Завантаження...
Співпраця: admin.vira@ukr.net
Наші Телеграм-канали:
Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.

Порівняти:
⇄

ΙΕΖΕΚΙΗΛ
І$езекїи^ль пррoкъ
Κεφάλαιο 1
Глvа, а~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ τριακοστῷ ἔτει, ἐν τῷ τετάρτῳ μηνὶ πέμπτῃ τοῦ μηνὸς καὶ ἐγὼ ἤμην ἐν μέσῳ τῆς αἰχμαλωσίας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ ἠνοίχθησαν οἱ οὐρανοί, καὶ εἶδον ὁράσεις Θεοῦ.
И бы'сть вᲆ тридесяTное лњто вᲆ четве'ртыи мsць, пяᲄыи дн~ь мsца. а%ꙁъ бњхъ среди плњн#никъ, при рецњ ховаr. эTврьꙁошася нб~са, и видXњ видњнїе бж~їе,
2
2
πέμπτῃ τοῦ μηνός (τοῦτο τό ἔτος τὸ πέμπτον τῆς αἰχμαλωσίας τοῦ βασιλέως ᾿Ιωακείμ) καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς ᾿Ιεζεκιὴλ υἱὸν Βουζεί, τὸν ἱερέα, ἐν γῇ Χαλδαίων ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ·
пяᲄыи мsца. с^е лᲇто пя'тое плњне'нїя і^ѓ^а^ки'ма цр~я і^ё'дина”
3
3
καὶ ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ χεὶρ Κυρίου,
Бы'сть сло'во гн~е къ і^езекїилю сн~ђ вђѕїевђ жерцђ въ ꙁемли` хал#дњистеи, при рњцњ хова'ръ” И быs на мнњ` рђка гн~я.
4
4
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ πνεῦμα ἐξαῖρον ἤρχετο ἀπὸ βορρᾶ, καὶ νεφέλη μεγάλη ἐν αὐτῷ, καὶ φέγγος κύκλῳ αὐτοῦ καὶ πῦρ ἐξαστράπτον, καὶ ἐν τῷ μέσῳ αὐτοῦ ὡς ὅρασις ἠλέκτρου ἐν μέσῳ τοῦ πυρὸς καὶ φέγγος ἐν αὐτῷ.
и^ ви'дњх^, и^ се вњтръ въздви'жеся и^ грядя'ше эT сњвера, и^ ѓ'блакъ вели'къ в немъ, и^ свњтᲆ ѓ%крsтъ е^го, и^ ѓ'гнь блистая'ися.
5
5
καὶ ἐν τῷ μέσῳ ὡς ὁμοίωμα τεσσάρων ζῴων, καὶ αὕτη ἡ ὅρασις αὐτῶν· ὁμοίωμα ἀνθρώπου ἐπ᾿ αὐτοῖς,
и^ посредњ е^го, ја%ко видњнїе чи'стаго прђда среди ѓ^гня`, и^ свᲇт# в немъ. и^ по'средњ ја%ко подобїе четы'рехъ живо'тенъ, и^ с^е видњнїе и^хъ ја%ко подо'бїе чл~ка в нихъ.
6
6
καὶ τέσσαρα πρόσωπα τῷ ἑνί, καὶ τέσσαρες πτέρυγες τῷ ἑνί.
и^ четыри лица е^ді'номђ. и^ четы'ри кры'ла е^ді'номђ.
7
7
καὶ τὰ σκέλη αὐτῶν ὀρθά, καὶ πτερωτοὶ οἱ πόδες αὐτῶν, καὶ σπινθῆρες ὡς ἐξαστράπτων χαλκός, καὶ ἐλαφραὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν.
и^ стегнњ и^хᲆ пра'вы, и^ пернаты но'ги и^хъ, і^ и^скры ја%ко блиста'ющаяся мњ'дь, и^ легцњ кры'лњ иX.
8
8
καὶ χεὶρ ἀνθρώπου ὑποκάτωθεν τῶν πτερύγων αὐτῶν ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῶν· καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν τῶν τεσσάρων
и^ рђка чл~ча поD кры'лђ и^хъ, ѓ^ четыреX страна'хъ и^хъ.
9
9
οὐκ ἐπεστρέφοντο ἐν τῷ βαδίζειν αὐτά, ἕκαστον ἀπέναντι τοῦ προσώπου αὐτῶν ἐπορεύοντο.
и^ лица и^хъ и^ кры'ла и^хъ четы'рех#, держа'щеся дрђгъ дрђга. лица же и^хъ четыре, не ѓ^бращахђся внегда ходи'ти иM, ко'ждо прямо лицђ иX хождахђ.
10
10
καὶ ὁμοίωσις τῶν προσώπων αὐτῶν· πρόσωπον ἀνθρώπου καὶ πρόσωπον λέοντος ἐκ δεξιῶν τοῖς τέσσαρσι καὶ πρόσωπον μόσχου ἐξ ἀριστερῶν τοῖς τέσσαρσι καὶ πρόσωπον ἀετοῦ τοῖς τέσσαρσι.
и^ подо'бїе лица` и^хъ, лице чл~че, и^ лице льво'во ѓ^деснђю четы'ремъ, и^ лице` те'льче ѓ^шђю четы'ремъ, и^ лице` ѓ%рле четы'ремъ.
11
11
καὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν ἐκτεταμέναι ἄνωθεν τοῖς τέσσαρσιν, ἑκατέρῳ δύο συνεζευγμέναι πρὸς ἀλλήλας, καὶ δύο ἐπεκάλυπτον ἐπάνω τοῦ σώματος αὐτῶν.
лица же и^хъ и^ кры'ла и^хъ просте'рта го'рњ четы'ремъ, комђж'до дв^њ съвокђпленᲇ дрђh къ дрђ'гђ. двњ y покрыва'стњ съверхђ телеса` и^хъ, и^ къждо пря'мо лицђ свое^мђ и^дя'ше,
12
12
καὶ ἑκάτερον κατὰ πρόσωπον αὐτοῦ ἐπορεύετο· οὗ ἂν ἦν τὸ πνεῦμα πορευόμενον, ἐπορεύοντο καὶ οὐκ ἐπέστρεφον.
и^дњже а^ще бя'ше дх~ъ шествђя, и^дя'хђ и^ не ѓ^бращахђся.
13
13
καὶ ἐν μέσῳ τῶν ζῴων ὅρασις ὡς ἀνθράκων πυρὸς καιομένων, ὡς ὄψις λαμπάδων συστρεφομένων ἀναμέσον τῶν ζῴων καὶ φέγγος τοῦ πυρός, καὶ ἐκ τοῦ πυρὸς ἐξεπορεύετο ἀστραπή.
и^ посредњ животныхъ видњнїе ја%ко ё%глемъ ѓ^гня` горяща, и^ ја%ко видњ'нїе свњщамъ съѓ^бращающиMся посредњ живо'тныX, и^ свњтъ ѓ^гня`. и^ эT ѓ^гня` и^схожDаше ја%ко мо'лнїя,
15
14
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τροχὸς εἷς ἐπὶ τῆς γῆς ἐχόμενος τῶν ζῴων τοῖς τέσσαρσι·
и^ живо'тная теча'хђ и^ ѓ^бращахђся ја%ко видњ'нїе везе'ково”
16
15
καὶ τὸ εἶδος τῶν τροχῶν ὡς εἶδος θαρσείς, καὶ ὁμοίωμα ἐν τοῖς τέσσαρσι, καὶ τὸ ἔργον αὐτῶν ἦν καθὼς ἂν εἴη τροχὸς ἐν τροχῷ.
И$ ви'дњхъ и^ с^е ко'ло е^ді'но на земли`, дръжася живо'тнымъ четы'ремъ.
17
16
ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῶν ἐπορεύοντο, οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτά,
и^ видњнїе коле'сомъ, и^ сътворе'нїе и^мъ, ја%ко видњнїе џарси'съ. и^ подо'бїе в четы'рехъ, и^ видњнїе и^хъ, и^ дњ'ло и^хъ бя'ше, ја%коже б^ы ко'ло въ ко'лесњ.
18
17
οὐδ᾿ οἱ νῶτοι αὐτῶν, καὶ ὕψος ἦν αὐτοῖς· καὶ εἶδον αὐτά, καὶ οἱ νῶτοι αὐτῶν πλήρεις ὀφθαλμῶν κυκλόθεν τοῖς τέσσαρσι.
на четы'ри страны` и^хъ шествова'хђ и^ не ѓ^браща'хђся внегда` шесᲄвова'хђ
19
18
καὶ ἐν τῷ πορεύεσθαι τὰ ζῷα ἐπορεύοντο οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν, καὶ ἐν τῷ ἐξαίρειν τὰ ζῶα ἀπὸ τῆς γῆς ἐξῄροντο οἱ τροχοί.
н^и хреб#ты и^хъ, и^ высота` и^хъ бя'ше, и^ стра'шни бя'хђ. и^ ви'дњхъ т^а, и^ плещи и^хъ полны ѓ^чесъ четы'ремъ.
20
19
οὗ ἂν ἦν ἡ νεφέλη, ἐκεῖ τὸ πνεῦμα τοῦ πορεύεσθαι· ἐπορεύοντο τὰ ζῷα καὶ οἱ τροχοὶ καὶ ἐξῄροντο σὺν αὐτοῖς, διότι πνεῦμα ζωῆς ἐν τοῖς τροχοῖς.
и^ внегда шествова'ти живо'тнымъ, шествовахђ и^ колеса` дръщеся и^хъ. и^ внегда въздвиѕа'тися живо'тнымъ эT земля`, възDвиѕахђся и^ колеса`.
21
20
ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὰ ἐπορεύοντο, καὶ ἐν τῷ ἑστάναι αὐτὰ εἱστήκεισαν καὶ ἐν τῷ ἐξαίρειν αὐτὰ ἀπὸ τῆς γῆς ἐξῄροντο σὺν αὐτοῖς, ὅτι πνεῦμα ζωῆς ἦν ἐν τοῖς τροχοῖς.
и^дᲇже а^ще бя'ше ѓ%блакъ, та'мо бя'ше и^ дх~ъ ё^стремля'ася, е^же шесᲄвовати. шествова'хђ живо'тная, и^ колеса` въздвиѕахђся с ни'ми. занеже дх~ъ жизни бяше въ колесXњ”
22
21
καὶ ὁμοίωμα ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτοῖς τῶν ζῴων ὡσεὶ στερέωμα ὡς ὅρασις κρυστάλλου ἐκτεταμένον ἐπὶ τῶν πτερύγων αὐτῶν ἐπάνωθεν·
ВънегDа и^дяхђ сїи и^дя'хђ и^ колеса`. е^гда` стоа'хђ сїи, стоахђ и^ колеса` с ни'ми. и^ е^гда` въздвиѕахђся эT земля`, въздвиѕа'хђся и^ колеса`. ја^ко дх~ъ жи'ꙁни бя'ше въ коле'сњхᲆ.
23
22
καὶ ὑποκάτωθεν τοῦ στερεώματος αἱ πτέρυγες αὐτῶν ἐκτεταμέναι, πτερυσσόμεναι ἑτέρα τῇ ἑτέρᾳ, ἑκάστῳ δύο συνεζευγμέναι ἐπικαλύπτουσαι τὰ σώματα αὐτῶν.
и^ подобїе наD гла'вою живо'тныхъ ја^ко твердость, и^ ја^ко видњнїе стькла стра'шна, простер#то наD гла'вою и^хъ съвы'ше.
24
23
καὶ ἤκουον τὴν φωνὴν τῶν πτερύγων αὐτῶν ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὰ ὡς φωνὴν ὕδατος πολλοῦ· καὶ ἐν τῷ ἑστάναι αὐτὰ κατέπαυον αἱ πτέρυγες αὐτῶν.
и^ поD ё^твер#жденїемъ поD кры'ла иX протя'жено, съкрыля'ющися дрђгъ къ дрђгђ комђждо дв^њ съпря'женњ покрыва'ющи телеса` своя`.
25
24
καὶ ἰδοὺ φωνὴ ὑπεράνωθεν τοῦ στερεώματος τοῦ ὄντος ὑπὲρ κεφαλῆς αὐτῶν.
и^ слы'шахъ гла'съ кры'лђ и^хъ внегда` паряхђ, ја%ко шђмъ воD мно'гъ, ја%ко и^ гласъ г~а саDда. и^ внегда` и^дяхђ сїи гла'съ свовеs ја%ко гла'съ по'лка, и^ внегда` стоа'хђ и^ ё^молча'хђ кры'ла и^хъ.
26
25
ὡς ὅρασις λίθου σαπφείρου ὁμοίωμα θρόνου ἐπ᾿ αὐτοῦ, καὶ ἐπὶ τοῦ ὁμοιώματος τοῦ θρόνου ὁμοίωμα ὡς εἶδος ἀνθρώπου ἄνωθεν.
и^ с^е гласъ наD ё^твер#жденїемъ, е^же наD гла'вою и^хъ. внегда` стоа'хђ сїи, и^ възDвиѕахђ кры'лњ свои`.
27
26
καὶ εἶδον ὡς ὄψιν ἠλέκτρου ἀπὸ ὁράσεως ὀσφύος καὶ ἐπάνω, καὶ ἀπὸ ὁράσεως ὀσφύος καὶ ἕως κάτω εἶδον ὡς ὅρασιν πυρὸς καὶ τὸ φέγγος αὐτοῦ κύκλῳ.
и^ наD твердїю ја%же наD главою и^хъ, ја%ко видњнїе ка'мени сапфира, и подобїе прsтла на не'м#. и^ на подобїи прsтла подо'бїе ја%ко і^ ѓ^браZ чл~чь на не'мъ сверхђ.
28
27
ὡς ὅρασις τόξου, ὅταν ᾖ ἐν τῇ νεφέλῃ ἐν ἡμέραις ὑετοῦ, οὕτως ἡ στάσις τοῦ φέγγους κυκλόθεν. αὕτη ἡ ὅρασις ὁμοιώματος δόξης Κυρίου· καὶ εἶδον καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἤκουσα φωνὴν λαλοῦντος.
и^ ви'дњхъ ја%ко видњнїе прђда чистаго, ја%ко и^ ви'дњнїе ѓ%гнено в нем#, и^ свњтъ ѓ%крsтᲆ эT видњнїа чре'слᲆ и^ вы'ше, эT видњнїа чреслъ да'же и^ до долђ. ви'дњхъ а^ки видњнїе ѓ^гня`; и^ свTњ е^го ѓ%крsтъ.
Κεφάλαιο 2
Глва, в~”
1
1
ΚΑΙ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, στῆθι ἐπὶ τοὺς πόδας σου, καὶ λαλήσω πρὸς σέ.
Се` видњ'нїе подо'бїе сла'вы гн~я. и^ ви'дњх# и^ падоX ни'ць. и^ рече къ мнњ`, сн~е чл~чь, ста'ни на но'ги своя да гл~ю тебњ”
2
2
καὶ ἦλθεν ἐπ᾿ ἐμὲ πνεῦμα καὶ ἀνέλαβέ με καὶ ἐξῆρέ με καὶ ἔστησέ με ἐπὶ τοὺς πόδας μου, καὶ ἤκουον αὐτοῦ λαλοῦντος πρός με,
И$ прїиде на мя дх~ъ, и^ взя` м^я и^ въздви'же м^я, и^ поста'ви м^я на нога'хъ мои^хъ. и^ слы'шахъ гл~юща къ мнњ`.
3
3
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἐξαποστέλλω ἐγώ σε πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ, τοὺς παραπικραίνοντάς με, οἵτινες παρεπίκρανάν με, αὐτοὶ καὶ οἱ πατέρες αὐτῶν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας,
и рече къ мнњ” Сн~е чл~чь, послю' тя а%зᲆ къ до'мђ і^и^л~евђ къ прогнњваю^щиM мя ја%же ѓ^горчи'ша м^я са'ми, и^ эTц~ы иX эTврьгошася мене до дне'шнего дн~е.
4
4
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος·
и^ сн~ове жестоколи'чнїи и^ твердосръдечнїи, къ ним же послю' тя а^ꙁъ. и^ речеши к ни'мъ” Се` гл~етъ а^дона'и г~ь,
5
5
ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν ἢ πτοηθῶσι -διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί- καὶ γνώσονται ὅτι προφήτης εἶ σὺ ἐν μέσῳ αὐτῶν.
а^ще ё^бо ё^слы'шатъ и^л^и ё^боя'тся. занеже домъ раꙁᲆгнњ'ваяй е^сть, и^ поꙁна'ютъ ја%ко пррoкъ е^си т^ы посредњ и^хъ”
6
6
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, μὴ φοβηθῇς αὐτοὺς μηδὲ ἐκστῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν· διότι παροιστρήσουσι καὶ ἐπισυστήσονται ἐπὶ σὲ κύκλῳ, καὶ ἐν μέσῳ σκορπίων σὺ κατοικεῖς· τοὺς λόγους αὐτῶν μὴ φοβηθῇς καὶ ἀπὸ προσώπου αὐτῶν μὴ ἐκστῇς, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
И$ ты` сн~е чл~чь, да не ё^бои'шися и^хъ, ни ё^жаса'ися эT лица` и^хъ. ꙁане'же раZсверњпњютъ, и^ ѓ^бы'идђтъ т^я ѓ'крsтъ. посреди б^о скорпїевъ т^ы живе'ши. и^ словесъ и^хъ не ё^бо'ися, и^ эT лица` и^хъ не ё^жаса'ися. занеже до'мъ ѓ^горчева'яи е^сть”
7
7
καὶ λαλήσεις τοὺς λόγους μου πρὸς αὐτούς, ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν ἢ πτοηθῶσιν, ὅτι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
Ты' же сн~е чл~чь гл~еши словеса` моя к нимъ, а^ще ё^слы'шатъ и^л^и ё^боя'тся” зане` до'мъ прогнњваяи е^сть”
8
8
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἄκουε τοῦ λαλοῦντος πρός σέ, μή γίνου παραπικραίνων καθὼς ὁ οἶκος ὁ παραπικραίνων· χάνε τὸ στόμα σου καὶ φάγε ὃ ἐγὼ δίδωμί σοι.
И$ т^ы сн~е чл~чь послђшаи гл~ющаго к тебњ, не бђди раз#гнњва'яи, ја%коже и^ домᲆ раꙁнњваяи. эTврьзи ё^ста` своя, и^ снњжDь ја^же а^ꙁъ да'мъ тебњ.
9
9
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ χεὶρ ἐκτεταμένη πρός με, καὶ ἐν αὐτῇ κεφαλὶς βιβλίου·
и^ ви'дњхъ, с^е рђка простерта къ мн^њ, и^ в не'и сви'тоk кни'жныи.
10
10
καὶ ἀνείλησεν αὐτὴν ἐνώπιόν μου, καὶ ἦν ἐν αὐτῇ γεγραμμένα τὰ ἔμπροσθεν καὶ τὰ ὄπισθεν, καὶ ἐγέγραπτο ἐπ᾿ αὐτὴν θρῆνος καὶ μέλος καὶ οὐαί.
раꙁви е^го предо мно'ю, и^ в немᲆ бя'ше напи'сано ꙁади и^ преди. и^ впи'сано бяше в неM рыда'нїе, и^ жа'лость, и^ го'ре”
Κεφάλαιο 3
Глvа, г~”
1
1
ΚΑΙ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, κατάφαγε τὴν κεφαλίδα ταύτην καὶ πορεύθητι καὶ λάλησον τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ.
И рече къ мн^њ, сн~е чл~чь, снњжDь сви'токъ сїи, и^ди` и^ рцы сн~омъ і^и^л~евымъ.
2
2
καὶ διήνοιξε τὸ στόμα μου, καὶ ἐψώμισέ με τὴν κεφαλίδα
и^ эTврьзохъ ё^ста` своя, и^ напита мя сви'ткка сего.
3
3
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, τὸ στόμα σου φάγεται, καὶ ἡ κοιλία σου πλησθήσεται τῆς κεφαλίδος ταύτης τῆς δεδομένης εἰς σέ. καὶ ἔφαγον αὐτήν, καὶ ἐγένετο ἐν τῷ στόματί μου ὡς μέλι γλυκάζον.
и^ рече къ мн^њ, сн~е чл~чь, ё^ста` твоя снњдятъ, и^ чрево твое насы'тиTся сви'тка сего дан#наго тебњ. и^ снњдохъ е^го, и^ бы'сть въ ё^стњхъ моихъ ја%ко медъ сла'докъ”
4
4
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, βάδιζε καὶ εἴσελθε πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ λάλησον τοὺς λόγους μου πρὸς αὐτούς·
И$ рече къ мнњ сн~е чл~чь, и^ди вни'ди въ дом# і^и^л~евъ. и^ гл~и словеса` моя к нимъ,
5
5
διότι οὐ πρὸς λαὸν βαθύχειλον καὶ βαρύγλωσσον σὺ ἐξαποστέλλῃ, πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ,
ја%ко не к лю'демᲆ глђбокорњчныM і^ и'ноја^зы'чномъ. посыла'емъ е^си к# домђ і^и^л~евђ.
6
6
οὐδὲ πρὸς λαοὺς πολλοὺς ἀλλοφώνους ἢ ἀλλογλώσσους οὐδὲ στιβαροὺς τῇ γλώσσῃ ὄντας, ὧν οὐκ ἀκούσῃ τοὺς λόγους αὐτῶν· καὶ εἰ πρὸς τοιούτους ἐξαπέστειλά σε, οὗτοι ἂν εἰσήκουσάν σου.
ниже к# людемъ мно'гимъ глђбокорњчнымъ і^ и^нојазы'чномъ, ни тя'жкомъ ја^ꙁы'комъ сђщемъ, и^хже да не раꙁђмњ'еши словесᲆ. а^ще къ та'цњмъ посла'лъ т^я бы'хъ, т^о и^ тїи послђшали бы'ша тебе,
7
7
ὁ δὲ οἶκος τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐ μὴ θελήσουσιν εἰσακοῦσαί σου, διότι οὐ βούλονται εἰσακούειν μου· ὅτι πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ φιλόνεικοί εἰσι καὶ σκληροκάρδιοι.
а^ доM і^и^л~евъ не въсхощетъ послђшати тебе. ја%ко весь домъ і^и^л~евъ непокори'въ е^сть, и^ жестоцы срDцы.
8
8
καὶ ἰδοὺ δέδωκα τὸ πρόσωπόν σου δυνατὸν κατέναντι τῶν προσώπων αὐτῶν καὶ τὸ νῖκός σου κατισχύσω κατέναντι τοῦ νίκους αὐτῶν,
и^ с^е да'хᲆ лице ᲄвое си'лно преD лицемъ иX, и^ чело` твое крњплњи преD чело'мъ иX.
9
9
καὶ ἔσται διαπαντὸς κραταιότερον πέτρας. μὴ φοβηθῇς ἀπ᾿ αὐτῶν μηδὲ πτοηθῇς ἀπὸ προσώπου αὐτῶν, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
и^ бђдетᲆ всегда` твер#же камени, и^ ја%ко креме'нь дахъ чело` твое`. не ё^бо'ися и^хъ ни ё^жаса'ися лица` и^хъ, за неже домъ раꙁгнњва'яи е^сть”
10
10
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, πάντας τοὺς λόγους, οὓς λελάληκα μετὰ σοῦ, λαβὲ εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ τοῖς ὠσί σου ἄκουε,
И$ реq къ мнњ, сн~е чл~чь, вся` словеса` ја%же гл~ахъ с тобо'ю, въꙁми` въ срDце свое, и^ ёшима свои'ма послђшаи.
11
11
καὶ βάδιζε, εἴσελθε εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου καὶ λαλήσεις πρὸς αὐτοὺς καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἐὰν ἄρα ἀκούσωσιν, ἐὰν ἄρα ἐνδῶσι.
и^ шеD вни'ди съ плњн#ники къ сн~омъ людїи сихъ, и^ речеши к нимъ. та'ко гл~етъ а^дона'и г~ь. а^ще ё^бо послђшаютъ, и^ а'ще ё^бо попђстятъ.
12
12
καὶ ἀνέλαβέ με πνεῦμα, καὶ ἤκουσα κατόπισθέν μου φωνὴν σεισμοῦ μεγάλου· εὐλογημένη ἡ δόξα Κυρίου ἐκ τοῦ τόπου αὐτοῦ.
в#ꙁя' мя дх~ъ, и^ слы'шахъ гла'съ за собо'ю трђса вели'ка. и^ блsвена слава гн~я эT мњста е^го,
13
13
καὶ εἶδον φωνὴν τῶν πτερύγων τῶν ζῴων πτερυσσομένων ἑτέρα πρὸς τὴν ἑτέραν, καὶ φωνὴ τῶν τροχῶν ἐχομένη αὐτῶν καὶ φωνὴ τοῦ σεισμοῦ.
и^ гласъ кры'лъ живо'тныхъ съкрыля'ющеся дрђгъ къ дрђгђ. и^ гласъ колеs дрьжа'щиXся живо'тныхъ, и^ глаs трђса вели'ка.
14
14
καὶ τὸ πνεῦμα ἐξῇρέ με καὶ ἀνέλαβέ με, καὶ ἐπορεύθην ἐν ὁρμῇ τοῦ πνεύματός μου, καὶ χεὶρ Κυρίου ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ κραταιά.
и^ дх~ъ въꙁдви'же м^я и^ взя' мя. и^ пои^дохъ възнесенᲆ въ ё^стремле'нїи дх~а свое^го. и^ рђка` гн~я бысᲄь на мнᲇ ёкрњпля'ющи м^я.
15
15
καὶ εἰσῆλθον εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν μετέωρος καὶ περιῆλθον τοὺς κατοικοῦντας ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβὰρ τοὺς ὄντας ἐκεῖ καὶ ἐκάθισα ἐκεῖ ἑπτὰ ἡμέρας ἀναστρεφόμενος ἐν μέσῳ αὐτῶν.
и^ внидо'хъ въ плњн#ники въꙁнесе'ны, и^ ѓ^быидохъ живђщая на рњцњ` хова'рь. и^ сњдоX т^ђ седмь дн~їи, ходя посреди иX”
16
16
Καὶ ἐγένετο μετὰ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бысть по седми дн~їи слово гн~е къ мнњ гл~я.
17
17
υἱὲ ἀνθρώπου, σκοπὸν δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀκούσῃ ἐκ στόματός μου λόγον καὶ διαπειλήσῃ αὐτοῖς παρ᾿ ἐμοῦ.
сн~е чл~чь стра'жа даX тя домђ і^и^л~евђ. да слы'шиши сло'во эT ё^стенъ мои^хъ, и^ въспрети'ши иM эT мене.
18
18
ἐν τῷ λέγειν με τῷ ἀνόμῳ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ οὐ διεστείλω αὐτῷ οὐδὲ ἐλάλησας τοῦ διαστείλασθαι τῷ ἀνόμῳ ἀποστρέψαι ἀπὸ τῶν ὁδῶν αὐτοῦ τοῦ ζῆσαι αὐτόν, ὁ ἄνομος ἐκεῖνος τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.
внегда гл~ю беꙁакон#никђ, смр~тїю ё'мреши. и^ не възвњсти'ши е^мђ ни съгл~еши. ја%ко ѓ^ста'тиs беꙁакон#никђ, и^ ѓ^брати'тися эT пђти е^го, ја%коже живђ бы'ти е^мђ. беꙁакон#ник# же то'и въ безако'нїи своеM ё'мретъ. кро'ви же е^го эT рђки твое'а взыщђ”
19
19
καὶ σὺ ἐὰν διαστείλῃ τῷ ἀνόμῳ, καὶ μὴ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ καὶ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, ὁ ἄνομος ἐκεῖνος ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ σὺ τὴν ψυχήν σου ρύσῃ.
И$ ты же а^ще възвњсти'ши беꙁакоnникђ, и^ не ѓ^браᲄиTся эT беꙁако'нїя свое^го, и^ эT пђти свое^го беꙁако'нна. то'и беꙁакон#никъ въ безако'нїи свое^мъ ё'мретъ, а^ т^ы дш~ђ свою и^ꙁба'виши”
20
20
καὶ ἐν τῷ ἀποστρέφειν δίκαιον ἀπὸ τῶν δικαιοσυνῶν αὐτοῦ καὶ ποιήσει παράπτωμα καὶ δώσω τὴν βάσανον εἰς πρόσωπον αὐτοῦ, αὐτὸς ἀποθανεῖται, ὅτι οὐ διεστείλω αὐτῷ, καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ ἀποθανεῖται, διότι οὐ μὴ μνησθῶσιν αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ, ἃς ἐποίησε, καὶ τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.
И$ егда` съврати'тся правдивыи эT правдъ свои^хъ, и^ сътворитъ съгрњше'нїе. и^ дамъ мђкђ преD ним#, тои ё^мреT, ја%ко т^ы ѓ^ста'ви е^го въ грњсехъ своиX ё^мрњти, ꙁане` не помянђтся пра'вды е^го ја%же сътвори. кро'ви же е^го эT рђки твое'я взыщђ”
21
21
σὺ δὲ ἐὰν διαστείλῃ τῷ δικαίῳ τοῦ μὴ ἁμαρτεῖν, καὶ αὐτὸς μὴ ἁμάρτῃ, ὁ δίκαιος ζωῇ ζήσεται, ὅτι διεστείλω αὐτῷ, καὶ σὺ τὴν σεαυτοῦ ψυχὴν ρύσῃ.
Ты' же а^ще възвњсти'ши правди'вомђ, ја%коже не съгрњшити, и^ то'и не съгрњшитъ. правди'выи же жи'знїю ѓ^живетъ, и^ ты свою дш~ђ и^зба'виши”
22
22
Καὶ ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ χεὶρ Κυρίου, καὶ εἶπε πρός με· ἀνάστηθι, καὶ ἔξελθε εἰς τὸ πεδίον, καὶ ἐκεῖ λαληθήσεται πρός σε.
И$ бысть на мн^њ рђка гн~я. и^ рече къ мнњ, въста'ни і^ и^зыиди на' поле, и^ т^ђ съгл~ется к тебњ.
23
23
καὶ ἀνέστην καὶ ἐξῆλθον πρὸς τὸ πεδίον, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ δόξα Κυρίου εἱστήκει καθὼς ἡ ὅρασις καὶ καθὼς ἡ δόξα Κυρίου, ἣν εἶδον ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου.
и^ въста'хъ и^ꙁыидо'хъ на' поле, и^ с^е т^ђ сла'ва гн~я стоя'ше. ја%коже виденїе, и^ ја^коже слава е^же ви'дњхъ на рецњ` хова'рњ. и^ падо'хъ на лицы свое^мъ,
24
24
καὶ ἦλθεν ἐπ᾿ ἐμὲ πνεῦμα καὶ ἔστησέ με ἐπὶ τοὺς πόδας μου, καὶ ἐλάλησε πρός με καὶ εἶπέ μοι· εἴσελθε καὶ ἐγκλείσθητι ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου σου.
и^ прїиде на мя дх~ъ, и^ поста'ви мя на ногђ моею. и^ гл~а къ мн^њ, и^ рече м^и. вни'ди и^ затворися средњ домђ свое^го”
25
25
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ δέδονται ἐπὶ σὲ δεσμοί, καὶ δήσουσί σε ἐν αὐτοῖς, καὶ οὐ μὴ ἐξέλθῃς ἐκ μέσου αὐτῶν.
Ты' же сн~е чл~чь се` дадя'тся на' тя ё'зы и^ свя'жђт# т^я и'ми, и^ не и^ꙁы'идеши эT среды иX.
26
26
καὶ τὴν γλῶσσάν σου συνδήσω, καὶ ἀποκωφωθήσῃ, καὶ οὐκ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς ἄνδρα ἐλέγχοντα, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
и^ ја^зы'къ твои привяжђ` къ горта'ни твое^мђ, и^ ѓ^нњмњ'еши. и^ не бђдеши мђжъ ѓ^бличе'нїя, понеy домъ раꙁгнњ'ваяи е^сть.
27
27
καὶ ἐν τῷ λαλεῖν με πρὸς σὲ ἀνοίξω τὸ στόμα σου, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ὁ ἀκούων ἀκουέτω, καὶ ὁ ἀπειθῶν ἀπειθήτω, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
и^ внегда` гл~ю тебњ, эTврьзђ ё^ста` твоя. и^ речеши к нимъ, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь” Слы'шаи да слы'шитъ, и^ не покаря'яися дася поко'ритъ. занеy домъ раꙁгнњваяи е^сть”
Κεφάλαιο 4
Глvа, д~”
1
1
ΚΑΙ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ σεαυτῷ πλίνθον καὶ θήσεις αὐτὴν πρὸ προσώπου σου καὶ διαγράψεις ἐπ᾿ αὐτὴν πόλιν τὴν ῾Ιερουσαλήμ.
И т^ы сн~е чл~чь, въꙁми себњ плин#џђ, и^ положи е& преD лицемъ свои^мъ. и^ да впи'шеши на не'и граD і^ерsлмъ,
2
2
καὶ δώσεις ἐπ᾿ αὐτὴν περιοχὴν καὶ οἰκοδομήσεις ἐπ᾿ αὐτὴν προμαχῶνας καὶ περιβαλεῖς ἐπ᾿ αὐτὴν χάρακα καὶ δώσεις ἐπ᾿ αὐτὴν παρεμβολὰς καὶ τάξεις τὰς βελοστάσεις κύκλῳ.
и^ да даси ѓ%крsтъ е^го гражDенїе. и да съгради'ши на не'и ꙁабра'ла, и^ да ѓ^деже'ши и& ѓ^строго'мъ. и^ да даси ѓ%крsтъ е^го по'лки, и^ да ё^чини'ши поставле'нїя стрњ'лъ ѓ%крsтъ”
3
3
καὶ σὺ λάβε σεαυτῷ τήγανον σιδηροῦν καὶ θήσεις αὐτὸ τοῖχον σιδηροῦν ἀνὰ μέσον σοῦ καὶ ἀνὰ μέσον τῆς πόλεως καὶ ἑτοιμάσεις τὸ πρόσωπόν σου ἐπ᾿ αὐτήν, καὶ ἔσται ἐν συγκλεισμῷ, καὶ συγκλείσεις αὐτήν· σημεῖόν ἐστι τοῦτο τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ. -
Ты же воꙁми себњ сковрадђ желᲇꙁнђ, и да положи'ши е^я` въ стњнђ желњ'знђ межDђ собо'ю, и^ межDђ гра'домъ. да ё^гото'виши лице` свое к немђ, и^ бђдетъ в# ꙁатво'ры, и^ затвори'ши и&. ꙁна'менїе с^е е^сть сн~въ і^и^л~евъ”
4
4
Καὶ σὺ κοιμηθήσῃ ἐπὶ τὸ πλευρόν σου τὸ ἀριστερὸν καὶ θήσεις τὰς ἀδικίας τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ ἐπ᾿ αὐτοῦ κατὰ ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν πεντήκοντα καὶ ἑκατόν, ἃς κοιμηθήσῃ ἐπ᾿ αὐτοῦ, καὶ λήψῃ τὰς ἀδικίας αὐτῶν.
Ты же да спи'ши на лњв'ыхъ ре'брехъ свои^хъ. и^ да положи'ши непра'вды до'мђ і^и^л~ева на нихъ, по числђ дн~ь пя'тьдеся'тъ и^ сто, ја%же спи'ши на ни'хъ.
5
5
καὶ ἐγὼ δέδωκά σοι τὰς δύο ἀδικίας αὐτῶν εἰς ἀριθμὸν ἡμερῶν ἐνενήκοντα καὶ ἑκατὸν ἡμέρας. καὶ λήψῃ τὰς ἀδικίας τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ
и^ а'ꙁъ да'хъ тебњ дв^њ непра'вдњ иX в# число` дн~еи, в# девятьдеся'тъ и^ сто` дн~ь. и^ во'ꙁмеши непра'вды до'мђ і^и^л~ева,
6
6
καὶ συντελέσεις ταῦτα πάντα· καὶ κοιμηθήσῃ ἐπὶ τὸ πλευρόν σου τὸ δεξιὸν καὶ λήψῃ τὰς ἀδικίας τοῦ οἴκου ᾿Ιούδα τεσσαράκοντα ἡμέρας. ἡμέραν εἰς ἐνιαυτὸν τέθεικά σοι.
и^ съверши'ши я&. и^ спи'ши на десныхъ ре'брехъ свои^хъ второ'е, и^ воꙁмеши неправды до'мђ і^ё'дина, четыридеся'тъ дн~ь. дн~ь ꙁа е^ді'но лњто положихъ тебњ я&”
7
7
καὶ εἰς τὸν συγκλεισμὸν ῾Ιερουσαλὴμ ἑτοιμάσεις τὸ πρόσωπόν σου καὶ τὸν βραχίονά σου στερεώσεις καὶ προφητεύσεις ἐπ᾿ αὐτήν.
На ꙁатворе'нїе і^ерsлима ё^готова'еши лице` свое, и^ мы'шцђ свою ё^тверди'ши, и^ прорече'ши до него”
8
8
καὶ ἐγὼ ἰδοὺ δέδωκα ἐπὶ σὲ δεσμούς, καὶ μὴ στραφῇς ἀπὸ τοῦ πλευροῦ σου ἐπὶ τὸ πλευρόν σου, ἕως οὗ συντελεσθῶσιν ἡμέραι τοῦ συγκλεισμοῦ σου. -
Се^ а^ꙁъ даX тебњ ё%ꙁы, и^ не ѓ^брати'шися эT ре'бръ на ре'бра, дон#деже сконча'ются дн~їе затворе'нїя твое^го”
9
9
Καὶ σὺ λάβε σεαυτῷ πυροὺς καὶ κριθὰς καὶ κύαμον καὶ φακὸν καὶ κέγχρον καὶ ὄλυραν καὶ ἐμβαλεῖς αὐτὰ εἰς ἄγγος ἓν ὀστράκινον καὶ ποιήσεις αὐτὰ σεαυτῷ εἰς ἄρτους, καὶ κατὰ ἀριθμὸν τῶν ἡμερῶν, ἃς σὺ καθεύδεις ἐπὶ τοῦ πλευροῦ σου, ἐνενήκοντα καὶ ἑκατὸν ἡμέρας φάγεσαι αὐτά.
Ты же сн~е чл~чь, въꙁми себњ п#шени'цђ, и^ ја^ч#мень, и^ бо'бъ, и^ ля'щђ, и^ про'со, и^ пы'ро, и^ вложи'ши я& в# сосђдъ е^ді'нъ гли'нянъ. и^ сътвори'ши я& себњ въ хлњ'бы по числђ дн~їи, ја%же спи'ши на ре'брехъ свои^хъ, девятьдеся'тᲆ и^ сто дн~їи ја%ждь себњ.
10
10
καὶ τὸ βρῶμά σου, ὃ φάγεσαι, ἐν σταθμῷ εἴκοσι σίκλους τὴν ἡμέραν· ἀπὸ καιροῦ ἕως καιροῦ φάγεσαι αὐτά.
ја%дь же твоя` ја%же ја^си в мњ'рђ, двадесяT си'кль на' дн~ь, эT го'да до го'да ја^си сїа.
11
11
καὶ ὕδωρ ἐν μέτρῳ πίεσαι τὸ ἕκτον τοῦ εἴν· ἀπὸ καιροῦ ἕως καιροῦ πίεσαι.
и^ воды в# мњ'рђ и^спїеши, ше'стђю ча'сть и%на, эT го'да до го'да и^спїеши.
12
12
καὶ ἐγκρυφίαν κρίθινον φάγεσαι αὐτά· ἐν βολβίτοις κόπρου ἀνθρωπίνης ἐγκρύψεις αὐτὰ κατ᾿ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν
и^ погреб#никъ ја^ч#мянъ и^ꙁ#ја^си я& в лаи^нᲇ моты'лᲆ чл~чь погребе'ши я& преD ѓ^чи'ма и^хъ,
13
13
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς τοῦ ᾿Ισραήλ· οὕτως φάγονται οἱ υἱοὶ τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀκάθαρτα ἐν τοῖς ἔθνεσι.
и^ рече'ши и^мъ” Се^ гл~етъ г~ь б~ъ і^и^л~евъ, та'ко и^з#ја^дятᲆ сн~ве і^и^л~еви хлњ'бъ свои нечи'стъ въ странахъ, и^дњж'е расы'плю я& аZ та'мо”
14
14
καὶ εἶπα· μηδαμῶς, Κύριε Θεὲ τοῦ ᾿Ισραήλ· ἰδοὺ ἡ ψυχή μου σὺ μεμίανται ἐν ἀκαθαρσίᾳ, καὶ θνησιμαῖον καὶ θηριάλωτον οὐ βέβρωκα ἀπὸ γενέσεώς μου ἕως τοῦ νῦν, οὐδὲ εἰσελήλυθεν εἰς τὸ στόμα μου πᾶν κρέας ἕωλον.
И$ рњ'хъ, ника'коже б~е і^и^л~евъ, с^е дш~а моя нњсть ся ѓ^скверни'ла в нечистотњ, и^ мертве'чинњ, и^ ꙁвњроја%динњ. нњсмь ја%лъ эT роже'нїя мое^го досе'лњ, и^ нњсть въшло въ ё^ста` моя` мя'со ме'рꙁ#ско и^ скверна'во.
15
15
καὶ εἶπε πρός με· ἰδοὺ δέδωκά σοι βόλβιτα βοῶν ἀντὶ τῶν βολβίτων τῶν ἀνθρωπίνων, καὶ ποιήσεις τοὺς ἄρτους σου ἐπ᾿ αὐτῶν.
и^ рече къ мнњ`, с^е даX тебњ моты'ла говя'жа в# моты'лъ мњ'сто чл~чь, и^ сътвори'ши хлњ'бы себњ в ни'хъ.
16
16
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ἐγὼ συντρίβω στήριγμα ἄρτου ἐν ῾Ιερουσαλήμ, καὶ φάγονται ἄρτον ἐν σταθμῷ καὶ ἐν ἐνδείᾳ καὶ ὕδωρ ἐν μέτρῳ καὶ ἐν ἀφανισμῷ πίονται,
и^ рече къ мнњ`, сн~е чл~чь, с^е а^зъ сътрђ ё^тверже'нїе хлᲇ'бное въ і^ерsлмњ. і^ и^з#ја^дя'тъ хлњ'бъ в мњ'рђ, и^ въ ѓ^скђдњ'нїи. и^ во'дђ в мњ'рђ на па'гђбђ и^спїютъ.
17
17
ὅπως ἐνδεεῖς γένωνται ἄρτου καὶ ὕδατος· καὶ ἀφανισθήσεται ἄνθρωπος καὶ ἀδελφὸς αὐτοῦ καὶ τακήσονται ἐν ταῖς ἀδικίαις αὐτῶν.
и^ поги'бнетъ чл~къ и^ бра'тъ е^го, і^ и^ста'ютъ въкђ'пњ в# непра'вдахъ свои^хъ”
Κεφάλαιο 5
Глvа, е~”
1
1
ΚΑΙ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ σεαυτῷ ρομφαίαν ὀξεῖαν ὑπὲρ ξυρὸν κουρέως· κτήσῃ αὐτὴν σεαυτῷ καὶ ἐπάξεις αὐτὴν ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου καὶ ἐπὶ τὸν πώγωνά σου. καὶ λήψῃ ζυγὸν σταθμίων καὶ διαστήσεις αὐτούς·
Ты же сн~е чл~чь, въꙁми себњ ме'чь ѓ%стръ паче бри'твы стрыжи'тел#ски. и^ притяжи и& себњ и^ възложи на главђ свою и^ на бра'дђ свою. и^ въꙁми превњсню мњ'ръ, и^ раꙁмњри'ши я&”
2
2
τὸ τέταρτον ἐν πυρὶ ἀνακαύσεις ἐν μέσῃ τῇ πόλει κατὰ τὴν πλήρωσιν τῶν ἡμερῶν τοῦ συγκλεισμοῦ· καὶ λήψῃ τὸ τέταρτον καὶ κατακαύσεις αὐτὸ ἐν μέσῳ αὐτῆς, καὶ τὸ τέταρτον κατακόψεις ἐν ρομφαίᾳ κύκλῳ αὐτῆς, καὶ τὸ τέταρτον διασκορπιεῖς τῷ πνεύματι, καὶ μάχαιραν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτῶν.
четве'ртђю ча'сть да и^ж#же'ши на ѓ^гни` средњ гра'да, въ сконча'нїе дн~їи ꙁатворе'нїа твое^го.
3
3
καὶ λήψῃ ἐκεῖθεν ὀλίγους ἐν ἀριθμῷ καὶ συμπεριλήψῃ αὐτοὺς τῇ ἀναβολῇ σου.
и^ да во'змеши четве'ртђю ча'сть, и^ съж#же'ши я& средњ гра'да. четве'ртђю же ча'сть и^ съдроби'ши мече'мъ ѓ%крsтъ е^го. четве'ртђю ча'стьрасы'плеши вњтромъ, и^ ме'чь и^ꙁвлече'ши въ слњ'дъ и^хъ.
4
4
καὶ ἐκ τούτων λήψῃ ἔτι καὶ ρίψεις αὐτοὺς εἰς μέσον τοῦ πυρὸς καὶ κατακαύσεις αὐτοὺς ἐν πυρί· ἐξ αὐτῆς ἐξελεύσεται πῦρ. - Καὶ ἐρεῖς παντὶ οἴκω ᾿Ισραήλ.
и^ во'ꙁмеши эTтђ'дђ ма'ло и^хъ числомъ, и^ прїимеши я& вᲆ скђтᲆ свои. и^ эT тњ'х же во'ꙁмеши е^ще и^ в#верже'ши я& средњ ѓ^гня, і^ и^ж#же'ши я& на ѓ^гни`. и^ эT того и^зы'идеT ѓ%гнь на ве'сь до'мъ і^и^л~евъ”
5
5
τάδε λέγει Κύριος· αὕτη ἡ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν μέσῳ τῶν ἐθνῶν τέθεικα αὐτὴν καὶ τὰς κύκλῳ αὐτῆς χώρας.
Се^ гл~еT а^дона'и г~ь. с^е і^ерsлимъ посредњ страn положихъ т^я, и^ стра'нъ ја%же ѓ%крsт# е^го.
6
6
καὶ ἐρεῖς τὰ δικαιώματά μου τῇ ἀνόμῳ ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ τὰ νόμιμά μου ἐκ τῶν χωρῶν τῶν κύκλῳ αὐτῆς, διότι τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο καὶ ἐν τοῖς νομίμοις μου οὐκ ἐπορεύθησαν ἐν αὐτοῖς.
и^ рече'ши, и^ꙁмњни ѓ^правда'нїе мое въ беꙁако'нїе, эT стра'нъ ја%же ѓ%крsтъ е^го. тњмъ е^льмаже ѓ^правда'нїя моя эTри'нђша, и^ по ꙁако'ноM мои^мъ не ходи'ша в н^я”
7
7
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν ἡ ἀφορμὴ ὑμῶν ἐκ τῶν ἐθνῶν τῶν κύκλῳ ὑμῶν καὶ ἐν τοῖς νομίμοις μου οὐκ ἐπορεύθητε καὶ τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐποιήσατε, ἀλλ᾿ οὐδὲ κατὰ τὰ δικαιώματα τῶν ἐθνῶν τῶν κύκλῳ ὑμῶν οὐ πεποιήκατε,
Сего ради гл~етъ а^дона'и г~ь. поне'же ѓ%браꙁъ вашъ эT стра'нъ ја%же ѓ%крsтъ ваs. и^ не ходи'сте в ꙁако'нехъ мои^хъ, и^ ѓ^правда'нїи моихъ не сътвори'сте. н^о и^ по сђ'домъ ја^зы'ческомъ ја%же ѓ%крsтъ ваs не сътвори'сте”
8
8
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ καὶ ποιήσω ἐν μέσῳ σου κρίμα ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν
Сего ради с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. с^е а^ꙁъ на' тя, и^ сътворю средњ тебе` сђ'дъ преD стра'нами.
9
9
καὶ ποιήσω ἐν σοὶ ἃ οὐ πεποίηκα καὶ ἃ οὐ ποιήσω ὅμοια αὐτοῖς ἔτι κατὰ πάντα τὰ βελύγματά σου.
и^ сътворю средњ тебе` е^го'же нњ'смь сътвори'лъ, и^ е^мђже не сътворю` подо'бно ктомђ` всего съгнђше'нїя ради твое^го”
10
10
διὰ τοῦτο πατέρες φάγονται τέκνα ἐν μέσῳ σου, καὶ τέκνα φάγονται πατέρας· καὶ ποιήσω ἐν σοὶ κρίματα καὶ διασκορπιῶ πάντας τοὺς καταλοίπους σου εἰς πάντα ἄνεμον.
Сего ради и^ꙁ#ја^дя'тъ эTц~ы ча'да своя средњ тебе`, и^ ча'да и^з#ја^дя'тъ эTц~а. и^ сътворю в тебњ сђ'ды, и^ раз#сњ'ю вс^я ѓ^ста'вшая тебе` по всемђ вњтрђ”
11
11
διὰ τοῦτο ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἦ μὴν ἀνθ᾿ ὧν τὰ ἅγιά μου ἐμίανας ἐν πᾶσι τοῖς βδελύγμασί σου, κἀγὼ ἀπώσομαί σε, οὐ φείσεταί μου ὁ ὀφθαλμός, κἀγὼ οὐκ ἐλεήσω.
Сего ради живђ а^ꙁъ гл~етъ а^дона'и г~ь. поне'же ѓ^сщ~енїя моя ѓ^скверни всњми не ё^го'дными твои^ми, и^ съгнђшен#ми твои^ми. и^ а'ꙁъ эTри'нђ т^я, и^ не пощади'тъ ѓ%ко мое, и^ а'зъ не поми'лђю.
12
12
τὸ τέταρτόν σου ἐν θανάτῳ ἀναλωθήσεται, καὶ τὸ τέταρτόν σου ἐν λιμῷ συντελεσθήσεται ἐν μέσῳ σου, καὶ τὸ τέταρτόν σου εἰς πάντα ἄνεμον σκορπιῶ αὐτούς, καὶ τὸ τέταρτόν σου ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται κύκλῳ σου, καὶ μάχαιραν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτῶν.
че'тверть тебе смр~тїю потреби'тся. че'тверть тебе` гла'доM скончаеTся средњ тебе`. че'тверть же тебе` падетъ мече'мъ ѓ%крsтъ тебе`. че'тверть же тебе расы'плю по всемђ вњтрђ, и^ ме'чь и^ꙁвлекђ въ слњ'дъ и^хъ.
13
13
καὶ συντελεσθήσεται ὁ θυμός μου καὶ ἡ ὀργή μου ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἐπιγνώσῃ διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα ἐν ζήλῳ μου ἐν τῷ συντελέσαι με τὴν ὀργήν μου ἐπ᾿ αὐτούς.
и^ сконча'ется ја^рость моя и^ гнњ'въ мои на ни'хъ, и^ ё^тњшђся. и^ ё^вњ'дятъ ја%ко а^ꙁъ г~ь. гл~ахъ въ рве'нїи мое^мъ внегда` скон#ча'хъ гнњ'въ мои на ни'хъ.
14
14
καὶ θήσομαί σε εἰς ἔρημον καὶ τὰς θυγατέρας σου κύκλῳ σου ἐνώπιον παντὸς διοδεύοντος,
и^ положђ т^я в# пђсты'ню и^ въ ё^кори'ꙁнђ ѓ%крестнымъ тебе`, и^ преD вся'кимъ проходя'щимъ.
15
15
καὶ ἔσῃ στενακτὴ καὶ δηλαϊστὴ ἐν τοῖς ἔθνεσι τοῖς κύκλῳ σου ἐν τῷ ποιῆσαί με ἐν σοὶ κρίματα ἐν ἐκδικήσει θυμοῦ μου· ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
и^ бђ'деши стеня`, и^ в порђга'нїе, въ при'тчю и^ въ страX въ странахъ ја%же ѓ%крsтъ тебе`. внегда` сътворю в# тебњ сђды въ гнњ'въ и^ въ ја%рость, и^ въ эTмще'нїе ја%рости и^ въ ѓ^бличе'нїе, а^ꙁъ г~ь гл~аX.
16
16
καὶ ἐν τῷ ἀποστεῖλάι με βολίδας τοῦ λιμοῦ ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ ἔσονται εἰς ἔκλειψιν, καὶ συντρίψω στήριγμα ἄρτου σου.
внегда послю` стрњ'лы своя гла'да мое^го на' ня, и^ бђдђт# въ сконча'нїе. послю' расы'пати в^ы, и^ гла'дъ ѓ^бњщаю на вы, и^ сътрђ ё^тверже'нїе хлњ'ба твое^го.
17
17
καὶ ἐξαποστελῶ ἐπὶ σὲ λιμὸν καὶ θηρία πονηρὰ καὶ τιμωρήσομαί σε, καὶ θάνατος καὶ αἷμα διελεύσονται ἐπὶ σέ, καὶ ρομφαίαν ἐπάξω ἐπὶ σὲ κυκλόθεν· ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
и^ спђщђ на' тя глаD, и^ ѕвњ'рь ꙁо'лъ, и^ ё^мђ'чђ т^я. смр~ть же и^ кро'вь про'идетъ скво'ѕњ т^я, и^ ме'чь наведђ на' тя, а^ꙁъ г~ь гл~ахъ”
Κεφάλαιο 6
Глvа, ѕ~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, στήριξον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ καὶ προφήτευσον ἐπ᾿ αὐτὰ
сн~е чл~чь, ё^тверди лице` свое къ горамъ і^и^л~выM и^ прорцы къ ниM.
3
3
καὶ ἐρεῖς· τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος τοῖς ὄρεσι καὶ τοῖς βουνοῖς καὶ ταῖς φάραγξι καὶ ταῖς νάπαις· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγων ἐφ᾿ ὑμᾶς ρομφαίαν καὶ ἐξολοθρευθήσεται τὰ ὑψηλὰ ὑμῶν,
и^ рече'ши, го'ры і^и^л~евы, слы'шите слово гн~е” Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь гора'мъ и^ хо'лмомъ, и^ по'лямъ и^ де'бремъ. се^ а^ꙁъ наведђ на' вы мечь и^ потребя'тся высоты` ваша.
4
4
καὶ συντριβήσονται τὰ θυσιαστήρια ὑμῶν καὶ τὰ τεμένη ὑμῶν, καὶ καταβαλῶ τραυματίας ὑμῶν ἐνώπιον τῶν εἰδώλων ὑμῶν
и^ поги'бнђтъ тре'бницы ва'ши, и^ съкрђшатся кђми'рницы ваши. и^ побїюT ја%ꙁвеныа вашапреD кђми'ры вашими,
5
5
καὶ διασκορπιῶ τὰ ὀστᾶ ὑμῶν κύκλῳ τῶν θυσιαστηρίων ὑμῶν.
и^ да'мъ стрђ'пъ сн~омъ і^и^л~евомъ преD кђми'ры и^хъ. и^ да'мъ ко'сти вашA ѓ%крsтъ тре'бникъ вашихъ,
6
6
καὶ ἐν πάσῃ τῇ κατοικίᾳ ὑμῶν αἱ πόλεις ἐξερημωθήσονται καὶ τὰ ὑψηλὰ ἀφανισθήσεται, ὅπως ἐξολοθρευθῇ τὰ θυσιαστήρια ὑμῶν, καὶ συντριβήσονται τὰ εἴδωλα ὑμῶν, καὶ ἐξαρθήσεται τὰ τεμένη ὑμῶν,
въ всXњ селехъ вашихъ. и^ ѓ^пђстњюT гради ваши, и^ высо'кая ваша поги'бнTђ ја%коже да ся потребя'тъ. и^ ѓ^гнђсяTся тре'бницы ваши и^ съкрђшаTся, и^ почїю'тъ кђми'ры ваши, и^ эTвръгђтся кђми'рницы ваши, и^ потребя'тся дњ'ла ваша.
7
7
καὶ πεσοῦνται τραυματίαι ἐν μέσῳ ὑμῶν, καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
и^ падђтъ ја^зве'нїи ваши средњ ваs. и^ поꙁна'ете ја%ко а^зъ г~ь.
8
8
ἐν τῷ γενέσθαι ἐξ ὑμῶν ἀνασῳζομένους ἐκ ρομφαίας ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἐν τῷ διασκορπισμῷ ὑμῶν ἐν ταῖς χώραις
и^ ѓ^ста'влю ја%коже бы'ти эT ва'съ снабдњ'номъ мече'мъ въ странахъ, и^ в расы'панїе ва'ше въ странахъ.
9
9
καὶ μνησθήσονταί μου οἱ ἀνασῳζόμενοι ἐξ ὑμῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ ᾐχμαλωτεύθησαν ἐκεῖ· ὀμώμοκα τῇ καρδίᾳ αὐτῶν τῇ ἐκπορνευούσῃ ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν τοῖς ἐκπορνεύουσιν ὀπίσω τῶν ἐπιτηδευμάτων αὐτῶν, καὶ κόψονται πρόσωπα αὐτῶν ἐν πᾶσι τοῖς βδελύγμασιν αὐτῶν·
и^ помянђтъ ё^цњлњ'вшїи эT ваs бы'вшее въ плњне'нїи та'мо” Кля'ша бо ся срDцемъ и^хъ блђди'вшиM и^ ѓ^ста'вшимъ эT мене, и^ ѓ^чи'ма иX злы'ма въ слњ'дъ хђдо'жествъ иX. и^ вᲆзбїются по лицемъ свои^мᲆ ѓ^ зло'бњ, и^же твори'ша в# согнђше'нїиX, и^ въ всњ'хъ хђдожествїи^хъ.
10
10
καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
и^ поꙁна'ютъ ја%ко а^ꙁъ г~ь. не тђ'не гл~ахᲆ сътвори'ти и^мъ все ꙁл^о се`”
11
11
τάδε λέγει Κύριος· κρότησον τῇ χειρὶ καὶ ψόφησον τῷ πόδι καὶ εἰπόν· εὖγε εὖγε ἐπὶ πᾶσι τοῖς βδελύγμασιν οἴκου ᾿Ισραήλ· ἐν ρομφαίᾳ καὶ ἐν θανάτῳ καὶ ἐν λιμῷ πεσοῦνται.
Си же гл~етъ а^дона'и г~ь, въсплещи рђко'ю, и^ въстрепли ного'ю, и^ рцы` бл~го бл~го ѓ^ всемъ съгнђше'нїи зло'бы до'мђ і^и^л~ева, ја%ко мече'мъ и^ гла'домъ и^ смр~тїю падђтъ.
12
12
ὁ ἐγγὺς ἐν ρομφαίᾳ πεσεῖται, ὁ δὲ μακρὰν ἐν θανάτῳ τελευτήσει, καὶ ὁ περιεχόμενος ἐν λιμῷ συντελεσθήσεται, καὶ συντελέσω τὴν ὀργήν μου ἐπ᾿ αὐτούς.
да'лнїи смр~тїю сконча'ются. а^ бли'жнїи мече'мъ падђтъ, а^ ѓ^держи'мыи гла'домъ скон#ча'ются. и^ сконча'ю гнњ'въ мои на нихъ.
13
13
καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ εἶναι τοὺς τραυματίας ὑμῶν ἐν μέσῳ τῶν εἰδώλων ὑμῶν κύκλῳ τῶν θυσιαστηρίων ὑμῶν, ἐπὶ πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ὑποκάτω δένδρου συσκίου, οὗ ἔδωκαν ἐκεῖ ὀσμὴν εὐωδίας πᾶσι τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν.
и^ ё^вњсте ја%ко а^ꙁъ г~ь. внегда бђ'дђтъ ја^ꙁве'нїи ваши средњ кђми'ръ вашихъ, ѓ%крsтъ тре'бникъ вашихъ. на всемъ хо'лмђ высо'цњ, и^ на всњхъ версњхъ го'рнихъ. и^ пDо дђбомъ сњ'нномъ, и^ поD всњмъ дђ'бомъ ча'стомъ. и^дњ'же да'ша т^ђ ѓ^бъё^ха'нїя бл~гово'нная всMњ кђми'ромъ иX.
14
14
καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτοὺς καὶ θήσομαι τὴν γῆν εἰς ἀφανισμὸν καὶ εἰς ὄλεθρον ἀπὸ τῆς ἐρήμου Δεβλαθὰ ἐκ πάσης τῆς κατοικίας· καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
прострђ рђ'кђ свою на' ня, и^ положђ зе'млю ихᲆ в па'гђбђ, и^ потребле'нїе. эT пђстыня девла'та, и^ всего вселе'нїя и^хъ. и^ поꙁна'ете ја%ко а^ꙁъ г~ь”
Κεφάλαιο 7
Глvа, з~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я.
2
2
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος τῇ γῇ τοῦ ᾿Ισραήλ· πέρας ἥκει, τὸ πέρας ἥκει ἐπὶ τὰς τέσσαρας πτέρυγας τῆς γῆς.
и^ т^ы сн~е чл~чь рцы`, с^е гл~етъ г~ь. ꙁемли` і^и^л~вњ конецъ прише'лъ е^сть. на четы'ри краи ꙁемля`
3
3
ἥκει τὸ πέρας
пришеl е^сть коне'цъ. нн~њ коне'цъ тебњ, і^ и^спђщђ ја%рость мою на' тя, и^ эTм#щђ въ пђтехъ твои^хъ, и^ да'мъ на' тя вс^я съгнђше'нїя твоя.
4
4
ἐπὶ σὲ τὸν κατοικοῦντα τὴν γῆν, ἥκει ὁ καιρός, ἤγγικεν ἡ ἡμέρα, οὐ μετὰ θορύβων οὐδὲ μετὰ ὠδίνων.
и^ не пощади'тъ ѓ%ко мое на' тя, и^ не поми'лђю. зане` сђ'дъ твои на' тя и^деT, и^ съгнђше'нїя твоя средњ тебе бђдђтъ. и^ ё^вњ'дятъ ја%ко а^ꙁъ г~ь”
5
5
νῦν ἐγγύθεν ἐκχεῶ τὴν ὀργήν μου ἐπὶ σὲ καὶ συντελέσω τὸν θυμόν μου ἐν σοὶ καὶ κρινῶ σε ἐν ταῖς ὁδοῖς σου καὶ δώσω ἐπὶ σὲ πάντα τὰ βδελύγματά σου·
И$мже с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, ꙁло'бъ е^ді'на ꙁло'ба с^е и^детъ.
6
6
οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός μου, οὐδὲ μὴ ἐλεήσω, διότι τὰς ὁδούς σου ἐπὶ σὲ δώσω, καὶ τὰ βδελύγματά σου ἐν μέσῳ σου ἔσονται, καὶ ἐπιγνώσῃ διότι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ τύπτων.
коне'цъ прише'лъ е^сть, прише'лъ коне'цъ к ᲄебњ. въста'ни,
7
7
νῦν τὸ πέρας πρὸς σέ, καὶ ἀποστελῶ ἐγὼ ἐπὶ σὲ καὶ ἐκδικήσω σε ἐν ταῖς ὀδοῖς σου καὶ δώσω ἐπὶ σὲ πάντα τὰ βδελύγματά σου·
се пришло е^сть плете'нїе на' тя живђщаго на ꙁемли`. пришеl е^сть го'дъ, прише'лъ е^сть дн~ь, ни съ пли'щемъ ни съ болњꙁнїю.
8
8
οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ σέ, οὐδὲ μὴ ἐλεήσω, διότι τὴν ὁδόν σου ἐπὶ σὲ δώσω, καὶ τὰ βδελύγματά σου ἐν μέσῳ σου ἔσται· καὶ ἐπιγνώσῃ διότι ἐγὼ Κύριος·
нн~њ въ бли'ꙁъ разлїю гнњ'въ мои на' тя, и^ сконча'ю ја%рость мою на тебњ. и^ ѓ^сђжђ т^я по пђтемъ твои^мъ. и^ даM на' тя вся съгнђше'нїя твоя.
9
9
διότι τάδε λέγει Κύριος·
и^ не пощади'тъ ѓ%ко мое и^ не поми'лђю. зане'же пђти твоя на' тя дамъ, и^ съгнђше'нїа твоя на' тя воꙁмTђся. и^ поꙁна'еши ја%ко а^ꙁъ г~ь бїяи”
10
10
ἰδοὺ τὸ πέρας ἥκει, ἰδοὺ ἡμέρα Κυρίου· εἰ καὶ ἡ ράβδος ἤνθηκεν, ἡ ὕβρις ἐξανέστηκε.
Се^ дн~ь гн~ь прихо'дит#, се коне'цъ пришеl е^сть. и^ꙁыиде плете'нїе, и^ процвњте же'ꙁлъ,
11
11
καί συντρίψει στήριγμα ἀνόμου καὶ οὐ μετὰ θορύβου οὐδὲ μετὰ σπουδῆς.
проѕя'бе ё^кори'ꙁна. и^ съкрђшитъ ё^тверже'нїе безако'н#ника. и^ не съ пли'щемъ ни съ поTща'нїемъ и^же эT нихъ сђть, и^ нњсть красы в нихъ.
12
12
ἥκει ὁ καιρός, ἰδοὺ ἡ ἡμέρα· ὁ κτώμενος μὴ χαιρέτω, καὶ ὁ πωλῶν μὴ θρηνείτω·
прише'лъ чаs приближи'лся дн~ь. кђпяи да ся не ра'дђеT, и^ прода'яи да ся не пла'четъ. ја%ко гнњ'въ на все` мно'жество иX.
13
13
διότι ὁ κτώμενος πρὸς τὸν πωλοῦντα οὐκέτι μὴ ἐπιστρέψῃ, καὶ ἄνθρωπος ἐν ὀφθαλμῷ ζωῆς αὐτοῦ οὐ κρατήσει.
ꙁане' же притяжава'а къ прода'ющемђ, к# семђ не въꙁврати'тся. и^ е^ще въ жи'ꙁни живђщемђ, ја%ко видњ'нїе на все` мно'жество и^хъ не въꙁврати'тся. и^ чл~къ въ ѓ^чеси жи'ꙁнь е^го не ё^держиT”
14
14
σαλπίσατε ἐν σάλπιγγι καὶ κρίνατε τὰ σύμπαντα.
Въстрђби'те трђбо'ю, и^ раꙁ#сђди'те все, и^ не бђ'детъ грядђщаго на раᲄь, ја%ко гнњ'въ на все мно'жество и^хъ.
15
15
ὁ πόλεμος ἐν ρομφαίᾳ ἔξωθεν, καὶ ὁ λιμὸς καὶ ὁ θάνατος ἔσωθεν· ὁ ἐν τῷ πεδίῳ ἐν ρομφαίᾳ τελευτήσει, τοὺς δ᾿ ἐν τῇ πόλει λιμὸς καὶ θάνατος συντελέσει.
ра'ть и^з#внђ съ мечеM, глаD же и^ смр~ть и^ꙁнђтри. и^же на' поли мечемъ сконча'ется, сђщих# же въ гра'дњ глаD и^ смр~ть сконча'етъ.
16
16
καὶ ἀνασωθήσονται οἱ ἀνασῳζόμενοι ἐξ αὐτῶν καὶ ἔσονται ἐπὶ τῶν ὀρέων· πάντας ἀποκτενῶ, ἕκαστον ἐν ταῖς ἀδικίαις αὐτοῦ.
и^ ё^цњлњ'ютъ сп~се'нїи эT нихъ, и^ бђ'дђтъ въ гораX ја%ко скорбя'ще вся и^ꙁбїю в# неправдаX и^хъ.
17
17
πᾶσαι χεῖρες ἐκλυθήσονται, καὶ πάντες μηροὶ μολυνθήσονται ὑγρασίᾳ,
вся рђ'ки раз#слабњ'ютъ, и^ вся сте'гни ё^каляюTся мо'кростїю.
18
18
καὶ περιζώσονται σάκκους, καὶ καλύψει αὐτοὺς θάμβος, καὶ ἐπὶ πᾶν πρόσωπον αἰσχύνη ἐπ᾿ αὐτούς, καὶ ἐπὶ πᾶσαν κεφαλὴν φαλάκρωμα.
и^ препояшђтся въ врњтища, и^ покры'етъ я& ё%жасъ. и^ на вся'коM лицњ сра'мъ на нихъ, и^ на вся'кои главњ плњшъ.
19
19
τὸ ἀργύριον αὐτῶν ριφήσεται ἐν ταῖς πλατείαις, καὶ τὸ χρυσίον αὐτῶν ὑπεροφθήσεται· αἱ ψυχαὶ αὐτῶν οὐ μὴ ἐμπλησθῶσι, καὶ αἱ κοιλίαι αὐτῶν οὐ μὴ πληρωθῶσι, διότι βάσανος τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν ἐγένετο.
сребро и^хъ на стогнаX повержется, и^ зла'то и^хъ преѓ^бидится. сребро и^хъ и^ ꙁлато не въꙁ#мо'жетъ и^ꙁба'вити и^хъ эT гнњ'ва бж~їя. дш~а и^хъ не насы'тится, и^ чре'во и^хъ не напо'лнится, ꙁане'же съблаꙁнъ непра'вости и^хъ,
20
20
ἐκλεκτὰ κόσμου εἰς ὑπερηφανίαν ἔθεντο αὐτὰ καὶ εἰκόνας τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν ἐποίησαν ἐξ αὐτῶν· ἕνεκεν τούτου δέδωκα αὐτὰ αὐτοῖς εἰς ἀκαθαρσίαν,
и^ꙁбо'рное ё^тва'ри въ преꙁрњ'нїе положи'ша е&, и^ ѓбраꙁы ме'рзостїи свои^хᲆ и^ помраже'нїя сътвори'ша эT ни'хъ. сего ради дахъ е& и^мъ в# нечистотђ,
21
21
καὶ παραδώσω αὐτὰ εἰς χεῖρας ἀλλοτρίων τοῦ διαρπάσαι αὐτὰ καὶ τοῖς λοιμοῖς τῆς γῆς εἰς σκῦλα, καὶ βεβηλώσουσιν αὐτά.
и^ предамъ я& в чю'жди рђцњ ја%коже раꙁграби'ти я&, и^ про'чимъ на земли` въ плњне'нїе, и^ ѓ^сквернятъ е&.
22
22
καὶ ἀποστρέψω τὸ πρόσωπόν μου ἀπ᾿ αὐτῶν, καὶ μιανοῦσι τὴν ἐπισκοπήν μου καὶ εἰσελεύσονται εἰς αὐτὰ ἀφυλάκτως καὶ βεβηλώσουσιν αὐτά·
и^ эTвращђ лице свое эT нихъ, и^ ѓ^скврънятъ страж#бђ мою. и^ вни'дђтъ в ню беꙁ# сђмнњ'нїя, и^ ѓ^скверняT ю&,
23
23
καὶ ποιήσουσι φυρμόν, διότι ἡ γῆ πλήρης λαῶν, καὶ ἡ πόλις πλήρης ἀνομίας.
и^ сътво'рятъ мяте'жъ. поне'же ꙁемля` по'лна сђ'дђ кро'ве, и^ граD по'лнъ беꙁако'нїа.
24
24
καὶ ἀποστρέψω τὸ φρύαγμα τῆς ἰσχύος αὐτῶν, καὶ μιανθήσεται τὰ ἅγια αὐτῶν.
и^ приведђ лђка'выа страны`, и^ прїимђтъ до'мы и^хᲆ. и^ эTвращђ велича'нїе крњ'пости и^хъ, и^ ѓ^скверня'тся ѓ^сщ~енїя и^хъ.
25
25
ἐξιλασμὸς ἥξει καὶ ζητήσει εἰρήνην, καὶ οὐκ ἔσται.
и^ ѓ^цыще'нїе прїидетъ. пои%щеши ми'ра, и не бђдетъ”
26
26
οὐαὶ ἐπὶ οὐαὶ ἔσται, καὶ ἀγγελία ἐπὶ ἀγγελίαν ἔσται, καὶ ζητηθήσεται ὅρασις ἐκ προφήτου, καὶ νόμος ἀπολεῖται ἐξ ἱερέως καὶ βουλὴ ἐκ πρεσβυτέρων.
Лю'то до лю'та бђдеT, и^ вњсть до вњсти бђдетъ. и^ вꙁы'щется видњ'нїе эT пррoка, и^ ꙁако'нъ поги'бнетъ эT жерца`, и^ совњтъ эT ста'рець.
27
27
ἄρχων ἐνδύσεται ἀφανισμόν, καὶ αἱ χεῖρες τοῦ λαοῦ τῆς γῆς παραλυθήσονται· κατὰ τὰς ὁδοὺς αὐτῶν ποιήσω αὐτοῖς καὶ ἐν τοῖς κρίμασιν αὐτῶν ἐκδικήσω αὐτούς· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος.
цр~ь въꙁ#сњтђетъ, и^ кн~ѕь ѓблече'тся въ па'гђбђ, и^ рђ'ки людїи ꙁемля` раслабњ'ютъ. по пђтемъ и^хъ сътворю и^мъ, и^ сђды иX эTм#щђ иM. и^ раꙁђмњюT ја%ко а^ꙁъ г~ь”
Κεφάλαιο 8
Глvа, и~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἕκτῳ ἔτει ἐν τῷ πέμπτῳ μηνί, πέμπτῃ τοῦ μηνός, ἐγὼ ἐκαθήμην ἐν τῷ οἴκῳ, καὶ οἱ πρεσβύτεροι ᾿Ιούδα ἐκάθηντο ἐνώπιόν μου, καὶ ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμὲ χεὶρ Κυρίου,
И бы'сть в лњто ше'стое, въ ше'стыи мsць, въ пя'тыи дн~ь мsца. сњдњ'хъ в# домђ` мое^мъ, и^ ста'рцы і^ё'дини сњдя'хђ ё^ мене`. и^ бы'сть на мнњ рђка` а^дона'я г~а.
2
2
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ὁμοίωμα ἀνδρός, ἀπὸ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ καὶ ἕως κάτω πῦρ, καὶ ἀπὸ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ ὑπεράνω αὐτοῦ ὡς ὅρασις ἠλέκτρου.
и^ ви'дњхъ и^ с^е ѓ^бли'чїе мђж'еско, эT чре'слъ е^го до до'ла ѓ%гнь. эT чре'слъ же горњ ја%ко и^ видњ'нїе ꙁа'ря, и^ ја%ко в#ꙁо'ръ прђ'да чи'ста.
3
3
καὶ ἐξέτεινεν ὁμοίωμα χειρὸς καὶ ἀνέλαβέ με τῆς κορυφῆς μου καὶ ἀνέλαβέ με πνεῦμα ἀναμέσον τῆς γῆς καὶ ἀναμέσον τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἤγαγέ με εἰς ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ὁράσει Θεοῦ ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης τῆς ἐσωτέρας τῆς βλεπούσης εἰς βορρᾶν, οὗ ἦν ἡ στήλη τοῦ κτωμένου.
и^ простре подо'бїе рђки, и^ ја% м^я ꙁа ве'рхъ главы` мое^я. и^ взя м^я дх~ъ средњ земля` и^ средњ нб~си. и^ веде м^я въ і^ерsлимъ в# видњ'нїи бж~їи. преD пригра'ды враT ꙁря'щиX на сњверъ, и^дњж'е б^њ сто'лпъ поста'вленъ и^ ѓ%бразъ р#венїя притяжава'ющаго.
4
4
καὶ ἰδού, ἦν ἐκεῖ δόξα Κυρίου Θεοῦ ᾿Ισραὴλ κατὰ τὴν ὅρασιν, ἣν εἶδον ἐν τῷ πεδίῳ.
и^ с^е т^ђ бя'ше сла'ва б~а і^и^л~ева по видњ'нїю е^же ви'дњхъ на' поли”
5
5
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἀνάβλεψον τοῖς ὀφθαλμοῖς σου πρὸς βορρᾶν· καὶ ἀνέβλεψα τοῖς ὀφθαλμοῖς μου πρὸς βορρᾶν, καὶ ἰδοὺ ἀπὸ βορρᾶ ἐπὶ τὴν πύλην τὴν πρὸς ἀνατολάς.
И$ рече къ мнњ`, сн~е чл~чь, възри ѓ^чи'ма свои^ма на сњ'веръ. и^ възрXњ ѓ^чи'ма мои^ма на сњ'веръ. и^ се эT сњ'вера къ вра'томъ ꙁря'щимъ на въсто'кᲆ тре'бника, и^дњж'е ѓ%браꙁъ р#венїя сего въ вхо'дњ е^я`”
6
6
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἑώρακας τί οὗτοι ποιοῦσιν; ἀνομίας μεγάλας ποιοῦσιν ὧδε τοῦ ἀπέχεσθαι ἀπὸ τῶν ἁγίων μου, καὶ ἔτι ὄψει ἀνομίας μείζονας.
И$ реq къ мнњ сн~е чл~чь, ви'дњ ли чт^о се тво'рятъ сїи беꙁако'нїя вели'ка, до'мъ і^и^л~евъ тво'ритъ зд^њ, эTдњля'тися эT ст~ни мое^я. и^ е^ще ѓ^брати'ся и^ ё'ꙁриши боlша.
7
7
καὶ εἰσήγαγέ με ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς αὐλῆς
и^ в#веде м^я къ преDвратїю две'рномђ, и^ ви'дњх#, и^ се сква'жня е^ді'на въ стњнњ.
8
8
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ὄρυξον· καὶ ὤρυξα, καὶ ἰδοὺ θύρα μία.
и^ рече къ мнњ, сн~е чл~чь, раскопаи въ стњнњ. и^ раскопаX, и^ се две'ри е^ді'ны.
9
9
καὶ εἶπε πρός με· εἴσελθε καὶ ἰδὲ τάς ἀνομίας, ἃς οὗτοι ποιοῦσιν ὧδε.
и^ рече къ мнњ`, вни'ди и^ ви'жDь безако'нїя ꙁла'я ја%же тво'рятъ сїи ꙁд^њ.
10
10
καὶ εἰσῆλθον καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ μάταια βδελύγματα καὶ πάντα τὰ εἴδωλα οἴκου ᾿Ισραὴλ διαγεγραμμένα ἐπ᾿ αὐτοῦ κύκλῳ,
и^ вънидо'хъ и^ ви'дњхъ, и^ се вся'къ ѓ%браꙁъ га'да и^ ско'та сђяа съгнђше'нїя, и^ кђми'ры до'мђ і^и^л~ва напи'сани бы'ша на стњнњ всю'дђ ѓ%коло.
11
11
καὶ ἑβδομήκοντα ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσβυτέρων οἴκου ᾿Ισραήλ, καὶ ᾿Ιεζονίας ὁ τοῦ Σαφὰν ἐν μέσῳ αὐτῶν εἱστήκει πρὸ προσώπου αὐτῶν, καὶ ἕκαστος θυμιατήριον αὐτοῦ εἶχεν ἐν τῇ χειρί, καὶ ἡ ἀτμὶς τοῦ θυμιάματος ἀνέβαινε.
и^ сеDмьдеся'тъ мђж'ъ эT ста'рець до'мђ і^и^л~ева, и^е^хонїя а^са'фовъ стоя'ше средњ и^хъ. и^ сїи стоя'хђ преD лицемъ написанїя на стњнњ, и^ ко'жDо ихъ и^мы'и кади'лницђ в рђцњ свое'и, и^ ды'мъ кади'ла въсхожDаше”
12
12
καὶ εἶπε πρός με· ἑώρακας, υἱὲ ἀνθρώπου, ἃ οἱ πρεσβύτεροι οἴκου ᾿Ισραὴλ ποιοῦσιν, ἕκαστος αὐτῶν ἐν τῷ κοιτῶνι τῷ κρυπτῷ αὐτῶν; διότι εἶπαν· οὐχ ὁρᾷ ὁ Κύριος, ἐγκαταλέλοιπε Κύριος τὴν γῆν.
И$ реq къ мнњ`, ви'дњ ли сн~е чл~чь, е^же ста'рцы до'мђ і^и^л~ева тво'рятъ ꙁд^њ, кожDо и^хъ в ло'жи та'инњмъ. ꙁане` рњша, не ви'дитъ г~ь, ѓ^ста'вилъ е^сть ꙁе'млю”
13
13
καὶ εἶπε πρός με· ἔτι ὄψει ἀνομίας μείζονας, ἃς οὗτοι ποιοῦσι.
И$ рече къ мнњ`. е^ще ѓ^брати'ся и^ ё'ꙁриши беꙁако'нїя бо'льша, ја%же сїи тво'рятъ.
14
14
καὶ εἰσήγαγέ με ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης οἴκου Κυρίου τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ γυναῖκες καθήμεναι θρηνοῦσαι τὸν Θαμμούζ,
и^ в#веде м^я въ преDвра'тїе две'рїи гн~ь зря'щиX на сњ'веръ. и^ с^е же'ны сњдя'ща ё^ фамђса, и^ пла'чющася та'мо ꙁа кђми'ръ”
15
15
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἑώρακας; καὶ ἔτι ὄψει ἐπιτηδεύματα μείζονα τούτων.
И$ рече къ мнњ`, ви'дњ ли сн~е чл~чь. и^ е^ще ё%зриши хђдо'жество иX бо'льши сего.
16
16
καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν οἴκου Κυρίου τὴν ἐσωτέραν, καὶ ἰδοὺ ἐπὶ τῶν προθύρων τοῦ ναοῦ Κυρίου ἀναμέσον τῶν αἰλὰμ καὶ ἀναμέσον τοῦ θυσιαστηρίου ὡς εἴκοσι ἄνδρες, τὰ ὀπίσθια αὐτῶν πρὸς τὸν ναὸν τοῦ Κυρίου καὶ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ἀπέναντι, καὶ οὗτοι προσκυνοῦσι τῷ ἡλίῳ·
и^ в#веде мя въ дво'ръ до'мђ гн~я внђтръ. и^ преD две'рїе хра'ма гн~я, междђ е^ла'момъ и^ ме'ждђ тре'бникомъ, ја%ко дв^адесять и^ пяT мђжъ, ꙁа'ди дав#ша къ хра'мђ гн~ю, и^ лица` и^хъ пря'мо въстокђ. и^ сїиже покланяются на въсто'къ слн~цђ”
17
17
καὶ εἶπε πρός με· ἑώρακας, υἱὲ ἀνθρώπου; μὴ μικρὰ τῷ οἴκῳ ᾿Ιούδα τοῦ ποιεῖν τὰς ἀνομίας, ἃς πεποιήκασιν ὧδε; διότι ἔπλησαν τὴν γῆν ἀνομίας, καὶ ἰδοὺ αὐτοὶ ὡς μυκτηρίζοντες.
И$ реq къ мнњ`, сн~е чл~чь. е^да ма'ло с^и твори'ти беꙁако'нїя до'мђ і^ё'дина, ја%же тво'рятъ ꙁд^њ. поне'же напо'л#ниша ꙁе'млю беꙁако'нїя, и^ ѓ^брати'шася раꙁгнњ'вати м^я. и^ с^е сїи простира'ютъ ло'ꙁђ ја%ко и^ хђля'ще м^я.
18
18
καὶ ἐγὼ ποιήσω αὐτοῖς μετὰ θυμοῦ· οὐ φείσεται ὁ ὀφθαλμός μου, οὐδὲ μὴ ἐλεήσω.
и^ а'ꙁъ сътворю и^мъ съ ја%ростїю. и^ не пощади'тъ ѓ%ко мое, и^ не поми'лђю. и^ приꙁовђтъ въ ё%ши мои гла'сомъ вели'комъ, и^ не ё^слы'шђ и^хᲆ”
Κεφάλαιο 9
Глvа, џ~”
1
1
ΚΑΙ ἀνέκραγεν εἰς τὰ ὦτά μου φωνῇ μεγάλῃ λέγων· ἤγγικεν ἡ ἐκδίκησις τῆς πόλεως· καὶ ἕκαστος εἶχε τὰ σκεύη τῆς ἐξολοθρεύσεως ἐν χειρὶ αὐτοῦ.
И въꙁопи въ ё%ши мои` гласоM вели'комъ гл~я, приближи'лося е^сть м#щенїе гра'да. и^ ко'ждо и^мња'ше сосђды въ рђцњ своеи` потре'бныа.
2
2
καὶ ἰδοὺ ἓξ ἄνδρες ἤρχοντο ἀπὸ τῆς ὁδοῦ τῆς πύλης τῆς ὑψηλῆς τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν, καὶ ἑκάστου πέλυξ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ· καὶ εἷς ἀνὴρ ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐνδεδυκὼς ποδήρη, καὶ ζώνη σαπφείρου ἐπὶ τῆς ὀσφύος αὐτοῦ· καὶ εἰσήλθοσαν καὶ ἔστησαν ἐχόμενοι τοῦ θυσιαστηρίου τοῦ χαλκοῦ.
и^ с^е ше'сть мђжъ и^до'ша эT вра'тъ высо'кихъ зря'щиX на сњверᲆ, и^ кое^мђжDо сосђды поги'бели въ рђкђ е^го. и^ мђж# е^ді'нъ посредњ и^хъ ѓ^блеченъ въ жречески ри'ꙁы, и^ поа'съ эT сапфи'ра ѓ^ чреслXњ е^го. и^ внидо'ша и^ ста'ша блиZ требника мњ'дянаго,
3
3
καὶ δόξα Θεοῦ τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀνέβη ἀπὸ τῶν Χερουβὶμ ἡ οὖσα ἐπ᾿ αὐτῶν εἰς τὸ αἴθριον τοῦ οἴκου. καὶ ἐκάλεσε τὸν ἄνδρα τὸν ἐνδεδυκότα τὸν ποδήρη, ὃς εἶχεν ἐπί τῆς ὀσφύος αὐτοῦ τὴν ζώνην,
и^ сла'ва б~а і^и^л~ева въꙁы'иде эT херђви'ма сђщаго в неM, в непокровенMњ до'мђ. и^ приꙁва мђжа ѓ^бол#чена в# ризђ жреческђ, и^же и^мња'ше на чреслњхъ своиX поа'съ”
4
4
καὶ εἶπε πρὸς αὐτόν· δίελθε μέσην τὴν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ δὸς τὸ σημεῖον ἐπὶ τὰ μέτωπα τῶν ἀνδρῶν τῶν καταστεναζόντων καὶ τῶν κατωδυνωμένων ἐπὶ πάσαις ταῖς ἀνομίαις ταῖς γινομέναις ἐν μέσῳ αὐτῆς.
И$ реq г~ь к немђ, проиди средњ гра'да средњ і^ерsли'ма. и^ даждь зна'менїа на лица` мђж'еска, и^же болњꙁнђ'ютъ и^ стенђтъ, эT беꙁако'нїи быва'ющихъ средњ иX”
5
5
καὶ τούτοις εἶπεν ἀκούοντός μου· πορεύεσθε ὀπίσω αὐτοῦ εἰς τὴν πόλιν καὶ κόπτετε καὶ μὴ φείδεσθε τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑμῶν καὶ μὴ ἐλεήσητε·
И$ симъ ре'че слы'шащђ мнњ. и^дњте въ' граD вᲆ слDњ е^го, и^ с#сњцњте и^ не пощади'те ѓ^чи'ма ва'шимA и^ не поми'лђите,
6
6
πρεσβύτερον καὶ νεανίσκον καὶ παρθένον καὶ νήπια καὶ γυναῖκας ἀποκτείνατε εἰς ἐξάλειψιν, ἐπὶ δὲ πάντας, ἐφ᾿ οὕς ἐστι τὸ σημεῖον, μὴ ἐγγίσητε· καὶ ἀπὸ τῶν ἁγίων μου ἄρξασθε. καὶ ἤρξαντο ἀπὸ τῶν ἀνδρῶν τῶν πρεσβυτέρων, οἳ ἦσαν ἔσω ἐν τῷ οἴκῳ.
ни сᲄа'рца н^и ю%ноши, н^и дв~цы, н^и младенца, н^и жены, и^ꙁбїите въ потребле'нїе. а^ на всњхᲆ на ни'хъже е^сть зна'менїе, не прикаса'итеся, эT ѓ^сщ~енныхъ мои'хъ начнњте. и^ нача'ша эT мђж'ъ ста'рыX, и^же бњша внђтръ въ дворњ”
7
7
καὶ εἶπε πρὸς αὐτούς· μιάνατε τὸν οἶκον καὶ πλήσατε τὰς ὁδοὺς νεκρῶν ἐκπορευόμενοι καὶ κόπτετε.
И$ реq к ни'мъ, ѓ^скверни'те до'мъ, и^ напоlни'те мертвьца, і^ и^зыидᲇте. і^ и^зыдо'ша и^збивахђ живђщихъ вᲆ градњ”
8
8
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ κόπτειν αὐτοὺς καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἀνεβόησα καὶ εἶπα· οἴμοι Κύριε, ἐξαλείφεις σὺ τοὺς καταλοίπους τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν τῷ ἐκχέαι σε τὸν θυμόν σου ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ;
И$ бы'сть внегда` сњча'хђ, ѓ^ста'хъ а%зъ, и^ падо'хъ ни'ць. и^ вᲆꙁопихъ, и^ рњхъ. горе го'ре, ЭO люте мн^њ а^дона'ю г~и. потребля'еши ѓ^стан#ки і^и^л~евы, внегда` разлива'еши ја%рость свою` на і^ерsли'мъ”
9
9
καὶ εἶπε πρός με· ἀδικία τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα μεμεγάλυνται σφόδρα σφόδρα, ὅτι ἐπλήσθη ἡ γῆ λαῶν πολλῶν, καὶ ἡ πόλις ἐπλήσθη ἀδικίας καὶ ἀκαθαρσίας· ὅτι εἶπαν· ἐγκαταλέλοιπε Κύριος τὴν γῆν, οὐκ ἐφορᾷ ὁ Κύριος.
И$ реq къ мнњ, непра'вда до'мђ і^и^л~ева і^ и^ё'дина въꙁвелича'ется ѕњ'ло, ја%ко и^ напо'лнися земля` лю'дїи мноh, и^ граD напо'лниs непра'вдъ и^ нечистоT. ја^ко рњша, ѓ^ста'вилъ е^сть г~ь зе'млю, и^ не ви'дитъ г~ь.
10
10
καὶ οὐ φείσεταί μου ὁ ὀφθαλμός, οὐδὲ μὴ ἐλεήσω· τὰς ὁδοὺς αὐτῶν εἰς κεφαλὰς αὐτῶν δέδωκα.
н^о а^зъ е^смь и^ не пощади'тъ ѓ%ко мое, н^и поми'лђю. пђти и^хъ на главы` и^хъ даX.
11
11
καὶ ἰδοὺ ὁ ἀνὴρ ὁ ἐνδεδυκὼς τὸν ποδήρη καὶ ἐζωσμένος τῇ ζώνῃ τὴν ὀσφὺν αὐτοῦ καὶ ἀπεκρίνατο λέγων· πεποίηκα καθὼς ἐνετείλω μοι.
и^ с^е мђжъ ѓ^болченыи въ жреческїя ри'ꙁы, и^ препоа'саны поя'сомъ чресла` е^го. эTвњщава'ше гл~я, сътвориX ја%коже ꙁаповњ'да м^и”
Κεφάλαιο 10
Глvа, і~”
1
1
ΚΑΙ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἐπάνω τοῦ στερεώματος τοῦ ὑπὲρ κεφαλῆς τῶν Χερουβὶμ ὡς λίθος σαπφείρου ὁμοίωμα θρόνου ἐπ᾿ αὐτῶν.
И ви'дњхъ, и^ с^е верхђ твердњли наD главо'ю херђвиMскою, и^ ја%ко ка'мень сапфи'ровыи, и^ ја%ко подо'бїе прsтла на неM.
2
2
καὶ εἶπε πρὸς τὸν ἄνδρα τὸν ἐνδεδυκότα τὴν στολήν· εἴσελθε εἰς τὸ μέσον τῶν τροχῶν τῶν ὑποκάτω τῶν Χερουβὶμ καὶ πλῆσον τὰς δράκας σου ἀνθράκων πυρὸς ἐκ μέσου τῶν Χερουβὶμ καὶ διασκόρπισον ἐπὶ τὴν πόλιν· καὶ εἰσῆλθεν ἐνώπιον ἐμοῦ.
и^ рече къ мђж'ђ ѓ^блеченомђ въ ё^тва'рь. вни'ди средњ колесъ ја^же поD херђви'момъ, и^ напо'лни госести своя гла'вень ѓ^гненъ эT среды херђви'ма, и^ расы'пли по' градђ. и^ вни'де предо мно'ю.
3
3
καὶ τὰ Χερουβὶμ εἰστήκει ἐκ δεξιῶν τοῦ οἴκου ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι τὸν ἄνδρα, καὶ ἡ νεφέλη ἔπλησε τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν.
херђви'м же стоя'ше ѓ^деснђю до'мђ, и^ внегда` въхожDаше мђжъ, и^ ѓ^блаk напо'лни сњнь внђтреню.
4
4
καὶ ἀπῇρεν ἡ δόξα Κυρίου ἀπὸ τῶν Χερουβὶμ εἰς τὸ αἴθριον τοῦ οἴκου, καὶ ἔπλησε τὸν οἶκον ἡ νεφέλη, καὶ ἡ αὐλὴ ἐπλήσθη τοῦ φέγγους τῆς δόξης Κυρίου·
и^ въздви'жеся сла'ва гн~я свы'ше херђви'ма, в непокрове'нїе до^мђ, и напо'лни до'мъ ѓ%блакъ и^ дворъ напо'лнися сла'вы гн~я.
5
5
καὶ φωνὴ τῶν πτερύγων τῶν Χερουβὶμ ἠκούετο ἕως τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας ὡς φωνὴ Θεοῦ Σαδδαΐ λαλοῦντος.
и^ глаs кры'лђ херђви'м#скђ слы'шашеся до внњшняго двора`, ја%ко и^ гла'съ бж~їи сад#да, и^ гл~юща”
6
6
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐντέλλεσθαι αὐτὸν τῷ ἀνδρὶ τῷ ἐνδεδυκότι τὴν στολὴν τὴν ἁγίαν λέγων· λαβὲ πῦρ ἐκ μέσου τῶν τροχῶν ἐκ μέσου τῶν Χερουβίμ, καὶ εἰσῆλθε καὶ ἔστη ἐχόμενος τῶν τροχῶν,
И$ бы'сть внегда` заповњ'даше мђж'ђ ѓблечен#номђ въ ё^тва'рь ст~ђю, гл~я. воꙁми` ѓ%гнь эT среды ко'лесᲆ, и^же средњ херђви'м#. и^ внїиде и^ ста` бли'зᲆ колесъ.
7
7
καὶ ἐξέτεινε τὴν χεῖρα αὐτοῦ εἰς μέσον τοῦ πυρὸς τοῦ ὄντος ἐν μέσῳ τῶν Χερουβὶμ καὶ ἔλαβε καὶ ἔδωκεν εἰς τὰς χεῖρας τοῦ ἐνδεδυκότος τὴν στολὴν τὴν ἁγίαν, καὶ ἔλαβε καὶ ἐξῆλθε.
и^ простре херђви'мъ рђ'кђ свою` межDђ херђви'момъ, средњ ѓ^гня` сђщаго херђви'мома, и^ взя` и^ вда'сть въ рђцњ ѓ^болчен#номђ въ ё^тва'рь ст~ђю. и^ вꙁя` і^ и^зыиде.
8
8
καὶ εἶδον τὰ Χερουβὶμ ὁμοίωμα χειρῶν ἀνθρώπων ὑποκάτωθεν τῶν πτερύγων αὐτῶν.
и^ видњхъ херђви'ми, и^ с^е ѓ^бличїе рђкъ чл~чь подъ крылы и^хъ”
9
9
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ τροχοὶ τέσσαρες εἱστήκεισαν ἐχόμενοι τῶν Χερουβίμ, τροχὸς εἷς ἐχόμενος Χερουβὶμ ἑνός, καὶ ἡ ὄψις τῶν τροχῶν ὡς ὄψις λίθου ἄνθρακος.
И$ ви'дњхъ с^е четы'ри колеса стоа'хђ дръжа'щеся херђви'мђ. и^ ко'ло е^ді'но держа'шеся е^ді'ного херђви'ма. и^ ко'ло же е^ді'но дръжа'ся дрђгаго херђви'ма. взор# же коле'съ ја%ко и^ взоръ ка'менїя ѓ%гнена.
10
10
καὶ ἡ ὄψις αὐτῶν ὁμοίωμα ἓν τοῖς τέσσαρσιν, ὃν τρόπον ὅταν ᾖ τροχὸς ἐν μέσῳ τροχοῦ.
и^ вꙁоръ и^хъ ѓ^бли'чїе въ четы'рехъ, ја%коже е^гда` е^сть ко'ло в# ко'леси.
11
11
ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτὰ εἰς τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῶν ἐπορεύοντο, οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτά· ὅτι εἰς ὃν ἂν τόπον ἐπέβλεψεν ἡ ἀρχὴ ἡ μία, ἐπορεύοντο καὶ οὐκ ἐπέστρεφον ἐν τῷ πορεύεσθαι αὐτά.
и внегда` и^дя'хђ на четы'ри часᲄи и^дяхђ, и^ не ѓ^бращахђся внегда` и^дя'хђ, ја%ко на не'же мњсто а'ще въꙁря'ше е^ді'нъ нача'токъ, въ слDњ е^го идя'хђ и не ѓ^браща'хђся.
12
12
καὶ οἱ νῶτοι αὐτῶν καὶ αἱ χεῖρες αὐτῶν καὶ αἱ πτέρυγες αὐτῶν καὶ οἱ τροχοὶ πλήρεις ὀφθαλμῶν κυκλόθεν τοῖς τέσσαρσι τροχοῖς αὐτῶν·
вся' же тњлеса иX и^ хреп#ти и^хъ, и^ рђци и^хъ, и^ кры'ла и^хъ, и ко'леса полна ѓ^чесъ, ѓ%крsтъ четы'рехъ колесъ и^хъ.
13
13
τοῖς δὲ τροχοῖς τούτοις ἐπεκλήθη Γελγὲλ ἀκούοντός μου· [
ко'леса же сїи нарекошася слы'шащђ мн^њ ге'льге'ль.
14
14
καὶ τέσσαρα πρόσωπα τῷ ἑνί, τὸ πρόσωπον τοῦ ἑνὸς πρόσωπον τοῦ Χερούβ, καὶ τὸ πρόσωπον τοῦ δευτέρου πρόσωπον ἀνθρώπου καὶ τὸ τρίτον πρόσωπον λέοντος καὶ τὸ τέταρτον πρόσωπον ἀετοῦ].
четы'ри же лица` комђж'до и^хъ. е^ді'номђ лице херђви'мле, лице же дрђгомђ лице львово, третїеy лице те'лче, и^ четвертое лице ѓ'рле.
15
15
καὶ ᾖραν τὰ Χερουβίμ. τοῦτο τὸ ζῷον, ὃ εἶδον ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ.
и^ вꙁяшеся херђви'ми” се^ е^сть живо'тная, еже ви'дњхъ на рњцњ хова'рњ.
16
16
καὶ ἐν τῷ πορεύεσθαι τὰ Χερουβὶμ ἐπορεύοντο οἱ τροχοί, καὶ οὗτοι ἐχόμενοι αὐτῶν· καὶ ἐν τῷ ἐξαίρειν τὰ Χερουβὶμ τὰς πτέρυγας αὐτῶν τοῦ μετεωρίζεσθαι ἀπὸ τῆς γῆς οὐκ ἐπέστρεφον οἱ τροχοὶ αὐτῶν.
и^ е^гда` и^дя'хђ херђви'ми, и^дя'хђ и^ колеса` и^хъ, и сїи дръжа'щеся ихъ” И$ внегда` въꙁдви'ѕахђ херђвими кры'ла, ја%ко въꙁвыситися эT ꙁемля`, и^ не ѓ^браща'хђся колеса` и^хъ, и^ та' же дръжа'щеся иX”
17
17
ἐν τῷ ἑστάναι αὐτὰ εἱστήκεισαν, καὶ ἐν τῷ μετεωρίζεσθαι αὐτὰ ἐμετεωρίζοντο μετ᾿ αὐτῶν, διότι πνεῦμα ζωῆς ἐν αὐτοῖς ἦν.
И$ егда` стоа'хђ тїи, стоа'хђ и^ ѓ^ни. и^ внегда` въꙁвышахђся тїи, въꙁвышахђся и^ ѓ^ни` с ними” занеже дх~ъ живо'тенъ б^њ в ни'хъ.
18
18
καὶ ἐξῆλθε δόξα Κυρίου ἀπὸ τοῦ οἴκου καὶ ἐπέβη ἐπὶ τὰ Χερουβίμ,
и^ꙁы'иде б^о сла'ва гн~я эT непокрове'ннаго до'мђ, и^ вꙁыиде на херђві'мы,
19
19
καὶ ἀνέλαβον τὰ Χερουβὶμ τὰς πτέρυγας αὐτῶν καὶ ἐμετεωρίσθησαν ἀπὸ τῆς γῆς ἐνώπιον ἐμοῦ ἐν τῷ ἐξελθεῖν αὐτά, καὶ οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν. καὶ ἔστησαν ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης οἴκου Κυρίου τῆς ἀπέναντι, καὶ δόξα Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἦν ἐπ᾿ αὐτῶν ὑπεράνω.
и^ вᲆзDвиго'ша крыла херђви'ми, и^ въꙁвыси'шася херђви'ми эT земля` предо мно'ю. е^гDа изыидо'ша тїи, и^ колеса` дръжа'хђся и^хъ. и^ къ преDвратїю враT до'мђ гн~я ја^же проти'вђ восто'кђ, и^ сла'ва г~а б~а і^и^л~ева б^њ на нихъ.
20
20
τοῦτο τὸ ζῷόν ἐστιν, ὃ εἶδον ὑποκάτω Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπί τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ ἔγνων ὅτι Χερουβίμ ἐστι.
с^е е^сть живо'тная и^же ви'дњхъ преD бм~ъ і^и^л~евомъ на рњцњ ховарь. и^ позна'х# ја%ко херђви'ми бя'хђ четыри.
21
21
τέσσαρα πρόσωπα τῷ ἑνί, καὶ ὀκτὼ πτέρυγες τῷ ἑνί, καὶ ὁμοίωμα χειρῶν ἀνθρώπου ὑποκάτωθεν τῶν πτερύγων αὐτῶν.
четыри лица е^ді'номђ, и^ четыри кры'ла е^ді'номђ, и^ подобїе рђки` чл~чи поD крылы и^хъ,
22
22
καὶ ὁμοίωσις τῶν προσώπων αὐτῶν, ταῦτα τὰ πρόσωπά ἐστιν ἃ εἶδον ὑποκάτω τῆς δόξης τοῦ Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ, καὶ αὐτὰ ἕκαστον κατὰ πρόσωπον αὐτῶν ἐπορεύοντο.
и^ подобїе ѓ^бличїи и^хъ. и^ с^и бњхђ ѓ^бли'чїе, и%хже видњхъ при рњцњ хова'рь, и^ въ зрњнїе и^хъ. и^ кого'ждо предъ лицемъ своимъ ходи'ти”
Κεφάλαιο 11
Глvа, а~і”
1
1
ΚΑΙ ἀνέλαβέ με πνεῦμα καὶ ἤγαγέ με ἐπὶ τὴν πύλην τοῦ οἴκου Κυρίου τὴν κατέναντι τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολάς· καὶ ἰδοὺ ἐπὶ τῶν προθύρων τῆς πύλης ὡς εἴκοσι καὶ πέντε ἄνδρες, καὶ εἶδον ἐν μέσῳ αὐτῶν τὸν ᾿Ιεζονίαν τὸν τοῦ ῎Εζερ καὶ Φαλτίαν τὸν τοῦ Βαναίου, τοὺς ἀφηγουμένους τοῦ λαοῦ.
И въздви'же м^я дх~ъ, и^ въꙁведе м^я къ вра'том# до'мђ гн~я ја%же ꙁряT на востокъ” и^ с^е предъ предъвра'тїемъ вра'тнымᲆ ја%ко дв^адесять и^ пять мђж'ъ. и^ ви'дњхъ среди иX і^езонїю і^е^ꙁекова, и^ фалтїю ванеѓ^ва старњ'ишины лю'дъски”
2
2
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, οὗτοι οἱ ἄνδρες οἱ λογιζόμενοι μάταια καὶ βουλευόμενοι βουλὴν πονηρὰν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ,
И$ реq г~ь къ мнњ`, сн~е чл~чь, сїи мђжи помышля'ющїи сђя'я. и^ совњтъ творя'щеи въ градњ семъ
3
3
οἱ λέγοντες· οὐχὶ προσφάτως ᾠκοδόμηνται αἱ οἰκίαι; αὕτη ἐστὶν ὁ λέβης, ἡμεῖς δέ τὰ κρέα.
гл~ющеи, не в новњ ли ся т^ђ съгради'ша до'мове. се'и е^сть коноб#, а^ в^ы мя'са”
4
4
διὰ τοῦτο προφήτευσον ἐπ᾿ αὐτούς, προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου.
Сего раd прор#цы на' ня, прор#цы сн~е чл~чь.
5
5
καὶ ἔπεσεν ἐπ᾿ ἐμὲ πνεῦμα Κυρίου καὶ εἶπε πρός με· λέγε· τάδε λέγει Κύριος· οὕτως εἴπατε, οἶκος ᾿Ισραήλ, καὶ τὰ διαβούλια τοῦ πνεύματος ὑμῶν ἐγὼ ἐπίσταμαι.
и^ паде на мнњ` дх~ъ, и^ рече къ мнњ` гл~я. с^е гл~етъ г~ь, та'ко рц^ы т^ы до'мђ і^и^л~евђ, и^ мышленїа ваша а%зъ вMњ.
6
6
ἐπληθύνατε νεκροὺς ὑμῶν ἐν τῇ πόλει ταύτῃ καὶ ἐνεπλήσατε τὰς ὁδοὺς αὐτῆς τραυματιῶν.
ё^мно'жисте мр~твьца въ гра'дњ сеM, и^ наполни'сте пђти` е^го ја%звен#ныX”
7
7
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· τοὺς νεκροὺς ὑμῶν, οὓς ἐπατάξατε ἐν μέσῳ αὐτῆς, οὗτοί εἰσι τὰ κρέα, αὐτὴ δὲ ὁ λέβης ἐστί, καὶ ὑμᾶς ἐξάξω ἐκ μέσου αὐτῆς.
Того ради та'ко гл~етъ а^дона'и г~ь, мр~твьца ја%же и^ꙁби'сте среди е^го, тїи сђть мя'са, а^ сїи конобъ е^сть, и^ васᲆ и^ꙁведђ эT среды и^хᲆ”
8
8
ρομφαίαν φοβεῖσθε, καὶ ρομφαίαν ἐπάξω ἐφ᾿ ὑμᾶς, λέγει Κύριος·
Меча ся бои^те, н^о мечь наведђ на ваs гл~етᲆ а^дона'и г~ь.
9
9
καὶ ἐξάξω ὑμᾶς ἐκ μέσου αὐτῆς καὶ παραδώσω ὑμᾶς εἰς χεῖρας ἀλλοτρίων καὶ ποιήσω ἐν ὑμῖν κρίματα.
и^зведђ ва'съ эT среды` е^го и^ предамъ васъ въ рђци чю'ждихъ, и^ сътворю въ ваs сђдъ.
10
10
ἐν ρομφαίᾳ πεσεῖσθε, ἐπὶ τῶν ὀρέων τοῦ ᾿Ισραὴλ κρινῶ ὑμᾶς· καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
мечемъ падете на гора'хъ і^и^л~евахъ сђжDђ ваM и^ ё^вњсте ја%ко а^зъ г~ь.
11
11
αὐτὴ ὑμῖν οὐκ ἔσται εἰς λέβητα, καὶ ὑμεῖς οὐ μὴ γένησθε ἐν μέσῳ αὐτῆς εἰς κρέα· ἐπὶ τῶν ὀρέων τοῦ ᾿Ισραὴλ κρινῶ ὑμᾶς,
т^о не бђдеT вамъ въ конобъ, и^ в^ы не бђдете по'средњ е^го мя'са” На горахъ і^ил~еваX сђжђ ва'мъ,
12
12
καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. -
и^ ё^вњсте ја^ко а^зъ г~ь. ја%ко по за'повњдемъ моиM не ходи'сте и^ сђ'довъ мои^хъ не сътвори'сте. н^о и^ сђдовъ ѓ%крsтныхъ стра'нъ не сътвори'сте”
13
13
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ προφητεύειν με καὶ Φαλτίας ὁ τοῦ Βαναίου ἀπέθανε, καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου καὶ ἀνεβόησα φωνῇ μεγάλῃ καὶ εἶπα· οἴμοι οἴμοι, Κύριε, εἰς συντέλειαν ποιεῖς σὺ τοὺς καταλοίπους τοῦ ᾿Ισραήλ;
И$ бы'сть внегда` прорицахъ с^и, фалтїя ванеѓ^въ ё%мре. и^ падохъ ни'ць и^ въꙁопихъ гла'сомᲆ вели'комъ гл~я, го'ре мнњ лю'тњ мнњ` лю'тњ мнњ` а^дона'ю г~и, на сконча'нїе т^ы тво'риши ѓ^ста'нокъ і^и^л~евъ”
14
14
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я
15
15
υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ ἀδελφοί σου καὶ οἱ ἄνδρες τῆς αἰχμαλωσίας σου καὶ πᾶς ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραὴλ συντετέλεσται, οἷς εἶπαν αὐτοῖς οἱ κατοικοῦντες ῾Ιερουσαλήμ· μακρὰν ἀπέχετε ἀπὸ τοῦ Κυρίου, ἡμῖν δέδοται ἡ γῆ εἰς κληρονομίαν.
сн~е чл~чь, бра'тїа твоа и^ доM эTц~а твое^го, и^ мђжи плњн#никъ твоиX, и^ весь до'мъ і^и^л~евъ скон#чева'ется. и^же реко'ша себњ` са'ми живђщеи въ і^ерsли'мњ, далече ё^да'лиᲄеся эT г~а наM да'на е^сть земля` въ прича'стїе.
16
16
διὰ τοῦτον εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ὅτι ἀπώσομαι αὐτοὺς εἰς τὰ ἔθνη καὶ διασκορπιῶ αὐτοὺς εἰς πᾶσαν γῆν, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς ἁγίασμα μικρὸν ἐν ταῖς χώραις, οὗ ἐὰν εἰσέλθωσιν ἐκεῖ.
сего ради рекоX, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, ја%ко эTринђ я& вᲆ страны`, и^ раз#сњю я& по все'и зе'мли. и^ бђ'дђ и^мъ въ ѓ^сщ~е'нїе ма'ло въ странахъ и^же внїидђт# та'мо”
17
17
διὰ τοῦτο εἶπόν· τάδε λέγει Κύριος· καὶ εἰσδέξομαι αὐτοὺς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ συνάξω αὐτοὺς ἐκ τῶν χωρῶν, οὗ διέσπειρα αὐτοὺς ἐν αὐταῖς, καὶ δώσω αὐτοῖς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ.
Сего ради рњхъ, се^ гл~етъ а^дона'и г~ь. и^ прїимђ я& эT стра'нъ, и^ сᲆберђ эT ꙁемль, и^дњже раз#сњяX я& в ни'хъ, и дамъ и^мъ ꙁемлю і^и^л~вђ
18
18
καὶ εἰσελεύσονται ἐκεῖ καὶ ἐξαροῦσι πάντα τὰ βδελύγματα αὐτῆς καὶ πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῆς ἐξ αὐτῆς.
и^ внїидђтъ та'мо и^ эTве'ргђтъ вс^я съгнђшенїя эT нея`, и^ вс^я беꙁако'нїа ея` с не'я.
19
19
καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν ἑτέραν καὶ πνεῦμα καινὸν δώσω ἐν αὐτοῖς καὶ ἐκσπάσω τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην ἐκ τῆς σαρκὸς αὐτῶν καὶ δώσω αὐτοῖς καρδίαν σαρκίνην·
и^ дамъ иM срDце и%но, и^ дх~ъ но'въ да'мъ иM. і^ и^стор#гнђ ка'менное срDце эT плотїи и^хъ, и^ дамъ иM срDце пло'тяно.
20
20
ὅπως ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύωνται καὶ τὰ δικαιώματά μου φυλάσσωνται καὶ ποιῶσιν αὐτά· καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαὸν καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν.
ја%коже по дњ'ломъ мои^мъ да хо'дятъ, и^ заповњ'ди моя` да съхранятъ и^ сътворя'тъ я&. и^ бђдTђ м^и въ лю'ди, и^ а'ꙁъ иM бђдђ въ б~ъ”
21
21
καὶ εἰς τὴν καρδίαν τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν καὶ τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν, ὡς ἡ καρδία αὐτῶν ἐπορεύετο, τὰς ὁδοὺς αὐτῶν εἰς τὰς κεφαλάς αὐτῶν δέδωκα, λέγει Κύριος. -
а^ и'хже срDце по съгнђшенї ихъ и^ по безаконїихъ хо'дитъ, пђти тњх# на главњ и^хъ положђ, гл~етᲆ а^донаи г~ь.
22
22
Καὶ ἐξῇραν τὰ Χερουβὶμ τὰς πτέρυγας αὐτῶν, καὶ οἱ τροχοὶ ἐχόμενοι αὐτῶν, καὶ ἡ δόξα Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἐπ᾿ αὐτὰ ὑπεράνω αὐτῶν.
и^ въꙁдвиго'ша херови'ми кры'ла своя`, и^ колеса` дръжа'хђся и^хъ. сла'ва же б~а і^и^л~ева б^њ на нихъ свы'ше и^хъ”
23
23
καὶ ἀνέβη ἡ δόξα Κυρίου ἐκ μέσης τῆς πόλεως καὶ ἔστη ἐπὶ τοῦ ὄρους, ὃ ἦν ἀπέναντι τῆς πόλεως.
И$ въꙁыиде сла'ва гн~я эT среды гра'да, и^ ста` на' горњ ја^же бњше проᲄи'вђ гра'дђ на восᲄокъ”
24
24
καὶ ἀνέλαβέ με πνεῦμα καὶ ἤγαγέ με εἰς γῆς Χαλδαίων εἰς τὴν αἰχμαλωσίαν ἐν ὁράσει ἐν πνεύματι Θεοῦ. καὶ ἀνέβην ἀπὸ τῆς ὁράσεως, ἧς εἶδον.
И$ дх~ъ вꙁя` м^я, и^ принесе м^я на' ꙁемлю хаlдњ'искђ въ плњн#ники, въ видњнїи дх~омъ бж~їимъ”
25
25
καὶ ἐλάλησα πρὸς τὴν αἰχμαλωσίαν πάντας τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, οὓς ἔδειξέ μοι.
И$ възыидо'хъ эT видњнїя е^же видXњ. и^ гл~ахᲆ къ плњн#никомъ вс^я словеса` гн~я, ја%же сказа` мн^њ”
Κεφάλαιο 12
Глvа, в~і”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, ἐν μέσῳ τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν σὺ κατοικεῖς, οἵ ἔχουσιν ὀφθαλμοὺς τοῦ βλέπειν καὶ οὐ βλέπουσι καὶ ὦτα ἔχουσι τοῦ ἀκούειν καὶ οὐκ ἀκούουσι, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
сн~е чл~чь, средњ до'мђ гнњваю^ща т^ы живеши. и^же и%мђтъ ѓ%чи на видњнїе, и^ не ви'дятъ. и^ ё'ши и^мTђ на слы'шанїе, и^ не слы'шатъ. зане до'мъ гнњ'ваяй е^сть.
3
3
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, ποίησον σεαυτῷ σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας ἐνώπιον αὐτῶν καὶ αἰχμαλωτευθήσῃ ἐκ τοῦ τόπου σου εἰς ἕτερον τόπον ἐνώπιον αὐτῶν, ὅπως ἴδωσι, διότι οἶκος παραπικραίνων ἐστί.
И$ ты же сн~е чл~чь, съᲄвори себњ` сосђды плњн#нически. и^ плњненъ бђ'деши дн~їю предᲆ ни'ми, и^ преселе'нъ бђ'деши эT мњсᲄа твое^го, на мњ'сто дрђго'е преD ними ја%ко да ви'дятъ. зане` доM гнњ'ваяй е^сть”
4
4
καὶ ἐξοίσεις τὰ σκεύη σου σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας κατ᾿ ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ σὺ ἐξελεύσῃ ἑσπέρας ὡς ἐκπορεύεται αἰχμάλωτος·
І$ и^ꙁнесеши сосђды своя`, ја%ко сосђдᲆ плњн#ническїи дн~їю преD ѓ^чима и#хъ. ты' же и^зыидеши вечеr преD ни'ми, ја%коже хо'дит# плњн#никᲆ.
5
5
ἐνώπιον αὐτῶν διόρυξον σεαυτῷ εἰς τὸν τοῖχον καὶ διεξελεύσῃ δι᾿ αὐτοῦ·
прокопа'и себњ` въ стњнњ, і^ и^зы'идеши сквоѕњ ню преD ними.
6
6
ἐνώπιον αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀναληφθήσῃ καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύσῃ, τὸ πρόσωπόν σου συγκαλύψεις καὶ οὐ μὴ ἴδῃς τὴν γῆν, διότι τέρας δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ.
на ра'мњ свои во'ꙁмеши, и^ покровенъ и^зыидеши. лице свое покры'еши и^ не ви'диши земля`. понеже ди'вᲆ т^я дахъ до'мђ і^и^л~евђ”
7
7
καὶ ἐποίησα οὕτως κατὰ πάντα, ὅσα ἐνετείλατό μοι, καὶ σκεύη ἐξήνεγκα ὡς σκεύη αἰχμαλωσίας ἡμέρας καὶ ἑσπέρας διώρυξα ἐμαυτῷ τὸν τοῖχον καὶ κεκρυμμένος ἐξῆλθον, ἐπ᾿ ὤμων ἀνελήφθην ἐνώπιον αὐτῶν. -
И$ сътвориX та'ко все е^ли'ко м^и ꙁаповњда г~ь. и^ сосђды и^знесохъ ја%ко сосђды плњн#нича дн~їю. и^ вечерь прокопаX себњ` стњнђ рђкою, и^ ѓ^та'и и^ꙁыидох#, и^ на ра'мњ вꙁяX преD ними”
8
8
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου τὸ πρωΐ πρός με λέγων·
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
9
9
υἱὲ ἀνθρώπου, οὐκ εἶπαν πρός σὲ ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, οἶκος ὁ παραπικραίνων· τί σὺ ποιεῖς;
сн~е чл~чь, не рњхъ л^и к тебњ доM і^и^л~евъ гнњ'ваяй е^сть, что же т^ы тво'риши.
10
10
εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὁ ἄρχων καὶ ὁ ἀφηγούμενος ἐν ῾Ιερουσαλὴμ καὶ παντὶ οἴκω ᾿Ισραήλ, οἵ εἰσιν ἐν μέσῳ αὐτῶν,
рцы` к нимъ, с^е гл~етъ г~ь б~ъ кня'ѕю и^ старњ'ишинамᲆ і^ерsли'млеM, и^ всемђ до'мђ і^и^л~евђ и^же сђть средњ и^хъ.
11
11
εἰπόν, ὅτι ἐγὼ τέρατα ποιῶ ἐν μέσῳ αὐτῆς· ὃν τρόπον πεποίηκα, οὕτως ἔσται αὐτοῖς· ἐν μετοικεσίᾳ καὶ ἐν αἰχμαλωσίᾳ πορεύσονται,
рц^ы, ја%коже аZ чюдеса' творю` ја^коже и^ сътворихъ. си'це и^мъ бђдеT въ преселенїи, и въ плњненїи и^зы'идђтъ.
12
12
καὶ ὁ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐπ᾿ ὤμων ἀρθήσεται καὶ κεκρυμμένος ἐξελεύσεται διὰ τοῦ τοίχου, καὶ διορύξει τοῦ ἐξελθεῖν αὐτὸν δι᾿ αὐτοῦ· τὸ πρόσωπον αὐτοῦ συγκαλύψει, ὅπως μὴ ὁραθῇ ὀφθαλμῷ, καὶ αὐτὸς τὴν γῆν οὐκ ὄψεται.
и^ кня'ѕь средњ и^хъ на ра'мђ въꙁдви'гнется. и^ ѓ^таи и^зы'идет# стњнђ прокопа'етᲆ ја%коже е^мђ и^злZњти сквоѕњ ню`. лице свое покры'етᲆ ја%коже не ви'дњти е^го ѓ^чеси, и^ тои же земли не ё%зритъ.
13
13
καὶ ἐκπετάσω τὸ δίκτυόν μου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ συλληφθήσεται ἐν τῇ περιοχῇ μου, καὶ ἄξω αὐτὸν εἰς Βαβυλῶνα εἰς γῆν Χαλδαίων, καὶ αὐτὴν οὐκ ὄψεται καὶ ἐκεῖ τελευτήσει.
и^ прострђ мрежю свою` на'нь, і^ и^мется въ ѓ^деrжа'нїи мое^мъ. и^ въведђ и& бъ вављ=лоn на' ꙁемлю хал#дњ'искђ, и^ не ё'зриT ея` н^о тђ` сконча'ется.
14
14
καὶ πάντας τοὺς κύκλῳ αὐτοῦ τοὺς βοηθοὺς αὐτοῦ καὶ πάντας τοὺς ἀντιλαμβανομένους αὐτοῦ διασπερῶ εἰς πάντα ἄνεμον καὶ ρομφαίαν ἐκκενώσω ὀπίσω αὐτῶν·
и^ вс^я и^же ѓ%крsт# е^го помо'щники е^го, и^ вс^я поDе%млющая е^го рас#сњ'ю по всњмъ вњтроM, и ме'чь пролью въ слDњ и^хᲆ.
15
15
καὶ γνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ διασκορπίσαι με αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσι, καὶ διασπερῶ αὐτοὺς ἐν ταῖς χώραις.
и^ ё^вњдяT ја%ко а^ꙁъ г~ь, е^гда` расыплю я& въ странахъ, и^ рас#сњю я& по земля'мъ.
16
16
καὶ ὑπολείψομαι ἐξ αὐτῶν ἄνδρας ἀριθμῷ ἐκ ρομφαίας καὶ ἐκ λιμοῦ καὶ ἐκ θανάτου, ὅπως ἐκδιηγῶνται πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος. -
и^ ѓ^ста'влю себњ` мђжа в число` эT меча и^ эT гла'да и^ эT смр~ти, ја%коy да и^сповњдятъ вс^я беꙁако'нїя и^хъ въ странахъ, и^дњже въшли бђ'дђтъ та'мо. и^ ё^вњ'дятъ ја%ко а^зъ г~ь”
17
17
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
18
18
υἱὲ ἀνθρώπου, τὸν ἄρτον σου μετὰ ὀδύνης φάγεσαι καὶ τὸ ὕδωρ σου μετὰ βασάνου καὶ θλίψεως πίεσαι
сн~е чл~чь, хлњбъ сво'и с недостат#комᲆ и^ꙁъја^си, и^ во'дђ свою` съ страда'нїем# и^ скорбїю и^спїеши.
19
19
καὶ ἐρεῖς πρὸς τὸν λαὸν τῆς γῆς· τάδε λέγει Κύριος τοῖς κατοικοῦσιν ῾Ιερουσαλὴμ ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραήλ· τοὺς ἄρτους αὐτῶν μετὰ ἐνδείας φάγονται καὶ τὸ ὕδωρ αὐτῶν μετὰ ἀφανισμοῦ πίονται, ὅπως ἀφανισθῇ ἡ γῆ σὺν πληρώματι αὐτῆς, ἐν ἀσεβείᾳ γὰρ πάντες οἱ κατοικοῦντες ἐν αὐτῇ·
и^ рече'ши къ лю'деM земля`, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. живђщим# въ і^ерsли'мњ на' ꙁемли і^и^л~евњ, хлњ'бы и^хъ с недостаткомъ и^ꙁъја^дя'тъ, и^ водђ и^хъ с па'гђбою и^спїютъ. ја%коy да погибнетъ ꙁемля` с ко'нцемъ свои^мᲆ, в нечестїи б^о вси` живђщеи в не'и.
20
20
καὶ αἱ πόλεις αὐτῶν αἱ κατοικούμεναι ἐξερημωθήσονται, καὶ ἡ γῆ εἰς ἀφανισμὸν ἔσται· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
и^ гра'ди иX вселе'нїи ѓ^пђстњ'ютъ, и^ земля и^хъ въ поги'бель бђ'детъ. и^ ё^вњсте ја%ко а^ꙁъ г~ь”
21
21
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я
22
22
υἱὲ ἀνθρώπου, τίς ἡ παραβολὴ ὑμῖν ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραὴλ λέγοντες· μακρὰν αἱ ἡμέραι, ἀπόλωλεν ὅρασις;
сн~е чл~чь, ка'я притча с^и ва'мъ на' земли і^и^л~евњ, гл~ющиM, ја^ко дол#ꙁи дн~и поги'бе вс^е видњнїе.
23
23
διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἀποστρέψω τὴν παραβολὴν ταύτην, καὶ οὐκέτι μὴ εἴπωσι τὴν παραβολὴν ταύτην οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ, ὅτι λαλήσεις πρὸς αὐτούς· ἠγγίκασιν αἱ ἡμέραι καὶ λόγος πάσης ὁράσεως·
сего ра'ди рц^ы к ни'мъ, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. да ѓ^брати'ши притчю т^ђ, и^ потоM не рекђтъ приTча тоя` до'мъ і^и^л~вь. и^ гл~и к ни'мъ, приближи'шася дн~їе и^ сло'во всего видњнїя.
24
24
ὅτι οὐκ ἔσται ἔτι πᾶσα ὅρασις ψευδὴς καὶ μαντευόμενος τὰ πρὸς χάριν ἐν μέσῳ τῶν υἱῶν ᾿Ισραήλ,
зане же не бђдетъ къ семђ вся'ко видњнїе ло'жно, и^ вол#хвђя средњ сн~овъ і^и^л~евыхъ.
25
25
διότι ἐγὼ Κύριος λαλήσω τοὺς λόγους μου, λαλήσω καὶ ποιήσω καὶ οὐ μὴ μηκύνω ἔτι· ὅτι ἐν ταῖς ἡμέραις ὑμῶν, οἶκος ὁ παραπικραίνων, λαλήσω λόγον καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος. -
ја%ко азъ г~ь съгл~ю словеса' моя` и^ сътворю`. и^ не продол#жђ въ' дн~и ва'ша до'ме съгнњваяи, съгл~ю сло'во и^ сътворю, гл~етᲆ а^дона'и г~ь”
26
26
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
27
27
υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ ὁ παραπικραίνων λέγοντες λέγουσιν· ἡ ὅρασις, ἣν οὗτος ὁρᾷ, εἰς ἡμέρας πολλάς, καὶ εἰς καιροὺς μακροὺς οὗτος προφητεύει.
сн~е чл~чь, с^е до'мъ і^и^л~евъ гл~ющихъ. видњнїе е^же сеи ви'дњ на дн~и мно'ги, и^ на ча'сы дол#ги прорица'етъ”
28
28
διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· οὐ μὴ μηκύνωσιν οὐκέτι πάντες οἱ λόγοι μου, οὓς ἂν λαλήσω· λαλήσω καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος.
Сего ра'ди рц^ы к нимъ, с^е гл~етᲆ г~ь б~ъ. не продолжи'тся к семђ` вся'къ гл~ъ мо'и, сло'во е^же възъгл~ю и^спо'лнится, гл~етъ г~ь”
Κεφάλαιο 13
Глvа, г~і”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть слово гн~е къ мн^њ гл~я,
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τοὺς προφήτας τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ προφητεύσεις καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· ἀκούσατε λόγον Κυρίου.
сн~е чл~чь, прорцы` на пррoки прорица'ющаяся, и^ речеши пррoкомъ прорица'ю^щимся эT срDца и^хъ, прор#цы. и^ речеши к нимъ” Слы'шиᲄе сло'во гн~е,
3
3
τάδε λέγει Κύριος· οὐαὶ τοῖς προφητεύουσιν ἀπὸ καρδίας αὐτῶν καὶ τὸ καθόλου μὴ βλέπουσιν.
с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. лю'тњ прорица'ющимъ эT срDца свое^го, прорица'ющимъ въ слDњ дђха свое^го, а^ эTню'дъ не вњдящемᲆ.
4
4
ὡς ἀλώπεκες ἐν ταῖς ἐρήμοις, οἱ προφῆταί σου ᾿Ισραήλ.
ја%ко лиси'ца в пђсты'ни, та'ко пррoцы твои` бы'ша і^и^л~ю.
5
5
οὐκ ἔστησαν ἐν στερεώματι καὶ συνήγαγον ποίμνια ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· οὐκ ἀνέστησαν οἱ λέγοντες· ἐν ἡμέρᾳ Κυρίου·
не ста'ша на твердњли, ни поста'вишаs стњно'ю ꙁа домᲆ і^и~лвᲆ, ни сᲆпроти'вишаs въ бою въ дн~ь гн~ь.
6
6
βλέποντες ψευδῆ, μαντευόμενοι μάταια, οἱ λέγοντες· λέγει Κύριος, καὶ Κύριος οὐκ ἀπέσταλκεν αὐτούς, καὶ ἤρξαντο τοῦ ἀναστῆσαι λόγον.
ви'дяще ло'жная, и^ въл#хвђ'ющеи сђя'я гл~ющеи, гл~етъ г~ь. а^ꙁ же г~ь нњсмь ихъ посла'лъ, и^ начаша въставля'ти сло'во”
7
7
οὐχὶ ὅρασιν ψευδῆ ἑωράκατε καὶ μαντείας ματαίας εἰρήκατε;
не ло'жное л^и ё^бо видњнїе ви'дњсте, и^ въл#хвова'нїя сђ'яя рекосте, и^ гл~ете рекђще, г~ь, г~ь. а^ꙁ же нњсмь гл~алъ”
8
8
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν οἱ λόγοι ὑμῶν ψευδεῖς καὶ αἱ μαντεῖαι ὑμῶν μάταιαι, διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἐφ᾿ ὑμᾶς, λέγει Κύριος,
Сего ради рцы`, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь” понеже словеса` лжа` сђть, и^ бъл#хвова'нїя ваша сђ'я. того ра'ди с^е аꙁᲆ на вы гл~етъ а^дона'и г~ь.
9
9
καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς προφήτας τοὺς ὁρῶντας ψευδῆ καὶ τοὺς ἀποφθεγγομένους μάταια· ἐν παιδείᾳ τοῦ λαοῦ μου οὐκ ἔσονται, οὐδὲ ἐν γραφῇ οἴκου ᾿Ισραὴλ οὐ γραφήσονται καὶ εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐκ εἰσελεύσονται· καὶ γνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος·
и^ прострђ рђкђ свою на пррoки ви'дящая лжђ`, и^ эTвњщава'ющая сђяя. въ наказа'нїе людїи мои^хъ не бђдђтъ, и^ въ писа'нїи домђ і^и^лева не в#пи'шђтся, и^ въ зе'млю і^и^л~евђ не внидђтъ. и^ ё^вњдятъ ја%ко а^зъ а^дона'и г~ь.
10
10
ἀνθ᾿ ὧν ἐπλάνησαν τὸν λαόν μου λέγοντες· εἰρήνη εἰρήνη, καὶ οὐκ ἔστιν εἰρήνη, καὶ οὗτος οἰκοδομεῖ τοῖχον, καὶ αὐτοὶ ἀλείφουσιν αὐτόν, εἰ πεσεῖται,
имже прельсᲄи'ша лю'ди моя, гл~ще ми'ръ ми'ръ, и^ не бя'ше ми'ра. сїи же съгражDа'ютъ стњнђ`, а^ ѓ^ни пома'ꙁаютъ ю&, а^ще ся паде'тъ.
11
11
εἰπὸν πρὸς τοὺς ἀλείφοντας· πεσεῖται, καὶ ἔσται ὑετὸς κατακλύζων, καὶ δώσω λίθους πετροβόλους εἰς τοὺς ἐνδέσμους αὐτῶν, καὶ πεσοῦνται, καὶ πνεῦμα ἐξαῖρον, καὶ ραγήσεται.
гл~и къ помаꙁа'ющимъ, паде'тся. и^ бђдђтъ тђча потопля'ющи, и^ дамъ ка'менїе стрњльное въ свђзы и^хъ и^ падђтся, и^ вњтръ възъдви'жђщь раꙁме'щеT, и^ рас#сядеTся
12
12
καὶ ἰδοὺ πέπτωκεν ὁ τοῖχος, καὶ οὐκ ἐροῦσι πρὸς ὑμᾶς· ποῦ ἐστιν ἡ ἀλοιφὴ ὑμῶν, ἣν ἠλείψατε;
и^ падется стњна. и^ не рекђтъ л^и к ва'мъ, где` е^сть помазанїе ва'ше е^же пома'засте”
13
13
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· καὶ ρήξω πνοὴν ἐξαίρουσαν μετὰ θυμοῦ, καὶ ὑετὸς κατακλύζων ἐν ὀργῇ μου ἔσται, καὶ τοὺς λίθους τοὺς πετροβόλους ἐν θυμῷ ἐπάξω εἰς συντέλειαν
Того ради с^е гл~еT а^дона'и г~ь. и^ навергђ бђрю разоря'ю^щђ съ ја%ростїю, и^ тђча потопля'ю^щи гнњвомъ мои^мъ бђдетъ, и^ каменїе стрњльное навергђ ја%ростїю въ сконча'нїе.
14
14
καὶ κατασκάψω τὸν τοῖχον, ὃν ἠλείψατε, καὶ πεσεῖται· καὶ θήσω αὐτὸν ἐπὶ τὴν γῆν, καὶ ἀποκαλυφθήσεται τὰ θεμέλια αὐτοῦ, καὶ πεσεῖται, καὶ συντελεσθήσεσθε μετ᾿ ἐλέγχων· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
и^ ра'скопа'ю стњнђ ю'же пома'засте, и^ паде'тся. и^ положђ ю& на земли`, и^ эTкры'ется ѓ^снова'нїе ея и^ падется, и^ сконча'ется съ ѓ^бличе'нїемъ. и^ позна'ете ја%ко аZ г~ь.
15
15
καὶ συντελέσω τὸν θυμόν μου ἐπὶ τὸν τοῖχον καὶ ἐπὶ τοὺς ἀλείφοντας αὐτόν, καὶ πεσεῖται. καὶ εἶπα πρὸς ὑμᾶς· οὐκ ἔστιν ὁ τοῖχος οὐδὲ οἱ ἀλείφοντες αὐτὸν
и^ скон#ча'ю ја%рость свою до стњны` и^ до помаꙁающихъ ю&. и^ реко'хъ к ваM нњсть стњны, ни помаꙁаю^щиX ея`.
16
16
προφῆται τοῦ ᾿Ισραὴλ οἱ προφητεύοντες ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ οἱ ὁρῶντες αὐτῇ εἰρήνην, καὶ οὐκ ἔστιν εἰρήνη, λέγει Κύριος. -
пррoцы і^и^л~евы прорица'ющеися къ і^ерsлимђ, и^ ви'дящеи миръ е^го” и^ ми'ра не бђдеT, гл~етъ а^дона'и г~ь”
17
17
Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τὰς θυγατέρας τοῦ λαοῦ σου τὰς προφητευούσας ἀπὸ καρδίας αὐτῶν καὶ προφήτευσον ἐπ᾿ αὐτὰς
И$ ты сн~е чл~чь, ё^тверди` лице` свое на дщери людїи свои^хъ, на прорица'ющаяся эT срDца свое^го. и^ прорцы` до нихъ,
18
18
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· οὐαὶ ταῖς συρραπτούσαις προσκεφάλαια ὑπὸ πάντα ἀγκῶνα χειρὸς καὶ ποιούσαις ἐπιβόλαια ἐπὶ πᾶσαν κεφαλὴν πάσης ἡλικίας τοῦ διαστρέφειν ψυχάς· αἱ ψυχαὶ διεστράφησαν τοῦ λαοῦ μου, καὶ ψυχὰς περιεποιοῦντο.
и^ речеши. с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. го'ре с#шева'ющимъ въз#гла'вїицA поD всякїи ло'коть рђки`, сътворяю^щимъ покри'вала наD вся главы` всего телеси`, ја%коже разврати'ти дш~а. дш~а развраᲄи'ша людїи моиX, и^ дш~а потваря'хђ.
19
19
καὶ ἐβεβήλουν με πρὸς τὸν λαόν μου ἕνεκεν δρακὸς κριθῶν καὶ ἕνεκεν κλασμάτων ἄρτων τοῦ ἀποκτεῖναι ψυχάς, ἃς οὐκ ἔδει ἀποθανεῖν, καὶ τοῦ περιποιήσασθαι ψυχάς, ἃς οὐκ ἔδει ζῆσαι, ἐν τῷ ἀποφθέγγεσθαι ὑμᾶς λαῷ εἰσακούοντι μάταια ἀποφθέγματα.
и^ ѓ^сквернавля'хђ мя к лю'демъ мои^мъ, горьсти ради ја^ч#ме'нны и^ ё^крђха ради хлњба, ја^ко и^ꙁби'ти дш~а и'мже не бњ` лњпо ё^мрњти. и^ ѓ^живи'ти дш~а, и^мже не бњ лњпо жи'ти. л#жђще лю'демъ мои^мъ, послђшающимъ л#жи`”
20
20
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ τὰ προσκεφάλαια ὑμῶν, ἐφ᾿ ἃ ὑμεῖς ἐκεῖ συστρέφετε ψυχάς, καὶ διαρρήξω αὐτὰ ἀπὸ τῶν βραχιόνων ὑμῶν καὶ ἐξαποστελῶ τὰς ψυχάς, ἃς ὑμεῖς ἐκστρέφετε τὰς ψυχὰς αὐτῶν, εἰς διασκορπισμόν·
Сего раd се гл~етъ г~ь, с^е а^ꙁъ на воз#гла'вїя ва'ша, и^миже в^ы раз#враща'ете дш~а тамо. и^ эTвръгђ я& эT мы'шць ва'шихъ, і^ и^спђщђ дш~а ја%же вы раꙁвраща'сте` на расыпанїе.
21
21
καὶ διαρρήξω τὰ ἐπιβόλαια ὑμῶν καὶ ρύσομαι τὸν λαόν μου ἐκ χειρὸς ὑμῶν, καὶ οὐκέτι ἔσονται ἐν χερσὶν ὑμῶν εἰς συστροφήν· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
и^ растерꙁа'ю въꙁ#гла'вїя ва'ша, и эTи^мђ лю'ди моя эT рђки вашея, и^ ксемђ не бђдђтъ в рђкђ вашею на раZвраще'нїе. и^ позна'ете ја%ко а^зъ г~ь.
22
22
ἀνθ᾿ ὧν διεστρέφετε καρδίαν δικαίου ἀδίκως, καὶ ἐγὼ οὐ διέστρεφον αὐτόν, καὶ τοῦ κατισχῦσαι χεῖρας ἀνόμου τὸ καθόλου μὴ ἀποστρέψαι ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ζῆσαι αὐτόν,
понеже развраща'сте срDца пра'ведныX в непра'вдђ, а^ а'ꙁᲆ не раꙁвраща'хъ иX. и^ ё^крњпля'сте рђци беꙁако'нникђ, эTнюдъ не эTврати'тися эT пђти` е^го зла'го, и^ живђ бы'ти е^мђ.
23
23
διὰ τοῦτο ψευδῆ οὐ μὴ ἴδητε καὶ μαντείας οὐ μὴ μαντεύσησθε ἔτι, καὶ ρύσομαι τὸν λαόν μου ἐκ χειρὸς ὑμῶν· καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
сего ради не ё'ꙁрите лжа`, и^ вол#хвова'нїа ксемђ не имате вол#хвова'ти. и^ꙁба'влю лю'ди моя эT рђкъ вашихъ, и^ ё^вњсте јако а^ꙁъ г~ь”
Κεφάλαιο 14
Глvа, д~і”
1
1
ΚΑΙ ἦλθον πρός με ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσβυτέρων τοῦ λαοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ ἐκάθησαν πρὸ προσώπου μου.
И прїидоша къ мн^њ мђжи эT ста'рець і^и^л~евъ, и^ сњдо'шA предо мною”
2
2
καὶ ἐγένετο πρός με λόγος Κυρίου λέγων·
И$ бы'сть слово гн~е къ мн^њ гл~я,
3
3
υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ ἄνδρες οὗτοι ἔθεντο τὰ διανοήματα αὐτῶν ἐπὶ τὰς καρδίας αὐτῶν καὶ τὴν κόλασιν τῶν ἀδικιῶν αὐτῶν ἔθηκαν πρὸ προσώπου αὐτῶν· εἰ ἀποκρινόμενος ἀποκριθῶ αὐτοῖς;
сн~е чл~чь мђжи сїи положи'ша ра'ꙁђмы своя на срDцахъ свои^хъ, и^ мђче'нїе непра'вдъ ихъ поставиша преD лицемъ свои^мъ, а^ще эTвњща'ю и^мъ”
4
4
διὰ τοῦτο λάλησον αὐτοῖς καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου ᾿Ισραήλ, ὃς ἂν θῇ τὰ διανοήματα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ καὶ τὴν κόλασιν τῆς ἀδικίας αὐτοῦ τάξῃ πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἔλθῃ πρὸς τὸν προφήτην, ἐγὼ Κύριος ἀποκριθήσομαι αὐτῷ ἐν οἷς ἐνέχεται ἡ διάνοια αὐτοῦ,
сего ра'ди гл~и к нимъ, и^ речеши и^м#” Се` гл~етъ а^дона'и г~ь, чл~къ, чл~къ эT домђ і^и^л~ева, и^же а^ще поло'житъ ра'ꙁђмы своя въ срDцы свое^мъ, и^ мђче'нїе непра'вды своея ё^чи'нитъ прDе лицемъ свои^мъ. и^ прїидеT къ прoркђ въпроси'ти е^го ѓ^ мн^њ. а^ꙁъ г~ь эTвњща'ю е^мђ в немъ, и^миже держиTся раꙁђмъ е^го.
5
5
ὅπως πλαγιάση τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ κατὰ τὰς καρδίας αὐτῶν τὰς ἀπηλλοτριωμένας ἀπ᾿ ἐμοῦ ἐν τοῖς ἐνθυμήμασιν αὐτῶν.
ја%коже да не ё^клонитᲆ до'мђ і^и^л~ева по срDцемъ и^хъ, ё^даленыхъ эT мене помышле'нїемъ и^хъ”
6
6
διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἀπὸ τῶν ἐπιτηδευμάτων ὑμῶν καὶ ἀπὸ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν ὑμῶν καὶ ἐπιστρέψατε τὰ πρόσωπα ὑμῶν.
Сего ради рцы` домђ і^и^л~евђ, с^е гл~ет# г~ь б~ъ. ѓ^брати'теся и^ эTврьзи'теся эT хђдо'жествъ ва'шихъ, и^ эT всњхъ неправдъ ва'шиX эTврати'те лица` ваша.
7
7
διότι ἄνθρωπος ἄνθρωπος ἐκ τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ ἐκ τῶν προσηλύτων τῶν προσηλυτευόντων ἐν τῷ ᾿Ισραήλ, ὃς ἂν ἀπαλλοτριωθῇ ἀπ᾿ ἐμοῦ καὶ θῆται τὰ ἐνθυμήματα αὐτοῦ ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτοῦ καὶ τὴν κόλασιν τῆς ἀδικίας αὐτοῦ τάξῃ πρὸ προσώπου αὐτοῦ καὶ ἔλθῃ πρὸς τὸν προφήτην τοῦ ἐπερωτῆσαι αὐτὸν ἐν ἐμοί, ἐγὼ Κύριος ἀποκριθήσομαι αὐτῷ ἐν ᾧ ἐνέχεται ἐν αὐτῷ.
ꙁане` чл~къ эT до'мђ і^и~лва и^ эT новоприше'дшиX къ і^и^л~еви” и^же а^ще ё^дали'тся эT мене, и^ поло'жиT ра'ꙁђмы своя на срDцы свое^мъ, и^ мђче'нїе непра'вды своея ё^чи'нитъ преD лицемъ свои^мъ. и^ прїидетъ л^и къ пррoкђ ја^коy въпроси'ти е^го ѓ^ мн^њ. а^ꙁъ г~ь эTвњща'ю е^мђ в немъ, і^ иMже держи'тся,
8
8
καὶ στηριῶ τὸ πρόσωπόν μου ἐπὶ τὸν ἄνθρωπον ἐκεῖνον καὶ θήσομαι αὐτὸν εἰς ἔρημον καὶ εἰς ἀφανισμὸν καὶ ἐξαρῶ αὐτὸν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου, καὶ ἐπιγνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος.
и^ ё^твержђ лице мое на чл~ка того. и^ положђ и& въ и^зги'бель и^ в# потребле'нїе, і^ и^звергђ и& эT среды людїи мои^хъ. и^ ё^вњсᲄе ја%ко а^зъ г~ь.
9
9
καὶ ὁ προφήτης ἐὰν πλανηθῇ καὶ λαλήσῃ, ἐγὼ Κύριος πεπλάνηκα τὸν προφήτην ἐκεῖνον, καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτόν, καὶ ἀφανιῶ αὐτόν ἐκ μέσου τοῦ λαοῦ μου ᾿Ισραήλ.
и пррoкъ а^ще прельстиTся, и^ съгл~етᲆ слово. а^ꙁъ г~ь прельстиX пррoка того. и^ прострђ рђкђ свою на'нь, и^ потреблю и& эT среды і^и^л~евы.
10
10
καὶ λήψονται τὴν ἀδικίαν αὐτῶν κατὰ τὸ ἀδίκημα τοῦ ἐπερωτῶντος, καὶ κατὰ τὸ ἀδίκημα ὁμοίως τῷ προφήτῃ ἔσται,
и^ прїимђтъ непра'вдђ свою, по непра'вдњ въпраша'ющаго. такоже бђдетъ непра'вда пррoка,
11
11
ὅπως μὴ πλανᾶται ἔτι ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραὴλ ἀπ᾿ ἐμοῦ, καὶ ἵνα μὴ μιαίνωνται ἔτι ἐν πᾶσι τοῖς παραπτώμασιν αὐτῶν· καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν, λέγει Κύριος.
ја%коже да ся не прельщаеT ктомђ до'мъ і^и^л~евъ эT мене`, и да не ѓ^сквернавля'ются ктомђ въ всXњ градехъ иX. и^ бђдђтъ м^и в лю'ди, а^ а^ꙁъ бђдђ и^мъ въ б~ъ, гл~етъ а^дона'и г~ь”
12
12
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть слово гн~е къ мн^њ гл~я,
13
13
υἱὲ ἀνθρώπου, γῆ ἐὰν ἁμάρτῃ μοι τοῦ παραπεσεῖν παράπτωμα καὶ ἐκτενῶν τὴν χεῖρά μου ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ συντρίψω αὐτῆς στήριγμα ἄρτου καὶ ἐξαποστελῶ ἐπ᾿ αὐτὴν λιμὸν καὶ ἐξαρῶ ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτήνη·
сн~е чл~чь, страна` а^ще съгрњшитъ м^и ја%ко па'стися грњхомъ и^ прострђ рђкђ свою на ню`. и^ сътрђ ё^тверже'нїе хлњбное, и^ пђщђ на ню` глаD, и^ възмђ с нея чл~ки и^ скотъ.
14
14
καὶ ἐὰν ὦσιν οἱ τρεῖς ἄνδρες οὗτοι ἐν μέσῳ αὐτῆς, Νῶε καὶ Δανιὴλ καὶ ᾿Ιώβ, αὐτοὶ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτῶν σωθήσονται, λέγει Κύριος.
и^ а^ще бђдђтъ сїи трїе мђжи среди ея`, но'е, дани'лъ, і^ и'ѓвъ, тїи въ пра'вдњ свое'и сп~сђтся, гл~етъ а^дона'и г~ь.
15
15
ἐὰν καὶ θηρία πονηρὰ ἐπάγω ἐπὶ τὴν γῆν καὶ τιμωρήσομαι αὐτὴν καὶ ἔσται εἰς ἀφανισμὸν καὶ οὐκ ἔσται ὁ διοδεύων ἀπὸ προσώπου τῶν θηρίων,
а^ще и^ звњри злы'и напђщђ` на' ꙁемлю и^ ё^мђчђ ю&, и^ бђдеT въ па'гђбђ, и^ не бђдеT проходя'щаго сквозњ ню` эT лица` ꙁвњрина.
16
16
καὶ οἱ τρεῖς ἄνδρες οὗτοι ἐν μέσῳ αὐτῆς ὦσι, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, εἰ υἱοὶ ἢ θυγατέρες σωθήσονται, ἀλλ᾿ ἢ αὐτοὶ μόνοι σωθήσονται, ἡ δὲ γῆ ἔσται εἰς ὄλεθρον.
и^ сђть трїе сїи мђжи среди ея`. жи'въ а^зъ гл~етъ а^дона'и г~ь. ни сн~ове ни дще'ри иX сп~сђтся, н^о тїи сами сп~сђтся. а^ ꙁемля` въ потребле'нїе и^ в сњчь бђдеT.
17
17
ἢ καὶ ρομφαίαν ἐὰν ἐπάγω ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην καὶ εἴπω· ρομφαία διελθάτω διὰ τῆς γῆς, καὶ ἐξαρῶ ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος,
а^ще наведђ на тђ зе'млю ме'чь и^ гл~ю мечю, проиди` ꙁе'млю и^ възми` с нея чл~къ и^ скотъ.
18
18
καὶ οἱ τρεῖς ἄνδρες οὗτοι ἐν μέσῳ αὐτῆς, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, οὐ μὴ ρύσωνται υἱοὺς οὐδὲ θυγατέρας, ἀλλ᾿ ἢ αὐτοὶ μόνοι σωθήσονται.
а^ три мђжи сїи бђдђтъ л^и среди ея`. живђ а^ꙁъ гл~етъ а^дона'и г~ь, не и^ꙁба'вятъ ни сн~овъ ни дще'ръ свои^хъ, н^о тїи сами сп~сђтся.
19
19
ἢ καὶ θάνατον ἐπαποστείλω ἐπὶ τὴν γῆν ἐκείνην καὶ ἐκχεῶ τὸν θυμόν μου ἐπ᾿ αὐτὴν ἐν αἵματι τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος,
а^ще л^и и^ смр~ть пђщђ` на' землю, и^ разлїю ја%рость свою на ню` въ кро'вњ, ја%коже потреби'ти с нея чл~ки и^ скоти. а^
20
20
καὶ Νῶε καὶ Δανιὴλ καὶ ᾿Ιὼβ ἐν μέσῳ αὐτῆς, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν υἱοὶ ἢ θυγατέρες ὑπολειφθῶσιν, αὐτοὶ ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτῶν ρύσονται τὰς ψυχὰς αὐτῶν.
но'е, и^ данїилъ, і^ и'ѓвъ, бђдђтъ л^и посредњ ея, живђ а^ꙁъ гл~етъ а^дона'и г~ь, ни сн~ове ни дще'ри не ѓ^станTђ иM” тїи же въ пра'вдњ свое'и сп~сђтся, і^ и^ꙁба'вятъ дш~а своя”
21
21
τάδε λέγει Κύριος· ἐὰν δὲ καὶ τὰς τέσσαρας ἐκδικήσεις μου τὰς πονηράς, ρομφαίαν καὶ λιμὸν καὶ θηρία πονηρὰ καὶ θάνατον, ἐξαποστείλω ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ ἐξολοθρεῦσαι ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος
Се^ гл~етᲆ а^дона'и г~ь, а^ще же и^ четыри м#сти` пђщђ` на і^ерsлима, мечь, гла'дъ, звњри злы`, смр~ть, ја%ко потребиᲄи члки и ско'ты.
22
22
καὶ ἰδοὺ ὑπολελειμμένοι ἐν αὐτῇ οἱ ἀνασεσωσμένοι αὐτῆς, οἳ ἐξάγουσιν ἐξ αὐτῆς υἱοὺς καὶ θυγατέρας, ἰδοὺ αὐτοὶ ἐκπορεύονται πρὸς ὑμᾶς, καὶ ὄψεσθε τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν καὶ μεταμεληθήσεσθε ἐπὶ τὰ κακά, ἃ ἐπήγαγον ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, πάντα τὰ κακὰ ἃ ἐπήγαγαν ἐπ᾿ αὐτήν,
се же ѓста'влени в неM сп~сенїи эT него, сїи и^ꙁведђтъ сн~ы и^ дще'ри. с^е тїи и^сходятъ к# ва'мъ и^ ёзрите пђти` и^хъ, и^ хђдожесᲄва и^хъ. и^ пока'ются ѓ^ ѕло'бахъ, ја%же наведо'хъ на і^ерsлимъ, вся` ѕлобы ја%же наведо'хъ на'нь.
23
23
καὶ παρακαλέσουσιν ὑμᾶς, διότι ὄψεσθε τὰς ὁδοὺς αὐτῶν καὶ τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν, καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι οὐ μάτην πεποίηκα πάντα, ὅσα ἐποίησα ἐν αὐτῇ, λέγει Κύριος.
и^ ё^тњшатъ васъ и^мже ё'зрите пђти` иX, и^ хђдожества и^хъ. и^ раꙁђмњ'ете ја%ко не въсђе е^смь сътвори'лъ все` е^ли'ко сътворихъ в неM, гл~етъ а^дона'и г~ь”
Κεφάλαιο 15
Глvа, е~і”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть слово гн~е къ мн^њ гл~я
2
2
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, τί ἂν γένοιτο τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου ἐκ πάντων τῶν ξύλων τῶν κλημάτων τῶν ὄντων ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ;
сн~е чл~чь, чт^о ё^бо древо ло'зное эT всњхъ древесъ ло'ꙁныхъ, ја%же сђть въ древесњхъ дђбра'вныхъ.
3
3
εἰ λήψονται ἐξ αὐτῆς ξύλον τοῦ ποιῆσαι εἰς ἐργασίαν; εἰ λήψονται ἐξ αὐτῆς πάσσαλον τοῦ κρεμάσαι ἐπ᾿ αὐτὸν πᾶν σκεῦος;
а^ще възмђтъ эT нихъ древо, ја^коже сътвори'ти дњло. и^ а'ще въꙁмђтъ ко'лъ, ја%коже ѓ^бњсиᲄи на немъ съсђдъ.
4
4
πάρεξ πυρὶ δέδοται εἰς ἀνάλωσιν, τὴν κατ᾿ ἐνιαυτὸν κάθαρσιν ἀπ᾿ αὐτῆς ἀναλίσκει τὸ πῦρ, καὶ ἐκλείπει εἰς τέλος· μὴ χρήσιμον ἔσται εἰς ἐργασίαν;
ра'звњ е^же ѓ^гневи дасться въ потребле'нїе, лњтномђ ё^чище'нїю е^го. потребля'етъ ѓ'гнь, и^ скоnчава'ется до конца`, е^да потре'бно бђдетъ на дњло.
5
5
οὐδὲ ἔτι αὐτοῦ ὄντος ὁλοκλήρου οὐκ ἔσται εἰς ἐργασίαν. μὴ ὅτι ἐὰν καὶ πῦρ αὐτὸ ἀναλώσῃ εἰς τέλος, εἰ ἔτι ἔσται εἰς ἐργασίαν;
и^ е^ще цњлђ'емђ сђщђ не бђдетъ на дњло. ко'ль па'че а^ще ѓ'гнь е& попали'тᲆ до конца`, а^ще бђдетъ на дњло потомъ”
6
6
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ὃν τρόπον τὸ ξύλον τῆς ἀμπέλου ἐν τοῖς ξύλοις τοῦ δρυμοῦ, ὃ δέδωκα αὐτὸ πυρὶ εἰς ἀνάλωσιν, οὕτως δέδωκα τοὺς κατοικοῦντας ῾Ιερουσαλήμ.
Сего раd сице гл~етъ г~ь б~ъ, ја%коже лоꙁа` виноградная въ древњ дђбра'внеM, тђ же да'хъ на потребле'нїе ѓ^гневи. такоy дамъ живђщая въ і^ерsлі'мњ,
7
7
καὶ δώσω τὸ πρόσωπόν μου ἐπ᾿ αὐτούς· ἐκ τοῦ πυρὸς ἐξελεύσονται, καὶ πῦρ αὐτοὺς καταφάγεται, καὶ ἐπιγνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ στηρίσαι με τὸ πρόσωπόν μου ἐπ᾿ αὐτούς.
и^ дам# лице мое на ня. эT ѓ^гня и^ꙁы'идђтᲆ и^ ѓ'гнь поя'сть я&. и^ ё^вњдятъ ја%ко а^зъ г~ь. е^д^а ё^твержђ лице свое на' ня,
8
8
καὶ δώσω τὴν γῆν εἰς ἀφανισμόν, ἀνθ᾿ ὧν παρέπεσον παραπτώματι, λέγει Κύριος.
и^ дамъ ꙁемлю в# пагђбђ, ꙁане' же в#падо'ша въ грњхъ, гл~етъ а^дона'и г~ь”
Κεφάλαιο 16
Глvа, ѕ~і”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть слово гн~е къ мн^њ гл~я
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, διαμάρτυραι τῇ ῾Ιερουσαλὴμ τὰς ἀνομίας αὐτῆς
сн~е чл~чь, съвњсᲄи і^ерsли'мђ безако'нїя е^го,
3
3
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος τῇ ῾Ιερουσαλήμ· ἡ ρίζα σου καὶ ἡ γένεσίς σου ἐκ γῆς Χαναάν, ὁ πατήρ σου ᾿Αμορραῖος, καὶ ἡ μήτηρ σου Χετταία.
и^ речеши” Се` гл~етъ а^дона'и г~ь і^ерsли'мђ, корень твои и^ бы'тїе твое эT земля` ханане'иски, эTц~ъ твои а^м#море'и, и^ мт~и твоа хетт#е'иска.
4
4
καὶ ἡ γένεσίς σου, ἐν ᾗ ἡμέρᾳ ἐτέχθης, οὐκ ἔδησας τοὺς μαστούς σου καί ἐν ὕδατι οὐκ ἐλούσθης, οὐδὲ ἁλὶ ἡλίσθης καὶ ἐν σπαργάνοις οὐκ ἐσπαργανώθης,
и^ роже'нїе твое воньже ся дн~ь родиl е^си, не ꙁавяꙁа'ша т^и пђпа и^ водо'ю не ѓ^мы'ша т^я на сп~сенїе. ни солїю ѓ^соли'ся, ни пелена'ми быs пови'тъ.
5
5
οὐδὲ ἐφείσατο ὁ ὀφθαλμός μου ἐπὶ σοὶ τοῦ ποιῆσαί σοι ἓν ἐκ πάντων τούτων, τοῦ παθεῖν τι ἐπὶ σοί, καὶ ἀπερρίφης ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πεδίου τῇ σκολιότητι τῆς ψυχῆς σου ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἐτέχθης.
и^ не пощадњ тебе ѓ'ко мое ја%коже сътвори'ти тебᲇ е^ді'но эT всего сего, ја%ко пострада'ти чт^о ё^ тебе. и^ эTврьженъ бы'сть на лице полю лђкава'нїемъ дш~а твоея, въ дн~ь воньже ся родилъ е^си.
6
6
καὶ διῆλθον ἐπὶ σὲ καὶ εἶδόν σε πεφυρμένην ἐν τῷ αἵματί σου καὶ εἶπά σοι· ἐκ τοῦ αἵματός σου ζωή·
и^ проидохᲆ сквозњ т^я и^ ви'дњхъ т^я смятеnнђ въ крови твое'и. и^ рекохъ т^и е^гда б^њ въ крови твое'и жива бђди. и^ реко'х# въи^стин#нђ тебњ, въ крови твоеи жива` бђ'ди.
7
7
πληθύνου, καθὼς ἡ ἀνατολὴ τοῦ ἀγροῦ δέδωκά σε· καὶ ἐπληθύνθης καὶ ἐμεγαλύνθης καὶ εἰσῆλθες εἰς πόλεις πόλεων· οἱ μαστοί σου ἀνωρθώθησαν, καὶ ἡ θρίξ σου ἀνέτειλε, σὺ δὲ ἦσθα γυμνὴ καὶ ἀσχημονοῦσα.
ё^мно'жися чисте ја%коy въстокъ слн~чныи дахъ т^я. и^ ё^мно'жися и^ ё^вели'чися, и^ внїиде въ грады граD. со'сцы твои` вᲆꙁрастоша, и^ вла'си твои` просїяшася. ты' же бысть на'га и^ без# красы`.
8
8
καὶ διῆλθον διὰ σοῦ καὶ εἶδόν σε, καὶ ἰδοὺ καιρός σου καὶ καιρὸς καταλυόντων, καὶ διεπέτασα τὰς πτέρυγάς μου ἐπὶ σὲ καὶ ἐκάλυψα τὴν ἀσχημοσύνην σου· καὶ ὤμοσά σοι καὶ εἰσῆλθον ἐν διαθήκῃ μετὰ σοῦ, λέγει Κύριος, καὶ ἐγένου μοι.
и^ проидохъ сквоꙁњ т^я, и^ видњхъ т^я, и с^е вре'мя твое ја%ко время раꙁаря'ющиX. и^ прострохъ кры'лњ свои` на тя, и^ прикры'хъ стђдъ твои. и^ кля'хъ ти ся и^ внїидохъ в ꙁавњтᲆ с тобою, гл~етᲆ а^дона'и г~ь. и^ бысть мн^њ.
9
9
καὶ ἔλουσά σε ἐν ὕδατι καὶ ἀπέπλυνα τὸ αἷμά σου ἀπὸ σοῦ καὶ ἔχρισά σε ἐν ἐλαίῳ
и^ ѓ^мыX водо'ю, и^ ѓ^пласкахъ кровь твою эT тебе, и^ пома'ꙁахъ т^я ма'сломъ,
10
10
καὶ ἐνέδυσά σε ποικίλα καὶ ὑπέδυσά σε ὑάκινθον καὶ ἔζωσά σε βύσσῳ καὶ περιέβαλόν σε τριχάπτῳ
и^ ѓ^блекохъ т^я въ пестроты`, и^ ѓ^бђхъ т^я в# червле'ны. и^ припоясаX т^я синято'ю, и^ възложиX на тя трихап#тонъ.
11
11
καὶ ἐκόσμημά σε κόσμῳ καὶ περιέθηκα ψέλια περὶ τὰς χεῖράς σου καὶ κάθεμα περὶ τὸν τράχηλόν σου
и^ ё^тварихъ т^я ё^тва'рїю и^ въꙁложи'хъ ѓ^брђчи на рђцњ твои`, и^ гри'внђ на вы'ю твою.
12
12
καὶ ἔδωκα ἐνώτιον περὶ τὸν μυκτῆρά σου καὶ τροχίσκους ἐπὶ τὰ ὦτά σου καὶ στέφανον καυχήσεως ἐπὶ τὴν κεφαλήν σου.
и^ дахᲆ притоk в но'здри твоя`, и^ ё^серя'зя въ ё'ши твои`, и^ вњнеw хвалы` на главђ` твою.
13
13
καὶ ἐκοσμήθης χρυσίῳ καὶ ἀργυρίῳ, καὶ τὰ περιβόλαιά σου βύσσινα καὶ τρίχαπτα καὶ ποικίλα· σεμίδαλιν καὶ ἔλαιον καὶ μέλι ἔφαγες καὶ ἐγένου καλή σφόδρα.
и^ ё^тваре'на бысть зла'томъ и^ среброM и^ ѓдежDа твоя багря'ны, и^ трихапᲄа и^з#мечтаны” Крђпы` пшени'чны и^ меD и^ ма'сло ја%лъ е^си, и^ бы'сть добръ ѕњло ѕњло. и^ ё^пра'вися на црsтво.
14
14
καὶ ἐξῆλθέ σου ὄνομα ἐν τοῖς ἔθνεσιν ἐν τῷ κάλλει σου, διότι συντετελεσμένον ἦν ἐν εὐπρεπείᾳ ἐν τῇ ὡραιότητι, ᾗ ἔταξα ἐπὶ σέ, λέγει Κύριος. -
и^ꙁы'иде и'мя твое въ страны` въ добротњ твоеи. зане` съвръшеnна бњ лњпотою, ю^же ё^чиниX на тебњ, гл~етъ а^дона'и г~ь.
15
15
Καὶ ἐπεποίθεις ἐν τῷ κάλλει σου καὶ ἐπόρνευσας ἐπὶ τῷ ὀνόματί σου καὶ ἐξέχεας τὴν πορνείαν σου ἐπὶ πάντα πάροδον, ὃ οὐκ ἔσται.
ты же ё^пова` на добротђ` свою, и^ съблђди къ и'мени свое^мђ, и^ расы'па блђженїе свое по всемђ распђтїю. томђ бысть е^мyђ не бђдетъ.
16
16
καὶ ἔλαβες ἐκ τῶν ἱματίων σου καὶ ἐποίησας σεαυτῇ εἴδωλα ραπτὰ καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπ᾿ αὐτά· καὶ οὐ μὴ εἰσέλθῃς, οὐδὲ μὴ γένηται.
и^ взя` эT ри'ꙁъ свои^хъ, и^ сътвори` себњ кђми'ры съшве'ны, и^ съблђди` к нимъ, и^ не вни'деши, и^х#же нњсть ни бђдђтъ.
17
17
καὶ ἔλαβες τὰ σκεύη τῆς καυχήσεώς σου ἐκ τοῦ χρυσίου μου καὶ ἐκ τοῦ ἀργυρίου μου, ἐξ ὧν ἔδωκά σοι καὶ ἐποίησας σεαυτῇ εἰκόνας ἀρσενικὰς καὶ ἐξεπόρνευσας ἐν αὐταῖς·
и^ взя` съсђды хвалы` твоея, эT сребра мое^го и^ ꙁла'та мое^го эT негоже да'хъ тебњ. и^ сътвори себᲇ ѓ'бразы мђжески, и^ съблђди` в ниX.
18
18
καὶ ἔλαβες τὸν ἱματισμὸν τὸν ποικίλον σου καὶ περιέβαλες αὐτὰ καὶ τὸ ἔλαιόν μου καὶ τὸ θυμίαμά μου ἔθηκας πρὸ προσώπου αὐτῶν·
и^ взя` ри'зы своя и^з меч#тан#ныя, и^ ѓ^дњя е&. и^ ма'сло мое и^ џимїам# мои положи` преD лицемъ иX.
19
19
καὶ τοὺς ἄρτους μου, οὓς ἔδωκά σοι, σεμίδαλιν καὶ ἔλαιον καὶ μέλι ἐψώμισά σε καὶ ἔθηκας αὐτὰ πρὸ προσώπου αὐτῶν εἰς ὀσμήν εὐωδίας· καὶ ἐγένετο, λέγει Κύριος,
и^ хлњбы моа ја%же дахъ тебњ крђп# пшениченъ, и^ масла и^ ме'да и'хже напита'хъ т^я. положи` я& преD лицеM и^хъ въ во'ню бл~гоё^ха'нїа” И$ бы'сть потомъ гл~етъ а^донаи г~ь.
20
20
καὶ ἔλαβες τοὺς υἱούς σου καὶ τὰς θυγατέρας σου, ἃς ἐγέννησας, καὶ ἔθυσας αὐτὰ αὐτοῖς εἰς ἀνάλωσιν, ὡς μικρὰ ἐξεπόρνευσας,
и^ поя` сн~ы своа и^ дщери своа ја%же е^си родилA, и^ закла и^мъ в# потребле'нїе. ја%ко ма'ло съблђди`.
21
21
καὶ ἔσφαξας τὰ τέκνα σου καὶ ἔδωκας αὐτὰ ἐν τῷ ἀποτροπιάζεσθαί σε ἐν αὐτοῖς.
і^ и^скла` чада своя, и^ даs я& внегда и^ꙁђмися к нимъ,
22
22
τοῦτο παρὰ πᾶσαν τὴν πορνείαν σου, καὶ οὐκ ἐμνήσθης τῆς νηπιότητός σου, ὅτε ἦσθα γυμνὴ καὶ ἀσχημονοῦσα καὶ πεφυρμένη ἐν τῷ αἵματί σου ἔζησας.
се` па'че всего съблђже'нїя твое^го и^ съгнђше'нїи твои^хъ. и^ не помянђ дн~е младенъства твое^го, е^гда б^њ нага` и^ беꙁъстђдова'я, и^ смњше'на в# кро'ве свое'и, и^ жи'тъ.
23
23
καὶ ἐγένετο μετὰ πάσας τὰς κακίας σου, λέγει Κύριος,
и^ бысть по всњхъ непра'вдахъ твои^хъ. лю'те люте тебњ гл~етъ а^дона'и г~ь.
24
24
καὶ ᾠκοδόμησας σεαυτῇ οἴκημα πορνικὸν καὶ ἐποίησας σεαυτῇ ἔκθεμα ἐν πάσῃ πλατείᾳ
и^ създа` себњ хра'мъ блђдническь, и^ сътвори` себњ полага'нїя на всњхᲆ стогнахъ
25
25
καὶ ἐπ᾿ ἀρχῆς πάσης ὁδοῦ ᾠκοδόμησας τὰ πορνεῖά σου καὶ ἐλυμήνω τὸ κάλλος σου καὶ διήγαγες τὰ σκέλη σου παντὶ παρόδῳ καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου·
и^ на ꙁача'лњ вся'кого пђти`, създа` блђди'лища своя, и^ расы'па добротђ` свою. и^ разложи` го'лени своа вся'комђ ми'моходя'щђ, и^ ё^мно'жи блDђ свои.
26
26
καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπὶ τοὺς υἱοὺς Αἰγύπτου τοὺς ὁμοροῦντάς σοι τοὺς μεγαλοσάρκους καὶ πολλαχῶς ἐξεπόρνευσας τοῦ παροργίσαι με.
и^ съблђди съ сн~омъ е^гљ=пет#скомъ съсњ'ды твои^ми дебе'лымᲆ пло'тїю. и^ мно'гажды съблђди раꙁгнњ'вати м^я”
27
27
ἐὰν δὲ ἐκτείνω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σέ, καὶ ἐξαρῶ τὰ νόμιμά σου καὶ παραδώσω εἰς ψυχὰς μισούντων σε, θυγατέρας ἀλλοφύλων τὰς ἐκκλινούσας σε ἐκ τῆς ὁδοῦ σου, ἧς ἠσέβησας.
И$ се прострђ рђ'кђ мою на' тя, и^ эTве'ргђ ꙁако'ны твоя. и^ предамъ т^я дш~амъ ненави'дящимъ тебе дще'ри и^ноплеме'нникъ, съвраща'ющая т^я с пђти твое^го, и^мже нечествова
28
28
καὶ ἐξεπόρνευσας ἐπὶ τὰς θυγατέρας ᾿Ασσοὺρ καὶ οὐδ᾿ οὕτως ἐνεπλήσθης· καὶ ἐξεπόρνευσας καὶ οὐκ ἐνεπίπλω.
и^ съблђди къ сн~омъ а^сљ=ровымᲆ, и^ та'коже ся не насы'ти. и^ сᲆблђди и^ не насы'тися.
29
29
καὶ ἐπλήθυνας τὰς διαθήκας σου πρὸς γῆν Χαλδαίων καὶ οὐδὲ ἐν τούτοις ἐνεπλήσθης.
и^ ё^мно'жи завњтъ свои к# ꙁемли` ханане'истеи и^ халдњ'истеи, и^ в сихъ же ся не насыти”
30
30
τί διαθῶ τὴν θυγατέρα σου, λέγει Κύριος, ἐν τῷ ποιῆσαί σε πάντα ταῦτα, ἔργα γυναικὸς πόρνης; καὶ ἐξεπόρνευσας τρισσῶς ἐν ταῖς θυγατράσι σου·
Чимъ ѓ^чи'щђ срDце твое, гл~етъ а^дона'и г~ь. и^мже сътвори вс^е с^е дњ'ло же'ны блDђница дерза'юща, и^ съблђди трегђ'бъ въ дще'рех# свои^хъ.
31
31
τὸ πορνεῖον ᾠκοδόμησας ἐν πάσῃ ἀρχῇ ὁδοῦ καὶ τὴν βάσιν σου ἐποίησας ἐν πάσῃ πλατείᾳ καὶ ἐγένου ὡς πόρνη συνάγουσα μισθώματα.
е^гда` съгради блђдилище свое в нача'лњ всего пђти, и^ степе'ни своя сътвори на всњ'хъ сто'гнахъ. и^ не бы'сть ја%ко блђ'дница събирающа наи%мно,
32
32
ἡ γυνὴ ἡ μοιχωμένη ὁμοία σοι παρὰ τοῦ ἀνδρὸς αὐτῆς λαμβάνουσα μισθώματα·
жена б^о любодњя подо'бна тебњ, эT мђж'а свое^го в#ꙁемлющи наи^мно.
33
33
πᾶσι τοῖς ἐκπορνεύσασιν αὐτὴν προσεδίδου μισθώματα, καὶ σὺ δέδωκας μισθώματα πᾶσι τοῖς ἐρασταῖς σου καὶ ἐφόρτιζες αὐτοὺς τοῦ ἔρχεσθαι πρός σε κυκλόθεν ἐν τῇ πορνείᾳ σου.
всњмъ блђди'вшимъ с нею даа'ше наи^мно, ты же даде наи^мъ хотемъ своиM всњ'мъ, и^ ꙁадњваше т^ы и^мᲆ бре'мя, ја%коже приходи'ти иM к тебњ эT всю'дђ въ блђже'нїи твоеM”
34
34
καὶ ἐγένετο ἐν σοὶ διεστραμμένον παρὰ τὰς γυναῖκας ἐν τῇ πορνείᾳ σου, καὶ μετὰ σοῦ πεπορνεύκασιν ἐν τῷ προσδιδόναι σε μισθώματα, καὶ σοὶ μισθώματα οὐκ ἐδόθη, καὶ ἐγένετο ἐν σοὶ διεστραμμένα. -
И$ бы'сть въ тебњ съпроти'вно. ѓ^бы'чаю жен#скђ въ блђже'нїи твое^мъ, и^ с тобо'ю не блђди'ша, е^гDа дая'ше наи%мно, и^ наи%мно не да'сть тебњ, и^ бы'сть в тебњ сᲆпроти'вно.
35
35
Διὰ τοῦτο, πόρνη, ἄκουε λόγον Κυρίου·
сего ради слы'ши блђднице сло'во гн~е”
36
36
τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ᾿ ὧν ἐξέχεας τὸν χαλκόν σου, καὶ ἀποκαλυφθήσεται ἡ αἰσχύνη ἐν τῇ πορνείᾳ σου πρὸς τοὺς ἐραστάς σου καὶ εἰς πάντα τὰ ἐνθυμήματα τῶν ἀνομιῶν σου καὶ ἐν τοῖς αἵμασι τῶν τέκνων σου, ὧν ἔδωκας αὐτοῖς.
Се^ гл~еT а^дона'и г~ь, ꙁане` и^ꙁлїя'ша мњдь твою, и^ эTкры'ся сра'мъ твои въ блђже'нїи твое^мъ къ хо'темъ твои^м#, и^ въ вся помышле'нїя беꙁако'нїи твои^хъ, и^ въ кро'ве чаD твои^хъ ја%же даде` и^мъ.
37
37
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ συνάγω πάντας τοὺς ἐραστάς σου, ἐν οἷς ἐπεμίγης ἐν αὐτοῖς καὶ πάντας, οὓς ἠγάπησας, σὺν πᾶσιν, οἷς ἐμίσεις· καὶ συνάξω αὐτοὺς ἐπὶ σὲ κυκλόθεν καὶ ἀποκαλύψω τὰς κακίας σου πρὸς αὐτούς, καὶ ὄψονται πᾶσαν τὴν αἰσχύνην σου·
сего ради се а^ꙁъ на' тя съберђ вся хо'ти твоя, к ниM же примеси'ся с ни'ми. и^ съберђ я& на' тя эTвсю'дђ и^ эTкры'ю зло'бы твоя к ни'мъ, и^ ё'ꙁрятъ ве'сь сра'мъ твои.
38
38
καὶ ἐκδικήσω σε ἐκδικήσει μοιχαλίδος καὶ ἐκχεούσης αἷμα καὶ θήσω σε ἐν αἵματι θυμοῦ καὶ ζήλου.
и^ эTм#щђ т^и эTме'стїе любодњ'ица, и^ пролива'ющихъ кро'вь. и^ положђ въ крове ја%рости мое^я и^ р#ве'нїя.
39
39
καὶ παραδώσω σε εἰς χεῖρας αὐτῶν, καὶ κατασκάψουσι τὸ πορνεῖόν σου καὶ καθελοῦσι τὴν βάσιν σου, καὶ ἐκδύσουσί σε τὰ ἱμάτιά σου καὶ λήψονται τὰ σκεύη τῆς καυχήσεώς σου καί ἀφήσουσί σε γυμνὴν καὶ ἀσχημονοῦσαν.
и^ преда'мъ т^я в рђцњ и^хъ, и^ раскопа'ютъ блђди'лище твое, и^ раꙁорятъ степе'ни твоя. и^ съвлекђтъ с тебе ри'ꙁы твоя, и^ во'ꙁмђтъ съсђды хвалы твое^я, и^ ѓ^ста'вят# т^я на'гђ беꙁъстђдђ'ющђ.
40
40
καὶ ἄξουσιν ἐπὶ σὲ ὄχλους καὶ λιθοβολήσουσί σε ἐν λίθοις καὶ κατασφάξουσί σε ἐν τοῖς ξίφεσιν αὐτῶν.
и^ приведђтъ на' тя наро'ды, и^ ꙁазля'тъ тебњ ка'менїеM, и^с#сњкђтъ т^я меч#ми свои^ми.
41
41
καὶ ἐμπρήσουσι τοὺς οἴκους σου πυρὶ καὶ ποιήσουσιν ἐν σοὶ ἐκδικήσεις ἐνώπιον γυναικῶν πολλῶν· καὶ ἀποστρέψω σε ἐκ τῆς πορνείας σου, καὶ μισθώματα οὐ μὴ δῷς οὐκέτι.
и^ ꙁапа'лятъ до'мы твоя ѓ^гнемъ, и^ сътво'рятъ в# тебњ эTме'стїе преD женами мно'гими. и^ ѓ^бра'щђ т^я эT блђже'нїя, и^ наи^мна ктомђ не даси`.
42
42
καὶ ἐπαφήσω τὸν θυμόν μου ἐπὶ σέ, καὶ ἐξαρθήσεται ὁ ζῆλός μου ἐκ σοῦ, καὶ ἀναπαύσομαι καὶ σὺ μὴ μεριμνήσω οὐκέτι.
и^ ё^ста'влю ја%росᲄь мою на тебᲇ, и^ въꙁмется р#ве'нїе мое эT среды твое^я. и^ почїю и^ ктомђ не попекђся.
43
43
ἀνθ᾿ ὧν οὐκ ἐμνήσθης τῆς νηπιότητός σου καὶ ἐλύπεις με ἐν πᾶσι τούτοις, καὶ ἰδοὺ ἐγὼ τὰς ὁδούς σου εἰς κεφαλήν σου δέδωκα, λέγει Κύριος· καὶ οὕτως ἐποίησας τὴν ἀσέβειαν ἐπὶ πάσαις ταῖς ἀνομίαις σου.
поне'же не помянђ дн~е младе'нᲆства твое^го, и^ прогнњва м^я въ всњ'хъ сиX. и^ се а^ꙁᲆ пђти твоя на главђ` твою` да'хъ гл~етъ а^дона'и г~ь. и^ та'коже не сътвори'хъ по всемђ` нече'стїю твое^мђ въ всњхъ беꙁако'нїи^хъ твои^хъ”
44
44
ταῦτά ἐστι πάντα, ὅσα εἶπαν κατὰ σοῦ ἐν παραβολῇ λέγοντες· καθὼς ἡ μήτηρ,
Се^ е^сть все е^ли'ко реко'ша на' тя къ при'тчю, гл~юще. ја%коже мт~и та'ко и^ дщи.
45
45
καὶ ἡ θυγάτηρ· θυγάτηρ τῆς μητρός σου σὺ εἶ ἡ ἀπωσαμένη τὸν ἄνδρα αὐτῆς καὶ τὰ τέκνα αὐτῆς καὶ ἀδελφοὶ τῶν ἀδελφῶν σου τῶν ἀπωσαμένων τοὺς ἄνδρας αὐτῶν καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν· ἡ μήτηρ ὑμῶν Χετταία, καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν ᾿Αμορραῖος.
дщи мт~ри твое^я т^ы е^си, эTринђвшїя мђж'а свое^го и^ ча'да своа. и^ сестра се'стръ твои^хъ т^ы, эTринђвшихъ мђжа и^хᲆ, и^ ча'да. мт~и твоя хет#те'я, и^ эTц~ъ твои а^м#море'и.
46
46
ἡ ἀδελφὴ ὑμῶν ἡ πρεσβυτέρα Σαμάρεια, αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς, ἡ κατοικοῦσα ἐξ εὐωνύμων σου· καὶ ἡ ἀδελφή σου ἡ νεωτέρα σου ἡ κατοικοῦσα ἐκ δεξιῶν σου Σόδομα καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς.
сестра твоя старњ'ишая самарїя, т^а и^ дще'ри е^я живђщїя ѓ^ лњ'во тебе. и^ сестра твоа мен#шаа живђщїя ѓ^ десно тебе, содо'ма и^ дще'ри е^я`.
47
47
καὶ οὐδ᾿ ὧς ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτῶν ἐπορεύθης, οὐδὲ κατὰ τὰς ἀνομίας αὐτῶν ἐποίησας· παρὰ μικρὸν καὶ ὑπέρκεισαι αὐτὰς ἐν πάσαις ταῖς ὁδοῖς σου.
н^о ниже по пђте'мъ и^хъ ходи'ла е^си, ни сътвори по беꙁако'нїемъ и^хъ по ма'лђ, и^ наD ни'ми е^си въ всњ'хъ пђте'хъ свои^хъ.
48
48
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, εἰ πεποίηκε Σόδομα ἡ ἀδελφή σου, αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς, ὃν τρόπον ἐποίησας σὺ καὶ αἱ θυγατέρες σου.
жи'въ а^ꙁъ гл~етъ а^дона'и г~ь, понеже не сътвори'ла съдо'ма сестра` твоа ѓ^на и^ дще'ри ея`, ја^коже т^ы сътвори` и^ дще'ри твоа`.
49
49
πλὴν τοῦτο τὸ ἀνόμημα Σοδόμων τῆς ἀδελφῆς σου, ὑπερηφανία· ἐν πλησμονῇ ἄρτων καὶ ἐν εὐθηνίᾳ οἴνου ἐσπατάλων αὐτὴ καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς. τοῦτο ὑπῆρχεν αὐτῇ καὶ ταῖς θυγατράσιν αὐτῆς, καὶ χεῖρα πτωχοῦ καὶ πένητος οὐκ ἀντελαμβάνοντο.
ѓ^баче с^е беꙁако'нїе съдо'мы сестры` твое'я, гор#досᲄь въ ѓ^бъја^денїи хлњба. и^ въ и^ꙁᲆѓ^билїи вина` и^ въ празности напита'шеся т^а и^ дще'ри ея`, с^е бя'ше е^и и^ дщеремъ ея`. и^ рђки` ё^бо'гомђ и^ ни'щемђ не подаа'хђ
50
50
καὶ ἐμεγαλαύχουν καὶ ἐποίησαν ἀνομήματα ἐνώπιον ἐμοῦ, καὶ ἐξῇρα αὐτὰς καθὼς εἶδον.
и^ велича'хђся, и^ сътвори'ша беꙁаконїя предо мно'ю. и^ эTврᲆгох# я& ја%коy ви'дњ”
51
51
καὶ Σαμάρεια κατὰ τὰς ἡμίσεις τῶν ἁμαρτιῶν σου οὐχ ἥμαρτε· καὶ ἐπλήθυνας τὰς ἀνομίας σου ὑπὲρ αὐτὰς καὶ ἐδικαίωσας τὰς ἀδελφάς σου ἐν πάσαις ταῖς ἀνομίαις σου, αἷς ἐποίησας.
Самарїя же полᲆ грњхъ твои^хъ не съгрњши, и^ ё^мно'жи безако'нїя твоа` па'че ѓ^нXњ. и^ ѓ^правди` сестры` твоя` въ всњхъ безаконїихъ твои^хъ ја%же сътвори`.
52
52
καὶ σὺ κόμισαι βάσανόν σου, ἐν ᾗ ἔφθειρας τὰς ἀδελφάς σου ἐν ταῖς ἁμαρτίαις σου, αἷς ἠνόμησας ὑπὲρ αὐτάς, καὶ ἐδικαίωσας αὐτὰς ὑπὲρ σεαυτήν· καὶ σὺ αἰσχύνθητι καὶ λάβε τὴν ἀτιμίαν σου ἐν τῷ δικαιῶσαί σε τὰς ἀδελφάς σου.
и^ т^ы прїими мђче'нїе свое`, в нем#же расы'па сестры своа` въ грњсXњ твоиX, и^миже безакон#нова паче тњхъ, и^ ѓ^правї я паче себе`. того ради и^ т^ы срамля'ися, и^ прїими беZчестїе свое`, е%льма же ѓ^прави` сестры своя`.
53
53
καὶ ἀποστρέψω τὰς ἀποστροφὰς αὐτῶν, τὴν ἀποστροφὴν Σοδόμων καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς, καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποστροφὴν Σαμαρείας καὶ τῶν θυγατέρων αὐτῆς, καὶ ἀποστρέψω τὴν ἀποστροφήν σου ἐν μέσῳ αὐτῶν,
и^ эTвращђ въз#вращенїя и^хъ, въꙁ#вращенїе содо'м#ско и^ дщерь ея`, и^ възъвращенїе самарїиско и^ дщерь ея`. и^ въꙁ#вращђ въꙁ#вращенїе твое средњ тебе.
54
54
ὅπως κομίσῃ τὴν βάσανόν σου καὶ ἀτιμωθήσῃ ἐκ πάντων, ὧν ἐποίησας ἐν τῷ παροργίσαι με.
ја%коже прїимеши мђче'нїе твое, и^ беꙁ#чести бђ'деши эT всњхъ ја%же сътвори на раꙁ#гнњванїе мнњ`.
55
55
καὶ ἡ ἀδελφή σου Σόδομα καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς ἀποκατασταθήσονται καθὼς ἦσαν ἀπ᾿ ἀρχῆς, καὶ Σαμάρεια καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς ἀποκατασταθήσονται καθὼς ἦσαν ἀπ᾿ ἀρχῆς, καὶ σὺ καὶ αἱ θυγατέρες σου ἀποκατασταθήσεσθε καθὼς ἀπ᾿ ἀρχῆς ἦτε.
и^ сетра твоя` съдома и^ дщери ея` ё^ста'вятся ја%коже бњша и^спрьва. и^ самарїя и^ дщери ея` ё^ста'вятся ја%коже бњша и^спрьва. и^ тыy и^ дщ^и твоя` ё^стави'теся ја%коже бњсте прежDе.
56
56
καὶ εἰ μὴ ἦν Σόδομα ἡ ἀδελφή σου εἰς ἀκοὴν ἐν τῷ στόματί σου ἐν ταῖς ἡμέραις ὑπερηφανίας σου,
а^ще б^о не бы` была сестра` тебњ` содо'ма въ послђшанїе въ ё^стњхъ твоиX, въ дн~и преꙁрњнїя твое^го,
57
57
πρὸ τοῦ ἀποκαλυφθῆναι τὰς κακίας σου, ὃν τρόπον νῦν ὄνειδος εἶ θυγατέρων Συρίας καὶ πάντων τῶν κύκλῳ αὐτῆς, θυγατέρων ἀλλοφύλων τῶν περιεχουσῶν σε κύκλῳ;
прежDе эTкровенїя грњх# тои^хъ. ја%коже нн~њ ё^кори'ꙁна е^си дще'рь сљ=рьскъ, и^ всњх# дще'рь сђщиX ѓ%крsтъ ея`, и^ноплеме'нникъ ѓ^дръжащиX т^я ѓ%крsтъ.
58
58
τὰς ἀσεβείας σου καὶ τὰς ἀνομίας σου, σὺ κεκόμισαι αὐτάς, λέγει Κύριος.
нечестїя твоа` и^ беꙁако'нїа твоа` т^ы сᲆвокђпи, гл~еT г~ь”
59
59
τάδε λέγει Κύριος· καὶ ποιήσω ἐν σοὶ καθὼς ἐποίησας, ὡς ἠτίμωσας ταῦτα τοῦ παραβῆναι τὴν διαθήκην μου.
Се^ гл~етᲆ а^дона'и г~ь. и^ сътворю въ тебњ ја%коже е^си сътворила, ја^коже нечестовася престђпити завњтъ мо'и.
60
60
καὶ μνησθήσομαι ἐγὼ τῆς διαθήκης μου τῆς μετὰ σοῦ ἐν ἡμέραις νηπιότητός σου καὶ ἀναστήσω σοι διαθήκην αἰώνιον.
и^ въспомянђ а^зъ на ꙁавњтъ сво'и ја%же с тобо'ю въ дн~ь млAденьства твое^го. и^ съставлю тебᲇ ꙁавњтъ вњчныи,
61
61
καὶ μνησθήσῃ τὴν ὁδόν σου καὶ ἐξατιμωθήσῃ ἐν τῷ ἀναλαβεῖν σε τὰς ἀδελφάς σου τὰς πρεσβυτέρας σου σὺν ταῖς νεωτέραις σου, καὶ δώσω αὐτάς σοι εἰς οἰκοδομὴν καὶ οὐκ ἐκ διαθήκης σου.
и^ помянеши пђти` своя`, и^ беꙁъчести бђ'деши внегда` пои^меши се'стры своя` старњ'ишая съ ю'ными твои^ми. и^ даM я& тебњ на съгражDенїе, н^о не эT ꙁавњта твое^го.
62
62
καὶ ἀναστήσω ἐγὼ τὴν διαθήκην μου μετὰ σοῦ, καὶ ἐπιγνώσῃ ὅτι ἐγὼ Κύριος,
и^ съставлю а^зъ ꙁавTњ с тобо'ю, и^ ё^вњси ја%ко а^зъ г~ь.
63
63
ὅπως μνησθῇς καὶ αἰσχυνθῆς, καὶ μὴ ᾖ σοι ἔτι ἀνοῖξαι τὸ στόμα σου ἀπὸ προσώπου τῆς ἀτιμίας σου ἐν τῷ ἐξιλάσκεσθαί μέ σοι κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησας, λέγει Κύριος.
ја%коy да помянђ вся ё^срамля'еши, и^ да не бђдетъ тебњ` ктомђ` эTврьсти ё^стъ эT лица безъчестїя твое^го. внегда` ѓ^цыща'ешися по всемђ` е^ли'ко сътвори'ла е^си, гл~етъ а^дона'и г~ь”
Κεφάλαιο 17
Глvа, з~і”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, διήγησαι διήγημα καὶ εἰπὸν παραβολὴν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ
сн~е чл~чь, сповњжDь по'вњсть и^ рцы` притчю на до'мъ і^и^л~евъ,
3
3
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· ὁ ἀετὸς ὁ μέγας ὁ μεγαλοπτέρυγος, ὁ μακρὸς τῇ ἐκτάσει, πλήρης ὀνύχων, ὃς ἔχει τὸ ἥγημα εἰσελθεῖν εἰς τὸν Λίβανον καὶ ἔλαβε τὰ ἐπίλεκτα τῆς κέδρου,
и^ рече'ши. с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, ѓ^релᲆ великїи велекрылыи дол#гыи протяженїем#, и^же и^сполнъ е^сть но'готь. сїи и%мать по'вњсть внїити в# дђбравђ, и^ в#ꙁяти и^ꙁбо'рное смрњча,
4
4
τὰ ἄκρα τῆς ἁπαλότητος ἀπέκνισε καὶ ἤνεγκεν αὐτὰ εἰς γῆν Χαναάν, εἰς πόλιν τετειχισμένην ἔθετο αὐτά.
и^ конецъ мя'к#каго ѓ^стрђга`. и^ пренесе я& въ землю ханане'искђ, въ' градᲇ ё^тверженњ положи я&.
5
5
καὶ ἔλαβεν ἀπὸ τοῦ σπέρματος τῆς γῆς καὶ ἔδωκεν αὐτὸ εἰς τὸ πεδίον φυτὸν ἐφ᾿ ὕδατι πολλῷ, ἐπιβλεπόμενον ἔταξεν αὐτό.
и^ взя` эT пло'да ꙁемнаго, и^ дасть е& на' поли плоDнњ да ё^твердиT ко'ренїе, наD вода'ми мно'гами смотри'мо ё^ченїе.
6
6
καὶ ἀνέτειλε καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον ἀσθενοῦσαν καὶ μικρὰν τῷ μεγέθει τοῦ ἐπιφαίνεσθαι αὐτήν· τὰ κλήματα αὐτῆς ἐπ᾿ αὐτὴν καὶ ρίζαι αὐτῆς ὑποκάτω αὐτῆς ἦσαν. καὶ ἐγένετο εἰς ἄμπελον καὶ ἐποίησεν ἀπώρυγας καὶ ἐξέτεινε τὴν ἀναδενδράδα αὐτῆς.
и^ проѕябе и^ бы'сть въ виноградᲆ не'мощенъ ма'лъ, вели'чествомъ ја^вленїемъ е^го ло'ꙁїе е^го в немъ, и^ ко'ренїе е^го поD ни'мъ бя'ше, и^ бы'сть вᲆ винограD, и^ сътвори эT воды`, и^ простре въꙁведенїя своя`”
7
7
καὶ ἐγένετο ἀετὸς ἕτερος μέγας, μεγαλοπτέρυγος, πολὺς ὄνυξι, καὶ ἰδοὺ ἡ ἄμπελος αὕτη περιπεπλεγμένη πρὸς αὐτόν, καὶ ρίζαι αὐτῆς πρὸς αὐτόν, καὶ τὰ κλήματα αὐτῆς ἐξαπέστειλεν αὐτῷ τοῦ ποτίσαι αὐτὴν σὺν τῷ βώλῳ τῆς φυτείας αὐτῆς.
И$ бы'сть ѓ^релъ дрђгїи велиk вели'кома крылома и^ мно'ги но'гты. и^ с^е винограD се'и и^ то'и ѓ^плњтаяся ѓ^ немᲆ, и^ ко'ренїе е^го к немђ и^ лоꙁїе е^го и^спђсᲄи е^мђ напои^ти и& сᲆ грђдїемᲆ эT прђжи сада е^го
8
8
εἰς πεδίον καλὸν ἐφ᾿ ὕδατι πολλῷ αὕτη πιαίνεται τοῦ ποιεῖν βλαστοὺς καὶ φέρειν καρπόν, τοῦ εἶναι εἰς ἄμπελον μεγάλην.
на' поли до'брњ, и^ на водњ` мно'ѕњ напита'ется тои, ја%ко сᲆтворити проѕябенїе и^ приноси'ти плоD, ја^коже бы'ти вᲆ винограD вели'кᲆ”
9
9
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· εἰ κατευθυνεῖ; οὐχὶ αἱ ρίζαι τῆς ἁπαλότητος αὐτῆς καὶ ὁ καρπὸς σαπήσεται, καὶ ξηρανθήσεται πάντα τὰ προανατέλλοντα αὐτῆς; καὶ οὐκ ἐν βραχίονι μεγάλῳ, οὐδὲ ἐν λαῷ πολλῷ τοῦ ἐκσπᾶσαι αὐτὴν ἐκ ριζῶν αὐτῆς·
Сего ради и^ рцы`, с^е гл~етᲆ а^дона'и г~ь а^ще и^спрAвит#, не коре'нїе л^и ё^бо мяк#коты еh и^ плоD и^з#гнїетᲆ, и^ пос#хнеT всяка лњтора'сль пло'дђ е^го. и^ не мы'шцею вели'кою, н^и люDми мно'гими и^стрᲆгнђти и& и^с ко'ренїя е^мђ.
10
10
καὶ ἰδοὺ πιαίνεται· μὴ κατευθυνεῖ; οὐχὶ ἅμα τῷ ἅψασθαι αὐτῆς ἀνεμον τὸν καύσωνα ξηρανθήσεται; σὺν τῷ βώλῳ ἀνατολῆς αὐτῆς ξηρανθήσεται.
И$ с^е насажDена е^сть е^да` того ради ё^спњ'етᲆ и^ не и^спра'виT. гдњ` б^о а^ще и^ коснетᲆ и& вњтрᲆ ꙁнои^нъ посхнетъ сђхотою” сᲆ грђдїем# проѕябенїа е^го по'схнет#”
11
11
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть слово гн~е къ мн^њ гл~я,
12
12
υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν δὴ πρὸς τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα· οὐκ ἐπίστασθε τί ἦν ταῦτα; εἰπόν· ὅταν ἔλθῃ βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, καὶ λήψεται τὸν βασιλέα αὐτῆς καὶ τοὺς ἄρχοντας αὐτῆς καὶ ἄξῃ αὐτοὺς πρὸς ἑαυτὸν εἰς Βαβυλῶνα.
сн~е чл~чь, рцы` к# домђ гнњвающемђ м^я не вњсте л^и чт^о е^сть с^е. рцы` и^мъ с^е грядетъ цр~ь вављ=лон#скь на і^ерsлиM и^ во'ꙁметъ цр~я е^го и^ кня'ѕя е^го, и^ эTведетъ я& къ себњ въ ваљ=лонъ.
13
13
καὶ λήψεται ἐκ τοῦ σπέρματος τῆς βασιλείας καὶ διαθήσεται πρὸς αὐτὸν διαθήκην καὶ εἰσάξει αὐτὸν ἐν ἀρᾷ, καὶ τοὺς ἡγεμόνας τῆς γῆς λήψεται
и^ пои^метᲆ эT племе'не цр~ьска, и^ ꙁавњща'етъ к немђ ꙁавњтъ и^ въведеT и& въ кля'твђ. и^ старњ'ишины земля по'иметъ,
14
14
τοῦ γενέσθαι εἰς βασιλείαν ἀσθενῆ τὸ καθόλου μὴ ἐπαίρεσθαι, τοῦ φυλάσσειν τὴν διαθήκην αὐτοῦ καὶ ἱστάνειν αὐτήν.
ја%коже бы'ти въ црsтво не'мощно. ја%коже быхоM не въꙁдвиꙁа'тиs, и^ снабдњти завњта е^го и^ посᲄавля'ти
15
15
καὶ ἀποστήσεται ἀπ᾿ αὐτοῦ τοῦ ἐξαποστέλλειν ἀγγέλους ἑαυτοῦ εἰς Αἴγυπτον, τοῦ δοῦναι αὐτῷ ἵππους καὶ λαὸν πολύν. εἰ κατευθυνεῖ; εἰ διασωθήσεται ὁ ποιῶν ἐναντία; καὶ παραβαίνων διαθήκην εἰ διασωθήσεται;
и&” И$же эTврьжеся эT него и^ посла` послы` въ е^гљ=петъ, да'ти е^мђ коня и^ лю'ди многи. а^ще и^спра'витъ и^ а^ще сп~сется творяи съпроти'вное. и^ престђпа'яи ꙁавњтъ, а^ще сп~сется”
16
16
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν μὴ ἐν ᾧ τόπῳ ὁ βασιλεὺς ὁ βασιλεύσας αὐτόν, ὃς ἠτίμωσε τὴν ἀράν μου καὶ ὃς παρέβη τὴν διαθήκην μου, μετ᾿ αὐτοῦ ἐν μέσῳ Βαβυλῶνος τελευτήσει.
Живђ` а^ꙁъ гл~етъ а^дона'и г~ь. а^ще не на мњсте цр~ь црsтвова'вшїи в нихъ, и^же похђли` кля'твђ мою, и^ престђпи` ꙁавњт# мои с нимᲆ. средњ вављ=ло'на сконча'е^тся,
17
17
καὶ οὐκ ἐν δυνάμει μεγάλῃ οὐδὲ ἐν ὄχλῳ πολλῷ ποιήσει πρὸς αὐτὸν Φαραὼ πόλεμον, ἐν χαρακοβολίᾳ καὶ ἐν οἰκοδομῇ βελοστάσεων τοῦ ἐξᾶραι ψυχάς.
и^ не в си'лњ вели'цњ и^ не в народњ мно'зњ. сътворитъ же с нимъ фараѓ'нъ бра'нь, ѓ^строгомъ и^ съгражDенїемъ стрњлъ пра'щныхъ, ја%ко эTја%ти дш~а многи.
18
18
καὶ ἠτίμωσεν ὁρκωμοσίαν τοῦ παραβῆναι διαθήκην, καὶ ἰδοὺ δέδωκε τὴν χεῖρα αὐτοῦ καὶ πάντα ταῦτα ἐποίησεν αὐτῷ· μὴ σωθήσεται;
и^ похђли` кля'твђ ја%коже престђпи'ти завTњ, и^ с^е даде` рђкђ свою. и^ все` с^е сᲆтвори е^мђ, е^да сп~сется”
19
19
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ζῶ ἐγὼ ἐὰν μὴ τὴν ὁρκωμοσίαν μου, ἣν ἠτίμωσε, καὶ τὴν διαθήκην μου, ἣν παρέβη, καὶ δώσω αὐτὰ εἰς κεφαλὴν αὐτοῦ.
Сего ради рцы`, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. а^ще бы` клятвы моея не пристђпи'лъ ю'же похђли`, и^ да'мъ ю& на главђ е^го.
20
20
καὶ ἐκπετάσω ἐπ᾿ αὐτὸν τὸ δίκτυόν μου, καὶ ἁλώσεται ἐν τῇ περιοχῇ αὐτοῦ.
и^ пропнђ` мрежђ свою нань. и^ ја%тᲆ бђдеT въ ѓ^дръжанїи е^я, и^ приведђ и& въ вављ=лонъ, и^ ѓ^сђжDђ е^го т^ђ ѓ^ неправDњ е^го, е^ю'же неправдова` къ мн^њ
21
21
ἐν πάσῃ παρατάξει αὐτοῦ ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται, καὶ τοὺς καταλοίπους εἰς πάντα ἄνεμον διασπερῶ, καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα. -
въ всњхъ бњгъствXњ е^го. и^ вси` и^збра'ннїи съ всњми дњлесы` и^хъ мечемъ падђтъ, и^ вся` ѓ^ста'вшая и^хъ раZсњ'ю по всемђ вњтрђ. и^ ё^вњсте ја%ко а^ꙁъ г~ь гл~ахъ”
22
22
Διότι τάδε λέγει Κύριος· καὶ λήψομαι ἐγὼ ἐκ τῶν ἐκλεκτῶν τῆς κέδρου, ἐκ κορυφῆς καρδίας αὐτῶν ἀποκνιῶ καὶ καταφυτεύσω ἐγὼ ἐπ᾿ ὄρος ὑψηλόν·
Се` гл~етъ а^дона'и г~ь, и^ поимђ а^ꙁъ эT и^збра'нныхᲆ ке'дра высо'каго эT врьха`, и^ да'мъ на главђ` эTра'сли е^го. эT срDчнаго верха` е^мђ ѓ^чешђ`, и^ всажђ и& в горњ` высоцᲇ а^зъ.
23
23
καὶ κρεμάσω αὐτὸν ἐν ὄρει μετεώρῳ τῷ ᾿Ισραὴλ καὶ καταφυτεύσω, καὶ ἐξοίσει βλαστὸν καὶ ποιήσει καρπὸν καὶ ἔσται εἰς κέδρον μεγάλην, καὶ ἀναπαύσεται ὑποκάτω αὐτοῦ πᾶν θηρίον, καὶ πᾶν πετεινὸν ὑπὸ τὴν σκιὰν αὐτοῦ ἀναπαύσεται, τὰ κλήματα αὐτοῦ ἀποκατασταθήσεται.
и^ повы'шђ и& в горњ` высо'цњ і^и^л~евњ, и^ всажђ и^ прорасти'тъ эTрасль и^ сътвори'тъ ѓ'вощь, и^ бђдетъ в ке'дръ вели'къ. и^ почїетъ поD нимъ вся'ка пти'ца. и^ поD сњнїю е^го почїетъ вся'ка пти'ца, и^ ло'зїе е^го ё^стро'ится.
24
24
καὶ γνώσονται πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου διότι ἐγὼ Κύριος ὁ ταπεινῶν ξύλον ὑψηλὸν καὶ ὑψῶν ξύλον ταπεινὸν καὶ ξηραίνων ξύλον χλωρὸν καὶ ἀναθάλλων ξύλον ξηρόν· ἐγὼ Κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω.
и^ ё^вњсть вся'ко дре'во польское, ја%ко а^ꙁъ г~ь смиря'яй древо высо'кое, и^ възнося дре'во смире'нно, и^ ё^сђшая древо сђро'во, и^ прораща'я древо сђхо. а%зᲆ г~ь гл~ах# и^ сътворихъ”
Κεφάλαιο 18
Глvа, и~і”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бысть слово гн~е къ мн^њ гл~я,
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, τί ὑμῖν ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραὴλ λέγοντες· οἱ πατέρες ἔφαγον ὄμφακα καὶ οἱ ὀδόντες τῶν τέκνων ἐγομφίασαν;
сн~е чл~чь, чт^о ва'мᲆ притча си` на земли` і^и^л~евњ гл~ющимъ. эTц~ы зоба'ша па'родки, а^ зђбомъ чаD и^хъ ѓ^ско'мины бы'ша”
3
3
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐὰν γένηται ἔτι λεγομένη ἡ παραβολὴ αὕτη ἐν τῷ ᾿Ισραήλ·
Живђ` а^ꙁъ гл~еT а^дона'и г~ь. а^ще бђдетъ е^ще гл~емA прит#ча си` въ і^и^л~и.
4
4
ὅτι πᾶσαι αἱ ψυχαὶ ἐμαί εἰσιν, ὃν τρόπον ἡ ψυχὴ τοῦ πατρός, οὕτως καὶ ἡ ψυχὴ τοῦ υἱοῦ, ἐμαί εἰσιν· ἡ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα, αὕτη ἀποθανεῖται. -
ја^ко всяка дш~а моя сђть. ја%ко дш~а эTч~а, такоже и^ дш~а сн~овня, вся'ка дш~а моя сTђ. дш~а же ја^же съгрњша'етъ, т^а ё'мретъ. и^зоба'вшаго пароDки ꙁђбы ѓ^скомин#нњ бђдђтъ.
5
5
῾Ο δὲ ἄνθρωπος ὃς ἔσται δίκαιος, ὁ ποιῶν κρίμα καὶ δικαιοσύνην,
чл~къ же и^же е^сть пради'въ, и^же сътворитъ сђдъ и^ правдђ,
6
6
ἐπὶ τῶν ὀρέων οὐ φάγεται καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐ μὴ ἐπάρῃ πρὸς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ οὐ μὴ μιάνῃ καὶ πρὸς γυναῖκα ἐν ἀφέδρῳ οὖσαν οὐ προσεγγιεῖ
на гораX не снњсть. и^ ѓ'чїю своею не въздви'гнетъ на кђми'ры домђ і^и^л~ева. и^ жены по'дрђга свое^го не ѓ^сквернавитъ. и^ кᲆ женњ` сквернавњ сђщи не приближиTся.
7
7
καὶ ἄνθρωπον οὐ μὴ καταδυναστεύσῃ, ἐνεχυρασμὸν ὀφείλοντος ἀποδώσει καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἁρπᾶται, τὸν ἄρτον αὐτοῦ τῷ πεινῶντι δώσει καὶ γυμνὸν περιβαλεῖ
и^ чл~кђ не наси'лиT. заи'мъ долъжныи эTда'сᲄь. и^ въсхище'нїя не въсхитиT. хлњбъ свои а^лчнђ да'сть, и нага'го ѓблечетъ в ри'ꙁђ.
8
8
καὶ τὸ ἀργύριον αὐτοῦ ἐπὶ τόκῳ οὐ δώσει καὶ πλεονασμὸν οὐ λήψεται καὶ ἐξ ἀδικίας ἀποστρέψει τὴν χεῖρα αὐτοῦ, κρίμα δίκαιον ποιήσει ἀνὰ μέσον ἀνδρὸς καὶ ἀνὰ μέσον τοῦ πλησίον αὐτοῦ
сребра` свое^го в ли'хвђ не в#дасть, и^ прибы'тка не во'зметъ, эT неправды эTврати'т#ъ рђкђ свою. и^ сђдъ сътвориT междђ мђжемъ и^ подрђгомъ своимъ.
9
9
καὶ τοῖς προστάγμασί μου πεπόρευται καὶ τὰ δικαιώματά μου πεφύλακται τοῦ ποιῆσαι αὐτά· δίκαιος οὗτός ἐστι, ζωῇ ζήσεται, λέγει Κύριος. -
и^ вᲆ за'повњдехъ мои^хъ хо'дитъ, и^ ѓ^правданїя моя снабдилъ е^сть. ја^коже сътворити т^а ја%ко правдиv сеи е^сть, жи'знь жи'ти и'мать” гл~етъ а^дона'и г~ь”
10
10
Καὶ ἐὰν γεννήσῃ υἱὸν λοιμὸν ἐκχέοντα αἷμα καὶ ποιοῦντα ἁμαρτήματα,
И$ а^ще ро'дитъ сн~а раZсыпателя, пролива'юща кро'вь и^ творя'ща грњхи.
11
11
ἐν τῇ ὁδῷ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ τοῦ δικαίου οὐκ ἐπορεύθη, ἀλλὰ καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων ἔφαγε καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἐμίανε
в# пђть эTц~а своеh правди'ваго не ходи`, н^о и^ на гора'хъ жер#лъ е^сть. и женђ` по'дрђга свое^го ѓ^сквернави'лъ е^сть.
12
12
καὶ πτωχὸν καὶ πένητα κατεδυνάστευσε καὶ ἅρπαγμα ἥρπασε καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἀπέδωκε καὶ εἰς τὰ εἴδωλα ἔθετο τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ, ἀνομίαν πεποίηκε,
и^ ё^богаго и^ ни'щаго преѓ^бидњлᲆ е^сть. и^ вᲆсхище'нїе въсхити'лъ е^сть, и^ ꙁаи^ма` не далъ е^сть. и^ к# кђми'ромъ положи` ѓ%чи свои`. безако'нїя сътвори`.
13
13
μετὰ τόκου ἔδωκε καὶ πλεονασμὸν ἔλαβεν, οὗτος ζωῇ οὐ ζήσεται, πάσας τὰς ἀνομίας ταύτας ἐποίησε, θανάτῳ θανατωθήσεται, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται. -
съ плодомъ ли'хое прїялъ е^сть. се'и жи'ꙁнь не живет#. вс^я си` беꙁаконїя сътвори`, смр~тїю ё'мретъ, кровь е^го на немъ бђдеT”
14
14
᾿Εὰν δὲ γεννήσῃ υἱόν, καὶ ἴδῃ πάσας τὰς ἁμαρτίας τοῦ πατρὸς αὐτοῦ, ἃς ἐποίησε, καὶ φοβηθῇ καὶ μὴ ποιήσῃ κατ᾿ αὐτάς,
А$ще ли ро'диT сн~а ѓ'н# же ви'дњ грњхи эTц~а своеh, ја%же сᲆтвори'лъ е^сть, ё^бои'т же ся и^ не сътворитъ по ни'мъ.
15
15
ἐπὶ τῶν ὀρέων οὐ βέβρωκε καὶ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ οὐκ ἔθετο εἰς τὰ ἐνθυμήματα οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ οὐκ ἐμίανε
на гора'хъ не снњсть, и^ ѓ'чїю свои^хъ не положитъ къ кђми'ромъ домђ і^и^л~ева. и^ жены` подрђга свое^го не ѓ^сквернави'тъ.
16
16
καὶ ἄνθρωπον οὐ κατεδυνάστευσε καὶ ἐνεχυρασμὸν οὐκ ἐνεχύρασε καὶ ἅρπαγμα οὐχ ἥρπασε, τὸν ἄρτον αὐτοῦ τῷ πεινῶντι ἔδωκε καὶ γυμνὸν περιέβαλε,
и^ чл~кђ не наси'литъ. и^ въ ꙁаи^мъ не зая. и^ въсхище'нїя не въсхи'титъ. хлњбъ свои а'лч#нђ д'асть. и^ на'га ѓ^дежетъ ри'ꙁою.
17
17
καὶ ἀπὸ ἀδικίας ἀπέστρεψε τὴν χεῖρα αὐτοῦ, τόκον οὐδὲ πλεονασμὸν οὐκ ἔλαβε, δικαιοσύνην ἐποίησε καὶ ἐν τοῖς προστάγμασί μου ἐπορεύθη, οὐ τελευτήσει ἐν ἀδικίαις πατρὸς αὐτοῦ, ζωῇ ζήσεται.
и^ эT непра'вды эTврати'тъ рђкђ свою`. ли'хвы и^ мно'жества` не во'ꙁметъ. правдђ сътворитъ. и^ в# ꙁаповњдехъ мои^хᲆ хо'дитъ. не сконча'ется в непра'в#дњ эTц~а свое^го, н^о жи'знїю живе'тъ.
18
18
ὁ δὲ πατὴρ αὐτοῦ ἐὰν θλίψει θλίψῃ καὶ ἁρπάσῃ ἅρπαγμα, ἐναντία ἐποίησεν ἐν μέσῳ τοῦ λαοῦ μου καὶ ἀποθανεῖται ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ. -
эTц~ъ бо е^го печа'ли и^ ско'рби и^ въсхищенїе въсхити`, и^ съпроти'вно сътвори` средњ людїи, и^ ё^мретъ в непра'вдњ свое'и.
19
19
Καὶ ἐρεῖτε· τί ὅτι οὐκ ἔλαβε τὴν ἀδικίαν ὁ υἱὸς τοῦ πατρός; ὅτι ὁ υἱὸς δικαιοσύνην καὶ ἔλεος πεποίηκε, πάντα τὰ νόμιμά μου συνετήρησε καὶ ἐποίησεν αὐτά· ζωῇ ζήσεται.
и^ рекосте, почт^о нњсть прїялъ сн~ъ непра'вды эTц~а свое^го” Се виждь, ја%ко сн~ъ правдђ и^ млsть сътвори`. вс^я зако'ны моя снабдᲇ, и^ сᲆтвори я&, жи'знїю живеT”
20
20
ἡ δὲ ψυχὴ ἡ ἁμαρτάνουσα ἀποθανεῖται· ὁ δὲ υἱὸς οὐ λήψεται τὴν ἀδικίαν τοῦ πατρός, οὐδὲ ὁ πατὴρ λήψεται τὴν ἀδικίαν τοῦ υἱοῦ· δικαιοσύνη δικαίου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται, καὶ ἀνομία ἀνόμου ἐπ᾿ αὐτὸν ἔσται.
Дш~а же съгрњша'ющїа т^а и^ ё'мреT. и сн~ъ не возмеT непра'вды эTц~а своего, и^ эTц~ъ не во'ꙁмеT непра'вды сн~а своеh” пра'вда правди'ваго на немъ бђдет#, и^ беꙁаконїе безако'нника на немъ бђдетъ”
21
21
καὶ ὁ ἄνομος ἐὰν ἀποστρέψῃ ἐκ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, καὶ φυλάξηται πάσας τὰς ἐντολάς μου καὶ ποιήσῃ δικαιοσύνην καὶ ἔλεος, ζωῇ ζήσεται καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ.
И$ безако'нникъ а^ще ся ѓ^братиT эT всњхъ безако'нїи, ја%же е^сть сътвори'лъ. и^ снабди'тъ вся` за'повњди моя, и^ съᲄвори'тъ сђдъ и^ пра'вдђ и^ млsть, жи'ꙁнїю живе'т#, и^ не ё'мретъ.
22
22
πάντα τὰ παραπτώματα αὐτοῦ, ὅσα ἐποίησεν, οὐ μνησθήσεται, ἐν τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ, ᾗ ἐποίησε, ζήσεται.
вся` съгрњше'нїя е^ли'ко бђдетъ сътвори'лъ не помянђтся е^мђ. въ пра'вдњ е^го ја%же сътвори` живъ бђдетъ”
23
23
μὴ θελήσει θελήσω τὸν θάνατον τοῦ ἀνόμου, λέγει Κύριος, ὡς τὸ ἀποστρέψαι αὐτὸν ἐκ τῆς ὁδοῦ τῆς πονηρᾶς καὶ ζῆν αὐτόν;
Є$да вᲆсхотњнїеM въсхощђ смр~ти грњшника, гл~етъ а^дона'и г~ь. а^ не ја%коже ѓ^брати'тися е^мђ эT пђти` ѕл^а и^ жи'вђ бы'ти”
24
24
ἐν δὲ τῷ ἀποστρέψαι δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιῆσαι ἀδικίαν κατὰ πάσας τὰς ἀνομίας, ἃς ἐποίησεν ὁ ἄνομος, πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ, ἃς ἐποίησεν, οὐ μὴ μνησθῶσιν· ἐν τῷ παραπτώματι αὐτοῦ, ᾧ παρέπεσε, καὶ ἐν ταῖς ἁμαρτίαις αὐτοῦ, αἷς ἥμαρτεν, ἐν αὐταῖς ἀποθανεῖται.
И$ а'ще ся съврати'тъ прав#дивыи с пђти свое^го, и^ сътво'ритᲆ непра'вдђ по всњмъ беꙁако'нїемъ, ја%же е^сть сътвори'лъ беꙁако'нникъ. а^ще сътворитъ не живе'тъ. вс^я пра'вды е^го ја%же е^сть сътвори'лъ, не помянTђся. въ престђпле'нїи иMже престђпи`, и^ въ грњсехъ е^го ја%же съгрњши, в ни'хъ ё'мретъ”
25
25
καὶ εἴπατε· οὐ κατευθύνει ἡ ὁδὸς Κυρίου. ἀκούσατε δὴ πᾶς ὁ οἶκος ᾿Ισραήλ· μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατευθύνει; οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν οὐ κατευθύνει;
И$ реко'сте, не ё%правится пђть гн~ь. слы'шите ё^бо до'ме і^и^л~евъ, е^да пђть мои не ё%пра'вится, не ваj ли пђть ё^бо не ё%пра'вится”
26
26
ἐν τῷ ἀποστρέψαι τὸν δίκαιον ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιήσει παράπτωμα καὶ ἀποθάνῃ, ἐν τῷ παραπτώματι, ᾧ ἐποίησεν, ἐν αὐτῷ ἀποθανεῖται.
е^гда съврати'тся пра'вдивыи эT пра'вды своея, и^ сътвори'тъ грњхъ и^же еs сътвори'лъ, т^о в немъ ёмретъ.
27
27
καὶ ἐν τῷ ἀποστρέψαι ἄνομον ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ, ἧς ἐποίησε, καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην, οὗτος τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐφύλαξε
и^ е^гда ѓ^брати'тся беꙁако'нникъ эT беꙁако'нїя свое^го и^же е^сть сътвори'лъ, и^ сътво'ритъ сђдъ и^ пра'вдђ, то'и дш~ђ свою снабдњлъ е^сть.
28
28
καὶ ἀπέστρεψεν ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν αὐτοῦ, ὧν ἐποίησε, ζωῇ ζήσεται, οὐ μὴ ἀποθάνῃ.
и^ ви'дњ и^ ѓ^братися эT всего беꙁако'нїя свое^го е^же сътвори`, жи'знїю живе'тъ, и^ не ё'мретъ.
29
29
καὶ λέγουσιν ὁ οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ· οὐ κατορθοῖ ἡ ὁδὸς Κυρίου. μὴ ἡ ὁδός μου οὐ κατορθοῖ, οἶκος ᾿Ισραήλ; οὐχὶ ἡ ὁδὸς ὑμῶν οὐ κατορθοῖ;
и^ гл~етᲆ до'мъ і^и^л~евъ, не ё%пра'виTся пђть гн~ь. е^да пђть мои не ё%правъ ЭO доме і^и^л~евъ, ё^бо вашъ пђть не ё^правля'ется”
30
30
ἕκαστον κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ κρινῶ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος. ἐπιστράφητε καὶ ἀποστρέψατε ἐκ πασῶν τῶν ἀσεβειῶν ὑμῶν, καὶ οὐκ ἔσονται ὑμῖν εἰς κόλασιν ἀδικίας.
Сего ради комђждо по пђти` е^го ѓ^сђжђ ваM до'ме і^и^л~евъ, гл~етъ а^дона'и г~ь. ѓ^брати'теся и^ эTврьзитеся эT всњхъ нечестїи вашихъ, и^ не бђдетъ ва'мᲆ на мђче'нїе. непра'вды
31
31
ἀπορρίψατε ἀφ᾿ ἑαυτῶν πάσας τὰς ἀσεβείας ὑμῶν, ἃς ἠσεβήσατε εἰς ἐμὲ καὶ ποιήσατε ἑαυτοῖς καρδίαν καινὴν καὶ πνεῦμα καινόν· καὶ ἱνατί ἀποθνήσκετε, οἶκος ᾿Ισραήλ;
эTврьꙁите эT себе, и^ вся` нечестїя ва'ша, ја%же нечествова'сте къ мнњ. и^ сътвори'те себњ срDце но'во, и^ дх~ъ но'въ. въскђю б^о ё^мира'ете до'ме і^и^л~евᲆ”
32
32
διότι οὐ θέλω τὸν θάνατον τοῦ ἀποθνήσκοντος, λέγει Κύριος.
ЈА/ко не хощђ см~рти грњшника ё^мира'ющаго, гл~етъ а^дона'и г~ь. ја%коy ѓ^брати'тися е^мђ эT пђти` е^го, и^ жи'ти дш~и е^го, гл~етъ а^дона'и г~ь. ѓ^брати'теся ё^бо и^ жи'ви бђдете”
Κεφάλαιο 19
Глvа, џ~і”
1
1
ΚΑΙ σὺ λαβὲ θρῆνον ἐπὶ τὸν ἄρχοντα τοῦ ᾿Ισραὴλ
Ты' же воꙁми` пла'чь на кн~ѕя і^и^л~евы.
2
2
καὶ ἐρεῖς· τί ἡ μήτηρ σου; σκύμνος· ἐν μέσῳ λεόντων ἐγενήθη, ἐν μέσῳ λεόντων ἐπλήθυνε σκύμνους αὐτῆς.
и^ рече'ши к нимъ, мт~и твоя льви'ца, средњ левъ почи`, средᲇ левъ ё^мно'жи льви'чища своя”
3
3
καὶ ἀπεπήδησεν εἷς τῶν σκύμνων αὐτῆς, λέων ἐγένετο καὶ ἔμαθε τοῦ ἁρπάζειν ἁρπάγματα, ἀνθρώπους ἔφαγε.
И$ эTско'чи е^ді'нъ эT льви'чищъ ея`, и^ бысть ле'въ. и^ наё^чи'ся въсхита'ти въсхита'нїа, и^ чл~ки и^ꙁъја%сть.
4
4
καὶ ἤκουσαν κατ' αὐτοῦ ἔθνη, ἐν τῇ διαφθορᾷ αὐτῶν συνελήφθη, καὶ ἤγαγον αὐτὸν ἐν κημῷ εἰς γῆν Αἰγύπτου.
и^ слы'шаша ѓ^ немъ страны`, и^ ја%тъ бысть в# расы'панїи свое^мъ, и^ приведоша и& въ ё^здњ` въ е^гљ=петъ”
5
5
καὶ εἶδεν ὅτι ἀπῶσται ἀπ' αὐτῆς, ἀπώλετο ἡ ὑπόστασις αὐτῆς, καὶ ἔλαβεν ἄλλον ἐκ τῶν σκύμνων αὐτῆς, λέοντα ἔταξεν αὐτόν,
И$ ви'дњ ја%ко эTведенъ бысть эT нея, и погиба'ше бытїе ея`. и^ поя` и^нъ эT льви'чищъ свои^хъ и^ ле'въ ё^чини` и&.
6
6
καὶ ἀνεστρέφετο ἐν μέσῳ λεόντων, λέων ἐγένετο καὶ ἔμαθεν ἁρπάζειν ἁρπάγματα, ἀνθρώπους ἔφαγε·
и^ живя'ше средњ ле'въ, левъ бы'сть. и^ наё^чи'ся въсхита'ти въсхище'нїя, и^ чл~ки и^ꙁја%сть.
7
7
καὶ ἐνέμετο τῷ θράσει αὐτοῦ καὶ τὰς πόλεις αὐτῶν ἐξηρήμωσε καὶ ἠφάνισε γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς ἀπὸ φωνῆς ὠρυώματος αὐτοῦ.
и^ пасяшеся в лю'тости свое'и. и^ гра'ды и^хъ пђсты поста'ви, и^ погђби` землю и^ конець ея` гла'сомъ рыка'нїя е^го”
8
8
καὶ ἔδωκαν ἐπ' αὐτὸν ἔθνη ἐκ χωρῶν κυκλόθεν καὶ ἐξεπέτασαν ἐπ' αὐτὸν δίκτυα αὐτῶν, ἐν διαφθορᾷ αὐτῶν συνελήφθη·
И$ да'сть нань страны ѓ%крsтъ эT земль, и^ пропя` на'нь мрежа и^хъ и^ ја^тъ быs.
9
9
καὶ ἔθεντο αὐτὸν ἐν κημῷ καὶ ἐν γαλεάγρᾳ, ἦλθε πρὸς βασιλέα Βαβυλῶνος, καὶ εἰσήγαγεν αὐτὸν εἰς φυλακήν, ὅπως μὴ ἀκουσθῇ ἡ φωνὴ αὐτοῦ ἐπὶ τὰ ὄρη τοῦ ᾿Ισραήλ.
и^ положи'ша и& въ ё^здњ и^ в#ъ пђтњ, и^ приведо'ша и& ккъ цр~ю вављ=лоnскђ, и^ въврьгоша и& в ᲄемни'цђ. ја^ко да ся не слы'шитъ гла'съ е^го потомъ в# гора'хъ і^и^л~евахъ”
10
10
ἡ μήτηρ σου ὡς ἄμπελος καὶ ὡς ἄνθος ἐν ρόᾳ ἐν ὕδατι πεφυτευμένη, ὁ καρπὸς αὐτῆς καὶ ὁ βλαστὸς αὐτῆς ἐγένετο ἐξ ὕδατος πολλοῦ.
Ма'ти твоя ја%ко виногра'дъ, и^ ја%ко цвњтеn ши'пчанᲆ на водњ в#саженъ, и^ эTра'сль е^го бысть эT воды` мно'ги.
11
11
καὶ ἐγένετο αὐτῇ ράβδος ἐπὶ φυλὴν ἡγουμένων, καὶ ὑψώθη τῷ μεγέθει αὐτῆς ἐν μέσῳ στελεχῶν καὶ εἶδε τὸ μέγεθος αὐτῆς ἐν πλήθει κλημάτων αὐτῆς.
и^ бы'сть е^мђ же'злъ крњпости въ племени старњишинъсте, и^ възнесе'ся в# вели'чїи свое^мъ средњ ло'зїя. и^ ви'дњ вели'чество свое въ мно'жесᲄвњ ло'зїа свое^го”
12
12
καὶ κατεκλάσθη ἐν θυμῷ, ἐπὶ γῆν ἐρρίφη, καὶ ἄνεμος ὁ καύσων ἐξήρανε τὰ ἐκλεκτὰ αὐτῆς· ἐξεδικήθη καὶ ἐξηράνθη ἡ ράβδος ἰσχύος αὐτῆς, πῦρ ἀνήλωσεν αὐτήν.
И$ ѓ^бломи'ся въ ја%рости, и^ на' ꙁемлю поврьженъ бы'сть, и^ вњтръ зно'инъ посђши` ѓ'вощъ е^го. ё^свяднђша и^ ѓ^пђстњша жезли крњпости е^го, ѓ'гнь посђши` и&, ѓ^гнь потреби и& въ пђсты'ни”
13
13
καὶ νῦν πεφύτευκαν αὐτὴν ἐν τῇ ἐρήμῳ, ἐν γῇ ἀνύδρῳ·
И$ нн~њ насади'ша и& на земли` беꙁъче'стнњ и^ беZво'днњ.
14
14
καὶ ἐξῆλθε πῦρ ἐκ ράβδου ἐκλεκτῶν αὐτῆς καὶ κατέφαγεν αὐτήν, καὶ οὐκ ἦν ἐν αὐτῇ ράβδος ἰσχύος. φυλὴ εἰς παραβολὴν θρήνου ἐστὶ καὶ ἔσται εἰς θρῆνον.
і^ и^зы'иде ѓ'гнь эT жезла` и^ ѓ'вощевъ е^го, и^ поја^де` и&” И$ не бђдетᲆ в немъ жезла` крњпости племени хорђгве, ја^коy владњти иM. въ приTчю пла'чнђю е^сть, и^ бђдеT въ пла'чь”
Κεφάλαιο 20
Глvа, к~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἔτει τῷ ἑβδόμῳ, ἐν τῷ πέμπτῳ μηνί, δεκάτῃ τοῦ μηνός, ἦλθον ἄνδρες ἐκ τῶν πρεσβυτέρων οἴκου ᾿Ισραὴλ ἐπερωτῆσαι τὸν Κύριον καὶ ἐκάθισαν πρὸ προσώπου μου.
И бы'сть в лњто сеDмое въ пя'тыи мsць, в девяᲄыи дн~ь мsца. прїидо'ша ста'рцы эT до'мђ і^и^л~ева въпраша'ти г~а, и^ сњдо'ша преD лицеM м^и.
2
2
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ гл~я.
3
3
υἱὲ ἀνθρώπου, λάλησον πρὸς τοὺς πρεσβυτέρους τοῦ οἴκου ᾿Ισραὴλ καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· εἰ ἐπερωτῆσαί με ὑμεῖς ἔρχεσθε; ζῶ ἐγὼ εἰ ἀποκριθήσομαι ὑμῖν, λέγει Κύριος·
сн~е чл~чь, гл~и къ ста'рцемъ і^и^л~евом#. и^ рече'ши к нимъ, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. а^ще въпраша'ти мене в^ы прихо'дите. жи'въ а^зъ а^ще эTвњща'ю вам#, гл~етъ г~ь.
4
4
εἰ ἐκδικήσω αὐτοὺς ἐκδικήσει, υἱὲ ἀνθρώπου, τὰς ἀνομίας τῶν πατέρων αὐτῶν διαμάρτυραι αὐτοῖς
и^л^и эTместїю м#щђ и^хъ, сн~е чл~чь а^ще м#сти'ши и^хъ” Беꙁако'нїя же эTц~ь и^хъ совњсти иM.
5
5
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἀφ' ἧς ἡμέρας ᾑρέτισα τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ καὶ ἐγνωρίσθην τῷ σπέρματι οἴκου ᾿Ιακὼβ καὶ ἐγνώσθην αὐτοῖς ἐν γῇ Αἰγύπτου καὶ ἀντελαβόμην τῇ χειρί μου αὐτῶν λέγων· ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν,
и^ речеши к нимъ, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. эT негоже дн~е и^зво'лихъ до'мъ і^и^л~евъ. и^ ё^вњдњнъ быхᲆ племени до'мђ і^а'ковля, и^ ё^вњденъ бы'хъ иM в# ꙁемли е^гљ=петъсте'и. и^ въздвигоX рђкђ мою ꙁа ня, гл~я, аZ г~ь б~ъ ваj”
6
6
ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ἀντελαβόμην τῇ χειρί μου αὐτῶν τοῦ ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου εἰς τὴν γῆν, ἣν ἡτοίμασα αὐτοῖς, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, κηρίον ἐστὶ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν.
въ тои дн~ь поDя'хъ я& рђкою своею, ја%коже и^звести` я& и^зъ ꙁемля` е^гљ=пеTски, в# ꙁе'млю ю^же ё^гото'вахъ и^м#, землю кипя'щђ млекомъ и^ ме'дом#, си` е^сть паче всњхъ зе'мль”
7
7
καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς· ἕκαστος βδελύγματα τῶν ὀφθαλμῶν αὐτοῦ ἀπορριψάτω, καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν Αἰγύπτου μὴ μιαίνεσθε, ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
И$ рекоX к ни'мъ, ко'ждо гнђшенїя эT ѓ^чїи свои^хъ эTврьзите, и^ въ тва'рехъ е^гљ=петъскахъ не ѓ^скверня'итеся, а^ꙁъ г~ь б~ъ вашъ”
8
8
καὶ ἀπέστησαν ἀπ' ἐμοῦ καὶ οὐκ ἠθέλησαν εἰσακοῦσαί μου, τὰ βδελύγματα τῶν ὀφθαλμῶν αὐτῶν οὐκ ἀπέρριψαν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα Αἰγύπτου οὐκ ἐγκατέλιπον. καὶ εἶπα τοῦ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς τοῦ συντελέσαι τὴν ὀργήν μου ἐν αὐτοῖς ἐν μέσῳ γῆς Αἰγύπτου.
И$ эTврьгошася мене`, и^ не хотњша послђшаᲄи м^я. ко'ждо гнђше'нїи эT ѓ'чїю свои^хъ не хотњша эTврещи`, и^ тва'рїи е^гљ=пеTскь не ѓ^ста'виша. и^ реко'хъ, ја%коже разлїати ја%рость свою на' ня, и^ скон#ча'ти гнњвъ свой на нихъ, средњ земля` е^гљ=петъски”
9
9
καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὧν αὐτοί εἰσιν ἐν μέσῳ αὐτῶν, ἐν οἷς ἐγνώσθην πρὸς αὐτοὺς ἐνώπιον αὐτῶν τοῦ ἐξαγαγεῖν αὐτοὺς ἐκ γῆς Αἰγύπτου.
И$ сътворихᲆ ја%ко да и'мя мое паче всего да ся не ѓ^сквернитъ преD страна'ми. в ниX же сђть сїи средњ и^хъ, пред ни'ми же ё^вњденъ быхъ к нимъ, ја%ко и^звести я& и^з# земля е^гљ=пет#ски”
10
10
καὶ ἤγαγον αὐτοὺς εἰς τὴν ἔρημον
І$ и^ꙁведо'хъ я& в пђсты'ню,
11
11
καὶ ἔδωκα αὐτοῖς τὰ προστάγματά μου καὶ τὰ δικαιώματά μου ἐγνώρισα αὐτοῖς, ὅσα ποιήσει αὐτὰ ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοῖς.
и^ дахъ иM за'повњди моя`, и^ ѓ^правда'нїя моя ја^ви'хъ и^мъ. и^же а^ще сътвориT я& чл~къ, жи'въ бђдетъ в нихъ.
12
12
καὶ τὰ σάββατά μου ἔδωκα αὐτοῖς τοῦ εἶναι εἰς σημεῖον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ἀνὰ μέσον αὐτῶν τοῦ γνῶναι αὐτοὺς διότι ἐγὼ Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτούς.
и^ сђбо'ты моя дахъ и^мъ. ја%коже бы'ти въ ꙁна'менїе междђ мною, и^ межDђ и'ми. ја%коже разђмњти и^мъ ја^ко а^зъ г~ь ѓ^сщ~ая и&”
13
13
καὶ εἶπα πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραὴλ ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύεσθε· καὶ οὐκ ἐπορεύθησαν καὶ τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο, ἃ ποιήσει αὐτὰ ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοῖς, καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλωσαν σφόδρα. καὶ εἶπα τοῦ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ ἐξαναλῶσαι αὐτούς.
И$ гл~ахъ к# до'мђ і^и^л~евђ в# пђсты'ни, въ заповњди моа ходи'ти. и^ раꙁгнњ'ва м^я домъ і^и^л~ев# въ пђсты'ни, в# ꙁа'повњдеX б^о моиX не ходи'ша, и^ ѓ^правданїя моя эTврьгоша, ја%же сътвориv чл~къ, жи'въ бђдетъ в ни'хъ. и^ сђбо'ты моя ѓ^скверни'ша” И$ рекоX ја%коже разлїяти ја%ро'сть свою на' ня въ пђсты'ни, ја%ко потреби'ти я&.
14
14
καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξήγαγον αὐτοὺς κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
и^ сътвори'хъ, ја^коже паче всего да ся и'мя мое не ѓ^скверниᲄъ преD страна'ми, и^ꙁ ниXже и^зведо'хъ я& преD ѓ^чи'ма и^хъ”
15
15
καὶ ἐγὼ ἐξῇρα τὴν χεῖρά μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τὸ παράπαν τοῦ μὴ εἰσαγαγεῖν αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ἔδωκα αὐτοῖς, γῆν ρέουσαν γάλα καὶ μέλι, κηρίον ἐστὶ παρὰ πᾶσαν τὴν γῆν,
Того ради въздвиго'хъ рђкђ мою на' ня въ пђсты'ни, е^же не в#вести` и^хъ вᲆ ꙁемлю ю^же да'хъ и^м#, текђщђ мле'комъ и^ ме'домъ, всXњ ꙁе'мль и^ꙁбраnнњ'ишђ.
16
16
ἀνθ' ὧν τὰ δικαιώματά μου ἀπώσαντο καὶ ἐν τοῖς προστάγμασί μου οὐκ ἐπορεύθησαν ἐν αὐτοῖς καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν καὶ ὀπίσω τῶν ἐνθυμημάτων καρδίας αὐτῶν ἐπορεύοντο.
ја%ко сђды моя эTврьгоша, и^ въ ꙁа'повњдехъ моиX не ходиша. и^ сђбо'ты моя ѓ^скверни'ша. ја%ко къ кђми'ромъ срDце и^хъ похотњ`”
17
17
καὶ ἐφείσατο ὁ ὀφθαλμός μου ἐπ' αὐτοὺς τοῦ ἐξαλεῖψαι αὐτοὺς καὶ οὐκ ἐποίησα αὐτοὺς εἰς συντέλειαν ἐν τῇ ἐρήμῳ.
И$ пощади я& ѓ'ко мое, ја%коy не потребити и^хъ на сконча'нїе въ пђсты'ни”
18
18
καὶ εἶπα πρὸς τὰ τέκνα αὐτῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ· ἐν τοῖς νομίμοις τῶν πατέρων ὑμῶν μὴ πορεύεσθε καὶ τὰ δικαιώματα αὐτῶν μὴ φυλάσσεσθε καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν αὐτῶν μὴ συναναμίσγεσθε καὶ μὴ μιαίνεσθε.
И рекохъ к# ча'домъ и^хъ в# пђсты'ни, в зако'ны эTц~ь вашихъ не ходи'те, и^ ѓ^правле'нїи и^хъ не снабдњваи^те, и^ къ тва'ремъ е^гљ=петъскамъ не примеша'итеся.
19
19
ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύεσθε καὶ τὰ δικαιώματά μου φυλάσσεσθε, καὶ ποιεῖτε αὐτά·
а^ꙁъ г~ь б~ъ вашъ и^ ѓ^правле'нїя моя снабдите, и^ сътвори'те я&.
20
20
καὶ τὰ σάββατά μου ἁγιάζετε, καὶ ἔστω εἰς σημεῖον ἀνὰ μέσον ἐμοῦ καὶ ὑμῶν τοῦ γινώσκειν διότι ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν.
и^ сђбо'ты моя ѓ^сщ~аите. и^ бђдетъ въ ꙁна'менїе междђ мно'ю и^ междђ ва'ми, ја%коже съвњдњти ја%ко а^зъ г~ь б~ъ ва'шъ”
21
21
καὶ παρεπίκρανάν με καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, ἐν τοῖς προστάγμασί μου οὐκ ἐπορεύθησαν, καὶ τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐφυλάξαντο τοῦ ποιεῖν αὐτά, ἃ ποιήσει ἄνθρωπος καὶ ζήσεται ἐν αὐτοῖς, καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν. καὶ εἶπα τοῦ ἐκχέαι τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ συντελέσαι τὴν ὀργήν μου ἐπ' αὐτούς·
И$ раZгнњваше м^я, и^ ча'да иX въ за'повњдехъ мои^хъ не ходи'ша, и^ ѓ^правле'нїи мои^хъ не снабдњша, ја%коже сътвори'ти я&. сїя б^о сътвори'въ чл~к# живъ бђдетъ в# нихъ. и^ сђбо'ты моя ѓ^скверни'ша”
22
22
καὶ ἐποίησα ὅπως τὸ ὄνομά μου τὸ παράπαν μὴ βεβηλωθῇ ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν, ὧν ἐξήγαγον αὐτοὺς κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
23
23
καὶ ἐξῇρα τὴν χεῖρά μου ἐπ' αὐτοὺς ἐν τῇ ἐρήμῳ τοῦ διασκορπίσαι αὐτοὺς ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ διασπεῖραι αὐτοὺς ἐν ταῖς χώραις,
И$ въздви'гнXђ рђкђ свою на' ня, ја^коже расы'пати я& въ странаX, и^ раZсњя'ти я& въ ꙁеMляX”
24
24
ἀνθ' ὧν τὰ δικαιώματά μου οὐκ ἐποίησαν καὶ τὰ προστάγματά μου ἀπώσαντο καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν, καὶ ὀπίσω τῶν ἐνθυμημάτων τῶν πατέρων αὐτῶν ἦσαν οἱ ὀφθαλμοὶ αὐτῶν.
25
25
καὶ ἐγὼ ἔδωκα αὐτοῖς προστάγματα οὐ καλὰ καὶ δικαιώματα, ἐν οἷς οὐ ζήσονται ἐν αὐτοῖς.
Но дахъ и^мъ ꙁа'повњди недо'бры, и ѓ^правле'нїя моя в ни'х#же не бђдђть жи'ви”
26
26
καὶ μιανῶ αὐτοὺς ἐν τοῖς δόμασιν αὐτῶν ἐν τῷ διαπορεύεσθαί με πᾶν διανοῖγον μήτραν, ὅπως ἀφανίσω αὐτούς.
И$ ѓ^сквернавлю я& в дња'нїи иX. е^гда привожDа'хђ эTврьꙁа'ющая ё^тро'бђ ꙁа грњхъ и^хъ. да раꙁђмњюT ја%ко а^ꙁъ г~ь”
27
27
Διὰ τοῦτο λάλησον πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἕως τούτου παρώργισάν με οἱ πατέρες ὑμῶν ἐν τοῖς παραπτώμασιν αὐτῶν, ἐν οἷς παρέπεσον εἰς ἐμέ.
Сего ради гл~и к до'мђ і^и^л~евђ, сн~е чл~чь. и^ речеши к ни'м#, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, и^ до сего разъгнњваше м^я эTц~ы ва'ши въ градXњ иX, и%мже съгрњши'ша къ мн^њ.
28
28
καὶ εἰσήγαγον αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν, ἣν ᾖρα τὴν χεῖρά μου τοῦ δοῦναι αὐτὴν αὐτοῖς, καὶ εἶδον πάντα βουνὸν ὑψηλὸν καὶ πᾶν ξύλον κατάσκιον καὶ ἔθυσαν ἐκεῖ τοῖς θεοῖς αὐτῶν καὶ ἔταξαν ἐκεῖ ὀσμὴν εὐωδίας καὶ ἔσπεισαν ἐκεῖ τὰς σπονδὰς αὐτῶν.
и^ въведохъ в# ꙁе'млю в ню'же въздвиго'хъ рђкђ свою, ја%коже да'ти ю& иM. и^ ви'дњша весь хо'лмъ высо'къ, и^ все` древо сњн#но, и^ положи'ша тре'бы т^ђ богоM своиM, и^ ё^чини'ша т^ђ ја%рость да'ровъ своиX, и^ положи'ша т^ђ во'ню бл~гово'нїя иX, и^ въꙁлїяша т^ђ воZлїя'нїа иX”
29
29
καὶ εἶπον πρὸς αὐτούς· τί ἐστιν ᾿Αβαμά, ὅτι ὑμεῖς εἰσπορεύεσθε ἐκεῖ; καὶ ἐπεκάλεσαν τὸ ὄνομα αὐτοῦ ᾿Αβαμὰ ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας.
И$ реко'хъ к ниM, чт^о еs а^ва'ма ја^ко в^ы вхо'дите та'мо. и^ проꙁва'ша и%мя е^мђ а^ва'ма до днешнего дн~е”
30
30
διὰ τοῦτο εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· εἰ ἐν ταῖς ἀνομίαις τῶν πατέρων ὑμῶν ὑμεῖς μιαίνεσθε καὶ ὀπίσω τῶν βδελυγμάτων αὐτῶν ὑμεῖς ἐκπορνεύετε,
Сего ра'ди рцы` к до'мђ і^и^л~евђ, с^е гл~етъ а^донаи г~ь. а^ще вᲆ беꙁаконїиX эTц~ь вашихъ в^ы ѓ^скверня'етеся, и^ въ слњдъ тва'ри и^хъ в^ы съблђжа'е^те.
31
31
καὶ ἐν ταῖς ἀπαρχαῖς τῶν δομάτων ὑμῶν, ἐν τοῖς ἀφορισμοῖς, οἷς ὑμεῖς μιαίνεσθε ἐν πᾶσι τοῖς ἐνθυμήμασιν ὑμῶν ἕως τῆς σήμερον ἡμέρας, καὶ ἐγὼ ἀποκριθῶ ὑμῖν, οἶκος τοῦ ᾿Ισραήλ; ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, εἰ ἀποκριθήσομαι ὑμῖν, καὶ εἰ ἀναβήσεται ἐπὶ τὸ πνεῦμα ὑμῶν τοῦτο.
и^ въ прино'сњхъ трђдъ ва'шиX, и^ в наро'цњхъ ва'шихъ, е^гда сђть ча'да ваша въ ѓ^гни. вы` ѓ^скверня'е^теся въ всњхъ кђми'рехъ ва'шихᲆ до днешняго дн~е. а^ꙁ же эTвњща'ю вамъ доме і^и^л~евъ, жи'въ а^ꙁъ гл~еT а^дона'и г~ь, а^ще эTвњща'ю вамъ, и^ а'ще въꙁы'идетъ в# дђхъ ва'шъ с^е”
32
32
καὶ οὐκ ἔσται ὃν τρόπον ὑμεῖς λέγετε· ἐσόμεθα ὡς τὰ ἔθνη καὶ ὡς αἱ φυλαὶ τῆς γῆς τοῦ λατρεύειν ξύλοις καὶ λίθοις.
И$ не бђдетъ ја%коже в^ы гл~ете, бђдеM а^ки страны` и^ племена ꙁе'мная, слђж'ите дре'вђ и^ ка'менїю”
33
33
διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐν θυμῷ κεχυμένῳ βασιλεύσω ἐφ' ὑμᾶς·
Сего раd живъ а^ꙁъ гл~етъ а^дона'и г~ь. а^ще не рђко'ю крњпкою и^ мыjцею высо'кою, и^ въ ја%рости разлїянњ црsтвђю в# ваs”
34
34
καὶ ἐξάξω ὑμᾶς ἐκ τῶν λαῶν καὶ εἰσδέξομαι ὑμᾶς ἐκ τῶν χωρῶν, οὗ διεσκορπίσθητε ἐν αὐταῖς, ἐν χειρὶ κραταιᾷ καὶ ἐν βραχίονι ὑψηλῷ καὶ ἐν θυμῷ κεχυμένῳ.
І$ и^ꙁведђ в^ы эT людїи, и^ прїимђ в^ы эT стра'нъ в ни'х же бњсте расњја%ни” рђко'ю крњпкою и^ мы'шцею высоко'ю, и^ ја%ростїю раꙁлїаною” Црsтвовати бђдђ над ва'ми.
35
35
καὶ ἄξω ὑμᾶς εἰς τὴν ἔρημον τῶν λαῶν, καὶ διακριθήσομαι πρὸς ὑμᾶς ἐκεῖ πρόσωπον κατὰ πρόσωπον.
и^ приведђ васъ в# пђсты'ню лю'д#скђ” И$ съвопраша'юся с ва'ми т^ђ лицемъ к лицђ`,
36
36
ὃν τρόπον διεκρίθην πρὸς τοὺς πατέρας ὑμῶν ἐν τῇ ἐρήμῳ τῆς Αἰγύπτου, οὕτως κρινῶ ὑμᾶς, λέγει Κύριος·
ја^коже сᲆвопраша'хсясъ эTц~ы ва'шими, в# пђсты'ни е^гљ=пеTстњ. такоже сђждђ и^ вамъ гл~етъ а^дона'и г~ь”
37
37
καὶ διάξω ὑμᾶς ὑπὸ τὴν ράβδον μου καὶ εἰσάξω ὑμᾶς ἐν ἀριθμῷ
И$ проведђ` в^ы поD же'злъ мои, и^ въведђ в^ы в число` ꙁавњта.
38
38
καὶ ἐκλέξω ἐξ ὑμῶν τοὺς ἀσεβεῖς καὶ τοὺς ἀφεστηκότας, διότι ἐκ τῆς παροικεσίας αὐτῶν ἐξάξω αὐτούς, καὶ εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐκ εἰσελεύσονται· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος Κύριος.
и^ съберђ эT васъ нечести'выя и^ эTврьгшаяся” И$ сᲆ земля` ѓ^бита'нїя и^хъ и^зведђ` я&, и^ въ зе'млю і^и^л~евђ не вни'дђтъ. и^ позна'ете ја%ко а^ꙁъ г~ь”
39
39
καὶ ὑμεῖς οἶκος ᾿Ισραήλ, τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἕκαστος τὰ ἐπιτηδεύματα αὐτοῦ ἐξάρατε· καὶ μετὰ ταῦτα εἰ ὑμεῖς εἰσακούετέ μου καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον οὐ βεβηλώσετε οὐκέτι ἐν τοῖς δώροις ὑμῶν καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ὑμῶν·
Вы' же доме і^и^л~евъ, си'це гл~етъ а^дона'и г~ь, ко'ждо васъ по кђми'рохъ ва'шихъ ходи'сте, и^ слђжи'сте и^мъ. и^ потоM а^ще послђшае^те мене, і^ и'мени мое^го ст~ого не ѓ^сквернави'те ксемђ в да'рњхъ ва'шиX. и^ в рђкотворе'нїихᲆ вашихъ
40
40
διότι ἐπὶ τοῦ ὄρους τοῦ ἁγίου μου, ἐπ' ὄρους ὑψηλοῦ, λέγει Κύριος Κύριος, ἐκεῖ δουλεύσουσί μοι πᾶς οἶκος ᾿Ισραὴλ εἰς τέλος, καὶ ἐκεῖ προσδέξομαι καὶ ἐκεῖ ἐπισκέψομαι τὰς ἀπαρχὰς ὑμῶν καὶ τὰς ἀπαρχὰς τῶν ἀφορισμῶν ὑμῶν ἐν πᾶσι τοῖς ἁγιάσμασιν ὑμῶν·
на горњ мое'и ст~њи, и^ на горᲇ высо'цњ і^и^л~евњ, гл~етъ а^дона'и г~ь, т^ђ послђжатъ м^и весь домъ і^и^л~вᲆ до ко'нца на ꙁемли`. и^ т^ђ прїимђ я&. и^ т^ђ присњщђ прино'съ и^хъ, и^ прино'съ наро'къ ва'шихъ въ всњхъ ѓ^сщ~енныхъ ва'шихъ”
41
41
ἐν ὀσμῇ εὐωδίας προσδέξομαι ὑμᾶς ἐν τῷ ἐξαγαγεῖν με ὑμᾶς ἐκ τῶν λαῶν καὶ εἰσδέχεσθαι ὑμᾶς ἐκ τῶν χωρῶν, ἐν αἷς διεσκορπίσθητε ἐν αὐταῖς, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν ὑμῖν κατ' ὀφθαλμοὺς τῶν λαῶν.
Въ во'ню б^о бл~гово'нїя прїимђ в^ы, е^гда и^зведђ` в^ы и^з людїи, и^ прїимTђ в^ы эT страn. и^ ѓ^сщ~ђся въ ва'съ преD ѓ^чи'ма люDскима,
42
42
καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ εἰσαγαγεῖν με ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ, εἰς τὴν γῆν, εἰς ἣν ᾖρα τὴν χεῖρά μου τοῦ δοῦναι αὐτὴν τοῖς πατράσιν ὑμῶν.
и^ ё^вњсте ја^ко а^зъ г~ь. е^гда въведђ в^ы в# ꙁе'млю і^и^л~евђ, в зеMлю в ню'же въздвигохъ рђкђ свою, да'ти ю& эTц~емъ вашимъ”
43
43
καὶ μνησθήσεσθε ἐκεῖ τὰς ὁδοὺς ὑμῶν καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν, ἐν οἷς ἐμιαίνεσθε ἐν αὐτοῖς, καὶ κόψεσθε τὰ πρόσωπα ὑμῶν ἐν πάσαις ταῖς κακίαις ὑμῶν.
И$ помянете т^ђ пђти` ваша, и на вся` мер#ꙁкїя грњхи` ва'ша, в ниX же ся в^ы ѓ^скверня'ете. и^ ѓ^зрите лица ва'шA въ всXњ ѕло'баX вашиX ја%же сътвори'сᲄе”
44
44
καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ ποιῆσαί με οὕτως ὑμῖν, ὅπως τὸ ὄνομά μου μὴ βεβηλωθῇ κατὰ τὰς ὁδοὺς ὑμῶν τὰς κακὰς καὶ κατὰ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν τὰ διεφθαρμένα, λέγει Κύριος. (Μασ. ΚΑ´
И$ поꙁна'ете ја%ко а^ꙁъ г~ь. е^гда сътворю` вамъ та'ко ја%коже и%мя мое да ся не ѓ^скверни'тъ, не по пђте'мъ вашимъ ѕлыM, ни по рђкотворе'нїем# вашимъ расы'панымъ до'ме і^и^л~ев#, гл~етъ а^дона'и г~ь”
1
45
).
И$ бысть слово гн~е къ мн^њ гл~я,
45
46
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
сн~е чл~чь, ё^тверди лице` свое на ю'гъ, и^ възри` на дарђмъ. и^ прорцы` на дђбра'вђ старњ'ишинђ а^ге'ва”
46
47
υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Θαιμὰν καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ Δαρὸμ καὶ προφήτευσον ἐπὶ δρυμὸν ἡγούμενον Ναγὲβ
И$ рече'ши дђбра'вњ а^ге'вовњ, слы'ши сло'во гн~е. с^е гл~еT а^дона'и г~ь, с^е а^ꙁъ вᲆзгнњщђ в тебњ ѓ'гнь, и^ пож#жеT в тебњ вся'ко дре'во ѕелено, и^ вся'ко дре'во сђхо, не ё^га'шетъ пла'мень раждеже'ныи” И$ съгори'тъ в немъ вся'ко лице` эT восто'ка до сњвера.
47
48
καὶ ἐρεῖς τῷ δρυμῷ Ναγέβ· ἄκουε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀνάπτω ἐν σοὶ πῦρ, καὶ καταφάγεται ἐν σοὶ πᾶν ξύλον χλωρὸν καὶ πᾶν ξύλον ξηρόν, οὐ σβεσθήσεται ἡ φλὸξ ἡ ἐξαφθεῖσα, καὶ κατακαυθήσεται ἐν αὐτῇ πᾶν πρόσωπον ἀπὸ ἀπηλιώτου ἕως βορρᾶ·
и^ ё^вњсть вся'ка пло'ть, ја%ко а^ꙁъ г~ь ражDего'хъ я&, и^ не ё^га'снђтъ”
48
49
καὶ ἐπιγνώσεται πᾶσα σὰρξ ὅτι ἐγὼ Κύριος ἐξέκαυσα αὐτὸ καὶ οὐ σβεσθήσεται.
И$ реко'хъ ника'коy г~и. сїи гл~ютъ къ мн^њ, не приTча л^и е^сть ё^бо гл~ема”
49
καὶ εἶπα· μηδαμῶς Κύριε Κύριε· αὐτοὶ λέγουσι πρός με· οὐχὶ παραβολή ἐστι λεγομένη αὕτη;
Κεφάλαιο 21
Глvа, к~а”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть слово гн~е къ мнњ гл~я.
2
2
διὰ τοῦτο προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ καὶ ἐπίβλεψον ἐπὶ τὰ ἅγια αὐτῶν καὶ προφητεύσεις ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ
сего ради прорцы` сн~е чл~чь, и^ ё^тверди` лице` свое къ і^ерsлимђ. и^ призри къ ст~ынямъ и^хъ, и^ прорцы` ѓ^ земли і^и^л~евњ”
3
3
καὶ ἐρεῖς πρὸς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ πρὸς σὲ καὶ ἐκσπάσω τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ τοῦ κολεοῦ αὐτοῦ καὶ ἐξολοθρεύσω ἐκ σοῦ ἄνομον καὶ ἄδικον·
И$ речеши к зеMли і^и^л~евњ, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. с^е аZ на тя и^зм#кнђ` мечь свой и^з но'жницъ е^го,
4
4
ἀνθ' ὧν ἐξολοθρεύσω ἐκ σοῦ ἄδικον καὶ ἄνομον, οὕτως ἐξελεύσεται τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ τοῦ κολεοῦ αὐτοῦ ἐπὶ πᾶσαν σάρκα ἀπὸ ἀπηλιώτου ἕως βορρᾶ·
и^ потреблю и^с те'бе неправди'ва и^ беꙁако'нника” І$ и^зы'идетᲆ мечь мои и^з но'жницъ свои^хъ, на вся'кђ пло'ть эT восто'ка до сњвера.
5
5
καὶ ἐπιγνώσεται πᾶσα σὰρξ διότι ἐγὼ Κύριος ἐξέσπασα τὸ ἐγχειρίδιόν μου ἐκ τοῦ κολεοῦ αὐτοῦ καὶ οὐκ ἀποστρέψει οὐκέτι.
и^ ё^вњсть всяка пло'ть ја^ко а^ꙁъ г~ь. и^зм#ко'хъ мечь свои и^ꙁ ножницъ е^го, и^ ктомђ не въꙁвратиTся.
6
6
καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, καταστέναξον ἐν συντριβῇ ὀσφύος σου καὶ ἐν ὀδύναις στενάξεις κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
и^ т^ы сн~е чл~чь, въꙁдохни` съкрђше'нїеM чреслъ твоиX, и^ съ бо'лњꙁнїю въздо'хнеши преD ѓ^чи'ма иX”
7
7
καὶ ἔσται ἐὰν εἴπωσι πρὸς σέ· ἕνεκα τίνος σὺ στενάζεις; καὶ ἐρεῖς· ἐπὶ τῇ ἀγγελίᾳ, διότι ἔρχεται, καὶ θραυσθήσεται πᾶσα καρδία, καὶ πᾶσαι χεῖρες παραλυθήσονται, καὶ ἐκψύξει πᾶσα σὰρξ καὶ πᾶν πνεῦμα, καὶ πάντες μηροὶ μολυνθήσονται ὑγρασίᾳ· ἰδοὺ ἔρχεται καὶ ἔσται λέγει Κύριος.
И$ бђдетъ а^ще рекTђ к тебњ, чесо раd т^ы в#здышеши. и^ рече'ши, ѓ^ проповњда'нїи ја%ко грядеT. и^ съкрђши'тся вся'ко срDце, и^ ѓ^слабњ'ютъ вся` рђки, і^ и^з#дшеT всяка пло'ть и^ всякъ дх~ъ, и^ вся стегна ѓ^сквернавя'тся мо'кростїю. с^е грядетᲆ и^ бђдеTтъ, гл~етъ а^дона'и г~ь”
8
8
καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με, λέγων·
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мн^њ гл~я,
9
9
υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος· εἰπόν· ρομφαία ρομφαία, ὀξύνου καὶ θυμώθητι,
сн~е чл~чь, прорцы` и^ рече'ши. с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, рцы` мече'ви, ме'чю ѓ^стри'ся и^ раꙁгнњваися
10
10
ὅπως σφάξῃς σφάγια, ὀξύνου ὅπως γένῃ εἰς στίλβωσιν, ἑτοίμη εἰς παράλυσιν, σφάζε, ἐξουδένει, ἀπωθοῦ πᾶν ξύλον.
ја%коже да и^с#сњче'ши сњче'нїе. ѓ^стри'ся ја%ко да бђдеши въ блища'нїе, и^ гото'въ на расы'панїе. сњци похђли` эTрини` вс^е древо”
11
11
καὶ ἔδωκεν αὐτὴν ἑτοίμην τοῦ κρατεῖν χεῖρα αὐτοῦ· ἐξηκονήθη ἡ ρομφαία, ἐστὶν ἑτοίμη τοῦ δοῦναι αὐτὴν εἰς χεῖρα ἀποκεντοῦντος.
И$ дасть и& ё^гото'ванъ ја%ко дръжа'ти ꙁа чрены е^го, наѓ^стри'ся мечь, гото'въ е^сть, ја%коже дати и& в рђцњ сњкђщихъ”
12
12
ἀνάκραγε καὶ ὀλόλυξον, υἱὲ ἀνθρώπου, ὅτι αὐτὴ ἐγένετο ἐν τῷ λαῷ μου, αὐτὴ ἐν πᾶσι τοῖς ἀφηγουμένοις τοῦ ᾿Ισραήλ· παροικήσουσιν ἐπὶ ρομφαίᾳ, ἐγένετο ἐν τῷ λαῷ μου. διὰ τοῦτο κρότησον ἐπὶ τὴν χεῖρά σου,
Въꙁопїи и^ въспла'чися сн~е чл~чь, ја%ко бысᲄь в лю'деX с^е, и^ въ всњхъ старњ'ишинахъ і^и^л~евахъ ё^бњгшихъ меча`. поD мечь быша с людми мои^ми” Сего ради въсплещђ рђкама свои^ма
13
13
ὅτι δεδικαίωται· καὶ τί εἰ καὶ φυλὴ ἀπώσθη; οὐκ ἔσται, λέγει Κύριος Κύριος.
ја%ко ѓ^пра'вися. т^о чт^о ја%ко и^ эTринеTся племя` и^ не бђдетъ, гл~етъ а^дона'и г~ь”
14
14
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ κρότησον χεῖρα ἐπὶ χεῖρα καὶ διπλασίασον ρομφαίαν· ἡ τρίτη ρομφαία τραυματιῶν ἐστι, ρομφαία τραυματιῶν ἡ μεγάλη καὶ ἐκστήσει αὐτούς,
И$ ты` сн~е чл~чь прорцы, и^ въсплещи` рђка'ма, и^ ё^сђгђби меq, ᲄре'тїи мечь ја^звенымъ е^сть. ме'чь ја^зве'нымъ вели'къ” И$ ё^жасиши я&
15
15
ὅπως θραυσθῇ ἡ καρδία καὶ πληθυνθῶσιν οἱ ἀσθενοῦντες ἐπὶ πᾶσαν πύλην αὐτῶν· παραδέδονται εἰς σφάγια ρομφαίας, εὖ γέγονεν εἰς σφαγήν, εὖ γέγονεν εἰς στίλβωσιν.
ја%ко да ся съкрђши'тъ срDце и^хъ, и^ ё^мно'жатся не'мощнїи. въ всњхъ вра'тњхъ и^хъ предадя'тся на ёсњче'нїе ме'чное” Блаѕе ѓ'стръ бы'сть на сњче'нїе, бла'ѕе на блиска'нїе,
16
16
καὶ διαπορεύου, ὀξύνου, ἐκ δεξιῶν καὶ ἐξ εὐωνύμων, οὗ ἂν τὸ πρόσωπόν σου ἐξεγείρηται.
проходи` ја%ко молнїи, ѓ^стри'ся ѓ^десно и ѓ^ лњво. а^може а^ще лице` твое въста'вится.
17
17
καὶ ἐγὼ δὲ κροτήσω χεῖρά μου πρὸς χεῖρά μου καὶ ἀναφήσω τόν θυμόν μου· ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
и^ а'ꙁъ въсплещђ рђко'ю мое'ю к рђцњ мое'и, и^ ѓ^ставлю ја%роs свою, а^ꙁъ г~ь гл~ахъ”
18
18
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть слово гн~е кᲆ мн^њ гл~я,
19
19
καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, διάταξον σεαυτῷ δύο ὁδοὺς
сн~е чл~чь, ё^чини себњ пђти` дв^а, ја%коже внити мечю` цр~я вавило'нъска. эT страны` е^ді'ноя и^зы'иде на вла'сти дв^њ, и^ рђкђ ё^гото'ваютъ в нача'ле пђтиеM. да ё^чиниши
20
20
τοῦ εἰσελθεῖν ρομφαίαν βασιλέως Βαβυλῶνος· ἐκ χώρας μιᾶς ἐξελεύσονται αἱ δύο, καὶ χεὶρ ἐν ἀρχῇ ὁδοῦ πόλεως, ἐπ' ἀρχῆς ὁδοῦ διατάξεις τοῦ εἰσελθεῖν ρομφαίαν ἐπὶ Ραββὰθ υἱῶν ᾿Αμμὼν καὶ ἐπὶ τὴν ᾿Ιουδαίαν καὶ ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἐν μέσῳ αὐτῆς.
ја%ко внити мечю на рав#ва'џъ сн~ы а^м#мо'ня, и^ на жидов#скђ и^ на і^ерsлима”
21
21
διότι στήσεται βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ τὴν ἀρχαίαν ὁδόν, ἐπ' ἀρχῆς τῶν δύο ὁδῶν, τοῦ μαντεύσασθαι μαντείαν, τοῦ ἀναβράσαι ράβδον καὶ ἐπερωτῆσαι ἐν τοῖς γλυπτοῖς καὶ κατασκοπήσασθαι ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ.
Понеже ста'неT средњ е^го цр~ь вавило'ньскъ на прьвMњ пђти`, на нача'ле ѓ^бо'ю пђтїю. ја%коже влъхвова'ти вол#хвова'нїе, ја%коже въскипњти жезло'мъ. и^ въпраша'ти ваја%ныхъ, и^ вражи'ти въ ја%трехъ”
22
22
ἐγένετο τὸ μαντεῖον ἐπὶ ῾Ιερουσαλὴμ τοῦ βαλεῖν χάρακα, τοῦ διανοῖξαι στόμα ἐν βοῇ, ὑψῶσαι φωνὴν μετὰ κραυγῆς, τοῦ βαλεῖν χάρακα ἐπὶ τὰς πύλας αὐτῆς καὶ βαλεῖν χῶμα καὶ οἰκοδομῆσαι βελοστάσεις.
И$ бысть ѓ^деснђю е^го враже'нїе на і^ерsли'ма. ја%ко ѓ^бъста'вити ѓ^строh и^ ја%ко эTврьꙁ#ти` ё^ста` съ во'племъ, и^ възвы'шити гласъ съ глаше'нїемᲆ трђбнымъ. и^ ја%ко поста'вити ѓ^стро'гъ преD вра'ты е^го, и^ насы'пати прьсти, и^ поста'вити стрњ'лы
23
23
καὶ αὐτὸς αὐτοῖς ὡς μαντευόμενος μαντείαν ἐνώπιον αὐτῶν καὶ αὐτὸς ἀναμιμνήσκων ἀδικίας αὐτοῦ μνησθῆναι.
И$ ты же вол#хвђя и^мъ вол#хвова'нїе преD ними, седморящи седмори'цам#. и^ то'и въспомина'я непра'вдђ е^го помянђти”
24
24
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἀνεμνήσατε τὰς ἀδικίας ὑμῶν, ἐν τῷ ἀποκαλυφθῆναι τὰς ἀσεβείας ὑμῶν, τοῦ ὁραθῆναι ἁμαρτίας ὑμῶν ἐν πάσαις ταῖς ἀσεβείαις ὑμῶν καὶ ἐν τοῖς ἐπιτηδεύμασιν ὑμῶν, ἀνθ' ἀνεμνήσατε, ἐν τούτοις ἁλώσεσθε.
Того ра'ди с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, понеже въспомянђсте неправды ва'ша, внегда эTкры'шася нече'стїя ва'ша. ја%ко ја^ви'тися грњхомъ ва'шимъ, въ всњхъ беꙁако'нїихъ ва'шихъ, и^ въ всњхъ хђдожествᲇхъ вашихъ. понеже въспомянђсте, в тњхъ и^ поги'бнете”
25
25
καὶ σύ, βέβηλε, ἄνομε, ἀφηγούμενε τοῦ ᾿Ισραήλ, οὗ ἥκει ἡ ἡμέρα, ἐν καιρῷ ἀδικίας πέρας,
И$ ты` сквернавыи старњ'ишино і^и^л~ев#, е^гоy пришеl дн~ь вᲆ время непраvды.
26
26
τάδε λέγει Κύριος· ἀφείλου τὴν κίδαριν καὶ ἐπέθου τὸν στέφανον· αὕτη οὐ τοιαύτη ἔσται· ἐταπείνωσας τὸ ὑψηλὸν καὶ ὕψωσας τὸ ταπεινόν.
с^е гл~еT г~ь, со'ими клобђк#, и^ положи` вњнець т^а не такова` бђдетъ” Смири` высо'кое, и^ въꙁнесе` смире'нное.
27
27
ἀδικίαν ἀδικίαν θήσομαι αὐτήν, οὐδ' αὕτη τοιαύτη ἔσται, ἕως οὗ ἔλθῃ ᾧ καθήκει, καὶ παραδώσω αὐτῷ. -
неправдою непра'вдђ положђ` я&, и^ т^а не такова` бђдетъ. до'ндеже прїидеT е^мђже досто'итъ, и^ предаM е^мђ”
28
28
Καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον, καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος πρὸς τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ πρὸς τὸν ὀνειδισμὸν αὐτῶν καὶ ἐρεῖς· ρομφαία ρομφαία ἐσπασμένη εἰς σφάγια καὶ ἐσπασμένη εἰς συντέλειαν, ἐγείρου ὅπως στίλβῃς
И$ ты' сн~е чл~чь прорцы`, и^ рече'ши. се` гл~етъ а^дона'и г~ь къ сн~омъ а^м#мо'немъ, и^ къ ё^кори'знњ и^хъ. и^ рече'ши, ме'чь ме'чь и^ꙁм#че'нъ на сњче'нїе, и^ꙁм#ченъ на сконча'нїе, въста'ни ја%коже да блиска'еши
29
29
ἐν τῇ ὁράσει σου τῇ ματαίᾳ καὶ ἐν τῷ μαντεύεσθαί σε ψευδῆ, τοῦ παραδοῦναί σε ἐπὶ τραχήλους τραυματιῶν ἀνόμων, ὧν ἥκει ἡ ἡμέρα, ἐν καιρῷ ἀδικίας πέρας.
въ видњнїи своеM сђ'ии^мъ, и^ внегда вражи'ши л#жа`” ЈА/коже преда'ти вы'я ја^звеныX безако'нникъ, и^хже приспњ дн~ь въ вре'мя непра'вды.
30
30
ἀπόστρεφε, μὴ καταλύσῃς ἐν τῷ τόπῳ τούτῳ, ᾧ γεγέννησαι· ἐν τῇ γῇ τῇ ἰδίᾳ σου κρινῶ σε
възврати'ся в но'жницђ свою, не ста'ни в мњсте семъ е^мђже бысть, на ꙁемли` твое'и эTсђждђ т^и”
31
31
καὶ ἐκχεῶ ἐπὶ σέ ὀργήν μου, ἐν πυρὶ ὀργῆς μου ἐμφυσήσω ἐπὶ σέ καὶ παραδώσω σε εἰς χεῖρας ἀνδρῶν βαρβάρων τεκταινόντων διαφθοράν.
И$ възлїю на' тя гнњвъ свои. въ ѓ^гни` гнњва моего вᲆз#дхнђ на' тя” И$ предаM т^я в рђцњ мQђ иноја^зычеn, творя'щимъ расы'панїе.
32
32
ἐν πυρὶ ἔσῃ κατάβρωμα, τὸ αἷμά σου ἔσται ἐν μέσῳ τῆς γῆς σου· οὐ μὴ γένηταί σου μνεία, διότι ἐγὼ Κύριος λελάληκα.
ѓ^гню бђдеши ја%дь. и^ кро'вь твоя бђдеT средњ ꙁемля` твоея. не бђдетъ твоеа па'мяᲄи ꙁане` а^ꙁъ г~ь гл~ахъ”
Κεφάλαιο 22
Глvа, к~в”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И быs сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
2
2
καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, εἰ κρινεῖς τὴν πόλιν τῶν αἱμάτων; καὶ παράδειξον αὐτῇ πάσας τὰς ἀνομίας αὐτῆς
а^ще сђ'диши гра'дђ кро'вномђ, а^ще ја%ви'ши е^мђ вс^я безако'нїя е^го.
3
3
καὶ ἐρεῖς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὦ πόλις ἐκχέουσα αἵματα ἐν μέσῳ αὐτῆς τοῦ ἐλθεῖν καιρὸν αὐτῆς καὶ ποιοῦσα ἐνθυμήματα καθ' ἑαυτῆς, τοῦ μιαίνειν αὐτήν,
и^ речеши, с^е гл~етᲆ а^дона'и г~ь. ЭO гра'де проливая'й кро'вь средњ себе, ја%коy прїити времени е^го. творя'и кђми'ры ѓ^ себᲇ, ја^коже ѓ^скверни'тися само'мђ”
4
4
ἐν τοῖς αἵμασιν αὐτῶν, οἷς ἐξέχεας, παραπέπτωκας καὶ ἐν τοῖς ἐνθυμήμασί σου, οἷς ἐποίεις, ἐμιαίνου, καὶ ἤγγισας τὰς ἡμέρας σου καὶ ἤγαγες καιρὸν ἐτῶν σου. διὰ τοῦτο δέδωκά σε εἰς ὀνειδισμὸν τοῖς ἔθνεσι, καὶ εἰς ἐμπαιγμὸν πάσαις ταῖς χώραις
Въ кро'вихъ е^го ја%же пролїя сᲆгрњши. и^ въ кђми'рехъ твоиX ја%же сътвори` ѓ^сквернавля'шеся. и^ съкрати дн~и своя`, и^ приведе вре'мя лTњ свои^хъ” Сего ради да'хъ т^я на ё^кори'ꙁнђ въ страна'хᲆ, и на порђга'нїе всњмъ землямъ,
5
5
ταῖς ἐγγιζούσαις πρὸς σὲ καὶ ταῖς μακρὰν ἀπεχούσαις ἀπὸ σοῦ, καὶ ἐμπαίξονται ἐν σοί· ἀκάθαρτος ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ ἐν ταῖς ἀνομίαις.
ја%же приближа'юTся к тебᲇ, и^ ја%же ё^даляюTся эT тебе` и^ порђгаюTся тебᲇ. и^ въꙁъпїюT на' тя нечи'сᲄъ словђщїи и^ мно'гъ въ безаконїи е^го”
6
6
ἰδοὺ οἱ ἀφηγούμενοι οἴκου ᾿Ισραήλ, ἕκαστος πρὸς τοὺς συγγενεῖς αὐτοῦ συνανεφύροντο ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν αἷμα·
Старᲇишины до'мђ і^и^л~ева ко'ждо къ своиM ё^жикаM и^х# смятошася въ тебњ`, ја%коже да пролїютᲆ кро'вь”
7
7
πατέρα καὶ μητέρα ἐκακολόγουν ἐν σοί, καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον ἀνεστρέφοντο ἐν ἀδικίαις ἐν σοί, ὀρφανὸν καὶ χήραν κατεδυνάστευον ἐν σοί·
эTц~ђ же и^ мт~ри ѕл^о гл~ахђ въ тебњ. и^ прохода ѓ^бращахђ в непра'вдђ въ тебᲇ. сироᲄђ и^ вдови'цђ преѓ^бидяхђ в# тебњ`.
8
8
καὶ τὰ ἅγιά μου ἐξουθένουν καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν ἐν σοί.
и^ ст~ая моа похђли'ша, и^ сђбо'ты моа ѓ^сквернавляхђ в# тебњ”
9
9
ἄνδρες λῃσταὶ ἦσαν ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν ἐν σοὶ αἷμα, καὶ ἐπὶ τῶν ὀρέων ἤσθιον ἐν σοί, ἀνόσια ἐποίουν ἐν μέσῳ σου.
Мђ'жи разбо'иници бњша въ тебњ, ја%коже да пролїютъ кро'вь. на гора'хᲆ ја%дя'хђ въ тебњ, и^ неправдђ творя'хђ средњ тебе.
10
10
αἰσχύνην πατρὸς ἀπεκάλυψαν ἐν σοὶ καὶ ἐν ἀκαθαρσίαις ἀποκαθημένην ἐταπείνουν ἐν σοί·
стыдњнїе эTч~ее эTкры'ша въ тебњ. и^ в нечистотњ сњдя'щђ ѓ^брђга'ша в# тебњ”
11
11
ἕκαστος τὴν γυναῖκα τοῦ πλησίον αὐτοῦ ἠνομοῦσαν, καὶ ἕκαστος τὴν νύμφην αὐτοῦ ἐμίαινεν ἐν ἀσεβείᾳ, καὶ ἕκαστος τὴν ἀδελφὴν αὐτοῦ θυγατέρα τοῦ πατρὸς αὐτοῦ ἐταπείνουν ἐν σοί.
Ко'ждо къ женњ по'дрђга свое^го безаконнова'ша, и^ ко'ждо невњстђ свою` ѓ^сквернавля'ше в# нече'стїе” И$ ко'ждо сестрђ` свою дще'рь эTц~а свое^го ѓ^брђгава'хђ в# тебᲇ.
12
12
δῶρα ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί, ὅπως ἐκχέωσιν αἷμα, τόκον καὶ πλεονασμὸν ἐλαμβάνοσαν ἐν σοί· καὶ συνετελέσω συντέλειαν κακίας σου τὴν ἐν καταδυναστείᾳ, ἐμοῦ δὲ ἐπελάθου, λέγει Κύριος.
м#зды възима'хђ в# тебњ, ја^коy да пролїюT кровь. расᲄъ и^злиха в#зима'хђ в# тебᲇ” И$ скон#ча'ю сконча'нїе ѕлобы твоеа ја%же в насилїи, мене б^о забы`, гл~ет# а^дона'и г~ь.
13
13
ἐὰν δὲ πατάξω χεῖρά μου πρὸς χεῖρά μου ἐφ' οἷς συντετέλεσαι, οἷς ἐποίησας, καὶ ἐπὶ τοῖς αἵμασί σου τοῖς γεγενημένοις ἐν μέσῳ σου,
с^е ё^бо поражђ рђ'кою мое^ю к# рђцᲇ в ниXже скоnчаlся е^си, и^ е^же съᲄвориl е^си, и^ ѓ^ кровыX бы'вшихъ средᲇ тебе.
14
14
εἰ ὑποστήσεται ἡ καρδία σου; εἰ κρατήσουσιν αἱ χεῖρές σου ἐν ταῖς ἡμέραις, αἷς ἐγὼ ποιῶ ἐν σοί; ἐγὼ Κύριος λελάληκα καὶ ποιήσω.
а^ще потерпиT срDце твое, и^ а^ще ё^дръжатъ рђцњ твои` въ дн~и, в ня'же а^зъ творю въ тебњ” А$зъ г~ь гл~ахъ и^ сътворю`,
15
15
καὶ διασκορπιῶ σε ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ διασπερῶ σε ἐν ταῖς χώραις, καὶ ἐκλείψει ἡ ἀκαθαρσία σου ἐκ σοῦ,
и^ расыплю въ странахъ, и^ раZсњю т^я въ ꙁемляхъ” И$ ѓ^скђдњ'етъ нечистота` твоя` и^с тебе`.
16
16
καὶ κατακληρονομήσω ἐν σοὶ κατ' ὀφθαλμοὺς τῶν ἐθνῶν· καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. -
и^ владњти бђдђ тобо'ю преD ѓ^чи'ма страна'мъ, зане а^ꙁъ г~ь”
17
17
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бысть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
18
18
υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ γεγόνασί μοι ὁ οἶκος ᾿Ισραὴλ ἀναμεμειγμένοι πάντες χαλκῷ καὶ σιδήρῳ καὶ κασσιτέρῳ καὶ μολίβῳ, ἐν μέσῳ ἀργυρίου ἀναμεμειγμένος ἐστί.
сн~е чл~чь с^е бы'ша мнњ` доM і^и^л~евъ, смњшени вс^и с мњ'дїю, и^ съ ѓ%ловомъ чи'стомъ, и^ съ сви'нцем# средњ пе'щи сребра` смᲇшени сђть”
19
19
διὰ τοῦτο εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐγένεσθε εἰς σύγκρασιν μίαν, διὰ τοῦτο ἐγὼ εἰσδέχομαι ὑμᾶς εἰς μέσον ῾Ιερουσαλήμ.
Сего ра'ди р#цы, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь поне'же бы'сте вс^и смњшенїе е^ді'но. сего ради с^е а^ꙁъ прїимђ васъ средњ і^ерsли'ма.
20
20
καθὼς εἰσδέχεται ἄργυρος καὶ χαλκὸς καὶ σίδηρος καὶ κασσίτερος καὶ μόλιβος εἰς μέσον καμίνου τοῦ ἐκφυσῆσαι εἰς αὐτὸ πῦρ τοῦ χωνευθῆναι, οὕτως εἰσδέξομαι ἐν ὀργῇ μου καὶ συνάξω καὶ χωνεύσω ὑμᾶς
ја%коже прїемлетъ сребро` и^ мњ'дь, и^ желњꙁо и^ свинецъ, и^ ѓ^лово чи'стое средњ пещи. ја%коy вдђнђти в ня` ѓ^гню ја%коже пожещи`. та'ко прїимђ ва'съ въ гнњвᲇ мое^мъ, и^ въ ја%рости мое'и. и^ въведђ и^ ѓ^ста'влю и^ пожегђ ва'съ.
21
21
καὶ ἐκφυσήσω ἐφ' ὑμᾶς ἐν πυρὶ ὀργῆς μου, καὶ χωνευθήσεσθε ἐν μέσῳ αὐτῆς.
и^ въꙁъдмђ на' вы въ ѓ^гни гнњ'ва мое^го, и^ пож#жени бђдете средᲇ ея`.
22
22
ὃν τρόπον χωνεύεται ἀργύριον ἐν μέσῳ καμίνου, οὕτως χωνευθύσεσθε ἐν μέσῳ αὐτῆς· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐφ' ὑμᾶς. -
ја%коже пожигаеTся сребро` средњ пе'щи, та'коже пож#жетеся средњ ея`. и^ поꙁна'ете ја^ко а^ꙁъ г~ь, въꙁлїяхъ ја%рость свою` на ва'съ”
23
23
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
24
24
υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν αὐτῇ· σὺ εἶ γῆ ἡ οὐ βρεχομένη, οὐδὲ ὑετὸς ἐγένετο ἐπὶ σὲ ἐν ἡμέρᾳ ὀργῆς·
сн~е чл~чь рцы е^мђ, т^ы е^си земля` неѓ^дожди'ма въ дн~ь ја%рости”
25
25
ἧς οἱ ἀφηγούμενοι ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λέοντες ὠρυόμενοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα, ψυχὰς κατεσθίοντες ἐν δυναστείᾳ, καὶ τιμὰς λαμβάνοντες ἐν ἀδικίᾳ, καὶ αἱ χῆραί σου ἐπληθύνθησαν ἐν μέσῳ σου.
Є$гоже старњ'ишины средњ е^го, ја%ко львы рыка'ю^ще. вᲆсхитающе въсхищенїя. дш~а иZја^дающе наси'лїемъ. бога'тество и^ чесᲄь прїе^млюще. вдови'ца е^го ё^мно'жиша средњ е^го”
26
26
καὶ οἱ ἱερεῖς αὐτῆς ἠθέτησαν νόμον μου καὶ ἐβεβήλουν τὰ ἅγιά μου· ἀναμέσον ἁγίου καὶ βεβήλου οὐ διέστελλον καὶ ἀναμέσον ἀκαθάρτου καὶ τοῦ καθαροῦ οὐ διέστελλον καὶ ἀπὸ τῶν σαββάτων μου παρεκάλυπτον τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ ἐβεβηλούμην ἐν μέσῳ αὐτῶν.
И$ жерцы е^го эTвръго'шаs зако'на мое^го, и^ ѓ^скверни'ша ст~аа моа`. ме'ждђ ст~ымᲆ и^ сквеrна'вом не раꙁлђчи'ша. и^ межDђ нечи'стоM и^ чи'стомъ не раꙁлђчи'ша. эT сђбо'тᲆ мои^хъ покрывахђ ѓ^чи свои`, и^ ѓ^сквеrнавля'хђ м^я средњ и^хъ”
27
27
οἱ ἄρχοντες αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ὡς λύκοι ἁρπάζοντες ἁρπάγματα τοῦ ἐκχέαι αἷμα, ὅπως πλεονεξίᾳ πλεονεκτῶσι.
Кня'ѕи е^го средњ е^го, ја%ко влъцы въсхита'ю^ще въсхита'нїя. ја%коже пролїати кро'вь, и^ погђбити дш~а, ја%коже глаDство гладова'ти”
28
28
καὶ οἱ προφῆται αὐτῆς ἀλείφοντες αὐτοὺς πεσοῦνται, ὁρῶντες μάταια, μαντευόμενοι ψευδῆ, λέγοντες· τάδε λέγει Κύριος, καὶ Κύριος οὐκ ἐλάλησε.
И$ прoрцы е^го помаꙁа'ющеися сами, падђтъ ви'дящеи сђ'ая. и^ влъхвђ'ющеи и^ лжа, гл~ющеи. с^е гл~етъ а^донаи г~ь. а^ г~ь не гл~а”
29
29
λαὸν τῆς γῆς ἐκπιεζοῦντες ἀδικίᾳ καὶ διαρπάζοντες ἁρπάγματα, πτωχὸν καὶ πένητα καταδυναστεύοντες καὶ πρὸς τὸν προσήλυτον οὐκ ἀναστρεφόμενοι μετὰ κρίματος.
Лю'ди земля` съклњща'юще въсхыща'юще въсхитанїя. сиротᲇ и^ ё^богђ наси'лїе творя'ще. и^ къ приходђ не живђще съ сђдо'мъ”
30
30
καὶ ἐζήτουν ἐξ αὐτῶν ἄνδρα ἀναστρεφόμενον ὀρθῶς καὶ ἑστῶτα πρὸ προσώπου μου ὁλοσχερῶς ἐν τῷ καιρῷ τῆς γῆς τοῦ μὴ εἰς τέλος ἐξαλεῖψαι αὐτήν, καὶ οὐχ εὗρον.
И$ въꙁыскахъ эT нихᲆ мђжа живђща правњ, и^ стоа'ща эTнђдь преD лицемъ моиM въ время гнњва, ја%коже не до ко'нца погђби'ти е^го, и^ не ѓ^брњтох#”
31
31
καὶ ἐξέχεα ἐπ' αὐτὴν θυμόν μου ἐν πυρὶ ὀργῆς μου τοῦ συντελέσαι· τὰς ὁδοὺς αὐτῶν εἰς κεφαλὰς αὐτῶν δέδωκα, λέγει Κύριος Κύριος.
И$ въꙁлїя'хъ на' ня ја%рость свою въ ѓ^гни гнњва мое^го, ја%коже сконча'тї я&. пђти и^хъ на главы` и^хъ дах#, гл~тᲆ а^дона'и г~ь”
Κεφάλαιο 23
Глvа, к~г”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е къ мнᲇ гл~я
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, δύο γυναῖκες ἦσαν θυγατέρες μητρὸς μιᾶς
сн~е чл~чь, дв^њ женњ бњста д#щери матери е^дїноа.
3
3
καὶ ἐξεπόρνευσαν ἐν Αἰγύπτῳ ἐν τῇ νεότητι αὐτῶν· ἐκεῖ ἔπεσον οἱ μαστοὶ αὐτῶν, ἐκεῖ διεπαρθενεύθησαν.
и^ съблђди'ста вᲆ егљ=п#те, вᲆ юности свое^и съблђди'ста. т^ђ эTпадо'ста със#ца ею`, и^ тђ расыпа'ста дв~ьство.
4
4
καὶ τὰ ὀνόματα αὐτῶν ἦν ᾿Οολὰ ἡ πρεσβυτέρα καὶ ᾿Οολιβὰ ἡ ἀδελφὴ αὐτῆς. καὶ ἐγένοντό μοι καὶ ἔτεκον υἱοὺς καὶ θυγατέρας, καὶ τὰ ὀνόματα αὐτῶν· Σαμάρεια ἦν ᾿Οολὰ καὶ ῾Ιερουσαλὴμ ἦν ᾿Οολιβά.
и^мена же и%ма, ѓ^ѓ^л#ла старњ'ишая, ѓ^ѓ^лива же меnшая сестра е^я`” И$ бы'ста мнњ`, и^ роди'ста сн~ы и^ дщери. и^мена же и%ма, самаре'я ѓ^ѓ^л#ла, і^ и^ерsли'мᲆ ѓ^ѓ^лива”
5
5
καὶ ἐξεπόρνευσεν ἡ ᾿Οολὰ ἀπ' ἐμοῦ καὶ ἐπέθετο ἐπὶ τοὺς ἐραστὰς αὐτῆς, ἐπὶ τοὺς ᾿Ασσυρίους τοὺς ἐγγίζοντας αὐτῇ,
И съблђди ѓ^ѓ^л#ла эT мене`, и^ възложи на хо'ти своя` къ а^сљ=рїѓмᲆ приближа'ющимъся е^й.
6
6
ἐνδεδυκότας ὑακίνθινα, ἡγουμένους καὶ στρατηγούς· νεανίσκοι καὶ ἐπίλεκτοι πάντες, ἱππεῖς ἱππαζόμενοι ἐφ' ἵππων.
ѓ^блечен#ны в червеница, сᲄарњ'ишины, и^ вое^воды и^ ю'ноты, и^ꙁбра'нныя вс^я ко'нники снђзны на конехъ.
7
7
καὶ ἔδωκε τὴν πορνείαν αὐτῆς ἐπ' αὐτούς· ἐπίλεκτοι υἱοὶ ᾿Ασσυρίων πάντες, καὶ ἐπὶ πάντας, οὓς ἐπέθετο, ἐν πᾶσι τοῖς ἐνθυμήμασιν αὐτοῖς ἐμιαίνετο.
и^ дасть блђженїе е^я` к ни'мъ, къ и^ꙁбра'ннымъ сн~омъ а^сљ=рїискомъ всњмᲆ, и^ на вся` к ниMже въꙁложи. въ всњхъ нечистота'хъ и^хъ ѓ^сквернавляшеся”
8
8
καὶ τὴν πορνείαν αὐτῆς ἐξ Αἰγύπτου οὐκ ἐγκατέλιπεν, ὅτι μετ' αὐτῆς ἐκοιμῶντο ἐν νεότητι αὐτῆς, καὶ αὐτοὶ διεπαρθένευσαν αὐτὴν καὶ ἐξέχεαν τὴν πορνείαν αὐτῶν ἐπ' αὐτήν.
И$ блђженїя свое^го е^же и^зъ е^гљ=пта не ѓ^ста'ви, ја%ко с не'ю лега'хђ въ ю'ности ея`. и^ тїи расыпа'ша дв~ьство ея`, и^ раꙁ#лїяша блђженїе и^хъ на ню`”
9
9
διὰ τοῦτο παρέδωκα αὐτὴν εἰς χεῖρας τῶν ἐραστῶν αὐτῆς, εἰς χεῖρας υἱῶν ᾿Ασσυρίων, ἐφ' οὓς ἐπετίθετο.
Того ради предахъ ю& в рђцњ хотемъ ея` в рђцњ сн~омъ а^сљ=рїискомъ, к ниMже въꙁлага'ше”
10
10
αὐτοὶ ἀπεκάλυψαν τὴν αἰσχύνην αὐτῆς, υἱοὺς καὶ θυγατέρας αὐτῆς ἔλαβον καὶ αὐτὴν ἐν ρομφαίᾳ ἀπέκτειναν. καὶ ἐγένετο λάλημα εἰς γυναῖκας, καὶ ἐποίησαν ἐκδικήσεις ἐν αὐτῇ εἰς τὰς θυγατέρας. -
Тїи эTкры'ша стыдᲇнїе ея`, сн~ы и^ дщери ея` поа'ша, и^ самђ мечемъ ё^сњкнђша. и^ бы'сть поно'съ въ женахъ, и^ эTм#щенїе сътвори'ша в не'и ѓ дще'рехъ”
11
11
Καὶ εἶδεν ἡ ἀδελφὴ αὐτῆς ᾿Οολιβὰ καὶ διέφθειρε τὴν ἐπίθεσιν αὐτῆς ὑπὲρ αὐτὴν καὶ τὴν πορνείαν αὐτῆς ὑπὲρ τὴν πορνείαν τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς.
И$ ви'дњ сестра` ея` ѓ^ѓ^ли'ва, и^ расыпа възложенїе свое па'че ея`. и^ блђженїе ея`, па'че блђженїя сесᲄры свое'я ё^мно'жи
12
12
ἐπὶ τοὺς υἱοὺς τῶν ᾿Ασσυρίων ἐπέθετο, ἡγουμένους καὶ στρατηγοὺς τοὺς ἐγγὺς αὐτῆς ἐνδεδυκότας εὐπάρυφα, ἱππεῖς ἱππαζομένους ἐφ' ἵππων· νεανίσκοι ἐπίλεκτοι πάντες.
къ сн~омъ а^сљ=рїискомъ въꙁложи`. старњ'ишины и^ вое^воды блиQняа ея`, и^ ѓ^блечен#ны въ бл~гои^сᲄька'нны, коnники снђзны на ко'неX, ю'ноша и^збра'нны вс^я.
13
13
καὶ εἶδον ὅτι μεμίανται· ὁδὸς μία τῶν δύο.
и^ ви'дњх# ја%ко ѓ^сквернися пђть е^ді'нъ ѓ^бою.
14
14
καὶ προσέθετο πρὸς τὴν πορνείαν αὐτῆς καὶ εἶδεν ἄνδρας ἐζωγραφημένους ἐπὶ τοῦ τοίχου, εἰκόνας Χαλδαίων, ἐζωγραφημένους ἐν γραφίδι,
и^ приложи къ блђженїю свое'мђ, и^ ви'дњ мђжа въпи'саны на стенњ ѓ%бразы хальдњ'иски, въпи'саны ша'ромъ,
15
15
ἐζωσμένους ποικίλματα ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὐτῶν, καὶ τιάραι βαπταὶ ἐπὶ τῶν κεφαλῶν αὐτῶν, ὄψις τρισσὴ πάντων, ὁμοίωμα υἱῶν Χαλδαίων, γῆς πατρίδος αὐτῶν,
и^ ѓпоя'санны по лядвїеM и^хъ по'ясы и^змечтанными, и^ прево'и ѓ^мочени на глава'хъ и^хъ, ѓ^болчени мно'гоѓ^бразно, подо'бно къ сн~омъ вављ=лоньскимъ, халдњ'иски земля` эTч~ества и^хъ.
16
16
καὶ ἐπέθετο ἐπ' αὐτοὺς τῇ ὁράσει ὀφθαλμῶν αὐτῆς καὶ ἐξαπέστειλεν ἀγγέλους πρὸς αὐτοὺς εἰς γῆν Χαλδαίων.
и въꙁложи на' ня вꙁорь ѓ%чїю своею” И$ посла` послы` к ни'мᲆ въ зе'млю хальдњ'искђ.
17
17
καὶ ἤλθοσαν πρὸς αὐτὴν υἱοὶ Βαβυλῶνος εἰς κοίτην καταλυόντων καὶ ἐμίαινον αὐτὴν ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῆς, καὶ ἐμιάνθη ἐν αὐτοῖς· καὶ ἀπέστη ἡ ψυχὴ αὐτῆς ἀπ' αὐτῶν.
и^ прїидо'ша к не'и сн~ове вављ=лоньстїи на ложи стоа'ще, и^ ѓ^сквернави'ша ю& в# соблђжениX. и^ ѓ^сквернавися в ниX, и^ эTстђпи дш~а ея` эT ниX”
18
18
καί ἀπεκάλυψε τὴν πορνείαν αὐτῆς καὶ ἀπεκάλυψεν αἰσχύνην αὐτῆς, καὶ ἀπέστη ἡ ψυχή μου ἀπ' αὐτῆς, ὃν τρόπον ἀπέστη ἡ ψυχή μου ἀπὸ τῆς ἀδελφῆς αὐτῆς.
И$ эTкры блђженїе ея`, и^ эTкры` сᲄыдњ'нїе ея`. и^ эTстђпи дш~а моя` эT нея, ја%коже эTстђпи дш~а моа` эT сесᲄры ея`”
19
19
καὶ ἐπλήθυνας τὴν πορνείαν σου τοῦ ἀναμνῆσαι ἡμέραν νεότητός σου, ἐν αἷς ἐπόρνευσας ἐν Αἰγύπτῳ,
И$ ё^мно'жи блђженїе свое`, ја%ко помянђти дн~и ю%ности свое'я, в ня'же съблђди въ е^гљ=пте”
20
20
καὶ ἐπέθου ἐπὶ τοὺς Χαλδαίους, ὧν ὡς ὄνων αἱ σάρκες αὐτῶν καὶ αἰδοῖα ἵππων τὰ αἰδοῖα αὐτῶν.
И$ въꙁложи на халдњя, иXже пло'ти ја%ко плоти ѓ^сля, и^ ја^ко ло'на коньска ло'на и^хъ.
21
21
καὶ ἐπεσκέψω τὴν ἀνομίαν νεότητός σου, ἃ ἐποίεις ἐν Αἰγύπτῳ ἐν τῷ καταλύματί σου, οὗ οἱ μαστοὶ νεότητός σου. -
и^ присњти безако'нїе ю%ности свое'я, ја^же творя'ше въ е^гљ=пте вᲆ станђ` твое^м#, и^дњже сосца ю%ности твое'я эTпадо'ста”
22
22
Διὰ τοῦτο ᾿Οολιβά, τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐξεγείρω τοὺς ἐραστάς σου ἐπὶ σέ, ἀφ' ὧν ἀπέστη ἡ ψυχή σου ἀπ' αὐτῶν, καὶ ἐπάξω αὐτοὺς ἐπὶ σὲ κυκλόθεν,
ᲄого ради ѓ^ѓ^ливо, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. с^е а%зъ воста'влю хо'ти твоя` на' тя, эT ниXже эTсᲄђпи дш~а твоя`. и^ наведђ я& на' тя ѓ%крsтъ
23
23
υἱοὺς Βαβυλῶνος καὶ πάντας τοὺς Χαλδαίους, Φακοὺδ καὶ Σουὲ καὶ Κουὲ καὶ πάντας υἱοὺς ᾿Ασσυρίων μετ' αὐτῶν, νεανίσκους ἐπιλέκτους, ἡγεμόνας καὶ στρατηγοὺς πάντας, τρισσοὺς καὶ ὀνομαστοὺς ἱππεύοντας ἐφ' ἵππων·
сн~ы вављ=лоньски, и^ вс^я халдњя, факђмъ, и^ сђдїи, и^ кђџъ, и^ вс^я сн~ы а^сљ=рїиски. с ними ю%ноша и^збра'нны, старњ'ишины, и^ вое^воды, и^ вся` колесниqники нарочи'ты, ко'нники на ко'нXњ.
24
24
καὶ πάντες ἥξουσιν ἐπὶ σὲ ἀπὸ βορρᾶ, ἅρματα καὶ τροχοὶ μετ' ὄχλου λαῶν, θυρεοὶ καὶ πέλται, καὶ βαλοῦσι φυλακὴν ἐπὶ σὲ κύκλῳ.
и^ прїидђтъ на' тя вс^и эT сњвера, съ ѓ^рђж'їем# и^ с колесни'цами, и^ съ мно'гоM наро'домъ. и^ защищенїе и^ щи'ты и^ шлемы въꙁложатъ на' тя, и^ поста'вятъ страж#бђ ѓ%крsтъ тебе`” И$ дамъ преD лицемъ и^хъ сђдъ, и^ эTм#стять т^и въ сђдњхъ свои^хъ.
25
25
καὶ δώσω πρὸ προσώπου αὐτῶν κρίμα, καὶ ἐκδικήσουσί σε ἐν τοῖς κρίμασιν αὐτῶν. καὶ δώσω τὸν ζῆλόν μου ἐν σοί, καὶ ποιήσουσι μετὰ σοῦ ἐν ὀργῇ θυμοῦ· μυκτῆρά σου καὶ ὦτά σου ἀφελοῦσι καὶ τοὺς καταλοίπους σου ἐν ρομφαίᾳ καταβαλοῦσιν. αὐτοὶ υἱούς σου καὶ θυγατέρας σου λήψονται, καὶ τοὺς καταλοίπους σου πῦρ καταφάγεται.
и^ дамъ рвенїе мое въ тебњ`, и^ сътворю` с тобо'ю гнњвъ ја%рости мое'я” Но'здри твоа и^ ё^ши твоя` ѓ^брњжTђ, и^ ѓ^ста'вшая мечемъ и^с#сњкђтъ. ᲄїи сн~ы твоя` и^ дще'ря твоя` пои^мTђ, и^ ѓ^ста'вшая твоя потребиT ѓ%гнь.
26
26
καὶ ἐκδύσουσί σε τὸν ἱματισμόν σου καὶ λήψονται τὰ σκεύη τῆς καυχήσεώς σου.
и^ съвлекђтᲆ с тебе ри'ꙁы твоя`, и^ воZмђтъ сосђ'ды хвалы` твое'я”
27
27
καὶ ἀποστρέψω τὰς ἀσεβείας σου ἐκ σοῦ καὶ τὴν πορνείαν σου ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ οὐ μὴ ἄρῃς τοὺς ὀφθαλμούς σου ἐπ' αὐτούς, καὶ Αἰγύπτου οὐ μὴ μνησθῇς οὐκέτι.
И$ эTвращђ нече'сᲄїя твоя` эT тебе, и^ блђженїя твое^го е^же вᲆ е^гљ=пте не помянђ ктомђ”
28
28
διότι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμί σε εἰς χεῖρας ὧν μισεῖς, ἀφ' ὧν ἀπέστη ἡ ψυχή σου ἀπ' αὐτῶν.
Поне'же с^е глетъ а^дона'и г~ь. с^е а^ꙁъ преда'ю т^я въ рђцњ и%хже ненави'диши, и^ эT ни'хже эTстђпи дш~а твоя`.
29
29
καί ποιήσουσιν ἐν σοὶ ἐν μίσει καὶ λήψονται πάντας τοὺς πόνους σου καὶ τοὺς μόχθους σου, καὶ ἔσῃ γυμνὴ καὶ αἰσχύνουσα, καὶ ἀποκαλυφθήσεται αἰσχύνη πορνείας σου καὶ ἀσέβειά σου. καὶ ἡ πορνεία σου
и^ сътворятъ въ тебњ в ненависти, и^ възмђтъ вс^я трђды твоя` и^ дњлеса` твоя`, и^ бђдеши нага и^ съ стђдомъ. и^ эTкры'ется стыдњнїе блђженїя твое^го, и^ нечестїя твое^го”
30
30
ἐποίησε ταῦτά σοι ἐν τῷ ἐκπορνεῦσαί σε ὀπίσω ἐθνῶν καὶ ἐμιαίνου ἐν τοῖς ἐνθυμήμασιν αὐτῶν.
Блђженїе твое` сътвори тебњ с^е, внегда` съблђди` вᲆ слDњ стра'нъ, и^ ѓ^сквернавля'шеся вᲆ кђмирXњ”
31
31
ἐν τῇ ὁδῷ τῆς ἀδελφῆς σου ἐπορεύθης, καὶ δώσω τὸ ποτήριον αὐτῆς εἰς χεῖράς σου.
И$ въ пђти сестры` свое'я походи'ла е^си, и^ да'мъ ча'шђ ея` въ рђцњ твои`”
32
32
τάδε λέγει Κύριος· τὸ ποτήριον τῆς ἀδελφῆς σου πίεσαι, τὸ βαθὺ καὶ τὸ πλατύ, τὸ πλεονάζον τοῦ συντελέσαι μέθην,
Се^ гл~етъ а^дана'и г~ь, ча'шђ сестры` твое'я и^спїеши глђбокђю и^ широ'кђю. и^ бђдетъ на смXњ и^ похђхна'нїе ли'хое, на ё^питїе
33
33
καὶ ἐκλύσεως πλησθήσῃ· καὶ τὸ ποτήριον ἀφανισμοῦ, ποτήριον ἀδελφῆς σου Σαμαρείας,
и^ раслабленїя напо'лнишиs. ча'ша же потребленїя и^ погибенїя, ча'ша сесᲄры` твое'я самарїи.
34
34
καὶ πίεσαι αὐτό· καὶ τὰς ἑορτὰς καὶ τὰς νουμηνίας αὐτῆς ἀποστρέψω· διότι ἐγὼ λελάληκα, λέγει Κύριος.
і^ и^спїеши ю& и^ посмеrчеши, и^ чрепъ ея` раZбїеши, и^ сосца своя` эTтръѕа'еши” И$ празDники твоя`, и^ нача'ла мsць твои^хъ въз#вращђ. поне'же а^зъ гл~ах#, рече а^дона'и г~ь”
35
35
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐπελάθου μου καὶ ἀπέρριψάς με ὀπίσω τοῦ σώματός σου, καὶ σὺ λαβὲ τὴν ἀσέβειάν σου καὶ τὴν πορνείαν σου. -
Сего раd с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, в# того мњсто и%мже забы` м^я, и^ эTвр'ьже м^я за тњло свое`. и^ т^ы возми нечестїе свое и^ блDђ сво'и”
36
36
Καὶ εἶπε Κύριος πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, οὐ κρινεῖς τὴν ᾿Οολὰν καὶ τὴν ᾿Οολιβάν, καὶ ἀναγγελεῖς αὐταῖς τὰς ἀνομίας αὐτῶν;
И$ реq г~ь къ мнњ, сн~е чл~чь, а^ще сђ'диши ѓ^ѓ^л#лᲇ, и^ ѓ^ѓ^ливᲇ. и^ со'вњстиши и%ма беꙁако'нїа ею`,
37
37
ὅτι ἐμοιχῶντο, καὶ αἷμα ἐν χερσὶν αὐτῶν· τὰ ἐνθυμήματα αὐτῶν ἐμοιχῶντο, καὶ τὰ τέκνα αὐτῶν, ἃ ἐγέννησάν μοι, διήγαγον αὐτοῖς δι' ἐμπύρων.
ја^ко любодњйсᲄвђета, и^ кровь въ рђкђ ею`. и^ въ кђмирехъ ея` любодњ'иствђета. и^ чада ею јаже породи'ста мнњ`, приведђ я& и%ма средᲇ ѓ^гня`.
38
38
ἕως καὶ ταῦτα ἐποίησάν μοι· τὰ ἅγιά μου ἐμίαινον καὶ τὰ σάββατά μου ἐβεβήλουν·
до'ндеже е^гоже ненави'дњхъ сътвори'ста м^и” ѓ^сквернавляхђ ст~ая моа, в то'и дн~ь и^ сђбо'ты моя` ѓ^сквернавля'хђ,
39
39
καὶ ἐν τῷ σφάζειν αὐτοὺς τὰ τέκνα αὐτῶν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν καὶ εἰσεπορεύοντο εἰς τὰ ἅγιά μου τοῦ βεβηλοῦν αὐτά· καὶ ὅτι οὕτως ἐποίουν ἐν μέσῳ τοῦ οἴκου μου.
внегда` закала'хђ ча'да своя` кђмиромъ. и^ въхожDахђ въ ст~аа моя` въ то'и дн~ь ѓ^скврᲆнавляхTђ я&” И с^е та'ко творя'ста средњ до'мђ мое^го.
40
40
καὶ ὅτι τοῖς ἀνδράσι τοῖς ἐρχομένοις μακρόθεν, οἷς ἀγγέλους ἐξαπέστειλαν πρὸς αὐτούς, καὶ ἅμα τῷ ἔρχεσθαι αὐτοὺς εὐθὺς ἐλούου καὶ ἐστιβίζου τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἐκόσμου κόσμῳ
и^ пђщаста къ мђжемъ грядђщимъ и^ꙁда'леча, иMже послы` посыла'ста к ни'мъ. и^ а'бїе и^деy прїидяхђ и^змываю^щеs, и^ ё^тваря'ше ѓ%чи свои`, и^ ё^краша'шеся ё^тваренїемъ.
41
41
καὶ ἐκάθου ἐπὶ κλίνης ἐστρωμένης, καὶ τράπεζα κεκοσμημένη πρὸ προσώπου αὐτῆς, καὶ τὸ θυμίαμα καὶ τὸ ἔλαιόν μου εὐφραίνοντο ἐν αὐτοῖς.
и^ сњдя'ше на ѓ%дрњ постланᲇ, и^ трапеза ё^крашен#на преD нею`” И$ џимїа'мъ мои, и^ ма'сло мое преDлага'ше преD ними, и^ веселя'хђся в ниX.
42
42
καὶ φωνὴν ἁρμονίας ἀνεκρούοντο, καὶ πρὸς ἄνδρας ἐκ πλήθους ἀνθρώπων ἥκοντας ἐκ τῆς ἐρήμου, καὶ ἐδίδοσαν ψέλλια ἐπὶ τὰς χεῖρας αὐτῶν καὶ στέφανον καυχήσεως ἐπὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν.
и^ гла'съ съглашенїя въз#глаша'хђ къ мђжемъ, эT мно'жества чл~ча приходя'ща эT пђсты'ня” И$ дая'ста прьстьни на' рђки и^хъ, и^ вњнецъ хвалы` на главы` и^хъ.
43
43
καὶ εἶπα· οὐκ ἐν τούτοις μοιχεύουσι; καὶ ἔργα πόρνης καὶ αὐτὴ ἐξεπόρνευσε.
и^ рекоX, не в сMњ ли ё^бо любодњ'иство е^сть, и^ дњлеса` блђдница, с^и и^ с^и проблђди'ся”
44
44
καὶ εἰσεπορεύοντο πρὸς αὐτήν, ὃν τρόπον εἰσπορεύονται πρὸς γυναῖκα πόρνην, οὕτως εἰσεπορεύοντο πρὸς ᾿Οολὰν καὶ πρὸς ᾿Οολιβὰν τοῦ ποιῆσαι ἀνομίαν.
И$ влажахђ к не'и, ја%коже вла'зятъ къ женњ блђдницы. та'ко влажа'хђ къ ѓ^ѓ^л#лᲇ, и^ къ ѓ^ѓ^ливњ, и^ къ жена'ма безако'нницама, ја%коже сътвори'ти безако'нїе.
45
45
καὶ ἄνδρες δίκαιοι αὐτοὶ καὶ ἐκδικήσουσιν αὐτὰς ἐκδικήσει μοιχαλίδος καὶ ἐκδικήσει αἵματος, ὅτι μοιχαλίδες εἰσί, καὶ αἷμα ἐν χερσὶν αὐτῶν.
мђжи же правдиви сїи” и^ эTм#стя'тъ и%ма эTм#щенїеM любодњискомъ, и^ сђдомъ пролива'ю^щих# кро'вь. ја%ко любодњ'ицы е^ста и^ кро'вь въ рђкђ е^ю”
46
46
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνάγαγε ἐπ' αὐτὰς ὄχλον καὶ δὸς ἐν αὐταῖς ταραχὴν καὶ διαρπαγὴν
Се^ гл~тъ а^дона'и г~ь. приведи на конњхъ наро'ды, да'ждь в нею мятежъ и^ раз#грабренїе.
47
47
καὶ λιθοβόλησον ἐπ' αὐτὰς λίθοις ὄχλων καὶ κατακέντει αὐτὰς ἐν τοῖς ξίφεσιν αὐτῶν· υἱοὺς αὐτῶν καὶ θυγατέρας αὐτῶν ἀποκτενοῦσι καὶ τοὺς οἴκους αὐτῶν ἐμπρήσουσι.
и^ разбїи ка'менїем# в не'ю, ка'менїем# наро'дъскомъ, и^ да и^збодђтъ копїи свои'ми. сн~ы и^х# и^ дщери и^збїютъ, и^ до'мы и^хъ пожегђтъ ѓ^гнем#.
48
48
καὶ ἀποστρέψω ἀσέβειαν ἐκ τῆς γῆς, καὶ παιδευθήσονται πᾶσαι αἱ γυναῖκες καὶ οὐ μὴ ποιήσουσι κατὰ τὰς ἀσεβείας αὐτῶν.
и^ въз#вращђ нечестїе эT ꙁемля`, и^ нака'жђтся вс^я же'ны, и^ не сътворя'тъ по нече'стїю ея`.
49
49
καὶ δοθήσεται ἡ ἀσέβεια ὑμῶν ἐφ' ὑμᾶς, καὶ τὰς ἁμαρτίας τῶν ἐνθυμημάτων ὑμῶν λήψεσθε· καὶ γνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
и^ дасться нече'стїе ва'ю на' вы, и^ вс^и грњхи кђми'ръ ва'шихъ прїимете. и^ раꙁђмњ'ете ја%ко а^зъ гл~я, а^дона'и г~ь”
Κεφάλαιο 24
Глvа, к~д”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με ἐν τῷ ἔτει τῷ ἐνάτῳ, ἐν τῷ μηνὶ τῷ δεκάτῳ, δεκάτῃ τοῦ μηνός, λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` въ џ~ е лњто, въ мsць џ~, и^ въ і~ дн~ь мsца, гл~я.
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, γράψον σεαυτῷ εἰς ἡμέραν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης, ἀφ' ἧς ἀπηρείσατο βασιλεὺς Βαβυλῶνος ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ, ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς σήμερον,
сн~е чл~чь, в#пиши себњ и^мя дн~е сего, эT не'гоже нача` цр~ь вављлоньскъ на і^ерsли'ма, эT сего же дн~е днsь”
3
3
καὶ εἰπὸν ἐπὶ τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα παραβολὴν καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἐπίστησον τὸν λέβητα καὶ ἔγχεον εἰς αὐτὸν ὕδωρ
Рцы притчю къ домо'ви гнњвающемђ, и^ речеши к ни'мъ. с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. навњси коно'бъ на вᲇси, и^ влїи во'нь во'дђ.
4
4
καὶ ἔμβαλε εἰς αὐτὸν τὰ διχοτομήματα, πᾶν διχοτόμημα καλόν, σκέλος καὶ ὦμον ἐκσεσαρκισμένα ἀπὸ τῶν ὀστῶν
и^ въверѕи во'нь рас#сњченїе, вс^е раче'нїе добро`, го'лень и^ ра'ма ѓ^брњ'зана эT ко'стїи
5
5
ἐξ ἐπιλέκτων κτηνῶν εἰλημμένων καὶ ὑπόκαιε τὰ ὀστᾶ ὑποκάτω αὐτῶν· ἔζεσεν ἔζεσε, καὶ ἥψηται τὰ ὀστᾶ αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς.
эT и^ꙁбра'нїя эT скота` пома'занаго. и^ поDгнњща'и ко'стьсми поD нимъ” въз#врњ і^ и^скипᲇ, и^ съврњша ко'сти е^го средњ е^го”
6
6
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ὦ πόλις αἱμάτων, λέβης ἐν ᾧ ἐστιν ἰὸς ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ ἰὸς οὐκ ἐξῆλθεν ἐξ αὐτῆς· κατὰ μέλος αὐτῆς ἐξήνεγκεν, οὐκ ἔπεσεν ἐπ' αὐτὴν κλῆρος.
Того ради с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. ЭO граде кро'вныи коно'бе в нем#же е^сть ја%дь, и^ ја%дь не и^ꙁы'иде и^ꙁ него`, по ё'дом# е^го и^ꙁнесе, не паде` на не'мъ прича'стїе”
7
7
ὅτι αἷμα αὐτῆς ἐν μέσῳ αὐτῆς ἐστιν, ἐπὶ λεωπετρίαν τέταχα αὐτό. οὐκ ἐκκέχυκα αὐτὸ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ καλύψαι ἐπ' αὐτὸ γῆν·
ЈА/ко кро'вь е^го средᲇ е^го е^сть, на глаDцњ камы'цᲇ ё^чинXи ю&. не пролїяхъ ея` на' землю, ја%коже покры'ти ю& ꙁемле'ю.
8
8
τοῦ ἀναβῆναι θυμὸν εἰς ἐκδίκησιν ἐκδικηθῆναι δέδωκα τὸ αἷμα αὐτῆς ἐπὶ λεωπετρίαν τοῦ μὴ καλύψαι αὐτό.
ја%коже въꙁвести ја%рость мою` на ню`, въ эTм#щенїе м#сᲄити да'хъ кро'вь е^го, на глаDцњ камыцњ вчини'хъ ю&, ја%коже не покры'ти ея`”
9
9
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· κἀγὼ μεγαλυνῶ τὸν δαλὸν
Того ради с^е гл~тᲆ а^дона'и г~ь, ЭO люте граде кро'вныи. а%ꙁ же въꙁвели'чю главню`
10
10
καὶ πληθυνῶ τὰ ξύλα καὶ ἀνακαύσω τὸ πῦρ, ὅπως τακῇ τὰ κρέα καὶ ἐλαττωθῇ ὁ ζωμὸς
и^ въз#гнњщђ ѓ%гнь, ја%ко да и^стлњ'ютъ мя'са и ѓ^скђдђетъ ю^ха, и^ ко'сти и^схнTђ.
11
11
καὶ στῇ ἐπὶ τοὺς ἄνθρακας, ὅπως προσκαυθῇ καὶ θερμανθῇ ὁ χαλκὸς αὐτῆς καὶ τακῇ ἐν μέσῳ ἀκαθαρσίας αὐτῆς, καὶ ἐκλίπῃ ὁ ἰὸς αὐτῆς,
и^ ста'нетъ на главня'хъ е^го то'щъ. раз#горњся ја^ко да и^ꙁгори'тᲆ, и^ распали'тся і^ и^спря'жется мњ'дь е^го. і^ и^ста'етъ средњ е^го нечи'стота е^го и^ ѓ^скђдњ'етъ ја%дь е^го.
12
12
καὶ οὐ μὴ ἐξέλθῃ ἐξ αὐτῆς πολὺς ὁ ἰὸς αὐτῆς, καταισχυνθήσεται ὁ ἰὸς αὐτῆς,
да ся смириT ја%дь е^го, и^ не и^ꙁы'идетъ и^з него” Мно'гᲆ ја%дь е^го, и^ срамится ја%дь е^го.
13
13
ἀνθ' ὧν ἐμιαίνου σύ. καὶ τί ἐὰν μὴ καθαρισθῇς ἔτι, ἕως οὗ ἐμπλήσω τὸν θυμόν μου;
в нечистотњ` твое^и ё^кропъ. понеy ѓ^сквеrнавля'шеся т^ы. и^ не ѓ^чи'сᲄися эT неистоты свое'я, и^ не ѓ^чи'сᲄишися посем#. до'ндеже наполню ја%рость мою` въ тебњ”
14
14
ἐγὼ Κύριος λελάληκα, καὶ ἥξει, καὶ ποιήσω, οὐ διαστελῶ οὐδὲ μὴ ἐλεήσω· κατὰ τὰς ὁδούς σου, καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε, λέγει Κύριος. διὰ τοῦτο ἐγὼ κρινῶ σε κατὰ τὰ αἵματά σου καὶ κατὰ τὰ ἐνθυμήματά σου κρινῶ σε, ἡ ἀκάθαρτος, ἡ ὀνομαστὴ καὶ πολλὴ τοῦ παραπικραίνειν.
А/зъ г~ь гл~ах#, и^ приспњ'етъ и^ сътворю`. и^ не эTлђчю, и^ не пощажђ, и^ не ё^молю'ся” По пђтем# твои^м#, и^ по помы'сломъ твои^мъ сђжDђ тебњ, гл~етᲆ а^дона'и г~ь” Сего ради с^е а^ꙁъ сђжDђ тебњ по помы'слоM твои^мъ, и^ по крове'мъ твои^мъ сђжDђ тебᲇ. и^ нечисто и словђщїи вели'кїи на раз#гнњ'ванїе”
15
15
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
16
16
υἱὲ ἀνθρώπου, ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω ἐκ σοῦ τὰ ἐπιθυμήματα τῶν ὀφθαλμῶν σου ἐν παρατάξει· οὐ μὴ κοπῇς οὐδ' οὐ μὴ κλαυσθῇς.
сн~е чл~чь, с^е а^зъ въꙁемлю` эT тебе` помышленїя ѓ^чїю твое'ю, не въꙁрыда'еши н^и въспла'чешися, н^и прїидђт# тебњ сле'зы.
17
17
στεναγμὸς αἵματος, ὀσφύος, πένθους ἐστίν· οὐκ ἔσται τὸ τρίχωμά σου συμπεπλεγμένον ἐπὶ σὲ καὶ τὰ ὑποδήματά σου ἐν τοῖς ποσί σου, οὐ μὴ παρακληθῇς ἐν χείλεσιν αὐτῶν καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ μὴ φάγῃς.
стени молча въздыха'нїе же'лныхᲆ чре'слъ е^сть” Да бђдTђ вла'си твои` сплетени на тебњ`, и^ сапо'ѕи твои` на но'гахъ твои^хъ. и^ да не ё^тњшишися ё^стна'ми и^хъ, и^ хлњба мђжеска да не и^зъя^си”
18
18
καὶ ἐλάλησα πρὸς τὸν λαὸν τὸ πρωΐ, ὃν τρόπον ἐνετείλατό μοι, καὶ ἀπέθανεν ἡ γυνή μου ἑσπέρας, καὶ ἐποίησα τὸ πρωΐ ὃν τρόπον ἐπετάγη μοι.
И$ гл~ахъ къ лю'демᲆ заё%тра, ја^коже ꙁаповњ'да ми. и^ ё'мре жена` моа вечеръ. и^ сътвориX ꙁаё%тра ја%коже повелњ м^и”
19
19
καὶ εἶπε πρός με ὁ λαός· οὐκ ἀναγγελεῖς ἡμῖν τί ἐστι ταῦτα, ἃ σὺ ποιεῖς;
И$ рекоша къ мнњ лю'дїе, не повњси л^и на'мᲆ чт^о то` е^сᲄь е^же т^ы тво'риши.
20
20
καὶ εἶπα πρὸς αὐτούς· λόγος Κυρίου ἐγένετο πρός με λέγων·
и^ рекохъ к ни'мъ, сло'во гн~е бы'сть ко мнњ, гл~я,
21
21
εἰπὸν πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ βεβηλῶ τὰ ἅγιά μου, φρύαγμα ἰσχύος ὑμῶν, ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν ὑμῶν, καὶ ὑπὲρ ὧν φείδονται αἱ ψυχαὶ ὑμῶν· καὶ οἱ υἱοὶ ὑμῶν καὶ αἱ θυγατέρες ὑμῶν, οὓς ἐγκατελίπετε, ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται.
рцы къ до'мђ і^и^л~евђ. с^е а^зъ гл~етъ а^дона'и г~ь. рцы` къ до'мђ і^и^л~евђ, с^е а^ꙁъ ѓ^скверна'влю ѓ^сщ~енїя моа, велича'нїя крњпости ва'шея, по'мыслы ѓ%чїю ва'шею, и^ ја%же щадяT дш~а ва'ша. и^ сн~ы ва'ша и^ дщеря ваша ја%же ѓ^сᲄа'висте, мечеM падђт#.
22
22
καὶ ποιήσετε ὃν τρόπον πεποίηκα· ἀπὸ στόματος αὐτῶν οὐ παρακληθήσεσθε καὶ ἄρτον ἀνδρῶν οὐ φάγεσθε,
и^ сътво'рите ја%коже а^зъ сътворихъ. эT ё'стъ и^хъ да ся не ё^тњши'те. и^ хлњ'ба мђж'еска да не ја^сте.
23
23
καὶ αἱ κόμαι ὑμῶν ἐπὶ τῆς κεφαλῆς ὑμῶν, καὶ τὰ ὑποδήματα ὑμῶν ἐν τοῖς ποσὶν ὑμῶν· οὔτε μὴ κόψησθε οὔτε μὴ κλαύσητε, καὶ ἐντακήσεσθε ἐν ταῖς ἀδικίαις ὑμῶν καὶ παρακαλέσετε ἕκαστος τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ.
и^ вла'сы ва'ши на глава'хъ ва'шиX, и^ сапо'ѕи ва'ши на ногаX вашиX. да ся не бїете н^и пла'чеᲄе, і^ и^сᲄа'ете в непра'вдаX ва'шихъ. и^ не ё^тњшите ко'ждо ва'съ бра'та свое^го.
24
24
καὶ ἔσται ᾿Ιεζεκιὴλ ὑμῖν εἰς τέρας· κατὰ πάντα, ὅσα ἐποίησα, ποιήσετε, ὅταν ἔλθῃ ταῦτα· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος. -
и^ бђдетъ ва'мъ е^зекїиль на дивленїе. посемђ` е^ли'ко сътворихъ да сътво'рите, е^гда` приспњ'ет# с^е, и^ разђмᲇе^те ја%ко а^зъ а^дона'и г~ь”
25
25
Καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, οὐχὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ, ὅταν λαμβάνων τὴν ἰσχὺν παρ' αὐτῶν, τὴν ἔπαρσιν τῆς καυχήσεως αὐτῶν, τὰ ἐπιθυμήματα ὀφθαλμῶν αὐτῶν καὶ τὴν ἔπαρσιν ψυχῆς αὐτῶν, υἱοὺς αὐτῶν καὶ θυγατέρας αὐτῶν,
И$ т^ы сн~е чл~чь, не точїю въ дн~ь то'и е^гда` въземлю эT нихъ крњ'пость и^хъ, възнесенїе хвалы и^хъ, по'мыслы ѓ%чїю и^хъ, и^ въꙁнесе'нїе дш~а и^хъ, сн~ы иX и^ дщери и^хъ.
26
26
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἥξει ὁ ἀνασῳζόμενος πρὸς σὲ τοῦ ἀναγγεῖλαί σοι εἰς τὰ ὦτα;
въ то'и дн~ь прїидетъ ё^целњвыи к тебњ`, совњстити тебњ` въ ё'ши.
27
27
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ διανοιχθήσεται τὸ στόμα σου πρὸς τὸν ἀνασῳζόμενον καὶ λαλήσεις καὶ οὐ μὴ ἀποκωφωθῇς οὐκέτι· καὶ ἔσῃ αὐτοῖς εἰς τέρας, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος.
въ то'и дн~ь эTве'рзTђся ё^ста твоя` по ё^целњвшемђ, и^ съгл~еши, и^ не премол#чиши ктомђ. и^ бђ'деши и^мъ на' дивъ. и^ ё^вњ'дят# ја%ко а^зъ а^дона'и г~ь”
Κεφάλαιο 25
Глvа, к~е”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτοὺς
сн~е чл~чь, ё^тверди лице свое на сн~ы а^м#мо'ня, и^ прорцыся на' ня.
3
3
καὶ ἐρεῖς τοῖς υἱοῖς ᾿Αμμών· ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐπεχάρητε ἐπὶ τὰ ἅγιά μου, ὅτι ἐβεβηλώθη, καὶ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ, ὅτι ἠφανίσθη, καὶ ἐπὶ τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ιούδα, ὅτι ἐπορεύθησαν ἐν αἰχμαλωσίᾳ,
и^ рече'ши сн~омъ а^м#мо'немъ, гл~я. слышите сло'во г~а а^дона'я. с^е гл~етᲆ а^дона'и г~ь, е^льмаже пора'довастеся до ст~ыхъ, мои^хъ, ја%ко ѓ^сквернавле'на бы'ша, и^ ѓ^ ꙁемли` і^и^л~евњ, ја%ко поги'бе. и^ ѓ^ домђ і^ё'динњ, ја%ко эTи^де въ плњне'нїе.
4
4
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ παραδίδωμι ὑμᾶς τοῖς υἱοῖς Κεδὲμ εἰς κληρονομίαν, καὶ κατασκηνώσουσιν ἐν τῇ ἀπαρτίᾳ αὐτῶν ἐν σοὶ καὶ δώσουσιν ἐν σοὶ τὰ σκηνώματα αὐτῶν· αὐτοὶ φάγονται τοὺς καρπούς σου, καὶ αὐτοὶ πίονται τὴν πιότητά σου.
того ради предамъ ваs сн~омъ кеде'млемъ в наслњ'дїе, и^ вселя'тся въ грњсњ'хъ в# тебᲇ, и^ сътво'рятъ в# тебњ села и^хъ. тїи поја^дяT пло'ды твоя, и^ тїи и^спїюT бл~готђ твою.
5
5
καὶ δώσω τὴν πόλιν τοῦ ᾿Αμμὼν εἰς νομὰς καμήλων καὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν εἰς νομὴν προβάτων· καὶ ἐπιγνώσεσθε διότι ἐγὼ Κύριος.
и^ дамъ граD твои а^м#мо'не паствњ вельблюDстњ, и^ сн~ы а^м#мо'ня на па'ствы ѓ%вча. и^ раꙁђмњ'ете ја%ко а^ꙁъ а^дона'и г~ь” И/мже
6
6
διότι τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐκρότησας τὴν χεῖρά σου καὶ ἐψόφησας τῷ ποδί σου καὶ ἐπέχαρας ἐκ ψυχῆς σου ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ,
с^е гл~етъ г~ь б~ъ, поне'же въсплеска` рђко'ю свое^ю, и^ въстрепа ного'ю свое^ю, и^ порадовася дш~ею свое^ю ѓ^ ꙁемли і^и^л~евњ.
7
7
διὰ τοῦτο ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σὲ καὶ δώσω σε εἰς διαρπαγὴν ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ ἐξολοθρεύσω σε ἐκ τῶν λαῶν καὶ ἀπολῶ σε ἐκ τῶν χωρῶν ἀπωλείᾳ· καὶ ἐπιγνώσῃ διότι ἐγὼ Κύριος. -
того ради с^е а^ꙁъ прострђ рђ'кђ свою на' тя. и^ дамъ т^я въ раꙁграбле'нїе странаM. и^ потреблю т^я эT людїи, и^ погђблю т^я эT стра'нъ па'гђбою. и^ ё^вњси ја%ко а^зъ а^дона'и г~ь”
8
8
Τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν εἶπε Μωάβ· ἰδοὺ ὃν τρόπον πάντα τὰ ἔθνη οἶκος ᾿Ισραὴλ καὶ ᾿Ιούδα,
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, поне'же рече моа'вᲆ и^ сїи^ръ, се ја%коже вся страны до'мъ і^и^л~евъ і^ и^ё'да.
9
9
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ παραλύω τὸν ὦμον Μωὰβ ἀπὸ πόλεων ἀκρωτηρίων αὐτοῦ, ἐκλεκτὴν γῆν, οἶκον ᾿Ασιμοὺθ ἐπάνω πηγῆς πόλεως παραθαλασσίας.
сего ради с^е а^зъ расы'плю сђроваго моа'ва эT ра'тныX е^мђ, эT поDго'рїя е^го и^ꙁбрънђ зе'млю до'мђ веџїаси'моџова, наD и^сто'чникоM гра'да, подо'лгъ мо'рскаго вае^лмо'на, и^ карїе^џе'ма,
10
10
τοῖς υἱοῖς Κεδὲμ ἐπὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Αμμὼν δέδωκα αὐτοὺς εἰς κληρονομίαν, ὅπως μὴ μνεία γένηται τῶν υἱῶν ᾿Αμμών·
сн~ы кеде'мля на сн~ы а^м#мо'ня. да'хъ я& в# наслњ'дїе, и^ эTда'м# я& на в#ꙁя'тїе, ја%коже да не бђ'детъ па'мяти сн~овъ а^м#мо'нь въ странаX.
11
11
καὶ εἰς Μωὰβ ποιήσω ἐκδίκησιν, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος. -
и^ в# моа'ве же сътворю эTме'стїе. и^ ё^вњ'дятъ ја%ко а^ꙁъ г~ь”
12
12
Τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐποίησεν ἡ ᾿Ιδουμαία ἐν τῷ ἐκδικῆσαι αὐτοὺς ἐκδίκησιν εἰς τὸν οἶκον ᾿Ιούδα καὶ ἐμνησικάκησαν καὶ ἐξεδίκησαν δίκην,
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, поне'же сᲆтвори и^дђме'а, е^гда эTм#сти'ша эTме'стїе въ гнњ'вњ в домђ` і^ё'динњ, и^ помни'ша ѕло'б#, и^ эTм#стиша пря` эT нихъ.
13
13
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν καὶ ἐξολοθρεύσω ἐξ αὐτῆς ἄνθρωπον καὶ κτῆνος καὶ θήσομαι αὐτὴν ἔρημον, καὶ ἐκ Θαιμὰν διωκόμενοι ἐν ρομφαίᾳ πεσοῦνται.
того ради с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, прострђ рђ'кђ свою на и^дђме'ю, и^ потреблю с нея чл~ки и^ ско'тᲆ, и^ поста'влю ю& пђстђ. и^ эT џема'нъ, и^ эT деда'нъ жено'ми мече'мъ падђтъ.
14
14
καὶ δώσω ἐκδίκησίν μου ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν ἐν χειρὶ λαοῦ μου ᾿Ισραήλ, καὶ ποιήσουσιν ἐν τῇ ᾿Ιδουμαίᾳ κατὰ τὴν ὀργήν μου καὶ κατὰ τὸν θυμόν μου· καὶ ἐπιγνώσονται τὴν ἐκδίκησίν μου, λέγει Κύριος. -
и^ да'мъ эTм#ще'нїе мое на и^дђме'ю в рђцњ людїи мои^хъ і^и^л~я. и^ сътво'рятъ въ и^дђме'и по гнњ'вђ мое^мђ, и^ по ја%рости мое'и. и^ ё^вњ'дятъ эTмще'нїе мое, гл~етъ а^дона'и г~ь”
15
15
Διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐποίησαν οἱ ἀλλόφυλοι ἐν ἐκδικήσει καὶ ἐξανέστησαν ἐκδίκησιν ἐπιχαίροντες ἐκ ψυχῆς τοῦ ἐξαλεῖψαι ἕως ἑνός,
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, поне'же сътвори'ша и^ноплеме'нницы въ гнњ'вњ, и^ въста'виша эTмще'нїе порадова'ющеся в#сею дш~ею, ја%коже расы'пати дш~а по вра'ждњ вњ'чнеи.
16
16
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκτείνω τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τοὺς ἀλλοφύλους καὶ ἐξολοθρεύσω Κρῆτας καὶ ἀπολῶ τοὺς καταλοίπους τοὺς κατοικοῦντας τὴν παραλίαν·
того ради с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, се^ а^ꙁъ прострђ рђцњ свои на и^ноплеме'нники, и^ потреблю кри'ты, и^ погђблю про'чая живђщая подо'лгᲆ мо'ря.
17
17
καὶ ποιήσω ἐν αὐτοῖς ἐκδικήσεις μεγάλας, καὶ ἐπιγνώσονται διότι ἐγὼ Κύριος ἐν τῷ δοῦναι τὴν ἐκδίκησίν μου ἐπ' αὐτούς.
и^ сътворю в нихъ эTмще'нїе вели'ко, въ ѓ^бличе'нїи ја%рости мое^я. и^ раꙁђмњ'ютъ ја%ко а^ꙁъ а^дона'и г~ь, е^гда` даM эTмще'нїе мое на' ня”
Κεφάλαιο 26
Глvа, к~ѕ”
1
1
ΚΑΙ ἐγενήθη ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сте въ е^ді'нона'десятое лњто, первыи дн~ь мsца. бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я.
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, ἀνθ' ὧν εἶπε Σὸρ ἐπὶ ῾Ιερουσαλήμ· εὖγε, συνετρίβη, ἀπόλωλε τὰ ἔθνη, ἐπεστράφη πρός με, ἡ πλήρης ἠρήμωται,
поне'же помы'сли тљ=р# на і^ерsлима, бл~го съкрђшися поги'бе. страны ѓ^брати'шася къ мнњ, і^ и^спо'лнены ѓ^пђстњ”
3
3
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σέ, Σόρ, καὶ ἀνάξω ἐπὶ σὲ ἔθνη πολλά, ὡς ἀναβαίνει ἡ θάλασσα τοῖς κύμασιν αὐτῆς.
Того ради с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. с^е а^ꙁᲆ на' тя тљ=ре, и^ приведђ на' тя страны мно'ги. ја%коже въсхо'дитъ мо'ре волна'ми свои^ми.
4
4
καὶ καταβαλοῦσι τὰ τείχη Σὸρ καὶ καταβαλοῦσι τοὺς πύργους σου, καὶ λικμήσω τὸν χοῦν αὐτῆς ἀπ' αὐτῆς καὶ δώσω αὐτὴν εἰς λεωπετρίαν.
и^ ѓ^бы'идђтъ гра'ды твоя, и^ раꙁорятъ сн~ы твоя, и^ раꙁвњ'ю пра'хъ е^го и^ꙁ него, и^ да'мъ я& въ гла'докъ камы'къ.
5
5
ψυγμὸς σαγηνῶν ἔσται ἐν μέσῳ θαλάσσης, ὅτι ἐγὼ λελάληκα, λέγει Κύριος· καὶ ἔσται εἰς προνομὴν τοῖς ἔθνεσι.
простира'ло мре'жамъ средњ мо'ря, ја%ко а^ꙁъ гл~аX а^дона'и г~ь, и^ бђ'детъ на плњне'нїе странамъ.
6
6
καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς αἱ ἐν τῷ πεδίῳ μαχαίρᾳ ἀναιρεθήσονται, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος.
и^ дще'ри е^го ја%же на' поли мече'мъ ё^бїе'ни бђ'дђтъ. и^ ё^вњдятъ ја%ко а^ꙁъ г~ь”
7
7
ὅτι τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σέ, Σόρ, τὸν Ναβουχοδονόσορ βασιλέα Βαβυλῶνος ἀπὸ τοῦ βορρᾶ (βασιλεὺς βασιλέων ἐστί) μεθ' ἵππων καὶ ἁρμάτων καὶ ἱππέων καὶ συναγωγῆς ἐθνῶν πολλῶν σφόδρα.
ЈА/ко се гл~етъ а^дона'и г~ь, с^е а^ꙁъ наведђ на' тя тљ=ре навходоносо'ра цр~я вављ=ло'ньска эT сњ'вера, цр~ь цр~емъ е^сть, на ко'нњхъ и^ съ ѓ^рђж'їемъ, и^ съ собо'ромᲆ ко'нническомъ стра'нъ мно'гъ ѕњ'ло.
8
8
οὗτος τὰς θυγατέρας σου τὰς ἐν τῷ πεδίῳ μαχαίρᾳ ἀνελεῖ καὶ δώσει ἐπὶ σὲ προφυλακὴν καὶ περιοικοδομήσει καὶ ποιήσει ἐπὶ σὲ κύκλῳ χάρακα καὶ περίστασιν ὅπλων καὶ τὰς λόγχας αὐτοῦ ἀπέναντί σου δώσει·
дще'ри твоя на' поли мече'мъ и^ꙁбїюT. и^ приста'витъ на' тя стра'жбђ, и^ ѓ^гради'тъ т^я. и^ ѓ^бры'етъ т^я ѓ^бровомъ, и^ съгради'тъ ѓ%крsтъ ѓ^строги. и^ ꙁаста'витъ съ ѓ^рђж'їеM, и^ ко'пїя е^го пря'мо тебњ поста'виT”
9
9
τὰ τείχη σου καὶ τοὺς πύργους σου καταβαλεῖ ἐν ταῖς μαχαίραις αὐτοῦ.
Забра'ла твоя и^ сђ'ны раꙁоритъ ѓ^рђжїемъ свои^мъ,
10
10
ἀπὸ τοῦ πλήθους τῶν ἵππων αὐτοῦ κατακαλύψει σε ὁ κονιορτὸς αὐτῶν, καὶ ἀπὸ τῆς φωνῆς τῶν ἱππέων αὐτοῦ καὶ τῶν τροχῶν τῶν ἁρμάτων αὐτοῦ σεισθήσεται τὰ τείχη σου εἰσπορευομένου αὐτοῦ τὰς πύλας σου, ὡς εἰσπορευόμενος εἰς πόλιν ἐκ πεδίου.
мно'жествомъ ко'нь е^го покры'етъ т^я пра'хъ и^хъ. и^ эT и^рза'нїя ко'нь е^го, и эT колесни'цъ ѓ^рђж'їя е^го, потряTсђся гра'ди твои. въсходя'щђ е^мђ въ враᲄа твоа, а^ки въсходя'щђ въ градъ с по'ля.
11
11
ἐν ταῖς ὁπλαῖς τῶν ἵππων αὐτοῦ καταπατήσουσί σου πάσας τὰς πλατείας· τὸν λαόν σου μαχαίρᾳ ἀνελεῖ καὶ τὴν ὑπόστασιν τῆς ἰσχύος σου ἐπὶ τὴν γῆν κατάξει.
слњдоM ко'нь е^го попере'тᲆ вся сте'гны твоя. лю'ди твоя мече'мъ и^с#сњче'тъ, и^ бы'тїе крњ'пости твое^я на земли поврьжетъ.
12
12
καὶ προνομεύσει τὴν δύναμίν σου καὶ σκυλεύσει τὰ ὑπάρχοντά σου καὶ καταβαλεῖ τὰ τείχη σου καὶ τοὺς οἴκους σου τοὺς ἐπιθυμητοὺς καθελεῖ, καὶ τοὺς λίθους σου καὶ τὰ ξύλα σου καὶ τὸν χοῦν σου εἰς μέσον τῆς θαλάσσης σου ἐμβαλεῖ.
и^ плњни'тъ си'лђ твою, и^ по'иметъ и^мњ'нїя твоя. и^ расы'плетъ ꙁабра'ла твоя, и^ до'мы твоа похо'тныя расы'плетъ. и^ дре'во твое и^ ка'менїе твое и^ пе'рсть твою, средᲇ мо'ря въвержетъ.
13
13
καὶ καταλύσει τὸ πλῆθος τῶν μουσικῶν σου, καὶ ἡ φωνὴ τῶν ψαλτηρίων σου οὐ μὴ ἀκουσθῇ ἔτι.
и^ раꙁоритъ мно'жество свирецъ твои^хъ, и^ глаs пњсни'вецъ не ё^слы'шится ктомђ.
14
14
καὶ δώσω σε εἰς λεωπετρίαν, ψυγμὸς σαγηνῶν ἔσῃ, οὐ μὴ οἰκοδομηθῇς ἔτι, ὅτι ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα, λέγει Κύριος.
и^ да'мъ т^я въ камы'къ гла'док#. простира'ло мре'жное бђдеши. не съгради'шися ксемђ. ја%ко а^ꙁъ гл~ахъ, гл~етъ а^дона'и г~ь”
15
15
διότι τάδε λέγει Κύριος Κύριος τῇ Σόρ· οὐκ ἀπὸ φωνῆς τῆς πτώσεώς σου ἐν τῷ στενάξαι τραυματίας, ἐν τῷ σπάσαι μάχαιραν ἐν μέσῳ σου σεισθήσονται αἱ νῆσοι;
ЈА/ко с^е гл~етъ а^дона'и г~ь тљ=рђ, не эT гла'са ли ё^бо паде'нїя твое^го, е^гда` въстена'ша ја^зве'нїи твои, е^гда` и^с#сњко'ша я& средᲇ тебе`. потрясђтся ѓ%строви,
16
16
καὶ καταβήσονται ἀπὸ τῶν θρόνων αὐτῶν πάντες οἱ ἄρχοντες ἐκ τῶν ἐθνῶν τῆς θαλάσσης καὶ ἀφελοῦνται τὰς μίτρας ἀπὸ τῶν κεφαλῶν αὐτῶν καὶ τὸν ἱματισμὸν τὸν ποικίλον αὐτῶν ἐκδύσονται. ἐκστάσει ἐκστήσονται, ἐπὶ γῆν καθεδοῦνται καὶ φοβηθήσονται τὴν ἀπώλειαν αὐτῶν καὶ στενάξουσιν ἐπὶ σέ·
и^ съни'дђтъ съ прsтлъ свои^хъ вс^и кн~ѕи стра'нъ мо'рскихъ. и^ свергђтᲆ вњнца съ гла'въ свои^хъ, и^ ри'ꙁы своя и^змечта'ныя съвлекђтъ съ себе, ё^жасе'нїемъ ё^жаснђтся. на ꙁеMли сядђтъ и^ ё^боя'тся поги'бели иX, и^ постенђтъ ѓ^ тебњ” ЈА/ко
17
17
καὶ λήψονται ἐπὶ σὲ θρῆνον καὶ ἐροῦσί σοι· πῶς κατελύθης ἐκ θαλάσσης, ἡ πόλις ἡ ἐπαινετή, ἡ δοῦσα τὸν φόβον αὐτῆς πᾶσι τοῖς κατοικοῦσιν αὐτήν;
и^ плаq ѓ^ тебњ прїимђтъ, гл~юще. ка'ко поги'бе и^ расы'пася эT мо'ря гра'де хвали'мыи, бы'выи си'ленъ на' мори съ живђщими твои^ми. и^же да'сть страX свои всњмъ живђщимъ в неM.
18
18
καὶ φοβηθήσονται αἱ νῆσοι ἀπὸ ἡμέρας πτώσεώς σου·
и^ ё^боя'тся вс^и ѓ%строви в мо'ри эT власти е^го”
19
19
ὅτι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὅταν δῶ σε πόλιν ἠρημωμένην ὡς τὰς πόλεις τὰς μὴ κατοικισθησομένας, ἐν τῷ ἀναγαγεῖν με ἐπὶ σὲ τὴν ἄβυσσον καὶ κατακαλύψει σε ὕδωρ πολύ,
ЈА/ко с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. е^гда` да'мъ т^я гра'дъ ѓ^пђстњв#шъ, ја%ко гра'ды не вселе'ны николи'же. вънегда въꙁведђ на' тя бе'зднђ, и^ покры'етъ т^я вода` мно'га.
20
20
καὶ καταβιβάσω σε πρὸς τοὺς καταβαίνοντας εἰς βόθρον πρὸς λαὸν αἰῶνος καὶ κατοικιῶ σε εἰς βάθη τῆς γῆς ὡς ἔρημον αἰώνιον μετὰ καταβαινόντων εἰς βόθρον, ὅπως μὴ κατοικηθῇς μηδὲ ἀναστῇς ἐπὶ γῆς ζωῆς.
и^ сведђ т^я къ слазя'щимъ въ про'пасть к лю'деM вњ'ка. и^ вселю т^я въ глђби'нахъ ꙁемныхъ, ја%ко пђсты'ню вњ'чнђю съ слазя'щими въ про'пасть. ја%ко да ся не всели'ши, ни въста'неши на' землю живота`”
21
21
ἀπώλειάν σε δώσω, καὶ οὐχ ὑπάρξεις ἔτι εἰς τὸν αἰῶνα, λέγει Κύριος Κύριος.
На па'гђбђ т^я эTда'мъ, и^ не бђдеши ктомђ. и^ въꙁы'щешися, и^ не ѓ^бря'щешися въ вњ'къ, гл~етъ а^дона'и г~ь”
Κεφάλαιο 27
Глvа, к~з”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ гл~я,
2
2
καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ ἐπὶ Σὸρ θρῆνον
и^ т^ы сн~е чл~чь возми` на тљ=ръ пла'чь.
3
3
καὶ ἐρεῖς τῇ Σὸρ τῇ κατοικούσῃ ἐπὶ τῆς εἰσόδου τῆς θαλάσσης, τῷ ἐμπορίῳ τῶν λαῶν ἀπὸ νήσων πολλῶν· τάδε λέγει Κύριος τῇ Σόρ· σὺ εἶπας· ἐγὼ περιέθηκα ἐμαυτῇ κάλλος μου.
и^ рече'ши тљ=рђ вселе'нномђ в мо'рстMњ вхо'дњ, то'ржищђ людїи эT ѓ%стровъ мно'гъ” Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь тљ=рђ, т^ы рече, ја%ко а^ꙁъ саM въꙁложи'хъ на' ся свою добротђ,
4
4
ἐν καρδίᾳ θαλάσσης τῷ Βεελεὶμ υἱοί σου περιέθηκάν σοι κάλλος.
въ срDцы мо'рстемъ вее^лли'м#мђ” Сн~ве твои възложи'ша на' тя добротђ
5
5
κέδρος ἐκ Σανεὶρ ᾠκοδομήθη σοι, ταινίαι σανίδων κυπαρίσσου ἐκ τοῦ Λιβάνου ἐλήφθησαν τοῦ ποιῆσαί σοι ἱστοὺς ἐλατίνους·
эT сани'ра, и^стесася тебњ по тоnкђ эT до'скъ кипари'сенъ. эT дђбра'вы в#ꙁя'ша сътвори'ти тебњ слемена е^ло'ва,
6
6
ἐκ τῆς Βασανίτιδος ἐποίησαν τὰς κώπας σου, τὰ ἱερά σου ἐποίησαν ἐξ ἐλέφαντος, οἴκους ἀλσώδεις ἀπὸ νήσων τῶν Χετιείμ.
эT васанити'ды сътвори'ша весла твоя” ѓ^сщ~енїя твоя эT сло'на, до'мы дща'ны эT ѓ%стровъ хети'мль”
7
7
βύσσος μετὰ ποικιλίας ἐξ Αἰγύπτου ἐγένετό σοι στρωμνὴ τοῦ περιθεῖναί σοι δόξαν καὶ περιβαλεῖν σε ὑάκινθον καὶ πορφύραν ἐκ τῶν νήσων ᾿Ελεισαὶ καὶ ἐγένετο περιβόλαιά σου.
Чрьвлени'ца съ мечтанїеM, эT е^гљ=пта бы'сть тебњ посᲄели, ја%ко въꙁложи'ти тебњ сла'вђ. и^ ѓ^блещи т^я въ червлени'цђ. и^ въ багряни'цђ эT ѓ%стровъ. е^ла'да же бы'сть ѓ^де'жDа твоя”
8
8
καὶ οἱ ἄρχοντές σου οἱ κατοικοῦντες Σιδῶνα καὶ ᾿Αράδιοι ἐγένοντο κωπηλάται σου· οἱ σοφοί σου, Σόρ, οἳ ἦσαν ἐν σοί, οὗτοι κυβερνῆταί σου.
И$ кн~ѕи твои живђщеи в сидо'нњ, и^ въ а^ра'дњ бы'ша весльницы твои” Премђдрїи твои тљ=ре и^же бњша в# тебњ, сїи корм#чїи твои.
9
9
οἱ πρεσβύτεροι βιβλίων καὶ οἱ σοφοὶ αὐτῶν ἦσαν ἐν σοί, οὗτοι ἐνίσχυον τὴν βουλήν σου· καὶ πάντα τὰ πλοῖα τῆς θαλάσσης καὶ οἱ κωπηλάται αὐτῶν ἐγένοντό σοι ἐπὶ δυσμὰς δυσμῶν.
ста'рцы кни'жнїи, и^ премђдрїи и^хъ и^же бы'ша в# тебњ, тїи ё^крњпляхђ совњтъ твои” И$ вси` корабли морᲆстїи, и^ весльницы и^хъ бы'ша въ тебњ, премњня'юще смњше'нїю твое^мђ, и^ бы'ша въ тебњ къ ꙁа'ходоM ꙁахоd”
10
10
Πέρσαι καὶ Λυδοὶ καὶ Λίβυες ἦσαν ἐν τῇ δυνάμει σου, ἄνδρες πολεμισταί σου πέλτας καὶ περικεφαλαίας ἐκρέμασαν ἐν σοί, οὗτοι ἔδωκαν τὴν δόξαν σου.
Персе, и^ хевђе^съ, и^ лиди, бњша в силњ твое'и. мђж'и до'блїи, и^же щи'ти и^ шле'мы повњсиша в# тебњ, сїи да'ша сла'вђ твою.
11
11
υἱοὶ ᾿Αραδίων καὶ ἡ δύναμίς σου ἐπὶ τῶν τειχέων σου φύλακες ἐν τοῖς πύργοις σου ἦσαν, τὰς φαρέτρας αὐτῶν ἐκρέμασαν ἐπὶ τῶν ὅρμων σου κύκλῳ· οὗτοι ἐτελείωσάν σου τὸ κάλλος.
сн~ве а^радїѓ'ньстїи, и^ си'ла твоа на ꙁабра'лXњ ѓ%крsтъ бы'ша. н^о и^ миди в сђнњхъ твои^хъ бы'ша стра'жїе, тђ'лы своа ѓ^бњсиша на ꙁабра'лњхъ твои^хъ ѓ%крsтъ. сїи съверши'ша твою добротђ”
12
12
Καρχηδόνιοι ἔμποροί σου ἀπὸ πλήθους πάσης ἰσχύος σου, ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ σίδηρον καὶ κασσίτερον καὶ μόλιβον ἔδωκαν τὴν ἀγοράν σου.
Кархидо'няне кђпцы твои, эT мно'жества си'лы ᲄвое^я, сре'бро, и^ зла'то, и^ мњдь, и^ желњ'ꙁо, и^ чисᲄое ѓ^лово, и^ свинеw, да'ша кђплю твою”
13
13
ἡ ῾Ελλὰς καὶ ἡ σύμπασα καὶ τὰ παρατείνοντα, οὗτοι ἐνεπορεύοντό σοι ἐν ψυχαῖς ἀνθρώπων καὶ σκεύη χαλκᾶ ἔδωκαν τὴν ἐμπορίαν σου.
Є$ла'да вс^я, и^ бли'жнїи твои продаа'хђ в# тебњ дш~а чл~ча. и^ съсђды мњдяны да'ша кђ'плю твою.
14
14
ἐξ οἴκου Θεργαμὰ ἵππους καὶ ἱππεῖς ἔδωκαν τὴν ἀγοράν σου.
эT до'мђ џор#го'мова, коня, и^ ко'нники, и^ мща'та, да'ша кђ'плю твою”
15
15
υἱοὶ Ροδίων ἔμποροί σου ἀπὸ νήσων ἐπλήθυναν τὴν ἐμπορίαν σου ὀδόντας ἐλεφαντίνους, καὶ τοῖς εἰσαγομένοις ἀντεδίδους τοὺς μισθούς σου,
Сн~ве родїѓ'ньстїи кђпцы твои, эT ѓ%строv ё^мно'жиша кђ'плю твою, и^ роги и^ зђ'бы сло'новы. и^ в#води'мымъ въꙁдаа'ше м#ꙁды твоя
16
16
ἀνθρώπους ἐμπορίαν σου ἀπὸ πλήθους τοῦ συμμείκτου σου, στακτὴν καὶ ποικίλματα ἐκ Θαρσίς, καὶ Ραμὸθ καὶ Χορχὸρ ἔδωκαν τὴν ἀγοράν σου.
чл~ки кђ'пль твоиX эT мно'жества примњ'ска твое^го” Воня, і^ багряни'ца, і^ и^ꙁмечта'наа, и синятђ, эT џарсиs, и^ рамота, и^ хота да'ша кђ'плю твою”
17
17
᾿Ιούδας καὶ οἱ υἱοὶ τοῦ ᾿Ισραήλ, οὗτοι ἔμποροί σου ἐν πράσει σίτου καὶ μύρων καὶ κασίας, καὶ πρῶτον μέλι καὶ ἔλαιον καὶ ρητίνην ἔδωκαν εἰς τὸν σύμμεικτόν σου.
І$ё'да и^ сн~ве і^и^л~еви, сїи кђпцы твои продая'нїемъ пшени'ца, и^ воня ли'ць, касїю же, и^ рочныи меD, ма'сла, и^ точеница, да'ша примᲇсникђ ᲄвое^мђ”
18
18
Δαμασκὸς ἔμπορός σου ἐκ πλήθους πάσης δυνάμεώς σου· οἶνος ἐκ Χελβὼν καὶ ἔρια ἐκ Μιλήτου, καὶ οἶνον εἰς τὴν ἀγοράν σου ἔδωκαν.
Дамаскъ кђпля твоя вᲆ мно'жествᲇ дњлеs твои^хъ, эT мно'жества си'лы твое^я в#сея” Вино бл~го эT хел#вона, и^ во'лнђ блеща'щђся эT миди'та. и^ вино деданїи, і^ и^ѓ^а'ннїи, и^ меѓ^ꙁеl”
19
19
ἐξ ᾿Ασὴλ σίδηρος εἰργασμένος καὶ τροχὸς ἐν τῷ συμμείκτῳ σού ἐστι.
эT а^сљ=ръ, желњ'ꙁо сᲆдњла'но, и^ колеса` въ примњсницњхъ твои^хъ сђть.
20
20
Δαιδὰν ἔμποροί σου μετὰ κτηνῶν ἐκλεκτῶν εἰς ἅρματα.
деда'нъ кђпцы твои съ ско'томъ и^ꙁбра'нномъ, въ ѓ^рђж'їи же
21
21
ἠ ᾿Αραβία καὶ πάντες οἱ ἄρχοντες Κηδάρ, οὗτοι ἔμποροί σου διά χειρός σου, καμήλους καὶ ἀμνοὺς καὶ κριοὺς ἐν οἷς ἐμπορεύονταί σε.
а^равїа, и^ вс^и кн~ѕи кида'рстїи, сїи кђпцы рђко'ю твое^ю. веlблю'ды, и^ ѓ'вны и^ а'гньца, в# тебњ продадяT, и^ми'же кђпъ тво'рятъ”
22
22
ἔμποροι Σαββὰ καὶ Ραγμά, οὗτοι ἔμποροί σου μετὰ πρώτων ἡδυσμάτων καὶ λίθων χρηστῶν καὶ χρυσὸν ἔδωκαν τὴν ἀγοράν σου.
Кђпцы сава, и^ рег#ма, и^ хђсїи, кђпцы твои, съ ро'чными сла'стьми, и^ с ка'менїемъ драгимъ и^же и^ зла'то да'ша кђпля тебњ”
23
23
Χαρρὰν καὶ Χαννά, οὗτοι ἔμποροί σου· ᾿Ασσοὺρ καὶ Χαρμὰν ἔμποροί σου
Хар#ра'нъ, хал#ла'нъ, и^ деда'нъ, сїи кђпцы твои сава, и^ а^с#сљ'ръ, и^ хармаn кђпцы твои.
24
24
φέροντες ἐμπορίαν ὑάκινθον καὶ θησαυροὺς ἐκλεκτοὺς δεδεμένους σχοινίοις καὶ κυπαρύσσινα.
принося'ще кђплю в# махали'мъ, и^ въ галимъ, червлени'ца, і^ и^ꙁмечта'нїе, і^ и^мњ'нїа и^ꙁбра'нная въ магоꙁои^съ. сложена свяꙁа'н#на ё%жи. и^ въ кипари'снњхъ
25
25
πλοῖα, ἐν αὐτοῖς Καρχηδόνιοι ἔμποροί σου ἐν τῷ πλήθει, ἐν τῷ συμμείκτῳ σου, καὶ ἐνεπλήσθης καὶ ἐβαρύνθης σφόδρα ἐν καρδίᾳ θαλάσσης.
кораблихъ въ тњхъ кђ'пля твоя” Корабли кархидон#сти кђпцы твои, въ мно'жествњ смњсникъ твоиX” И$ насыти'ся и^ ѓ^тяжча ѕњ'ло въ средахъ морскаX.
26
26
ἐν ὕδατι πολλῷ ἦγόν σε οἱ κωπηλάται σου· τὸ πνεῦμα τοῦ νότου συνέτριψέ σε ἐν καρδίᾳ θαλάσσης.
въ водњ мно'ѕњ плавля'хђ т^я весльницы твои” Вњтрь ю%жныи съкрђши т^я в# срDцы морстеM.
27
27
ἦσαν δυνάμεις σου καὶ ὁ μισθός σου καὶ τῶν συμμείκτων σου καὶ οἱ κωπηλάται σου καὶ οἱ κυβερνῆταί σου καὶ οἱ σύμβουλοί σου καὶ οἱ σύμμεικτοί σου ἐκ τῶν συμμείκτων σου καὶ πάντες οἱ ἄνδρες οἱ πολεμισταί σου οἱ ἐν σοὶ καὶ πᾶσα συναγωγή σου ἐν μέσῳ σου, πεσοῦνται ἐν καρδίᾳ θαλάσσης ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς πτώσεώς σου.
да си'лы твоя и^ смњсникъ твои^х#, и^ весльницы ᲄвои, и^ кор#мницы твои, и^ смњсницы твои. и^ вс^и мђж'и твои до'блїи в# тебњ, и^ ве'сь со'нмъ твои, падђтъ средњ ᲄебе въ срDцы мор#стеM” Въ дн~ь паде'нїя твое^го
28
28
πρὸς τὴν κραυγὴν τῆς φωνῆς σου οἱ κυβερνῆταί σου φόβῳ φοβηθήσονται,
эT гла'са кричавы твое^я, кор#мницы твои стра'хомъ ё^боя'тся,
29
29
καὶ καταβήσονται ἀπὸ τῶν πλοίων πάντες οἱ κωπηλάται καὶ οἱ ἐπιβάται καὶ οἱ πρωρεῖς τῆς θαλάσσης ἐπὶ τὴν γῆν στήσονται
и^ постђпятъ эT кора'бль свои^хъ вс^и весльницы твои. и^ присаDницы, и^ пловцы мор#стїи на ꙁемли падђтъ.
30
30
καὶ ἀλαλάξουσιν ἐπὶ σὲ τῇ φωνῇ αὐτῶν καὶ κεκράξονται πικρὸν καὶ ἐπιθήσουσι γῆν ἐπὶ τὴν κεφαλὴν αὐτῶν καὶ σποδὸν ὑποστρώσονται.
і^ и^змњнятъ глаs свои ѓ^ тебњ. и^ въскричатъ ѓ^ тебњ го'рце, и^ въспла'чђт#. и^ въсы'плютᲆ персть на главы своя,
32
31
καὶ λήψονται οἱ υἱοὶ αὐτῶν ἐπὶ σὲ θρῆνον καὶ θρήνημά σοι·
и^ ѓ^плњши'вњютъ плњшїю по тебњ, и^ ѓ^блекTђся въ врњтище. и^ въспла'чются по тебњ го'ркою дш~ею, пла'чь го'рекъ во'ꙁмђтъ по тебњ.
33
32
πόσον τινὰ εὗρες μισθὸν ἀπὸ τῆς θαλάσσης; ἐνέπλησας ἔθνη ἀπὸ τοῦ πλήθους σου καὶ ἀπὸ τοῦ συμμείκτου σου ἐπλούτησας πάντας βασιλεῖς τῆς γῆς.
и^ во'ꙁмђтъ по тебњ сн~ове и^хъ пла'чь, пла'канїе тебњ. кт^о ја%ко тљ=ръ ё^молкїи средњ мо'ря, вели'кђ нњ'кђю ѓ^брњте мꙁдђ эT мо'ря”
34
33
νῦν συνετρίβης ἐν θαλάσσῃ, ἐν βάθει ὕδατος· ὁ σύμμεικτός σου καὶ πᾶσα ἡ συναγωγή σου ἐν μέσῳ σου
Напо'лни страны эT мно'жества твое^го, и^ эT смњсникᲆ твои^хъ ѓ^богати вс^я цр~я ꙁе'мныа.
35
34
ἔπεσον, πάντες οἱ κωπηλάται σου. πάντες οἱ κατοικοῦντες τὰς νήσους ἐστύγνασαν ἐπὶ σέ, καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν ἐκστάσει ἐξέστησαν, καὶ ἐδάκρυσε τὸ πρόσωπον αὐτῶν.
нн~њ же съкрђши'лся е^си въ мо'ри въ глђбинаX воDныхъ. смњсницы твои и^ весь со'нмъ твои средњ тебе паде, и^ вс^и весльницы твои.
36
35
ἔμποροι ἀπὸ ἐθνῶν ἐσύρισάν σε, ἀπώλεια ἐγένου, καὶ οὐκέτι ἔσῃ εἰς τὸν αἰῶνα.
вси же живђщеи въ ѓ%стровњхъ ё^ны'ли бђдTђ по тебњ. и^ цр~їе и^хъ ё^жастїю ё^жаснђтся, и^ пременятъ лице и^хъ.
Κεφάλαιο 28
Глvа, к~и”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е ко мнњ гл~я,
2
2
καὶ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν τῷ ἄρχοντι Τύρου· τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ὑψώθη σου ἡ καρδία, καὶ εἶπας· θεός εἰμι ἐγώ, κατοικίαν θεοῦ κατῴκησα ἐν καρδίᾳ θαλάσσης, σὺ δὲ εἶ ἄνθρωπος καὶ οὐ Θεός, καὶ ἔδωκας τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν Θεοῦ.
и^ т^ы сн~е чл~чь, рцы кн~ѕю ᲄљ=рскђ, с^е гл~етъ адона'и г~ь. понеже въꙁнесе'ся срDце ᲄвое, и^ ре'клъ е^си, а^ꙁъ е^смь б~ъ, в село бж~їе вселиXся в# срDце мо'рско. тыy чл~къ е^си а^ не б~ъ, и^ положи срDце свое ја^ко срDце бж~їе”
3
3
μὴ σοφώτερος εἶ σὺ τοῦ Δανιήλ; ἢ σοφοὶ οὐκ ἐπαίδευσάν σε τῇ ἐπιστήμη αὐτῶν;
Є$да премђ'дрњи т^ы е^си дани'ла. премDђрїи не сђть тебе` накаꙁа'ли”
4
4
μὴ ἐν τῇ ἐπιστήμῃ σου ἢ τῇ φρονήσει σου ἐποίησας σεαυτῷ δύναμιν καὶ χρυσίον καὶ ἀργύριον ἐν τοῖς θησαυροῖς σου;
дњи ли хи'тростїю свое^ю, и^ли смы'слоM свои^мъ сᲆтвориl е^си себњ си'лы, и^ притяжа сребро и^ зла'то в# домохъ свои^хъ.
5
5
ἐν τῇ πολλῇ ἐπιστήμῃ σου καὶ ἐμπορίᾳ σου ἐπλήθυνας δύναμίν σου, ὑψώθη ἡ καρδία σου ἐν τῇ δυνάμει σου.
и^ли въ гра'дњ твое^мъ хи'трость, кђплею свое^ю ё^мно'жи си'лою свое^ю, и^ въꙁнесе'ся срDце твое в си'лњ твое'и”
6
6
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἐπειδὴ δέδωκας τὴν καρδίαν σου ὡς καρδίαν Θεοῦ,
Того ради с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, е^льмаже даде срDце свое ја%ко срDце бж~їе. в# того
7
7
ἀντὶ τούτου ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σὲ ἀλλοτρίους λοιμοὺς ἀπὸ ἐθνῶν, καὶ ἐκκενώσουσι τὰς μαχαίρας αὐτῶν ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ τὸ κάλλος τῆς ἐπιστήμης σου καὶ στρώσουσι τὸ κάλλος σου εἰς ἀπώλειαν·
мњсто с^е а^ꙁъ наведђ на' тя чюжDа расыпа'теля эT стра'нъ. і^ и^ꙁмъкнђтъ меча и^хъ на' тя, и^ на добротђ хи'трости твое^я. и^ постелютъ добротђ твою в# погђбле'нїе,
8
8
καὶ καταβιβάσουσί σε, καὶ ἀποθανῇ θανάτῳ τραυματιῶν ἐν καρδίᾳ θαλάσσης.
и^ сведђтъ т^я, и^ ё^мреши смр~тїю ја^звенъ въ срDцы мо'рстњ.
9
9
μὴ λέγων ἐρεῖς· Θεός εἰμι ἐγώ, ἐνώπιον τῶν ἀναιρούντων σε; σὺ δὲ εἶ ἄνθρωπος καὶ οὐ Θεός.
е^да рече'ши гл~я, преD ё^бива'ющими т^я, б~ъ е^смь. т^ы бо чл~къ е^си а^ не б~ъ, въ рђцњ б^о ё^бива'ющиX т^я
10
10
ἐν πλήθει ἀπεριτμήτων ἀπολῇ ἐν χερσὶν ἀλλοτρίων, ὅτι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει Κύριος. -
смр~тьми. в рђ'кђ неѓ^брњ'ꙁаныхъ ё%мреши, в рђ'кђ чюжDихъ. ја%ко аZ реко'хъ, гл~еT а^дона'и г~ь”
11
11
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я.
12
12
υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ θρῆνον ἐπὶ τὸν ἄρχοντα Τύρου καὶ εἰπὸν αὐτῷ· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· σὺ ἀποσφράγισμα ὁμοιώσεως καὶ στέφανος κάλλους
сн~е чл~чь, взе'мъ пла'чь ѓ^ кн~ѕи тљ=рстњ, и^ рцы е^мђ. се г~леT а^дона'и г~ь. т^ы е^си ꙁна'менїе сличе'нїя, и^спо'лнъ премђ'дрости, и^ вњнецъ доброты.
13
13
ἐν τῇ τρυφῇ τοῦ παραδείσου τοῦ Θεοῦ ἐγενήθης· πάντα λίθον χρηστὸν ἐνδέδεσαι, σάρδιον καὶ τοπάζιον καὶ σμάραγδον καὶ ἄνθρακα καὶ σάπφειρον καὶ ἴασπιν καὶ ἀργύριον καὶ χρυσίον καὶ λιγύριον καί ἀχάτην καὶ ἀμέθυστον καὶ χρυσόλιθον καὶ βηρύλλιον καὶ ὀνύχιον, καὶ χρυσίου ἐνέπλησας τοὺς θησαυρούς σου καὶ τὰς ἀποθήκας σου ἐν σοὶ
и^ в# пищи рая бога'тество е^го бы'сть. т^ы вся'къ ка'мень драгїи навяꙁа'лъ с^и е^си. сардїѓ'нъ, пан#ꙁїѓ'нъ, ꙁмара'гдонᲆ, и^ а^кин#џонъ, а^н#фра'ћъ, сап#фирон#, и^ а^спиn, и^ сребро, и^ зла'то, и^ лигљ=рїѓнъ, и^ хаа^ти'нᲆ, и^ а^метисоn, и^ ꙁла'тыи камы'къ верилїѓ'нъ, и^ но'г#тъ. и^ зла'та напо'лнихъ до'мы твоя и^ жи'ᲄница твоя, эT негоже дн~е съгради'ся”
14
14
ἀφ' ἧς ἡμέρας ἐκτίσθης σύ. μετὰ τοῦ Χεροὺβ ἔθηκά σε ἐν ὄρει ἁγίῳ Θεοῦ, ἐγενήθης ἐν μέσῳ λίθων πυρίνων.
Сыи херђви'мъ ё^чиниX т^я в горњ ст~њи бж~їи быs т^ы, средњ ка'мень ѓ%гненъ”
15
15
ἐγενήθης σὺ ἄμωμος ἐν ταῖς ἡμέραις σου, ἀφ' ἧς ἡμέρας σὺ ἐκτίσθης ἕως εὑρέθη τὰ ἀδικήματα ἐν σοί.
И$ бы'сть непоро'ченъ т^ы въ дн~ехъ свои^х#, эT негоже дн~е съгради'ся т^ы, до'ндеже ѓ^брњто'шася непра'вды твоя в# тебњ.
16
16
ἀπὸ πλήθους τῆς ἐμπορίας σου ἔπλησας τὰ ταμιεῖά σου ἀνομίας καὶ ἥμαρτες καὶ ἐτραυματίσθης ἀπὸ ὄρους τοῦ Θεοῦ, καὶ ἤγαγέ σε τὸ Χεροὺβ ἐκ μέσου λίθων πυρίνων.
эT мно'жества кђ'пля твое^я, напо'лни до'мы своя беꙁако'нїя. и^ съгрњши, и^ ја%звенъ бы'сть эT горы бж~їя сведе т^я херђвимъ ѓ^сњня'я'й, эT среди камы'къ ѓ%гненъ”
17
17
ὑψώθη ἡ καρδία σου ἐπὶ τῷ κάλλει σου, διεφθάρη ἡ ἐπιστήμη σου μετὰ τοῦ κάλλους σου· διὰ πλῆθος ἁμαρτιῶν σου ἐπὶ τὴν γῆν ἔρριψά σε, ἐναντίον βασιλέων ἔδωκά σε παραδειγματισθῆναι.
Възнесе'ся срDце твое доброты` ради твое'я, и^стлњ` хитрость твоя` съ доброто'ю твое'ю. мно'жества раd грњха твое^го на' землю повръгохъ т^я, преD цр~и даX т^я ѓ^бличи'ти”
18
18
διὰ τὸ πλῆθος τῶν ἁμαρτιῶν σου καὶ τῶν ἀδικιῶν τῆς ἐμπορίας σου ἐβεβήλωσα τά ἱερά σου, καὶ ἐξάξω πῦρ ἐκ μέσου σου, τοῦτο καταφάγεταί σε· καὶ δώσω σε εἰς σποδὸν ἐπὶ τῆς γῆς σου ἐναντίον πάντων τῶν ὁρώντων σε.
Мно'жества ради беꙁако'нїи твоиX, и^ непра'вдъ ради кђпль твоиX, ѓ^сквеrни сщ~енїе твое” І$ и^ꙁведђ ѓ%гнь эT среды тебе. вс^и в^ы ѓ%гнь раждига'ете, и^ възмага'ете пла'мы. пои^дњте по свᲇтђ ѓ^гня` ва'шего, и^ по пла'мени и^же ражDегосте. и^ дамъ т^я въ прахᲆ на земли`, преD всњми ви'дящими т^я”
19
19
καὶ πάντες οἱ ἐπιστάμενοί σε ἐν τοῖς ἔθνεσι στυγνάσουσιν ἐπὶ σέ· ἀπώλεια ἐγένου καὶ οὐχ ὑπάρξεις ἔτι εἰς τὸν αἰῶνα.
И$ вс^и ви'дящеи тебе` въ странахъ ё^ныли бђдђтъ по тебњ, па'гђба ё^чине'нᲆ е^си и^ не бђдеши въ вњкъ”
20
20
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я.
21
21
υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Σιδῶνα καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτὴν
сн~е чл~чь, ё^тверди лице` свое на сидо'на, и^ прорцы ѓ^ немъ, и^ рцы`.
22
22
καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σέ, Σιδών, καὶ ἐνδοξασθήσομαι ἐν σοί, καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ποιῆσαί με ἐν σοὶ κρίματα, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν σοί.
с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, с^е а^зъ на' тя сидо'не. и^ просла'влюся въ тебњ. и^ раꙁђмње'ши ја%ко а^зъ е^смь г~ь. е^гда` сътворю въ тебњ рас#сђжDенїя, и^ ѓ^сщ~ђся въ тебњ`.
23
23
αἷμα καὶ θάνατος ἐν ταῖς πλατείαις σου, καὶ πεσοῦνται τετραυματισμένοι ἐν μαχαίραις ἐν σοὶ περικύκλῳ σου· καὶ γνώσονται διότι ἐγώ εἰμι Κύριος. -
и^ пђщђ на' тя смр~ть, и^ кро'вь въ страна'хъ твоиX” и^ падђт# ја%звенїи средњ тебе мечеM, в# тебњ и^ ѓ'крsтъ тебе. и^ ё^вњ'дят# ја^ко а^зъ г~ь”
24
24
Καὶ οὐκ ἔσονται οὐκέτι ἐν τῷ οἴκῳ τοῦ ᾿Ισραὴλ σκόλοψ πικρίας καὶ ἄκανθα ὀδύνης ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ αὐτῶν τῶν ἀτιμασάντων αὐτούς· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
И$ не бђ'детъ ктомђ` до'мђ і^и^л~евђ на боде'нїе го'р#ко, и^ тернᲆ бо'лњзни эT всњхъ ѓ%крsтъныхъ е^мђ нечествова'вшая и^хъ. и^ разђмњ'ютъ ја%ко а^зъ е^смь а^дона'и г~ь.
25
25
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ συνάξω τὸν ᾿Ισραὴλ ἐκ τῶν ἐθνῶν, οὗ διεσκορπίσθησαν ἐκεῖ, καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν αὐτοῖς ἐνώπιον τῶν λαῶν καὶ τῶν ἐθνῶν·
Се гл~етъ а^дона'и г~ь, съберђ до'мъ і^и^л~евъ эT странъ, и^дњже расыпа'шася та'мо. и^ ѓ^сщ~ђся в нихъ преD люDми и^ страна'ми. и^ вселя'тся на' земли свое'и, ю%же дахъ рабђ` свое^мђ і^а'ковђ.
26
26
καὶ κατοικήσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, ἣν δέδωκα τῷ δούλῳ μου ᾿Ιακώβ, καὶ κατοικήσουσιν ἐπ' αὐτῆς ἐν ἐλπίδι καὶ οἰκοδομήσουσιν οἰκίας καὶ φυτεύσουσιν ἀμπελῶνας καὶ κατοικήσουσιν ἐν ἐλπίδι, ὅταν ποιήσω κρίμα ἐν πᾶσι τοῖς ἀτιμάσασιν αὐτοὺς ἐν τοῖς κύκλῳ αὐτῶν· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν καὶ ὁ Θεὸς τῶν πατέρων αὐτῶν.
и^ вселя'тся с надежDею, и^ сᲆтворятъ до'мы, и^ насадя'тъ винограды. и^ вселяTся на не'и с надежDею. е^гда` сътворю сђдъ въ всXњ, и^же ё^кори'ша я& ѓ%крsтънїи иX. и^ разђмњюT ја%ко а^зъ г~ь б~ъ и^хъ, и^ б~ъ эTц~ь иX”
Κεφάλαιο 29
Глvа, к~џ”
1
1
ΕΝ τῷ ἔτει τῷ δωδεκάτῳ, ἐν τῷ δεκάτῳ μηνί, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
Въ в~і лњто, и^ въ в~і мsць, во пр'ьвыи дн~ь мsца. Бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я.
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτὸν καὶ ἐπ' Αἴγυπτον ὅλην
сн~е чл~чь, ё^тверди лице свое` на фараѓ'на цр~я е^гљ=петъска, и^ прорцы на'нь, и^ на е^гљ=петъ ве'сь гл~и,
3
3
καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ Φαραώ, τὸν δράκοντα τὸν μέγαν τὸν ἐγκαθήμενον ἐν μέσῳ ποταμῶν αὐτοῦ, τὸν λέγοντα· ἐμοί εἰσιν οἱ ποταμοί, καὶ ἐγὼ ἐποίησα αὐτούς.
и^ рц^ы. с^е гл~еT а^дона'и г~ь, с^е а^зъ наведђ на' тя фараѓ'не цр~ю е^гљ=пеTскїи ѕмїю вели'кїи, сњдя'щїи средњ рњ'къ, и^ гл~еши моя сђть рњ'ки, а^з# же я& сътвориX”
4
4
καὶ ἐγὼ δώσω παγίδας εἰς τὰς σιαγόνας σου καὶ προσκολλήσω τοὺς ἰχθύας τοῦ ποταμοῦ σου πρὸς τὰς πτέρυγάς σου καὶ ἀνάξω σε ἐκ μέσου τοῦ ποταμοῦ σου·
А/зъ б^о дамъ ё^здђ в че'люсти твои` и прилњплю ры'бы рᲇчныя кры'лђ твое^ю. і^ и^ꙁведђ т^я эT среды рњки твое'а и^ чешђя'хъ твои^хъ прильпнђтъ.
5
5
καὶ καταβαλῶ σε ἐν τάχει καὶ πάντας τοὺς ἰχθύας τοῦ ποταμοῦ σου· ἐπὶ πρόσωπον τοῦ πεδίου πεσῇ, καὶ οὐ μὴ συναχθῇς καὶ οὐ μὴ περισταλῇς, τοῖς θηρίοις τῆς γῆς καὶ τοῖς πετεινοῖς τοῦ οὐρανοῦ δέδωκά σε εἰς κατάβρωμα·
и^ эTвръгђ т^я въ пђсты'ню, и^ вся` ры'бы рњки твое'я. и^ поражђ т^я въско'ре на лицы по'лю паде'ши. и^ не събере'шися, и^ не ѓ^гради'шися. ѕвњремъ зе'мнымъ и^ пти'цамъ нбsныM да'хъ т^я въ ја^де'нїе.
6
6
καὶ γνώσονται πάντες οἱ κατοικοῦντες Αἴγυπτον ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ἀνθ' ὧν ἐγενήθης ράβδος καλαμίνη τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ.
и^ ё^вњ'дятъ вс^и живђщїи въ е^гљ=птњ, ја%ко а%зъ е^смь г~ь. зане бы'сть жеꙁлъ тростян# до'мови і^и^л~евђ.
7
7
ὅτε ἐπελάβοντό σου τῇ χειρὶ αὐτῶν, ἐθλάσθης, καὶ ὅτε ἐπεκρότησεν ἐπ' αὐτοὺς πᾶσα χεὶρ καὶ ὅτε ἐπανεπαύσαντο ἐπὶ σέ, συνετρίβης καὶ συνέκλασας αὐτῶν πᾶσαν ὀσφύν.
е^гда ся ја%ша по тя` рђка'ма свои'ма, и^ съкрђшишAся, и^ е^гда` плеснђ` ѓ^ ниX вся'ка рђка`. и^ е^гда` почи'ша ё^ тебе сътреся. и^ сломи и^хъ вс^я чресла”
8
8
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπάγω ἐπὶ σὲ ρομφαίαν καὶ ἀπολῶ ἀπὸ σοῦ ἀνθρώπους καὶ κτήνη·
Того ра'ди с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. с^е а%зъ наведђ` на' тя ме'чь, и^ погђблю чл~кы эT тебе` и^ скотъ.
9
9
καὶ ἔσται ἡ γῆ Αἰγύπτου ἀπώλεια καὶ ἔρημος, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ἀντὶ τοῦ λέγειν σε· οἱ ποταμοὶ ἐμοί εἰσι, καὶ ἐγὼ ἐποίησα αὐτούς.
и^ бђ'детъ земля` е^гљ=пет#ска въ погибель, и^ въ ѓ^пђстњнїе. и^ раꙁђмњ'ютъ ја%ко а^зъ е^смь г~ь” Поне'же гл~аше, ја%ко рњки моа сђть, и^ а'ꙁъ сътворихъ я&.
10
10
διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς ποταμούς σου καὶ δώσω γῆν Αἰγύπτου εἰς ἔρημον καὶ ρομφαίαν καὶ ἀπώλειαν ἀπὸ Μαγδώλου καὶ Συήνης καὶ ἕως ὁρίων Αἰθιόπων.
того ра'ди с^е а^ꙁъ наведђ на тя мечь, и^ на вся` рњки твоя. и^ дамъ ꙁемлю е^гљ=пет#скђ въ ѓ^пђстњнїе, мечь и^ погибель эT магдола и^ съи^ни'сᲆ, даже и^ до предњлъ мђ'риньскъ”
11
11
οὐ μὴ διέλθῃ ἐν αὐτῇ ποὺς ἀνθρώπου, καὶ ποὺς κτήνους οὐ μὴ διέλθῃ αὐτήν, καὶ οὐ κατοικηθήσεται τεσσαράκοντα ἔτη.
Не прои^детъ в не'и нога` чл~ча, н^и нога` скотїя не постђпитъ по не'и, и^ не вселятся м~ лњтъ.
12
12
καὶ δώσω τὴν γῆν αὐτῆς ἀπώλειαν ἐν μέσῳ γῆς ἠρημωμένης, καὶ αἱ πόλεις αὐτῆς ἐν μέσῳ πόλεων ἠρημωμένων ἔσονται τεσσαράκοντα ἔτη· καὶ διασπερῶ Αἴγυπτον ἐν τοῖς ἔθνεσι καὶ λικμήσω αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας.
и^ дамъ зе'млю е^го въ пагђбђ средњ земли` ѓ^пђщеныя, и^ гради и^хъ средњ` граD ѓ^пђстњвшь, бђдђтъ неја^влени четыредеся'тъ лњтъ. и^ рас#сњ'ю е^гљ=пта въ странаX, и^ раꙁбњю я& въ ꙁе'млях#”
13
13
τάδε λέγει Κύριος· μετὰ τεσσαράκοντα ἔτη συνάξω Αἰγυπτίους ἀπὸ τῶν ἐθνῶν, οὗ διεσκορπίσθησαν ἐκεῖ,
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, по четырьдеся'тихъ лњтехъ, сᲆберђ е^гљ=птяны эT страn, и^дњже я& бњхъ расы'палъ та'мо.
14
14
καὶ ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν τῶν Αἰγυπτίων καὶ κατοικίσω αὐτοὺς ἐν γῇ Φαθωρῆς, ἐν τῇ γῇ, ὅθεν ἐλήφθησαν· καὶ ἔσται ἀρχὴ ταπεινὴ
и^ въꙁ#вращђ плњн#ники е^гљ=пет#ски, и^ вселю я` въ ꙁе'млю фатђри'съ, въ ꙁемлю эTню'дђже поя'шася” И$ бђдетъ вла'сть смирен#на, тђ,
15
15
παρὰ πάσας τὰς ἀρχάς, οὐ μὴ ὑψωθῇ ἔτι ἐπὶ τὰ ἔθνη, καὶ ὀλιγοστοὺς αὐτοὺς ποιήσω τοῦ μὴ εἶναι αὐτοὺς πλείονας ἐν τοῖς ἔθνεσι.
па'че всњхъ вла'стеи. и^ бђдеT смирен#на, ја^коже не въꙁнестися ктомђ` на сᲄраны. и^ ма'лы я& сътворю, ја^коже не быти и^мъ множа'ишимъ въ страна'хъ”
16
16
καὶ οὐκέτι ἔσονται τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ εἰς ἐλπίδα ἀναμιμνήσκουσαν ἀνομίαν ἐν τῷ ἀκολουθῆσαι αὐτοὺς ὀπίσω αὐτῶν· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
И$ не бђдетъ ктомђ` до'мђ і^и^л~евђ в# наде'ждђ, въспомина'юще беꙁако'нїе, ја%коy въслњди'ти по ниX. и^ раꙁђмњ'ютъ ја^ко а^ꙁъ г~ь”
17
17
καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑβδόμῳ καὶ εἰκοστῷ ἔτει, μιᾷ τοῦ μηνὸς τοῦ πρώτου, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сᲄь в сеDмое междђ десятма лњтома, въ е^ді'нъ дн~ь мsца прьваго. бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
18
18
υἱὲ ἀνθρώπου, Ναβουχοδονόσορ βασιλεὺς Βαβυλῶνος κατεδουλώσατο τὴν δύναμιν αὐτοῦ δουλείᾳ μεγάλῃ ἐπὶ Τύρου, πᾶσα κεφαλὴ φαλακρὰ καὶ πᾶς ὦμος μαδῶν, καὶ μισθὸς οὐκ ἐγενήθη αὐτῷ καὶ τῇ δυνάμει αὐτοῦ ἐπὶ Τύρου καὶ τῆς δουλείας, ἧς ἐδούλευσαν ἐπ' αὐτήν.
сн~е чл~чь, нав#ходоносо'рᲆ цр~ь вављ=лон#скь, поработи си'лђ свою работою вели'кою на тљ=ра. вся'ка глава` плᲇшива, и^ всяко рамо на'го. и^ м#зда не бы'сᲄь е^мђ, н^и силе е^го на тљ=ра работы ра'ди, е^ю'же порабо'тися на'нь”
19
19
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ δίδωμι τῷ Ναβουχοδονόσορ βασιλεῖ Βαβυλῶνος γῆν Αἰγύπτου, καὶ προνομεύσει τὴν προνομὴν αὐτῆς καὶ σκυλεύσει τὰ σκῦλα αὐτῆς, καὶ ἔσται μισθὸς τῇ δυνάμει αὐτοῦ·
Того ра'ди с^е гл~еT а^дона'и г~ь. с^е а^ꙁᲆ да'ю навходоносо'рђ цр~ю вављ=лоньскђ, ꙁе'млю е^гљ=пет#скђ, и^ по'иметъ мно'жество ея`, и^ плњнитъ плᲇненїе ея`, и^ повою'ютᲆ се'ла ея`. и^ бђдетъ м#зда си'ле е^го,
20
20
ἀντὶ τῆς λειτουργίας αὐτοῦ, ἧς ἐδούλευσεν ἐπὶ Τύρον, δέδωκα αὐτῷ γῆν Αἰγύπτου. τάδε λέγει Κύριος Κύριος·
за слђж#бђ е^го ю'же послђжи на тљ=ра. и^ дах# е^мђ зе'млю е^гљ=пеTскђ, зане же колико съдњла`” Се гл~етъ а^дона'и г~ь.
21
21
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀνατελεῖ κέρας παντὶ τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, καὶ σοὶ δώσω στόμα ἀνεῳγμένον ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
въ то'и дн~ь възы'идетъ рогъ всемђ до'мђ і^и^л~евђ, и^ тебњ да'мъ ё^ста` эTвръста средњ и^хъ. и^ ё^вњдятъ ја%ко а^зъ г~ь”
Κεφάλαιο 30
Глvа, л~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е къ мнњ` гл~я,
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ὦ ὦ ἡ ἡμέρα,
сн~е чл~чь, проповњждь. и^ рцы` с^е гл~етъ а^дона'и г~ь.
3
3
ὅτι ἐγγὺς ἡμέρα τοῦ Κυρίου, ἡμέρα νεφέλης, πέρας ἐθνῶν ἔσται.
възрыда'ите, ЭOле ЭOле дн~ь, ја%ко бли'ꙁᲆ дн~ь гн~ь, и^ приближа'ется дн~ь ѓ%блака, и^ время стра'ньско бђдетъ”
4
4
καὶ ἥξει μάχαιρα ἐπ' Αἰγυπτίους, καὶ ἔσται ταραχὴ ἐν τῇ Αἰθιοπίᾳ, καὶ πεσοῦνται τετραυματισμένοι ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ συμπεσεῖται τὰ θεμέλια αὐτῆς.
И$ прїидетъ мечъ на е^гљ=птяны, и^ бђдеT мятежъ въ мђрњхъ. и^ падђтъ ја%ꙁвенїи въ е^гљ=птњ, и^ по'имется мно'жество и^хъ, и^ падђтся ѓ^снова'нїя е^го. и^ расыплются
5
5
Πέρσαι καὶ Κρῆτες καὶ Λυδοὶ καὶ Λίβυες καὶ πάντες οἱ ἐπίμεικτοι καὶ τῶν υἱῶν τῆς διαθήκης μου μαχαίρᾳ πεσοῦνται ἐν αὐτῇ.
прьсе, и^ кри'тяне, и^ ливля'не, и^ мђри, и^ лидя'не, и^ вс^я а^равїя, и^ вс^и примᲇсницы и^ сн~ове и^же эT завњта мое^го, в# немъ мечемъ падђтъ с ни'мъ”
6
6
καὶ πεσοῦνται τά ἀντιστηρίγματα Αἰγύπτου, καὶ καταβήσεται ἡ ὕβρις τῆς ἰσχύος αὐτῆς ἀπὸ Μαγδώλου ἕως Συήνης· μαχαίρᾳ πεσοῦνται ἐν αὐτῇ, λέγει Κύριος.
Се гл~еT г~ь, и^ падTђся поDпира'ющеи е^гљ=пта. и^ сни'детъ ё^кори'ꙁна е^го до магдо'ла и^ до сои^ниs, мече'мъ падђтъ в нем#, гл~ет# а^дона'и г~ь.
7
7
καὶ ἐρημωθήσεται ἐν μέσῳ χωρῶν ἠρημωμένων, καὶ αἱ πόλεις αὐτῶν ἐν μέσῳ πόλεων ἠρημωμένων ἔσονται·
и^ ѓ^пђстњюT средњ стра'нъ поги'бшь, и^ гради иX средњ гра'дъ ѓ^пђстњвше бђдђтᲆ.
8
8
καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ὅταν δῶ πῦρ ἐπ' Αἴγυπτον καὶ συντριβῶσι πάντες οἱ βοηθοῦντες αὐτῇ.
и^ раꙁђмњютъ ја%ко а^ꙁъ г~ь. е^гда` дамъ ѓ%гнь на е^гљ=петъ, и^ съкрђшатся вс^и помага'ющеи е^мђ”
9
9
ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐξελεύσονται ἄγγελοι σπεύδοντες ἀφανίσαι τὴν Αἰθιοπίαν, καὶ ἔσται ταραχὴ ἐν αὐτοῖς ἐν τῇ ἡμέρᾳ Αἰγύπτου, ὅτι ἰδοὺ ἥκει. -
Въ то'и дн~ь прїидђтъ а^гг~ли эT лица` мое^го в# сеиM, т#ща'щеся погђбити наде'ждђ мђр#ски земли`. и^ бђдетъ иM мятежъ въ дн~ь е^гљ=пет#скь, ја^ко с^е приспњ”
10
10
Τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ ἀπολῶ πλῆθος Αἰγυπτίων διὰ χειρὸς Ναβουχοδονόσορ βασιλέως Βαβυλῶνος,
Се гл~етᲆ а^дона'и г~ь, и^ погђблю мно'жество е^гљ=пет#ско, рђкою навходоносоровою цр~я вављ=лон#ска,
11
11
αὐτοῦ καὶ τοῦ λαοῦ αὐτοῦ· λοιμοὶ ἀπὸ ἐθνῶν ἀπεσταλμένοι ἀπολέσαι τὴν γῆν καὶ ἐκκενώσουσι πάντες τὰς μαχαίρας αὐτῶν ἐπ' Αἴγυπτον, καὶ πλησθήσεται ἡ γῆ τραυματιῶν.
и^ люDми е^го с ни'мъ. расыпа'теле эT сᲄран# по'слани погђбити ꙁе'млю, і^ и^змъкнTђ вс^и меча` своа на е^гљ=пта, и^ напо'лниTся ꙁемля` ја%ꙁвеныхъ.
12
12
καὶ δώσω τοὺς ποταμοὺς αὐτῶν ἐρήμους καὶ ἀπολῶ τὴν γῆν καὶ τὸ πλήρωμα αὐτῆς ἐν χερσὶν ἀλλοτρίων· ἐγὼ Κύριος λελάληκα. -
и^ дамъ рњки и^хъ въ ѓ^пђстњнїе, и^ эTдаM ꙁе'млю в рђцњ ѕлы'хъ, и^ погђблю ꙁе'млю и^ конца ея` въ рђкђ чюждихъ, а^ꙁъ г~ь гл~ахъ”
13
13
῞Οτι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ ἀπολῶ μεγιστᾶνας ἀπὸ Μέμφεως καὶ ἄρχοντας ἐκ γῆς Αἰγύπτου, καὶ οὐκ ἔσονται ἔτι.
ЈА$ко с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, погђблю ѓ^гнђшенїя с мем#џи'съ, и^ старњишины съ ꙁемля` е^гљ=пет#ски и^ не бђ'дђтъ ктомђ и^ да'мъ страX въ ꙁемли е^гљ=пет#стњи.
14
14
καὶ ἀπολῶ γῆν Φαθωρῆς καὶ δώσω πῦρ ἐπὶ Τάνιν καὶ ποιήσω ἐκδίκησιν ἐν Διοσπόλει
и^ погђблю` ꙁе'млю патор#скђ” и^ да'мъ ѓ%гнь на тани'нъ. и^ сътворю` эTм#щенїе в# диѓ^сњ гра'дњ.
15
15
καὶ ἐκχεῶ τὸν θυμόν μου ἐπὶ Σαὶν τὴν ἰσχὺν Αἰγύπτου καὶ ἀπολῶ τὸ πλῆθος Μέμφεως.
и^ раꙁлїю крњ'посᲄь свою` на саи'нъ, крњпость е^гљ=пет#скђ. и^ погђблю мно'жество мем#џово.
16
16
καὶ δώσω πῦρ ἐπ' Αἴγυπτον, καὶ ταραχῇ ταραχθήσεται ἡ Συήνη, καὶ ἐν Διοσπόλει ἔσται ἔκρηγμα καὶ διαχυθήσεται ὕδατα.
и^ даM ѓ%гнь на е^гљ=пта. и^ мяте'жемъ воз#мятется саи^съ. и^ въ диѓ'съ граD бђдет# расњли'на, и^ раꙁлњюTся во'ды.
17
17
νεανίσκοι ῾Ηλιουπόλεως καὶ Βουβάστου ἐν μαχαίρᾳ πεσοῦνται, καὶ αἱ γυναῖκες ἐν αἰχμαλωσίᾳ πορεύσονται.
ю%ноша солньча гра'да, и^ вђвастава мечемъ падђтъ, и^ же'ны въ плᲇне'нїи падђт#.
18
18
καὶ ἐν Τάφναις συσκοτάσει ἡ ἡμέρα ἐν τῷ συντρίψαι με ἐκεῖ τὰ σκῆπτρα Αἰγύπτου, καὶ ἀπολεῖται ἐκεῖ ἡ ὕβρις ἰσχύος αὐτῆς, καὶ ταύτην νεφέλη καλύψει, καὶ αἱ θυγατέρες αὐτῆς αἰχμάλωτοι ἀχθήσονται.
и^ въ тафнесъ посђмрачится дн~ь. е^гда` съкрђшатъ т^ђ хорђгви е^гљ=пет#ски, и^ поги'бнетъ т^ђ ё^кори'ꙁна крњпости е^го. тогоy покры'етъ ѓ%блакъ, и^ дщери е^го въ плњненїе эTведђтся.
19
19
καὶ ποιήσω κρίμα ἐν Αἰγύπτῳ, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
и^ сътворю сDђ въ е^гљ=птᲇ, и^ раꙁђмњ'ютъ ја^ко а^ꙁᲆ е^смь г~ь”
20
20
Καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ πρώτω μηνί, ἑβδόμῃ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть въ е^ді'нона'десяте лњто, въ прьвыи мsцᲆ, сеDмыи дн~ь мsца. бысть сло'во гн~е ко мнњ` гл~я,
21
21
υἱὲ ἀνθρώπου, τοὺς βραχίονας Φαραὼ βασιλέως Αἰγύπτου συνέτριψα, καὶ ἰδοὺ οὐ κατεδέθη τοῦ δοθῆναι ἴασιν, τοῦ δοθῆναι ἐπ' αὐτὸν μάλαγμα, τοῦ δοθῆναι ἰσχὺν ἐπιλαβέσθαι μαχαίρας.
сн~е чл~чь, мышцы фараѓ'на цр~я е^гљ=пеTска сътрохъ, и^ с^е не связася ја^ко да'ти е^мђ цњ'лбђ, приложити е^мђ ё^тњшенїе, ја%ко свяꙁа'ти и^ ё^крњпити, и^ꙁя'ти ме'чь”
22
22
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ συντρίψω τοὺς βραχίονας αὐτοῦ τοὺς ἰσχυροὺς καὶ τοὺς τεταμένους καὶ καταβαλῶ τὴν μάχαιραν αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρὸς αὐτοῦ
Того ради с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, с^е аZ на фараѓ'на цр~я е^гљ=пет#ска, и^ съкрђшђ мы'шцы е^го крњпцњи` и^ протяженњи и^ сътренњи, і^ и^зражђ ме'чь еh и^ꙁ рђки е^го.
23
23
καὶ διασπερῶ Αἴγυπτον εἰς τά ἔθνη καὶ λικμήσω αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας·
и^ рас#сњю е^гљ=пта въ странах, и^ раꙁвњю е& въ ꙁемляхъ.
24
24
καὶ κατισχύσω τοὺς βραχίονας βασιλέως Βαβυλῶνος καὶ δώσω τὴν ρομφαίαν μου εἰς τὴν χεῖρα αὐτοῦ, καὶ ἐπάξει αὐτὴν ἐπ' Αἴγυπτον καὶ προνομεύσει τὴν προνομὴν αὐτῆς καὶ σκυλεύσει τά σκῦλα αὐτῆς.
и^ ё^крњплю мыjци цр~я вављ=ло'н#ска” и^ дамъ ме'чь свои в рђкђ е^го. и^ наведетъ и& на е^гљ=пта, и^ плᲇнитъ плᲇненїе е^го, и^ по'иметъ плњнъ е^го.
25
25
καὶ ἐνισχύσω τοὺς βραχίονας βασιλέως Βαβυλῶνος, οἱ δέ βραχίονες Φαραὼ πεσοῦνται· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος, ἐν τῷ δοῦναι τὴν ρομφαίαν μου εἰς χεῖρας βασιλέως Βαβυλῶνος, καὶ ἐκτενεῖ αὐτὴν ἐπὶ γῆν Αἰγύπτου.
и^ ё^крњплю мы'шца цр~я вављ=лон#ска и^ мы'ш#цы фараѓ'ни раслабᲇеᲄа. и^ ё^вњдят# ја^ко а^ꙁъ е^смь г~ь. е^гда` да'м# ме'чь мо'и в рђцњ цр~я вављ=лон#ска, и^ простреᲄъ и& на е^гљ=пта.
26
26
καὶ διασπερῶ Αἴγυπτον εἰς τὰ ἔθνη καὶ λικμήσω αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας· καὶ γνώσονται πάντες ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
и^ рас#сњ'ю е^гљ=пта въ странахъ, и^ развњю и& въ земляхъ. и^ ё^вњ'дятъ вс^и ја%ко аꙁъ е^смь г~ь”
Κεφάλαιο 31
Глvа, л~а”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ τρίτῳ μηνί, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть въ е^ді'нона'десяте лњто, въ тре'тїи мsцъ, въ е^ді'нъ дн~ь мsца. бысть слово гн~е кᲆ мнњ` гл~я,
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν πρὸς Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ τῷ πλήθει αὐτοῦ· τίνι ὡμοίωσας σεαυτὸν ἐν τῷ ὕψει σου;
сн~е чл~чь, р#цы фараѓ'нђ цр~ю е^гљ=петскђ, и^ къ мно'жествђ е^го, комђ ся ё^подоби саM вᲆ высотњ` свое'и”
3
3
ἰδοὺ ᾿Ασσοὺρ κυπάρισσος ἐν τῷ Λιβάνῳ καὶ καλὸς ταῖς παραφυάσι καὶ ὑψηλὸς τῷ μεγέθει, εἰς μέσον νεφελῶν ἐγένετο ἡ ἀρχὴ αὐτοῦ.
Се^ а^сљ=ръ кљ=парисовъ в# дђбра'вњ до'бръ эTрасльми, и^ высокъ вели'чествоM и^ частъ кро'вомъ, и^ средњ ѓ%блакъ бысть вла'сть е^го”
4
4
ὕδωρ ἐξέθρεψεν αὐτόν, ἡ ἄβυσσος ὕψωσεν αὐτόν, τοὺς ποταμοὺς αὐτῆς ἤγαγε κύκλῳ τῶν φυτῶν αὐτοῦ καὶ τὰ συστέματα αὐτῆς ἐξαπέστειλεν εἰς πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου.
водами въскоrми и&, бездна въꙁнесе и&. рњ'ки ея` приведе ѓ%крsтъ садовᲆ е^го, и^ състаv ея` и^спђсти` во вся` древеса пол#ская”
5
5
ἕνεκεν τούτου ὑψώθη τὸ μέγεθος αὐτοῦ παρὰ πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου, καὶ ἐπλατύνθησαν οἱ κλάδοι αὐτοῦ ἀφ' ὕδατος πολλοῦ.
сего ради вᲆꙁнесе'ся вели'чьство е^го паче всњхъ древе'съ по'льскихъ. и^ эTтђ'дђ раꙁ#ширишася вњтвїя е^го, и^ въꙁнесо'шася эTра'сли е^го эT во'ды мно'ги. е^гда` протяжеся,
6
6
ἐν ταῖς παραφυάσιν αὐτοῦ ἐνόσσευσαν πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ὑποκάτω τῶν κλάδων αὐτοῦ ἐγεννῶσαν πάντα τὰ θηρία τοῦ πεδίου, ἐν τῇ σκιᾷ αὐτοῦ κατῴκησε πᾶν πλῆθος ἐθνῶν.
въ эTра'слXњ е^го въгнњꙁди'шася вс^я пти'ца нбsныя, и^ поD вњтвъми е^го ражDахђся вс^и ѕвњрїе по'льстїи, поD сњнїю е^го всели'ся вс^е мно'жество стра'ньско.
7
7
καὶ ἐγένετο καλὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ διὰ τὸ πλῆθος τῶν κλάδων αὐτοῦ, ὅτι ἐγενήθησαν αἱ ρίζαι αὐτοῦ εἰς ὕδωρ πολύ.
и^ бысᲄь до'бръ въ высотњ е^го мно'жества ради вњтвїи е^го, ја%ко бњша ко'ренїе е^го въ водњ` мно'ѕњ.
8
8
κυπάρισσοι τοιαῦται οὐκ ἐγενήθησαν ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ Θεοῦ, καὶ πίτυες οὐχ ὅμοιαι ταῖς παραφυάσιν αὐτοῦ, καὶ ἐλάται οὐκ ἐγένοντο ὅμοιαι τοῖς κλάδοις αὐτοῦ· πᾶν ξύλον ἐν τῷ παραδείσῳ τοῦ Θεοῦ οὐχ ὡμοιώθη αὐτῷ ἐν τῷ κάλλει αὐτοῦ
и^ кљ=париси не въꙁд#вигнђшася наD него` в раи` бж~їи. и^ бо'рове неприклон#ни вњяхъ е^го, и^ е'лїе не бысть прикло'н#но эTра'слњхъ е^го” вс^е дре'во е^же в раи` бж~їи, не бы'сть приклон#но е^мђ въ добротњ е^го. мно'жества ради вњи' е^го,
9
9
διὰ τὸ πλῆθος τῶν κλάδων αὐτοῦ, καὶ ἐζήλωσαν αὐτὸν τὰ ξύλα τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς τοῦ Θεοῦ.
до'бръ ся сътвори въ мноyствњ е^го. и^ въꙁревнова'ша е^мђ вс^я древеса` пи'ща ра'я бж~їя”
10
10
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος· ἀνθ' ὧν ἐγένου μέγας τῷ μεγέθει καὶ ἔδωκας τὴν ἀρχήν σου εἰς μέσον νεφελῶν, καὶ εἶδον ἐν τῷ ὑψωθῆναι αὐτόν,
Того раd с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, понеже бы'сть вели'къ вели'чествомᲆ, и^ да'сть вла'сть свою` вᲆ средђ ѓ%блаk, и^ вознесеся срDце е^го въ высотњ е^го. и^ ви'дњхъ е^гда ся възнесе`,
11
11
καὶ παρέδωκα αὐτὸν εἰς χεῖρας ἄρχοντος ἐθνῶν, καὶ ἐποίησε τὴν ἀπώλειαν αὐτοῦ.
и^ предахъ я& въ рђцњ кня'ѕя стра'ньска, и^ сътвори` пагђбђ е^го по нече'стїю е^го”
12
12
καὶ ἐξωλόθρευσαν αὐτὸν ἀλλότριοι λοιμοὶ ἀπὸ ἐθνῶν καὶ κατέβαλον αὐτὸν ἐπὶ τῶν ὀρέων, ἐν πάσαις ταῖς φάραγξιν ἔπεσαν οἱ κλάδοι αὐτοῦ, καὶ συνετρίβη τὰ στελέχη αὐτοῦ ἐν παντὶ πεδίῳ τῆς γῆς, καὶ κατέβησαν ἀπὸ τῆς σκέπης αὐτῶν πάντες οἱ λαοὶ τῶν ἐθνῶν καὶ ἠδάφισαν αὐτόν.
И$з#гнаX и& а^ꙁъ, и^ потреби'ша и& расыпа'тели чюждїи, и^ повръго'ша и& на гора'хъ” и^ въ всњхъ де'брехъ падо'ша вњтви е^го, и^ сътрошася эTра'сли е^го на вся'комъ по'лњ ꙁемнемъ” И$ снидо'ша эT покро'ва е^го вс^и лю'дїе земнїи, и^ разори'ша и&”
13
13
ἐπὶ τὴν πτῶσιν αὐτοῦ ἀνεπαύσαντο πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ ἐπὶ τὰ στελέχη αὐτοῦ ἐγένοντο πάντα τὰ θηρία τοῦ ἀγροῦ,
ѓ^ паденїи е^го почїютъ вс^я пти'ца нбsныя, и^ ѓ^ вњ'ияхᲆ е^мђ бы'ша вс^и ѕвњри по'льстїи”
14
14
ὅπως μὴ ὑψωθῶσιν ἐν τῷ μεγέθει αὐτῶν πάντα τὰ ξύλα τὰ ἐν τῷ ὕδατι· καὶ ἔδωκαν τὴν ἀρχὴν αὐτῶν εἰς μέσον νεφελῶν καὶ οὐκ ἔστησαν ἐν τῷ ὕψει αὐτῶν πρὸς αὐτὰ πάντες οἱ πίνοντες ὕδωρ. πάντες ἐδόθησαν εἰς θάνατον, εἰς γῆς βάθος, ἐν μέσῳ υἱῶν ἀνθρώπων πρὸς καταβαίνοντας εἰς βόθρον. -
ЈА/коy да ся не въꙁвы'сят# вс^я древеса` ја%же въ водњ, и^ не дадя'тъ вла'сти свое'я средњ ѓ%блакъ. и^ не ста'нђтъ въ высотњ и^хъ късемђ пїющеи во'дђ. ја%ко вс^и эTда'ни бы'ша въ смр~ть въ ꙁе'млю глђбины, средњ сн~овъ члчsкᲆ сводимъ въ пропа'сть”
15
15
Τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἐν ᾗ ἡμέρᾳ κατέβη εἰς ᾅδου, ἐπένθησεν αὐτὸν ἡ ἄβυσσος, καὶ ἐπέστησα τοὺς ποταμοὺς αὐτῆς καὶ ἐκώλυσα πλῆθος ὕδατος, καὶ ἐσκότασεν ἐπ' αὐτὸν ὁ Λίβανος, πάντα τὰ ξύλα τοῦ πεδίου ἐπ' αὐτῷ ἐξελύθησαν.
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, вон#же дн~ь сведеся во а'дᲆ пла'кася, бездна я& покры. и^ не пђсти рњки ея`. и^ въꙁбранихъ мно'жествђ воD” Смерчеся ѓ^ немъ дђбра'ва, и^ вся` древа по'льская ѓ^ немъ расла'бишася.
16
16
ἀπὸ τῆς φωνῆς τῆς πτώσεως αὐτοῦ ἐσείσθησαν τὰ ἔθνη, ὅτε κατεβίβαζον αὐτὸν εἰς ᾅδου μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς λάκκον, καὶ παρεκάλουν αὐτὸν ἐν γῇ πάντα τὰ ξύλα τῆς τρυφῆς καὶ τὰ ἐκλεκτὰ τοῦ Λιβάνου, πάντα τὰ πίνοντα ὕδωρ.
эT гла'са паденїя е^го потрясђтся страны`. е^гда` съвождахђть и& во а'дъ съ сходя'щими въ потокъ” И$ ё^тњшахђть и& въ ꙁеMли долњшнїи, и^ вс^я древеса пища і^ и^ꙁбран#ная и^ до'брая дђбра'вы, вся пїющая во'дђ.
17
17
καὶ γὰρ αὐτοὶ κατέβησαν μετ' αὐτοῦ εἰς ᾅδου ἐν τοῖς τραυματίαις ἀπὸ μαχαίρας, καὶ τὸ σπέρμα αὐτοῦ, οἱ κατοικοῦντες ὑπὸ τὴν σκέπην αὐτοῦ, ἐν μέσῳ τῆς ζωῆς αὐτῶν ἀπώλοντο.
и^ та` б^о сведо'шася с ни'мъ во а'дᲆ съ ја%звеными эT меча`. и^ плоD е^го, и^ живђщеи поD покро'воM е^го средњ жи'ꙁни поги'бнђтъ”
18
18
τίνι ὡμοιώθης; κατάβηθι καὶ καταβιβάσθητι μετὰ τῶν ξύλων τῆς τρυφῆς εἰς γῆς βάθος· ἐν μέσῳ ἀπεριτμήτων κοιμηθήσῃ μετὰ τραυματιῶν μαχαίρας. οὕτως Φαραὼ καὶ τὸ πλῆθος τῆς ἰσχύος αὐτοῦ, λέγει Κύριος Κύριος.
Комђ приклоненъ бы'сть си'лою и^ сла'вою, и^ вели'чеством# въ древесњхъ пи'щныX слњѕи сниди съ древесъ пи'ща, въ глђбинђ зе'мнђю” Средњ неѓ^брњꙁаныхъ ё^спнеши съ ја%ꙁвеными мечемъ. та'ко фараѓ'нъ, и^ вс^е мно'жество крњ'пости е^го, гл~етъ а^дона'и г~ь”
Κεφάλαιο 32
Глvа, л~в”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ ἑνδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ δωδεκάτῳ μηνί, μιᾷ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть въ второ'енадесяте лᲇто, въ в#торы'инадесяᲄе мцsъ, въ е^ді'нъ дн~ь мsца”
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου λαβὲ θρῆνον ἐπὶ Φαραὼ βασιλέα Αἰγύπτου καὶ ἐρεῖς αὐτῷ· λέοντι ἐθνῶν ὡμοιώθης καὶ σὺ ὡς δράκων ὁ ἐν τῇ θαλάσσῃ καὶ ἐκεράτιζες τοῖς ποταμοῖς σου καὶ ἐτάρασσες ὕδωρ τοῖς ποσί σου καὶ κατεπάτεις τοὺς ποταμούς σου.
Бысть сло'во гн~е къ мнњ гл~я, сн~е чл~чь, прїими` пла'чь до цр~я е^гљ=пет#ска, и^ рече'ши е^мђ. львђ стра'ньскђ ё^подоби'ся, и^ ја^ко змїи и^же в мо'ри. и^ бодя'ше ро'ги в рњка'хъ твои^хъ, и^ мђтя'ше во'дђ нога'ма твои^ма, и^ попира'ше рњки твоя`”
3
3
τάδε λέγει Κύριος· καὶ περιβαλῶ ἐπὶ σὲ δίκτυα λαῶν πολλῶν καὶ ἀνάξω σε ἐν τῷ ἀγκίστρῳ μου
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, и^ възложђ на' тя сњть свою въ и^зведе'нїи людїи мно'гъ,
4
4
καὶ ἐκτενῶ σε ἐπὶ τὴν γῆν· πεδία πλησθήσεταί σου, καὶ ἐπικαθιῶ ἐπὶ σέ πάντα τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ ἐμπλήσω ἐκ σοῦ πάντα τὰ θηρία πάσης τῆς γῆς,
і^ и^зведђ т^я ё%дою свое'ю. и^ прострђ т^я на ꙁеMли` и^ по'ля наплъняTся тебе, и^ посажђ` на тебњ вс^я пти'ца нбsныя. и^ насыщђ` эT чре'слъ твои^хъ вся` звњря зе'мныя,
5
5
καὶ δώσω τὰς σάρκας σου ἐπὶ τὰ ὄρη καὶ ἐμπλήσω ἀπὸ τοῦ αἵματός σου,
и^ поврьгђ пло'ти твоя на гораX, и^ хлъмы твоя гню'состїю твое'ю. и^ напою поля эT кро'ви ᲄвоеа,
6
6
καὶ ποτισθήσεται ἡ γῆ ἀπὸ τῶν προχωρημάτων σου ἀπὸ τοῦ πλήθους σου ἐπὶ τῶν ὀρέων, φάραγγας ἐμπλήσω ἀπὸ σοῦ.
и^ напїется ꙁемля` эT гноя твое^го, на горахᲆ и^ де'бри наплъню эT тебе”
7
7
καὶ κατακαλύψω ἐν τῷ σβεσθῆναί σε οὐρανὸν καὶ συσκοτάσω τὰ ἄστρα αὐτοῦ, ἥλιον ἐν νεφέλῃ καλύψω, καὶ σελήνη οὐ μὴ φάνῃ τὸ φῶς αὐτῆς·
И покры'ю нб~о е^гда` ё^га'снеши, и^ помрачю` ѕвњзды е^го. сл~нце вᲆ ѓ'блаце покры'ю, и^ мsцъ не просвњтиT свњта свое^го.
8
8
πάντα τὰ φαίνοντα φῶς ἐν τῷ οὐρανῷ συσκοτάσουσιν ἐπὶ σέ, καὶ δώσω σκότος ἐπὶ τὴν γῆν σου, λέγει Κύριος Κύριος.
вся` свњти'ла нбsныя помрачю` на' тя, и^ да'мъ тмђ` на землю твою, гл~етъ а^дона'и г~ь”
9
9
καὶ παροργιῶ καρδίαν λαῶν πολλῶν, ἡνίκα ἂν ἄγω αἰχμαλωσίαν σου εἰς τὰ ἔθνη, εἰς γῆν, ἣν οὐκ ἔγνως.
И$ раꙁъгнњ'ваю срDца людїи мно'гъ, е^гда и^зведђ плњн#ники твоя въ страны` земля` е^ја%же не поꙁна`.
10
10
καὶ στυγνάσουσιν ἐπὶ σὲ ἔθνη πολλά, καὶ οἱ βασιλεῖς αὐτῶν ἐκστάσει ἐκστήσονται ἐν τῷ πέτασθαι τὴν ρομφαίαν μου ἐπὶ πρόσωπα αὐτῶν, προσδεχόμενοι τὴν πτῶσιν αὐτῶν ἀφ' ἡμέρας πτώσεώς σου.
и^ ё^ны'ли бђдђтъ страны` мно'ги по тебњ, и^ цр~и и^хъ ё^жастїю ё^жаснђтся наD тобою, всея` ра'ди непра'вости твоея ја%же сътвори`. вънегда` и^ꙁᲆвлекђ ме'чь преD лице'мъ и^хъ, ча'юще паде'нїя иX, эT дн~е паденїя твое^го.
11
11
ὅτι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ρομφαία βασιλέως Βαβυλῶνος ἥξει σοι,
ЈА/ко с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, мечь цр~я вављ=ло'ньска прїидетъ тебњ съ мече'мъ щђд#скомъ, и^ поражђ` крњпость твою.
12
12
ἐν μαχαίραις γιγάντων, καὶ καταβαλῶ τὴν ἰσχύν σου· λοιμοὶ ἀπὸ ἐθνῶν πάντες, καὶ ἀπολοῦσι τὴν ὕβριν Αἰγύπτου, καὶ συντριβήσεται πᾶσα ἡ ἰσχὺς αὐτῆς.
расы'пателе эT стра'нᲆ вс^и, и^ погђбятъ ё^кори'знђ е^гљ=пеTскђ. и^ съкрђши'тся вся` крњпость е^го,
13
13
καὶ ἀπολῶ πάντα τὰ κτήνη αὐτῆς ἀφ' ὕδατος πολλοῦ, καὶ οὐ μὴ ταράξῃ αὐτὸ ποὺς ἀνθρώπου ἔτι, καὶ ἴχνος κτηνῶν οὐ μὴ καταπατήσῃ αὐτό.
и^ эTи^мђ` вся` ско'ты е^го эT воды мно'ги. и^ не възмятетъ ея` нога` чл~чьска, и^ стопа` ско'тїя не стђпиT на неи`.
14
14
οὕτως τότε ἡσυχάσει τὰ ὕδατα αὐτῶν, καὶ οἱ ποταμοὶ αὐτῶν ὡς ἔλαιον πορεύσονται, λέγει Κύριος.
та'ко тогда` премлъкнђтъ во'ды и^хъ, и^ рњки и^хъ ја%ко ма'сло потекђтъ, гл~етъ а^дона'и г~ь.
15
15
ὅταν δῶ Αἴγυπτον εἰς ἀπώλειαν καὶ ἐρημωθῇ ἡ γῆ σὺν τῇ πληρώσει αὐτῆς, ὅταν διασπείρω πάντας τοὺς κατοικοῦντας ἐν αὐτῇ, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
е^гда` да'мъ е^гљ=пта въ па'гђбђ, і^ ѓ^пђстњеT ꙁемля` до конца` ея`. е^гда рас#сњ'ю вс^я живђщая на не'и, и^ ё^вњдятъ ја%ко а^ꙁъ е^смь г~ь”
16
16
θρῆνός ἐστι καὶ θρηνήσεις αὐτόν, καὶ αἱ θυγατέρες τῶν ἐθνῶν θρηνήσουσιν αὐτόν· ἐπ' Αἴγυπτον καὶ ἐπὶ πᾶσαν τὴν ἰσχὺν αὐτῆς θρηνήσουσιν αὐτήν, λέγει Κύριος Κύριος.
Пла'чь е^сть, и^ въспла'чђтся по не'мъ, дще'ри стра'ньски въспла'чются по неM, и^ по всеи си'лњ е^го въспла'чются гл~етъ а^дона'и г~ь”
17
17
καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει τοῦ πρώτου μηνός, πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός, ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть въ второ'енадесяте лњто, прьваго мsца, въ пя'тыина'десяте дн~ь. бы'сть слово гн~е къ мнњ` гл~я,
18
18
υἱὲ ἀνθρώπου, θρήνησον ἐπὶ τὴν ἰσχὺν Αἰγύπτου, καὶ καταβιβάσουσιν αὐτῆς τὰς θυγατέρας τὰ ἔθνη νεκρὰς εἰς τὸ βάθος τῆς γῆς, πρὸς τοὺς καταβαίνοντας εἰς βόθρον.
сн~е чл~чь, вᲆспла'чися ѓ^ крњпости е^гљ=пеTстњи, прекланя'я преведи и&. и^ сведђтъ дще'ри е^го стра'ньстїи въ глђбинђ` земнђю, къ сходя'щиM въ про'пасть
19
19
ἐν μέσῳ μαχαίρας τραυματιῶν πεσοῦνται μετ' αὐτοῦ,
эT во'дъ лњпыхъ. слњзи и^ ля'жеши съ неѓ^брњзаными.
20
20
καὶ κοιμηθήσεται πᾶσα ἡ ἰσχὺς αὐτοῦ.
средњ ја%звеныX мечемъ падђтъ с ни'мъ, и^ ё^спнеT вс^я крњпость е^го”
21
21
καὶ ἐροῦσί σοι οἱ γίγαντες· ἐν βάθει βόθρου γίνου, τίνος κρείττων εἶ; κατάβηθι καὶ κοιμήθητι μετὰ ἀπεριτμήτων ἐν μέσῳ τραυματιῶν μαχαίρας.
И$ рекђтъ т^и щюдове и^же въ глђбинњ про'пасти, бђди кого ё%ней е^си, слњ'ꙁи ля'ꙁи съ неѓ^брњꙁаными средњ ја%ꙁвеныхъ мече'мъ”
22
22
ἐκεῖ ᾿Ασσοὺρ καὶ πᾶσα ἡ συναγωγὴ αὐτοῦ, πάντες τραυματίαι ἐκεῖ ἐδόθησαν, καὶ ἡ ταφὴ αὐτῶν ἐν βάθει βόθρου, καὶ ἐγενήθη ἡ συναγωγὴ αὐτοῦ περικύκλῳ τοῦ μνήματος αὐτοῦ, πάντες οἱ τραυματίαι οἱ πεπτωκότες μαχαίρᾳ,
Тђ а^сљ=рь и^ весь сън#мъ е^го, и^ вс^и ја%ꙁвенїи та'мо ся даша, и^ гроби е^го въ глђбинњ про'пасти. и^ бы'сть сън#мъ е^го ѓ%крестъ гроба` е^го” Вс^и ја%ꙁвенїи паDшеи мече'м#,
23
23
οἱ δόντες τὸν φόβον αὐτῶν ἐπὶ γῆς ζωῆς.
и^же даша гробы своя въ стегнњ до'лђ. и^ бы'сть сᲆн#мъ ѓ%креs гроба е^го, вс^и ја%ꙁвенїи па'дающїи мече'мъ” ви'дњвше стра'хъ е^го на ꙁемли` живо'тне, во'ꙁмђтъ стыдњнїе и^хъ съ своди'мыми въ про'пасть”
24
24
ἐκεῖ Αἰλὰμ καὶ πᾶσα ἡ δύναμις αὐτοῦ περικύκλῳ τοῦ μνήματος αὐτοῦ, πάντες οἱ τραυματίαι οἱ πεπτωκότες μαχαίρᾳ καὶ καταβαίνοντες ἀπερίτμητοι εἰς γῆς βάθος, οἱ δεδωκότες αὐτῶν φόβον ἐπὶ γῆς ζωῆς καὶ ἐλάβοσαν τὴν βάσανον αὐτῶν μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς βόθρον
тђ е^ла'мъ и^ вс^я си'ла е^го ѓ%крsтъ гроба` е^го. вс^е мно'жество е^го и^ вс^и ја^ꙁвенїи па'дшїи мече'мъ, и^сходя'щеи неѓ^брњꙁани въ глђбинђ ꙁемнђю. да'вшїи стра'хъ свои на ꙁемли` жи'вᲇ,
25
25
ἐν μέσῳ τραυματιῶν.
и^ прїяша мђче'нїе свое съ сходя'щими въ про'пасть, средњ ја%ꙁвеныхъ
26
26
ἐκεῖ ἐδόθησαν Μοσὸχ καὶ Θοβὲλ καὶ πᾶσα ἡ ἰσχὺς αὐτῶν περικύκλῳ τοῦ μνήματος αὐτοῦ, πάντες τραυματίαι αὐτοῦ, πάντες ἀπερίτμητοι τραυματίαι ἀπὸ μαχαίρας, οἱ δεδωκότες τὸν φόβον αὐτῶν ἐπὶ γῆς ζωῆς.
та'мо сядаша. в# мосо'хъ, и^ џо'вель и^ вс^я си'ла ѓ%крsтъ гроба е^го. вс^и неѓ^брњꙁанїи ја%ꙁвенїи эT ме'чь да'вшїи стра'хъ свои на ꙁемли` жи'вњ.
27
27
καὶ ἐκοιμήθησαν μετὰ τῶν γιγάντων τῶν πεπτωκότων ἀπ' αἰῶνος, οἳ κατέβησαν εἰς ᾅδου ἐν ὅπλοις πολεμικοῖς καὶ ἔθηκαν τὰς μαχαίρας αὐτῶν ὑπὸ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν· καὶ ἐγενήθησαν αἱ ἀνομίαι αὐτῶν ἐπὶ τῶν ὀστέων αὐτῶν, ὅτι ἐξεφόβησαν γίγαντας ἐν γῇ ζωῆς.
и^ ё^спо'ша съ щюDми паDшимися эT вњкA, и^же снидо'ша въ а%дъ въ ѓ^рђжїи во'истемъ. и^ положи'ша меча своя поD въꙁгла'вїемъ свои^мъ, и^ бы'ша беꙁако'нїя и^хъ на ко'стехъ и^хъ” ЈА/ко ё^страшиша щю'ди въ житїи своеM, и^ стра'хъ си'лнымъ бы'ша насил#нымъ на земли` живђщимъ”
28
28
καὶ σὺ ἐν μέσῳ ἀπεριτμήτων κοιμηθήσῃ μετὰ τετραυματισμένων μαχαίρᾳ.
29
29
ἐκεῖ ἐδόθησαν οἱ ἄρχοντες ᾿Ασσοὺρ οἱ δόντες τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ εἰς τραῦμα μαχαίρας· οὗτοι μετὰ τραυματιῶν ἐκοιμήθησαν, μετὰ καταβαινόντων εἰς βόθρον.
Тђ е^до'мъ и^ цр~и е^го и^ вси кня'ѕи а^сљ=ровы, да'вшїи крњпость свою на ја%ꙁвђ мечнђю.
30
30
ἐκεῖ οἱ ἄρχοντες τοῦ βορρᾶ πάντες στρατηγοὶ ᾿Ασσούρ, οἱ καταβαίνοντες τραυματίαι, σὺν τῷ φόβῳ αὐτῶν καὶ τῇ ἰσχύϊ αὐτῶν ἐκοιμήθησαν ἀπερίτμητοι μετὰ τραυματιῶν μαχαίρας καὶ ἀπήνεγκαν τὴν βάσανον αὐτῶν μετὰ τῶν καταβαινόντων εἰς βόθρον.
т^ђ княѕи сњверстїи вс^и, т^ђ вс^я вое^во'ды а^сљ=ровы и^же съве'дени бы'ша съ ја%ꙁвеными съ стра'хомъ и^хъ, и^ съ крњпостїю и^хъ стыдя'щеся. ё^спо'ша неѓ^брᲇзани съ ја%ꙁвеными мече'мъ, и^ прїја%ша мђченїе свое` съ сходя'щими въ про'пасть”
31
31
ἐκείνους ὄψεται βασιλεὺς Φαραὼ καὶ παρακληθήσεται ἐπὶ πᾶσαν τὴν ἰσχὺν αὐτῶν, λέγει Κύριος Κύριος.
Ты^ ё^зрњвъ цр~ъ фараѓнъ, и^ ё^тњшится ѓ^ все'и крњ'пости и^хъ. фараѓ'ни ја%звенїи мечеM и^ вс^я си'ла е^го, гл~етъ а^дона'и г~ь.
32
32
ὅτι δέδωκα τὸν φόβον αὐτοῦ ἐπὶ γῆς ζωῆς, καὶ κοιμηθήσεται ἐν μέσῳ ἀπεριτμήτων μετὰ τραυματιῶν μαχαίρας, Φαραὼ καὶ πᾶν τὸ πλῆθος αὐτοῦ, λέγει Κύριος Κύριος.
ја%ко дасть стра'хъ свой на ꙁемли` жи'вњ. и^ ё^с#пнетъ сре'дњ неѓ^брњ'ꙁаныX ја%звеныхъ мече'мъ, фараѓ^нъ, и^ вс^е мно'жество е^го, гл~еT а^дона'и г~ь”
Κεφάλαιο 33
Глvа, л~г”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е къ мн^њ гл~я,
2
2
Υἱὲ ἀνθρώπου, λάλησον τοῖς υἱοῖς τοῦ λαοῦ σου καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· γῆ, ἐφ' ἣν ἂν ἐπάγω ρομφαίαν, καὶ λάβῃ ὁ λαὸς τῆς γῆς ἄνθρωπον ἕνα ἐξ αὐτῶν καὶ δῶσιν αὐτὸν ἑαυτοῖς εἰς σκοπόν,
сн~е чл~чь, гл~и къ сн~оM людїи своиX, и^ рече'ши к ниM. ꙁемля` на ню'же а^ꙁъ а%ще наведђ` мечь. и^ по'имTђ лю'дїе ꙁемля` чл~ка е^ді'наго эT себе`, и^ поста'вятъ и& себњ стра'жъ.
3
3
καὶ ἴδῃ τὴν ρομφαίαν ἐρχομένην ἐπὶ τὴν γῆν καὶ σαλπίσῃ τῇ σάλπιγγι καὶ σημάνῃ τῷ λαῷ,
и^ ё%ꙁритъ мечь градђщїи на' ꙁемлю, и^ въстрђбитъ трђбо'ю, и^ проповњсть лю'деM.
4
4
καὶ ἀκούσῃ ὁ ἀκούσας τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος καὶ μὴ φυλάξηται, καὶ ἐπέλθῃ ἡ ρομφαία καὶ καταλάβῃ αὐτόν, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπὶ τῆς κεφαλῆς αὐτοῦ ἔσται·
и^ послђшае^тъ слы'шавыи трђбђ, и^ не снабди'тся. и^ на'идетъ ме'чь, и^ пости'гнетъ и&, кро'вь е^го на главњ` е^го бђдетъ.
5
5
ὅτι τὴν φωνὴν τῆς σάλπιγγος ἀκούσας οὐκ ἐφυλάξατο, τὸ αἷμα αὐτοῦ ἐπ' αὐτοῦ ἔσται, καὶ οὗτος ὅτι ἐφυλάξατο, τὴν ψυχὴν αὐτοῦ ἐξείλατο.
ја%ко слы'шавъ гла'съ трђбныи и^ не снабдњся, кро'вь е^го на не'мъ бђдетъ. и^ то'иже ја^ко снабдњ` дш~ђ свою и^ꙁба'ви”
6
6
καὶ ὁ σκοπός, ἐὰν ἴδῃ τὴν ρομφαίαν ἐρχομένην καὶ μὴ σημάνῃ τῇ σάλπιγγι, καὶ ὁ λαὸς μὴ φυλάξηται, καὶ ἐλθοῦσα ἡ ρομφαία λάβῃ ἐξ αὐτῶν ψυχήν, αὕτη διὰ τὴν αὐτῆς ἀνομίαν ἐλήφθη, καὶ τὸ αἷμα ἐκ χειρὸς τοῦ σκοποῦ ἐκζητήσω.
И$ страQ же а^ще ви'дитъ ме'чь грядђщь, и^ не въстрђ'битъ трђбою, и^ не проповsњ лю'демъ, да ся лю'дїе снабдя'тъ” и^ нашеD ме'чь во'ꙁметъ эT нихъ дш~а. таковы'и ё^бо безако'нїя ради свое^го в#ꙁя'ся, а^ кро'ви ея` эT рђки` стра'жевы в#зыщђ`”
7
7
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, σκοπὸν δέδωκά σε τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ, καὶ ἀκούσῃ ἐκ στόματός μου λόγον.
И$ т^ы сн~е чл~чь, стра'жа т^я е^смь поста'вилъ до'мђ і^и^л~евђ, и^ ё^слы'шиши сло'во эT ё'стъ мои^хъ и^ проповњси и^мъ эT мене`”
8
8
ἐν τῷ εἰπεῖν με τῷ ἁμαρτωλῷ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ μὴ λαλήσῃς τοῦ φυλάξασθαι τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, αὐτὸς ὁ ἄνομος τῇ ἀνομίᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, τὸ δὲ αἷμα αὐτοῦ ἐκ τῆς χειρός σου ἐκζητήσω.
Є$гда` рекђ` грњшникђ, грњшниче см~ртїю ё'мреши. и^ не бђдеши гл~ати грњшникђ, ја%коже снабдњтися. и^ нечести'вђ, ја%коже ѓ^брати'тися е^мђ эT пђти` е^го, и^ жи'вђ бы'ти е^мђ. то'и беꙁако'нникъ, безако'нїемъ свои^мъ ё'мреᲄъ, а^ кро'ви е^го эT рђки` твое^я в#зыщђ`.
9
9
σὺ δὲ ἐὰν προαπαγγείλῃς τῷ ἀσεβεῖ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ τοῦ ἀποστρέψαι ἀπ' αὐτῆς, καὶ μὴ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ, οὗτος τῇ ἀσεβείᾳ αὐτοῦ ἀποθανεῖται, καὶ σὺ τὴν ψυχὴν σεαυτοῦ ἐξήρησαι. -
а^ще л^и проповњ'си нечести'вђ пђть е^го, ја%ко ѓ^брати'тися с него, и^ не ѓ^брати'тся с пђти` свое^го. то'и в нече'стїи свое^мъ ё'мретъ, а^ ты` дш~ђ свою и^ꙁба'виши”
10
10
Καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπὸν τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ· οὕτως ἐλαλήσατε λέγοντες· αἱ πλάναι ἡμῶν καὶ αἱ ἀνομίαι ἡμῶν ἐφ' ἡμῖν εἰσι καὶ ἐν αὐταῖς ἡμεῖς τηκόμεθα· καὶ πῶς ζηζόμεθα;
И$ ты сн~е чл~чь, рцы` домђ і^и^л~евђ. си'це рњсте гл~юще. ја%ко прелести на'ша, и^ беꙁако'нїя наша в насъ сђть, и^ мы` в ни'хъ та'емъ. и^ ка'ко намъ жи'вомъ бы'ти”
11
11
εἰπὸν αὐτοῖς· ζῶ ἐγώ, τάδε λέγει Κύριος, οὐ βούλομαι τὸν θάνατον τοῦ ἀσεβοῦς ὡς τὸ ἀποστρέψαι τὸν ἀσεβῆ ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ καὶ ζῆν αὐτόν. ἀποστροφῇ ἀποστρέψατε ἀπὸ τῆς ὁδοῦ ὑμῶν· καί ἱνατί ἀποθνήσκετε, οἶκος ᾿Ισραήλ;
Рцы` и^мъ ё'бо, жи'въ а^ꙁъ гл~етъ а^дона'и г~ь. ја%ко не хощђ см~рти грњшника, н^о ја%коже ѓ^брати'тися е^мђ эT пђти` свое^го, и^ жи'вђ бы'ти е^мђ. ѓ^браще'нїемъ ѓ^брати'теся, эT пђти` ва'шего ѕла'го. въскђ'ю ё^мира'е^те до'ме і^и^л~евъ”
12
12
εἰπὸν πρὸς τοὺς υἱοὺς τοῦ λαοῦ σου· δικαιοσύνη δικαίου οὐ μὴ ἐξελεῖται αὐτὸν ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ πλανηθῇ, καὶ ἀνομία ἀσεβοῦς οὐ μὴ κακώσῃ αὐτὸν ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀποστρέψῃ ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ· καὶ δίκαιος οὐ μὴ δύνηται σωθῆναι.
И$ т^ы сн~е чл~чь, р#цы` къ сн~омъ людїи свои^хъ. пра'вда праvди'ваго не иꙁба'витъ е^го, во'ньже дн~ь прельсти'тся. и^ беꙁако'нїе беꙁако'нника не ё^бїетъ, во'ньже дн~ь ѓ^братиTся эT беꙁако'нїя свое^го” И$ правди'выи не мо'жетъ спsтися въ дн~ь грњха` е^го.
13
13
ἐν τῷ εἰπεῖν με τῷ δικαίῳ· οὗτος πέποιθεν ἐπὶ τῇ δικαιοσύνῃ αὐτοῦ, καὶ ποιήσει ἀνομίαν, πᾶσαι αἱ δικαιοσύναι αὐτοῦ οὐ μὴ ἀναμνησθῶσιν· ἐν τῇ ἀδικίᾳ αὐτοῦ, ᾗ ἐποίησεν, ἐν αὐτῇ ἀποθανεῖται.
е^гда рекђ правди'вомђ, жи'ꙁнїю жи'въ бђдеши. сеиy ё^пова'я пра'вдою свое'ю, и^ сътвориT беꙁако'нїе. вся` пра'вды е^го не въспомянђтся. в непра'вдњ е^го ю'же сътвори`, в то'и ё'мреT.
14
14
καὶ ἐν τῷ εἰπεῖν με τῷ ἀσεβεῖ· θανάτῳ θανατωθήσῃ, καὶ ἀποστρέψει ἀπὸ τῆς ἁμαρτίας αὐτοῦ καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην
и^ егда` рекђ` нечести'вомђ, смр~тїю ё'мреши. и^ ѓ^брати'тся эT пђти` свое^го, и^ сътвори'тъ сђдъ и^ пра'вдђ.
15
15
καὶ ἐνεχύρασμα ἀποδῷ καὶ ἅρπαγμα ἀποτίσει, ἐν προστάγμασι ζωῆς διαπορεύηται τοῦ μὴ ποιῆσαι ἄδικον, ζωῇ ζήσεται καὶ οὐ μὴ ἀποθάνῃ.
и^ ꙁаи'мъ сђд лъжђ эTда'сть, и^ въсхище'нїе въꙁврати'тъ. беꙁако'н#никъ въ прикаꙁа'нїиX живота` ходи'ти бђдеT, ја%ко не сътвори'ти непра'ведна, жи'ꙁнїю жи'въ бђдетъ и^ не ё^мретъ”
16
16
πᾶσαι αἱ ἁμαρτίαι αὐτοῦ, ἃς ἥμαρτεν, οὐ μὴ ἀναμνησθῶσιν, ὅτι κρίμα καὶ δικαιοσύνην ἐποίησεν, ἐν αὐτοῖς ζήσεται.
вс^и грњси е^го ја%же е^сть съгрњши'лъ не помянђтся. ја%ко сђдъ и^ пра'вдђ сътвори`, и^ жи'въ бђдетъ в нихъ”
17
17
καὶ ἐροῦσιν οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου· οὐκ εὐθεῖα ἡ ὁδὸς τοῦ Κυρίου· καὶ αὕτη ἡ ὁδὸς αὐτῶν οὐκ εὐθεῖα.
И$ гл~ютъ сн~ове людїи твои^хъ, не пра'въ пђть гн~ь. с^е пђть и^хъ не пра'въ.
18
18
ἐν τῷ ἀποστρέψαι δίκαιον ἀπὸ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ καὶ ποιήσει ἀνομίας, καὶ ἀποθανεῖται ἐν αὐταῖς·
е^гда` съврати'тся правди'выи эT пра'вды своея, и^ сътвори'тъ беꙁако'нїе, ё'мретъ в неM
19
19
καὶ ἐν τῷ ἀποστρέψαι τὸν ἁμαρτωλὸν ἀπὸ τῆς ἀνομίας αὐτοῦ καὶ ποιήσει κρίμα καὶ δικαιοσύνην, ἐν αὐτοῖς αὐτὸς ζήσεται.
и^ е^гда грњшникъ въꙁврати'тся эT беꙁако'нїя свое^го, и^ сътво'ритъ сђдъ и^ пра'вдђ, то'и жи'въ бђдетъ в ниX” Слы'ши до'ме і^и^л~евъ, е^да пђть мои непра'въ. ё^бо ваши пђтїе сTђ непра'ви.
20
20
καὶ τοῦτό ἐστιν, ὃ εἴπατε· οὐκ εὐθεῖα ἡ ὁδὸς Κυρίου· ἕκαστον ἐν ταῖς ὁδοῖς αὐτοῦ κρινῶ ὑμᾶς, οἶκος ᾿Ισραήλ.
се же л^и е^сть е^же реко'сте не пра'въ пђть гн~ь. комђждо васъ по пђти` е^го сђжDђ ваM доме і^и^л~евъ”
21
21
Καὶ ἐγενήθη ἐν τῷ δωδεκάτῳ ἔτει, ἐν τῷ δωδεκάτῳ μηνί, πέμπτῃ τοῦ μηνὸς τῆς αἰχμαλωσίας ἡμῶν, ἦλθε πρός με ὁ ἀνασωθεὶς ἀπὸ ῾Ιερουσαλὴμ λέγων· ἑάλω ἡ πόλις.
И$ бы'сть въ второ'енадесяте лњто, мsца втора'гонадесяте въ пя'тыи дн~ь, плњнникъ нашихъ. прїиде къ мнњ эT і^ерsлі'ма ё^целњ'выи, гл~я, повое^ва'ша гра'дъ.
22
22
καὶ χεὶρ Κυρίου ἐγενήθη ἐπ' ἐμὲ ἑσπέρας πρὶν ἐλθεῖν αὐτὸν καὶ ἤνοιξέ μου τὸ στόμα, ἕως ἦλθε πρός με τὸ πρωΐ, καὶ ἀνοιχθὲν τὸ στόμα μου οὐ συνεσχέθη ἔτι.
и^ рђка` гн~я быs на мнњ` вечеръ, прежде пришесᲄвїя ё^целњвшаго. и^ эTврьꙁе ё^ста` моа ја^коже прїиде къ мнњ` ꙁаё'тра, и^ эTврьꙁо'шася ё%ста` моя не преста'ша ктомђ`”
23
23
καὶ ἐγενήθη λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть слово гн~е къ мн^њ гл~я,
24
24
υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ κατοικοῦντες τὰς ἠρημωμένας ἐπὶ τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραὴλ λέγουσιν· εἷς ἦν ῾Αβραὰμ καὶ κατέσχε τὴν γῆν, καὶ ἡμεῖς πλείους ἐσμέν, ἡμῖν δέδοται ἡ γῆ εἰς κατάσχεσιν.
сн~е чл~чь, живђщеи на ѓ^пђстњвшихъ тњхъ на земли` і^и^л~евњ гл~юще гл~ютъ, на не'иже а^врааM, и^ прїятᲆ ꙁе'млю. а^ мы` мно'жаиши е^смы, намъ дана` е^сть ꙁемля` въ ѓ^дръжа'нїе”
25
25
διὰ τοῦτο εἰπὸν αὐτοῖς·
Того ради рцы` и^мъ, с^е гл~етъ а^донаи г~ь. е%льма же съ кро'вїю ја%сте`, и^ ѓ'чи ва'ши въздвиго'сте къ кђми'ромъ, и^ кро'вь пролива'ете. и^ ꙁе'млю наслњдите.
27
26
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ζῶ ἐγώ, εἰ μὴν οἱ ἐν ταῖς ἠρημωμέναις μαχαίρᾳ πεσοῦνται, καὶ οἱ ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ δοθήσονται εἰς κατάβρωμα, καὶ τοὺς ἐν ταῖς τετειχισμέναις καὶ τοὺς ἐν τοῖς σπηλαίοις θανάτῳ ἀποκτενῶ.
ста'сте с мече'мъ ва'шимъ, сътвори'сте съгнђше'нїя. и^ ко'ждо женђ` по'дрђга свое^го ѓ^сквернави'сте. и^ зе'млю причасти'сте”
28
27
καὶ δώσω τὴν γῆν ἔρημον, καὶ ἀπολεῖται ἡ ὕβρις τῆς ἰσχύος αὐτῆς, καὶ ἐρημωθήσεται τὰ ὄρη τοῦ ᾿Ισραὴλ διὰ τὸ μὴ εἶναι διαπορευόμενον.
Того ради рцы` и^мъ, с^е гл~етъ а^донаи г~ь, живђ` а^ꙁъ. с^е падђтъ мече'мъ сђщїи въ ѓ^пђстњвшихъ. і^ и^же сђть на лици` по'ля, звњремъ по'льскимъ предадђтся на и^ꙁъја%де'нїе. и^ сђщAя въ градехъ, і^ и^же въ пеще'рахъ. см~ртїю поражђ`.
29
28
καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος· καὶ ποιήσω τὴν γῆν αὐτῶν ἔρημον, καὶ ἐρημωθήσεται διὰ πάντα τὰ βδελύγματα αὐτῶν, ἃ ἐποίησαν.
и^ дамъ ꙁе'млю на ѓ^пђстњнїе” И$ поги'бнетъ ё^кори'ꙁна крњпости е^го. и^ ѓ^пђстњ'ютъ го'ры і^и^л~евы, зане` не бђдетъ проходя'щего.
30
29
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου οἱ λαλοῦντες περὶ σοῦ παρὰ τὰ τείχη καὶ ἐν τοῖς πυλῶσι τῶν οἰκιῶν καὶ λαλοῦσιν ἄνθρωπος τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ λέγοντες· συνέλθωμεν καὶ ἀκούσωμεν τὰ ἐκπορευόμενα παρὰ Κυρίου,
и^ ё^вњдятъ ја%ко аZ г~ь. и^ сътворю` ꙁе'млю и^хъ пђ'стђ, и^ ѓ^пђстњ'етъ съгнђше'нїи ради и^хъ ја%же сътвори'ша”
31
30
ἔρχονται πρός σε, ὡς συμπορεύεται λαός, καὶ κάθηνται ἐναντίον σου καὶ ἀκούουσι τὰ ρήματά σου, καὶ αὐτὰ οὐ μὴ ποιήσουσιν, ὅτι ψεῦδος ἐν τῷ στόματι αὐτῶν, καὶ ὀπίσω τῶν μιασμάτων ἡ καρδία αὐτῶν.
И$ ты же сн~е чл~чь сн~ове людїи твои^хъ, гл~юT ѓ^ тебњ ё^ забра'лъ, и^ ё^ вра'тъ дво'рныхъ. и^ гл~ютъ ко'ждо къ по'дрђгђ свое^мђ, и^ ко'ждо къ бра'тђ свое^мђ, гл~юще. събере'мся и^ слы'шимъ чт^о е^сть сло'во и^сходя'щее эT ё'стъ г~а.
32
31
καὶ γίνῃ αὐτοῖς ὡς φωνὴ ψαλτηρίου ἡδυφώνου, εὐαρμόστου, καὶ ἀκούσονταί σου τὰ ρήματα καὶ οὐ μὴ ποιήσουσιν αὐτά.
и^ прїидђтъ к тебњ, ја%коже и^схо'дяT лю'дїе. и^ ся'дђтъ лю'дїе мои` предъ тобо'ю, и^ слышаT гл~ы твоа, и^ не сътворяT и^хъ. ја%ко лжа` въ ё^стњхъ, и^ вᲆ слDњ ѓ^скверне'нїя срDца и^хъ ходяT.
33
32
καὶ ἡνίκα ἐὰν ἔλθῃ, ἐροῦσιν· ἰδοὺ ἥκει· καὶ γνώσονται ὅτι προφήτης ἦν ἐν μέσῳ αὐτῶν.
и^ бђдеши и^мъ ја%ко гласъ пњсни'вца сла'дка, гла'сомъ до'бре съста'влена. и^ слы'шаT гл~ы твоя, и^ не сътворяT иX.
Κεφάλαιο 34
Глvа, л~д”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е кᲆ мнњ гл~я,
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τοὺς ποιμένας τοῦ ᾿Ισραήλ, προφήτευσον καὶ εἰπὸν τοῖς ποιμέσι· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ὦ ποιμένες ᾿Ισραήλ, μὴ βόσκουσι ποιμένες ἑαυτούς; οὐ τὰ πρόβατα βόσκουσιν οἱ ποιμένες;
сн~е чл~чь, прорцы` с^е ѓ^ пастђсњхъ і^и^л~евњхъ. прорцы` с^е, и^ рцы` пастђхомъ. с^е гл~етъ а^дона'и г~ь.
3
3
ἰδοὺ τὸ γάλα κατέσθετε καὶ τὰ ἔρια περιβάλλεσθε καὶ τὸ παχὺ σφάζετε καὶ τὰ πρόβατά μου οὐ βόσκετε.
ЭOле пастђси і^и^л~евњ е^да пасђтся пастђси сами, не ѓ%вца ли ё^бо пасђтᲆ пастђси. с^е мле'ко ја^дясте, и^ во'лною ѓ^дњва'стеся, и^ тђ'чное ꙁакаласᲄе, а^ ѓ^вецъ мои^хъ не пасо'сте.
4
4
τὸ ἠσθενηκὸς οὐκ ἐνισχύσατε καὶ τὸ κακῶς ἔχον οὐκ ἐσωματοποιήσατε καὶ τὸ συντετριμμένον οὐ κατεδήσατε καὶ τὸ πλανώμενον οὐκ ἐπεστρέψατε καὶ τὸ ἀπολωλὸς οὐκ ἐζητήσατε καὶ τὸ ἰσχυρὸν κατηργάσασθε μόχθῳ.
и^ꙁнемо'г#шаго не поDја%сте, и^ боля'щаго не ё^врачева'сте, и^ съкрђше'н#наго не ѓ^бяꙁа'сте, и^ ё^ја^ꙁве'н#наго не ꙁарасти'сте, и^ плава'ющаго не ѓ^брати'сте, и^ поги'бшаго не пои^ска'сте. и^ крњ'пкое притяжа'сте трђдо'мъ, и^ вла'стїю накаꙁа'сте я& и^ нарђга'нїемъ”
5
5
καὶ διεσπάρη τά πρόβατά μου διὰ τὸ μὴ εἶναι ποιμένας καὶ ἐγενήθη εἰς κατάβρωμα πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ ἀγροῦ.
И$ расыпашася ѓ%вца моа е^лма не и^мња'хђ пастђха, и^ бы'ша на и^ꙁ#ја^де'нїе ѕвњ'ремъ по'льскимъ”
6
6
καὶ διεσπάρη τά πρόβατά μου ἐν παντὶ ὄρει καὶ ἐπὶ πᾶν βουνὸν ὑψηλὸν καὶ ἐπὶ προσώπου πάσης τῆς γῆς διεσπάρη, καὶ οὐκ ἦν ὁ ἐκζητῶν οὐδὲ ὁ ἀποστρέφων.
И$ расыпа'шася ѓ%вца моя` по всњмъ горамъ, и^ ꙁаблђди'ша по всњмъ хо'лмомъ высо'кимъ. и^ на лицы всея` ꙁемля` расыпашася ѓ%вця моя, и^ не бњ` въꙁыска'юща, ни ѓ^браща'юща”
7
7
διὰ τοῦτο, ποιμένες, ἀκούσατε λόγον Κυρίου·
Того ради ЭO пастђси слышите сло'во гн~е.
8
8
ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος Κύριος, εἰ μὴν ἀντὶ τοῦ γενέσθαι τὰ πρόβατά μου εἰς προνομὴν καὶ γενέσθαι τὰ πρόβατά μου εἰς κατάβρωμα πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ πεδίου, παρὰ τὸ μὴ εἶναι ποιμένας, καὶ οὐκ ἐξεζήτησαν οἱ ποιμένες τὰ πρόβατά μου, καὶ ἐβόσκησαν οἱ ποιμένες ἑαυτούς, τὰ δὲ πρόβατά μου οὐκ ἐβόσκησαν,
живђ а^ꙁъ, гл~етᲆ а^дона'и г~ь. поне'же ё^чине'на сђть сᲄа'да моя в# расхище'нїе, и^ ѓ'вца моя въ снᲇде'нїе всњмъ ѕвњ'ремъ по'льнымъ, ꙁане' же не бњ па'стыря. ниже ё^бо посњща'хђ пасты'ри ста'да мое^го, н^о пасо'ша пасты'ри сами себе, а^ ѓ^вець мои^хъ не пасо'ша”
9
9
ἀντὶ τούτου, ποιμένες,
Сего ради пастђси слы'шите сло'во гн~е,
10
10
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ τοὺς ποιμένας καὶ ἐκζητήσω τὰ πρόβατά μου ἐκ τῶν χειρῶν αὐτῶν καὶ ἀποστρέψω αὐτοὺς τοῦ μὴ ποιμαίνειν τὰ πρόβατά μου, καὶ οὐ βοσκήσουσιν ἔτι οἱ ποιμένες αὐτά· καὶ ἐξελοῦμαι τὰ πρόβατά μου ἐκ τοῦ στόματος αὐτῶν. καὶ οὐκ ἔσονται αὐτοῖς ἔτι εἰς κατάβρωμα.
с^е гл~еT а^дона'и г~ь. с^е а^зъ на пастђхи, и^ в#зы'щђ ѓ^вець свои^хᲆ эT рђ'кђ пастђш#скђ, и^ эTста'влю я& эT па'ствы ѓ^вець мои^хъ, и^ не пасђтъ и^хъ ктомђ пастђси, ниже да пасђтъ сами себе. и^ эTи^мђ ѓ%вца своя и^ꙁ# ё%стъ и^хъ, и^ ктомђ не бђ'дђтъ и^мъ на и^з#ја^де'нїе” И$мже
11
11
διότι τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐκζητήσω τὰ πρόβατά μου καὶ ἐπισκέψομαι αὐτά.
с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. с^е а^ꙁъ въꙁы'щђ ѓ^вець свои^хъ, и^ присњщђ и^хъ.
12
12
ὥσπερ ζητεῖ ὁ ποιμὴν τὸ ποίμνιον αὐτοῦ ἐν ἡμέρᾳ, ὅταν ᾖ γνόφος καὶ νεφέλη ἐν μέσῳ προβάτων διακεχωρισμένων, οὕτως ἐκζητήσω τά πρόβατά μου καὶ ἀπελάσω αὐτὰ ἀπὸ παντὸς τόπου, οὗ διεσπάρησαν ἐκεῖ ἐν ἡμέρᾳ νεφέλης καὶ γνόφου.
ја%коже присњща'етъ пастђхъ па'ствы свое^я, въ дн~ь е^гда` е^сть ѓ%блаченъ и^ м#гля'нъ, средњ ѓ^вець е^мђ раꙁлђченъ. та'ко възы'щђ ѓвець свои^хъ, і^ и^ꙁба'влю я& эT всего мњста, на не'мже сђть расы'пани та'мо, въ дн~ь ѓ%блаченъ и^ примра'ченъ”
13
13
καὶ ἐξάξω αὐτοὺς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ συνάξω αὐτοὺς ἀπὸ τῶν χωρῶν καὶ εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν αὐτῶν καὶ βοσκήσω αὐτοὺς ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ καὶ ἐν ταῖς φάραγξι καὶ ἐν πάσῃ κατοικίᾳ τῆς γῆς·
І$ и^ꙁведђ я& эT стра'нъ, и^ съберђ я& эT ꙁемль. и^ въведђ я& в# зе'млю и^хъ, и^ распасђ я& на горахъ і^и^л~еваX, и^ въ де'брехъ, и^ въ всемъ селњ ꙁемнњмъ.
14
14
ἐν νομῇ ἀγαθῇ βοσκήσω αὐτοὺς καὶ ἐν τῷ ὄρει τῷ ὑψηλῷ ᾿Ισραὴλ ἔσονται αἱ μάνδραι αὐτῶν· ἐκεῖ κοιμηθήσονται καὶ ἐκεῖ ἀναπαύσονται ἐν τρυφῇ ἀγαθῇ, καὶ ἐν νομῇ πίονι βοσκηθήσονται ἐπὶ τῶν ὀρέων ᾿Ισραήλ.
на жирђ бла'ꙁњ напасђ я&” На горњ высо'цњ і^и^л~евњ бђ'детъ лњпота и^хъ, и^ бђ'дђтъ ѓ^гра'ды и^хъ т^ђ” и ё^спнђтъ и^ почїютъ т^ђ. и^ въ пи'щи бла'ꙁњ, и^ на па'жити тђчнњ напасђтся на горахᲆ і^и^л~еваX.
15
15
ἐγὼ βοσκήσω τὰ πρόβατά μου καὶ ἐγὼ ἀναπαύσω αὐτά, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος. τάδε λέγει Κύριος Κύριος·
а^ꙁ# же распасђ ѓ%вца своя, и^ а'ꙁъ покою я&. и^ раꙁђмњ'ютъ ја%ко а^ꙁъ е^смь г~ь”
16
16
τὸ ἀπολωλὸς ζητήσω καὶ τὸ πλανώμενον ἐπιστρέψω καὶ τὸ συντετριμμένον καταδήσω καὶ τὸ ἐκλεῖπον ἐνισχύσω καὶ τὸ ἰσχυρὸν φυλάξω καὶ βοσκήσω αὐτὰ μετὰ κρίματος.
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь. поги'бшаго въꙁыщђ, и^ заблђди'вшаго ѓ^бря'щђ. и^ съкрђше'нное свяжђ, и^ не'мощнаго ё^крњплю, и^ крњ'пкаго снабжђ. и^ распасђ я& съ сђдо'мъ”
17
17
καὶ ὑμεῖς, πρόβατα, τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ διακρινῶ ἀναμέσον προβάτου καὶ προβάτου, κριῶν καὶ τράγων.
И$ в^ы ѓ%вца моя, с^е гл~етᲆ а^дона'и г~ь, с^е а^ꙁъ расђжDђ межDђ ѓ^вцею и^ ѓ^вцею, и^ ѓ'вномъ и^ коꙁломъ.
18
18
καὶ οὐχ ἱκανὸν ὑμῖν ὅτι τὴν καλὴν νομὴν ἐνέμεσθε, καὶ τὰ κατάλοιπα τῆς νομῆς ὑμῶν κατεπατεῖτε τοῖς ποσὶν ὑμῶν; καὶ τὸ καθεστηκὸς ὕδωρ ἐπίνετε, καὶ τὸ λοιπὸν τοῖς ποσὶν ὑμῶν ἐταράσσετε;
не довлњ ли вамъ ја%ко бл~гђю па'житъ живете`. и^ ѓ^ста'нокъ па'жити вашея, нога'ми вашими попира'ете. и^ ё^сто'явшђюся во'дђ пива'сте, и^ ѓ^ста'нокᲆ нога'ми вашими въꙁмђща'сте.
19
19
καὶ τὰ πρόβατά μου τὰ πατήματα τῶν ποδῶν ὑμῶν ἐνέμοντο καὶ τὸ τεταραγμένον ὕδωρ ὑπὸ τῶν ποδῶν ὑμῶν ἔπινον;
и^ ѓ'вца моя попра'нїе но'гъ вашихъ живя'хђ, и^ възмђще'нђю во'дђ нога'ма ва'шима пїя'хђ”
20
20
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ διακρινῶ ἀναμέσον προβάτου ἰσχυροῦ καὶ ἀναμέσον προβάτου ἀσθενοῦς.
Того ради с^е г~леT а^дона'и г~ь. с^е а^ꙁъ к вамъ, и^ расђжDђ междђ ѓ^вча'темъ си'лнымъ, и^ междђ не'мощномъ. е^льмаже
21
21
ἐπὶ ταῖς πλευραῖς καὶ τοῖς ὤμοις ὑμῶν διωθεῖσθε καὶ τοῖς κέρασιν ὑμῶν ἐκερατίζετε καὶ πᾶν τὸ ἐκλεῖπον ἐξεθλίβετε.
ребры свои^ми, и^ плеща'ми вашими порње^те, и^ ро'ги вашими бодите`, и^ вс^е не'мощное и^ꙁрњ'ете, дон#деже и^жденете я& во'нъ.
22
22
καὶ σώσω τὰ πρόβατά μου, καὶ οὐ μὴ ὦσιν ἔτι εἰς προνομήν, καὶ κρινῶ ἀναμέσον κριοῦ πρὸς κριόν.
и^ расњя'сте ѓ%вца моя всемђ ми'мохо'дђ. н^о сп~сђ ѓ%вца своа, и^ ктомђ не бђ'дђтᲆ на раꙁграбле'нїе. и^ расђждђ междђ ѓ^вчатемъ и^ ѓ^вча'темъ, и^ междђ ѓ%вномъ къ ѓ%внђ”
23
23
καὶ ἀναστήσω ἐπ' αὐτοὺς ποιμένα ἕνα καὶ ποιμανεῖ αὐτούς, τὸν δοῦλόν μου Δαυίδ, καὶ ἔσται αὐτῶν ποιμήν·
И$ въста'влю пастђхъ в ниX е^ді'нъ и^же пасетъ я&, раба мое^го дв~да. то'и пасетъ я& и^ тои покоиT я&, и^ бђ'детъ пастђх'ъ и^хъ”
24
24
καὶ ἐγὼ Κύριος ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν, καὶ Δαυὶδ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν· ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα.
Аz же г~ь бђ'дђ и^мъ въ б~ъ. и ра'бъ мои двDъ кн~ѕь средњ и^хъ, а^ꙁъ г~ь гл~ахъ”
25
25
καὶ διαθήσομαι τῷ Δαυὶδ διαθήκην εἰρήνης καὶ ἀφανιῶ θηρία πονηρὰ ἀπὸ τῆς γῆς, καὶ κατοικήσουσιν ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ὑπνώσουσιν ἐν τοῖς δρυμοῖς.
И$ завњща'ю двDви ꙁавњтъ ми'рныи. и потреблю ѕвњ'ри ꙁлы съ ꙁемля`. и^ вселя'тся въ пђсты'ни, ё^пова'ющеи ё^спнђтъ въ дђбра'вахъ” прорцы сн~е чл~чь ѓ^ дђбра'вњ а^ггевъстњ”
26
26
καὶ δώσω αὐτοὺς περικύκλῳ τοῦ ὄρους μου· καὶ δώσω τὸν ὑετὸν ὑμῖν, ὑετὸν εὐλογίας.
И$ дамъ и^мъ ѓ%крsтъ горы` мое^я блsвенїе. и^ спђщђ до'ждь вамъ въ вре'мя е^го, дождеве блsвенїя бђдђтъ.
27
27
καὶ τὰ ξύλα τὰ ἐν τῷ πεδίῳ δώσει τὸν καρπὸν αὐτῶν, καὶ ἡ γῆ δώσει τὴν ἰσχὺν αὐτῆς, καὶ κατοικήσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν ἐν ἐλπίδι εἰρήνης, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ συντρίψαι με τὸν ζυγὸν αὐτῶν· καὶ ἐξελοῦμαι αὐτοὺς ἐκ χειρὸς τῶν καταδουλωσαμένων αὐτούς.
и^ древеса на' поли дадя'тъ плоD свои, и^ ꙁемля` дасть силђ свою. и^ вселя'тся на ꙁемли` и^хъ с наде'жDею в# ми'ръ” и^ ё^вњ'дяT ја%ко а^ꙁъ е^смь г~ь. е^гда` съкрђшђ ё%ꙁы и%га и^хъ, і^ и^ꙁбавлю я& и^ꙁ рђки поработившиX я&,
28
28
καὶ οὐκ ἔσονται ἔτι ἐν προνομῇ τοῖς ἔθνεσι, καὶ τὰ θηρία τῆς γῆς οὐκέτι μὴ φάγωσιν αὐτούς· καὶ κατοικήσουσιν ἐν ἐλπίδι, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐκφοβῶν αὐτούς.
и^ не бђдTђ ктомђ въ плњне'нїе. и^ ѕвњ'рїе ꙁе'мнїи не поја^дя'тъ иX. и^ вселя'тся съ наде'ждею, и^ не бђдеT пострашая и^хъ.
29
29
καὶ ἀναστήσω αὐτοῖς φυτὸν εἰρήνης, καὶ οὐκέτι ἔσονται ἀπολλύμενοι λιμῷ ἐπὶ τῆς γῆς καὶ ὀνειδισμὸν ἐθνῶν οὐ μὴ ἐνέγκωσιν ἔτι.
и^ въста'влю и^мъ садъ ми'рныи въ и^мя. и^ не бђ'детъ ктомђ мало и^хъ число на ꙁемли`. не бђ'дђтъ погђбле'ни гла'домъ на земли`, и^ не поDи^мђтъ ё^коре'нїя эT стра'нъ ктомђ.
30
30
καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν, καὶ αὐτοὶ λαός μου, οἶκος ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος Κύριος.
и^ ё^вњ'дятъ ја%ко а^ꙁъ е^смь г~ь б~ъ и^хъ с ни'ми, а^ в^ы лю'дїе мои до'ме і^и^л~евъ, гл~етъ а^дона'и г~ь. а^
31
31
πρόβατά μου καὶ πρόβατα ποιμνίου μού ἐστε, καὶ ἐγὼ Κύριος ὁ Θεὸς ὑμῶν, λέγει Κύριος Κύριος.
в^ы ѓ%вца моя, и^ ѓ'вца па'ствы мое^я е^сте, и^ а'ꙁъ г~ь б~ъ вашъ, г~леT а^дона'и г~ь”
Κεφάλαιο 35
Глvа, л~е”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е кᲆ мнњ гл~я,
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, ἐπίστρεψον τὸ πρόσωπόν σου ἐπ' ὄρος Σηεὶρ καὶ προφήτευσον εἰς αὐτὸ
сн~е чл~чь, ѓ^брати лице свое къ горњ сеи^ръ, и^ прорцы до нея, и^ рцы е'й.
3
3
καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σέ, ὄρος Σηείρ, καὶ ἐκτενῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ σέ καὶ δώσω σε εἰς ἔρημον καὶ ἐρημωθήσῃ,
с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, с^е а^ꙁъ на' тя го'ро сеи^ръ, и^ прострђ рђ'кђ свою на' тя, и^ поста'влю т^я пђстђ, и^ ѓ^пђстњ'еши.
4
4
καὶ ταῖς πόλεσί σου ἐρημίαν ποιήσω, καὶ σὺ ἔρημος ἔσῃ· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος,
и^ въ гра'дњхъ твои^хъ пђсты'ню сътворђ, и^ т^ы въ пђсты'ню бђ'деши. и^ раꙁђмњ'еши ја%ко а^ꙁъ е^смь г~ь”
5
5
ἀντὶ τοῦ γενέσθαι σε ἐχθρὰν αἰωνίαν καὶ ἐνεκάθισας τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ δόλῳ, ἐν χειρὶ ἐχθρῶν μαχαίρᾳ ἐν καιρῷ ἀδικίας ἐπ' ἐσχάτῳ,
Поне'же бы'сть в# тебњ вра'жда вњ'чная, и^ присњди до'мђ і^и^л~вђ на лђкахъ, рђко'ю вражїи^мъ мечеM, въ вре'мя печа'ли и^хъ, и^ въ вре'мя ѓ^би'ды и^хъ послњжде”
6
6
διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος Κύριος, εἰ μήν, εἰς αἷμα ἥμαρτες, καὶ αἷμα διώξεταί σε.
Сего ради жи'въ а^зъ, гл~етъ а^дона'и г~ь. а^ще бы не въ кро'ви съгрњши'лъ, н^о кро'вь т^я прожене'тъ, кро'ви б^о свое^я въꙁненави'дњ, кро'вь твоя прожене'тъ т^я, и^ ё^жикъ свои^хъ възненави'диши, и^ въста'влю я& тебњ ра'тники”
7
7
καὶ δώσω τὸ ὄρος Σηεὶρ εἰς ἔρημον καὶ ἠρημωμένον καὶ ἀπολῶ ἀπ' αὐτοῦ ἀνθρώπους καὶ κτήνη
И$ поста'влю горђ сеи^ръ, пђстђ ѓ^пђстњвшђ. и^ погђблю эT нея чл~ки и^ ско'тъ, и^ ми'мохо'да и^ пњшника
8
8
καὶ ἐμπλήσω τῶν τραυματιῶν τοὺς βουνούς σου καὶ τὰς φάραγγάς σου, καὶ ἐν πᾶσι τοῖς πεδίοις σου τετραυματισμένοι μαχαίρᾳ πεσοῦνται ἐν σοί.
и^ напо'лню ја%ꙁвеныхъ хо'лмы твоя, и^ де'бри твоя, и^ на всњхъ по'лехъ твои^хъ, ја%ꙁвенїи мечемъ падђтъ в# тебњ.
9
9
ἐρημίαν αἰώνιον θήσομαί σε, καὶ αἱ πόλεις σου οὐ μὴ κατοικηθῶσιν ἔτι· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
и^ пђстђ въ вњ'къ поста'влю т^я, и^ гра'ди твои не населя'тся. и^ раꙁђмњ'еши ја%ко а^ꙁъ е^смь г~ь”
10
10
διὰ τὸ εἶπεῖν σε· τὰ δύο ἔθνη καὶ αἱ δύο χῶραι ἐμαὶ ἔσονται καὶ κληρονομήσω αὐτάς, καὶ Κύριος ἐκεῖ ἐστι,
Поне'же рече, ѓ%бњ стра'нњ и^ ѓ'бњ ꙁемли` мои бђ'дета, и^ прїимђ и&. а^ г~ь т^ђ е^сть”
11
11
διὰ τοῦτο, ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος, καὶ ποιήσω σοι κατὰ τὴν ἔχθραν σου καὶ γνωσθήσομαί σοι, ἡνίκα ἂν κρινῶ σε,
Сего ради жи'въ а^ꙁъ, гл~етъ а^дона'и г~ь. и^ сътворђ тебњ по вра'ждњ твое^и, и^ по ревности твое^и, ю^же сътвори эT ненавидњ'нїя в нихъ. и^ ја^влю' ти ся е^гда сђждђ т^и, и^ раꙁђмњ'еши ја%ко а^ꙁъ е^смь г~ь”
12
12
καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος. ἤκουσα τῆς φωνῆς τῶν βλασφημιῶν σου, ὅτι εἶπας· τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ ἔρημα, ἡμῖν δέδοται εἰς κατάβρωμα·
Слы'шаX глаs всњхъ твоиX хђлъ, ја%же гл~аше ѓ^ горахъ і^и^л~ваX, гл~я, го'ры і^и^л~евы высо'кїя вњ'чныа, пђсты'нямъ да'шася въ прїя'тїе.
13
13
καὶ ἐμεγαλορρημόνησας ἐπ' ἐμὲ τῷ στόματί σου· ἐγὼ ἤκουσα.
и^ вел#ми въꙁгл~а до мене ё^сты свои^ми, и^ ё^мно'жи до мене словеса, ја%же а^ꙁъ слы'шахъ”
14
14
τάδε λέγει Κύριος· ἐν τῇ εὐφροσύνῃ πάσης τῆς γῆς ἔρημον ποιήσω σε,
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь. въ весе'лїи всея` ꙁемля`, пђстђ т^я сътворђ вᲆ вњ'къ,
15
15
ἔρημον ἔσῃ, ὄρος Σηείρ, καὶ πᾶσα ἡ ᾿Ιδουμαία ἐξαναλωθήσεται· καὶ γνώσῃ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν.
ја%коже ся пора'дова прича'стїю до'мђ і^и^л~ева ја%ко поги'бе. та'ко сътворђ тебњ. въ пђсты'ню бђ'деши го'ро сеи^ръ. и^ вся и^дђмея потреби'тся. и^ ё^вњдятъ ја%ко а^ꙁъ е^смь г~ь б~ъ и^х”
Κεφάλαιο 36
Глvа, л~ѕ”
1
1
ΚΑΙ σὺ υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραὴλ καὶ εἰπὸν τοῖς ὄρεσι τοῦ ᾿Ισραήλ· ἀκούσατε λόγον Κυρίου·
И т^ы сн~е чл~чь, прорцы до го'рᲆ і^и^л~евъ, и^ рцы`.
2
2
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνθ' ὧν εἶπεν ἐφ' ὑμᾶς ὁ ἐχθρός· εὖγε ἔρημα αἰώνια εἰς κατάσχεσιν ἡμῖν ἐγενήθη,
го'ры і^и^л~евы слы'шите сло'во гн~е, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. понеже рече вра'гъ на' вы, бл~го, пђстая въ вњ'къ въ прїя'тїе намъ бы'сть.
3
3
διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀντὶ τοῦ ἀτιμασθῆναι ὑμᾶς καὶ μισηθῆναι ὑμᾶς ὑπὸ τῶν κύκλῳ ὑμῶν τοῦ εἶναι ὑμᾶς εἰς κατάσχεσιν τοῖς καταλοίποις ἔθνεσι καὶ ἀνέβητε λάλημα γλώσσῃ καὶ εἰς ὀνείδισμα ἔθνεσι,
того ради рцы, гл~я, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. ꙁанеже бы'ти ваM въ погђбле'нїе въ всњхъ страна'хъ, и^ ꙁане же бы'ти вамъ въ нечестїи эT всњхъ ѓ%крsтныхъ вамъ. ја%коже быти вамъ въ прїя'тїе всњмᲆ про'чимъ странамъ, и^ бы'ти поно'сђ јазы'кђ въ ё^стњхъ, и^ въ ё^кори'ꙁнђ въ странаX”
4
4
διὰ τοῦτο ὄρη ᾿Ισραήλ, ἀκούσατε λόγον Κυρίου· τάδε λέγει Κύριος τοῖς ὄρεσι καὶ τοῖς βουνοῖς καὶ τοῖς χειμάρροις καὶ ταῖς φάραγξι καὶ τοῖς ἐξηρημωμένοις καὶ ἠφανισμένοις καὶ ταῖς πόλεσι ταῖς ἐγκαταλελειμμέναις, αἳ ἐγένοντο εἰς προνομὴν καὶ εἰς καταπάτημα τοῖς καταλειφθεῖσιν ἔθνεσι περικύκλῳ·
Сего ради горы і^и^л~евы слы'шите сло'во гн~е. с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, горамъ и^ хо'лмомъ и^ потокомъ и^ де'бремъ, и^ поля'намъ, и^ ѓ^пђщенымъ, и^ погђбле'нымъ, и^ гра'домъ раꙁоренымъ. и^же бы'ша въ повое^ва'нїе, и^ въ попра'нїе ѓ^ста'вшимъ странамᲆ ѓ%крsтнымъ иX”
5
5
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· εἰ μὴν ἐν πυρὶ θυμοῦ μου ἐλάλησα ἐπὶ τὰ λοιπὰ ἔθνη καὶ ἐπὶ τὴν ᾿Ιδουμαίαν πᾶσαν, ὅτι ἔδωκαν τὴν γῆν μου ἑαυτοῖς εἰς κατάσχεσιν μετ' εὐφροσύνης ἀτιμάσαντες ψυχὰς τοῦ ἀφανίσαι ἐν προνομῇ.
Того ради с^е гл~етъ а^донаи г~ь. а^ще не въ ѓ^гни рве'нїя мое^го гл~ахъ на про'чая страны, и^ на и^дђме'ю всю. ја%ко да'ша прича'стїе мое себњ въ наслњдїе, съ весе'лїемъ эT всего срDца. нечествова'вше дш~а, ја%ко потреби'ти повое^ва'нїемъ”
6
6
διὰ τοῦτο προφήτευσον ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ εἰπὸν τοῖς ὄρεσι καί τοῖς βουνοῖς καὶ ταῖς φάραγξι καὶ ταῖς νάπαις· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐν τῷ ζήλῳ μου καὶ ἐν τῷ θυμῷ μου ἐλάλησα, ἀντὶ τοῦ ὀνειδισμοὺς ἐθνῶν ἐνέγκαι ὑμᾶς.
Того ради прорцы до ꙁемли` і^и^л~евы, и^ рцы горамъ, и^ хо'лмомъ, и^ полянамъ, и^ де'бреM” Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, с^е а^ꙁъ въ рве'нїи мое^мъ и^ въ ја%рости мое^и гл~аX, въ ё^кори'ꙁны мњсто, ю%же прїя'сте эT стра'нъ.
7
7
διὰ τοῦτο ἐγὼ ἀρῶ τὴν χεῖρά μου ἐπὶ τὰ ἔθνη τὰ περικύκλῳ ὑμῶν, οὗτοι τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν λήψονται·
того ради с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. с^е а^ꙁъ въꙁдви'жђ рђ'кђ свою на страны, ја%же ѓ^крsтъ ваs. си'це беꙁ#че'стїе и^хъ прїимђтъ”
8
8
ὑμῶν δέ, ὄρη ᾿Ισραήλ, τὴν σταφυλὴν καὶ τὸν καρπὸν ὑμῶν καταφάγεται ὁ λαός μου, ὅτι ἐλπίζουσι τοῦ ἐλθεῖν.
Ваша же вина и^ плоD горы іи^л~евы, поја%дя'т# лю'дїе мои, ја%ко надњюTся прїити”
9
9
ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ἐφ' ὑμᾶς καὶ ἐπιβλέψω ἐφ' ὑμᾶς, καὶ κατεργασθήσεσθε καὶ σπαρήσεσθε.
ЈА/ко с^е а^ꙁъ на ваs, и призрђ на вы. и^ раꙁдњ'лаетеся, и^ насњ'ете.
10
10
καὶ πληθυνῶ ἐφ' ὑμᾶς ἀνθρώπους, πᾶν οἶκον ᾿Ισραὴλ εἰς τέλος· καὶ κατοικηθήσονται αἱ πόλεις καὶ ἡ ἠρημωμένη οἰκοδομηθήσεται.
и^ ё^мно'жђ въ ваs чл~ки, весь до'мъ і^и^л~въ до кон#ца. и^ населятся гра'ди, и^ пђсты'ня ѓ^градятся.
11
11
καὶ πληθυνῶ ἐφ' ὑμᾶς ἀνθρώπους καὶ κτήνη καὶ κατοικιῶ ὑμᾶς ὡς τὸ ἐν ἀρχῇ ὑμῶν καὶ εὖ ποιήσω ὑμᾶς ὥσπερ τὰ ἔμπροσθεν ὑμῶν· καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
и^ ё^мно'жђ ваs люDми и^ скотомъ, и^ ё^мно'жатся и^ възрастђтъ. и^ вселю въ ваs ја^ко прежде, и^ бл~го сътворђ вамъ ја%ко в первая лњта прежде ваs. и^ раꙁђмњ'ете ја%ко а^зъ е^смь г~ь”
12
12
καὶ γεννήσω ἐφ' ὑμᾶς ἀνθρώπους, τὸν λαόν μου ᾿Ισραήλ, καὶ κληρονομήσουσιν ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθε αὐτοῖς εἰς κατάσχεσιν· καὶ οὐ μὴ προστεθῆτε ἔτι ἀτεκνωθῆναι ἀπ' αὐτῶν.
13
13
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἀνθ' ὧν εἶπάν σοι· κατέσθουσα ἀνθρώπους εἶ καὶ ἠτεκνωμένη ὑπὸ τοῦ ἔθνους σου ἐγένου,
Се^ гл~етᲆ а^дона'и г~ь, поне'же гл~ахъ тебњ. ꙁемля` ја^дђщи чл~ки ты е^си, и^ бесча'дъ эT страны твое^я бы'сть.
14
14
διὰ τοῦτο ἀνθρώπους οὐκέτι φάγεσαι καὶ τὸ ἔθνος σου οὐκ ἀτεκνώσεις ἔτι, λέγει Κύριος Κύριος.
того ра'ди чл~къ ксемђ не поја^си, и^ страна твоа не сътворитъ тебе бесча'дъ, гл~ет# г~ь.
15
15
καὶ οὐκ ἀκουσθήσεται οὐκέτι ἐφ' ὑμᾶς ἀτιμία ἐθνῶν, καὶ ὀνειδισμοὺς λαῶν οὐ μὴ ἀνενέγκητε ἔτι, λέγει Κύριος Κύριος.
и^ не ё^слы'шится въ ваs ктомђ бесче'стїе стра'н#ско, и^ ё^кори'зны стра'н#ски не поDи^мете ктомђ, и^ сᲄрана твоя не бђ'детъ бесчаD, гл~етъ а^дона'и г~ь”
16
16
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть сло'во гн~е кᲆ мнᲇ гл~я
17
17
υἱὲ ἀνθρώπου, οἶκος ᾿Ισραὴλ κατῴκησεν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν καὶ ἐμίαναν αὐτὴν ἐν τῇ ὁδῷ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν καὶ ἐν ταῖς ἀκαθαρσίαις αὐτῶν· κατὰ τὴν ἀκαθαρσίαν τῆς ἀποκαθημένης ἐγενήθη ἡ ὁδὸς αὐτῶν πρὸ προσώπου μου.
сн~е чл~чь. домъ і^и^л~евъ всели'ся на ꙁемли` свое^и, и^ ѓ^сквернави'ша ю& пђтемъ и^хъ, и^ кђми'рми и^хъ, и^ нечистота'ми и^хъ. по нечистотᲇ сњдя'щїя, бы'сть пђть и^хъ преD лицемъ мои^мъ.
18
18
καὶ ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐπ' αὐτοὺς
и^ раꙁлњя'хъ ја%рость мою на' ня, кро'ви ради ю%же пролїа'ша на' ꙁемлю, и^ кђми'рми и^хъ ѓ^сквернави'ша ю&.
19
19
καὶ διέσπειρα αὐτοὺς εἰς τὰ ἔθνη καὶ ἐλίκμησα αὐτοὺς εἰς τὰς χώρας· κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτῶν καὶ κατὰ τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν ἔκρινα αὐτούς.
и^ расыпахъ я& въ страны, и^ раꙁвњяхъ я& в земля`. по пђти иX, и^ по хђдожествоM и^хъ сђди'хъ и^мъ”
20
20
καὶ εἰσήλθοσαν εἰς τὰ ἔθνη, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ, καὶ ἐβεβήλωσαν τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον ἐν τῷ λέγεσθαι αὐτούς· λαὸς Κυρίου οὗτοι καὶ ἐκ τῆς γῆς αὐτοῦ ἐξεληλύθασι.
И внидо'ша въ страны` в ня'же внидо'ша та'мо, и^ ѓ^сквернави'ша и'мя мое ст~ое. внегда гл~ахђ и^мъ лю'дїе гн~и сїи, и^ эT ꙁемля` сїи эTшли` сђть.
21
21
καὶ ἐφεισάμην αὐτῶν διὰ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον, ὃ ἐβεβήλωσαν οἶκος ᾿Ισραὴλ ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ.
пощадњхъ я& и%мени ради мое^го ст~ого, е^же ѓ^сквернави` домᲆ і^и^л~евъ т^ђ а'може вни'де”
22
22
διὰ τοῦτο εἰπὸν τῷ οἴκῳ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος· οὐχ ὑμῖν ἐγὼ ποιῶ, οἶκος ᾿Ισραήλ, ἀλλ' ἢ διὰ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον, ὃ ἐβεβηλώσατε ἐν τοῖς ἔθνεσιν, οὗ εἰσήλθετε ἐκεῖ.
Того ради рцы` домђ і^и^л~евђ, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. не ва'мъ а^зъ ᲄворю` доме і^и^л~евъ, н^о и^мени мое^го ра'ди ст~го е^же ѓ^сквернави'сте въ стра'нахъ т^ђ а%може внидо'сте”
23
23
καὶ ἁγιάσω τὸ ὄνομά μου τὸ μέγα τὸ βεβηλωθὲν ἐν τοῖς ἔθνεσιν, ὃ ἐβεβηλώσατε ἐν μέσῳ αὐτῶν, καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ἁγιασθῆναί με ἐν ὑμῖν κατ' ὀφθαλμοὺς αὐτῶν.
Но^ ѓ^сщ~ђ и%мя свое вели'кое ѓ^скверненое въ странаX, е^же ѓ^сквернави'сте сре'дњ и^хъ. и^ разђмњ'ютъ страны` ја^ко аꙁъ е^смь г~ь, гл~етъ а^дона'и, вънегда` ѓ^сщ~ђся въ ва'съ преD ѓ^чи'ма и%хъ”
24
24
καὶ λήψομαι ὑμᾶς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ ἀθροίσω ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν γαιῶν καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν ὑμῶν.
и^ пои^мђ в^ы эT стра'нъ, и^ съберђ в^ы эT всњхъ роже'нїи, и^ въведђ в^ы в ꙁе'млю вашђ”
25
25
καὶ ρανῶ ἐφ' ὑμᾶς καθαρὸν ὕδωρ, καὶ καθαρισθήσεσθε ἀπὸ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν καὶ ἀπὸ πάντων τῶν εἰδώλων ὑμῶν, καὶ καθαριῶ ὑμᾶς.
И$ въскроплю` на' вы водђ чи'стђ, и^ ѓ^чи'ститеся эT всXњ нечисто'тъ ва'шихъ, и^ эT всњхъ кђми'ръ вашихъ ѓ^чищђ васъ”
26
26
καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν καινὴν καὶ πνεῦμα καινὸν δώσω ἐν ὑμῖν καὶ ἀφελῶ τὴν καρδίαν τὴν λιθίνην ἐκ τῆς σαρκὸς ὑμῶν καὶ δώσω ὑμῖν καρδίαν σαρκίνην.
И$ даM вамъ срDце но'во, и^ дх~ъ но'въ дамъ вамъ. и^ эTврьгђ срDце ка'меное эT пло'ти вашея. и^ дамъ вамъ срDце пло'тяно, и^ дх~ъ мои да'мъ въ ваs”
27
27
καὶ τὸ πνεῦμά μου δώσω ἐν ὑμῖν καὶ ποιήσω ἵνα ἐν τοῖς δικαιώμασί μου πορεύησθε, καὶ τὰ κρίματά μου φυλάξησθε καὶ ποιήσητε.
И$ сътворю`, да в ꙁа'повњдехъ мои^хᲆ хо'дите, и^ сђды моя снабдите` и^ сътворите` я&”
28
28
καὶ κατοικήσετε ἐπὶ τῆς γῆς, ἧς ἔδωκα τοῖς πατράσιν ὑμῶν, καὶ ἔσεσθέ μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ ἔσομαι ὑμῖν εἰς Θεόν.
И$ вселите'ся на ꙁемли`, ю^же да'хъ эTц~емъ ва'шимъ. и^ бђдете м^и въ лю'ди, а%з# же бђдђ вамъ въ б~ъ.
29
29
καὶ σώσω ὑμᾶς ἐκ πασῶν τῶν ἀκαθαρσιῶν ὑμῶν καὶ καλέσω τὸν σῖτον
и^ сп~сђ в^ы эT нечистоT ва'шихъ, и^ ѓ^чи'щђ в^ы эT грњхъ ва'шихъ всњхъ. и^ призовђ пшени'цђ и^ ёмно'жђ я&, и^ не даM на вы гла'да”
30
30
καὶ πληθυνῶ αὐτὸν καὶ οὐ δώσω ἐφ' ὑμᾶς λιμόν· καὶ πληθυνῶ τὸν καρπὸν τοῦ ξύλου καὶ τὰ γεννήματα τοῦ ἀγροῦ, ὅπως ἂν μὴ λάβητε ὀνειδισμὸν λιμοῦ ἐν τοῖς ἔθνεσι.
и^ распложђ` пло'дъ дре'вныи, и^ пло'ды по'льскїя, ја%коже не прїимете ктомђ` гла'дныя ё^кори'зны въ странахъ”
31
31
καὶ μνησθήσεσθε τὰς ὁδοὺς ὑμῶν τὰς πονηρὰς καὶ τὰ ἐπιτηδεύματα ὑμῶν τὰ μὴ ἀγαθὰ καὶ προσοχθιεῖτε κατὰ πρόσωπον αὐτῶν ἐν ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν καὶ ἐπὶ τοῖς βδελύγμασιν αὐτῶν.
И$ помянете` пђти` своя злы'я, и^ ходо'жъства ва'ша не бл~гая. и^ съгнђша'етеся преD лицемъ и^хъ, ѓ^ беꙁако'нїихъ ва'шихъ, и^ ѓ^ согнђше'нїих# ва'шихъ”
32
32
οὐ δι' ὑμᾶς ἐγὼ ποιῶ, λέγει Κύριος Κύριος, γνωστὸν ἔσται ὑμῖν· αἰσχύνθητε καὶ ἐντράπητε ἐκ τῶν ὁδῶν ὑμῶν, οἶκος ᾿Ισραήλ.
Не ваs ра'ди творю` доме і^и^л~евъ, гл~етъ а^дона'и г~ь. съвњстно да бђдетъ вамъ доме і^и^л~евъ. постыди'теся и^ ё^клони'те эT пђти` ва'шего до'ме і^и^л~евъ”
33
33
τάδε λέγει ᾿Αδωναΐ Κύριος· ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ καθαριῶ ὑμᾶς ἐκ πασῶν ἀνομιῶν ὑμῶν, καὶ κατοικιῶ τὰς πόλεις, καὶ οἰκοδομηθήσονται ἔρημοι.
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, во'нже дн~ь ѓ^чищђ в^ы эT безаконїи ва'шихъ. и^ населю гра'ды и^ съградя'тся пђсты'ня,
34
34
καὶ ἡ γῆ ἡ ἠφανισμένη ἐργασθήσεται, ἀνθ' ὧν ὅτι ἠφανισμένη ἐγενήθη κατ' ὀφθαλμοὺς παντὸς παροδεύοντος.
и^ земля` погибшая раꙁдњлается. и%мже погђблена бы'сть преD ѓ^чима всемђ ми'моходя'щемђ”
35
35
καὶ ἐροῦσιν· ἡ γῆ ἐκείνη ἡ ἠφανισμένη ἐγενήθη ὡς κῆπος τρυφῆς, καὶ αἱ πόλεις αἱ ἔρημοι καὶ ἠφανισμέναι καὶ κατεσκαμμέναι ὀχυραὶ ἐκάθισαν.
и^ рекђтъ, земля` ѓ^на погибшая бы'сть ја%ко гра'дъ пи'щ#ныи. и^ гра'ди ѓ^пђстњвшїи и^ раскопанїи, ꙁабра'лы ё^твержDени сᲄа'ша.
36
36
καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη, ὅσα ἂν καταλειφθῶσι κύκλῳ ὑμῶν, ὅτι ἐγὼ Κύριος ᾠκοδόμησα τὰς καθῃρημένας καὶ κατεφύτευσα τὰς ἠφανισμένας. ἐγὼ Κύριος ἐλάλησα καὶ ποιήσω.
и^ разђмњ'ютъ страны`, е^ли'коже и^хъ ѓ^ста'нетъ ѓ%крsтъ ва'съ, ја^ко а%ꙁъ г~ь съградихъ разоре'ныя, и^ насади'хъ поги'бшая. а^ꙁъ г~ь гл~аX и^ сътворю`”
37
37
τάδε λέγει ᾿Αδωναΐ Κύριος· ἔτι τοῦτο ζητηθήσομαι τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ τοῦ ποιῆσαι αὐτοῖς· πληθυνῶ αὐτοὺς ὡς πρόβατα ἀνθρώπους,
Се гл~етъ а^дона'и г~ь. с^е е^ще` ѓ^бращђся сътвори'ти до'мђ і^и^л~евђ, ја%ко сътвори'ти и^мъ. и^ ё^мно'жђ я& ја%ко ста'до лю'дъско, ја%ко ѓ^вца` ст~ыя,
38
38
ὡς πρόβατα ἅγια, ὡς πρόβατα ῾Ιερουσαλὴμ ἐν ταῖς ἑορταῖς αὐτῆς, οὕτως ἔσονται αἱ πόλεις αἱ ἔρημοι πλήρεις προβάτων ἀνθρώπων, καὶ γνώσονται ὅτι ἐγὼ Κύριος.
и^ ја%ко ѓ^вца` і^ерsли'мля въ пра'знDикъ е^го. та'ко бђдTђ гра'ди ѓ^пђстњвшїи по'лни ѓ^вець, и^ чл~кь. и^ разђмњ'ютъ ја%ко а^ꙁъ г~ь”
Κεφάλαιο 37
Глvа, л~з”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐπ' ἐμὲ χεὶρ Κυρίου, καὶ ἐξήγαγέ με ἐν πνεύματι Κύριος καὶ ἔθηκέ με ἐν μέσῳ τοῦ πεδίου, καὶ τοῦτο ἦν μεστὸν ὀστέων ἀνθρωπίνων·
И бысть на мнњ` рђка гн~я, і^ и^ꙁведе м^я въ дђсњ гн~и, и^ поста'ви м^я средњ по'ля. се'же бяше по'лно ко'стеи чл~чьскихъ.
2
2
καὶ περιήγαγέ με ἐπ' αὐτὰ κυκλόθεν κύκλῳ, καὶ ἰδοὺ πολλὰ σφόδρα ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου, ξηρὰ σφόδρα.
и^ ѓ^бведе м^я ѓ^крsтъ и^хъ, и^ ѓкрsтъ. и^ с^е мно'ги ѕњло на лицы по'ля, и^ сђхы ѕњ'ло”
3
3
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, εἰ ζήσεται τὰ ὀστέα ταῦτα; καὶ εἶπα· Κύριε Κύριε, σὺ ἐπίστῃ ταῦτα.
И$ рече къ мнњ`, сн~е чл~чь, ѓ^живлю л^и ко'сти сїя. и^ реко'хъ, г~и б~е т^ы вњ'си т^о”
4
4
καὶ εἶπε πρός με· προφήτευσον ἐπὶ τὰ ὀστᾶ ταῦτα καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· τὰ ὀστᾶ τὰ ξηρά, ἀκούσατε λόγον Κυρίου.
И$ реq къ мнњ`, прор#цы ѓ^ костеX сиX, прорцы сн~е чл~чь. и^ реqши к ниM, ко'сти сїя сђхїя слы'шите сло'во гн~е.
5
5
τάδε λέγει Κύριος τοῖς ὀστέοις τούτοις· ἰδοὺ ἐγὼ φέρω ἐφ' ὑμᾶς πνεῦμα ζωῆς
с^е гл~етъ а^дона'и г~ь ко'стеM симъ. с^е а^ꙁъ въведђ въ васъ дх~ъ живо'тенъ.
6
6
καὶ δώσω ἐφ' ὑμᾶς νεῦρα καὶ ἀνάξω ἐφ' ὑμᾶς σάρκας, καὶ ἐκτενῶ ἐφ' ὑμᾶς δέρμα καὶ δώσω πνεῦμά μου εἰς ὑμᾶς, καὶ ζήσεσθε· καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
и^ да'мъ на ва'съ жи'лы, и^ възведђ на ва'съ пло'ть, и^ прострђ по ва'мъ ко'жю, и^ да'мъ дх~ъ мо'и въ ва'съ, и^ ѓ^живете`. и^ ё^вњсте ја%ко а^ꙁъ е^смь г~ь”
7
7
καὶ ἐπροφήτευσα καθὼς ἐνετείλατό μοι. καὶ ἐγένετο ἐν τῷ ἐμὲ προφητεῦσαι καὶ ἰδοὺ σεισμός, καὶ προσήγαγε τὰ ὀστᾶ ἑκάτερον πρὸς τὴν ἁρμονίαν αὐτοῦ.
И$ прореко'хъ ја%коже заповњ'да м^и г~ь. и^ бысть гла'съ внегда` м^и пророчествова'ти. и^ с^е трђсъ, и^ съвокђпля'хђся ко'сти, ко'сть къ ко'сти ка'яждо къ соста'вђ свое^мђ”
8
8
καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ ἐπ' αὐτὰ νεῦρα καὶ σάρκες ἐφύοντο, καὶ ἀνέβαινεν ἐπ' αὐτὰ δέρμα ἐπάνω, καὶ πνεῦμα οὐκ ἦν ἐπ' αὐτοῖς.
и^ ви'дњхъ, и^ с^е бы'ша и^м# жи'лы, и^ пло'ть растя'ше и^ въсхожда'ше. и^ протяжеся и%ма ко'жа верхђ. дх~а же не бња'ше в# нихъ”
9
9
καὶ εἶπε πρός με· προφήτευσον ἐπὶ τὸ πνεῦμα, προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ εἰπὸν τῷ πνεύματι· τάδε λέγει Κύριος· ἐκ τῶν τεσσάρων πνευμάτων ἐλθὲ καὶ ἐμφύσησον εἰς τοὺς νεκροὺς τούτους, καὶ ζησάτωσαν.
И$ ре'че къ мнњ`, прорцы` ѓ^ дђсᲇ, прорцы сн~е чл~чь. и^ рцы` дх~ови, с^е гл~ет# а^дона'и г~ь. эT четы'рехъ вњтръ да прїидетъ дђхъ, да д#хнетъ въ меrтвыя сїя, и^ ѓ^живђтъ”
10
10
καὶ ἐπροφήτευσα καθότι ἐνετείλατό μοι· καὶ εἰσῆλθεν εἰς αὐτοὺς τὸ πνεῦμα, καὶ ἔζησαν καὶ ἔστησαν ἐπὶ τῶν ποδῶν αὐτῶν, συναγωγὴ πολλὴ σφόδρα.
И$ прорекохъ ја%коже повелᲇ ми. и^ внїиде в ня` дх~ъ, и^ ѓ^жиша. и^ ста'ша на нога'хᲆ свои^хъ, сᲆбо'ръ мно'гъ ѕњло”
11
11
καὶ ἐλάλησε Κύριος πρός με λέγων· υἱὲ ἀνθρώπου, τὰ ὀστᾶ ταῦτα πᾶς οἶκος ᾿Ισραήλ ἐστι, καὶ αὐτοὶ λέγουσι· ξηρὰ γέγονε τὰ ὀστᾶ ἡμῶν, ἀπόλωλεν ἡ ἐλπὶς ἡμῶν, διαπεφωνήκαμεν.
И$ реq г~ь къ мнњ` гл~я, сн~е чл~чь, сїя ко'сти весь до'мъ і^и^л~евъ е^сть. тїи б^о гл~ют#, сђхи бы'ша ко'сти на'ша, поги'бе надежDа на'ша, раZгласи'хомᲆся”
12
12
διὰ τοῦτο προφήτευσον καὶ εἰπὸν πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἀνοίγω τὰ μνήματα ὑμῶν καὶ ἀνάξω ὑμᾶς ἐκ τῶν μνημάτων ὑμῶν καὶ εἰσάξω ὑμᾶς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ,
Того ради прор#цы сн~е чл~чь. и^ р#цы к нимъ, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. с^е а^ꙁъ эTвръзђ гро'бы ваша, і^ и^ꙁведђ васъ эT гробъ ва'шихᲆ лю'дїе мои`. и^ въведђ в^ы зъ землю і^и^л~евђ,
13
13
καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἐν τῷ ἀνοῖξαί με τοὺς τάφους ὑμῶν τοῦ ἀναγαγεῖν με ἐκ τῶν τάφων τὸν λαόν μου.
и^ ё^вњсте ја^ко а^зъ е^смь г~ь. внегда` эTвръсти м^и гро'бы ва'ша, е^же възвести в^ы эT гро'бъ ва'шихᲆ лю'ди моя. и^ дамъ дх~ъ мои въ ва'съ, и^ жи'ви бђдете.
14
14
καὶ δώσω πνεῦμά μου εἰς ὑμᾶς, καὶ ζήσεσθε, καὶ θήσομαι ὑμᾶς ἐπὶ τὴν γῆν ὑμῶν, καὶ γνώσεσθε ὅτι ἐγὼ Κύριος· λελάληκα καὶ ποιήσω, λέγει Κύριος.
и^ поста'влю в^ы на' ꙁемли ва'шеи. и^ ё^вњсте ја^ко а^зъ г~ь, гл~аX. и^ сътворю, гл~етъ а^дона'и г~ь”
15
15
Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И$ бы'сть сло'во гн~е къ мнњ гл~я,
16
16
υἱὲ ἀνθρώπου, λαβὲ σεαυτῷ ράβδον καὶ γράψον ἐπ' αὐτὴν τὸν ᾿Ιούδαν καὶ τοὺς υἱοὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς προσκειμένους ἐπ' αὐτόν· καὶ ράβδον δευτέραν λήψῃ σεαυτῷ καὶ γράψεις αὐτὴν τῷ ᾿Ιωσήφ, ράβδον ᾿Εφραὶμ καὶ πάντας τοὺς υἰοὺς ᾿Ισραὴλ τοὺς προστεθέντας πρὸς αὐτόν.
сн~е чл~чь, возми себњ` же'злъ е^ді'нъ, и^ въпиши на неM і^ё'дђ, и^ сн~ы і^и^л~евы прилежа'щая к немђ. и^ же'ꙁлъ вто'рыи возми себњ`, и^ напиши и&, і^ѓ'сифовъ же'ꙁлъ, и^ е^фрњмовᲆ, и^ вся` сн~ы і^и^л~евы, и^ приложи'вшаяся к немђ.
17
17
καὶ συνάψεις αὐτὰς πρὸς ἀλλήλας σαυτῷ εἰς ράβδον μίαν τοῦ δῆσαι αὐτάς, καὶ ἔσονται ἐν τῇ χειρί σου.
и^ сᲆвокђпи я& са'мы себњ` въ же'ꙁлъ е^ді'нъ, ја%коже связа'ти я&. и^ бђдђтъ въкђпњ в рђ'цњ твое'и”
18
18
καὶ ἔσται ὅταν λέγωσι πρὸς σὲ οἱ υἱοὶ τοῦ λαοῦ σου· οὐκ ἀναγγέλλεις ἡμῖν τί ἐστι ταῦτά σοι;
И$ бђдетъ е^гда` гл~ютъ к тебњ сн~ве людїи твои^хъ, въпраша'юще. не совњсти'ши л^и наM т^ы, чт^о се` е^сть тебњ.
19
19
καὶ ἐρεῖς πρὸς αὐτούς· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ λήψομαι τὴν φυλὴν ᾿Ιωσήφ, τὴν διὰ χειρὸς ᾿Εφραίμ, καὶ τὰς φυλὰς ᾿Ισραὴλ τὰς προσκειμένας πρὸς αὐτὸν καὶ δώσω αὐτοὺς ἐπὶ τὴν φυλὴν ᾿Ιούδα, καὶ ἔσονται εἰς ράβδον μίαν τῇ χειρὶ ᾿Ιούδα.
и^ речеши к нимъ, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. с^е а^ꙁъ пои^мђ племя` і^ѓ'сифово, е^же е^сть в рђцњ е^фремовњ, и^ племена і^и^л~ева, прилежа'щаа к немђ. и^ да'мъ я& с ни'мъ кᲆ племени і^ё'динђ. и^ бђдетъ въ жезлъ е^ді'нᲆ в# рђцњ і^ё'динњ”
20
20
καὶ ἔσονται αἱ ράβδοι, ἐφ' αἷς σὺ ἔγραψας ἐπ' αὐταῖς, ἐν τῇ χειρί σου ἐνώπιον αὐτῶν,
И$ бђдђтъ дре'ва на нихже писа'ти бђдеши в рђцњ твое'и, преD ѓ^чима и^хъ.
21
21
καὶ ἐρεῖς αὐτοῖς· τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ λαμβάνω πάντα οἶκον ᾿Ισραὴλ ἐκ μέσου τῶν ἐθνῶν, οὗ εἰσήλθοσαν ἐκεῖ, καὶ συνάξω αὐτοὺς ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ αὐτῶν καὶ εἰσάξω αὐτοὺς εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ·
и^ речеши к ни'мъ, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь” Се^ а^ꙁъ пое'млю ве'сь до'мъ і^и^л~евъ эT среды стра'нъ, а%може бњша вᲆшли та'мо. и^ сᲆберђ я& на' ꙁемлю і^и^л~евђ,
22
22
καὶ δώσω αὐτοὺς εἰς ἔθνος ἓν ἐν τῇ γῇ μου καὶ ἐν τοῖς ὄρεσιν ᾿Ισραήλ, καὶ ἄρχων εἷς ἔσται αὐτῶν, καὶ οὐκ ἔσονται ἔτι εἰς δύο ἔθνη, οὐδὲ μὴ διαιρεθῶσιν οὐκέτι εἰς δύο βασιλείας,
и^ дамъ я& въ странђ` на земли` мое'и, въ горахъ і^и^л~евахъ. и^ кня'ѕь е^ді'нъ бђдетъ въ всњхъ и^хᲆ въ цр~ь” И$ не бђдђтъ ктомђ въ дв^њ странњ, н^и раздњляTся кᲄомђ на дво'е црsтво.
23
23
ἵνα μὴ μιαίνωνται ἔτι ἐν τοῖς εἰδώλοις αὐτῶν. καὶ ρύσομαι αὐτοὺς ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν αὐτῶν, ὧν ἡμάρτοσαν ἐν αὐταῖς, καὶ καθαριῶ αὐτούς, καὶ ἔσονταί μοι εἰς λαόν, καὶ ἐγὼ Κύριος ἔσομαι αὐτοῖς εἰς Θεόν.
да ся не ѓ^сквернавля'ютᲆ е^ще` в кђмирехъ и^хъ, и^ в# согнђшенїи и^хъ, и^ во всњхъ непра'вдаX и^хъ. і^ и^ꙁбавлю я& эT всего безако'нїя и^хъ, е^же съгрњшиша в нихъ, и^ ѓ^чищђ я&. и^ бђдTђ м^и в лю'ди, и^ а'ꙁъ бђдђ и^мъ въ б~ъ.
24
24
καὶ ὁ δοῦλός μου Δαυὶδ ἄρχων ἐν μέσῳ αὐτῶν ἔσται ποιμὴν εἷς πάντων· ὅτι ἐν τοῖς προστάγμασί μου πορεύσονται καὶ τὰ κρίματά μου φυλάξονται καὶ ποιήσουσιν αὐτά.
и^ рабъ мо'и дв~дъ кня'ѕь средњ иX, и^ пастђхъ е^ді'нъ бђдет# всњмъ иM” Въ заповњдехъ моиX ходи'ти начнTђ, и^ сђды моа` снабдятъ и^ сътво'рят# я&.
25
25
καὶ κατοικήσουσιν ἐπὶ τῆς γῆς αὐτῶν, ἣν ἐγὼ δέδωκα τῷ δούλῳ μου ᾿Ιακώβ, οὗ κατῴκησαν ἐκεῖ οἱ πατέρες αὐτῶν· καὶ κατοικήσουσιν ἐπ' αὐτῆς αὐτοί, καὶ Δαυὶδ ὁ δοῦλός μου ἄρχων αὐτῶν ἔσται εἰς τὸν αἰῶνα.
и^ вселя'тся на земли` свое'и, ю^же дахъ рабђ мое^мђ і^а'ковђ, на не'иже жи'ша та'мо эTц~ы и^хъ. и^ вселя'тся на не'и тїи, и^ сн~ове и^хъ, и^ сн~ове сн~овъ и^хъ до' вњка. и^ дв~дъ рабъ мои, княѕь и^хъ бђдетъ въ вњкъ”
26
26
καὶ διαθήσομαι αὐτοῖς διαθήκην εἰρήνης, διαθήκη αἰωνία ἔσται μετ' αὐτῶν· καὶ θήσω τὰ ἅγιά μου ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
И$ ё^твержђ и^мъ ꙁавњтъ ми'ренъ, и^ ꙁавњща'нїе вњчно бђдеT и^мъ. и^ ё^кореню я&, и^ ё^мно'жђ.
27
27
καὶ ἔσται ἡ κατασκήνωσίς μου ἐν αὐτοῖς, καὶ ἔσομαι αὐτοῖς Θεός, καὶ αὐτοί μου ἔσονται λαός.
и^ дамъ ѓ^сщ~енїе мое посредњ и^хъ въ вњкъ, и^ бђдетъ в#селенїе мое в ниX. и^ бђдђ и^мъ б~ъ, а^ ѓ^ни бђдђтъ м^и лю'дїе.
28
28
καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ ἁγιάζων αὐτοὺς ἐν τῷ εἶναι τὰ ἅγιά μου ἐν μέσῳ αὐτῶν εἰς τὸν αἰῶνα.
и^ ё^вњдятъ страны, ја%ко а^зъ е^смь г~ь ѓ^сщ~ая'й я&. внегда` бђдђтъ ѓ^сщ~енїя моя` средњ и^хъ въ вњкъ”
Κεφάλαιο 38
Глvа, л~и”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρός με λέγων·
И бы'сть сло'во гн~е къ мн^њ гл~я,
2
2
υἱὲ ἀνθρώπου, στήρισον τὸ πρόσωπόν σου ἐπὶ Γὼγ καὶ τὴν γῆν τοῦ Μαγώγ, ἄρχοντα Ρώς, Μοσὸχ καὶ Θοβέλ, καὶ προφήτευσον ἐπ' αὐτὸν
сн~е чл~чь. ё^тверди` лице` свое на го'га, и^ на' ꙁеMлю маго'га, и^ на кн~ꙁя рос#ска, мосо'хъ, и^ џо'вель”
3
3
καὶ εἰπὸν αὐτῷ τάδε λέγει Κύριος Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ Γὼγ ἄρχοντα Ρώς, Μοσὸχ καὶ Θοβὲλ
И$ рцы` е^мђ, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. с^е а^ꙁъ на' тя го'гъ и^ маго'гъ кн~зя рос#ска, мосо'хъ, и^ џо'вель.
4
4
καὶ συνάξω σε καὶ πᾶσαν τὴν δύναμίν σου, ἵππους καὶ ἱππεῖς ἐνδεδυμένους θώρακας πάντας, συναγωγῇ πολλῇ, πέλται καὶ περικεφαλαῖαι καὶ μάχαιραι,
и^ съвращђ` т^я ѓ%крsтъ, и^ вᲆложђ ё^здђ` въ че'люсᲄи твоя. и^ съберђ т^я, и^ вс^ю си'лђ твою, коня` и^ кон#ники ѓ^блъче'ны въ бро'ня вс^я, сᲆбо'ръ мно'гъ, шле'мы, и^ меча, и^ щиты вс^я и^мђща. Вси` тїи
5
5
Πέρσαι καὶ Αἰθίοπες καὶ Λίβυες, πάντες περικεφαλαίαις καὶ πέλταις,
персе, и^ мђри, и^ лљ=ди, и^ лљ=вїесъ, и^ фђтъ с ни'ми, и^ вс^и сїи щи'ты и^ шле'мы и^мђще.
6
6
Γομὲρ καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτόν, οἶκος τοῦ Θεργαμὰ ἀπ' ἐσχάτου βορρᾶ καὶ πάντες οἱ περὶ αὐτόν, καὶ ἔθνη πολλὰ μετὰ σοῦ·
гомерь, и вс^и и^же ѓ^ неM. до'мъ тръгама'нь и^ вс^я ё^тверже'нїя е^го, и^ страны` мно'ги с ни'мъ”
7
7
ἑτοιμάσθητι, ἑτοίμασον σεαυτὸν σύ, καὶ πᾶσα ἡ συναγωγή σου ἡ συνηγμένη μετὰ σοῦ καὶ ἔσῃ μοι εἰς προφυλακήν.
Оу^готови'ся ё^готови'ся саM т^ы, и^ ве'сь събо'ръ твои сᲆбраныи к тебњ`, и^ бђдеши м^и въ пре'днюю стражбђ`.
8
8
ἀφ' ἡμερῶν πλειόνων ἑτοιμασθήσεται καὶ ἐπ' ἐσχάτου ἐτῶν ἐλεύσεται καὶ ἥξει εἰς τὴν γῆν τὴν ἀπεστραμμένην ἀπὸ μαχαίρας, συνηγμένων ἀπὸ ἐθνῶν πολλῶν, ἐπὶ γῆν ᾿Ισραήλ, ἣ ἐγενήθη ἔρημος δι' ὅλου· καὶ οὗτος ἐξ ἐθνῶν ἐξελήλυθε καὶ κατοικήσουσιν ἐπ' εἰρήνης ἅπαντες.
эT дн~ь мно'жаиш# да ся ё^гото'виши, и^ въ послњдняя лњта прїидеши. и^ прїидеши на землю, въ зе'млю эTвраще'нђю эT меча` събранђю эT людїи мно'гъ, къ ꙁемли` і^и^л~евњ, ја^же бы'сть пђста` всю'дђ” И$ тїи же эT стра'нъ и^зыдо'ша, и^ вселя'тся с ми'ромъ вс^и тїи.
9
9
καὶ ἀναβήσῃ ὡς ὑετὸς καὶ ἥξεις ὡς νεφέλη κατακαλύψαι γῆν καὶ ἔσῃ σὺ καὶ πάντες οἱ περὶ σὲ καὶ ἔθνη πολλὰ μετὰ σοῦ.
и^ на'идеT до'ждь, и^ прїидеши ја%ко бђ'ря. прїидеши ја%ко и^ ѓ'блацы покрыᲄи ꙁе'млю. и^ паде'ши т^ы, и^ вс^и и^же в# тебњ, и^ страны мно'ги с тобо'ю”
10
10
τάδε λέγει Κύριος Κύριος· καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἀναβήσεται ρήματα ἐπὶ τὴν καρδίαν σου, καὶ λογιῇ λογισμοὺς πονηροὺς
Се^ гл~ет# а^дона'и г~ь. в# то'и дн~ь въꙁы'идђтъ гл~и на срDце твое,
11
11
καὶ ἐρεῖς· ἀναβήσομαι ἐπὶ γῆν ἀπερριμμένην, ἥξω ἐπὶ ἡσυχάζοντας ἐν ἡσυχίᾳ καὶ οἰκοῦντας ἐπ' εἰρήνης, πάντας κατοικοῦντας γῆν, ἐν ᾗ οὐχ ὑπάρχει τεῖχος οὐδὲ μοχλοί, καὶ θύραι οὐκ εἰσὶν αὐτοῖς.
и^ помы'слиши помышле'нїя ѕл^а, и^ рече'ши. да в#ꙁыидђ на' ꙁемлю эTврьженђ, и^ прїидђ на млъча'щая лю'ди, и^ съ млъча'нїемᲆ живђща на ꙁемли`, на не'иже нњсть гра'да, ни две'рїи, ни верњи.
12
12
προνομεῦσαι προνομὴν καὶ σκῦλα σκυλεῦσαι αὐτῶν, τοῦ ἐπιστρέψαι χεῖράς μου εἰς τὴν ἠρημωμένην, ἣ κατῳκίσθη, καὶ ἐπ' ἔθνος συνηγμένον ἀπὸ ἐθνῶν πολλῶν, πεποιηκότας κτήσεις, κατοικοῦντας ἐπὶ τὸν ὀμφαλὸν τῆς γῆς.
ја%коже плњни'ти плњны, и^ вꙁя'ти и^мњнїе и^хъ. ја%ко ѓ^брати'ти рђкђ мою на ꙁемлю ѓ^пђщенђ, ја%же насели'ся ѓ^ странњ` събранњ эT людїи мно'гъ. сътвори'вше притяже'нїя и^мњнїе живђщихъ на пђ'пњ земли`”
13
13
Σαββὰ καὶ Δαιδὰν καὶ ἔμποροι Καρχηδόνιοι καὶ πᾶσαι αἱ κῶμαι αὐτῶν ἐροῦσί σοι· εἰς προνομὴν τοῦ προνομεῦσαι σὺ ἔρχῃ καὶ σκυλεῦσαι σκῦλα; συνήγαγες συναγωγήν σου λαβεῖν ἀργύριον καὶ χρυσίον, ἀπενέγκασθαι κτῆσιν τοῦ σκυλεῦσαι σκῦλα.
Саvва и^ деда'нъ, кђпцы` џарси'съ, и^ вс^я льво'ве и^хъ рекђтъ тебњ. е^да` на плᲇне'нїе ја%ко плᲇниᲄи т^ы гряде'ши. и^ смясти древеса` съзва'лъ е^си лю'ди своя, в#зя'ти сребро` и^ ꙁла'то, эTвести` притяжа'нїя і^ и^мњнїя, ја%ко плњни'ти плњнъ вели'къ”
14
14
διὰ τοῦτο προφήτευσον, υἱὲ ἀνθρώπου, καὶ εἰπὸν τῷ Γώγ· τάδε λέγει Κύριος· οὐκ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐν τῷ κατοικισθῆναι τόν λαόν μου ᾿Ισραὴλ ἐπ' εἰρήνης ἐγερθήσῃ;
Того раd прорцы` сн~е чл~чь, и^ рцы` го'гђ. с^е гл~еT а^дона'и г~ь, не в то'и ли дн~ь ё^бо внегда` вселяTся лю'дїе мои` і^и^л~ь с ми'роM. и^ ё^вњ'си и^ въста'неши,
15
15
καὶ ἥξεις ἐκ τοῦ τόπου σου ἀπ' ἐσχάτου βορρᾶ καὶ ἔθνη πολλὰ μετὰ σοῦ, ἀναβάται ἵππων πάντες, συναγωγὴ μεγάλη καὶ δύναμις πολλή,
и^ прїидеши эT мњста свое^го эT конца` сњверьска, т^ы и^ страны` мно'ги с тобо'ю, кон#ницы на ко'нњхъ вс^и. събо'ръ вели'къ и^ си'ла мно'га.
16
16
καὶ ἀναβήσῃ ἐπὶ τὸν λαόν μου ᾿Ισραὴλ ὡς νεφέλη καλύψαι γῆν· ἐπ' ἐσχάτων τῶν ἡμερῶν ἔσται, καὶ ἀνάξω σε ἐπὶ τὴν γῆν μου, ἵνα γνῶσι πάντα τὰ ἔθνη ἐμὲ ἐν τῷ ἁγιασθῆναί με ἐν σοὶ ἐνώπιον αὐτῶν.
и^ въꙁы'идеши на люди моя і^и^л~ю, ја%ко ѓ'блакомъ покры'ти зе'млю. въ послњ'дняя дн~и бђдеT” и^ възведђ т^я на' ꙁемлю мою`. да мя ё^вњдяT вс^я страны`, е^гда` ѓ^сщ~юся пред ни'ми ЭO го'гъ”
17
17
τάδε λέγει Κύριος Κύριος τῷ Γώγ· σὺ εἶ περὶ οὗ ἐλάλησα πρὸ ἡμερῶν τῶν ἔμπροσθεν διά χειρὸς τῶν δούλων μου τῶν προφητῶν τοῦ ᾿Ισραήλ, ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις καὶ ἔτεσι, τοῦ ἀναγαγεῖν σε ἐπ' αὐτούς.
Се^ гл~етъ а^дона'и г~ь го'гђ, ты` е^си ѓ^ немже гл~ахᲆ въ дн~и прьвыя, рђко'ю ра'бъ мои^хъ прoркъ і^и^л~евыхъ, проре'кшихъся въ ты` дн~и и^ лњта ја%ко привести` т^я на' ня”
18
18
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ἐν ἡμέρᾳ, ᾗ ἂν ἔλθῃ Γὼγ ἐπὶ τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος Κύριος, ἀναβήσεται ὁ θυμός μου
И$ бђдетъ в# то'и дн~ь, въ дн~и прише'ствїя го'гова на' землю і^и^л~евђ, гл~етъ а^дона'и г~ь. възы'идетᲆ ја%рость моя въ гнњвњ мое^мъ
19
19
καὶ ὁ ζῆλός μου. ἐν πυρὶ τῆς ὀργῆς μου ἐλάλησα, εἰ μὴν ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἔσται σεισμὸς μέγας ἐπὶ γῆς ᾿Ισραήλ.
и^ р#ве'нїя моя. въ ѓ^гни` гнњва мое^го гл~ахъ т^о, да а'ще не бђдетъ в то'и дн~ь трђсъ велик# на ꙁемли` і^и^л~вњ.
20
20
καὶ σεισθήσονται ἀπὸ προσώπου Κυρίου οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης καὶ τὰ πετεινὰ τοῦ οὐρανοῦ καὶ τὰ θηρία τοῦ πεδίου καὶ πάντα τὰ ἑρπετὰ τὰ ἕρποντα ἐπὶ τῆς γῆς, καὶ πάντες οἱ ἄνθρωποι οἱ ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς, καὶ ραγήσεται τά ὄρη καὶ πεσοῦνται αἱ φάραγγες, καὶ πᾶν τεῖχος ἐπὶ τὴν γῆν πεσεῖται.
въстрясђтся эT лица` гн~я, го'гъ, и^ ры'бы морьскїя, и^ пти'ца нбsныя, и^ ѕвњри польстїи, и^ весь гаD пол#зя'и по ꙁемли`, и^ вси` чл~цы на лици` всея земля`. и^ распадђтся го'ры, и^ расы'плются де'бри, и^ ве'сь гра'дъ на' ꙁемлю ся паде'тъ.
21
21
καὶ καλέσω ἐπ' αὐτὸν πᾶν φόβον, λέγει Κύριος· μάχαιρα ἀνθρώπου ἐπὶ τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ ἔσται.
и^ позовђтъ на'нь весь стра'хъ мечныи въ всњхъ гораX мои^хъ, гл~етъ а^дона'и г~ь” Ме'чь чл~ка на бра'та е^го бђдетъ.
22
22
καὶ κρινῶ αὐτὸν θανάτῳ καὶ αἵματι καὶ ὑετῷ κατακλύζοντι καὶ λίθοις χαλάζης, καὶ πῦρ καὶ θεῖον βρέξω ἐπ' αὐτὸν καὶ ἐπὶ πάντας τοὺς μετ' αὐτοῦ καὶ ἐπ' ἔθνη πολλὰ μετ' αὐτοῦ.
и^ эTсђждђ е^мђ смр~тїю, и^ кро'вїю, и^ до'ждеM потопля'ющемъ, и^ ка'менїемъ граDнымъ. ѓ'гнь и^ ка'мень горя'щь ѓ^дождђ` нань, и^ на вся` сђщая с нимъ.
23
23
καὶ μεγαλυνθήσομαι καὶ ἁγιασθήσομαι καὶ ἐνδοξασθήσομαι καὶ γνωσθήσομαι ἐναντίον ἐθνῶν πολλῶν. καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
и^ възвели'чюся, и^ ѓ^сщ~ђся, и^ просла'влюся, и^ ё^вњ'денъ бђдђ преD страна'ми мно'ѕњми. и^ ё^вњ'дятъ ја%ко а^ꙁъ е^смь г~ь”
Κεφάλαιο 39
Глvа, л~џ”
1
1
ΚΑΙ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, προφήτευσον ἐπὶ Γὼγ καὶ εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· ἰδοὺ ἐγὼ ἐπὶ σὲ Γὼγ ἄρχοντα Ρώς, Μοσὸχ καὶ Θοβὲλ
И т^ы сн~е чл~чь прорцы` до го'га, и^ рцы`. се^ гл~етъ а^дона'и г~ь, с^е а^ꙁъ на' тя го'гъ кня'ѕя рос#ска, мосо'хъ, и^ џо'вель.
2
2
καὶ συνάξω σε καὶ καθοδηγήσω σε καὶ ἀναβιβῶ σε ἐπ' ἐσχάτου τοῦ βορρᾶ καὶ ἀνάξω σε ἐπὶ τὰ ὄρη τὰ ᾿Ισραήλ.
и^ съберђ` и^ наста'влю т^я, и^ въꙁведђ т^я эT кон#ца сњвер#ска, и^ вᲆꙁведђ т^я на' горы і^и^л~евы.
3
3
καὶ ἀπολῶ τὸ τόξον σου ἀπὸ τῆς χειρός σου τῆς ἀριστερᾶς καὶ τὰ τοξεύματά σου ἀπὸ τῆς χειρός σου τῆς δεξιᾶς καὶ καταβαλῶ σε
і^ и^стряснђ рожа'никᲆ твои эT рђки` твое'я лњвыя, и^ стрњлы твоя` эT рђки` твое'я десныа.
4
4
ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραήλ, καὶ πεσῇ σὺ καὶ πάντες οἱ περὶ σέ, καὶ τὰ ἔθνη τὰ μετὰ σοῦ δοθήσονται εἰς πλήθη ὀρνέων, παντὶ πετεινῷ καὶ πᾶσι τοῖς θηρίοις τοῦ πεδίου δέδωκά σε καταβρωθῆναι.
и^ поражђ т^я на горахъ і^и^л~евахъ, и^ падеши т^ы и^ вси и^же ё^ тебе, и^ мно'ги страны` с тобо'ю. эTдадя'тся въ мно'жество п#тичьско в#семђ паря'щемђ, и^ всMњ ѕвњремъ по'льскимъ, и^деже т^я эTдахъ на и^зъја^денїе.
5
5
ἐπὶ προσώπου τοῦ πεδίου πεσῇ, ὅτι ἐγὼ ἐλάλησα, λέγει Κύριος.
на лицы по'лю паде'ши, ја%ко а^ꙁᲆ гл~ахъ, гл~етᲆ а^дона'и г~ь”
6
6
καὶ ἀποστελῶ πῦρ ἐπὶ Γώγ, καὶ κατοικηθήσονται αἱ νῆσοι ἐπ' εἰρήνης· καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος.
И$ пђщђ ѓ%гнь на маго'га, и^ ё^селя'тся ѓ%строви съ ми'ромᲆ.
7
7
καὶ τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον γνωσθήσεται ἐν μέσῳ λαοῦ μου ᾿Ισραήλ, καὶ οὐ βεβηλωθήσεται τὸ ὄνομά μου τὸ ἅγιον οὐκέτι· καὶ γνώσονται τὰ ἔθνη ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ἅγιος ἐν ᾿Ισραήλ.
и^ ё^вњдятᲆ ја%ко а^зъ е^смь г~ь. і^ и^мя мое ст~ое съвњстно бђдетъ средњ людїи мои^хъ і^и^л~евњхъ, и^ не ѓ^сквер#нится и^мя мое ст~ое ктомђ. и^ ё^вњдятъ страны`, ја%ко а^зъ е^смь г~ь ст~ый средњ і^и^л~я”
8
8
ἰδοὺ ἥκει, καὶ γνώσῃ ὅτι ἔσται, λέγει Κύριος Κύριος· αὕτη ἐστὶν ἡ ἡμέρα, ἐν ᾗ ἐλάλησα.
Се приспњ и^ ё^вњси ја%ко бђдетъ, гл~етъ а^дона'и г~ь, с^е е^сть то'и дн~ь ѓ^ немже гл~ахъ.
9
9
καὶ ἐξελεύσονται οἱ κατοικοῦντες τὰς πόλεις ᾿Ισραὴλ καὶ καύσουσιν ἐν τοῖς ὅπλοις, πέλταις καὶ κοντοῖς καὶ τόξοις καὶ τοξεύμασι καὶ ράβδοις χειρῶν καὶ λόγχαις· καὶ καύσουσιν ἐν αὐτοῖς πῦρ ἑπτὰ ἔτη.
і^ и^ꙁыидђтъ живђщїи въ градњхъ і^и^л~евњхъ, и^ пожгђтъ ѓ^рђжїе, и^ щиты и^ ко'пїя, и^ рожа'ники и^ с# стрњла'ми, і^ и'ꙁдрђчми, и^ лђщами. и^ раждегђтъ и^ми ѓ%гнь сеDмь лњтъ.
10
10
καὶ οὐ μὴ λάβωσι ξύλα ἐκ τοῦ πεδίου οὐδὲ μὴ κόψωσιν ἐκ τῶν δρυμῶν, ἀλλ' ἢ τὰ ὅπλα κατακαύσουσι πυρί· καὶ προνομεύσουσι τοὺς προνομεύσαντας αὐτοὺς καὶ σκυλεύσουσι τοὺς σκυλεύσαντας αὐτούς, λέγει Κύριος.
и^ не въꙁмђтъ древо с по'ля, н^и съсњкђтъ въ дђбра'вњ. н^о ѓ^рђжїемъ раждегђтъ ѓ%гнь. и^ плњнятъ плњнившая и^хъ, и^ смятђтъ смя'тшая и^хъ, гл~етъ а^дона'и г~ь”
11
11
καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ δώσω τῷ Γὼγ τόπον ὀνομαστόν, μνημεῖον ἐν ᾿Ισραήλ, τὸ πολυάνδριον τῶν ἐπελθόντων πρὸς τῇ θαλάσσῃ, καὶ περιοικοδομήσουσι τὸ περιστόμιον τῆς φάραγγος.
И$ бђдетъ въ то'и дн~ь, го'гђ мњсто нарочно гробъ і^и^л~евъ, много мђж'но, и^ пришеDших# эT востоk мор#скихъ. и^ заградя'тъ ё'стїе де'бри. и^ погребђтъ т^ђ гога, и^ вс^е мно'жество е^го. и^ проꙁове'тся т^о мно'гомђжно го'гово.
12
12
καὶ κατορύξουσιν ἐκεῖ τὸν Γὼγ καὶ πᾶν τὸ πλῆθος αὐτοῦ, καὶ κληθήσεται Τὸ γαὶ τὸ πολυάνδριον τοῦ Γώγ.
и^ вкопа'ютᲆ я& весь домъ і^и^л~евъ да ѓ^чи'стится земля сеDмь мsць.
13
13
καὶ κατορύξουσιν αὐτοὺς οἶκος ᾿Ισραήλ, ἵνα καθαρισθῇ ἡ γῆ, ἐν ἑπταμήνῳ· καὶ κατορύξουσιν αὐτοὺς πᾶς ὁ λαὸς τῆς γῆς, καὶ ἔσται αὐτοῖς ὀνομαστὸν ᾗ ἡμέρᾳ ἐδοξάσθη, λέγει Κύριος.
и^ погребђтъ я& вси` лю'дїе зе'мнїи. и^ бђдетъ и^мъ в нарокъ, во'нже дн~ь прославлюся, гл~етъ а^дона'и г~ь”
14
14
καὶ ἄνδρας διὰ παντὸς διαστελοῦσιν ἐπιπορευομένους τὴν γῆν θάψαι τοὺς καταλελειμμένους ἐπὶ προσώπου τῆς γῆς, καθαρίσαι αὐτὴν μετὰ τὴν ἑπτάμηνον, καὶ ἐκζητήσουσι.
И$ мђжа эTнюдᲆ нарекђтъ проходя'щая зе'млю, ја%коже ѓ^ста'вшая на лицы земли погрести, и^ ѓ^чисти'ти зе'млю. до сеDми мsць и^ въꙁы'щђт# ѕњло.
15
15
καὶ πᾶς ὁ διαπορευόμενος τὴν γῆν καὶ ἰδὼν ὀστοῦν ἀνθρώπου οἰκοδομήσει παρ' αὐτῷ σημεῖον, ἕως ὅτου θάψωσιν αὐτὸ οἱ θάπτοντες εἰς τὸ γαὶ τὸ πολυάνδριον τοῦ Γώγ·
весь проходяи ꙁемлјо и^ мимоходя'и, и^ ё^ꙁрњвыи ко'сть чл~чю, сътвориT ё^ нея зна'менїе. до'ндеже погребђ ю& погрњба'ющеи въ многомђжнњ го'говњ”
16
16
καὶ γὰρ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως Πολυάνδριον· καὶ καθαρισθήσεται ἡ γῆ.
і^ и^мя же мњстђ прозовеTся паде'нїе мно'гомђжно. и^ ѓ^чи'стится земля`”
17
17
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, εἰπόν· τάδε λέγει Κύριος· εἰπὸν παντὶ ὀρνέῳ πετεινῷ καὶ πρὸς πάντα τὰ θηρία τοῦ πεδίου· συνάχθητε καὶ ἔρχεσθε, συνάχθητε ἀπὸ πάντων τῶν περικύκλῳ ἐπὶ τὴν θυσίαν μου ἣν τέθυκα ὑμῖν, θυσίαν μεγάλην ἐπὶ τὰ ὄρη ᾿Ισραήλ, καὶ φάγεσθε κρέα καὶ πίεσθε αἷμα.
И$ т^ы сн~е чл~чь прорцы`, с^е гл~етъ а^дона'и г~ь. рцы` все'и пти'цы паря'щеи, и^ къ всемђ` ѕвњрю пльскомђ. съберњтеся, и^ прїидњте. съберњтеся эT всњхъ ѓ'крsтныхъ е^го на ꙁаколе'нїе е^же ꙁакла'хъ вамъ, ꙁаколе'нїе ве'лїе на гора'хъ і^и^л~евахъ. да ја^сте` мя'са, и^ пїете кро'вь.
18
18
κρέα γιγάντων φάγεσθε καὶ αἷμα ἀρχόντων τῆς γῆς πίεσθε, κριοὺς καὶ μόσχους καὶ τράγους, καὶ οἱ μόσχοι ἐστεατωμένοι πάντες.
мя'са щюдовъ и^ꙁъја^сте`, и^ кро'вь кн~ѕь зе'мныхъ и^спие^те. ѓ'вны, и^ телца, и^ козлы, и^ волы, и^ пти'ць пито'мыхъ, и^ вс^и тђчнїи.
19
19
καὶ φάγεσθε στέαρ εἰς πλησμονὴν καὶ πίεσθε αἷμα εἰς μέθην ἀπὸ τῆς θυσίας μου, ἧς ἔθυσα ὑμῖν.
и^ да ја^сᲄе мяса до сы'тосᲄи, и^спїете кро'вь эT коле'нїя мое^го е^же ꙁакла'хъ.
20
20
καὶ ἐμπλησθήσεσθε ἐπὶ τῆς τραπέζης μου ἵππον καὶ ἀναβάτην, γίγαντα καὶ πάντα ἄνδρα πολεμιστήν, λέγει Κύριος.
и^ насы'тиᲄеся эT трапе'зы мое'я, ко'ня, и^ кон#ника щюда, и^ вс^е мђжество во'инъско, гл~етъ а^дона'и г~ь.
21
21
καὶ δώσω τὴν δόξαν μου ἐν ὑμῖν, καὶ ὄψονται πάντα τὰ ἔθνη τὴν κρίσιν μου, ἣν ἐποίησα, καὶ τὴν χεῖρά μου, ἣν ἐπήγαγον ἐπ' αὐτούς.
и^ дамъ сла'вђ мою въ ваs, и^ ё^зря'тъ вся` страны` сђдъ мои и^же сътвори'хъ, и^ рђкђ мою ю'же наведо'хъ на' ня.
22
22
καὶ γνώσονται οἶκος ᾿Ισραὴλ ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ταύτης καὶ ἐπέκεινα.
и^ ё^вњсть весь доM і^и^л~евъ ја%ко а^ꙁъ е^смь г~ь б~ъ и^хъ, эT сего дн~е и^ проче”
23
23
καὶ γνώσονται πάντα τὰ ἔθνη ὅτι διὰ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν ᾐχμαλωτεύθησαν οἶκος ᾿Ισραήλ, ἀνθ' ὧν ἠθέτησαν εἰς ἐμέ, καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ' αὐτῶν καὶ παρέδωκα αὐτοὺς εἰς χεῖρας τῶν ἐχθρῶν αὐτῶν, καὶ ἔπεσαν πάντες μαχαίρᾳ.
И$ ё^вњдятъ вс^я страны`, ја%ко грњхъ ра'ди и^хъ плњне'ни бы'ша до'мъ і^и^л~евъ. понеy эTврьгошася мене, и^ эTврати'хъ лице` свое эT ни'хъ, и^ да'хъ я& в рђцњ враго'мъ и^хъ, и^ падо'ша мече'мъ вс^и.
24
24
κατὰ τὰς ἀκαθαρσίας αὐτῶν καὶ κατὰ τὰ ἀνομήματα αὐτῶν ἐποίησα αὐτοῖς καὶ ἀπέστρεψα τὸ πρόσωπόν μου ἀπ' αὐτῶν.
по нечистота'мъ и^хъ, и^ по мрьZскимъ грњхо'мъ ё^чини'хъ иM, и^ съкры'хъ лице` мое эT ни'хъ”
25
25
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος Κύριος· νῦν ἀποστρέψω τὴν αἰχμαλωσίαν ᾿Ιακὼβ καὶ ἐλεήσω τὸν οἶκον ᾿Ισραὴλ καὶ ζηλώσω διὰ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου.
Того ра'ди с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, нн~њ въз#вращђ плњн#ники і^а'ковля, и^ поми'лђю домъ і^и^л~евъ. и^ възревнђю и'мени ради мое^го ст~аго,
26
26
καὶ λήψονται τὴν ἀτιμίαν αὐτῶν καὶ τὴν ἀδικίαν, ἣν ἠδίκησαν, ἐν τῷ κατοικισθῆναι αὐτοὺς ἐπὶ τὴν γῆν αὐτῶν ἐπ' εἰρήνης, καὶ οὐκ ἔσται ὁ ἐκφοβῶν.
и^ во'змTђ нече'стїе и^хъ и^ вся` непра'вды и^хъ, ја^же неправдова'ша къ мнњ`. е^гда` в#селя'тся на земли` и^хъ с ми'ромъ, и^ не бђдеT постраша'ющаго.
27
27
ἐν τῷ ἀποστρέψαι με αὐτοὺς ἐκ τῶν ἐθνῶν καὶ συναγαγεῖν με αὐτοὺς ἐκ τῶν χωρῶν τῶν ἐθνῶν καὶ ἁγιασθήσομαι ἐν αὐτοῖς ἐνώπιον τῶν ἐθνῶν,
внегда` въз#вращђ я& эT стра'нъ, і^ и^зведђ я& эT ꙁе'мль и^хъ. и^ ѓ^свящђся в нихъ предъ страна'ми,
28
28
καὶ γνώσονται ὅτι ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεὸς αὐτῶν ἐν τῷ ἐπιφανῆναί με αὐτοῖς ἐν τοῖς ἔθνεσι.
и^ ё^вњдятъ ја%ко а^ꙁъ е^смь г~ь б~ъ иX. внегда` ја^влю'ся и^мъ въ страна'хъ, и^ съвокђплю я& на' землю и^хъ, и^ не ѓ^ста'влю эT них# та'мо ктомђ,
29
29
καὶ οὐκ ἀποστρέψω οὐκέτι τὸ πρόσωπόν μου ἀπ' αὐτῶν, ἀνθ' οὗ ἐξέχεα τὸν θυμόν μου ἐπὶ τὸν οἶκον ᾿Ισραήλ, λέγει Κύριος Κύριος.
и^ не эTвращђ лица свое^го ктомђ эT нихъ. ꙁане' же разлїяхъ ја%рость мою на до'мъ і^и^л~евъ, гл~етъ а^дона'и г~ь”
Κεφάλαιο 40
Глvа, м~”
1
1
ΚΑΙ ἐγένετο ἐν τῷ πέμπτῳ καὶ εἰκοστῷ ἔτει τῆς αἰχμαλωσίας ἡμῶν, ἐν τῷ πρώτῳ μηνί, δεκάτῃ τοῦ μηνός, ἐν τῷ τεσσαρεσκαιδεκάτῳ ἔτει μετὰ τὸ ἁλῶναι τὴν πόλιν, ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ ἐγένετο ἐπ' ἐμὲ χεὶρ Κυρίου καὶ ἤγαγέ με·
И бы'сть въ пя'тое междђ десятма лњтома плњне'нїа нашего, пя'того мsца, въ деся'тыи дн~ь мsца. въ четве'ртоенадесяте лњто по плњне'нїи гра'дђ. Въ то'и дн~ь быs на мнњ рђка гн~я, и^ веде м^я та'мо.
2
2
ἐν ὁράσει Θεοῦ εἰς τὴν γῆν τοῦ ᾿Ισραὴλ καὶ ἔθηκέ με ἐπ' ὄρους ὑψηλοῦ σφόδρα, καὶ ἐπ' αὐτοῦ ὡσεὶ οἰκοδομὴ πόλεως ἀπέναντι.
въ видњнїи бж~їи веде же м^я на' ꙁемлю і^и^л~евђ. и^ поста'ви м^я на горњ высо'цњ ѕњ'ло, на не'и же ја%ко съгражде'нїе гра'да пря'мо полђ'дне.
3
3
καὶ εἰσήγαγέ με ἐκεῖ, καὶ ἰδοὺ ἀνήρ, καὶ ἡ ὅρασις αὐτοῦ ἦν ὡσεὶ ὅρασις χαλκοῦ στίλβοντος, καὶ ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ ἦν σπαρτίον οἰκοδόμων καὶ κάλαμος μέτρου, καὶ αὐτὸς εἱστήκει ἐπὶ τῆς πύλης.
и^ въведе м^я та'мо. и^ с^е мђж'ъ и^ в#ꙁоръ е^го бя'ше ја%ко видњ'нїе мњ'ди льща'щися, и^ вᲆ рђцњ е^го връвь градя'щихъ, и^ тростяна мњ'ра, то'иже стоя'ше ё^ вра'тъ.
4
4
καὶ εἶπε πρός με ὁ ἀνήρ· ἑώρακας, υἱὲ ἀνθρώπου; ἐν τοῖς ὀφθαλμοῖς σου ἰδὲ καὶ ἐν τοῖς ὠσί σου ἄκουε καὶ τάξον εἰς τὴν καρδίαν σου πάντα, ὅσα ἐγὼ δεικνύω σοι, διότι ἕνεκα τοῦ δεῖξαί σοι εἰσελήλυθας ὧδε καὶ δείξεις πάντα, ὅσα σὺ ὁρᾷς, τῷ οἴκῳ τοῦ ᾿Ισραήλ.
и^ рече къ мнњ мђжъ. видњ ли сн~е чл~чь. ви'ждъ ѓ^чи'ма свои^ма, и^ ё^ши'ма свои^ма слы'ши, и^ ё^чини въ срDцы свое^мъ вс^е е^ли'коже тебњ покаꙁаю а^ꙁъ, ꙁане того ради влњꙁлъ е^смь сњмо да т^и покажђ. и^ ё^ка'жеши т^ы вс^е е^ли'ко ви'диши до'мђ і^и^л~евђ”
5
5
Καὶ ἰδοὺ περίβολος ἔξωθεν τοῦ οἴκου κύκλῳ· καὶ ἐν τῇ χειρὶ τοῦ ἀνδρὸς κάλαμος, τὸ μέτρον πηχῶν ἓξ ἐν πήχει καὶ παλαιστῆς, καὶ διεμέτρησε τὸ προτείχισμα, πλάτος ἴσον τῷ καλάμῳ καὶ τὸ ὕψος αὐτοῦ ἴσον τῷ καλάμῳ.
И$ с^е ѓ^гра'да внᲇё%дђ ѓ%крsтъ хра'ма. и^ в рђцњ мђжђ мњ'ра тростяна шести ла'ктъ и^ пя'ди. і^ и^ꙁмњри в#нњшнђю стњнђ шириню ра'вно тро'сти, и^ высотђ е^го ра'вно тро'сти.
6
6
καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς ἐν ἑπτὰ ἀναβαθμοῖς καὶ διεμέτρησε τὸ αἰλὰμ τῆς πύλης ἴσον τῷ καλάμῳ
и^ вни'де въ вра'та ꙁря'щаа на въсто'къ, сеDмїю степе'нъ. и^ꙁмᲇрити с^е, ше'сть ѓ^ сїю странђ, шесть же ѓ^бо'нђ.
7
7
καὶ τὸ θεὲ ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ μῆκος καὶ ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ πλάτος καὶ τὸ αἰλὰμ ἀναμέσον τοῦ θεηλαθὰ πηχῶν ἓξ καὶ τὸ θεὲ τὸ δεύτερον ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ πλάτος καὶ ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ μῆκος καὶ τὸ αἰλὰμ πηχέων πέντε καὶ τὸ θεὲ τὸ τρίτον ἴσον τῷ καλάμῳ τὸ μῆκος, καὶ ἴσον τῷ καλάμῳ πλάτος καὶ τό αἰλὰμ τοῦ πυλῶνος πλησίον τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης
е^ламъ две'рныи ра'вно тро'сти дол#готђ, и^ широтђ ра'вно тро'сти. е^лам же и^же средњ џеи^ла, шести ла'ктъ. и^ џе'е вторы'и ра'вно тро'сти, долготђ и^ широтђ, е^лаM же пяти ла'ктъ.
8
8
πηχῶν ὀκτὼ
и^ тре'тїи џе'е ра'вно тро'сти, и^ доlготђ и^ широтђ.
9
9
καὶ τὰ αἰλεῦ πηχῶν δύο καὶ τὸ αἰλὰμ τῆς πύλης ἔσωθεν
е^ла'м# же вра'тныи, и^же бли'зᲆ е^ла'ма дво'рнаго, ѓ^сми ла'кт#, е^лаM же двою ла'ктђ. е^лам# же ё%трьё^дᲇ две'рїи,
10
10
καὶ τὰ θεὲ τῆς πύλης τοῦ θεὲ κατέναντι τρεῖς ἔνθεν καὶ τρεῖς ἔνθεν καὶ μέτρον ἓν τοῖς τρισὶ καὶ μέτρον ἓν τοῖς αἰλὰμ ἔνθεν καὶ ἔνθεν.
и^ џе'е две'рныи, пря'мо же џе'е, три ѓ^ сїю странђ, три же ѓ^бонђ, мњра же е^ді'на тремъ, мњра е^ді'на е^ла'момъ ѓ%ба по'лы.
11
11
καὶ διεμέτρησε τὸ πλάτος τῆς θύρας τοῦ πυλῶνος πηχῶν δέκα καὶ τὸ εὖρος τοῦ πυλῶνος πηχῶν δεκατριῶν,
и^ раꙁмњри широтђ две'рнђю десяти ла'ктъ, широта же вра'тная тринадесяти лак#тъ,
12
12
καὶ πῆχυς ἐπισυναγόμενος ἐπὶ πρόσωπον τῶν θεεὶμ ἔνθεν καὶ ἔνθεν, καὶ τὸ θεὲ πηχῶν ἓξ ἔνθεν καὶ πηχῶν ἓξ ἔνθεν.
въ е^ді'нъ ла'коть своди'ма. пря'мо џе'е е^ді'наго ла'кти. ла'кти же предњ'лъ ѓ%ба по'лы. џе'е шести ла'ктіи ѓ^ сїю странђ, и^ шести лактᲆ ѓ^бои` с^и и^ по'лъ.
13
13
καὶ διεμέτρησε τὴν πύλην ἀπὸ τοῦ τοίχου τοῦ θεὲ ἐπὶ τὸν τοῖχον τοῦ θεὲ πλάτος πήχεις εἴκοσι καὶ πέντε, αὕτη πύλη ἐπὶ πύλην·
и^ раꙁмњри враᲄа эT стњны џе'е, до стњны џе'е, широта ла'ктъ двою десятђ и^ пяти ла'ктъ, къ вра'томъ.
14
14
καὶ τὸ αἴθριον τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης ἑξήκοντα πήχεις, εἴκοσι θεεὶμ τῆς πύλης κύκλῳ·
и^ непокровен#ное е^ла'м#ма внњ вра'т#, шестидесяT ла'ктъ, два деся'ти џе'емъ эT враT ѓ%крsтъ.
15
15
καὶ τὸ αἴθριον τῆς πύλης ἔξωθεν εἰς τὸ αἴθριον αἰλὰμ τῆς πύλης ἔσωθεν πηχῶν πεντήκοντα·
и^ не покровен#ное двор#ца внњ` непокровен#ное е^ла'ма, ё%тръё%дњ вра'тъ, пя'тьдеся'тъ ла'ктъ”
16
16
καὶ θυρίδες κρυπταὶ ἐπὶ τὸ θεεὶμ καὶ ἐπὶ τὰ αἰλὰμ ἔσωθεν τῆς πύλης τῆς αὐλῆς κυκλόθεν, καὶ ὡσαύτως τοῖς αἰλὰμ θυρίδες κύκλῳ ἔσωθεν, καὶ ἐπὶ τὸ αἰλὰμ φοίνικες ἔνθεν καὶ ἔνθεν.
и^ две'рца съкрове'ны къ џеи^мъ и^ къ е^ла'мъ, ё%трьё%дњ вра'тъ ѓ%крsтъ двор#ца. та'кождеже и^ е^ла'момъ две'рца ё%трьё%дњ ѓ%крsтъ, и^ꙁвая'нїа на е^ла'мњ ѓ%ба по'лы”
17
17
καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν, καὶ ἰδοὺ παστοφόρια καὶ περίστυλα κύκλῳ τῆς αὐλῆς, τριάκοντα παστοφόρια ἐν τοῖς περιστύλοις,
И$ въведе м^я въ дво'ръ ё%трьнїи. и^ с^е прегражDены ста'я и^ сто'лпи ѓ%крsтъ двора. прегражDенїи же тридесяте въ столпXњ.
18
18
καὶ αἱ στοαὶ κατὰ νώτου τῶν πυλῶν, κατὰ τὸ μῆκος τῶν πυλῶν τὸ περίστυλον τὸ ὑποκάτω.
и^ стая на ю'жная вра'та по долготᲇ вра'тнњ сто'лпи до'лнїи.
19
19
καὶ διεμέτρησε τὸ πλάτος τῆς αὐλῆς ἀπὸ τοῦ αἰθρίου τῆς πύλης τῆς ἐξωτέρας ἔσωθεν ἐπὶ τὸ αἴθριον τῆς πύλης τῆς βλεπούσης ἔξω, πήχεις ἑκατόν, τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς. καὶ ἤγαγέ με ἐπὶ βορρᾶν,
и^ раꙁмњри широтђ дво'рнђю эT непокрове'наго двора ё%трьняго внњё%дђ, къ непокровеномђ, вра'тъ ꙁря'щихъ на въсто'къ” И$ въведе м^я на сњ'веръ ли'ць.
20
20
καὶ ἰδοὺ πύλη βλέπουσα πρὸς βορρᾶν τῇ αὐλῇ τῇ ἐξωτέρᾳ, καὶ διεμέτρησεν αὐτήν, τό τε μῆκος αὐτῆς καὶ τὸ πλάτος.
и^ с^е вра'та ꙁря'ща на сњ'веръ врата внњшная. и^ раꙁмњри долготђ и^хъ и^ широтђ.
21
21
καὶ τὰ θεὲ τρεῖς ἔνθεν καὶ τρεῖς ἔνθεν καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμὼ καὶ τοὺς φοίνικας αὐτῆς, καὶ ἐγένετο κατὰ τὰ μέτρα τῆς πύλης τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολὰς πηχῶν πεντήκοντα τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ πηχῶν εἰκοσιπέντε τὸ εὖρος αὐτῆς.
и^ џее три` ѓ^ сїю странђ, три же ѓ^бо'нђ. и^ е^лаљ=, и^ е^ламо'нъ, и' вая'нїя и^хъ. и^ бы'сть по мњ'рњ враT ꙁря'щихъ на въсто'къ, пятидеся'тъ лак#тъ дол#гота иX, а^ широта и^хъ двђдеся'тђ и^ пяти лак#тъ.
22
22
καὶ αἱ θυρίδες αὐτῆς καὶ τὰ αἰλαμμὼ καὶ οἱ φοίνικες αὐτῆς καθὼς ἡ πύλη ἡ βλέπουσα κατὰ ἀνατολάς· καὶ ἐν ἑπτὰ κλιμακτῆρσιν ἀνέβαινον ἐπ' αὐτήν, καὶ τὰ αἰλαμμὼ ἔσωθεν.
и^ дво'рца и^хъ, и^ е^ламон#, и^ вая'нїя и^хъ, ја%коже и^ вра'тъ ꙁря'щихъ на въсто'къ. и^ сеDмїю въсхоD въсхождаа'хђ на' ня, е^ламо'нъ ё%трьё%дњ.
23
23
καὶ πύλη τῇ αὐλῇ τῇ ἐσωτέρᾳ βλέπουσα ἐπὶ πύλην τοῦ βορρᾶ ὃν τρόπον τῆς πύλης τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς, καὶ διεμέτρησε τὴν αὐλὴν ἀπὸ πύλης ἐπὶ πύλην πήχεις ἑκατόν.
вра'та же дворђ ё%трьнемђ ја%коже и^ вра'та ꙁря'щая на въсто'к#. и^ раꙁмњри дво'ръ эT вра'тъ до врат# ла'ктъ ст^о”
24
24
καὶ ἤγαγέ με κατὰ νότον, καὶ ἰδοὺ πύλη βλέπουσα πρὸς νότον, καὶ διεμέτρησεν αὐτὴν καὶ τὰ θεὲ καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμὼ κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα.
И$ приведе м^я къ ю%гђ лицемъ. и^ с^е вра'та зря'ща на ю%гъ. і^ и^ꙁмњри я& по џе'е и^ е^лељ=, и^ е^ламо'н# по мњ'рамъ симъ. и^ две'рца и^хъ, и^ е^ламо'нъ по мњрамъ тњмъ.
25
25
καὶ αἱ θυρίδες αὐτῆς καὶ τὰ αἰλαμμὼ κυκλόθεν καθὼς αἱ θυρίδες τοῦ αἰλάμ, πηχῶν πεντήκοντα τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ πηχῶν εἰκοσιπέντε τὸ εὖρος αὐτῆς.
и^ дверца и^хъ, и^ е^ламо'нъ ѓ%крsтъ, ја%коже и^ дверца т^ђ е^ла'мъ. пятидеся'тᲆ ла'ктъ долгота и^хᲆ, а^ широта двђдеся'тђ и^ пяти ла'ктъ.
26
26
καὶ ἑπτὰ κλιμακτῆρες αὐτῇ, καὶ αἰλαμμὼ ἔσωθεν καὶ φοίνικες αὐτῇ, εἷς ἔνθεν καὶ εἷς ἔνθεν ἐπὶ τὰ αἰλεῦ.
и^ сеDмъ въсхо'домъ и^мᲆ. и^ е^ла'мъ ё%трьё%дђ. і^ и^ꙁвая'нїя и^хъ, е^ді'на ѓ^ сїю странђ, а^ дрђга'я ѓ^бо'нђ къ е^лељ=вђ.
27
27
καὶ πύλη κατέναντι τῆς πύλης τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέρας πρὸς νότον· καὶ διεμέτρησε τὴν αὐλὴν ἀπὸ πύλης ἐπὶ πύλην, πήχεις ἑκατὸν τὸ εὖρος πρὸς νότον.
и^ вра'та пря'мо вра'томъ и^ двора ё%тръняго на ю%гъ. и^ раꙁмњри дво'ръ эT вра'тъ до враT на ю%гъ, ст^о ла'ктъ в широтђ”
28
28
Καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον καὶ διεμέτρησε τὴν πύλην κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα
И$ въведе м^я въ дво'ръ ё%трьнїи вратъ ја%же на ю%гъ. и^ размњри вра'та ја%же на ю%гъ по тMњже мњ'рамъ.
29
29
καὶ τὰ θεὲ καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμὼ κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα· καὶ θυρίδες αὐτῇ καὶ τῷ αἰλαμμὼ κύκλῳ· πήχεις πεντήκοντα τὸ μῆκος αὐτῆς καὶ τὸ εὖρος πήχεις εἰκοσιπέντε.
џе'е и^ е^лељ=, и^ е^ламонъ по тњмже мњ'рамъ.
31
30
καὶ αἰλαμμὼ εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν καὶ φοίνικες τῷ αἰλεῦ, καὶ ὀκτὼ κλιμακτῆρες.
и^ две'рца и^хъ, и^ е^ламо'нъ ѓ%крsтъ, пятидесятъ ла'ктъ долгота и^хъ, а^ широта двђдеся'тђ и^ пяти ла'ктъ.
32
31
καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς καὶ διεμέτρησεν αὐτὴν κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα
е^ла'м# же въ дворњ внњшнемъ, и^ вая'нїя е^лаљ=вђ. и^ сеDмь въсхоD”
33
32
καὶ τὰ θεὲ καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμὼ κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα· καὶ θυρίδες αὐτῇ καὶ τῷ αἰλαμμὼ κύκλῳ, πήχεις πεντήκοντα μῆκος αὐτῆς καὶ εὖρος αὐτῆς πήχεις εἰκοσιπέντε.
И$ въведе м^я въ дво'рь зря'щихъ на въсток#. и^ раꙁмњри и& по мњрамъ симъ. и^ џе'е и^ е^лељ=, и^ е^ла'мъ по мњ'рамъ сиM.
34
33
καὶ αἰλαμμὼ εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν, καὶ φοίνικες ἐπὶ τοῦ αἰλεῦ ἔνθεν καὶ ἔνθεν, καὶ ὀκτὼ κλιμακτῆρες αὐτῇ.
и^ две'рца е^го, и^ е^ла'моn ѓ%крsтъ, пяᲄидесятъ ла'ктъ долгота е^го, а^ широта е^го двђдеся'тђ и^ пяти ла'ктᲆ.
35
34
καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν πύλην τὴν πρὸς βορρᾶν καὶ διεμέτρησε κατὰ τὰ μέτρα ταῦτα
и^ е^ла'мъ въ дворњ ё%трьнᲇмъ. и^ вая'нїя на е^лељ=вњ ѓ%ба по'лы. и^ ѓ'смь въсхоD е^мђ”
36
35
καὶ τὰ θεὲ καὶ τὰ αἰλεῦ καὶ τὰ αἰλαμμώ· καὶ θυρίδες αὐτῇ κύκλῳ καὶ τῷ αἰλαμμὼ αὐτῆς· πήχεις πεντήκοντα μῆκος αὐτῆς καὶ εὖρος πήχεις εἰκοσιπέντε.
И$ въведе м^я въ дво'ръ и^же на сњ'веръ ли'ць. и^ размњри по мњ'рамъ сим#.
37
36
καὶ τὰ αἰλαμμὼ εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν, καὶ φοίνικες τῷ αἰλεῦ ἔνθεν καὶ ἔνθεν, καὶ ὀκτὼ κλιμακτῆρες αὐτῇ.
и^ џе'е, и^ е^лељ=, и^ е^лаM пятидеся'тъ ла'ктъ дол#гота е^го, а^ широта двђдеся'ти и^ пяти ла'кт#.
38
37
τὰ παστοφόρια αὐτῆς καὶ τὰ θυρώματα αὐτῆς καὶ τὰ αἰλαμμὼ αὐτῆς ἐπὶ τῆς πύλης τῆς δευτέρας ἔκρυσις,
и^ е^ламъ въ ё%трьнњмъ дворњ, и^ вая'нїя е^лељ=вђ ѓ%ба по'лы. и^ ѓ'смь въсхоD е^мђ.
39
38
ὅπως σφάζωσιν ἐν αὐτῇ τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ τὰ ὑπὲρ ἀγνοίας·
прегра'ды е^го и^ дворца` е^го, и^ е^ламо'нъ преD вра'ты е^го вторыми, и^ раздо'лїе, т^ђ и^змыва'ютъ всесъж#же'нїа.
40
39
καὶ κατὰ νώτου τοῦ ρύακος τῶν ὁλοκαυτωμάτων τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν δύο τράπεζαι πρὸς ἀνατολὰς καὶ κατὰ νώτου τῆς δευτέρας καὶ τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης δύο τράπεζαι κατὰ ἀνατολάς,
ё%трь же е^лаMма вра'тнаго двњ трапе'ꙁњ ѓ^ сїю странђ, двњ же ѓ^бо'нђ, ја%коже закла'ти нихъ всесъж#же'нїя, и^ е^же ꙁа грњхи, и^ ꙁа невидњнїе.
41
40
τέσσαρες ἔνθεν καὶ τέσσαρες ἔνθεν κατὰ νώτου τῆς πύλης, ἐπ' αὐτὰς σφάξουσι τὰ θύματα κατέναντι τῶν ὀκτὼ τραπεζῶν τῶν θυμάτων.
и^ в раздо'ли ја%же на ю%гъ всесъж#же'нїи ё^ две'рїи ꙁря'щихъ на сњ'вер#, двњ трапе'ꙁњ. на въсто'къ и^ на ю%гъ в#торыхъ і^ е^ла'м#ма вратнаго дв^њ трапеѕњ на востокъ.
42
41
καὶ τέσσαρες τράπεζαι τῶν ὁλοκαυτωμάτων λίθιναι λελαξευμέναι πήχεως καὶ ἡμίσους τὸ πλάτος καὶ πήχεων δύο καὶ ἡμίσους τὸ μῆκος καὶ ἐπὶ πῆχυν τὸ ὕψος, ἐπ' αὐτὰς ἐπιθήσουσι τὰ σκεύη, ἐν οἷς σφάζουσιν ἐκεῖ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ θύματα.
четы'ри ѓ^ сїю странђ, четы'ри же ѓ^бо'нђ. ё^ вра'тъ ја%же на ю%гъ, на тњхъ да ꙁакала'ютъ ꙁаколе'нїя, проти'вђ ѓ^сми трапе'ꙁъ ꙁаколе'нїи.
43
42
καὶ παλαιστὴν ἕξουσιν γεῖσος λελαξευμένον ἔσωθεν κύκλῳ καὶ ἐπὶ τὰς τραπέζας ἐπάνωθεν στέγας τοῦ καλύπτεσθαι ἀπὸ τοῦ ὑετοῦ καὶ ἀπὸ τῆς ξηρασίας.
четы'ре же трапе'ꙁы всесъж#же'нїи ка'мяны и^стесаны, въ долготђ ла'кти е^ді'наго и^ по'лъ, та'кожде же и^ в широтђ, а^ ла'кти въ высотђ. на т^ы да въꙁлага'ютъ съсђды в няже ꙁакала'ютъ всесъж#же'нїя, и^ ꙁаколе'нїя.
44
43
καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν, καὶ ἰδοὺ δύο ἐξέδραι ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἐσωτέρᾳ, μία κατὰ νώτου τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν φέρουσα πρὸς νότον καὶ μία κατὰ νώτου τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον, βλεπούσης δὲ πρὸς βορρᾶν.
и^ да и^мњ'ютъ ѓ^гражде'нїе ма'ло и^сте'сано пя'ди, ё'трьё'дњ ѓ'крsтъ. врьхђ же трапе'зы покро'въ, покрыва'тися и^мъ эT до'жда и^ зно'я”
45
44
καὶ εἶπε πρός με· ἡ ἐξέδρα αὕτη ἡ βλέπουσα πρὸς νότον τοῖς ἱερεῦσι τοῖς φυλάσσουσι τὴν φυλακὴν τοῦ οἴκου,
И$ въвеведе` м^я въ дво'ръ ё'трьнїи. и^ се дв^њ прегра'дњ въ ё'трьнᲇмъ дворњ`, е^дїна` на юh ё^ вра'тъ зря'щихъ на сњ'веръ и^ въводя'щая на ю'гъ. а^ дрђга'я на сњвеr ё^ вра'тъ зря'щихъ на ю'гъ а^ въводя'щая к# сњверђ”
46
45
καὶ ἡ ἐξέδρα ἡ βλέπουσα πρὸς βορρᾶν τοῖς ἱερεῦσι τοῖς φυλάσσουσι τὴν φυλακὴν τοῦ θυσιαστηρίου· ἐκεῖνοί εἰσιν οἱ υἱοὶ Σαδδοὺκ οἱ ἐγγίζοντες ἐκ τοῦ Λευΐ πρὸς Κύριον λειτουργεῖν αὐτῷ.
И$ рече къ мнњ`, прегра'да сїя ја^же ѕритъ на ю'гъ, жръце'мъ е^сть и^же стрегђтъ стражбђ` хра'ма.
47
46
καὶ διεμέτρησε τὴν αὐλὴν μῆκος πηχῶν ἑκατὸν καὶ εὖρος πήχεις ἑκατὸν ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτῆς καὶ τὸ θυσιαστήριον ἀπέναντι τοῦ οἴκου. -
а^ прегра'да ја%же ѕри'тъ к# сњверђ, жръце'мъ е^сть стрегђщимъ тре'бникъ. тїи сђть сн~ове садо'кови, пристђпа'ющеи эT левљ=я къ гв~и слђжи'ти е^мђ”
48
47
Καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὸ αἰλὰμ τοῦ οἴκου. καὶ διεμέτρησε τὸ αἲλ τοῦ αἰλὰμ πηχῶν πέντε τὸ πλάτος ἔνθεν καὶ πηχῶν πέντε ἔνθεν, καὶ τὸ εὖρος τοῦ θυρώματος πηχῶν δεκατεσσάρων, καὶ ἐπωμίδες τῆς θύρας τοῦ αἰλὰμ πηχῶν τριῶν ἔνθεν καὶ πηχῶν τριῶν ἔνθεν.
и^ раꙁмњ'ри дво'рᲆ ст^а лак#тъ в# долготђ`, и широтђ ст^а лак#тъ на четы'ре ча'сти е^го. и^ требникᲆ прямо хра'мђ”
49
48
καὶ τὸ μῆκος τοῦ αἰλὰμ πηχῶν εἴκοσι καὶ τὸ εὖρος πηχῶν δώδεκα· καὶ ἐπὶ δέκα ἀναβαθμῶν ἀνέβαινον ἐπ' αὐτό· καὶ στῦλοι ἦσαν ἐπὶ τὸ αἰλάμ, εἷς ἔνθεν καὶ εἷς ἔνθεν.
И$ въведе мя въ е^ла'мъ храмныи. и^ раꙁмњри е^лаMа пяти лак#тъ широтђ` ѓ^ е^ді'нђ странђ`, пяти же лак#тъ ѓ^бонђ. широта' же две'рнаа четыренадесять лак#тъ. и^ поDбо'я дверная е^лаMма, три ла'кти ѓ^сюю странђ`, три же ѓ^бонђ.
Κεφάλαιο 41
Глvа, м~а”
1
1
ΚΑΙ εἰσήγαγέ με εἰς τὸν ναόν, ᾧ διεμέτρησε τὸ αἰλὰμ πηχῶν ἓξ τὸ πλάτος ἔνθεν
И въведе мя въ хра'мъ, и^ раZмњри е^лаM, шести лактъ широтђ` ѓ^сю'ю странђ`, шести же ла'ктъ широтђ ѓ^бонђ,
2
2
καὶ πηχῶν ἓξ τὸ εὖρος τοῦ αἰλὰμ ἔνθεν, καὶ τὸ εὖρος τοῦ πυλῶνος πηχῶν δέκα, καὶ ἐπωμίδες τοῦ πυλῶνος πηχῶν πέντε ἔνθεν καὶ πηχῶν πέντε ἔνθεν· καὶ διεμέτρησε τὸ μῆκος αὐτοῦ πηχῶν τεσσαράκοντα καὶ τὸ εὖρος πηχῶν εἴκοσι.
и^ широтђ враTнђю десяT лактъ. и^ вра'тницы вра'томъ пяти ла'ктъ ѓ^сю'ю странђ, пяти' же ѓ^бонђ. і^ и^змњри длъготђ` е^го м~ лак#тъ, а^ широтђ` к~ лак#тᲆ.
3
3
καὶ εἰσῆλθεν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν καὶ διεμέτρησε τὸ αἲλ τοῦ θυρώματος πηχῶν δύο καὶ τὸ θύρωμα πηχῶν ἓξ καὶ τὰς ἐπωμίδας τοῦ θυρώματος πηχῶν ἑπτὰ ἔνθεν καὶ πηχῶν ἑπτὰ ἔνθεν.
И$ вни'де въ дво'ръ ё'трьнїи. и^ разъмњри е^ла'мъ дворныи двђ ла'ктђ, а^ две'ри шести лак#тъ, а^ подбо'я дверныя седмїю ла'ктъ ѓ^сю'ю странђ`, сед#ми же ѓ^бонђ.
4
4
καὶ διεμέτρησε τὸ μῆκος τῶν θυρῶν πηχῶν τεσσαράκοντα καὶ εὖρος πηχῶν εἴκοσι κατὰ πρόσωπον τοῦ ναοῦ. καὶ εἶπε· τοῦτο τὸ ἅγιον τῶν ἁγίων.
и^ раꙁмњри длъготђ` двернђю м~ лак#тъ, а^ широтђ` к~ ла'ктъ преD лицеM хра'мђ” И$ рече къ мнњ`, с^е ст~ое ст~ыхъ.
5
5
καὶ διεμέτησε τὸν τοῖχον τοῦ οἴκου πηχῶν ἓξ καὶ τὸ εὖρος τῆς πλευρᾶς πηχῶν τεσσάρων κυκλόθεν.
и^ размњ'ри сᲄњнђ` хра'ма шести лактъ и^ широтђ` страннђю д~ лактᲆ ѓ%крsт#.
6
6
καὶ τὰ πλευρὰ πλευρὸν ἐπὶ πλευρὸν τριάκοντα καὶ τρεῖς δίς, καὶ διάστημα ἐν τῷ τοίχῳ τοῦ οἴκου ἐν τοῖς πλευροῖς κύκλῳ τοῦ εἶναι τοῖς ἐπιλαμβανομένοις ὁρᾶν, ὅπως τὸ παράπαν μὴ ἅπτωνται τῶν τοίχων τοῦ οἴκου.
страна' же, стра'нђ до страны`, тридесять и^ три` два'щи. и^ межDинA въ стњнњ` хра'мнњи в# страна'хъ ѓ%крsтъ, ја^коже на прозра'къ бы'ти в#ходя'щимъ, да эTнђдь не пристђпа'ютъ къ стњнњ` хра'мнњи.
7
7
καὶ τὸ εὖρος τῆς ἀνωτέρας τῶν πλευρῶν κατὰ τὸ πρόσθεμα ἐκ τοῦ τοίχου πρὸς τὴν ἀνωτέραν κύκλῳ τοῦ οἴκου, ὅπως διαπλατύνηται ἄνωθεν καὶ ἐκ τῶν κάτωθεν ἀναβαίνωσιν ἐπὶ τὰ ὑπερῷα καὶ ἐκ τῶν μέσων ἐπὶ τὰ τριώροφα.
широта' же внњшняя страны` по приложе'нїю эT стњны` къ вы'шнњи ѓ'крsтъ храма. ја%коже да ся раширя'етъ съвы'ше. и^ да эT до'лнихъ въсхо'дятъ на помосты, а^ эT сре'днихъ къ трикровнымъ.
8
8
καὶ τὸ θραὲλ τοῦ οἴκου ὕψος κύκλῳ διάστημα τῶν πλευρῶν ἴσον τῷ καλάμῳ, πηχῶν ἓξ διάστημα.
и^ џрае^лъ хра'мныи высота` ѓ'крsтъ, межDа стран#ная ра'вно трости шести ла'ктъ межDа,
9
9
καὶ εὖρος τοῦ τοίχου τῆς πλευρᾶς ἔξωθεν πηχῶν πέντε· καὶ τὰ ἀπόλοιπα ἀναμέσον τῶν πλευρῶν τοῦ οἴκου
широта' же стњны` стран#ныя внњ`ё'дњ пяти ла'ктъ. и^ про'чая междђ стра'нъ хра'мныхъ.
10
10
καὶ ἀναμέσον τῶν ἐξεδρῶν εὖρος πηχῶν εἴκοσι, τὸ περιφερὲς τῷ οἴκῳ κύκλῳ.
и^ меж#дђ прегра'дами широта` десяти ла'ктъ ѓ^бњмо ѓ'крsтъ хра'ма.
11
11
καὶ αἱ θύραι τῶν ἐξεδρῶν ἐπὶ τὸ ἀπόλοιπον τῆς θύρας τῆς μιᾶς τῆς πρὸς βορρᾶν· καὶ ἡ θύρα ἡ μία πρὸς νότον, καὶ τὸ εὖρος τοῦ φωτὸς τοῦ ἀπολοίπου πηχῶν πέντε πλάτος κυκλόθεν.
двери же преграD къ про'чемђ, две'ремъ ја%же къ сњверђ, двери же е^ді'ны къ ю'гђ. широта' же къ свњтђ про'чаго пяти ла'ктъ широта` ѓ'крsтъ.
12
12
καὶ τὸ διορίζον κατὰ πρόσωπον τοῦ ἀπολοίπου ὡς πρὸς θάλασσαν πηχῶν ἑβδομήκοντα, πλάτος τοῦ τοίχου τοῦ διορίζοντος πηχῶν πέντε, εὖρος κυκλόθεν καὶ μῆκος αὐτοῦ πηχῶν ἐνενήκοντα.
предњ'л же проти'вђ про'чемђ е^же къ морю, о~ лак#тъ широта` стњны`. предњля'ющая широта` ѓ'крsт#, и^ длъгоᲄа` е^го ч~ лак#тъ.
13
13
καὶ διεμέτρησε κατέναντι τοῦ οἴκου μῆκος πηχῶν ἑκατόν, καὶ τὰ ἀπόλοιπα καὶ τὰ διορίζοντα καὶ οἱ τοῖχοι αὐτῶν μῆκος πηχῶν ἑκατόν,
и^ раꙁмњри проти'вђ хра'мђ ст^а лак#тъ. и^ про'чая и^ предњля'ющая, и^ стъны и^хъ и^ доlгота` ст^а лак#тъ.
14
14
καὶ τὸ εὖρος κατὰ πρόσωπον τοῦ οἴκου καὶ τὰ ἀπόλοιπα κατέναντι πηχῶν ἑκατόν.
и^ широта` проти'вђ хра'мђ, и^ прочая противђ, ст^а лак#тъ.
15
15
καὶ διεμέτρησε μῆκος τοῦ διορίζοντος κατὰ πρόσωπον τοῦ ἀπολοίπου τῶν κατόπισθεν τοῦ οἴκου ἐκείνου καὶ τὰ ἀπόλοιπα ἔνθεν καὶ ἔνθεν πηχῶν ἑκατὸν τὸ μῆκος. καὶ ὁ ναὸς καὶ αἱ γωνίαι καὶ τὸ αἰλὰμ τὸ ἐξώτερον πεφατνωμένα,
и^ размњри длъготђ` предњлђ проти'вђ лицђ про'чномђ съза'ди хра'мђ томђ, и^ прочая ѓ^сю'ю странђ и^ ѓ^бо'нђ, ст^а лак#тъ длъготђ. хра'м же и^ стњны, е^ла'мъ внњшнїи, и^ доскы вая'ныя,
16
16
καὶ αἱ θυρίδες δικτυωταί, ὑποφαύσεις κύκλῳ τοῖς τρισὶν ὥστε διακύπτειν· καὶ ὁ οἶκος καὶ τὰ πλησίον ἐξυλωμένα κύκλῳ καὶ τὸ ἔδαφος καὶ ἐκ τοῦ ἐδάφους ἕως τῶν θυρίδων, καὶ αἱ θυρίδες ἀναπτυσσόμεναι τρισσῶς εἰς τὸ διακύπτειν.
и^ дверца стњны сщ~енїя ѓ%крsтъ трем#, ја%коже прекланя'тися. храм# же и^ еже блиꙁъ е^го ѓ^граждено дре'вомъ и^ ѓ'крsтъ пожDь, эT по'да же до дверецъ, дверца же ѓ^творя'емы троя'ко на прекланя'нїе.
17
17
καὶ ἕως πλησίον τῆς ἐσωτέρας καὶ ἕως τῆς ἐξωτέρας καὶ ἐφ' ὅλον τὸν τοῖχον κύκλῳ ἐν τῷ ἔσωθεν καὶ ἐν τῷ ἔξωθεν
и^ до близъ ё'трьняго, и^ до внњшняго. и^ на все'и стњнњ ѓ%крsтᲆ, и^ на ё'трьнњмъ, и^ на внњшнемᲆ мњри.
18
18
γεγλυμμένα Χερουβίμ, καὶ φοίνικες ἀναμέσον Χερούβ καὶ Χερούβ· δύο πρόσωπα τῷ Χερούβ,
і^ и^звая'ни херђвими, н^и и^ꙁваја%нїя, н^и вая'нїе ѓ^ба полы”
19
19
πρόσωπον ἀνθρώπου πρὸς τὸν φοίνικα ἔνθεν καὶ ἔνθεν καὶ πρόσωπον λέοντος πρὸς τὸν φοίνικα ἔνθεν καὶ ἔνθεν· διαγεγλυμμένος ὅλος ὁ οἶκος κυκλόθεν,
лице же чл~чьско къ ваја^нїю ѓ%ба полы, и^ лице л#вово къ вая'нїю ѓ^ба полы и^зваяn весь храM ѓ'крsтъ.
20
20
ἐκ τοῦ ἐδάφους ἕως τοῦ φατνώματος τὰ Χερουβὶμ καὶ οἱ φοίνικες διαγεγλυμμένοι.
эT по'жда до до'скъ преградныX, херђвиM и^ вая'нїя и^зваяна.
21
21
καὶ τὸ ἅγιον καὶ ὁ ναὸς ἀναπτυσσόμενος τετράγωνα. κατὰ πρόσωπον τῶν ἁγίων ὅρασις ὡς ὄψις
ст~ое^ же, и^ хра'мъ эTврьза'емъ на четыри страны`. преD лицеM ст~ыхъ видњнїе ја%ко зра'къ. тре'бника древя'на,
22
22
θυσιαστηρίου ξυλίνου, πηχῶν τριῶν τὸ ὕψος αὐτοῦ καὶ τὸ μῆκος πηχῶν δύο καὶ τὸ εὖρος πηχῶν δύο· καὶ κέρατα εἶχε, καὶ ἡ βάσις αὐτοῦ καὶ οἱ τοῖχοι αὐτοῦ ξύλινοι· καὶ εἶπε πρός με· αὕτη ἡ τράπεζα ἡ πρὸ προσώπου Κυρίου. καὶ δύο θυρώματα τῷ ναῷ
три ла'кти высоᲄа` е^го, а^ долгота` двђ лактђ, широта` же та'кожDе. и^мњя'ше же и^ ё'глы и^ степени е^го, и^ стњны и^хъ древяны” И$ рече къ мнњ`, с^и трапе'за ја%же преD лицемъ гн~имъ.
23
23
καὶ τῷ ἁγίῳ·
двою же две'ри хра'мђ, и^ ст~омђ дво'я двери,
24
24
δύο θυρώματα τοῖς δυσὶ θυρώμασι τοῖς στροφωτοῖς, δύο θυρώματα τῷ ἑνὶ καὶ δύο θυρώματα τῇ θύρᾳ τῇ δευτέρᾳ.
двои^мъ дверемъ ѓ^браща'ющимся. и^ дв^њ две'ри е^ді'нњмъ, двњ' же вторы'мъ дверемъ.
25
25
καὶ γλυφὴ ἐπ' αὐτῶν, καὶ ἐπὶ τὰ θυρώματα τοῦ ναοῦ Χερουβίμ, καὶ φοίνικες κατὰ τὴν γλυφὴν τῶν ἁγίων, καὶ σπουδαῖα ξύλα κατὰ πρόσωπον τοῦ αἰλὰμ ἔξωθεν
хра'мнїи же херђвиM и^ вая'нїя, по вая'нїи ст~ыхъ, и^ древеса` бл~га прDе лицемъ е^ла'м#мђ внњ`ё'дᲇ,
26
26
καὶ θυρίδες κρυπταί. καὶ διεμέτρησεν ἔνθεν καὶ ἔνθεν εἰς τὰ ὀροφώματα τοῦ αἰλὰμ καὶ τὰ πλευρὰ τοῦ οἴκου ἐζυγωμένα.
и^ дверца съкрове'ны. и^ раꙁъмњ'ри ѓ%ба полы въ покро'вњх# е^лаMмђ, и^ страны` храмђ съпря'жены”
Κεφάλαιο 42
Глvа, м~в”
1
1
ΚΑΙ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν κατά ἀνατολὰς κατέναντι τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν· καὶ εἰσήγαγέ με, καὶ ἰδοὺ ἐξέδραι πέντε ἐχόμεναι τοῦ ἀπολοίπου καὶ ἐχόμεναι τοῦ διορίζοντος πρὸς βορρᾶν,
И вᲆведе мя въ дво'рᲆ внњшнїи на восто'ки проти'вђ вра'тоM ја^же кᲆ сњ'верђ. и^ въведе мя ё'трь, и^ с^е преграD шесть, пять дръжа'щася про'чаh, и^ дръжа'щася предњла и^же к# сњ'верђ.
2
2
ἐπὶ πήχεις ἑκατὸν μῆκος πρὸς βορρᾶν καὶ τὸ πλάτος πεντήκοντα πηχῶν,
противђ лицђ`, ст^а лак#тъ длъгоᲄа къ сњ'верђ, а^ широта` н~ лак#тъ.
3
3
διαγεγραμμέναι ὃν τρόπον αἱ πύλαι τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέρας καὶ ὃν τρόπον τὰ περίστυλα τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας, ἐστιχισμέναι ἀντιπρόσωποι στοαὶ τρισσαί.
въпи'саны ја%ко и^ вра'та двора ё'трьняго, и^ ја%ко ѓ^сᲄолпле'нїе внњшняго двора`. вря'жены сЂть лицемъ стая тр^и.
4
4
καὶ κατέναντι τῶν ἐξεδρῶν περίπατος πηχῶν δέκα τὸ πλάτος, ἐπὶ πήχεις ἑκατὸν τὸ μῆκος· καὶ τὰ θυρώματα αὐτῶν πρὸς βορρᾶν.
ја%же проти'вђ прегра'даM проходъ десяти лак#тъ в широтђ`, въ ё'трьнїи въхо'дъ е^ді'наго лаkти, ст^а лак#тᲆ длᲆгота`. и^ две'ри и^хъ къ сњверђ,
5
5
καὶ οἱ περίπατοι οἱ ὑπερῷοι ὡσαύτως, ὅτι ἐξείχετο τὸ περίστυλον ἐξ αὐτοῦ, ἐκ τοῦ ὑποκάτωθεν περιστύλου, καὶ τὸ διάστημα· οὕτως περίστυλον καὶ διάστημα
и^ прохо'ди помостни та'кожде, ја%ко и^звержеся ѓ^стол#пле'нїе и^ꙁ не'го эT долњшняго ѓ^стоlпле'нїа,
6
6
καὶ οὕτως στοαί· διότι τριπλαῖ ἦσαν καὶ στύλους οὐκ εἶχον καθὼς οἱ στῦλοι τῶν ἐξωτέρων, διὰ τοῦτο ἐξείχοντο τῶν ὑποκάτωθεν καὶ τῶν μέσων ἀπὸ τῆς γῆς.
и^ межDа си'це стая`. и^м#же трегђбъ бя'хђ и^ стол#пъ не и^мњша, ја%коже и^ сто'лпи прегра'дъ. того ради и^ꙁъмля'хђ и^з ни'ꙁђ и^ среDнихъ эT земля` пятидеся'тъ лак#тъ.
7
7
καὶ φῶς ἔξωθεν ὃν τρόπον αἱ ἐξέδραι τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας αἱ βλέπουσαι ἀπέναντι τῶν ἐξεδρῶν τῶν πρὸς βορρᾶν, μῆκος πηχῶν πεντήκοντα·
и^ свњтъ внњ`ё'дњ, ја%коже и^ прегра'да двора` внњшняго ѕря'щая противђ прегра'дамъ ја%же къ сњверђ. длъгота` пятидесятъ лак#тъ.
8
8
ὅτι τὸ μῆκος τῶν ἐξεδρῶν τῶν βλεπουσῶν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν ἦν πηχῶν πεντήκοντα, καὶ αὐταί εἰσιν αἱ ἀντιπρόσωποι ταύταις· τὸ πᾶν πηχῶν ἑκατόν.
ја^ко длъгота` преграD ѕря'щихъ въ дво'ръ внњшнїи бяше пятидесятᲆ лак#тъ. т^ы сђть съли'чная тMњ, все' же ст^а лак#тъ.
9
9
καὶ αἱ θύραι τῶν ἐξεδρῶν τούτων τῆς εἰσόδου τῆς πρὸς ἀνατολὰς τοῦ εἰσπορεύεσθαι δι' αὐτῶν ἐκ τῆς αὐλῆς τῆς ἐξωτέρας
двери же предгра'дъ тњхъ въхо'да и^же на восто'ки, ја%коже въходи'ти и^ми эT двора` внњшняго.
10
10
κατὰ τὸ φῶς τοῦ ἐν ἀρχῇ περιπάτου. καὶ τὰ πρὸς νότον κατὰ πρόσωπον τοῦ νότου κατὰ πρόσωπον τοῦ ἀπολοίπου καὶ κατὰ πρόσωπον τοῦ διορίζοντος ἐξέδραι,
по свњтђ тњхъ на лице` ю'гђ, и^ пря'мо про'чнаго и^ прегра'ды.
11
11
καὶ ὁ περίπατος κατὰ πρόσωπον αὐτῶν κατὰ τὰ μέτρα ἐξεδρῶν τῶν πρὸς βορρᾶν καὶ κατὰ τὸ μῆκος αὐτῶν καὶ κατὰ τὸ εὖρος αὐτῶν καὶ κατὰ πάσας τὰς ἐξόδους αὐτῶν καὶ κατὰ πάσας τὰς ἐπιστροφὰς αὐτῶν καὶ κατὰ τά φῶτα αὐτῶν καὶ κατὰ τὰ θυρώματα αὐτῶν
и^ прохо'ди проти'вђ лицђ и^хъ, по мњрамъ ја%же къ сњверђ. по длъготњ` и^хъ, и^ по широтњ и^хъ. и^ по всњмъ и^схо'домъ и^хъ, и по всњмъ ѓ'братомъ и^хъ, и^ по две'ремъ и^хъ
12
12
τῶν ἐξεδρῶν τῶν πρὸς νότον καὶ κατὰ τὰ θυρώματα ἀπ' ἀρχῆς τοῦ περιπάτου ὡς ἐπὶ φῶς διαστήματος καλάμου καὶ κατὰ ἀνατολὰς τοῦ εἰσπορεύεσθαι δι' αὐτῶν. -
преграD ја%же къ югђ. и^ по дверемъ эT ко'нца проходђ а^ки къ свњтђ межда тро'сти и^ на восто'кᲆ ја%коже входи'ти и^ми”
13
13
Καὶ εἶπε πρός με· αἱ ἐξέδραι αἱ πρὸς βορρᾶν, καὶ αἱ ἐξέδραι αἱ πρὸς νότον αἱ οὖσαι κατὰ πρόσωπον τῶν διαστημάτων, αὗταί εἰσιν αἱ ἐξέδραι τοῦ ἁγίου, ἐν αἷς φάγονται ἐκεῖ οἱ ἱερεῖς υἱοὶ Σαδδοὺκ οἱ ἐγγίζοντες πρὸς Κύριον τὰ ἅγια τῶν ἁγίων· καὶ ἐκεῖ θήσουσι τὰ ἅγια τῶν ἁγίων καὶ τὴν θυσίαν καὶ τὰ περὶ ἁμαρτίας καὶ τὰ περὶ ἀγνοίας, διότι ὁ τόπος ἅγιος.
И$ рече къ мнњ`, ше'сть прегра'дъ ја%же къ сњверђ, и^ прегра'дъ ја%же къ ю'гђ сђщая противђ лицђ ме'ждъ. т^ы сђть прегра'ды ст~аго. в ни'х же да ја%да'ютъ жръцы` сн~ове садо'кови, и^же пристђпа'ютᲆ къ гв~и въ ст~аа ст~ыхъ. и^ т^ђ пожрђтъ въ ст~ая ст~ыхъ, тре'бђ е^же ꙁа грњхи` и^ е^же ꙁа невњдњнїе, поне'же мњсто ст~о.
14
14
οὐκ εἰσελεύσονται ἐκεῖ πάρεξ τῶν ἱερέων· οὐκ ἐξελεύσονται ἐκ τοῦ ἁγίου εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν, ὅπως διαπαντὸς ἅγιοι ὦσιν οἱ προσάγοντες, καὶ μὴ ἅπτωνται τοῦ στολισμοῦ αὐτῶν, ἐν οἷς λειτουργοῦσιν ἐν αὐτοῖς, διότι ἅγιά ἐστι· καὶ ἐνδύσονται ἱμάτια ἕτερα, ὅταν ἅπτωνται τοῦ λαοῦ. -
да не въхо'дят# та'мо ра'ꙁвњ жерцы`. да не въхо'дятъ эT ст~аго въ дворъ внњшнїи, ја^коже прsно да бђдђтъ ст~и принося'щеи, и^ да ся не прикаса'ю^тъ ри'зњ и^хъ в ни'хже слђжать, понеже ст~ы сђть. н^о да ѓ^блекђтся в ри'ꙁы и'ны, е^гда прикаса'ются лю'дехъ”
15
15
Καὶ συνετελέσθη ἡ διαμέτρησις τοῦ οἴκου ἔσωθεν. καὶ ἐξήγαγέ με καθ' ὁδὸν τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς ἀνατολὰς καὶ διεμέτρησε τὸ ὑπόδειγμα τοῦ οἴκου κυκλόθεν ἐν διατάξει.
И$ съвръшися раꙁмњре'нїе хра'ма ё'трьё'дњ. і^ и^зведе мя по пђти` вра'тномђ ѕря'щихъ на восто'къ, и^ раꙁмњри скаꙁанїе хра'мA ѓ%крsтъ съ ꙁаповњдїю.
16
16
καὶ ἔστη κατὰ νώτου τῆς πύλης τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολὰς καὶ διεμέτρησε πεντακοσίους ἐν τῷ καλάμῳ τοῦ μέτρου·
и^ ста` на ю'гъ вра'тъ зря'щихъ на востокъ, и^ размњри пять сот# тросᲄїю мњрною.
17
17
καὶ ἐπέστρεψε πρὸς βορρᾶν καὶ διεμέτρησε τὸ κατὰ πρόσωπον τοῦ βορρᾶ πήχεις πεντακοσίους ἐν τῷ καλάμῳ τοῦ μέτρου·
и^ ѓ^брати'ся на сњверъ, и^ раꙁмњри на лице` сњвера, лак#тъ пя'тьсотъ тростїю мњрною.
18
18
καὶ ἐπέστρεψε πρὸς θάλασσαν καὶ διεμέτρησε τὸ κατὰ πρόσωπον τῆς θαλάσσης πεντακοσίους ἐν τῷ καλάμῳ τοῦ μέτρου.
и^ ѓ^брати'ся къ мо'рю, и^ раꙁмњри на лице` мо'ря, пятьсо'тъ тростїю мњрною.
19
19
καὶ ἐπέστρεψε πρὸς νότον καὶ διεμέτρησε κατέναντι τοῦ νότου πεντακοσίους ἐν τῷ καλάμῳ τοῦ μέτρου·
и^ ѓ^брати'ся на ю'гъ, и^ раꙁмњри противђ ю'гђ, е~ сотъ тростїю мњрною.
20
20
τὰ τέσσαρα μέρη τοῦ αὐτοῦ καλάμου. καὶ διέταξεν αὐτὸν καὶ περίβολον αὐτῶν κύκλῳ πεντακοσίων πρὸς ἀνατολὰς καὶ πεντακοσίων πηχῶν εὖρος τοῦ διαστέλλειν ἀναμέσον τῶν ἁγίων καὶ ἀναμέσον τοῦ προτειχίσματος τοῦ ἐν διατάξει τοῦ οἴκου.
на четыри страны` тою'жъ тро'стїю и^ ꙁаповњда и^ ѓ^гра'дђ ѓ'крsтъ е^мђ, пятїю со'тъ ла'ктъ долготђ, пяти со'т же лак#тъ широтђ. раꙁлђчи'ти междђ ст~ыми и^ прегражде'нїемъ е^же ѓ'крsтъ хра'ма”
Κεφάλαιο 43
Глvа, м~г”
1
1
ΚΑΙ ἤγαγέ με ἐπὶ τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς καὶ ἐξήγαγέ με,
И въведе мя къ вра'томъ зря'щимъ на восто'ки. і^ и^зведе мя.
2
2
καὶ ἰδοὺ δόξα Θεοῦ ᾿Ισραὴλ ἤρχετο κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς ἀνατολάς, καὶ φωνὴ τῆς παρεμβολῆς ὡς φωνὴ διπλασιαζόντων πολλῶν, καὶ ἡ γῆ ἐξέλαμπεν ὡς φέγγος ἀπὸ τῆς δόξης κυκλόθεν.
и^ с^е сла'ва бг~а і^и^л~ева грядя'ше по пђти` и^же на востокъ. и^ гла'съ плъ'ка а^ки глsа сђгђбыхъ мно'гъ, и^ ꙁемля` свњтя'шеся а^ки свњтъ эT сла'вы е^го ѓ'крsтъ.
3
3
καὶ ἡ ὅρασις, ἣν εἶδον, κατὰ τὴν ὅρασιν, ἣν εἶδον ὅτε εἰσεπορευόμην τοῦ χρῖσαι τὴν πόλιν, καὶ ἡ ὅρασις τοῦ ἅρματος, οὗ εἶδον, κατὰ τὴν ὅρασιν, ἣν εἶδον ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ τοῦ Χοβάρ· καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου.
и^ видњнїе е^же ви'дњхъ по ѓ'браꙁђ и^же ви'дњхъ, е^гда въхожда'хъ пома'ꙁати гра'дъ. и^ видњнїе же ѓрђжїя подобя'шеся видњ'нїю, е^же ви'дXњ на рецњ хова'рᲇ. а^бїе же ви'дњвъ падо'хъ.
4
4
καὶ δόξα Κυρίου εἰσῆλθεν εἰς τὸν οἶκον κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς.
сла'ва же гн~я вни'де въ хра'мъ по пђти` вра'тномђ зря'щихъ на востокъ”
5
5
καὶ ἀνέλαβέ με πνεῦμα καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν, καὶ ἰδοὺ πλήρης δόξης Κυρίου ὁ οἶκος.
И$ взя' мя дх~ъ, и^ въведе' мя въ двор# ё'трьнїи. и^ с^е плънъ сла'вы домъ гнь.
6
6
καὶ ἔστην, καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τοῦ οἴκου λαλοῦντος πρός με, καὶ ὁ ἀνὴρ εἱστήκει ἐχόμενός μου.
и^ ста'хъ, и^ с^е гла'съ эT хра'ма гл~ющаго къ мн^њ. и^ мђжъ стоя'ше дръжа'ся мене`.
7
7
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, ἑώρακας τὸν τόπον τοῦ θρόνου μου καὶ τὸν τόπον τοῦ ἴχνους τῶν ποδῶν μου, ἐν οἷς κατασκηνώσει τὸ ὄνομά μου ἐν μέσῳ οἴκου ᾿Ισραὴλ τὸν αἰῶνα· καὶ οὐ βεβηλώσουσιν οὐκέτι οἶκος ᾿Ισραὴλ τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου, αὐτοὶ καὶ οἱ ἡγούμενοι αὐτῶν, ἐν τῇ πορνείᾳ αὐτῶν καὶ ἐν τοῖς φόνοις τῶν ἡγουμένων ἐν μέσῳ αὐτῶν,
и^ рече къ мн^њ. сн~е чл~чь, ви'дњ ли мњсто прsтла мое^го, и^ мњсто стопы` ногђ моею, и^деже всели'тся и'мя мое средњ домђ і^и^л~вA въ вњкъ” И$ не ѓ^скверня'тъ ктомђ и'мени мое^го ст~ого домъ і^и^л~евъ, тїи и^ старњ'ишины и^хъ съблђже'нїемъ, и^ съгрњшенїи ста'рњишинъ и^хъ средњ и^хъ”
8
8
ἐν τῷ τιθέναι αὐτοὺς τὸ πρόθυρόν μου ἐν τοῖς προθύροις αὐτῶν καὶ τὰς φλιάς μου ἐχομένας τῶν φλιῶν αὐτῶν καὶ ἔδωκαν τὸν τοῖχόν μου ὡς συνεχόμενον ἐμοῦ καὶ αὐτῶν καὶ ἐβεβήλωσαν τὸ ὄνομα τὸ ἅγιόν μου ἐν ταῖς ἀνομίαις αὐτῶν, αἷς ἐποίουν· καὶ ἐξέτριψα αὐτοὺς ἐν θυμῷ μου καὶ ἐν φόνῳ.
Вънегда` полага'шеся прDедверїе мое въ прDедве'рїи и^хъ, и^ пра'ѕи мои` дрьжа'щеся пра'гъ и^хъ. и^ да'ша стњнђ` мою ја%ко дръжа'щђюся мене, и^ ѓ'нњхъ. и^ ѓ^скверниша и'мя мое ст~ое въ безаконїихъ е^же творя'хђ. и^ скончаX я& въ ја%рости мое'и ё^бо'емъ.
9
9
καὶ νῦν ἀπωσάσθωσαν τὴν πορνείαν αὐτῶν καὶ τοὺς φόνους τῶν ἡγουμένων αὐτῶν ἀπ' ἐμοῦ, καὶ κατασκηνώσω ἐν μέσῳ αὐτῶν τὸν αἰῶνα.
и^ нн~њ да эTри'нђтъ блђже'нїе иX, и^ ё^бояTся старњ'ишины иX эT мене`, и^ вселю'ся средњ и^хъ въ вњкъ”
10
10
καὶ σύ, υἱὲ ἀνθρώπου, δεῖξον τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ τὸν οἶκον, καὶ κοπάσουσιν ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν· καὶ τὴν ὅρασιν αὐτοῦ καὶ τὴν διάταξιν αὐτοῦ,
Ты' же сн~е чл~чь, скажи домђ і^и^л~евђ хра'мъ. и^ да помлъкнђтъ эT грXњ свои^хъ. и^ видњнїе е^го и^ ꙁаповњди е^го.
11
11
καὶ αὐτοὶ λήψονται τὴν κόλασιν αὐτῶν περὶ πάντων, ὧν ἐποίησαν. καὶ διαγράψεις τὸν οἶκον καὶ τὰς ἐξόδους αὐτοῦ καὶ τὴν ὑπόστασιν αὐτοῦ καὶ πάντα τά προστάγματα αὐτοῦ καὶ πάντα τὰ νόμιμα αὐτοῦ γνωριεῖς αὐτοῖς καὶ διαγράψεις ἐναντίον αὐτῶν, καὶ φυλάξονται πάντα τὰ δικαιώματά μου καὶ πάντα τὰ προστάγματά μου καὶ ποιήσουσιν αὐτά·
тїи же да во'ꙁмђтъ мђ'кђ всего мњсто е^же сътвори'ша. и^ да въпи'шеши хра'мъ, и^ ё^готова'нїе е^го, і^ и^схо'ды е^го, и^ въхо'ды е^го, и^ бытїе е^го, и^ вся` повелњнїя е^го, и^ вс^я зако'ны е^го съвњсти'ши и^мъ. и^ да въпи'шеши прDе ними, и^ снабдя'тъ вс^я ѓ^правда'нїя моя, и^ сътворяT я&.
12
12
καὶ τὴν διαγραφὴν τοῦ οἴκου ἐπὶ τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους, πάντα τὰ ὅρια αὐτοῦ κυκλόθεν ἅγια ἁγίων.
и^ въ писа'нїи хра'ма на врьхђ` горы` вс^я предњлы е^го ѓ'крsт#, ст~ая ст~ыX сђть”
13
13
Καὶ ταῦτα τὰ μέτρα τοῦ θυσιαστηρίου ἐν πήχει τοῦ πήχεως καὶ παλαιστῆς· κόλπωμα βάθους ἐπὶ πῆχυν καὶ πῆχυς τὸ εὖρος, καὶ γεῖσος ἐπὶ τὸ χεῖλος αὐτοῦ κυκλόθεν σπιθαμῆς. καὶ τοῦτο τὸ ὕψος τοῦ θυσιαστηρίου·
с^е ꙁако'нъ хра'ма” се'же мњры тре'бника лактемъ, дв^ђ ла'ктђ и^ пя'ди. ја^дро же и^ глђбина` ла'кти, широта' же толи'ка же. и^ ѓ^гражDенїе ё'стїя е^мђ ѓ'крsтъ, пя'ди”
14
14
ἐκ βάθους τῆς ἀρχῆς τοῦ κοιλώματος αὐτοῦ πρὸς τὸ ἱλαστήριον τὸ μέγα τὸ ὑποκάτωθεν πηχῶν δύο καὶ τὸ εὖρος πήχεως· καὶ ἀπὸ τοῦ ἱλαστηρίου τοῦ μικροῦ ἐπὶ τὸ ἱλαστήριον τὸ μέγα πήχεις τέσσαρες καὶ εὖρος πῆχυς·
се же высота` требника” эT глђбины нача'ла вдоле'нїя е^го къ ѓ^цысти'лђ вели'комђ. сеже поди, дв^ђ лактђ. а^ эT ѓ^цысти'ла малого къ ѓ^цысти'лђ великомђ ла'кти д~, и^ широта` ла'кти.
15
15
καὶ τῷ ἀριὴλ πηχῶν τεσσάρων, καὶ ἀπὸ τοῦ ἀριὴλ καὶ ὑπεράνω τῶν κεράτων πῆχυς·
и^ а^рїиль, д~ ла'ктъ. а^ эT а^рїила и^ вы'ше ё'гла лак#тъ. а^
16
16
καὶ τὸ ἀριὴλ πηχῶν δώδεκα μήκους ἐπὶ πήχεις δώδεκα πλάτους, τετράγωνον ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη αὐτοῦ.
а^рїиль, в~і лак#тъ въ доlготђ, и^ в~і лак#тъ в широтђ. на четы'ре ё'глы на четыре ча'сти е^го. цысти'ло же
17
17
καὶ τὸ ἱλαστήριον πηχῶν δεκατεσσάρων τὸ μῆκος ἐπὶ πήχεις δεκατέσσαρας τὸ εὖρος ἐπὶ τέσσαρα μέρη αὐτοῦ· καὶ τὸ γεῖσος αὐτῷ κυκλόθεν κυκλούμενον αὐτῷ. ἥμισυ πήχεως, καὶ τὸ κύκλωμα αὐτοῦ πῆχυς κυκλόθεν· καὶ οἱ κλιμακτῆρες αὐτοῦ βλέποντες κατὰ ἀνατολάς.
д~і лак#тъ въ доlготђ`, и^ д~і лак#тъ широта`. на четы'ре ё'глы на четыре ча'сти е^го. и^ въ ѓ^гражде'нїе е^ю` ѓ'крsтъ ѓ^бдержа'я полъ ла'кти, и^ ѓ^бдержа'нїе е^го лаkти ѓ%крsтъ. и^ степе'ни е^го зря'ща на востокъ”
18
18
καὶ εἶπε πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραήλ· ταῦτα τὰ προστάγματα τοῦ θυσιαστηρίου ἐν ἡμέρᾳ ποιήσεως αὐτοῦ τοῦ ἀναφέρειν ἐπ' αὐτοῦ ὁλοκαυτώματα καὶ προσχέειν πρὸς αὐτὸ αἷμα.
И$ рече къ мн^њ, сн~е чл~чь, с^е гл~етᲆ г~ь б~ъ і^и^л~евъ. с^е ꙁа'повњди требника, въ дн~ь сътворенїя е^го. ја%коже възноси'ти всесъж#же'нїя и^ блюсти` ѓ^ кро'ви.
19
19
καὶ δώσεις τοῖς ἱερεῦσι τοῖς Λευίταις τοῖς ἐκ τοῦ σπέρματος Σαδδοὺκ τοῖς ἐγγίζουσι πρός με, λέγει Κύριος ὁ Θεός, τοῦ λειτουργεῖν μοι, μόσχον ἐκ βοῶν περὶ ἁμαρτίας·
и^ даси` жръцемъ и^ левљ=томъ, и^же эT племени сђть садо'кова, пристђпа'ющиM къ мн^њ. гл~етъ г~ь б~ъ, ја%коже слђжи'ти мн^њ, те'лець эT говя'дъ ꙁа грњхъ.
20
20
καὶ λήψονται ἐκ τοῦ αἵματος αὐτοῦ καὶ ἐπιθήσουσιν ἐπὶ τὰ τέσσαρα κέρατα τοῦ θυσιαστηρίου καὶ ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τοῦ ἱλαστηρίου καὶ ἐπὶ τὴν βάσιν κύκλῳ καὶ ἐξιλάσονται αὐτό·
и^ да возмђтъ эT кро'ви е^го, и^ да възло'жаT на четы'ре ё'глы тре'бникђ, и^ на четыре части цысти'лђ, и^ ѓ^ сᲄепени ѓ'крsтъ. и^ да ѓ^кропи'ши е^ю`.
21
21
καὶ λήψονται τὸν μόσχον τὸν περὶ ἁμαρτίας, καὶ κατακαυθήσεται ἐν τῷ ἀποκεχωρισμένῳ τοῦ οἴκου ἔξωθεν τῶν ἁγίων.
и^ да во'ꙁмђтъ те'лець и^же ꙁа грњхъ, и^ да съж#же'тся въ эTлђченMњ храмњ вн^њё'дњ ст~ыхъ.
22
22
καὶ τῇ ἡμέρᾳ τῇ δευτέρᾳ λήψονται ἐρίφους δύο αἰγῶν ἀμώμους ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ ἐξιλάσονται τὸ θυσιαστήριον καθότι ἐξιλάσαντο ἐν τῷ μόσχῳ·
а^ въ вторы'и дн~ь да по'имђтъ дв^а ко'ꙁлища эT ко'зъ непоро'чен#, ꙁа грњхъ. и^ да ѓ^цыстяT требникъ, ја%коже ѓ^цысти'ша и& те'лцемъ.
23
23
καὶ μετὰ τὸ συντελέσαι τὸν ἐξιλασμὸν προσοίσουσι μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον καὶ κριὸν ἐκ προβάτων ἄμωμον,
и^ ја%ко ско'нчаютъ ѓ^цыще'нїе. да принесђтъ телецъ эT говядъ непороченъ, и^ ѓ'венъ эT ѓ^вець непороченъ,
24
24
καὶ προσοίσετε ἐναντίον Κυρίου, καὶ ἐπιρρίψουσιν οἱ ἱερεῖς ἐπ' αὐτὰ ἅλα καὶ ἀνοίσουσιν αὐτὰ ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ.
и^ да принесђтъ прDе г~а. и^ да възве'ргђтъ на ня жръцы со'ль, и^ да възнесђтъ я& гв~и всесож#же'нїа.
25
25
ἑπτὰ ἡμέρας ποιήσεις ἔριφον ὑπὲρ ἁμαρτίας καθ' ἡμέραν καὶ μόσχον ἐκ βοῶν καὶ κριὸν ἐκ προβάτων, ἄμωμα ποιήσουσιν
седмь дн~ъ да сътво'риши ко'злищ# за грњхъ вс^я дн~и, а^ те'лець эT говя'дъ, а^ ѓ'венъ эT ѓ^вець непорочеn, и^ да сътворятъ вс^я дн~и.
26
26
ἑπτὰ ἡμέρας· καὶ ἐξιλάσονται τὸ θυσιαστήριον καὶ καθαριοῦσιν αὐτὸ καὶ πλήσουσι χεῖρας αὐτῶν.
и^ да ѓ^цы'стятъ тре'бник#, и^ да ѓ^цы'стяT и&, и^ да наплънятъ рђкђ е^го.
27
27
καὶ ἔσται ἀπὸ τῆς ἡμέρας τῆς ὀγδόης καὶ ἐπέκεινα ποιήσουσιν οἱ ἱερεῖς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον τὰ ὁλοκαυτώματα ὑμῶν καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου ὑμῶν. καὶ προσδέξομαι ὑμᾶς, λέγει Κύριος.
и^ да скоnча'ютъ се'дмь дн~їи” И$ бђдетъ по ѓ^смњмъ дн~и, и^ потоM. да сътворяT жръцы` всесъж#же'нїя ваша, і^ е^же сп~сенїа вашего. и^ прїимђ` в^ы, гл~етъ г~ь”
Κεφάλαιο 44
Глvа, м~д”
1
1
ΚΑΙ ἐπέστρεψέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῶν ἁγίων τῆς ἐξωτέρας τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς, καὶ αὕτη ἦν κεκλεισμένη.
И ѓ^брати м^я на пђть вра'т# ст~ыхъ внњшнихъ, зря'щихъ на восто'къ. та'же бњхђ ꙁаключеnна.
2
2
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· ἡ πύλη αὕτη κεκλεισμένη ἔσται, οὐκ ἀνοιχθήσεται, καὶ οὐδεὶς μὴ διέλθῃ δι' αὐτῆς, ὅτι Κύριος ὁ Θεὸς ᾿Ισραὴλ εἰσελεύσεται δι' αὐτῆς, καὶ ἔσται κεκλεισμένη·
и^ рече ко мнњ`, т^а врата ꙁаключеnна бђдђтᲆ. и^ не эTвр'ьꙁђтся. и^ никтоy не про'идетъ и%ми. ја%ко г~ь б~ъ і^и^л~въ вни'детъ и%ми, и^ бђдђтъ заклю'чен#на”
3
3
διότι ὁ ἡγούμενος, οὗτος καθήσεται ἐν αὐτῇ τοῦ φαγεῖν ἄρτον ἐναντίον Κυρίου. κατὰ τὴν ὁδὸν αἰλὰμ τῆς πύλης εἰσελεύσεται καὶ κατὰ τὴν ὁδὸν αὐτοῦ ἐξελεύσεται. -
зане` старњ'ишина то'и сњдиT в нихъ, ја%сти хлњбъ преD гм~ъ. по пђти` е^ла'мъ вра'тномђ вни'детъ, и^ по пђти е^го и^зы'идет#”
4
4
Καὶ εἰσήγαγέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν κατέναντι τοῦ οἴκου, καὶ εἶδον καὶ ἰδοὺ πλήρης δόξης ὁ οἶκος τοῦ Κυρίου, καὶ πίπτω ἐπὶ πρόσωπόν μου.
И$ въведе мя по пђти вра'тъ, ја%же къ сњверђ пря'мо хра'мђ. и^ с^е по'лнъ сла'вы до'мъ гн~ь” и^ падо'хъ ниць на лицы свое^мᲆ”
5
5
καὶ εἶπε Κύριος πρός με· υἱὲ ἀνθρώπου, τάξον εἰς τὴν καρδίαν σου καὶ ἰδὲ τοῖς ὀφθαλμοῖς σου καὶ τοῖς ὠσί σου ἄκουε πάντα, ὅσα ἐγὼ λαλῶ μετὰ σοῦ, κατὰ πάντα τά προστάγματα τοῦ οἴκου Κυρίου καὶ κατὰ πάντα τὰ νόμιμα αὐτοῦ· καὶ τάξεις τὴν καρδίαν σου εἰς τὴν εἴσοδον τοῦ οἴκου κατὰ πάσας τὰς ἐξόδους αὐτοῦ ἐν πᾶσι τοῖς ἁγίοις.
И$ ре'че г~ь къ мнњ`, сн~е чл~чь вчини въ срDцы свое^мъ, и^ ви'ждь ѓ^чима, и^ ё'шима, слы'ши вс^е е^ли'коже а^ꙁъ гл~ю с тобо'ю по всемђ повелᲇнїю хра'ма гн~я, и^ вся` зако'ны е^го. и^ ё^чиниши срDце свое на пђти` хра'мA, по всњмъ пђтемᲆ е^го въ всXњ ст~ыX.
6
6
καὶ ἐρεῖς πρὸς τὸν οἶκον τὸν παραπικραίνοντα, πρὸς τὸν οἶκον τοῦ ᾿Ισραήλ· τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεός· ἱκανούσθω ὑμῖν ἀπὸ πασῶν τῶν ἀνομιῶν ὑμῶν, οἶκος ᾿Ισραήλ,
и^ речеши, къ до'мђ гнњ'вающемђ м^я къ домђ і^и^л~евђ” Се гл~етъ г~ь б~ъ і^и^л~евᲆ, довлњт# в^ы эT всего` беꙁако'нїя до'ме і^и^л~евᲆ,
7
7
τοῦ εἰσαγαγεῖν ὑμᾶς υἱοὺς ἀλλογενεῖς ἀπεριτμήτους καρδίᾳ καὶ ἀπεριτμήτους σαρκὶ τοῦ γίνεσθαι ἐν τοῖς ἁγίοις μου, καὶ ἐβεβήλουν αὐτὰ ἐν τῷ προσφέρειν ὑμᾶς ἄρτους, στέαρ καὶ αἷμα, καὶ παρεβαίνετε τὴν διαθήκην μου ἐν πάσαις ταῖς ἀνομίαις ὑμῶν
ја%коже вᲆвести ваM сн~ы и^ноплемен#ниk неѓ^брᲇꙁаны срDцеM и^ неѓ^брᲇзаны плоᲄїю, ја%коже бываᲄи и^м# вᲆ ст~ыX, и^ ѓ^сквернавля'хђ ст~ая моя`. внегда` прино'сите в^ы хлњбы, ло'и и^ мяса. и^ престђпа'сте ꙁавњт# мо'и въ всњхъ безако'нихъ ва'шиX.
8
8
καὶ διετάξατε τοῦ φυλάσσειν φυλακὰς ἐν τοῖς ἁγίοις μου.
и^ не снабдњша снабдњнїя ст~ыX моиX. и^ ꙁаповњ'дасте снабдᲇнїя снабдњва'ти ст~ыхъ мои^хъ”
9
9
διὰ τοῦτο τάδε λέγει Κύριος ὁ Θεός· πᾶς υἱὸς ἀλλογενὴς ἀπερίτμητος καρδίᾳ καὶ ἀπερίτμητος σαρκὶ οὐκ εἰσελεύσεται εἰς τὰ ἅγιά μου ἐν πᾶσιν υἱοῖς ἀλλογενῶν τῶν ὄντων ἐν μέσῳ οἴκου ᾿Ισραήλ,
Того ради с^е гл~етъ а^дона'и г~ь, весь сн~ъ и^ноплемен#никь неѓ^брњ'ꙁанъ срDцемъ, и^ пло'тїю, да не вни'детъ въ ст~ая моя`. ја%же въ всњхᲆ сн~овњхъ и^ноплемен#ничестњхъ, и^же сђть средњ до'мђ і^и^л~ева.
10
10
ἀλλ' ἢ οἱ Λευῖται, οἵτινες ἀφήλαντο ἀπ' ἐμοῦ ἐν τῷ πλανᾶσθαι τὸν ᾿Ισραὴλ ἀπ' ἐμοῦ κατόπισθεν τῶν ἐνθυμημάτων αὐτῶν, καὶ λήψονται ἀδικίαν αὐτῶν
н^о и^ левљ=те и^же ся эTвръгоша мене, е^гда` прелща'шеся і^и^л~ь. и^же прельстишася эT мене` въ слњдъ по'мыслъ свои^хъ, и^ во'ꙁмTђ непра'вдђ свою.
11
11
καὶ ἔσονται ἐν τοῖς ἁγίοις μου λειτουργοῦντες θυρωροὶ ἐπὶ τῶν πυλῶν τοῦ οἴκου καὶ λειτουργοῦντες τῷ οἴκῳ· οὗτοι σφάξουσι τὰς θυσίας καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα τῷ λαῷ, καὶ οὗτοι στήσονται ἐναντίον τοῦ λαοῦ τοῦ λειτουργεῖν αὐτοῖς.
и^ бђдђтъ слђжа'ще въ ст~ыхъ мои^хᲆ, врата'ри ё^ дверїи хра'мђ, слђжащеи хра'мђ. тїи да ꙁакала'ютᲆ вс^есъж#женїя, и^ требы лю'демъ. и^ тїи да ста'нђтъ предъ люDми слђжи'ти и^мъ,
12
12
ἀνθ' ὧν ἐλειτούργουν αὐτοῖς πρὸ προσώπου τῶν εἰδώλων αὐτῶν καὶ ἐγένετο τῷ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ εἰς κόλασιν ἀδικίας, ἕνεκα τούτου ᾖρα τὴν χεῖρά μου ἐπ' αὐτούς, λέγει Κύριος ὁ Θεός,
поне'же и^ слђжаша и^мъ преD лицемъ кђмир#скоM. и^ бы'сть до'мђ і^и^л~евђ въ мђченїе непра'вды. того ра'ди въз#двигохъ на ня рђкђ свою, гл~етᲆ г~ь б~ъ і^и^л~въ, и^ во'ꙁмђтъ безако'нїе свое.
13
13
καὶ οὐκ ἐγγιοῦσι πρός με τοῦ ἱερατεύειν μοι, οὐδὲ τοῦ προσάγειν πρὸς τὰ ἅγια υἱῶν τοῦ ᾿Ισραὴλ οὐδὲ πρὸς τὰ ἅγια τῶν ἁγίων μου καὶ λήψονται ἀτιμίαν αὐτῶν ἐν τῇ πλανήσει, ᾗ ἐπλανήθησαν.
и^ не пристђ'пяT кᲆ мнњ` слђжи'ти мнᲇ, н^и приноси'ти кᲆ ст~ыM ст~ыX. и^ воZмђтᲆ беꙁако'нїе свое вᲆ прельщенїи е^же ся прельсти'ша.
14
14
καὶ κατατάξουσιν αὐτοὺς φυλάσσειν φυλακὰς τοῦ οἴκου εἰς πάντα τὰ ἔργα αὐτοῦ καὶ εἰς πάντα, ὅσα ἂν ποιήσωσιν.
и^ ё^чинитъ я& снабдᲇти стра'ж#бы хра'ма на все` дњло е^го,
15
15
οἱ ἱερεῖς οἱ Λευῖται, οἱ υἱοὶ τοῦ Σαδδούκ, οἵτινες ἐφυλάξαντο τὰς φυλακὰς τῶν ἁγίων μου ἐν τῷ πλανᾶσθαι οἶκον ᾿Ισραὴλ ἀπ' ἐμοῦ, οὗτοι προσάξουσι πρός με τοῦ λειτουργεῖν μοι καὶ στήσονται πρὸ προσώπου μου τοῦ προσφέρειν μοι θυσίαν, στέαρ καὶ αἷμα, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
и^ на все` е^же тво'рятъ. жер#цы и^ левљ=ти сн~ове садо'кови, и^же снабдњша снабдњнїя моя` и^ пђти` моя, е^гда` прельщашеся доM і^и^л~евъ эT мене. сїи да прино'сятᲆ слђж'бы къ мнњ`. и^ ста'нђтъ преD лицеM моиM, приноси'ти мнњ тре'бђ ло'и и^ кровь, гл~етъ а^дона'и г~ь.
16
16
οὗτοι εἰσελεύσονται εἰς τὰ ἅγιά μου, καὶ οὗτοι προσελεύσονται πρὸς τὴν τράπεζάν μου τοῦ λειτουργεῖν μοι καὶ φυλάξουσι τὰς φυλακάς μου.
сїи пристђпя'тъ къ трапеѕњ мое'и слђжити мнњ`, и^ снабдя'тъ снабдњнїя моа`.
17
17
καὶ ἔσται ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτοὺς τὰς πύλας τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέρας στολὰς λινᾶς ἐνδύσονται καὶ οὐκ ἐνδύσονται ἔρια ἐν τῷ λειτουργεῖν αὐτοὺς ἀπὸ τῆς πύλης τῆς ἐσωτέρας αὐλῆς·
и^ бђдеT внегда` въхо'дятъ въ вра'та двора` ё%трьняго, въ ры'зы платня'ны да ся ѓ^блекђтъ. да ся не ѓ^блекђтᲆ в сђкня'ны, е^гда` слђжатъ эT вра'тᲆ двора` ё%трьняго.
18
18
καὶ κιδάρεις λινᾶς ἕξουσιν ἐπὶ ταῖς κεφαλαῖς αὐτῶν καὶ περισκελῆ λινᾶ ἕξουσιν ἐπὶ τὰς ὀσφύας αὐτῶν καὶ οὐ περιζώσονται βίᾳ.
клобђки плат#ня'ны да и%мђтъ на глава'хъ своиX, и^ препоа'санїя платня'на да и^мђт# на чреслњхъ свои^хъ, и^ да не препоя'шђтся крњп#ко.
19
19
καὶ ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι αὐτοὺς εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν πρὸς τὸν λαὸν ἐκδύσονται τὰς στολὰς αὐτῶν, ἐν αἷς αὐτοὶ λειτουργοῦσιν ἐν αὐταῖς, καὶ θήσουσιν αὐτὰς ἐν ταῖς ἐξέδραις τῶν ἁγίων καὶ ἐνδύσονται στολὰς ἑτέρας καὶ οὐ μὴ ἁγιάσωσι τὸν λαὸν ἐν ταῖς στολαῖς αὐτῶν.
и^ е^гда` и^схо'дятъ къ лю'демъ въ внњшнїи дво'ръ, да съвлекђтъ ри'ꙁы в ни'хже тїи слђжат#, и^ да положа'тъ я& въ ст~ая ст~ыхъ. и^ ѓ^блекђтся в ри'зы и%ны” и^ да не ѓ^ст~я'тъ лю'дїи ри'ꙁами иX.
20
20
καὶ τὰς κεφαλὰς αὐτῶν οὐ ξυρήσονται καὶ τὰς κόμας αὐτῶν οὐ ψιλώσουσι, καλύπτοντες καλύψουσι τὰς κεφαλὰς αὐτῶν.
и^ гла'въ свои^хъ да не ѓ^бръснђтъ, и^ вла'съ свои^хᲆ да не растя'тᲆ. покрыва'юще покрыва'ютъ гла'вы своя`,
21
21
καὶ οἶνον οὐ μὴ πίωσι πᾶς ἱερεὺς ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτοὺς εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν.
и^ вина` да не пїетъ вся'къ жре'цъ, е^гда` въхо'дитᲆ въ ё%трьнїи двор#”
22
22
καὶ χήραν καὶ ἐκβεβλημένην οὐ λήψονται ἑαυτοῖς εἰς γυναῖκα, ἀλλ' ἢ παρθένον ἐκ τοῦ σπέρματος ᾿Ισραήλ· καὶ χήρα ἐὰν γένηται ἐξ ἱερέως, λήψονται.
и вдови'ца, и^ пђщеница, да не пое%млютъ себњ` женњ, н^о дв~цю эT племе'ни до'мђ і^и^л~ева. и^ а'ще бђдеT в#дова жерча'я, да ю& по'иметъ”
23
23
καὶ τὸν λαόν μου διδάξουσιν ἀνὰ μέσον ἁγίου καὶ βεβήλου καὶ ἀνὰ μέσον ἀκαθάρτου καὶ καθαροῦ γνωριοῦσιν αὐτοῖς.
и^ лю'ди моа` да нака'жђтъ раꙁлђчи'ти междђ ст~ымъ и^ сквернавымъ, и^ междђ чи'стымъ и^ нечи'стымъ совњстятъ иM.
24
24
καὶ ἐπὶ κρίσιν αἵματος οὗτοι ἐπιστήσονται τοῦ διακρίνειν· τὰ δικαιώματά μου δικαιώσουσι καὶ τὰ κρίματά μου κρινοῦσι καὶ τὰ νόμιμά μου καὶ τὰ προστάγματά μου ἐν πάσαις ταῖς ἑορταῖς μου φυλάξονται καὶ τὰ σάββατά μου ἁγιάσουσι.
и^ расђжденїе ѓ^ кро'ви. да ё^ста'вятъ, ја%ко расђжда'ти ѓ^правда'нїя моя`. и^ зако'ны моя`, и^ повелњнїя моа въ всњхъ празDницеX мои^хъ снабдя'тъ, и^ сђбо'ты моя` ѓ^ст~ят#”
25
25
καὶ ἐπὶ ψυχὴν ἀνθρώπου οὐκ εἰσελεύσονται τοῦ μιανθῆναι, ἀλλ' ἢ ἐπὶ πατρὶ καὶ ἐπὶ μητρὶ καὶ ἐπὶ υἱῷ καὶ ἐπὶ θυγατρὶ καὶ ἐπὶ ἀδελφῷ καὶ ἐπὶ ἀδελφῇ αὐτοῦ, ἣ οὐ γέγονεν ἀνδρί, μιανθήσεται.
и^ на дш~ю чл~чьскђ не прїидђтᲆ ѓ^скверна'витися. н^о точїю наD эTц~ъ и^ мт~ре, и^ сн~а и^ дще'ре, и^ бра'та и^ сестрђ ја%же не посягла` за мQђ ѓ^скверни'тся.
26
26
καὶ μετὰ τὸ καθαρισθῆναι αὐτὸν ἑπτὰ ἡμέρας ἐξαριθμηθήσῃ αὐτῷ·
и^ по ѓ^чище'нїи е^го, сеDмъ дн~ъ да сочтетᲆ себњ`.
27
27
καὶ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ εἰσπορεύωνται εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐσωτέραν τοῦ λειτουργεῖν ἐν τῷ ἁγίῳ, προσοίσουσιν ἱλασμόν, λέγει Κύριος ὁ Θεός.
и^ вон#же въхо'дятᲆ въ дво'ръ ё%трьнїи слђжити ст~ыни мое'и, да принесђтᲆ ѓ^чищенїе, гл~етъ г~ь б~ъ”
28
28
καὶ ἔσται αὐτοῖς εἰς κληρονομίαν· ἐγὼ κληρονομία αὐτοῖς, καὶ κατάσχεσις αὐτοῖς οὐ δοθήσεται ἐν τοῖς υἱοῖς ᾿Ισραήλ, ὅτι ἐγὼ κατάσχεσις αὐτῶν.
и^ не бђдеT иM въ прича'стїе, а^зъ иM прича'стїе. да ся не дастᲆ и^мъ ча'сть въ сн~овњх# і^и^л~евњх#, ја^ко а^ꙁъ ча'сть иX.
29
29
καὶ τὰς θυσίας καὶ τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ τὰ ὑπὲρ ἀγνοίας οὗτοι φάγονται, καὶ πᾶν ἀφόρισμα ἐν τῷ ᾿Ισραὴλ αὐτοῖς ἔσται·
тре'бы и^ е^же ꙁа грᲇхи и^ ꙁа видњнїе, сїи да ја^дятᲆ” и^ все нарече'нное въ і^и^л~и тњмъ да бђ'детъ,
30
30
ἀπαρχαὶ πάντων καὶ τὰ πρωτότοκα πάντων καὶ τὰ ἀφαιρέματα πάντα ἐκ πάντων τῶν ἀπαρχῶν ὑμῶν τοῖς ἱερεῦσιν ἔσται· καὶ τὰ πρωτογεννήματα ὑμῶν δώσετε τῷ ἱερεῖ τοῦ θεῖναι εὐλογίας ὑμῶν ἐπὶ τοὺς οἴκους ὑμῶν.
приносъ всњхъ и^ прьвенцы всњх#, и^ ё^ча'стїя вс^я, эT всњхъ прино'съ ва'шихъ жерцем# да бђдетъ” и^ нача'токъ жи'та ва'шего да да'сте жерцђ, ја%коже положи'ти блsве'нїа въ домXњ ва'шихъ.
31
31
καὶ πᾶν θνησιμαῖον καὶ θηριάλωτον ἐκ τῶν πετεινῶν καὶ ἐκ τῶν κτηνῶν οὐ φάγονται οἱ ἱερεῖς.
всея мер#твечины и^ ѕвњ'роја%дины эT птиць и^ эT скоT, да не ја^дяT жерцы”
Κεφάλαιο 45
Глvа, м~е”
1
1
ΚΑΙ ἐν τῷ καταμετρεῖσθαι ὑμᾶς τὴν γῆν ἐν κληρονομίᾳ ἀφοριεῖτε ἀπαρχὴν τῷ Κυρίῳ ἅγιον ἀπὸ τῆς γῆς, πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας μῆκος καὶ εὖρος εἴκοσι χιλιάδας· ἅγιον ἔσται ἐν πᾶσι τοῖς ὁρίοις αὐτοῦ κυκλόθεν.
И е^гDа раꙁмњря'ете ꙁе'млю на ча'сти. да эTлђчите нача'токъ гв~и ст~о эT ꙁемля`, въ долготђ` двђдеся'тђ и^ пяти ти'сящъ ла'ктъ, а^ в широтђ` десяти ти'сящь лаkтᲆ, ст~о да бђ'детъ въ всњхъ предњ'лехъ е^го ѓ%крsтъ”
2
2
καὶ ἔσται ἐκ τούτου εἰς ἁγίασμα πεντακόσιοι ἐπὶ πεντακοσίους τετράγωνον κυκλόθεν, καὶ πεντήκοντα πήχεις διάστημα αὐτῷ κυκλόθεν.
и^ да бђдетъ эT того ѓ^сщ~енїе пятьсо'тъ до пятисотъ на четы'ри ё%глы ѓ%крsтъ, межда же е^мђ н~ ла'ктъ ѓ%крsтъ.
3
3
καὶ ἐκ ταύτης τῆς διαμετρήσεως διαμετρήσεις μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας καὶ εὖρος εἴκοσι χιλιάδας, καὶ ἐν αὐτῇ ἔσται τὸ ἁγίασμα ἅγια τῶν ἁγίων.
эT того раꙁмњренїя да раꙁмњриши въ длъготђ Wк~е, а^ в широтђ Wі~. в тоMже да бђдетъ ѓ^сщ~енїе ст~ая ст~ыхъ,
4
4
ἀπὸ τῆς γῆς ἔσται τοῖς ἱερεῦσι τοῖς λειτουργοῦσιν ἐν τῷ ἁγίῳ καὶ ἔσται τοῖς ἐγγίζουσι λειτουργεῖν τῷ Κυρίῳ, καὶ ἔσται αὐτοῖς τόπος εἰς οἴκους ἀφωρισμένους τῷ ἁγιασμῷ αὐτῶν.
ст~о эT ꙁемля` да бђ'детъ жерцемъ слђжа'щимъ въ ст~емъ, да бђдетᲆ пристђпа'ющимъ слђжити гв~и” и^ бђдетъ и^мъ мњсто на до'мъ эTлђченыи, ѓ^сщ~енїю и^хъ.
5
5
εἴκοσι καὶ πέντε χιλιάδας μῆκος καὶ εὖρος εἴκοσι χιλιάδες ἔσται τοῖς Λευίταις τοῖς λειτουργοῦσι τῷ οἴκῳ, αὐτοῖς εἰς κατάσχεσιν, πόλεις τοῦ κατοικεῖν.
Wк~е лактъ в дол#готђ, и^ Wі~ в# широтђ, да бђдеT левљ=томъ слђжа'щимъ хра'мђ” Тњмъ въ прича'стїе гра'ды всели'тися”
6
6
καὶ τὴν κατάσχεσιν τῆς πόλεως δώσεις πέντε χιλιάδας εὖρος καὶ μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας· ὃν τρόπον ἡ ἀπαρχὴ τῶν ἁγίων παντὶ οἴκῳ ᾿Ισραὴλ ἔσονται.
ча'сть же гра'дђ да даси` широтђ Wе~, а^ долготђ Wк~е, ја%коже приносъ ст~ыX, всемђ` домђ і^и^л~евђ да бђдетъ
7
7
καὶ τῷ ἡγουμένῳ ἐκ τούτου καὶ ἀπὸ τούτου εἰς τὰς ἀπαρχὰς τῶν ἁγίων εἰς κατάσχεσιν τῆς πόλεως, κατὰ πρόσωπον τῶν ἀπαρχῶν τῶν ἁγίων καὶ κατὰ πρόσωπον τῆς κατασχέσεως τῆς πόλεως τὰ πρὸς θάλασσαν καὶ ἀπὸ τῶν πρὸς θάλασσαν πρὸς ἀνατολάς, καὶ τὸ μῆκος ὡς μία τῶν μερίδων ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν πρὸς θάλασσαν καὶ τό μῆκος ἐπὶ τὰ ὅρια τὰ πρὸς ἀνατολὰς τῆς γῆς.
и^ старњ'ишинᲇ эT того'же въ прино'сы ст~ых#, въ прича'стїе градђ преD лицемъ прино'съ ст~ыхъ, и^ преD лицемъ прича'стїя гра'дђ е^же къ мо'рю, и^ эTтђдђ е^же на востокъ. долгота же ја%ко е^ді'на ча'сть эT предњлъ и^же къ мо'рю, долгота' же къ предњ'ломъ и^же на восто'къ.
8
8
καὶ ἔσται αὐτῷ εἰς κατάσχεσιν ἐν τῷ ᾿Ισραήλ, καὶ οὐ καταδυναστεύσουσιν οὐκέτι οἱ ἀφηγούμενοι τοῦ ᾿Ισραὴλ τὸν λαόν μου, καὶ τὴν γῆν κατακληρονομήσουσιν οἶκος ᾿Ισραὴλ κατὰ φυλὰς αὐτῶν.
земля` бђдетъ е^мђ въ прича'стїе въ і^и^л~и. и^ да не наси'лятъ ктомђ` старњ'ишины і^и^л~евы лю'демъ моиM, и^ ꙁемлю да причастятъ до'мъ і^и^л~евъ по племенемъ и^хъ”
9
9
τάδε λέγει Κύριος Θεός· ἱκανούσθω ὑμῖν, οἱ ἀφηγούμενοι τοῦ ᾿Ισραήλ· ἀδικίαν καὶ ταλαιπωρίαν ἀφέλεσθε καὶ κρίμα καὶ δικαιοσύνην ποιήσατε, ἐξάρατε καταδυναστείαν ἀπὸ τοῦ λαοῦ μου, λέγει Κύριος Θεός.
Се^ гл~етъ г~ь, довлњи ва'мᲆ старњ'ишины і^и^л~евы. непра'вдђ и^ трђдъ эTврьѕите, сђдᲆ же и^ правдђ сътвори'те. і^ и^ꙁмњни'ᲄе наси'лїе эT людїи, гл~етъ г~ь.
10
10
ζυγὸς δίκαιος καὶ μέτρον δίκαιον καὶ χοῖνιξ δικαία ἔστω ὑμῖν.
мњры пра'веDны, и^ превњ'сня пра'веDны, и^ хини'ћъ пра'веденъ да е^сть ва'мъ.
11
11
τὸ μέτρον καὶ ἡ χοῖνιξ ὁμοίως μία ἔσται τοῦ λαμβάνειν· τὸ δέκατον τοῦ γομὸρ ἡ χοῖνιξ, καὶ τὸ δέκατον τοῦ γομὸρ τὸ μέτρον, πρὸς τὸ γομὸρ ἔσται ἴσον.
мњрныи хини'ћъ е^ді'нъ ра'венᲆ да е^сᲄь ва'мъ ја%ко възима'ти десяти'нђ гомо'ра хини'ћъ, и^ десяти'на гомо'ра е^фи, проти'вђ гомо'рђ да е^сть ра'венъ.
12
12
καὶ τὰ στάθμια εἴκοσιν ὀβολοί· οἱ πέντε σίκλοι πέντε, καὶ οἱ δέκα σίκλοι δέκα, καὶ πεντήκοντα σίκλοι ἡ μνᾶ ἔσται ὑμῖν. -
мњры же двадесяти ѓ%воли, пятьдеся'ть же си'кль да е^сть мна` ва'мъ.
13
13
Καὶ αὕτη ἡ ἀπαρχή, ἣν ἀφοριεῖτε, ἕκτον μέτρου ἀπὸ τοῦ γομὸρ τοῦ πυροῦ καὶ τὸ ἕκτον τοῦ οἰφὶ ἀπὸ τοῦ κόρου τῶν κριθῶν.
с^е же прино'съ е^же эTлђчи'те эT мњръ эT гомо'ра пшени'ца. шесᲄђюy ча'сᲄь е^фи эT ко'ра ѓ^би'лїя, и^ шестђю ча'сть е^фи эT ко'ра ја^ч#мене.
14
14
καὶ τὸ πρόσταγμα τοῦ ἐλαίου· κοτύλην ἐλαίου ἀπὸ δέκα κοτυλῶν, ὅτι αἱ δέκα κοτύλαι εἰσὶ γομόρ.
за'повњдь же масленая, котљ'лђ ма'сла, по десяти котљ'лъ ма'сла. ја^ко де'сять котљ'лᲆ гомо'ръ сђть.
15
15
καὶ πρόβατον ἀπὸ τῶν δέκα προβάτων ἀφαίρεμα ἐκ πασῶν τῶν πατριῶν τοῦ ᾿Ισραὴλ εἰς θυσίας καὶ εἰς ὁλοκαυτώματα καὶ εἰς σωτηρίου τοῦ ἐξιλάσκεσθαι περὶ ὑμῶν λέγει Κύριος Θεός.
и^ ѓ^в#ча` е^ді'но эT десяти ѓ%венъ ё^ча'стїе, эT всњхъ эTчествъ і^и^л~евъ, на требђ и^ на всесъж#женїе, и^ на сп~сеное, ѓ^цы'стити ѓ^ ваs, гл~етᲆ г~ь б~ъ.
16
16
καὶ πᾶς ὁ λαὸς δώσει τὴν ἀπαρχὴν ταύτην τῷ ἀφηγουμένῳ τοῦ ᾿Ισραήλ.
вс^и же лю'дїе земля` да дадятᲆ сїи прино'сы старњ'ишинњ і^и^л~евђ.
17
17
καὶ διὰ τοῦ ἀφηγουμένου ἔσται τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ αἱ θυσίαι καὶ αἱ σπονδαὶ ἔσονται ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ ἐν ταῖς νουμηνίαις καὶ ἐν τοῖς σαββάτοις καὶ ἐν πάσαις ταῖς ἑορταῖς οἴκου ᾿Ισραήλ· αὐτὸς ποιήσει τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ τὴν θυσίαν καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου τοῦ ἐξιλάσκεσθαι ὑπὲρ τοῦ οἴκου ᾿Ισραήλ.
и^ старњ'ишиною да быва'ют# всесъж#женїя, и^ требы, и^ въꙁлїа'нїя бђдђтᲆ въ празDники, и^ в нача'ла мsць, и^ в сђбо'ты и^ въ вся` празнDики до'мђ і^и^л~ева. та'кожде да сътво'рятъ ꙁа грњхи требђ, и^ всесъж#женїя, и^ сп~сеное ја^ко ѓ^чища'ти въ днешнїи дн~ь за до'мъ і^и^л~евъ”
18
18
Τάδε λέγει Κύριος Θεός· ἐν τῷ πρώτῳ μηνὶ μιᾷ τοῦ μηνὸς λήψεσθε μόσχον ἐκ βοῶν ἄμωμον τοῦ ἐξιλάσασθαι τὸ ἅγιον.
Се^ гл~етъ г~ь б~ъ, въ прьвыи мsцъ въ е^ді'нъ дн~ь мsца” да пои^меᲄе те'лецъ эT говяD беZ порока. ѓ^цыстити ст~ое.
19
19
καὶ λήψεται ὁ ἱερεὺς ἀπὸ τοῦ αἵματος τοῦ ἐξιλασμοῦ καὶ δώσει ἐπὶ τὰς φλιὰς τοῦ οἴκου καὶ ἐπὶ τὰς τέσσαρας γωνίας τοῦ ἱεροῦ καὶ ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον καὶ ἐπὶ τὰς φλιὰς τῆς πύλης τῆς αὐλῆς τῆς ἐσωτέρας.
и^ да во'ꙁмеT жрецъ эT кро'ви ѓ^цыщенїя, и^ да воꙁлїетᲆ на пра'гы хра'ма, и^ на четыре ё%глы хра'ма ст~го, и^ на требниk, и^ на пра'ги двора ё%трьняго.
20
20
καὶ οὕτως ποιήσεις ἐν τῷ μηνὶ τῷ ἑβδόμῳ, μιᾷ τοῦ μηνός, λήψῃ παρ' ἑκάστου ἀπόμοιραν καὶ ἐξιλάσεσθε τὸν οἶκον.
си'це да сᲆтво'ритъ въ сеDмыи дн~ь того'же мsца эT кое^гождо не вњ'дђща, и^ блђ'домъ ѓ^болга'на, и^ ѓ^цыстите хра'мъ”
21
21
καὶ ἐν τῷ πρώτῳ μηνί, τεσσαρεσκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός, ἔσται ὑμῖν τὸ πάσχα ἑορτή· ἑπτὰ ἡμέρας ἄζυμα ἔδεσθε.
Въ прьвыи мsцъ четвеrтаго на'десяᲄе дн~е мsца, да бђдетъ ва'мъ па'сха праздникъ. сеDмь дн~ъ да ја^сте ѓ^прᲇсноки.
22
22
καὶ ποιήσει ὁ ἀφηγούμενος ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ ὑπὲρ αὐτοῦ καὶ τοῦ οἴκου καὶ ὑπὲρ παντὸς τοῦ λαοῦ τῆς γῆς μόσχον ὑπὲρ ἁμαρτίας.
и^ сътворитъ старњ'ишина въ то'и дн~ь, ꙁа ся`, и^ за до'мъ, и^ ꙁа вся лю'ди ꙁемля, те'лецъ эT говяD ꙁа грњхъ.
23
23
καὶ τὰς ἑπτὰ ἡμέρας τῆς ἑορτῆς ποιήσει ὁλοκαυτώματα τῷ Κυρίῳ, ἑπτὰ μόσχους καὶ ἑπτὰ κριοὺς ἀμώμους καθ' ἡμέραν, τὰς ἑπτὰ ἡμέρας καὶ ὑπὲρ ἁμαρτίας ἔριφον αἰγῶν καθ' ἡμέραν.
сеDм# же дн~ь праздника да сътво'ритъ всесъж#женїя гв~и сеDм# те'лець, сеDм# же ѓ%венъ непоро'ченᲆ по вся дн~и сеDмь дн~ъ. а^ за грњх# ко'злищъ эT ко'ꙁъ вся` дн~и” и^ требы
24
24
καὶ θυσίαν πέμμα τῷ μόσχῳ καὶ πέμμα τῷ κριῷ ποιήσεις καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
и^ ѓ^прњсноки тел#цђ, и^ ѓ^прњсноки ѓ%внђ да сътвориT. и^ ма'сла и%нъ ѓ^прᲇснокоM”
25
25
καὶ ἐν τῷ ἑβδόμῳ μηνί, πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ μηνός, ἐν τῇ ἑορτῇ, ποιήσεις κατὰ τὰ αὐτὰ ἑπτὰ ἡμέρας καθὼς τὰ ὑπὲρ τῆς ἁμαρτίας καὶ καθὼς τὰ ὁλοκαυτώματα καὶ καθὼς τὸ μαναὰ καὶ καθὼς τὸ ἔλαιον.
В сеDмыи же мsцъ в# пяты'инадесяте дн~ь мsца, по томђ же сеDмь дн~ъ, ја%коy и^ за грXњ ја%коже всесоQженїа и^ ја%ко мана'а и^ ја%коy ма'сло древя'ное”
Κεφάλαιο 46
Глvа, м~ѕ”
1
1
ΤΑΔΕ λέγει Κύριος Θεός· ἡ πύλη ἡ ἐν τῇ αὐλῇ τῇ ἐσωτέρᾳ ἡ βλέπουσα πρὸς ἀνατολὰς ἔσται κεκλεισμένη ἓξ ἡμέρας τὰς ἐνεργούς, ἐν δὲ τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἀνοιχθήσεται καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς νουμηνίας ἀνοιχθήσεται.
Се гл~етᲆ г~ь б~ъ, вра'та ја%же въ дворњ` ё%трьнњмъ зря'щая на восто'къ, да бђдTђ ꙁатворе'на на' шесть дн~їи дњ'ланыхъ” въ дн~ь же сђбо'тныи да ся ѓ^творя'ютъ, и^ въ дн~ь нача'ла мsца да ся ѓ^творя'ютъ.
2
2
καὶ εἰσελεύσεται ὁ ἀφηγούμενος κατὰ τὴν ὁδὸν τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης τῆς ἔσωθεν καὶ στήσεται ἐπὶ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης, καὶ ποιήσουσιν οἱ ἱερεῖς τὰ ὁλοκαυτώματα αὐτοῦ καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου αὐτοῦ·
и^ да внїидетъ старњ'ишина по пђти` е^лам#ма враT внњшнихъ, и^ да ста'неT преD дверїемъ вра'тнымᲆ. и^ да сътворятъ жерцы всесъж#женїя е^го, и^ сп~се'ное е^го.
3
3
καὶ προσκυνήσει ἐπὶ τοῦ προθύρου τῆς πύλης καὶ ἐξελεύσεται καὶ ἡ πύλη οὐ μὴ κλεισθῇ ἕως ἑσπέρας. καὶ προσκυνήσει ὁ λαὸς τῆς γῆς κατὰ τὰ πρόθυρα τῆς πύλης ἐκείνης ἐν τοῖς σαββάτοις καὶ ἐν ταῖς νουμηνίαις ἐναντίον Κυρίου.
и^ да ся покло'нитᲆ ё^ преDдверїя вра'тнаго, и^ да и^зы'идетъ. вра'та же да ся не заключаT до' вечера и^ да ся покланя'ютᲆ лю'дїе земля` ё^ вратъ тњхъ в сђбо'ты, и^ в нача'ла мњсячная преD гм~ь.
4
4
καὶ τὰ ὁλοκαυτώματα προσοίσει ὁ ἀφηγούμενος τῷ Κυρίῳ· ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων ἓξ ἀμνοὺς ἀμώμους καὶ κριὸν ἄμωμον
и^ всесъж#женїя да принесетъ старњ'ишина въ дн~ь сђботныи гв~и, ше'сть а%гнець непороченъ, и^ ѓ'венъ непоро'ченъ.
5
5
καὶ μαναὰ πέμμα τῷ κριῷ καὶ τοῖς ἀμνοῖς θυσίαν δόμα χειρὸς αὐτοῦ, καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
и^ мана'я ѓ^прњсноки ѓ%внђ, и^ а'гньцемᲆ требђ да'нїе рђкою е^го. и^ ма'сла и%нъ ѓ^прњснокоM”
6
6
καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς νουμηνίας μόσχον ἄμωμον καὶ ἓξ ἀμνούς, καὶ κριὸς ἄμωμος ἔσται,
И$ въ дн~ь нача'ла мsць телецъ съ ста'да непорочеn, и^ шесть а%гне'цᲆ, и^ ѓ%венᲆ непороченᲆ да бђдTђ.
7
7
καὶ πέμμα τῷ κριῷ καὶ πέμμα τῷ μόσχῳ ἔσται μαναά, καὶ τοῖς ἀμνοῖς καθὼς ἂν ἐκποιῇ ἡ χεὶρ αὐτοῦ, καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
и^ ѓ^прњсноцы телцю, ѓ^прњсноцы же ѓ%внђ да бђдђтᲆ мана'а. и^ а'гньцемъ ја%коже пости'гнеT рђка` е^го. и^ ма'сла и%нъ ѓ^прњ'снокоM”
8
8
καὶ ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι τὸν ἀφηγούμενον κατὰ τὴν ὁδὸν τοῦ αἰλὰμ τῆς πύλης εἰσελεύσεται καὶ κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης ἐξελεύσεται.
И$ е^гда` въхо'диT старњишина, по пђти е^лам#ма вратнаh да внидеT, и^ по пђти вратномђ да и^зыидеT”
9
9
καὶ ὅταν εἰσπορεύηται ὁ λαὸς τῆς γῆς ἐναντίον Κυρίου ἐν ταῖς ἑορταῖς, ὁ εἰσπορευόμενος κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς βλεπούσης πρὸς βορρᾶν προσκυνεῖν ἐξελεύσεται κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον, καὶ ὁ εἰσπορευόμενος κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς νότον ἐξελεύσεται κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν· οὐκ ἀναστρέψει κατὰ τὴν πύλην, εἰς ἣν εἰσελήλυθεν, ἀλλ' ἢ κατ' εὐθὺ αὐτῆς ἐξελεύσεται.
И$ е^гда` въходяT лю'дїе преD г~а вᲆ праздники. въходя'щїи по пђти` вратъ ја%же на сњ'веръ, поклоняTся, да и^схо'дятъ по пђти вратъ ја^же на ю'гъ. і^ и^же въходя'тъ по пђти вратъ ја%же на ю'гъ, да и^ꙁыидетъ по пђти вра'т# ја^же на сњверъ. да ся не ѓ^браща'ютъ въ вра'та и%миже е^сть вшелъ, н^о пря'мо е'й да и^зы'идет#.
10
10
καὶ ὁ ἀφηγούμενος ἐν μέσῳ αὐτῶν ἐν τῷ εἰσπορεύεσθαι αὐτοὺς εἰσελεύσεται μετ' αὐτῶν καὶ ἐν τῷ ἐκπορεύεσθαι αὐτοὺς ἐξελεύσεται.
старњ'ишина же средњ и^хъ, е^гда` съ входя'щими внидетᲆ, и^ съ и^сходя'щими и^зы'идетъ.
11
11
καὶ ἐν ταῖς ἑορταῖς καὶ ἐν ταῖς πανηγύρεσιν ἔσται τὸ μαναὰ πέμμα τῷ μόσχῳ καὶ πέμμα τῷ κριῷ καὶ τοῖς ἀμνοῖς καθὼς ἂν ἐκποιῇ ἡ χεὶρ αὐτοῦ καὶ ἐλαίου τὸ εἲν τῷ πέμματι.
и^ въ пра'здники и^ въ сон#мы да бђдетъ мана'я ѓ^прњсноцы те'лцђ, и^ ѓ^прњсноцы ѓ%внђ. и^ а'гньцемъ бђдетъ ѓ^бњтᲆ посщ~еn, ја%коже а^ще пости'гнетъ рђка е^го. и^ масла и^нъ ѓ^прњснокомᲆ”
12
12
ἐὰν δέ ποιήσῃ ὁ ἀφηγούμενος ὁμολογίαν ὁλοκαύτωμα σωτηρίου τῷ Κυρίῳ, καὶ ἀνοίξῃ ἑαυτῷ τὴν πύλην τὴν βλέπουσαν κατὰ ἀνατολὰς καὶ ποιήσει τὸ ὁλοκαύτωμα αὐτοῦ καὶ τὰ τοῦ σωτηρίου αὐτοῦ, ὃν τρόπον ποιεῖ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων, καὶ ἐξελεύσεται καὶ κλείσει τὰς θύρας μετὰ τὸ ἐξελθεῖν αὐτόν.
А$ще л^и сътворитъ старњ'ишина и^сповњда'нїе всесож#женїе, сп~сенное гв~и. да ѓ^твориT себњ вра'та зря'щая на восᲄо'къ, и^ да сътво'ритъ всесож#женїе свое, и^ сп~се'нное свое. ја^коже е^сть ѓ^бы'чаи твори'ти въ дн~ь сђбо'тныи” и^ да и^ꙁыидетъ, и^ затво'рит# двери по и^схожDенїи е^го.
13
13
καὶ ἀμνὸν ἐνιαύσιον ἄμωμον ποιήσει εἰς ὁλοκαύτωμα καθ' ἡμέραν τῷ Κυρίῳ, πρωΐ ποιήσει αὐτόν·
а%гнец# же непорочеn лњтошнїи, да сътворяетъ всесож#женїе вс^я дн~и гв~и. заё%тра да е& сътворитъ”
14
14
καὶ μαναὰ ποιήσει ἐπ' αὐτῷ τὸ πρωΐ ἕκτον τοῦ μέτρου καὶ ἐλαίου τὸ τρίτον τοῦ εἲν τοῦ ἀναμεῖξαι τὴν σεμίδαλιν μαναὰ τῷ Κυρίῳ, πρόσταγμα διαπαντός.
и^ мана'я да сътвориT е^мђ заё%тра, заё%тра ше'стђю ча'сть мњры. и^ ма'сла третїю ча'сᲄь и^нъ, ја^коже смњси'ти крђпы. мана'я гв~и ꙁа'повњдь вњ'чнђю прsно.
15
15
ποιήσετε τὸν ἀμνὸν καὶ τὸ μαναὰ καὶ τὸ ἔλαιον ποιήσετε τὸ πρωΐ ὁλοκαύτωμα διὰ παντός.
да сътворите` а%гнецᲆ и^ мана'я и^ ма'сло древя'но, да сътворите` заё%трA всесъж#женїе прsно”
16
16
Τάδε λέγει Κύριος Θεός· ἐὰν δῷ ὁ ἀφηγούμενος δόμα ἑνὶ ἐκ τῶν υἱῶν αὐτοῦ ἐκ τῆς κληρονομίας αὐτοῦ, τοῦτο τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ ἔσται κατάσχεσις ἐν κληρονομίᾳ.
Се^ гл~етъ г~ь б~ъ, а^ще да'сть старњ'ишина да'ни е^ді'номђ эT сн~овъ своиX, эT прича'стїя свое^го, сн~омъ е^го да бђ'детъ ча'сть и^хъ т^а”
17
17
ἐὰν δὲ δῷ δόμα ἑνὶ τῶν παίδων αὐτοῦ, καὶ ἔσται αὐτῷ ἕως τοῦ ἔτους τῆς ἀφέσεως, καὶ ἀποδώσει τῷ ἀφηγουμένῳ· πλὴν τῆς κληρονομίας τῶν υἱῶν αὐτοῦ, αὐτοῖς ἔσται.
а^ще л^и дасть да'ни е^ді'номђ эT рабъ свои^хъ, да бђ'детъ е^мђ до лњта ѓ^ста'внаго, да воꙁда'сть па'ки старњ'ишинњ. ра'звњ прича'стїя сн~овъ е^го тњмъ да бђдетᲆ.
18
18
καὶ οὐ μὴ λάβῃ ὁ ἀφηγούμενος ἐκ τῆς κληρονομίας τοῦ λαοῦ τοῦ καταδυναστεῦσαι αὐτούς· ἐκ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ κατακληρονομήσει τοῖς υἱοῖς αὐτοῦ, ὅπως μὴ διασκορπίζηται ὁ λαός μου ἕκαστος ἐκ τῆς κατασχέσεως αὐτοῦ. -
да не воꙁемлетъ старњ'ишина эT прича'стїя люDска, ја%коже наси'лити и^м# эT ча'сти и^хъ. эT прича'стїя свое^го да прича'стиT сн~ы своя`. ја%коже да ся не расы'плют# лю'дїе мои` ко'ждо эT прича'стїя свое^го”
19
19
Καὶ εἰσήγαγέ με εἰς τήν εἴσοδον τῆς κατὰ νώτου τῆς πύλης εἰς τὴν ἐξέδραν τῶν ἁγίων τῶν ἱερέων τὴν βλέπουσαν πρὸς βορρᾶν, καὶ ἰδοὺ ἐκεῖ τόπος κεχωρισμένος.
И$ въведе мя во вхоD вра'тныи ја%же на ю'гъ, въ преграD ст~ыхъ жрецᲆ ја%же ꙁритᲆ на сњвеr. и^ с^е тђ мњсто эTлђчено.
20
20
καὶ εἶπε πρός με· οὗτος ὁ τόπος ἐστίν, οὗ ἑψήσουσιν ἐκεῖ οἱ ἱερεῖς τὰ ὑπὲρ ἀγνοίας καὶ τὰ ὑπὲρ ἁμαρτίας καὶ ἐκεῖ πέψουσι τὸ μαναὰ τὸ παράπαν τοῦ μὴ ἐκφέρειν εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν τοῦ ἁγιάζειν τὸν λαόν.
и^ рече къ мнњ, с^е мњсто е^сть и^дњже ва'ряT жерцы е^же ꙁа невњдњнїе, и^ е^же за грњхи т^ђ. да пекђт# мана'я прsно, ја%коже не и^ꙁноси'ти во дворᲆ внњшнїи ѓ^сщ~ати лю'ди”
21
21
καὶ ἐξήγαγέ με εἰς τὴν αὐλὴν τὴν ἐξωτέραν καὶ περιήγαγέ με ἐπὶ τὰ τέσσαρα μέρη τῆς αὐλῆς, καὶ ἰδοὺ αὐλὴ κατὰ τὸ κλίτος τῆς αὐλῆς·
І$ и^ꙁведе м^я въ двоr внњшнїи, и^ ѓ^бведе м^я на четы'ри части двора. и^ с^е дво'ръ на ё'глы дво'рныи преградъ
22
22
ἐπὶ τὰ τέσσαρα κλίτη τῆς αὐλῆς αὐλὴ μικρά, μήκους πηχῶν τεσσαράκοντα καὶ εὖρος πηχῶν τριάκοντα, μέτρον ἓν ταῖς τέσσαρσι.
на ё%глы дворъ. на четырехъ ё%глњхъ дво'ра дворецᲆ ма'лᲆ, въ долготђ лактᲆ м~, а^ широᲄа лак#тъ л~” мњра е^ді'на вᲆ четырехᲆ.
23
23
καὶ ἐξέδραι κύκλῳ ἐν αὐταῖς, κύκλῳ ταῖς τέσσαρσι, καὶ μαγειρεῖα γεγονότα ὑποκάτω τῶν ἐξεδρῶν κύκλῳ.
и^ ѓ'крsтᲆ и^хъ прегра'ды ѓ%крsтъ четырь. и^ сока'лцы поD преградами бы'вша.
24
24
καὶ εἶπε πρός με· οὗτοι οἱ οἶκοι τῶν μαγειρείων, οὗ ἑψήσουσιν ἐκεῖ οἱ λειτουργοῦντες τῷ οἴκῳ τὰ θύματα τοῦ λαοῦ.
и^ рече кᲆ мнњ, сїи хра'ми сᲆкальчнїи, т^ђ да ва'ряT слђжа'щеи храмђ заколе'нїя люDска”
Κεφάλαιο 47
Глvа, м~з”
1
1
ΚΑΙ εἰσήγαγέ με ἐπὶ τὰ πρόθυρα τοῦ οἴκου, καὶ ἰδοὺ ὕδωρ ἐξεπορεύετο ὑποκάτωθεν τοῦ αἰθρίου κατὰ ἀνατολάς, ὅτι τὸ πρόσωπον τοῦ οἴκου ἔβλεπε κατὰ ἀνατολάς, καὶ τὸ ὕδωρ κατέβαινεν ἀπὸ τοῦ κλίτους τοῦ δεξιοῦ ἀπὸ νότου ἐπὶ τὸ θυσιαστήριον.
И въведе м^я къ преDдве'рїю хра'ма. и^ се вода` и^схожDаше ниже непокрове'н#наго хра'ма на въсто'къ. ја%ко лице хра'мђ ꙁря'ше на въсто'къ. і^ и^схожда'ше вода` эT ё%гла деснаго эT ю%га къ тре'бникђ”
2
2
καὶ ἐξήγαγέ με κατὰ τὴν ὁδὸν τῆς πύλης τῆς πρὸς βορρᾶν καὶ περιήγαγέ με τὴν ὁδὸν ἔξωθεν πρὸς τὴν πύλην τῆς αὐλῆς τῆς βλεπούσης κατὰ ἀνατολάς, καὶ ἰδοὺ τὸ ὕδωρ κατεφέρετο ἀπὸ τοῦ κλίτους τοῦ δεξιοῦ.
І$ и^ꙁведе м^я по пђти вра'тномђ ја%же на сњ'верᲆ. и^ ѓ^бведе м^я пђтемъ вра'тнымъ внњё%дњ къ вра'томъ дво'рнымъ, ја%же ꙁря'тъ на въсто'къ. и^ се вода` и^схожда'ше эT ё%гла десна'го.
3
3
καθὼς ἔξοδος ἀνδρὸς ἐξεναντίας, καὶ μέτρον ἐν τῇ χειρὶ αὐτοῦ, καὶ διεμέτρησε χιλίους ἐν τῷ μέτρῳ, καὶ διῆλθεν ἐν τῷ ὕδατι ὕδωρ ἀφέσεως·
ја^коже и^схо'дъ мђ'жескъ проти'вђ, и^ мњ'ра в рђцњ е^го. и^ раꙁмњри ты'сящђ мњрою, и^ приведе м^я чресъ во'дђ да'же до гле'ꙁнъ.
4
4
καὶ διεμέτρησε χιλίους, καὶ διῆλθεν ἐν τῷ ὕδατι ὕδωρ ἕως τῶν μηρῶν· καὶ διεμέτρησε χιλίους, καὶ διῆλθεν ὕδωρ ἕως ὀσφύος·
и^ па'ки и^ꙁмњри ты'сящђ, и^ преведе м^я чресъ во'дђ и^ въꙁы'иде вода` по пояса.
5
5
καὶ διεμέτρησε χιλίους, καὶ οὐκ ἠδύνατο διελθεῖν, ὅτι ἐξύβριζε τὸ ὕδωρ ὡς ροῖζος χειμάρρου, ὃν οὐ διαβήσονται.
и^ раꙁмњри тысящђ пото'къ, и^ не могоX преи^ти. ја%ко кипя'ше вода` а^ки шђмъ пото'чныи е^гоже не пре'идђтъ”
6
6
καὶ εἶπε πρός με· ἑώρακας, υἱὲ ἀνθρώπου; καὶ ἤγαγέ με καὶ ἐπέστρεψέ με ἐπὶ τὸ χεῖλος τοῦ ποταμοῦ.
И$ рече къ мнњ, а^ще е^си ви'дњлъ сн~е чл~чь. и^ веде м^я, и^ ѓ^брати м^я на брегъ рњчныи. въ ѓ^браще'нїи мое^мъ,
7
7
ἐν τῇ ἐπιστροφῇ μου καὶ ἰδοὺ ἐπὶ τοῦ χείλους τοῦ ποταμοῦ δένδρα πολλὰ σφόδρα ἔνθεν καὶ ἔνθεν.
и^ се на' бреꙁњ рњ'чнемъ дђ'бїе мно'го ѕᲇло ѓ%ба полы”
8
8
καὶ εἶπε πρός με· τὸ ὕδωρ τοῦτο τὸ ἐκπορευόμενον εἰς τὴν Γαλιλαίαν τὴν πρὸς ἀνατολὰς καὶ κατέβαινεν ἐπὶ τὴν ᾿Αραβίαν καὶ ἤρχετο ἕως ἐπὶ τὴν θάλασσαν ἐπὶ τὸ ὕδωρ τῆς διεκβολῆς, καὶ ὑγιάσει τὰ ὕδατα.
И$ рече къ мнњ, вода с^и текђщїя въ галиле'ю на въсто'къ, и^схожда'ше къ а^равїи, и^ грядя'ше до мо'ря къ водњ и^схоDнњи, і^ и^сцњлитъ во'ды”
9
9
καὶ ἔσται πᾶσα ψυχὴ τῶν ζῴων τῶν ἐκζεόντων ἐπὶ πάντα, ἐφ᾿ ἃ ἂν ἐπέλθῃ ἐκεῖ ὁ ποταμός, ζήσεται. καὶ ἔσται ἐκεῖ ἰχθὺς πολὺς σφόδρα, ὅτι ἥκει ἐκεῖ τὸ ὕδωρ τοῦτο, καὶ ὑγιάσει καὶ ζήσεται· πᾶν ἐφ᾿ ὃ ἂν ἔλθῃ ὁ ποταμὸς ἐκεῖ, ζήσεται.
И$ бђ'детъ вс^я дш~а живо'тъ живо'тныX, на вс^я на няже на'идетъ т^а рњка, жи'ви бђ'дђтᲆ. и^ бђ'дђтъ ры'бы мно'ги т^ђ ѕњло, ја%ко прїидетъ та'мо ѕњло вода с^и, і^ и^сцњлитъ. и^ жи'въ бђ'детъ на негоже а^ще прїидетъ рњка, и^ бђдTђ жи'ви.
10
10
καὶ στήσονται ἐκεῖ ἁλιεῖς ἀπὸ Αἰνγαδεὶν ἕως ᾿Εναγαλείμ· ψυγμὸς σαγηνῶν ἔσται, καθ᾿ ἑαυτὴν ἔσται, καὶ οἱ ἰχθύες αὐτῆς ὡς οἱ ἰχθύες τῆς θαλάσσης τῆς μεγάλης, πλῆθος πολὺ σφόδρα.
и^ ста'нђт# т^ђ ры'бари, эT и^н#гад#ди до и^н#галњи^мъ. сђши'ло мре'жамъ бђдеT. ѓ^ себњ бђдетъ. и^ ры'бы е^я`, ја%ко ры'бы мо'ря вели'каго мно'жество мно'го ѕᲇло”
11
11
καὶ ἐν τῇ διεκβολῇ αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ ἐπιστροφῇ αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ ὑπεράρσει αὐτοῦ οὐ μὴ ὑγιάσωσιν· εἰς ἅλας δέδονται.
И$ въ и^злазъ е^го, и^ въ ѓ^браще'нїи е^го, и^ въ превоꙁнесе'нїи е^го. мњлина е^го не и^сцњлится, в# соль ся в#да'сть”
12
12
καὶ ἐπὶ τοῦ ποταμοῦ ἀναβήσεται, ἐπὶ τοῦ χείλους αὐτοῦ ἔνθεν καὶ ἔνθεν πᾶν ξύλον βρώσιμον, οὐ μὴ παλαιωθῇ ἐπ᾿ αὐτοῦ, οὐδὲ μὴ ἐκλείπῃ ὁ καρπὸς αὐτοῦ· τῆς καινότητος αὐτοῦ πρωτοβολήσει, διότι τὰ ὕδατα αὐτῶν ἐκ τῶν ἁγίων ταῦτα ἐκπορεύεται, καὶ ἔσται ὁ καρπὸς αὐτῶν εἰς βρῶσιν καὶ ἀνάβασις αὐτῶν εἰς ὑγίειαν.
И$ к рњцњ въꙁы'идђтъ, на' бреꙁњ е^я` ѓ%ба по'лы все дре'во ја^до'мое. не ѓ^бет#ша'етъ ё^ нея, ни ѓ^скђдњ'етъ ё^ нея плоD е^я. на ко'ждыи мsцᲆ принесеT прьвое эT плода. и^м#же во'ды и^хᲆ сїя эT ст~ыхъ и^схо'дятъ. и^ бђдетъ плоD и^хъ въ снњдь, и^ ли'ствїе е^го въ ꙁдра'вїе”
13
13
Τάδε λέγει Κύριος Θεός· ταῦτα τὰ ὅρια κατακληρονομήσετε τῆς γῆς, ταῖς δώδεκα φυλαῖς τῶν υἱῶν ᾿Ισραὴλ πρόσθεσις σχοινίσματος.
Се^ гл~етъ г~ь б~ъ, сїа предњлы да причастите зе'мльныа двњма на'десят#ма племен#ма сн~овъ і^и^л~евъ. приложе'нїе прича'стїю.
14
14
καὶ κατακληρονομήσετε αὐτὴν ἕκαστος καθὼς ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, εἰς ἣν ᾖρα τὴν χεῖρά μου τοῦ δοῦναι αὐτὴν τοῖς πατράσιν αὐτῶν, καὶ πεσεῖται ἡ γῆ αὕτη ὑμῖν ἐν κληρονομίᾳ.
да прича'стится ко'ждо ја%коже и^ браT е^го, на ню' же въз#двигоX рђ'кђ мою ја%коже да'ти эTц~мъ и^хᲆ. и^ паде'тъ ꙁемля` и^хᲆ въ причастїе ва'м#”
15
15
καὶ ταῦτα τὰ ὅρια τῆς γῆς τῆς πρὸς βορρᾶν· ἀπὸ θαλάσσης τῆς μεγάλης τῆς καταβαινούσης καὶ περισχιζούσης τῆς εἰσόδου ᾿Ημὰθ Σεδαδά,
Се же предњ'ли ꙁемля`. на сњ'вер#, эT мо'ря вели'каго, сходя'щаго и^ ѓ^бходя'щаго вхо'дъ, и^маџельдамъ, моа'въ, лови'твы е^фрњмовы,
16
16
Βηρωθὰ Σεβραὶμ ῾Ηλιὰμ ἀναμέσον ὁρίων Δαμασκοῦ καὶ ἀναμέσον ὁρίων ᾿Ημάθ, αὐλὴ τοῦ Σαυνάν, αἵ εἰσιν ἐπάνω τῶν ὁρίων Αὐρανίτιδος.
и^лїа'мъ, средњ предњла дама'скова, и^ средњ маџи а^љ'нань а^љ=наня. при'сно свы'ше предњ'лъ а^љ=ринити'дьскь”
17
17
ταῦτα τὰ ὅρια ἀπὸ τῆς θαλάσσης ἀπὸ τῆς αὐλῆς τοῦ Αἰνάν, ὅρια Δαμασκοῦ καὶ τὰ πρὸς βορρᾶν.
Сїи предњ'ли эT мо'ря эT двора е^на'нова предњ'ли дама'скови, и^ е'же к# сњверђ, и^ предњ'лъ е^м#ма'мовъ, и^ предњ'лъ сњ'вер#скъ.
18
18
καὶ τὰ πρὸς ἀνατολὰς ἀναμέσον τῆς Αὐρανίτιδος καὶ ἀναμέσον Δαμασκοῦ καὶ ἀναμέσον τῆς Γαλααδίτιδος καὶ ἀναμέσον τῆς γῆς τοῦ ᾿Ισραήλ, ὁ ᾿Ιορδάνης διορίζει ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν πρὸς ἀνατολὰς Φοινικῶνος· ταῦτα τὰ πρὸς ἀνατολάς.
и^ е'же на въсто'ки межDђ а^љ'ринитиDскою, и^ междђ дама'скоM, и^ междђ галаа^диTскою, и^ междђ ꙁемлею і^и^л~евою. і^ѓ^рда'нъ дњ'литъ к мо'рю е^же на въсто'ки фини'чески. а^ки и^ на въсто'ки.
19
19
καὶ τὰ πρὸς νότον καὶ λίβα ἀπὸ Θαιμὰν καὶ Φοινικῶνος ἕως ὕδατος Μαριμὼθ Κάδης παρεκτεῖνον ἐπὶ τὴν θάλασσαν τὴν μεγάλην·
и^ е'же на ю%гъ, и^ на въсто'ченъ. эT ю%га до финикона до воды` марїѓ'џъ, и^ дљM. продол#жи къ мо'рю вели'комђ.
20
20
τοῦτο τὸ μέρος νότος καὶ λίψ. τοῦτο τὸ μέρος τῆς θαλάσσης τῆς μεγάλης· ὁρίζει ἕως κατέναντι τῆς εἰσόδου ᾿Ημάθ, ἕως εἰσόδου αὐτοῦ· ταῦτά ἐστι τὰ πρὸς θάλασσαν ᾿Ημάθ.
сїю странђ ю%гъ, и^ въсто'ченъ. т^ђ странђ мо'ря вели'каго, да предњля'етъ да'же и^ пря'мо въхо'дђ и^ма'џъ”
21
21
καὶ διαμερίσετε τὴν γῆν ταύτην αὐτοῖς, ταῖς φυλαῖς τοῦ ᾿Ισραήλ.
И$ да раздњли'те ꙁе'млю и^мъ, племенем# і^и^л~евомъ.
22
22
βαλεῖτε αὐτὴν ἐν κλήρῳ ὑμῖν καὶ τοῖς προσηλύτοις τοῖς παροικοῦσιν ἐν μέσῳ ὑμῶν, οἵτινες ἐγέννησαν υἱοὺς ἐν μέσῳ ὑμῶν· καὶ ἔσονται ὑμῖν ὡς αὐτόχθονες ἐν τοῖς υἱοῖς τοῦ ᾿Ισραήλ, μεθ᾿ ὑμῶν φάγονται ἐν κληρονομίᾳ ἐν μέσῳ τῶν φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ·
раꙁложи'те ю& жре'бїеM, ва'мъ, и^ прихо'домъ ѓ^бита'вшимᲆ средњ ваs, и^же сђть роди'ли сн~ы средњ ваs. и^ бђдђтъ ваM ја%ко т^оꙁе'мльцы сн~омъ і^и^л~евомъ, с ва'ми да ја^дя'тъ въ прича'стїи средњ племе'нъ і^и~лев#.
23
23
καὶ ἔσονται ἐν φυλῇ προσηλύτων ἐν τοῖς προσηλύτοις τοῖς μετ᾿ αὐτῶν, ἐκεῖ δώσετε κληρονομίαν αὐτοῖς, λέγει Κύριος Θεός.
и^ бђдђтъ въ пле'мени прихоDстњ въ прихо'дњхъ с ни'ми т^ђ да да'сте прича'стїе, гл~етъ г~ь б~ъ”
Κεφάλαιο 48
Глvа, м~и”
1
1
ΚΑΙ ταῦτα τὰ ὀνόματα τῶν φυλῶν· ἀπὸ τῆς ἀρχῆς τῆς πρὸς βορρᾶν κατὰ τὸ μέρος τῆς καταβάσεως τοῦ περισχίζοντος ἐπὶ τὴν εἴσοδον τῆς ᾿Ημὰθ αὐλῆς τοῦ Αἰνάν, ὅριον Δαμασκοῦ πρὸς βορρᾶν κατὰ μέρος ᾿Ημὰθ αὐλῆς, καὶ ἔσται αὐτοῖς τὰ πρὸς ἀνατολὰς ἕως πρὸς θάλασσαν Δάν, μία.
Си же и^мена` племе'нъ эT нача'ла е^же къ сњверђ по странњ` схожде'нїя предњля'ющаh къ вхо'дђ сима'џова двора`, преDвра'тїе предњлъ дама'сковъ къ сњверђ по странњ` сима'џова двора`” И$ да бђдетъ и^мъ е^же на восто'ки, да'же и^ до мо'ря, данъмїиска е^ді'на.
2
2
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τοῦ Δὰν τὰ πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν ᾿Ασσήρ, μία.
и^ эT предњлъ дан#товъ къ восто'ком#, да'же и^ до моря, а^сљ=рьмїиска е^ді'на. та'же
3
3
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων ᾿Ασσὴρ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Νεφθαλίμ, μία.
и^ эT предњлъ а^сљ=рь и^же къ восто'комъ, даy и^ до моря, неџали'мля е^ді'на”
4
4
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων Νεφθαλὶμ ἀπὸ ἀνατολῶν ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Μανασσῆ, μία.
эT предњл# же неџали'мль эT страны` восточны, даже до страны` моря, манасїи е^ді'на.
5
5
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων Μανασσῆ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ὥς τῶν πρὸς θάλασσαν ᾿Εφραίμ, μία.
эT предњ'л же манасі'инᲆ и^же на восто'ки, даже і^ и^же к# мо'рю, е^фрњмђ е^дїна.
6
6
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων ᾿Εφραὶμ ἀπό τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Ρουβήν, μία.
эT предњл же е^фре'мль и^же на восто'къ, даже и^ до мо'ря, рђви'мђ е^ді'на.
7
7
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων Ρουβὴν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν ᾿Ιούδα, μία.
эT предњл# же рђви'мль и^же на восто'ки, даже и^же до мо'ря, і^ё'дина е^ді'на.
8
8
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων ᾿Ιούδα ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν ἔσται ἡ ἀπαρχὴ τοῦ ἀφορισμοῦ, πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες εὖρος καὶ μῆκος καθὼς μία τῶν μερίδων ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς καὶ ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν, καὶ ἔσται τὸ ἅγιον ἐν μέσῳ αὐτῶν·
а^ эT предњлъ і^ё'динъ, и^же къ восто'комъ, даже и^ до мо'ря, да ста'нетъ нача'ло нарече'ннђю. двђдесятђ и^ пяти тысuђ широта` и^ длъгота`, ја%коже е^ді'на чаs къ востокомъ, и^ ја%же к# морю. и^ да бђдетъ ст~ое средњ и^хъ.
9
9
ἀπαρχή, ἣν ἀφοριοῦσι τῷ Κυρίῳ, μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες καὶ εὗρος εἴκοσι καὶ πέντε χιλιάδες.
прино'сыy нарекђтъ гв~и, въ длъготђ` двђдесятђ и^ пять тысящь, толи'ко же и^ в широтђ`.
10
10
τούτων ἔσται ἡ ἀπαρχὴ τῶν ἁγίων· τοῖς ἱερεῦσι, πρὸς βορρᾶν πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες καὶ πρὸς θάλασσαν πλάτος δέκα χιλιάδες καὶ πρὸς ἀνατολὰς πλάτος δέκα χιλιάδες καὶ πρὸς νότον μῆκος εἴκοσι καὶ πέντε χιλιάδες, καὶ τὸ ὄρος τῶν ἁγίων ἔσται ἐν μέσῳ αὐτοῦ·
с^е да бђдетъ приносъ ст~ыхъ жръце'мъ. и^же къ сњверђ в долготђ` дв^адесяᲄь и^ пять тысяu, и^ къ морю в широтђ` девяᲄь тысящь. и^ къ восто'кђ і~, и^ на ю'гъ в# долготђ` двадесять и^ пять тысящъ. и^ да бђ'детъ наро'къ ст~ых# средњ е^го,
11
11
τοῖς ἱερεῦσι τοῖς ἡγιασμένοις, υἱοῖς Σαδδούκ, τοῖς φυλάσσουσι τὰς φυλακὰς τοῦ οἴκου, οἵτινες οὐκ ἐπλανήθησαν ἐν τῇ πλανήσει υἱῶν ᾿Ισραήλ, ὃν τρόπον ἐπλανήθησαν οἱ Λευῖται,
жрᲆцемъ сщ~енымъ сн~омъ садо'ковоM, стрегђщимъ страж#бы хра'ма, и^же не прельсти'шася въ прельще'нїе сн~оv і^и^л~евъ, ја%коже ся прельсти'ша левљ=те.
12
12
καὶ ἔσται αὐτοῖς ἡ ἀπαρχὴ δεδομένη ἐκ τῶν ἀπαρχῶν τῆς γῆς, ἅγιον ἁγίων ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Λευιτῶν.
тњмъ ꙁача'токъ да'емыи, эT ꙁача'токъ земля` ст~ое ст~ыхъ эT предњ'лъ левљ=т#скь.
13
13
τοῖς δὲ Λευίταις τὰ ἐχόμενα τῶν ὁρίων τῶν ἱερέων, μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες, καὶ εὗρος δέκα χιλιάδες. πᾶν τὸ μῆκος πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες καὶ εὖρος εἴκοσι χιλιάδες.
левљ=том# ближняа предњ'лъ жре'ческь, двђдеся'тђ и^ пяти ты'сящь в# долготђ, а^ в широтђ десяти тысящь. вся долгота двђдеся'тђ и^ пяти ты'сяu, а^ широта десяти ты'сящь.
14
14
οὐ πραθήσεται ἐξ αὐτοῦ οὐδὲ καταμετρηθήσεται, οὐδὲ ἀφαιρεθήσεται τὰ πρωτογεννήματα τῆς γῆς, ὅτι ἅγιόν ἐστι τῷ Κυρίῳ.
да ся не прода'сть эT него, ни ꙁамњниT, ни да ся ё'ймеT прьвое жи'то ꙁемля`, ја%ко ст~о е^сть гв~и.
15
15
τὰς δὲ πέντε χιλιάδας τὰς περισσὰς ἐπὶ τῷ πλάτει ἐπὶ ταῖς πέντε, καὶ εἴκοσι χιλιάσι, προτείχισμα ἔσται τῇ πόλει εἰς τὴν κατοικίαν καὶ εἰς διάστημα αὐτοῦ, καὶ ἔσται ἡ πόλις ἐν μέσῳ αὐτοῦ.
пя'ть же ты'сяu и^ꙁбы'точныхъ эT широты къ двњмадесятма и^ пя'ть ты'сящь, прDегражде'нїе гра'дђ, да бђ'детъ гра'дђ на вселе'нїе и^ межда е^го. и^ да бђдетᲆ гра'дъ средњ е^го”
16
16
καὶ ταῦτα τὰ μέτρα αὐτῆς· ἀπὸ τῶν πρὸς βορρᾶν πεντακόσιοι καὶ τετρακισχίλιοι, καὶ ἀπὸ τῶν πρὸς νότον πεντακόσιοι καὶ τέσσαρες χιλιάδες, καὶ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολάς πεντακόσιοι καὶ τέσσαρες χιλιάδες, καὶ ἀπὸ τῶν πρὸς θάλασσαν τετρακισχιλίους πεντακόσιους.
се же мњры е^го. эT сњвера, четырь тысящь и^ пятьсотъ. эT ю'га, четырь тысящь и^ пятьсо'т#. и^ эT восто'къ, четы'рь тысящь и^ пятьсот#. и^ эT мо'ря, четырь ты'сящь и^ пятьсо'тъ.
17
17
καὶ ἔσται διάστημα τῇ πόλει πρὸς βορρᾶν διακόσιοι πεντήκοντα καὶ πρὸς νότον διακόσιοι καὶ πεντήκοντα καὶ πρὸς ἀνατολὰς διακόσιοι πεντήκοντα καὶ πρὸς θάλασσαν διακόσιοι πεντήκοντα.
и^ да бђдетъ межда гра'дђ. к# сњверђ дв^ђ ст^ђ и^ пятидесятъ, и^ къ ю'гђ дв^ђ ст^ђ и^ пятидесяT, и^ на востокъ дв^ђ стђ и^ пятидесятъ, и^ к# мо'рю дв^ђ ст^ђ и^ пятидесятъ”
18
18
καὶ τὸ περισσὸν τοῦ μήκους τὸ ἐχόμενον τῶν ἀπαρχῶν τῶν ἁγίων δέκα χιλιάδες πρὸς ἀνατολὰς καὶ δέκα χιλιάδες πρὸς θάλασσαν· καὶ ἔσονται αἱ ἀπαρχαὶ τοῦ ἁγίου καὶ ἔσται τὰ γεννήματα αὐτῆς εἰς ἄρτους τοῖς ἐργαζομένοις τὴν πόλιν·
И$ꙁбы'токъ же длъготы` дръжа'ися начаl ст~ыхъ. десять ты'сђщь къ восто'комъ, десять же къ мо'рю, да бђдђтъ приноси ст~аго. и^ да бђдђтъ жи'та ея` хлњби дњлаю^щимъ граD.
19
19
οἱ δὲ ἐργαζόμενοι τὴν πόλιν ἐργῶνται αὐτὴν ἐκ πασῶν τῶν φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ.
дњлающеи же гра'дъ, да и^ дњлаютᲆ эT всњхъ племе'нъ і^и^л~евъ.
20
20
πᾶσα ἡ ἀπαρχὴ πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδες ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας· τετράγωνον ἀφοριεῖτε αὐτοῦ τὴν ἀπαρχὴν τοῦ ἁγίου ἀπὸ τῆς κατασχέσεως τῆς πόλεως.
весь нача'токъ двадесяᲄи и^ пяти ты'сящ#, пя'тїю и^ двњма десят#ма ты'сящь на ты'ре ча'сти, да наречете` е^го нача'токъ ст~аго, эT прича'стїя граDнаго.
21
21
τὸ δὲ περισσὸν τῷ ἀφηγουμένῳ ἐκ τούτου καὶ ἐκ τούτου ἀπὸ τῶν ἀπαρχῶν τοῦ ἁγίου καὶ εἰς τὴν κατάσχεσιν τῆς πόλεως ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας μῆκος ἕως τῶν ὁρίων τῶν πρὸς ἀνατολὰς καὶ πρὸς θάλασσαν ἐπὶ πέντε καὶ εἴκοσι χιλιάδας ἕως τῶν ὁρίων τῶν πρὸς θάλασσαν ἐχόμενα τῶν μερίδων τοῦ ἀφηγουμένου· καὶ ἔσται ἡ ἀπαρχὴ τῶν ἁγίων καὶ τὸ ἁγίασμα τοῦ οἴκου ἐν μέσῳ αὐτῆς.
а^ и^збы'токъ старњ'ишинњ, эT того и^ эT ѓ'ного, эT прино'съ ст~аго. въ прича'стїе же гра'дђ съ прежда пяти` и^ двђдесятђ ты'сящь длъгота` до предњлъ и^же к# мо'рю, и^ къ востокомъ съ прежда пяти и^ двђдесяти ты'сящъ до предњлъ и^же к мо'рю, держа'ся ча'стїи старњ'ишины. и^ да бђ'детъ приноs ст~ыхъ, и^ ѓ^сщ~енїе храма средњ е^го.
22
22
καὶ ἀπὸ τῆς κατασχέσεως τῶν Λευιτῶν καὶ ἀπὸ τῆς κατασχέσεως τῆς πόλεως ἐν μέσῳ τῶν ἀφηγουμένων ἔσται· ἀναμέσον τῶν ὁρίων ᾿Ιούδα καὶ ἀναμέσον τῶν ὁρίων Βενιαμὶν τῶν ἀφηγουμένων ἔσται. -
эT прича'стїя левљ=т#ска, и^ эT прича'стїа граDнаго, средњ старњ'ишин#ско да бђ'детъ. средњ предњ'лъ і^ё'динъ, и^ средњ предњ'лъ венїами'нь, старњ'ишин#ско да бђ'детъ”
23
23
Καὶ τὸ περισσὸν τῶν φυλῶν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Βενιαμίν, μία.
А$ и^ꙁбытоqное племе'нъ е^же къ восто'комъ, да'же и^же къ мо'рю, венїами'нђ е^ді'на.
24
24
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Βενιαμὶν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Συμεών, μία.
эT предњ'лъ же венїами'нь, и^же на восто'ки, да'же до страны и^же к мо'рю, симеѓ'нђ е^ді'на.
25
25
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Συμεὼν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν ᾿Ισσάχαρ, μία.
эT предњ'лъ же симеѓ'нь, эT страны и^же на въсто'къ, да'же и^же к мо'рю, и^саха'рђ е^ді'на.
26
26
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν ᾿Ισσάχαρ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Ζαβουλών, μία.
а^ эT предњ'лъ и^саха'ровъ, и^же къ восто'комъ, да'же и^же к мо'рю, ꙁаё^ло'нђ е^ді'на.
27
27
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Ζαβουλὼν ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς θάλασσαν Γάδ, μία.
эT предњ'лъ же ꙁаё^ло'нь, эT въсто'ка слн~чнаго, да'же до страны мо'ря, гаDдђ е^ді'на.
28
28
καὶ ἀπὸ τῶν ὁρίων τῶν Γὰδ ἀπὸ τῶν πρὸς ἀνατολὰς ἕως τῶν πρὸς λίβα καὶ ἔσται τὰ ὅρια αὐτοῦ ἀπὸ Θαιμὰν καὶ ὕδατος Μαριμὼθ Κάδης κληρονομίας ἕως τῆς θαλάσσης τῆς μεγάλης.
эT предњ'лъ же гаDдовъ, да'же и^же къ восто'чню до лива'на. и^ да бђ'дђтᲆ предњ'ли е^го эT ю%га, и^ воды маримоџ#каDскаго, прича'стїя до мо'ря вели'каго.
29
29
αὕτη ἡ γῆ, ἣν βαλεῖτε ἐν κλήρῳ ταῖς φυλαῖς τοῦ ᾿Ισραήλ, καὶ οὗτοι οἱ διαμερισμοὶ αὐτῶν, λέγει Κύριος Θεός. -
т^а ꙁемля` ю%же вло'жите въ жре'бїи племенемъ і^и^л~евомъ, и^ с^е раздњ'ли иX, гл~етъ г~ь б~ъ”
30
30
Καὶ αὗται αἱ διεκβολαὶ τῆς πόλεως αἱ πρὸς βορρᾶν, τετρακισχίλιοι καὶ πεντακόσιοι μέτρῳ.
Се же и^ꙁвоd грDанїи. к# сњверђ, четы'рь ты'сящь, и^ пять со'тъ мњ'рою.
31
31
καὶ αἱ πύλαι τῆς πόλεως ἐπ᾿ ὀνόματι φυλῶν τοῦ ᾿Ισραήλ· πύλαι τρεῖς πρὸς βορρᾶν, πύλη Ρουβὴν μία καὶ πύλη ᾿Ιούδα μία καὶ πύλη Λευΐ μία.
вра'та же гра'дђ, по и^мени племе'нъ і^и^л~евъ. вра'та троя на сњ'веръ. вра'та рђви'мля е^ді'на, вра'та же і^ё'дина е^ді'на, и^ вра'та левљ=и^на е^ді'на.
32
32
καὶ τὰς πρὸς ἀνατολὰς τετρακισχίλιοι καὶ πεντακόσιοι· καὶ πύλαι τρεῖς, πύλη ᾿Ιωσὴφ μία καὶ πύλη Βενιαμὶν μία καὶ πύλη Δὰν μία.
и^ на въстоk четы'рь ты'сящь, и^ пя'ть со'тъ. и^ вра'та троя. вра'та е^ді'на і^ѓ'сифова, вра'та же е^ді'на венїами'ня, и^ вра'та да'нова е^ді'на.
33
33
καὶ τὰ πρὸς νότον τετρακισχίλιοι καὶ πεντακόσιοι μέτρῳ· καὶ πύλαι τρεῖς, πύλη Συμεὼν μία καὶ πύλη ᾿Ισσάχαρ μία καὶ πύλη Ζαβουλὼν μία.
и^ ја%же въ ю%гђ четы'рь ты'сящь, и^ пять со'тъ мњрою. и^ вра'та троя. вра'та е^ді'на симеѓ'нђ, вра'та же е^ді'на и^саха'рђ, и^ вра'та е^ді'на заё^ло'нђ.
34
34
καὶ τὰ πρὸς θάλασσαν τετρακισχίλιοι καὶ πεντακόσιοι μέτρῳ· πύλαι τρεῖς, πύλη Γὰδ μία καὶ πύλη ᾿Ασσὴρ μία καὶ πύλη Νεφθαλὶμ μία.
и^ е'же к мо'рю четы'рь ты'сящь, и^ пя'ть соT мњ'рою. вра'та же троя. вра'та е^ді'на гаDдови, вра'та же а^сљ=рови е^ді'на, и^ вра'та неџали'мови е^ді'на,
35
35
κύκλωμα δέκα καὶ ὀκτὼ χιλιάδες. καὶ τὸ ὄνομα τῆς πόλεως, ἀφ᾿ ἧς ἂν ἡμέρας γένηται, ἔσται τὸ ὄνομα αὐτῆς.
ѓ%крsтъ е^же ѓ^смина'десяти ты'сящь. и^мя же гра'дови эT негоже дн~е бђдеT, г~ь т^ђ бђдеT и^мя е^мђ”

Старий Заповіт

• Бут. • Вих. • Лев. • Чис. • Втор.

• Нав. • Суд. • Руф. • 1 Цар. • 2 Цар. • 3 Цар. • 4 Цар. • 1 Пар. • 2 Пар. • 1 Езд. • 2 Езд. • Неєм. • Тов. • Юдиф. • Есф. • 1 Мак. • 2 Мак. • 3 Мак.

• Іов. • Пс. • Притч. • Еккл. • Пісн. • Прем. • Сир.

• Іс. • Єр. • Плач. • Посл. Єр. • Вар. • Єз. • Дан.

• Ос. • Іоїл. • Ам. • Авд. • Іона. • Мих. • Наум. • Авв. • Соф. • Агг. • Зах. • Мал.

Новий Заповіт

• Мф. • Мк. • Лк. • Ін.

• Діян.

• Як. • 1 Пет. • 2 Пет. • 1 Ін. • 2 Ін. • 3 Ін. • Іуд.

• Рим. • 1 Кор. • 2 Кор. • Гал. • Еф. • Флп. • Кол. • 1 Сол. • 2 Сол. • 1 Тим. • 2 Тим. • Тит. • Фил. • Євр.

• Одкр.