήλ, ὁ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας τῆς ᾿Ιουδαίας, ἧς ἤγαγεν ὁ βασιλεὺς ὁ πατήρ μου;
|
и^ тогда` эTвњща'ша преD цр~емъ и^ гл~аша, данїи'лъ и^же эT сн~ов# плњ'нникъ жидо'в#скь, не покори'ся ꙁа'повњди твое'и и^ неради ѓ^ ꙁаро'цњ иже в#чини`. три б^о времена дн~е про'ситъ ё^ б~а свое^го проше'нїи своиX.
|
|
14
|
14
|
|
ἤκουσα περὶ σοῦ ὅτι πνεῦμα Θεοῦ ἐν σοί, καὶ γρηγόρησις καὶ σύνεσις καὶ σοφία περισσὴ εὑρέθη ἐν σοί.
|
тогда` цр~ь ја%ко слы'шавъ сло'во с^е, ѕњ'ло съжашли с^и ѓ^ нем#, и^ ѓ^ данїи'лᲇ, и^ пря'ся и^ꙁба'вити и&, и^ бњ` до вечера пря'ся ја%ко и^ꙁба'вити и&.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ νῦν εἰσῆλθον ἐνώπιόν μου οἱ σοφοί, μάγοι, γαζαρηνοί, ἵνα τὴν γραφὴν ταύτην ἀναγνῶσι καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτῆς γνωρίσωσί μοι, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν ἀναγγγεῖλαί μοι.
|
тогда` мђжи ѓ^ни гл~аша цр~ю. вњ'ждь цр~ю ја%ко ми'домъ и^ пе'рсомъ, нњсть лњ'по премњни'ти ꙁаро'ка и^ ё^ста'ва и^же цр~ь съста'витъ”
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἐγὼ ἤκουσα περὶ σοῦ ὅτι δύνασαι κρίματα συγκρῖναι· νῦν οὖν ἐὰν δυνηθῇς τὴν γραφὴν ἀναγνῶναι καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτῆς γνωρίσαι μοι, πορφύραν ἐνδύσῃ, καὶ ὁ μανιάκης ὁ χρυσοῦς ἔσται ἐπὶ τὸν τράχηλόν σου, καὶ τρίτος ἐν τῇ βασιλείᾳ μου ἄρξεις.
|
Тогда` цр~ь рече, и^ приведо'ша данїи'ла и^ въвергоша и& в ровъ лев#скь. и^ рече цр~ь данїи'лђ, б~ъ е^мђже т^ы слђжиши прsно, и^ꙁба'витъ т^я.
|
|
17
|
17
|
|
τότε ἀπεκρίθη Δανιὴλ καὶ εἶπεν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως· τὰ δόματά σου σοὶ ἔστω, καὶ τὴν δωρεὰν τῆς οἰκίας σου ἑτέρῳ δός, ἐγὼ δὲ τὴν γραφὴν ἀναγνώσομαι τῷ βασιλεῖ καὶ τὴν σύγκρισιν αὐτῆς γνωρίσω σοι.
|
и^ принесо'ша камы'к# е^ді'нъ, и^ въꙁложи'ша и& на ё%стїе р#вђ, и^ ꙁнамена цр~ь прьстьнемъ свои^мъ, и^ прьстьнемъ вельмо'жъ е^го, да ся не и^ꙁмњнитъ дњя'нїе ѓ^ данїи'лњ.
|
|
18
|
18
|
|
Βασιλεῦ, ὁ Θεὸς ὁ ὕψιστος τὴν βασιλείαν καὶ τὴν μεγαλωσύνην καὶ τὴν τιμὴν καὶ τὴν δόξαν ἔδωκε Ναβουχοδονόσορ τῷ πατρί σου,
|
и^ эTи^де цр~ь в до'мъ свои, и^ леже беꙁ# вечеря, и^ ја%ди не внесо'ша к# немђ, и^ сонᲆ эTстђпи эT него. и^ ꙁаключи б~ъ ё^ста` львоM и^ не стђжи'ша данїи'лђ.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἀπὸ τῆς μεγαλωσύνης, ἧς ἔδωκεν αὐτῷ, πάντες οἱ λαοί, φυλαί, γλῶσσαι ἦσαν τρέμοντες καὶ φοβούμενοι ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ· οὓς ἠβούλετο αὐτὸς ἀνῄρει, καὶ οὓς ἠβούλετο αὐτὸς ἔτυπτε, καὶ οὓς ἠβούλετο αὐτὸς ὕψου, καὶ οὓς ἠβούλετο αὐτὸς ἐταπείνου.
|
тогда` цр~ь въста'въ ꙁаё%тра на свњте, и^ прїиде къ р#вђ лев#скђ.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ὅτε ὑψώθη ἡ καρδία αὐτοῦ καὶ τὸ πνεῦμα αὐτοῦ ἐκραταιώθη τοῦ ὑπερηφανεύσασθαι, κατηνέχθη ἀπὸ τοῦ θρόνου τῆς βασιλείας αὐτοῦ, καὶ ἡ τιμὴ ἀφῃρέθη ἀπ' αὐτοῦ,
|
и^ въꙁᲆпи жрњ'ломъ крњ'пкомъ, данїи'ле рабе б~а жива'го. б~ъ твои е^мђже т^ы слђжиши прsно, въꙁмо'же л^и и^ꙁба'вити т^я и^ꙁ# ё%стъ льво'въ.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἐξεδιώχθη, καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ μετὰ τῶν θηρίων ἐδόθη, καὶ μετὰ τῶν ὀνάγρων ἡ κατοικία αὐτοῦ, καὶ χόρτον ὡς βοῦν ἐψώμιζον αὐτόν, καὶ ἀπὸ τῆς δρόσου τοῦ οὐρανοῦ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐβάφη, ἕως οὗ ἔγνω ὅτι κυριεύει ὁ Θεὸς ὕψιστος τῆς βασιλείας τῶν ἀνθρώπων, καὶ ᾧ ἂν δόξῃ, δώσει αὐτήν.
|
и^ рече данїи'лъ цр~ю, цр~ю въ вњ'ки живи.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ σὺ οὖν ὁ υἱὸς αὐτοῦ Βαλτάσαρ οὐκ ἐταπείνωσας τὴν καρδίαν σου κατενώπιον τοῦ Θεοῦ· οὐ πάντα ταῦτα ἔγνως;
|
бг~ъ мо'и посла` а^гг~ла свое^го, и^ ꙁатвори ё^ста льво'ва, и^ не расы'паша мене. ја%ко ѓ^брњте'ся преD ни'мъ пра'вда моя. и^ преD тобо'ю же цр~ю съгрњше'нїа не сътвори'хъ”
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἐπὶ τὸν Κύριον Θεὸν τοῦ οὐρανοῦ ὑψώθης, καὶ τὰ σκεύη τοῦ οἴκου αὐτοῦ ἤνεγκαν ἐνώπιόν σου, καὶ σὺ καὶ οἱ μεγιστᾶνές σου καὶ αἱ παλλακαί σου καὶ αἱ παράκοιτοί σου οἶνον ἐπίνετε ἐν αὐτοῖς, καὶ τοὺς θεοὺς τοὺς χρυσοῦς καὶ ἀργυροῦς καὶ χαλκοῦς καὶ σιδηροῦς καὶ ξυλίνους καὶ λιθίνους, οἳ οὐ βλέπουσι καὶ οἳ οὐκ ἀκούουσι καὶ οὐ γινώσκουσιν, ᾔνεσας καὶ τὸν Θεόν, οὗ ἡ πνοή σου ἐν χειρὶ αὐτοῦ καὶ πᾶσαι αἱ ὁδοί σου, αὐτὸν οὐκ ἐδόξασας.
|
Тогда` цр~ь въꙁвесели'ся ѓ^ немъ, и^ рече данїи'ла и^ꙁвести и^з# рва. и^ все тлњнїе не ѓ^брњте'ся ѓ^ немъ, ја%ко вњрова къ бђ свое^мђ.
|
|
24
|
24
|
|
διὰ τοῦτο ἐκ προσώπου αὐτοῦ ἀπεστάλη ἀστράγαλος χειρὸς καὶ τὴν γραφὴν ταύτην ἐνέταξε.
|
и^ рече цр~ь, и^ приведо'ша мђж'а ѓ^клевета'вшая данїи'ла. и^ в ро'въ лев#скь въверго'ша я&, и^ сн~ы и^хъ и^ же'ны иX. и^ не доидо'ша д#на р#вђ даже содолњша и^мъ льви, и^ вся ко'сти и^хъ ѓ^тон#чи'ша”
|
|
25
|
25
|
|
καὶ αὕτη ἡ γραφὴ ἐντεταγμένη· μανή, θεκέλ, φάρες.
|
Тогда` да'рїи цр~ь въписа` всњм# лю'демъ, племенемъ, ја^ꙁы'комъ живђщїимъ въ все'и ꙁемли`. ми'ръ вамъ ё^мно'жится.
|
|
26
|
26
|
|
τοῦτο τὸ σύγκριμα τοῦ ρήματος· μανή, ἐμέτρησεν ὁ Θεὸς τὴν βασιλείαν σου καὶ ἐπλήρωσεν αὐτήν·
|
эT лица мое^го заповњдася ꙁа'повњдь, ја%коже въ все'и ꙁемли` цр~ства мое^го трясђщеMся и^ боящемся бы'ти эT лица б~а данїи'ля. ја%ко то'и е^сть б~ъ живы'и, и^ пребываяй въ вњ'ки. и^ црsтво е^го не расы'плется, и^ вла'сть е^го до кон#ца
|
|
27
|
27
|
|
θεκέλ, ἐστάθη ἐν ζυγῷ καὶ εὑρέθη ὑστεροῦσα·
|
поDе'млетъ. і^ и^ꙁбавля'етъ, и^ тво'риT ꙁна'менїя и^ чюдеса`, на нб~си и^ на ꙁемли, и^же и^ꙁба'ви данїи'ла эT ё%ст# льво'въ.
|
|
28
|
28
|
|
φάρες, διῄρηται ἡ βασιλεία σου, καὶ ἐδόθη Μήδοις καὶ Πέρσαις. -
|
данїилъ же ё^прави` въ црsьтвњ да'рїевњ, и^ кљ'ра пер#сина”
|
|
29
|
|
|
Καὶ εἶπε Βαλτάσαρ καὶ ἐνέδυσαν τὸν Δανιὴλ πορφύραν καὶ τὸν μανιάκην τὸν χρυσοῦν περιέθηκαν περὶ τὸν τράχηλον αὐτοῦ, καὶ ἐκήρυξε περὶ αὐτοῦ εἶναι αὐτὸν ἄρχοντα τρίτον ἐν τῇ βασιλείᾳ.
|
|
|
30
|
|
|
ἐν αὐτῇ τῇ νυκτὶ ἀνῃρέθη Βαλτάσαρ ὁ βασιλεὺς ὁ Χαλδαίων.
|
|
|
31
|
|
|
καὶ Δαρεῖος ὁ Μῆδος παρέλαβε τὴν βασιλείαν, ὢν ἐτῶν ἑξήκοντα δύο.
|
|
|
Κεφάλαιο 7
|
Глvа, з~”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἤρεσεν ἐνώπιον Δαρείου καὶ κατέστησεν ἐπὶ τῆς βασιλείας σατράπας ἑκατὸν εἴκοσι τοῦ εἶναι αὐτοὺς ἐν ὅλῃ τῇ βασιλείᾳ αὐτοῦ
|
Видњнїе, и~” Въ прьвое лњто валтаса'ра цр~я халдњ'иска, данїи'лъ сонъ ви'дњ. и^ видњнїя главы е^го на ло'жи е^го. и^ соn в#писа`.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἐπάνω αὐτῶν τακτικοὺς τρεῖς, ὧν ἦν Δανιὴλ εἷς ἐξ αὐτῶν, τοῦ ἀποδιδόναι αὐτοῖς τοὺς σατράπας λόγον, ὅπως ὁ βασιλεὺς μὴ ἐνοχλῆται.
|
а^ꙁъ данїи'лъ видXњ въ видњнїи мое^мъ но'щїю, и^ с^е д~ вњтри нбsнїи налего'ша на' море вели'кое.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἦν Δανιὴλ ὑπὲρ αὐτούς, ὅτι πνεῦμα περισσὸν ἐν αὐτῷ. καὶ ὁ βασιλεὺς κατέστησεν αὐτὸν ἐφ' ὅλης τῆς βασιλείας αὐτοῦ.
|
и^ четыре звњрїе вели'цїи и^схожда'хђ и^з мо'ря разли'чь себе”
|
|
4
|
4
|
|
καὶ οἱ τακτικοὶ καὶ οἱ σατράπαι, ἐζήτουν πρόφασιν εὑρεῖν κατὰ Δανιήλ· καὶ πᾶσαν πρόφασιν καὶ παράπτωμα καὶ ἀμπλάκημα οὐχ εὗρον κατ' αὐτοῦ, ὅτι πιστὸς ἦν.
|
Прьвыи а^ки льви'ца и^мђщи кры'лњ, кры'лњ же е^я а^ки` ѓ^рлђ`. и^ зря'хъ дон#деже простре` кры'лњ свои`, и^ въз#дви'жеся эT земля`, и^ на ногђ чл~чђ ста`, и^ срDце чл~че дасться е'й”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ εἶπον οἱ τακτικοί· οὐχ εὑρήσομεν κατὰ Δανιὴλ πρόφασιν, εἰ μὴ ἐν νομίμοις Θεοῦ αὐτοῦ. -
|
И$ с^е звњръ вторы'и подо'беn медвњ'дицы, и^ в ча'сти е^ді'нои ст^а, и^ три` ре'бра въ ё^стњхъ е'й средњ зђбъ ея`. и^ си'це гл~ахђ е'и, въста'ни, и^ ја%ждъ плоти мно'ги”
|
|
6
|
6
|
|
Τότε οἱ τακτικοὶ καὶ οἱ σατράπαι παρέστησαν τῷ βασιλεῖ καὶ εἶπαν αὐτῷ· Δαρεῖε βασιλεῦ, εἰς τοὺς αἰῶνας ζῆθι·
|
Въ слњдъ сего ви'дњхъ, и^ с^е звњръ и'нъ а^ки ры'сь, томђ же кры'ла четы'ре п#тича наD ниM четыре же главы звњрїи. и^ вла'сть да'сться е^мђ”
|
|
7
|
7
|
|
συνεβουλεύσαντο πάντες οἱ ἐπὶ τῆς βασιλείας σου στρατηγοὶ καὶ σατράπαι, ὕπατοι καὶ τοπάρχαι, τοῦ στῆσαι στάσει βασιλικῇ καὶ ἐνισχῦσαι ὁρισμόν, ὅπως ὃς ἂν αἰτήσῃ αἴτημα παρὰ παντὸς θεοῦ καὶ ἀνθρώπου ἕως ἡμερῶν τριάκοντα, ἀλλ' ἢ παρὰ σοῦ, βασιλεῦ, ἐμβληθήσεται εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων.
|
Въ слњдъ сего ви'дњхъ, и^ с^е звњръ четве'ртыи горд# и^ стра'шенъ, и^ крњпокъ и^зли'ха. ꙁђ'бы же е^го желњꙁни и^ ве'лїи и^ но'гти мњдяни, ја^ды'и и^ ѓ^тон#чевая ѓ^ста'нокъ же нога'ма попира'ше. то'и же раꙁлђча'яся и^зли'ха па'че всњхъ звњрїи преж#нихъ, и^ ро'гъ і~ е^мђ.
|
|
8
|
8
|
|
νῦν οὖν, βασιλεῦ, στῆσον τὸν ὁρισμὸν καὶ ἔκθες γραφήν, ὅπως μὴ ἀλλοιωθῇ τὸ δόγμα Περσῶν καὶ Μήδων.
|
и^ смотрњх же в роꙁњ'хъ е^мђ, и^ с^е ро'гъ дрђгїи ма'лъ въꙁы'иде преD ни'ми, трїе же ро'ꙁи пре'днїи стръгнђшася е^мђ эT лица` е^го. и^ с^е ѓ%чи а^ки ѓ'чи чл~чи в ро'ꙁњ то'мъ, и^ ё^ста гл~юща вели'ка.
|
|
9
|
9
|
|
τότε ὁ βασιλεὺς Δαρεῖος ἐπέταξε γραφῆναι τὸ δόγμα. -
|
ꙁря'хъ, до'ндеже прsтли поста'вишася, и^ ве'тхїи дн~ьми сњдя'ше, и^ ѓ^де'жда е^го бњла а^ки снњ'гъ. и^ вла'си главы е^го а^ки во'лна чи'ста. прsтлъ е^го пла'мы ѓ'гненъ. колеса` е^го ѓ'гнь паля`.
|
|
10
|
10
|
|
Καὶ Δανιήλ, ἡνίκα ἔγνω ὅτι ἐνετάγη τὸ δόγμα, εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ, καὶ αἱ θυρίδες ἀνεῳγμέναι αὐτῷ ἐν τοῖς ὑπερῴοις αὐτοῦ κατέναντι ῾Ιερουσαλήμ, καὶ καιροὺς τρεῖς τῆς ἡμέρας ἦν κάμπτων ἐπὶ τὰ γόνατα αὐτοῦ καὶ προσευχόμενος καὶ ἐξομολογούμενος ἐναντίον τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ, καθὼς ἦν ποιῶν ἔμπροσθεν.
|
рњка` ѓ'гнена теча'ше и^сходя'щи пред нимъ. тысяща тысящь слђжа'хђ е^мђ, и^ тмы` тем# преDстоја%хђ пред нимъ. сђ'дище сњ'де, и^ кни'ги эTврьꙁо'шася.
|
|
11
|
11
|
|
τότε οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι παρετήρησαν καὶ εὗρον τὸν Δανιὴλ ἀξιοῦντα καὶ δεόμενον τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ.
|
ви'дњхъ тогда` эT гла'са словесъ вели'кихъ ја%же ро'гъ ѓ'нъ гл~аше. до'ндеже ё^би'ся ꙁвњр# и^ поги'бе тњло е^го, и^ да'сться въ ж#же'нїе ѓ'гнено.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ προσελθόντες λέγουσι τῷ βασιλεῖ· βασιλεῦ, οὐχ ὁρισμὸν ἔταξας, ὅπως πᾶς ἄνθρωπος, ὃς ἂν αἰτήσῃ παρὰ παντὸς θεοῦ καὶ ἀνθρώπου αἴτημα ἕως ἡμερῶν τριάκοντα, ἀλλ' ἢ παρὰ σοῦ, βασιλεῦ, ἐμβληθήσεται εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων; καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ἀληθινὸς ὁ λόγος, καὶ τὸ δόγμα Μήδων καὶ Περσῶν οὐ παρελεύσεται.
|
и^ про'чихъ ѕвњрїи преста'вися вла'сть, и^ продлъженїе жи'тїя да'сться и^мъ до лњта и^ времене”
|
|
13
|
13
|
|
τότε ἀπεκρίθησαν καὶ λέγουσιν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως· Δανιὴλ ὁ ἀπὸ τῶν υἱῶν τῆς αἰχμαλωσίας τῆς ᾿Ιουδαίας οὐχ ὑπετάγη τῷ δόγματί σου, καὶ καιροὺς τρεῖς τῆς ἡμέρας αἰτεῖ παρὰ τοῦ Θεοῦ αὐτοῦ τὰ αἰτήματα αὐτοῦ.
|
Ви'дњхъ въ снњ` но'щїю, и^ се на ѓ'блацехъ нбsныхъ ја%ко сн~ъ чл~чь иды'и бя'ше, и^ до ве'тхаго дн~ьми дои^де, и^ преD нимъ приведе'ся е^мђ.
|
|
14
|
14
|
|
τότε ὁ βασιλεύς, ὡς τὸ ρῆμα ἤκουσε, πολὺ ἐλυπήθη ἐπ' αὐτῷ καὶ περὶ τοῦ Δανιὴλ ἠγωνίσατο τοῦ ἐξελέσθαι αὐτὸν καὶ ἕως ἑσπέρας ἦν ἀγωνιζόμενος τοῦ ἐξελέσθαι αὐτόν.
|
и^ томђ ся да'сть вла'сть, и^ чтsь, и^ црsтво. и^ вси` лю'дїе, пле'мена, ја^ꙁы'цы томђ` порабо'таютъ. и^ влаs е^го, вла'сть вњчная, ја%же не ми'мои^детъ, и^ црsтво е^го не расы'плеTся”
|
|
15
|
15
|
|
τότε οἱ ἄνδρες ἐκεῖνοι λέγουσι τῷ βασιλεῖ· γνῶθι, βασιλεῦ, ὅτι τὸ δόγμα Μήδοις καὶ Πέρσαις τοῦ πᾶν ὁρισμὸν καὶ στάσιν, ἣν ἂν ὁ βασιλεὺς στήσῃ, οὐ δεῖ παραλλάξαι. -
|
Въꙁгорњся дх~ъ мои. а^ꙁъ данїилᲆ въ ё'жасњ мое^мъ, и^ видњ'нїя главы мое'я смятя'хђ м^я.
|
|
16
|
16
|
|
Τότε ὁ βασιλεὺς εἶπε καὶ ἤγαγον τὸν Δανιὴλ καὶ ἐνέβαλον αὐτὸν εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων· καί εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Δανιήλ· ὁ Θεός σου, ᾧ σὺ λατρεύεις ἐνδελεχῶς, αὐτὸς ἐξελεῖταί σε.
|
и^ прїидо'хъ къ е^ді'номђ стоя'щихъ ё^ него, наё^чи'тися всемђ семђ. и^ повњда м^и и^стовое, и^ сказа'нїе слове'съ възвњсти` м^и.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἤνεγκαν λίθον καὶ ἐπέθηκαν ἐπὶ τὸ στόμα τοῦ λάκκου, καὶ ἐσφραγίσατο ὁ βασιλεὺς ἐν τῷ δακτυλίῳ αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ δακτυλίῳ τῶν μεγιστάνων αὐτοῦ, ὅπως μὴ ἀλλοιωθῇ πρᾶγμα ἐν τῷ Δανιήλ.
|
сїи ѕвњрїе ве'лїи четы'ре, четыре црsтва въста'нђтъ на ꙁеMли
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἀπῆλθεν ὁ βασιλεὺς εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ καὶ ἐκοιμήθη ἄδειπνος, καὶ ἐδέσματα οὐκ εἰσήνεγκαν αὐτῷ καὶ ὁ ὕπνος ἀπέστη ἀπ' αὐτοῦ. καὶ ἔκλεισεν ὁ Θεὸς τὰ στόματα τῶν λεόντων, καὶ οὐ παρηνώχλησαν τῷ Δανιήλ.
|
ја%же во'ꙁмђтся, и^ преимђтᲆ црsтво вы'шняго, и^ во'змђтъ е& до вњка, и^ до' вњка вњкъ.
|
|
19
|
19
|
|
τότε ὁ βασιλεὺς ἀνέστη τὸ πρωΐ ἐν τῷ φωτὶ καὶ ἐν σπουδῇ ἦλθεν ἐπὶ τὸν λάκκον τῶν λεόντων·
|
и^ вопраша'хъ коне'чнњ ѓ^ ѕвњри четве'ртњмъ, ја%ко бња'ше раꙁли'чь эT всего ѕвњри, и^ гръдъ и^ꙁли'ха. ꙁђ'бы е^го желњꙁни и^ но'гти е^го мњдяни, ја^ды'и и^ ѓ^тон#чева'я, ѓ^ста'нокъ же нога'ма попира'ше.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ ἐν τῷ ἐγγίζειν αὐτὸν τῷ λάκκῳ ἐβόησε φωνῇ ἰσχυρᾷ· Δανιήλ, ὁ δοῦλος τοῦ Θεοῦ τοῦ ζῶντος, ὁ Θεός σου, ᾧ σὺ λατρεύεις ἐνδελεχῶς, εἰ ἠδυνήθη ἐξελέσθαι σε ἐκ τοῦ στόματος τῶν λεόντων;
|
и^ ѓ^ десяти ро'зњхъ е^го и^же на главњ` е^го. и^ ѓ^ дрђзMњ въше'дшиM, и^ стря'сшемъ прьвыя три`. ро'гъ же то'и е^мђже ѓ%чи, и^ ё^ста` гл~юща вели'ко, и^ видњнїе е^го бо'ле прочїих#.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ εἶπε Δανιὴλ τῷ βασιλεῖ· βασιλεῦ, εἰς τοὺς αἰῶνας ζῆθι.
|
зрњхъ, и^ ро'гъ тои творя'ше рать съ ст~ыми, и^ ё^крепњ к нимъ.
|
|
22
|
22
|
|
ὁ Θεός μου ἀπέστειλε τὸν ἄγγελον αὐτοῦ, καὶ ἐνέφραξε τὰ στόματα τῶν λεόντων, καὶ οὐκ ἐλυμήναντό με, ὅτι κατέναντι αὐτοῦ εὐθύτης εὑρέθη ἐμοί· καὶ ἐνώπιον δέ σου, βασιλεῦ, παράπτωμα οὐκ ἐποίησα.
|
до'н#деже прїидетъ ве'тхїи дн~ьми, и сDђ дасть ст~ымъ вы'шняго. и^ вре'мя приспњ`, и^ црsтво прїяша ст~їи.
|
|
23
|
23
|
|
τότε ὁ βασιλεὺς πολὺ ἠγαθύνθη ἐπ' αὐτῷ, καὶ τὸν Δανιὴλ εἶπεν ἀνενέγκαι ἐκ τοῦ λάκκου. καὶ ἀνηνέχθη Δανιὴλ ἐκ τοῦ λάκκου, καὶ πᾶσα διαφθορὰ οὐχ εὑρέθη ἐν αὐτῷ, ὅτι ἐπίστευσεν ἐν τῷ Θεῷ αὐτοῦ.
|
и^ рече, ѕвњръ четве'ртыи, црsтво четве'ртое е^сть на ꙁемли`, е^же преспњ'етъ вс^я црsтва, и^ поја%сть вс^ю зе'млю, и^ попере'тъ ю& и^ посњчеT ю&.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς, καὶ ἠγάγοσαν τοὺς ἄνδρας τοὺς διαβαλόντας τὸν Δανιήλ, καὶ εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων ἐνεβλήθησαν, αὐτοὶ καὶ οἱ υἱοὶ αὐτῶν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν· καὶ οὐκ ἔφθασαν εἰς τὸ ἔδαφος τοῦ λάκκου, ἕως οὗ ἐκυρίευσαν αὐτῶν οἱ λέοντες καὶ πάντα τὰ ὀστᾶ αὐτῶν ἐλέπτυναν. -
|
И$ десять же ро'гъ е^мђ, десять цр~ь въста'нетъ. и^ по нихъ въста'нет# дрђгїи, и^же преспњ'етъ ѕло'бами вс^я и^же прежде е^го, и^ три` цр~я смири'тъ.
|
|
25
|
25
|
|
Τότε Δαρεῖος ὁ βασιλεὺς ἔγραψε πᾶσι τοῖς λαοῖς, φυλαῖς, γλώσσαις, τοῖς οἰκοῦσιν ἐν πάσῃ τῇ γῇ· εἰρήνη ὑμῖν πληθυνθείη·
|
и^ словеса` къ вы'шнемђ съгл~етъ, и^ ст~ыя вы'шняго смириT и^ помы'слитъ премњнити времена` и^ зако'нъ. и^ дасться в рђкђ е^го до вре'мене и^ вре'менђ, и^ полъ вре'мене.
|
|
26
|
26
|
|
ἐκ προσώπου μου ἐτέθη δόγμα τοῦτο ἐν πάσῃ ἀρχῇ τῆς βασιλείας μου εἶναι τρέμοντας καὶ φοβουμένους ἀπὸ προσώπου τοῦ Θεοῦ Δανιήλ, ὅτι αὐτός ἐστι Θεὸς ζῶν καὶ μένων εἰς τοὺς αἰῶνας, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται, καὶ ἡ κυριεία αὐτοῦ ἕως τέλους·
|
и^ сђ'дище ся'детъ, и^ вла'сть е^го преставятъ, ја%ко потреби'ти и^ погђби'ти до конца`.
|
|
27
|
27
|
|
ἀντιλαμβάνεται καὶ ρύεται καὶ ποιεῖ σημεῖα καὶ τέρατα ἐν τῷ οὐρανῷ καὶ ἐπὶ τῆς γῆς, ὅστις ἐξείλατο τὸν Δανιὴλ ἐκ χειρὸς τῶν λεόντων.
|
црsтво же и^ влаs и^ вели'чество црsтва и^же поD всњмъ нб~семъ, дасться ст~ымъ вы'шняh. црsтво же е^го, црsтво вњчное. и^ вс^я вла'сти томђ рабо'тати начнђтъ и^ послђшати”
|
|
28
|
28
|
|
καὶ Δανιὴλ κατηύθυνεν ἐν τῇ βασιλείᾳ Δαρείου καὶ ἐν τῇ βασιλείᾳ Κύρου τοῦ Πέρσου.
|
до ꙁдњ` сконча'нїе словеси” А$ꙁъ данїилъ, на долꙁњ ра'ꙁђми мои` смђща'хђ мя, и^ ѓꙁречь моя` премњни'ся на мн^њ, и гл~ъ въ срDцы мое^мъ снабдXњ”
|
|
Κεφάλαιο 8
|
Глvа, и~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΝ ἔτει πρώτῳ Βαλτάσαρ βασιλέως Χαλδαίων Δανιὴλ ἐνύπνιον εἶδε, καὶ αἱ ὁράσεις τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κοίτης αὐτοῦ, καὶ τὸ ἐνύπνιον αὐτοῦ ἔγραψεν·
|
Видњнїе, џ~” Въ лњто тре'тїе црsтва валтасара цр~я, видњнїе ја%ви'ся мн^њ, а^ꙁъ данїилᲆ поја%вльшемся мн^њ прежDе.
|
|
2
|
2
|
|
ἐγὼ Δανιὴλ ἐθεώρουν ἐν ὁράματί μου τῆς νυκτὸς καὶ ἰδοὺ οἱ τέσσαρες ἄνεμοι τοῦ οὐρανοῦ προσέβαλον εἰς τὴν θάλασσαν τὴν μεγάλην.
|
и^ бњ'хъ в сђсои сва'ри јаже еs въ странњ е^ламъстњ. и^ ви'дњхъ въ видњнїи а^ки бњ'хъ на ё^ва'лњ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ τέσσαρα θηρία μεγάλα ἀνέβαινον ἐκ τῆς θαλάσσης διαφέροντα ἀλλήλων.
|
и^ въздви'гъ ѓ'чи свои, и^ ви'дњхъ. и^ с^е ѓ^ве'нъ е^ді'нъ стоя на ё^ва'лњ томђ же дв^а ро'га, ро'га же высо'ка, е^ді'нъ же вы'шнїи и^же въсхожда'ше послᲇжде.
|
|
4
|
4
|
|
τὸ πρῶτον ὡσεὶ λέαινα, καὶ πτερὰ αὐτῇ ὡσεὶ ἀετοῦ· ἐθεώρουν ἕως οὗ ἐξετίλη τὰ πτερὰ αὐτῆς, καὶ ἐξῄρθη ἀπὸ τῆς γῆς καὶ ἐπὶ ποδῶν ἀνθρώπου ἐστάθη, καὶ καρδία ἀνθρώπου ἐδόθη αὐτῇ.
|
и^ ви'дњхъ ѓ^ве'нъ бђдђщь по' морю, и^ на сњверъ, и^ на ю'гъ, и^ на восто'ченъ. и^ вс^и ѕвњрїе не станTђ преD нимъ, и^ не бња'ше и^збавля'юща и^ꙁ рђки е^го. и^ сътвори по во'ли свое'и и^ воꙁвели'чися.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἰδοὺ θηρίον δεύτερον ὅμοιον ἄρκῳ, καὶ εἰς μέρος ἓν ἐστάθη, καὶ τρεῖς πλευραὶ ἐν τῷ στόματι αὐτῆς ἀναμέσον τῶν ὀδόντων αὐτῆς, καὶ οὕτως ἔλεγον αὐτῇ· ἀνάστηθι, φάγε σάρκας πολλάς.
|
а%з же бњхъ смыш#ляя” И$ с^е коꙁе'лъ козїи и^дя'ше эT восто'къ на лице всея` земля, и^ не бњ` прикаса'яся земли`. и^ коꙁлђ` томђ` рогᲆ види'мъ междђ ѓ^чи'ма е^го.
|
|
6
|
6
|
|
ὀπίσω τούτου ἐθεώρουν καὶ ἰδοὺ θηρίον ἕτερον ὡσεὶ πάρδαλις, καὶ αὐτῇ πτερὰ τέσσαρα πετεινοῦ ὑπεράνω αὐτῆς, καὶ τέσσαρες κεφαλαὶ τῷ θηρίῳ, καὶ ἐξουσία ἐδόθη αὐτῇ.
|
и^ прїиде до ѓ%вна и^мђщаго рога` е^гоже ви'дњхъ стоа'ща на ё^валњ, и^ тече` к немђ`, предо мно'ю, въ си'лњ крњпости е^го.
|
|
7
|
7
|
|
ὀπίσω τούτου ἐθεώρουν καὶ ἰδοὺ θηρίον τέταρτον φοβερὸν καὶ ἔκθαμβον καὶ ἰσχυρὸν περισσῶς, καὶ οἱ ὀδόντες αὐτοῦ σιδηροῖ μεγάλοι, ἐσθίον καὶ λεπτῦνον καὶ τὰ ἐπίλοιπα τοῖς ποσὶν αὐτοῦ συνεπάτει, καὶ αὐτὸ διάφορον περισσῶς παρὰ πάντα τὰ θηρία τὰ ἔμπροσθεν αὐτοῦ, καὶ κέρατα δέκα αὐτῷ.
|
и^ ви'дњхъ и& доходя'щь до ѓ^вна` и^ раꙁгнњвася к немђ, и^ пораꙁи ѓ^вна`, и^ съкрђши ѓ%ба ро'га е^го, и^ попра и&, и^ не бња'ше и^же
|
|
8
|
8
|
|
προσενόουν τοῖς κέρασιν αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ κέρας ἕτερον μικρὸν ἀνέβη ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ τρία κέρατα τῶν ἔμπροσθεν αὐτοῦ ἐξερριζώθη ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ, καὶ ἰδοὺ ὀφθαλμοὶ ὡσεὶ ὀφθαλμοὶ ἀνθρώπου ἐν τῷ κέρατι τούτῳ καὶ στόμα λαλοῦν μεγάλα.
|
и& и^ꙁба'витъ. козелъ же коꙁїи воꙁвели'чися. и^ внегда` раскрепњ съкрђшися ро'гъ е^го вели'кїи, и^ въꙁы'идоша дрђзїи четы'ре ро'зи поD нимъ, по четы'рехъ вњтрехъ нбsныхъ.
|
|
9
|
9
|
|
ἐθεώρουν ἕως ὅτου οἱ θρόνοι ἐτέθησαν, καὶ παλαιὸς ἡμερῶν ἐκάθητο, καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιών, καὶ ἡ θρὶξ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ὡσεὶ ἔριον καθαρόν, ὁ θρόνος αὐτοῦ φλὸξ πυρός, οἱ τροχοὶ αὐτοῦ πῦρ φλέγον·
|
и^ эT е^ді'наго ихъ възыиде ро'гъ е^ді'нъ крњпокъ. и возвели'чися и^ꙁли'ха кᲆ ю'гђ, и^ къ восᲄо'кђ, и^ къ за'падђ.
|
|
10
|
10
|
|
ποταμὸς πυρὸς εἷλκεν ἔμπροσθεν αὐτοῦ· χίλιαι χιλιάδες ἐλειτούργουν αὐτῷ, καὶ μύριαι μυριάδες παρειστήκεισαν αὐτῷ· κριτήριον ἐκάθισε, καὶ βίβλοι ἠνεῴχθησαν.
|
и^ възвели'чися до си'лы нбsныя, и^ паде` на' землю эT си'лы и^ эT ѕвњздъ, и^ попра я&.
|
|
11
|
11
|
|
ἐθεώρουν τότε ἀπὸ φωνῆς τῶν λόγων τῶν μεγάλων, ὧν τὸ κέρας ἐκεῖνο ἐλάλει, ἕως οὗ ἀνῃρέθη τὸ θηρίον καὶ ἀπώλετο, καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ἐδόθη εἰς καῦσιν πυρός.
|
и^ до'ндеже а^рхїстрати'гъ и^зба'витъ плњн#ники. того ради и^ тре'ба смяте'ся. и^ быs и^ поспњся е^мђ. и^ ст~ое ѓ^пђстњ'ет#.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ τῶν λοιπῶν θηρίων μετεστάθη ἡ ἀρχή, καὶ μακρότης ζωῆς ἐδόθη αὐτοῖς ἕως καιροῦ καὶ καιροῦ.
|
и^ да'сться на тре'бђ грњхъ. и^ повръжеся пра'вда на' землю, и^ сътвори` и^ поспњся е^мђ”
|
|
13
|
13
|
|
ἐθεώρουν ἐν ὁράματι τῆς νυκτὸς καὶ ἰδοὺ μετὰ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ ὡς υἱὸς ἀνθρώπου ἐρχόμενος ἦν καὶ ἕως τοῦ παλαιοῦ τῶν ἡμερῶν ἔφθασε καὶ ἐνώπιον αὐτοῦ προσηνέχθη.
|
И$ слы'шахъ е^ді'наh ст~го гл~юща, и^ рече е^ді'нъ ст~ыи џеlмонїи гл~ющђ е^мђ. и^ доколᲇ видњнїе ста'нетъ и тре'ба ѓ^тя'тая, и^ грXњ ѓ^пђстњнїя дан#ныи, и^ ст~ое и^ си'ла попереTся.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ αὐτῷ ἐδόθη ἡ ἀρχὴ καὶ ἡ τιμὴ καὶ ἡ βασιλεία, καὶ πάντες οἱ λαοί, φυλαί, γλῶσσαι αὐτῷ δουλεύσουσιν· ἡ ἐξουσία αὐτοῦ ἐξουσία αἰώνιος, ἥτις οὐ παρελεύσεται, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ οὐ διαφθαρήσεται. -
|
и^ рече е^мђ, до' вечера и^ ё'тра, дн~ъ ты'сящи, и^ с~. и^ ѓ^чи'стиTся ст~ое”
|
|
15
|
15
|
|
῎Εφριξε τὸ πνεῦμά μου ἐν τῇ ἕξει μου, ἐγὼ Δανιήλ, καὶ αἱ ὁράσεις τῆς κεφαλῆς μου ἐτάρασσόν με.
|
И$ бы'сть внегда` ви'дњхъ а%зъ данїи'лъ видњнїе, и^ прошахъ смышленїа. и^ с^е ста` предо мно'ю а^ки ѓ%бразъ мђжескь.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ προσῆλθον ἑνὶ τῶν ἑστηκότων καὶ τὴν ἀκρίβειαν ἐζήτουν παρ' αὐτοῦ μαθεῖν περὶ πάντων τούτων, καὶ εἶπέ μοι τὴν ἀκρίβειαν καὶ τὴν σύγκρισιν τῶν λόγων ἐγνώρισέ μοι·
|
и^ слы'шахъ гла'сᲆ мђжескь средњ ё^валъ. и^ приꙁва`, и^ рече, гаврїи^ле скажи видњнїе ѓ%номђ.
|
|
17
|
17
|
|
ταῦτα τὰ θηρία τὰ μεγάλα τὰ τέσσαρα, τέσσαρες βασιλεῖαι ἀναστήσονται ἐπὶ τῆς γῆς,
|
и^ прїиде, и^ ста` дръжася стоа'нїа мое^го. и^ е^гда` прїиде, ё^жасоXся и^ падохъ ни'ць на ꙁемли`. и^ рече къ мнњ`, раꙁђмњи сн~е чл~чь, е^ще` б^о до го'да сконча'нїе видњнїю.
|
|
18
|
18
|
|
αἳ ἀρθήσονται· καὶ παραλήψονται τὴν βασιλείαν ἅγιοι ῾Υψίστου καὶ καθέξουσιν αὐτὴν ἕως αἰῶνος τῶν αἰώνων.
|
и^ е^гда` гл~аше со мно'ю, падохъ ни'ць на земли`. и^ прикоснђся мнњ, и^ поста'ви м^я на но'гђ мое'ю, и^ рече,
|
|
19
|
19
|
|
καὶ ἐζήτουν ἀκριβῶς περὶ τοῦ θηρίου τοῦ τετάρτου, ὅτι ἦν διαφέρον παρὰ πᾶν θηρίον, φοβερὸν περισσῶς, οἱ ὀδόντες αὐτοῦ σιδηροῖ καὶ ὄνυχες αὐτοῦ χαλκοῖ. ἐσθίον καὶ λεπτῦνον καὶ τὰ ἐπίλοιπα τοῖς ποσὶν αὐτοῦ συνεπάτει·
|
с^е а^ꙁъ въꙁвњ'стђю тебњ бы'шащая послњди гнњвная сн~омъ людїи твои^хъ, ја%ко в го'дъ сконча'нїю пребыва'етъ.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ περὶ τῶν κεράτων αὐτοῦ τῶν δέκα τῶν ἐν τῇ κεφαλῇ αὐτοῦ καὶ τοῦ ἑτέρου τοῦ ἀναβάντος καὶ ἐκτινάξαντος τῶν προτέρων τρία, κέρας ἐκεῖνο, ᾧ οἱ ὀφθαλμοὶ καὶ στόμα λαλοῦν μεγάλα καὶ ἡ ὅρασις αὐτοῦ μείζων τῶν λοιπῶν.
|
ѓ%веn и^же видњ и^мђщь рога, цр~ь е^сть миDскь и^ прьскь.
|
|
21
|
21
|
|
ἐθεώρουν καὶ τὸ κέρας ἐκεῖνο ἐποίει πόλεμον μετὰ τῶν ἁγίων καὶ ἴσχυσε πρὸς αὐτούς,
|
а^ козелъ коꙁїи, цр~ь е%л#лин#скь е^сть. ро'гъ же вели'кїи и^же междђ ѓ^чи'ма е^го, т^о е^сть цр~ь пр'ьвыи.
|
|
22
|
22
|
|
ἕως οὗ ἦλθεν ὁ παλαιὸς ἡμερῶν καὶ τὸ κρίμα ἔδωκεν ἁγίοις ῾Υψίστου, καὶ ὁ καιρὸς ἔφθασε καὶ τὴν βασιλείαν κατέσχον οἱ ἅγιοι.
|
семђ же съкрђшившђся е^же ста'ша четы'ре ро'ꙁи поD ниM. четыре црsтва вᲆста'нђтъ эT страны` е^го, не въ крњпости же е^го.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ εἶπε· τὸ θηρίον τὸ τέταρτον, βασιλεία τετάρτη ἔσται ἐν τῇ γῇ, ἥτις ὑπερέξει πάσας τὰς βασιλείας καὶ καταφάγεται πᾶσαν τὴν γῆν καὶ συμπατήσει αὐτὴν καὶ κατακόψει.
|
и^ послњди цр~ьства е^мђ скон#чавающимся грњхоM и^хъ. вᲆста'нетъ цр~ь беꙁъсра'мныM лицемъ, раꙁђмњя гада'нїя,
|
|
24
|
24
|
|
καὶ τὰ δέκα κέρατα αὐτοῦ, δέκα βασιλεῖς ἀναστήσονται, καὶ ὀπίσω αὐτῶν ἀναστήσεται ἕτερος, ὃς ὑπεροίσει κακοῖς πάντας τοὺς ἔμπροσθεν, καὶ τρεῖς βασιλεῖς ταπεινώσει·
|
и^ дръжавна крњпость е^го, не въ крњпостиy е^го. и^ ё^пра'витъ, и^ сътворитъ, и^ расы'плет# крњпкїя, и^ лю'ди ст~ы,
|
|
25
|
25
|
|
καὶ λόγους πρὸς τὸν ῞Υψιστον λαλήσει καὶ τοὺς ἁγίους ῾Υψίστου παλαιώσει καὶ ὑπονοήσει τοῦ ἀλλοιῶσαι καιροὺς καὶ νόμον. καὶ δοθήσεται ἐν χειρὶ αὐτοῦ ἕως καιροῦ καὶ καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ.
|
и^ ја^ремъ жаже'ля е^го и^спра'витъ, лђка в# рђцњ е^го. и^ въ срDцы свое^м# въꙁвели'чится, и^ лђ'ками расы'плетъ мно'ги ја%же возмо'жеT прельстити. и^ на пагђбђ мно'гомъ вᲆста'нетъ, и^ а^ки ли'ца рђкою съкрђши'тᲆ.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ τὸ κριτήριον καθίσει καὶ τὴν ἀρχὴν μεταστήσουσι τοῦ ἀφανίσαι καὶ τοῦ ἀπολέσαι ἕως τέλους.
|
и^ видњнїе ё^трины и^ вечера, речен#наго, и^стин#но е^сть. ты' же знамена'и видњнїе, ја^ко въ дн~и мно'ги е^сть”
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ἡ βασιλεία καὶ ἡ ἐξουσία καὶ ἡ μεγαλωσύνη τῶν βασιλέων τῶν ὑποκάτω παντὸς τοῦ οὐρανοῦ ἐδόθη ἁγίοις ῾Υψίστου, καὶ ἡ βασιλεία αὐτοῦ βασιλεία αἰώνιος, καὶ πᾶσαι αἱ ἀρχαὶ αὐτῷ δουλεύσουσι καὶ ὑπακούσονται.
|
А/з же данїи'лъ ё^спохъ, и% крьж#деваX до дн~їи мно'гъ. и^ вᲆстахъ, и^ творяхъ дњлеса цр~я. и^ почюждахся видњнїю, и^ не бњ'аше разђмњва'ющаго”
|
|
28
|
|
|
ἕως ὧδε τὸ πέρας τοῦ λόγου. ἐγὼ Δανιήλ, οἱ διαλογισμοί μου ἐπὶ πολὺ συνετάρασσόν με, καὶ ἡ μορφή μου ἠλλοιώθη ἐπ' ἐμοί, καὶ τὸ ρῆμα ἐν τῇ καρδίᾳ μου διετήρησα.
|
|
|
Κεφάλαιο 9
|
Глvа, џ~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΝ ἔτει τρίτῳ τῆς βασιλείας Βαλτάσαρ τοῦ βασιλέως ὅρασις ὤφθη πρός με, ἐγὼ Δανιήλ, μετὰ τὴν ὀφθεῖσάν μοι τὴν ἀρχήν.
|
Въ прьвое лњто да'рїя сн~а сљ=и'рова эT племени мид#ска и^же црsтвова` въ црsтвњ хаlде'истњ”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ ἤμην ἐν Σούσοις τῇ βάρει, ἥ ἐστιν ἐν χώρᾳ Αἰλὰμ καὶ εἶδον ἐν ὁράματι καὶ ἤμην ἐπὶ τοῦ Οὐβὰλ
|
Въ лњто е^дїно црsтва е^го, а^ꙁъ данїи'лъ раꙁђмњхъ въ кни'гахъ число` лњтъ е^же быs сло'во гн~е къ і^еремїи прoркђ, на скончанїе ѓ^пђстњнїя і^ерsлимля се'дмьдеся'тъ лњтъ.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον· καὶ ἰδοὺ κριὸς εἷς ἑστηκὼς πρὸ τοῦ Οὐβάλ. καὶ αὐτῷ κέρατα ὑψηλά, καὶ τὸ ἓν ὑψηλότερον τοῦ ἑτέρου, καὶ τὸ ὑψηλὸν ἀνέβαινεν ἐπ' ἐσχάτων.
|
и^ да'хъ лице` свое къ г~ђ б~ђ, ја%ко възыскати моли'твы и^ проше'нїя съ а^лка'нїемъ, и^ въ врњтищи и^ пе'пелњ.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ εἶδον τὸν κριὸν κερατίζοντα κατὰ θάλασσαν καὶ βορρᾶν καὶ νότον, καὶ πάντα τὰ θηρία οὐ στήσεται ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενος ἐκ χειρὸς αὐτοῦ, καὶ ἐποίησε κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ καὶ ἐμεγαλύνθη.
|
и^ моли'хся къ г~ђ б~ђ мое^мђ, і^ и^сповњдахся е^мђ, и^ рњхъ” Ги~ б~е вели'кїи и чю'дныи, и^ снабдњвая'й завњтъ ᲄвои и^ млsть твою любя'щимъ т^я, и^ снабдя'щимᲆ за'повњди твоя.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐγὼ ἤμην συνίων καὶ ἰδοὺ τράγος αἰγῶν ἤρχετο ἀπὸ λιβὸς ἐπὶ πρόσωπον πάσης τῆς γῆς καὶ οὐκ ἦν ἁπτόμενος τῆς γῆς, καὶ τῷ τράγῳ κέρας θεωρητὸν ἀναμέσον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ.
|
съгрњши'хомъ, и^ беꙁаконова'хомъ, нечествова'хомъ, и^ склони'хомся эT ꙁа'повњдеи твои^хъ, и^ эT сђдовъ твои^хъ.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ ἦλθεν ἕως τοῦ κριοῦ τοῦ τά κέρατα ἔχοντος, οὗ εἶδον, ἑστῶτος ἐνώπιον τοῦ Οὐβὰλ καὶ ἔδραμε πρὸς αὐτὸν ἐν ὁρμῇ τῆς ἰσχύος αὐτοῦ.
|
и^ не послђшахомъ ра'бъ твои^хъ прoркъ, и^же гл~аша въ и^мя` твое къ цр~емъ на'шимъ, и^ къ кня'земъ на'шимъ, и^ эTц~емъ на'шим#, и^ всњмъ лю'демъ земля`.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἶδον αὐτὸν φθάνοντα ἕως τοῦ κριοῦ, καὶ ἐξηγριάνθη πρὸς αὐτὸν καὶ ἔπαισε τὸν κριὸν καὶ συνέτριψεν ἀμφότερα τὰ κέρατα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἦν ἰσχὺς τῷ κριῷ τοῦ στῆναι ἐνώπιον αὐτοῦ· καὶ ἔρριψεν αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν καὶ συνεπάτησεν αὐτόν, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐξαιρούμενος τὸν κριὸν ἐκ χειρὸς αὐτοῦ.
|
тебњ г~и пра'вда, на'м же стыдњнїе лицђ` ја%ко и^ дн~ь сїи мђжђ і^ё'динђ. и^ живђщиM въ і^ерsлимњ, и^ всемђ і^и^л~ю, бли'жниM и^ да'лнимъ въ все'и ꙁемли`, и^дњже я& е^си раꙁсњ'ялъ та'мо въ эTврьже'нихᲆ и^хъ, и^м#же ся эTврьгоша
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ὁ τράγος τῶν αἰγῶν ἐμεγαλύνθη ἕως σφόδρα, καὶ ἐν τῷ ἰσχῦσαι αὐτὸν συνετρίβη τὸ κέρας αὐτοῦ τὸ μέγα, καὶ ἀνέβη ἕτερα κέρατα τέσσαρα ὑποκάτω αὐτοῦ εἰς τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τοῦ οὐρανοῦ.
|
тебе г~и” намъ стыдњнїе лицђ`, и^ цр~емъ на'шимъ, и^ княѕемъ нашимъ, и^ эTц~емъ на'шимъ и^же съгрњши'хом# тебњ”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἐκ τοῦ ἑνὸς αὐτῶν ἐξῆλθε κέρας ἓν ἰσχυρὸν καὶ ἐμεγαλύνθη περισσῶς πρὸς τὸν νότον καὶ πρὸς τὴν ἀνατολὴν καὶ πρὸς τὴν δύναμιν·
|
ГђE же б~ђ нашемђ щедроты` и^ ѓ^цыще'нїя, ја%ко эTстђпи'хом# эT г~а.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἐμεγαλύνθη ἕως τῆς δυνάμεως τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἔπεσεν ἐπὶ τὴν γῆν ἀπὸ τῆς δυνάμεως τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἀπὸ τῶν ἄστρων, καὶ συνεπάτησαν αὐτά,
|
и^ не послђшахомъ гласа г~а б~а на'шего ходи'ти въ ꙁако'нњ е^го, и^же дасть преD лицемъ на'шимъ въ рђкђ ра'бъ е^го прoркъ.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἕως οὗ ὁ ἀρχιστράτηγος ρύσεται τὴν αἰχμαλωσίαν, καὶ δι' αὐτὸν θυσία ἐταράχθη, καὶ ἐγενήθη καὶ κατευοδώθη αὐτῷ, καὶ τὸ ἅγιον ἐρημωθήσεται·
|
и^ весь і^и^л~ь престђпи` ꙁако'нъ твои, и^ склони'ся е^же не послђшати гла'са твое^го. и^ прїиде на' ны кля'тва, и^ ꙁакля'тїе в#пи'саное въ ꙁако'нњ мољ=сїѓвњ ра'ба бж~їя, ја%ко съгрњшихомъ е^мђ.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἐδόθη ἐπὶ τὴν θυσίαν ἁμαρτία, καὶ ἐρρίφη χαμαὶ ἡ δικαιοσύνη, καὶ ἐποίησε καὶ εὐοδώθη.
|
и^ ё^стави` словеса` своя` ја%же гл~а на ны, и^ на сђдїя на'ша и^же сђди'ша на'мъ, и^ навести` на' ны ѕло'бы вели'ки ја^цњ'х же не было поD всњмъ нб~семъ, по всемђ бывшемђ въ і^ерsлимњ.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ἤκουσα ἑνὸς ἁγίου λαλοῦντος, καὶ εἶπεν εἷς ἅγιος τῷ φελμουνὶ τῷ λαλοῦντι· ἕως πότε ἡ ὅρασις στήσεται, ἡ θυσία ἡ ἀρθεῖσα καὶ ἡ ἁμαρτία ἐρημώσεως ἡ δοθεῖσα, καὶ τὸ ἅγιον καὶ ἡ δύναμις συμπατηθήσεται;
|
ја%коже е^сть в#пи'сано въ зако'нњ мољ=сїѓвњ, вс^е ѕло` приведе на' ны. и^ не помоли'хомся лицђ` г~а б~а на'шего, эTвратитися эT непра'вдъ на'шихъ, и^ ја%ко смы'слити въ все'и и%стиннњ твое'и г~и.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ· ἕως ἐσπέρας καὶ πρωΐ ἡμέραι δισχίλιαι καὶ τριακόσιαι, καὶ καθαρισθήσεται τὸ ἅγιον. -
|
и^ ё^бђди'ся г~ь б~ъ на ѕло'бђ на'шђ, и^ наведе на' ны. ја%ко праведенъ г~ь б~ъ на'шъ въ всемъ дњя'нїи е^го е^же сътвори`, и^ не послђшахоM гласа е^го”
|
|
15
|
15
|
|
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἰδεῖν με, ἐγὼ Δανιήλ, τὴν ὅρασιν καὶ ἐζήτουν σύνεσιν, καὶ ἰδοὺ ἔστη ἐνώπιον ἐμοῦ ὡς ὅρασις ἀνδρός.
|
И$ н~нњ г~и б~е наш#, и^же и^зведе` лю'ди своа эT зеMля` е^гљ=пеTски рђко'ю крњп#кою, и^ съᲄвори` себњ само'мђ ја%ко и^ дн~ь сїи. съгрњши'хомъ, и^ беꙁако'нновахомъ
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἤκουσα φωνὴν ἀνδρὸς ἀναμέσον τοῦ Οὐβάλ, καὶ ἐκάλεσε καὶ εἶπε· Γαβριήλ, συνέτισον ἐκεῖνον τὴν ὅρασιν.
|
г~и всњмъ помилованїемъ твоим#. да ся эTврати'тъ ја%рость твоя эT гра'да твое^го і^ерsлима, и^ эT горы` ст~ыя твое%я. ја%ко съгрњши'хом# непра'вдами и^ беꙁако'нїемъ эTц~ь на'шихъ, и^ гра'дъ твои и^ лю'дїе твои` въ ё^кори'ꙁнђ бы'ша въ всњхъ ѓ'крsт#ныX насъ.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ ἦλθε καὶ ἔστη ἐχόμενος τῆς στάσεώς μου, καὶ ἐν τῷ ἐλθεῖν αὐτὸν ἐθαμβήθην, καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου, καὶ εἶπε πρός με· σύνες, υἱὲ ἀνθρώπου· ἔτι γὰρ εἰς καιροῦ πέρας ἡ ὅρασις.
|
и^ н~нњ г~и б~е нашъ ё^слы'ши мл~твђ раба твое^го и^ проше'нїе е^го. и^ ја^ви` лице` свое на ѓ^сщ~енїе твое` ѓ^пђстњвшее себе ра'ди г~и.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ ἐν τῷ λαλεῖν αὐτὸν μετ' ἐμοῦ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἥψατό μου καὶ ἔστησέ με ἐπὶ πόδας
|
приклони` г~и б~е мои слXђ твои, и^ ё^слы'ши. эTврьзи ѓ%чи твои` и^ ви'ждь потребле'нїе на'ше, и^ гра'да твое^го в не'мже прозва'ся и'мя твое. ја%ко не на'шими пра'вдами м^ы ё^пова'ю^ще ѓ^чища'емъ ни щедроᲄою на'шею преD тобо'ю, н^о къ щедрота'мъ твоиM мно'гимъ г~и. щедротами
|
|
19
|
19
|
|
καὶ εἶπεν· ἰδοὺ ἐγὼ γνωρίζω σοι τὰ ἐσόμενα ἐπ' ἐσχάτων τῆς ὀργῆς· ἔτι γὰρ εἰς καιροῦ πέρας ἡ ὅρασις.
|
ё^слы'ши г~и, ѓ^цысти г~и, вон#ми` г~и, и^ сътвори`. и^ не премедли` тебе ра'ди б~е мои, ја%ко и'мя ᲄвое призва'ся в лю'деX твои^хъ и^ въ градњ твое^мъ.
|
|
20
|
20
|
|
ὁ κριός, ὃν εἶδες, ὁ ἔχων τὰ κέρατα βασιλεὺς Μήδων καὶ Περσῶν.
|
е^щеy м^и гл~ющђ и^ моля'щђ, і^ и^сповњда'ю^щђ грњхи` своя, и^ грњхи` людїи свои^хъ і^и^л~я, и^ припадающђ м^и преD гм~ъ бм~ъ мои^мъ, ѓ^ горњ` ст~њи е^го”
|
|
21
|
21
|
|
ὁ τράγος τῶν αἰγῶν βασιλεὺς ῾Ελλήνων· καὶ τὸ κέρας τὸ μέγα, ὃ ἦν ἀναμέσον τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ, αὐτός ἐστιν ὁ βασιλεὺς ὁ πρῶτος.
|
І$ е^ще гл~ющђ м^и в# моли'твњ, и^ с^е мђжъ гаврїилъ е^гоже ви'дњхъ въ видњнїи мое^мъ в нача'лњ парящA и^ прикоснђся мн^њ а^ки в ча'съ тре'бы вече'рняя.
|
|
22
|
22
|
|
καὶ τοῦ συντριβέντος, οὗ ἔστησαν τέσσαρα κέρατα ὑποκάτω, τέσσαρες βασιλεῖς ἐκ τοῦ ἔθνους αὐτοῦ ἀναστήσονται καὶ οὐκ ἐν τῇ ἰσχύϊ αὐτοῦ.
|
и^ накаꙁа' мя, и^ гл~а къ мнњ`. и^ рече, данїиле, нн~њ и^зыидо'хъ ё^стро'ити тебњ ра'ꙁђмъ.
|
|
23
|
23
|
|
καὶ ἐπ' ἐσχάτων τῆς βασιλείας αὐτῶν, πληρουμένων τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν, ἀναστήσεται βασιλεὺς ἀναιδὴς προσώπῳ καὶ συνίων προβλήματα.
|
в нача'ло мл~твы ᲄвоея и^ꙁы'иде сло'во, и^ а'ꙁъ прїидоX съвњсти'ти тебњ, ја%коже мђжъ помышле'нїи е^си т^ы” Размы'сли же въ словеси, и^ раꙁђмњ'и въ ја^вле'нїи.
|
|
24
|
24
|
|
καὶ κραταιὰ ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ καὶ θαυμαστὰ διαφθερεῖ καὶ κατευθυνεῖ καὶ ποιήσει καὶ διαφθερεῖ ἰσχυροὺς καὶ λαὸν ἅγιον.
|
о~ сеDми'нъ съкрати'шася ѓ^ лю'дехъ твои^хъ и^ ѓ^ гра'дњ твоеM ст~њмъ, до'н#деже ѓ^бет#ша'етъ съгрњше'нїе, и^ скон#ча'ется грњ'хъ, и^ ꙁнамена'ются грњси, и^ ѓ^цыстяTся непра'вды. и^ приведе'тся пра'вда вњчная, и^ ꙁнамена'ется видњ'нїе пррoкъ. и^ пома'жется ст~ыи ст~ыX.
|
|
25
|
25
|
|
καὶ ὁ ζυγὸς τοῦ κλοιοῦ αὐτοῦ κατευθυνεῖ· δόλος ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ ἐν καρδίᾳ αὐτοῦ μεγαλυνθήσεται καὶ δόλῳ διαφθερεῖ πολλοὺς καὶ ἐπὶ ἀπωλείας πολλῶν στήσεται καὶ ὡς ὠὰ χειρὶ συντρίψει.
|
и^ ё^вњ'си и^ разђмњ'еши, эT и^схо'да словеси ја%ко эTвњща'ти и^ ја%ко съгради'ти і^ерsлі'мъ, до х~а сᲄарњ'ишины, сеDми'нъ сеDмь, и^ сеDми'нъ ћ~, и^ в~. и^ въꙁврати'тся и^ съградится широ'цњ и^ ꙁабра'ла і^ и^стощаTся лњта.
|
|
26
|
26
|
|
καὶ ἡ ὅρασις τῆς ἑσπέρας καὶ τῆς πρωΐας τῆς ρηθείσης ἀληθής ἐστι· καὶ σὺ σφράγισον τὴν ὅρασιν, ὅτι εἰς ἡμέρας πολλάς.
|
и^ по сеDминахъ ћ~ и^ в~, потребиTся пома'ꙁанїе и^ сђ'дъ. граD же и^ ст~ое расы'плется съ старњ'ишиною грядђщимъ. и^ потребя'тся а^ки в# потопњ, и^ до кон#ца ра'ти съкраще'нњ. и^ раз#блажи'тъ завњтъ мно'ꙁњмъ сеDмина е^ді'на. по'л# же сеDмины и^ ста'витъ тре'бники и^ тре'бђ. и^ кри'лђ эT потребле'нїя и^ до скон#ча'нїя и^ пот#ща'нїя в#чини'тъ на поги'бель.
|
|
27
|
27
|
|
καὶ ἐγὼ Δανιὴλ ἐκοιμήθην καὶ ἐμαλακίσθην ἡμέρας καὶ ἀνέστην καὶ ἐποίουν τὰ ἔργα τοῦ βασιλέως· καὶ ἐθαύμαζον τὴν ὅρασιν, καὶ οὐκ ἦν ὁ συνίων.
|
и^ раꙁ#блажи'тъ ꙁавњтъ мно'ꙁњмъ сеDмина е^ді'на. в по'л# же сеDмины эTи^меTся тре'ба, и^ възлїя'нїе на ст~ыи храM. ѓ^мръꙁњ'нїе и^ ѓ^пђстњ'нїе и^ до скоnча'нїа го'дђ, скон#ча'нїе да'сться на ѓ^пђстњ'нїе”
|
|
Κεφάλαιο 10
|
Глvа, і~”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΝ τῷ πρώτῳ ἔτει Δαρείου τοῦ υἱοῦ ᾿Ασουήρου ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῶν Μήδων, ὃς ἐβασίλευσεν ἐπὶ βασιλείαν Χαλδαίων,
|
В лњто пе'рвое кљ=рово цр~я прьска, сло'во ја%ви'ся данїи'лђ, е^мђже проꙁва'ся и^мя валᲄаса'ръ. и^стин#но же сло'во, и^ си'ла вели'ка, и^ ра'ꙁђмъ да'сться е^мђ въ ја^вле'нїе”
|
|
2
|
2
|
|
ἐν ἔτει ἑνὶ τῆς βασιλείας αὐτοῦ ἐγὼ Δανιὴλ συνῆκα ἐν ταῖς βίβλοις τὸν ἀριθμὸν τῶν ἐτῶν, ὃς ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρὸς ῾Ιερεμίαν τὸν προφήτην εἰς συμπλήρωσιν ἐρημώσεως ῾Ιερουσαλήμ, ἑβδομήκοντα ἔτη.
|
В т^ы дн~и а^зъ данїи'лъ бXњ желњя тр^и сеDми'ны дн~ьныхъ,
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἔδωκα τὸ πρόσωπόν μου πρὸς Κύριον τὸν Θεὸν τοῦ ἐκζητῆσαι προσευχὴν καὶ δεήσεις ἐν νηστείαις καὶ σάκκῳ καὶ σποδῷ·
|
хлњ'ба помы'слена не ја^доX, и^ мя'со и^ вино не вни'де въ ё^ста` моа, и^ ма'стїю не пома'зах#ся, до три сеDми'нъ дн~ьныX.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ προσευξάμην πρὸς Κύριον τὸν Θεόν μου καὶ ἐξωμολογησάμην καὶ εἶπα· Κύριε ὁ Θεὸς ὁ μέγας καὶ θαυμαστός, ὁ φυλάσσων τὴν διαθήκην σου καὶ τὸ ἔλεός σου τοῖς ἀγαπῶσί σε καὶ τοῖς φυλάσσουσι τὰς ἐντολάς σου,
|
въ дн~ь е~і, а~ мsца, а^зъ бњ'хъ бли'ꙁъ рњки` вели'кїя с^и е^сть е^деке'ль.
|
|
5
|
5
|
|
ἡμάρτομεν, ἠδικήσαμεν, ἠνομήσαμεν καὶ ἀπέστημεν καὶ ἐξεκλίναμεν ἀπὸ τῶν ἐντολῶν σου καὶ ἀπὸ τῶν κριμάτων σου.
|
и^ въꙁDвиго'хъ ѓ^чи свои и^ ви'дњхъ. и^ с^е мђж'ъ ѓ^блъче'нъ въ багряни'цђ, и^ чресла е^го препоја%сани ꙁла'томъ свњтломъ,
|
|
6
|
6
|
|
καὶ οὐκ εἰσηκούσαμεν τῶν δούλων σου τῶν προφητῶν, οἳ ἐλάλουν ἐν τῷ ὀνόματί σου πρὸς τοὺς βασιλεῖς ἡμῶν καὶ ἄρχοντας ἡμῶν καὶ πατέρας ἡμῶν, καὶ πρὸς πάντα τὸν λαὸν τῆς γῆς.
|
тњ'ло же е^го а^ки џарси'съ, лице же е^го а^ки ѓ^зречь мо'лнїя, ѓ%чи же е^го а^ки свњща ѓ%гнены. и^ мы'шцы е^го и^ го'лени а^ки ѓ^ꙁреq мњ'ди блиска'ющася. глаs же словеs е^го а^ки глаs наро'да.
|
|
7
|
7
|
|
σοὶ Κύριε ἡ δικαιοσύνη, καὶ ἡμῖν ἡ αἰσχύνη τοῦ προσώπου ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη, ἀνδρὶ ᾿Ιούδα καὶ τοῖς ἐνοικοῦσιν ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ παντὶ ᾿Ισραήλ, τοῖς ἐγγὺς καὶ τοῖς μακρὰν ἐν πάσῃ τῇ γῇ, οὗ διέσπειρας αὐτοὺς ἐκεῖ, ἐν ἀθεσίᾳ αὐτῶν, ᾗ ἠθέτησαν.
|
и^ ви'дњхъ а^ꙁъ е^ді'нъ данїи'лъ. а^ мђ'жи и^же со мно'ю не ви'дњша ја%вле'нїя, н^о ё%жасть вели'ка паде на ни'хъ, и^ эTбњгнђша въ стра'сњ.
|
|
8
|
8
|
|
ἐν σοὶ Κύριέ ἐστιν ἡμῶν ἡ δικαιοσύνη καὶ ἡμῖν ἡ αἰσχύνη τοῦ προσώπου καὶ τοῖς βασιλεῦσιν ἡμῶν καὶ τοῖς ἄρχουσιν ἡμῶν καὶ τοῖς πατράσιν ἡμῶν, οἵτινες ἡμάρτομέν σοι.
|
а^з# же ѓ^ста'хъ е^ді'нᲆ, и^ ви'дњхъ ја^вле'нїе вели'кое с^е. и^ не ѓ^ста` въ мнњ крњ'пость, и^ сла'ва моя ѓ^брати'ся въ расыпанїе, и^ не ё^держа'хъ крњ'пости.
|
|
9
|
9
|
|
Κυρίῳ τῷ Θεῷ ἡμῶν οἱ οἰκτιρμοὶ καὶ οἱ ἱλασμοί, ὅτι ἀπέστημεν
|
и^ слы'шахъ глаs словесе е^го, и^ внегда` слы'шахъ бњхъ преклоненъ, лице же мое на земли`.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ οὐκ εἰσηκούσαμεν τῆς φωνῆς Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν πορεύεσθαι ἐν τοῖς νόμοις αὐτοῦ, οἷς ἔδωκε κατὰ πρόσωπον ἡμῶν ἐν χερσὶ τῶν δούλων αὐτοῦ τῶν προφητῶν.
|
и^ с^е рђка прикаса'ющеся мнњ, и^ въста'ви м^я на колњ'нњ мои, и^ на стопы рђ'кђ мое^ю”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ πᾶς ᾿Ισραὴλ παρέβησαν τὸν νόμον σου καὶ ἐξέκλιναν τοῦ μὴ ἀκοῦσαι τῆς φωνῆς σου, καὶ ἐπῆλθεν ἐφ' ἡμᾶς ἡ κατάρα καὶ ὁ ὅρκος ὁ γεγραμμένος ἐν νόμῳ Μωυσέως δούλου τοῦ Θεοῦ, ὅτι ἡμάρτομεν αὐτῷ.
|
И$ рече къ мнњ, данїи'ле мђ'жђ помышле'нїи, раꙁђмњ'и вᲆ словесњхъ сиX ја%же а^ꙁъ гл~ю к тебњ, и^ ста'ни на стоа'нїи свое^мᲆ, ја%ко нн~њ посла'нъ е^смь к тебњ. и^ е^гда` съгл~а сло'во с^е къ мнњ`, въстаX съ трђсоM.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ ἔστησε τοὺς λόγους αὐτοῦ, οὓς ἐλάλησεν ἐφ' ἡμᾶς καὶ ἐπὶ τοὺς κριτὰς ἡμῶν, οἳ ἔκρινον ἡμᾶς, ἐπαγαγεῖν ἐφ' ἡμᾶς κακὰ μεγάλα, οἷα οὐ γέγονεν ὑποκάτω παντὸς τοῦ οὐρανοῦ κατὰ τὰ γενόμενα ἐν ῾Ιερουσαλήμ.
|
и^ рече къ мнњ, не бо'ися данїи'ле, ја%ко эT перваго дн~е вон#же пода'сть срDце свое ја%ко раꙁђмњти, и^ трђди'тися предо мно'ю бм~ъ твои^мъ, ё^слышашася словеса твоя`, а^ꙁ# же прїидо'хъ въ словесе'хъ твои^хъ”
|
|
13
|
13
|
|
καθὼς γέγραπται ἐν τῷ νόμῳ Μωυσῆ, πάντα τὰ κακὰ ταῦτα ἦλθεν ἐφ' ἡμᾶς, καὶ οὐκ ἐδεήθημεν τοῦ προσώπου Κυρίου τοῦ Θεοῦ ἡμῶν ἀποστρέψαι ἀπὸ τῶν ἀδικιῶν ἡμῶν καὶ τοῦ συνιέναι ἐν πάσῃ ἀληθείᾳ σου.
|
Кн~ѕь же црsтва прьска стоя'ше проти'вђ мнњ двадесяти и^ е^ді'нᲆ дн~ь. и^ с^е михаи^лъ е^ді'нъ эT старњ'ишинъ прьвыхъ прїиде помощи` мнњ, и^ того ѓ^ста'вихᲆ съ кн~ѕи црsтва прьска.
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἐγρηγόρησε Κύριος καὶ ἐπήγαγεν αὐτὰ ἐφ' ἡμᾶς, ὅτι δίκαιος Κύριος ὁ Θεὸς ἡμῶν ἐπὶ πᾶσαν τὴν ποίησιν αὐτοῦ, ἣν ἐποίησε, καὶ οὐκ εἰσηκούσαμεν τῆς φωνῆς αὐτοῦ.
|
и^ прїидоX скаꙁа'ти тебњ е^же сря'щеTся лю'демъ твои^мъ в# послDњняя дн~и, ја^ко с^е видњ'нїе въ дн~и.
|
|
15
|
15
|
|
καὶ νῦν, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὃς ἐξήγαγες τὸν λαόν σου ἐκ γῆς Αἰγύπτου ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐποίησας σεαυτῷ ὄνομα ὡς ἡ ἡμέρα αὕτη, ἡμάρτομεν, ἠνομήσαμεν.
|
и^ внегда же гл~а съ мно'ю по словесе'мъ симъ, даX лице свое на' ꙁемлю и^ преклони'хся.
|
|
16
|
16
|
|
Κύριε, ἐν πάσῃ ἐλεημοσύνῃ σου ἀποστραφήτω δὴ ὁ θυμός σου καὶ ἡ ὀργή σου ἀπὸ τῆς πόλεώς σου ῾Ιερουσαλὴμ ὄρους ἁγίου σου, ὅτι ἡμάρτομεν, καὶ ἐν ταῖς ἀδικίαις ἡμῶν καὶ τῶν πατέρων ἡμῶν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ὁ λαός σου εἰς ὀνειδισμὸν ἐγένετο ἐν πᾶσι τοῖς περικύκλῳ ἡμῶν.
|
и^ с^е а^ки ѓ^ꙁреq чл~ча прикосне'ся ё^стXњ мои^хъ. и^ эTверꙁо'хъ ё^ста` своя и^ гл~ахъ, и^ рњхъ къ стоящемђ предо мною. г~и въ видњ'нїи твое^мъ ѓ^брати'ся ё^тро'ба моя въ мнњ, и^ не и^мыи си'лы.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ νῦν εἰσάκουσον, Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, τῆς προσευχῆς τοῦ δούλου σου καὶ τῶν δεήσεων αὐτοῦ καὶ ἐπίφανον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὸ ἁγίασμά σου τὸ ἔρημον ἕνεκέν σου, Κύριε·
|
ка'ко воꙁмо'же ра'бъ твои гл~ати г~и съ гм~ъ симъ мои^мᲆ. аZ бо эTнемого'х#ся и^ эT нн~њ не ста'нетъ въ мнњ крњпость, си'ла б^о и^ дыха'нїе не ѓ^ста въ мнњ”
|
|
18
|
18
|
|
κλῖνον ὁ Θεός μου τὸ οὗς σου καὶ ἄκουσον· ἄνοιξον τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἰδὲ τὸν ἀφανισμὸν ἡμῶν καὶ τῆς πόλεώς σου, ἐφ' ἧς ἐπικέκληται τὸ ὄνομά σου ἐπ' αὐτῆς, ὅτι οὐκ ἐπὶ ταῖς δικαιοσύναις ἡμῶν ριπτοῦμεν τὸν οἰκτιρμὸν ἡμῶν ἐνώπιόν σου, ἀλλ' ἐπὶ τοὺς οἰκτιρμούς σου τοὺς πολλούς, Κύριε.
|
И$ приложи и^ прикосне'ся мнњ ја%ко ѓ^ꙁречь чл~ча, и^ ё^крњпи м^я,
|
|
19
|
19
|
|
εἰσάκουσον, Κύριε, ἱλάσθητι Κύριε, πρόσχες Κύριε καὶ ποίησον· μὴ χρονίσῃς ἕνεκέν σου, ὁ Θεός μου, ὅτι τὸ ὄνομά σου ἐπικέκληται ἐπὶ τὴν πόλιν σου καὶ ἐπὶ τὸν λαόν σου. -
|
и^ реq м^и, не бо'ися мђж'ђ помышле'нїи, ми'ръ тебњ. мђжа'ися и^ крњпи'ся. и^ е^гда` гл~а съ мно'ю ё^крњпи'х#ся, и^ рњ'хъ, да гл~етъ г~ь мои, ја%ко ё^крњпилъ мя е^си.
|
|
20
|
20
|
|
Καὶ ἔτι ἐμοῦ λαλοῦντος καὶ προσευχομένου καὶ ἐξαγορεύοντος τὰς ἁμαρτίας μου καὶ τὰς ἁμαρτίας τοῦ λαοῦ μου ᾿Ισραὴλ καὶ ριπτοῦντος τὸν ἔλεόν μου ἐναντίον τοῦ Κυρίου τοῦ Θεοῦ μου περὶ τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου
|
и^ реq, а^ще вњ'си почто е^смь пришеl к тебњ. и^ нн~њ въз#вращђся ја%ко бра'титися съ кн~ѕемъ прьскоM. а^з# же и^схожDахъ, кн~ѕь же е^л#лин#скь грядя'ше.
|
|
21
|
21
|
|
καὶ ἔτι ἐμοῦ λαλοῦντος ἐν τῇ προσευχῇ καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ Γαβριήλ, ὃν εἶδον ἐν τῇ ὁράσει ἐν τῇ ἀρχῇ, πετόμενος καὶ ἥψατό μου ὡσεὶ ὥραν θυσίας ἑσπερινῆς.
|
н^о да т^и совњтђ'ю въчине'ное въписа'нїе и^стин#ны. и^ нњ'сть ни е^ді'ного поDдрᲆжа'ща съ мно'ю ѓ^ семъ, н^о то'чїю миха'илᲆ кня'ѕь вашъ”
|
|
22
|
|
|
καὶ συνέτισέ με καὶ ἐλάλησε μετ' ἐμοῦ καὶ εἶπε· Δανιήλ, νῦν ἐξῆλθον συμβιβάσαι σε σύνεσιν·
|
|
|
23
|
|
|
ἐν ἀρχῇ τῆς δεήσεώς σου ἐξῆλθε λόγος, καὶ ἐγὼ ἦλθον τοῦ ἀναγγεῖλαί σοι. ὅτι ἀνὴρ ἐπιθυμιῶν εἶ σύ· καὶ ἐννοήθητι ἐν τῷ ρήματι καὶ σύνες ἐν τῇ ὀπτασίᾳ.
|
|
|
24
|
|
|
ἑβδομήκοντα ἑβδομάδες συνετμήθησαν ἐπὶ τὸν λαόν σου καὶ ἐπὶ τὴν πόλιν τὴν ἁγίαν σου τοῦ συντελεσθῆναι ἁμαρτίαν καὶ τοῦ σφραγίσαι ἁμαρτίας καὶ ἀπαλεῖψαι τὰς ἀνομίας καὶ τοῦ ἐξιλάσασθαι ἀδικίας καὶ τοῦ ἀγαγεῖν δικαιοσύνην αἰώνιον καὶ τοῦ σφραγίσαι ὅρασιν καὶ προφήτην καὶ τοῦ χρῖσαι ἅγιον ἁγίων.
|
|
|
25
|
|
|
καὶ γνώσῃ καὶ συνήσεις· ἀπὸ ἐξόδου λόγου τοῦ ἀποκριθῆναι καὶ τοῦ οἰκοδομῆσαι ῾Ιερουσαλὴμ ἕως χριστοῦ ἡγουμένου ἑβδομάδες ἑπτὰ καὶ ἑβδομάδες ἑξηκονταδύο· καὶ ἐπιστρέψει καὶ οἰκοδομηθήσεται πλατεῖα καὶ τεῖχος, καὶ ἐκκενωθήσονται οἱ καιροί.
|
|
|
26
|
|
|
καὶ μετὰ τὰς ἑβδομάδας τὰς ἑξηκονταδύο ἐξολοθρευθήσεται χρῖσμα, καὶ κρίμα οὐκ ἔστιν ἐν αὐτῷ· καὶ τὴν πόλιν καὶ τὸ ἅγιον διαφθερεῖ σὺν τῷ ἡγουμένῳ τῷ ἐρχομένῳ καὶ ἐκκοπήσονται ἐν κατακλυσμῷ, καὶ ἕως τέλους πολέμου συντετμημένου τάξει ἀφανισμοῖς.
|
|
|
27
|
|
|
καὶ δυναμώσει διαθήκην πολλοῖς, ἑβδομὰς μία· καὶ ἐν τῷ ἡμίσει τῆς ἑβδομάδος ἀρθήσεταί μου θυσία καὶ σπονδή, καὶ ἐπὶ τὸ ἱερὸν βδέλυγμα τῶν ἐρημώσεων, καὶ ἕως τῆς συντελείας καιροῦ συντέλεια δοθήσεται ἐπὶ τὴν ἐρήμωσιν.
|
|
|
Κεφάλαιο 11
|
Глvа, а~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΕΝ ἔτει τρίτῳ Κύρου βασιλέως Περσῶν λόγος ἀπεκαλύφθη τῷ Δανιήλ, οὗ τὸ ὄνομα ἐπεκλήθη Βαλτάσαρ, καὶ ἀληθινὸς ὁ λόγος, καὶ δύναμις μεγάλη καὶ σύνεσις ἐδόθη αὐτῷ ἐν τῇ ὀπτασίᾳ.
|
Аз# же въ пр'ьвое лњто кљ=рово ста'хъ въ дръжа'вђ и^ крњпость.
|
|
2
|
2
|
|
ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις ἐγὼ Δανιὴλ ἤμην πενθῶν τρεῖς ἑβδομάδας ἡμερῶν·
|
и^ прїидо'хъ да совњстђ'ю тебњ. с^е е^ще трїе цр~и въста'нђтъ въ прьсеX, четве'ртыи же раꙁбогатњетъ бога'тества вели'ка паче всњ'хъ. и^ по прїя'тїи бога'тества, въста'нетъ на вся црsтва е^л#линъ си'хъ.
|
|
3
|
3
|
|
ἄρτον ἐπιθυμιῶν οὐκ ἔφαγον, καὶ κρέας καὶ οἶνος οὐκ εἰσῆλθεν εἰς τὸ στόμα μου, καὶ ἄλειμμα οὐκ ἠλειψάμην ἕως πληρώσεως τριῶν ἑβδομάδων ἡμερῶν.
|
и^ въста'нетъ дрђгїи цр~ь си'ленъ, и^ ѓ^бладаеT вла'стїю мно'гою, и^ сътво'ритъ въ во'лю свою.
|
|
4
|
4
|
|
ἐν ἡμέρᾳ εἰκοστῇ τετάρτῃ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου, καὶ ἐγὼ ἤμην ἐχόμενα τοῦ ποταμοῦ τοῦ μεγάλου, αὐτός ἐστι Τίγρις, ᾿Εδδεκέλ,
|
и^ дон#деже стои^тъ. црsтво е^го съкрђши'тся, и^ раꙁдњлиTся на четы'ре вњтры нбsныя, и^ не на конецъ, ни въ вла'сть е^го е^ю'же съвладњ. ја%ко раꙁори'тися црsтвђ е^го, и^ дрђгїи беꙁ нихъ эTда'сться.
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ᾖρα τοὺς ὀφθαλμούς μου καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἀνὴρ εἷς ἐνδεδυμένος βαδδίν, καὶ ἡ ὀσφὺς αὐτοῦ περιεζωσμένη ἐν χρυσίῳ ᾿Ωφάζ,
|
и^ ё^крњпи'тся цр~ь ю%жныи, и^ эT кня'ѕь е^го, е^ді'нъ ё^крепњ'етъ на'нь, и^ ѓ^блада'етъ вла'стїю мно'гою, кромњ вла'сти е^го.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ τὸ σῶμα αὐτοῦ ὡσεὶ θαρσίς, καὶ τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡσεὶ ὅρασις ἀστραπῆς, καὶ οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτοῦ ὡσεὶ λαμπάδες πυρός, καὶ οἱ βραχίονες αὐτοῦ καὶ τὰ σκέλη ὡς ὅρασις χαλκοῦ στίλβοντος καὶ ἡ φωνὴ τῶν λόγων αὐτοῦ ὡς φωνὴ ὄχλου.
|
и^ по лњтехъ е^го смири'тся. и^ дщи` цр~я ю'ж#ска вни'детъ къ сњвер#скђ цр~ю, ја^коже сътвори'ти ꙁавњтъ с ни'мъ. и^ не ё^дръжитъ крњпости мы'шца, и^ не ста'нетъ племя` е^я`. и^ предасться та, и^ привед#шеи ю& и^ дњва, и^ въкрᲇпля'яи ю& въ врњменехъ.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ εἶδον ἐγὼ Δανιὴλ μόνος τὴν ὀπτασίαν, καὶ οἱ ἄνδρες οἱ μετ' ἐμοῦ οὐκ εἶδον τὴν ὀπτασίαν, ἀλλ' ἢ ἔκστασις μεγάλη ἐπέπεσεν ἐπ' αὐτούς, καὶ ἔφυγον ἐν φόβῳ.
|
и^ въста'неT эT цвњта и^ эT ко'ренїа е^я` на ё^готова'нїе е^го. и^ прїидеT въ си'лњ, и^ вни'деT въ ё^тверже'нїя цр~я сњвер#скаго, и^ сътворитъ в нихъ, и^ ё^крепњ'ет# в нихъ.
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐγὼ ὑπελείφθην μόνος, καὶ εἶδον τὴν ὀπτασίαν τὴν μεγάλην ταύτην, καὶ οὐχ ὑπελείφθη ἐν ἐμοὶ ἰσχύς, καὶ ἡ δόξα μου μετεστράφη εἰς διαφθοράν, καὶ οὐκ ἐκράτησα ἰσχύος.
|
и^ боги` и^хъ съ слїа'ньми иX, и^ вся сосђды иX похотњны и^ сребра`, съ плњн#ники принесетъ въ е^гљ=пеT. и^ то'и въста'нетъ по цр~и сњ'вер#сте”
|
|
9
|
9
|
|
καὶ ἤκουσα τὴν φωνὴν τῶν λόγων αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ ἀκοῦσαί με αὐτοῦ ἤμην κατανενυγμένος, καὶ τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν.
|
И$ вни'детъ въ црsтво цр~я ю'жнаго, и въꙁврати'тся на свою зе'млю.
|
|
10
|
10
|
|
καὶ ἰδοὺ χεὶρ ἁπτομένη μου καὶ ἤγειρέ με ἐπὶ τὰ γόνατά μου.
|
и^ сн~ове е^го съберђтъ наро'дъ си'ленъ мно'гъ. и^ вни'детъ гряды'и потопля'я, и^ мимои^детъ, и^ до крњпости е^го съни'детъ.
|
|
11
|
11
|
|
καὶ εἶπε πρός με· Δανιὴλ ἀνὴρ ἐπιθυμιῶν, σύνες ἐν τοῖς λόγοις, οἷς ἐγὼ λαλῶ πρός σε, καὶ στῆθι ἐπὶ τῇ στάσει σου, ὅτι νῦν ἀπεστάλην πρός σε. καὶ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸν πρός με τὸν λόγον τοῦτον ἀνέστην ἔντρομος.
|
и^ раꙁгнњ'ваеTся и^ то'и вра'тится съ цр~емъ сњвер#скоM и^ поста'витъ наро'дъ мно'гъ, и^ предасться в рђцњ е^го народъ.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ εἶπε πρός με· μὴ φοβοῦ, Δανιήλ, ὅτι ἀπὸ τῆς πρώτης ἡμέρας, ἧς ἔδωκας τὴν καρδίαν σου τοῦ συνεῖναι καὶ κακωθῆναι ἐναντίον Κυρίου τοῦ Θεοῦ σου, ἠκούσθησαν οἱ λόγοι σου, καὶ ἐγὼ ἦλθον ἐν τοῖς λόγοις σου.
|
и^ поймTђ наро'дъ, и^ възвесели'тся срDце е^го, и^ съдолњ'етъ т#маM, и^ не ё^крепњеT.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ ὁ ἄρχων βασιλείας Περσῶν εἱστήκει ἐξ ἐναντίας μου εἴκοσι καὶ μίαν ἡμέραν, καὶ ἰδοὺ Μιχαὴλ εἷς τῶν ἀρχόντων τῶν πρώτων ἦλθε βοηθῆσαί μοι, καὶ αὐτὸν κατέλιπον ἐκεῖ μετὰ τοῦ ἄρχοντος βασιλείας Περσῶν,
|
и^ възврати'тся цр~ь сњ'вер#скїи и^ эTведетъ наро'дъ мно'гъ, и^ на кон#цы лTњ прїидетъ гряды'и вхо'домъ си'лою вели'кою и^ съ и^мњ'нїемъ вели'комъ”
|
|
14
|
14
|
|
καὶ ἦλθον συνετίσαι σε ὅσα ἀπαντήσεται τῷ λαῷ σου ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν, ὅτι ἔτι ἡ ὅρασις εἰς ἡμέρας. -
|
И$ в# та` лњта мно'ѕи въста'нђтъ на цр~я ю'ж#ска. и^ сн~ове расы'пателе людїи твои^хъ въꙁдви'гнђтся ја^ко поста'вити видњнїе, и^ эTнемогTђся.
|
|
15
|
15
|
|
Καὶ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸν μετ' ἐμοῦ κατὰ τοὺς λόγους τούτους ἔδωκα τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὴν γῆν καὶ κατενύγην.
|
и^ вни'детъ цр~ь сњ'вер#скїи, и^ пролњеT къ прьсти, и прїимеT гра'ды тве'рды. мы'шцы же цр~я сњвер#ска не ста'нет#. и^ въста'нђтъ и^ꙁбо'рнїи е^го, и^ не бђдетъ крњпости ја%коже ста'ти.
|
|
16
|
16
|
|
καὶ ἰδοὺ ὡς ὁμοίωσις υἱοῦ ἀνθρώπου ἥψατο τῶν χειλέων μου· καὶ ἤνοιξα τὸ στόμα μου καὶ ἐλάλησα καὶ εἶπα πρὸς τὸν ἑστῶτα ἐναντίον μου· Κύριε, ἐν τῇ ὀπτασίᾳ σου ἐστράφη τὰ ἐντός μου ἐν ἐμοί, καὶ οὐκ ἔσχον ἰσχύν·
|
и^ сътворитъ входя'и к не'мђ по во'ли свое'и, и^ нњсть стоя'щаго преD лицеM е^го. и^ ста'нетъ на ꙁемли` гавеи'рь, и^ съвръши'тся в рђцњ е^го.
|
|
17
|
17
|
|
καὶ πῶς δυνήσεται ὁ παῖς σου, Κύριε, λαλῆσαι μετὰ τοῦ Κυρίου μου τούτου; καὶ ἐγὼ ἀπὸ τοῦ νῦν οὐ στήσεται ἐν ἐμοὶ ἰσχύς, καὶ πνεῦμα οὐχ ὑπελείφθη ἐν ἐμοί.
|
и^ вчи'ниT лице` свое вни'ти всея си'лы црsтва свое^го, и^ пра'вᲇ вс^е сᲆтво'ритъ с ниM. и^ дще'ре женњ дасть е^мђ бы'ти с нею, и^ не томђ бђ'детъ, н^и пребђдетъ ё^ него.
|
|
18
|
18
|
|
καὶ προσέθετο καὶ ἥψατό μου ὡς ὅρασις ἀνθρώπου καὶ ἐνίσχυσέ με
|
и^ възврати'тъ лице` свое въ ѓстровы, и^ по'имет# мно'ги, и^ пога'ситъ кня'ѕя ё^кори'зна е^го. ѓ^ба'че ё^кори'ꙁна е^го въꙁврати'тся е^мђ.
|
|
19
|
19
|
|
καὶ εἶπέ μοι· μὴ φοβοῦ ἀνὴρ ἐπιθυμιῶν, εἰρήνη σοι· ἀνδρίζου καὶ ἴσχυε. καὶ ἐν τῷ λαλῆσαι αὐτὸν μετ' ἐμοῦ ἴσχυσα καὶ εἶπα· λαλείτω ὁ Κύριός μου, ὅτι ἐνίσχυσάς με.
|
и^ ѓ^брати'тъ лице` свое въ крњпость ꙁемля` свое'я, и^ эTнемо'жеTся и^ паде'тся, и^ не ѓ^бря'щется.
|
|
20
|
20
|
|
καὶ εἶπεν· εἰ οἶδας, ἱνατί ἦλθον πρός σε; καὶ νῦν ἐπιστρέψω τοῦ πολεμῆσαι μετὰ τοῦ ἄρχοντος Περσῶν· καὶ ἐγὼ ἐξεπορευόμην, καὶ ὁ ἄρχων τῶν ῾Ελλήνων ἤρχετο,
|
и^ въста'нетъ эT ко'ренїя е^го црsтво на ё^готова'нїе е^го, преводя и^ творя сла'вђ црsтва. и^ в т^ы дн~и съкрђшится и^ не в личесњхъ ни въ ра'ти.
|
|
21
|
21
|
|
ἀλλ' ἢ ἀναγγελῶ σοι τὸ ἐντεταγμένον ἐν γραφῇ ἀληθείας, καὶ οὐκ ἔστιν εἷς ἀντεχόμενος μετ' ἐμοῦ περὶ τούτων, ἀλλ' ἢ Μιχαὴλ ὁ ἄρχων ὑμῶν.
|
и^ ста'нетъ въ ё^готова'нїи е^го похђли'ся, и^ не да'ша на'нь сла'вы црsтва. и^ прїидетъ съ ѓ^би'лїемъ, и^ съдолњеT црsтвђ ле'стьми.
|
|
Κεφάλαιο 12
|
Глvа, в~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐγὼ ἐν ἔτει πρώτῳ Κύρου ἔστην εἰς κράτος καὶ ἰσχύν.
|
И в то'и го'дъ въста'нетъ михаи'лъ кня'ѕь вели'кїи, стояй ё^ сн~ов# людїи ᲄвоиX. и^ бђдетъ гоD скорбњ'нїя ја%коy нњсть было` такова`, и^ быs стра'сть на ꙁемли` града того. и^ в ᲄо врᲇмя сп~сђтся лю'дїе твои` вс^и, и^ ѓ^брњты'ися впи'санъ въ кни'ги.
|
|
2
|
2
|
|
καὶ νῦν ἀλήθειαν ἀναγγελῶ σοι· ἰδοὺ ἔτι τρεῖς βασιλεῖς ἀναστήσονται ἐν τῇ Περσίδι, καὶ ὁ τέταρτος πλουτήσει πλοῦτον μέγαν παρὰ πάντας· καὶ μετὰ τὸ κρατῆσαι αὐτὸν τοῦ πλούτου αὐτοῦ ἐπαναστήσεται πάσαις βασιλείαις ῾Ελλήνων.
|
и^ мно'ѕи спя'щеи и^хъ въ зе'мльнњи прьсти въста'нђтъ. сїи въ жи'знь вњчнђю, а^ ѓ^ни` въ ё^кори'ꙁнђ и^ въ стыдњ'нїе вњчное”
|
|
3
|
3
|
|
καὶ ἀναστήσεται βασιλεὺς δυνατὸς καὶ κυριεύσει κυριείας πολλῆς καὶ ποιήσει κατὰ τό θέλημα αὐτοῦ.
|
и^ смыслившеи просвњтя'тся а^ки свњтъ твердњлныи. и^ эT правди'выхъ мно'гихъ а^ки ѕвњзды въ вњки, и^ е^ще`.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ ὡς ἂν στῇ, ἡ βασιλεία αὐτοῦ συντριβήσεται, καὶ διαιρεθήσεται εἰς τοὺς τέσσαρας ἀνέμους τοῦ οὐρανοῦ καὶ οὐκ εἰς τὰ ἔσχατα αὐτοῦ, οὐδὲ κατὰ τὴν κυριείαν αὐτοῦ, ἣν ἐκυρίευσεν· ὅτι ἐκτιλήσεται ἡ βασιλεία αὐτοῦ καὶ ἑτέροις ἐκτὸς τούτων.
|
тыy данїи'ле загради словеса`, и^ зна'менаи кни'ги до вре'мене скоnча'нїя. дон#деже наё^ча'тся мно'ѕи, и^ ё^мно'жится видњ'нїе”
|
|
5
|
5
|
|
καὶ ἐνισχύσει ὁ βασιλεὺς τοῦ νότου· καὶ εἷς τῶν ἀρχόντων αὐτοῦ ἐνισχύσει ἐπ' αὐτὸν καὶ κυριεύσει κυριείαν πολλὴν ἐπ' ἐξουσίας αὐτοῦ.
|
И$ ви'дњхъ а^ꙁъ данїилъ, и^ с^е дв^а дрђга'я стоя'сте е^ді'нъ ѓ^ сю'ю странђ` ё'стїя рњцњ, а^ дрђгїи ѓ^бонђ странђ`.
|
|
6
|
6
|
|
καὶ μετὰ τὰ ἔτη αὐτοῦ συμμειγήσονται, καὶ θυγάτηρ βασιλέως τοῦ νότου εἰσελεύσεται πρὸς βασιλέα τοῦ βορρᾶ τοῦ ποιῆσαι συνθήκας μετ' αὐτοῦ· καὶ οὐ κρατήσει ἰσχύος βραχίονος, καὶ οὐ στήσεται τὸ σπέρμα αὐτοῦ, καὶ παραδοθήσεται αὐτὴ καὶ οἱ φέροντες αὐτὴν καὶ ἡ νεᾶνις καὶ ὁ κατισχύων αὐτὴν ἐν τοῖς καιροῖς.
|
и^ рњхъ къ мђжђ ѓ^блъче'номђ въ багряницђ, и^же бя'ше врьхђ воды` рњчныя, доко'лњ скон#ча'нїе ја%же нарече чюдеса`.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ στήσεται ἐκ τοῦ ἄνθους τῆς ρίζης αὐτῆς τῆς ἑτοιμασίας αὐτοῦ καὶ ἥξει πρὸς τὴν δύναμιν καὶ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ὑποστηρίγματα τοῦ βασιλέως τοῦ βορρᾶ καὶ ποιήσει ἐν αὐτοῖς καὶ κατισχύσει.
|
и^ слы'шахᲆ эT мђжа ѓ^блᲆче'наго вᲆ багряни'цђ, и^же бя'хђ врьхђ воды` рњчны'я, и^ въздви'же десницђ свою на' нб~о, и^ кля'ся в# живђщей въ вњки, ја%ко въ вре'мя и^ въ времене, и^ в поl вре'мене. и^ е^гда сконча'ется расы'панїе рђки людїи ѓ^сщ~енъ, и^ ё^вњ'дятъ с^е вс^и.
|
|
8
|
8
|
|
καί γε τοὺς θεοὺς αὐτῶν μετὰ τῶν χωνευτῶν αὐτῶν, πᾶν σκεῦος ἐπιθυμητὸν αὐτῶν ἀργυρίου καὶ χρυσίου, μετὰ αἰχμαλωσίας οἴσει εἰς Αἴγυπτον· καὶ αὐτὸς στήσεται ὑπὲρ βασιλέα τοῦ βορρᾶ.
|
а^ꙁ же слы'шахъ, и^ не раꙁђмњхъ. и^ рњх#, г~и что послњдняя сихъ.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἰσελεύσεται εἰς τὴν βασιλείαν τοῦ βασιλέως τοῦ νότου, καὶ ἀναστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ.
|
и^ рече, ходи` данїиле, ја%ко загражде'на словеса` и^ знаменана до вре'мене сконча'наго”
|
|
10
|
10
|
|
καὶ οἱ υἱοὶ αὐτοῦ συνάξουσιν ὄχλον δυνάμεων πολλῶν, καὶ ἐλεύσεται ἐρχόμενος καὶ κατακλύζων· καὶ παρελεύσεται καὶ καθίεται καὶ συμπροσπλακήσεται ἕως τῆς ἰσχύος αὐτοῦ.
|
дон#деже и^щетђтся и^ ѓ^бњля'тся, и^ раꙁгоря'тся мно'ѕи и^ ѓ^ст~ятся. и^ събезаконђюT беꙁакон#ницы, и^ не раꙁђмњ'ютъ вс^и нечести'вїи, н^о ё'мнїи раꙁђмњюT”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἀγριανθήσεται βασιλεὺς τοῦ νότου καὶ ἐξελεύσεται καὶ πολεμήσει μετὰ τοῦ βασιλέως τοῦ βορρᾶ· καὶ στήσει ὄχλον πολύν, καὶ παραδοθήσεται ὁ ὄχλος ἐν χειρὶ αὐτοῦ·
|
эT времене же премененђ ё^чаще'нїя, дн~ᲆ а~ с~ч.
|
|
12
|
12
|
|
καὶ λήψεται τὸν ὄχλον, καὶ ὑψωθήσεται ἡ καρδία αὐτοῦ, καὶ καταβαλεῖ μυριάδας καὶ οὐ κατισχύσει.
|
бл~женъ тръпля'и и^ постигїи въ дн~и Wа~ тл~е.
|
|
13
|
13
|
|
καί ἐπιστρέψει ὁ βασιλεὺς τοῦ βορρᾶ καὶ ἄξει ὄχλον πολὺν ὑπὲρ τὸν πρότερον καὶ εἰς τὸ τέλος τῶν καιρῶν ἐνιαυτῶν ἐπελεύσεται εἰσόδια ἐν δυνάμει μεγάλῃ καὶ ἐν ὑπάρξει πολλῇ.
|
ты' же и^ди` почива'и, е^ще б^о дн~їе въ и^сполне'нїе сконча'нїю и^ почїеши, и^ въста'неши въ прича'стїе свое въ сконча'нїе дн~ъ.
|
|
14
|
|
|
καὶ ἐν τοῖς καιροῖς ἐκείνοις πολλοὶ ἐπαναστήσονται ἐπὶ βασιλέα τοῦ νότου· καὶ οἱ υἱοὶ τῶν λοιμῶν τοῦ λαοῦ σου ἐπαρθήσονται τοῦ στῆσαι ὅρασιν καὶ ἀσθενήσουσι.
|
|
|
15
|
|
|
καὶ εἰσελεύσεται βασιλεὺς τοῦ βορρᾶ καὶ ἐκχεεῖ πρόσχωμα καὶ συλλήψεται πόλεις ὀχυράς, καὶ οἱ βραχίονες τοῦ βασιλέως τοῦ νότου οὐ στήσονται, καὶ ἀναστήσονται οἱ ἐκλεκτοὶ αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔσται ἰσχὺς τοῦ στῆναι.
|
|
|
16
|
|
|
καὶ ποιήσει ὁ εἰσπορευόμενος πρὸς αὐτὸν κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ἑστὼς κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ· καὶ στήσεται ἐν τῇ γῇ τοῦ Σαβεί, καὶ συντελεσθήσεται ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ.
|
|
|
17
|
|
|
καὶ τάξει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰσελθεῖν ἐν ἰσχύϊ πάσης τῆς βασιλείας αὐτοῦ καὶ εὐθεῖα πάντα μετ' αὐτοῦ ποιήσει· καὶ θυγατέρα τῶν γυναικῶν δώσει αὐτῷ τοῦ διαφθεῖραι αὐτήν, καὶ οὐ μὴ παραμείνῃ καὶ οὐκ αὐτῷ ἔσται.
|
|
|
18
|
|
|
καὶ ἐπιστρέψει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰς τὰς νήσους καὶ συλλήψεται πολλὰς καὶ καταπαύσει ἄρχοντας ὀνειδισμοῦ αὐτῶν, πλὴν ὀνειδισμὸς αὐτοῦ ἐπιστρέψει αὐτῷ.
|
|
|
19
|
|
|
καὶ ἐπιστρέψει τὸ πρόσωπον αὐτοῦ εἰς τὴν ἰσχὺν τῆς γῆς αὐτοῦ καί ἀσθενήσει καὶ πεσεῖται καὶ οὐχ εὑρεθήσεται.
|
|
|
20
|
|
|
καὶ ἀναστήσεται ἐκ τῆς ρίζης αὐτοῦ φυτὸν τῆς βασιλείας ἐπὶ τὴν ἑτοιμασίαν αὐτοῦ παραβιβάζων, πράσσων δόξαν βασιλείας καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις συντριβήσεται καὶ οὐκ ἐν ποσώποις οὐδὲ ἐν πολέμῳ.
|
|
|
21
|
|
|
στήσεται ἐπὶ τὴν ἑτοιμασίαν αὐτοῦ· ἐξουδενώθη, καὶ οὐκ ἔδωκαν ἐπ' αὐτὸν δόξαν βασιλείας· καὶ ἥξει ἐν εὐθηνίᾳ καὶ κατισχύσει βασιλείας ἐν ὀλισθήμασι.
|
|
|
22
|
|
|
καὶ βραχίονες τοῦ κατακλύζοντος κατακλυσθήσονται ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ συντριβήσονται, καὶ ἡγούμενος διαθήκης
|
|
|
23
|
|
|
καὶ ἀπὸ τῶν συναναμείξεων πρὸς αὐτὸν ποιήσει δόλον καὶ ἀναβήσεται καὶ ὑπερισχύσει αὐτοῦ ἐν ὀλίγῳ ἔθνει.
|
|
|
24
|
|
|
καὶ ἐν εὐθηνίᾳ καὶ ἐν πίοσι χώραις ἥξει καὶ ποιήσει ἃ οὐκ ἐποίησαν οἱ πατέρες αὐτοῦ καὶ πατέρες τῶν πατέρων αὐτοῦ· προνομὴν καὶ σκῦλα καὶ ὕπαρξιν αὐτοῖς διασκορπιεῖ καὶ ἐπ' Αἴγυπτον λογιεῖται λογισμοὺς αὐτοῦ καὶ ἕως καιροῦ.
|
|
|
25
|
|
|
καὶ ἐξεγερθήσεται ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ ἐπὶ βασιλέα τοῦ νότου ἐν δυνάμει μεγάλῃ, καὶ ὁ βασιλεὺς τοῦ νότου συνάψει πόλεμον ἐν δυνάμει μεγάλῃ καὶ ἰσχυρᾷ σφόδρα· καὶ οὐ στήσονται, ὅτι λογιοῦνται ἐπ' αὐτὸν λογισμούς·
|
|
|
26
|
|
|
καὶ φάγονται τὰ δέοντα αὐτοῦ καὶ συντρίψουσιν αὐτόν, καὶ δυνάμεις κατακλύσει, καὶ πεσοῦνται τραυματίαι πολλοί.
|
|
|
27
|
|
|
καὶ ἀμφότεροι οἱ βασιλεῖς, αἱ καρδίαι αὐτῶν εἰς πονηρίαν, καὶ ἐπὶ τραπέζῃ μιᾷ ψευδῆ λαλήσουσι, καὶ οὐ κατευθυνεῖ, ὅτι ἔτι πέρασις καιρῶν.
|
|
|
28
|
|
|
καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ ἐν ὑπάρξει πολλῇ, καὶ ἡ καρδία αὐτοῦ ἐπὶ διαθήκην ἁγίαν, καὶ ποιήσει καὶ ἐπιστρέψει εἰς τὴν γῆν αὐτοῦ.
|
|
|
29
|
|
|
εἰς τὸν καιρὸν ἐπιστρέψει καὶ ἥξει ἐν τῷ νότῳ, καὶ οὐκ ἔσται ὡς ἡ πρώτη καὶ ὡς ἡ ἐσχάτη.
|
|
|
30
|
|
|
καὶ εἰσελεύσονται ἐν αὐτῷ οἱ ἐκπορευόμενοι Κίτιοι, καὶ ταπεινωθήσεται· καὶ ἐπιστρέψει καὶ θυμωθήσεται ἐπὶ διαθήκην ἁγίαν· καὶ ποιήσει καὶ ἐπιστρέψει καὶ συνήσει ἐπὶ τοὺς καταλιπόντας διαθήκην ἁγίαν.
|
|
|
31
|
|
|
καὶ σπέρματα ἐξ αὐτοῦ ἀναστήσονται καὶ βεβηλώσουσι τὸ ἁγίασμα τῆς δυναστείας καὶ μεταστήσουσι τὸν ἐνδελεχισμὸν καὶ δώσουσι βδέλυγμα ἠφανισμένων.
|
|
|
32
|
|
|
καὶ οἱ ἀνομοῦντες διαθήκην ἐπάξουσιν ἐν ὀλισθήμασι, καὶ λαὸς γινώσκοντες Θεὸν αὐτοῦ κατισχύσουσι καὶ ποιήσουσι.
|
|
|
33
|
|
|
καὶ οἱ συνετοὶ τοῦ λαοῦ συνήσουσιν εἰς πολλά· καὶ ἀσθενήσουσιν ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν φλογὶ καὶ ἐν αἰχμαλωσίᾳ καὶ ἐν διαρπαγῇ ἡμερῶν.
|
|
|
34
|
|
|
καὶ ἐν τῷ ἀσθενῆσαι αὐτοὺς βοηθηθήσονται βοήθειαν μικράν, καὶ προστεθήσονται πρὸς αὐτοὺς πολλοὶ ἐν ὀλισθήμασι.
|
|
|
35
|
|
|
καὶ ἀπὸ τῶν συνιέντων ἀσθενήσουσι τοῦ πυρῶσαι αὐτοὺς καὶ τοῦ ἐκλέξασθαι καὶ τοῦ ἀποκαλυφθῆναι ἕως καιροῦ πέρας, ὅτι ἔτι εἰς καιρόν.
|
|
|
36
|
|
|
καὶ ποιήσει κατὰ τὸ θέλημα αὐτοῦ καὶ ὁ βασιλεὺς ὑψωθήσεται καὶ μεγαλυνθήσεται ἐπὶ πάντα θεὸν καὶ λαλήσει ὑπέρογκα καὶ κατευθυνεῖ, μέχρις οὗ συντελεσθῇ ἡ ὀργή, εἰς γὰρ συντέλειαν γίνεται.
|
|
|
37
|
|
|
καὶ ἐπὶ πάντας θεοὺς τῶν πατέρων αὐτοῦ οὐ συνήσει καὶ ἐπὶ ἐπιθυμίαν γυναικῶν καὶ ἐπὶ πᾶν θεὸν οὐ συνήσει, ὅτι ἐπὶ πάντας μεγαλυνθήσεται·
|
|
|
38
|
|
|
καὶ θεὸν μαωζεὶν ἐπὶ τόπου αὐτοῦ δοξάσει καὶ θεόν, ὃν οὐκ ἔγνωσαν οἱ πατέρες αὐτοῦ, δοξάσει ἐν χρυσῷ καὶ ἀργύρῳ καὶ λίθῳ τιμίῳ καὶ ἐν ἐπιθυμήμασι.
|
|
|
39
|
|
|
καὶ ποιήσει τοῖς ὀχυρώμασι τῶν καταφυγῶν μετὰ θεοῦ ἀλλοτρίου καὶ πληθυνεῖ δόξαν καὶ ὑποτάξει αὐτοῖς πολλοὺς καὶ γῆν διελεῖ ἐν δώροις.
|
|
|
40
|
|
|
καὶ ἐν καιροῦ πέρατι συγκερατισθήσεται μετὰ τοῦ βασιλέως τοῦ νότου, καὶ συναχθήσεται ἐπ' αὐτὸν βασιλεὺς τοῦ βορρᾶ ἐν ἅρμασι καὶ ἐν ἱππεῦσι καὶ ἐν ναυσὶ πολλαῖς καὶ εἰσελεύσονται εἰς τὴν γῆν καὶ συντρίψει καὶ παρελεύσεται.
|
|
|
41
|
|
|
καὶ εἰσελεύσεται εἰς τὴν γῆν τοῦ σαβεί, καὶ πολλοὶ ἀσθενήσουσι· καὶ οὗτοι διασωθήσονται ἐκ χειρὸς αὐτοῦ, ᾿Εδὼμ καὶ Μωάβ, καὶ ἀρχὴ υἱῶν ᾿Αμμών.
|
|
|
42
|
|
|
καὶ ἐκτενεῖ τὴν χεῖρα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ γῆ Αἰγύπτου οὐκ ἔσται εἰς σωτηρίαν.
|
|
|
43
|
|
|
καὶ κυριεύσει ἐν τοῖς ἀποκρύφοις τοῦ χρυσοῦ καὶ τοῦ ἀργύρου καὶ ἐν πᾶσιν ἐπιθυμητοῖς Αἰγύπτου καὶ Λιβύων καὶ Αἰθιόπων ἐν τοῖς ὀχυρώμασιν αὐτῶν.
|
|
|
44
|
|
|
καὶ ἀκοαὶ καὶ σπουδαὶ ταράξουσιν αὐτὸν ἐξ ἀνατολῶν καὶ ἀπὸ βορρᾶ, καὶ ἥξει ἐν θυμῷ πολλῷ τοῦ ἀφανίσαι καὶ τοῦ ἀναθεματίσαι πολλοὺς
|
|
|
45
|
|
|
καὶ πήξει τὴν σκηνὴν αὐτοῦ ἐφαδανῶ ἀναμέσον τῶν θαλασσῶν, εἰς ὄρος σαβεὶ ἅγιον· καὶ ἥξει ἕως μέρους αὐτοῦ, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ρυόμενος αὐτόν.
|
|
|
Κεφάλαιο 13
|
Глvа, г~і”
|
|
1
|
1
|
|
ΚΑΙ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ ἀναστήσεται Μιχαὴλ ὁ ἄρχων ὁ μέγας, ὁ ἑστηκὼς ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου· καὶ ἔσται καιρὸς θλίψεως, θλῖψις οἵα οὐ γέγονεν ἀφ' οὗ γεγένηται ἔθνος ἐν τῇ γῇ ἕως τοῦ καιροῦ ἐκείνου· καὶ ἐν τῷ καιρῷ ἐκείνῳ σωθήσεται ὁ λαός σου, πᾶς ὁ γεγραμμένος ἐν τῇ βίβλῳ·
|
Цр~ь же а^стљ=агиs приложи'ся кᲆ эTц~ем# свои^мъ. и^ прїя кљ=ръ пръсїинъ црsтво е^го”
|
|
2
|
2
|
|
καὶ πολλοὶ τῶν καθευδόντων ἐν γῆς χώματι ἐξεγερθήσονται, οὗτοι εἰς ζωὴν αἰώνιον καὶ οὗτοι εἰς ὀνειδισμὸν καὶ εἰς αἰσχύνην αἰώνιον.
|
Бњ мђжъ жи'выи въ вављ=ло'нњ, и'мя же е^мђ і^ѓ^а^ки'м#.
|
|
3
|
3
|
|
καὶ οἱ συνιέντες ἐκλάμψουσιν ὡς ἡ λαμπρότης τοῦ στερεώματος καὶ ἀπὸ τῶν δικαίων τῶν πολλῶν ὡς οἱ ἀστέρες εἰς τοὺς αἰῶνας καὶ ἔτι.
|
и^ поя` женђ` е'йже и'мя сђса'на дщ^и хел#кїева, добра` ѕњло, и^ боя'щися б~а.
|
|
4
|
4
|
|
καὶ σύ, Δανιήλ, ἔμφραξον τοὺς λόγους καὶ σφράγισον τὸ βιβλίον ἕως καιροῦ συντελείας, ἕως διδαχθῶσι πολλοὶ καὶ πληθυνθῇ ἡ γνῶσις. -
|
роди'теля же ея` правDнва, и^ наё^чиста дще'рь свою по ꙁако'нђ мољ=сїѓвђ”
|
|
5
|
5
|
|
Καὶ εἶδον ἐγὼ Δανιὴλ καὶ ἰδοὺ δύο ἕτεροι εἱστήκεισαν, εἷς ἐντεῦθεν τοῦ χείλους τοῦ ποταμοῦ καὶ εἷς ἐντεῦθεν τοῦ χείλους τοῦ ποταμοῦ.
|
Бњ же і^ѓ^а^ки'мъ бога'тᲆ ѕњло, и^ б^њ ѓ^гра'дъ бли'ꙁᲆ двора` е^го. и^ схожда'хђся к немђ жи'дове, и^мже бя'ше славнњ'и и^хъ всњхъ”
|
|
6
|
6
|
|
καὶ εἶπε τῷ ἀνδρὶ τῷ ἐνδεδυμένῳ τὰ βαδδίν, ὃς ἦν ἐπάνω τοῦ ὕδατος τοῦ ποταμοῦ· ἕως πότε τὸ πέρας ὧν εἴρηκας τῶν θαυμασίων;
|
И$ ѓ^бра'ша дв^а сᲄа'рца эT людїи сђдїи в то` лњто. ѓ^ неюже гл~а влDка, ја^ко и^зы'идетъ беꙁако'нїе и^з вављ=ло'на эT ста'рецъ сђдїи, и^же мняхђся строяще лю'ди.
|
|
7
|
7
|
|
καὶ ἤκουσα τοῦ ἀνδρὸς τοῦ ἐνδεδυμένου τὰ βαδδίν, ὃς ἦν ἐπάνω τοῦ ὕδατος τοῦ ποταμοῦ, καὶ ὕψωσε τὴν δεξιὰν αὐτοῦ καὶ τὴν ἀριστερὰν αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ ὤμοσεν ἐν τῷ ζῶντι εἰς τὸν αἰῶνα, ὅτι εἰς καιρὸν καιρῶν καὶ ἥμισυ καιροῦ· ἐν τῷ συντελεσθῆναι διασκορπισμὸν γνώσονται πάντα ταῦτα.
|
сїя пребыва'сте в# домђ і^ѓ^а^ки'мли, и^ прихожDа'хђ к нима вс^и пря'щеися”
|
|
8
|
8
|
|
καὶ ἐγὼ ἤκουσα καὶ οὐ συνῆκα καὶ εἶπα· Κύριε, τί τὰ ἔσχατα τούτων;
|
И$ бы'сть внегда эTхожда'хђ лю'дїе вᲆ пла'днїя, в#хожда'ше и сђса'на и^ хожда'ше въ ѓ^градњ мђжа своего.
|
|
9
|
9
|
|
καὶ εἶπε· δεῦρο Δανιήλ, ὅτι ἐμπεφραγμένοι καὶ ἐσφραγισμένοι οἱ λόγοι, ἕως καιροῦ πέρας·
|
и^ смотрњста ея` ѓ'ба ста'рца вс^я дн~и входя'ща, і^ и^сходя'ща. и^ бы'сте в хотњнїи ея`.
|
|
10
|
10
|
|
ἐκλεγῶσι καὶ ἐκλευκανθῶσι καὶ πυρωθῶσι καὶ ἁγιασθῶσι πολλοί, καὶ ἀνομήσωσιν ἄνομοι· καὶ οὐ συνήσουσι πάντες ἄνομοι, καὶ οἱ νοήμονες συνήσουσι.
|
и^ раꙁъврати'ста ёмъ свои, и^ ё^клони'ста ѓ'чи свои` ја^ко не възгляда'ти на' нб~о, ни помянђти сђдъ пра'ведныхъ”
|
|
11
|
11
|
|
καὶ ἀπὸ καιροῦ παραλλάξεως τοῦ ἐνδελεχισμοῦ καὶ τοῦ δοθῆναι βδέλυγμα ἐρημώσεως ἡμέραι χίλιαι διακόσιαι ἐνενήκοντα.
|
И$ бњста ѓ'ба ѓ^сла'билася на ню`, и^ не съвњсти'ста сама` себњ бо'лњꙁни свое^я.
|
|
12
|
12
|
|
μακάριος ὁ ὑπομένων καὶ φθάσας εἰς ἡμέρας χιλίας τριακοσίας τριάκοντα πέντε.
|
ја^ко стыдњстася и^сповњдаᲄи помышле'нїе свое, ја%ко хотя'ста бы'ти з нею`.
|
|
13
|
13
|
|
καὶ σὺ δεῦρο καὶ ἀναπαύου· ἔτι γὰρ ἡμέραι καὶ ὧραι εἰς ἀναπλήρωσιν συντελείας, καὶ ἀναστήσῃ εἰς τὸν κλῆρόν σου, εἰς συντέλειαν ἡμερῶν.
|
и^ блюдя'ста жада'юща вся` дн~и зря'ща ея`. и^ рњста дрђг# къ дрђгђ,
|
|
Κεφάλαιο 14
|
Глvа, д~і”
|
|
1
|
1
|
|
Βήλ και Δράκων ΚΑΙ ὁ βασιλεὺς ᾿Αστυάγης προσετέθη πρὸς τοὺς πατέρας αὐτοῦ, καὶ παρέλαβε Κῦρος ὁ Πέρσης τὴν βασιλείαν αὐτοῦ. καὶ ἦν Δανιὴλ συμβιωτὴς τοῦ βασιλέως καὶ ἔνδοξος ὑπὲρ πάντας τοὺς φίλους αὐτοῦ.
|
данїи'лъ же бы'сть вели'къ преD люDми эT дн~е того и^ потомъ”
|
|
3
|
2
|
|
καὶ ἦν εἴδωλον τοῖς Βαβυλωνίοις, ᾧ ὄνομα Βήλ, καὶ ἐδαπανῶντο εἰς αὐτὸν ἑκάστης ἡμέρας σεμιδάλεως ἀρτάβαι δώδεκα καὶ πρόβατα τεσσαράκοντα καὶ οἴνου μετρηταὶ ἕξ.
|
И бя'ше данїилъ жи'ꙁненикъ съ цр~емъ сла'венᲆ паче дрђг# е^го`.
|
|
4
|
3
|
|
καὶ ὁ βασιλεὺς ἐσέβετο αὐτὸν καὶ ἐπορεύετο καθ' ἑκάστην ἡμέραν προσκυνεῖν αὐτῷ· Δανιὴλ δὲ προσεκύνει τῷ Θεῷ αὐτοῦ. καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· διατί οὐ προσκυνεῖς τῷ Βήλ;
|
и^ бя'ше кђмиръ вављлоняноM е^мђже и^мя ви'лъ. і^ и^ꙁдавахђ е^мђ на кыиждо дн~ь крђп# пшени'ченъ а^лтавасᲆ в~і, ѓ^ве'цъ м~, вина` мњръ ѕ~.
|
|
5
|
4
|
|
ὁ δὲ εἶπεν· ὅτι οὐ σέβομαι εἴδωλα χειροποίητα, ἀλλὰ τὸν ζῶντα Θεὸν τὸν κτίσαντα τὸν οὐρανὸν καὶ τὴν γῆν καὶ ἔχοντα πάσης σαρκὸς κυριείαν.
|
и^ цр~ь чтяше и&, и^ хождаше по вся` дн~и клAнятися е^мђ. данїилъ же кланя'шеся б~ђ свое^мђ. и^ рече е^мђ цр~ь, почᲄо не покланя'ешися ви'лђ.
|
|
6
|
5
|
|
καὶ εἶπεν αὐτῷ ὁ βασιλεύς· οὐ δοκεῖ σοι Βὴλ εἶναι ζῶν θεός; ἢ οὐχ ὁρᾷς ὅσα ἐσθίει καὶ πίνει καθ' ἑκάστην ἡμέραν;
|
сеи же рече, не покланя'юся кђми'ромᲆ рђка'ма сътворе'номъ, н^о жи'вђ б~ђ сътвор#шемђ нб~о и^ землю, и^ владђщемђ всњми”
|
|
7
|
6
|
|
καὶ εἶπε Δανιὴλ γελάσας· μὴ πλανῶ, βασιλεῦ· οὗτος γὰρ ἔσωθεν μέν ἐστι πηλὸς ἔξωθεν δὲ χαλκὸς καὶ οὐ βέβρωκεν οὐδὲ πέπωκε πώποτε.
|
и^ рече цр~ь, не мнитъ л^и ти ся ви'лъ жи'въ сы'и бо'гъ. и^л^и не ви'диши коли'ко ја%сть и^ пїетᲆ на вся` дн~и.
|
|
8
|
7
|
|
θυμωθεὶς δὲ ὁ βασιλεὺς ἐκάλεσε τοὺς ἱερεῖς αὐτοῦ καὶ εἶπεν αὐτοῖς· ἐὰν μὴ εἴπητέ μοι τίς ὁ κατέσθων τὴν δαπάνην ταύτην,
|
и^ рече данїилъ посмњя'вся, не прельщаися цр~ю. то'и внђтръё%дђ каl е^сть, а^ внњё%дђ мњдь, и^ нњсть ја%лъ н^и пи'лъ никогда'же.
|
|
9
|
8
|
|
ἀποθανεῖσθε. ἐὰν δὲ δείξητε ὅτι Βὴλ κατεσθίει αὐτά, Δανιὴλ ἀποθανεῖται, ὅτι ἐβλασφήμησεν εἰς τὸν Βήλ. καὶ εἶπε Δανιὴλ τῷ βασιλεῖ· γινέσθω κατὰ τὸ ρῆμά σου.
|
и^ раꙁ#гнњвався цр~ь, приꙁва жер#ца е^го. и^ рече и^мъ, а^ще л^и не повњсте м^и кт^о ја%сть бра'шно с^е, т^о ё%мрете.
|
|
10
|
9
|
|
καὶ ἦσαν ἱερεῖς τοῦ Βὴλ ἑβδομήκοντα ἐκτὸς γυναικῶν καὶ τέκνων. καὶ ἦλθεν ὁ βασιλεὺς μετὰ Δανιὴλ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Βήλ.
|
а^щеy ё^ка'жете ја^ко виl и^з#ја%даеть е&, ё%мретъ данїи'лъ, ја^ко похђли'лъ е^сть ви'ла. и^ рече данїил# цр~ю, бђди по гл~ђ твое^мђ.
|
|
11
|
10
|
|
καὶ εἶπαν οἱ ἱερεῖς τοῦ Βήλ· ἰδοὺ ἡμεῖς ἀποτρέχομεν ἔξω, σὺ δέ, βασιλεῦ, παράθες τὰ βρώματα καὶ τὸν οἶνον κεράσας θὲς καὶ ἀπόκλεισον τὴν θύραν καὶ σφράγισον τῷ δακτυλίῳ σου· καὶ ἐλθὼν πρωΐ, ἐὰν μὴ εὕρῃς πάντα βεβρωμένα ὑπὸ τοῦ Βήλ, ἀποθανούμεθα ἢ Δανιὴλ ὁ ψευδόμενος καθ' ἡμῶν.
|
бња'ше же жрець ви'ловъ, о~, кро'мњ же'нъ, и^ дњтїи”
|
|
12
|
11
|
|
αὐτοὶ δὲ κατεφρόνουν, ὅτι πεποιήκεισαν ὑπὸ τὴν τράπεζαν κεκρυμμένην εἴσοδον καὶ δι' αὐτῆς εἰσεπορεύοντο διόλου καὶ ἀνήλουν αὐτά.
|
И прїиде цр~ь съ данїи'ломъ въ хра'мъ виловъ. и^ рњша жерцы ви'ловы, с^е м^ы и^ꙁыдемъ во'нъ. ты же цр~ю поста'ви ја%дь, и^ вино` съчерпа'но, затвори' же двери, и^ знамена'и прьстьнемъ свои^мъ.
|
|
13
|
12
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἐξήλθοσαν ἐκεῖνοι, καὶ ὁ βασιλεὺς παρέθηκε τὰ βρώματα τῷ Βήλ.
|
и^ пришеD заё%тра, а^ще не ѓ^бря'щеши всего` иꙁъја^дена виломъ, тогда` и^з#мремъ, и^л^и данїи'лъ съл#га'выи на' ны”
|
|
14
|
13
|
|
καὶ ἐπέταξε Δανιὴλ τοῖς παιδαρίοις αὐτοῦ καὶ ἤνεγκαν τέφραν καὶ κατέστρωσαν ὅλον τὸν ναὸν ἐνώπιον τοῦ βασιλέως μόνου· καὶ ἐξελθόντες ἔκλεισαν τὴν θύραν καὶ ἐσφραγίσαντο ἐν τῷ δακτυλίῳ τοῦ βασιλέως, καὶ ἀπῆλθον.
|
Сїи же и^мња'хђ поD трапезою съкровенъ вхоD, и^ вхождахђ тњмъ всегда` і^ и^з#ја%дахђ е&.
|
|
15
|
14
|
|
οἱ δὲ ἱερεῖς ἦλθον τὴν νύκτα κατὰ τὸ ἔθος αὐτῶν καὶ αἱ γυναῖκες αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν καὶ κατέφαγον πάντα καὶ ἐξέπιον.
|
и^ бысть ја%ко и^зыидоша ѓ^ни`, и цр~ь поста'ви бра'шно ви'лђ. и^ повелњ данїи'лъ ѓ%трокомъ свои^мъ, и^ принесоша пе'пелъ, и^ потрђси'ша весь хра'мъ преD цр~емъ. і^ и^зшед#ша ꙁаключи'ша двери, и^ знамена'ша прьстьнеM цр~евомᲆ и^ эTи^доша.
|
|
16
|
15
|
|
καὶ ὤρθρισεν ὁ βασιλεὺς τὸ πρωΐ καὶ Δανιὴλ μετ' αὐτοῦ.
|
жерцыy влњз#ше нощїю по ѓ^бы'чаю свое^мђ, и^ жены иX, и^ ча'да иX, і^ и^зъя'ша і^ и^спи'ша вс^е”
|
|
17
|
16
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· σῷοι αἱ σφραγῖδες, Δανιήλ; ὁ δὲ εἶπε· σῷοι, βασιλεῦ.
|
И$ ё^рани` цр~ь заё%тра и^ данїилъ с ни'мъ.
|
|
18
|
17
|
|
καὶ ἐγένετο ἅμα τῷ ἀνοῖξαι τὰς θύρας, ἐπιβλέψας ἐπὶ τὴν τράπεζαν ὁ βασιλεὺς ἐβόησε φωνῇ μεγάλῃ· μέγας εἶ, Βήλ, καὶ οὐκ ἔστι παρὰ σοὶ δόλος οὐδὲ εἷς.
|
и^ рече цр~ь, цњ'ла л^и сђть зна'менїа данїиле. се'и же реq цњла цр~ю.
|
|
19
|
18
|
|
καὶ ἐγέλασε Δανιὴλ καὶ ἐκράτησε τὸν βασιλέα τοῦ μὴ εἰσελθεῖν αὐτὸν ἔσω καὶ εἶπεν· ἰδὲ δὴ τὸ ἔδαφος καὶ γνῶθι τίνος τὰ ἴχνη ταῦτα.
|
и^ эTвръꙁоша две'ри, и^ возрњ цр~ь на трапезђ, и^ въꙁᲆпи гла'соM вели'ком#, вели'къ е^си ви'ле, и^ нњсᲄь льсти въ тебњ` н^и е^ді'ноя же.
|
|
20
|
19
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· ὁρῶ τὰ ἴχνη ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν καὶ παιδίων.
|
и^ посмњя'ся данїилъ. и^ ё^дръжа цр~я ја%ко не вни'ти е^мђ внђтръ. и^ рече ви'ждъ ё^бо, и^ разђмњи чїя сђтъ стопы сїя.
|
|
21
|
20
|
|
καὶ ὀργισθεὶς ὁ βασιλεὺς τότε συνέλαβε τοὺς ἱερεῖς καὶ τὰς γυναῖκας καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, καὶ ἔδειξαν αὐτῷ τὰς κρυπτὰς θύρας, δι' ὧν εἰσεπορεύοντο καὶ ἐδαπάνων τὰ ἐπὶ τῆς τραπέζης.
|
и^ рече цр~ь, ви'ждђ стопы` мђж'ескы, и^ жен#скы, и^ дњтъскы.
|
|
22
|
21
|
|
καὶ ἀπέκτεινεν αὐτοὺς ὁ βασιλεὺς καὶ ἔδωκε τὸν Βὴλ ἔκδοτον τῷ Δανιήλ, καὶ κατέστρεψεν αὐτὸν καὶ τὸ ἱερὸν αὐτοῦ.
|
и^ раꙁ#гнњвався цр~ь. ја%тъ тогда` жер#ца, и^ жены и^хъ, и^ дњти и^хъ, и^ показа'ша е^мђ съкровен#ныа две'ри и%миy входя'ще и^зъја^дахђ ја%же на трапеѕњ.
|
|
23
|
22
|
|
Καὶ ἦν δράκων μέγας, καὶ ἐσέβοντο αὐτὸν οἱ Βαβυλώνιοι.
|
и^ꙁби я& цр~ь, и^ дастъ ви'ла данїилђ, и^ разби и& и^ храM е^го разори`”
|
|
24
|
23
|
|
καὶ εἶπεν ὁ βασιλεὺς τῷ Δανιήλ· μὴ καὶ τοῦτον ἐρεῖς ὅτι χαλκοῦς ἐστιν; ἰδοὺ ζῇ καὶ ἐσθίει καὶ πίνει· οὐ δύνασαι εἰπεῖν ὅτι οὐκ ἔστιν οὗτος θεὸς ζῶν, καὶ προσκύνησον αὐτῷ.
|
И$ бᲇаше ѕмїи вели'кїи въ мњсте тоM и^ чтяхђ и& вављ=лоняне,
|
|
25
|
24
|
|
καὶ εἶπε Δανιήλ· Κυρίῳ τῷ Θεῷ μου προσκυνήσω, ὅτι οὗτός ἐστι Θεὸς ζῶν·
|
и^ рече цр~ь данїилђ, е^да` и^ семђ реqши ја%ко мњдь е^стᲆ, се'и жи'въ е^стᲆ и^ ја%сть и^ пїеT, не мо'жеши рещи ја%ко нњсть се'и бо'гᲆ жи'въ, поклони' же ся е^мђ.
|
|
26
|
25
|
|
σὺ δέ, βασιλεῦ, δός μοι ἐξουσίαν, καὶ ἀποκτενῶ τὸν δράκοντα ἄνευ μαχαίρας καὶ ράβδου. καὶ εἶπεν ὁ βασιλεύς· δίδωμί σοι.
|
и^ рече данїилъ, г~ђ б~ђ мое^мђ поклоню'ся, ја%ко то'и е^сть б~ъ жи'въ.
|
|
27
|
26
|
|
καὶ ἔλαβεν ὁ Δανιὴλ πίσσαν καὶ στέαρ καὶ τρίχας καὶ ἥψησεν ἐπὶ τὸ αὐτὸ καὶ ἐποίησε μάζας καὶ ἔδωκεν εἰς τὸ στόμα τοῦ δράκοντος, καὶ φαγὼν διερράγη ὁ δράκων. καὶ εἶπεν· ἴδετε τά σεβάσματα ὑμῶν.
|
ты' же цр~ю да'ждь м^и вла'сть, и^ ё^бїю змїя беZ меча и^ безъ жеꙁла`, и^ рече цр~ь, даю т^и и&”
|
|
28
|
27
|
|
καὶ ἐγένετο ὡς ἤκουσαν οἱ Βαβυλώνιοι, ἠγανάκτησαν λίαν καὶ συνεστράφησαν ἐπὶ τὸν βασιλέα καὶ εἶπαν· ᾿Ιουδαῖος γέγονεν ὁ βασιλεύς· τὸν Βὴλ κατέσπασε καὶ τὸν δράκοντα ἀπέκτεινε καὶ τοὺς ἱερεῖς κατέσφαξε.
|
И$ взя` данїилъ смолђ и^ сњрђ и^ во'лнђ, и^ въꙁвари вᲆкђпь. и^ сᲆтвори'въ гомо'лю, въвръже въ ё^ста` ѕмїю, і^ и^зъја%дъ расњдеся ѕмїи. и^ рече данїилъ, с^е чествова'нїя ва'ша.
|
|
29
|
28
|
|
καὶ εἶπαν ἐλθόντες πρὸς τὸν βασιλέα· παράδος ἡμῖν τὸν Δανιήλ· εἰ δὲ μή, ἀποκτενοῦμέν σε καὶ τὸν οἶκόν σου.
|
и^ бысть ја^ко ё^слы'шаша вављ=лоняне стђжиша с^и ѕњло, и^ ѓ^браᲄишася на цр~я, и^ рњша, жидови'нъ бы'сть цр~ь. ви'ла расы'па, и^ ѕмїя ё^би`, и^ жерца и^с#сњче.
|
|
30
|
29
|
|
καὶ εἶδεν ὁ βασιλεὺς ὅτι ἐπείγουσιν αὐτὸν σφόδρα, καὶ ἀναγκασθεὶς ὁ βασιλεὺς παρέδωκεν αὐτοῖς τὸν Δανιήλ.
|
и^ рњша пришеDше къ цр~ю, предаждь на'мъ данїила, а^ще ли н^и т^о ё^бїем# т^я и^ доM твои.
|
|
31
|
30
|
|
οἱ δὲ ἔβαλον αὐτὸν εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων, καὶ ἦν ἐκεῖ ἡμέρας ἕξ.
|
и^ ви'дњвъ цр~ь ја%ко т#ща'тъ иM ѕњло, и^ нђжденъ бы'въ предасть данїила”
|
|
32
|
31
|
|
ἦσαν δὲ ἐν τῷ λάκκῳ ἑπτὰ λέοντες, καὶ ἐδίδοτο αὐτοῖς τὴν ἡμέραν δύο σώματα καὶ δύο πρόβατα· τότε δὲ οὐκ ἐδόθη αὐτοῖς, ἵνα καταφάγωσι τὸν Δανιήλ.
|
сїи же въвръго'ша и& в ровъ лев#скь, и^ бњ т^ђ дн~ъ ѕ~.
|
|
33
|
32
|
|
καὶ ἦν ᾿Αμβακοὺμ ὁ προφήτης ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ, καὶ αὐτὸς ἥψησεν ἕψεμα καὶ ἐνέθρυψεν ἄρτους εἰς σκάφην καὶ ἐπορεύετο εἰς τὸ πεδίον ἀπενέγκαι τοῖς θερισταῖς.
|
бя'шеy в ровњ з~, ле'въ, и^ дая'хђ и^мъ дв^њ телесњ на' дн~ь, и двњ же ѓ^вцы`. тогда же не да'ша и^мъ, да и^зъја^дя'тᲆ данїила”
|
|
34
|
33
|
|
καὶ εἶπεν ὁ ἄγγελος Κυρίου τῷ ᾿Αμβακούμ· ἀπένεγκε τὸ ἄριστον, ὃ ἔχεις, εἰς Βαβυλῶνα τῷ Δανιὴλ εἰς τὸν λάκκον τῶν λεόντων.
|
А$в#вакђм# же пррoкᲆ бя'ше на жидов#стњи, то'иже свариv варенїе и^ въдробив# хлњбы в нощ#вы, и^дяше на' поле донести жа'телемъ.
|
|
35
|
34
|
|
καὶ εἶπεν ᾿Αμβακούμ· Κύριε, Βαβυλῶνα οὐχ ἑώρακα καὶ τὸν λάκκον οὐ γινώσκω.
|
и^ рече а^гг~лᲆ гн~ь а^в#вакђмђ, донесᲄи ѓ^бњд# и^же и%мать въ вављ=лонъ данїилђ, в ровъ лев#скь.
|
|
36
|
35
|
|
καὶ ἐπελάβετο ὁ ἄγγελος Κυρίου τῆς κορυφῆς αὐτοῦ καὶ βαστάσας τῆς κόμης τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἔθηκεν αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα ἐπάνω τοῦ λάκκου ἐν τῷ ροίζῳ τοῦ πνεύματος αὐτοῦ.
|
и^ рече а^в#ва'кђм#, г~и вављ=лона не вњде.
|
|
37
|
36
|
|
καὶ ἐβόησεν ᾿Αμβακοὺμ λέγων· Δανιὴλ Δανιήλ, λαβὲ τὸ ἄριστον, ὃ ἀπέστειλέ σοι ὁ Θεός.
|
и^ ја%тъ и& а^гг~лъ гн~ь ꙁа ве'рхᲆ е^го, и^ дрᲆжа за вла'сы главы е^го, и^ поста'ви и& въ вављ=лонњ врᲆхђ р#ва шђмомъ дх~а е^го.
|
|
38
|
37
|
|
καὶ εἶπε Δανιήλ· ἐμνήσθης γάρ μου, ὁ Θεός, καὶ οὐκ ἐγκατέλιπες τοὺς ἀγαπῶντάς σε.
|
и^ въꙁъпи ав#вакђмъ гл~я, данїиле данїи'ле, возми' ѓ^бњдъ и^же посла` тебњ б~ъ.
|
|
39
|
38
|
|
καὶ ἀναστὰς Δανιὴλ ἔφαγεν· ὁ δὲ ἄγγελος τοῦ Θεοῦ ἀποκατέστησε τὸν ᾿Αμβακοὺμ παραχρῆμα εἰς τὸν τόπον αὐτοῦ.
|
и^ рече данїилъ, помянђлъ б^о мя еs б~ъ, и^ нњси ѓ^ста'вилъ любя'щихъ т^я”
|
|
40
|
39
|
|
ὁ δέ βασιλεὺς ἦλθε τῇ ἡμέρᾳ τῇ ἑβδόμῃ πενθῆσαι τὸν Δανιήλ· καὶ ἦλθεν ἐπὶ τὸν λάκκον καὶ ἐνέβλεψε, καὶ ἰδοὺ Δανιὴλ καθήμενος.
|
И$ въстаv данїилъ и^ ја%сть. а^гг~лъ же бж~їи поста'ви а^в#вакђма внеꙁапђ на мњстњ е^го”
|
|
41
|
40
|
|
καὶ ἀναβοήσας φωνῇ μεγάλῃ εἶπε· μέγας εἶ, Κύριε ὁ Θεὸς τοῦ Δανιήλ, καὶ οὐκ ἔστιν ἄλλος πλὴν σοῦ.
|
Цр~ь же прїиде в сеDмы'и дн~ь желњти данїила, и^ прїиде наD ро'въ, и^ въꙁрњ, и^ с^е данїиl седя.
|
|
42
|
41
|
|
καὶ ἀνέσπασεν αὐτόν, τοὺς δὲ αἰτίους τῆς ἀπωλείας αὐτοῦ ἐνέβαλεν εἰς τὸν λάκκον, καὶ κατεβρώθησαν παραχρῆμα ἐνώπιον αὐτοῦ.
|
и^ въꙁᲆпи цр~ь гла'сомъ вели'комъ, и^ рече, великъ е^си г~и б~е данїиловᲆ, и^ нњсть и%наго раꙁ#вњ тебе,
|
Категорії
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.
Паперові видання
Старий Заповіт
• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.
• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.
• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.
• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.
• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.